ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.46.0-wmf.21 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 106 73548 243214 203413 2026-03-27T09:18:56Z Gitartha.bordoloi 38 year 243214 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=ঘোষাৰত্ন |Language=as |Volume= |Edition= |Author=গোপাল মিশ্ৰ কবিৰত্ন |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=আনন্দৰাম ভট্টাচাৰ্য্য |Address=নগাওঁ |Year=1914 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNTF}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} [[শ্ৰেণী:ধৰ্মগ্ৰন্থ]] a89b4scg1dyfz9tk4k0uln2j21kjq0o 6 74669 243194 239181 2026-03-27T06:21:31Z Gitartha.bordoloi 38 Gitartha.bordoloi [[চিত্ৰ:দমদম-বসিৰহাটৰ ঘটনাৰ পিচত ভাৰতৰ বিপ্লৱী সাম্যবাদী দল.pdf]]-ৰ এটা নতুন সংস্কৰণ -এ আপল'ড কৰিছে 206018 wikitext text/x-wiki == সাৰাংশ == {{Book | Author = অজ্ঞাত | Date = ১৯৪৯ | Image = | Language = as | Source = https://archive.org/details/id4481-domdombohirhatorghotonarpisatbharatarbiplobisamyabadidol-unknown-article/ | Subtitle = | Title = দমদম-বসিৰহাটৰ ঘটনাৰ পিচত ভাৰতৰ বিপ্লৱী সাম্যবাদী দল | Edition= প্ৰথম | Publisher = ভাৰতৰ বিপ্লৱী সাম্যবাদী দল | Printer=কুচুমিকা প্ৰেচ, হাওড়া | City= কলিকতা }} [[শ্ৰেণী:স্থানীয়ভাৱে আপল'ড কৰা ফাইল]] == অনুজ্ঞাপত্ৰ == {{PD-India}} 1b2dpu8jctjhontf6nwgl63fdfhy00o 104 88409 243067 241411 2026-03-26T14:49:37Z Babulbaishya 104 243067 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |চিৰাজগঞ্জ<br> দেওানগঞ্জ | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} |৸৹ " {{gap}}৯ " |} ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> bubgrg2xi1c74hrxt5bjqkkb30nlhaq 243068 243067 2026-03-26T14:51:10Z Babulbaishya 104 243068 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ {{gap}}বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |{{gap}}চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br> {{gap}}আৰু বাগুআ | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} |৸৹ " {{gap}}৯ " |} ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> gafi5szkbbmm1f6zatl97l3a7w1wiw5 243158 243068 2026-03-27T03:42:52Z Babulbaishya 104 243158 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> t404wvpy6iisbu035176defllcoi3ch 243159 243158 2026-03-27T03:45:59Z Babulbaishya 104 243159 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>১৲ </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> kzpku9zdsj6l5xoqaahdgsjdcg021tv 243160 243159 2026-03-27T03:49:00Z Babulbaishya 104 243160 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>১৲ |সেৰ হিচাপে<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> 3jh2m1ncjbgooyrb46bvgjgbb7h4ln7 243161 243160 2026-03-27T03:50:35Z Babulbaishya 104 243161 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>১৲ |সেৰ হিচাপে<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> 7qop7irj5g5y6ib1b36nfsdr42gm66e 243162 243161 2026-03-27T03:51:44Z Babulbaishya 104 243162 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>১৲ |সেৰ হিচাপে<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> hp7d54d5lim7theoauqu9cifib1re8d 243163 243162 2026-03-27T03:52:45Z Babulbaishya 104 243163 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>১৲ |সেৰ হিচাপে<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> tb2gh4m6dhcylb01kzz4gu95vnts227 243164 243163 2026-03-27T03:53:59Z Babulbaishya 104 243164 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/><br/>৸৹ "<br/><br/>১৲ |সেৰ হিচাপে<br/><br/>৬পাই<br/>৯ " <br/><br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> ibncu3z6tqyttdjzcc0cbtmvbqhfv7o 243165 243164 2026-03-27T03:54:31Z Babulbaishya 104 [[Special:Contributions/Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[User talk:Babulbaishya|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/243164|243164]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 243165 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>১৲ |সেৰ হিচাপে<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> tb2gh4m6dhcylb01kzz4gu95vnts227 243166 243165 2026-03-27T03:55:28Z Babulbaishya 104 243166 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/><br/>৸৹ "<br/><br/>১৲ |সেৰ হিচাপে<br/>৬পাই<br/><br/>৯ " <br/><br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> lgj6tlgzmuylg4k4973wmqrp37mle4n 243167 243166 2026-03-27T03:56:08Z Babulbaishya 104 243167 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/><br/>৸৹ "<br/><br/><br/>১৲ |সেৰ হিচাপে<br/>৬পাই<br/><br/>৯ " <br/><br/><br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> 7hjo8gzxlrvtdmic6124703gpgxhyj8 243168 243167 2026-03-27T03:56:31Z Babulbaishya 104 [[Special:Contributions/Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[User talk:Babulbaishya|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/243167|243167]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 243168 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/><br/>৸৹ "<br/><br/>১৲ |সেৰ হিচাপে<br/>৬পাই<br/><br/>৯ " <br/><br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> lgj6tlgzmuylg4k4973wmqrp37mle4n 243169 243168 2026-03-27T03:57:24Z Babulbaishya 104 [[Special:Contributions/Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[User talk:Babulbaishya|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/243166|243166]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 243169 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>১৲ |সেৰ হিচাপে<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> tb2gh4m6dhcylb01kzz4gu95vnts227 243170 243169 2026-03-27T03:58:28Z Babulbaishya 104 243170 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে।<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/><br/>১৲ |সেৰ হিচাপে।<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/><br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> lvafbkre8b11yzielmaxqslt1fpfzha 243171 243170 2026-03-27T03:59:05Z Babulbaishya 104 [[Special:Contributions/Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[User talk:Babulbaishya|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/243170|243170]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 243171 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>১৲ |সেৰ হিচাপে<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} ফুট হিচাপ ৷ সেৰ হিচা ৷ ৷৷ অনা ৬ পাই দেওানগঞ্জ আৰু বাগুআ } 66 40 " গুআলপাৰা আৰু গুআহাটি ১২ " ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭৷০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে । চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ।/ অনা মোন নাইবা /৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> tb2gh4m6dhcylb01kzz4gu95vnts227 243172 243171 2026-03-27T04:04:47Z Babulbaishya 104 243172 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে।<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>১৲ |সেৰ হিচাপে।<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> eqlx5kn92p3pslq81pc5s9son6owyok 243173 243172 2026-03-27T04:06:50Z Babulbaishya 104 243173 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে।<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>{{gap}}<br/>১৲ |সেৰ হিচাপে।<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> rw2khnkpqklw8ifp8qoe80i61zpyd5u 243174 243173 2026-03-27T04:07:27Z Babulbaishya 104 [[Special:Contributions/Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[User talk:Babulbaishya|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/243173|243173]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 243174 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে।<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>১৲ |সেৰ হিচাপে।<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> eqlx5kn92p3pslq81pc5s9son6owyok 104 88454 243192 241477 2026-03-27T05:44:28Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243192 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{Block center/s}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|শ্ৰীকৃষ্ণায় নমঃ।}} {{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|ভক্তি-প্ৰেমাৱলী।}} }}{{Dhr|1em}} {{Block center|<poem>কৃষ্ণায় যাদবেন্দ্ৰায় জ্ঞানমুদ্ৰায় যোগিনে। নাথাৱ ৰুক্মিণীনায় নমো বেদান্ত বেদিনে॥ </poem>}}{{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|পদ।}}}} জয় জয় কৃষ্ণ ইষ্ট ভকতৰ গুৰু। পৰম কৰুণাপূৰ্ণ ব্ৰহ্ম কল্পতক॥ যাৰ কটাক্ষত হোৱে সৃষ্টি স্থিতি লয়। প্ৰকৃতি সহিতে তিনি গুণৰ আলয়॥ ১ নাহি আদি অন্ত যাৰ নাহি পূৰ্ব্বাপৰ। তথাপিতো দেখা কেনে বশ্য ভকতৰ॥ হেন মহেশ্বৰ কৃষ্ণ নিত্য নিৰঞ্জন। সবায়ে প্ৰণামোঁ তান অৰুণ চৰণ॥ ২ তাহান অমুল্য ৰত্ন ভকতি বিশেষ। গুৰু মুখে আমি কিছু পায়া উপদেশ॥ তাহান চৰিত্ৰ সংসাৰত সাৰ জানি। গুৰু বাক্য হৃদয়ত ধৰি অনুমানি॥ ৩<noinclude>{{Block center|<poem></poem>}}</noinclude> npgnxs2a6teninwd20dyx387yg7v429 243193 243192 2026-03-27T05:45:03Z Jyoti Chiring 2949 243193 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{Block center/s}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|শ্ৰীকৃষ্ণায় নমঃ।}} {{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|ভক্তি-প্ৰেমাৱলী।}} }}{{Dhr|1em}} {{Block center|<poem>কৃষ্ণায় যাদবেন্দ্ৰায় জ্ঞানমুদ্ৰায় যোগিনে। নাথাৱ ৰুক্মিণীনায় নমো বেদান্ত বেদিনে॥ </poem>}}{{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|পদ।}}}} {{Block center|<poem>জয় জয় কৃষ্ণ ইষ্ট ভকতৰ গুৰু। পৰম কৰুণাপূৰ্ণ ব্ৰহ্ম কল্পতক॥ যাৰ কটাক্ষত হোৱে সৃষ্টি স্থিতি লয়। প্ৰকৃতি সহিতে তিনি গুণৰ আলয়॥ ১ নাহি আদি অন্ত যাৰ নাহি পূৰ্ব্বাপৰ। তথাপিতো দেখা কেনে বশ্য ভকতৰ॥ হেন মহেশ্বৰ কৃষ্ণ নিত্য নিৰঞ্জন। সবায়ে প্ৰণামোঁ তান অৰুণ চৰণ॥ ২ তাহান অমুল্য ৰত্ন ভকতি বিশেষ। গুৰু মুখে আমি কিছু পায়া উপদেশ॥ তাহান চৰিত্ৰ সংসাৰত সাৰ জানি। গুৰু বাক্য হৃদয়ত ধৰি অনুমানি॥ ৩ </poem>}}<noinclude>{{Block center|<poem></poem>}}</noinclude> nwu70vnytkeaq7jnhobbs4m6jmnf2v9 104 88455 243206 241478 2026-03-27T08:40:06Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243206 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>সংসাৰ সাগৰে জানা গুৰুসে কাণ্ডাৰ। ভৱ বন্ধ চিণ্ডি কৰে সংসাৰৰ পাৰ॥ গুৰু বিনে প্ৰিয় বন্ধু নাহি জানা আন। গুৰুক চিনিলে চিনিবাৰ নাই খান॥ ৪ গুক যাকে কৃপা কৰে হৱে সৰ্ব্ব সিদ্ধি। গুৰু নিজ পিতামাতা বিধাতাৰ বিধি॥ হৰি গুৰু বৈষ্ণৱক কৰি এক ঠাই। হৃদয়ত তিনিকো চিন্তিবে সমুদায়॥ ৫ লভিয়া তিনিৰো তত্ত্ব ভৈলা কৃত্য কৃত্য। শোক মোহ এৰিলন্ত ভৈলন্ত মুকুত॥ এতেকেসে গুৰু বৈষ্ণৱৰ ভিন্ন নাই। এক ৰূপ এক আত্মা জানা সমুদায়॥ ৬ বৈষ্ণৱৰ হৃদয়ত গুৰুক থাপিব। একে গুক একে আত্মা বুলি প্ৰণামিব॥ যদি শুৰু হোৱে জানা উত্তম বিশেষ। মহন্তৰ সঙ্গবিনে নেদে উপদেশ॥ ৭ হেন মোহন্তৰ পাৱে কৰোঁ নমস্কাৰ। অপাৰ সংসাৰ পাৰ কৰিয়ো উদ্ধাৰ॥ মহন্ত কাণ্ডাৰী পাৰ কৰে ভৱ নদী। ভৱ বন্ধ অপবন্ধ বাসনাক ছেদি॥ ৮ সাধু সন্ত মহন্ত আছয় যত যত। কৰ্ম্মাৰ্পণ কৰোঁ তাসম্বাৰ চৰণত॥ </poem>}}<noinclude></noinclude> rr2muk46w8kl9g0rdatpxef6rku7yto 104 88456 243211 241479 2026-03-27T09:11:09Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243211 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>বেদৱতী<ref>বেদজ্ঞ। </ref>বিপ্ৰ সব আছে যত যত। পৰিয়া প্ৰণাম কৰোঁ তান চৰণত॥ ৯ অল্পমতি নৰোত্তম পায়া শাস্ত্ৰ সাৰ। ভক্তি-প্ৰেমাৱলী পদ কৰিবো প্ৰচাৰ॥ সকল শাস্ত্ৰৰ বিচাৰিয়া সাৰ তত্ত্ব। এক বাক্য কৰি আনি লিখিলোঁ সমস্ত॥ ১• হেন বা পাতকী সুখে তৰে মায়ালোক। পণ্ডিত সকলে নুবুলিব নিন্দা মোক॥ অল্পমতি জ্ঞানশূন্য মূৰ্খ অতিশয়। পণ্ডিত জনৰ নিন্দাবাক যোগ্য নয়॥ ১১ পণ্ডিতেসে শিক্ষা দিয়ে মূৰ্খ হেন জানি। কোননো পণ্ডিতে বুলি আছে নিন্দাবাণী॥ যদি নিন্দা কৰে জানা মোৰ চিন্তে হিত। সমস্ত পাতক দহি কৰয় পৱিত্ৰ॥ ১২ মোৰ পদ বুলি নধৰিবা গুণ দোষ। কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ শুনি হুয়োক সন্তোষ॥ যেন এক চকু নথাকয় অন্ধকাৰে। পোহৰক আঁঠু কাঢ়ি যাই ধীৰে ধীৰে॥ ১৩ সেইমতে চকুৰ পোহৰ বুধি মন। পোহৰক লাগি মই কৰিবোঁ যতন॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ldswbtd6lrwp67hsrivb2g81wuaete3 243212 243211 2026-03-27T09:11:48Z Jyoti Chiring 2949 243212 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>বেদৱতী<ref>বেদজ্ঞ। </ref>বিপ্ৰ সব আছে যত যত। পৰিয়া প্ৰণাম কৰোঁ তান চৰণত॥ ৯ অল্পমতি নৰোত্তম পায়া শাস্ত্ৰ সাৰ। ভক্তি-প্ৰেমাৱলী পদ কৰিবো প্ৰচাৰ॥ সকল শাস্ত্ৰৰ বিচাৰিয়া সাৰ তত্ত্ব। এক বাক্য কৰি আনি লিখিলোঁ সমস্ত॥ ১• হেন বা পাতকী সুখে তৰে মায়ালোক। পণ্ডিত সকলে নুবুলিব নিন্দা মোক॥ অল্পমতি জ্ঞানশূন্য মূৰ্খ অতিশয়। পণ্ডিত জনৰ নিন্দাবাক যোগ্য নয়॥ ১১ পণ্ডিতেসে শিক্ষা দিয়ে মূৰ্খ হেন জানি। কোননো পণ্ডিতে বুলি আছে নিন্দাবাণী॥ যদি নিন্দা কৰে জানা মোৰ চিন্তে হিত। সমস্ত পাতক দহি কৰয় পৱিত্ৰ॥ ১২ মোৰ পদ বুলি নধৰিবা গুণ দোষ। কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ শুনি হুয়োক সন্তোষ॥ যেন এক চকু নথাকয় অন্ধকাৰে। পোহৰক আঁঠু কাঢ়ি যাই ধীৰে ধীৰে॥ ১৩ সেইমতে চকুৰ পোহৰ বুধি মন। পোহৰক লাগি মই কৰিবোঁ যতন॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}} {{Rule|}}</noinclude> la0dkqtpsusi927srce128p60sz1y7s 104 88457 243215 241480 2026-03-27T09:19:37Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৪|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>এতেকেসে কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ জ্যোতিৰ্ম্ময়। সেই জ্যোতি মাঝে মন গৈলেক বিক্ৰয়॥ ১৪ যেন মধুকৰে মধুৰস লৱে জানি। কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ মহা মধুৰস মাণি॥ শূন্যৰ উপৰে মহা জ্যোতিৰ প্ৰকাশ। তাহাৰ উপৰে আদি ব্ৰহ্মাৰ নিবাস॥ ১৫ তহিতে প্ৰকাশ নাম ভক্তি এক ঠাই। যেন মতে প্ৰকাশিয়া আপোন লীলাই॥ শুনা সৰ্ববজন মন কৰি এক চিত্ত। প্ৰেমে সমে কৰোঁ হৰি ভকতি বিদিত॥ ১৬ প্ৰথমতে প্ৰকাশিলোঁ বিশ্বাস ভকতি। কৰিলন্ত মহা লীলা পুৰুষ প্ৰকৃতি॥ যেন মতে প্ৰথমে স্ৰজিলা তিনি গুণ। চন্দ্ৰ সূৰ্য্য বায়ু বহ্ণি আনো দেৱগণ॥ ১৭ স্বৰ্গ মৰ্ত্ত্য পাতাল স্ৰজিলা তিনিখান। আপোন লীলায়ে জীৱ কৰিলা নিৰ্ম্মাণ॥ উত্তম মধ্যম প্ৰকৃতিক জীৱগণ। পুৰুষ প্ৰকৃতি দুয়ো কৰিলা সৃজন॥ ১৮ এতেকতে জীৱৰ বুঝিয়া ভাগচয়। কতো লয় কতো মূৰ্ত্তি মৰি উপজয়॥ বুজিবেক লাগে জানা ইহাৰ নিৰ্ণয়। কোন বস্তু গোট জীৱ মৰি উপজয়॥ ১৯ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> pkcllq6lstxgsg4k6rrn7wevh0quwm3 104 88458 243218 241481 2026-03-27T09:25:31Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>তেবে সিটো ভকতি কৰিবোঁ মহাশয়। যেন মতে জীৱৰ সংসাৰ নাশ হয়॥ ভকতি বিহীনে জীৱ মুহিকে নিচিত। মৰি উপজয় দুখ ভুঞ্জে পৃথিবীত॥ ২০ ভকতি বিহীনে জীৱৰ নাই স্থিতি। বুজিয়া আশ্ৰয় কৰা সপ্ৰেম ভকতি॥ আনো নানা প্ৰকাৰে জীৱৰ আছে অৰ্থ। অল্পমতি জন মই নুহিকে সামৰ্থ্য॥ ২১ তিনি গুণে নিৰ্ম্মিয়া আছম্ভ মহা হৰি। প্ৰকৃতিক মাতিলন্ত মহা ৰঙ্গ কৰি॥ শুনিয়ো প্ৰকৃতি তুমি মোহোৰ বচন। মোৰ হৃদয়ৰপৰা ভৈলা উতপন॥ ২২ মোৰ আজ্ঞা সত্বৰে কৰিয়ো মহা সতী। ধৰা নানা মূৰ্ত্তি তুমি সত্বৰে সম্প্ৰতি॥ ব্ৰহ্মা আদি কৰি যত আছে দেৱগণ। মায়াৰূপে সবাহাকে কৰিয়ো গ্ৰহণ॥ ২৩ তুমি হুয়ো মায়া মই হওঁ মহাকাল। এহিমতে সৃষ্টি খান কৰো তত্ত্ব কাল॥ ইযোনিৰপৰা জীৱ সিযোনিত থৈবা। মায়াজাল পাতি তাৰ তাৰ মনক মুহিবা॥ ২৪ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধনতেসে হুইবেক আকুল। পাসৰি স্বৰূপ হব সাক্ষাতে বাতুল॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> jta59flpf5j84fafgj5sjepwe1gtq77 104 88472 243177 241496 2026-03-27T04:26:59Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243177 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমালী ।|21}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|{{X-larger|দুলড়ী।}}}} {{Block center|<poem>শুনা সৰ্ব্বজন,{{gap|4em}}কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ, {{gap|4em}}যেন মাধৱৰ লীলা। ধৰি দিব্য ৰূপ,{{gap|4em}}পৰম স্বৰূপ, {{gap|4em}}হৃদয় মাজে পশিলা॥ অলক্ষিত গতি,{{gap|4em}}ধৰি দিব্য জ্যোতি, {{gap|4em}}জগতৰে চুড়ামণি। অঙ্গুষ্ঠ প্ৰমাণ,{{gap|4em}}তনু শুকুমাৰ, {{gap|4em}}কহৱে কেনে প্ৰমাণি॥ ১০৮ দিব্য অলঙ্কাৰে,{{gap|4em}}দেহা জ্যোতি কৰে, {{gap|4em}}কোটি সূৰ্য্য সম নুই। কাহাৰ শকতি,{{gap|4em}}কহিবে যুগুতি, {{gap|4em}}এই হুই এই নুই॥ সুন্দৰ কপোল,{{gap|4em}}যাক নুহি তুল, {{gap|4em}}শিৰে কিৰীটিৰ কান্তি। নাসা তিল ফুল,{{gap|4em}}অধৰ ৰাতুল, {{gap|4em}}দন্ত মুকুতাৰ পান্তি॥ ১০৯ নয়নৰ কান্তি,{{gap|4em}}দেখন্তে বিশ্ৰুতি, {{gap|4em}}ভ্ৰুব অলঙ্কাৰ পান্তি। কৰ্ণত কুণ্ডল,{{gap|4em}}কৰে জলমল {{gap|4em}}দেখি শোভা কৰে আতি॥</poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> aigatvktgwsl0wdnm7s1qaa8c1kbtn7 104 88473 243186 241497 2026-03-27T04:50:58Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243186 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>বহল হৃদয়,{{gap|4em}}তাতে ৰত্নময়, {{gap|4em}}মণি মুকুতাৰ হাৰ। কণ্ঠত কৌস্তুভ,{{gap|4em}}যেন নৱ সূৰ্য্য, {{gap|4em}}চিকিমিকি পেচণ্ডাৰ॥ ১১০ ললিত বলিত,{{gap|4em}}বাহু সুবলিত, {{gap|4em}}নথ চন্দ্ৰমাৰ কান্তি। প্ৰতি আঙ্গুলিত,{{gap|4em}}সোণাৰ আঙ্গুষ্ঠী, কৰে মহা দিব্য জ্যোতি॥ শঙ্খ চক্ৰ গদা,{{gap|4em}}পদ্ম চাৰি অস্ত্ৰ, {{gap|4em}}গলে জ্বলে বনমালা। জ্বলে পীত বাস,{{gap|4em}}সূৰ্য্যৰ প্ৰকাশ, {{gap|4em}}কটিত জ্বলে মেখলা॥ ১১১ উক সুকুমল,{{gap|4em}}যেন ৰাম কল, {{gap|4em}}জানু জঙ্ঘা মনোহৰ। ৰত্নৰ নেপুৰ,{{gap|4em}}বাজে ৰুণ জুন, {{gap|4em}}প্ৰকাশে ৰত্নৰ হাৰ॥ প্ৰতি আঙ্গুলিত,{{gap|4em}}সোণাৰ আঙ্গুঠী, {{gap|4em}}চিকিমিকি কৰে কান্তি। ধ্বজ বজ্ যৱ,{{gap|4em}}অঙ্কুশে প্ৰকাশে, {{gap|4em}}দেখি খণ্ডে ভয় ভ্ৰান্তি॥ ১১২ চৰণ কমল,{{gap|4em}}পদ্ম জল মল, {{gap|4em}}লক্ষ্মী আছে সেৱা কৰি। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> dur7kgh3n7clcdi7dwik9tl5vq053it 243187 243186 2026-03-27T04:51:29Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243187 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>বহল হৃদয়,{{gap|4em}}তাতে ৰত্নময়, {{gap|4em}}মণি মুকুতাৰ হাৰ। কণ্ঠত কৌস্তুভ,{{gap|4em}}যেন নৱ সূৰ্য্য, {{gap|4em}}চিকিমিকি পেচণ্ডাৰ॥ ১১০ ললিত বলিত,{{gap|4em}}বাহু সুবলিত, {{gap|4em}}নথ চন্দ্ৰমাৰ কান্তি। প্ৰতি আঙ্গুলিত,{{gap|4em}}সোণাৰ আঙ্গুষ্ঠী, {{gap|4em}}কৰে মহা দিব্য জ্যোতি॥ শঙ্খ চক্ৰ গদা,{{gap|4em}}পদ্ম চাৰি অস্ত্ৰ, {{gap|4em}}গলে জ্বলে বনমালা। জ্বলে পীত বাস,{{gap|4em}}সূৰ্য্যৰ প্ৰকাশ, {{gap|4em}}কটিত জ্বলে মেখলা॥ ১১১ উক সুকুমল,{{gap|4em}}যেন ৰাম কল, {{gap|4em}}জানু জঙ্ঘা মনোহৰ। ৰত্নৰ নেপুৰ,{{gap|4em}}বাজে ৰুণ জুন, {{gap|4em}}প্ৰকাশে ৰত্নৰ হাৰ॥ প্ৰতি আঙ্গুলিত,{{gap|4em}}সোণাৰ আঙ্গুঠী, {{gap|4em}}চিকিমিকি কৰে কান্তি। ধ্বজ বজ্ যৱ,{{gap|4em}}অঙ্কুশে প্ৰকাশে, {{gap|4em}}দেখি খণ্ডে ভয় ভ্ৰান্তি॥ ১১২ চৰণ কমল,{{gap|4em}}পদ্ম জল মল, {{gap|4em}}লক্ষ্মী আছে সেৱা কৰি। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> d64hey715ugnawdox0syquqgnotqvx6 104 88474 243188 241498 2026-03-27T05:01:01Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243188 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|২৩}}</noinclude>{{Block center|<poem>অখিল ব্ৰহ্মাণ্ড,{{gap|4em}}চৰণ ছায়াত, {{gap|4em}}তেন্তে পূৰ্ণানন্দ হৰি॥ শ্ৰীবৎস পঙ্কতি,{{gap|4em}} জ্যোতি কৰে কান্তি, {{gap|4em}}বৈজয়তি ৰত্ন দীপ্তি। মালতী শীতল,{{gap|4em}}আনো নানা ফুল, গন্ধে মোহে দিশ আতি॥ ১১৩ তুলসিৰ মালা,{{gap|4em}}কৰি পৰিধান, {{gap|4em}}জুৰা বান্ধি লয় ভালা। গুঞ্জৰি ভ্ৰমৰে,{{gap|4em}}মধু পান কৰে, {{gap|4em}}মুখ নৱ চন্দ্ৰ কলা॥ হাস্য নিৰীক্ষণে,{{gap|4em}}অমৃত বৰিষে, {{gap|4em}}জুৰাই তনু মন প্ৰাণ। তাৰ এক অঙ্গে,{{gap|4em}}যাৰ দৃষ্টি পৰে, {{gap|4em}}মনে কৰে মহা ধ্যান॥ ১১৪ পৰমাত্মা ৰূপে,{{gap|4em}}হৃদয়ৰ মাজে, {{gap|4em}}পশিলন্ত নাৰায়ণ | অচল জীৱক,{{gap|4em}}চলাইবে নিমিত্তে, {{gap|4em}}জানিবা এহি কাৰণ॥ ইন্দ্ৰিয় জীৱক,{{gap|4em}}চেতন কৰাই, {{gap|4em}}যিটো পূৰ্ণ আত্মাৰাম। পৰম জীৱক,{{gap|4em}}পালন নিমিত্তে, তাতে পৰমাত্মা নাম॥ ১১৫ </poem>}}<noinclude></noinclude> 4ynac1hyanuw14ugh82exvw7o8djy67 243189 243188 2026-03-27T05:01:43Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243189 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|২৩}}</noinclude>{{Block center|<poem>অখিল ব্ৰহ্মাণ্ড,{{gap|4em}}চৰণ ছায়াত, {{gap|4em}}তেন্তে পূৰ্ণানন্দ হৰি॥ শ্ৰীবৎস পঙ্কতি,{{gap|4em}} জ্যোতি কৰে কান্তি, {{gap|4em}}বৈজয়তি ৰত্ন দীপ্তি। মালতী শীতল,{{gap|4em}}আনো নানা ফুল, {{gap|4em}}গন্ধে মোহে দিশ আতি॥ ১১৩ তুলসিৰ মালা,{{gap|4em}}কৰি পৰিধান, {{gap|4em}}জুৰা বান্ধি লয় ভালা। গুঞ্জৰি ভ্ৰমৰে,{{gap|4em}}মধু পান কৰে, {{gap|4em}}মুখ নৱ চন্দ্ৰ কলা॥ হাস্য নিৰীক্ষণে,{{gap|4em}}অমৃত বৰিষে, {{gap|4em}}জুৰাই তনু মন প্ৰাণ। তাৰ এক অঙ্গে,{{gap|4em}}যাৰ দৃষ্টি পৰে, {{gap|4em}}মনে কৰে মহা ধ্যান॥ ১১৪ পৰমাত্মা ৰূপে,{{gap|4em}}হৃদয়ৰ মাজে, {{gap|4em}}পশিলন্ত নাৰায়ণ | অচল জীৱক,{{gap|4em}}চলাইবে নিমিত্তে, {{gap|4em}}জানিবা এহি কাৰণ॥ ইন্দ্ৰিয় জীৱক,{{gap|4em}}চেতন কৰাই, {{gap|4em}}যিটো পূৰ্ণ আত্মাৰাম। পৰম জীৱক,{{gap|4em}}পালন নিমিত্তে, {{gap|4em}}তাতে পৰমাত্মা নাম॥ ১১৫ </poem>}}<noinclude></noinclude> bq9dx7e1nysgs1gexwfda1ql7nvppjl 104 88475 243190 241499 2026-03-27T05:09:14Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243190 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২৪|ভক্তি-প্রেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>পৰমাত্মা কৃষ্ণ,{{gap|4em}}থাকে মানে যাৱে {{gap|4em}}জীৱৰ নুহি বিনাশ। হংস আত্মাৰাম,{{gap|4em}}এৰে যেতিক্ষণ, {{gap|4em}}ঘট পট হৈবে নাশ॥ হৃদয়ৰ মাজে,{{gap|4em}}থাকিয়া জীৱৰ, {{gap|4em}}মহামোহে ধৰে আতি। যদি কোটি কোটি,{{gap|4em}}নিকাৰ ভুঞ্জয়, {{gap|4em}}তথাপি তাতে তৃপিতা॥ ১১৬ কৃমি কীট হুয়া,{{gap|4em}}নৰকে থাকয়, {{gap|4em}}তথাপি সন্তোষ আতি। দেহ এৰিবাক,{{gap|4em}}লাগিয়া জীৱৰ, {{gap|4em}}কিঞ্চিতেক নাহি মতি॥ যদি পাপ বলে,{{gap|4em}}কণা কুজা খোৰা, {{gap|4em}}তনু ধৰে বিপৰীত। তথাপি জীৱৰ,{{gap|4em}}তনু এৰোঁ বুলি, {{gap|4em}}নকৰে দুখ কিঞ্চিত॥ ১১৭ মায়া নাগ পাশে,{{gap|4em}}ধৰিয়া জীৱক, {{gap|4em}}বলে বান্ধিলেক টানে। যেন বান্ধা গৰু,{{gap|4em}}এৰাইবে নপাৰে, {{gap|4em}}যেবে নেমেলয় মানে॥ জীৱ ইন্দ্ৰিয়ক,{{gap|4em}}ধৰিয়া দুইহাঙ্কো, {{gap|4em}}বান্ধে ঘোৰ মায়াজালে। </poem>}}<noinclude></noinclude> qskwwo79wdeido573tw6zur6h5k4tmi 104 88476 243191 241500 2026-03-27T05:34:55Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243191 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|২৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>সংসাৰ গৰ্ভত,{{gap|4em}}মৰি উপজয়, {{gap|4em}}এৰাইবেক কত কালে॥ ১১৮ এতেকে শাস্ত্ৰৰ,{{gap|4em}}বুজিয়া সাৰক, {{gap|4em}}আপোনাৰ চিন্তা হিত। ভকত গুৰুক,{{gap|4em}}কাণ্ডাৰী কৰিয়া, {{gap|4em}}তৰিয়ো ঘোৰ কলিত॥ উত্তম ভকত,{{gap|4em}}শাস্ত্ৰতো শকত, {{gap|4em}}গুৰু মানি ভালমতে। পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন,{{gap|4em}}শৰীৰ সহিতে, {{gap|4em}}অৰ্পিবা তান পাৱতে॥ ১১৯ মোহ অহঙ্কাৰ,{{gap|4em}}মনৰ বিকাৰ, {{gap|4em}}সবাকো তেজিবা জানি। গুৰুক মনুষ্য,{{gap|4em}}বুলি নমানিবা, {{gap|4em}}এন্তে প্ৰভু পদ্মপাণি॥ সকল সম্বন্ধ,{{gap|4em}}গুৰুতে ঘটাইবে, {{gap|4em}}পাছে সুধি লৈবা তত্ত্ব। পৰিপূৰ্ণ হেন,{{gap|4em}}শিষ্যক জানিয়া, {{gap|4em}}কহিবে গুৰু সমস্ত॥ ১২০ নাম, জ্ঞান, কৰ্ম্ম,{{gap|4em}}ভকত, ভকতি, {{gap|4em}}বুজায়া সবাৰো তত্ত্ব। অহিংসা অমায়া,{{gap|4em}}স্নেহ ভূত দায়া, {{gap|4em}}তেবেসে গুৰুৰ মত॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 2ilxj5sk3usvv84gr8qfvemohslhb6v 104 88477 243105 241501 2026-03-26T16:17:50Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243105 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>মহন্ত সঙ্গত,{{gap|4em}}উপদেশ দিব, {{gap|4em}}শিষ্যে লৈবে আহা প্ৰাণ। গুৰুৰ শিষ্যৰ,{{gap|4em}}সম্বন্ধ ঘটিবে, {{gap|4em}}তেবেসে পাইবেক জান॥১২১ শুনা সৰ্ব্ব জন,{{gap|4em}}কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ, {{gap|4em}}সকলে ধৰ্ম্মৰ সাৰ। সাধু সঙ্গ বিনা,{{gap|4em}}দুৰ্ঘোৰ কলিত, {{gap|4em}}নাহিকে কাৰো নিস্তাৰ। পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন,{{gap|4em}}শৰীৰ সহিতে, {{gap|4em}}ইথানে থাকিব পৰি। নিব যমদূতে,{{gap|4em}}দাৰুণ কিঙ্কৰে, {{gap|4em}}গলত লগাই জৰী॥ ১২২ হাস পৰিহাস,{{gap|4em}}বিষয় বিলাস, {{gap|4em}}চূৰ হৈবে একে তিলে। বিজুলি চমক,{{gap|4em}}অথিৰ জীৱন, {{gap|4em}}কৈত কেতিক্ষণে মিলে॥ মিছা লাট পাট,{{gap|4em}}অঙ্গাৰৰ হাট, {{gap|4em}}আক শীঘ্ৰে পৰিহৰা। মহন্তৰ সঙ্গ,{{gap|4em}}ৰতন বেহায়া, {{gap|4em}}তাকে লাগি যত্ন কৰা॥ ১২৩ নুহি কিছু সাৰ,{{gap|4em}}তপত অঙ্গাৰ, {{gap|4em}}কেনে আছা গলে বান্ধি।</poem>}}<noinclude></noinclude> iepwlsov4gesv76bs7xi22jw7m7672h 104 88478 243223 241502 2026-03-27T10:01:13Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|২৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>যমৰ কিঙ্কৰে,{{gap|4em}}যাতনা ভুঞ্জান্তে, {{gap|4em}}পাছে মৰিবাহা কান্দি॥ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন,{{gap|4em}}সম্যকে সপোন, {{gap|4em}}তেজিয়ো আক যতনে। সাধু সঙ্গ লৈয়া,{{gap|4em}}হৰিত ভজিয়ো, {{gap|4em}}তেজিয়া যম কৰণে॥ ১২৪ বাক্য কৰ্ম্ম গুণ,{{gap|4em}}শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন, {{gap|4em}}কৰা মহস্তৰ সঙ্গে। দুৰ্ঘোৰ সংসাৰ,{{gap|4em}}গোখোজ সমান, {{gap|4em}}কৰি তৰিবাহা ৰঙ্গে॥ শুনা সাধুজন,{{gap|4em}}কেদিন জীৱন, {{gap|4em}}তেজা ভাষ ভুষ কাম। মূৰ্খ নৰোত্তমে,{{gap|4em}}কহে কৃষ্ণ কেলি, {{gap|4em}}ডাকি বোলা ৰাম ৰাম॥ ১২৫ </poem>}}{{Block center/e}} {{Dhr|1em}} {{Rule|4em}} {{center|{{X-larger|পদ।}}}} {{Block center/s}}{{Block center|<poem>শুনা সভাসদ পদ মহা ভাগৱত। যেন কথা কৈলা কৃষ্ণ লক্ষ্মীৰ আগত॥ মহেশে সুধিলা সেহি কথাৰ বিশ্বাস। মহা প্ৰেম ভক্তি হৰি কৰিলা প্ৰকাশ। ১২৬ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> d5q7wh8owskxodzywl4bd7prloft72u 104 88479 243225 241503 2026-03-27T10:05:42Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243225 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২৮|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>সেই তত্ত্ব লভি সুখে আছে ত্ৰিলোচন। পৰম আনন্দে চিন্তি কৃষ্ণৰ চৰণ॥ সেহি কথা নাৰদত কৈলা মহেশ্বৰ। মহা প্ৰেম ভক্তি তত্ত্ব সকল শাস্ত্ৰৰ॥ ১২৭ প্ৰথমতে কৈলোঁ পঞ্চ প্ৰকৃতিৰ লীলা। যেন যেন ৰূপে কৃষ্ণ সৃষ্টিক কৰিলা॥ ততোধিক কৰি হবে নাৰদত কৈলা। শুনা যেন ভক্তি কৰি নাৰদে সুধিলা॥ ১২৮ প্ৰথম পটল গৈল পুৰুষ প্ৰকৃতি। এবে কহোঁ শুনা হৰি সপ্ৰেম ভকতি॥ লক্ষ্মী সৰস্বতী দুই পৰম ঈশ্বৰী। যেনমতে নিৰ্ম্মিলস্ত পূৰ্ণানন্দ হৰি॥ ১২৯ যেনমতে ভকতি কৰিলা দুয়ো সতী। ইহাৰ তত্বক কহো শুনিয়ো সম্প্ৰতি। পৰম গোপনি ইটো হৰিভক্তি তত্ত্ব। সকল শাস্ত্ৰৰ ইটো মহা সাৰ তত্ত্ব॥ ১৩০ শ্ৰৱণতে প্ৰেম উপজয় কৃষ্ণ পাৱে। পুৰে সবে মনোৰথ যেহি যিবা চাৱে॥ কৈলাশ শিখৰে বসি আছে ত্ৰিলোচন। পৰম আনন্দে চিন্তি কৃষ্ণৰ চৰণ॥ ১৩১ সেহি বেলা গৈলন্ত নাৰদ মুনিবৰ। শৰত চন্দ্ৰৰ সম জ্বলে কলেৱৰ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> sjsjdl4jwd3km0uydulf6k5li4uaq7h 104 88480 243226 241504 2026-03-27T10:10:20Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243226 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|২৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>মৃণাল সদৃশ ভ্ৰুব যুগ সুৰলিত। ৰুদ্ৰ টোকাৰি ধৰি গাৱে হৰি গীত॥ ১৩২ বিচিত্ৰ সুগন্ধ পুষ্পমালা বিতোপন। সুগন্ধ চন্দনে অঙ্গ কৰিছে ভূষণ॥ মহা ৰসে দ্ৰৱি চিত তনু ৰোমাঞ্চিত। প্ৰেম ভাৱে হোৱে হৰি হিয়াত বিদিত॥ ১৩৩ আনন্দিত চিত হৰি ৰসে জুৰে মন। মহেশৰ আগে গৈয়া ভৈলা উপসন॥ পৰম ঈশ্বৰ হৰি দেৱ মহেশ্বৰ। কোটি সূৰ্য্য সমসৰ জ্বলে কলেৱৰ॥ ১৩৪ জ্ঞানময় নিৰঞ্জন দেৱ মহা শিৱ। পুৰাণ পুৰুষ হৰি জগতৰে জীৱ। ব্যাঘ্ৰ চৰ্ম্ম ধৰি বসি উত্তৰক মুখে। কৃষ্ণৰ চৰণ চিন্তি আছে মন সুখে॥ ১৩৫ দিব দিব ডম্বৰু বজান্ত ঘনে ঘন। মহা প্ৰেমে কৰে হৰি চৰিত্ৰ কীৰ্ত্তন। প্ৰেমে দ্ৰৱ চিত আতি ৰোমাঞ্চ শৰীৰ। ধাৰায়ে বহন্তে আছে নয়নৰ নীৰ॥ ১৩৬ চাৰি বিধ লীলা সুমৰিয়া কেশৱৰ। প্ৰেম ভৰে আকুলিত ভৈলা মহেশ্বৰ হুমা হুমি কান্দে প্ৰেমে মাথাকে জঙ্কাৰি। কৃষ্ণ কৃষ্ণ বুলি প্ৰেমে ফুৰন্ত বাগৰি॥ ১৩৭ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> q6zrin9t0z9q00mehsbu22bbde0vfau 104 88481 243227 241505 2026-03-27T10:16:48Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|||}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>কৃষ্ণ ৰসে মজি হৰ হুয়া আনন্দিত। কৃষ্ণ পাৱে মজি মন নবযাই চিত মোহ হুয়া আনন্দতে হুয়া নিশবদ। ভকতিৰ মহিমাক দেখিয়া নাৰদ॥ ১৩৮ মহেশৰ প্ৰেম ভক্তি দেখি মুনিবৰ। দ্ৰৱিল শৰীৰ প্ৰেমে চিত নহে স্থিৰ। নিঢালে পৰিলা মুনি প্ৰেম আনন্দতে। মহেশ্বৰ আগত ফুৰম্ভ বাগৰন্তে॥ ১৩৯ হুমা হুমি কান্দন্তে আনন্দ চৰি যাই। নাচন্ত আনন্দে হৰি গুণক বৰ্ণাই॥ বৈষ্ণৱৰ প্ৰেম ভক্তি দেখি শূলপাণি। আথে বেথে উঠিয়া ধৰিলা আঙ্কোৱালি॥ ১৪০ তাৰিলা নাৰদ মুনি কৰিলা পৱিত্ৰ। তোমাৰ প্ৰসাদে ময়ো ভৈলোঁ কৃত্যকৃত্য॥ ভকতৰ প্ৰেমৰ ৰসত যিটো জন। খেদি গৈয়া আনন্দতে হোৱে দৰিশন। ১৪১ আপুনি সহিতে শত পুৰুষ উদ্ধাৰি। বৈকুণ্ঠত থাকে সুখে মহা লীলা কৰি॥ পৰশন কৰি পৰি বন্দে চৰণত। তাহান মহিমা কহি কোনে পাৰে অন্ত॥ ১৪২ ভকতৰ ভকতেসে হোৱে মহাজন। তৰয় সংসাৰ সেই ভক্ত দৰ্শন॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 10ku8791ij4mybl3ibvty33dhdeknwk 104 88482 243232 241506 2026-03-27T10:29:34Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243232 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৩১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>আঙ্কোৱালি নাৰদক কোলাত বৈসালা। জটা মেলি শৰীৰৰ ধূলি মলছিল। ১৪৩ কিনো ভাগ্য কিনো ভাগ্য বোলে ত্ৰিলোচন। কত ভাগ্যে পাইলোঁ বৈষ্ণৱক দৰিশন॥ কৃষ্ণবেসে মুৰ্ত্তি তুমি কলা অৱতাৰ। জ্ঞান দৃষ্টি জগতকে কৰাহা নিস্তাৰ॥ ১৪৪ হেনয় বৈষ্ণৱ আসি গৃহতে মিলিলা। পুনুৰূপি প্ৰেমে হৰে লোতক জুৰাইলা॥ প্ৰেম সমুদ্ৰত মজি আছে মুনিবৰ। হুঁহকি নামিলা পাছে হৰৰ কোলাৰ॥১৪৫ পাছ গুছি কৰযোৰে নমস্কাৰ কৰি। কৰিবে লাগিলা স্তুতি কৃতাঞ্জলি ধৰি॥ নমোঁ ত্ৰিলোচন গুণধাৰী ত্ৰিপুৰাৰি। ভকতৰ প্ৰাণ দুৰ্জ্জনৰ অন্তকাৰী॥১৪৬ নমোঁ দিগম্বৰ অজগৰ ভিক্ষাহাৰী। যোগধাৰী অন্তকাৰী গৌৰীপ্ৰিয় হৰি। জগতৰ ঐশ্বৰ্য্য কৰিলা ভস্ম ছাই। জিতেন্দ্ৰিয় পুৰুষ যাহাত পৰে নাই॥ ১৪৭ নমোঁ ভূতপতি ভজু চৰণে শৰণ। ঘোৰ ভৱ সাগৰত কৰিও ৰক্ষণ॥ তোমাক দেখিবে মনে আইলোঁ ইটো খান। ত্ৰাহি ত্ৰাহি কৃপা কৰা মোক ভগবান॥ ১৪৮ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 3adhl5wv2km1pcc9z9d8t7agh0equm2 104 88487 243108 241511 2026-03-26T16:23:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243108 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৩৬|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>ভকতিৰ মহিমা বুজিবা ঠাই ঠাই। হৰি ব্যতিৰেকে বস্তু সংসাৰত নাই॥ গুৰুক নামানে যিটো পাপী দুৰাশয়। সিটো কেন বুজিবেক বৈষ্ণৱৰ নয়॥ ১৭১ গুৰু বৈষ্ণৱক নিন্দা কৰে যিটো জনে। সিজে অমোচন পাপ তাক দৰশনে॥ সেহি মহা পাপী নকৰিবা সম্ভাষণ। নাই তাৰ এৰাণ নাপায় মোক্ষ স্থান॥ ১৭২ গুৰু বৈষ্ণৱক নিন্দিলেক যেতিক্ষণে। দুইগছ লতা ছিগিলেক তেতিক্ষণে॥ ছিগিলেক লতা ধৰিবাৰ নাই ঠাই। পাছে যমদূতে নৰকক লৈয়া যায়॥ ১৭৩ নাৰকীৰ নৰক আছয় বিদ্যমানে। তৈতে পৰি থাকে কোটি কোটি কল্পমানে॥ নাৰদে বোলন্ত দেৱ দেৱ মহেশ্বৰ। কহিয়ো বুজাই মোত সবে পূৰ্ব্বাপৰ॥ ১৭৪ মাধৱৰ সৃষ্টি স্থিতি বিনোদ বিলাস। শুনু সিটো কথা মোত কৰিয়ো প্ৰকাশ। মহেশ্বৰ বদতি শুনিয়ো মুনিবৰ। আছে মহা জ্যোতি থান শূন্যৰ উপৰ॥ ১৭৫ তহিত আছন্ত পূৰ্ণব্ৰহ্ম নিৰঞ্জন। স্বষ্টি কৰিবাক লাগি ভৈলা তান মন॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8rgd8o7ydnuahc88gwa6e77owye02uf 104 88507 243113 241532 2026-03-26T16:34:54Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243113 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰ,{{gap|4em}}দেহৰ বিকাৰ, {{gap|4em}}মন হৈবে এক জানি। নিন্দা বাদ তৰ্ক,{{gap|4em}}এৰিয়া সবাক, {{gap|4em}}ভজিবেক পদ্মপাণি॥ ২৫৪ ভক্তৰ নিমিত্তে,{{gap|4em}}ধন সাঞ্চিবেক, {{gap|4em}}তাকে বুলি মহাধন। মোহ কৰি ধন,{{gap|4em}}পুতিয়া থৱয়, {{gap|4em}}সেই নৰ্ক অকাৰণ॥ ঈশ্বৰৰ কৰ্ম্ম,{{gap|4em}}কৰিবে সুধৰ্ম্ম, {{gap|4em}}স্বামীত হুয়া ভকত। হৈবে পতিব্ৰতা,{{gap|4em}}তাকে বুলি ভাৰ্য্যা, {{gap|4em}}জানিবা ব্ৰহ্মাৰ সুত॥ ২৫৫ শাস্ত্ৰৰ নিয়ত,{{gap|4em}}পিতৃত ভকত, {{gap|4em}}গুৰুৰো বুজিবে তত্ত্ব। তাকে বুলি পুত্ৰ,{{gap|4em}}কৃষ্ণৰ ভকত, {{gap|4em}}জানিবা মুনি সতত॥ শুনা বুধ জন,{{gap|4em}}কেদিন জীৱন, {{gap|4em}}হৰিত কৰা ভকতি। পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন,{{gap|4em}}জানি অকাৰণ, {{gap|4em}}শীঘ্ৰে ভজা যদুপতি॥ ২৫৬ নামক গ্ৰহণ,{{gap|4em}}কৰা সৰ্ববক্ষণ, {{gap|4em}}ভকতৰ লৈয়া সঙ্গ। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> jndcw2m6k3r9tglnrgqgu9ms2j7a7te 104 88690 243069 241862 2026-03-26T14:54:26Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243069 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৭৮|লৱকুশ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>হাঁ ভাই শত্ৰুঘণ প্ৰাণ দিলা শিশুৰ যুদ্ধত? {{Overfloat left|লক্ষ্মণ। }} কৈকেয়ী-নন্দন, পৰিহৰি ভ্ৰাতৃ শোক যুদ্ধ হেতু কৰাঁ আয়োজন। ( সেনাৰ প্ৰতি ) কৰ গই আদেশ প্ৰচাৰ, সকলোৱে ৰণ সাজে হওক বাহিৰ, কোনো যেন নাথাকে ৰাজ্যভ। {{Overfloat left|১ম সেনা। }} যিবা আজ্ঞা বীৰবৰ! {{Right|(প্ৰস্থান )}} {{Overfloat left|২য় সেনা। }} মোৰ এতিয়াও কৰঙ্গণ জোৰা লগাই নাই, ম‍ই হলে নোৱাৰোঁ যাব। মনে মনে চাঙৰ তলত লুকাই থাকোঁ গৈ।{{Right|( প্ৰস্থান। )}} {{Overfloat left|লক্ষ্মণ। }} ভ্ৰাতৃ-ঘাতী দুৰাচাৰ শিশু পাবি সমুচিত প্ৰতিফল আজি। '''[ ১ম সেনা আৰু সেনাবোৰৰ প্ৰবেশ। ]''' {{Overfloat left|১ম সেনা। }} প্ৰভো, উপস্থিত সকলোৱে ৰণৰ সাজেৰে। {{Overfloat left|লক্ষ্মণ। }} হব আজি যুদ্ধ ভয়ঙ্কৰ; সকলোৱে নিৰ্ভয় মনেৰে কৰিব লাগিব যুদ্ধ শত্ৰুৰ লগত; আহাঁ সবে হই শাৰী শাৰী। {{Overfloat left|সকলোৱে। }} জয় মহাৰাজ শ্ৰীৰাম চন্দ্ৰৰ জয়! জয় মহাবীৰ ভৰত লক্ষণৰ জয়!!</poem><noinclude></noinclude> 3mwscslu2xei115d107xalxf7x4vvcs 104 88881 243043 242450 2026-03-26T13:49:44Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243043 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৫৬|ভক্তি-প্রেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>ব্ৰহ্মাণ্ড ভিতৰে,{{gap|4em}}সবাতো কৰিয়া, {{gap|4em}}ধনক নাৰীক দয়া॥ ৬৮৫ ধন সৰ্ব্বস্বক,{{gap|4em}}প্ৰাণক টাঙ্কিয়া, {{gap|4em}}নাৰী ভজে নিশ্চয়। তাৰ পাঞ্চ বাণে,{{gap|4em}}শৰীৰ পীড়য়, {{gap|4em}}নকৰে কাহাকো ভয়॥ নাৰদে বোলন্ত,{{gap|4em}}প্ৰেভু মহেশ্বৰ, {{gap|4em}}সিটো কেন পাঞ্চ বাণ। দেখিলে মাত্ৰকে,{{gap|4em}}মুনিয়ো মোহিত, {{gap|4em}}ই কিনো দাুৰুণ টান॥ ৬৮৬ নাৰীৰ শৰীৰে,{{gap|4em}}পাঞ্চ বাণ আছে, {{gap|4em}}দুৰ্জনে বোলে কামিনী। মহা সাধু জনে,{{gap|4em}}শৱ তুল্য দেখে, {{gap|4em}}জানিবা সম্ভেদ মুনি॥ তথাপি তোমাত,{{gap|4em}}বিছাৰি কহিবোঁ, {{gap|4em}}কিঞ্চিতো নথৈৰোঁ আৰ। তাইৰ লয় লাস,{{gap|4em}}অনেক আছয়, {{gap|4em}}পঞ্চ বাণ মাত্ৰ সাৰ॥ ৬৮৭ চক্ষু, মুখ, হাস্য,{{gap|4em}}বচন, যৌবন, {{gap|4em}}এহি জানা পঞ্চ বাণ। ইহাৰ নিমিত্তে,{{gap|4em}}সংসাৰ নেৰায়, {{gap|4em}}বুৰ্ঝৰা মুনি প্ৰমাণ॥</poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> av9n9u23li3oa6j0prlct3v9df2uivi 104 88882 243047 242451 2026-03-26T13:57:13Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243047 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১৫৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নাৰীৰ মদন,{{gap|4em}}বানত পুৰুষে, {{gap|4em}}নেদোক তাহাত মতি। গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰ,{{gap|4em}}কামনা ত্যজিলে; {{gap|4em}}সুদৃঢ় হৈব ভকতি॥ ৬৮৮ যাৱত মদন,{{gap|4em}}নেতেজে পুৰুষে, {{gap|4em}}নেৰে গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰ। হৰিক পাইবে{{gap|4em}},হুইবেক দুৰ্লভ, {{gap|4em}}নপাইবে সংসাৰ পাৰ॥ নাৰদে বোলন্ত,{{gap|4em}}প্ৰভু মহেশ্বৰ, {{gap|4em}}ছেদিয়ো মোৰ সংশয়। কোন কোন কৰ্ম্ম,{{gap|4em}}যাতনা ভুঞ্জায়, {{gap|4em}}কহিয়ো তাৰ নিৰ্ণয়॥ ৬৮৯ মহেশে বোলন্ত,{{gap|4em}}শুনিয়ো নাৰদ, {{gap|4em}}কহো কথা সাৰ তুলি। আপোনাৰ কৰ্ম্মে,{{gap|4em}}আপুনি বন্ধন, {{gap|4em}}আপুনি ভাৱে মুকলি॥ নিন্দা বাদ তৰ্ক,{{gap|4em}}গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰ, {{gap|4em}}তেজিৰা দূৰ নাযায়। কৰে আয়ু ক্ষয়,{{gap|4em}}দেহকো পীড়য়, {{gap|4em}}শৰীৰতে লৱে ঠাই॥ ৬৯০ </poem>}} {{Rule|4em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 0i6feqebgl8ezmomy6yr7exxfmirr8i 243049 243047 2026-03-26T13:58:05Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243049 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১৫৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নাৰীৰ মদন,{{gap|4em}}বানত পুৰুষে, {{gap|4em}}নেদোক তাহাত মতি। গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰ,{{gap|4em}}কামনা ত্যজিলে; {{gap|4em}}সুদৃঢ় হৈব ভকতি॥ ৬৮৮ যাৱত মদন,{{gap|4em}}নেতেজে পুৰুষে, {{gap|4em}}নেৰে গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰ। হৰিক পাইবে{{gap|4em}},হুইবেক দুৰ্লভ, {{gap|4em}}নপাইবে সংসাৰ পাৰ॥ নাৰদে বোলন্ত,{{gap|4em}}প্ৰভু মহেশ্বৰ, {{gap|4em}}ছেদিয়ো মোৰ সংশয়। কোন কোন কৰ্ম্ম,{{gap|4em}}যাতনা ভুঞ্জায়, {{gap|4em}}কহিয়ো তাৰ নিৰ্ণয়॥ ৬৮৯ মহেশে বোলন্ত,{{gap|4em}}শুনিয়ো নাৰদ, {{gap|4em}}কহো কথা সাৰ তুলি। আপোনাৰ কৰ্ম্মে,{{gap|4em}}আপুনি বন্ধন, {{gap|4em}}আপুনি হোৱে মুকলি॥ নিন্দা বাদ তৰ্ক,{{gap|4em}}গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰ, {{gap|4em}}তেজিৰা দূৰ নাযায়। কৰে আয়ু ক্ষয়,{{gap|4em}}দেহকো পীড়য়, {{gap|4em}}শৰীৰতে লৱে ঠাই॥ ৬৯০ </poem>}} {{Rule|4em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 2clld8frq9te278ila3v67gm59wsjh8 104 88883 243036 242452 2026-03-26T12:57:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243036 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯৮|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}}</noinclude>{{gap}}এই কামৰূপকে মায়াপুৰী বোলে। ইয়াৰ ভিতৰতে কামপৃষ্ঠৰ মধ্যভাগ আক ভদ্ৰপৃষ্ঠৰ পূৰ্ব্ব ভাগৰ কিছুমানে সৈতে পুণ্যক্ষেত্ৰ। ১৬১ || {{Float left|{{gap}}{{smaller|প্ৰাগজোতিষপুৰ }}|4em}} {{gap}}প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ নগৰ — কামপৃষ্ঠৰ কিছোমান আৰু ভদ্ৰপৃষ্ঠৰ কিছোমানে সৈতে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ নগৰ। নগৰৰ চাৰিওফালে দুই খলপীয়া কৰি বৰ ডাঙ্গৰ গড় আছে। আৰু গড়ৰ মূৰে মূৰে অৰ্থাৎ পূৰ্ব্বফালে জয়দ্বাৰ নামে দ্বাৰ, দক্ষিণে কুকুৰা কটাৰ দ্বাৰ, পশ্চিমে দুৱাৰগৰীয়া, উত্তৰে সিন্দুৰীঘোপাত ১ দ্বাৰ, মাণ্ডাকাটা গাওঁত ১ দ্বাৰ। আগৰ কথা কব নোৱাৰি; অহম ৰাজাই এই দ্বাৰবোৰক চৌকী বুলিছিলে। এই চকীবোৰত হিলৈ আদি অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ ৰাখিছিলে আৰু লোকজন আছিলে। তাত বাজেও ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কাষত শৰাইৰ চৌকী, পাণ্ডুনাথৰ চৌকী, লতাশিলৰ চৌকী। ইয়াতো অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ সহিতে লোকজন আছিলে। শত্ৰু পক্ষ হঠাতে সোমাব নোৱাৰিছিলে; আৰু গড়বোৰো পৰিষ্কাৰ ৰাখিছিলে।১৬২॥ {{Rule|4em}} {{center|{{Xxxx-larger|দ্বিতীয় আধ্যা।}}}} {{center|'''অথ ৰাজবংশাৱলীৰ যথাশক্তি বৰ্ণনা।'''}} এই চাৰিও পৃষ্ঠ কামৰূপৰ ৰজা মহীৰঙ্গ দানৱ, তেওঁৰ পুতেক হতকাসুৰ, তেওঁৰ পুতেক সম্বৰাস্থৰ, তেওঁৰ পুতেক ৰাজা ৰত্নেশ্বৰ। {{Float left|{{gap}}{{smaller|কামৰূপৰ আদিম ৰজাসকল }}|4em}} পিচে ভিন্ন বংশী পৃথিবীৰ পুত্ৰ নৰকাসুৰ। নৰকাসুৰে কমবেচ ৮,৬৩,০০০ বৎসৰ ৰাজত্ব কৰে। তেওঁৰ পুতেক ভোগদত্ত, তেওঁৰ পুতেক ধৰ্ম্মপাল, তেওঁৰ পুতেক কৰ্ম্মপাল, তেওঁৰ পুতেক পৃথ্বিপাল। এই- সুবাহু ৰাজায়ে ৰাজ্যক অনীতি মতে ২২ পুৰুষ, তেইশ পুৰুষত ৰাজা সুবাহু। অন্যায় কৰাত কামাখ্যা গোসাঁনীৰ তেওঁলৈ খং হোৱাত * ভিন্নবংশী দোস্বৰ অপৰ নাম জিতাক্ষি ধৰ্ম্মপাল নামে এজন ৰজা আহি সুবাহু ৰজাক ৰণত জিনি তেওঁ ৰজা হ'ল। সুবাহু ৰণত ঘাতি উত্তৰ দিশলৈ গ'ল। দোস্বৰ ৰজাৰ পিচত ৰজাও পিচে ভিৰ্মবংশী বজা জল্পেশ্বৰ, তেওঁকে পৃথু বজা হ'ল নাগশঙ্কৰ। বোলে। ১৬৩ ।। {{rule|}} * শক ৬, ইং ১৩৮ চনৰ অল্প পূৰ্ব্বেই নৰকাসুৰৰ বংশৰ ৰাজত্ব উঠিছে। —গ্ৰন্থকাৰ।<noinclude></noinclude> sw15l8g7fqqtbampwx9887h4ai78d3x 243038 243036 2026-03-26T12:58:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243038 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯৮|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}}</noinclude>{{gap}}এই কামৰূপকে মায়াপুৰী বোলে। ইয়াৰ ভিতৰতে কামপৃষ্ঠৰ মধ্যভাগ আক ভদ্ৰপৃষ্ঠৰ পূৰ্ব্ব ভাগৰ কিছুমানে সৈতে পুণ্যক্ষেত্ৰ। ১৬১ || {{gap}}প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ নগৰ — কামপৃষ্ঠৰ কিছোমান আৰু ভদ্ৰপৃষ্ঠৰ কিছোমানে সৈতে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ নগৰ। {{Float left|{{gap}}{{smaller|প্ৰাগজোতিষপুৰ }}|4em}} নগৰ চাৰিওফালে দুই খলপীয়া কৰি বৰ ডাঙ্গৰ গড় আছে। আৰু গড়ৰ মূৰে মূৰে অৰ্থাৎ পূৰ্ব্বফালে জয়দ্বাৰ নামে দ্বাৰ, দক্ষিণে কুকুৰা কটাৰ দ্বাৰ, পশ্চিমে দুৱাৰগৰীয়া, উত্তৰে সিন্দুৰীঘোপাত ১ দ্বাৰ, মাণ্ডাকাটা গাওঁত ১ দ্বাৰ। আগৰ কথা কব নোৱাৰি; অহম ৰাজাই এই দ্বাৰবোৰক চৌকী বুলিছিলে। এই চকীবোৰত হিলৈ আদি অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ ৰাখিছিলে আৰু লোকজন আছিলে। তাত বাজেও ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কাষত শৰাইৰ চৌকী, পাণ্ডুনাথৰ চৌকী, লতাশিলৰ চৌকী। ইয়াতো অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ সহিতে লোকজন আছিলে। শত্ৰু পক্ষ হঠাতে সোমাব নোৱাৰিছিলে; আৰু গড়বোৰো পৰিষ্কাৰ ৰাখিছিলে।১৬২॥ {{Rule|4em}} {{center|{{Xxxx-larger|দ্বিতীয় আধ্যা।}}}} {{center|'''অথ ৰাজবংশাৱলীৰ যথাশক্তি বৰ্ণনা।'''}} এই চাৰিও পৃষ্ঠ কামৰূপৰ ৰজা মহীৰঙ্গ দানৱ, তেওঁৰ পুতেক হতকাসুৰ, তেওঁৰ পুতেক সম্বৰাস্থৰ, তেওঁৰ পুতেক ৰাজা ৰত্নেশ্বৰ। {{Float left|{{gap}}{{smaller|কামৰূপৰ আদিম ৰজাসকল }}|4em}} পিচে ভিন্ন বংশী পৃথিবীৰ পুত্ৰ নৰকাসুৰ। নৰকাসুৰে কমবেচ ৮,৬৩,০০০ বৎসৰ ৰাজত্ব কৰে। তেওঁৰ পুতেক ভোগদত্ত, তেওঁৰ পুতেক ধৰ্ম্মপাল, তেওঁৰ পুতেক কৰ্ম্মপাল, তেওঁৰ পুতেক পৃথ্বিপাল। এই- সুবাহু ৰাজায়ে ৰাজ্যক অনীতি মতে ২২ পুৰুষ, তেইশ পুৰুষত ৰাজা সুবাহু। অন্যায় কৰাত কামাখ্যা গোসাঁনীৰ তেওঁলৈ খং হোৱাত * ভিন্নবংশী দোস্বৰ অপৰ নাম জিতাক্ষি ধৰ্ম্মপাল নামে এজন ৰজা আহি সুবাহু ৰজাক ৰণত জিনি তেওঁ ৰজা হ'ল। সুবাহু ৰণত ঘাতি উত্তৰ দিশলৈ গ'ল। দোস্বৰ ৰজাৰ পিচত ৰজাও পিচে ভিৰ্মবংশী বজা জল্পেশ্বৰ, তেওঁকে পৃথু বজা হ'ল নাগশঙ্কৰ। বোলে। ১৬৩ ।। {{rule|}} * শক ৬, ইং ১৩৮ চনৰ অল্প পূৰ্ব্বেই নৰকাসুৰৰ বংশৰ ৰাজত্ব উঠিছে। —গ্ৰন্থকাৰ।<noinclude></noinclude> c6sfvzb6x8c04nyhfz75gpltvjbxk0m 104 88884 243050 242453 2026-03-26T14:06:02Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243050 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৫৮|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|{{X-larger|ছবি।}}}} {{Block center|<poem>মহেশে বোলন্ত হাসি, {{gap|4em}}শুনিয়ো নাৰদ বন্ধু, {{gap|4em}}কহো কথা শাস্ত্ৰৰ যুগুত। পুৰাণ ভাৰত চাই,{{gap|4em}}ভাগৱত ঠাই ঠাই, {{gap|4em}}আপুনি দেখিবা ব্ৰহ্মাসুত॥ গৰ্ব্ব নিন্দা অহঙ্কাৰে,{{gap|4em}}ইহ পৰলোকে জানা, {{gap|4em}}পুৰুষৰ যিকৰে বিলাই। তাৰ প্ৰতিশ্ৰুত শুনা,{{gap|4em}}আপুনি সকলে জানা, {{gap|4em}}তথাপিতো কহিবে লাগয়॥ ৬৯১ অহঙ্কাৰী নিন্দকৰ,{{gap|4em}}কিঞ্চিতেকো সুখ নাই, {{gap|4em}}পৰলোকে জানা বিসঙ্গতি। শুনা যেন হোৱে তাৰ,{{gap|4em}}কহোঁ কথা সাৰে সাৰ, {{gap|4em}}আপোনাৰ দোষে মন্দমতি॥ গৰ্ব্ব নিন্দা অহঙ্কাৰ,{{gap|4em}}কাম হিংসা ব্যভিচাৰ, {{gap|4em}}ইহলোকে তাকে স্বাদ পায়। নিতে পাপ কৰে পাপী,{{gap|4em}}সেই পাপে ধৰে চাপি, {{gap|4em}}পৰলোকে যাতনা ভুঞ্জায়॥ ৬৯২ ক্ৰোধ হিংসা দুইগোটা,{{gap|4em}}যমৰ কিঙ্কৰ হুয়া, {{gap|4em}}সময়ৰ বেলা আসি ধৰি। আগে পাছে ভয়ঙ্কৰ,{{gap|4em}}দুইগছ ডোল আছে, {{gap|4em}}লোভ মোহ দুইগছ জৰী॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 9q0txntdd1epihoj6pa2j74nrgxsok1 104 88885 243055 242454 2026-03-26T14:14:55Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243055 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১৫৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নিন্দা অহঙ্কাৰ দুই,{{gap|4em}}দুগোটা চাবুক হুই, {{gap|4em}}মাৰি নেই প্ৰাণাস্তিক কৰি। গৰ্ব্ব তৰ্ক দুইগোটা,{{gap|4em}}অগ্নি সূৰ্য্য তাপ হুয়া, {{gap|4em}}শৰীৰক নেই তাৰ পুৰি॥ ৬৯৩ নেদে নাখায় ধান ধন,{{gap|4em}}পৰম কপতি মন, {{gap|4em}}ইটো কোন শুনা মুনিৰাজ। পৰলোক সময়ত,{{gap|4em}}ক্ষুধা তৃষ্ণা হুয়া তাৰ, {{gap|4em}}পুৰি যায় শৰীৰৰ মাজ॥ আশাগোট জানা তাৰ,{{gap|4em}}ৰৌৰৱ নৰক হুয়া, {{gap|4em}}যমপুৰে থাকে কুন্দ পাতি। বিকৰ্থনা কৰি আতি,{{gap|4em}}মাৰে মুখে ঝাপ লাঠি, {{gap|4em}}তাতে পেলাই কৰে ঘোৰ শাস্তি॥ ৬৯৪ অসত্য সকলে তাৰ,{{gap|4em}}কৰি আতি জাতিষ্কাৰ, {{gap|4em}}কুণ্ড মাঝে থাকে বাট চাই। কৃমি কীট পোক হুই,{{gap|4em}}নাকে কাণে বেঢ়ি খায়, {{gap|4em}}আৰ্তনাদে কান্দে গেৰিয়াই॥ আৰু কহো মুনিৰাজ,{{gap|4em}}ভকত দ্ৰোহীৰ কাজ, {{gap|4em}}আক নেদেখিবা অদভুত। বৈষ্ণৱ জনক যিটো,{{gap|4em}}চাৰিগোটা কৰ্ম্ম কৰে, {{gap|4em}}জানা তাৰ যাতনা বহুত॥ ৬৯৫ বৈষ্ণৱ জনক জানা,{{gap|4em}}হিংসা কৰে যিটো জনে, {{gap|4em}}সৰ্ব্বস্বকো কৰয় গ্ৰহণ। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 9gy6xxf2z1s3np019yhxz1icjlk2sc4 104 88886 243059 242455 2026-03-26T14:24:11Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243059 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৬০|ভক্তি-প্ৰেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>শৰীৰত ঘাত কৰে,{{gap|4em}}পাপী নাই তাত পৰে, {{gap|4em}}নিন্দা কৰি বোলয় বচন॥ যমৰ পুৰত জানা,{{gap|4em}}তাৰ যেন দুখ হৈব, {{gap|4em}}তাক কহো শুনা অভিপ্ৰায়। কাক, গৃধ, শেন,{{gap|4em}} হুয়া,শৃগাল স্বৰূপ ধৰি, {{gap|4em}}শৰীৰৰ নাড়ী ছিৰি খায়। ৬৯৬ গৃধগণে জানা তাৰ,{{gap|4em}}শৰীৰৰ নাড়ী দুব্ৰে, {{gap|4em}}কাকে চক্ষু খুটি খুটি খায়। শৃগাল কুকুৰে তাক,{{gap|4em}}বেঢ়ি বেঢ়ি কামোৰয়, {{gap|4em}}আঝুৰি আঝুৰি মাংস খায়॥ আৰু দূতগণে তাক,{{gap|4em}}আচাৰিয়া টানি আনি, {{gap|4em}}কদৰ্থিয়া কৰে অহঙ্কাৰ। এহিমুখে ভকতক,{{gap|4em}}নিন্দিলি পামৰ তই, {{gap|4em}}তাৰ আজি কৰো প্ৰতিকাৰ॥ ৬৯৭ আপোনাৰ পাপে জানা,{{gap|4em}}আপুনি সি নাশ হোৱে, {{gap|4em}}শুনা মুনিৰাজ অভিপ্ৰায়। ইহ পৰলোকে জানা,{{gap|4em}}দুয়ো লোকে নৰ্ক তাৰ, {{gap|4em}}কিঞ্চিতেকো এৰান নযায়॥ দ্বেষ গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰে,{{gap|4em}}কিঞ্চিতেকো সুখ নাই, {{gap|4em}}নেৰায় ঘোৰ যাতনা নৰক। কাম হিংসা সময়ত,{{gap|4em}}তেজ আৰু স্বৰূপত, {{gap|4em}}দৃঢ় চিতে ভজিয়ো কৃষ্ণক॥ ৬৯৮ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 3i1zhera8gluqbkwsb603r86q5vt5qw 104 88887 243060 242456 2026-03-26T14:31:24Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243060 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১৬১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|{{X-larger|দুলড়ী।}}}} {{Block center|<poem>শুনা সৰ্ব্বজন,{{gap|4em}}কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ, {{gap|4em}}দুখৰ কেন অৱস্থা। গৰ্বৰ অহঙ্কাৰ,{{gap|4em}}অসৈয়া তাজিয়া, {{gap|4em}}গুনা মাধৱৰ কথা। মহন্ত জনক,{{gap|4em}}নিন্দা নকৰিবা, {{gap|4em}}ত্যাজা গৰ্বৰ অহঙ্কাৰ। সুদৃঢ় বিশ্বাসে,{{gap|4em}}ভজিয়ো হৰিক, {{gap|4em}}এৰাইবা দুঃখ নিকাৰ॥ ৬৯৯ যমৰ যাতনা,{{gap|4em}}চৌৰাশী নৰক, {{gap|4em}}শুনন্তে ধাতু উৰয়। সাধু সঙ্গ লৈয়া,{{gap|4em}}হৰিত ভজিয়ো, {{gap|4em}}তৰণ ইসে উপায় অনেক যোনিত,{{gap|4em}}জনম লভিয়া, {{gap|4em}}পায়া আছা নৰ কায়। হিংসা অহঙ্কাৰ,{{gap|4em}}নেৰে যি পুৰুষে {{gap|4em}}আপুনি নৰকে যায়॥ ৭০০ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন,{{gap|4em}}ইহাৰ নিমিত্তে, {{gap|4em}}নভজে নিশ্চয় কৰি। পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন,{{gap|4em}}গৃহতে থাকয়, {{gap|4em}}একেশ্বৰে যায় মৰি॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ti81gzhsannxpf6fgk2682zhwgsaxc9 243061 243060 2026-03-26T14:32:29Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243061 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১৬১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|{{X-larger|দুলড়ী।}}}} {{Block center|<poem>শুনা সৰ্ব্বজন,{{gap|4em}}কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ, {{gap|4em}}দুখৰ কেন অৱস্থা। গৰ্বৰ অহঙ্কাৰ,{{gap|4em}}অসৈয়া তাজিয়া, {{gap|4em}}গুনা মাধৱৰ কথা। মহন্ত জনক,{{gap|4em}}নিন্দা নকৰিবা, {{gap|4em}}ত্যাজা গৰ্বৰ অহঙ্কাৰ। সুদৃঢ় বিশ্বাসে,{{gap|4em}}ভজিয়ো হৰিক, {{gap|4em}}এৰাইবা দুঃখ নিকাৰ॥ ৬৯৯ যমৰ যাতনা,{{gap|4em}}চৌৰাশী নৰক, {{gap|4em}}শুনন্তে ধাতু উৰয়। সাধু সঙ্গ লৈয়া,{{gap|4em}}হৰিত ভজিয়ো, {{gap|4em}}তৰণ ইসে উপায় অনেক যোনিত,{{gap|4em}}জনম লভিয়া, {{gap|4em}}পায়া আছা নৰ কায়। হিংসা অহঙ্কাৰ,{{gap|4em}}নেৰে যি পুৰুষে {{gap|4em}}আপুনি নৰকে যায়॥ ৭০০ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন,{{gap|4em}}ইহাৰ নিমিত্তে, {{gap|4em}}নভজে নিশ্চয় কৰি। পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন,{{gap|4em}}গৃহতে থাকয়, {{gap|4em}}একেস্বৰে যায় মৰি॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> qpedri2ntfk7qra89s7aw1av23s2q0f 104 88888 243064 242457 2026-03-26T14:39:03Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243064 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৬২|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>যিটো পাপ পুণ্য,{{gap|4em}}কৰিয়া আছয়, {{gap|4em}}সেহি মাত্ৰ লগে যায়। যমৰ কিঙ্কৰে,{{gap|4em}}বিগুটিয়া মাৰে, {{gap|4em}}ৰাখ বোলোতা নাই॥ ৭০১ ঘৰৰ কুটুম্বে,{{gap|4em}}বেড়িয়া কান্দয়, {{gap|4em}}লোকক মাত্ৰ দেখাই। ভাল ভৈল বুঢ়া,{{gap|4em}}শত্ৰু মৰি গৈল, {{gap|4em}}আত কিছু চিন্তা নাই॥ বোৱাৰী জীয়াৰী,{{gap|4em}}সবে ভাল বোলে, {{gap|4em}}কিনু বিধি সুপ্ৰসন্ন। চাউল মুঠি খান্তে,{{gap|4em}}তিনি আখি কৰে, {{gap|4em}}মৰিল বুঢ়া দুৰ্জ্জন॥ ৭০২ চৌৰাশী নৰক,{{gap|4em}}অনুক্ৰমে ভুঞ্জে, {{gap|4em}}এৰণ আক নযায়। ভাৰ্য্যা পুত্ৰ ধন,{{gap|4em}}সাক্ষাতে সপোন, {{gap|4em}}ত্যজি ভজা হৰি পাৱ॥ কাম ক্ৰোধ হিংসা,{{gap|4em}}আশা সময়ত, {{gap|4em}}আক জানো বোলা মোৰ। ইহাৰ নিমিত্তে,{{gap|4em}}নৰক নেৰায়, {{gap|4em}}ভুঞ্জায়ে যাতনা ঘোৰ॥ ৭০৩ আপোনাৰ হিত,{{gap|4em}}আপুনি চিন্তিয়া, {{gap|4em}}তৰিবাৰ কৰা কাম। </poem>}}<noinclude></noinclude> 42y0mpl6fzk3zqaowwg5l76c0d3xkpv 104 88938 243026 242601 2026-03-26T11:59:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243026 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>vi being, and to Mr. A. H. W. Bentinck, C.I.E., Honorary Provincial Director of the Department, whose interest and sympathy have made the publication of Assamese historical classics possible. COTTON COLLEGE, Gauhati, Assam, October 1, 1930. S. K. BHUYAN, Honorary Assistant Director of Historical and Antiquarian Studies, Assam.<noinclude></noinclude> airdrun89i9b4tk2spda24l00ow5kx3 104 88982 243121 242671 2026-03-26T16:49:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243121 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পাসাৰ আগত পৰী- ক্ষিত আৰু লক্ষ্মীনাৰায় কামৰূপৰ বুৰঞ্জী। 66 বঙ্গালত মিলিলে ধৰি নিবোক, আব ৰাজা হবাৰ নাই। আমি বঙ্গালত মিলি স্বয়ংৰূপে ৰাজ্য খাম।” এহি যুগুতি কৰি বাজাক বোলে, “ তুমি মিলি ৰাজ ৰাখা, নাই তেবে বঙ্গালক বলে নোৱাৰিম। " পাচে মকম-খাঁক লাগি উকিল পঠালে, বোলে, 'বৎসৰত দুই মোন আগৰ, এক শও হাদী, দুই শও টাঙ্গনধৰা, পাঁচ শ ও থঙ্গা-কমলী, গন্ধ, চাৰি শও চোঁৱৰ দিম পাসাক। আৰু মকম-খাঁকে৷ আৰে আধা ভেঁটা দেও। পাচ গুটি যাওক। ” মকম-খাঁ বোলে, “পাসাব লোণ হাৰাম কৰিম উচিত নুই। পাচ গুচি নাযাওঁ। ভাল, ৰাজা আহোক, পাসাক সেৱা কৰিলি সকলে কুশল হবোঁক। আক ময়ো কবুল দিলোঁ, — যদি ৰাজাৰ কোনো বৈওৱা হয়, তবে মোৰ জীউ আগ কৰিম, পাচে ৰাজাৰ যি হওক। পাসাই ৰাজাৰ নাও শুনি চাহিবাক খুজিছি।” পাচে পৰীক্ষিতে পাত্ৰ-মন্ত্ৰী লৈ মকম খাত মিলিল যায়। মকৰ্ম -খাঁ পৰীক্ষিতক বিস্তৰ মান কৰি, বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ দি লগতলৈ পাৎসাৰ ঠাই গল। ইঠাইৰ নবাব ছৈয়দ বাবাকৰ হাজোত ৰহিল। লক্ষ্মীনাৰায়ণকো মকম-খাঁ লগত লৈ গল : পাসাত মিলিল যায়। পাসাই লক্ষ্মীনাৰায়ণ পৰীক্ষিতক বুলিলে, “ তোমৰা দুয়ো মিল হৈ ৰাজাই কৰ যায়। আৰ পৰীক্ষিত, লক্ষ্মীনাৰায়ণ তোৰ চাচা হয়, পাও চুই সেৱা কৰ। ” পৰীক্ষিতে বোলে, “যি বুলিছে ইখান বুলিব পায়। প্ৰমত্তসিংহে আপোনাৰ মনমাফিকে হস্তী মাৰি আহাৰ কৰে। স্ত্ৰীগণেৰ আজ্ঞাত থাকি নাহি মাৰে। আৰু মহাসমুদ্ৰে আপোনাৰ কালক্ৰমে ৰাস-বৃদ্ধিক পায়। কিন্তু জল-জন্তু আমাত থাকি বাস-বৃদ্ধিক নাপায়। আপুনিও তেমত। ভেঞোৰ মোৰ শত্ৰুতা ভাব, প্ৰাণ গেলেও সেৱা নকৰোঁ৷” পাসাই খং হৈ পৰীক্ষিতক ধৰি ৰাখিলেক। ২৪॥ লক্ষ্মীনাৰায়ণক বিদায় দি বুলিলেক, "তোৰ ৰাজ্যত কি নাই, খোজ মোত। " ৰাজা বোলে, “মোৰ ৰাজ্যত সকলো আছে, পুৰুদ কালি, তৰোৱাল নাই। আৰ ইৰাকী ঘোঁৰা নাই।” ঘোঁৰা, তৰোৱাল দি বিদায়<noinclude></noinclude> ou58el5kiojywhu5ogk8bsp8ao5p49t 243124 243121 2026-03-26T17:06:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243124 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{rh|১০|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}} বঙ্গালত মিলিলে ধৰি নিবোক, আব ৰাজা হবাৰ নাই। আমি বঙ্গালত মিলি স্বয়ংৰূপে ৰাজ্য খাম।” {{Float left|{{gap}}{{smaller| পাৎসাৰ আগত পৰীক্ষিত আৰু লক্ষ্মীনাৰায়ন}}|4em}} এহি যুগুতি কৰি ৰাজাক বোলে, “ তুমি মিলি ৰাজ ৰাখা, নাই তেবে বঙ্গালক বলে নোৱাৰিম। " পাচে মকৰম-খাঁক লাগি উকিল পঠালে, বোলে, 'বৎসৰত দুই মোন আগৰ, এক শও হাদী, দুই শও টাঙ্গনধৰা, পাঁচ শ ও থঙ্গা-কমলী, গন্ধ, চাৰি শও চোঁৱৰ দিম পাসাক। আৰু মকৰম-খাঁকে৷ আৰে আধা ভেঁটা দেও। পাচ গুটি যাওক। ” মকৰম-খাঁ বোলে, “পাসাব লোণ হাৰাম কৰিম উচিত নুই। পাচ গুচি নাযাওঁ। ভাল, ৰাজা আহোক, পাসাক সেৱা কৰিলি সকলে কুশল হবোঁক। আক ময়ো কবুল দিলোঁ, — যদি ৰাজাৰ কোনো বৈওৱা হয়, তবে মোৰ জীউ আগ কৰিম, পাচে ৰাজাৰ যি হওক। পাসাই ৰাজাৰ নাও শুনি চাহিবাক খুজিছি।” পাচে পৰীক্ষিতে পাত্ৰ-মন্ত্ৰী লৈ মকৰম খাঁত মিলিল যায়। মকৰম -খাঁ পৰীক্ষিতক বিস্তৰ মান কৰি, বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ দি লগতলৈ পাৎসাৰ ঠাই গল। ইঠাইৰ নবাব ছৈয়দ বাবাকৰ হাজোত ৰহিল। লক্ষ্মীনাৰায়ণকো মকৰম-খাঁ লগত লৈ গল : পাৎসাত মিলিল যায়। পাৎসাই লক্ষ্মীনাৰায়ণ পৰীক্ষিতক বুলিলে, “ তোমৰা দুয়ো মিল হৈ ৰাজাই কৰ যায়। আৰ পৰীক্ষিত, লক্ষ্মীনাৰায়ণ তোৰ চাচা হয়, পাও চুই সেৱা কৰ। ” পৰীক্ষিতে বোলে, “যি বুলিছে ইখান বুলিব পায়। প্ৰমত্তসিংহে আপোনাৰ মনমাফিকে হস্তী মাৰি আহাৰ কৰে। স্ত্ৰীগণেৰ আজ্ঞাত থাকি নাহি মাৰে। আৰু মহাসমুদ্ৰে আপোনাৰ কালক্ৰমে ৰাস-বৃদ্ধিক পায়। কিন্তু জল-জন্তু আমাত থাকি বাস-বৃদ্ধিক নাপায়। আপুনিও তেমত। ভেঞোৰ মোৰ শত্ৰুতা ভাব, প্ৰাণ গেলেও সেৱা নকৰোঁ৷” পাসাই খং হৈ পৰীক্ষিতক ধৰি ৰাখিলেক। ২৪॥ {{gap}}লক্ষ্মীনাৰায়ণক বিদায় দি বুলিলেক, "তোৰ ৰাজ্যত কি নাই, খোজ মোত। " ৰাজা বোলে, “মোৰ ৰাজ্যত সকলো আছে, পুৰুদ কালি, তৰোৱাল নাই। আৰ ইৰাকী ঘোঁৰা নাই।” ঘোঁৰা, তৰোৱাল দি বিদায়<noinclude></noinclude> bgcwuucgh8sgefgfxqmy6bphr5zvke3 243125 243124 2026-03-26T17:09:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243125 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{rh|১০|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}} বঙ্গালত মিলিলে ধৰি নিবোক, আব ৰাজা হবাৰ নাই। আমি বঙ্গালত {{Float left|{{gap}}{{smaller| পাৎসাৰ আগত পৰীক্ষিত আৰু লক্ষ্মীনাৰায়ন}}|4em}} মিলি স্বয়ংৰূপে ৰাজ্য খাম।” এহি যুগুতি কৰি ৰাজাক বোলে, “ তুমি মিলি ৰাজ ৰাখা, নাই তেবে বঙ্গালক বলে নোৱাৰিম। " পাচে মকৰম-খাঁক লাগি উকিল পঠালে, বোলে, 'বৎসৰত দুই মোন আগৰ, এক শও হাদী, দুই শও টাঙ্গনধৰা, পাঁচ শ ও থঙ্গা-কমলী, গন্ধ, চাৰি শও চোঁৱৰ দিম পাসাক। আৰু মকৰম-খাঁকে৷ আৰে আধা ভেঁটা দেও। পাচ গুটি যাওক। ” মকৰম-খাঁ বোলে, “পাসাব লোণ হাৰাম কৰিম উচিত নুই। পাচ গুচি নাযাওঁ। ভাল, ৰাজা আহোক, পাসাক সেৱা কৰিলি সকলে কুশল হবোঁক। আক ময়ো কবুল দিলোঁ, — যদি ৰাজাৰ কোনো বৈওৱা হয়, তবে মোৰ জীউ আগ কৰিম, পাচে ৰাজাৰ যি হওক। পাসাই ৰাজাৰ নাও শুনি চাহিবাক খুজিছি।” পাচে পৰীক্ষিতে পাত্ৰ-মন্ত্ৰী লৈ মকৰম খাঁত মিলিল যায়। মকৰম -খাঁ পৰীক্ষিতক বিস্তৰ মান কৰি, বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ দি লগতলৈ পাৎসাৰ ঠাই গল। ইঠাইৰ নবাব ছৈয়দ বাবাকৰ হাজোত ৰহিল। লক্ষ্মীনাৰায়ণকো মকৰম-খাঁ লগত লৈ গল : পাৎসাত মিলিল যায়। পাৎসাই লক্ষ্মীনাৰায়ণ পৰীক্ষিতক বুলিলে, “ তোমৰা দুয়ো মিল হৈ ৰাজাই কৰ যায়। আৰ পৰীক্ষিত, লক্ষ্মীনাৰায়ণ তোৰ চাচা হয়, পাও চুই সেৱা কৰ। ” পৰীক্ষিতে বোলে, “যি বুলিছে ইখান বুলিব পায়। প্ৰমত্তসিংহে আপোনাৰ মনমাফিকে হস্তী মাৰি আহাৰ কৰে। স্ত্ৰীগণেৰ আজ্ঞাত থাকি নাহি মাৰে। আৰু মহাসমুদ্ৰে আপোনাৰ কালক্ৰমে ৰাস-বৃদ্ধিক পায়। কিন্তু জল-জন্তু আমাত থাকি বাস-বৃদ্ধিক নাপায়। আপুনিও তেমত। ভেঞোৰ মোৰ শত্ৰুতা ভাব, প্ৰাণ গেলেও সেৱা নকৰোঁ৷” পাসাই খং হৈ পৰীক্ষিতক ধৰি ৰাখিলেক। ২৪॥ {{gap}}লক্ষ্মীনাৰায়ণক বিদায় দি বুলিলেক, "তোৰ ৰাজ্যত কি নাই, খোজ মোত। " ৰাজা বোলে, “মোৰ ৰাজ্যত সকলো আছে, পুৰুদ কালি, তৰোৱাল নাই। আৰ ইৰাকী ঘোঁৰা নাই।” ঘোঁৰা, তৰোৱাল দি বিদায়<noinclude></noinclude> h9gwr5x2rdz1mdk3u380uqc6vz1gm7e 243127 243125 2026-03-26T17:10:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243127 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{rh|১০|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}} বঙ্গালত মিলিলে ধৰি নিবোক, আব ৰাজা হবাৰ নাই। আমি বঙ্গালত {{Float left|{{gap}}{{smaller| পাৎসাৰ আগত পৰীক্ষিত আৰু লক্ষ্মীনাৰায়ন}}|4em}}মিলি স্বয়ংৰূপে ৰাজ্য খাম।” এহি যুগুতি কৰি ৰাজাক বোলে, “ তুমি মিলি ৰাজ ৰাখা, নাই তেবে বঙ্গালক বলে নোৱাৰিম। " পাচে মকৰম-খাঁক লাগি উকিল পঠালে, বোলে, 'বৎসৰত দুই মোন আগৰ, এক শও হাদী, দুই শও টাঙ্গনধৰা, পাঁচ শ ও থঙ্গা-কমলী, গন্ধ, চাৰি শও চোঁৱৰ দিম পাসাক। আৰু মকৰম-খাঁকে৷ আৰে আধা ভেঁটা দেও। পাচ গুটি যাওক। ” মকৰম-খাঁ বোলে, “পাসাব লোণ হাৰাম কৰিম উচিত নুই। পাচ গুচি নাযাওঁ। ভাল, ৰাজা আহোক, পাসাক সেৱা কৰিলি সকলে কুশল হবোঁক। আক ময়ো কবুল দিলোঁ, — যদি ৰাজাৰ কোনো বৈওৱা হয়, তবে মোৰ জীউ আগ কৰিম, পাচে ৰাজাৰ যি হওক। পাসাই ৰাজাৰ নাও শুনি চাহিবাক খুজিছি।” পাচে পৰীক্ষিতে পাত্ৰ-মন্ত্ৰী লৈ মকৰম খাঁত মিলিল যায়। মকৰম -খাঁ পৰীক্ষিতক বিস্তৰ মান কৰি, বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ দি লগতলৈ পাৎসাৰ ঠাই গল। ইঠাইৰ নবাব ছৈয়দ বাবাকৰ হাজোত ৰহিল। লক্ষ্মীনাৰায়ণকো মকৰম-খাঁ লগত লৈ গল : পাৎসাত মিলিল যায়। পাৎসাই লক্ষ্মীনাৰায়ণ পৰীক্ষিতক বুলিলে, “ তোমৰা দুয়ো মিল হৈ ৰাজাই কৰ যায়। আৰ পৰীক্ষিত, লক্ষ্মীনাৰায়ণ তোৰ চাচা হয়, পাও চুই সেৱা কৰ। ” পৰীক্ষিতে বোলে, “যি বুলিছে ইখান বুলিব পায়। প্ৰমত্তসিংহে আপোনাৰ মনমাফিকে হস্তী মাৰি আহাৰ কৰে। স্ত্ৰীগণেৰ আজ্ঞাত থাকি নাহি মাৰে। আৰু মহাসমুদ্ৰে আপোনাৰ কালক্ৰমে ৰাস-বৃদ্ধিক পায়। কিন্তু জল-জন্তু আমাত থাকি বাস-বৃদ্ধিক নাপায়। আপুনিও তেমত। ভেঞোৰ মোৰ শত্ৰুতা ভাব, প্ৰাণ গেলেও সেৱা নকৰোঁ৷” পাসাই খং হৈ পৰীক্ষিতক ধৰি ৰাখিলেক। ২৪॥ {{gap}}লক্ষ্মীনাৰায়ণক বিদায় দি বুলিলেক, "তোৰ ৰাজ্যত কি নাই, খোজ মোত। " ৰাজা বোলে, “মোৰ ৰাজ্যত সকলো আছে, পুৰুদ কালি, তৰোৱাল নাই। আৰ ইৰাকী ঘোঁৰা নাই।” ঘোঁৰা, তৰোৱাল দি বিদায়<noinclude></noinclude> 0y66trfe06tebuakwn5aiwy40b3i8g1 104 89073 243027 242826 2026-03-26T12:02:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243027 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||পৰিশিষ্ট (ক)|১৯}} {{Gap}}পিচত বঙ্গদেশৰ পৰা পালবংশী ধৰ্ম্মপাল নামে ৰজা আহি অশ্বক্ৰান্তৰ উত্তৰফালে গোদস্ত পৰ্ব্বতত পাট কৰি ৰজা হ'ল। ধৰ্ম্মপাল ৰজায়ে কনৌজ ও তিৰোত্তৰ আদি ধৰ্ম্মপাল দেশৰ পৰা ভাল ভাল ব্ৰাহ্মণ, কায়স্থ আনি পণ্ডিতৰ সমাজ পাতি ধৰ্ম্মেৰে ৰাজ্য কৰিলে। দেবালয়বোৰকো মণিচন্দ্ৰৰ ঘৈনীয়েক মৌনবতীয়ে তেওঁৰ পুতেক গোপীচন্দ্ৰ, তেওঁৰ পৰিষ্কাৰ কৰিলে। পিচে ধৰ্ম্মপালৰ ভায়েক ধৰ্ম্মপালক ৰণত জিনি কামৰূপত ৰজা হ'ল। পুতেক ভবচন্দ্ৰ * বগা হ'ল। ধৰ্ম্মপালৰ পুতেক বতুপাল, তেওঁৰ পুতেক সোমপাল উজনিত বিশ্বনাথৰ কাষত কন্যকা গাৱঁত পাট কৰি ৰজা হ'ল। ১৬৪ | আৰিমত্ত {{Gap}}সোম পালৰ পোষ্যপুত্ৰ ( শিৰবীৰ্যে জন্ম) প্ৰতাপসিংহ, তেওঁকে ভালুকপেঙ্গ ও বোলে। তেওঁৰ ঘৈনীয়েকক ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদে নিছিলে। পাচে এবছৰৰ মূৰত নীলাচলৰ আমৰাজুলিৰ ঘাটত তুলি থলে। তেওঁ নীলা- চলীয়া বামুণ এজনৰ ঘৰত থাকিল। বামুণে প্ৰতিপাল কৰি ৰাখিলে। তাতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঔৰষত এটি পুত্ৰ জন্মিল। বামুণে তাৰ আৰিমত্ত নাম থলে। তেওঁ ডাঙ্গৰ হৈ গোৱালপাড়াৰ পৰা পূবে সমুদায় কামৰূপত ৰা হ'ল। ১৬৫ || {{gap}}পশ্চিমে শিংমাৰিত কমতাপুৰ নামে নগৰ কৰি কোচবংশী নীলধ্বজ, তেওঁৰ বংশ চক্ৰধ্বজ আৰু নীলাম্বৰ ইত্যাদি ৰঙ্গা হল। পিচে কমতেশ্বৰৰ বংশ ফিঙ্গুৱা ৰজা এই দেশলৈ আহি আমিত্তে সৈতে ৰণ কৰাত আমিত্ত ৰণত ঘাটি বৰলীয়া নদীত পৰি নোহোৱা হ'ল। পিচে আৰিমত্তৰ পুতেক ৰত্নসিংহে ৰণ কৰি ফিঙ্গুৱা ৰজাক মাৰি ৰত্নসিংহ ৰজা হৈ ব্ৰাহ্মণী-গমন পাপত অন্নতে নষ্ট পালে। † ১৬৬॥ {{rule|}} কমতাপুৰৰ ৰজাসকল * গুৱাহাটীৰ দহ মাইল উত্তৰে চুটিয়াপাড়া গাৱঁত ভবচন্দ্ৰ ৰজাৰ নগৰ আছিলে। — গ্ৰন্থকাৰ। + আৰিমত্তৰ প্ৰথম নগৰ শোৱালকুচিৰ পশ্চিমে সিদ্ধেৰ দেৱালয়ৰ ওচৰতে এতিয়া তাক ভাঙ্গা নগৰ বোলে। দ্বিতীয় নগৰ ৰঙ্গিয়াৰ থানাৰ উত্তৰে সেয়ে প্ৰধান নগৰ। গড়, পুখুৰী আজিলৈকে আছে। গড়টিক বৈদৰ গড় বোলে। ফিঙ্গুৱা ৰজাৰ গড়, পুখুৰী উপৰ বৰভাগ, চমচম, পূৰ্ব্ববাঙ্গা মৌজাত আছে।—গ্ৰন্থকাৰ। + ইয়াৰ আগেয়ে কামৰূপী চন ৬১২ চনত, ১১২৬ শকত, ইং মুছলমান এজন আহি কামপৃষ্ঠলৈকে দেশ আক্ৰমণ কৰিছিলে। —গ্ৰন্থকাৰ। ১২.৪ চনত ৰক্তিয়াৰ খিলিজি নামে কিন্তু তেওঁ যুদ্ধ হাৰি পলাই গ'ল।<noinclude></noinclude> 33vbcov1vojcl5frmte1h8szgrubih5 243028 243027 2026-03-26T12:04:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243028 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||পৰিশিষ্ট (ক)|১৯}} {{Gap}}পিচত বঙ্গদেশৰ পৰা পালবংশী ধৰ্ম্মপাল নামে ৰজা আহি অশ্বক্ৰান্তৰ উত্তৰফালে গোদস্ত পৰ্ব্বতত পাট কৰি ৰজা হ'ল। ধৰ্ম্মপাল ৰজায়ে কনৌজ ও তিৰোত্তৰ আদি ধৰ্ম্মপাল দেশৰ পৰা ভাল ভাল ব্ৰাহ্মণ, কায়স্থ আনি পণ্ডিতৰ সমাজ পাতি ধৰ্ম্মেৰে ৰাজ্য কৰিলে। দেবালয়বোৰকো মণিচন্দ্ৰৰ ঘৈনীয়েক মৌনবতীয়ে তেওঁৰ পুতেক গোপীচন্দ্ৰ, তেওঁৰ পৰিষ্কাৰ কৰিলে। পিচে ধৰ্ম্মপালৰ ভায়েক ধৰ্ম্মপালক ৰণত জিনি কামৰূপত ৰজা হ'ল। পুতেক ভবচন্দ্ৰ * বগা হ'ল। ধৰ্ম্মপালৰ পুতেক বতুপাল, তেওঁৰ পুতেক সোমপাল উজনিত বিশ্বনাথৰ কাষত কন্যকা গাৱঁত পাট কৰি ৰজা হ'ল। ১৬৪ | আৰিমত্ত {{Gap}}সোম পালৰ পোষ্যপুত্ৰ ( শিৰবীৰ্যে জন্ম) প্ৰতাপসিংহ, তেওঁকে ভালুকপেঙ্গ ও বোলে। তেওঁৰ ঘৈনীয়েকক ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদে নিছিলে। পাচে এবছৰৰ মূৰত নীলাচলৰ আমৰাজুলিৰ ঘাটত তুলি থলে। তেওঁ নীলা- চলীয়া বামুণ এজনৰ ঘৰত থাকিল। বামুণে প্ৰতিপাল কৰি ৰাখিলে। তাতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঔৰষত এটি পুত্ৰ জন্মিল। বামুণে তাৰ আৰিমত্ত নাম থলে। তেওঁ ডাঙ্গৰ হৈ গোৱালপাড়াৰ পৰা পূবে সমুদায় কামৰূপত ৰা হ'ল। ১৬৫ || {{gap}}পশ্চিমে শিংমাৰিত কমতাপুৰ নামে নগৰ কৰি কোচবংশী নীলধ্বজ, তেওঁৰ বংশ চক্ৰধ্বজ আৰু নীলাম্বৰ ইত্যাদি ৰঙ্গা হল। পিচে কমতেশ্বৰৰ বংশ ফিঙ্গুৱা ৰজা এই দেশলৈ আহি আমিত্তে সৈতে ৰণ কৰাত আমিত্ত ৰণত ঘাটি বৰলীয়া নদীত পৰি নোহোৱা হ'ল। পিচে আৰিমত্তৰ পুতেক ৰত্নসিংহে ৰণ কৰি ফিঙ্গুৱা ৰজাক মাৰি ৰত্নসিংহ ৰজা হৈ ব্ৰাহ্মণী-গমন পাপত অন্নতে নষ্ট পালে। † ১৬৬॥ {{rule|}} কমতাপুৰৰ ৰজাসকল * গুৱাহাটীৰ দহ মাইল উত্তৰে চুটিয়াপাড়া গাৱঁত ভবচন্দ্ৰ ৰজাৰ নগৰ আছিলে। — গ্ৰন্থকাৰ। + আৰিমত্তৰ প্ৰথম নগৰ শোৱালকুচিৰ পশ্চিমে সিদ্ধেৰ দেৱালয়ৰ ওচৰতে এতিয়া তাক ভাঙ্গা নগৰ বোলে। দ্বিতীয় নগৰ ৰঙ্গিয়াৰ থানাৰ উত্তৰে সেয়ে প্ৰধান নগৰ। গড়, পুখুৰী আজিলৈকে আছে। গড়টিক বৈদৰ গড় বোলে। ফিঙ্গুৱা ৰজাৰ গড়, পুখুৰী উপৰ বৰভাগ, চমচম, পূৰ্ব্ববাঙ্গা মৌজাত আছে।—গ্ৰন্থকাৰ। + ইয়াৰ আগেয়ে কামৰূপী চন ৬১২ চনত, ১১২৬ শকত, ইং মুছলমান এজন আহি কামপৃষ্ঠলৈকে দেশ আক্ৰমণ কৰিছিলে। —গ্ৰন্থকাৰ। ১২.৪ চনত ৰক্তিয়াৰ খিলিজি নামে কিন্তু তেওঁ যুদ্ধ হাৰি পলাই গ'ল।<noinclude></noinclude> hwjl3mr3y3rjb9of45gso63ip2b515k 243029 243028 2026-03-26T12:05:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243029 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||পৰিশিষ্ট (ক)|১৯}} {{Gap}}পিচত বঙ্গদেশৰ পৰা পালবংশী ধৰ্ম্মপাল নামে ৰজা আহি অশ্বক্ৰান্তৰ উত্তৰফালে গোদস্ত পৰ্ব্বতত পাট কৰি ৰজা হ'ল। ধৰ্ম্মপাল ৰজায়ে কনৌজ ও তিৰোত্তৰ আদি ধৰ্ম্মপাল দেশৰ পৰা ভাল ভাল ব্ৰাহ্মণ, কায়স্থ আনি পণ্ডিতৰ সমাজ পাতি ধৰ্ম্মেৰে ৰাজ্য কৰিলে। দেবালয়বোৰকো মণিচন্দ্ৰৰ ঘৈনীয়েক মৌনবতীয়ে তেওঁৰ পুতেক গোপীচন্দ্ৰ, তেওঁৰ পৰিষ্কাৰ কৰিলে। পিচে ধৰ্ম্মপালৰ ভায়েক ধৰ্ম্মপালক ৰণত জিনি কামৰূপত ৰজা হ'ল। পুতেক ভবচন্দ্ৰ * বগা হ'ল। ধৰ্ম্মপালৰ পুতেক বতুপাল, তেওঁৰ পুতেক সোমপাল উজনিত বিশ্বনাথৰ কাষত কন্যকা গাৱঁত পাট কৰি ৰজা হ'ল। ১৬৪ | আৰিমত্ত {{Gap}}সোম পালৰ পোষ্যপুত্ৰ ( শিৰবীৰ্যে জন্ম) প্ৰতাপসিংহ, তেওঁকে ভালুকপেঙ্গ ও বোলে। তেওঁৰ ঘৈনীয়েকক ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদে নিছিলে। পাচে এবছৰৰ মূৰত নীলাচলৰ আমৰাজুলিৰ ঘাটত তুলি থলে। তেওঁ নীলা- চলীয়া বামুণ এজনৰ ঘৰত থাকিল। বামুণে প্ৰতিপাল কৰি ৰাখিলে। তাতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঔৰষত এটি পুত্ৰ জন্মিল। বামুণে তাৰ আৰিমত্ত নাম থলে। তেওঁ ডাঙ্গৰ হৈ গোৱালপাড়াৰ পৰা পূবে সমুদায় কামৰূপত ৰা হ'ল। ১৬৫ || {{gap}}পশ্চিমে শিংমাৰিত কমতাপুৰ নামে নগৰ কৰি কোচবংশী নীলধ্বজ, তেওঁৰ বংশ চক্ৰধ্বজ আৰু নীলাম্বৰ ইত্যাদি ৰঙ্গা হল। পিচে কমতেশ্বৰৰ বংশ ফিঙ্গুৱা ৰজা এই দেশলৈ আহি আমিত্তে সৈতে ৰণ কৰাত আমিত্ত ৰণত ঘাটি বৰলীয়া নদীত পৰি নোহোৱা হ'ল। পিচে আৰিমত্তৰ পুতেক ৰত্নসিংহে ৰণ কৰি ফিঙ্গুৱা ৰজাক মাৰি ৰত্নসিংহ ৰজা হৈ ব্ৰাহ্মণী-গমন পাপত অন্নতে নষ্ট পালে। † ১৬৬॥ কমতাপুৰৰ ৰজাসকল {{rule|}} * গুৱাহাটীৰ দহ মাইল উত্তৰে চুটিয়াপাড়া গাৱঁত ভবচন্দ্ৰ ৰজাৰ নগৰ আছিলে। — গ্ৰন্থকাৰ। + আৰিমত্তৰ প্ৰথম নগৰ শোৱালকুচিৰ পশ্চিমে সিদ্ধেৰ দেৱালয়ৰ ওচৰতে এতিয়া তাক ভাঙ্গা নগৰ বোলে। দ্বিতীয় নগৰ ৰঙ্গিয়াৰ থানাৰ উত্তৰে সেয়ে প্ৰধান নগৰ। গড়, পুখুৰী আজিলৈকে আছে। গড়টিক বৈদৰ গড় বোলে। ফিঙ্গুৱা ৰজাৰ গড়, পুখুৰী উপৰ বৰভাগ, চমচম, পূৰ্ব্ববাঙ্গা মৌজাত আছে।—গ্ৰন্থকাৰ। + ইয়াৰ আগেয়ে কামৰূপী চন ৬১২ চনত, ১১২৬ শকত, ইং মুছলমান এজন আহি কামপৃষ্ঠলৈকে দেশ আক্ৰমণ কৰিছিলে। —গ্ৰন্থকাৰ। ১২.৪ চনত ৰক্তিয়াৰ খিলিজি নামে কিন্তু তেওঁ যুদ্ধ হাৰি পলাই গ'ল।<noinclude></noinclude> 2wljfzuqj1hrioinaa0xt7450ekhz80 104 89127 243042 242905 2026-03-26T13:12:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243042 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৯৪|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}} উকিল আহিল তাক আগ বাঢ়ি আনিব লাগে। এই কাৰণে নাওশাল চাবৰ ছলে গৈ ফুকনে তাক বিদায় দিলে। * ১৫৭॥ এইমতে এক বৎসৰ হ'ল। তাত পাচে মহাৰাজা বৰফুকন প্ৰভৃতি ভাঙ্গৰীয়াসকলে সমালোচন কবি, তুঙ্গখঙ্গীয়া গদাধৰ সিংহ মহাৰাজা গুৱাহাটী মাৰি মছুৰ-খাঁক ধৰিবাক প্ৰতি ডাঙ্গৰীয়া- বঙ্গালৰ পৰাজয় সকলক আজ্ঞা কৰিলে। লান্মাখক বৰফুকন, গড়গয়া সন্দিকৈ ফুকন, চাৰিঙ্গীয়া ফুকন, বিহপুৰীয়া ফুকন, হামিহি কাণ্ডিৰ নাতি চেংবাই ফুকন, দিহিঙ্গীয়া বৰুৱা পালত গৈ, কলিয়াবৰৰ পৰা ১৬০৩ শকত আযাব মাসত যাত্ৰা কৰিলে। দক্ষিণকোলে নাৱে তবে গৈ কাজলী পালত আচামৰ ঠাট অনেক দেখি কাজলী, পানীখাতি, কুকৰা, এই তিনি থানা এৰি বলে নোৱাৰি নাও-নাৱৰা সঙ্গিতে গুৱাহাটী সোমালগৈ। কাজলীত বন্ধোৱা নাও কালপাহাড়ত পৰিল। বাঁহবাৰীৰ থানাকো তৰুৱা মানুহে মাৰিলে। তাতো বঙ্গালৰ ঘোঁৰা, বন্দুক কিছু পালে। সোণাপুৰ থানাকো মাৰিলে। তাৰ থানাদাৰো পৰিল। লোকজনো বিস্তৰ পৰিল। ঘোঁৰা, বন্দুক, আনো বস্তুজাত বিস্তৰ পালে। কিছুমান মানুহ পলাইহে এৰাল। জয়দুৱাৰৰ মানুহ ভাগি ইটাখুলি সোমাল- গৈ। এইৰূপে বাহিব থানাৰ লোকজন ভাগি ইটাখুলি সোমালগৈ। আচামেও নাৰে-তবে ইটাখুলি ছাহবুকজত ধৰিলেগৈ। ইটাখুলিব লোকজন সহিতে আলিএকহুৰে উমানন্দ থানাত বহিলৈ পাতিছিলে। দক্ষিণকোলাত সৰ্দাৰ পানী-দিহিঙ্গীয়া বৰবৰুৱা, নেওগ ফুকন, পিকচাই ডেকা-ফুকন আনো ৰাজখোৱা, হাজৰিকীয়া সহিতে সমদলে শৰণীয়া পৰ্ববতৰ {{rule|}} * এই পাতটো মূল পুথিত বৰ বমক্, জমক, হৈ আছে। পাতটোৰ দীঘলে বহলে ৰং-চঙ্গীয়া পাৰি দিয়া। পুথি লিখোঁ তাই মূল চিঠিত যিখিনি ঠাইত আব্বা আছিল তাত " আৰ্হি আছিল " বা " আধি লিখিছিল আছো" বুলি যথাস্থানত দেখুৱাই দিছে। পাসাৰ পুতেক চুলতান আজতৰাৰ হস্তচিহ্ন “পাসাৰ বেটাৰ হস্ত-পঞ্চাৰ " ঠাইত আফি দিয়া হৈছে সেইদৰে "পাসাৰ বেটাৰ মোহৰৰ " ঠাইত এটা মোহবৰ ছবি দিয়া হৈছে। ১৬. শকৰ আধাৰ মাসত কলিয়াবৰৰ বুঢ়াফুক নলৈ.... নাওশাল চাবব ছলে গৈ ফুকনে তাক বিদায় দিলে।” এই কথাখিনি উক্ত ৰঞ্জিত পাতটোত আছে। -সম্পাদক।<noinclude></noinclude> h6twwq4j08ud5ykiqxb0tk4ect9rnip 104 89128 243041 242906 2026-03-26T13:10:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243041 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||গুৱাহাটীত নৰাব মন্‌ছুৰ খাঁ।|৯৫}} আগৰ কোঠত আছে। বঙ্গালো ইটাখুলিৰ পৰা ওলাই আহি পানী-দিহিঙ্গীয়া বৰবৰুৱা, নেওগ, ফুকনৰ সমুখে ধৰিলেহি। আসোৱাৰী ঘোঁৰাৰ পৰা নামি হাত ঢালিহৈ গড়ত ধৰিলেহি। তাক দেখি মণি হাজাৰীয়ে গড়ৰ ঘোঁৰা- সলখা কাটিবলৈ ধৰিলেহি। সিয়ো আমাৰ মানুহৰ গুলিত পৰিল, আনো অনেক লোক পৰিল। আলিএকহুৰ পলাই ইটাখুলিত সোমালগৈ। সেই দিনৰ পৰা ওলাব নোৱাৰিলে, ওঁলোৱা যুদ্ধো নহল, ইটাখুলিব পৰা গুলিয়াইছিলে। পানী-দুৱাৰত পানী-দিহিঙ্গীয়া ৰাজখোৱা প্ৰমুখ্যে অনেক নাৱেবে জয়ন্তিসিংহে সহিতে বিস্তৰ বেলি যুদ্ধ কৰিলে। আচামেহে জিনি তাকো ধৰিলে। উত্তৰকোলতো ললাল বৰগোহাঁই, চেংধৰা ফুকন, শদিয়াখোৱা মৰঙ্গীয়াল লোকজন সহিতে ছাহুবুৰুজক সমুখে আছিল। দক্ষিণে বৰফুকন, উত্তৰে পানী-ফুকন। পাচে বঙ্গালো পলাল যুদ্ধ হাৰি। ভাদ্ৰ মাস, ১ দিন গতে বুদ্ধবাৰে ইটাখুলিৰ পৰা প্ৰভাততে আলিএকহুৰ প্ৰমুখ্যে লোকজন এৰি, অল্প মানুহেৰে নাৱে পাৰ হৈ মনছুৰ-খাঁৰ ঠাই ভাগি গল। সেই দিন দুপৰ বেলি হলত নাৱেৰে মনছুৰ-খাঁও ভাগি ৰঙ্গামাটি ললেগৈ। সতমল আলি একহুৰ সহিতে, তবেও ৰাজা ইন্দ্ৰমণি, দলসিংহ, কবিৰ-খাঁ প্ৰমুখ্যে বিস্তৰ লোকজন হটোৰি বজাৰি আসোৱাৰি হৈ গ'ল। নবাব মনছুৰ-খাঁও গুৱাহাটীত তিনি বৎসৰ পাঞ্চ মাহ ভোগ কৰিলে। ১৫৮।। {{gap}}পাচে চেটিয়া ফুকন গুৱাহাটীতে বহিল। দিহিঙ্গীয়া বৰবৰুৱা প্ৰমুখ্যে ফুকন ৰাজখোৱা নাৱে তবে মানহা পৰ্যন্তে খেদি মনছুৰ-খাঁক নপাই ভগনীয়া লোকক ধৰি মানহাৰ পৰা উলটি আহিল। {{Float left|{{gap}}{{smaller|বিষয়াৰ শাস্তি }}|4em}} তাত পাচে গুৱাহাটীয়া সকলে ফুকনে মনে মনে সমালোচন কবি বাজায়েবে লান্মাখক বৰফুকনক গুৱাহাটীতে ভাঙ্গি ৰাজালৈ দি পঠালে। ৺ও ঘৰ-দুৱাৰ লুৰি আনি ঘৰলৈ বিদায় দিলে। তাত পাচে গড়গয়া সন্দিকৈ নেওগ-ফুকনক বৰফুকন পাতি পঠালে। এইমতে দুই বৎসৰ হ'ল। পাচে গুৱাহাটীয়া ফুকনবোৰে এটা কুমৰ আনি ৰাজাক গুচাবলৈ মন কৰিলে। বৰফুকনেও সঙ্কেতে ৺দেৱলৈ জনালে। মহা- ৰাজাও গোহাঁইবোৰেৰে সমালোচন কৰি চামধৰা গড়ত ৰহিলগৈ।<noinclude></noinclude> f1q46f3euwcjwdo7unmviorx6kt7a4v 104 89140 243044 242919 2026-03-26T13:50:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243044 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২২|লৱকুশ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>{{Overfloat left|সীতা। }} প্ৰাণেশ্বৰ, ৰাজকাৰ্য্য হেতু যেন নুভুলা দাসীক। গুচি গল প্ৰাণনাথ, যাওঁ ময়ো নকৰি পলম। {{Right|[ প্ৰস্থান ]।}} '''[ গীত গাই গাই ঊৰ্মিলা আৰু সখী সকলৰ প্ৰবেশ]''' {{Overfloat left|সখীসকল। }}{{center|( গীত )}} ফুলে ফুলে গাঁথি মালা, পিন্ধাম সাদৰি, {{gap|4em}}আহাঁহে লগৰী; জাতি, যুতি টগৰ, মালতী আছে ফুলি ফুলি, {{gap|4em}}আহাঁহে লগৰী। যতনেৰে তুলি পিন্ধাম মালা গাঁথি যতেক গোলাপ ফুল, সৌৰভে কৰে আকুল, ফুলিছে কতনো ফুল উলাহে অলিকুল, {{gap|4em}}মধুলোভে ব্যাকুল; নতুন ফুলৰ নতুন হাৰ নতুন গাঁথনি, চোৱাঁহে সঙ্গিনী, পিন্ধাম সাদৰি, {{gap|4em}}আহাঁহে লগৰী। {{Overfloat left|উৰ্ম্মিলা।| }} সখী, যতনে আনিলোঁ ফুল তুলি, ছল কৰি সীতা দেৱী লুকাল কেনিবা; আঁহা সকলোৱে মিলি কৰো অন্বেষণ, পালে আজি সজাম ফুলেৰে। {{Right|[ সকলোৰে প্ৰস্থান ]}}</poem><noinclude></noinclude> 8syi3nz24m2wuupnurv1gqjwusxuy7f 104 89144 243175 242932 2026-03-27T04:20:17Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243175 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭৯}}</noinclude>সেই টোপনি ভাঙি দি কুসংস্কাৰ আৰু অন্ধবিশ্বাস আঁতৰাবৰ কাৰণে যেন প্ৰাণপণে যত্ন কৰিছে। বিদ্যা আৰু জ্ঞান-বিস্তাৰৰ অৰ্থে তেওঁলোক নবীন-প্ৰৱীন সকলোকে উপদেশ দিছে; উঠি অহাসকলক সঙ্গ ব্যৱহাৰ শিকাবৰ কাৰণে অনবৰত যত্ন কৰিছে। ঠায়ে ঠায়ে হিউমাৰ বা হাস্যৰো অৱতাৰণা কৰা হৈছে; স্ৰীস্ৰীমলুআ কপিৰাজ চক্ৰৱৰ্তিৰ পত্ৰখনিত তাৰ আভাস পোৱা যাব। {{gap}}‘অৰুনোদয়ে’ ১৮৪৬ জানুৱাৰীত প্ৰথম ওলায়ে 'জোআ বচৰৰ কথা'ত ১৮৪৫ ছনৰ খবৰ দি প্ৰায় প্ৰতি সংখ্যাতে 'অনেক দেসৰ সম্বাদ' আৰু 'ধৰ্মৰ কথা বাত্ৰা'ত অসম, ভাৰত আৰু পৃথিৱীৰ বাতৰি দি গৈছিল। অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰপৰা গোটোৱা খবৰৰ যি ৰেকৰ্ড 'অৰুনোদই'ত আছে, তাৰপৰা দেশৰ যোৱা শতিকাৰ বুৰঞ্জীৰ এটি ভাল আভাস পোৱা যায়। বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ এনে বাৰ্তাৰ মাজৰপৰা কেইটিমান তলত উদ্ধাৰ কৰি দিয়া হ'ল,— {{gap}}'সিৱসাগৰৰ উজনি মেটেকাৰ ঘাটত বৰ্তমান মাহে এজনি তিৰোতা মানুহে দিখৌ নৈত নামি পাৰ হওঁতে এটা ঘৰিয়ালে কামুৰি মাৰিলে।' (মাৰ্চ ১৮৪৬ ) {{gap}}'বৰ্তমান সঁকৰ এপ্ৰেল মাহৰ ২৬ তাৰিখে সিৱসাগৰ জিলাৰ দখিন ফালে কালু গাঁৱৰ শ্ৰীলম্বোদৰ মৌজাদাৰৰ ককায়েক ম্ৰিত্যু হোমৰ পুৰ্বে তেওঁৰ ঘৈনিএকে স্বামিৰ লগত সতি জাবৰ নিমিতে অগ্নি পৰিখাকে আদি কৰি সকলো ৰুপে প্ৰমান চাই সতি হই জেন জানি মৌজাদাৰে শ্ৰীজুত বিচাৰ পতিৰ আগত সেই কথা জনালত দাৰোগাৰ দোআৰাই সতিক নিবাৰণ কৰিলে।' (মেই ১৮৪৬, ‘সতি জোআৰ নক্‌চা' এখনো দিয়া হৈছে। ) {{gap}}‘১৮ জুন তাৰিখে নিসা দুই বজাৰ সমইত গুআহাটিত বৰকৈ ভূমি কম্প হৈচিল, তাতে সেই জিলাৰ প্ৰধান পকি গিৰ্জা ঘৰৰ ওপৰে দলৰ ৬ হাত মানৰ তলতে কঁৰালবিলাক এৰাই পৰিল, আৰু ভিতৰতো অনেক ঠাই ফাটিল। আৰু, বেলি চোখ ঘৰিবোৰৰো প্ৰায়ে মাত মৰিল। (জুলাই ১৮৪৬ ) {{gap}}'জুলাই মাহৰ ৩০ তাৰিখত জোৰহাটৰ শ্ৰীজুত পুৰন্দৰ সিংহ মহা ৰজাৰ কোসৰ ঘৰত দুআৰ মেলি, চোৰ সোমাই, পেৰা আৰু জপাৰ টিঙ্গিৰি কাটি কাপোৰ আৰু অলঙ্কাৰ ২৪১৪ টকাৰ বস্তু চোৰে নিলে; এতিয়ালৈকে চোৰ ধৰিব পৰা নাই, তথাপি মহা ৰজাৰ ভিতৰৰ মানুহে কুপৰামৰ্শ কৰি নিয়াইচে বুলি দাৰোগাই, মনেৰে ভাবিচে।' (আগষ্ট ১৮৪৬ ) {{gap}}'জোৰহাট নগৰত মহা ৰজা পুৰন্দৰ সিংহৰ ৩ দিন পৰ্জন্তে মধু মেহৰ পিৰা<noinclude></noinclude> 9i3dzub4sat81nu474l07bgt9a3xn8j 104 89145 243181 242933 2026-03-27T04:34:07Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243181 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৮০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>উপস্থিত হৈ বৰ্তমান মাহৰ ১ প্ৰথম তাৰিখে ব্ৰিহস্পতি বাৰৰ দিনা বেলি দুই বজাৰ সমইত ম্ৰিত্যু হল। {{gap}}‘তেতিয়া দুৰ্গা পুজা চাবলৈ ফুকন, বৰুআ আদি বৰ বৰুআ ডাঙ্গৰিয়া সকল গোট খাই, সেই ম্ৰিত্যু মহা ৰজাক নগৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি, দহন আদি কৰাবৰ নিমিতে, শ্ৰীজুত কামেশ্বৰ সিংহক, ম্ৰিত্যু ৰজাৰ স থকা ঠাইতে বৰ চৰাত কাপৰ পাৰি বহুআই, বৰ বৰুআ আৰু ডাঙ্গৰিয়া সকলে চাৰি বজাৰ সমইত পুৰ্বে পিত্ৰি ৰজাই জুবৰাজ নাম দিয়া, শ্ৰীভূত কামেশ্বৰ সিংহক এক সেৱা কৰি জুবৰাজ মৰ্জতা দিলে। পাচে জুবৰাজে সোন, ৰুপ, কাঁহ আৰু তাম, এই চাৰি কলহেৰে ম্ৰিত্যু ৰজাক গা ধুআই, ৰাজ অলঙ্কাৰ পিন্ধাই, সৰাইত সাজ কাপৰ দি, কুঁঅৰি আৰু গোহাই সকলে সেৱা জনাই, চাঙ্গটি চন্দোৱাৰ তৰি, চৌদোলত তুলি, দিচৈ নৈৰ ওচৰলৈ নি, আঁৰ কাপৰ তৰি চন্দন কাঠ আদিৰে দহন কৰিলে। স নিওঁতে বৰ লোক আৰু সৰু লোক, বহু মানুহ গৈচিল।' (অক্টোবৰ ১৮৪৬ ) {{gap}}'কোনো কোনো অসমিয়া লৰা, বেজৰ কাম সিকিবৰ নিমিতে অসম দেসৰপৰা কলিকতালৈ গৈ মেদিকাল কলেজ, অৰ্থাত প্ৰধান বেজৰ স্কুলত সোমাল, আৰু কলিকতাৰ সমাচাৰ দৰ্শনত লিখিচে, সিহঁতে ভালকৈ সিকি আচে।' ( নবেম্বৰ ১৮৪৬ ) {{gap}}‘নৱেম্বৰ আৰু ডিচেম্বৰ মাহৰ ভিতৰত গুআহাটিত ৭টা, নগাঁৱত ১১টা মানুহ খ্ৰিষ্টৰ সিস্য হৈ বুৰ পাই মণ্ডলিত সোমাল।' (ডিচেম্বৰ ১৮৪৬ ) {{gap}}‘সিৱসাগৰ জিলাত ১৭ ফেব্ৰোআৰি তাৰিখে শ্ৰীহৰনাথ পৰ্বতিয়া বৰুআ পেঁচকাৰে বোকা খাতৰ শ্ৰীবেথাই সৰ্মাকে ধৰি আনি, আপোন জিএক শ্ৰীমতি কেতেকিক সালংক্ৰিতাকৈ বিয়া দিলে। নিমন্ত্ৰনতে অনেক ভদ্ৰলোক বিয়া চাবৰ নিমিতে আহিচিল, কিন্তু সেই ৰাতিৰ ন বজাৰ সময়ত অতি সিলা ব্ৰিষ্টি হৈ বিয়া দিয়াৰ ঠাই নষ্ট কৰাত ৰভাৰ ভিতৰত বৰ বোকা পানি হলত, চৰা ঘৰৰ ভিতৰ সোমাই জগ্য কৰি বিয়া দিলে।' (ফেব্ৰুৱাৰী ১৮৪৭ ) {{gap}}'ডিবুৰুগৰৰ জিলাৰ পৰা আমালৈ এখান পত্ৰ লিখি এই কথা জনাইচে। মটকৰ ম্ৰিতমাতিবৰ বৰ সেনাপতিৰ মধ্যম পুতেক ভগিৰথ মাজিও গোহাঁই বৰ সেনাপতি সদৰ আমিন কাম লৈ সৰহ দিন কৰিবলৈ ন হল; এনেতে তেওঁৰ বাপেক বৰ সেনাপতি জি ৰোগত ম্ৰিত্যু হল সেই ৰোগেই কফাস্ৰিত পিত হৈ<noinclude></noinclude> 5j20j14aqpngj3s5lbwskv3w31c7ohs 104 89146 243183 242934 2026-03-27T04:41:41Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243183 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৮১}}</noinclude>খাব নোঅৰা, জি খাই সিও জিন নো জোআ, পিতে খুন্দা মাৰি ধৰে, এনে ৰোগ হৈ এই মাঘ মাহৰ ১৭ তাৰিখে ক্ৰিষ্টাষ্টমিৰ দিনা ৰাতি ২ পৰ জাঁওতে মাজিও গোহাঁই ম্ৰিত্যু হল। কিন্তু ম্ৰিয়মান কালে তেওঁৰ বৰ গিয়ান আচিল, গুৰুকো অনাই সবাইৰে দখিনা কৰি জিবোৰ মানুহ তেওঁক চাবৰ মনেৰে গৈ আচিলে, সেইবোৰকো চাই সমাদৰ কৰিহে মৰিল। তাৰ পাচে তেওঁৰ সপৰিবাৰে মৰা স বাপেকৰ ৰিতিৰে দাহ কৰি মৈদামৰ দৰে ওখ ভেঁটি কৰিলে; বিধি মতে পহু মাচ আদি কৰি খাদ্য দ্ৰব্য মৰ্জাদাৰ কাপৰকো কৰি ভালেমান দ্ৰব্য গোটাই ২৯ ফাল্গুন তাৰিখে সুকুৰ বাৰৰ দিনা ৰাতি দিনকৈ বৰ সবাহ কৰিলে। দেশ দস্তুৰ বিধি মতে কৰম কাজ কৰিলে।' (মাৰ্চ ১৮৪৭ ) {{gap}}'বৰ্তমান বচৰব জানোআৰি মাহৰ ২৮ তাৰিখে বাপ্তিষ্ট মিস্যনেৰি সমাজৰ বাৰ্ষিক সভা কলিকতা নগৰত হৈচিল। তাতে এই এই কথা প্ৰকাশ হল, বঙ্গাল আৰু হিন্দুস্তান দেসত বাপ্তিষ্ট অৰ্থাত বুৰ পোআ ২৮ টা মণ্ডলি আচে; মণ্ডলিৰ লোক মুঠে ১৩৩৮ আচে।' (এপ্ৰিল ১৮৪৭ ) {{gap}}নবেম্বৰ আৰু ডিচেম্বৰ মাহতে পাদুৰি সাহাববিলাকে ভাটিলৈ জাত্ৰা কৰি গলত অৰুনোদই কৰিব নো আৰিলে; সেই নিমিতে এতিয়া দুই পত্ৰ একে বেলিএ চাপ কৰি দি পঠাব।' ( নবেম্বৰ ১৮৪৭ ) {{gap}}'জিলা সিৱসাগৰৰ অৰ্জুনৰ গুৰিত শ্ৰীযুত মনিৰাম দেৱানে সনিবৰিয়া হাট পতাইচে তাত সকলো বস্তু ওলাই গাৱলিয়া আৰু নগৰিয়া নগাকে আদি কৰি সকলো মানুহে সনিবাৰৰ দিনা কিনা বেচা কৰি হাট বেহাই গৈ।' (জানুৱাৰী ১৮৮৮) {{gap}}'ডিচেম্বৰ ২৮ তাৰিখত অসম দেশৰ শ্ৰীযুতা কটৰ মেম চাহাবে সৈতে শ্ৰীযুত ব্ৰঞ্চন চাহাব আৰু মেম চাহাবে বাবা লোক আৰু নগাঁও স্কুলৰ দুজন অসমিয়া লৰাক লগত লৈ ককিম্বো নামে এখান জাহাজত উঠি কলিকতা এৰি সাগৰৰ পাৰ হৈ ৫ মেই তাৰিখত আমেৰিকা দেসৰ বস্তন নগৰ পালেগৈ।' (আগস্ট ১৮৪৯ ) {{gap}}‘২৯ তাৰিখত শ্ৰীযুত পাদুৰি বাৰ্কৰ চাহাবে নৰিয়াৰ কাৰণে মেম চাহাব আৰু বাবা লোকে সৈতে আমেৰিকা দেসলৈ জাবৰ নিমিতে ভাপ জাহাজত উঠি গল।' (অক্টোবৰ ১৮৪৯ ) {{gap}}'গুআহাটি নগৰত প্ৰায়ে এক হেজাৰ মানুহ মাউৰে ধৰি মৰিল।<noinclude></noinclude> a9ql75e7j92l7cylo5fq08oat5367t1 243184 243183 2026-03-27T04:41:52Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243184 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৮১}}</noinclude>খাব নোঅৰা, জি খাই সিও জিন নো জোআ, পিতে খুন্দা মাৰি ধৰে, এনে ৰোগ হৈ এই মাঘ মাহৰ ১৭ তাৰিখে ক্ৰিষ্টাষ্টমিৰ দিনা ৰাতি ২ পৰ জাঁওতে মাজিও গোহাঁই ম্ৰিত্যু হল। কিন্তু ম্ৰিয়মান কালে তেওঁৰ বৰ গিয়ান আচিল, গুৰুকো অনাই সবাইৰে দখিনা কৰি জিবোৰ মানুহ তেওঁক চাবৰ মনেৰে গৈ আচিলে, সেইবোৰকো চাই সমাদৰ কৰিহে মৰিল। তাৰ পাচে তেওঁৰ সপৰিবাৰে মৰা স বাপেকৰ ৰিতিৰে দাহ কৰি মৈদামৰ দৰে ওখ ভেঁটি কৰিলে; বিধি মতে পহু মাচ আদি কৰি খাদ্য দ্ৰব্য মৰ্জাদাৰ কাপৰকো কৰি ভালেমান দ্ৰব্য গোটাই ২৯ ফাল্গুন তাৰিখে সুকুৰ বাৰৰ দিনা ৰাতি দিনকৈ বৰ সবাহ কৰিলে। দেশ দস্তুৰ বিধি মতে কৰম কাজ কৰিলে।' (মাৰ্চ ১৮৪৭ ) {{gap}}'বৰ্তমান বচৰব জানোআৰি মাহৰ ২৮ তাৰিখে বাপ্তিষ্ট মিস্যনেৰি সমাজৰ বাৰ্ষিক সভা কলিকতা নগৰত হৈচিল। তাতে এই এই কথা প্ৰকাশ হল, বঙ্গাল আৰু হিন্দুস্তান দেসত বাপ্তিষ্ট অৰ্থাত বুৰ পোআ ২৮ টা মণ্ডলি আচে; মণ্ডলিৰ লোক মুঠে ১৩৩৮ আচে।' (এপ্ৰিল ১৮৪৭ ) {{gap}}নবেম্বৰ আৰু ডিচেম্বৰ মাহতে পাদুৰি সাহাববিলাকে ভাটিলৈ জাত্ৰা কৰি গলত অৰুনোদই কৰিব নো আৰিলে; সেই নিমিতে এতিয়া দুই পত্ৰ একে বেলিএ চাপ কৰি দি পঠাব।' ( নবেম্বৰ ১৮৪৭ ) {{gap}}'জিলা সিৱসাগৰৰ অৰ্জুনৰ গুৰিত শ্ৰীযুত মনিৰাম দেৱানে সনিবৰিয়া হাট পতাইচে তাত সকলো বস্তু ওলাই গাৱলিয়া আৰু নগৰিয়া নগাকে আদি কৰি সকলো মানুহে সনিবাৰৰ দিনা কিনা বেচা কৰি হাট বেহাই গৈ।' (জানুৱাৰী ১৮৮৮) {{gap}}'ডিচেম্বৰ ২৮ তাৰিখত অসম দেশৰ শ্ৰীযুতা কটৰ মেম চাহাবে সৈতে শ্ৰীযুত ব্ৰঞ্চন চাহাব আৰু মেম চাহাবে বাবা লোক আৰু নগাঁও স্কুলৰ দুজন অসমিয়া লৰাক লগত লৈ ককিম্বো নামে এখান জাহাজত উঠি কলিকতা এৰি সাগৰৰ পাৰ হৈ ৫ মেই তাৰিখত আমেৰিকা দেসৰ বস্তন নগৰ পালেগৈ।' (আগস্ট ১৮৪৯ ) {{gap}}‘২৯ তাৰিখত শ্ৰীযুত পাদুৰি বাৰ্কৰ চাহাবে নৰিয়াৰ কাৰণে মেম চাহাব আৰু বাবা লোকে সৈতে আমেৰিকা দেসলৈ জাবৰ নিমিতে ভাপ জাহাজত উঠি গল।' (অক্টোবৰ ১৮৪৯ ) {{gap}}'গুআহাটি নগৰত প্ৰায়ে এক হেজাৰ মানুহ মাউৰে ধৰি মৰিল।<noinclude></noinclude> 7v7dk1a9fckh51l6yndqfnsonu6w5y3 243185 243184 2026-03-27T04:42:14Z Babulbaishya 104 243185 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৮১}}</noinclude>খাব নোঅৰা, জি খাই সিও জিন নো জোআ, পিতে খুন্দা মাৰি ধৰে, এনে ৰোগ হৈ এই মাঘ মাহৰ ১৭ তাৰিখে ক্ৰিষ্টাষ্টমিৰ দিনা ৰাতি ২ পৰ জাঁওতে মাজিও গোহাঁই ম্ৰিত্যু হল। কিন্তু ম্ৰিয়মান কালে তেওঁৰ বৰ গিয়ান আচিল, গুৰুকো অনাই সবাইৰে দখিনা কৰি জিবোৰ মানুহ তেওঁক চাবৰ মনেৰে গৈ আচিলে, সেইবোৰকো চাই সমাদৰ কৰিহে মৰিল। তাৰ পাচে তেওঁৰ সপৰিবাৰে মৰা স বাপেকৰ ৰিতিৰে দাহ কৰি মৈদামৰ দৰে ওখ ভেঁটি কৰিলে; বিধি মতে পহু মাচ আদি কৰি খাদ্য দ্ৰব্য মৰ্জাদাৰ কাপৰকো কৰি ভালেমান দ্ৰব্য গোটাই ২৯ ফাল্গুন তাৰিখে সুকুৰ বাৰৰ দিনা ৰাতি দিনকৈ বৰ সবাহ কৰিলে। দেশ দস্তুৰ বিধি মতে কৰম কাজ কৰিলে।' (মাৰ্চ ১৮৪৭ ) {{gap}}'বৰ্তমান বচৰৰ জানোআৰি মাহৰ ২৮ তাৰিখে বাপ্তিষ্ট মিস্যনেৰি সমাজৰ বাৰ্ষিক সভা কলিকতা নগৰত হৈচিল। তাতে এই এই কথা প্ৰকাশ হল, বঙ্গাল আৰু হিন্দুস্তান দেসত বাপ্তিষ্ট অৰ্থাত বুৰ পোআ ২৮ টা মণ্ডলি আচে; মণ্ডলিৰ লোক মুঠে ১৩৩৮ আচে।' (এপ্ৰিল ১৮৪৭ ) {{gap}}নবেম্বৰ আৰু ডিচেম্বৰ মাহতে পাদুৰি সাহাববিলাকে ভাটিলৈ জাত্ৰা কৰি গলত অৰুনোদই কৰিব নো আৰিলে; সেই নিমিতে এতিয়া দুই পত্ৰ একে বেলিএ চাপ কৰি দি পঠাব।' ( নবেম্বৰ ১৮৪৭ ) {{gap}}'জিলা সিৱসাগৰৰ অৰ্জুনৰ গুৰিত শ্ৰীযুত মনিৰাম দেৱানে সনিবৰিয়া হাট পতাইচে তাত সকলো বস্তু ওলাই গাৱলিয়া আৰু নগৰিয়া নগাকে আদি কৰি সকলো মানুহে সনিবাৰৰ দিনা কিনা বেচা কৰি হাট বেহাই গৈ।' (জানুৱাৰী ১৮৮৮) {{gap}}'ডিচেম্বৰ ২৮ তাৰিখত অসম দেশৰ শ্ৰীযুতা কটৰ মেম চাহাবে সৈতে শ্ৰীযুত ব্ৰঞ্চন চাহাব আৰু মেম চাহাবে বাবা লোক আৰু নগাঁও স্কুলৰ দুজন অসমিয়া লৰাক লগত লৈ ককিম্বো নামে এখান জাহাজত উঠি কলিকতা এৰি সাগৰৰ পাৰ হৈ ৫ মেই তাৰিখত আমেৰিকা দেসৰ বস্তন নগৰ পালেগৈ।' (আগস্ট ১৮৪৯ ) {{gap}}‘২৯ তাৰিখত শ্ৰীযুত পাদুৰি বাৰ্কৰ চাহাবে নৰিয়াৰ কাৰণে মেম চাহাব আৰু বাবা লোকে সৈতে আমেৰিকা দেসলৈ জাবৰ নিমিতে ভাপ জাহাজত উঠি গল।' (অক্টোবৰ ১৮৪৯ ) {{gap}}'গুআহাটি নগৰত প্ৰায়ে এক হেজাৰ মানুহ মাউৰে ধৰি মৰিল।<noinclude></noinclude> 95wxq3ii8o4nn4rzqblt4kk76jogcpn 104 89147 243229 242935 2026-03-27T10:24:27Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243229 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৮২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>সিবিলাকৰ মাজত ক্ৰিস্নৰাম ভৰালি বা ফৌজদাৰি চিৰস্তাদাৰ ৩১ মেইৰ মানিসা ৰাতি মাউৰে ধৰি ৰাতি পুআ ১০ বজাত ম্ৰিত্যু হল। {{gap}}‘নগাঁৱত এসতকৈ অধিক মানুহ এই পিৰাতে মৰা সুনিচোঁ।' (জুন ১৮৫১ ) {{gap}}'বৰ্তমান ডিচেম্বৰ মাহৰ ১৫ তাৰিখত স্ত্ৰীযুত কাপ্তান ব্ৰোডি চাহাব ওপৰ আচাম সিৱসাগৰ জিলা এৰি আপোন দেসলৈ জোআত সকলো লোকে আহি দৰ্সন দি সোকাকুল হৈ অতিসই মনত দুখেৰেহে বিদাই দিলে। তেওঁ বৰ চাহাব হৈ ১৮৩৮ সঁকৰ পৰা ১৩ বচৰ দায়া ৰুপে এই জিলা সাসন কৰিলে।' (ডিচেম্বৰ ১৮৫১) {{gap}}'১৮৫২ ইং সঁকৰ ১০ জুন তাৰিখে বেলা তিনি বজাৰ সমই জোৰহাটত স্ৰী স্ৰী কামেশ্বৰ সিংহ মহা ৰজা পৰলোক প্ৰাপ্ত হল, এই মহা অসন্তোসব বাত্ৰা জোৰহাটৰ পৰা সুনিচোঁ।' (জুন ১৮৫২ ) {{gap}}'৪ জুলাই তাৰিখে ৰজাৰ সৰাধলৈ জাঁওতে ভোগদৈত নাও বুৰি অনেক মানুহ মৰিল। মালৌ কলিয়নিত সিবিলাকৰ মৰা স বামুন তিনিটা, সুদিৰ দুটা, গনক দুটা, এই খিনি পাইচে; নো পোআও আচে।' (জুলাই ১৮৫২ ) {{gap}}'২৫ মাৰ্চ সুকুৰ বাৰৰ ৰাতি দুপৰ মানৰ সময়ত কোঁঅৰপুৰ মৌজাৰ ৰতি নেওগ নামে এজন মানুহৰ ঘৰৰ ওচৰতে বান্ধি থোআ খুঁটিৰ মহৰ মাজত বজ্ৰপাত পৰি পাচ জনি মহ মৰিল। ৰাতি পুআ মহৰ গৰাকিএ দেখে যে পাঁচো জনি ঠৰ হৈ পৰি মৰি আচে; তাৰে এজনিৰ চকু এটা ওলাই নিলগত পৰি আচিল।' (এপ্ৰিল ১৮৫৩ ) {{gap}}'৮ জুনৰ ৰাতিপুআ ৮ বজাৰ সময়ত জমুনা নামে ভাপ জাহাজ আহি সিৱসাগৰ জিলা পালেহি। তাতে দিখৌ নদিৰ গৰাত লৰা বুৰা বহু মানুহে বৰ আনন্দেৰে জাহাজ চাবলৈ গোট খাইচিল। এই জাহাজতে কলিকতাৰ পৰা লৰ্ড চাহাবৰ আগ হৈ অহা শ্ৰীল শ্ৰীযুত মিল্‌চ নামে জজ চাহাবো আহি ৫ জুনত এই জিলা পালেহি। তেও এই অচম দেসৰ সকলো জিলাৰ সোধ পোচৰ মহলা লৈ লৰ্ড চাহাবক বুজাব। এই জাহাজ নাজিৰাত থকা অচম কম্পানিৰ চাহ কুঠিলৈকো নিয়া হব। জাহাজ ইমান ডাঙ্গৰ হোআতো কেৱল তিনি হাত পানিতে ভাল ৰুপে চলিব পাৰে। জাহাজৰ কাপ্তান শ্ৰীযুত হৰি চাহাব।' (জুন ১৮৫৩ ) {{gap}}‘ফেবৰুআৰিৰ ২৬ তাৰিখে সুকুৰবাৰে বেলা দহ বজাৰ সমইত জোৰহাট<noinclude></noinclude> ijzgyark6ifh5434norf4uelo2en35s 104 89148 243233 242936 2026-03-27T10:31:41Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৮৩}}</noinclude>মোকামত ৰাজদ্ৰুহি অপৰাধে মনিৰাম দেৱান আৰু পিয়ালি সৰ্মা মৌজাদাৰ, এই দুই জনক ফাঁচি দিয়া হল।' (ফেব্ৰুৱাৰী ১১৫৮ ) 'অসম দেশৰ ৰাজ পুত্ৰ শ্ৰীযুত কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ আপোন দেখলৈ আহিবৰ নিমিতে গবৰ্ণমেণ্টৰ পৰা অনুমতি পাইছে। তেওঁ আজিলৈকে বৰ্দ্ধমান জিল্লাত আছিল।' (জুন ১৮৬১ ) 'এই সিৱসাগৰ জিল্লাৰ গবৰ্ণমেণ্ট ইস্কুলৰ হেড মাষ্টৰ শ্ৰীযুত বাবু নিলমণি গাঙ্গুলী ৬ মাহৰ বিদায় লৈ আপোন ঘৰলৈ গল তাতে তেওঁৰ চাত্ৰবিলাকে তেওঁৰ সজ ব্যৱহাৰ আৰু মিষ্ট বাক্যৰ নিমিত্তে আৰু বিদ্যা গুণে সিবিলাককো গুণী কৰাৰ কাৰণে তেওঁলৈ বৰকৈ বেজাৰ কৰিছে।' (ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬১ ) ‘অৰুনোদই'ৰ বৰ্ণবিন্যাস প্ৰণালী সৰলীকৃত আছিল। এই বিষয়ে বৰ্তমান পুথিত সন্নিৱিষ্ট Style and Mode of Spelling প্ৰবন্ধ বিশেষভাৱে প্ৰণিধানযোগ্য। এই আলোচনাৰ পটভূমি হ'ল— ১৮৫৩ ডিচেম্বৰ মাহত ১০ টা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত ‘এজন ডেকা পণ্ডিতে' লিখা কথাখিনি তুলি দিয়া হৈছে, আৰু তাৰ পাছত লিখা হৈছে, — 'ইয়াত বাজে আন আন কোনো সংস্কিত আৰু বঙ্গালিৰে মিহলি কথা লিখিচে; আৰু সংস্কিতৰ মাত লিখাৰ দৰে দিৰ্ঘ ঈকাৰ উকাৰ আদিৰে ভাষাৰ মাতো লিখিব দিচে; আৰু আমাত কৈছে, “আনন্দ বৰ্ধক, ও শুদ্ধ, ও সংস্ক্ৰিত কঠোৰ কঠোৰ শব্দ, এবং গভিৰ ভাব, জ্ঞানৰ নিমিত্ত পদবিলাক শুদ্ধ ও পদ বন্ধবিলাক শ্ৰাবনী জনৰ শ্ৰবণ কুহৰে সুধা শ্ৰবিত তুলা হালহঁতেন, অৰুনোদই নো কি অমুল্য নিধি হলহঁতেন, কবই নোআৰোঁ; তথাছ, বাখৰ দিয়া শোনাৰ ভূষনতে হিৰা পতাৰ নিচিনা হব। ” ইয়াৰ পিছতে Style and Mode of Spelling শিৰোনামা দি সম্পাদক ব্ৰাউন চাহাবে (শেষত নামৰ বদলি '॥' সঙ্কেত মাত্ৰ আছে ) নিজৰ মত দি গৈছে। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই লিখিছে, কেনেকৈ তেওঁ ব্ৰাউন আৰু ব্ৰাউনৰ মতাৱলম্বী নিধি লিবাই ফাৰোৱেলৰ লগত এই বিষয়ে যুঁজিব লাগিছিল। শেষত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰে জয় হ'ল। 'অৰুনোদই' নামটো ১৮৬১ ছনৰ জানুৱাৰীৰপৰা উইলিয়াম ৱাৰ্ডৰ সম্পাদিত ৰূপত 'অৰুণোদয়' হ'ল আৰু সমস্ত কাকতখনিত আজিৰ দিনৰ আৰ্হিৰ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা-নিৰ্দিষ্ট বৰ্ণ-বিন্যাস গ্ৰহণ কৰা হ'ল। এইদৰে অসমীয়া ভাষাৰ এই প্ৰথম সাংগঠনিক স্তৰে পিছৰ কালৰ কাৰণে নানা অনুশীলনৰ যোগে এটি অভিনব ঐতিহ্য সৃষ্টি কৰিলে। {{nop}}<noinclude></noinclude> 6578l837ld4xkx5s4xg5eazhr29o2ub 104 89149 243234 242937 2026-03-27T10:33:27Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243234 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৮৪|ভূমিকা|}}</noinclude>{{gap}}বৰ্তমান প্ৰকাশনৰ কামত নানা সহায়ৰ বাবে শ্রীমতী লক্ষেশ্বৰী ভূঞা ( ডক্টৰ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাদেৱৰ পত্নী ), শ্রীমতী শান্তিছায়া বৰুৱা ( ডক্টৰ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাদেৱৰ পত্নী), গুৱাহাটীত থকা বেপ্টিস্ট কাউন্‌চিল ফৰ নর্থ-ইস্টার্ণ ইণ্ডিয়াৰ মিটাৰ জৰ্জ জিলেপছি, অধ্যাপক শ্ৰীহেমন্তকুমাৰ শৰ্মা, শ্রীকেশৱ মহন্ত, শ্ৰীসুৰেন্দ্ৰনাথ ভাগৱতী, হেমৰথ বৰ্মন আদিক নানাপ্রকাৰ সাহায্যৰ বাবে আমি কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিলো ৷ :::গুৱাহাটী :জানুৱাৰী ১৯৬৫ '<noinclude></noinclude> gxjib9p68ezvx8vhri62frxxz47ybcj 243235 243234 2026-03-27T10:33:58Z Babulbaishya 104 243235 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৮৪|ভূমিকা|}}</noinclude>{{gap}}বৰ্তমান প্ৰকাশনৰ কামত নানা সহায়ৰ বাবে শ্রীমতী লক্ষেশ্বৰী ভূঞা ( ডক্টৰ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাদেৱৰ পত্নী ), শ্রীমতী শান্তিছায়া বৰুৱা ( ডক্টৰ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাদেৱৰ পত্নী), গুৱাহাটীত থকা বেপ্টিস্ট কাউন্‌চিল ফৰ নর্থ-ইস্টার্ণ ইণ্ডিয়াৰ মিটাৰ জৰ্জ জিলেপছি, অধ্যাপক শ্ৰীহেমন্তকুমাৰ শৰ্মা, শ্রীকেশৱ মহন্ত, শ্ৰীসুৰেন্দ্ৰনাথ ভাগৱতী, হেমৰথ বৰ্মন আদিক নানাপ্রকাৰ সাহায্যৰ বাবে আমি কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিলো ৷ <poem>::গুৱাহাটী :জানুৱাৰী, ১৯৬৫</poem><noinclude></noinclude> 0ficghejbqlabih6tr50qoi6yu7zrct 243236 243235 2026-03-27T10:34:18Z Babulbaishya 104 243236 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৮৪|ভূমিকা|}}</noinclude>{{gap}}বৰ্তমান প্ৰকাশনৰ কামত নানা সহায়ৰ বাবে শ্রীমতী লক্ষেশ্বৰী ভূঞা ( ডক্টৰ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাদেৱৰ পত্নী ), শ্রীমতী শান্তিছায়া বৰুৱা ( ডক্টৰ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাদেৱৰ পত্নী), গুৱাহাটীত থকা বেপ্টিস্ট কাউন্‌চিল ফৰ নর্থ-ইস্টার্ণ ইণ্ডিয়াৰ মিটাৰ জৰ্জ জিলেপছি, অধ্যাপক শ্ৰীহেমন্তকুমাৰ শৰ্মা, শ্রীকেশৱ মহন্ত, শ্ৰীসুৰেন্দ্ৰনাথ ভাগৱতী, হেমৰথ বৰ্মন আদিক নানাপ্রকাৰ সাহায্যৰ বাবে আমি কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিলো ৷ <poem>:::গুৱাহাটী :জানুৱাৰী, ১৯৬৫</poem><noinclude></noinclude> mqulgeg21ech48z4k3jzrd0xoxvn8gq 104 89158 243030 242949 2026-03-26T12:13:52Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243030 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>মানুহে বিদ্যা সিকে তেতিয়া সেই মানুহৰ আনতকৈ দহ গুনে বুধি বাৰ্হে। {{gap}}কোনোএ কই আদিতে ইশ্বৰে জি গিয়ান আমাক দিলে তাৰ পৰা আমি কেনেকৈ নতুন গিয়ান বৰ্হাম, তেন্তে মই সোধোঁ, তুমি জেতিয়া মাত্ৰিৰ গৰ্ভৰ পৰা জনম পাইচিলা, তেতিয়া তোমাৰ জি গিয়ান আছিল এতিয়া তুমি ডাঙ্গৰ হোআত সেই গিয়ানেই আচে নে? কিয়নো ইশ্বৰে লৰা কালতে তোমাক গিয়ান দিলে, জদি তোমাৰ কথা স্বৰুপ হই তেনে লৰা কালৰে গিয়ান এতিয়াও আচে; জদিহে সৰু কালৰ গিয়ান বুধিতকৈ এতিয়া তোমাৰ গিয়ান বাৰ্হিল তেন্তে তুমি ওপৰে কোন কথা কবৰ সন্ধি নাই; কিয়নো আমি আগতে দেখিচোঁ, লৰা কালত জি বুধি বা বিদ্যা জানে বৰ হলে তাতকৈও অধিক বুধি বাৰ্হে। {{gap}}আমাৰ এই দেশৰ আগত গিয়ান আৰু তাকে বৰ্হোআৰ কথা কলে হাঁহি কই, আমাৰ আগত কি গিয়ানৰ কথা কৈচ, আমাৰ জানো গিয়ান নাই। কিন্তু জিবিলাক মানুহ বুধিমন্ত সিবিলাকে জি জি গিয়ানৰ কথা শুনে তাক উপলঙ্ঘা ন কৰে; কেৱল বিচাৰ পৰ কৰি তাকে ভাল দেখিলে অতি স্ৰমে সিকে; বিসেসকৈ ইংৰাজি আৰু আমেৰিকাৰ লোকবিলাকলৈ মন কৰিলে জানিব পাৰে, কিয়নো সিবিলাকৰ পুৰুসানুক্ৰমৰে পৰা এনে গিয়ান বুধি আছিল, সেয়ে ন হই, কিন্তু আগৰ কালৰ ইংৰাজি মানুহ অসমিয়াতকৈও নিৰ্বুধি আচিল, তথাপি সিবিলাক এতিয়া অতিসই বুধিমন্ত আৰু সকলো কৰমতে নিপুন, আৰু বলে সক্তিএ পৰাক্ৰমি হৈ আচে। বোলা জদি কেনেকৈ ইমান গিয়ানি হল, বাৰু কঁও শুনা, সিবিলাকে তোমালোকৰ নিচিনা আমাক কি গিয়ান লাগিচে বুলি উপলঙ্ঘা ন কৰিলে, কিন্তু জতে জি জি বুধি গিয়ান দেখে আৰু শুনে তাকে পাবৰ নিমিত্তে বৰ খেদ কৰি তাকে নেপাই মানে ৰাতিএ দিনে জতন কৰি অভ্যাস কৰে। জেনেকৈ কোনো সাহাবে এজোপা<noinclude></noinclude> g0ael3u7az3sbjfcextm9eggv9cfwun 104 89159 243031 242950 2026-03-26T12:14:43Z Babulbaishya 104 243031 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||গিয়ান|৭}}</noinclude> গচৰ তলত বহি তাৰ গুটি তললৈ পৰিবৰ দেখি ভাবি চিন্তি কি নিমিতে ওপবলৈ বা আন ফাললৈ নগৈ গুটি মাটিত পৰিল, তাকে ভালকৈ জানিলে, আৰু সেই অলপ কথাতে সুর্জ, চন্দ্র নখেত্র প্রিথিবি আদি কবি কি কপে আলাসত ফুৰি থাকে তাকো জানিলে । সেই কপে আৰু এজন সাহাবে গচত আখৰ খোলোতে পাচে ক্রমে মনৰ উত্সাহ বাৰ্হি চাপাখানা কৰিব পাৰিম বুলি কাৰ্বাৰ কৰাত তাৰ ইচা সিধি হল। ' ইংরাজি আৰু আমেৰিকা মানুহব গিয়ান হোআৰ কথা এতিয়া মই সবহকৈ ন কওঁ, তেও এই দুটা কথা মাথোন গমি চোআহঁক ; মোব মনে জানিচোঁ পাচে কোআ চাপা- খানাৰ বুধিৰ সমান জগতৰ ভিতৰত এনে উতম বুধি আৰু নাই, কিয়নো এই ৰকম হোআতে প্রাই প্রিথিবিৰ সকলো মানুহৰ উপকাৰ হৈছে । এই নিমিতে হে অসম দেসৰ সকলো লোক ভদ্র হওক বা সামান্য হওক তোমালোকত মই এই মিনতি কৰিচোঁ, তোমালোকৰ এই মানবি জনম পাই হেলাতে নি ধি হৈ নুগুচাবা, কিন্তু আপোন নিজ গিয়ানৰ দোআৰাই ইহকালৰ আৰু পৰকালৰ সকলো কৰ্মকে সম্পুর্নকৈ কৰিবলৈ উপাই কৰা । বোলা জদি আমি কি কপে কৰিম ? তেন্তে কওঁ সুনা, তোমালোকৰ সতি সন্তানবোৰক অতি স্ৰমে বিদ্যা সিকাবা আৰু আপুনিও জতনেৰে ন নকৈ বুধি সিকা আৰু ইশ্বৰে জি আমাক দোসাদোস গিয়ান দি, পাপ পুন্য জনাইচে, সেইৰূপে তোমালোকে সদ আচাৰ প্ৰবৰ্তন কৰা তেহে তোমালোকৰ দুয়োকালৰ লাভ হৈ সদাই আনন্দে থাকিবা । কিন্তু জদি অৱহেলা কৰি এই সুবর্নমই কাল মিচাতে ঢুকুআ তেন্তে ইশ্বৰৰ মহাক্রোধৰ ভিতৰ হবা, কিয়নো আমি ইস্বৰৰ অমূল্য গিয়ান পাই জদি লুকাই থওঁ তাতে ইশ্বৰে খংহে কৰে, আৰু আমাৰো গিয়ান লুপ্ত হলে কেৱল গৰু পহুৰ নিচিনা অগিয়ানি হম। এই নিমিতে আঁহা সকলো এ ভাল কৰ্মত মন দি আপোনাৰ সুভলৈ কাৰ্বাৰ কৰোঁহক, তেহে<noinclude></noinclude> 7al6d0xgciqbptazgpzgcnwt86rs339 243065 243031 2026-03-26T14:39:55Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243065 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||গিয়ান|৭}}</noinclude>গচৰ তলত বহি তাৰ গুটি তললৈ পৰিবৰ দেখি ভাবি চিন্তি কি নিমিতে ওপৰলৈ বা আন ফাললৈ নগৈ গুটি মাটিত পৰিল, তাকে ভালকৈ জানিলে, আৰু সেই অলপ কথাতে সুৰ্জ, চন্দ্ৰ নখেত্ৰ প্ৰিথিবি আদি কৰি কি ৰুপে আলাসত ফুৰি থাকে তাকো জানিলে। সেই ৰুপে আৰু এজন সাহাবে গচত আখৰ খোঁলোতে পাচে ক্ৰমে মনৰ উত্সাহ বাৰ্হি চাপাখানা কৰিব পাৰিম বুলি কাৰ্বাৰ কৰাত তাৰ ইচা সিধি হল। ' ইংৰাজি আৰু আমেৰিকা মানুহৰ গিয়ান হোআৰ কথা এতিয়া মই সৰহকৈ ন কওঁ, তেও এই দুটা কথা মাথোন গমি চোআহঁক; মোৰ মনে জানিচোঁ পাচে কোআ চাপাখানাৰ বুধিৰ সমান জগতৰ ভিতৰত এনে উতম বুধি আৰু নাই, কিয়নো এই ৰকম হোআতে প্ৰাই প্ৰিথিবিৰ সকলো মানুহৰ উপকাৰ হৈছে। {{gap}}এই নিমিতে হে অসম দেসৰ সকলো লোক ভদ্ৰ হওক বা সামান্য হওক তোমালোকত মই এই মিনতি কৰিচোঁ, তোমালোকৰ এই মানবি জনম পাই হেলাতে নিৰ্বুধি হৈ নুগুচাবা, কিন্তু আপোন নিজ গিয়ানৰ দোআৰাই ইহকালৰ আৰু পৰকালৰ সকলো কৰ্মকে সম্পুৰ্নকৈ কৰিবলৈ উপাই কৰা। বোলা জদি আমি কি ৰুপে কৰিম? তেন্তে কওঁ সুনা, তোমালোকৰ সতি সন্তানবোৰক অতি স্ৰমে বিদ্যা সিকাবা আৰু আপুনিও জতনেৰে ন নকৈ বুধি সিকা আৰু ইস্বৰে জি আমাক দোসাদোস গিয়ান দি, পাপ পুন্য জনাইচে, সেইৰূপে তোমালোকে সদ আচাৰ প্ৰবৰ্তন কৰা তেহে তোমালোকৰ দুয়োকালৰ লাভ হৈ সদাই আনন্দে থাকিবা। কিন্তু জদি অৱহেলা কৰি এই সুবৰ্নমই কাল মিচাতে ঢুকুআ তেন্তে ইশ্বৰৰ মহাক্ৰোধৰ ভিতৰ হবা, কিয়নো আমি ইস্বৰৰ অমূল্য গিয়ান পাই জদি লুকাই থওঁ তাতে ইস্বৰে খংহে কৰে, আৰু আমাৰো গিয়ান লুপ্ত হলে কেৱল গৰু পহুৰ নিচিনা অগিয়ানি হম। এই নিমিতে আঁহা সকলো এ ভাল কৰ্মত মন দি আপোনাৰ সুভলৈ কাৰ্বাৰ কৰোঁহক, তেহে<noinclude></noinclude> 5jonyvytf43b8noovkn9vfddhvv6que 104 89200 243032 2026-03-26T12:47:43Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ধৰা প্ৰিয়তম প্ৰাণৰ পিয়লা জীৱন মদিৰা ভৰাই দিয়া অতীত ভবিষ্য শোক দুখ ভয় আজিৰ ভাবনা উটাই নিয়া । আজিয়েই দিয়া কালিলৈ কিয় কোনে জানে মোৰ কালি কি হ'ব ? হাজাৰ হাজাৰ বছ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243032 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|২০}}</noinclude>ধৰা প্ৰিয়তম প্ৰাণৰ পিয়লা জীৱন মদিৰা ভৰাই দিয়া অতীত ভবিষ্য শোক দুখ ভয় আজিৰ ভাবনা উটাই নিয়া । আজিয়েই দিয়া কালিলৈ কিয় কোনে জানে মোৰ কালি কি হ'ব ? হাজাৰ হাজাৰ বছৰ বিয়পা হয়তো অতীতে সামৰি থ'ব ।<noinclude></noinclude> a3l3z4xd0jtnail0nsk4ohoaoedqzns 243033 243032 2026-03-26T12:49:37Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243033 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|২০}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ধৰা প্ৰিয়তম প্ৰাণৰ পিয়লা ::::জীৱন মদিৰা ভৰাই দিয়া অতীত ভবিষ্য শোক দুখ ভয় ::::আজিৰ ভাবনা উটাই নিয়া। আজিয়েই দিয়া কালিলৈ কিয় ::::কোনে জানে মোৰ কালি কি হ'ব ? হাজাৰ হাজাৰ বছৰ বিয়পা ::::হয়তো অতীতে সামৰি থ'ব। </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> cv1f08og11vlk1ljn009tnoin4nj9b5 104 89201 243034 2026-03-26T12:51:10Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243034 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|২১}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কত প্রিয়জন যতনেৰে যাক ::::চেনেহৰ মালা পিন্ধালোঁ আহি কত ভাগ্যবান জগতত যাৰ ::::গোটেই জীৱন মধুৰ হাঁহি। খন্তেকৰ আগে জীৱনৰ সুধা ::::ঢালি আপোনাৰ পিয়লা ভৰি কোন দেশলৈ গ'ল তেওঁলোক ::::আলহী ঘৰৰ আসন এৰি।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hmtgqtcct1qdmbhew66kd68uy5az4uz 104 89202 243035 2026-03-26T12:52:56Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243035 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|২২}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তেওঁলোকে সেই এৰা আসনতে ::::যত লগৰীয়া ৰঙতে আজি হাহিছোঁ গাইছোঁ পিয়লা ভৰাই ::::মিলিছোঁ ৰঙৰ সাজেৰে সাজি। দুদিনৰ পাচে সকলোৰে শেষ ::::মিলনৰ ঠাই মৰণ পুৰী আমাৰ পাচতো আৰু কত জনে ::::বহিব ই দৰে আসন জুৰি।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hmqzx40vjtv6yr5gl009wct7zf7ydw9 104 89203 243037 2026-03-26T12:57:09Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243037 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{gap}}২৩ {{Block center/s}}</noinclude><poem>ধূলিৰ লগতে মিলিব যেতিয়া ::::খন্তেকীয়৷ ই জীৱন মোৰ যাওক তেন্তে ভাহি সুৰাৰ সোঁততে ::::নপৰক যেন সুখৰ ওৰ। আহিলে মৰণ যাবই লাগিব ::::—আন্ধাৰ পুৰীৰ কোনোবা দেশ নাই ষ’ত সুৰা নাই য'ত গান ::::অজান দেশৰ ক'তনো শেষ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> cgkcu1t88ed54qvjjjzxfqrfdgf2ruo 104 89204 243039 2026-03-26T12:59:12Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243039 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|২৪}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কোনোবা বলিয়া সুখ সুখ কৰি ::::এই পৃথিবীকে সাৱটি ধৰি কোনোৱে ভাবিছে মৰণৰ পাচে ::::পাম সঁচাকৈয়ে সুখৰ পুৰী। তহঁতৰ সুখ নাই ক’তো হেৰ ::::নিঠুৰ মৰণে চিঞৰি কয় মূর্খ তহঁত অলীক ভাবনা ::::ভাবি কৰ কিয় জীৱন ক্ষয়?</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> nkfpnzr0aryjnagzmbcfrqwr1oe8j9h 104 89205 243040 2026-03-26T13:00:36Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243040 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|২৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ইপুৰী সিপুৰী বুজালে বহুত ::::জ্ঞানৰ গভীৰ তৰ্ক কৰি ক'ত আজি সেই সাধু-মহাজন ::::কোনে আজি মাত নিলেনো হৰি। ক'ত সি সৱৰ অতীত বিধান ::::হাঁহি টিলিকিতে কেনিবা গ’ল ::::—মাটিৰ মানুহ মাটিয়ে ঢাকিলে মাটিৰ লগতে মিহলি হ'ল ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> e7liceryied832dzpgtid8zanre499t 104 89206 243045 2026-03-26T13:51:19Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "লৱকুশ । ৩য় দর্শন—ফুলনি । সীতা শুই থাকে ঊৰ্ম্মিলা আৰু সখী সকল ওপৰত থাকে । ১১ সখীসকল । উৰ্ম্মিলা । গীত ! আহাঁহে সখি আহা আহা, যাওঁ সকলোৱে ফুলনি লৈ ; ফুলৰ গোন্ধত বলিয়া ভো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243045 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>লৱকুশ । ৩য় দর্শন—ফুলনি । সীতা শুই থাকে ঊৰ্ম্মিলা আৰু সখী সকল ওপৰত থাকে । ১১ সখীসকল । উৰ্ম্মিলা । গীত ! আহাঁহে সখি আহা আহা, যাওঁ সকলোৱে ফুলনি লৈ ; ফুলৰ গোন্ধত বলিয়া ভোমোৰা ফুৰিছে কি দৰে বি ভোহৈ । পাতৰ মাজত কুলিয়ে মাতিছে, ফুলে ফুলে মিলি আপুনি হাঁহিছে, বসন্ত-মলয় বইছে কেনে, আহা সৱে মিলি নাচিম গৈ । চোৱা সখি, ফুলৰ অপূৰ্ব্ব শোভা। জাতি যুই 'সেফালিক।' আদি কত ফুল, মনৰ আনন্দে কেনে, ফুলি আছে জক্‌ মক্‌ কই ! নিলাজ ভোমোৰ৷ তাতে ফুলে ফুলে মউ পান কৰি, মনৰ আনন্দে সখী, চোৱা কেনে ফুৰে নাচি নাচি !<noinclude></noinclude> b3sh133hda6ckig2h3ejmsb35yohdes 243046 243045 2026-03-26T13:57:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243046 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||লৱকুশ।|১১}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|<poem>{{x-larger|৩য় দৰ্শন—ফুলনি।}} '''সীতা শুই থাকে ঊৰ্ম্মিলা আৰু সখী সকল''' '''ওপৰত থাকে।'''</poem>}} <poem>{{Overfloat left|সখীসকল। }} {{center|গীত!}} আহাঁহে সখি আহাঁ আহাঁ, {{gap}}যাওঁ সকলোৱে ফুলনি লৈ; ফুলৰ গোন্ধত বলিয়া ভোমোৰা {{gap}}ফুৰিছে কি দৰে বি ভোলহৈ। পাতৰ মাজত কুলিয়ে মাতিছে, ফুলে ফুলে মিলি আপুনি হাঁহিছে, বসন্ত-মলয় বইছে কেনে, {{gap}}আহাঁ সৱে মিলি নাচিম গৈ। {{Rule|4em}} {{Overfloat left|উৰ্ম্মিলা। }}চোৱা সখি, ফুলৰ অপূৰ্ব্ব শোভা। জাতি যুই ‘সেফালিক।’ আদি কত ফুল, মনৰ আনন্দে কেনে, ফুলি আছে জক্‌ মক্‌ কই! নিলাজ ভোমোৰা তাতে ফুলে ফুলে মউ পান কৰি, মনৰ আনন্দে সখী, চোৱাঁ কেনে ফুৰে নাচি নাচি! </poem><noinclude></noinclude> fm180hcte8sd1z4xd42nudiguqlqjdf 104 89207 243048 2026-03-26T13:57:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "Belongs Ratio Kusa Golek eh. This লৱকুণ। পৌৰাণিক নাটক । প্রথম অঙ্ক । Jashas প্ৰথম দৰ্শন—ৰাজসভা ৷ বাম। ভাই লক্ষ্মণ, ( ৰাম আৰু লক্ষ্মণ ) নেৱাৰোঁ বুজিব একো, ইনো কেনে ৰাজ্য সুখ ; ঘনে ঘনে পৰিছে মনত ম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243048 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>Belongs Ratio Kusa Golek eh. This লৱকুণ। পৌৰাণিক নাটক । প্রথম অঙ্ক । Jashas প্ৰথম দৰ্শন—ৰাজসভা ৷ বাম। ভাই লক্ষ্মণ, ( ৰাম আৰু লক্ষ্মণ ) নেৱাৰোঁ বুজিব একো, ইনো কেনে ৰাজ্য সুখ ; ঘনে ঘনে পৰিছে মনত মোৰ — দণ্ডক কাননে বাস হৰিণৰ সমে, আছিলোঁ সুখেৰে তিনজন, সংসাৰৰ চিন্তা-ভাব নাছিল সমূলি ; ভাবে। মনে মনে, এয়েইহে জীৱনৰ একমাত্র সুখ । তেনে সুখ এতিয়া নো পৰেনে মনত ?<noinclude></noinclude> bbq6mj8a4nkdjfnv2z3wnrm50sg3i3b 243051 243048 2026-03-26T14:06:10Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243051 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{Block center/s}}</noinclude>{{center|<poem>{{Xxxx-larger|লৱকুশ।}} {{Rule|4em}} {{x-larger|পৌৰাণিক নাটক।}} {{x-larger|'''প্ৰথম অঙ্ক।'''}} {{Rule|4em}} {{x-larger|প্ৰথম দৰ্শন—ৰাজসভা।}} '''( ৰাম আৰু লক্ষ্মণ )'''</poem>}} <poem>{{Overfloat left|ৰাম। }} ভাই লক্ষ্মণ, নেৱাৰোঁ বুজিব একো, ইনো কেনে ৰাজ্য সুখ; ঘনে ঘনে পৰিছে মনত মোৰ — দণ্ডক কাননে বাস হৰিণৰ সমে, আছিলোঁ সুখেৰে তিনজন, সংসাৰৰ চিন্তা-ভাব নাছিল সমূলি; ভাবোঁ মনে মনে, এয়েইহে জীৱনৰ একমাত্ৰ সুখ। তেনে সুখ এতিয়া নো পৰেনে মনত?</poem><noinclude></noinclude> bmy42ll91b3f6x6jvptcvowgnnfzqp3 104 89208 243052 2026-03-26T14:07:17Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "পাতনি ৷ পানী-কাউৰীক ডুব মৰা দেখি ফেঁচাৰ গা উঠাৰ দৰে, বহুতে নাটক লিখা দেখি ময়ে। অযথা সাহস কৰি এই নাটকখন লিখি- বলৈ গৈ কিমান কৃতকাৰ্য্য হৈছে৷ কব নোৱাৰোঁ । এই নাটক- খন হা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243052 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>পাতনি ৷ পানী-কাউৰীক ডুব মৰা দেখি ফেঁচাৰ গা উঠাৰ দৰে, বহুতে নাটক লিখা দেখি ময়ে। অযথা সাহস কৰি এই নাটকখন লিখি- বলৈ গৈ কিমান কৃতকাৰ্য্য হৈছে৷ কব নোৱাৰোঁ । এই নাটক- খন হাতে লিখা অৱস্থাতে বৰবৰুৱা নাট্য সমাজে, পলাশবাৰী নাট্য সমাজে আৰু যোৱা ৺ শাৰদীয় পূজাত ডিব্ৰুগৰ অসমীয়া এমেটিয়ৰ থিয়েটাৰ পাৰ্টিয়ে ষ্টেজত তুলি মোক যথোচিত উৎসাহিত কৰাত মই তেখেত সকলৰ ওচৰত চিৰকৃতজ্ঞ হৈছে৷ আৰু তেখেত সকলে অলপ সাল দলনি কৰিবলৈ কোৱাত যিমান পৰা যায় সাল সলনি কৰা হৈছে। আমাৰ সমাজৰ আর্থিক অবস্থা এনেকুৱা শোচনীয় যে, বহুত লিখকে কিতাপ লিখি খৰচব অভাবত ছপা নোৱাৰাত সি নিগনি পইতাচোৰাৰ বাহ হৈছে। যি হওক, প্রকাশক ডাঙ্গৰীয়াই এই নাটকখন ছপাই ৰাইজৰ আগত দাঙ্গি ধৰাত তেখেতৰ ওচৰত মই চিৰঋণী হলে। । ই যে বাইজৰ মনত অলপো সন্তোষ দিব পাৰিব এনে আশা কৰিব নোৱাৰোঁ। তথাপি যি হওক ৰাইজৰ অনুগ্ৰহত ই আসামৰ ষ্টেজবিলাকত উঠিলে মোব পৰিশ্ৰম সফল জ্ঞান কৰিম । নিবেদন ইতি ! বৰবৰুৱা, ডিব্ৰুগৰ, ২১।১।২৪ । } ৰাইজৰ ভৰিৰ ধুলা, “ৰচোঁতা” ।<noinclude></noinclude> 44sv9ayiteervv90hgoskjcqh2i4vbm 243053 243052 2026-03-26T14:12:14Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243053 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|'''পাতনি।'''}} {{center|⸺•⸺}} {{gap}}পানী-কাউৰীক ডুব মৰা দেখি ফেঁচাৰ গা উঠাৰ দৰে, বহুতে নাটক লিখা দেখি ময়ো অযথা সাহস কৰি এই নাটকখন লিখি- বলৈ গৈ কিমান কৃতকাৰ্য্য হৈছোঁ কব নোৱাৰোঁ। এই নাটক- খন হাতে লিখা অৱস্থাতে বৰবৰুৱা নাট্য সমাজে, পলাশবাৰী নাট্য সমাজে আৰু যোৱা ৺ শাৰদীয় পূজাত ডিব্ৰুগৰ অসমীয়া এমেটিয়ৰ থিয়েটাৰ পাৰ্টিয়ে ষ্টেজত তুলি মোক যথোচিত উৎসাহিত কৰাত মই তেখেত সকলৰ ওচৰত চিৰকৃতজ্ঞ হৈছো আৰু তেখেত সকলে অলপ সাল সলনি কৰিবলৈ কোৱাত যিমান পৰা যায় সাল সলনি কৰা হৈছে। আমাৰ সমাজৰ আৰ্থিক অবস্থা এনেকুৱা শোচনীয় যে, বহুত লিখকে কিতাপ লিখি খৰচৰ অভাবত ছপাব নোৱাৰাত সি নিগনি পইতাচোৰাৰ বাহ হৈছে। যি হওক, প্ৰকাশক ডাঙ্গৰীয়াই এই নাটকখন ছপাই ৰাইজৰ আগত দাঙ্গি ধৰাত তেখেতৰ ওচৰত মই চিৰঋণী হলোঁ। ই যে ৰাইজৰ মনত অলপো সন্তোষ দিব পাৰিব এনে আশা কৰিব নোৱাৰোঁ। তথাপি যি হওক ৰাইজৰ অনুগ্ৰহত ই আসামৰ ষ্টেজবিলাকত উঠিলে মোৰ পৰিশ্ৰম সফল জ্ঞান কৰিম। নিবেদন ইতি! বৰবৰুৱা, ডিব্ৰুগৰ,<br/> ২১।১।২৪। {{Right|ৰাইজৰ ভৰিৰ ধুলা,<br/> “ৰচোঁতা”।}}<noinclude></noinclude> 55y25k4ha051vmucrao9hsq6qkehbe5 104 89209 243054 2026-03-26T14:12:58Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰিণ্টাৰ—শ্ৰী বিজয়কৃষ্ণ দাস লক্ষ্মীবিলাস প্রেস ১৪ নং জগন্নাথ দত্তেৰ লেন, কলিকাতা" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243054 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>প্ৰিণ্টাৰ—শ্ৰী বিজয়কৃষ্ণ দাস লক্ষ্মীবিলাস প্রেস ১৪ নং জগন্নাথ দত্তেৰ লেন, কলিকাতা<noinclude></noinclude> p5qiw05ylc425ww0k30qwehpgnsk9jv 243056 243054 2026-03-26T14:15:03Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243056 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{Dhr|10em}} {{Rule|}} প্ৰিণ্টাৰ—শ্ৰী বিজয়কৃষ্ণ দাস<br/> {{gap}}লক্ষ্মীবিলাস প্রেস ১৪ নং জগন্নাথ দত্তেৰ লেন, কলিকাতা {{Rule|}}<noinclude></noinclude> 0hrcq7gohrv64tsjgh7jahp6ozj46x0 243057 243056 2026-03-26T14:15:43Z Sushmita Lekharu 3764 243057 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{Dhr|10em}} {{Rule|}} {{center|<poem>প্ৰিণ্টাৰ—শ্ৰী বিজয়কৃষ্ণ দাস লক্ষ্মীবিলাস প্রেস ১৪ নং জগন্নাথ দত্তেৰ লেন, কলিকাতা</poem>}} {{Rule|}}<noinclude></noinclude> p1qky2tsh2kqht7fi57b43ks5oqlzc7 104 89210 243058 2026-03-26T14:16:10Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "80 লৱ-কুশ। অমিত্রাক্ষৰৰ পৌৰাণিক নাটক না । লাইব্রেৰী যোৰহাট। লিখোঁতা শ্ৰীবলৰাম পাঠক । প্রকাশক ভট্টাচাৰ্য্য এজেন্সী। ডিব্ৰুগড় দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ ১৯২৪ সন মার্চ বেচ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243058 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>80 লৱ-কুশ। অমিত্রাক্ষৰৰ পৌৰাণিক নাটক না । লাইব্রেৰী যোৰহাট। লিখোঁতা শ্ৰীবলৰাম পাঠক । প্রকাশক ভট্টাচাৰ্য্য এজেন্সী। ডিব্ৰুগড় দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ ১৯২৪ সন মার্চ বেচ তিনি সিকি মান<noinclude></noinclude> llur0dyi74fsi67706ooc7h02t9641c 243062 243058 2026-03-26T14:33:20Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243062 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude> {{center|<poem>{{x-larger|'''লৱ-কুশ।'''}} '''অমিত্ৰাক্ষৰৰ''' '''পৌৰাণিক নাটক''' {{center|⸻}} লিখোঁতা {{x-larger|'''শ্ৰীবলৰাম পাঠক।'''}}</poem>}} {{center|<poem>প্ৰকাশক '''ভট্টাচাৰ্য্য এজেন্সী।''' ডিব্ৰুগড়</poem>}} {{center|{{Rule|5em}} দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ {{Rule|5em}} ১৯২৪ সন মাৰ্চ}} {{Rule|4em}} {{Right|বেচ তিনি সিকি মান}}<noinclude></noinclude> 4s2zk3bcz07p7ku96zak46p2ryfmw9g 104 89211 243063 2026-03-26T14:34:30Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সীতা। লৱকুশ । হাৰ জিত নহল নির্ণয় কাৰো, সিকাৰণে কিছু পৰ বেলি হল আজি । বল। বাছা যাওঁ কুটীৰলৈ ; বেলি আহি ভাটী দিলে, তাথাপিতো খাবলৈকে নপৰে মনত ৷ আহা সখি, বাওঁ ঘৰ লই । १ [ সকল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243063 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>সীতা। লৱকুশ । হাৰ জিত নহল নির্ণয় কাৰো, সিকাৰণে কিছু পৰ বেলি হল আজি । বল। বাছা যাওঁ কুটীৰলৈ ; বেলি আহি ভাটী দিলে, তাথাপিতো খাবলৈকে নপৰে মনত ৷ আহা সখি, বাওঁ ঘৰ লই । १ [ সকলোৰে প্রান । ] ২ সেনা । 23129 ৫ম দৰ্শন— অৰণ্যৰ দাঁতি ৷ [ দুটা সেনাৰ প্ৰবেশ । ] ভাল সাৰিলে। ঔ ককাই, ভাল সাবিলে।। ঈপবে ভাল বইথা কৰিলে। নহলে আজি তাইৰ ফালে আইধা পৰিল হেতেনে । ককাইও, এনে বীৰ ক'ত দেখিছ হুঁ ? সৰুতেই যেতিয়া ইমান সাহ পিত, আকৌ ডাঙ্গৰ হলে পৃথিবী চিৰাচিৰ নকৰিব তাক কোনে কৰ পাৰে ? ককাই, তাইৰে শপত, মোক এৰি থৈ না যাবি, মোকে লৈ যা । ১ন সেনা। কটা, ইয়ালৈকেহে বৰ মতাটো হৈছ, আজিয়েই তোৰ সাহৰ চিনাকী পালোঁ নহয় । দুটা ফুকলীয়া নৰাৰ ভয়তে নাই, গোটেইখন কম্পমান! শত্ৰুঘনো এটা রীব নে ? ছটা লৰাৰ হাততে শৰীৰে পতনং ।<noinclude></noinclude> fff9hpv420yb528shznrt8tn6baa3qy 243066 243063 2026-03-26T14:47:19Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243066 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||লৱকুশ।|৭৭}}</noinclude>হাৰ জিত নহল নিৰ্ণয় কাৰো, সিকাৰণে কিছু পৰ বেলি হল আজি। {{Playscript|gap=6|সীতা ৷|বলা বাছা যাওঁ কুটীৰলৈ;<br/> বেলি আহি ভাটী দিলে,<br/> তাথাপিতো খাবলৈকে নপৰে মনত।<br/> আহা সখি, যাওঁ ঘৰ লই।}} {{Right|[ সকলোৰে প্ৰস্থান ৷ ]}} {{center|⸻}} {{center|<poem>{{x-larger|৫ম দৰ্শন— অৰণ্যৰ দাঁতি।}} {{Rule|6em}} '''[ দুটা সেনাৰ প্ৰবেশ। ]'''</poem>}} {{Playscript|gap=6|২য় সেনা ৷|ভাল সাৰিলোঁ ঔ ককাই, ভাল সাৰিলোঁ॥ ঈচপৰে ভাল ৰইখা কৰিলে। নহলে আজি তাইৰ ফালে আইধা পৰিল হেতেনে। ককাইও, এনে বীৰ ক’ত দেখিছ হুঁ? সৰুতেই যেতিয়া ইমান সাহ পিত, আকৌ ডাঙ্গৰ হলে পৃথিবী চিৰাচিৰ নকৰিব তাক কোনে কৰ পাৰে? ককাই, তাইৰে শপত, মোক এৰি থৈ না যাবি, মোকে লৈ যা।}} {{Playscript|gap=6|১ম সেনা।|কটা, ইয়ালৈকেহে বৰ মতাটো হৈছ, আজিয়েই তোৰ সাহৰ চিনাকী পালোঁ নহয়। দুটা ফুকলীয়া লৰাৰ ভয়তে নাই, গোটেইখন কম্পমান! শত্ৰুঘনো এটা বীৰ নে? দুটা লৰাৰ হাততে সশৰীৰে পতনং। }}<noinclude></noinclude> 0ly6miwiter03ugpq75n9al6ln77i7o 104 89212 243070 2026-03-26T14:55:48Z Sushmita Lekharu 3764 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243070 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>লৱকুশ । ছোৱালী এজনী আনি ৰাণী কৰি দিম । পিছে ৰজাই আকৌ তাইক এৰিবকে নোৱাৰে। বাৰু, চাকঠাল গুটি, মই কিমান মানুহক ছোৱালী আনি দিলোঁ, কোনোবাই জানোবো বুলি ফিৰাই দিছে? সিদিনা টিকাকটা বৰুৱাৰ পুতেক কাণকটা বৰুৱালৈ যি জনীহে ছোৱালী আনি দিছোঁ, তাইৰ ৰূপতে বাপেকে দিনতে ঘৰ খন পোহৰ হৈ থাকে নহয় । ৰজাক জানো নোৱাৰিলো হেতেন ! কঠালগুটি। ভাল বিচাৰ উলিয়ালি কাই ! নালীয়া। উলিয়াম তো। তই মানুহটো যেনে কটীয়া তোৰ- বুদ্ধিৰ চুঙ্গাটো ও তেনে কটীয়া । কি ঢুকি পাবি ! তই সীতাক যে ভাল বুলি ভাবিছ, পিচে ৰাৱণটৈ মনত পৰি তাৰ ছবিটোকে আঁখি তাৰ ওপৰত শুই থকা কথা জানো শুনা নাই ? কঠালগুটি। হওঁতে শুনিছিলো। সেই গুণেহে আজি খেদিলে হব পায়। বাৰু যি হবৰ হল; আৰু এই বোৰ কথাৰ দৰকাৰ নাই। ৰজা এনেয়ে ঘৈনীয়েকৰ চিন্তাত আধামৰা, তাতে আকৌ যদি এইবোৰ কথা শুনি কোনোৱাই ৰাজক কয় গৈ তেন্তে আমাৰ ফালে দিহা লাগিব। বল আৰু কাই এই ফালে যাব নালাগে নালীয়া । এৰা কঠল গুটি কব নোৱাৰি ; “ধানটোৱে পতি কণটো, মানুহটোৱে পতি মনটো।” বল আৰু ঘৰলৈ বাওঁ, ইয়াত থকা যুগুত নহয় । (দুইবো প্ৰস্থান । )<noinclude></noinclude> 7v9kjsyub9zu8jz16pmq87ti475186f 243071 243070 2026-03-26T15:02:20Z Sushmita Lekharu 3764 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243071 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১০|লৱকুশ।|}}</noinclude>ছোৱালী এজনী আনি ৰাণী কৰি দিম। পিছে ৰজাই আকৌ তাইক এৰিবকে নোৱাৰে। বাৰু, চা কঠাল গুটি, মই কিমান মানুহক ছোৱালী আনি দিলোঁ, কোনোবাই জানোবয়া বুলি ফিৰাই দিছে? সিদিনা টিকাকটা বৰুৱাৰ পুতেক কাণকটা বৰুৱালৈ যি জনীহে ছোৱালী আনি দিছোঁ, তাইৰ ৰূপতে বাপেকে দিনতে ঘৰ খন পোহৰ হৈ থাকে নহয়। ৰজাক জানো নোৱাৰিলোঁ হেতেন! {{Playscript|gap=6|কঠালগুটি।|ভাল বিচাৰ উলিয়ালি কাই!}} {{Playscript|gap=6|নালীয়া।|উলিয়াম তো। তই মানুহটো যেনে কটীয়া তোৰ-বুদ্ধিৰ চুঙ্গাটো ও তেনে কটীয়া। কি ঢুকি পাবি! তই সীতাক যে ভাল বুলি ভাবিছ, পিচে ৰাৱণটৈ মনত পৰি তাৰ ছবিটোকে আঁখি তাৰ ওপৰত শুই থকা কথা জানো শুনা নাই?}} {{Playscript|gap=6|কঠালগুটি।| হওঁতে শুনিছিলো। সেই গুণেহে আজি খেদিলে হব পায়। বাৰু যি হবৰ হল; আৰু এই বোৰ কথাৰ দৰকাৰ নাই। ৰজা এনেয়ে ঘৈনীয়েকৰ চিন্তাত আধামৰা, তাতে আকৌ যদি এইবোৰ কথা শুনি কোনোৱাই ৰাজক কয় গৈ তেন্তে আমাৰ ফালে দিহা লাগিব। বল আৰু কাই এই ফালে যাব নালাগে}} {{Playscript|gap=6|নালীয়া।|এৰা কঠলগুটি কব নোৱাৰি; “ধানটোৱে পতি কণটো, মানুহটোৱে পতি মনটো।” বল আৰু ঘৰলৈ বাওঁ, ইয়াত থকা যুগুত নহয়}} {{Right|(দুইবো প্ৰস্থান। )}}<noinclude></noinclude> dmk6qdiwwuuugjdgl1ozkxeetcqy7n5 243072 243071 2026-03-26T15:02:29Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243072 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১০|লৱকুশ।|}}</noinclude>ছোৱালী এজনী আনি ৰাণী কৰি দিম। পিছে ৰজাই আকৌ তাইক এৰিবকে নোৱাৰে। বাৰু, চা কঠাল গুটি, মই কিমান মানুহক ছোৱালী আনি দিলোঁ, কোনোবাই জানোবয়া বুলি ফিৰাই দিছে? সিদিনা টিকাকটা বৰুৱাৰ পুতেক কাণকটা বৰুৱালৈ যি জনীহে ছোৱালী আনি দিছোঁ, তাইৰ ৰূপতে বাপেকে দিনতে ঘৰ খন পোহৰ হৈ থাকে নহয়। ৰজাক জানো নোৱাৰিলোঁ হেতেন! {{Playscript|gap=6|কঠালগুটি।|ভাল বিচাৰ উলিয়ালি কাই!}} {{Playscript|gap=6|নালীয়া।|উলিয়াম তো। তই মানুহটো যেনে কটীয়া তোৰ-বুদ্ধিৰ চুঙ্গাটো ও তেনে কটীয়া। কি ঢুকি পাবি! তই সীতাক যে ভাল বুলি ভাবিছ, পিচে ৰাৱণটৈ মনত পৰি তাৰ ছবিটোকে আঁখি তাৰ ওপৰত শুই থকা কথা জানো শুনা নাই?}} {{Playscript|gap=6|কঠালগুটি।| হওঁতে শুনিছিলো। সেই গুণেহে আজি খেদিলে হব পায়। বাৰু যি হবৰ হল; আৰু এই বোৰ কথাৰ দৰকাৰ নাই। ৰজা এনেয়ে ঘৈনীয়েকৰ চিন্তাত আধামৰা, তাতে আকৌ যদি এইবোৰ কথা শুনি কোনোৱাই ৰাজক কয় গৈ তেন্তে আমাৰ ফালে দিহা লাগিব। বল আৰু কাই এই ফালে যাব নালাগে}} {{Playscript|gap=6|নালীয়া।|এৰা কঠলগুটি কব নোৱাৰি; “ধানটোৱে পতি কণটো, মানুহটোৱে পতি মনটো।” বল আৰু ঘৰলৈ বাওঁ, ইয়াত থকা যুগুত নহয়}} {{Right|(দুইবো প্ৰস্থান। )}}<noinclude></noinclude> pgqspuns9srxu19dmlqabp4ea5zgyxp 104 89213 243073 2026-03-26T15:03:22Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "লৱকুশ । নালীয়া ৰজাৰ নো আকৌ কি হল অ’কঠাল-গুটি ? কঠালগুটি। বৰ বিপদ কাই, বৰ বিপদ। শুনিছে, তই শুনা নাই নে ? 21 বাজ্যৰ সকলোৱে নালীয়া। কচোন বাৰু, কি বৰ পিপদ। তোৰে শপত, ম‍ই গমকে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243073 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>লৱকুশ । নালীয়া ৰজাৰ নো আকৌ কি হল অ’কঠাল-গুটি ? কঠালগুটি। বৰ বিপদ কাই, বৰ বিপদ। শুনিছে, তই শুনা নাই নে ? 21 বাজ্যৰ সকলোৱে নালীয়া। কচোন বাৰু, কি বৰ পিপদ। তোৰে শপত, ম‍ই গমকে পোৱ৷ নাই একো । কঠালগুটি। কিবা কথাৰ বাবে হেনে৷ ৰজাই সীতাক হাবিলৈ খেদি দিলে । এতিয়া সীতাৰ শোকত ৰজাতো মুচ্ছা গৈ আছেই, আনবোৰে ও হাহাকাৰ কৰি ফুৰিছে । নালীয়া । হয় নে কঠাল-গুটি, বৰ ভাল কৰিলে ৰজাই। সেই জনী মাইকীত কি বিশ্বাস আছেহোঁ ? হাবিৰ মজাব- পৰা চুৰ কৰি নি ঘৰত ৰাখিলে, তাত কিমান মদ, ভাত মঙ্গহ খুৱালে তাৰ কি টায়ন আছে ? মই সি দিনা দেউতাৰ শৰাধৰ বাবে লঘোন খাটিয়ে গন পাই- ছোঁ। মোৰ এদিনতে ইমান ; আৰু তাই অতক দিন নোখোৱাকৈ আছিল নে ? কেতিয়াও নহয় । বি জনীহে মাইকী তাৰ বাহিৰে আকৌ বা কি ? নহয় জানো বাৰু ? কঠালগুটি। মোৰ মনে হলে নীতাক তেনে যেন নালাগে কাই কিন্তু, কবও নোৱাৰি মাইকী হওঁতে একরকম ভালেই হল দে । মানুহৰ মনতেও । নালীয়া বাৰু চা আমাৰ মাজতে ভাবি। তাইৰ যে জাত থোৱা নাই, তার্ক কেনেকৈ জানিবি ? ম‍ই এই কথা, ৰজাক আগেয়ে কৈছিলো যে ৰাণীৰ আৰু জাত নাই । আপুনি ৰাণীক এৰি পেলাওক ; মই এওঁতকৈ ভাল ;<noinclude></noinclude> hprpbwbw2zo8in2lgekoomtfcw1d7lv 243075 243073 2026-03-26T15:11:59Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243075 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||লৱকুশ।|৯}}</noinclude>{{Playscript|gap=6|নালীয়া|ৰজাৰ নো আকৌ কি হল অ’কঠাল-গুটি?}} {{Playscript|gap=6|কঠালগুটি।|বৰ বিপদ কাই,বৰ বিপদ।ৰাজ্যৰ সকলোৱে শুনিছে, তই শুনা নাই নে?}} {{Playscript|gap=6|নালীয়া।|কচোন বাৰু, কি বৰ পিপদ। তোৰে শপত, ম‍ই গমকে পোৱ৷ নাই একো।}} {{Playscript|gap=6|কঠালগুটি।|কিবা কথাৰ বাবে হেনে৷ ৰজাই সীতাক হাবিলৈ খেদি দিলে। এতিয়া সীতাৰ শোকত ৰজাতো মুৰ্চ্ছা গৈ আছেই, আনবোৰে ও হাহাকাৰ কৰি ফুৰিছে।}} {{Playscript|gap=6|নালীয়া।|হয় নে কঠাল-গুটি, বৰ ভাল কৰিলে ৰজাই। সেই জনী মাইকীত কি বিশ্বাস আছেহোঁ? হাবিৰ মজাৰ- পৰা চুৰ কৰি নি ঘৰত ৰাখিলে, তাত কিমান মদ, ভাত মঙ্গহ খুৱালে তাৰ কি টায়ন আছে? মই সি দিনা দেউতাৰ শৰাধৰ বাবে লঘোন খাটিয়ে গম পাই- ছোঁ। মোৰ এদিনতে ইমান; আৰু তাই অতক দিন নোখোৱাকৈ আছিল নে? কেতিয়াও নহয়। যি জনীহে মাইকী তাৰ বাহিৰে আকৌ বা কি? নহয় জানো বাৰু?}} {{Playscript|gap=6|কঠালগুটি।|মোৰ মনে হলে সীতাক তেনে যেন নালাগে কাই ৷ কিন্তু, কবও নোৱাৰি মাইকী মানুহৰ মনতেও। হওঁতে একৰকম ভালেই হল দে।}} {{Playscript|gap=6|নালীয়া|বাৰু চা আমাৰ মাজতে ভাবি। তাইৰ যে জাত থোৱা নাই, তাক কেনেকৈ জানিবি? ম‍ই এই কথা, ৰজাক আগেয়ে কৈছিলোঁ যে ৰাণীৰ আৰু জাত নাই। আপুনি ৰাণীক এৰি পেলাওক; মই এওঁতকৈ ভাল}}<noinclude></noinclude> d21nq32cjg9oqvz5os6ttlzkq7kv1kh 104 89214 243074 2026-03-26T15:11:25Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243074 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|<poem>{{Xx-larger|বলদ গৰুৰ বিবৰন ৷}} The Ox. ত্ৰিতিয় চোআ। নম্বৰ ২। ফেব্রোআৰি ১৮৪৮ খ্রিষ্ট অ° সঁক।</poem>}} {{gap}}গৰু প্ৰাই সকলো দেসতে আচে, কিন্তু ইউৰপতে আমেৰিকাতে অতি ভাল জাতৰ গৰু পোআ জাই, আৰু সেই দেসৰ গৰুবোৰ অসম দেসৰ ম'হবোৰৰ মান ডাঙ্গৰ । তিনি চাৰি বছৰিয়া বলদ গৰুটেৰে হলে ওৰে দিনটো বন কৰাব পাৰি ; অসম দেশৰ মহ বোৰতকৈও তাৰ বল সৰহ । ইংলণ্ড দেসত আগৈএ ভাল বলদ গৰু একোটাত ১০০ এস টকা মান দাম আচিল। হাল বাবলৈ আৰু ৰথ, কাঠ আদি কৰি টনাবলৈ সেই জন্তু বৰ ভাল । বঙ্গালৰ আৰু হিন্দুস্থানৰ গৰুবোৰ ইউৰপৰ গৰুত্‌ কৈ সৰু কিন্তু অসম দেস গৰুত কৈ ডাঙ্গৰ ৷ সেই দেসবোৰত আৰু মান দেসতো গৰুৰে ৰথ সৰহকৈ টনাই আৰু অনেক লোকে গৰুৰ গাঁৰিত্হে উঠি ফুৰে। হিন্দুস্থানৰ গৰুবোৰৰ ডাঙৰ চুট আচে, ইউৰপৰ গৰুবোৰত হলে সিমান ডাঙ্গৰ চুট নাই ৷ অনেক বনৰিয়া গৰু আছে, তথাপি কোনো কোনো লোকে বগা ৰঙ্গা বৰনিয়া গৰুক আন বৰনিয়াতকৈ নৰম বোলে ৷ ১৫।১৬ বচৰৰ পৰা গৰুবোৰ আৰু নে বার্হে। তাৰ দাঁত চাএই বয়স কিমান হৈচে জানিব পাৰি। তলৰ দাঁতৰ সাৰিতে ঘাঁহ চিঙ্গা দাঁত আঠোটা থাকে, বয়স দহ মাহ হলেই সোঁমাজৰে দুটা দাঁত সৰে তাতে আকও নকৈ দুটা গজে ; সেই দুটা আগতকৈও 'ভালহে কিন্তু সিমান বগা ন হই। বয়স ষোল মাহ হলে সেই দাতৰ দুই কোসৰে আকও দুটা সৰে তাতো নকৈ দুটা<noinclude></noinclude> nq0oj6bnecnl87eib7fodqwgorcta7u 104 89215 243076 2026-03-26T15:12:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "লৱকুশ । গুণে দেশখনো হৈছে তিতা। ৰাজ্যৰ কত কি হৈছে তাৰ খবৰকে নাই। ইমান ৰ'দৰ কোবত বাটৰুৱা মানুহ জিৰাবলৈ ঠাই এডুথবি নাই ; ৰজা পাটে এনেতো ভাবি নাচায় যে, “বাট কৰা মানুহ জি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243076 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>লৱকুশ । গুণে দেশখনো হৈছে তিতা। ৰাজ্যৰ কত কি হৈছে তাৰ খবৰকে নাই। ইমান ৰ'দৰ কোবত বাটৰুৱা মানুহ জিৰাবলৈ ঠাই এডুথবি নাই ; ৰজা পাটে এনেতো ভাবি নাচায় যে, “বাট কৰা মানুহ জিৰাবলৈ আলিৰ দাঁতিত দুই চাইটা ঘৰকে সাজি দিওঁ। মানুহ হ'ল বুলিনে৷ কিমান সহিৱ আৰু ? এই গছৰ ছাতে অলপ জিৰাই লওঁ আগেয়ে । ( বহে ) ( কঠালগুটিৰ প্ৰবেশ। ) কঠালগুটি। কি-অ' নালীয়া কাই, কি কৰিছ ইয়াত বহি ? তই হলে বহুত দিন জীয়াই থাকিবি পাই। পিচে নালীয়া কাই, কোন ফালে নো আগমন কৰা হৈছে ? নালীয়।। ; কোন অ’কঠালগুটি নে কি অ' ; তই নো আকৌ ক'ৰপৰা ওলালিহি ? মই ৰজা ঘৰৰ ফালে যাম বুলি আহি ৰদৰ কোব সব নোৱাৰি এই গছৰ ছাঁত টিকা চপৰাওঁতেই তই ওলালি'হ। পিচে তোৰ ঘৰৰ ফালে ভাল নে ? কঠালগুটি। এৰা কাই, ঈশ্বৰৰ চৰণে আৰু অলপ ভালে ৰাখিছে । নই রাজা ঘৰৰ ফালৰপৰা আহিলোঁ। পিচত গাঁঠিত চালি-তালি এডোখৰ আছে যদি দে তাকেই চোবাওঁ । ( নালীয়াৰ ওচৰতহে ) নালীয়া। ৰজা-ঘৰৰপৰা আহিলি তামোল এখনো থাবলৈ নেপালি নেম' ? কঠালগুটি। এ ক'ত তামোল পাবি কাই ! ৰজাৰ ঘৰত যিহে দুৰ্গতি হৈছে, ৰাজাই থাকেনে ৰাজ্যই যাকে একে। ঠিক নাই ৷<noinclude></noinclude> 6yynemde724xd6t3njbfql7pm0ggrnb 243078 243076 2026-03-26T15:19:58Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243078 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৮|লৱকুশ।|}}</noinclude>গুণে দেশখনো হৈছে তিতা। ৰাজ্যৰ কত কি হৈছে তাৰ খবৰকে নাই। ইমান ৰ’দৰ কোবত বাটৰুৱা মানুহ জিৰাবলৈ ঠাই এডুখৰি নাই; ৰজা পাটে এনেতো ভাবি নাচায় যে, “বাট ৰুৱা মানুহ জিৰাবলৈ আলিৰ দাঁতিত দুই চাইটা ঘৰকে সাজি দিওঁ।“ মানুহ হ’ল বুলিনো কিমান সহিৱ আৰু? এই গছৰ ছাঁতে অলপ জিৰাই লওঁ আগেয়ে। ( বহে ) {{center|'''( কঠালগুটিৰ প্ৰবেশ। )'''}} {{Playscript|gap=6|কঠালগুটি।|কি-অ’ নালীয়া কাই, কি কৰিছ ইয়াত বহি? তই হলে বহুত দিন জীয়াই থাকিবি পাই। পিচে নালীয়া কাই, কোন ফালে নো আগমন কৰা হৈছে?}} {{Playscript|gap=6|নালীয়া ৷|কোন অ’কঠালগুটি নে কি অ’; তই নো আকৌ ক’ৰপৰা ওলালিহি? মই ৰজা ঘৰৰ ফালে যাম বুলি আহি ৰদৰ কোব সব নোৱাৰি এই গছৰ ছাঁত টিকা চপৰাওঁতেই তই ওলালিহি। পিচে তোৰ ঘৰৰ ফালে ভাল নে?}} {{Playscript|gap=6|কঠালগুটি।|এৰা কাই, ঈশ্বৰৰ চৰণে আৰু অলপ ভালে ৰাখিছে। মই ৰজা ঘৰৰ ফালৰপৰা আহিলোঁ। পিচত গাঁঠিত চালি-তালি এডোখৰ আছে যদি দে তাকেই চোবাওঁ। ( নালীয়াৰ ওচৰতবহে )}} {{Playscript|gap=6|নালীয়া।|ৰজা-ঘৰৰপৰা আহিলি তামোল এখনো খাবলৈ নেপালি নেঅ’?}} {{Playscript|gap=6|কঠালগুটি।|এ ক’ত তামোল পাবি কাই! ৰজাৰ ঘৰত যিহে দুৰ্গতি হৈছে, ৰাজাই থাকেনে ৰাজ্যই যাকে একো ঠিক নাই।}}<noinclude></noinclude> gxmxzmpl4ipwzwu1ie24o7pczqoj7a2 104 89216 243077 2026-03-26T15:16:30Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243077 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||বলদ গৰুৰ বিবৰন|১৭}}</noinclude>গজে; এই ৰুপেই চ মাহ চ মাহৰ মুৰত আৰ্হৈ বচৰলৈকে দুটা দুটা সৰি দুটা দুটা গজি থাকে; জেতিয়া অলপ বুৰা হই দাঁতবোৰ লাহে লাহে কলা পৰি, দিঘল চুটি হৈ জাই, তাতে দাঁতৰ বলো কম আৰু সমান নো হোআত বন ঘাঁহ আদি চিঙ্গি চোবাই খাব নোআৰাত বচৰি বছৰি খিনাই খিনাই একো ৰোগ নো হোআকৈএ মৰি থাকে। দাঁততকৈ সিঙ্গত গৰুৰ বয়স ভালকৈ জানিব পাৰি। 8 বচৰত গুৰি ডোখৰ ডাঠ আৰু নিমজ হই; ৫ বচৰত কিচুমান সিঙ্গ জোৰ ডাঙ্গৰ আৰু কৰপো লই, আৰু সি ন মৰে মানে সিঙ্গত চৰি বচৰি এক এক কৰপ বাৰ্হি জাই। এই হেতুকে পুৰ্বৰ চাৰি বচৰে সৈতে সিঙ্গৰ কৰপ লেখিলেই গৰুৰ বয়স সঠিককৈ জানিব পাৰি। কেতিয়াবা কেতিয়াবা গৰু বেচা দুৰ্জন মানুহে গৰুৰ বয়স অলপ বুলি জানিবলৈ সিঙ্গৰ কৰপ চেৰেক চিনিব নোআৰাকৈ চাঁচি থই। {{gap}}বঙ্গাল আৰু হিন্দুস্থান আন আন দেসতো ম'হৰ নিচিনাকৈ গৰুবোৰৰ নাক বিন্ধি নাকি লগাই, জেনেকৈ ঘোঁৰাত উঠি লেগামেৰে লৈ ফুৰাই তেনেকৈ মানুহে গৰুতো উঠি দিনটত ১৫।২০ ক্ৰোস মান কেতিয়াবা কেতিয়াবা ফুৰে। আগৰ কালত ইংলণ্ডৰ ডাঙৰ লোকে ভতৰা গৰু আৰু এক জাতৰ অতি চোকা কুকুৰ পোহে, পাচে বচৰি বছৰি গৰু কুকুৰ দুইকো জুজ লগাই তাকে ৰঙ্গ বুলি ৰজাকে আদি কৰি অনেক মানুহ চাবলৈ জাই, কিন্তু সেই মেলেচৰ দস্তুৰ এতিয়া এৰিলে। ইস্পানিয়া দেসত হলে এতিয়ালৈকে বচৰি বচৰি নিৰ্দয়া ৰুপে ভতৰা গৰু ঘোঁৰা মানুহে সৈতে জুজাই ঘোঁৰা গৰু অনেক মাৰি কেতিয়াবা কেতিয়াবা মানুহো মাৰে। এনে কুকৰ্ম ৰঙ্গ তামচা বুলি ত্ৰিচ চলিচ হেজাৰ মান মানুহে ৰজা কুঁঅৰি ফুকনকে আদি কৰি তাকে চাবলৈ চাপে। {{gap}}স্কটলণ্ড দেসৰ লাগন গাৱঁৰ ওচৰত 'জেৰোআ বেৰ নি দিয়াকৈ অনেক খেতি পথাৰ বাৰি আচিল তাতে থকা এজন সাহাবৰ গৰুৰ জাকত এটা অতি চিকন সিঙ্গ নাইকিয়া ভতৰা গৰু আচিল সেই<noinclude></noinclude> eyvojwd7scen36jrnuyhcfof348vzfo 104 89217 243079 2026-03-26T15:21:22Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243079 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>গৰুবোৰ লোকৰ পথাৰলৈ নে জাবৰ কাৰনে এটা লৰা গৰখিয়া দিলে কিন্তু লৰাটো বৰ সৰপা সি টোপনিয়াই সুই সুই থাকে, পাচে গৰুবোৰে ধান খাবলৈ জোআত খেতিয়কে সহিব নোআৰি গৰখিয়াক সাস্তি কৰে তাতে তাৰ বৰ খঙ্গ উঠি এচাৰি এডাল হাতত লৈ সি মাৰ মৰা কোনোটো গৰু বাহিৰ হলেই পাৰে মানে মৰিয়াই ওভোতাই আনে। তেতিয়া এই অপৰাধতে গৰুবোৰৰ এনে দুৰ্গতি হৈচে বুলি সেই ভতৰা গৰুটে জানি গৰুবোৰ জাব খুজিলেই সি আগচি আনে তাতে যদি কোনোটো সিমা পাৰ হৈ জাইএই তাক সি মুৰেৰে খুন্দিয়াই খুন্দিয়াই সাস্তি কৰি আনেগৈ; আৰু গৰুএ দেখি তাৰপৰা নে জাবৰ কাৰন সি আন পথাৰলৈ কেতিয়াও নে জাই তেতিয়া ভতৰাটে গৰু জাক এনে ভালকৈ ৰখা দেখি খেতিয়কে গৰখিয়াটো তাৰ পৰা নি আন বনত লগালে। ইউৰপিয়া ভতৰা গৰুবোৰ অতি খঙ্গাল; বান্ধি নথলে মানুহক বৰকৈ খেদি খেদি খুচিবলৈ জাই। এজন খেতিয়কৰ অতি খঙ্গাল এটা ভতৰা গৰু আচিলে, তাক লোৰ সিকলিৰেহে সদাই বান্ধি থই। জেতিয়া পানি খুআবলৈ নিএ ৰখিয়াই সিকলিত ধৰি বুধিএৰেহে লৈ জাই। পাচে খেতিয়কৰ ভায়েকে সেই ভতৰা গৰুক কেতিয়াবা জোকালত সি তাক নিচেই দেখিব নোআৰে। জেতিয়া নিলগত দেখে হোঁকৰনি মাৰি সিঙ্গেৰে মাটিত খুম মাৰি মাটিবোৰ দলি মাৰি মাৰি পঠাই। আৰু সেই মানুহত তাৰ চকু পৰিলেই অতিসই খঙ্গেৰে জেন খোঁচ মাৰি মাৰিব গৈ এই এনে ভয় দেখুআই থাকে। এদিন পানি খুআৱলৈ নিয়াত সেই মানুহক কেনেবাকৈ সি দেখা পাই খুঁচিবলৈ দুবেলিও চল চাই চাই জাঁপ মাৰিচিল, তথাপি ৰখিয়াৰ কাৰণে এৰাই জাব নোআৰিলে। পাচে এক ৰাতি সেই দেসত কোনোএ নে দেখা নুশুনা অতি ভয়ঙ্কৰ ধুমুহা, মেঘ গাজনি আৰু ঘনে ২ বিদুলি হৈচিল; দহ হেজাৰ বৰ টোপৰ সবদৰ নিচিনা মেঘে গাজিচিল, আৰু বিদুলিৰে<noinclude></noinclude> n26yfp48faphgzirt7144y3sa1sufy2 243080 243079 2026-03-26T15:22:14Z Babulbaishya 104 243080 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>গৰুবোৰ লোকৰ পথাৰলৈ নে জাবৰ কাৰনে এটা লৰা গৰখিয়া দিলে কিন্তু লৰাটো বৰ সৰপা সি টোপনিয়াই সুই সুই থাকে, পাচে গৰুবোৰে ধান খাবলৈ জোআত খেতিয়কে সহিব নোআৰি গৰখিয়াক সাস্তি কৰে তাতে তাৰ বৰ খঙ্গ উঠি এচাৰি এডাল হাতত লৈ সি মাৰ মৰা কোনোটো গৰু বাহিৰ হলেই পাৰে মানে মৰিয়াই ওভোতাই আনে। তেতিয়া এই অপৰাধতে গৰুবোৰৰ এনে দুৰ্গতি হৈচে বুলি সেই ভতৰা গৰুটে জানি গৰুবোৰ জাব খুজিলেই সি আগচি আনে তাতে যদি কোনোটো সিমা পাৰ হৈ জাইএই তাক সি মুৰেৰে খুন্দিয়াই খুন্দিয়াই সাস্তি কৰি আনেগৈ; আৰু গৰুএ দেখি তাৰপৰা নে জাবৰ কাৰন সি আন পথাৰলৈ কেতিয়াও নে জাই তেতিয়া ভতৰাটে গৰু জাক এনে ভালকৈ ৰখা দেখি খেতিয়কে গৰখিয়াটো তাৰ পৰা নি আন বনত লগালে। {{gap}}ইউৰপিয়া ভতৰা গৰুবোৰ অতি খঙ্গাল; বান্ধি নথলে মানুহক বৰকৈ খেদি খেদি খুচিবলৈ জাই। এজন খেতিয়কৰ অতি খঙ্গাল এটা ভতৰা গৰু আচিলে, তাক লোৰ সিকলিৰেহে সদাই বান্ধি থই। জেতিয়া পানি খুআবলৈ নিএ ৰখিয়াই সিকলিত ধৰি বুধিএৰেহে লৈ জাই। পাচে খেতিয়কৰ ভায়েকে সেই ভতৰা গৰুক কেতিয়াবা জোকালত সি তাক নিচেই দেখিব নোআৰে। জেতিয়া নিলগত দেখে হোঁকৰনি মাৰি সিঙ্গেৰে মাটিত খুম মাৰি মাটিবোৰ দলি মাৰি মাৰি পঠাই। আৰু সেই মানুহত তাৰ চকু পৰিলেই অতিসই খঙ্গেৰে জেন খোঁচ মাৰি মাৰিব গৈ এই এনে ভয় দেখুআই থাকে। এদিন পানি খুআৱলৈ নিয়াত সেই মানুহক কেনেবাকৈ সি দেখা পাই খুঁচিবলৈ দুবেলিও চল চাই চাই জাঁপ মাৰিচিল, তথাপি ৰখিয়াৰ কাৰণে এৰাই জাব নোআৰিলে। পাচে এক ৰাতি সেই দেসত কোনোএ নে দেখা নুশুনা অতি ভয়ঙ্কৰ ধুমুহা, মেঘ গাজনি আৰু ঘনে ২ বিদুলি হৈচিল; দহ হেজাৰ বৰ টোপৰ সবদৰ নিচিনা মেঘে গাজিচিল, আৰু বিদুলিৰে<noinclude></noinclude> nnttxtpzuk2r2paqsvizop0rjzqebhf 104 89218 243081 2026-03-26T15:29:05Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৬০ দুর্গাবৰি ৷ ঢাৰিয়ো দুৱাৰে সবে সেনা পাঞ্চি দিলা । বৰ বৰ বিৰগণ ৰক্ষা হুয়া ৰৈলা ॥ পাচে অঙ্গদক ৰামে পঠাই লঙ্কাক ৷ ভচ্ছালে নানান বাক্যে বারনা বাজাক | ওভতি অঙ্গদে আ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243081 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>১৬০ দুর্গাবৰি ৷ ঢাৰিয়ো দুৱাৰে সবে সেনা পাঞ্চি দিলা । বৰ বৰ বিৰগণ ৰক্ষা হুয়া ৰৈলা ॥ পাচে অঙ্গদক ৰামে পঠাই লঙ্কাক ৷ ভচ্ছালে নানান বাক্যে বারনা বাজাক | ওভতি অঙ্গদে আহি লঙ্কাৰ বাত্ৰাক । কলে ভাঙি পাতি বিবে শ্ৰীৰাম চন্দ্ৰক । শুনিয়া জে ৰামচন্দ্ৰে হাতে ধনু ধৰি । সমৰক মনে বিব গৈলা আগ বাঢ়ি ॥ বেঢ়িলে লঙ্কাক সৈন্যে চাৰি ভাগ হুয়া । চাৰিও দুৱাৰে যুদ্ধ কবিলন্ত গৈয়া ৷৷ পড়িল ৰাক্ষস জত সমৰ ভুমিত । কুম্ভজে নিকুম্ভ কুম্ভকৰ্ণ ইন্দ্ৰজিত ॥ ব্ৰহ্ম অস্ত্রে বাৱনাৰ মাথাক কাটিলা । ৰাম জয় শব্দে বিভীষণে ৰাজ্য দিলা পাচে কৰজোৰে বিভীষণে বোলে বানি। আজ্ঞা দিয়া আনো গই সীতা জে গোসানি ৰামচন্দ্ৰে বোলে শুনা তুমি মিত্ৰ মোৰ ৷ সীতাক দেখাই মোৰ শোক কৰা দুৰ ৷ বামৰ বচনে বিভীষণে তেতিক্ষণ । সজাই আনিলা দিব্য চৌদোল এখান ॥ দোলা লৈই সীতাৰ আগত সমাগত ! আপুনিয়ো হুনুমন্ত চলিলা লগত ৷<noinclude></noinclude> eer2vq9v3nxf6u1orom19y1ew6d9w81 243082 243081 2026-03-26T15:33:37Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243082 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১৬০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>চাৰিয়ো দুৱাৰে সবে সেনা পাঞ্চি দিলা। বৰ বৰ বিৰগণ ৰক্ষা হুয়া ৰৈলা॥ পাচে অঙ্গদক ৰামে পঠাই লঙ্কাক। ভৰ্চ্ছালে নানান বাক্যে ৰাৱনা ৰাজাক ৷ ওভতি অঙ্গদে আহি লঙ্কাৰ বাত্ৰাক। কলে ভাঙি পাতি বিৰে শ্ৰীৰাম চন্দ্ৰক॥ শুনিয়া জে ৰামচন্দ্ৰে হাতে ধনু ধৰি। সমৰক মনে বিব গৈলা আগ বাঢ়ি॥ বেঢ়িলে লঙ্কাক সৈন্যে চাৰি ভাগ হুয়া। চাৰিও দুৱাৰে যুদ্ধ কৰিলন্ত গৈয়া॥ পড়িল ৰাক্ষস জত সমৰ ভুমিত। কুম্ভজে নিকুম্ভ কুম্ভকৰ্ণ ইন্দ্ৰজিত॥ ব্ৰহ্ম অস্ত্ৰে ৰাৱনাৰ মাথাক কাটিলা। ৰাম জয় শব্দে বিভীষণে ৰাজ্য দিলা॥ পাচে কৰজোৰে বিভীষণে বোলে বানি। আজ্ঞা দিয়া আনো গই সীতা জে গোসানি॥ ৰামচন্দ্ৰে বোলে শুনা তুমি মিত্ৰ মোৰ। সীতাক দেখাই মোৰ শোক কৰা দুৰ॥ ৰামৰ বচনে বিভীষণে তেতিক্ষণ। সজাই আনিলা দিব্য চৌদোল এখান॥ দোলা লৈই সীতাৰ আগত সমাগত৷ আপুনিয়ো হুনুমন্ত চলিলা লগত॥</poem><noinclude></noinclude> ct5sya8hc5pgps4x8rjpsalpf1wvfqf 104 89219 243083 2026-03-26T15:34:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "লঙ্কাকাণ্ড । কজোবে হুনুমন্তে বুলিলন্ত বানি । স্বামিব আদেশ শুনা সীতা জে গোসানি ॥ তোমাৰ জে শত্ৰু ৰাৱনাক নষ্ট কৰি । বিভীষণে দিল। আই লঙ্কা জে নগৰি ৷ তোমাক নিবাক দিচে উঠ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243083 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>লঙ্কাকাণ্ড । কজোবে হুনুমন্তে বুলিলন্ত বানি । স্বামিব আদেশ শুনা সীতা জে গোসানি ॥ তোমাৰ জে শত্ৰু ৰাৱনাক নষ্ট কৰি । বিভীষণে দিল। আই লঙ্কা জে নগৰি ৷ তোমাক নিবাক দিচে উঠা চৌদোলত । আহা শোক পৰিহৰি ৰামৰ আগত ॥ হৰিষ বিষাদে সীতা উত্ৰাৱল মন । স্বামিব আদেশে আই উঠিলা তেখন ॥ বিভীষণ হুনুমান দুয়ে৷ কান্ধে লৈলা । বাঘৱৰ আগে নিয়া উপস্থিত কৈলা ॥ থাকিলন্ত সীতাদেবি ৰামৰ সদনে। ৰামৰ চৰন সেবি দুর্গাবব ভনে ৷৷ :: ৰাগ—ধনশ্ৰী । ৰামচন্দ্ৰে বোলে শুনাহে জনক নন্দিনি । তুমি হেন শাস্তি বুলি পতিয়াব কুনি ॥ ক্ৰোধত বচন বোলেহে প্ৰভু ৰঘুনাথে। জনক নন্দিনি শুনা বোলোহো তোমাকে | ৰাৱনাক মাৰি হে গুচালো বিষাদ। তোমাক আনিলো জিনি লোক অপরাদ ॥ ১৬১<noinclude></noinclude> hf6hcq8ti683c72m62qxecrln2w3cpq 243084 243083 2026-03-26T15:38:17Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243084 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||লঙ্কাকাণ্ড ।|১৬১}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কৰজোৰে হুনুমন্তে বুলিলন্ত বানি। স্বামিৰ আদেশ শুনা সীতা জে গোসানি॥ তোমাৰ জে শত্ৰু ৰাৱনাক নষ্ট কৰি। বিভীষণে দিলা আই লঙ্কা জে নগৰি॥ তোমাক নিবাক দিচে উঠা চৌদোলত। আহা শোক পৰিহৰি ৰামৰ আগত॥ হৰিষ বিষাদে সীতা উত্ৰাৱল মন। স্বামিৰ আদেশে আই উঠিলা তেখন॥ বিভীষণ হুনুমান দুয়ো কান্ধে লৈলা। ৰাঘৱৰ আগে নিয়া উপস্থিত কৈলা॥ থাকিলন্ত সীতাদেবি ৰামৰ সদনে। ৰামৰ চৰন সেবি দুৰ্গাবৰ ভনে॥ {{center|⸺:•:⸺}} {{center|'''ৰাগ—ধনশ্ৰী।'''}} ৰামচন্দ্ৰে বোলে শুনাহে— জনক নন্দিনি। তুমি হেন শান্তি বুলি পতিয়াব কুনি॥ ক্ৰোধত বচন বোলেহে— প্ৰভু ৰঘুনাথে। জনক নন্দিনি শুনা বোলোহো তোমাকে॥ ৰাৱনাক মাৰি হে গুচালো বিষাদ। তোমাক আনিলো জিনি লোক অপৱাদ॥</poem><noinclude></noinclude> pe6y5hak5bj6z2my8fet6u6bh69v2s4 104 89220 243085 2026-03-26T15:38:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দুৰ্গাবৰি । নিন্দা এৰাইলোহো মইহে আপুন বংশৰ । নিন্দা এৰাইলোহো আৰু আন জগতৰ দৈব দোষে থাকি হৰিহে নিলেক তোমাক । আগুন পৌৰুষ ৰাখি বধিলো তাহাঙ্ক ॥ ইঙ্গিততে ৰাঘৱবহে অভিপ্র..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243085 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>দুৰ্গাবৰি । নিন্দা এৰাইলোহো মইহে আপুন বংশৰ । নিন্দা এৰাইলোহো আৰু আন জগতৰ দৈব দোষে থাকি হৰিহে নিলেক তোমাক । আগুন পৌৰুষ ৰাখি বধিলো তাহাঙ্ক ॥ ইঙ্গিততে ৰাঘৱবহে অভিপ্রায় জানি । ভৈলা বিয়াকুল চিত্ত ডৰিলা গোসানি ॥ বিমৰ্ষ বদন ভৈলাহে জলিলা বিষাদ । মেঘে ঢাকি থলে জেন পুৰ্ণিমাৰ চাঁদ শুনা শুনা সীতা তুমিছে মাথা তুলি চাহা । আজি ধৰি তেজিলোহো যথা মন যাহা ॥. বনৰ ভিতৰ হৈতেহে হৰিলে ৰাৱনে । তোমাক বিশুদ্ধ বুলি পতিয়াৰ কোনে ॥ এহি কহি মৌন ভৈলাহে ৰাম গদাধৰ । সক্ষেপে ৰচিলা গিত কবি দুর্গাৱৰ । - ৰাগ—গুঞ্জৰি ৷ শুনা প্রাণনাথ প্রণাম মোৰ, বাক্য বজ্ৰাঘাত কৰিলা ঘোৰ, শুনা প্রাণনাথ হে তযু বাক্য-বজ্ৰ-প্ৰহাৰ-চোটে, হৃদয় বাজিলা জেন শেল গোটে<noinclude></noinclude> g0yxvx5ko44vgubjanoz9s9xwuurqyw 243086 243085 2026-03-26T15:42:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243086 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১৬২|দুৰ্গাবৰি ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নিন্দা এৰাইলোহো মইহে আপুন বংশৰ । নিন্দা এৰাইলোহো আৰু আন জগতৰ॥ দৈব দোষে থাকি হৰিহে নিলেক তোমাক । আপুন পৌৰুষ ৰাখি বধিলো তাহাঙ্ক ॥ ইঙ্গিততে ৰাঘৱৰহে অভিপ্রায় জানি । ভৈলা বিয়াকুল চিত্ত ডৰিলা গোসানি ॥ বিমৰ্ষ বদন ভৈলাহে জলিলা বিষাদ । মেঘে ঢাকি থলে জেন পুৰ্ণিমাৰ চাঁদ॥ শুনা শুনা সীতা তুমিহে মাথা তুলি চাহা । আজি ধৰি তেজিলোহো যথা মন যাহা ॥ বনৰ ভিতৰ হৈতেহে হৰিলে ৰাৱনে । তোমাক বিশুদ্ধ বুলি পতিয়াব কোনে ॥ এহি কহি মৌন ভৈলাহে ৰাম গদাধৰ । সঙ্ক্ষেপে ৰচিলা গিত কবি দুর্গাৱৰ ॥ {{center|⸺•⸺}} {{center|'''ৰাগ—গুঞ্জৰি ৷'''}} শুনা প্রাণনাথ প্রণাম মোৰ, বাক্য বজ্ৰাঘাত কৰিলা ঘোৰ, শুনা প্রাণনাথ হে⸺ তযু বাক্য-বজ্ৰ-প্ৰহাৰ-চোটে, হৃদয় বাজিলা জেন শেল গোটে ৷</poem><noinclude></noinclude> n72drtmf5rw202r3zie8cxaybrz73q4 104 89221 243087 2026-03-26T15:43:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "লঙ্কাকাণ্ড। ইত নাবিব সম দেখিলা, নটৰ নটুনি জেন অন্য জনে দিলা। ৰাৱনা পাপিষ্ঠে আনিলা হবি, স্ত্রীজাতি মই নোহো স্বতন্তৰি। . তুমি জাক শঙ্কা কৰিলা ঠান, দেৱ ধৰ্ম্ম পৃথ্বি দ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243087 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>লঙ্কাকাণ্ড। ইত নাবিব সম দেখিলা, নটৰ নটুনি জেন অন্য জনে দিলা। ৰাৱনা পাপিষ্ঠে আনিলা হবি, স্ত্রীজাতি মই নোহো স্বতন্তৰি। . তুমি জাক শঙ্কা কৰিলা ঠান, দেৱ ধৰ্ম্ম পৃথ্বি দেবি প্রমাণ । অণ্ডগত আমি বব জে শান্তি, ইতৰ পুৰুষে লঘু বোলন্তি । জৈসানি খুজিতে আইলা হুলুমন্তে, এহি বোল বুলি পঠাইলা হন্তে ৷ তেজিলোহো হত্তে ম‍ই জে প্রাণ, কিসক লঙ্কাত মৰাই সেনাগণ । নুসুমৰ এক দিবস গুণ, নির্দয় পুরুষ বৰ কঠিন । তযু বিষ বাক্যে মবিয়া জাও, ইজন্মে তোমাক নেত্ৰ ভৰি চাও । কৌশল্যা আইব নেদেখি মুখ, হৃদয়ত মোৰ থাকিলা দুখ । এহি বুলি দেবি মাথাক তুলি, লক্ষণক আই বাক্য জে বুলি । শুনিয়ো লক্ষণ বাপু দেৱৰ, চিতা পাতি মোক দিয়া সত্বৰ ৷<noinclude></noinclude> lpaz1ud3q344vzb9o664jnmb4kr8uld 243088 243087 2026-03-26T15:46:10Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243088 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||লঙ্কাকাণ্ড।|১৬২}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ইতৰ নাৰিৰ সম দেখিলা, নটৰ নটুনি জেন অন্য জনে দিলা। ৰাৱনা পাপিষ্ঠে আনিলা হবি, স্ত্ৰীজাতি মই নোহো স্বতন্তৰি। তুমি জাক শঙ্কা কৰিলা ঠান, দেৱ ধৰ্ম্ম পৃথ্বি দেবি প্ৰমাণ। অণ্ডগত আমি বব জে শান্তি, ইতৰ পুৰুষে লঘু বোলন্তি। জৈসানি খুজিতে আইলা হুনুমন্তে, এহি বোল বুলি পঠাইলা হন্তে। তেজিলোহো হন্তে ম‍ই জে প্ৰাণ, কিসক লঙ্কাত মৰাই সেনাগণ। নুসুমৰ এক দিবস গুণ, নিৰ্দয় পুৰুষ বৰ কঠিন। তযু বিষ বাক্যে মৰিয়া জাও, ইজন্মে তোমাক নেত্ৰ ভৰি চাও। কৌশল্যা আইৰ নেদেখি মুখ, হৃদয়ত মোৰ থাকিলা দুখ। এহি বুলি দেবি মাথাক তুলি, লক্ষণক আই বাক্য জে বুলি। শুনিয়ো লক্ষণ বাপু দেৱৰ, চিতা পাতি মোক দিয়া সত্বৰ।</poem><noinclude></noinclude> 78izlku33t19qwjrw7gm9cb32yo9zt1 104 89222 243089 2026-03-26T15:46:31Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৬৪ . দুর্গাবৰি । অগ্নিক লগাই কৰি জতন, অগ্নিত পৰিয়া তেজো পৰাণ ৷ লক্ষণে শুনিলা সীতাৰ বাক্য, কটাক্ষে ৰামৰ চাইলা মুখক । ইঙ্গিতে ৰাঘৱে অনুজ্ঞা দিলা, বুজিয়া লক্ষণ হৃদি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243089 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>১৬৪ . দুর্গাবৰি । অগ্নিক লগাই কৰি জতন, অগ্নিত পৰিয়া তেজো পৰাণ ৷ লক্ষণে শুনিলা সীতাৰ বাক্য, কটাক্ষে ৰামৰ চাইলা মুখক । ইঙ্গিতে ৰাঘৱে অনুজ্ঞা দিলা, বুজিয়া লক্ষণ হৃদি কম্পিলা । উঠিলা লক্ষণ বিষাদ মন, দুর্গাবৰে ভনে ৰামৰ চৰণ ৷ পদ ৷ অনন্তৰে লক্ষণ উঠিয়া তেতিক্ষণে । চিতাখান পাতিলন্ত অগুৰু চন্দনে ॥ চিতাখান পাতি দিলা দেবিৰ আগত । অগ্নি লগাই কলসে কলসে ঢালি ঘৃত ॥ জাজ্বল্য সমান বহ্নিকুণ্ড জলি গৈলা । 'অগ্নি প্রবেশিবে সীতাদেবী সাজ ভৈলা ॥ ৰামৰ হৃদিত জেন বাজিলেক সাল । অথাকে বহয় দুই নয়নৰ জল ॥ নিৰন্তৰে বানৰৰ হৃদয় নসহে । অন্তৰ্গত অগ্নি জেন শৰিবক দহে ॥<noinclude></noinclude> kshmax1o7qe7852jscteoqd1c5odzid 243090 243089 2026-03-26T15:49:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243090 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১৬৪|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>অগ্নিক লগাই কৰি জতন, অগ্নিত পৰিয়া তেজো পৰাণ। লক্ষণে শুনিলা সীতাৰ বাক্য, কটাক্ষে ৰামৰ চাইলা মুখক। ইঙ্গিতে ৰাঘৱে অনুজ্ঞা দিলা, বুজিয়া লক্ষণ হৃদি কম্পিলা। উঠিলা লক্ষণ বিষাদ মন, দুৰ্গাবৰে ভনে ৰামৰ চৰণ॥ {{center|⸺:•:⸺}} {{center|'''পদ।'''}} অনন্তৰে লক্ষণ উঠিয়া তেতিক্ষণে। চিতাখান পাতিলন্ত অগুৰু চন্দনে॥ চিতাখান পাতি দিলা দেবিৰ আগত। অগ্নি লগাই কলসে কলসে ঢালি ঘৃত॥ জাজ্বল্য সমান বহ্নিকুণ্ড জলি গৈলা। অগ্নি প্ৰবেশিবে সীতাদেবী সাজ ভৈলা॥ ৰামৰ হৃদিত জেন বাজিলেক সাল। অথাকে বহয় দুই নয়নৰ জল॥ নিৰন্তৰে বানৰৰ হৃদয় নসহে। অন্তৰ্গত অগ্নি জেন শৰিৰক দহে॥</poem><noinclude></noinclude> psb6f9ouaf0i0n7ud91u4ikmkw5n713 104 89223 243091 2026-03-26T15:49:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "লঙ্কাকাণ্ড। হেঠমুণ্ডে ৰাঘৱক প্ৰণাম কবিলা । কৃতাঞ্জলি কৰি পুনু বচন বুলিলা ॥ জনমে জনমে প্ৰভু হৈবা মোব স্বামি ৷ চৰণ সেবিয়া প্ৰভু থাকে৷ জেন আমি লক্ষণ কুমৰ মোৰ হৈৱন্ত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243091 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>লঙ্কাকাণ্ড। হেঠমুণ্ডে ৰাঘৱক প্ৰণাম কবিলা । কৃতাঞ্জলি কৰি পুনু বচন বুলিলা ॥ জনমে জনমে প্ৰভু হৈবা মোব স্বামি ৷ চৰণ সেবিয়া প্ৰভু থাকে৷ জেন আমি লক্ষণ কুমৰ মোৰ হৈৱন্ত দেৱৰ । তযু পিতা দশৰথ হৈবন্ত শ্বশুৰ ॥ কৌশল্যা হৈৱন্ত শ্বাশু দেবি জে গোসানি । সপত্নী জে শ্বাশু হৈব লক্ষণ জননী ॥ আদিত্যক কৰজোৰে প্ৰণাম করিলা । ব্ৰহ্মা বিষ্ণু মহেশক মনত পুজিলা !! অগণিক ফুৰি ফুৰি নমস্কাৰ কৰি । কৃতাঞ্জলি কৰি বোলে জনক জিয়াৰি ॥ সপনে সচিতে মোৰ ধ্যান জ্ঞান মনে। নাহিকন্তু আন মন ৰাম ৰাম বিনে ॥ জানিবা অগণিদেৱ জগতৰ সাখি । পাপলেশ নাহি আচো শান্তিপুণ্য ৰাখি ॥ আপুনাক শুদ্ধ ভাৱ জানিয়া হৃদিত । মনক উল্লাসি দেবি পশিলা অগ্নিত ॥ তিনিয়ো ভুবন লোক সচকিত ভৈলা । ভালুক বানৰ সবে তম্ভিত ৰহিলা !! আকাশৰ হন্তে দেৱগণ নামি আসি । ৰামৰ আগত সবে ৰহিলা প্ৰকাশি ॥<noinclude></noinclude> comql3jkvreirp9ncmjhh8ff697qhev 243092 243091 2026-03-26T15:52:14Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243092 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||লঙ্কাকাণ্ড।|১৬৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>হেঠমুণ্ডে ৰাঘৱক প্ৰণাম কবিলা। কৃতাঞ্জলি কৰি পুনু বচন বুলিলা॥ জনমে জনমে প্ৰভু হৈবা মোৰ স্বামি। চৰণ সেবিয়া প্ৰভু থাকো জেন আমি॥ লক্ষণ কুমৰ মোৰ হৈৱন্ত দেৱৰ। তযু পিতা দশৰথ হৈবন্ত শ্বশুৰ॥ কৌশল্যা হৈৱন্ত শ্বাশু দেবি জে গোসানি। সপত্নী জে শ্বাশু হৈব লক্ষণ জননী॥ আদিত্যক কৰজোৰে প্ৰণাম কৰিলা। ব্ৰহ্মা বিষ্ণু মহেশক মনত পুজিলা॥ অগণিক ফুৰি ফুৰি নমস্কাৰ কৰি। কৃতাঞ্জলি কৰি বোলে জনক জিয়াৰি॥ সপনে সচিতে মোৰ ধ্যান জ্ঞান মনে। নাহিকন্ত আন মন ৰাম ৰাম বিনে॥ জানিবা অগণিদেৱ জগতৰ সাখি। পাপলেশ নাহি আচো শান্তিপুণ্য ৰাখি॥ আপুনাক শুদ্ধ ভাৱ জানিয়া হৃদিত। মনক উল্লাসি দেবি পশিলা অগ্নিত॥ তিনিয়ো ভুবন লোক সচকিত ভৈলা। ভালুক বানৰ সবে তম্ভিত ৰহিলা॥ আকাশৰ হন্তে দেৱগণ নামি আসি। ৰামৰ আগত সবে ৰহিলা প্ৰকাশি॥</poem><noinclude></noinclude> 6w6q5vkmiczay8x7c85oxyq3oilte6e 104 89224 243093 2026-03-26T15:52:28Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243093 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||বলদ গৰুৰ বিবৰন|১৯}}</noinclude>আকাস গোটেই খন জুইৰ নিচিনা প্ৰজলিত হল। সেই সময়ত ভতৰাই অতি ভই পাই বৰকৈ বেবাই ঘুৰি ফুৰিচিল। সি থকা গোহালিত বেৰ নাইকিয়া দেখি গিৰিহঁতে ভাবিলে জে কিজানি সি বিদুলি দেখি ভই কবিচে, সেই নিমিতে তাক ভঁৰালৰ ভিতৰলৈ সুমাবলৈ লগৰ মানুহবোৰক আগ্যা দিলে তথাপি ইমান অন্ধকাৰ নিসা মেঘৰ গৰ্জনি তাতে বিছলি দেখি কোনো মানুহ জাবলৈ সাহ ন কৰিলে। তেতিয়া তাৰ ভায়েক বৰ মৰমিয়াল মানুহ আৰু গৰুটব দুখ দেখি সি গৈ তাৰ ওচৰ পাই চালে দেখে সি কঁপি কঁপি পৰি আচে, আৰু তাৰ নাক সিকলিৰে চুচি ঘা লগাই থৈচে, কিয়নো 'সি চিঙ্গি জাব পাৰো বুলি ঘুৰি ঘুৰি বল দিচিলে। তেতিয়া তাৰ সত্ৰুক দেখিও আগৰ নিচিনাকৈ খঙ্গ নুঠিল আৰু বৰ ৰঙ্গহে পালে। তেতিয়া নিয়ম কপে তাৰ পাচে পাচে গৈ ভিতৰ সোমালগৈ। ৰাতি পুআলত তাক আকও মুকলি গোহালিলৈ আনিলে; তেতিয়া সি দেখিব নোআৰা সেই মানুহটোৰ ওচৰলৈ জোআত আন খোনৰ নিচিনাকৈ হোঁকৰি খুম মাৰি মাটি নি সিচিলে। জেন কালি বাতি মই মৰম কৰিলোঁ সেয়ে ইয়াৰ কাৰণেহে তাৰ ওচৰলৈ মোক জাব দিচে। তাক জোকাই ধেমালি কৰিবলৈ আৰু মুৰত থপিয়াবলৈ দিলে, জেতিয়া সি তাক চাবলৈ জাই ভতৰাই বৰ ৰঙ্গ দেখুআই আৰু সেই মানুহক জেনেকৈ তাৰে সৈতে ধেমালি কৰিব দিএ আন কোনো মানুহক তেনেকৈ নিদিএ। ধু তাতে সি ভাবিলে মনত আছে, সেই সেই দিনাৰে পৰা {{nop}}<noinclude></noinclude> l24lk4szf490j91bkcl7acv9gdjym02 104 89225 243094 2026-03-26T15:52:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৬৬ দুৰ্গাবৰি । কৃতাঞ্জলি কৰি ৰামে কৰিলন্ত সেৱ । দুর্গাবৰ দাস শুনে নমি ৰামদেৱ | -::- ৰাগ—মাৰোৱাৰ ৷ বোলে ব্ৰহ্মা সৃষ্টিকৰ শুনা প্ৰভু ৰঘুবৰ হে । কৰজোৰে বুলিলন্ত বানি ।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243094 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>১৬৬ দুৰ্গাবৰি । কৃতাঞ্জলি কৰি ৰামে কৰিলন্ত সেৱ । দুর্গাবৰ দাস শুনে নমি ৰামদেৱ | -::- ৰাগ—মাৰোৱাৰ ৷ বোলে ব্ৰহ্মা সৃষ্টিকৰ শুনা প্ৰভু ৰঘুবৰ হে । কৰজোৰে বুলিলন্ত বানি । থাকিয়া বৈকুণ্ঠ পুবে হৈৱ৷ প্ৰভু অৱতাৰ এ চাৰি:অঙ্গ ভৈলাহা আপুনি অসংখ্যাত তুতি কৰি ব্ৰহ্মাদেৱে কৰজুৰি তুমি দেৱ নাৰায়ণ হৰি ৷ ভৈলা প্রভু উতপন্ন ভুমি-ভাৰ উদ্ধবণ এ শঙ্খ চক্র গদা পদ্ম ধৰি ৷৷ মুনিগণে কৰে সেৱ স্থূল ৰূপে জানি দেৱ সুক্ষ্ম ৰূপে পালিবাহা জানি । দৰিদ্ৰৰ দুখহাৰি তোমাৰ সেৱাক কৰে এ সীতা দেবি লক্ষ্মী জে গোসানি ॥ ৰাৱন্না বধিবে লাগি ত্রিদশে আনিলা সাধি এ মনুষ্যত ভৈলা অৱতাৰ । তুমি তিনি ভুৱনক উতপতি কৰি দেৱহে এ কৰা তুমি পালন সংহাৰ<noinclude></noinclude> iqtv21gu1fzvc317vm7z68s4y8eh2sv 243095 243094 2026-03-26T15:55:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243095 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১৬৬|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কৃতাঞ্জলি কৰি ৰামে কৰিলন্ত সেৱ। দুৰ্গাবৰ দাস শুনে নমি ৰামদেৱ ॥ {{center|⸺:০:⸺}} {{center|{{x-larger|ৰাগ—মাৰোৱাৰ।}}}} বোলে ব্ৰহ্মা সৃষ্টিকৰ শুনা প্ৰভু ৰঘুবৰ হে। কৰজোৰে বুলিলন্ত বানি। থাকিয়া বৈকুণ্ঠ পুৰে হৈৱা প্ৰভু অৱতাৰ এ চাৰিঅঙ্গ ভৈলাহা আপুনি॥ অসংখ্যাত তুতি কৰি ব্ৰহ্মাদেৱে কৰজুৰি তুমি দেৱ নাৰায়ণ হৰি। ভৈলা প্ৰভু উতপন্ন ভুমি-ভাৰ উদ্ধৰণ এ শঙ্খ চক্ৰ গদা পদ্ম ধৰি॥ মুনিগণে কৰে সেৱ স্থূল ৰূপে জানি দেৱ সুক্ষ্ম ৰূপে পালিবাহা জানি। দৰিদ্ৰৰ দুখহাৰি তোমাৰ সেৱাক কৰে এ সীতা দেবি লক্ষ্মী জে গোসানি॥ ৰাৱন্না বধিবে লাগি ত্ৰিদশে আনিলা সাধি এ মনুষ্যত ভৈলা অৱতাৰ। তুমি তিনি ভুৱনক উতপতি কৰি দেৱহে এ কৰা তুমি পালন সংহাৰ॥</poem><noinclude></noinclude> nx16o6w5y31okq0am82bxaqg5m4akxy 104 89226 243096 2026-03-26T15:56:04Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "লঙ্কাকাণ্ড | তুমি বিষ্ণু মহাদেৱ সৰ্বব দেৱে কৰে সেৱ তুমি দেৱ জগত পালক । সীতা দেবি অগণিত প্রবেশিলা যৈমানিত এ উপেক্ষি আচিলা তুমি কিক এত হস্তে অগ্নিদেৱ ৰাঘৱক কৰি সেৱ কৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243096 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>লঙ্কাকাণ্ড | তুমি বিষ্ণু মহাদেৱ সৰ্বব দেৱে কৰে সেৱ তুমি দেৱ জগত পালক । সীতা দেবি অগণিত প্রবেশিলা যৈমানিত এ উপেক্ষি আচিলা তুমি কিক এত হস্তে অগ্নিদেৱ ৰাঘৱক কৰি সেৱ কৰজোবে কবিলা ধিয়ান স্বস্বতি পৰশনে কবি দুর্গাবৰ ভনে এ প্ৰণমিয়া ৰামৰ চৰণ ৷ -::- ৰাগ—দেৱজিনি। অনলে বোলন্ত প্রভুহে জগতৰ বাপ । আমি ভালে জানোহো সীতাত নাই পাপ । সংসাৰ মধ্যত মোৰহে নাই অবিদিত। সদায়ে জানকি মাও তোমাতেসে চিত ॥ মইসে বিচাৰ কৰিহে চাইলো জানকীক । অধৰ্ম্মি নুহিকে সীতা পৰম ধাৰ্ম্মিক ॥ এহি বুলি অগ্নিদেব হে নিজমূৰ্ত্তি ধৰি ৷ সীতাক লৈলন্ত অগ্নি মাথাক উপৰি ॥ বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ দিয়াহে নিলন্ত সীতাক । প্ৰদক্ষিণ কৰি অগ্নি গৈলা সমীপক ॥ ১৬৭<noinclude></noinclude> clj7ghmmy9a4260kd5t2yqyobodt6q3 243109 243096 2026-03-26T16:27:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243109 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||লঙ্কাকাণ্ড ৷|১৬৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তুমি বিষ্ণু মহাদেৱ সৰ্বব দেৱে কৰে সেৱ তুমি দেৱ জগত পালক। সীতা দেবি অগণিত প্ৰবেশিলা যৈসানিত এ উপেক্ষি আচিলা তুমি কিক॥ এত হন্তে অগ্নিদেৱ ৰাঘৱক কৰি সেৱ কৰজোৰে কৰিলা ধিয়ান ৷ স্বৰস্বতি পৰশনে কবি দুৰ্গাবৰ ভনে এ প্ৰণমিয়া ৰামৰ চৰণ॥ {{center|⸺:০:⸺}} {{center|{{x-larger|ৰাগ—দেৱজিনি।}}}} অনলে বোলন্ত প্ৰভুহে জগতৰ বাপ। আমি ভালে জানোহো সীতাত নাই পাপ॥ সংসাৰ মধ্যত মোৰহে নাই অবিদিত। সদায়ে জানকি মাও তোমাতেসে চিত॥ মইসে বিচাৰ কৰিহে চাইলো জানকীক। অধৰ্ম্মি নুহিকে সীতা পৰম ধাৰ্ম্মিক॥ এহি বুলি অগ্নিদেব হে নিজমূৰ্ত্তি ধৰি। সীতাক লৈলন্ত অগ্নি মাথাক উপৰি॥ বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ দিয়াহে নিলন্ত সীতাক। প্ৰদক্ষিণ কৰি অগ্নি গৈলা সমীপক॥</poem><noinclude></noinclude> nqs9fajvz4bxuh9pdho0zbjtah2x0pe 104 89227 243097 2026-03-26T15:59:31Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৬ দুর্গাবৰি ৷ ৰামক বোলন্ত প্ৰভুহে লৈয়ো জননীক ৷ এহি বুলি কোলাত বৈসাইলা জানকিক ॥ বামক প্রণমি সীতাহে জগতৰ আই । পুৰ্ব্ব বাসনাই দুই ভৈলা এঠাই ৷৷ হেন দেখি ৰঙ্গ ভৈলাহে জ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243097 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>১৬ দুর্গাবৰি ৷ ৰামক বোলন্ত প্ৰভুহে লৈয়ো জননীক ৷ এহি বুলি কোলাত বৈসাইলা জানকিক ॥ বামক প্রণমি সীতাহে জগতৰ আই । পুৰ্ব্ব বাসনাই দুই ভৈলা এঠাই ৷৷ হেন দেখি ৰঙ্গ ভৈলাহে জত কপিগণ । ভনে দুর্গাবৰে সেবি ৰামৰ চৰণ ৷৷ -::- ৰাগ—আকাশ মণ্ডলি ৷ ৰামে বোলে শুন আমাৰ বচন এ অনল শুনা কথাক । সীতা জেন শাস্তি সবেয়ে৷ জানন্তি এ আমিয়ো জানো তাহাক | হৰি:নিলা সীতা মোৰ ভৈলা চিন্তা বিচাৰি ফুৰিলো বনে । অনেক প্ৰকাৰি ফুৰিলো বিচাৰি এ নাপাইলোহো একো থানে ॥ জটায়ু মুখত পড়িলো দুখত ৰাৱনে নিলেক হৰি । কপি সমে আইলো সাগৰ বান্ধিলো এ পশিলো লঙ্কা নগৰি ৷৷<noinclude></noinclude> 1l3p9g7i59k6m76la6hcyzhnu2oa2lx 243098 243097 2026-03-26T16:01:55Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243098 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১৬৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ৰামক বোলন্ত প্ৰভুহে লৈয়ো জননীক। এহি বুলি কোলাত বৈসাইলা জানকিক॥ ৰামক প্ৰণমি সীতাহে জগতৰ আই। পুৰ্ব্ব বাসনাই দুই ভৈলা একঠাই॥ হেন দেখি ৰঙ্গ ভৈলাহে জত কপিগণ। ভনে দুৰ্গাবৰে সেবি ৰামৰ চৰণ॥ {{center|⸺:০:⸺}} {{center|'''ৰাগ—আকাশ মণ্ডলি।'''}} ৰামে বোলে শুন আমাৰ বচন এ অনল শুনা কথাক। সীতা জেন শাস্তি সবেয়ো জানন্তি এ আমিয়ো জানো তাহাক ॥ হৰি:নিলা সীতা মোৰ ভৈলা চিন্তা বিচাৰি ফুৰিলো বনে। অনেক প্ৰকাৰি ফুৰিলো বিচাৰি এ নাপাইলোহো একো থানে॥ জটায়ু মুখত পড়িলো দুখত ৰাৱনে নিলেক হৰি। কপি সমে আইলো সাগৰ বান্ধিলো এ পশিলো লঙ্কা নগৰি॥ </poem><noinclude></noinclude> g7a5uby3wywupeh2tkagrebx4ivtwqy 104 89228 243099 2026-03-26T16:02:19Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "'লঙ্কাকাণ্ড। ৰাৱন্নাক মাৰি সীতাক উদ্ধাৰি আনিলোহো বাহুবলে । বাৱন্নে ধৰিলা বথ আৰোহিলা এ জানিলা লোক সকলে ॥ পৰিক্ষা কৰিলো নিন্দা গুচাইলো তোমাত জে' উত্তৰিলা । গুছিল কল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243099 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>'লঙ্কাকাণ্ড। ৰাৱন্নাক মাৰি সীতাক উদ্ধাৰি আনিলোহো বাহুবলে । বাৱন্নে ধৰিলা বথ আৰোহিলা এ জানিলা লোক সকলে ॥ পৰিক্ষা কৰিলো নিন্দা গুচাইলো তোমাত জে' উত্তৰিলা । গুছিল কলঙ্ক ভৈলৈক নিশঙ্ক এ. সমস্ত লোকে দেখিলা ॥ সম্বৰিবো সীতা নকৰিবা চিন্তা কুঁহিলো মই বচনে । বামৰ চৰন সেবি অনুক্ষণ এ দাস দুর্গাবৰ ভনে ॥ পদ। স্বর্গ হস্তে আসিলেক ৰাজা দশৰথ। পুত্ৰক বুজাই পুমু গৈলা স্বৰগত ৷৷ ব্ৰহ্মা আদি দেৱগণে তুতি নতি কৰি । নিজ থানে চলি গৈলা হৰ্ষভাব ধৰি ৷৷ পাছে সাত সাগবৰ জল তুলি আনি । বিভীষণে অভিষেক কৰিলা আপুনি ৷৷ আত অনন্তৰে বক্ষপতি বিভীষণ । বাঘৱক মাভিলস্ত কৰি সম্বোধন ॥ ১৫<noinclude></noinclude> k4q38nuqhe6o0jtgerop2scapuvlfhe 243100 243099 2026-03-26T16:05:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243100 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||লঙ্কাকাণ্ড।|১৬৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ৰাৱন্নাক মাৰি সীতাক উদ্ধাৰি আনিলোহো বাহুবলে। ৰাৱন্নে ধৰিলা ৰথ আৰোহিলা এ জানিলা লোক সকলে॥ পৰিক্ষা কৰিলো নিন্দা গুচাইলো তোমাত জে উত্তৰিলা। গুছিল কলঙ্ক ভৈলৈক নিশঙ্ক এ সমস্ত লোকে দেখিলা॥ সম্বৰিবো সীতা নকৰিবা চিন্তা কহিলো মই বচনে। ৰামৰ চৰন সেবি অনুক্ষণ এ দাস দুৰ্গাবৰ ভনে॥ {{center|⸺•⸺}} {{center|'''পদ।'''}} স্বৰ্গ হন্তে আসিলেক ৰাজা দশৰথ। পুত্ৰক বুজাই পুনু গৈলা স্বৰগত॥ ব্ৰহ্মা আদি দেৱগণে তুতি নতি কৰি। নিজ থানে চলি গৈলা হৰ্ষভাব ধৰি॥ পাছে সাত সাগৰৰ জল তুলি আনি। বিভীষণে অভিষেক কৰিলা আপুনি॥ আত অনন্তৰে ৰক্ষপতি বিভীষণ। ৰাঘৱক মাতিলন্ত কৰি সম্বোধন॥</poem><noinclude></noinclude> rqirv0yfq5ijz2mi3jaqlnoycm6lj8o 104 89229 243101 2026-03-26T16:06:34Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "উত্তৰাকাণ্ড। ৰাম ৰাজা । ৰাগ—দেৱ মোহন ! শুনা দাদা ৰামচন্দ্ৰহে কৰো নমস্কাৰ - বাবের দোষ দাদা খেমিয়ো আমাৰ ৷ মাতৃৰ বচনে পিতৃহে—বনক পঠাইলা । তোমাৰ বাজত্ব গুচাই মোক ৰাজ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243101 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>উত্তৰাকাণ্ড। ৰাম ৰাজা । ৰাগ—দেৱ মোহন ! শুনা দাদা ৰামচন্দ্ৰহে কৰো নমস্কাৰ - বাবের দোষ দাদা খেমিয়ো আমাৰ ৷ মাতৃৰ বচনে পিতৃহে—বনক পঠাইলা । তোমাৰ বাজত্ব গুচাই মোক ৰাজ্য দিলা | পিতৃ পৰলোকে গৈলাহে তোমাৰ জে শোকে । দুইহান বিবহ শোকে পিবিলেক মোকে || তোমাৰ ৰাজত্ব ভাবহে সহিতে নাপাৰি । ভযু পাদুকাকে পাতি আছো অধিকাবি ॥ পাত্র মন্ত্রি সব জতহে মুক্ষ শত্ৰুঘন । সবে মিলি কবি আছো অজোধ্যা পালন ৰাজ্য এৰি দাদা মইহে আইলো নন্দি গ্রাম । সেহি নগৰত দাদা কৰিলো বিশ্রাম<noinclude></noinclude> 5g90r1u173ft2j6xha1hhpgp6rocgw7 243102 243101 2026-03-26T16:09:30Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243102 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{Block center/s}}</noinclude>{{Css image crop |Image = দুৰ্গাবৰি_গীতি_ৰামায়ণ.pdf |Page = 185 |bSize = 440 |cWidth = 389 |cHeight = 105 |oTop = 63 |oLeft = 35 |Location = center |Description = }} <poem>{{xx-larger|'''উত্তৰাকাণ্ড।'''}} ৰাম ৰাজা । '''ৰাগ—দেৱ মোহন ৷''' শুনা দাদা ৰামচন্দ্ৰহে কৰো নমস্কাৰ বাবের দোষ দাদা খেমিয়ো আমাৰ ৷ মাতৃৰ বচনে পিতৃহে—বনক পঠাইলা । তোমাৰ বাজত্ব গুচাই মোক ৰাজ্য দিলা | পিতৃ পৰলোকে গৈলাহে তোমাৰ জে শোকে । দুইহান বিবহ শোকে পিবিলেক মোকে || তোমাৰ ৰাজত্ব ভাবহে সহিতে নাপাৰি । ভযু পাদুকাকে পাতি আছো অধিকাবি ॥ পাত্র মন্ত্রি সব জতহে মুক্ষ শত্ৰুঘন । সবে মিলি কবি আছো অজোধ্যা পালন ৰাজ্য এৰি দাদা মইহে আইলো নন্দি গ্রাম । সেহি নগৰত দাদা কৰিলো বিশ্রাম</poem><noinclude></noinclude> hq3n62oy35hoscf4qnv3nepqxfn12k2 243103 243102 2026-03-26T16:12:18Z Sushmita Lekharu 3764 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243103 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{Block center/s}}</noinclude>{{Css image crop |Image = দুৰ্গাবৰি_গীতি_ৰামায়ণ.pdf |Page = 185 |bSize = 440 |cWidth = 389 |cHeight = 105 |oTop = 63 |oLeft = 35 |Location = center |Description = }} <poem><center>{{xx-larger|'''উত্তৰাকাণ্ড।'''}} ৰাম ৰাজা। '''ৰাগ—দেৱ মোহন।'''</center> শুনা দাদা ৰামচন্দ্ৰহে কৰো নমস্কাৰ। বাৰেকৰ দোষ দাদা খেমিয়ো আমাৰ॥ মাতৃৰ বচনে পিতৃহে—বনক পঠাইলা। তোমাৰ ৰাজত্ব গুচাই মোক ৰাজ্য দিলা ॥ পিতৃ পৰলোকে গৈলাহে তোমাৰ জে শোকে। দুইহান বিৰহ শোকে পিৰিলেক মোকে ॥ তোমাৰ ৰাজত্ব ভাবহে সহিতে নাপাৰি। তযু পাদুকাকে পাতি আছো অধিকাৰি॥ পাত্ৰ মন্ত্ৰি সব জতহে মুক্ষ শত্ৰুঘন। সবে মিলি কৰি আছো অজোধ্যা পালন ॥ ৰাজ্য এৰি দাদা মইহে আইলো নন্দি গ্ৰাম। সেহি নগৰত দাদা কৰিলো বিশ্ৰাম॥ </poem><noinclude></noinclude> pcik8v1y5llni4nur9lzv25ki39re09 104 89230 243104 2026-03-26T16:12:48Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দুৰ্গাবৰি । স্নান কৰিয়োক গোসাই জভ কপিগণ । আজি ঐতে বঙ্গমনে কৰিয়ো ভোজন বিভীষণ বাক্যে ৰাম আনন্দিত মন। স্নান কৰিলস্ত সহ জত কপিগণ ॥ দেৱান্স বসন পিন্ধাইলস্ত বিভীষণ ।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243104 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>দুৰ্গাবৰি । স্নান কৰিয়োক গোসাই জভ কপিগণ । আজি ঐতে বঙ্গমনে কৰিয়ো ভোজন বিভীষণ বাক্যে ৰাম আনন্দিত মন। স্নান কৰিলস্ত সহ জত কপিগণ ॥ দেৱান্স বসন পিন্ধাইলস্ত বিভীষণ । বিচিত্র সুগন্ধ আনি কৰিলা অৰ্চ্চন ॥ নানাবভু অলঙ্কাৰে কৰিলা ভূষিত । মণ্ডিত করাইলা সীতাদেবিব গাৱত ॥ লক্ষণকো নানা অলঙ্কারে বিভুষিলা । নানান সুগন্ধি দ্রব্যে শবিব বঞ্জিলা ॥ সুগ্ৰীৱক দিলা বাজ যোগ্য অলঙ্কাৰ ৷ হুমুমত্ত প্রভৃতিকে। ভুষিলা বিস্তৰ ৷ ষোড়শোপচাৰে সবে ভোজন করাইলা । অজোধ্যাক জাইবে লাগি সবে সাজু ভৈলা ॥ বিভীষণে আনি দিলা পুষ্পক বিমান । তাহাতে চৰিলা সীতা বাম জে লক্ষণ ৷ সুগ্ৰীৱক আদি কৰি কপিগণ জত । সৰেয়ো চৰিলা সেহি পুষ্প'ক জানত ॥ আপুনিয়ো বিভীষণে বথত চৰিলা । পুষ্পক বহিয়৷ সবে সমুদ্র চেৰাইলা | হুমুগস্তে বাত্রা জনাইলন্ত ভৰথত । শুনে দুৰ্গাবব সেবি ৰাম চৰণত ॥ লঙ্কাকাণ্ড সমাপ্ত ।<noinclude></noinclude> sxe158ygb0esxizlnncjuu1mm2tnjho 243107 243104 2026-03-26T16:22:46Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243107 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১৭০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>স্নান কৰিয়োক গোসাই জত কপিগণ। আজি ঐতে ৰঙ্গমনে কৰিয়ো ভোজন ॥ বিভীষণ বাক্যে ৰাম আনন্দিত মন। স্নান কৰিলন্ত সহ জত কপিগণ॥ দেৱাঙ্গ বসন পিন্ধাইলন্ত বিভীষণ। বিচিত্ৰ সুগন্ধ আনি কৰিলা অৰ্চ্চন॥ নানাৰত্ন অলঙ্কাৰে কৰিলা ভূষিত। মণ্ডিত কৰাইলা সীতাদেবিৰ গাৱত॥ লক্ষণকো নানা অলঙ্কাৰে বিভুষিলা। নানান সুগন্ধি দ্ৰব্যে শৰিৰ ৰঞ্জিলা॥ সুগ্ৰীৱক দিলা ৰাজ যোগ্য অলঙ্কাৰ। হুনুমন্ত প্ৰভৃতিকো ভুষিলা বিস্তৰ॥ ষোড়শোপচাৰে সবে ভোজন কৰাইলা। অজোধ্যাক জাইবে লাগি সবে সাজু ভৈলা॥ বিভীষণে আনি দিলা পুষ্পক বিমান। তাহাতে চৰিলা সীতা বাম জে লক্ষণ॥ সুগ্ৰীৱক আদি কৰি কপিগণ জত। সবেয়ো চৰিলা সেহি পুষ্পক জানত॥ আপুনিয়ো বিভীষণে ৰথত চৰিলা। পুষ্পক বহিয়া সবে সমুদ্ৰ চেৰাইলা ॥ হুনুমন্তে বাত্ৰা জনাইলন্ত ভৰথত। ভনে দুৰ্গাবৰ সেবি ৰাম চৰণত॥ {{gap}}লঙ্কাকাণ্ড সমাপ্ত।</poem><noinclude></noinclude> axlel2r9jbarr4bu0iuzmix8onekqmr 104 89231 243106 2026-03-26T16:21:10Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243106 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১২৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>উদয় গিৰিক লাগি{{gap|4em}}হিমালয় গিৰি দাঙ্গি :::নিবাক আচয় মোৰ সক্ষ— মোক সমৰক লাগি{{gap|4em}} আজ্ঞা নেদা কিক লাগি :::সুগ্ৰীৱ জে আমাৰ বিপক্ষ। তোমাৰ শৰিৰ সন্ধি{{gap|4em}}মোহোৰ শৰিৰে বান্ধি :::সুগ্ৰীৱক আজি দিও ৰন। সমৰ মধ্যক জাও{{gap|4em}}সুগ্ৰীৱক মাৰি থও :::পালটি আসিবো এতিক্ষন॥ সপনৰ কথা মানে{{gap|4em}}কহিলা আমাৰ স্থানে :::জানিবা সকলে আল জাল। বাধা বচনক কিক{{gap|4em}}নুবুলিবা প্ৰাণধিক :::জাণ্টে মই জাও যুদ্ধ শাল॥ পাটেশ্বৰি জায়া তুমি{{gap|4em}}সমৰক জাও আমি :::মাৰো গই সুগ্ৰীৱক ৰনে। তুমি থাকা ৰঙ্গ কৰি{{gap|4em}}ৰাজ্য প্ৰতি পাল কৰি :::মূহুৰ্ত্তে আসিবো এতিক্ষনে॥ আকে জানি পাটেশ্বৰি{{gap|4em}}কিষ্কিন্ধ্যাক সুখ কৰি :::ভুঞ্জা এৰি মন অসন্তোষ। ৰামৰ চৰন সেবি{{gap|4em}}পদ বিৰচিলা চবি :::ভনে কবি দুৰ্গাবৰ দাস॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}}<noinclude></noinclude> e891cxhe9p0d06k2ye145bvaum8np9t 104 89232 243110 2026-03-26T16:28:23Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দুর্গাবৰি । নগৰত থাকি মইহে শুনিলো শ্ৰৱনে । সীতাক হৰিয়া নিলে দুষ্ট জে বারনে সুগ্ৰীৱক সখা কৰিহে সহ কপিগণ । সাগৰ তৰিয়া দুষ্ট বধিলা ৰাৱন সীতাক উদ্ধাৰ কৰিহে আসিলা হৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243110 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>দুর্গাবৰি । নগৰত থাকি মইহে শুনিলো শ্ৰৱনে । সীতাক হৰিয়া নিলে দুষ্ট জে বারনে সুগ্ৰীৱক সখা কৰিহে সহ কপিগণ । সাগৰ তৰিয়া দুষ্ট বধিলা ৰাৱন সীতাক উদ্ধাৰ কৰিহে আসিলা হৰিষে ! সব ৰাজ্য পদ দাদা দিলো তযু পাশে ॥ ইতো ৰাজ্য পদ দাদাহে ম‍ই যুগ্য মুই ৷ দাস হুয়া সেবিয়া থাকিবো পদ দুই !! সেৱকৰ দোষ দাদাহে নধৰিবা মনে ৷ সবে রাজ্য সমর্পিলো তোমাৰ চৰণে ॥ এহি বুলি ভৰথেয়োহে দণ্ডৱতে পৰি ৷ দুর্গাবৰ দাসে ভনে বোলা হৰি হৰি ৷ -::- পদ । ভৰথৰ ভক্তি ৰামচন্দ্রে দেখিলন্ত । সাৱটিয়া ধৰি মুখে চুম্বন দিলন্ত B লক্ষণে আসিয়া ভৰথক প্ৰণমিলা । ভবথেও লক্ষণক চুম্বন কৰিলা ৷ সুগ্ৰীৱক আদি কৰি জত কপিগণ । গায়ে গায়ে ভৰণক কবে সম্ভাষণ ॥ রাক্ষস বাজাৰ গলে সাৱটি ধৰিলা । তোমাৰ প্ৰসাদে দাদা ৰাৱন্না বধিল। ।.<noinclude></noinclude> fkcxgmabl6xfb7asewf6b2ynn8qt8t1 243111 243110 2026-03-26T16:31:36Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243111 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১৭২|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নগৰত থাকি মইহে শুনিলো শ্ৰৱনে। সীতাক হৰিয়া নিলে দুষ্ট জে ৰাৱনে॥ সুগ্ৰীৱক সখা কৰিহে সহ কপিগণ। সাগৰ তৰিয়া দুষ্ট বধিলা ৰাৱন॥ সীতাক উদ্ধাৰ কৰিহে আসিলা হৰিষে৷ সব ৰাজ্য পদ দাদা দিলো তযু পাশে॥ ইতো ৰাজ্য পদ দাদাহে ম‍ই যুগ্য মুই। দাস হুয়া সেবিয়া থাকিবো পদ দুই॥ সেৱকৰ দোষ দাদাহে নধৰিবা মনে। সবে ৰাজ্য সমৰ্পিলো তোমাৰ চৰণে॥ এহি বুলি ভৰথেয়োহে দণ্ডৱতে পৰি। দুৰ্গাবৰ দাসে ভনে বোলা হৰি হৰি॥ {{center|⸺:০:⸺}} {{center|'''পদ।'''}} ভৰথৰ ভক্তি ৰামচন্দ্ৰে দেখিলন্ত। সাৱটিয়া ধৰি মুখে চুম্বন দিলন্ত ॥ লক্ষণে আসিয়া ভৰথক প্ৰণমিলা। ভবথেও লক্ষণক চুম্বন কৰিলা॥ সুগ্ৰীৱক আদি কৰি জত কপিগণ। গায়ে গায়ে ভৰণক কৰে সম্ভাষণ॥ ৰাক্ষস ৰাজাৰ গলে সাৱটি ধৰিলা। তোমাৰ প্ৰসাদে দাদা ৰাৱন্না বধিলা॥</poem><noinclude></noinclude> 1fbm7ry9y5mva6ixsvfmr9a9rehwuoo 104 89233 243112 2026-03-26T16:31:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "উত্তরাকাণ্ড । ভক্তিভৰে আসি সীতা গোসানি চৰণে। প্রণমিয়া ৰথ ডাকিলস্ত বঙ্গমনে ॥ অনন্তৰে পাইলা গৈয়া গুহকৰ পুৰ ৷ পুজিলা গুহকে পেলাইলেক হৃদিজুৰ ॥ পক্রঘণে শুনিলেক আসি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243112 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>উত্তরাকাণ্ড । ভক্তিভৰে আসি সীতা গোসানি চৰণে। প্রণমিয়া ৰথ ডাকিলস্ত বঙ্গমনে ॥ অনন্তৰে পাইলা গৈয়া গুহকৰ পুৰ ৷ পুজিলা গুহকে পেলাইলেক হৃদিজুৰ ॥ পক্রঘণে শুনিলেক আসিলা ৰাঘৱ । পাত্ৰ মিত্ৰ সবাহাৰে উল্লাসিলা গাৱ H দণ্ড ছত্ৰ চামৰ ধুলাই লোকজন । নগৰক' সালঙ্কৃতা কৰিলা তেখন ॥ তিধি, বাল, বৃদ্ধ আদি নাগৰিক জন । নট, ভাট, নর্তকি জে নাজায় গণন ॥ বিপ্র সব চলি আই বেদধ্বনি কৰি । জোগানে চলিয়া যাই হুয়া সাৰি সাৰি কৌশল্যা সুমিত্ৰা আদি পুৰৰ সুন্দৰি ৷ সুমঙ্গল কৰিলেক দুনি ঘট কৰি ॥ কৈকেয়ী থাকিল এক বিষলাক লই! রামে জদি নামাতে মৰিবে বিষ খাই ৷ চামৰ ধৰিয়া জাই শত্ৰুঘন বিব। বশিষ্ঠ চলিলা আগে কবি ধিব ধিৰ ॥ নগৰিয়া লোক চলে আগে পাচে বেৰি ৷ জয় জয় রামচন্দ্র নামক উচ্চাৰি ॥ এহিমতে সকলোৱে আগ বাঢ়ি গৈ । রবি আনিলেক রামে হৰতি হৈ ॥<noinclude></noinclude> qnijpcttiguviztj0t1n6p6pp0xpfhl 243114 243112 2026-03-26T16:36:14Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243114 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||উত্তৰাকাণ্ড।|১৭৩}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ভক্তিভৰে আসি সীতা গোসানি চৰণে। প্ৰণমিয়া ৰথ ডাকিলন্ত ৰঙ্গমনে॥ অনন্তৰে পাইলা গৈয়া গুহকৰ পুৰ। পুজিলা গুহকে পেলাইলেক হৃদিজুৰ॥ শত্ৰুঘণে শুনিলেক আসিলা ৰাঘৱ। পাত্ৰ মিত্ৰ সবাহাৰে উল্লাসিলা গাৱ ॥ দণ্ড ছত্ৰ চামৰ ধুলাই লোকজন। নগৰক সালঙ্কৃতা কৰিলা তেখন॥ তিৰি, বাল, বৃদ্ধ আদি নাগৰিক জন। নট, ভাট, নৰ্ত্তকি জে নাজায় গণন॥ বিপ্ৰ সব চলি জাই বেদধ্বনি কৰি। জোগানে চলিয়া যাই হুয়া সাৰি সাৰি॥ কৌশল্যা সুমিত্ৰা আদি পুৰৰ সুন্দৰি। সুমঙ্গল কৰিলেক দুনি ঘট কৰি॥ কৈকেয়ী থাকিল এক বিষলাৰু লই ৷ ৰামে জদি নামাতে মৰিবে বিষ খাই॥ চামৰ ধৰিয়া জাই শত্ৰুঘন বিৰ। বশিষ্ঠ চলিলা আগে কৰি ধিৰ ধিৰ॥ নগৰিয়া লোক চলে আগে পাচে বেৰি। জয় জয় ৰামচন্দ্ৰ নামক উচ্চাৰি॥ এহিমতে সকলোৱে আগ বাঢ়ি গৈ। বৰি আনিলেক ৰামে হৰষিত হৈ॥</poem><noinclude></noinclude> pw5aih9kwegvw8spwpc39vunp9on6ve 104 89234 243115 2026-03-26T16:36:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দুর্গাববি। কৌশল্যা সুমিত্রা দুয়ে পুত্ৰক দেখিলা । আতি আনন্দিত হৈ সমীপে চলিলা ॥ দেখি বাম লক্ষণে মাতৃক প্ৰণমিলা | পৰম হৰিষে দুই আশীষ কবিলা | প্ৰণাম কৰিলা বৈমাতৃৰ চৰণ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243115 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>দুর্গাববি। কৌশল্যা সুমিত্রা দুয়ে পুত্ৰক দেখিলা । আতি আনন্দিত হৈ সমীপে চলিলা ॥ দেখি বাম লক্ষণে মাতৃক প্ৰণমিলা | পৰম হৰিষে দুই আশীষ কবিলা | প্ৰণাম কৰিলা বৈমাতৃৰ চৰণত ৷ আশীর্বাদ দিলে দেবি হৰ্ষ বিষাদত ৷ এহিমতে অন্তঃপুৰে হল সম্ভাষণ । অজোধ্যা নগৰি হল হবষে মগন ॥ পাচে ৰাম সীতাক বসাই সিংহাসনে । ৰাম অভিষেক বাৰ্ত্তা ঘোষে সর্বজনে । অনন্তৰে বশিষ্ঠ আনিয়া গঙ্গাজল । মাথাত কুশৰ অগ্রে সিঞ্চে কৌতুহল ৷ সাত সাগৰৰ জল আনে কপিগণে । সকলো স্নানৰ দ্ৰব্য মিলাইলা জতনে ৷ মহামন্ত্র বেদধ্বনি কৰে ঋষিগণে । অবভূত স্নান কৰাই বসাই সিংহাসনে ॥ অন্তস পুবৰ দিব্য কন্যাগণ আসি । সুবৰ্ণ ভৃঙ্গাৰ জলে ভৰিয়া কলসি ৷ সীতা গোসানিক স্নান কৰাই কন্যাগণ ৷ বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ পিন্ধাই কবিলা ভুষণ ৷ ৰামক পিন্ধাইলা নিয়া দেৱঙ্গ বসন। সর্বাঙ্গে পিন্ধাইলা নিয়া ৰত্ন আভৰণ ৷<noinclude></noinclude> ph8ujjzwlmtm53he6xzzzpigftj9sjg 243117 243115 2026-03-26T16:39:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243117 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১৭৪|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কৌশল্যা সুমিত্ৰা দুয়ে পুত্ৰক দেখিলা। আতি আনন্দিত হৈ সমীপে চলিলা॥ দেখি ৰাম লক্ষণে মাতৃক প্ৰণমিলা ৷ পৰম হৰিষে দুই আশীষ কৰিলা ॥ প্ৰণাম কৰিলা বৈমাতৃৰ চৰণত। আশীৰ্বাদ দিলে দেবি হৰ্ষ বিষাদত॥ এহিমতে অন্তঃপুৰে হল সম্ভাষণ। অজোধ্যা নগৰি হল হৰষে মগন॥ পাচে ৰাম সীতাক বসাই সিংহাসনে। ৰাম অভিষেক বাৰ্ত্তা ঘোষে সৰ্ব্বজনে॥ অনন্তৰে বশিষ্ঠ আনিয়া গঙ্গাজল। মাথাত কুশৰ অগ্ৰে সিঞ্চে কৌতুহল॥ সাত সাগৰৰ জল আনে কপিগণে। সকলো স্নানৰ দ্ৰব্য মিলাইলা জতনে॥ মহামন্ত্ৰ বেদধ্বনি কৰে ঋষিগণে। অবভৃত স্নান কৰাই বসাই সিংহাসনে॥ অন্তস পুৰৰ দিব্য কন্যাগণ আসি। সুবৰ্ণ ভৃঙ্গাৰ জলে ভৰিয়া কলসি॥ সীতা গোসানিক স্নান কৰাই কন্যাগণ। বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ পিন্ধাই কৰিলা ভুষণ॥ ৰামক পিন্ধাইলা নিয়া দেৱঙ্গ বসন। সৰ্বাঙ্গে পিন্ধাইলা নিয়া ৰত্ন আভৰণ॥</poem><noinclude></noinclude> af867nraaat82gx7ln3c6hgkav1ehcy 104 89235 243116 2026-03-26T16:38:32Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243116 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড।|১২৯}}</noinclude> {{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—বসন্ত।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>বোলে তাৰা পাটেশ্বৰি হে— মোৰ বাক্য শুনা। আমাৰ দক্ষিন চক্ষু নাচে ঘনে ঘন॥ আজি সমৰক প্ৰভুহে এৰিয়োক মন। যুদ্ধ এৰি ৰাজ্য সুখে কৰিয়ো পালন॥ দিন চাৰি মান ভৈলাহে —সুগ্ৰীৱ দেৱৰ। তোমাক সমুখে হাৰি গৈলেক সমৰ॥ হেন জানা বিনা গহে আসি পুনুৰুপি। গৰ্জ্জন্তে আচয় বিৰ দুৱাৰত চুপি॥ আৱৰ কাহিনি কহো হে শুনা প্ৰভু নাথ। অকাজ মিলিব প্ৰভু হৈবোহো অনাথ॥ কিন্তু এক বাত্ৰা বৰহে শুনিলো বিচিত্ৰ। ৰাঘৱ ভৈলন্ত শুনো সুগ্ৰীৱৰ মিত্ৰ॥ ৰিপুকুল বিমৰ্দ্দন হে ৰাম ৰঘুমণি। তাহাক সমুখে ৰন জিনিবেক কুনি॥ পৃথিবি মণ্ডলে ৰামহে স্বৰ্গ সাত তাল। জিনিবাক পাৰে সাত তাল জে পাতাল॥ জানিবা স্বৰূপ ৰূপেহে তোমাৰ কনিষ্ঠ। তেহে সমে সুগ্ৰীৱ ভৈলন্ত মহা মিত্ৰ।॥ ৰাঘৱে সহিতে প্ৰভুহে বাদ নুজুৱাই। শুনিয়ো কহিবো কথা তোমাত দুনাই॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> tiagutkfq3p1dmn63o9m6f4w84y7uor 104 89236 243118 2026-03-26T16:40:21Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "উত্তৰা কাণ্ড । অজোধ্যা পাটত বসাই কৰে জয়ধ্বনি । জয় জয় ৰামচন্দ্ৰ ৰাজ্য শিৰোমনি ॥ ত্ৰিভুৱন পুজ্য দেৱ সাক্ষাত ঈশ্বৰ । জাৰ নাম সুমবনে অন্তক পাপব ॥ অনন্তৰে চাৰিভাই উ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243118 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>উত্তৰা কাণ্ড । অজোধ্যা পাটত বসাই কৰে জয়ধ্বনি । জয় জয় ৰামচন্দ্ৰ ৰাজ্য শিৰোমনি ॥ ত্ৰিভুৱন পুজ্য দেৱ সাক্ষাত ঈশ্বৰ । জাৰ নাম সুমবনে অন্তক পাপব ॥ অনন্তৰে চাৰিভাই উল্লাসিত মনে । ভোজন কৰাইল৷ ৰাজা প্রজা সর্বজনে ॥ বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ দিয়া শৰিৰ মণ্ডিলা ! বিদায় মাগিয়া সবে দেশে দেশে গৈলা ৷ পাটৰানি ভৈলা নিজে জনক নন্দিনি । বামৰ চৰিত্ৰ শুনি দিয়ো হৰি ধ্বনি ৷ ভনে কবি দুর্গাবৰ এৰা আন কাম । পাতক ছাৰোক ডাকি বোলা ৰাম ৰাম || ১৭৫ উত্তবা কাণ্ডে বাম ৰাজা সমাপ্ত । দুৰ্গাবৰি সমাপ্ত ॥<noinclude></noinclude> 72zt6zibr5mt3u9gohgwf18mi8iifeg 243119 243118 2026-03-26T16:44:20Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243119 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||উত্তৰাকাণ্ড।|১৭৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>অজোধ্যা পাটত বসাই কৰে জয়ধ্বনি। জয় জয় ৰামচন্দ্ৰ ৰাজ্য শিৰোমনি॥ ত্ৰিভুৱন পুজ্য দেৱ সাক্ষাত ঈশ্বৰ। জাৰ নাম সুমৰনে অন্তক পাপৰ॥ অনন্তৰে চাৰিভাই উল্লাসিত মনে। ভোজন কৰাইলা ৰাজা প্ৰজা সৰ্বজনে॥ বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ দিয়া শৰিৰ মণ্ডিলা ৷ বিদায় মাগিয়া সবে দেশে দেশে গৈলা॥ পাটৰানি ভৈলা নিজে জনক নন্দিনি। ৰামৰ চৰিত্ৰ শুনি দিয়ো হৰি ধ্বনি॥ ভনে কবি দুৰ্গাবৰ এৰা আন কাম। পাতক ছাৰোক ডাকি বোলা ৰাম ৰাম ॥</poem> {{center|⸺:০:⸺}} {{center|'''উত্তৰা কাণ্ডে ৰাম ৰাজা সমাপ্ত।'''}} {{center|⸺:০:⸺}} {{center|দুৰ্গাবৰি সমাপ্ত॥}}<noinclude></noinclude> dus53phsuk1yd7lxd3mo3cpvy15cz16 104 89237 243120 2026-03-26T16:48:41Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243120 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৩০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>আপোনাৰ কনিষ্ঠজে হে সুগ্ৰীৱক আনি। সত্বৰে পাতিয়ো জুবৰাজ শুনা স্বামি॥ সোদৰ কনিষ্ঠ ভাইহে তাৰ মুখ চাই। জত দোষ গুণ প্ৰভু ক্ষেমিতে জুৱাই॥ কাকুতি কৰিছে৷ প্ৰভুহে তেজা ৰোষ সৰ্ব্ব। তোমাতে সে নকৰি কৰিব কাত গৰ্বব॥ কিষ্কিন্ধ্যা নগৰ মাজেহে দুই কৰা ৰাজ্য। মিলন হৈলেসে সুখী হৈবে সব ৰাজ্য॥ বালি ৰাজা সুগ্ৰীৱ জে হে ভাই দুই জন। সৰ্বব সুখি প্ৰজা সব হৈব ৰঙ্গমন॥ দুয়োৰে বিৰত্ব জসহে কৰিব প্ৰকাশ। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ ৰাম পদ আশ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-:-'''}} {{center|'''{{Xx-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>বালি বোলে শুনা জানে৷ পাটেশ্বৰি তাৰা। দশৰথ পুত্ৰ ৰাম পালে সসাগৰা॥ তাঙ্ক লাগি মোৰ কিছু ভয় নজন্ময়। ন্যায় পথ বিৰ তেও সদা সত্যময়॥ ৰাজ্যৰ নিমিত্তে যুদ্ধ ঘটিছে আমাৰ। কি কাৰ্য্যত ৰামচন্দ্ৰে কৰিবোহো মাৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> k0xgxfgvkueyubjeqyrxaptrdlg59pv 104 89238 243122 2026-03-26T16:56:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243122 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড।|১৩১}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>তিৰি বৈৰি পিতৃ বৈৰি সিমা বৈৰি নোহো। কিবা হেতু ৰামে আহি মোৰে যুজিবাহো॥ কোন অপৰাধে ৰামে বধিবো আমাক। বাহুৰিয়া পাটেশ্বৰি ঘৰে বসি থাক॥ তথাপি বালিক তাৰা বুজাই বুলিলন্ত। ভকতৰ অৰ্থে ৰামে অন্যায় কৰন্ত॥ নুশুনিলে বালিৰাজা তাহাৰ বচন। প্ৰবোধি পঠালে ৰাজ পুৰীৰ ভুৱন্‌॥ বাধাক নুশুনি বালি সমৰক জাই। মাথাৰ উপৰে কাক শগুন উৰাই॥ ৰাম পাৰ্শ্বে সৰ্প জাই ডাহিনে শৃগাল। কাক গৃধ পক্ষি জে আকাশে পালে পাল॥ হাচি জেঠি না মানিয়া ৰনক গমন। বালি সুগ্ৰীৱৰ দুইৰো ভৈলা দৰিশন॥ - দুইকো দুই গৰ্জ্জিয়া গৰ্জ্জিয়া পাৰে গালি। লাগি গৈলা সমৰ সুগ্ৰীৱ আৰু বালি॥ হৰি শঙ্কৰৰ জেন মিলিলা সমৰ। গ্ৰহ যুদ্ধ ভৈলা জেন মঙ্গল বুধৰ॥ বালি বাসৱৰ জেন মিলিলাহা ৰন। বালি সুগ্ৰীৱৰ ভৈলা সেহি জে ঘটন॥ শ্ৰম কৰি বালি ৰাই মহা বেগে আইলা। সুগ্ৰীৱৰ বক্ষস্থলে মুঠি প্ৰহাৰিলা॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> h5x4w2x31cx3ky2ojq32onu5vqlbrjw 104 89239 243123 2026-03-26T17:02:51Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243123 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৩২|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>ক্ষেনেক মুৰ্চ্ছিত থাকি ভৈলেক সজীৱ। ভয়ঙ্কৰ দুই শাল হানিলা সুগ্ৰীৱ॥ হৃদয়ত পৰি বিৰ বালি মুৰ্চ্ছা গৈলা। মুহুৰ্ত্তে উঠিয়া বিৰে সুগ্ৰীৱক ধাইলা॥ হেন দেখি ৰামচন্দ্ৰে দেখি বিদ্যমান। চিনিলো বালিক আবে কৰিবো সন্ধান॥ নিচিনি নাজানি পুৰ্ব্বে অপযশ পাইলো। মাৰো বুলি শপথ কাঢ়িয়া পুনু আইলোঁ॥ সন্ধান কৰিলা শৰ সেহি সময়ত। বিম্বাদ শৱদে শৰ পড়িল হিয়াত॥ ক্ৰৌঞ্চক ভেদিলা জেন কাৰ্ত্তিকৰ শৰে। হৃদয়ক ভেদি শৰ পৃথিবিক যোৰে॥ হা হা মৰিলোহো বুলি পৰিলেক বালি। পৃথিবি বালিৰ দেহা গলে দুইকো সালি॥ সাধিলোহো সুগ্ৰীৱ মিত্ৰৰ জত কাজ। এহি বুলি ৰাঘৱ বনৰ ভৈলা বাজ॥ মাথা পালটাই বালি পাঞ্জৰক চাইলা। বন হন্তে আসন্তে ৰামক দেখা পাইলা॥ ৰক্তবৰ্ণ চক্ষু কৰি পাৰিলন্ত গালি। ধিক ধিক ৰাঘৱ অধম পাপশালি॥ পাপময় ৰাম তুমি পাপৰ আচাৰ। পাপ বুধি ধৰে ইতো শৰিৰ তোমাৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 0kwllv5iaos34pexpfse3v67g1borse 104 89240 243126 2026-03-26T17:09:59Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243126 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড।|১৩৩}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>নাজানা কৰিয়া শৰ কৰিলাহা কিক। তোমাৰ বিৰত্ব ৰাম শুনিছো অধিক॥ ক্ষেত্ৰ জাতি হুয়া তুমি বিৰৰ প্ৰধান। বিৰলে থাকিয়া শৰ কৈলা কি কাৰণ॥ লাজ এৰি ৰাম তুমি মাথা তুলি চাহা। হৃদয় বিদাৰি মোৰ শৌনিত পিয়াহা॥ কোন কাজে বনৰ বানৰ মাৰিলাহা। ডোখোৰা ডুখুৰি মাংস কৰি কাটি খাহা॥ নুভুঞ্জে উত্তম জাতি আমাৰ জে মাংস। যজ্ঞত নালাগে বানৰৰ পাঞ্চ নখ॥ সূৰ্য্য বংশ সমস্তৰ শিৰৰ মুকুট। নিৰ্ম্মল কুলৰ তুমি ভৈলা কালকুট॥ দশৰথ নৃপতিক ভালে জানো আমি। অদভুত ক্ষেত্ৰি তেহে যুগুত সংগ্ৰামি॥ তান পুত্ৰ ভৈলা দুই অধম আচাৰ। নিৰপৰাধিক মাৰি পাইলা খিলিঙ্কাৰ॥ মোতে বুলিলিহা হন্তে সীতাৰ কাৰ্য্যক। আজি বান্ধি দিব পাৰো আনি ৰাৱন্নাক॥ আমাক এড়িয়া সুগ্ৰীৱক কৈলা সাৰ। সিংহ এড়ি শৃগালত গহ জে তোমাৰ॥ সুগ্ৰীৱে সাধিবে কাৰ্য্য নোৱাৰিবে ভালে। জদিবা সাধিবে পাৰে বহু পাছ কালে </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> jutu0o8wfssq8t0avu039lp03s8ua1c 104 89241 243128 2026-03-26T17:17:48Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243128 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৩৪|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>অধিক নিন্দিবে ৰাম মোৰ নাই কাজ। আচাৰত হিন তুমি ধৰ্ম্মে ভৈলা বাজ॥ শুনি ৰামে বালিক বুলিলা লক্ষ কৰি। মোহোক নিন্দিলা শাস্ত্ৰ বিচাৰ নকৰি॥ নিন্দাৰ উত্তৰ শুন পাপিষ্ট বানৰ। সমস্ত শৰিৰ তোৰ পাপৰ আচাৰ॥ কাৰ্য্যত লক্ষিলো তোক পাপৰ সাগৰ। কনিষ্ঠৰ ভাৰ্য্যা লই কৰি আছা ঘৰ॥ সুৰ্য্যক চাহিবে লাগে তোহোক দেখিলে। সিকাৰণে শৰ তোক কৰিলো বিৰলে॥ প্ৰতিজ্ঞা পালিলো সুগ্ৰীৱক দিলো ৰাজ। অকাৰণে আমাক নিন্দস কপিৰাজ॥ তোৰ পাপ গুচিলেক মোৰ হাতে পৰি। স্বৰ্গ ভোগ কৰ তই বিমানত চৰি॥ ৰামৰ বচনে তাৰ উপজিল জ্ঞান। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ ৰামৰ চৰণ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}} {{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—বৰাৰি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>বালি বোলে ৰামচন্দ্ৰ হে কৰো নমস্কাৰ। তোমাৰ স্ৰজনা ইতো সমস্ত সংসাৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 7grdt39c3dymsz7pgs8pllfmny0kug1 104 89242 243129 2026-03-26T17:23:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড ৩১ তুলি নিয়ে। এওঁৰ পাছত ৰজাসকলে হিন্দুধৰ্ম্মৰ উন্নতিৰ অৰ্থে বহুত যত্ন কৰে আৰু পশ্চিমফালৰপৰা বহুত উচ্চ শ্ৰেণীব হিন্দু মানুহ আনি নিজ ৰাজ্যত পাতে। ইয়া..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243129 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড ৩১ তুলি নিয়ে। এওঁৰ পাছত ৰজাসকলে হিন্দুধৰ্ম্মৰ উন্নতিৰ অৰ্থে বহুত যত্ন কৰে আৰু পশ্চিমফালৰপৰা বহুত উচ্চ শ্ৰেণীব হিন্দু মানুহ আনি নিজ ৰাজ্যত পাতে। ইয়াত এওঁবিলাকে বেচি যুঁজ-বাগৰ কৰিব নালাগিছিল; কেৱল সময়ে সময়ে মণিপুৰীবিলাকে তেওঁলোকক কিছু দিগ দিছিল। (ঙ) শেষ সময়ত খাচপুৰত গোবিন্দ নামে এজন বজা হৈছিল। তেওঁ বৰ দুৰ্ব্বল আছিল; সেই গোবিন্দচন্দ্ৰ আৰু ১৮১৩-১৮৩০ ইংৰাজ কাৰণে তেওঁৰ সেনাপতি উত্তৰ কাছাৰত স্বাধীন হৈ উঠে। গোবিন্দে তেওঁক দমাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল; কিন্তু বলে নোৱাৰি তেওঁক স্বাধীন বুলিয়েই স্বীকাৰ কৰিলে। এই সময়ত মণিপুৰীবিলাকে উৎপাত আৰম্ভ কৰিবলৈ ধৰিলে; তেতিয়া গোবিন্দচন্দ্ৰে অন্য উপায় নেদেখি মান ৰজাব আশ্ৰয় খুজিলে। মানে বজাব নিমন্ত্ৰণ পাই কাছাৰ অধিকাৰ কবি ললে; আৰু তাৰ পাছতেই প্ৰজাৰ ঘৰ লুটপাট কৰিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া বজা গোবিন্দ বিবুদ্ধিত পৰিল। শ্ৰীহট্ট ইংৰাজৰ হাতত আছিল। গোবিন্দচন্দ্ৰে ইংৰাজৰ সহায় খোজাত ইংৰাজ সৈন্য কাছাৰলৈ আহিল, আৰু মানব লগত ৰণ কবি তাৰপৰা খেদি দিলে। গোবিন্দচন্দ্ৰ ইংৰাজৰ তলতীয়া বজা হল। গোবিন্দ মৰাৰ পাছত নিম্ন কাছাৰ ইংৰাজৰ হাতলৈ যায় (১৮৩০)। উত্তৰ কাছাৰ ১৮৫৪ খৃঃ অব্দলৈ ইংৰাজৰ আশ্ৰয়ত আছিল;<noinclude></noinclude> p1fql7liemso2d58o6ou9wwdfvahzin 243130 243129 2026-03-26T17:30:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243130 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩১}} তুলি নিয়ে। এওঁৰ পাছত ৰজাসকলে হিন্দুধৰ্ম্মৰ উন্নতিৰ অৰ্থে বহুত যত্ন কৰে আৰু পশ্চিমফালৰপৰা বহুত উচ্চ শ্ৰেণীব হিন্দু মানুহ আনি নিজ ৰাজ্যত পাতে। ইয়াত এওঁবিলাকে বেচি যুঁজ-বাগৰ কৰিব নালাগিছিল; কেৱল সময়ে সময়ে মণিপুৰীবিলাকে তেওঁলোকক কিছু দিগ দিছিল। {{Gap}}(ঙ) শেষ সময়ত খাচপুৰত গোবিন্দ নামে এজন বজা হৈছিল। তেওঁ বৰ দুৰ্ব্বল আছিল; সেই {{Float left|{{gap}}{{smaller|গোবিন্দচন্দ্ৰ আৰু ইংৰাজ ১৮১৩-১৮৩০ }}|4em}} কাৰণে তেওঁৰ সেনাপতি উত্তৰ কাছাৰত স্বাধীন হৈ উঠে। গোবিন্দে তেওঁক দমাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল; কিন্তু বলে নোৱাৰি তেওঁক স্বাধীন বুলিয়েই স্বীকাৰ কৰিলে। {{gap}}এই সময়ত মণিপুৰীবিলাকে উৎপাত আৰম্ভ কৰিবলৈ ধৰিলে; তেতিয়া গোবিন্দচন্দ্ৰে অন্য উপায় নেদেখি মান ৰজাব আশ্ৰয় খুজিলে। মানে বজাব নিমন্ত্ৰণ পাই কাছাৰ অধিকাৰ কবি ললে; আৰু তাৰ পাছতেই প্ৰজাৰ ঘৰ লুটপাট কৰিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া বজা গোবিন্দ বিবুদ্ধিত পৰিল। শ্ৰীহট্ট ইংৰাজৰ হাতত আছিল। গোবিন্দচন্দ্ৰে ইংৰাজৰ সহায় খোজাত ইংৰাজ সৈন্য কাছাৰলৈ আহিল, আৰু মানৰ লগত ৰণ কৰি তাৰপৰা খেদি দিলে। গোবিন্দচন্দ্ৰ ইংৰাজৰ তলতীয়া ৰজা হল। গোবিন্দ মৰাৰ পাছত নিম্ন কাছাৰ ইংৰাজৰ হাতলৈ যায় (১৮৩০)। {{gap}}উত্তৰ কাছাৰ ১৮৫৪ খৃঃ অব্দলৈ ইংৰাজৰ আশ্ৰয়ত আছিল;<noinclude></noinclude> 58ev3ubskyk7jgwehb8ziclhjr8ucbk 243132 243130 2026-03-26T17:31:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243132 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩১}} তুলি নিয়ে। এওঁৰ পাছত ৰজাসকলে হিন্দুধৰ্ম্মৰ উন্নতিৰ অৰ্থে বহুত যত্ন কৰে আৰু পশ্চিমফালৰপৰা বহুত উচ্চ শ্ৰেণীব হিন্দু মানুহ আনি নিজ ৰাজ্যত পাতে। ইয়াত এওঁবিলাকে বেচি যুঁজ-বাগৰ কৰিব নালাগিছিল; কেৱল সময়ে সময়ে মণিপুৰীবিলাকে তেওঁলোকক কিছু দিগ দিছিল। {{Gap}}(ঙ) শেষ সময়ত খাচপুৰত গোবিন্দ নামে এজন বজা হৈছিল। তেওঁ বৰ দুৰ্ব্বল আছিল; সেই{{Float left|{{gap}}{{smaller|গোবিন্দচন্দ্ৰ আৰু ইংৰাজ ১৮১৩-১৮৩০ }}|4em}} কাৰণে তেওঁৰ সেনাপতি উত্তৰ কাছাৰত স্বাধীন হৈ উঠে। গোবিন্দে তেওঁক দমাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল; কিন্তু বলে নোৱাৰি তেওঁক স্বাধীন বুলিয়েই স্বীকাৰ কৰিলে। {{gap}}এই সময়ত মণিপুৰীবিলাকে উৎপাত আৰম্ভ কৰিবলৈ ধৰিলে; তেতিয়া গোবিন্দচন্দ্ৰে অন্য উপায় নেদেখি মান ৰজাব আশ্ৰয় খুজিলে। মানে বজাব নিমন্ত্ৰণ পাই কাছাৰ অধিকাৰ কবি ললে; আৰু তাৰ পাছতেই প্ৰজাৰ ঘৰ লুটপাট কৰিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া বজা গোবিন্দ বিবুদ্ধিত পৰিল। শ্ৰীহট্ট ইংৰাজৰ হাতত আছিল। গোবিন্দচন্দ্ৰে ইংৰাজৰ সহায় খোজাত ইংৰাজ সৈন্য কাছাৰলৈ আহিল, আৰু মানৰ লগত ৰণ কৰি তাৰপৰা খেদি দিলে। গোবিন্দচন্দ্ৰ ইংৰাজৰ তলতীয়া ৰজা হল। গোবিন্দ মৰাৰ পাছত নিম্ন কাছাৰ ইংৰাজৰ হাতলৈ যায় (১৮৩০)। {{gap}}উত্তৰ কাছাৰ ১৮৫৪ খৃঃ অব্দলৈ ইংৰাজৰ আশ্ৰয়ত আছিল;<noinclude></noinclude> 8wcg3889qrlviudehf5se6tnzwbus0n 104 89243 243131 2026-03-26T17:30:43Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243131 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>নিচিনি বুলিলো জত হে ম‍ই নিন্দাবাক। পশিলো শৰণ প্ৰভু ক্ষেমিয়ো আমাক॥ তোমাৰ শৰত মোৰ হে ভৈলা সদগতি। অঙ্গদক অনুশৌচ কৰোহো সম্প্ৰতি॥ নিতে নিতে পুত্ৰ মোৰহে কোলে চাপি ক্ৰিড়ে। ৰামৰ শৰত তোৰ পিতৃ প্ৰাণ এৰে॥ তাচিৰ কালত মোৰ হে মিলিলা বিসাল। কাহাৰ আশ্ৰয়ে পুতাই বঞ্চিবিহি কাল॥ হা হা অঙ্গদাই মেৰি হে প্ৰাণ সমসৰ একো দুখ নাজানিলা দুখিয়া কুমাৰ। মই মৰি জাও হেৰাহে অঙ্গদাই বাপি। বাপ বুলি থাকিবি কাহাৰ গল চাপি॥ হৰি হৰি দগধয় হে সুললিত দেহ। শয়নে ভোজনে বাপ তোত বৰ স্নেহ। অকস্মাতে ৰামে মোৰ হে জমক ডাকিলে। সুজিবে নাপাইলো ধাৰ লাগিয়া থাকিলে॥ শুনা শুনা বোলো মই হে সুগ্ৰীৱ সোদৰ। কোপ পৰিহৰি মোক কোল চাপি ধৰ। গৰ্ভতে আচিলো দুয়ো হে ভাই এক ঠাই। কোন দৈব বিধিয়ে থৈলন্ত বেলগাই॥ দুই ভাইৰ কপালতহে কিচো নাই জোগ। দুয়ো মিলি নকৰিলো কিষ্কিন্ধ্যাৰ ভোগ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> il94jqbunhykzdgi6wsklldexqk6d08 104 89244 243133 2026-03-26T17:37:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড ১১ ফুৰিছিল। নৰকৰ অহঙ্কাৰ আৰু অত্যাচাৰৰ কথা লাহে লাহে তেওঁৰ কাণত পৰিলগৈ; শ্ৰীকৃষ্ণে বহুত সেনা লগত লৈ নৰকৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে। নবকৰ ৰাজধানী প্ৰাগ জ্যোতি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243133 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড ১১ ফুৰিছিল। নৰকৰ অহঙ্কাৰ আৰু অত্যাচাৰৰ কথা লাহে লাহে তেওঁৰ কাণত পৰিলগৈ; শ্ৰীকৃষ্ণে বহুত সেনা লগত লৈ নৰকৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে। নবকৰ ৰাজধানী প্ৰাগ জ্যোতিষপুৰঞ্জ সেই সময়ত ওখ গড় আৰু গড়খাঞাৰে ঘেৰা আছিল। শ্ৰীকৃষ্ণে সেইবোৰ হেলাৰঙে পাৰ হৈ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত উপস্থিত হল। তাতে নৰকৰ লগত যুঁজ হল; যুঁজত শ্ৰীকৃষ্ণে নবকক মাৰিলে আৰু তেওঁৰ পুতেক ভগদত্তক প্ৰাগজ্যোতিষত বজা পাতিলে। (৫) ভগদত্ত এজনা প্ৰখ্যাত বীৰ আছিল। এওঁৰ সৈন্য দলৰ ভিতৰত বহুত চীন আৰু কিবাত ভগদত্ত দেশীয় লোক আছিল। অৰ্জ্জুনে উত্তৰ ভাৰতৰ দেশবোৰ জয় কৰি ফুৰোঁতে কামৰূপ ৰাজ্যও অক্ৰিমণ কৰিছিল। ভগদত্তে অৰ্জ্জুনৰ লগত একেৰাহে আঠদিন যুঁজ কৰিছিল, কিন্তু শেষত বিজয়ী অৰ্জ্জুনৰ হাতত হাৰি কৰ যোগাবলৈ বাধ্য হৈছিল। ভগদত্তৰ ভানুমতী নামে এজনী কন্যা আছিল; মহা অভিমানী দুৰ্যোধনে এই ভানুমতীকে বিয়া কৰাইছিল। কুৰু-পাণ্ডৱৰ যেতিয়া কুৰুক্ষেত্ৰত যুঁজ হয়, গোটেই ভাৰতৰ ডাঙৰ ডাঙৰ ৰজাসকলে সেই যুঁজত যোগ দিছিল। ভগদত্তয়ো লগত বহুত সেনা আৰু হাতী লৈ গৈ কৌৰৱৰ ফালে যুঁজ কৰিছিল। অৰ্জ্জুনে শ্ৰীকৃষ্ণৰ সহায়ত শেষত ভগদত্তক মাবিলে। আজি-কালিৰ গুৱাহাটী<noinclude></noinclude> 5ap735evr9jiohh3aqsvn75wav5op9b 243135 243133 2026-03-26T17:44:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243135 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||প্ৰথম খণ্ড|১১}} ফুৰিছিল। নৰকৰ অহঙ্কাৰ আৰু অত্যাচাৰৰ কথা লাহে লাহে তেওঁৰ কাণত পৰিলগৈ; শ্ৰীকৃষ্ণে বহুত সেনা লগত লৈ নৰকৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে। নবকৰ ৰাজধানী প্ৰাগ জ্যোতিষপুৰঞ্জ সেই সময়ত ওখ গড় আৰু গড়খাঞাৰে ঘেৰা আছিল। শ্ৰীকৃষ্ণে সেইবোৰ হেলাৰঙে পাৰ হৈ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত উপস্থিত হল। তাতে নৰকৰ লগত যুঁজ হল; যুঁজত শ্ৰীকৃষ্ণে নবকক মাৰিলে আৰু তেওঁৰ পুতেক ভগদত্তক প্ৰাগজ্যোতিষত বজা পাতিলে। {{Gap}}(৫) ভগদত্ত এজনা প্ৰখ্যাত বীৰ আছিল। এওঁৰ সৈন্য দলৰ ভিতৰত বহুত চীন আৰু কিৰাত {{Float left|{{gap}}{{smaller|ভগদত্ত}}|4em}} দেশীয় লোক আছিল। অৰ্জ্জুনে উত্তৰ ভাৰতৰ দেশবোৰ জয় কৰি ফুৰোঁতে কামৰূপ ৰাজ্যও অক্ৰমণ কৰিছিল। ভগদত্তে অৰ্জ্জুনৰ লগত একেৰাহে আঠদিন যুঁজ কৰিছিল, কিন্তু শেষত বিজয়ী অৰ্জ্জুনৰ হাতত হাৰি কৰ যোগাবলৈ বাধ্য হৈছিল। {{gap}}ভগদত্তৰ ভানুমতী নামে এজনী কন্যা আছিল; মহা অভিমানী দুৰ্যোধনে এই ভানুমতীকে বিয়া কৰাইছিল। {{gap}}কুৰু-পাণ্ডৱৰ যেতিয়া কুৰুক্ষেত্ৰত যুঁজ হয়, গোটেই ভাৰতৰ ডাঙৰ ডাঙৰ ৰজাসকলে সেই যুঁজত যোগ দিছিল। ভগদত্তয়ো লগত বহুত সেনা আৰু হাতী লৈ গৈ কৌৰৱৰ ফালে যুঁজ কৰিছিল। অৰ্জ্জুনে শ্ৰীকৃষ্ণৰ সহায়ত শেষত ভগদত্তক মাৰিলে। {{rule|}} *আজি-কালিৰ গুৱাহাটী<noinclude></noinclude> nqub2o7jjo2bq9vnoz82cejfuvpvgwg 243275 243135 2026-03-27T11:44:54Z Babulbaishya 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 243275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Babulbaishya" />{{Rh||প্ৰথম খণ্ড|১১}}</noinclude>ফুৰিছিল। নৰকৰ অহঙ্কাৰ আৰু অত্যাচাৰৰ কথা লাহে লাহে তেওঁৰ কাণত পৰিলগৈ; শ্ৰীকৃষ্ণে বহুত সেনা লগত লৈ নৰকৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে। নৰকৰ ৰাজধানী প্ৰাগ্জ্যোতিষপুৰ<ref>আজি-কালিৰ গুৱাহাটী</ref> সেই সময়ত ওখ গড় আৰু গড়খাঞাৰে ঘেৰা আছিল। শ্ৰীকৃষ্ণে সেইবোৰ হেলাৰঙে পাৰ হৈ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত উপস্থিত হল। তাতে নৰকৰ লগত যুঁজ হল; যুঁজত শ্ৰীকৃষ্ণে নৰকক মাৰিলে আৰু তেওঁৰ পুতেক ভগদত্তক প্ৰাগজ্যোতিষত ৰজা পাতিলে। {{Gap}}(৫) ভগদত্ত এজনা প্ৰখ্যাত বীৰ আছিল। এওঁৰ সৈন্য দলৰ ভিতৰত বহুত চীন আৰু কিৰাত {{Float left|{{gap}}{{smaller|ভগদত্ত}}|4em}} দেশীয় লোক আছিল। অৰ্জ্জুনে উত্তৰ ভাৰতৰ দেশবোৰ জয় কৰি ফুৰোঁতে কামৰূপ ৰাজ্যও অক্ৰমণ কৰিছিল। ভগদত্তে অৰ্জ্জুনৰ লগত একেৰাহে আঠদিন যুঁজ কৰিছিল, কিন্তু শেষত বিজয়ী অৰ্জ্জুনৰ হাতত হাৰি কৰ যোগাবলৈ বাধ্য হৈছিল। {{gap}}ভগদত্তৰ ভানুমতী নামে এজনী কন্যা আছিল; মহা অভিমানী দুৰ্যোধনে এই ভানুমতীকে বিয়া কৰাইছিল। {{gap}}কুৰু-পাণ্ডৱৰ যেতিয়া কুৰুক্ষেত্ৰত যুঁজ হয়, গোটেই ভাৰতৰ ডাঙৰ ডাঙৰ ৰজাসকলে সেই যুঁজত যোগ দিছিল। ভগদত্তয়ো লগত বহুত সেনা আৰু হাতী লৈ গৈ কৌৰৱৰ ফালে যুঁজ কৰিছিল। অৰ্জ্জুনে শ্ৰীকৃষ্ণৰ সহায়ত শেষত ভগদত্তক মাৰিলে।<noinclude>{{rule|}}</noinclude> s5a2pe9q0g08u9ilorx7pybyqmjwufq 104 89245 243134 2026-03-26T17:40:08Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243134 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৩৬|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>হৰি হৰি বান্ধৈ মোৰহে তাৰা পাটেশ্বৰি। বিপাঙ্গে মৰিলো তোৰ বচন নধৰি॥ বালিৰ কাৰুণ্য শুনিহে কান্দন্ত সুগ্ৰীৱ। হাকুলে ব্যাকুলে বিৰে হানিলন্ত হিৱ॥ কি কৰিলো পাপি মইহে অধম জে হেঠ। ৰাজ্য লোভে মাৰাইলো পিতৃ সম জেঠ॥ দাদা বোলো মুণ্ড তুলিহে চাহা মোব মুখ। প্ৰাণ মোৰ সঙ্কলে দেখিয়া তোৰ দুখ॥ হেন বুলি বালিৰ আঙ্কলি ধৰি গলে। নগৰ ব্যাপিলা দুইৰো ক্ৰন্দনৰ বোলে॥ নগৰত ভৈলা বৰহে ক্ৰন্দনৰ বোল। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ ৰাম ৰাম বোল॥ </poem>{{Block center/e}} {{center|'''--::--'''}} {{center|'''{{Xx-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>শুনি তাৰা পাটেশ্বৰি নগৰ ওলাইলা। দশোদিশ লাগিয়া বানৰ পলাইলা॥ হিয়ে মুষ্ঠি হানিয়া স্বামিৰ পাশে জাই। শোকতে অস্থিৰ দেবি কান্দে দিৰ্ঘৰাই॥ সংসাৰ আধাৰ জ্ঞানে শোকতে কান্দন্ত। বানৰি সকলে বেঢ়ি প্ৰবোধ বোলন্ত॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6x0ud1665er3nbwqxg4y0x3cvjgje5t 104 89246 243136 2026-03-26T17:45:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অসম-বুৰঞ্জী পাঠ ভগদত্তৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ বংশৰ আৰু উনৈশজন বজাই কামৰূপত ৰাজত্ব কৰিছিল। (৬) নৰকাসুৰে প্ৰাগ জ্যোতিষপুৰত ৰাজত্ব কৰাৰ সময়ত কামৰূপৰ ভিতৰতে পূব ফালে আ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243136 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অসম-বুৰঞ্জী পাঠ ভগদত্তৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ বংশৰ আৰু উনৈশজন বজাই কামৰূপত ৰাজত্ব কৰিছিল। (৬) নৰকাসুৰে প্ৰাগ জ্যোতিষপুৰত ৰাজত্ব কৰাৰ সময়ত কামৰূপৰ ভিতৰতে পূব ফালে আৰু দুখন বাজ্য আছিল – এখন শোণিতপুৰ, আনখন তেজপুৰেই শোণিতপুৰব ৰাজধানী বাণ কুণ্ডিল্য; বৰ্ত্তমান - শোণিতপুৰ। নৰকাৰৰ সময়ত তাত বাণ নামে এজন শিৱভক্ত অসুৰ বজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। ৰজা বাণে নিজ কন্যা ঊষাক মহাসমাৰোহে শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধলৈ বিয়া দিয়ে। (৭) কুণ্ডিল-পানী নৈ শদিয়াৰ ওচৰেদি বৈ গৈছে। ভীষ্মক শদিয়াৰ উত্তৰে এই নৈৰ দাঁতিত কুণ্ডিল্য নামে এখন নগৰ আছিল; এই নগৰৰ চাৰিওফালে কুণ্ডিল্য নামে এখন সক ৰাজ্য আছিল। নৰকাসুৰৰ সময়ত ভীষ্মক নামে এজন বজাই ইয়াত ৰাজত্ব কৰিছিল। ভীষ্মক সম্ভৱতঃ ক্ষত্ৰিয় ৰজা আছিল; এওঁৰ ৰাজ্য নবকৰ সমান নহলেও প্ৰজাবিলাক বৰ সুখত আছিল। ভীষ্মকৰ ৰুক্ম নামে এজন পুত্ৰ, ৰুক্মিণী নামে এজনী কন্যা আছিল। ৰুক্ম সেই সময়ত এজন প্ৰখ্যাত বীৰ আৰু কক্মিণী সৰুৰেপৰা বিষ্ণুভক্তি- পৰায়ণা আছিল। শ্ৰীকৃষ্ণে কক্মিণীক বিবাহ কৰিছিল। . ভীষ্মকৰ পাছৰ বংশধৰসকলৰ বিৱৰণ পোৱা নাযায়।<noinclude></noinclude> 41kxehxdk5rga031vof4xf48cse83jv 243138 243136 2026-03-26T17:54:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243138 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|১২|অসম-বুৰঞ্জী পাঠ|}} ভগদত্তৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ বংশৰ আৰু উনৈশজন ৰজাই কামৰূপত ৰাজত্ব কৰিছিল। {{gap}}(৬) নৰকাসুৰে প্ৰাগ জ্যোতিষপুৰত ৰাজত্ব কৰাৰ সময়ত কামৰূপৰ ভিতৰতে পূব ফালে আৰু দুখন বাজ্য আছিল – এখন শোণিতপুৰ, আনখন কুণ্ডিল্য; বৰ্ত্তমান তেজপুৰেই শোণিতপুৰৰ ৰাজধানী {{Float left|{{gap}}{{smaller|বাণ }}|4em}} শোণিতপুৰ। নৰকাৰৰ সময়ত তাত বাণ নামে এজন শিৱভক্ত অসুৰ বজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। ৰজা বাণে নিজ কন্যা ঊষাক মহাসমাৰোহে শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধলৈ বিয়া দিয়ে। {{Gap}}(৭) কুণ্ডিল-পানী নৈ শদিয়াৰ ওচৰেদি বৈ গৈছে। {{Float left|{{gap}}{{smaller|ভীষ্মক }}|4em}} শদিয়াৰ উত্তৰে এই নৈৰ দাঁতিত কুণ্ডিল্য নামে এখন নগৰ আছিল; এই নগৰৰ চাৰিওফালে কুণ্ডিল্য নামে এখন সক ৰাজ্য আছিল। নৰকাসুৰৰ সময়ত ভীষ্মক নামে এজন বজাই ইয়াত ৰাজত্ব কৰিছিল। ভীষ্মক সম্ভৱতঃ ক্ষত্ৰিয় ৰজা আছিল; এওঁৰ ৰাজ্য নৰকৰ সমান নহলেও প্ৰজাবিলাক বৰ সুখত আছিল। ভীষ্মকৰ ৰুক্ম নামে এজন পুত্ৰ, ৰুক্মিণী নামে এজনী কন্যা আছিল। ৰুক্ম সেই সময়ত এজন প্ৰখ্যাত বীৰ আৰু কক্মিণী সৰুৰেপৰা বিষ্ণুভক্তি- পৰায়ণা আছিল। শ্ৰীকৃষ্ণে কক্মিণীক বিবাহ কৰিছিল। {{Gap}}ভীষ্মকৰ পাছৰ বংশধৰসকলৰ বিৱৰণ পোৱা নাযায়। {{rule|4em}}<noinclude></noinclude> ajzc1fsgmoc6vdr9azeqstlbalbzirz 104 89247 243137 2026-03-26T17:54:13Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243137 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড।|১৩৭}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>নাকান্দা নাকান্দা দেবি এৰা শোক মন। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ ৰামৰ চৰণ।</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}} {{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—অহিৰ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>{{gap}}অ কি প্ৰভুহে— :::আমি ভৈলো বৰ জে অনাথ। মোহোৰ টিকৰ স্বামি{{gap|4em}}একেস্বৰি ভৈলো আমি :::চৰণত প্ৰণমিয়া মাথ॥ বালিক ভুমিত হেৰি{{gap|4em}}কান্দে তাৰা পাটেশ্বৰি :::কথমপি আছে মাত্ৰ প্ৰাণ। পুৰ্ণিমাৰ শশী জেন{{gap|4em}}প্ৰকাশ কৰয় তেন :::পৰি আছে পৰ্ববত সমান॥ শৰিৰত চেষ্টা নাই{{gap|4em}}নাসাত নিশ্বাস নাই :::ৰাঘৱৰ শৰে আছে সালি। স্বামিক সাৱটি ধৰি{{gap|4em}}হৃদয়ত পৰি পৰি :::স্বামিক বিলাপি কান্দে হালি॥ অঙ্গদ কুমাৰ কাচে{{gap|4em}}ক্ৰন্দন কৰন্তে আচে :::তযু দুই চৰণত পৰি। সহস্ৰেক মহাদেই{{gap|4em}}ক্ৰন্দন কৰন্তে গৈই ভুমিত পৰিয়া গৰা গৰি॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 11aidt9oifx6bm2pod3a7d3v5jk2e9t 243139 243137 2026-03-26T17:54:55Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 243139 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড।|১৩৭}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>নাকান্দা নাকান্দা দেবি এৰা শোক মন। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ ৰামৰ চৰণ।</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}} {{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—অহিৰ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>{{gap}}অ কি প্ৰভুহে— ::আমি ভৈলো বৰ জে অনাথ। মোহোৰ টিকৰ স্বামি{{gap|4em}}একেস্বৰি ভৈলো আমি :::চৰণত প্ৰণমিয়া মাথ॥ বালিক ভুমিত হেৰি{{gap|4em}}কান্দে তাৰা পাটেশ্বৰি :::কথমপি আছে মাত্ৰ প্ৰাণ। পুৰ্ণিমাৰ শশী জেন{{gap|4em}}প্ৰকাশ কৰয় তেন :::পৰি আছে পৰ্ববত সমান॥ শৰিৰত চেষ্টা নাই{{gap|4em}}নাসাত নিশ্বাস নাই :::ৰাঘৱৰ শৰে আছে সালি। স্বামিক সাৱটি ধৰি{{gap|4em}}হৃদয়ত পৰি পৰি :::স্বামিক বিলাপি কান্দে হালি॥ অঙ্গদ কুমাৰ কাচে{{gap|4em}}ক্ৰন্দন কৰন্তে আচে :::তযু দুই চৰণত পৰি। সহস্ৰেক মহাদেই{{gap|4em}}ক্ৰন্দন কৰন্তে গৈই :::ভুমিত পৰিয়া গৰা গৰি॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> pe1wvwqqhhaxrolz9pk8n1egb7a9yi1 104 89248 243140 2026-03-26T17:57:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড ৫। কামৰূপৰ হিন্দু ৰজাসকল (১) ৭৮ খৃষ্টাব্দৰপৰা শূদ্ৰবংশীয় বজাই দেৱেশ্বৰ ১৩ কামৰূপত বাজত্ব কবে; এই বংশৰ ৰজাসকলৰ ভিতৰত দেৱেশ্বৰ নামব বজা এজন বৰ বিখ্যাত হ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243140 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড ৫। কামৰূপৰ হিন্দু ৰজাসকল (১) ৭৮ খৃষ্টাব্দৰপৰা শূদ্ৰবংশীয় বজাই দেৱেশ্বৰ ১৩ কামৰূপত বাজত্ব কবে; এই বংশৰ ৰজাসকলৰ ভিতৰত দেৱেশ্বৰ নামব বজা এজন বৰ বিখ্যাত হৈ উঠিছিল। তেওঁ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আৰু শোণিতপুৰত ৰাজত্ব কৰে। (২) শূদ্ৰবংশব অনেক কালব পাছত এটা “শঙ্কৰ” বংশই নাগ শঙ্কৰ (চতুৰ্থ শতিকা ) কামৰূপত ৰাজত্ব কৰে। এই বংশৰ ৰজাসকলৰ ভিতৰত নাগশঙ্কৰ নামৰ বজা এজন বব খ্যাতিমন্ত হৈ উঠিছিল। এওঁ ৰজা হবৰ আজি প্ৰায় পোন্ধৰ শ মান বছব হল। নাগশঙ্কবে বিশ্বনাথৰ উত্তৰে এটা ডাঙৰ গড় বান্ধি তাত ৰাজধানী পাতিছিল আৰু এই গড়ক প্ৰতাপগড় নাম দিছিল। নাগশঙ্কৰ দেৱালয়ৰ মন্দিৰ পোনতে এই নাগশঙ্কৰ বজাই সজাইছিল। এই দেৱালয়ৰ অৰ্থে এওঁ বহুত মাটি দান কৰিছিল। ভাস্কৰ বৰ্ম্মণ (৩) ইয়াৰ পাছত ভগদত্ত ৰজাৰ বংশধৰ ভাস্কৰ বৰ্ম্মণে ৰাজত্ব কৰে। এওঁৰ সময়ত কামৰূপ ( ৭ম শতিকা) ৰাজ্যৰ সীমা দক্ষিণে সমুদ্ৰলৈকে আছিল অৰ্থাৎ বৰ্ত্তমান সময়ৰ ত্ৰিপুৰা, নোৱাখালি আদি জিলাও কামৰূপৰ ভিতৰত আছিল। ভাস্কৰ বৰ্ম্মণৰ ৰাজত্বকালত প্ৰজাবিলাক বৰ সুখত — আছিল; চুৰি-ডকাইতি কাক বোলে মানুহে নাজানিছিল,<noinclude></noinclude> o8mfic90rfj4vm7ke11if2vpnw6hak7 243142 243140 2026-03-26T18:13:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243142 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|১৩}} {{center|'''৫। কামৰূপৰ হিন্দু ৰজাসকল'''}} {{Gap}}(১) ৭৮ খৃষ্টাব্দৰপৰা শূদ্ৰবংশীয় ৰজাই {{Float left|{{gap}}{{smaller|দেৱেশ্বৰ }}|4em}} কামৰূপত ৰাজত্ব কৰে; এই বংশৰ ৰজাসকলৰ ভিতৰত দেৱেশ্বৰ নামৰ ৰজা এজন বৰ বিখ্যাত হৈ উঠিছিল। তেওঁ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আৰু শোণিতপুৰত ৰাজত্ব কৰে। {{gap}}(২) শূদ্ৰবংশৰ অনেক কালৰ পাছত এটা “শঙ্কৰ” বংশই {{Float left|{{gap}}{{smaller|নাগ শঙ্কৰ-(চতুৰ্থ শতিকা )}}|4em}} কামৰূপত ৰাজত্ব কৰে। এই বংশৰ ৰজাসকলৰ ভিতৰত নাগশঙ্কৰ নামৰ ৰজা এজন বৰ খ্যাতিমন্ত হৈ উঠিছিল। এওঁ ৰজা হবৰ আজি প্ৰায় পোন্ধৰ শ মান বছৰ হল। নাগশঙ্কৰে বিশ্বনাথৰ উত্তৰে এটা ডাঙৰ গড় বান্ধি তাত ৰাজধানী পাতিছিল আৰু এই গড়ক প্ৰতাপগড় নাম দিছিল। নাগশঙ্কৰ দেৱালয়ৰ মন্দিৰ পোনতে এই নাগশঙ্কৰ ৰজাই সজাইছিল। এই দেৱালয়ৰ অৰ্থে এওঁ বহুত মাটি দান কৰিছিল। ভাস্কৰ বৰ্ম্মণ {{gap}}(৩) ইয়াৰ পাছত ভগদত্ত ৰজাৰ বংশধৰ ভাস্কৰ বৰ্ম্মণে ৰাজত্ব কৰে। এওঁৰ সময়ত কামৰূপ {{Float left|{{gap}}{{smaller|ভাস্কৰ বৰ্ম্মণ ( ৭ম শতিকা) }}|4em}} ৰাজ্যৰ সীমা দক্ষিণে সমুদ্ৰলৈকে আছিল অৰ্থাৎ বৰ্ত্তমান সময়ৰ ত্ৰিপুৰা, নোৱাখালি আদি জিলাও কামৰূপৰ ভিতৰত আছিল। ভাস্কৰ বৰ্ম্মণৰ ৰাজত্বকালত প্ৰজাবিলাক বৰ সুখত — আছিল; চুৰি-ডকাইতি কাক বোলে মানুহে নাজানিছিল,<noinclude></noinclude> sbbk6qj34m2y8pvfse8sz0siwtdqf4k 104 89249 243141 2026-03-26T18:06:03Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243141 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৩৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>সিতাৰ সিন্দুৰ মোৰ{{gap|4em}}খসাই কৰাইলা দুৰ :::ৰাজ যুগ্য নানা অলঙ্কাৰ। পতিব্ৰতা নাৰি হও{{gap|4em}}কেন মতে সহিবোহো :::মহাদুখ বিধৱাৰ ভাব॥ মই গৰ্জ্জিলোহো তোক{{gap|4em}} সেহি গৰ্জ্জিবেক মোক :::বিৰহতে থাকিবোহো পৰি। অনাথ হৈলেক বৰ{{gap|4em}}অঙ্গদ জে পুত্ৰ বৰ :::স্বামি সঙ্গে গৈলা সিও মৰি॥ তোমাৰ প্ৰসাদে ৰাজ{{gap|4em}}পৃথিবি মণ্ডল মাজ :::আচিলোহো ৰাজ ৰাজেশ্বৰি। শত্ৰুপক্ষ নৃপগণ{{gap|4em}}পাটেশ্বৰি যত মান :::আচিল আমাক সেৱা কৰি॥ হাঙ্কুলে ব্যাকুলে কৰি{{gap|4em}}হৃদয়ত মুষ্ঠি মাৰি :::ৰাজাৰ কোলাত পাটেশ্বৰি। গাৱত নাহিকে সাৰি{{gap|4em}}সুগ্ৰীৱে আচন্ত ধৰি :::কৈক জাস মোক পৰিহৰি॥ আমাৰ বচন তুমি{{gap|4em}}নধৰিলা প্ৰভু স্বামি :::আন্ধাৰ কৰিলা দশ দিশ। আপদৰ সময়ত{{gap|4em}}সুহৃদৰ বাক্য জত :::দেখিলাহা তুমি জেন বিষ॥ পুত্ৰ জেবে ৰাজা হয়ে{{gap|4em}}বোলাইবেক ৰাজমাৱে :::অনুৰূপে সম্পদক পাই।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 96d3kksduad5gq4mshbujdmtrl1eumk 104 89250 243143 2026-03-26T18:14:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৪ অসম বুৰঞ্জী পাঠ মিছা কথা কোনোৱে নকৈছিল। দেশৰ মানুহবিলাক বব পৰিশ্ৰমী আছিল আৰু সকলোৱে বণ কৰিব জানিছিল। ভাস্কৰ বৰ্ম্মণ, বৰ দয়ালু আৰু পণ্ডিত আছিল; এওঁৰ ৰাজসভাত পণ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243143 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>১৪ অসম বুৰঞ্জী পাঠ মিছা কথা কোনোৱে নকৈছিল। দেশৰ মানুহবিলাক বব পৰিশ্ৰমী আছিল আৰু সকলোৱে বণ কৰিব জানিছিল। ভাস্কৰ বৰ্ম্মণ, বৰ দয়ালু আৰু পণ্ডিত আছিল; এওঁৰ ৰাজসভাত পণ্ডিতৰ বব আদৰ আছিল; এওঁ পণ্ডিতৰ নাম শুনিলেই তেওঁক মাতি আনিছিল; আৰু ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে পণ্ডিত বহুৱাই লৰা-ছোৱালীক শিক্ষা দিয়াইছিল। চীনদেশৰ হিউএনচাং নামে এজনা পণ্ডিত এওঁৰ সময়ত কামৰূপলৈ আহিছিল। উত্তৰ-ভাৰতৰ সেই সময়ত ৰজা হৰ্ষবৰ্দ্ধনে আমাৰ ভাস্কৰ বৰ্ম্মণক বৰ সম্মান কৰিছিল। (৪) কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্ম্মণৰ চাৰি শ মান বছৰৰ পাছত ব্ৰহ্মপাল, ৰত্নপাল খৃঃ অঃ ১০০০ ব্ৰহ্মপাল নামেৰে এজনা কোঁৱৰ পুৰণি প্ৰাগজ্যোতিষপুৰতেই সিংহাসনত উঠিছিল। (৫) এওঁৰ পাছত পুতেক ৰত্নপাল কামৰূপৰ ৰজা হয়। এওঁ বৰ যুদ্ধপ্ৰিয় আছিল। এও সিংহাসনত উঠিয়েই কামৰূপৰ চাৰিওফালে থকা সৰু সৰু ৰাজ্যবোৰলৈ চকু দিয়ে, আৰু একেৰাহে কেইবা বছৰো সেইবোৰ ৰাজ্যৰ লগত যুঁজি ৰাজ্যবোৰ কামৰূপৰ অধীন কৰে। যুঁজৰ স্মৃতিচিহ্ন ৰাখিবৰ মনেৰে এওঁ জয় কৰা ঠাইবোৰত একোটা স্তম্ভ পোতোৱা হৈছিল; এওঁ কোনো এখন ৰণতে হবা নাছিল; সেই কাৰণে সেই সময়ৰ লোকবিলাকে এওঁক দুৰ্জ্জয় নাম ;<noinclude></noinclude> 9khd7ze6kzul28429lghu9an6hm229w 243145 243143 2026-03-26T18:21:18Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243145 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>Rh|১৪|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} মিছা কথা কোনোৱে নকৈছিল। দেশৰ মানুহবিলাক বব পৰিশ্ৰমী আছিল আৰু সকলোৱে ৰণ কৰিব জানিছিল। ভাস্কৰ বৰ্ম্মণ, বৰ দয়ালু আৰু পণ্ডিত আছিল; এওঁৰ ৰাজসভাত পণ্ডিতৰ বৰ আদৰ আছিল; এওঁ পণ্ডিতৰ নাম শুনিলেই তেওঁক মাতি আনিছিল; আৰু ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে পণ্ডিত বহুৱাই লৰা-ছোৱালীক শিক্ষা দিয়াইছিল। চীনদেশৰ '''হিউএনচাং''' নামে এজনা পণ্ডিত এওঁৰ সময়ত কামৰূপলৈ আহিছিল। {{gap}}উত্তৰ-ভাৰতৰ সেই সময়ত ৰজা হৰ্ষবৰ্দ্ধনে আমাৰ ভাস্কৰ বৰ্ম্মণক বৰ সম্মান কৰিছিল। {{Gap}}(৪) কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্ম্মণৰ চাৰিশ মান বছৰৰ পাছত {{Float left|{{gap}}{{smaller|ব্ৰহ্মপাল, ৰত্নপাল খৃঃ অঃ ১০০০ }}|4em}} ব্ৰহ্মপাল নামেৰে এজনা কোঁৱৰ পুৰণি প্ৰাগজ্যোতিষপুৰতেই সিংহাসনত উঠিছিল। {{Gap}}(৫) এওঁৰ পাছত পুতেক ৰত্নপাল কামৰূপৰ ৰজা হয়। এওঁ বৰ যুদ্ধপ্ৰিয় আছিল। এও সিংহাসনত উঠিয়েই কামৰূপৰ চাৰিওফালে থকা সৰু সৰু ৰাজ্যবোৰলৈ চকু দিয়ে, আৰু একেৰাহে কেইবা বছৰো সেইবোৰ ৰাজ্যৰ লগত যুঁজি ৰাজ্যবোৰ কামৰূপৰ অধীন কৰে। যুঁজৰ স্মৃতিচিহ্ন ৰাখিবৰ মনেৰে এওঁ জয় কৰা ঠাইবোৰত একোটা স্তম্ভ পোতোৱা হৈছিল; এওঁ কোনো এখন ৰণতে হৰা নাছিল; সেই কাৰণে সেই সময়ৰ লোকবিলাকে এওঁক দুৰ্জ্জয় নাম ;<noinclude></noinclude> on0yvlc3l64co0898b1j8klkqasi6gj 243146 243145 2026-03-26T18:21:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243146 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|১৪|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} মিছা কথা কোনোৱে নকৈছিল। দেশৰ মানুহবিলাক বব পৰিশ্ৰমী আছিল আৰু সকলোৱে ৰণ কৰিব জানিছিল। ভাস্কৰ বৰ্ম্মণ, বৰ দয়ালু আৰু পণ্ডিত আছিল; এওঁৰ ৰাজসভাত পণ্ডিতৰ বৰ আদৰ আছিল; এওঁ পণ্ডিতৰ নাম শুনিলেই তেওঁক মাতি আনিছিল; আৰু ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে পণ্ডিত বহুৱাই লৰা-ছোৱালীক শিক্ষা দিয়াইছিল। চীনদেশৰ '''হিউএনচাং''' নামে এজনা পণ্ডিত এওঁৰ সময়ত কামৰূপলৈ আহিছিল। {{gap}}উত্তৰ-ভাৰতৰ সেই সময়ত ৰজা হৰ্ষবৰ্দ্ধনে আমাৰ ভাস্কৰ বৰ্ম্মণক বৰ সম্মান কৰিছিল। {{Gap}}(৪) কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্ম্মণৰ চাৰিশ মান বছৰৰ পাছত {{Float left|{{gap}}{{smaller|ব্ৰহ্মপাল, ৰত্নপাল খৃঃ অঃ ১০০০ }}|4em}} ব্ৰহ্মপাল নামেৰে এজনা কোঁৱৰ পুৰণি প্ৰাগজ্যোতিষপুৰতেই সিংহাসনত উঠিছিল। {{Gap}}(৫) এওঁৰ পাছত পুতেক ৰত্নপাল কামৰূপৰ ৰজা হয়। এওঁ বৰ যুদ্ধপ্ৰিয় আছিল। এও সিংহাসনত উঠিয়েই কামৰূপৰ চাৰিওফালে থকা সৰু সৰু ৰাজ্যবোৰলৈ চকু দিয়ে, আৰু একেৰাহে কেইবা বছৰো সেইবোৰ ৰাজ্যৰ লগত যুঁজি ৰাজ্যবোৰ কামৰূপৰ অধীন কৰে। যুঁজৰ স্মৃতিচিহ্ন ৰাখিবৰ মনেৰে এওঁ জয় কৰা ঠাইবোৰত একোটা স্তম্ভ পোতোৱা হৈছিল; এওঁ কোনো এখন ৰণতে হৰা নাছিল; সেই কাৰণে সেই সময়ৰ লোকবিলাকে এওঁক দুৰ্জ্জয় নাম ;<noinclude></noinclude> 9e0j1rdkjbnfpt9pf1eq9iatnh7vh8n 104 89251 243144 2026-03-26T18:15:08Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243144 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড।|১৩৯}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>হাত তোলা কৰি আনি{{gap|4em}}কিছু কিছু ধন খানি :::জদিবা হোৱয় বাপ ভাই॥ স্বামি ভৈলা ৰাজা জাৰ{{gap|4em}}সৰ্ব্ব ৰাজ্য অধিকাৰ :::সেৱা কৰে জত ৰাজাগণে। ৰামৰ চৰণ সেবি{{gap|4em}}পদ বিৰচিলা চবি :::কবিবৰ দুৰ্গাবৰ ভনে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-::-'''}} {{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—চালনি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>তাৰা বোলে শুন, শুন শুন শুন, আমাৰ বচন শুন। তোৰ ভাতৃ জেষ্ঠ কৰাইলিহি হত অন্যায় কৰাই চন্ন॥ শুনিয়ো সুগ্ৰীৱ মাৰা মোৰ জিৱ ৰাখিবাৰ নুহি যোগ্য। কিষ্কিন্ধ্যাৰ পাটে শোভি দণ্ড চত্ৰে কৰিয়োক ভোগ ৰাজ্য॥ শুনা যুৱৰাজ কৰিলি অকাজ স্বামিক মাৰাইলি মোৰ। তই বধ হেতু ভৈলি ধুম্ৰকেতু তোৰ ভৈলা খিলিঙ্কাৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> axcis6ulxcbp4mfa7di0tue9hgttzxc 104 89252 243147 2026-03-26T18:29:18Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড খণ্ডক কিৰাত ৰাজ্য বুছিল; তেতিয়া তাত কিৰাত বংশৰ ঘটক কিৰাট বছাই ৰাজত্ব কৰিছিল। কামৰূপৰ অসুৰ বংশ দুৰ্বল হোৱাত ঘটক-কিৰাট নামে কিৰাত বজাই কামৰূপৰ কিছু অংশ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243147 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড খণ্ডক কিৰাত ৰাজ্য বুছিল; তেতিয়া তাত কিৰাত বংশৰ ঘটক কিৰাট বছাই ৰাজত্ব কৰিছিল। কামৰূপৰ অসুৰ বংশ দুৰ্বল হোৱাত ঘটক-কিৰাট নামে কিৰাত বজাই কামৰূপৰ কিছু অংশ জয় কৰে। ঘটক কামৰূপৰ সেই খণ্ডৰ বজা হলত অসুৰ বংশৰ নৰকাসুৰ নামে এজন কোঁৱৰ বিদেহলৈ (পাটনা অঞ্চল ) পলাই গল। (s) বিদেহত জনক নামে এজন বজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। নৰকাসুৰ কামৰূপৰ পৰা নৰক পলাই গৈ জনক বজাৰ আশ্ৰয় ললে। নৰকৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰত জনক বা সন্তুষ্ট হল আৰু তেওঁক বৰ মৰম কৰি নিজৰ ঘৰত ৰাখিলে। অলপ দিনৰ ভিতৰতে নৰক জনক ৰজাৰ ঘৰত থাকি যুদ্ধ-বিদ্যাত সুনিপুণ হৈ উঠিল; আৰু হিন্দুধৰ্ম্ম লৈ বিষ্ণুভক্ত হল। ইয়াৰ পাছত নৰক নিজ দেশলৈ আহিলত ৰাজ্যৰ লোকবিলাকে তেওঁৰ হকে ঘটকৰ বিপক্ষে বণ কৰে; ৰণত ঘটক মৰা পৰাত নৰকাসুৰে তেওঁৰ পূৰ্ব্বপুৰুষৰ আসন অধিকাৰ কৰে। 'নৰকাসুৰ বৰ ক্ষমতাৱন্ত ৰজা আছিল। তেওঁ একে ৰাতিৰ ভিতৰতে কামাখ্যা দেৱালয়ৰ মন্দিৰ, পুখুৰী আৰু পাহাৰৰ ওপৰত সজোৱা সেই মন্দিৰলৈ উঠা খটখটি তৈয়াৰ কৰাই দিছিল। নৰকৰ শক্তি বঢ়াব লগে লগে তেওঁ অহঙ্কাৰী হৈ উঠে। সেই সময়ত দ্বাৰকাৰ শ্ৰীকৃষ্ণই দুষ্ট ৰজাসকলক দমাই<noinclude></noinclude> foumqcmokehqvc3j5r7wmajkoy8umdh 243149 243147 2026-03-26T18:34:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243149 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৯}} খণ্ডক কিৰাত ৰাজ্য বুছিল; তেতিয়া তাত কিৰাত বংশৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|ঘটক কিৰাট}}|4em}} ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। কামৰূপৰ অসুৰ বংশ দুৰ্বল হোৱাত ঘটক-কিৰাট নামে কিৰাত ৰজাই কামৰূপৰ কিছু অংশ জয় কৰে। ঘটক কামৰূপৰ সেই খণ্ডৰ ৰজা হলত অসুৰ বংশৰ নৰকাসুৰ নামে এজন কোঁৱৰ বিদেহলৈ (পাটনা অঞ্চল ) পলাই গল। {{gap}}(৪) বিদেহত জনক নামে এজন বজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। {{Float left|{{gap}}{{smaller|নৰকাসুৰৰ }}|4em}} কামৰূপৰ পৰা নৰক পলাই গৈ জনক ৰজাৰ আশ্ৰয় ললে। নৰকৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰত জনক বা সন্তুষ্ট হল আৰু তেওঁক বৰ মৰম কৰি নিজৰ ঘৰত ৰাখিলে। অলপ দিনৰ ভিতৰতে নৰক জনক ৰজাৰ ঘৰত থাকি যুদ্ধ-বিদ্যাত সুনিপুণ হৈ উঠিল; আৰু হিন্দুধৰ্ম্ম লৈ বিষ্ণুভক্ত হল। ইয়াৰ পাছত নৰক নিজ দেশলৈ আহিলত ৰাজ্যৰ লোকবিলাকে তেওঁৰ হকে ঘটকৰ বিপক্ষে বণ কৰে; ৰণত ঘটক মৰা পৰাত নৰকাসুৰে তেওঁৰ পূৰ্ব্বপুৰুষৰ আসন অধিকাৰ কৰে। {{Gap}}নৰকাসুৰ বৰ ক্ষমতাৱন্ত ৰজা আছিল। তেওঁ একে ৰাতিৰ ভিতৰতে কামাখ্যা দেৱালয়ৰ মন্দিৰ, পুখুৰী আৰু পাহাৰৰ ওপৰত সজোৱা সেই মন্দিৰলৈ উঠা খটখটি তৈয়াৰ কৰাই দিছিল। {{gap}}নৰকৰ শক্তি বঢ়াৰ লগে লগে তেওঁ অহঙ্কাৰী হৈ উঠে। সেই সময়ত দ্বাৰকাৰ শ্ৰীকৃষ্ণই দুষ্ট ৰজাসকলক দমাই<noinclude></noinclude> 8nthy8tia1ftd2uewpk9r0eymnnlkqx 243150 243149 2026-03-26T18:34:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243150 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৯}} খণ্ডক কিৰাত ৰাজ্য বুছিল; তেতিয়া তাত কিৰাত বংশৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|ঘটক কিৰাট}}|4em}} ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। কামৰূপৰ অসুৰ বংশ দুৰ্বল হোৱাত ঘটক-কিৰাট নামে কিৰাত ৰজাই কামৰূপৰ কিছু অংশ জয় কৰে। ঘটক কামৰূপৰ সেই খণ্ডৰ ৰজা হলত অসুৰ বংশৰ নৰকাসুৰ নামে এজন কোঁৱৰ বিদেহলৈ (পাটনা অঞ্চল ) পলাই গল। {{gap}}(৪) বিদেহত জনক নামে এজন ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। {{Float left|{{gap}}{{smaller|নৰকাসুৰৰ }}|4em}} কামৰূপৰ পৰা নৰক পলাই গৈ জনক ৰজাৰ আশ্ৰয় ললে। নৰকৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰত জনক বা সন্তুষ্ট হল আৰু তেওঁক বৰ মৰম কৰি নিজৰ ঘৰত ৰাখিলে। অলপ দিনৰ ভিতৰতে নৰক জনক ৰজাৰ ঘৰত থাকি যুদ্ধ-বিদ্যাত সুনিপুণ হৈ উঠিল; আৰু হিন্দুধৰ্ম্ম লৈ বিষ্ণুভক্ত হল। ইয়াৰ পাছত নৰক নিজ দেশলৈ আহিলত ৰাজ্যৰ লোকবিলাকে তেওঁৰ হকে ঘটকৰ বিপক্ষে বণ কৰে; ৰণত ঘটক মৰা পৰাত নৰকাসুৰে তেওঁৰ পূৰ্ব্বপুৰুষৰ আসন অধিকাৰ কৰে। {{Gap}}নৰকাসুৰ বৰ ক্ষমতাৱন্ত ৰজা আছিল। তেওঁ একে ৰাতিৰ ভিতৰতে কামাখ্যা দেৱালয়ৰ মন্দিৰ, পুখুৰী আৰু পাহাৰৰ ওপৰত সজোৱা সেই মন্দিৰলৈ উঠা খটখটি তৈয়াৰ কৰাই দিছিল। {{gap}}নৰকৰ শক্তি বঢ়াৰ লগে লগে তেওঁ অহঙ্কাৰী হৈ উঠে। সেই সময়ত দ্বাৰকাৰ শ্ৰীকৃষ্ণই দুষ্ট ৰজাসকলক দমাই<noinclude></noinclude> 1davdp2xrrcjkhj8cfi8ekogfhmn3xf 104 89253 243148 2026-03-26T18:29:27Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243148 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৪০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>বৰ জস পাইলি জেষ্ঠক মাৰাইলি বিলম্ব কিসক কৰা। বৰ সুখ হৌক বধিয়োক মোক গলে ডাঙ্গ দিয়া মাৰা॥ তাৰাৰ বিলাপে লাগিলন্ত তাপ সুগ্ৰীৱে তুলিয়া মাথ। তাৰাক জে চাই বোলন্ত বিনাই জোৰ কৰি দুই হাত॥ শুনিয়ো গোসানি নিন্দা বোলা বানি মোতে পুনু দিয়া দাই। পূৰ্ব্বৰ বৃত্তান্ত জানা জে সমস্ত তভো নিন্দা মোক আই॥ তথাপি নিন্দস মোকে দিয়া দোষ জানি তুমি দোষ গুণ। দুৰ্গাবৰ দাসে ভনে অপ্ৰয়াসে প্ৰণমি ৰাম চৰণ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-::-'''}} {{center|'''{{Xx-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>তাৰা বোলে ৰাম তুমি পৰম ধাৰ্ম্মিক। বিমুখ সমৰে স্বামি মাৰিলাহা কিক॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4izjrle60rc336x0y63oklecamzpym8 104 89254 243151 2026-03-26T19:05:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড ৬৩ ভবিষ্যতে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰ কাৰবলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে। ফুলেশ্বৰী বাণীৰ মৃত্যুৰ পাছত শিৱসিংহ বজাই অম্বিকা নামব এজনী কুঁৱৰী বিয়া কৰায় আৰু তেওঁকো “বৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243151 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড ৬৩ ভবিষ্যতে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰ কাৰবলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে। ফুলেশ্বৰী বাণীৰ মৃত্যুৰ পাছত শিৱসিংহ বজাই অম্বিকা নামব এজনী কুঁৱৰী বিয়া কৰায় আৰু তেওঁকো “বৰ বজা” উপাধি দিয়ে। অম্বিকা কুঁৱৰীয়ে “হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ” নামৰ এখন সচিত্ৰ হাতীপুথি লিখায়। (৫) শিৱসিংহ বজাৰ পাছত ভায়েক প্ৰমত্ত সিংহ বজা হয়। তেওঁৰ দিনত মানুহ-পিয়ল আৰম্ভ হয়। তেওঁ গুৱাহাটীৰ শুক্ৰেশ্বৰ আক ক দ্ৰেশ্বৰ বাজেশ্বৰ সিংহ বা চুফো ১৭৫১- ১৭৬৯ দেৱালয়ৰ মন্দিৰ আৰু ৰংপুৰৰ ৰংঘৰ নিৰ্ম্মাণ কৰে। তাৰ পাছত তেওঁৰ ভায়েক ৰাজেশ্বৰ সিংহে আহোম মতে চুবেমফা নাম লৈ সিহাসনত উঠে। তেওঁ গড়গাৱৰ পৰা ৰংপুৰলৈ ৰাজধানী আনে আক তাত কিছুমান নতুন, পকা ঘৰ নিৰ্ম্মাণ কৰে। ইংৰাজসকল পোনতে ১৬০০ খৃঃ অব্দত ভাৰতবৰ্ষলৈ বেপাৰ কৰিবলৈ আহিছিল। তেওঁলোকে বেপাব কৰি অতি গোৱালপাৰাত অলপ "দিনব ইংৰাজ-শাসন খৃ: ভিতৰতে আঢ্যৱন্ত হৈ উঠে। তেওঁলোকে অঃ ১৭৬৫ এই দেশৰ বেপাৰৰ সুচল ঠাইত সৰু সৰু জমিদাৰী কিনি লয়; আৰু চোৰ ডকাইতৰপৰা ৰক্ষা পৰিবৰ নিমিত্তে এই বেপাৰীসকলে দহ বাৰ জনকৈ সৈন্য ৰাখিবলৈ ধৰে। পাছত লাহে লাহে এই সৈন্যবিলাকেৰে দেশীয় বজা সকলব ভিতৰত ৰণ হলে তেওঁলোকক সহায় কৰিবলৈ ধৰে।<noinclude></noinclude> n4m3tjknudemij8grofdt4ezug0symr 243152 243151 2026-03-26T19:19:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243152 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৬৩}} ভবিষ্যতে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰ কাৰবলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে। ফুলেশ্বৰী ৰাণীৰ মৃত্যুৰ পাছত শিৱসিংহ ৰজাই অম্বিকা নামৰ এজনী কুঁৱৰী বিয়া কৰায় আৰু তেওঁকো “বৰ ৰজা” উপাধি দিয়ে। অম্বিকা কুঁৱৰীয়ে “হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ” নামৰ এখন সচিত্ৰ হাতীপুথি লিখায়। {{gap}}(৫) শিৱসিংহ ৰজাৰ পাছত ভায়েক প্ৰমত্ত সিংহ ৰজা হয়। তেওঁৰ দিনত মানুহ-পিয়ল আৰম্ভ হয়। তেওঁ গুৱাহাটীৰ শুক্ৰেশ্বৰ আৰু ৰুদ্ৰেশ্বৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|ৰাজেশ্বৰ সিংহ বা চুৰেমফা ১৭৫১-১৭৬৯ }}|4em}}দেৱালয়ৰ মন্দিৰ আৰু ৰংপুৰৰ ৰংঘৰ নিৰ্ম্মাণ কৰে। তাৰ পাছত তেওঁৰ ভায়েক ৰাজেশ্বৰ সিংহে আহোম মতে চুৰেমফা নাম লৈ সিহাসনত উঠে। তেওঁ গড়গাৱৰ পৰা ৰংপুৰলৈ ৰাজধানী আনে আক তাত কিছুমান নতুন, পকা ঘৰ নিৰ্ম্মাণ কৰে। {{gap}}ইংৰাজসকল পোনতে ১৬০০ খৃঃ অব্দত ভাৰতবৰ্ষলৈ বেপাৰ কৰিবলৈ আহিছিল। তেওঁলোকে বেপাৰ কৰি আহি অলপ দিনৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|গোৱালপাৰাত ইংৰাজ-শাসন খৃ:অঃ ১৭৬৫ }}|4em}} ভিতৰতে আঢ্যৱন্ত হৈ উঠে। তেওঁলোকে এই দেশৰ বেপাৰৰ সুচল ঠাইত সৰু সৰু জমিদাৰী কিনি লয়; আৰু চোৰ ডকাইতৰপৰা ৰক্ষা পৰিবৰ নিমিত্তে এই বেপাৰীসকলে দহ বাৰ জনকৈ সৈন্য ৰাখিবলৈ ধৰে। পাছত লাহে লাহে এই সৈন্যবিলাকেৰে দেশীয় ৰজা সকলৰ ভিতৰত ৰণ হলে তেওঁলোকক সহায় কৰিবলৈ ধৰে।<noinclude></noinclude> a7bwlzn398dqngm39isfjwz1url5bx5 104 89255 243153 2026-03-27T01:23:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড १ আৰু আদিমবাসীৰ সম্বন্ধৰপৰা হোৱা আৰু কিছুমান পাছত অহা আৰ্য্য মানুহ। আৰ্য্য ৰাজ্যবোৰ খৃষ্টপূৰ্ব ১০০০–৬০০ ] (১) আৰ্য্যবিলাকে প্ৰথমে উত্তৰ ভাৰততে বাস কৰি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243153 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড १ আৰু আদিমবাসীৰ সম্বন্ধৰপৰা হোৱা আৰু কিছুমান পাছত অহা আৰ্য্য মানুহ। আৰ্য্য ৰাজ্যবোৰ খৃষ্টপূৰ্ব ১০০০–৬০০ ] (১) আৰ্য্যবিলাকে প্ৰথমে উত্তৰ ভাৰততে বাস কৰিছিল আৰু সেই কাৰণে তাৰ নাম তেওঁলোকে আৰ্যাৱৰ্ত্ত দিছিল। পাছত আৰ্য্যাৰৰ্ত্তে ও নোজোৰাত দাক্ষিণাত্য অধিকাৰ কৰি লয়। (২) আৰ্যসকলৰ বহুত খেল বা দল আছিল আৰু দলেপতি একোজন বজা হৈছিল। এই কাৰণেই ভাৰতবৰ্ষত আৰ্য্যসকলৰ বহুত ৰাজ্য স্থাপিত হৈছিল। ৰাজবংশৰ নাম অনুসৰি ৰাজ্যবোৰৰ নাম হৈছিল; তাৰ ভিতৰত কুক, পাঞ্চাল, মৎস্য, কোশল, কাশী, বৈশালী, বিদেহ বা মিথিলা, মগধ আৰু প্ৰাগজ্যোতিষ প্ৰধান। প্ৰাগ জ্যোতিষক কামৰূপও বুলিছিল। মধ্য ভাৰতত চেদি আৰু বিদৰ্ভ নামে দুখন ৰাজ্য স্থাপিত হৈছিল; দক্ষিণ ভাৰতৰ অন্ধ, কলিঙ্গ, চোলা, কেৰল, আৰু পাণ্ড্য ৰাজ্যই প্ৰধান। ৪। কামৰূপৰ কিৰাত আৰু অসুৰ ৰজাসকল (১) প্ৰাচীন কালত কামৰূপক চাৰিটা ভাগত ভগোৱা হৈছিল—কৰতোয়া নৈৰপৰা সোণকোষ- লৈকে কামপীঠ, সোণকোষৰপৰা ৰূপহী (আজিকালি সোণাই) নৈলৈকে (পৰা ঠাইলৈকে) ৰত্নপীঠ, কামৰূপৰ বিভাগ<noinclude></noinclude> hj85d4nuozle0tuu8wrl77p6k3uopvj 243154 243153 2026-03-27T01:33:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243154 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৭}} আৰু আদিমবাসীৰ সম্বন্ধৰপৰা হোৱা আৰু কিছুমান পাছত অহা আৰ্য্য মানুহ। {{center|{{Xxxx-larger|আৰ্য্য ৰাজ্যবোৰ}}}} {{center|'''খৃষ্টপূৰ্ব ১০০০–৬০০''']}} {{Gap}}(১) আৰ্য্যবিলাকে প্ৰথমে উত্তৰ ভাৰততে বাস কৰিছিল আৰু সেই কাৰণে তাৰ নাম তেওঁলোকে আৰ্যাৱৰ্ত্ত দিছিল। পাছত আৰ্য্যাৰৰ্ত্তে ও নোজোৰাত দাক্ষিণাত্য অধিকাৰ কৰি লয়। {{Gap}}(২) আৰ্যসকলৰ বহুত খেল বা দল আছিল আৰু দলেপতি একোজন বজা হৈছিল। এই কাৰণেই ভাৰতবৰ্ষত আৰ্য্যসকলৰ বহুত ৰাজ্য স্থাপিত হৈছিল। ৰাজবংশৰ নাম অনুসৰি ৰাজ্যবোৰৰ নাম হৈছিল; তাৰ ভিতৰত '''কুৰু, পাঞ্চাল, মৎস্য, কোশল, কাশী, বৈশালী, বিদেহ বা মিথিলা, মগধ আৰু প্ৰাগজ্যোতিষ''' প্ৰধান। প্ৰাগ জ্যোতিষক কামৰূপও বুলিছিল। {{gap}}মধ্য ভাৰতত চেদি আৰু বিদৰ্ভ নামে দুখন ৰাজ্য স্থাপিত হৈছিল; দক্ষিণ ভাৰতৰ অন্ধ, কলিঙ্গ, চোলা, কেৰল, আৰু পাণ্ড্য ৰাজ্যই প্ৰধান। {{Gap}}৪। কামৰূপৰ কিৰাত আৰু অসুৰ ৰজাসকল {{Gap}}(১) প্ৰাচীন কালত কামৰূপক চাৰিটা ভাগত ভগোৱা হৈছিল—কৰতোয়া নৈৰপৰা সোণকোষ- লৈকে কামপীঠ, সোণকোষৰপৰা ৰূপহী{{Float left|{{gap}}{{smaller|কামৰূপৰ বিভাগ }}|4em}} (আজিকালি সোণাই) নৈলৈকে (পৰা ঠাইলৈকে) ৰত্নপীঠ,<noinclude></noinclude> 8qegncdz2go5izyp5po1hlz1yuz8wn0 243155 243154 2026-03-27T01:36:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243155 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৭}} আৰু আদিমবাসীৰ সম্বন্ধৰপৰা হোৱা আৰু কিছুমান পাছত অহা আৰ্য্য মানুহ। {{center|{{Xxxx-larger|আৰ্য্য ৰাজ্যবোৰ}}}} {{center|'''খৃষ্টপূৰ্ব ১০০০–৬০০''']}} {{Gap}}(১) আৰ্য্যবিলাকে প্ৰথমে উত্তৰ ভাৰততে বাস কৰিছিল আৰু সেই কাৰণে তাৰ নাম তেওঁলোকে আৰ্যাৱৰ্ত্ত দিছিল। পাছত আৰ্য্যাৰৰ্ত্তে ও নোজোৰাত দাক্ষিণাত্য অধিকাৰ কৰি লয়। {{Gap}}(২) আৰ্যসকলৰ বহুত খেল বা দল আছিল আৰু দলেপতি একোজন বজা হৈছিল। এই কাৰণেই ভাৰতবৰ্ষত আৰ্য্যসকলৰ বহুত ৰাজ্য স্থাপিত হৈছিল। ৰাজবংশৰ নাম অনুসৰি ৰাজ্যবোৰৰ নাম হৈছিল; তাৰ ভিতৰত '''কুৰু, পাঞ্চাল, মৎস্য, কোশল, কাশী, বৈশালী, বিদেহ বা মিথিলা, মগধ আৰু প্ৰাগজ্যোতিষ''' প্ৰধান। প্ৰাগ জ্যোতিষক কামৰূপও বুলিছিল। {{gap}}মধ্য ভাৰতত চেদি আৰু বিদৰ্ভ নামে দুখন ৰাজ্য স্থাপিত হৈছিল; দক্ষিণ ভাৰতৰ অন্ধ, কলিঙ্গ, চোলা, কেৰল, আৰু পাণ্ড্য ৰাজ্যই প্ৰধান। {{Gap}}৪। কামৰূপৰ কিৰাত আৰু অসুৰ ৰজাসকল {{Gap}}(১) প্ৰাচীন কালত কামৰূপক চাৰিটা ভাগত ভগোৱা হৈছিল—কৰতোয়া নৈৰপৰা সোণকোষ-লৈকে কামপীঠ,{{Float left|{{gap}}{{smaller|কামৰূপৰ বিভাগ }}|4em}}সোণকোষৰপৰা ৰূপহী (আজিকালি সোণাই) নৈলৈকে (পৰা ঠাইলৈকে) ৰত্নপীঠ,<noinclude></noinclude> 0fytpy0jv2vkt9mn4zeffac7jrz46zu 243156 243155 2026-03-27T01:36:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243156 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৭}} আৰু আদিমবাসীৰ সম্বন্ধৰপৰা হোৱা আৰু কিছুমান পাছত অহা আৰ্য্য মানুহ। {{center|{{Xxxx-larger|আৰ্য্য ৰাজ্যবোৰ}}}} {{center|'''খৃষ্টপূৰ্ব ১০০০–৬০০''']}} {{Gap}}(১) আৰ্য্যবিলাকে প্ৰথমে উত্তৰ ভাৰততে বাস কৰিছিল আৰু সেই কাৰণে তাৰ নাম তেওঁলোকে আৰ্যাৱৰ্ত্ত দিছিল। পাছত আৰ্য্যাৰৰ্ত্তে ও নোজোৰাত দাক্ষিণাত্য অধিকাৰ কৰি লয়। {{Gap}}(২) আৰ্যসকলৰ বহুত খেল বা দল আছিল আৰু দলেপতি একোজন বজা হৈছিল। এই কাৰণেই ভাৰতবৰ্ষত আৰ্য্যসকলৰ বহুত ৰাজ্য স্থাপিত হৈছিল। ৰাজবংশৰ নাম অনুসৰি ৰাজ্যবোৰৰ নাম হৈছিল; তাৰ ভিতৰত '''কুৰু, পাঞ্চাল, মৎস্য, কোশল, কাশী, বৈশালী, বিদেহ বা মিথিলা, মগধ আৰু প্ৰাগজ্যোতিষ''' প্ৰধান। প্ৰাগ জ্যোতিষক কামৰূপও বুলিছিল। {{gap}}মধ্য ভাৰতত চেদি আৰু বিদৰ্ভ নামে দুখন ৰাজ্য স্থাপিত হৈছিল; দক্ষিণ ভাৰতৰ অন্ধ, কলিঙ্গ, চোলা, কেৰল, আৰু পাণ্ড্য ৰাজ্যই প্ৰধান। {{Gap}}৪। কামৰূপৰ কিৰাত আৰু অসুৰ ৰজাসকল {{Gap}}(১) প্ৰাচীন কালত কামৰূপক চাৰিটা ভাগত ভগোৱা হৈছিল—কৰতোয়া নৈৰপৰা সোণকোষ-লৈকে কামপীঠ, {{Float left|{{gap}}{{smaller|কামৰূপৰ বিভাগ }}|4em}}সোণকোষৰপৰা ৰূপহী (আজিকালি সোণাই) নৈলৈকে (পৰা ঠাইলৈকে) ৰত্নপীঠ,<noinclude></noinclude> cfgco7x0yysbz7350o3rghfd6su2iiq 243157 243156 2026-03-27T01:43:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243157 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৭}} আৰু আদিমবাসীৰ সম্বন্ধৰপৰা হোৱা আৰু কিছুমান পাছত অহা আৰ্য্য মানুহ। {{center|{{Xxxx-larger|আৰ্য্য ৰাজ্যবোৰ}}}} {{center|'''খৃষ্টপূৰ্ব ১০০০–৬০০''']}} {{Gap}}(১) আৰ্য্যবিলাকে প্ৰথমে উত্তৰ ভাৰততে বাস কৰিছিল আৰু সেই কাৰণে তাৰ নাম তেওঁলোকে আৰ্যাৱৰ্ত্ত দিছিল। পাছত আৰ্য্যাৰৰ্ত্তে ও নোজোৰাত দাক্ষিণাত্য অধিকাৰ কৰি লয়। {{Gap}}(২) আৰ্যসকলৰ বহুত খেল বা দল আছিল আৰু দলেপতি একোজন বজা হৈছিল। এই কাৰণেই ভাৰতবৰ্ষত আৰ্য্যসকলৰ বহুত ৰাজ্য স্থাপিত হৈছিল। ৰাজবংশৰ নাম অনুসৰি ৰাজ্যবোৰৰ নাম হৈছিল; তাৰ ভিতৰত '''কুৰু, পাঞ্চাল, মৎস্য, কোশল, কাশী, বৈশালী, বিদেহ''' বা '''মিথিলা, মগধ আৰু প্ৰাগজ্যোতিষ''' প্ৰধান। প্ৰাগ জ্যোতিষক কামৰূপও বুলিছিল। {{gap}}মধ্য ভাৰতত চেদি আৰু বিদৰ্ভ নামে দুখন ৰাজ্য স্থাপিত হৈছিল; দক্ষিণ ভাৰতৰ অন্ধ, কলিঙ্গ, চোলা, কেৰল, আৰু পাণ্ড্য ৰাজ্যই প্ৰধান। {{Gap}}৪। কামৰূপৰ কিৰাত আৰু অসুৰ ৰজাসকল {{Gap}}(১) প্ৰাচীন কালত কামৰূপক চাৰিটা ভাগত ভগোৱা হৈছিল—কৰতোয়া নৈৰপৰা সোণকোষ-লৈকে কামপীঠ, {{Float left|{{gap}}{{smaller|কামৰূপৰ বিভাগ }}|4em}}সোণকোষৰপৰা ৰূপহী (আজিকালি সোণাই) নৈলৈকে (পৰা ঠাইলৈকে) ৰত্নপীঠ,<noinclude></noinclude> h4monx70ci0u0lhjg4z6l39gbrb5lub 104 89256 243176 2026-03-27T04:25:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড ১৫ দিছিল। ৰত্নপালে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰপৰা ৰাজধানী তুলি নি পূৰ্বে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত নতুনকৈ ৰাজধানী পাতে। এই নগৰখনৰ চাৰিওফালে এনে ওখ গড় মাৰি ৰাখিছিল যে,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243176 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড ১৫ দিছিল। ৰত্নপালে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰপৰা ৰাজধানী তুলি নি পূৰ্বে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত নতুনকৈ ৰাজধানী পাতে। এই নগৰখনৰ চাৰিওফালে এনে ওখ গড় মাৰি ৰাখিছিল যে, কোনো শত্ৰুয়ে তাক জয় কৰিবলৈ সাহ কৰা নাছিল, সেই কাৰণে নগৰখনকো মানুহে দুৰ্জ্জয়নগৰ * বুলিছিল। ** (৬) ৰত্নপালৰ পুৰন্দৰ পাল নামে এজন পুত্ৰ আছিল। কিন্তু ৰত্নপাল জীয়াই থাকোতেই পুৰন্দৰে ইন্দ্ৰপাল নামে এটি লৰা ৰাখি স্বৰ্গী হল; বুঢ়া ৰজা পুত্ৰ-শোকত বেচি দিন নাবাচিল। এওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত লৰা ইন্দ্ৰপাল ককাকৰ সিংহাসনত উঠে। কিন্তু অলপ দিনৰ পাছতে এওঁ মৰে আৰু সেই বংশৰ ৰাজত্ব শেষ হয়। সেই সময়ত বিহাৰত পাল বংশই ৰাজত্ব কৰিছিল; সেন বংশ দুৰ্বল হোৱা দেখি পাল বংশই বঙ্গ আৰু কামৰূপ জয় কৰে। আৰু তেতিয়াৰেপৰা কিছু কাললৈ বিহাৰৰ পাল বংশৰ কেইজনমান বজাই ইয়াত ৰাজত্ব কৰে। কুমাৰ পাল নামৰ এজন ৰজাই দ্বাদশ শতিকাৰ আগ ভাগতে কামৰূপত ৰাজত্ব কৰিছিল; এওঁ ব্ৰাহ্মণক মাটি দান কৰিছিল। (৭) ইয়াৰ পাছত বিহাৰৰ পালবজা দুৰ্ব্বল হোৱাত স্বাধীন হয়; আৰু ধৰ্ম্মপাল নামৰ এজন বজাই গুৱাহাটীৰ পশ্চিম খণ্ডত স্বাধীন ভাৱে বাজত্ব ধৰ্ম্মপাল (দ্বাদশ শতিকা ) কৰে। এওঁ ক্ষত্ৰিয় বংশৰ ৰজা আছিল। ধৰ্ম্মপালে পশ্চিমৰপৰা বহু ব্ৰাহ্মণ-কায়স্থ . গুৱাহাটীৰ ৩০ মাইলমান পূৰ্বে থকা ডিমৰুৱাই দুৰ্জয়নগ বুলি অনুমান হয়।<noinclude></noinclude> 240l16y0u2qg8qkuaj017bqnldadunz 243178 243176 2026-03-27T04:32:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243178 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||প্ৰথম খণ্ড|১৫}} দিছিল। ৰত্নপালে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰপৰা ৰাজধানী তুলি নি পূৰ্বে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত নতুনকৈ ৰাজধানী পাতে। এই নগৰখনৰ চাৰিওফালে এনে ওখ গড় মাৰি ৰাখিছিল যে, কোনো শত্ৰুয়ে তাক জয় কৰিবলৈ সাহ কৰা নাছিল, সেই কাৰণে নগৰখনকো মানুহে দুৰ্জ্জয়নগৰ * বুলিছিল। {{gap}}(৬) ৰত্নপালৰ পুৰন্দৰ পাল নামে এজন পুত্ৰ আছিল। কিন্তু ৰত্নপাল জীয়াই থাকোতেই পুৰন্দৰে ইন্দ্ৰপাল নামে এটি লৰা ৰাখি স্বৰ্গী হল; বুঢ়া ৰজা পুত্ৰ-শোকত বেচি দিন নাবাচিল। এওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত লৰা ইন্দ্ৰপাল ককাকৰ সিংহাসনত উঠে। কিন্তু অলপ দিনৰ পাছতে এওঁ মৰে আৰু সেই বংশৰ ৰাজত্ব শেষ হয়। {{Gap}}সেই সময়ত বিহাৰত পাল বংশই ৰাজত্ব কৰিছিল; সেন বংশ দুৰ্বল হোৱা দেখি পাল বংশই বঙ্গ আৰু কামৰূপ জয় কৰে। আৰু তেতিয়াৰেপৰা কিছু কাললৈ বিহাৰৰ পাল বংশৰ কেইজনমান ৰজাই ইয়াত ৰাজত্ব কৰে। {{Gap}}কুমাৰ পাল নামৰ এজন ৰজাই দ্বাদশ শতিকাৰ আগ ভাগতে কামৰূপত ৰাজত্ব কৰিছিল; এওঁ ব্ৰাহ্মণক মাটি দান কৰিছিল। (৭) ইয়াৰ পাছত বিহাৰৰ পালবজা দুৰ্ব্বল হোৱাত স্বাধীন হয়; আৰু ধৰ্ম্মপাল নামৰ এজন ৰজাই গুৱাহাটীৰ পশ্চিম খণ্ডত স্বাধীন ভাবে {{Float left|{{gap}}{{smaller|ধৰ্মপাল|(দ্বাদশ শতিকা )}}|4em}} ৰাজত্ব কৰে। এওঁ ক্ষত্ৰিয় বংশৰ ৰজা আছিল। ধৰ্ম্মপালে পশ্চিমৰপৰা বহু ব্ৰাহ্মণ-কায়স্থ {{Rule|}} *গুৱাহাটীৰ ৩০ মাইলমান পূৰ্বে থকা ডিমৰুৱাই দুৰ্জয়নগৰ বুলি অনুমান হয়।<noinclude></noinclude> juewonaqsqs37w372iyx2ore8jbjlnu 243179 243178 2026-03-27T04:33:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243179 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||প্ৰথম খণ্ড|১৫}} দিছিল। ৰত্নপালে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰপৰা ৰাজধানী তুলি নি পূৰ্বে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত নতুনকৈ ৰাজধানী পাতে। এই নগৰখনৰ চাৰিওফালে এনে ওখ গড় মাৰি ৰাখিছিল যে, কোনো শত্ৰুয়ে তাক জয় কৰিবলৈ সাহ কৰা নাছিল, সেই কাৰণে নগৰখনকো মানুহে দুৰ্জ্জয়নগৰ * বুলিছিল। {{gap}}(৬) ৰত্নপালৰ পুৰন্দৰ পাল নামে এজন পুত্ৰ আছিল। কিন্তু ৰত্নপাল জীয়াই থাকোতেই পুৰন্দৰে ইন্দ্ৰপাল নামে এটি লৰা ৰাখি স্বৰ্গী হল; বুঢ়া ৰজা পুত্ৰ-শোকত বেচি দিন নাবাচিল। এওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত লৰা ইন্দ্ৰপাল ককাকৰ সিংহাসনত উঠে। কিন্তু অলপ দিনৰ পাছতে এওঁ মৰে আৰু সেই বংশৰ ৰাজত্ব শেষ হয়। {{Gap}}সেই সময়ত বিহাৰত পাল বংশই ৰাজত্ব কৰিছিল; সেন বংশ দুৰ্বল হোৱা দেখি পাল বংশই বঙ্গ আৰু কামৰূপ জয় কৰে। আৰু তেতিয়াৰেপৰা কিছু কাললৈ বিহাৰৰ পাল বংশৰ কেইজনমান ৰজাই ইয়াত ৰাজত্ব কৰে। {{Gap}}কুমাৰ পাল নামৰ এজন ৰজাই দ্বাদশ শতিকাৰ আগ ভাগতে কামৰূপত ৰাজত্ব কৰিছিল; এওঁ ব্ৰাহ্মণক মাটি দান কৰিছিল। (৭) ইয়াৰ পাছত বিহাৰৰ পালবজা দুৰ্ব্বল হোৱাত স্বাধীন হয়; আৰু ধৰ্ম্মপাল নামৰ এজন ৰজাই গুৱাহাটীৰ পশ্চিম খণ্ডত স্বাধীন ভাবে {{Float left|{{gap}}{{smaller|ধৰ্মপাল(দ্বাদশ শতিকা )}}|4em}} ৰাজত্ব কৰে। এওঁ ক্ষত্ৰিয় বংশৰ ৰজা আছিল। ধৰ্ম্মপালে পশ্চিমৰপৰা বহু ব্ৰাহ্মণ-কায়স্থ {{Rule|}} *গুৱাহাটীৰ ৩০ মাইলমান পূৰ্বে থকা ডিমৰুৱাই দুৰ্জয়নগৰ বুলি অনুমান হয়।<noinclude></noinclude> 7x8zlc41zrm1ydp2z49cwq7q448urip 104 89257 243180 2026-03-27T04:34:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৬ অসম বুৰঞ্জী পাঠ মানুহ আনি নিজ ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে বহুৱাইছিল। শুৱালকুছিৰ কিছুমান ব্ৰাহ্মণ এওঁবিলাকৰ সন্ততি। (৮) এওঁৰ বংশৰ ৰজাসকলৰ ভিতৰত আমিত্তই আৰিমত্ত প্ৰধান।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243180 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>১৬ অসম বুৰঞ্জী পাঠ মানুহ আনি নিজ ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে বহুৱাইছিল। শুৱালকুছিৰ কিছুমান ব্ৰাহ্মণ এওঁবিলাকৰ সন্ততি। (৮) এওঁৰ বংশৰ ৰজাসকলৰ ভিতৰত আমিত্তই আৰিমত্ত প্ৰধান। কামৰূপ জিলাৰ ৰঙ্গিয়াৰ ওচৰত বৈদগড় নামে এটা গড় আছে, আমিত্তে এই গড়ৰ ভিতৰতে ৰাজধানী পাতি কামৰূপৰ সৰহখিনি ঠাই শাসন কৰিছিল। সেই সময়ত কামৰূপৰ পশ্চিমাংশত কমতা নামে এখন ৰাজ্য গঠিত হয়। বৰ্ত্তমানে কোচবিহাৰ নগৰৰ ১৪ মাইল দূৰত থকা কমতাপুৰেই কামৰূপৰ ৰাজধানী আছিল। আৰ্মিত্তৰ সময়ত কমতাত ফেঙুৱা নামে এজন শ্ৰীমন্ত ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। ফেঙুৱাই নিজে গোটেই কামৰূপৰ ৰজা হবৰ মনেৰে আৰিমত্তৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। আৰিমত্তৰ ভিতৰত ইয়াৰ পাছৰপৰা ঠায়ে ঠায়ে ধৰিলে। শেষত এখন * বৰত আমিত্ত পৰিল। ফেঙুৱা আৰু যুঁজ হবলৈ ফেঙুৱাই তেওঁৰ ৰাজধানী অধিকাৰ কৰিলে। কিন্তু আৰিমত্তৰ পুতেকো বৰ যুঁজাৰু আছিল; তেওঁ ইয়াৰ পাছত ফেঙুৱাৰ লগত বাপেকৰ দিনৰ ৰণ চলাবলৈ ধৰিলে। ফেঙুৱা ৰণত পৰিল। ফেঙুৱাক মাৰি আৰিমত্তৰ পুতেক ৰত্নসিংহ ৰাজপাটত উঠিল, কিন্তু অলপ দিনৰ পাছতে ৰাজ্য এৰি পলাবলগীয়া হল। * কোনো কোনোৱে এই ৰণ আৰিকাটী-মুখত হৈছিল বুলি কয়।<noinclude></noinclude> ggnnnxjoee4nr0tnt46zriw9eb3zrp7 243182 243180 2026-03-27T04:39:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243182 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|১৬||অসম বুৰঞ্জী পাঠ}} মানুহ আনি নিজ ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে বহুৱাইছিল। শুৱালকুছিৰ কিছুমান ব্ৰাহ্মণ এওঁবিলাকৰ সন্ততি। {{Gap}}(৮) এওঁৰ বংশৰ ৰজাসকলৰ ভিতৰত আৰিমত্তই{{Float left|{{gap}}{{smaller|অৰিমত্ত}}|4em}}প্ৰধান। কামৰূপ জিলাৰ ৰঙ্গিয়াৰ ওচৰত '''বৈদৰগড়''' নামে এটা গড় আছে, আৰিমত্তে এই গড়ৰ ভিতৰতে ৰাজধানী পাতি কামৰূপৰ সৰহখিনি ঠাই শাসন কৰিছিল। {{gap}}সেই সময়ত কামৰূপৰ পশ্চিমাংশত '''কমতা''' নামে এখন ৰাজ্য গঠিত হয়। বৰ্ত্তমানে কোচবিহাৰ নগৰৰ ১৪ মাইল দূৰত থকা কমতাপুৰেই কামৰূপৰ ৰাজধানী আছিল। আৰ্মিত্তৰ সময়ত কমতাত ফেঙুৱা নামে এজন শ্ৰীমন্ত ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। ফেঙুৱাই নিজে গোটেই কামৰূপৰ ৰজা হবৰ মনেৰে আৰিমত্তৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ফেঙুৱা আৰু আৰিমত্তৰ ভিতৰত ইয়াৰ পাছৰপৰা ঠায়ে ঠায়ে যুঁজ হবলৈ ধৰিলে। শেষত এখন * ৰণত আৰিমত্ত পৰিল। ফেঙুৱাই তেওঁৰ ৰাজধানী অধিকাৰ কৰিলে। কিন্তু আৰিমত্তৰ পুতেকো বৰ যুঁজাৰু আছিল; তেওঁ ইয়াৰ পাছত ফেঙুৱাৰ লগত বাপেকৰ দিনৰ ৰণ চলাবলৈ ধৰিলে। ফেঙুৱা ৰণত পৰিল। ফেঙুৱাক মাৰি আৰিমত্তৰ পুতেক ৰত্নসিংহ ৰাজপাটত উঠিল, কিন্তু অলপ দিনৰ পাছতে ৰাজ্য এৰি পলাবলগীয়া হল। {{rule|}} * কোনো কোনোৱে এই ৰণ আৰিকাটী-মুখত হৈছিল বুলি কয়।<noinclude></noinclude> ajz6pzp69c7oq1oybv7qhvtvrc1fj1e 104 89258 243195 2026-03-27T06:28:33Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243195 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড।|১৪১}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>শুনা ৰাম জেন তুমি কৰিলাহা পাপ। সিমা দণ্ড কৰি আজ্ঞা দেও কিছু শাপ॥ বাহুব প্ৰতাপে তুমি সীতাক লভিবা অগ্নিত পৰিক্ষা কৰি অজোধ্যাক নিবা॥ তজু পত্নী সীতা দেবি হোন্ত মহাশান্তি। তোমাক এড়িয়া সীতা শোক লগাইবন্তি॥ মই জেন শোক পাইলো স্বামিৰ বিয়োগে। তোমাক বঞ্চিবো সীতা দেবিৰ সম্ভোগে॥ হৃদয়ত প্ৰণয় বিৰহ দিয়া সাল। তোমাক বঞ্চিয়া দেবি জাইবন্ত পাতাল॥ পাচে কতোক্ষণে সচেতন ভৈলা বালি। চক্ষু মেলি কুটুম্বক চাইলা মাথা তুলি॥ দেখন্ত অঙ্গদ, চৰণত পৰি আছে। সমস্ত সমাজ বেঢ়ি কান্দি আগে পাছে॥ ডাইন হাতে অঙ্গদক আলিঙ্গিলা ধৰি। বাম হাতে ধৰিলন্ত তাৰা পাটেশ্বৰি॥ হৰি হৰি পুত্ৰ মোৰ তাৰা পাটেশ্বৰি। সবাকো এৰিয়া হেৰা মই জাও মৰি॥ ভয়াই সুগ্ৰীৱ মোৰ বচনক শুন। মৃতক ভাতৃৰ নধৰিবা দোষ গুন॥ . যুৱৰাজ কৰি অঙ্গদক ভালে ৰাখা। মোৰ বলে বিৰ্য্যে পুত্ৰ তোৰ হৈবো সখা॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> t0vhrht0ydvsbrfblzgawhfre91l00w 243205 243195 2026-03-27T08:16:41Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243205 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড।|১৪১}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>শুনা ৰাম জেন তুমি কৰিলাহা পাপ। সিমা দণ্ড কৰি আজ্ঞা দেও কিছু শাপ॥ বাহুব প্ৰতাপে তুমি সীতাক লভিবা অগ্নিত পৰিক্ষা কৰি অজোধ্যাক নিবা॥ তজু পত্নী সীতা দেবি হোন্ত মহাশান্তি। তোমাক এড়িয়া সীতা শোক লগাইবন্তি॥ মই জেন শোক পাইলো স্বামিৰ বিয়োগে। তোমাক বঞ্চিবো সীতা দেবিৰ সম্ভোগে॥ হৃদয়ত প্ৰণয় বিৰহ দিয়া সাল। তোমাক বঞ্চিয়া দেবি জাইবন্ত পাতাল॥ পাচে কতোক্ষণে সচেতন ভৈলা বালি। চক্ষু মেলি কুটুম্বক চাইলা মাথা তুলি॥ দেখন্ত অঙ্গদ, চৰণত পৰি আছে। সমস্ত সমাজ বেঢ়ি কান্দি আগে পাছে॥ ডাইন হাতে অঙ্গদক আলিঙ্গিলা ধৰি। বাম হাতে ধৰিলন্ত তাৰা পাটেশ্বৰি॥ হৰি হৰি পুত্ৰ মোৰ তাৰা পাটেশ্বৰি। সবাকো এৰিয়া হেৰা মই জাও মৰি॥ ভয়াই সুগ্ৰীৱ মোৰ বচনক শুন। মৃতক ভাতৃৰ নধৰিবা দোষ গুন॥ . যুৱৰাজ কৰি অঙ্গদক ভালে ৰাখা। মোৰ বলে বিৰ্য্যে পুত্ৰ তোৰ হৈবো সখা॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> j5xb2drdx11uremnr178jdbexw66n1a 104 89259 243196 2026-03-27T07:39:15Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243196 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৪২|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>এহি বুলি সুগ্ৰীৱক মুখে চুমা দিলা। অঙ্গদ পুত্ৰক হাতে হাতে সমৰ্পিলা॥ শুনা বোলো প্ৰাণ বাপ তনয় অঙ্গদ। তোহোৰ খুৰায়ে পাইলা ৰাজ্যৰ সম্পদ॥ জিতো পুত্ৰে গুৰু লঘু মানে নিৰন্তৰ। সেহি পুত্ৰে হয় বাছা কুল বংশধৰ॥ প্ৰণামোহা ৰামচন্দ্ৰ কৰি হাত জোৰ। অল্পমতি বান্দৰৰ সদা মুখ পোৰ॥ শৰৰ বিষত জতো কৈলো অহঙ্কাৰ। সি সকলো জেন প্ৰভু ক্ষমাহা আমাৰ॥ এহি বুলি গল হন্তে খসাই দিব্য মালা। প্ৰণতি কৰিয়া শ্ৰীৰামৰ হাতে দিলা॥ শুনা শুনা শুনা প্ৰভু ৰাম ৰঘুবৰ। দিয়া মালা সুগ্ৰীৱৰ মাথাৰ উপৰ॥ অঙ্গদ কুমাৰ মোৰ তাৰা পাটেশ্বৰি। দুই হান্তকে প্ৰভু পালিবাহা ভাল কৰি॥ বালিক সম্বুধি মাতিলন্ত প্ৰভু ৰাম। ভাৰ্য্যাপুত্ৰ শোক তুমি কৰা উপশম॥ তোমাতে অধিক কৰি সুগ্ৰীৱে পালিব। আনন্দিত মনে কালে ৰাজ্য ভাগে নিব॥ এহি বুলি মালা ৰামে দিলা সুগ্ৰীৱক। বিমানত চৰি বালি জান্ত সুৰলোক॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 7owo25gt3yx80g5yanr7jzlb5d6ybrp 104 89260 243197 2026-03-27T07:45:51Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243197 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড।|১৪৩}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>থৰ মৰ ভৈলা বালিৰাইৰ হাত ভৰি। অচেতন হুয়া থাকিলন্ত দান্ত ভিৰি॥ ৰুধিৰ লেপিত বান বাজ হৈয়া গৈলা। চিকমিকি কৰি জেন আদিত্যৰ খেলা॥ সাগৰত স্নান কৰি শুদ্ধ হুয়া জাই। ৰাঘবৰ টোনত পশিলা ক্ষন্তেকাই॥ স্বামিক বেঢ়িয়া কান্দে পাটেশ্বৰি লোকে। সুগ্ৰীৱে কান্দন্ত আতি জেষ্ঠ ভাইৰ শোকে॥ ৰাঘবে বোলন্ত মিত্ৰ নুহিকে যুগুত। বিস্তৰ ক্ৰন্দন নুহি মৃতকৰ হিত॥ জাণ্টে চিতা পাতিয়োক বহল বিস্তৰ। তাতে তুলি বালিক জে কৰিয়ো সংহাৰ॥ লক্ষণে বোলন্ত শুনা ৰাণী পাটেশ্বৰি। যুগুত বচন শুনা ক্ৰন্দনক এৰি॥ চতুৰ্দোল আনি তাতে বালিৰাইক তোলা। সুগ্ৰীৱ অঙ্গদ দুই কান্ধে লক দৌলা॥ শিৰোগত কৰিলন্ত লক্ষণৰ বোল। তেতিক্ষণে আনাইলেক দিব্য চতুৰ্দ্দোল॥ সুগ্ৰীৱ অঙ্গদ দুয়ো কান্ধে কৰি লৈলা। বালিক বাহিয়া দুইয়ে নদি কুলে নিলা॥ হুনুমন্ত প্ৰমুখে বিশেষ কপিগণ। বড় বড় বৃক্ষ আনি পাতি চিতাখান॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4bshjbpzeq7r615ihxyk98igdvu5p7t 104 89261 243198 2026-03-27T07:51:04Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243198 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৪৪|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>তুলিয়া বালিক তাতে দহন কৰিলা। অনুগামি জাইতে তাৰা ৰামে নিষেধিলা॥ থাকোক শ্মশান অগ্নি মই দিলো বৰ। জদ্যাপি গগণে থাকে চন্দ্ৰ দিবাকৰ॥ তাৱত থাকিবো তোমাৰ পতিব্ৰতা ধৰ্ম্ম। অঙ্গদে কৰোক বালিৰাইৰ প্ৰেত কৰ্ম্ম॥ ৰামব বচনে তাৰাদেবি পাটেশ্বৰি। শোকে দুখে চলি গৈলা কিষ্কিন্ধ্যা নগৰি॥ কৰিলা উদক ক্ৰিয়া পিণ্ড জলাঞ্জলি। শশাঙ্ক কৰিয়া জ্ঞাতি ভুঞ্জাইলা সমুলি॥ পাছে ৰামে আনাই সাত সাগৰৰ জল। সুগ্ৰীৱক ৰাজা পাতিলন্ত কৌতুহল॥ যুৱৰাজ পদ দিলা অঙ্গদ বিৰক। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ ৰামৰ সেৱক॥</poem>{{Block center/e}} {{center|কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড}} {{center|সমাপ্ত।}}<noinclude></noinclude> 8b4qewdcp48u9pa80c0ouaqnkr8itnz 104 89262 243199 2026-03-27T07:57:19Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243199 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xxxx-larger|সুন্দৰাকাণ্ড।}}'''}} {{center|'''{{X-larger|পয়াৰ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>পশ্ৰৰ্ৱন্ন নামে গিৰি অতি বিতোপন। তহিতে বসতি কৈলা শ্ৰীৰাম লক্ষণ॥ সুগ্ৰীৱে বোলন্ত বাপু শুনা যুৱৰাজ। ৰাঘৰৰ বাপ কিচো সাধিয়োক কাজ॥ হুনুমন্ত আদি কৰি সব সৈন্য লই। জানকিৰ বাত্ৰা বাপ লৈয়া আসাগই॥ ৰাজাৰ বচন পাচে অঙ্গদে শুনিলা। সব সৈন্যে ৰাঘবৰ চৰণ বন্দিলা॥ সুগ্ৰীৱক নমি পাচে জত কপিগণ। সীতাৰ উদ্দেশে সবে কৰিলা গমন।॥ সেহি সময়ত ৰামে অঙ্গুষ্টি খসাইলা। প্ৰত্যয় কৰিতে হুনুমান হাতে দিলা॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 2k92jcvyxq1bf5wgyyrl7i3ozamltj8 104 89263 243200 2026-03-27T08:02:59Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243200 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৪৬|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>আনন্দ কৰিয়া কপি সব চলি গৈলা। সম্পতি পক্ষিক জাই দৰিশন পাইলা॥ পক্ষিৰাজে বাত্ৰা কহিলন্ত অঙ্গদত। জানকিক থৈয়া আচে অশোক বনত॥ সম্পাতিৰ মুখে বাত্ৰা অঙ্গদে শুনিলা। সাগৰ তিৰক সবে অতি শিঘ্ৰে পাইলা॥ আনন্দ উৎসৱে চলি গৈলা কপিগণ। সাগৰৰ ঢউ দেখি ভৈলা কম্পমান॥ অঙ্গদে বোলন্ত শুনা সবে জ্ঞাতিগণ। সাগৰ লঙ্ঘিবে প্ৰতি জাইবে কোন জন॥ কোনে জাইবে শিঘ্ৰে আসি কহিয়ো আমাত। হেন শুনি ভৈলা কপি যত ভয় ভিত॥ অঙ্গদৰ আগে সবে কৰ জোৰ কৰি। আপোনাৰ বল বিৰ্য্য কহে আগ বাৰি॥ কেৱে দশ বিচ ত্ৰিশ চল্লিশ পঞ্চাশ। যাঠিজে সত্তৰি আশী নব্বৈ কৰে সাস॥ দুই ধিক নব্বৈ কেহো জনে আগুৱাইল। কেহো জনে মন্দ একশত জে বুলিলা॥ গাৱে গাৱে আপোনাৰ বল বিৰ্য্য কৈলা। আপনি অঙ্গদ পাছে লঙ্কাক ওলাইলা॥ বৃদ্ধ জাম্বুৱন্তে অঙ্গদত বিনাৱয়। জিতোজন লঙ্কা জাইবে সমিপে আচয়॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 5tq6a3f1ool13mbiivgemx82t1kg4mb 104 89264 243201 2026-03-27T08:07:23Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243201 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সুন্দৰাকাণ্ড।|১৪৭}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>শুনা বাপু হুনুমন্ত সাধিয়োক কাজ। লঙ্কাক জাইবাক তুমি হুয়ো বাপু সাজ॥ এহি বুলি জন্ম কথা কৈলা হুনুমন্তে। সব সৈন্য মহেন্দ্ৰ গিৰিত উঠিলন্তে॥ দক্ষিণক মুখ কৰি বায়ুৰ কুমাৰ। লম্ফ দিয়া সাগৰ জে হৈ গৈলা পাৰ॥ সুৰ্য্যক নমিয়া বিৰ বায়ুৰ কোঁৱৰ। লঙ্কাৰ চৌভিতি হাতি চালে ঘৰ ঘৰ॥ কহিতে নাপাই সীতা বিৰ হুনুমন্ত। ৰাৱন্নাৰ পুৰিত জে শিঘ্ৰে পশিলন্ত তহিতো নাপাই বিৰ সত্বৰে চলিলা। অশোকৰ বন খান দৰ্শন পাইলা॥ কৌতুহলে হুনুমন্তে জাম্প দিয়া গৈলা। সিংসপা বৃক্ষৰ তলে সীতাক দেখিলা॥ ত্ৰৈলোক্যৰ ৰূপ জিনি বসিয়া আছন্ত। ধন্য ধন্য বুলি হুনুমানে প্ৰশংসন্ত॥ কৰ্কটৰ বেশে হুনু সিংসপাত চৰি। বৃক্ষ পত্ৰে আৰ হুয়া থাকিলা আৱৰি॥ অনন্তৰে প্ৰভাতত আসিলা ৰাৱণ। সীতাক বুলিলা দুষ্টে কুখ্যাতি বচন॥ সীতা ক্ৰুদ্ধ হুয়া শাপিবাক সাজ ভৈলা। মন্দোদৰি আসি স্বমি প্ৰবোধিয়া নিলা।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> mytmol1tjlkeismlang9j2uikjz38ni 243202 243201 2026-03-27T08:08:36Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 243202 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সুন্দৰাকাণ্ড।|১৪৭}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>শুনা বাপু হুনুমন্ত সাধিয়োক কাজ। লঙ্কাক জাইবাক তুমি হুয়ো বাপু সাজ॥ এহি বুলি জন্ম কথা কৈলা হুনুমন্তে। সব সৈন্য মহেন্দ্ৰ গিৰিত উঠিলন্তে॥ দক্ষিণক মুখ কৰি বায়ুৰ কুমাৰ। লম্ফ দিয়া সাগৰ জে হৈ গৈলা পাৰ॥ সুৰ্য্যক নমিয়া বিৰ বায়ুৰ কোঁৱৰ। লঙ্কাৰ চৌভিতি হাতি চালে ঘৰ ঘৰ॥ কহিতে নাপাই সীতা বিৰ হুনুমন্ত। ৰাৱন্নাৰ পুৰিত জে শিঘ্ৰে পশিলন্ত॥ তহিতো নাপাই বিৰ সত্বৰে চলিলা। অশোকৰ বন খান দৰ্শন পাইলা॥ কৌতুহলে হুনুমন্তে জাম্প দিয়া গৈলা। সিংসপা বৃক্ষৰ তলে সীতাক দেখিলা॥ ত্ৰৈলোক্যৰ ৰূপ জিনি বসিয়া আছন্ত। ধন্য ধন্য বুলি হুনুমানে প্ৰশংসন্ত॥ কৰ্কটৰ বেশে হুনু সিংসপাত চৰি। বৃক্ষ পত্ৰে আৰ হুয়া থাকিলা আৱৰি॥ অনন্তৰে প্ৰভাতত আসিলা ৰাৱণ। সীতাক বুলিলা দুষ্টে কুখ্যাতি বচন॥ সীতা ক্ৰুদ্ধ হুয়া শাপিবাক সাজ ভৈলা। মন্দোদৰি আসি স্বমি প্ৰবোধিয়া নিলা॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> kvvliw0zcjwyk9bhmd744dxia5ri46b 104 89265 243203 2026-03-27T08:14:00Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243203 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৪৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>সেহি ছেগে হুনুমানে দিলা পৰিচয়। ৰামৰ অঙ্গুষ্টি দিয়া কৰিলা প্ৰত্যয়॥ সীতা বোলে বাপু তুমি জায়ো পুনৰ্ব্বাৰ! ৰামত জনাৱা জাই দুখজে আমাৰ॥ হুনুমন্তে বোলে শুনা জগতৰ আই। কিচো মিঠা বস্তু দিয়া জাও মই খাই॥ দিলন্ত গোসানি মধুফল এক খানি। হাত পাতি বায়ুপুত্ৰে মুখে দিলা আনি॥ অমৃত সমান ফল খাই হুনুমান। সুধিলেক ইতো ফল আচে কোন থান॥ সত্বৰ কৰিয়া কহা জগতৰ আই। লণ্ডভণ্ড কৰি আসো মধুফল খাই॥ ভনে কবি দুৰ্গাবৰে ৰামৰ চৰণে। হৰি ৰাম ৰাম ঘুষিয়োক সৰ্ব্বজনে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-::-'''}} {{X-larger|ৰাগ—বসন্ত।}} {{Block center/s}}<poem>সীতাৰে বোলন্ত হে হুনুমন্ত মহাবল। কেনমতে বাপু তই খাইবি মধুফল॥ একৈক বৃক্ষক ৰাখেহে কৌটি জে ৰাক্ষসে। কেন মতে বাপু তই জাইবি তাৰ পাশে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8zfiua6hnqkonpanbhri5k2vwmbdt5i 243204 243203 2026-03-27T08:14:45Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 243204 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৪৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>সেহি ছেগে হুনুমানে দিলা পৰিচয়। ৰামৰ অঙ্গুষ্টি দিয়া কৰিলা প্ৰত্যয়॥ সীতা বোলে বাপু তুমি জায়ো পুনৰ্ব্বাৰ! ৰামত জনাৱা জাই দুখজে আমাৰ॥ হুনুমন্তে বোলে শুনা জগতৰ আই। কিচো মিঠা বস্তু দিয়া জাও মই খাই॥ দিলন্ত গোসানি মধুফল এক খানি। হাত পাতি বায়ুপুত্ৰে মুখে দিলা আনি॥ অমৃত সমান ফল খাই হুনুমান। সুধিলেক ইতো ফল আচে কোন থান॥ সত্বৰ কৰিয়া কহা জগতৰ আই। লণ্ডভণ্ড কৰি আসো মধুফল খাই॥ ভনে কবি দুৰ্গাবৰে ৰামৰ চৰণে। হৰি ৰাম ৰাম ঘুষিয়োক সৰ্ব্বজনে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-::-'''}} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—বসন্ত।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>সীতাৰে বোলন্ত হে হুনুমন্ত মহাবল। কেনমতে বাপু তই খাইবি মধুফল॥ একৈক বৃক্ষক ৰাখেহে কৌটি জে ৰাক্ষসে। কেন মতে বাপু তই জাইবি তাৰ পাশে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> lz9mrav994rxz9fua3acm81fs414fvu 104 89266 243207 2026-03-27T09:01:05Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243207 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সুন্দৰাকাণ্ড।|১৪৯}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>সকল ৰাক্ষসে মিলিহে তোহোক মাৰিব। ৰামে বাত্ৰা নাপাইবন্ত অকাৰ্য্য ঘটিব॥ আমিয়ো পাইবোহো তাপহে তোহাৰ জে শোকে। ৰামক আনিয়া কোনে সাজিনিব মোকে॥ আক জানি বাপু মোৰ হে সন্দেশক লই। ৰাম লক্ষণক জাই শিঘ্ৰে আনা গই॥ এহি বুলি সীতা দেবিহে মণিগোট দিলা। দুই হাত পাতিয়া তাক হুনুমন্তে লৈলা॥ প্ৰদক্ষিণ কৰি হুনুহে প্ৰণাম কৰিলা। ৰাঘৱৰ হাতে মণিগোট দিবা দিলা॥ বায়ুপুত্ৰ বোলে মোকহে নাম হুনুমন্ত। পম্ৰো শত্ৰু জিনিতে বলৰ নাই অন্ত॥ ৰাৱন্নাক চিনা নিদিহে জাইবাৰ কোন ফল। মধুফল খাইবাৰ ছলেহে বুজো তাৰ বল॥ কৰো নমস্কাৰ মাৱহে দিয়া মোক বৰ। ৰামচন্দ্ৰ সেবি ভনে কবি দুৰ্গাবৰ॥ </poem>{{Block center/e}} {{center|'''--:::--'''}} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—শ্ৰীগন্ধ কালি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>শুনিয়ো গোসানি আই{{gap|4em}}মনে নকৰিবা ভয় হে :::ভয় বৰ নকৰিবা মনে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> q8840bomuv2xfargg8tdxi2yw7nnlzc 243208 243207 2026-03-27T09:01:45Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 243208 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সুন্দৰাকাণ্ড।|১৪৯}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>সকল ৰাক্ষসে মিলিহে তোহোক মাৰিব। ৰামে বাত্ৰা নাপাইবন্ত অকাৰ্য্য ঘটিব॥ আমিয়ো পাইবোহো তাপহে তোহাৰ জে শোকে। ৰামক আনিয়া কোনে সাজিনিব মোকে॥ আক জানি বাপু মোৰ হে সন্দেশক লই। ৰাম লক্ষণক জাই শিঘ্ৰে আনা গই॥ এহি বুলি সীতা দেবিহে মণিগোট দিলা। দুই হাত পাতিয়া তাক হুনুমন্তে লৈলা॥ প্ৰদক্ষিণ কৰি হুনুহে প্ৰণাম কৰিলা। ৰাঘৱৰ হাতে মণিগোট দিবা দিলা॥ বায়ুপুত্ৰ বোলে মোকহে নাম হুনুমন্ত। পম্ৰো শত্ৰু জিনিতে বলৰ নাই অন্ত॥ ৰাৱন্নাক চিনা নিদিহে জাইবাৰ কোন ফল। মধুফল খাইবাৰ ছলেহে বুজো তাৰ বল॥ কৰো নমস্কাৰ মাৱহে দিয়া মোক বৰ। ৰামচন্দ্ৰ সেবি ভনে কবি দুৰ্গাবৰ॥ </poem>{{Block center/e}} {{center|'''--:::--'''}} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—শ্ৰীগন্ধ কালি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>শুনিয়ো গোসানি আই{{gap|3em}}মনে নকৰিবা ভয় হে ::::ভয় বৰ নকৰিবা মনে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> irntequ95j6b6428rlpnjriu13a48j5 104 89267 243209 2026-03-27T09:09:31Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243209 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৫০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>বন ভাঙ্গি ফল খাও{{gap|3em}}ৰাৱন্নাক চিনা দেও ::::প্ৰণামিবো তোমাৰ চৰণে॥ এহি বুলি ৰাম দুতে{{gap|3em}} কতো খানি জাই পথে ::::মনে আতি গুনন্ত বহুত। একজে কাৰ্য্যক জাই{{gap|3em}}নানা কাৰ্য্য সিদ্ধি পাই ::::সেহিসে উত্তম হোৱে দুত॥ মোৰ বল মহিমাক{{gap|3em}}নাজানে গোসানি তাক ::::মনে বড় কৰন্ত সংশয়। ইহান আগত মই{{gap|3em}এক মায়া ধৰো গৈ ::::জেন মতে হোৱন্ত প্ৰত্যয়॥ এহি বুলি হুনুমানে{{gap|3em}}গোসানিৰ বিদ্যমানে ::::ধৰিলন্ত ব্ৰাহ্মণৰ বেশ। হাতত কৰণ্ডি কুশ{{gap|3em}}চলে বিপ্ৰ লাস লাস ::::সোন পাঞ্জি হেন ভৈলা কেশ॥ আপুনি লাঙ্গুল আনি{{gap|3em}}নৱ গুণ কৈলা টানি ::::জক মক কৰে ফোটা দান্ত। থিৰ নাজাই হাত ভৰি{{gap|3em}}বৃদ্ধ বিপ্ৰৰূপ ধৰি ::::দেখি সীতা হাসি তুলিলন্ত॥ সীতা হাসি মাতিলন্ত{{gap|3em}শুন বাপু হনুমন্ত ::::তুষ্ট বৰ কৰিলিহি মোক। লঙ্কাৰ চৌভিতি জাস{{gap|3em}}ঘৰে ঘৰে ফুৰি আস ::::ৰাক্ষসে নো কি কৰিবো তোক॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> cnsz9f702s8m3ughejj64q2ywbvup6i 243210 243209 2026-03-27T09:10:02Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 243210 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৫০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>বন ভাঙ্গি ফল খাও{{gap|3em}}ৰাৱন্নাক চিনা দেও ::::প্ৰণামিবো তোমাৰ চৰণে॥ এহি বুলি ৰাম দুতে{{gap|3em}} কতো খানি জাই পথে ::::মনে আতি গুনন্ত বহুত। একজে কাৰ্য্যক জাই{{gap|3em}}নানা কাৰ্য্য সিদ্ধি পাই ::::সেহিসে উত্তম হোৱে দুত॥ মোৰ বল মহিমাক{{gap|3em}}নাজানে গোসানি তাক ::::মনে বড় কৰন্ত সংশয়। ইহান আগত মই{{gap|3em}এক মায়া ধৰো গৈ ::::জেন মতে হোৱন্ত প্ৰত্যয়॥ এহি বুলি হুনুমানে{{gap|3em}}গোসানিৰ বিদ্যমানে ::::ধৰিলন্ত ব্ৰাহ্মণৰ বেশ। হাতত কৰণ্ডি কুশ{{gap|3em}}চলে বিপ্ৰ লাস লাস ::::সোন পাঞ্জি হেন ভৈলা কেশ॥ আপুনি লাঙ্গুল আনি{{gap|3em}}নৱ গুণ কৈলা টানি ::::জক মক কৰে ফোটা দান্ত। থিৰ নাজাই হাত ভৰি{{gap|3em}}বৃদ্ধ বিপ্ৰৰূপ ধৰি ::::দেখি সীতা হাসি তুলিলন্ত॥ সীতা হাসি মাতিলন্ত{{gap|3em}}শুন বাপু হনুমন্ত ::::তুষ্ট বৰ কৰিলিহি মোক। লঙ্কাৰ চৌভিতি জাস{{gap|3em}}ঘৰে ঘৰে ফুৰি আস ::::ৰাক্ষসে নো কি কৰিবো তোক॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> iwxnwoddam7p82x0td8myvpw6ucbnq6 104 89268 243213 2026-03-27T09:17:18Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243213 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সুন্দৰাকাণ্ড।|১৫১}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>অনন্তৰে হুনুমন্ত{{gap|4em}}লাসে লাসে চলিলস্ত ::::পশিলন্ত ৰাজাৰ আবাস। কালি গৈলা একাদশি{{gap|4em}}আজি ভৈলা দ্বাদশি ::::লঘনত ভৈলোহো হতাশ॥ শৰিৰৰ অগ্নি মোৰ{{gap|4em}}উদবিগ্ন কৰে ঘোৰ ::::পাৰনা কৰিতে অশকত। এক গুটি মধুফল{{gap|4em}}ভুঞ্জিলিহি হৈবো বল ::::বেদ পঢ়ো ৰাজাৰ আগত॥ সৌৰাষ্ট্ৰ দেশত থাকো{{gap|4em}}ৰাজাৰ মুখক দেখোঁ ::::তেবে মোৰ হৈৱন্ত হৰষ। ৰামৰ চৰণ সেবি{{gap|4em}}বিৰচিলা গিত কবি ::::মহামূঢ় দুৰ্গাবৰ দাস॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''--::--'''}} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—চালনি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>দ্বাৰি বোলে বিপ্ৰ কহো জে স্বৰূপ— বিশ্ৰাম কৰিয়ো আতে। ভাণ্ডাৰত ফল নাহিজে সকল জনায়ো ৰাজা আগতে॥ এহি বুলি দ্বাৰি গৈলন্ত লৱৰি ৰাজাত জনাইলা জাই।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4nn31gp4cloqcj73bd0ph7u8is9cn2l 243216 243213 2026-03-27T09:19:40Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 243216 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সুন্দৰাকাণ্ড।|১৫১}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>অনন্তৰে হুনুমন্ত{{gap|4em}}লাসে লাসে চলিলন্ত ::::পশিলন্ত ৰাজাৰ আবাস। কালি গৈলা একাদশি{{gap|4em}}আজি ভৈলা দ্বাদশি ::::লঘনত ভৈলোহো হতাশ॥ শৰিৰৰ অগ্নি মোৰ{{gap|4em}}উদবিগ্ন কৰে ঘোৰ ::::পাৰনা কৰিতে অশকত। এক গুটি মধুফল{{gap|4em}}ভুঞ্জিলিহি হৈবো বল ::::বেদ পঢ়ো ৰাজাৰ আগত॥ সৌৰাষ্ট্ৰ দেশত থাকো{{gap|4em}}ৰাজাৰ মুখক দেখোঁ ::::তেবে মোৰ হৈৱন্ত হৰষ। ৰামৰ চৰণ সেবি{{gap|4em}}বিৰচিলা গিত কবি ::::মহামূঢ় দুৰ্গাবৰ দাস॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''--::--'''}} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—চালনি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>দ্বাৰি বোলে বিপ্ৰ কহো জে স্বৰূপ— বিশ্ৰাম কৰিয়ো আতে। ভাণ্ডাৰত ফল নাহিজে সকল জনায়ো ৰাজা আগতে॥ এহি বুলি দ্বাৰি গৈলন্ত লৱৰি ৰাজাত জনাইলা জাই।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> gb3cfoekqthsn19l9nddi9lql8n7z3h 104 89269 243217 2026-03-27T09:23:32Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243217 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৫২|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>শুনা মহাৰাজ মিলিলা অকাজ বিপ্ৰ আছে দ্বাৰে ৰই॥ খুধাতুৰ হুয়া ফলক মাগিয়া পাৰনা কৰিতে চাই। ভাণ্ডাৰত চাইলো ফলক নাপাইলো- জানাইলোহো মহাৰাই॥ ৰাজা বোলে দ্বাৰি কোৱা গৈ লড়ি বাৰিৰ ভিতৰে জাওক। আচে ৰক্ষীগণ চলোক ব্ৰাহ্মণ ফল মাগি তৈতে খাওক॥ দুৱাৰী আসিয়া ৰাজাৰ আদেশ বিপ্ৰৰ আগত কৈলা। শুনি হুনুমন্ত লৰালৰিকৈ বাৰিৰ ভিতৰে গৈলা॥ পকাফল দেখি চাহন্ত নিৰক্ষি কৌতুকতে হুনুমানে। কামৰ চৰণ সেবি অনুক্ষণ দাস দুৰ্গাবৰ ভনে॥</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> h9amvhxhftdjhb6aoezfldo8s77ze60 104 89270 243219 2026-03-27T09:33:33Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243219 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সুন্দৰাকাণ্ড।|১৫৩}}</noinclude> {{center|'''{{X-larger|পয়াৰ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>অনন্তৰে বাৰিৰ ভিতৰে হুনুমন্ত। এটি ব্ৰাহ্মণৰ বেশে বৃক্ষে চৰিলন্ত॥ সমস্ত জে মধুফল ভুঞ্জি অনন্তৰে। বৃক্ষসব পুতিলন্ত উপৰোক গোৰে॥ ৰক্ষিয়া কটকবিৰে মাৰিলেক ধৰি। কতোজন পলাই জাই কহিলা বাতৰি॥ শুনিয়া ৰাৱণে যোদ্ধাগণ পাঞ্চি দিলা। যুদ্ধ কৰি হুনুমন্তে সমস্ত মাৰিলা॥ অবশেষে ইন্দ্ৰজিত বনে অৱতৰি। বান্ধি আনিলেক কপি ব্ৰহ্মজাল মাৰি॥ সাঙ্গি বান্ধি কান্ধে কৰি ৰাজাত জানাইলা। অনেক সম্বাদ কথা ৰাজা সমে কৈলা॥ বানৰৰ বাক্যে ৰাজা ভৈলা ক্ৰুদ্ধবৰ। প্ৰহস্তক বোলে জাণ্টে খাণ্ডা তুলি ধৰ॥ পাচে ধৰ্ম্ম শাস্ত্ৰ জ্ঞান দেখাই বিভীষণ। ৰাৱন্নাৰ ক্ৰোধ কৰিলন্ত উপশম॥ বুদ্ধি এক কৰি লাঞ্জে কাপুৰ মেৰাইলা। ঘৃত তৈল দিয়া লাঞ্জে অগণি জলাইলা॥ শুনি সীতা অগণিক তুতি কৰিলন্ত। নদহিলা অগনিয়ে শিতল কৰন্ত॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4t4f7rkgifrtdsdxelh109i04dbn5cx 104 89271 243220 2026-03-27T09:39:56Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243220 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৫৪|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem></poem>সমস্ত নগৰি দহি ভস্মীভুত কৈলা। দেব বানি শুনি অগ্নি মুখে জে চুঞ্চিলা॥ সীতাৰ পাশত পাছে লইয়া বিদায়। পাৰ হৈয়া সাগৰ ৰামৰ পাশে যায়॥ আচন্ত সুগ্ৰীৱ সমে শ্ৰীৰাম লক্ষণ। অনন্তৰে উপস্থিত ভৈলা কপিগণ॥ সিবেলা হুনুয়ে মণি ৰাঘৱক দিলা। সঙ্কেত কথাক কহি সঞ্জাত কৰাইলা॥ অনন্তৰে ৰামচন্দ্ৰ সব সৈন্য লৈই। সাগৰ তিৰত সবে প্ৰবেশিলা গৈই॥ ৰাৱনাক পৰিহৰি বিভীষণ ৰাই। গৈলা শ্ৰীৰামৰ পাশে খুজিয়া আশ্ৰয়॥ বিভীষণে দিলে যুক্তি ৰামৰ আশ্বাস। ৰামৰ চৰণ সেবি ভনে দুৰ্গাদাস॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''--::--}'''} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—মালচি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>বিভীষণে বোলে প্ৰভুহে শুনা ৰঘুনাথ। চৰণে শৰণ দিয়া ম‍ই বড় অনাথ॥ ৰাৱনা ৰাজাৰ মইহে হিতক চিন্তন্তে। হিতক বেহিত মানি মোক গৰ্জ্জিলন্তে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> cntmm0qnjuwofhg3ncdqezbbu6n74bd 243221 243220 2026-03-27T09:40:46Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 243221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৫৪|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>সমস্ত নগৰি দহি ভস্মীভুত কৈলা। দেব বানি শুনি অগ্নি মুখে জে চুঞ্চিলা॥ সীতাৰ পাশত পাছে লইয়া বিদায়। পাৰ হৈয়া সাগৰ ৰামৰ পাশে যায়॥ আচন্ত সুগ্ৰীৱ সমে শ্ৰীৰাম লক্ষণ। অনন্তৰে উপস্থিত ভৈলা কপিগণ॥ সিবেলা হুনুয়ে মণি ৰাঘৱক দিলা। সঙ্কেত কথাক কহি সঞ্জাত কৰাইলা॥ অনন্তৰে ৰামচন্দ্ৰ সব সৈন্য লৈই। সাগৰ তিৰত সবে প্ৰবেশিলা গৈই॥ ৰাৱনাক পৰিহৰি বিভীষণ ৰাই। গৈলা শ্ৰীৰামৰ পাশে খুজিয়া আশ্ৰয়॥ বিভীষণে দিলে যুক্তি ৰামৰ আশ্বাস। ৰামৰ চৰণ সেবি ভনে দুৰ্গাদাস॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''--::--}'''} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—মালচি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>বিভীষণে বোলে প্ৰভুহে শুনা ৰঘুনাথ। চৰণে শৰণ দিয়া ম‍ই বড় অনাথ॥ ৰাৱনা ৰাজাৰ মইহে হিতক চিন্তন্তে। হিতক বেহিত মানি মোক গৰ্জ্জিলন্তে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> mqrkmbrptpxbju64um1qd6yp73gvqv7 104 89272 243222 2026-03-27T09:46:56Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243222 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সুন্দৰা কাণ্ড।|১৫৫}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>তথাপিতো কৰজোৰেহে বুলিলোহো মাতি। ক্ৰোধে উঠি আসি মোক মাৰিলেক লাথি॥ আতুৰ ভৈলোহো মই হে ভৈলা বড় শোক। লঙ্কাত এবিয়া আইলো ভাৰ্য্যা পুত্ৰ লোক॥ জাহি ত্ৰাহি ৰামচন্দ্ৰহে শৰণ দিয়োক। অভয় চৰণে প্ৰভু ৰক্ষা কৰিয়োক॥ এহি বুলি বিভীষণেহে আচে কৃতাঞ্জুলি। ৰাম ৰাম ত্ৰাহি ৰাম মুখে আচে বুলি॥ বিভীষণ তুতি শুনিহে ৰাম নাৰায়ণ। সুগ্ৰীৱক বোলে মিত্ৰ জিজ্ঞাসা কাৰণ॥ মহাভক্ত জন ইতোহে ৰাৱনাৰ ভাই। ভাল মতে কৰি মিত্ৰ আনা মোৰ ঠাই॥ সুগ্ৰীৱে শুনিলা জেবেহে ৰামৰ বচনে। প্ৰণতি কাকুতি কৰি দুৰ্গাবৰ ভনে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''--::--'''}} {{center|'''{{X-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>সুগ্ৰীৱ চলিলা জেবে আকাশ প্ৰদেশে। বিভীষণে আনিলা শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ পাশে॥ ৰাঘৱৰ চৰণত দণ্ডৱত কৈলা। প্ৰাণ মিত্ৰ বুলি ৰামে সাৱটি ধৰিলা॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> eavd82uqe34pwxkilt8o03vkhy8klpb 104 89273 243224 2026-03-27T10:05:30Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৫৬|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>বিভীষণে অভিষেক কৰিলা শ্ৰীৰাম। ৰাৱনাক মাৰি দিবো ৰাজ সিংহাসন॥. অনন্তৰে যুক্তি কৰি শ্ৰীৰাম লক্ষণ। সাগৰক পুজিবাক কৰিলা জতন॥ গন্ধ পুষ্প ধুপ দিপ নৈবিদ্য সাদৰি। কৰিলন্ত পুজা ৰাম পুষ্পাঞ্জলি কৰি॥ পুজা সাঙ্গ কৰি ৰামে ধ্যানক কৰিলা। তথাপিতো সাগৰেয়ো দেখাক নিদিলা॥ ৰামৰ চৰণ সেবি কহে দুৰ্গাবৰ। ৰাম ৰাম বুলি তৰা সংসাৰ সাগৰ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|⸻}} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—ৰামগিৰি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>ৰাঘৱে বোলন্ত, শুনাহে লক্ষণ হে, আমাৰ বচন শুনা। মোক অনাদৰ, কৰয় সাগৰ, জাণ্টে ধনুখান আনা॥ সাগৰ মহত্ত, কৰো আজি হত, ধনুবান দিয়া সাজি। কৰো মসিমুৰ, গৰ্বৰ কৰো চুৰ, নামক গুছাও আজি॥ ৰাঘৱৰ বানি, লক্ষণে জে শুনি, ধনুখান আনি দিলা। ৰাগে ধনু ধৰি, অগ্নিবান জুৰি, সাগৰক প্ৰহাৰিলা॥ সাগৰত পৰি, জল ভস্ম কৰি, মাৰিলা মৎস্য মগৰ। ঘোৰ অগ্নি চোটে, পৰি হৃদয়তে, কম্পিলা অতি সাগৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 04lsojun9fdh393238u5rrshtcsmsih 104 89274 243228 2026-03-27T10:18:42Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243228 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সুন্দৰাকাণ্ড।|১৫৭}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>পাচে অনন্তৰে, উঠিয়া সাগৰে, চলিল৷ ৰাম পাসক। কম্পে হাত ভবি, লাস লাস কবি, লৈয়া জে ৰত্নমালাক॥ ৰামৰ আগত, ভৈলা উপগত, কৰিলন্ত কৰ জোৰ। শুনা নাবায়ণ, হুয়ো সুপ্ৰসন্ন, দোষক খমিয়ো মোৰ॥ এহি বুলি মালা, শিৰত পিন্ধাইলা, মনত হৰিষ মনে। ৰামৰ চৰণ, সেবি অনুক্ষণ, দাস দুৰ্গাবৰ ভনে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-::-'''}} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—দেৱমোহন।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>অ কি ঘনশ্যাম —চৰণত মোৰ জে প্ৰণাম। কৃতাঞ্জলি কৰি আসি সাগৰে মাতয় হাসি অল্প কৰি দিলন্ত উত্তৰ। আখাৰেক বোলো বাপ মনত নকৰা তাপ শুনিয়োক ৰাম ৰঘুবৰ॥ তোমাৰেসে বাপে মোক জলে থাপি ৰাখিলেক তুমিয়ো ৰাখিয়ো সেহিমত। স্বপ্নে দেখা নেদিলোহো তযু আগে নাহিলোহো নেদিলোহো দেখা যি কাৰ্জ্জত॥ আনো আসি বড় ভৈলে সিয়ে পন্থ লৈবে বলে খুজিবো সবেয়ো আসি পথ। এহি গুনি নাহিলোহো তযু আগে কহিলোহো উপায়েক দেওঁ জে সুপন্থ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 01gtgg78eamntbblbnkc7r4xw65pgev 104 89275 243230 2026-03-27T10:28:31Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243230 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৫৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>তোমাৰ বংশৰ কিৰ্ত্তি পুন্য জস ৰাখা অতি মহাকিৰ্ত্তি তোমাৰ বাঢ়োক। মোক ৰাখা গদাধৰ অগাধ সাগৰ বৰ মোহোৰ নামক ৰাখিয়োক॥ জল স্ৰজি বান্ধা সেতু কহিলো তাহাৰ হেতু শুনিয়োক ৰাম ৰঘুবৰ। বিশ্বকৰ্ম্মা সুত নল চুলে শিলা নাজাই তল বান্ধিয়োক অগাধ সাগৰ॥ এহি উপদেশ দিয়া সাগৰ নিচুপ হুয়া চলি গৈলা হৈয়া অন্তৰ্ধ্যান। ৰামৰ চৰণ সেবি দাস দুৰ্গাবৰ কবি কৰিলেক ৰাগ বিৰচন॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-::-'''}} {{center|'''{{X-larger|পদ!}}'''}} {{Block center/s}}<poem>ৰামৰ কটাক্ষে সবে জল জন্তু জিল। পুৰ্ব্বমত ভৈলা পুনু জল উথলিল॥ কপিগণ শুনিলাহা সাগৰ বচন। সেতুক বান্ধিবে লাগি কৰিলা জতন॥ বাঘৱৰ আদেশ শুনিয়া কপিগণে। বৃক্ষ শিলা পৰ্ববত আনিবে গৈলা বনে॥ নলে বান্ধিলেক সেতু অদ্ভুত গঠন। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ ৰামৰ চৰণ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|সুন্দৰা কাণ্ড সমাপ্ত।}}<noinclude></noinclude> 8qxniie8aj6j10c6x4fe7slzzignu45 104 89276 243231 2026-03-27T10:28:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড ৩৩ এখনি ধুনীয়া নগৰ নিৰ্ম্মাণ কৰি তালৈ তেওঁৰ ৰাজধানী নিলে। এই সময়ত তেওঁ হিন্দুধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কবি বিশ্বসিংহ নাম লয় আৰু ভায়েকক শিৱসিংহ নাম দি যুৱৰাজ পা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243231 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড ৩৩ এখনি ধুনীয়া নগৰ নিৰ্ম্মাণ কৰি তালৈ তেওঁৰ ৰাজধানী নিলে। এই সময়ত তেওঁ হিন্দুধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কবি বিশ্বসিংহ নাম লয় আৰু ভায়েকক শিৱসিংহ নাম দি যুৱৰাজ পাতে। পিতাকৰ বাৰ খেলৰ মুখিয়াল বাবজন মানুহকে ৰাজধানীলৈ নি মন্ত্ৰী পাতি ললে। এওঁ পশ্চিমফালৰপৰা বহুত পণ্ডিত আনি বৃত্তি বিধান দি ৰাজসভাত বাখিলে। বজাৰ বহুত হাতী, ঘোৰা আৰু উট আছিল; এইবোৰৰ সহায়েৰে তেওঁ অলপ দিনৰ ভিতৰতে কৰতোয়াৰপৰা বৰনদীলৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ খণ্ড ঠাই অধিকাৰ কৰিলে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ এই ৰাজ্যৰ ভিতৰত থকা দেৱালয়বোৰ সংস্কাৰ কৰে আৰু কামাখ্যাদেবীৰ মন্দিব সাজি দিয়ে। এই সময়ত বিশ্বসিংহ এজন! প্ৰখ্যাত বজা বুলি জনাজাত হয়। বিশ্বসিংহ ১৫৩৪ খৃঃ অব্দত স্বৰ্গী হয়। নৰনাৰায়ণ আক চিলাৰায় (খ) বিশ্বসিংহৰ পাছত তেওঁৰ বৰ পুতেক মল্লদেৱে নৰনাৰায়ণ নাম লৈ ৰাজপাটত উঠে আৰু দ্বিতীয় পুত্ৰ শুক্লধ্বজ যুৱৰাজ হয়। শুক্লধ্বজে খৃঃ ১৫৩৪–১৫৮৪ চিলাৰ নিচিনা শত্ৰুৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰিছিল, সেই কাৰণে এওঁক লোকে “চিলাৰায়ো” বুলিছিল। শুক্লধ্বজ বব পৰাক্ৰমী আৰু যোদ্ধা আছিল, সেই কাৰণে তেওঁ যুৱবাজ হৈয়ো সেনাপতিৰ পদ ললে। তেওঁ পশ্চিমীয়া চিপাহীৰ দৰে এদল সৈন্য তৈয়াৰ কৰিলে; আৰু এই<noinclude></noinclude> 5203br8bjazmgedjuommcj2yxwuqc6m 243239 243231 2026-03-27T10:36:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৩}} এখনি ধুনীয়া নগৰ নিৰ্ম্মাণ কৰি তালৈ তেওঁৰ ৰাজধানী নিলে। এই সময়ত তেওঁ হিন্দুধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কবি '''বিশ্বসিংহ''' নাম লয় আৰু ভায়েকক '''শিৱসিংহ''' নাম দি যুৱৰাজ পাতে। পিতাকৰ বাৰ খেলৰ মুখিয়াল বাৰজন মানুহকে ৰাজধানীলৈ নি মন্ত্ৰী পাতি ললে। এওঁ পশ্চিমফালৰপৰা বহুত পণ্ডিত আনি বৃত্তি বিধান দি ৰাজসভাত ৰাখিলে। ৰজাৰ বহুত হাতী, ঘোঁৰা আৰু উট আছিল; এইবোৰৰ সহায়েৰে তেওঁ অলপ দিনৰ ভিতৰতে কৰতোয়াৰপৰা বৰনদীলৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ খণ্ড ঠাই অধিকাৰ কৰিলে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ এই ৰাজ্যৰ ভিতৰত থকা দেৱালয়বোৰ সংস্কাৰ কৰে আৰু কামাখ্যাদেবীৰ মন্দিৰ সাজি দিয়ে। এই সময়ত বিশ্বসিংহ এজন! প্ৰখ্যাত ৰজা বুলি জনাজাত হয়। বিশ্বসিংহ ১৫৩৪ খৃঃ অব্দত স্বৰ্গী হয়। {{Gap}}(খ) বিশ্বসিংহৰ পাছত তেওঁৰ বৰ পুতেক মল্লদেৱে নৰনাৰায়ণ নাম লৈ ৰাজপাটত উঠে আৰু দ্বিতীয় পুত্ৰ শুক্লধ্বজ যুৱৰাজ হয়। শুক্লধ্বজে {{Float left|{{gap}}{{smaller|নৰনাৰায়ণ আৰু চিলাৰায় খৃঃ ১৫৩৪–১৫৮৪ }}|4em}} চিলাৰ নিচিনা শত্ৰুৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰিছিল, সেই কাৰণে এওঁক লোকে “চিলাৰায়ো” বুলিছিল। �� {{gap}}শুক্লধ্বজ বৰ পৰাক্ৰমী আৰু যোদ্ধা আছিল, সেই কাৰণে তেওঁ যুৱৰাজ হৈয়ো সেনাপতিৰ পদ ললে। তেওঁ পশ্চিমীয়া চিপাহীৰ দৰে এদল সৈন্য তৈয়াৰ কৰিলে; আৰু এই<noinclude></noinclude> 1wj37cojjyj222c8nm1e9be4na753sv 243240 243239 2026-03-27T10:36:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243240 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৩}} এখনি ধুনীয়া নগৰ নিৰ্ম্মাণ কৰি তালৈ তেওঁৰ ৰাজধানী নিলে। এই সময়ত তেওঁ হিন্দুধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কবি '''বিশ্বসিংহ''' নাম লয় আৰু ভায়েকক '''শিৱসিংহ''' নাম দি যুৱৰাজ পাতে। পিতাকৰ বাৰ খেলৰ মুখিয়াল বাৰজন মানুহকে ৰাজধানীলৈ নি মন্ত্ৰী পাতি ললে। এওঁ পশ্চিমফালৰপৰা বহুত পণ্ডিত আনি বৃত্তি বিধান দি ৰাজসভাত ৰাখিলে। ৰজাৰ বহুত হাতী, ঘোঁৰা আৰু উট আছিল; এইবোৰৰ সহায়েৰে তেওঁ অলপ দিনৰ ভিতৰতে কৰতোয়াৰপৰা বৰনদীলৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ খণ্ড ঠাই অধিকাৰ কৰিলে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ এই ৰাজ্যৰ ভিতৰত থকা দেৱালয়বোৰ সংস্কাৰ কৰে আৰু কামাখ্যাদেবীৰ মন্দিৰ সাজি দিয়ে। এই সময়ত বিশ্বসিংহ এজন! প্ৰখ্যাত ৰজা বুলি জনাজাত হয়। বিশ্বসিংহ ১৫৩৪ খৃঃ অব্দত স্বৰ্গী হয়। {{Gap}}(খ) বিশ্বসিংহৰ পাছত তেওঁৰ বৰ পুতেক মল্লদেৱে নৰনাৰায়ণ নাম লৈ ৰাজপাটত উঠে আৰু দ্বিতীয় পুত্ৰ শুক্লধ্বজ যুৱৰাজ হয়। শুক্লধ্বজে {{Float left|{{gap}}{{smaller|নৰনাৰায়ণ আৰু চিলাৰায় খৃঃ ১৫৩৪–১৫৮৪ }}|4em}} চিলাৰ নিচিনা শত্ৰুৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰিছিল, সেই কাৰণে এওঁক লোকে “চিলাৰায়ো” বুলিছিল। {{gap}}শুক্লধ্বজ বৰ পৰাক্ৰমী আৰু যোদ্ধা আছিল, সেই কাৰণে তেওঁ যুৱৰাজ হৈয়ো সেনাপতিৰ পদ ললে। তেওঁ পশ্চিমীয়া চিপাহীৰ দৰে এদল সৈন্য তৈয়াৰ কৰিলে; আৰু এই<noinclude></noinclude> bf1tuyb3qw9zoa4nh3ymo0zitpsxpc5 243241 243240 2026-03-27T10:37:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243241 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৩}} এখনি ধুনীয়া নগৰ নিৰ্ম্মাণ কৰি তালৈ তেওঁৰ ৰাজধানী নিলে। এই সময়ত তেওঁ হিন্দুধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কবি '''বিশ্বসিংহ''' নাম লয় আৰু ভায়েকক '''শিৱসিংহ''' নাম দি যুৱৰাজ পাতে। পিতাকৰ বাৰ খেলৰ মুখিয়াল বাৰজন মানুহকে ৰাজধানীলৈ নি মন্ত্ৰী পাতি ললে। এওঁ পশ্চিমফালৰপৰা বহুত পণ্ডিত আনি বৃত্তি বিধান দি ৰাজসভাত ৰাখিলে। ৰজাৰ বহুত হাতী, ঘোঁৰা আৰু উট আছিল; এইবোৰৰ সহায়েৰে তেওঁ অলপ দিনৰ ভিতৰতে কৰতোয়াৰপৰা বৰনদীলৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ খণ্ড ঠাই অধিকাৰ কৰিলে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ এই ৰাজ্যৰ ভিতৰত থকা দেৱালয়বোৰ সংস্কাৰ কৰে আৰু কামাখ্যাদেবীৰ মন্দিৰ সাজি দিয়ে। এই সময়ত বিশ্বসিংহ এজন! প্ৰখ্যাত ৰজা বুলি জনাজাত হয়। বিশ্বসিংহ ১৫৩৪ খৃঃ অব্দত স্বৰ্গী হয়। {{Gap}}(খ) বিশ্বসিংহৰ পাছত তেওঁৰ বৰ পুতেক মল্লদেৱে নৰনাৰায়ণ নাম লৈ ৰাজপাটত উঠে আৰু দ্বিতীয় পুত্ৰ শুক্লধ্বজ যুৱৰাজ হয়। শুক্লধ্বজে {{Float left|{{gap}}{{smaller|নৰনাৰায়ণ আৰু চিলাৰায় খৃঃ ১৫৩৪–১৫৮৪ }}|4em}} চিলাৰ নিচিনা শত্ৰুৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰিছিল, সেই কাৰণে এওঁক লোকে “চিলাৰায়ো” বুলিছিল। {{gap}}শুক্লধ্বজ বৰ পৰাক্ৰমী আৰু যোদ্ধা আছিল, সেই কাৰণে তেওঁ যুৱৰাজ হৈয়ো সেনাপতিৰ পদ ললে। তেওঁ পশ্চিমীয়া চিপাহীৰ দৰে এদল সৈন্য তৈয়াৰ কৰিলে; আৰু এই<noinclude></noinclude> p1ri1rym8ox7vkxf9ybetdbju9gr357 104 89277 243237 2026-03-27T10:35:02Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243237 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|লঙ্কাকাণ্ড!}}'''}} {{center|'''{{X-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>পৰ্ব্বতে উঠিয়া ৰাম সৈন্যে উকি দিলা। ৰাৱন্না ৰাজাৰ শুনি হৃদয় কম্পিলা॥ সচকিতে ৰাজা দশগ্ৰীৱ বাজ ভৈলা। শুক সাৰণক সৈন্য লেখিবে পঠাইল॥ আহিলেক শুক জে সাৰণ সৈন্য লেখি। ৰাৱনাত কহিলেক সব কাৰ্য্য লক্ষি॥ শুনিয়ো গোসাই প্ৰভু কাৰ্য্য জে বিষম। এক এক বিৰ জেন কালান্তক জম॥ হেন শুনি ৰাৱনাৰ মহাক্ৰোধ ভৈলা। শুক সাৰণক গৰ্জ্জি অভ্যন্তৰে গৈলা॥ পাত্ৰ মন্ত্ৰী সবে আসি আলোচিলা কাজ। যুদ্ধ কৰিবাক সকলোৱে ভৈলা বাজ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> nbeekda8iqb60h5lfcxy6sglwkrblao 243238 243237 2026-03-27T10:35:46Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 243238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''''{{Xx-larger|লঙ্কাকাণ্ড!}}'''''}} {{center|'''{{X-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>পৰ্ব্বতে উঠিয়া ৰাম সৈন্যে উকি দিলা। ৰাৱন্না ৰাজাৰ শুনি হৃদয় কম্পিলা॥ সচকিতে ৰাজা দশগ্ৰীৱ বাজ ভৈলা। শুক সাৰণক সৈন্য লেখিবে পঠাইল॥ আহিলেক শুক জে সাৰণ সৈন্য লেখি। ৰাৱনাত কহিলেক সব কাৰ্য্য লক্ষি॥ শুনিয়ো গোসাই প্ৰভু কাৰ্য্য জে বিষম। এক এক বিৰ জেন কালান্তক জম॥ হেন শুনি ৰাৱনাৰ মহাক্ৰোধ ভৈলা। শুক সাৰণক গৰ্জ্জি অভ্যন্তৰে গৈলা॥ পাত্ৰ মন্ত্ৰী সবে আসি আলোচিলা কাজ। যুদ্ধ কৰিবাক সকলোৱে ভৈলা বাজ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> slxn4rxsg3zafo9aivob7jvvbmssrny 104 89278 243242 2026-03-27T10:38:31Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৩৯}}</noinclude><poem>:::চিচিলি আৰু নাপৰি ৰাজ্যৰ আলফঞ্চো ৰজা ৷ :::কোন অধিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ । :::ক্ষতিক চাঁদৰ বিবৰন । :::এক বুধিয়ক কুকুৰৰ কথা । :::মেৰি কেৰিল । :::দুৰ্জনৰ চাতুৰি ৷ :::জহনিৰ বিবৰন। স্ৰীমিৰ মজফৰ হুচেন। :::মাউৰ ধৰা গৰুক দৰব দিয়াৰ কথা । :::অনেক দেসৰ সম্বাদ । :::ডিচেম্বৰ অৰ্থাত পুহৰ পঞ্জিকা ৷ ৮ বচৰ। ডিচেম্বৰ, ১৮৫৩ । নম্বৰ ১২ । :::ফেঁটি সাপৰ বিবৰন । :::এজন কইদি আৰু এন্দুৰৰ কথা । :::আগৰ কালৰ ভবিষ্যত বাক্য । :::মহা চিকন্দৰ আৰু তেওঁৰ মাক । :::পুৰনি ৰুপত লিখা মহা চিকন্দৰ বাদস্যাৰ নকচা :::বিবাহৰ সময়ত যি সকল নিয়ম প্রতিপালন কৰা কৰ্তব্য তাৰ কথা ৷ :::অচম দেসৰ বালক সকলৰ বুধি আৰু যথার্থ গিয়ান বাৰ্হিবৰ উপাই :::বিদ্যাৰ বিষয়ে উপদেশ । :::ইস্বৰত ভক্তি কৰাৰ কথা :::অনেক দেসৰ সম্বাদ । :::জানুআাৰি, অৰ্থাত মাঘৰ পঞ্জিকা । ৯ বচৰ । জানুআৰি, ১৮৫৪। নম্বৰ ১ । :::অনেক দেসৰ সম্বাদ । :::জাত্ৰিকৰ জাত্রা, ৬ অধ্যা। :::ডেউকা হিন ৰিয়া চৰাই :::দিলিৰ ৰজা কুতুব উদিনৰ বংশাৱলি ।</poem><noinclude></noinclude> 835t6hsptw4kby0fpk4bist0l02ma4m 243243 243242 2026-03-27T10:39:40Z Babulbaishya 104 243243 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৩৯}}</noinclude><poem>:::চিচিলি আৰু নাপৰি ৰাজ্যৰ আলফঞ্চো ৰজা ৷ :::কোন অধিকাৰ স্ৰেষ্ঠ । :::ফতিক চাঁদৰ বিবৰন । :::এক বুধিয়ক কুকুৰৰ কথা । :::মেৰি কেৰিল । :::দুৰ্জনৰ চাতুৰি ৷ :::জহনিৰ বিবৰন। স্ৰীমিৰ মজফৰ হুচেন। :::মাউৰ ধৰা গৰুক দৰব দিয়াৰ কথা । :::অনেক দেসৰ সম্বাদ । :::ডিচেম্বৰ অৰ্থাত পুহৰ পঞ্জিকা ৷ ৮ বচৰ। ডিচেম্বৰ, ১৮৫৩ । নম্বৰ ১২ । :::ফেঁটি সাপৰ বিবৰন । :::এজন কইদি আৰু এন্দুৰৰ কথা । :::আগৰ কালৰ ভবিষ্যত বাক্য । :::মহা চিকন্দৰ আৰু তেওঁৰ মাক । :::পুৰনি ৰুপত লিখা মহা চিকন্দৰ বাদস্যাৰ নকচা :::বিবাহৰ সময়ত যি সকল নিয়ম প্রতিপালন কৰা কৰ্তব্য তাৰ কথা ৷ :::অচম দেসৰ বালক সকলৰ বুধি আৰু যথার্থ গিয়ান বাৰ্হিবৰ উপাই :::বিদ্যাৰ বিষয়ে উপদেশ । :::ইস্বৰত ভক্তি কৰাৰ কথা :::অনেক দেসৰ সম্বাদ । :::জানুআাৰি, অৰ্থাত মাঘৰ পঞ্জিকা । ৯ বচৰ । জানুআৰি, ১৮৫৪। নম্বৰ ১ । :::অনেক দেসৰ সম্বাদ । :::জাত্ৰিকৰ জাত্রা, ৬ অধ্যা। :::ডেউকা হিন ৰিয়া চৰাই :::দিলিৰ ৰজা কুতুব উদিনৰ বংসাৱলি ।</poem><noinclude></noinclude> tkvfnjks9my2ofnqlignnt3ahsb2wu7 104 89279 243244 2026-03-27T10:44:42Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৪০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude><poem>:::জাত্ৰা কৰা কথা। :::অৰুনোদইৰ সু নিয়ম। :::এজন বাদস্য়া আৰু দৰবেচ ফকিৰ। :::অচমিয়া লোকলৈ নিবেদন পত্ৰ। :::বিধবাৰ বিবাহ। :::ৰজাৰ মুখ দেখাৰ ফল। :::লৰা কালে কৰিব কৰম। :::ফেবৰুআৰি, অৰ্থাত ফাল্গুনৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ৯ বচৰ। ফেবৰুআৰি, ১৮৫৪। নম্বৰ ২। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::থেহ দেসৰ ৰন। :::বাঘৰ পৰা ৰখ্যা পোআ। :::এট্‌না পৰ্বতৰ বিবৰন। :::অচমিয়া ভাসা। :::মোচাৰ বিবৰন। :::আৰাম স্যাৰ আখ্যান। :::ইলুতমস্যৰ আখ্যান। :::ফিৰোজৰ আখ্যান। :::চুলতানা ৰজিয়া। :::মান্যবৰ শ্ৰীজুত অৰুনোদই সম্পাদক মহাসই মান্যবৰেষু। :::চিকন্দৰিয়া নগৰত সাত লাখ পুথি পোৰা। :::গিয়াতি পৰিয়াল বিলাকলৈ আচৰিব লগা কথা। :::এন্দুৰ আৰু তাৰ বোজাৰ কথা। :::গিত। :::ইস্বৰৰ বচন। :::ইস্বৰৰ আগ্যা। :::বিবাহৰ সম্বাদ।</poem><noinclude></noinclude> t9mbdkwhxl0d749q35zakaahm86d0xy 104 89280 243245 2026-03-27T10:49:06Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৪১}}</noinclude><poem>:::ইংৰাজি দেসৰ ইস্কুল। :::মানুহৰ হাৰ। :::মাৰ্চ, অৰ্থাত চত পঞ্জিকা। ৯ বচৰ। মাৰ্চ, ১৮৫৪। নম্বৰ ৩। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::মৌ মাখিৰ জুধ। :::জাতিকৰ জাত্ৰা। :::আমেৰিকাৰ দুই জন চিকাৰি লোকৰ বিবৰন। :::জুধত ৰখ্যা পোআ। :::কিৰ্তন কৰাৰ কথা। :::অচম দেসৰ জুবা মচলমান সকলক প্ৰতি নিবেদন পত্ৰ। :::অৰুনোদই পৰ্হা লৰা বিলাকলৈ। :::পাকৈ ঢোঁৰা চৰাইৰ বিবৰন। :::এজন চাহাবৰ ঘৰিৰ ওপৰত এই ৰুপ কথা লিখি থোআ হৈচিল। :::দুতিয় বহৰামৰ আখ্যান। :::চতুৰ্থ মচউদৰ আখ্যান। :::নিতি ৰেনু। সম্বাদ পত্ৰ পূৰ্ণচন্দ্ৰোদই। :::Books. :::এপ্ৰিল, অৰ্থাত বহাগ মাহৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন 'পোআ ৰচিত। ৯ বচৰ। এপ্ৰিল, ১৮৫৪। নম্বৰ ৪ :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::পাপিৰ প্ৰাৰ্থনা। :::জাত্ৰিকৰ জাত্ৰা, ৭ আধ্যা। :::মিচা কথাৰ বিবৰন। :::হিত কথা সকল।</poem><noinclude></noinclude> btnehwag6p8i175r5l9x2xjaa3a98n3 104 89281 243246 2026-03-27T10:50:30Z Babulbaishya 104 /* সমস্যা থকা */ 243246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Babulbaishya" /></noinclude><noinclude></noinclude> nno1v6rnqe124dn643f8v66rg3aovgh 243247 243246 2026-03-27T10:50:44Z Babulbaishya 104 /* লিখা নথকা */ 243247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Babulbaishya" /></noinclude><noinclude></noinclude> tbfj0535cusopjh4qlkzrq3xjjcf7cc 104 89282 243248 2026-03-27T10:50:57Z Babulbaishya 104 /* লিখা নথকা */ 243248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Babulbaishya" /></noinclude><noinclude></noinclude> tbfj0535cusopjh4qlkzrq3xjjcf7cc 104 89283 243249 2026-03-27T10:51:07Z Babulbaishya 104 /* লিখা নথকা */ 243249 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Babulbaishya" /></noinclude><noinclude></noinclude> tbfj0535cusopjh4qlkzrq3xjjcf7cc 104 89284 243250 2026-03-27T10:51:21Z Babulbaishya 104 /* লিখা নথকা */ 243250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Babulbaishya" /></noinclude><noinclude></noinclude> tbfj0535cusopjh4qlkzrq3xjjcf7cc 104 89285 243251 2026-03-27T10:51:52Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>১৪৬ অৰুনোদইৰ ধলফাট যিমান ধন খৰছ কৰা যাই, দেশী লোকলৈ সিমান উপকাৰহে হব; আৰু তেতিয়া আটাই লোকৰ হাততে ধন পৰিব। দুখীয়া লোকৰ নিমিতে কামো অধিক হব। কিন্তু বিশেষকৈ এই যি দেশ দুই পৰ্ব্বতৰ মাঝৰ এন্ধাৰত প্ৰায়ে আছে, আৰু পূৰ্ব্বে জ্ঞানী দেশে সৈতে কোনো বেৱহাৰ আৰু সমন্ধো নেৰাখিছিল, এতিয়াৰ পৰা সেই ৰূপ আৰু হৈ নেথাকিব। ইয়ালৈ জাহাজবিলাক সদাই অহা যোআ কৰি থাকিব; আৰু ভাটী দেশবিলাকৰ জ্ঞানো কিছু বেগেৰে সোমাই থাকিব। পূৰ্ব্বে হলে জগতৰ আটাই দেশী লোকে মহা চিন অৰ্থাৎ খেহ দেশৰ পৰাহে ছাহ কিনি কিনি নিছিল; আৰু তাৰ নিমিতেই অশীমা ধন সেই দেশলৈ নি নি থাকিছিল; কিন্তু আৰু অলপ কালৰ পাছে এই ফাললৈহে আহিব৷ আৰু কোনো ৰূপে অসমীয়া লোকে ছাহ অধিক আৰু সাস্তা হোআৰ পাছত যদি আফিম কাণী এৰি, তাৰ সলনি ছাহ খাবলৈ ধৰে, তেতিয়া এই দেশী লোকলৈ বৰ আশা হব। কিয়নো ছাহ হলে, কাণীৰ নিচিনা বিষম আৰু মানুহৰ প্ৰাণ নাসক বস্তু ন হই। তাক খালে মানুহৰ একো বিষম ন কৰে, তাৰ ৰাগী নাই, আৰু কোনো মানুহৰ শৰিলৰ বা মনৰে একো হানি ন কৰে, ছাহ তামোলৰ সমানো সকত ন হই।<noinclude></noinclude> tsz3xmq2te28xosl0udxuu9drqwt3kq 243252 243251 2026-03-27T11:00:09Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৪৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>যিমান ধন খৰছ কৰা যাই, দেশী লোকলৈ সিমান উপকাৰহে হব; আৰু তেতিয়া আটাই লোকৰ হাততে ধন পৰিব। দুখীয়া লোকৰ নিমিতে কামো অধিক হব। কিন্তু বিশেষকৈ এই যি দেশ দুই পৰ্ব্বতৰ মাঝৰ এন্ধাৰত প্ৰায়ে আছে, আৰু পূৰ্ব্বে জ্ঞানী দেশে সৈতে কোনো বেৱহাৰ আৰু সমন্ধো নেৰাখিছিল, এতিয়াৰ পৰা সেই ৰূপ আৰু হৈ নেথাকিব। ইয়ালৈ জাহাজবিলাক সদাই অহা যোআ কৰি থাকিব; আৰু ভাটী দেশবিলাকৰ জ্ঞানো কিছু বেগেৰে সোমাই থাকিব। পূৰ্ব্বে হলে জগতৰ আটাই দেশী লোকে মহা চিন অৰ্থাৎ খেহ দেশৰ পৰাহে ছাহ কিনি কিনি নিছিল; আৰু তাৰ নিমিতেই অশীমা ধন সেই দেশলৈ নি নি থাকিছিল; কিন্তু আৰু অলপ কালৰ পাছে এই ফাললৈহে আহিব। আৰু কোনো ৰূপে অসমীয়া লোকে ছাহ অধিক আৰু সাস্তা হোআৰ পাছত যদি আফিম কাণী এৰি, তাৰ সলনি ছাহ খাবলৈ ধৰে, তেতিয়া এই দেশী লোকলৈ বৰ আশা হব। কিয়নো ছাহ হলে, কাণীৰ নিচিনা বিষম আৰু মানুহৰ প্ৰাণ নাসক বস্তু ন হই। তাক খালে মানুহৰ একো বিষম ন কৰে, তাৰ ৰাগী নাই, আৰু কোনো মানুহৰ শৰিলৰ বা মনৰে একো হানি ন কৰে, ছাহ তামোলৰ সমানো সকত ন হই।<noinclude></noinclude> qvhd0uejsoo8xqgnmht3xq1apmwc395 104 89286 243253 2026-03-27T11:00:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড সৈন্যদল লৈ চাৰিওফালে দিগ্বিজয় কবি ধৰিলে। 10 ফুৰিবলৈ (ঙ) চিলাৰায়ে পোনতে আহোমৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে; আক উত্তৰ পাৰে নাৰায়ণপুৰলৈকে আহোম ৰাজ্য ম অধিকাৰ কবে ( ১৫৪..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড সৈন্যদল লৈ চাৰিওফালে দিগ্বিজয় কবি ধৰিলে। 10 ফুৰিবলৈ (ঙ) চিলাৰায়ে পোনতে আহোমৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে; আক উত্তৰ পাৰে নাৰায়ণপুৰলৈকে আহোম ৰাজ্য ম অধিকাৰ কবে ( ১৫৪৬ খৃঃ অঃ ); আৰু ভায়েক গোঁহাইকমলব হতুৱাই কোচবেহাৰৰপৰা তালৈ এটা ডাঙৰ আলি বন্ধায়। এই আলিক মানুহে গোঁহাইকমলৰ আলি বা বাজগড় বোলে। ইয়াৰ পাছত আহোম ৰজাই কোচক নাৰায়ণপুৰত আক্ৰমণ কৰি পৰাস্ত কৰে। চিলাৰায়ে এই সংবাদ পাই ১৫৬২ খৃঃ অব্দত পুনৰ আক্ৰমণ কৰি আহোম ৰাজ্য জয় কৰে। ইয়াৰ পাছত চিলাৰায়ে কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে; কছাৰী ৰজাই বছৰি ৭০,০০০টকা, ১,০০০ সোণৰ মোহৰ আৰু ৬০ টা হাতী কৰ দিবলৈ গাত লৈ কোচৰ অধীনতা স্বীকাৰ কৰে। মণিপুৰ, জয়ন্তিয়া, শ্ৰীহট্ট আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ লগতো চিলাৰায়ে যুঁজে; আৰু এইবোৰ ৰাজ্যকো কোচ ৰাজ্যৰ কৰতলীয়া কৰে। (চ) ইয়াৰ পাছত চিলাৰায়ে গৌৰবাজ্য আক্ৰমণ কৰে। মুছলমানৰ লগত ৰণ চিলাৰায় বন্দী কোচ আৰু মুছলমানৰ ভিতৰত তুমুল ৰণ হল; এই ৰণত চিলাৰায় হাৰি গৌৰ ৰজাৰ হাতত বন্দী হল। -<noinclude></noinclude> ce9304iton7m9iakzqb8l7h4xjb3pl2 243276 243253 2026-03-27T11:48:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243276 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৫}} সৈন্যদল লৈ চাৰিওফালে দিগ্বিজয় কৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে। {{gap}{(ঙ) চিলাৰায়ে পোনতে আহোমৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে; আক উত্তৰ পাৰে নাৰায়ণপুৰলৈকে আহোম ৰাজ্য ম অধিকাৰ কবে ( ১৫৪৬ খৃঃ অঃ ); আৰু ভায়েক গোঁহাইকমলৰ হতুৱাই কোচবেহাৰৰপৰা তালৈ এটা ডাঙৰ আলি বন্ধায়। এই আলিক মানুহে গোঁহাইকমলৰ আলি বা ৰাজগড় বোলে। {{gap}}ইয়াৰ পাছত আহোম ৰজাই কোচক নাৰায়ণপুৰত আক্ৰমণ কৰি পৰাস্ত কৰে। চিলাৰায়ে এই সংবাদ পাই ১৫৬২ খৃঃ অব্দত পুনৰ আক্ৰমণ কৰি আহোম ৰাজ্য জয় কৰে। {{Gap}}ইয়াৰ পাছত চিলাৰায়ে কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে; কছাৰী ৰজাই বছৰি ৭০,০০০টকা, ১,০০০ সোণৰ মোহৰ আৰু ৬০ টা হাতী কৰ দিবলৈ গাত লৈ কোচৰ অধীনতা স্বীকাৰ কৰে। মণিপুৰ, জয়ন্তিয়া, শ্ৰীহট্ট আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ লগতো চিলাৰায়ে যুঁজে; আৰু এইবোৰ ৰাজ্যকো কোচ ৰাজ্যৰ কৰতলীয়া কৰে। {{Gap}}(চ) ইয়াৰ পাছত চিলাৰায়ে গৌৰবাজ্য আক্ৰমণ কৰে। মুছলমানৰ লগত ৰণ চিলাৰায় বন্দী কোচ আৰু মুছলমানৰ ভিতৰত তুমুল ৰণ হল; এই ৰণত চিলাৰায় হাৰি গৌৰ ৰজাৰ হাতত বন্দী হল। -<noinclude></noinclude> no0jtsah2ai0rxzzlo5uzu6cssf1aza 104 89287 243254 2026-03-27T11:00:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৩৬ অসম বুৰঞ্জী পাঠ এনে সময়তে বঙ্গদেশৰ কালাপাহাৰ নামে এজন কালাপাহাৰ আৰু কামৰূপৰ দেৱালয় সেনাপতিয়ে হিন্দুব মন্দিৰ নষ্ট কৰি ফুৰে। তেওঁ বহুত মুছলমান সেনা লগত লৈ ক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৩৬ অসম বুৰঞ্জী পাঠ এনে সময়তে বঙ্গদেশৰ কালাপাহাৰ নামে এজন কালাপাহাৰ আৰু কামৰূপৰ দেৱালয় সেনাপতিয়ে হিন্দুব মন্দিৰ নষ্ট কৰি ফুৰে। তেওঁ বহুত মুছলমান সেনা লগত লৈ কামৰূপত উপস্থিত হয়। এওঁ জাতিত আগেয়ে বামুণ আছিল, পাছত মুছলমান ছোৱালী বিয়া কৰাই হিন্দুধৰ্ম্মৰ ঘোৰ বিদ্ৰোহী হয়। কালাপাহাৰ পোনতে কামাখ্যাত উপস্থিত হয় আৰু তাৰ মূৰ্ত্তিবোৰ ভাঙে। তাৰ পাছত হাজো আৰু অন্যান্য ঠাইৰ দেৱালয়বোৰ নষ্ট কৰি ফুৰিবলৈ ধৰে। নৰনাৰায়ণে মনৰ বেজাৰত নিভালমাৰি ৰাজধানীতে থাকিল, বাধা দিবলৈ বিশেষ একো চেষ্টা নকৰিলে। কালাপাহাৰে কিছুমান মন্দিৰ নষ্ট কৰি মন্দিৰৰ ভিতৰত পোৱা ধন-বস্তু লৈ গুচি গল। গৌৰ বাজমাতৃ চিলাৰায়ৰ ওপৰত কিবা কথাত সন্তুষ্ট হয়, আৰু তেওঁক মুকলি কৰি দিয়ায়। (ছ) তেওঁ গৌৰৰপৰা আহি মন্দিৰবোৰৰ অৱস্থা দেখি বৰ বেজাৰ পালে। পাছত নৰনাৰায়ণৰ - মন্দিৰ সংস্কাৰ আৰু দিহামতে নষ্টহোৱা মন্দিৰবোৰ মেৰামত আন সংকামবোৰ কবে। চিলাৰায়ৰ মৃত্যুৰ পাছত নৰনাৰা য়ণে গৌৰৰজাৰ পোতক তুলিবৰ অৰ্থে আন এজন নবাবব সৈতে লগ লাগি গৌৰ অধিকাৰ কৰে; আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য দুভাগ কৰি এভাগ নিজে লয়।<noinclude></noinclude> 1b7txcyzroqhkun0pqfek1u5nx7z7ti 104 89288 243255 2026-03-27T11:00:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড ৩१ নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাত বহুত ডাঙৰ ডাঙৰ ব্ৰাহ্মণ আৰু কায়স্থ পণ্ডিত আছিল। এইজনা মহাৰাজৰ অনুগ্ৰহতে তেওঁৰ সভাপণ্ডিতসকলে মহাভাৰত, ভাগৱত আদি অসমীয়া পুথি ল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243255 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড ৩१ নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাত বহুত ডাঙৰ ডাঙৰ ব্ৰাহ্মণ আৰু কায়স্থ পণ্ডিত আছিল। এইজনা মহাৰাজৰ অনুগ্ৰহতে তেওঁৰ সভাপণ্ডিতসকলে মহাভাৰত, ভাগৱত আদি অসমীয়া পুথি লিখিছিল। ইয়াৰ উপৰি বত্নমালা-ব্যাকৰণ আৰু আন আন ভালেমান সংস্কৃত পুথিও এওঁ ৰচনা কৰাইছিল। এওঁৰ আশ্ৰয়তে মহাপুৰুষ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে শেষ কালত অনেক দিন থাকি দেশত ঈশ্বৰ- প্ৰেম বিলাইছিল। (জ) চিলাৰায়ৰ বঘুদেৰ নামে এটি পুত্ৰ আছিল। নৰ- ৰঘুদেৰ বিদ্ৰোহ নাৰায়ণে বাজ্যৰ পূবখণ্ড বঘুদেৱক দি বাকী পশ্চিমখণ্ড তেওঁ নিজে ৰাখে। ৰঘুদেৱে বৰনগৰত ৰাজধানী পাতি বুঢ়া বজা জীয়াই থকা দিনত মহাৰাজ নৰ- তেওঁৰে তলত থাকি ৰাজত্ব কৰিছিল। নাবায়ণে ৫০ বছৰ ৰাজত্ব কৰি ১৫৮৪ খৃঃ অব্দত স্বৰ্গী হয়। তেওঁৰ পাছত পশ্চিম খণ্ডত তেওঁৰ পুতেক লক্ষ্মীনাৰায়ণ ৰজা হয়। কোচ হাজো আক (ঞ) বৰ্ত্তমান গোৱালপাৰা, কামৰূপ আৰু মঙ্গলদৈ মহকুমা খণ্ডক কোচ-হাজো বুলিছিল। ৰঘুদেৱ ১৫৮৪-১৫৯৩ ৰঘুদেৱৰ ভাগত এই কোচ-হাজো, গাৰো পাহাৰ আৰু আজি কালিব মৈমন- সিংহ জিলাৰ উত্তৰখণ্ড পৰিছিল। কিন্তু এই শেষ ব ঠাইখিনি ৰঘুদেৱে বেচি দিন নিজৰ হাতত ৰাখিব নোৱাবিলে। বঙ্গদেশৰ ইছা খাঁ নামে এজন নবাবে এই ঠাই<noinclude></noinclude> r3l64g7q96uhzlwazm37js2qxlzzbxy 104 89289 243256 2026-03-27T11:00:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "46 অসম বুৰঞ্জী পাঠ অধিকাৰ কৰে। বঘুদেৱে কেৱল কোচ হাজোত ৰাজত্ব কবে। বঘুদেৱে কালাপাহাবে নষ্ট কৰা হাজোৰ হয়গ্ৰীৱ মাধৱৰ মন্দিৰ মেৰামত কৰি নতুনকৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু মাধৱ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243256 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>46 অসম বুৰঞ্জী পাঠ অধিকাৰ কৰে। বঘুদেৱে কেৱল কোচ হাজোত ৰাজত্ব কবে। বঘুদেৱে কালাপাহাবে নষ্ট কৰা হাজোৰ হয়গ্ৰীৱ মাধৱৰ মন্দিৰ মেৰামত কৰি নতুনকৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু মাধৱৰ সেৱা-পূজা চলাবলৈ বিস্তৰ মাটি দান কৰে। ( ট ) নৰনাৰায়ণৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক লক্ষ্মীনাৰায়ণ কোচ-ৰাজ্যৰ পশ্চিম খণ্ডত অৰ্থাৎ সোণকোষৰপৰা কৰতোয়ালৈ এই ভূভাগত ৰাজত্ব কবে। এই সময়ত কোচ-বেহাৰ আক লক্ষ্মীনাৰায়ণ সেইখণ্ড ঠাইক কোচ-বেহাৰ বুলিছিল। লক্ষ্মীনাৰায়ণ আৰু পৰীক্ষিত নাৰায়ণৰ কাজিয়া মুছল- মানব কোচ-হাজো অধিকাৰ। খৃঃ ১৬১৩। . (ঠ) বঘুদেৱৰ মৃত্যুৰ পাছত পৰীক্ষিতনাৰায়ণ ৰজা হয়। পৰীক্ষিতনাৰায়ণে লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ অধীনতা স্বীকাৰ নকৰিলে। তাতে লক্ষ্মীনাৰায়ণে বেয়া পাই অকলে বলে নোৱাৰি দিল্লী বাদচাহৰ অধীনতা স্বীকাৰ কৰি বঙ্গৰ নবাবৰ সহায় খোজে। নবাবে ৫০০ খন বজাৰা ( ডাঙৰ নাও ) আৰু বহুত সৈন্য দি এজন ডাঙৰ সেনাপতিক কোচ-হাজো অধিকাৰ কৰিবলৈ পঠায়। এই সৈন্যদলে আহিয়েই পোনপহিলাতে ধুবুৰীৰ ওচৰত থকা পৰীক্ষিতৰ এটা দুৰ্গ অবৰোধ কৰে। ইয়াতেই পৰীক্ষিত আৰু মুছলমানৰ ৰণ হয়; আৰু ক্ৰমাৎ এমাহ যুঁজি মুছলমানে এই দুৰ্গ অধিকাৰ কৰে। পাছত লক্ষ্মী-<noinclude></noinclude> 86zf6nwzpc6mxre2s0anauk11k84t4x 104 89290 243257 2026-03-27T11:01:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড ৩৯ নাবায়ণৰ সম্ভেদ মতে ক্ৰমাৎ উজাই আহি মুছলমানে বনগৰ অধিকাৰ কৰে আৰু পৰীক্ষিতক বন্দী কৰি ঢাকালৈ লৈ যায়, তাৰ পাছত তাৰপৰা দিল্লীলৈ পঠায়। দিল্লীৰপৰা ঘূৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243257 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড ৩৯ নাবায়ণৰ সম্ভেদ মতে ক্ৰমাৎ উজাই আহি মুছলমানে বনগৰ অধিকাৰ কৰে আৰু পৰীক্ষিতক বন্দী কৰি ঢাকালৈ লৈ যায়, তাৰ পাছত তাৰপৰা দিল্লীলৈ পঠায়। দিল্লীৰপৰা ঘূৰি আহোঁতে বাটতে পৰীক্ষিতব মৃত্যু হয়। কোচ-হাজো মুছলমানৰ হাতলৈ গল আৰু হাজোত মুছলমানে থানা (সদৰ ঠাই ) পাতিলে। (ড) পৰীক্ষিতক মুছলমানে বন্দী কৰি নিয়াৰ সময়ত বলীনাৰায়ণ বলীনাৰায়ণ নামে তেওঁৰ ভায়েক এজন আছিল। তেওঁ আহোমৰজাৰ আশ্ৰয় ললেগৈ। অহোমৰাজে তেওঁক আদৰ কৰি ধৰ্ম্মনাৰায়ণ নাম দি মুছলমানৰ বিপক্ষে ৰণ কবিবলৈ সাজু হয়। বলীনাৰায়ণে 'আহোম ৰজাৰ সহায়ত বৰ্ত্তমান মঙ্গলদৈ নগৰব ওচৰত ৰাজধানী পাতি মুছলমানৰ লগত যুঁজিবলৈ ধৰিলে। বলীনাৰায়ণে জীয়াই থকা দিন কেইটাত মুছলমানৰ লগত ইমান যুঁজ কৰিছিল, যে মুছলমান বিষয়াই এদিনো কোচ- হাজোত সুখেৰে দিন নিয়াব পৰা নাছিল। এওঁৰ মৃত্যুব পাছত এওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকল আহোমৰ কৰতলীয়া স্বৰূপে থাকি সকলো জুলুমৰপৰা হাত সাৰে। (ঢ) পৰীক্ষিতৰ বিজিত নাৰায়ণ নামে এটা লবা বিজনী জমিদাৰী, আছিল। কোচ-হাজো অধিকাৰ হোৱাৰ বিজিত নাৰায়ণ। পাছত ঢাকাৰ নবাবে সোণকোষৰপৰা মানাহলৈ সেই খণ্ড ঠাইত তেওঁক জমিদাৰ পাতে। বিজিত<noinclude></noinclude> ovr2fqvphfo0699rufzr8njbmc6vr63 104 89291 243258 2026-03-27T11:01:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "8 অসম বুৰঞ্জী পাঠ নাবায়ণৰ জমিদাৰীয়েই বৰ্ত্তমান বিজনী - জমিদাৰী। অলপ দিন আগলৈকে তাৰ উত্তৰাধিকাৰিণী ৰাণী অভয়েশ্বৰী আছিল। তেওঁৰ নামেৰে ৰাজধানী অভয়াপুৰী হৈছে। ১..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243258 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>8 অসম বুৰঞ্জী পাঠ নাবায়ণৰ জমিদাৰীয়েই বৰ্ত্তমান বিজনী - জমিদাৰী। অলপ দিন আগলৈকে তাৰ উত্তৰাধিকাৰিণী ৰাণী অভয়েশ্বৰী আছিল। তেওঁৰ নামেৰে ৰাজধানী অভয়াপুৰী হৈছে। ১৯১৮ খৃঃ অব্দত বাণী স্বৰ্গী হোৱাত সেই জমিদাৰী ‘কোৰ্ট অৱ ৱাৰ্ড' বা গৱৰ্ণমেণ্টৰ তত্ত্বাবধানলৈ নিয়া হৈছিল। বৰ্ত্তমানে তাত এজনা ৰজা হৈছে। (৭) লক্ষ্মীনাৰায়ণ দিল্লীব মোগল বাদচাহ আকবৰৰ অধীন হোৱাৰ লগে লগে শক্তি কমিবলৈ ধৰিলে। এওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ দিনত ৰাজ্যৰ পৰিমাণ ক্ৰমে কমি গৈ বৰ্ত্তমানে দেশীয় ৰাজ্য— কোচবেহাৰ সি এখন সামান্য জিলাৰ দৰে হৈছে। ইংৰাজ গৱৰ্ণমেণ্টৰ দিনত কোচবেহাৰ এখন দেশীয় ৰাজ্যৰূপে থাকি অতীতৰ গৌবৰ বক্ষা কৰি আছে।<noinclude></noinclude> my5b84ur5za0v8h63e0xbdf1aqp65x0 104 89292 243259 2026-03-27T11:02:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড খৃঃ অঃ ১২২৯ – ১৮১৯ ১। আহোম ৰাজ্যৰ আৰম্ভ আমাৰ দেশেৰ পূব সীমাটো তেনেই পৰ্বতে আগুৰা। এই পৰ্ব্বতৰ পূবে মানদেশ, আৰু উত্তৰ পূৰ্বে চীনদেশ। আজি প্ৰায় আহোমৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243259 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড খৃঃ অঃ ১২২৯ – ১৮১৯ ১। আহোম ৰাজ্যৰ আৰম্ভ আমাৰ দেশেৰ পূব সীমাটো তেনেই পৰ্বতে আগুৰা। এই পৰ্ব্বতৰ পূবে মানদেশ, আৰু উত্তৰ পূৰ্বে চীনদেশ। আজি প্ৰায় আহোমৰ আগমন চুকাফা ১২৯ - ১২৬৭ সাত শ মান বছৰৰ আগতে মানদেশৰ উত্তৰ অংশত শ্বান বা টাই নামে এটা জাতি বাস কৰিছিল। এই জাতিব চুকাফা নামৰ ৰাজকোঁৱৰ, এজনে কিছুমান লোক লগত লৈ পশ্চিমলৈ আহে। তেওঁ পাতকাই পাহাৰত প্ৰায় ন বছৰ নগাৰ লগত ৰণ কৰি সেই দেশ নিজৰ কৰি লয়। দিহিং নৈ পাতকাইৰ ফালৰপৰাই নামিছে; চুকাফাই এই নৈয়েদি নামনিলৈ আহে ( ১২২৯ খৃঃ অঃ )। দিহিং নৈৰ দাঁতিয়ে দাঁতিয়ে পাতকাইব নামনি খণ্ড- মৰাণ আৰু বৰাহী নামে দুটা জাতিয়ে জুৰি আছিল; চুকাফাই এই দুই জাতিৰ লগত যুদ্ধ কৰি সেই ঠাই অধিকাৰ কৰে। তেওঁ লগত অহা সৈন্যৰ সৈতে শিৱসাগৰৰ চৰাইদেও পাহাৰত থাকিবলৈ লয়; আৰু অলপ দিনৰ ভিতৰতে দিখৌৰপৰা পূব উত্তৰে থকা ব্ৰহ্মপুত্ৰলৈ গোটেই সমভূমিখণ্ড<noinclude></noinclude> 5pwmm21wxbid9pjvpxu82cnci9nzimd 104 89293 243260 2026-03-27T11:03:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অধিকাৰ কৰে। অসম বুৰঞ্জী পাঠ চৰাইদেও তেওঁৰ ৰাজধানী হল; লগত অহা ডাঙৰীয়া কেইজনৰ এজনক বব গোঁহাই আৰু এজনক বুঢ়া-গোঁহাই পদ দি চুকাফাই মন্ত্ৰী পাতিলে। চৰাইদেওত এজোপ! জা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243260 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অধিকাৰ কৰে। অসম বুৰঞ্জী পাঠ চৰাইদেও তেওঁৰ ৰাজধানী হল; লগত অহা ডাঙৰীয়া কেইজনৰ এজনক বব গোঁহাই আৰু এজনক বুঢ়া-গোঁহাই পদ দি চুকাফাই মন্ত্ৰী পাতিলে। চৰাইদেওত এজোপ! জামু গছ আছিল। চুকাফাই তাৰ তলতে এখন দেওশাল পাতি প্ৰথমে দুটা ঘোঁৰা বলি দি তাক প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে। কিছুমানে কয়—টাই জাতিব বল-বিক্ৰম বৰ বেচি দেখি সেই সময়ৰ লোকবিলাকে তেওঁলোকক হেনো ‘অসম’ বুলিছিল। 'অসম' নামৰপৰাই কালত 'অসম' আৰু ‘আহোম' হয় বুলি বহুতে কয়। আহোম বিলাকৰ সুকীয়া ভাষা, সাহিত্য আৰু বুৰঞ্জী আছিল। এই জাতিৰ বজা ইন্দ্ৰবংশীয় বুলি আখ্যান আছে; সেই কাৰণে ৰজাসকলক ৰজা নুবুলি “স্বৰ্গদেৱ” বোলে। চুকাফাই চল্লিশ বছৰ বাজত্ব কৰে। চুকাফাৰ পাছত ১৮২৯ খৃঃ অব্দলৈ ২৮ জন বজাই অসমত ৰাজত্ব কৰে। (২) চুকাফাৰ পৰিনাতি চুখাংফা এজনা প্ৰখ্যাত ৰজা আছিল; তেওঁ পিতৃ ৰাজ্যত সন্তুষ্ট নাথাকি চুখাংফা ১২৯৩-১৩৩২ ক্ৰমে উত্তৰ আৰু পশ্চিমফালে ৰাজ্য বঢ়াবলৈ যত্ন কৰে। অতি প্ৰাচীন কালৰ পৰা বৰ্ত্তমান শিৱসাগৰ আৰু লক্ষীমপুৰ জিলা থকা ভূখণ্ডক সৌমাৰ বুলিছিল। আহোম বিলাক আমাৰ দেশলৈ অহাৰ সময়ত কমতা বজাৰ ক্ষমতা উত্তৰ পাৰে প্ৰায় সোমাবলৈ<noinclude></noinclude> h2t610kv77q4ikrelywo1k8kzj46fr5 104 89294 243261 2026-03-27T11:03:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড 80 জুবি পৰিছিল। চুখাংফাই অলপ দিনৰ ভিতৰতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰৰ কিছু ঠাই অধিকাৰ কৰে; তাতে কমভাব বজাই ভয় পাই তেওঁৰ দুটি কন্যা চুখাংফালৈ বিয়া দি মিত্ৰত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243261 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড 80 জুবি পৰিছিল। চুখাংফাই অলপ দিনৰ ভিতৰতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰৰ কিছু ঠাই অধিকাৰ কৰে; তাতে কমভাব বজাই ভয় পাই তেওঁৰ দুটি কন্যা চুখাংফালৈ বিয়া দি মিত্ৰতা কৰিলে। স্বৰ্গদেৱ চুখাংফাৰ পাছত ১৪৯৭ খৃঃ অব্দলৈ কেইবাজনা আহোম ৰজাই সৌমাৰত ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁলোকৰ সময়ত আহোম ৰাজ্য বব বিশেষ বঢ়া নাছিল; চুডাংফা বা বামুণীকোঁৱৰৰ সময়ত পাতকাই পাহাৰৰ সিপাৰৰ লৰাৰজাই আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে আৰু তাৰ ফলত পাতকাই পাহাবেই আহোম ৰাজ্যৰ পূব সীমা হয়। চুহানফা নামৰ বজাৰ দিনত পশ্চিমব কছাৰী ৰজাৰ লগত কেইবা বছৰো ৰণ হৈছিল; আৰু পাছত দুয়ো ৰাজ্যৰ ভিতৰত সন্ধি হয় আৰু গোলাঘাট মহকুমাৰ মৰঙিলৈ আহোম ৰাজ্যৰ পশ্চিম সীমা বাঢ়ে। ২। আহোম ৰাজ্যৰ উন্নতি যুগ (ক) ১৪৯৭ খঃ অব্দত চুহুন্মুং নামৰ ৰাজকোঁৱৰ এজন বজা হয়। এই জনা ৰজাই ডিহিঙৰ চুহুন্মুং বা স্বৰ্গনাৰায়ণ ১৪৯৭ – ১৫২ কাষৰ বাহাটা নামে ঠাইলৈ ৰাজধানী তুলি নিয়ে; এই কাৰণে লোকে এওঁক “ডিহিঙীয়া” বজাও বুলিছিল। এওঁ সিংহাসনত উঠাৰ সময়ত হিন্দুবিলাকে এওঁক স্বৰ্গনাৰায়ণ নাম দি ভালকৈ<noinclude></noinclude> ky6hndjhsr2lwpi36wgt6z6wd7g771j 104 89295 243262 2026-03-27T11:04:03Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243262 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৪২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>:::অচমিয়া ৰজাবিলাকৰ মোহৰ। :::বোধ নাই কিয়া পৰিয়া। :::ডিচেম্বৰত লিখা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ। :::প্ৰস্ন বিলাকৰ উত্তৰ। :::বান্দৰৰ বিবৰন। :::মেই, অৰ্থাত জেঠৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদই অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ৯ বচৰ। মেই, ১৮৫৪। নম্বৰ ৫। :::নানা দেসৰ সম্বাদ। :::সিৱসিংহ আৰু বৰ ৰজাৰ মোহৰ। :::সুবুধি :::দুষ্টৰ লগত সঙ্গ লোআ। :::মহা তিমুৰ বেগৰ আখ্যান। :::জাত্ৰিকৰ জাত্ৰা, ৭ আধ্যা। :::এজনি ধৰমি তিৰি আৰু অধৰমি পুৰুসৰ কথা। :::জুবা ও গিয়ানি লোকলৈ নিবেদন। :::চকুৰ বিবৰন। :::সত সংসৰ্গ কৰাৰ কথা। :::মলুআ ৰজাৰ এখন চিঠি। :::বাৰ্লিনৰ আখ্যান। :::জুন, অৰ্থাত আহাৰৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ৯ বচৰ। জুন, ১৮৫৪। নম্বৰ ৬। :::নানা দেসৰ সম্বাদ। :::বাবৰ বাদস্যাৰ বিবৰন। :::গিত। :::“তেওঁ নিবেদন কৰি আচে। ”<noinclude></noinclude> k0kjrsq0m0kukzo7tylvt106vhepcp4 104 89296 243263 2026-03-27T11:04:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "88 অসম বুৰঞ্জী পাঠ শাসন কৰিবলৈ ঈশ্বৰক খাটিছিল। এওঁৰ দিনত হিন্দুধৰ্ম্ম ক্ৰমে অহোম ৰজাৰ স্বীকৃত ধৰ্ম্ম হবলৈ ধৰে। এওঁৰ সময়ত চুতিয়া ৰাজ্যৰ শাসন-বান্ধ ইমান ঢিলা হৈছি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243263 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>88 অসম বুৰঞ্জী পাঠ শাসন কৰিবলৈ ঈশ্বৰক খাটিছিল। এওঁৰ দিনত হিন্দুধৰ্ম্ম ক্ৰমে অহোম ৰজাৰ স্বীকৃত ধৰ্ম্ম হবলৈ ধৰে। এওঁৰ সময়ত চুতিয়া ৰাজ্যৰ শাসন-বান্ধ ইমান ঢিলা হৈছিল ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ ওচৰলৈ ৰাজ্য বৃদ্ধি। খৃঃ ১৫১৩ যে তাক এক প্ৰকাৰ অৰাজকতা হে বুলিব পাবি। স্বৰ্গনাবায়ণে চুতিয়াবাজ্য অধিকাৰ কবি তাত “শদিয়া-খোৱা-গোহাঁই” নামে এজন শাসনকৰ্তা পাতে। চুতিয়াৰজাৰ বংশধৰসকলক চুতিয়াৰজাৰ একোটা ডাঙৰ ডাঙৰ বিষয় দিয়ে আৰু শদিয়াৰ মন্দিৰৰ সেৱা-পূজাব নিমিত্তে বৃত্তি বিধান দান কৰে। ইয়াৰ পাছত কছাৰী ৰজাব লগত বণ হয় আৰু কছাৰী-ৰণ,কলঙলৈ কাজলী মুখৰপৰা কলঙৰ পূব অঞ্চল ৰাজ্য বৃদ্ধি। ১৫৬৩ . আহোম ৰাজ্যৰ ভিতৰ হয়। বিশ্বসিংহই কামৰূপ-কমতাত ৰজা হোৱাৰ পাছত মুছল- মানবিলাকে কোচব জাক নোজোকাই আহি আহোমৰ লগত মুছলমানৰ লগত ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে ৰণ, আৰু ৰাজ্য বৃদ্ধি। ১৫২৭ – ১৫৩২ কলিয়াবৰত ৰণ কৰে। এই ৰণত পোনতে আহোম সেনাৰ পৰাজয় হৈছিল; পাছত আহোম জয়ী হৈ মুছলমানক কিছু দূব খেদি নিয়ে। ইয়াৰ পাঁচ বছৰৰ মূৰত আকৌ দুজন মুছলমান সেনাপতি অলেখ সেনা, ঘেঁাবা, বৰতোপ আৰু যুঁজৰ ডিঙা লৈ আহোম ৰাজ্য বৰ আৰম্বৰে আক্ৰমণ কৰে। স্বৰ্গনাৰায়ণেও মুছলমানৰ আক্ৰমণত বাধা দিবব অৰ্থে কিছুমান সৈন্য জল আৰু স্থল-<noinclude></noinclude> jwahbqwxagglp6c1uvfajo6y5jjz7lq 104 89297 243264 2026-03-27T11:04:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড 82 পথে পঠায়। মুছলমানৰ লগত কেইবা ঠাইতো ৰণ হয়; এই বণবোৰত দুয়ো পক্ষব বহুত সেনা মৰে, পাছত দৰঙ্গৰ দিকবাই নৈব পাৰ যুঁজত মুছলমানৰ তেনেই কঁকাল ভাগে; মুছলমান..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243264 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড 82 পথে পঠায়। মুছলমানৰ লগত কেইবা ঠাইতো ৰণ হয়; এই বণবোৰত দুয়ো পক্ষব বহুত সেনা মৰে, পাছত দৰঙ্গৰ দিকবাই নৈব পাৰ যুঁজত মুছলমানৰ তেনেই কঁকাল ভাগে; মুছলমান সেনাপতি ৰণত পৰে আৰু বহুত সেনা বন্দী হয়, তেওঁলোকৰ বহুত বৰতোপ হিলৈ, ঘোঁৰা আদি আহোম সেনাই কাঢ়ি লয়, আৰু কিছুমানক কৰতোয়ালৈ পাছে পাছে খেদি নিয়ে। তেতিয়াৰপৰা আহোম ৰাজ্যৰ সীমা উত্তৰ পাৰে ভৰলী নদীলৈ বাঢ়ে। এই সময়তেই অসমলৈ বন্দুকৰ প্ৰথম আমদানী হয়। আমি আগেয়ে লিখি আহিছোঁ — শ্ৰীশঙ্কৰ দেৱে ধৰ্ম্ম - প্ৰচাৰ কৰাৰ সময়ত ভূঞাসকলৰ ওপৰত কছাৰীৰ বৰ উৎপাত হয়। তেতিয়া তেওঁ উজাই আহি বিশ্বনাথৰ অলপ পূবে গাংমৌত থাকিবলৈ লয়। এই অঞ্চল ভূঞাসকলবেই আছিল। ইয়াৰ পাছত শঙ্কৰদেৱে বেলগুবিত (বৰ্ত্তমান মাজুলীৰ পশ্চিম দাঁতিত) ওঠৰ বছৰ থাকে। ইয়াত তেওঁ বহুতক শিষ্য কৰে। লাহে লাহে শিষ্য সংখ্যা বঢ়াত কিছুমানে, শঙ্কৰে 'দেশ ভাঙিলে' বুলি বজাত গোচৰ দিলে। ৰজাই বিচাৰ কৰি শঙ্কৰদেৱক নিৰ্দোষী পাই একো অত্যাচাৰ নকৰিলে। কিন্তু এই ভূঞাসকল পশ্চিম ফালৰপৰা অহা দেখি ৰজাৰ সন্দেহ হল—“কি জানি তেওঁলোকে ভবিষ্যতে দেশত বিভ্ৰাট জন্মায়” এই বুলি আশঙ্কা কৰাত ভূঞাসকল ভটীয়াই গৈ কোচবাজ্যত আশ্ৰয় ললেগৈ।<noinclude></noinclude> rrr13e0xj1kf7qxaneg4coc04lc1vsp 104 89298 243265 2026-03-27T11:08:33Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243265 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১২২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>মুখে কথা কলে তিৰোতাই আশই পাব বুলি ঘৈণীয়েকৰ ফাললৈ কপালৰ গাঁঠী থোপা কৰিহে চায়, আৰু অনেকে গালি পাৰিহে ঘৈণীয়েকক মাতে; আন কি? অলপ দোষতে ঘৈণীয়েকক ( ছিঃ ছিঃ কি ঘিণৰ কথা!) পাৰে মানে মাৰে। আৰু যদি কোনোবাই ঘৈণীএকক অলপ মৰম কৰে আৰু ঘৈণীয়েকেও পৈয়েকে সৈতে মুকলি মুৰে কথা বাৰ্ত্তা কয় আৰু হাঁহে, মাতে; তেন্তে তাক “তিৰোতা সেৰুয়া” আৰু ঘৈণীয়েকক নিলাজী বুলি আনে উপহাস কৰে। এইবোৰ কথা যে অতি গৰিহিত, ইয়াক কবৰ কাম নাই; আৰু যেতিয়ালৈকে দেশাচাৰৰ দাস হৈ, মানুহে এই ৰূপে আচৰণ কৰে, তেতিয়ালৈকে দেশৰ মঙ্গল হবৰ আগন্তুক নাই। তিৰোতাৰ প্ৰতি যেনে আচৰণ কৰিব লাগে, তাকে হিন্দু শাস্ত্ৰত ভাল ৰূপে লিখিছে; তথাপি যিবোৰ মানুহে শাস্ত্ৰৰ শৰণ দি অষ্টমীত মাছ নে খায়, সেইবোৰ মানুহেই সেই শাস্ত্ৰৰ কথা দলিয়াই পেলাই তিৰোতাৰ প্ৰতি অনুচিত ব্যৱহাৰ কৰে, ইহে অতি আচৰিত। অতএব হে আমাৰ 'দেশী সকল! তোমালোকে তোমালোকৰ তিৰোতাৰ অহিতে যি কুসংস্কাৰ আছে, তাক এৰি পেলাই, সিহঁতক জ্ঞান বিদ্যা শিকাই উত্তম সঙ্গী জ্ঞান কৰা; কাৰণ সিহঁত তোমালোকৰ শৰীলৰ এফাল আৰু উত্তম বন্ধু।' {{gap}}এই সময়তে আৰু এটা কথা মনত পৰি বৰ বেজাৰ লাগিছে; সেয়ে এই, যে বিয়াৰ পূৰ্ব্বে আমাৰ দেশৰ মতা তিৰোতাই পৰস্পৰ দেখা শুনাকৈ দুইৰো দুইতো মন মিলে নে নিমিলে, তাক বুঝিবলৈ নে পায়। জীয়াই থকা যায় মানে যাৰে সৈতে পৰম বন্ধু ভাবে থাকিব লাগিব, তেওঁৰ নো ৰূপ গুণ কেনে, তাক নে জানি যে বন্ধুতা কৰা যায়, ইয়াতকৈ অসুখৰ কথা আন কি আছে? কাৰণেই আমাৰ দেশত অনেক মতা তিৰোতাৰ অমিল অপ্ৰীতি হৈ, বৰ অসুখ হয়। আৰু যেতিয়ালৈকে এই নিয়ম চলি থাকে, তেতিয়ালৈকে আমাৰ গৃহ সুখ হবৰ আগন্তুক নাই। হ.চ. {{nop}}<noinclude></noinclude> nhv4us1cmc19m8qphon4yqd5x8rwif2 104 89299 243266 2026-03-27T11:13:30Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243266 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|গৰগাওঁ নগৰৰ কথা।}} ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৬। জুন ১৮৬১।</poem>}} {{gap}}এই অসম দেশৰ আদি পুৰাতন মহা নগৰ যি গৰগাওঁ, সেয়ে বহু কালৰে পৰা উচ্ছন্ন হৈ আছে; আৰু তাত কাৰেঙ্গ নামে পাঁচ মহলাৰ এটা ওখ অট্টালিকাও আছে, তাৰ তুল্য পকি ঘৰ এই দেশত আৰু নাই। সেই কাৰেঙ্গ সজাব ভালেমান শ বছৰ হল, তথাপি তাৰ এখনি ইটাও আজিলৈকে খহি পৰা নাই। এনে ঘৰটী যে আজিলৈকে অৰণ্যৰ মাঝত থাকি মলিন হৈ আছে, আৰু তাক আওঁতাওঁতা যে কোনো নাই, অকল সেয়েহে দুখৰ কথা। সম্প্ৰতি জিল্লা শিৱসাগৰৰ বিজ্ঞবৰ শ্ৰীযুত মুনশী কেফায়ৎউল্লা ক্ষমতাপন্ন সদৰামীনে সেই মনোৰঞ্জন ঘৰত সাধাৰণ ৰূপে মানুহৰ সভা হব পৰাকৈ পৰিস্কাৰ কৰাই, গত জেঠ মাহৰ প্ৰথম দিবসত ওপৰ মহলাত নেগেৰা আদি বাদ্য, তাৰ নামৰ মহলাত গান আৰু তাৰ তলৰ মহলাত ভোজনৰ ঠাই নিৰূপণ কৰি অতি সমাৰোহে অপূৰ্ব্ব ৰূপে সভা সম্পাদন কৰিলে। সভাস্থ মৰামৰা সত্ৰৰ শ্ৰীযুত অধিকাৰী গোসাঁই আৰু ডেকা গোসাঁই আদি দৰ্শক, প্ৰায় ৪০০।৫০০ লোকৰ কম নাছিল। এই জিন্ন উদ্ধাৰ আৰু আনন্দসূচক ব্যাপাৰ সকলোৰে সন্তোষজনক হৈছিল। এতিয়া সেই ঘৰত অনায়াসে সভা সম্পাদন হব পাৰে, ইয়াত কোনো সংশয় নাই। {{gap}}হে পাঠক সকল, আপোনা সকলৰ বিবেচনাৰ কৰ্ত্তব্য যে তেলিয়াৰ মুৰত তেল দিয়াতকৈ কুপহুয়াৰ মূৰত তেল দিয়াহে প্ৰশংসাৰ কথা। যেতিয়া বহু দিনিয়া বন্ধ হৈ থকা বাটটী মুকলি হ'ল, তেতিয়৷ নে দেখাবিলাকেও আহি বন্নিত ৰজা সকলৰ সদকীৰ্ত্তি আৰু যন্ত্ৰৰ প্ৰতি মনযোগ কৰাই আনন্দৰ কথা।{{gap}}যথাৰ্থ বক্তা। {{nop}}<noinclude></noinclude> rfc5tx0rv8ruwmvv2a6kykewh5rr8up 104 89300 243267 2026-03-27T11:16:50Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243267 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|কানী এৰাবৰ কথা৷}} ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৬। জুন, ১৮৬১ ।</poem>}} আফু আৰ্জিবলৈ নিষেধ হোয়াৰে পৰা অসম দেশৰ মাজত অনেক লোকে কানী খাবলৈ এৰিছে বুলি আমি অনেকৰ পৰা শুনিছোঁ। তাৰ নিষেধ হোয়াতেই যদি এনে ফল ওলাবলৈ ধৰিছে, তেনে অসম দেশী লোকৰ নিমিত্তে আশাও হব পাৰিব; কিয়নো কানীৰ কাৰণেই দেশ। নষ্ট আৰু উচ্ছন্ন হৈ গৈছে। মানুহবিলাক অলপ দিনহে মাথোন জীয়াই থাকে, কাৰণ কানী খোয়া হেত্তকেই শৰীল নিৰ্ব্বলী আৰু তাৰ জীৱৰ ৰসৰো হানি হোয়াত সকলো বিধ ৰোগে শীঘ্ৰে ধৰেহি, আৰু পাচে ঔষধৰ দ্বাৰায়ো একো ফল ন ধৰে, আৰু স্বস্থ হবলৈকো অতি কঠিন। এই কাৰণে মাউৰ আৰু গ্ৰহণী আদি টান ৰোগত অসম দেশী লোক অতি শীঘ্ৰে মৰি মৰি যোয়াত দীৰ্ঘ আয়ুষী হৈ থাকিব নোয়াৰে। আৰু কানীয়া লোকৰ সন্তানবোৰো আন লোকৰ সন্তানৰ নিচিনা শকত আৰু ভাল নহৈ, ডাঙ্গৰ হলে কানীলৈহে মন দিয়ে। তাত বাঝে কানীয়া লোকৰ গুণ ক্ৰমেৰে বেয়া হৈহে যায়; জ্ঞান গুচে, যতে ততে সদাই কলমটিয়াই থাকে, আৰু এলেহুয়াও হয় ; আৰু কানি পাবলৈ টান হলে, মানুহক ফাঁকি দি চুৰ আদি কৰি সকলোবিধ অন্যায় কৰে, কিয়নো তাক নেপালে থাকিব নোয়াৰে । ইয়াৰ বাহিৰেও কানীৰ লগত কিমান ধন খৰচ কৰি অকাৰণে পানীত পেলোয়া হৈছে! হায়! হায়! এই অসম দেশত বছৰি বছৰি কত লাখ টকা এই সহজৰ দ্বাৰায়েই পেলোয়া হৈছে, তাক মানুহে জনা হলে, কেনে বিস্ময় মানিলেহেঁতেন! প্ৰতি গাঁৱে তাৰে<noinclude></noinclude> 2x0akuwoqxwhk0ezcnnr5xu8l8qhibv 243268 243267 2026-03-27T11:17:11Z Babulbaishya 104 243268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|কানী এৰাবৰ কথা৷}} ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৬। জুন, ১৮৬১ ।</poem>}} {{gap}}আফু আৰ্জিবলৈ নিষেধ হোয়াৰে পৰা অসম দেশৰ মাজত অনেক লোকে কানী খাবলৈ এৰিছে বুলি আমি অনেকৰ পৰা শুনিছোঁ। তাৰ নিষেধ হোয়াতেই যদি এনে ফল ওলাবলৈ ধৰিছে, তেনে অসম দেশী লোকৰ নিমিত্তে আশাও হব পাৰিব; কিয়নো কানীৰ কাৰণেই দেশ। নষ্ট আৰু উচ্ছন্ন হৈ গৈছে। মানুহবিলাক অলপ দিনহে মাথোন জীয়াই থাকে, কাৰণ কানী খোয়া হেত্তকেই শৰীল নিৰ্ব্বলী আৰু তাৰ জীৱৰ ৰসৰো হানি হোয়াত সকলো বিধ ৰোগে শীঘ্ৰে ধৰেহি, আৰু পাচে ঔষধৰ দ্বাৰায়ো একো ফল ন ধৰে, আৰু স্বস্থ হবলৈকো অতি কঠিন। এই কাৰণে মাউৰ আৰু গ্ৰহণী আদি টান ৰোগত অসম দেশী লোক অতি শীঘ্ৰে মৰি মৰি যোয়াত দীৰ্ঘ আয়ুষী হৈ থাকিব নোয়াৰে। আৰু কানীয়া লোকৰ সন্তানবোৰো আন লোকৰ সন্তানৰ নিচিনা শকত আৰু ভাল নহৈ, ডাঙ্গৰ হলে কানীলৈহে মন দিয়ে। {{gap}}তাত বাঝে কানীয়া লোকৰ গুণ ক্ৰমেৰে বেয়া হৈহে যায়; জ্ঞান গুচে, যতে ততে সদাই কলমটিয়াই থাকে, আৰু এলেহুয়াও হয় ; আৰু কানি পাবলৈ টান হলে, মানুহক ফাঁকি দি চুৰ আদি কৰি সকলোবিধ অন্যায় কৰে, কিয়নো তাক নেপালে থাকিব নোয়াৰে । ইয়াৰ বাহিৰেও কানীৰ লগত কিমান ধন খৰচ কৰি অকাৰণে পানীত পেলোয়া হৈছে! হায়! হায়! এই অসম দেশত বছৰি বছৰি কত লাখ টকা এই সহজৰ দ্বাৰায়েই পেলোয়া হৈছে, তাক মানুহে জনা হলে, কেনে বিস্ময় মানিলেহেঁতেন! প্ৰতি গাঁৱে তাৰে<noinclude></noinclude> ajok15qrwdw6ognkymck3t0vj9femvc 104 89301 243269 2026-03-27T11:23:49Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243269 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কানী এৰাৰ কথা|১২৫}}</noinclude>সৈতে এটা এটা ভাল স্কুল পাতি লৰা চোয়ালি আটাইবোৰকে ভালকৈ শিখাই জ্ঞান দিব পাৰিলেহেঁতেন । {{gap}}আৰু যি মানুহ এতিয়া দৰিদ্ৰ, যাৰ গৰু তাকৰ, ঘৰো বেয়া, আৰু জাৰ কাললৈ যেয়ে ভাল কাপৰ কিনিবও নোয়াৰে, সেই মানুহে কানী খাবলৈ এৰি তাৰ খৰচ খনি সাচি থোয়া হলে, তাৰ কেনে উন্নতি হলহেঁতেন ! {{gap}}কিন্তু মানুহবিলাকে তাক খাবলৈ এতিয়া অলপ অলপকৈ এৰিছে বুলি শুনি বৰ আনন্দিত হৈছোঁ; কিয়নো সম্প্রতি অসম দেশৰ ঘোৰ ৰাতিৰ শেষ ওচৰ হোয়াত অলপমান অৰুণোদয় যেন দেখিছোঁ ৷ {{gap}}যিবিলাক ভদ্র লোকে এই দেশৰ উন্নতিলৈ চিন্তি অপেক্ষা কৰিছে, সিবিলাকে অতি হিত কৰ্ম কৰিবলৈ শুভ কাল আহিল । এতিয়া কোনো ভাল লোক ওলাই লোকবিলাকক বৰকৈ উদগাই, অনেকক সেই কানীৰূপ সমুদ্ৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰিলে, সেই জনৰ নাম দেশৰ বিবৰণত চিৰস্মৰণীয় হব; আৰু তেওঁ জীয়াই থকা কালত দেশৰ মানুহবিলাক যে আগতকৈও ভাল হৈ গল, এই কথা তেওঁ আপোন মৰণ কালত জানিব পাৰিব। {{gap}}যুবা ভদ্র লোক সকল গোট খাই কানীৰ বিৰুদ্ধে সভা পাতি কিমান লোকক সেই কুসহজৰ পৰা এৰুয়াব পাৰে, তালৈ পুৰুষাৰ্থ ৰাখি, আমাক তাৰ বুঝ দিয়া হলে আমি বছৰি বছৰি আমাৰ সমাচাৰ পত্ৰত প্ৰকাশ কৰাত সিও অতি আনন্দৰ কথা হলহেঁতেন। {{gap}}কিন্তু মানুহে যে নিশ্চয়কৈ কানী এৰিব পাৰে, ইয়াকে বুঝা অতি প্রয়োজন। মানুহে কানী এনেই এৰিলে যে অনেক দিনলৈকো বৰ দুখ পাব, ইয়াকে মই বুঝিছোঁ; কিন্তু সেই দুখ কেৱল ১৫ দিন মানলৈহে থাকে। তথাপি তাৰ আৰু উপায় আছে ; অর্থাৎ তাক এৰিবলৈ অনেক ঔষধ আছে। {{gap}}মানুহে জনা অনেক বিষাল ঔষধ আছে, কিন্তু সেইবোৰৰ নাম<noinclude></noinclude> c4140j3ncz72ojw3ejzgi9vq0xgd6uw 104 89302 243270 2026-03-27T11:27:00Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243270 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১২৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>ময় প্ৰকাশ কৰিব নো খোজোঁ; কিয়নো কোনো অজ্ঞানী মানুহে কি জানি তাক সৰহকৈ খাই মৰিব। কিন্তু একো দুখ নি দিয়া এনে এটা ঔষধো আছে, তাক সাহাব লোক থকা সকলো জিল্লাতে পোয়া যায়; সেই বস্তুৰ নাম কফি, আৰু সাহাব লোকে তাক চাহৰ দৰে উতলাই খাই। সেই ৰূপে কানীয়া মানুহেও কানী এৰি, পূৰ্ব্বে কানী খোয়া সময়তে যদি কফি ভাজি গুৰি খুন্দি পানীত উতলাই তাৰ ৰস খাই, তেন্তে কানীৰ ৰাগি আৰু তাৰ দুখো গুচিব। এই ৰূপে এমাহ মানলৈ খাই থাকিলে, পাছে সেই কফিকো সমুলি এৰিব পাৰিব। {{gap}}কানী এৰিবলৈ আৰু এবিধ ভাল শাক আছে বুলি আমি পূৰ্ব্বৰ কমিস্যনৰ শ্ৰীযুত জেঙ্কিঞ্চ সাহাবৰ দ্বাৰায় শুনিছোঁ; সেই শাকৰ নাম বন জালুক। সেই মান্যবন্ত সাহাবে শ্ৰীযুত ডক্তৰ চিমঞ্চ সাহাবলৈ এই ৰূপে লিখি জনাইছে, বোলে, কামৰূপৰ অনেক মানুহে কানী এৰিবৰ নিমিত্তে সেই বন জালুক সৰহকৈ গোটাই সাঁচি থৈছে। মানুহৰ হিতলৈ চাই এই উত্তম কথা অৰুণোদয় পত্ৰত ছাপি দিছো। সেই বন জালুকক কেনেকৈ খাব লাগে, আমি তাৰ বুঝ নেপাওঁ; কিন্তু অনেক মানুহে সেই ঔষধৰ গুণ জানে, আৰু তাক পগাই খাব পায়। {{gap}}হে পাঠক সকল, এতিয়া তোমালোকেও হিন্দুলোকৰ কোনো পৰিয়াল বা বন্ধু বা মিতিৰ কুটুম, বা চুবুৰিয়াও যদি সেই দূৰ সহজত আছে, তেন্তে সিবিলাকক এই সকলো কথা জনাই উন্নতিৰ পথলৈ আনিবৰ নিমিত্তে পৰিশ্ৰম কৰাহঁক; তাতে তোমালোকৰ কৰমৰ দ্বাৰায় অনেকৰ অনেক বিধ লাভ হ'ব। {{nop}}<noinclude></noinclude> 7a4p2d3t0qck93z84xxflb0hwjzit0j 104 89303 243271 2026-03-27T11:30:38Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243271 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সভ্য হবলৈ নিবেদন।}} ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৮। আগষ্ট, ১৮৬১।</poem>}} শ্ৰীযুত অৰুণোদয় সম্পাদক মহাশয়েষু, {{gap}}সমুচিত সন্মান পূৰ্ব্বক নিবেদনং। সম্পাদক মহাশয়, আমি দেশৰ লোকবিলাকৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে অলপমান ৰচনা কৰি প্ৰাৰ্থিত হলোঁ, যেন আপুনি অনুগ্ৰহ কৰি অৰুণোদয় পত্ৰৰ এচুকত ছাপি দি চিৰ বাধিত কৰিব। {{gap}}হায় হায়! আমাৰ অসম দেশৰ লোকবিলাক কেতিয়াকৈ নো সভ্য হ'ব? সভ্য হ'বৰ আশা থাকিব পাৰে নে? আজি প্ৰায় ৩০ বছৰমান কম্পানী বাহাদুৰ এই দেশৰ অধিকাৰ হৈ যিমান উপকাৰ কৰিছে, কিন্তু অসম দেশৰ মানুহ সেই উপকাৰৰ ফল ভোগ কৰিবলৈ চেষ্টা ন কৰি, তাক কেৱল অপকাৰ হেন জ্ঞান কৰি তাৰ পৰা মুকুত হবলৈহে সদা সৰ্ব্বদায় যতন কৰে। দেখাচোঁন গবৰ্ণমেণ্টে ইমান খৰচ কৰি লোকৰ উপকাৰ হবৰ নিমিত্তে ঠায়ে ঠায়ে স্কুল থাপন কৰিছে; কিন্তু আমাৰ মানুহে তাক উপকাৰ জ্ঞান কৰোক চাৰি, কেৱল অপকাৰহে বোধ কৰিছে। আমাৰ দেশৰ মানুহে লৰাই ইংৰাজি পহিলে জাত যায় বুলি ভয়ত স্কুলত পৰ্হিবলৈ নি দিয়ে; কিয়নো তেওঁবিলাকৰ মানত মানুহৰ জাত চুলিতহে থাকে, চুলি কাটিলেই জাত নে থাকে; আৰু ধৰ্ম্ম কাপৰত থাকে; এই কাৰণে যদি আমাৰ দেশৰ মানুহে চুৰিয়া নি পিন্ধি, ঠেঙ্গা ইত্যাদি পিন্ধে, তেনে হলে ধৰ্ম্ম নষ্ট পায়, হায় হায়, কেনে দেশ! মানুহৰ জাতি ধৰ্ম্ম চুলি আৰু কাপৰত হে থাকে। অসম দেশৰ মানুহে জাত নেথাকে বুলি লৰাক বিদ্যা নিশিকাই; কিন্তু<noinclude></noinclude> 5co6x349p2rdkdjhp2n9cf4pbulyvba 104 89304 243272 2026-03-27T11:35:31Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১২৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>যেতিয়া সিৰস্তাদাৰ আৰু পেস্কাৰ সকলত ধৰি কাছাৰিত ৪।৫ টকাতে মহৰি সোমাই, তেতিয়া বা জাতটো কত থয়? সেই সময়তহে চুলিলৈ যায় হবলা। এনেকৈ হলে খ্ৰীষ্টীয়ান, বা অন্য জাতি মানুহক ছুলেও গা ধোএ, কিন্তু কাছাৰিত বৰ সাহাব জনাত হলে দোষ নাই; তেওঁ ৰজা হোয়া দেখি, সেই নিমিত্তে তেওঁৰ ছুয়া পাত অৰ্থাৎ ভাত খোয়া মেজ ছুই ঘৰত আহি জলপান খালেও দোষ নাই। চিঃ চিঃ। এই দেশী মানুহ নো কেনে, যে দুটকা ৰূপলৈকে লোকৰ ভৰিত পৰে, কিন্তু হেজাৰ টকা পাবলৈকো চেষ্টা ন কৰে। চোয়াচোন, একে লগৰ বঙ্গাল দেশত কিমান উন্নতি হৈছে! “ইয়ং বঙ্গাল” অৰ্থাৎ ডেকা বঙ্গালীবিলাক বৰ সভ্য ও সুশিক্ষিত, তেওঁবিলাকে এই “চুপৰষ্টিস্যন” অৰ্থাৎ মিছা ভ্ৰান্তিৰ পৰা কেতিয়াবাই মুক্ত হল। হে পৰম ঈশ্বৰ আমাৰ এই দুখিত অসম দেশক এই দুখিত অৱস্থাৰ পৰা কেতিয়া মুক্ত কৰিব? অসম দেশত গণক, বামুণ, মঙ্গলতী এই সকলেই অনেক প্ৰকাৰে উন্নতিৰ পথ বাধা কৰিছে; কিয়নো তেওঁবিলাকে “গ্ৰহৰ দোষ, বুৰা ডাঙ্গৰিয়াৰ দোষ,” এই বুলিয়েই মিছা মিছিকৈ ফাঁকি দি খাই। সেই সকল গুচিলেই তেওঁ অলপ ভাল হোয়াৰ আগন্তুক থাকে। তেওঁবিলাকে লৰাই ইংৰাজি পৰ্হিলে বাপেক- মাকৰ পিণ্ড নিদিএ বুলি কয়; কিন্তু যিবিলাকে যি দুটী এটা পিণ্ড দিবলৈ বৰ আশা কৰি থয়, সেই লৰাৰ বা কি গতি হয়, আৰু বাপেক মাকৰ নো কেনেকৈ পিণ্ড দিয়ে, তাক কানীয়াৰ কীৰ্তন পৰ্হা সকলেই জানিছে। তেও ইমানতো কইহে, বোলে, ইংৰাজি পৰ্হিলেই জাত যায়; কি মিছা ভ্ৰান্তি একা? ইংৰাজি পৰ্হিলে বা কিমান জ্ঞানী হই, তাক পৰ্হা সকলেহে জানে; তেওঁবিলাকে বুৰা ডাঙ্গৰিয়া, জলখাই ডাঙ্গৰিয়া, শণিৰ দোষ, মঙ্গলৰ দোষ, তুলশি গছ, সালেগ্ৰাম আৰু ভুত পিসাঁচ, এই সকল পাপক নে মানে। কিন্তু অতি উৎকৃষ্ট ধৰ্ম্মক অবলম্বন কৰে; লোকৰ দুখত উপকাৰ কৰি, যেত মাশনব-<noinclude></noinclude> 5lfew4429snzo79fqwfnd1ut7oomqeo 104 89305 243273 2026-03-27T11:36:34Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243273 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||সভ্য হবলৈ নিবেদন|১২৯}}</noinclude>লিলা সম্বৰণ কৰে। কিন্তু বিদ্যাহীন সকলে এই ধৰ্ম্ম আশ্রয় লব নোৱাৰি, প্ৰায় চোৰ, ডকাইত, ফাঁকি, আৰু ঠগবাজ হয়; তেনে হলে তাৰ কি ধৰ্ম্ম থাকিল ? কিন্তু আজি কালি সকলো গৈ চুলিতহে মাত্র জাতটো আছে, তাক যেয়ে কাটে তাৰ জাত যায়। আহ, বিদ্যাৰ কি গুণ! বিদ্যাৰ গুণ যদি এই দেশত অলপ বিস্তাৰিত হবলৈ পায়, তেনে হলে ময় ঠিক কৰি কব পাৰোঁ, ঘোৰাৰ নেজৰ নিচিনা চুলিত জাত বান্ধি ন থব, আৰু তাৰ গুণেৰেই অন্যবোৰ মিছা ভ্ৰান্তিৰ পৰা উদ্ধাৰ হৈ সত্য পৰম ঈশ্বৰক ভক্তি কৰি কেনে সুখেৰে কাল নিয়াব পাৰিব ! এতেকে, হে অসম দেশৰ যুবা সমুহ সকল, তোমালোকে বিদ্যা স্বৰূপ ৰত্নৰ অলপ ভাগ পাইছা; সেই নিমিত্তে তোমালোকক হাত যোৰকৈ জনাওঁ, যেন তোমালোকে এই বিদ্যাৰ গুণকে প্রকাশ কৰি আৰু অন্য সকলকো তালৈ পথ দেখুয়াহঁক ; তোমালোকে এনে ন কৰিলে, আগৰ বুঢ়া সকলৰ পৰা এই জন্মত কেতিয়াও ভৰসা কৰিব নোয়াৰি। ইয়াকে নিবেদন কৰোঁ। শিৱসাগৰ স্কুল, ৫ আগষ্ট ১৮৬১। } নিতান্ত অনুগৃহিত এজন স্কুলৰ ছাত্ৰ।<noinclude></noinclude> i0jjqpgghhl7ek8pjkq3mmrna2nfzhq 243274 243273 2026-03-27T11:39:48Z Babulbaishya 104 243274 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||সভ্য হবলৈ নিবেদন|১২৯}}</noinclude>লিলা সম্বৰণ কৰে। কিন্তু বিদ্যাহীন সকলে এই ধৰ্ম্ম আশ্রয় লব নোৱাৰি, প্ৰায় চোৰ, ডকাইত, ফাঁকি, আৰু ঠগবাজ হয়; তেনে হলে তাৰ কি ধৰ্ম্ম থাকিল ? কিন্তু আজি কালি সকলো গৈ চুলিতহে মাত্র জাতটো আছে, তাক যেয়ে কাটে তাৰ জাত যায়। আহ, বিদ্যাৰ কি গুণ! বিদ্যাৰ গুণ যদি এই দেশত অলপ বিস্তাৰিত হবলৈ পায়, তেনে হলে ময় ঠিক কৰি কব পাৰোঁ, ঘোৰাৰ নেজৰ নিচিনা চুলিত জাত বান্ধি ন থব, আৰু তাৰ গুণেৰেই অন্যবোৰ মিছা ভ্ৰান্তিৰ পৰা উদ্ধাৰ হৈ সত্য পৰম ঈশ্বৰক ভক্তি কৰি কেনে সুখেৰে কাল নিয়াব পাৰিব ! এতেকে, হে অসম দেশৰ যুবা সমুহ সকল, তোমালোকে বিদ্যা স্বৰূপ ৰত্নৰ অলপ ভাগ পাইছা; সেই নিমিত্তে তোমালোকক হাত যোৰকৈ জনাওঁ, যেন তোমালোকে এই বিদ্যাৰ গুণকে প্রকাশ কৰি আৰু অন্য সকলকো তালৈ পথ দেখুয়াহঁক ; তোমালোকে এনে ন কৰিলে, আগৰ বুঢ়া সকলৰ পৰা এই জন্মত কেতিয়াও ভৰসা কৰিব নোয়াৰি। ইয়াকে নিবেদন কৰোঁ। {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |<center>শিৱসাগৰ স্কুল,<br>৫ আগষ্ট ১৮৬১।</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} |<center>নিতান্ত অনুগৃহিত<br>এজন স্কুলৰ ছাত্ৰ।</center>{{gap|1em}} |}<noinclude></noinclude> aesna7iqi7uk4dpaa9stvd4oktzpogy