ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.46.0-wmf.21 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 88409 243277 243174 2026-03-27T12:28:25Z Babulbaishya 104 243277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {{Multicol-break}} {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} {{Block center/s}}<poem> {| |- |<br/><br/><br/>বৰিসাল আৰু ঢাকা<br/>চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br/>আৰু বাগুৱা<br/>গুআলপাৰা<br/>গুআহাটি |<br/><br/><br/><br/>{{brace2|3|r}}<br/>{{brace2|3|r}} |ফুট হিচাপে।<br/>॥ অনা<br/>৸৹ "<br/>১৲ |সেৰ হিচাপে।<br/>৬পাই<br/>৯ " <br/>১২ " </poem>{{Block center/e}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> nzzil0ltqlt650syxithxk9e94cubvi 243278 243277 2026-03-27T12:29:32Z Babulbaishya 104 243278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |গুআলপাৰা<br>গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {{Multicol-break}} {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> 35gp6l7rqdlbexgu68omg237w907qtm 243279 243278 2026-03-27T12:29:56Z Babulbaishya 104 243279 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=70% |চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |গুআলপাৰা<br>গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {{Multicol-break}} {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> ihd4fj4rfwszhp4kq7pa6ez4kmriqbz 243280 243279 2026-03-27T12:30:32Z Babulbaishya 104 243280 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=90% |চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |গুআলপাৰা<br>গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {{Multicol-break}} {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> clv1sc08qgavxrk69s18x052u23vw2w 243281 243280 2026-03-27T12:31:14Z Babulbaishya 104 243281 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=100% |চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |গুআলপাৰা<br>গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {{Multicol-break}} {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> p3aw2n0jczjoxpa26xettdcmo94ga1l 243282 243281 2026-03-27T12:31:33Z Babulbaishya 104 243282 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=100% |চিৰাজগঞ্জ-দেওানগঞ্জ<br>আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |গুআলপাৰা<br>গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {{Multicol-break}} {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> sunip2zgjs112yn6y85qiua5vt3iqw7 243284 243282 2026-03-27T12:32:15Z Babulbaishya 104 243284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=70% |চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {| {{ts|wa|mc}} | width=70% |গুআলপাৰা<br>গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {{Multicol-break}} {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> 9p442mvifstkm0jtrlw1b9ii5edob4c 243285 243284 2026-03-27T12:32:42Z Babulbaishya 104 243285 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=70% |চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {| {{ts|wa|mc}} | width=70% |গুআলপাৰা<br>গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> 27x23lgzrn70lum6yi7c8qlmyum28ie 243286 243285 2026-03-27T12:33:30Z Babulbaishya 104 243286 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} {{gap}}বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=70% |{{gap}}চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>{{gap}}আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {| {{ts|wa|mc}} | width=70% |গুআলপাৰা<br>গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} | |} {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> ihvn3nhwb1aezpxhaw2zjw1sspstcdm 243287 243286 2026-03-27T12:34:10Z Babulbaishya 104 243287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} {{gap}}বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=70% |{{gap}}চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>{{gap}}আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {| {{ts|wa|mc}} | width=70% |{{gap}}গুআলপাৰা<br>{{gap}}গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> amosqovf6rl8zio3qm4joyl9mbynqzh 243288 243287 2026-03-27T12:34:42Z Babulbaishya 104 243288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} {{gap}}বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=70% |{{gap}}চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>{{gap}}আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {| {{ts|wa|mc}} | width=70% |{{gap}}গুআলপাৰা<br>{{gap}}গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {{Multicol-break}} {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> kckcrzzvcalodmu31fjvw30hkgn9wzx 243289 243288 2026-03-27T12:36:13Z Babulbaishya 104 243289 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} <br/> {{gap}}বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>{{gap}}আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}গুআলপাৰা<br>{{gap}}গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {{Multicol-break}} ফুট হিচাপ। {{gap}}সেৰ হিচাপ {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> e6q8hikl8bstm7z9e47ctoskbrlffy2 243290 243289 2026-03-27T12:39:34Z Babulbaishya 104 243290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} <br/> {{gap}}বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>{{gap}}আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}গুআলপাৰা<br>{{gap}}গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {{Multicol-break}} <poem>ফুট হিচাপ। {{gap}}সেৰ হিচাপ ৷৷ অনা{{gap}}৬ পাই ৸৹ " {{gap}} ৯ " ১৲{{gap}} ১২ "</poem> {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> ijlimz9oei3jdj3pfk7fj04k6562yio 243291 243290 2026-03-27T12:40:29Z Babulbaishya 104 243291 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} <br/> {{gap}}বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>{{gap}}আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}গুআলপাৰা<br>{{gap}}গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {{Multicol-break}} <poem>ফুট হিচাপ। {{gap}}সেৰ হিচাপ ৷৷ অনা{{gap|3em}}৬ পাই ৸৹ " {{gap}} ৯ " ১৲{{gap}} ১২ "</poem> {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> olim8ni5vll4z80j9w4lci2w2hlf2hg 243292 243291 2026-03-27T12:41:09Z Babulbaishya 104 243292 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} <br/> {{gap}}বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>{{gap}}আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}গুআলপাৰা<br>{{gap}}গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {{Multicol-break}} <poem>ফুট হিচাপ। {{gap}}সেৰ হিচাপ ৷৷ অনা{{gap|5em}}৬ পাই ৸৹ " {{gap|5em}} ৯ " ১৲{{gap|5em}} ১২ "</poem> {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> 5wku79pbgp7jwboat2fb97pszu0a0q1 243293 243292 2026-03-27T12:41:51Z Babulbaishya 104 243293 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} <br/> {{gap}}বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>{{gap}}আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}গুআলপাৰা<br>{{gap}}গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {{Multicol-break}} <poem>ফুট হিচাপ। {{gap}}সেৰ হিচাপ ৷৷ অনা{{gap|5em}}৬ পাই ৸৹ " {{gap|6em}} ৯ " ১৲{{gap|6.5em}} ১২ "</poem> {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> 2j8yoxfjiwasce4fxwtpdua0jyk3jqw 243294 243293 2026-03-27T12:43:40Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} <br/> {{gap}}বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>{{gap}}আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}গুআলপাৰা<br>{{gap}}গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {{Multicol-break}} <poem>ফুট হিচাপ। {{gap}}সেৰ হিচাপ ৷৷ অনা{{gap|5em}}৬ পাই ৸৹ " {{gap|6em}} ৯ " ১৲{{gap|6.5em}} ১২ "</poem> {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> 3yhjw0v12pzit73u07d9qb8qv0vl2m6 243295 243294 2026-03-27T12:44:10Z Babulbaishya 104 243295 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা|১৫}}</noinclude>{{Multicol}} <br/> {{gap}}বৰিসাল আৰু ঢাকা {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}চিৰাজগঞ্জ দেওানগঞ্জ<br>{{gap}}আৰু বাগুৱা</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {| {{ts|wa|mc}} | width=60% |{{gap}}গুআলপাৰা<br>{{gap}}গুআহাটি</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} |} {{Multicol-break}} <poem>ফুট হিচাপ। {{gap}}সেৰ হিচাপ ৷৷ অনা{{gap|5em}}৬ পাই ৸৹ " {{gap|6em}} ৯ " ১৲{{gap|6.5em}} ১২ "</poem> {{Multicol-end}} {{gap}}ভটিয়াই জাঁওতে, ঢাকাৰ উজনি জি ঠাইৰ পৰা বস্তু কলিকতালৈ নিএ, জি বস্তু সাৰে ১৭॥০ সোতেৰ সেৰ কিউবিক ফুটতকৈ ওজন কম হই, তেন্তে ফুটে ফুটে ৷৹ চাৰি অনা লব, ঢাকাৰ ভাটিৰপৰা জি নিএ ৷৴৹ অনা মোন নাইবা ৵৬ আৰ্হৈ অনা ফুট। {{gap}}ঘোঁৰা, বলদ আৰু গাই গৰু কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ আনিব লাগিলে, ৰখিয়া আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহ দানাৰ খোৰাকি এৰি ৪৮ টকা কেৰেয়া, চাগলিৰ হলে ৮ টকা ৷ {{gap}}জি টোপোলা বা পেৰা অতি সৰু হলেও ডেৰ ৰুপতকৈ কম নি নিএ ৷ {{gap}}আমি জানিচে৷ জদি কেঁয়া আৰু বেপাৰি লোক সকলে কলিকতা, ঢাকা, চিৰাজগঞ্জ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা ষ্টিম্ বোটৰ দোআৰাই সিহঁতে বস্তু আনিলে ভাল, কিয়নো বঙ্গালি নাৱেৰে পলম ৷ আৰু অনেক নাওবোৰ ভাগি তল জাই আৰু বস্তু নষ্ট হৈ হানি হই; কিন্তু ষ্টিম বোটৰ দোআৰাই অতি বেগ দেখি বস্তু সৰহ দিনৰ কাৰণে খাই আৰু বেয়া হৈ নে জাব, আৰু নাও বুৰাৰ কাৰণে লোকচান হবলৈ অতি ভই নাই ৷ $<noinclude></noinclude> s23qj34yfjliu88beoxgslcwyjke63r 104 88483 243337 241507 2026-03-27T14:37:15Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243337 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>দণ্ডৱত কৰি পৰি আছে মুনিবৰ। পৰম কৰুণা স্নেহ মিলিলা হৰৰ॥ হৈয়া সন্ধুক্ষণ হৰ কৃষ্ণক স্মৰিলা। পৰম আনন্দে হাসি মুনিক মাতিলা॥ ১৪৯ কিকাৰ্য্যে নাৰদ মোক কৰা এত মান। পৰম বৈষ্ণৱ তুমি মোৰ জীৱ প্ৰাণ॥ কোন কাৰ্য্য সাধিবাক কৰিছা যতন। সত্বৰে সাধিবোঁ তাক বুলিয়ো বচন॥ ১৫০ মহেশৰ সত্য বাণী শুনি মুনিবৰ। কেশে মলছিলা ধূলি উঠি চৰণৰ॥ কৰযোৰে নম্ৰ ভাৱে কৰিলা কাতৰ। তোমাৰ চৰণে কৰোঁ এখানি গোচৰ॥ ১৫১ পৰম অমূল্য ৰত্ন হৰিৰ ভকতি। দিয়ো উপদেশ দেৱ দেৱ পশুপতি॥ হেনবা পাতকী সংসাৰক তৰোঁ সুখে। কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ শুনিবোহো তজু মুখে॥ ১৫২ কৃপা কৰা ভৈলোঁ দাস তজু চৰণৰ। তত্ত্ব উপদেশ দিয়া হৰি ভকতিৰ॥ তুমি মোৰ গুৰু মই ভৈলোঁ শিষ্য প্ৰায়। সত্যে সত্যে গৈলো তজু চৰণে বিক্ৰয়॥ ১৫৩ নাৰদৰ স্তুতি বাণী শুনি শূলধাৰী। পৰম আনন্দে মাতিলন্ত হাস্য কৰি॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> kfkornxlk3ntdgmvex38wvztwq1lzb5 104 88484 243338 241508 2026-03-27T14:42:27Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243338 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৩৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>যি গুধিলা শোধা আৰু কৰিবোঁ বেকত। সসাঙ্গে কহিবোঁ মই নুহিকোঁ শকত॥ ১৫৪ পূৰ্ণ কাম কৃষ্ণ যিবা কৈয়া আছে তত্ত্ব। কৰিবোঁ বেকত তাক তোমাৰ আগত॥ হেন কৃপাময় বাক্য শুনিয়া নাৰদে। প্ৰেম ভাৱে গুধিবে লাগিলা নিশবদে॥ ১৫৫ নাম কৰ্ম্ম ভকতি কহিয়ো ত্ৰিপুৰাৰি। কেনমতে সৃষ্টিখান কৰিলা মুৰাৰি॥ পুৰুষ প্ৰকৃতি ৰূপ ভৈলা কেনমত। কহিয়ো বুজাই প্ৰভু ভৃত্যৰ আগত॥ ১৫৬ অংশ কলা পূৰ্ণ অৱতাৰ গোবিন্দৰ। পৃথকাই মোত কহিয়োক দিগম্বৰ॥ কোন কাত হন্তে হুয়া আছে উতপন। কোনে বঞ্চিবেক কৈত কাৰ কোন খান॥ ১৫৭ কেইবিধ ভকতি কহিয়ো ভগৱন্ত। কেনমত শৰণ অৰ্চ্চনা কেনমত॥ কোন সত্য অসত্য কহিয়ো সাঙ্গ কৰি। কোন জাতি কৈৰপৰা ভৈলা দেৱ হৰি॥ ১৫৮ কেনমতে বেদ শাস্ত্ৰগণৰ যুগুতি। কেনমতে স্ৰজিলন্ত দেবী সৰস্বতী॥ জীৱৰ কাৰণ কহিয়োক কৃপাময়। কেইবিধ প্ৰলয় কাহাত কোন লয়॥ ১৫১ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> f0hxau5lb3q3xfooekvrium62kf3uz1 104 88485 243339 241509 2026-03-27T14:46:41Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243339 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৩৪|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>এতেক বচন পাছে সুধিয়া নাৰদে। ভয় হুয়া মৌনে পাছে ৰৈলা নিশবদে॥ জানু পাৰি কৰযোৰে দোৱাই আছে মাথ। ভয় ভৈলা নাৰদ দেখিয়৷ গৌৰীনাথ॥ ১৬০ নাহি ভয় নাৰদ বান্ধব প্ৰিয়তম। পৰম বৈষ্ণৱ প্ৰিয় তুমি আমি সম॥ বৈষ্ণৱেসে সুহৃদ আমাৰ জীৱ প্ৰাণ। নাহিকে বান্ধৱ মোৰ বৈষ্ণৱ সমান॥ ১৬১ বৈষ্ণৱেসে প্ৰিয় জন বৈষ্ণৱেসে সাৰ। বৈষ্ণৱত পৰে মোৰ বন্ধু নাই আৰ॥ বৈষ্ণৱ যথাতে থাকে হৰিগুণ গায়। আমিও তথাতে থাকোঁ জানা সমুদায়॥ ১৬২ শুনিয়ো নাৰদ কহোঁ তোমাৰ আগত। মহা ভক্তি যোগ সবে শাস্ত্ৰৰ যুগুত॥ নাছিল যে প্ৰকৃতি নাছিল তিনি গুণ। নাই জ্যোতিসকল ব্ৰহ্মাণ্ডো নাই শূন্য॥ ১৬৩ মহা জ্যোতি ৰত্নময় আছে যিটো থানে। ভকত বিনাই তাক নজানয় আনে॥ বৈকুণ্ঠৰপৰা কুৰি যোজন উপৰ। নাহি সীমা বহল দৃষ্টিৰ পটন্তৰ॥ ১৬৪ সেহি থানে আছে পূৰ্ণ কৃষ্ণ ভগৱন্ত। নাই পূৰ্ব্বাপৰ যাৰ নাই আদি অন্ত। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> mknjwphldfmvk1q9nhqxzhyni9lwb45 243340 243339 2026-03-27T14:47:01Z Jyoti Chiring 2949 243340 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৩৪|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>এতেক বচন পাছে সুধিয়া নাৰদে। ভয় হুয়া মৌনে পাছে ৰৈলা নিশবদে॥ জানু পাৰি কৰযোৰে দোৱাই আছে মাথ। ভয় ভৈলা নাৰদ দেখিয়৷ গৌৰীনাথ॥ ১৬০ নাহি ভয় নাৰদ বান্ধব প্ৰিয়তম। পৰম বৈষ্ণৱ প্ৰিয় তুমি আমি সম॥ বৈষ্ণৱেসে সুহৃদ আমাৰ জীৱ প্ৰাণ। নাহিকে বান্ধৱ মোৰ বৈষ্ণৱ সমান॥ ১৬১ বৈষ্ণৱেসে প্ৰিয় জন বৈষ্ণৱেসে সাৰ। বৈষ্ণৱত পৰে মোৰ বন্ধু নাই আৰ॥ বৈষ্ণৱ যথাতে থাকে হৰিগুণ গায়। আমিও তথাতে থাকোঁ জানা সমুদায়॥ ১৬২ শুনিয়ো নাৰদ কহোঁ তোমাৰ আগত। মহা ভক্তি যোগ সবে শাস্ত্ৰৰ যুগুত॥ নাছিল যে প্ৰকৃতি নাছিল তিনি গুণ। নাই জ্যোতিসকল ব্ৰহ্মাণ্ডো নাই শূন্য॥ ১৬৩ মহা জ্যোতি ৰত্নময় আছে যিটো থানে। ভকত বিনাই তাক নজানয় আনে॥ বৈকুণ্ঠৰপৰা কুৰি যোজন উপৰ। নাহি সীমা বহল দৃষ্টিৰ পটন্তৰ॥ ১৬৪ সেহি থানে আছে পূৰ্ণ কৃষ্ণ ভগৱন্ত। নাই পূৰ্ব্বাপৰ যাৰ নাই আদি অন্ত॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> bii6dkjg07n5tsijt1on2pz0owfbwgu 104 88486 243342 241510 2026-03-27T14:50:54Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243342 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৩৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>সেহি থানে ভকত আছয় যত যত। তাসম্বাত কৈলা কৃষ্ণ পূৰ্ণ ভগৱন্ত॥ ১৬৫ সৃষ্টিখান কৰিলস্ত বিনোদ বিলাস। পাছে ভাগৱত শাস্ত্ৰ কৰিলা প্ৰকাশ॥ সেহি ভাগৱত কথা কহিলা আমাত। কৃষ্ণৰ মুখৰ কথা জানিবা সাক্ষাত॥ ১৬৬ পৃথিবীক ধৰি সুখে আছস্ত অনন্ত। তেহো লীলা এক কলা মহা ভগৱন্ত॥ প্ৰথমে ব্ৰহ্মাত কৃষ্ণে যি জ্ঞান কহিলা। সৃষ্টি ভোল ব্ৰহ্মা তাক সবে পাসৰিলা॥ ১৬৭ অৰ্দ্ধেক বয়স ব্ৰহ্মা গৈলা অকাৰণে। কৃপায়ে ব্ৰহ্মাত কিছু কৈলা নাৰায়ণে॥ সেহি ভাগৱত শাস্ত্ৰ কহিবোঁ তোমাত। নকহিবা অহঙ্কাৰী গৰ্ব্বী দুৰ্জ্জনত॥ ১৬৮ তুমিও তেজিবা অহঙ্কাৰ ময় মত্ত। নিন্দা বাদ মোহ হিংসা তেজিবা সমস্ত॥ কাল কৰ্ম্ম গুণ মায়া দেখিবা সপোন। সৰ্ব্বক্ষণে নেৰিবাহা কৃষ্ণৰ চৰণ॥ ১৬৯ আশি বিধ ভকতি আছয় সংসাৰত। যিটো যেনমতে চিন্তে কৃষ্ণ চৰণত॥ তাঙ্ক হুই নুই নিন্দা নকৰিবা মুনি। ভাৱ বুজি উপদেশ দিবাহা আপুনি॥ ১৭০ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 9p9ni7e52kedlnveezhlbntwnmak1wq 104 88488 243347 241512 2026-03-27T14:57:28Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243347 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৩৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>একেশ্বৰে থাকি মই কৰোঁ কোন কাৰ্য্য। হৃদয়ৰপৰা মায়া কৰিলন্ত বাজ॥ ১৭৬ আমিও তাহান পূৰ্ণ অংশে উতপন। তিনি তিনি কৰ্ম্ম কৰোঁ বোলে তিনি গুণ॥ জগত মোহিনা মায়া ভৈলন্ত বেকত। কোনে কহিবেক তান মহিমাৰ অন্ত॥ ১৭৭ প্ৰকৃতিক চাই মাতিলন্ত দেৱ হৰি। কৰা সৃষ্টিখান মোৰ সত্বৰে সুন্দৰী॥ প্ৰথমতে সাতোখান স্বৰ্গক নিৰ্ম্মিলা। যাৰ যেন থান ভাৱে ভাৱে নিয়েজিলা॥ ১৭৮ ভূলোক ভুবলোক স্বৰ্গলোকময়। মোহলোক জনলোক তপলোক লয়॥ সত্যলোক সহিতে জানিবা সাতখান। কহিলোহোঁ মুনি জানিবাহা বিদ্যমান॥ ১৭৯ এবে কহোঁ শুনিয়োক পাতালৰ থিতি। কোন কোন স্থান পাছে নিৰ্ম্মিলা প্ৰকৃতি॥ অতল বিতল যে সুতল মহামানী। তলাতল ৰসাতল মহাতল জানি॥ ১৮০ পাতাল সহিতে এই সাতখান থান। কহো পৃথিবীৰ স্থিতি শুনা বিদ্যমান॥ জম্বু, প্লক্ষ্ম, কুচ, ক্ৰৌঞ্চ, শাক, যে সাক্ষাত। শাল্মলি, পুষ্কৰ সহিতে দ্বীপ সাত॥ ১৮১ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 3mwti2rtkgu7vzwildx27ex0t0v21ar 104 88489 243349 241513 2026-03-27T15:02:57Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243349 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৩৮|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>লোণ, ইক্ষু, সুৰা, ঘৃত, দধি, দুগ্ধ, জল। সাতোখান সাগৰ নিৰ্ম্মিলা আতি বল॥ নিৰ্মিলন্ত ব্ৰহ্মাণ্ড প্ৰকৃতি মহা সতী। মহাপুৰুষক পাছে কৰিলন্ত তুতি॥ ১৮২ তোমাৰ আদেশে নিয়োজিলোঁ তিনি পুৰি। আপোন ইচ্ছায়ে সৃষ্টি কৰা দেৱ হৰি॥ হেন শুনি মাথা তুলি চাইলা নাৰায়ণ। শূন্যময় ব্ৰহ্মাও নাহিকে প্ৰাণীগণ॥ ১৮৩ কৰিলা উচ্ছন্ন দেবী মোহোৰ বচন। ব্ৰহ্মাণ্ড ভিতৰে নেদেখোহোঁ প্ৰাণীগণ॥ কৰযোৰে মহা সতী বুলিলা বচন। যি কাৰণে মোক ক্ৰোধ কৰা নাৰায়ণ॥ ১৮৪ একেশ্বৰে কেন মতে কৰোঁ সৃষ্টিখান। নুহিক সমৰ্থ মই জানা বিদ্যমান॥ তিনি গুণ সহিতে দিয়োক ভাগ কৰি। দুই গুণ ব্ৰহ্মাণ্ড স্ৰজিলা লীলা কৰি॥ ১৮৫ শঙ্কৰ বদতি শুনিয়োক মুনিবৰ। কহো পৰিচ্ছেদ সৃষ্টি লীলা গোবিন্দৰ॥ যাত হন্তে যিবা দেৱ হুয়া আছে জাত। সকলে কহিবোঁ মুনি তোমাত সাক্ষাত॥ ১৮৬ প্ৰকৃতিৰ বচন শুনিয়া নাৰায়ণ। আনন্দতে হাস্য কৰি বুলিলা বচন॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 1cjxvnz72vdyvb9py1m1av1be1nl8mt 104 88490 243353 241514 2026-03-27T16:05:08Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243353 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৩৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>কৰিবাক লাগে সতী তোমাৰ বচন। একেশ্বৰে সমৰ্থ হইবেক কোন জন॥ ১৮৭ এতেক বচন হেন বুলি হৃষীকেশ। আনন্দে তিনিকো চাই কৰিলা আদেশ॥ হে ব্ৰহ্মা হে বিষ্ণু হে মহেশ্বৰ। মোৰ বাক্যে সত্বৰে তিনিয়ো সৃষ্টি কৰ॥ ১৮৮ প্ৰকৃতি সহিতে সৃষ্টি কৰা মহা ভাগ। আমি পাছে দিবোঁহো তিনিকো তিন ভাগ॥ ঘট পট দেহা নিৰোপিয়ো ব্ৰহ্মা তুমি। অন্তৰ্য্যামী ৰূপে পাছে প্ৰবেশিবোঁ আমি॥ ১৮৯ এতেক বচন বুলি আদি নিৰঞ্জন। চাৰি মিলি সৃষ্টি নিয়োজিবোঁ এতিক্ষণ॥ প্ৰকৃতিক কটাক্ষে চাহিলা যদুপতি। ঈশ্বৰ কটাক্ষে দেবী ভৈলা গৰ্ভৱতী॥ ১৯০ কৃষ্ণৰ শুনিয়া হেন আদেশ বচন। সৃষ্টি কৰিবাক লাগি গৈলা তিনি জন॥ কহোঁ সৃষ্টি কাৰ্য্য নকৰিবা আন মতি। যাত হন্তে যিবা হুয়া আছে উতপতি॥ ১৯১ প্ৰথমতে কহোঁ দেবী প্ৰকৃতিৰ কথা। যেন মতে সৃষ্টিখান কৰিলন্ত তথা॥ প্ৰকৃতিৰপৰা যে মহত্ত্ব উতপতি। মহত্ত্বৰ তিনি পুত্ৰ ভৈলা মহা মতি॥১৯২ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 1c9yrxwo8orngb3c5m5e6svtmjfep3x 104 88491 243354 241515 2026-03-27T16:11:10Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243354 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৪০|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>তিনি গুণে তিনি দেৱ ভৈলা উতপন। ভিনে ভিনে কাহোঁ শুনা তিনিৰো কাৰণ॥ তামসিক ৰাজসিক সাত্ত্বিক মহাৰাজ। এহি তিনি ভৈলা সৃষ্টি কৰিবাৰ কাজ॥ ১৯৩ তামসত হন্তে শব্দ গুণৰ প্ৰকাশ। শব্দৰ পুত্ৰ ভৈলা নামত আকাশ॥ আকাশত হন্তে যে পৰশ ভৈলা জাত। পৰশৰ পুত্ৰ বায়ু জগতে প্ৰখ্যাত॥ ১৯৪ বায়ুত ভৈলন্ত জাত ৰূপ মহামুনি। ৰূপৰ জন্মিলা পত্ৰ নামত অগনি। অগনিৰ পুত্ৰ ভৈলা ৰস মহামতি। ৰসৰ তনয় জল জানিবা সম্প্ৰতি॥ ১৯৫ জলৰ তনয় ভৈলা গন্ধ মহা মতি। গন্ধ গুণে জন্মিলা পৃথিবী মহা সতী॥ পঞ্চ ভূত পঞ্চ তত্ত্ব সৃষ্টিৰ কাৰণ। কহিলোঁ বুজাই মুনি ইহাৰ লক্ষ্মণ॥ ১৯৬ হেন শুনি নাৰদৰ মিলিল সংশয়। পুনুৰপি কৰযোৰে বুলিলা বিনয়॥ নাৰদ বদতি ত্ৰিলোচন ত্ৰিপুৰাৰি তত্ত্বক সৃষ্টিক দুইকো কইয়ো ভিন্ন কৰি। ১৯৭ তেবেৰা চিন্তিৰে পাৰোঁ তোমাৰ চৰণ। ভিন্ন ভিন্ন কৰি ইহা দুইহানো কাৰণ॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> kl4rx0vbrjtnbms1uqjy0d22dvs6wfq 104 88492 243355 241516 2026-03-27T16:17:29Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243355 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৪১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>শঙ্কৰ বদতি আবে শুনিয়ো নাৰদ। কদাচিতো নকৰিবা ভকতক বাদ॥ ১৯৮ ভকতক জানিবাহা মহা ভাগৱত। তৰয় সংসাৰ শুনি ভকত চৰিত্ৰ॥ ভাগৱতৰো ভাগৱত মহা ভাগৱত। সবাতো কৰিয়া শ্ৰেষ্ঠ ভকত চৰিত্ৰ॥ ১৯৯ ভকত চৰিত্ৰ শাস্ত্ৰ গান্ত লক্ষ্মীপতি। এই মহা ভাগৱত জানা মহামতি। মহা ভাগৱত সাৰ সকল শাস্ত্ৰৰ। কেৱলে অমৃত কথা কৃষ্ণৰ মুখৰ॥ ১০০ যি শুধিলা তত্ত্ব তুমি শুনা মুনিবৰ। সৃষ্টি তত্ত্ব ভক্তে সৃষ্টি নাহি পূৰ্ব্বাপৰ॥ তথাপিতো কিছু কথা কহিবে লাগয়। কোন কোন তত্ত্বে ব্ৰহ্মা নিৰ্ম্মিলন্ত কায়॥ ১০১ মাংস হাড় নাড়ি ছাল আৰু লোমাৱলী। পৃথিবীৰ পঞ্চ তত্ত্ব মহা গুণশালী॥ লেলাৱতী পুত্ৰ বীজ ঘুমতি আলাস। এই পঞ্চ গুণে জানা জলৰ প্ৰকাশ॥ ১০২ ক্ষুধা, তৃষ্ণা, বৰ্ণ, লাস, কান্তি, মহা ৰূপ। এহি পঞ্চ গুণে তেজ কহিলোঁ স্বৰূপ॥ ধাৰণা শকতি ৰসক বৰমলি। এহি চাৰি জানিবাহা বায়ু মহা বলী॥ ১০৩ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 9c7a00q0q2y0403tq0fg3nw9api3e9n 243357 243355 2026-03-27T16:25:39Z Jyoti Chiring 2949 243357 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৪১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>শঙ্কৰ বদতি আবে শুনিয়ো নাৰদ। কদাচিতো নকৰিবা ভকতক বাদ॥ ১৯৮ ভকতক জানিবাহা মহা ভাগৱত। তৰয় সংসাৰ শুনি ভকত চৰিত্ৰ॥ ভাগৱতৰো ভাগৱত মহা ভাগৱত। সবাতো কৰিয়া শ্ৰেষ্ঠ ভকত চৰিত্ৰ॥ ১৯৯ ভকত চৰিত্ৰ শাস্ত্ৰ গান্ত লক্ষ্মীপতি। এই মহা ভাগৱত জানা মহামতি। মহা ভাগৱত সাৰ সকল শাস্ত্ৰৰ। কেৱলে অমৃত কথা কৃষ্ণৰ মুখৰ॥ ২০০ যি শুধিলা তত্ত্ব তুমি শুনা মুনিবৰ। সৃষ্টি তত্ত্ব ভক্তে সৃষ্টি নাহি পূৰ্ব্বাপৰ॥ তথাপিতো কিছু কথা কহিবে লাগয়। কোন কোন তত্ত্বে ব্ৰহ্মা নিৰ্ম্মিলন্ত কায়॥ ২০১ মাংস হাড় নাড়ি ছাল আৰু লোমাৱলী। পৃথিবীৰ পঞ্চ তত্ত্ব মহা গুণশালী॥ লেলাৱতী পুত্ৰ বীজ ঘুমতি আলাস। এই পঞ্চ গুণে জানা জলৰ প্ৰকাশ॥ ২০২ ক্ষুধা, তৃষ্ণা, বৰ্ণ, লাস, কান্তি, মহা ৰূপ। এহি পঞ্চ গুণে তেজ কহিলোঁ স্বৰূপ॥ ধাৰণা শকতি ৰসক বৰমলি। এহি চাৰি জানিবাহা বায়ু মহা বলী॥ ২০৩ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> o9utjtwxrfjfmqwtsiah1tb54n6xgnr 104 88493 243356 241517 2026-03-27T16:24:24Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243356 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৪২|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>ভয় শঙ্কা লজ্জা শোক মোহ মহা মন। আকাশত ইটো পাঞ্চ গুণ উত্তপন॥ এহিমতে কৈলোঁ পঞ্চ তত্ত্বৰ মহিমা। আক জানি পাইবা সুখে সংসাৰৰ সীমা॥ ২০৪ এই তত্ত্ব এই সৃষ্টি জানা সমুদায়। তত্ত্বে দেহা দেহে সৃষ্টি ভিন্ন নাহিকয়॥ চতুৰ্ব্বিংশ তত্ত্বে মাধৱক আছে আবৰিয়া। জীৱ সবে স্তুতি কৰি আচস্ত বেঢ়িয়া॥ ২০৫ প্ৰকৃতিত হস্তে যে মহদ ভৈলা জাত। মহদত হন্তে অহঙ্কাৰৰ প্ৰখ্যাত॥ অহঙ্কাৰ হন্তে আকাশৰ উতপন। আকাশত হন্তে বায়ু বুজিবা কাৰণ॥ ২০৬ বায়ুত ভৈল জ্যোতি জানিবা নিশ্চয়। জ্যোতিত জন্মিলা জল কহিলোঁ নিশ্চয়॥ জল হস্তে জন্মিলা পৃথিবী মহা সতী। এই সাত আবৰণ জানিবা সম্প্ৰতি॥ ২০৭ পৃথিবী জলত লয় জল জ্যোতি পাশে। জ্যোতিয়ো বায়ুত লয় বায়ুয়ো আকাশে॥ আকাশৰো লয় অহঙ্কাৰৰ গৰ্ভত। তাহঙ্কাৰৰ লয় হৈবে মহা মহতত॥ ২০৮ মহতো যাইবে লয় মহা প্ৰকৃতিত। প্ৰকৃতি যাইবে লয় মহা পুৰুষত॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> f2fwxvp5btlss8ith2gok065enrxyzr 104 88494 243358 241518 2026-03-27T16:32:15Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243358 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৪৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>পুৰুষৰ প্ৰকৃতিৰ নাই ভিন্ন পৰ। এই সৃষ্টি এহি লয় জানা মুনিবৰ॥ ২০৯ হেন শুনি নাৰদে মাতিলা স্তুতি কৰি। প্ৰলয়ৰ কথাক কহিয়ো সাঙ্গ কৰি॥ শঙ্কৰ বদতি তুমি শুনা মুনিৰাজ। আগে কহোঁ সৃষ্টি পাছে কহো সিটো কাজ॥ ২১০ শুনা সভাসদ পদ ভাগৱত গুণ। কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ ইটো জানা মহা পুণ্য॥ লোকক কৃপাৰে প্ৰকাশিলা যদুৰায়। আকে শুনি মহা সুখে সংসাৰ এৰায়॥ ২১১ মায়াৰ শয্যাত শুতি আছে সৰ্ব্বজন। কেনে নকৰাহা হৰি চৰিত্ৰ কীৰ্ত্তন॥ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন জন মহা স্বাদ পায়। হৰিনাম মহাৰত্ন তাকো ইচ্ছা নাই॥ ২১২ বোলে মোৰ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা মুকুতিৰ দ্বাৰ। শৱ গোটে শৱ লৈয়া হোৱে সিন্ধুপাৰ ॥ কোৱাভাতুৰিৰ যেন ৰস স্বাদ নাই। সেই মত গৃহবাস জানা সমুদায়॥ ২১৩ এগোটা পুৰুষে যেন হুয়া ক্ষুধাতুৰ। শৰীৰত জ্বলে বহ্নি যায় কতো দূৰ॥ কতো দূৰে যাই দেখিলেক সৌৰা গছ। আম গাছ বুলি নিটো চাচে আগ পাছ॥ ২১৪ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> mosbh9ztjp7qeb0i6xq6o0u8u4p7yyj 243363 243358 2026-03-27T16:45:36Z Jyoti Chiring 2949 243363 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৪৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>পুৰুষৰ প্ৰকৃতিৰ নাই ভিন্ন পৰ। এই সৃষ্টি এহি লয় জানা মুনিবৰ॥ ২০৯ হেন শুনি নাৰদে মাতিলা স্তুতি কৰি। প্ৰলয়ৰ কথাক কহিয়ো সাঙ্গ কৰি॥ শঙ্কৰ বদতি তুমি শুনা মুনিৰাজ। আগে কহোঁ সৃষ্টি পাছে কহো সিটো কাজ॥ ২১০ শুনা সভাসদ পদ ভাগৱত গুণ। কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ ইটো জানা মহা পুণ্য॥ লোকক কৃপাৰে প্ৰকাশিলা যদুৰায়। আকে শুনি মহা সুখে সংসাৰ এৰায়॥ ২১১ মায়াৰ শয্যাত শুতি আছে সৰ্ব্বজন। কেনে নকৰাহা হৰি চৰিত্ৰ কীৰ্ত্তন॥ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন জন মহা স্বাদ পায়। হৰিনাম মহাৰত্ন তাকো ইচ্ছা নাই॥ ২১২ বোলে মোৰ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা মুকুতিৰ দ্বাৰ। শৱ গোটে শৱ লৈয়া হোৱে সিন্ধুপাৰ ॥ কোৱাভাতুৰিৰ যেন ৰস স্বাদ নাই। সেই মত গৃহবাস জানা সমুদায়॥ ২১৩ এগোটা পুৰুষে যেন হুয়া ক্ষুধাতুৰ। শৰীৰত জ্বলে বহ্নি যায় কতো দূৰ॥ কতো দূৰে যাই দেখিলেক সৌৰা গছ। আম গাছ বুলি নিটো চাচে আগ পাছ॥ ২১৪ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> fmy9092sx1fjcowha065n3gmo8ag7no 104 88495 243359 241519 2026-03-27T16:39:09Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243359 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৪৬|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>পৰম আনন্দে ভুঞ্জিবোহোঁ পাকা ফল। এহিমতে আলচিয়া পাইলা গৈয়া তল॥ পৰম বৰ্ব্বৰ সিটো পাতেকি নিষ্ফল। সৌৰাৰ গছত সিটো খোজে আম্ৰফল॥ ২১৫ মহা ক্ষুধাতুৰ হুয়া চতুৰ ভিতি চাই। নিষ্ফল বৃক্ষত তাত কিছু ফল নাই॥ তথাপিতো তাৰ তলে থাকিল নিষ্ফল। শুনিছা স’ৰাত লাগি আছে আম্ৰ ফল॥ জন্মান্তৰে সৌৰা গছ ফল ফুল নাই। তাকে ৰোৱে যত্ন কৰি ফলক আশাই॥ সেহিমতে পুত্ৰ ভাৰ্য্যা জানিবা নিষ্ফল। নাহি তাত সুখ কিছু দুখেহে কেৱল॥ ২১৭ দুখ দূৰ যাবে বুলি সুখ হৈবে মনে। পোষে পুত্ৰ ভাৰ্য্যা স্নেহে অনেক যতনে॥ অনেক হুতাশে বিচাৰয় ধান ধন। বহে বোজা যাই প্ৰাণ মিছা অকাৰণ॥ ২১৮ মহা সুখে বোজা লৈয়া পশে গৈয়া ঘৰ। তথাপিতো বুঢ়া বুলি কৰে অনাদৰ॥ ভাৰ্য্যায়ে নধৰে বোজা পুত্ৰে থাকে চাই। দুখৰ চোটত হাড় ঘাড় ভাগি যাই॥ ২১৯ তথাপিতো বোজা থৈয়া মহা ৰঙ্গমনে। পুত্ৰক কোলাত লৈয়া চুম্বে ঘনে ঘনে॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> mjlm36x2wjztyzsjifzchljowb2buiq 243362 243359 2026-03-27T16:44:51Z Jyoti Chiring 2949 243362 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৪৪|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>পৰম আনন্দে ভুঞ্জিবোহোঁ পাকা ফল। এহিমতে আলচিয়া পাইলা গৈয়া তল॥ পৰম বৰ্ব্বৰ সিটো পাতেকি নিষ্ফল। সৌৰাৰ গছত সিটো খোজে আম্ৰফল॥ ২১৫ মহা ক্ষুধাতুৰ হুয়া চতুৰ ভিতি চাই। নিষ্ফল বৃক্ষত তাত কিছু ফল নাই॥ তথাপিতো তাৰ তলে থাকিল নিষ্ফল। শুনিছা স’ৰাত লাগি আছে আম্ৰ ফল॥ জন্মান্তৰে সৌৰা গছ ফল ফুল নাই। তাকে ৰোৱে যত্ন কৰি ফলক আশাই॥ সেহিমতে পুত্ৰ ভাৰ্য্যা জানিবা নিষ্ফল। নাহি তাত সুখ কিছু দুখেহে কেৱল॥ ২১৭ দুখ দূৰ যাবে বুলি সুখ হৈবে মনে। পোষে পুত্ৰ ভাৰ্য্যা স্নেহে অনেক যতনে॥ অনেক হুতাশে বিচাৰয় ধান ধন। বহে বোজা যাই প্ৰাণ মিছা অকাৰণ॥ ২১৮ মহা সুখে বোজা লৈয়া পশে গৈয়া ঘৰ। তথাপিতো বুঢ়া বুলি কৰে অনাদৰ॥ ভাৰ্য্যায়ে নধৰে বোজা পুত্ৰে থাকে চাই। দুখৰ চোটত হাড় ঘাড় ভাগি যাই॥ ২১৯ তথাপিতো বোজা থৈয়া মহা ৰঙ্গমনে। পুত্ৰক কোলাত লৈয়া চুম্বে ঘনে ঘনে॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 22gv6867hixfhiiq9t2zfa7f8b7x2zg 104 88496 243361 241520 2026-03-27T16:44:17Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243361 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৪৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>ভাৰ্য্যাৰ আগত কথা কয় আশ কৰি। তথাপিতো পাপী নোবোলয় হৰি হৰি॥ ২২০ পাপ সাগৰত মজি আছে সৰ্ব্বক্ষণ। কেতিক্ষণে নিবে কালে নাহিকে চেতন॥ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন জন যত ঘৰ বাৰী। অকলেসে যাইবা সবে থাকিবেক পৰি॥ ২১১ যমৰ কিঙ্কৰে বেঢ়ি ভুঞ্জাইবে যাতনা। বান্ধব চোটত পাছে হৰাইবে চেতনা॥ ইহ পৰলোকে দুয়ো লোকে দুখ জানি। একান্ত শৰণে ভজিয়োক চক্ৰপাণি॥ ২২২ দিনে দিনে আয়ু যাই মৃত্যু চাপে পাশ। আৰু কি মনুস্য হইবে এৰা ইটো আশ॥ শূকৰ যোনিত পাইবা বিষয়ৰ সুখ। আকে লাগি হোৱা কেনে হৰিত বিমুখ॥ ২২৩ আহাৰ মৈথুন নিদ্ৰা হিংসা এই চাৰি। দিনে দিনে পুৰুষৰ নেই আয়ু হৰি॥ পাপ মাত্ৰ বাঢ়ে পুণ্য নাই নয় লেশ। জানিয়া যতনে ভজিয়োক হৃষীকেশ॥ ২২৪ কৃষ্ণ বিনে সুহৃদ বান্ধব আন নাই। ইহ পৰলোকে বন্ধু কৃষ্ণেসে সদায়॥ কৃষ্ণ নাম বিনে নাই তৰিবাৰ হেতু। ৰাম নাম গায়া ভৱ মাঝে বান্ধা সেতু॥ ২২৫ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> it0wn5gtb66t4vtux2na9vr2wb51fi2 104 88555 243364 241591 2026-03-27T16:53:40Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243364 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৮৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>তিন জন্ম নতনু দেন্ত ৰঙ্গ কৰি। তৰিব কলিত সুখে মোৰ নাম স্মৰি॥ শুনা মুনিবৰ কহোঁ তোমাৰ আগত। অভেদ অৱতাৰ ভক্ত কলিৰ যুগত॥ ৩৭৮ সম্পূৰ্ণ অভেদ ভক্তি কলিৰ যুগত। কহিলোঁ কেৱল ভক্তি তোমাৰ আগত॥ কহোঁ আবে শুনা মুনি ভকতৰ চিন। দেখে কৃষ্ণময় মাত্ৰ সেই উদাসীন॥ ৩৭১ সমস্তে ভূতক দেখে আপোনাতোধিক। সেই উদাসীন মুনি পৰম ৰসিক॥ আৰু কহো ভকতৰ চিন বিপৰীত। হুইব মহা বিপৰীত জানিবা কলিত॥ ৩৩৮ পূৰ্ণ ভক্তি হুইবে জানা কলিত বিদিত। তাতো নানা বহু বিঘ্ন হুইব বিপৰীত॥ কলিয়ে পীড়িবে সত্য ধৰ্ম্ম হুইবে নাশ। ধন ঐশ্বৰ্য্যত হুইবে লোকৰ বিশ্বাস॥ ৩৮১ ৰাজায়ে পীড়িব লোক হুইব বুদ্ধি ক্ষীণ। হুইবে জাতি ভ্ৰষ্ট একে বৈৰ মাত্ৰ চিন॥ মোহ অহঙ্কাৰ গৰ্ব্ব হুইব বিপৰীত। লোকৰ হুইবেক জানা এই চাৰি চিত॥ ৩৮২ হুইবে কামাতুৰ নচাইবেক গুণ দোষ। ধনৰ নিমিত্তে হুইব বহুত আক্ৰোশ॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 3brrimyrntmuxrtv5hleqcxzbvl7bsl 104 88556 243365 241593 2026-03-27T16:58:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243365 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮৬|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নাৰীৰ নিমিত্তে নচাইবেক সুহৃদক। যেন তেন মতে মাত্ৰ পূৰিব মনক॥ ৩৮৩ উদৰৰ নিমিত্তে হুইবেক খেদ টান। এই মোহ মায়াতে হৰিবে চূৰ্ত্তি জ্ঞান॥ এতেক তেজিয়া যিটো ধৰয় ভকতি। . সেহিসে তৰিবে সুখে কলিত সম্প্ৰতি॥ ৩৮৪ এতেকে বস্তুৰ ভিতৰত নথাকয়। কৰে ভূত দায়া সবে দেখে মায়াময়॥ কৃষ্ণ যশে অলঙ্কৃত হুয়া সুমণ্ডিত। তাতে নিমজিয়া মন বুদ্ধি জ্ঞান চিত॥ ৩৮৫ মাৰিয়া ইন্দ্ৰিয় খেদ যশতে সন্তোষ। পৰ গুণ লৱে মাত্ৰ নধৰয় দোষ॥ শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন ধৰ্ম্ম নছাৰে সতত। নকৰয় নিন্দা বাদ ভকতি পন্থত॥ ৩৮৬ পৰকেসে উপকাৰ কৰে দিনে ৰাতি। এই ভক্তি উপদেশ খণ্ডে ভয় ভ্ৰান্তি॥ ক্ষমাশীল দয়াশীল সুশীল ভূষণ। তাসম্বাৰ শত্ৰু মিত্ৰ নাই একোজন॥ ৩৮৭ মৰিলেয়ো প্ৰতিকাৰ নকৰে দুনাই। ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা মানি থাকে সমুদায়॥ কৃষ্ণ যশে বুৰ দিয়া সন্তোষ কৰয়। সংসাৰৰ মায়াক কিঞ্চিতো নডৰয়॥ ৩৮৮ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> taljtbz507axj1kwt11m5l2e6trchoc 104 88656 243367 241795 2026-03-27T17:05:55Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243367 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮৮|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>জগতক সুমৰন্তে ফুটে মোৰ প্ৰাণ। পৃথকাই কথা মোত কৈয়ো ভগবান॥ ৩৯৪ নাৰদক সম্বুধি মাতন্ত শূলপাণি। সকলো কথাৰ তত্ত্ব জানাহা আপুনি॥ তথাপিতো মোত তুমি সোধা মুনিৰাজ। আপোনাক নিচিন্তা লোকৰ কোন কাজ॥ ৩৯৫ নাৰদে বোলন্ত শুনিবাক অদভুত। জগত নাশিলে আবে আমি থাকোঁ কৈত॥ জগতৰ উপকাৰী তুমি কৃপাময়। তুমি নতাৰিলে লোক মৰিব নিশ্চয়॥ ৩৯৬ শুনি মহেশ্বৰে মাতে নাৰদক হাসি। কহিবোঁ পৰম তত্ত্ব তোমাত প্ৰকাশি॥ ভক্তি সম পৰম দুৰ্লভ বস্তু নাই। দুলৰ্ভ লাভেসে ভক্তি কৰিবাক পায়॥ ৩৯৭ ভক্তি কৰিবাক লাগে ভকত জনত। কিছু তাৰ নথাকিব আপোন মনত॥ ভকতেসো জানিবা ভক্তিৰ মুখ্য পাত্ৰ। ভকত জনত ভজিবাক লাগে মাত্ৰ॥৩৯৮ ভকতত ভজিলেসে বুলিব ভকতি। . হেন ভকতক দোষে পৰম দুৰ্ম্মতি। প্ৰথমে মানিব সিটো ভকত বুলিয়া। পাছে দোষ দিয়া সিটো ফুৰয় নিন্দিয়া॥ ৩৯৯ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8s7g491deimowmv860k56don5fs825y 104 88657 243369 241796 2026-03-27T17:12:18Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243369 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৮৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নুসুধিবা তাৰ কথা পৰম দুৰ্জ্জন। নতু ঘটে জানা তাৰ শৰণ ভজন॥ ভকতক ভজিলেসে বুলিৰা ভজন। আগে ভজি পাছে নিন্দে পৰম দুৰ্জ্জন॥ ৪০০ লোকত দেখায়া ফুৰে পৰম ভকত। নতু হন্ত হৰি তাৰ হিয়াত বেকত॥ ভকতৰ দোষ নধৰন্ত কৃপাময়। পাপী হুয়া ভকতৰ দোষক দেখয়॥ ৪০১ ব্ৰহ্মাণ্ড পূজক যিটো ভকতক পায়। হেন ভকতক নিন্দি অধোগতি যায়॥ মাননি নভৈলে ভক্তি কহিত আছয়। মাননি ভক্তিৰ শিপা জানিবা নিশ্চয়॥ ৪০২ ভাগিল মাননি সিটো আপোন মনত। নুহিকে উত্তম পাপী সকামী ভকত॥ হেন শুনি নাৰদে পুছিলা স্তুতি কৰি। কেই বিধ ভকত কহিয়ো ত্ৰিপুৰাৰি॥ ৪০৩ শুনি মহেশ্বৰে কথা কন্ত নাৰদত। চাৰি বিধ ভক্ত জানা আছে সংসাৰত॥ সকামী নিষ্কামী জানা উত্তম বৈষ্ণৱ। মহন্ত সহিতে চাৰি বিধৰ অন্বয়॥ ৪০৪ সকামী ভকত ইটো সবাতে আছয়। সেহিসে নিমিত্তে সিটো দোষক দেখয়॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> oa5gfhv2dpyssin6prmuwbmns0iqx1b 104 88658 243408 241797 2026-03-28T10:47:04Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243408 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৯০|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নিষ্কামী ভকতে শুদ্ধ ধৰ্ম্ম প্ৰবৰ্ত্তয়। পৰম নিষ্কামে হৰি ভকতি কৰয়॥ ৪০৫ ধন পুত্ৰ ঐশ্বৰ্য্যত নোহে কিছু ৰত। তৰ্ক্ক বাদ হিংসা বুদ্ধি নোপোজে কিঞ্চিত॥ গুণকেসে লৱে দোষ নেদেখে ভক্তৰ। ফুৰায় যশস্যা কৰি ভকত জনৰ॥ ৪০৬ বৈষ্ণৱৰ কথা কিবা সোধা মুনিবৰ। কেৱলে গুণৰ নিধি আপুনি ঈশ্বৰ॥ দেহাৰো নাহিকে চিন্তা দেখে হৰিময়। সিটো জনে জানা কৈত দোষক দেখয়॥৪০৭ নাশ ভৈলা উৰ্ম্মিমালা চিত্ত ভৈলা থিৰ। হৃদয়তে ব্যক্ত আসি ভৈলন্ত ঈশ্বৰ॥ যেবে ব্যক্ত ভৈলা হৰি নাই আন চিত। চিন্তিয়া হৰিৰ গুণ কৰে মহা নৃত্য॥ ৪০৮ শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন ধৰ্ম্ম নছাৰে সতত। কৰে মহা ৰতি শ্ৰুতি ভকত জনত॥ ভক্ত সবে কৰে মহা মধুৰ আলাপ॥ প্ৰেমে পুলকিত তনু পৰম নিষ্পাপ॥ ৪০৯ আলাপত হন্তে মহা চিত্তত সন্তোষ। সিটো জনে কেনে লৱে ভকতৰ দোষ॥ দুখীত কৰুণা ক্ষমা কৰে বিপক্ষত। কেৱলে বিশ্বাস মাত্ৰ ভকত জনত॥ ৪১০ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> fc2grj9pyp02thb7ue8j26j32bh2zux 104 88659 243409 241798 2026-03-28T11:06:44Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243409 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৯১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>ভকতক পাইলে সিদ্ধি হোৱে মনোৰথ। সিটো জনে দোষ জানা লৈব কেন মত॥ লোভ মোহ কামে কৰে মনক আতুৰ। ভকতক নিন্দি পাপী কৰে মন পূৰ॥ ৪১১ নোবোলয় ভক্ত নকৰয় সম্ভাষণ। বৈষ্ণৱৰ দ্ৰোহী পাপী পৰম দুৰ্জ্জন॥ লোকৰ আগত ফুৰে চাতুৰি বোলাই। ভকতক নিন্দি পাপী ফুৰে পূজা খায়॥ ৪১২ যিটো পূজা কৰে তাক বোলে মহা সদ। তিনিয়ো পৰম দ্ৰোহী জানিবা নাৰদ॥ যিটো জনে ভকতি কৰয় শুদ্ধ চিত্তে। ভকতক দোষ নধৰয় কদাচিতে॥ ৪১৩ ভকতত ভজিলে ভক্তিৰ পাৱে সীমা। ভকত চৰিত্ৰ গায় বুজিয়া মহিমা॥ কৃষ্ণৰ কথাত যাৰ নহিকে হৰিষ। হৰিক পালেয়ো সিটো কৰিবেক কিক॥ ৪১৪ ব্ৰহ্মায়ো গৰ্ব্বিত ভৈলা স্মৃতি শাস্ত্ৰ গুণে। জানি শাস্ত্ৰ গৰ্ব্ব ভেজে পণ্ডিত সজ্জনে॥ শুদ্ধ সদ ভকতি কৰিয়ো ভক্ত পাৱে। ভেবেসে ময় মত গৰ্ব্ব বুদ্ধি নাশ হোৱে॥ ৪১৫ বুদ্ধিয়েসে নাশ কৰে জানা পুৰুষক। এহিসে কাৰণে জানা নপাৱে কৃষ্ণক॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> b7tdj9lvys9bt6nv0fxtx2cr7ofj46y 104 88660 243410 241799 2026-03-28T11:14:34Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243410 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৯২|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}}</noinclude>{{Block center|<poem>শুনা সৰ্ব্ব জনে মন কৰি থিৰ বুদ্ধি। হৰি নাম লৈয়ো পৰলোকৰ ঔষধি॥ ৪১৬ তপ জপ পুণ্য ব্ৰতে নাহিকে নিস্তাৰ। কলি যুগ মাজে হৰি নাম মাত্ৰ সাৰ॥ লোকক কৃপায়ে জানা প্ৰভু দেৱ হৰি। আপোনাৰ যশ থৈলা পৃথিবীত ভৰি॥ ৪১৭ তৰোক সংসাৰ লোক যাহাক স্মৰণে। উদ্ধৱৰ আগে হৰি কৰিলা আপোনে॥ হেন উপকাৰী কৃষ্ণ তাহাঙ্ক তেজয়। কৰে বলি দান ক্ষুদ্ৰ দেৱক পূজয়॥ ৪১৮ কৰি বলি দান পূজা কৰয় দেৱক। ভুঞ্জি দেৱ যোগ্য পাইবে অক্ষয় স্বৰ্গক॥ এহি বুলি বলি দান কৰে মন্দভাগী। কৰিয়া কামনা চলি যায় স্বৰ্গ লাগি॥৪১৯ নাহিকে স্বৰ্গত সুখ পৰম বিষাদ। সমানে সহিতে তৈতো নখণ্ডে ইষাদ॥ দিনেদিনে দেখে সিটো পুণ্য হোৱে ক্ষয়। সৰ্ব্বক্ষণে নুগুছে মনৰ চিন্তা ভয়॥ ৪২০ পুণ্য ক্ষয় ভৈলে যত সেৱে দিব্য নাৰী। বিমানৰো তেক্ষণে পেলায়ে ধঙ্কা মাৰি॥ বলি দ্ৰোহ ঘাত পাপ আছে যত যত। অধোমুখ হুয়া সিটো পৰে নৰকত॥ ৪২১ </poem>}}<noinclude></noinclude> csuyk6rf6j2fdge1xdb051htdfwd3j0 104 88661 243411 241801 2026-03-28T11:21:01Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243411 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৯৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>কোটি কোটি কল্প মৰি নৰক ভুঞ্জয়। তথাপি পাপীৰ পাপ ক্ষয় নাহিকয়॥ ভুঞ্জায়ে যাতনা দূতে মহা ক্ৰোধ কৰি। মনুষ্য শৰীৰ পায় নৰাধিলি হৰি॥ ৪২২ তোৰ সম পাতকী নাকে ত্ৰিভুবনে। এহি বুলি ডাঙ্গে কোবাৱয় দূতগণে॥ ডাঁহ মহ জোক পোকে বেঢ়ি বেঢ়ি খায়। বান্ধৰ চোটত ঘনে ঘনে মূৰ্চ্ছা যায়॥ ৪২৩ সেহি বেলা পশুপতি আসি তাক ধৰে। কাটে খোছে মোট কাঢ়ে বৰ হান মাৰে॥ বান্ধে কদৰ্থনা কৰি গোছামে মেঢ়ায়। লাথি মাৰি কিঙ্কৰে ফুৰায়ে বাগৰায়॥ ৪২৪ উত্তম শৰীৰ পায় ভাৰতৰ মাজে। বান্ধৱ হৰিক নভজিলি কোন কাজে॥ তোত কৰি পাপী জানা সংসাৰত নাই। পূজিলি পিশাচ দেৱ মাংস খাবে পায়॥ ৪৫২ আপোনাৰ কুশল নিচিন্তি মন্দমতি। পাষণ্ডৰ সঙ্গ লৈয়া মজিলি দুৰ্ম্মতি॥ এহি বুলি কিঙ্কৰে গৰ্জ্জয় ক্ৰোধ কৰি। কাম্পয় কদলি যেন থৰ থৰ কৰি॥ ৪২6 কৈক গৈলা দেৱ তোৰ দেহ সমিধান। এবে নৰ্ক্ক ভুঞ্জি থাক কতো কাল মান॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> gfzn2zbnfjm20cxislk0isgt0sluc5z 104 88662 243412 241802 2026-03-28T11:30:16Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243412 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৯৪|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>পিশাচত ভজিলে অল্পতে নৰ্ক্ক পায়। বিনে কৃষ্ণ দেৱতায় নৰক নেৰায়॥৪২৭ হেন জানি সত্বৰে কৰিয়ো শুদ্ধ মন। লৈয়োক সাধুৰ সঙ্গ কৰিয়া যতন॥ মহন্তৰ সঙ্গে কৰা নামক গ্ৰহণ। তেবেসে তৰিবা সুখে যমৰ কৰণ॥ ৪২৮ নাম বিনে নেৰায় যম কিঙ্কৰৰ হাত। জানি কৃষ্ণ পাৱে লোক ভজিয়ো সাক্ষাত॥ হেন জানি নৰ নাৰী আলাস তেজিয়ো। ধন জন যৌবনক কৃষ্ণত অৰ্পিয়ো॥ ৪২৯ সকলে কৰ্ম্মৰ কৰ্ত্তা জানা লক্ষ্মীপতি। অকৰ্ত্তাত ভজি কেনে যাহ অধোগতি॥ হৃদয়ত থাকি যিটো কৰন্ত পালন। হেন কৃষ্ণ ইষ্ট দেৱ প্ৰভু নাৰায়ণ॥ ৪৩০ তান্ত এজিলেসে এৰায় যাতনা নিকাৰ। বোলা হৰি হৰি হোক পাপাৰ উদ্ধাৰ॥</poem>}} {{Rule|4em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|দুলড়ী।}}}} {{Block center/s}}{{Block center|<poem>শঙ্কৰ বদতি,{{gap|4em}}শুনা মুনিবৰ, {{gap|4em}}কহোঁ মাধৱৰ লীলা। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> o3bhcduazrbcdhhmrv75afhdk68wjh6 104 88663 243413 241803 2026-03-28T11:39:36Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243413 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৯৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>যেন মতে কৃষ্ণ,{{gap|4em}}অৱতাৰ হুয়া, {{gap|4em}}নিজ যশ প্ৰকাশিলা॥ ৪৩১ যেন মতে কৃষ্ণ,{{gap|4em}}সৃষ্টিখান চাহি, {{gap|4em}}মনত কৰিলা ত্ৰাস। মায়াৰ নিগ্ৰহ,{{gap|4em}}দেখি নাৰায়ণ, {{gap|4em}}কৰিলা ভক্তি প্ৰকাশ॥ জগত জননী,{{gap|4em}}দেবী সৰস্বতী, {{gap|4em}}প্ৰকাশ ভৈলা নিশেষ। ভক্তি শাস্ত্ৰখান,{{gap|4em}}তান হাতে দিয়া, {{gap|4em}}কৰিলা কৃষ্ণ আদেশ॥ ৪৩২ কহোঁ পুৰাতন,{{gap|4em}}ভক্তিৰ লক্ষণ, {{gap|4em}}শুনা তুমি মুনিৰাজ। পূৰ্ব্ব সাৰ তত্ত্ব,{{gap|4em}}ভক্তি যেন মত, {{gap|4em}}কৰিবো তোমাত বাজ॥ মহা গোপ্য ভক্তি,{{gap|4em}}কহিবোঁ সম্প্ৰতি, {{gap|4em}}সকলে শাস্ত্ৰৰ সাৰ। কৃষ্ণৰ মুখৰ,{{gap|4em}}কথা তত্ত্ব সাৰ, {{gap|4em}}কৰিবোঁ আজি প্ৰচাৰ॥ ৪৩৩ পৰম গহন,{{gap|4em}}কথা পুৰাতন, {{gap|4em}}নজানয় একো জন। ভক্তিৰ কাৰণ,{{gap|4em}}তোমাত কহিবোঁ, {{gap|4em}}শুনিয়ো ব্ৰহ্মা নন্দন॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> cpt3nkhsdg71wemqv50sx2g8vus3d0d 104 88829 243414 242309 2026-03-28T11:46:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243414 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>কায় বাক্য মনে নছাৰিব সৰ্ববক্ষণ। এহিসে কাৰণে মুনি জানিবা শৰণ॥ ৫৩১ এবে কহোঁ শুনিয়ো ভজন অনুপম। নুশুনিবা কৰ্ণে একো দেৱতাৰ নাম॥ দেৱ হেন বুদ্ধি তাৰ মনে নেদেখিব। কেৱলে কৃষ্ণৰ পাৱে একান্তে ভজিব॥ ৫৩২ দেৱত ধৰ্ম্মত মনে এৰিব বিশ্বাস। কেৱলে হৈবেক মাত্ৰ মাধৱৰ দাস॥ তপ জপ পুণ্য এতে নকৰিব ৰতি। একান্তে কৃষ্ণৰ পাৱে কৰিব ভকতি॥৫৩৩ আপনাত কৰি হৈব ভকতৰ দায়া। এহিসে ভজন মুনি জানিবা অমায়া॥ দেহত গেহত কিছু নাথাকিব আশ। কেৱলে কৃষ্ণৰ পাৱে কৰিব বিশ্বাস॥ ৫৩৪ ভক্ত সমে প্ৰীতি নছাৰিব সৰ্ববক্ষণ। কহিলোঁহো মুনি ইটো শৰণ ভজন॥ আকে কহোঁ মুনিবৰ ধৰ্ম্ম ভাগৱতী। যাত পৰে সুখ আৰ নাহিকে ভকতি॥ ৫৩৫ মন সমে ইন্দ্ৰিয় দমিব নিৰন্তৰে। সঙ্কল্প বিকল্প এৰিবেক তাত পৰে॥ মনে জানি সবাকো ত্যজিব নিৰন্তৰ। আনো যত নানা কৰ্ম্ম আছে হৃদয়ৰ॥ ৫৩৬ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> frqr1o2j0ar65bnssyoshjminq8k2fj 104 89224 243298 243093 2026-03-27T12:58:29Z Babulbaishya 104 243298 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||বলদ গৰুৰ বিবৰন|১৯}}</noinclude>বলদ গৰুৰ বিবৰন ১৯ আকাস গোটেই খন জুইৰ নিচিনা প্ৰজলিত হল। সেই সময়ত ভতৰাই অতি ভই পাই বৰকৈ বেবাই ঘুৰি ফুৰিচিল। সি থকা গোহালিত বেৰ নাইকিয়া দেখি গিৰিহঁতে ভাবিলে জে কিজানি সি বিদুলি দেখি ভই কবিচে, সেই নিমিতে তাক ভঁৰালৰ ভিতৰলৈ সুমাবলৈ লগৰ মানুহবোৰক আগ্যা দিলে তথাপি ইমান অন্ধকাৰ নিসা মেঘৰ গৰ্জনি তাতে বিছলি দেখি কোনো মানুহ জাবলৈ সাহ ন কৰিলে। তেতিয়া তাৰ ভায়েক বৰ মৰমিয়াল মানুহ আৰু গৰুটব দুখ দেখি সি গৈ তাৰ ওচৰ পাই চালে দেখে সি কঁপি কঁপি পৰি আচে, আৰু তাৰ নাক সিকলিৰে চুচি ঘা লগাই থৈচে, কিয়নো 'সি চিঙ্গি জাব পাৰো বুলি ঘুৰি ঘুৰি বল দিচিলে। তেতিয়া তাৰ সত্ৰুক দেখিও আগৰ নিচিনাকৈ খঙ্গ নুঠিল আৰু বৰ ৰঙ্গহে পালে। তেতিয়া নিয়ম কপে তাৰ পাচে পাচে গৈ ভিতৰ সোমালগৈ। ৰাতি পুআলত তাক আকও মুকলি গোহালিলৈ আনিলে; তেতিয়া সি দেখিব নোআৰা সেই মানুহটোৰ ওচৰলৈ জোআত আন খোনৰ নিচিনাকৈ হোঁকৰি খুম মাৰি মাটি নি সিচিলে। জেন কালি বাতি মই মৰম কৰিলোঁ সেয়ে ইয়াৰ কাৰণেহে তাৰ ওচৰলৈ মোক জাব দিচে। তাক জোকাই ধেমালি কৰিবলৈ আৰু মুৰত থপিয়াবলৈ দিলে, জেতিয়া সি তাক চাবলৈ জাই ভতৰাই বৰ ৰঙ্গ দেখুআই আৰু সেই মানুহক জেনেকৈ তাৰে সৈতে ধেমালি কৰিব দিএ আন কোনো মানুহক তেনেকৈ নিদিএ। ধু তাতে সি ভাবিলে মনত আছে, সেই সেই দিনাৰে পৰা<noinclude></noinclude> f1pvdtwe9m65l0524d23kckqgwkfv6r 243299 243298 2026-03-27T13:04:28Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243299 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||বলদ গৰুৰ বিবৰন|১৯}}</noinclude>আকাস গোটেই খন জুইৰ নিচিনা প্রজলিত হল। সেই সময়ত ভতৰাই অতি ভই পাই বৰকৈ বেবাই ঘুৰি ফুৰিচিল । সি থকা গোহালিত বেৰ নাইকিয়া দেখি গিৰিহঁতে ভাবিলে জে কিজানি সি বিদুলি দেখি ভই কৰিচে, সেই নিমিতে তাক ভঁৰালৰ ভিতৰলৈ সুমাবলৈ লগৰ মানুহবোৰক আগ্যা দিলে তথাপি ইমান অন্ধকাৰ নিসা মেঘৰ গৰ্জনি তাতে বিদুলি দেখি কোনো মানুহ জাবলৈ সাহ ন কৰিলে । তেতিয়া তাৰ ভায়েক বৰ মৰমিয়াল মানুহ আৰু গৰুটৰ দুখ দেখি সি গৈ তাৰ ওচৰ পাই চালে দেখে সি কঁপি কঁপি পৰি আচে, আৰু তাৰ নাক সিকলিৰে চুচি ঘা লগাই থৈচে, কিয়নো 'সি চিঙ্গি জাব পাৰো বুলি ঘুৰি ঘুৰি বল দিচিলে । তেতিয়া তাৰ সত্ৰুক দেখিও আগৰ নিচিনাকৈ খঙ্গ নুঠিল আৰু বৰ ৰঙ্গহে পালে । তেতিয়া নিয়ম ৰুপে তাৰ পাচে পাচে গৈ ভিতৰ সোমালগৈ । ৰাতি পুআলত তাক আকও মুকলি গোহালিলৈ আনিলে ; তেতিয়া সি দেখিব নোআৰা সেই মানুহটোৰ ওচৰলৈ জোআত আন খোনৰ নিচিনাকৈ হোঁকৰি খুম মাৰি মাটি নি সিচিলে। তাতে সি ভাবিলে জেন কালি ৰাতি মই মৰম কৰিলোঁ সেয়ে ইয়াৰ মনত আছে, সেই কাৰণেহে তাৰ ওচৰলৈ মোক জাব দিচে। সেই দিনাৰে পৰা তাক জোকাই ধেমালি কৰিবলৈ আৰু মুৰত থপিয়াবলৈ দিলে, জেতিয়া সি তাক চাবলৈ জাই ভতৰাই বৰ ৰঙ্গ দেখুআই আৰু সেই মানুহক জেনেকৈ তাৰে সৈতে ধেমালি কৰিব দিএ আন কোনো মানুহক তেনেকৈ নিদিএ ।<noinclude></noinclude> 37hnsdw3o3dg7iumajvhppif02rz4fl 243300 243299 2026-03-27T13:05:33Z Babulbaishya 104 243300 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||বলদ গৰুৰ বিবৰন|১৯}}</noinclude>আকাস গোটেই খন জুইৰ নিচিনা প্রজলিত হল। সেই সময়ত ভতৰাই অতি ভই পাই বৰকৈ বেবাই ঘুৰি ফুৰিচিল । সি থকা গোহালিত বেৰ নাইকিয়া দেখি গিৰিহঁতে ভাবিলে জে কিজানি সি বিদুলি দেখি ভই কৰিচে, সেই নিমিতে তাক ভঁৰালৰ ভিতৰলৈ সুমাবলৈ লগৰ মানুহবোৰক আগ্যা দিলে তথাপি ইমান অন্ধকাৰ নিসা মেঘৰ গৰ্জনি তাতে বিদুলি দেখি কোনো মানুহ জাবলৈ সাহ ন কৰিলে । তেতিয়া তাৰ ভায়েক বৰ মৰমিয়াল মানুহ আৰু গৰুটৰ দুখ দেখি সি গৈ তাৰ ওচৰ পাই চালে দেখে সি কঁপি কঁপি পৰি আচে, আৰু তাৰ নাক সিকলিৰে চুচি ঘা লগাই থৈচে, কিয়নো 'সি চিঙ্গি জাব পাৰো বুলি ঘুৰি ঘুৰি বল দিচিলে । তেতিয়া তাৰ সত্ৰুক দেখিও আগৰ নিচিনাকৈ খঙ্গ নুঠিল আৰু বৰ ৰঙ্গহে পালে । তেতিয়া নিয়ম ৰুপে তাৰ পাচে পাচে গৈ ভিতৰ সোমালগৈ । ৰাতি পুআলত তাক আকও মুকলি গোহালিলৈ আনিলে ; তেতিয়া সি দেখিব নোআৰা সেই মানুহটোৰ ওচৰলৈ জোআত আন খোনৰ নিচিনাকৈ হোঁকৰি খুম মাৰি মাটি নি সিচিলে। তাতে সি ভাবিলে জেন কালি ৰাতি মই মৰম কৰিলোঁ সেয়ে ইয়াৰ মনত আছে, সেই কাৰণেহে তাৰ ওচৰলৈ মোক জাব দিচে। সেই দিনাৰে পৰা তাক জোকাই ধেমালি কৰিবলৈ আৰু মুৰত থপিয়াবলৈ দিলে, জেতিয়া সি তাক চাবলৈ জাই ভতৰাই বৰ ৰঙ্গ দেখুআই আৰু সেই মানুহক জেনেকৈ তাৰে সৈতে ধেমালি কৰিব দিএ আন কোনো মানুহক তেনেকৈ নিদিএ । $<noinclude></noinclude> lyjj3iy8jx4gjsdcsi8y6n1hm52wwh9 243301 243300 2026-03-27T13:06:23Z Babulbaishya 104 243301 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||বলদ গৰুৰ বিবৰন|১৯}}</noinclude>আকাস গোটেই খন জুইৰ নিচিনা প্রজলিত হল। সেই সময়ত ভতৰাই অতি ভই পাই বৰকৈ বেবাই ঘুৰি ফুৰিচিল। সি থকা গোহালিত বেৰ নাইকিয়া দেখি গিৰিহঁতে ভাবিলে জে কিজানি সি বিদুলি দেখি ভই কৰিচে, সেই নিমিতে তাক ভঁৰালৰ ভিতৰলৈ সুমাবলৈ লগৰ মানুহবোৰক আগ্যা দিলে তথাপি ইমান অন্ধকাৰ নিসা মেঘৰ গৰ্জনি তাতে বিদুলি দেখি কোনো মানুহ জাবলৈ সাহ ন কৰিলে। তেতিয়া তাৰ ভায়েক বৰ মৰমিয়াল মানুহ আৰু গৰুটৰ দুখ দেখি সি গৈ তাৰ ওচৰ পাই চালে দেখে সি কঁপি কঁপি পৰি আচে, আৰু তাৰ নাক সিকলিৰে চুচি ঘা লগাই থৈচে, কিয়নো 'সি চিঙ্গি জাব পাৰো বুলি ঘুৰি ঘুৰি বল দিচিলে। তেতিয়া তাৰ সত্ৰুক দেখিও আগৰ নিচিনাকৈ খঙ্গ নুঠিল আৰু বৰ ৰঙ্গহে পালে । তেতিয়া নিয়ম ৰুপে তাৰ পাচে পাচে গৈ ভিতৰ সোমালগৈ । ৰাতি পুআলত তাক আকও মুকলি গোহালিলৈ আনিলে ; তেতিয়া সি দেখিব নোআৰা সেই মানুহটোৰ ওচৰলৈ জোআত আন খোনৰ নিচিনাকৈ হোঁকৰি খুম মাৰি মাটি নি সিচিলে। তাতে সি ভাবিলে জেন কালি ৰাতি মই মৰম কৰিলোঁ সেয়ে ইয়াৰ মনত আছে, সেই কাৰণেহে তাৰ ওচৰলৈ মোক জাব দিচে। সেই দিনাৰে পৰা তাক জোকাই ধেমালি কৰিবলৈ আৰু মুৰত থপিয়াবলৈ দিলে, জেতিয়া সি তাক চাবলৈ জাই ভতৰাই বৰ ৰঙ্গ দেখুআই আৰু সেই মানুহক জেনেকৈ তাৰে সৈতে ধেমালি কৰিব দিএ আন কোনো মানুহক তেনেকৈ নিদিএ । $<noinclude></noinclude> t6wpwse5y34ogncoc1qosmn0n6ebwxq 104 89257 243371 243182 2026-03-27T17:45:34Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243371 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{Rh|১৬||অসম বুৰঞ্জী পাঠ}}</noinclude>মানুহ আনি নিজ ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে বহুৱাইছিল। শুৱালকুছিৰ কিছুমান ব্ৰাহ্মণ এওঁবিলাকৰ সন্ততি। {{Gap}}(৮) এওঁৰ বংশৰ ৰজাসকলৰ ভিতৰত আৰিমত্তই{{Float left|{{gap}}{{smaller|আৰিমত্ত}}|4em}}প্ৰধান। কামৰূপ জিলাৰ ৰঙ্গিয়াৰ ওচৰত '''বৈদৰগড়''' নামে এটা গড় আছে, আৰিমত্তে এই গড়ৰ ভিতৰতে ৰাজধানী পাতি কামৰূপৰ সৰহখিনি ঠাই শাসন কৰিছিল। {{gap}}সেই সময়ত কামৰূপৰ পশ্চিমাংশত '''কমতা''' নামে এখন ৰাজ্য গঠিত হয়। বৰ্ত্তমানে কোচবিহাৰ নগৰৰ ১৪ মাইল দূৰত থকা কমতাপুৰেই কামৰূপৰ ৰাজধানী আছিল। আৰিমত্তৰ সময়ত কমতাত ফেঙুৱা নামে এজন শ্ৰীমন্ত ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। ফেঙুৱাই নিজে গোটেই কামৰূপৰ ৰজা হবৰ মনেৰে আৰিমত্তৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ফেঙুৱা আৰু আৰিমত্তৰ ভিতৰত ইয়াৰ পাছৰপৰা ঠায়ে ঠায়ে যুঁজ হবলৈ ধৰিলে। শেষত এখন <ref>কোনো কোনোৱে এই ৰণ আৰিকাটী-মুখত হৈছিল বুলি কয়।</ref> ৰণত আৰিমত্ত পৰিল। ফেঙুৱাই তেওঁৰ ৰাজধানী অধিকাৰ কৰিলে। কিন্তু আৰিমত্তৰ পুতেকো বৰ যুঁজাৰু আছিল; তেওঁ ইয়াৰ পাছত ফেঙুৱাৰ লগত বাপেকৰ দিনৰ ৰণ চলাবলৈ ধৰিলে। ফেঙুৱা ৰণত পৰিল। ফেঙুৱাক মাৰি আৰিমত্তৰ পুতেক '''ৰত্নসিংহ''' ৰাজপাটত উঠিল, কিন্তু অলপ দিনৰ পাছতে ৰাজ্য এৰি পলাবলগীয়া হল।<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> 4z6obuv6nyauolji6s6gpx5qsq7psld 243372 243371 2026-03-27T17:46:06Z JyotiPN 1603 243372 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{Rh|১৬||অসম বুৰঞ্জী পাঠ}}</noinclude>মানুহ আনি নিজ ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে বহুৱাইছিল। শুৱালকুছিৰ কিছুমান ব্ৰাহ্মণ এওঁবিলাকৰ সন্ততি। {{Gap}}(৮) এওঁৰ বংশৰ ৰজাসকলৰ ভিতৰত আৰিমত্তই{{Float left|{{gap}}{{smaller|আৰিমত্ত}}|4em}} প্ৰধান। কামৰূপ জিলাৰ ৰঙ্গিয়াৰ ওচৰত '''বৈদৰগড়''' নামে এটা গড় আছে, আৰিমত্তে এই গড়ৰ ভিতৰতে ৰাজধানী পাতি কামৰূপৰ সৰহখিনি ঠাই শাসন কৰিছিল। {{gap}}সেই সময়ত কামৰূপৰ পশ্চিমাংশত '''কমতা''' নামে এখন ৰাজ্য গঠিত হয়। বৰ্ত্তমানে কোচবিহাৰ নগৰৰ ১৪ মাইল দূৰত থকা কমতাপুৰেই কামৰূপৰ ৰাজধানী আছিল। আৰিমত্তৰ সময়ত কমতাত ফেঙুৱা নামে এজন শ্ৰীমন্ত ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। ফেঙুৱাই নিজে গোটেই কামৰূপৰ ৰজা হবৰ মনেৰে আৰিমত্তৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ফেঙুৱা আৰু আৰিমত্তৰ ভিতৰত ইয়াৰ পাছৰপৰা ঠায়ে ঠায়ে যুঁজ হবলৈ ধৰিলে। শেষত এখন <ref>কোনো কোনোৱে এই ৰণ আৰিকাটী-মুখত হৈছিল বুলি কয়।</ref> ৰণত আৰিমত্ত পৰিল। ফেঙুৱাই তেওঁৰ ৰাজধানী অধিকাৰ কৰিলে। কিন্তু আৰিমত্তৰ পুতেকো বৰ যুঁজাৰু আছিল; তেওঁ ইয়াৰ পাছত ফেঙুৱাৰ লগত বাপেকৰ দিনৰ ৰণ চলাবলৈ ধৰিলে। ফেঙুৱা ৰণত পৰিল। ফেঙুৱাক মাৰি আৰিমত্তৰ পুতেক '''ৰত্নসিংহ''' ৰাজপাটত উঠিল, কিন্তু অলপ দিনৰ পাছতে ৰাজ্য এৰি পলাবলগীয়া হল।<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> eahkevuexinc6vbtn984upz2aim3rxm 104 89286 243283 243276 2026-03-27T12:32:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243283 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৫}} সৈন্যদল লৈ চাৰিওফালে দিগ্বিজয় কৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে। {{gap}{(ঙ) চিলাৰায়ে পোনতে আহোমৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে; আক উত্তৰ পাৰে নাৰায়ণপুৰলৈকে {{Float left|{{gap}}{{smaller|আহোম ৰাজ্য ১ম আক্ৰমণ ১৫৪৬ খৃ:}}|4em}} আহোম ৰাজ্য ম অধিকাৰ কবে হতুৱাই কোচবেহাৰৰপৰা তালৈ এটা ডাঙৰ আলি বন্ধায়। এই আলিক মানুহে গোঁহাইকমলৰ আলি বা ৰাজগড় বোলে। {{gap}}ইয়াৰ পাছত আহোম ৰজাই কোচক নাৰায়ণপুৰত আক্ৰমণ কৰি পৰাস্ত কৰে। চিলাৰায়ে এই সংবাদ পাই ১৫৬২ খৃঃ অব্দত পুনৰ আক্ৰমণ কৰি আহোম ৰাজ্য জয় কৰে। {{Gap}}ইয়াৰ পাছত চিলাৰায়ে কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে; কছাৰী ৰজাই বছৰি ৭০,০০০টকা, ১,০০০ সোণৰ মোহৰ আৰু ৬০ টা হাতী কৰ দিবলৈ গাত লৈ কোচৰ অধীনতা স্বীকাৰ কৰে। মণিপুৰ, জয়ন্তিয়া, শ্ৰীহট্ট আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ লগতো চিলাৰায়ে যুঁজে; আৰু এইবোৰ ৰাজ্যকো কোচ ৰাজ্যৰ কৰতলীয়া কৰে। {{Gap}}(চ) ইয়াৰ পাছত চিলাৰায়ে গৌৰবাজ্য আক্ৰমণ কৰে। মুছলমানৰ লগত ৰণ চিলাৰায় বন্দী কোচ আৰু মুছলমানৰ ভিতৰত তুমুল ৰণ হল; এই ৰণত চিলাৰায় হাৰি গৌৰ ৰজাৰ হাতত বন্দী হল। -<noinclude></noinclude> ochq0qgwrjvfpbpmvnqumxynpq4zdwe 243307 243283 2026-03-27T13:26:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243307 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৫}} সৈন্যদল লৈ চাৰিওফালে দিগ্বিজয় কৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে। {{gap}{(ঙ) চিলাৰায়ে পোনতে আহোমৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে; আক উত্তৰ পাৰে নাৰায়ণপুৰলৈকে {{Float left|{{gap}}{{smaller|আহোম ৰাজ্য ১ম আক্ৰমণ ১৫৪৬ খৃ:}}|4em}} আহোম ৰাজ্য ম অধিকাৰ কবে হতুৱাই কোচবেহাৰৰপৰা তালৈ এটা ডাঙৰ আলি বন্ধায়। এই আলিক মানুহে গোঁহাইকমলৰ আলি বা ৰাজগড় বোলে। {{gap}}ইয়াৰ পাছত আহোম ৰজাই কোচক নাৰায়ণপুৰত আক্ৰমণ কৰি পৰাস্ত কৰে। চিলাৰায়ে এই সংবাদ পাই ১৫৬২ খৃঃ অব্দত পুনৰ আক্ৰমণ কৰি আহোম ৰাজ্য জয় কৰে। {{Gap}}ইয়াৰ পাছত চিলাৰায়ে কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে; কছাৰী ৰজাই বছৰি ৭০,০০০টকা, ১,০০০ সোণৰ মোহৰ আৰু ৬০ টা হাতী কৰ দিবলৈ গাত লৈ কোচৰ অধীনতা স্বীকাৰ কৰে। মণিপুৰ, জয়ন্তিয়া, শ্ৰীহট্ট আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ লগতো চিলাৰায়ে যুঁজে; আৰু এইবোৰ ৰাজ্যকো কোচ ৰাজ্যৰ কৰতলীয়া কৰে। {{Gap}}(চ) ইয়াৰ পাছত চিলাৰায়ে গৌৰবাজ্য আক্ৰমণ কৰে। {{Float left|{{gap}}{{smaller| মুছলমানৰ লগত ৰণ চিলাৰায় বন্দী }}|4em}}কোচ আৰু মুছলমানৰ ভিতৰত তুমুল ৰণ হল; এই ৰণত চিলাৰায় হাৰি গৌৰ ৰজাৰ হাতত বন্দী হল। -<noinclude></noinclude> lqtaedii033s0vaa0v7un62s0l0k601 104 89287 243309 243254 2026-03-27T13:31:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243309 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৩৬|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} {{Gap}}এনে সময়তে বঙ্গদেশৰ কালাপাহাৰ নামে এজন কালাপাহাৰ আৰু কামৰূপৰ দেৱালয় সেনাপতিয়ে হিন্দুৰ মন্দিৰ নষ্ট কৰি ফুৰে। তেওঁ বহুত মুছলমান সেনা লগত লৈ কামৰূপত উপস্থিত হয়। এওঁ জাতিত আগেয়ে বামুণ আছিল, পাছত মুছলমান ছোৱালী বিয়া কৰাই হিন্দুধৰ্ম্মৰ ঘোৰ বিদ্ৰোহী হয়। কালাপাহাৰ পোনতে কামাখ্যাত উপস্থিত হয় আৰু তাৰ মূৰ্ত্তিবোৰ ভাঙে। তাৰ পাছত হাজো আৰু অন্যান্য ঠাইৰ দেৱালয়বোৰ নষ্ট কৰি ফুৰিবলৈ ধৰে। নৰনাৰায়ণে মনৰ বেজাৰত নিতালমাৰি ৰাজধানীতে থাকিল, বাধা দিবলৈ বিশেষ একো চেষ্টা নকৰিলে। কালাপাহাৰে কিছুমান মন্দিৰ নষ্ট কৰি মন্দিৰৰ ভিতৰত পোৱা ধন-বস্তু লৈ গুচি গল। গৌৰ বাজমাতৃ চিলাৰায়ৰ ওপৰত কিবা কথাত সন্তুষ্ট হয়, আৰু তেওঁক মুকলি কৰি দিয়ায়। (ছ) তেওঁ গৌৰৰপৰা আহি মন্দিৰবোৰৰ অৱস্থা দেখি বৰ বেজাৰ পালে। পাছত নৰনাৰায়ণৰ - মন্দিৰ সংস্কাৰ আৰু দিহামতে নষ্টহোৱা মন্দিৰবোৰ মেৰামত আন সংকামবোৰ কৰে। চিলাৰায়ৰ মৃত্যুৰ পাছত নৰনাৰা য়ণে গৌৰৰজাৰ পোতক তুলিবৰ অৰ্থে আন এজন নবাবব সৈতে লগ লাগি গৌৰ অধিকাৰ কৰে; আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য দুভাগ কৰি এভাগ নিজে লয়।<noinclude></noinclude> bbmxgqfszykhn3lvtkcbje7npyp2jxb 243325 243309 2026-03-27T13:47:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243325 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৩৬|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} {{Gap}}এনে সময়তে বঙ্গদেশৰ কালাপাহাৰ নামে এজন কালাপাহাৰ আৰু কামৰূপৰ দেৱালয় {{Float left|{{gap}}{{smaller|কালাপাহাৰ আৰু কামৰূপৰ দেৱালয় }}|4em}} সেনাপতিয়ে হিন্দুৰ মন্দিৰ নষ্ট কৰি ফুৰে। তেওঁ বহুত মুছলমান সেনা লগত লৈ কামৰূপত উপস্থিত হয়। এওঁ জাতিত আগেয়ে বামুণ আছিল, পাছত মুছলমান ছোৱালী বিয়া কৰাই হিন্দুধৰ্ম্মৰ ঘোৰ বিদ্ৰোহী হয়। কালাপাহাৰ পোনতে কামাখ্যাত উপস্থিত হয় আৰু তাৰ মূৰ্ত্তিবোৰ ভাঙে। তাৰ পাছত হাজো আৰু অন্যান্য ঠাইৰ দেৱালয়বোৰ নষ্ট কৰি ফুৰিবলৈ ধৰে। নৰনাৰায়ণে মনৰ বেজাৰত নিতালমাৰি ৰাজধানীতে থাকিল, বাধা দিবলৈ বিশেষ একো চেষ্টা নকৰিলে। কালাপাহাৰে কিছুমান মন্দিৰ নষ্ট কৰি মন্দিৰৰ ভিতৰত পোৱা ধন-বস্তু লৈ গুচি গল। {{gap}}গৌৰ ৰাজমাতৃ চিলাৰায়ৰ ওপৰত কিবা কথাত সন্তুষ্ট হয়, আৰু তেওঁক মুকলি কৰি দিয়ায়। (ছ) তেওঁ গৌৰৰপৰা আহি মন্দিৰবোৰৰ অৱস্থা দেখি বৰ বেজাৰ পালে। পাছত নৰনাৰায়ণৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|মন্দিৰ সংস্কাৰ আৰু আন সৎকামবোৰ }}|4em}} দিহামতে নষ্টহোৱা মন্দিৰবোৰ মেৰামত কৰে। চিলাৰায়ৰ মৃত্যুৰ পাছত নৰনাৰা য়ণে গৌৰৰজাৰ পোতক তুলিবৰ অৰ্থে আন এজন নবাৱৰ সৈতে লগ লাগি গৌৰ অধিকাৰ কৰে; আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য দুভাগ কৰি এভাগ নিজে লয়।<noinclude></noinclude> c48oz8f4x2revyzw3j2t1r2d92wsabd 104 89288 243327 243255 2026-03-27T13:57:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243327 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৭}} {{gap}}নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাত বহুত ডাঙৰ ডাঙৰ ব্ৰাহ্মণ আৰু কায়স্থ পণ্ডিত আছিল। এইজনা মহাৰাজৰ অনুগ্ৰহতে তেওঁৰ সভাপণ্ডিতসকলে মহাভাৰত, ভাগৱত আদি অসমীয়া পুথি লিখিছিল। ইয়াৰ উপৰি বত্নমালা-ব্যাকৰণ আৰু আন আন ভালেমান সংস্কৃত পুথিও এওঁ ৰচনা কৰাইছিল। এওঁৰ আশ্ৰয়তে মহাপুৰুষ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে শেষ কালত অনেক দিন থাকি দেশত ঈশ্বৰ- প্ৰেম বিলাইছিল। {{gap}}(জ) চিলাৰায়ৰ ৰঘুদেৱ নামে এটি পুত্ৰ আছিল। নৰ- ৰঘুদেৰ বিদ্ৰোহ নাৰায়ণে ৰাজ্যৰ পূবখণ্ড ৰঘুদেৱক দি বাকী পশ্চিমখণ্ড তেওঁ নিজে ৰাখে। ৰঘুদেৱে বৰনগৰত ৰাজধানী পাতি বুঢ়া ৰজা জীয়াই থকা দিনত মহাৰাজ নৰ- তেওঁৰে তলত থাকি ৰাজত্ব কৰিছিল। নাবায়ণে ৫০ বছৰ ৰাজত্ব কৰি ১৫৮৪ খৃঃ অব্দত স্বৰ্গী হয়। তেওঁৰ পাছত পশ্চিম খণ্ডত তেওঁৰ পুতেক লক্ষ্মীনাৰায়ণ ৰজা হয়। কোচ হাজো আক {{Gap}}(ঞ) বৰ্ত্তমান গোৱালপাৰা, কামৰূপ আৰু মঙ্গলদৈ মহকুমা খণ্ডক কোচ-হাজো বুলিছিল। ৰঘুদেৱ ১৫৮৪-১৫৯৩ ৰঘুদেৱৰ ভাগত এই কোচ-হাজো, গাৰো পাহাৰ আৰু আজি কালিব মৈমন- সিংহ জিলাৰ উত্তৰখণ্ড পৰিছিল। কিন্তু এই শেষ ব ঠাইখিনি ৰঘুদেৱে বেচি দিন নিজৰ হাতত ৰাখিব নোৱাবিলে। বঙ্গদেশৰ ইছা খাঁ নামে এজন নবাবে এই ঠাই<noinclude></noinclude> 39ktu0r4520a3kd4na8fv0b8ntc0zmq 243328 243327 2026-03-27T14:03:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243328 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৭}} {{gap}}নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাত বহুত ডাঙৰ ডাঙৰ ব্ৰাহ্মণ আৰু কায়স্থ পণ্ডিত আছিল। এইজনা মহাৰাজৰ অনুগ্ৰহতে তেওঁৰ সভাপণ্ডিতসকলে মহাভাৰত, ভাগৱত আদি অসমীয়া পুথি লিখিছিল। ইয়াৰ উপৰি ৰত্নমালা-ব্যাকৰণ আৰু আন আন ভালেমান সংস্কৃত পুথিও এওঁ ৰচনা কৰাইছিল। এওঁৰ আশ্ৰয়তে মহাপুৰুষ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে শেষ কালত অনেক দিন থাকি দেশত ঈশ্বৰ- প্ৰেম বিলাইছিল। {{gap}}(জ) চিলাৰায়ৰ ৰঘুদেৱ নামে এটি পুত্ৰ আছিল। নৰ- {{Float left|{{gap}}{{smaller|ৰঘুদেৱৰ বিদ্ৰোহ }}|4em}} }}|4em}} নাৰায়ণে ৰাজ্যৰ পূবখণ্ড ৰঘুদেৱক দি বাকী পশ্চিমখণ্ড তেওঁ নিজে ৰাখে। ৰঘুদেৱে বৰনগৰত ৰাজধানী পাতি বুঢ়া ৰজা জীয়াই থকা দিনত মহাৰাজ নৰ- তেওঁৰে তলত থাকি ৰাজত্ব কৰিছিল। নাবায়ণে ৫০ বছৰ ৰাজত্ব কৰি ১৫৮৪ খৃঃ অব্দত স্বৰ্গী হয়। তেওঁৰ পাছত পশ্চিম খণ্ডত তেওঁৰ পুতেক লক্ষ্মীনাৰায়ণ ৰজা হয়। কোচ হাজো আক {{Gap}}(ঞ) বৰ্ত্তমান গোৱালপাৰা, কামৰূপ আৰু মঙ্গলদৈ মহকুমা খণ্ডক কোচ-হাজো বুলিছিল। ৰঘুদেৱ ১৫৮৪-১৫৯৩ ৰঘুদেৱৰ ভাগত এই কোচ-হাজো, গাৰো পাহাৰ আৰু আজি কালিব মৈমন- সিংহ জিলাৰ উত্তৰখণ্ড পৰিছিল। কিন্তু এই শেষ ব ঠাইখিনি ৰঘুদেৱে বেচি দিন নিজৰ হাতত ৰাখিব নোৱাবিলে। বঙ্গদেশৰ ইছা খাঁ নামে এজন নবাবে এই ঠাই<noinclude></noinclude> ocv2nao8cofi0wx244klfnfq8qkvozu 243335 243328 2026-03-27T14:28:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243335 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৭}} {{gap}}নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাত বহুত ডাঙৰ ডাঙৰ ব্ৰাহ্মণ আৰু কায়স্থ পণ্ডিত আছিল। এইজনা মহাৰাজৰ অনুগ্ৰহতে তেওঁৰ সভাপণ্ডিতসকলে মহাভাৰত, ভাগৱত আদি অসমীয়া পুথি লিখিছিল। ইয়াৰ উপৰি ৰত্নমালা-ব্যাকৰণ আৰু আন আন ভালেমান সংস্কৃত পুথিও এওঁ ৰচনা কৰাইছিল। এওঁৰ আশ্ৰয়তে মহাপুৰুষ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে শেষ কালত অনেক দিন থাকি দেশত ঈশ্বৰ- প্ৰেম বিলাইছিল। {{gap}}(জ) চিলাৰায়ৰ ৰঘুদেৱ নামে এটি পুত্ৰ আছিল। নৰ- {{Float left|{{gap}}{{smaller|ৰঘুদেৱৰ বিদ্ৰোহ }}|4em}} }}|4em}} নাৰায়ণে ৰাজ্যৰ পূবখণ্ড ৰঘুদেৱক দি বাকী পশ্চিমখণ্ড তেওঁ নিজে ৰাখে। ৰঘুদেৱে বৰনগৰত ৰাজধানী পাতি বুঢ়া ৰজা জীয়াই থকা দিনত তেওঁৰে তলত থাকি ৰাজত্ব কৰিছিল। মহাৰাজ নৰনাৰায়ণে ৫০ বছৰ ৰাজত্ব কৰি ১৫৮৪ খৃঃ অব্দত স্বৰ্গী হয়। তেওঁৰ পাছত পশ্চিম খণ্ডত তেওঁৰ পুতেক লক্ষ্মীনাৰায়ণ ৰজা হয়। {{Gap}}(ঞ) বৰ্ত্তমান গোৱালপাৰা, কামৰূপ আৰু মঙ্গলদৈ মহকুমা খণ্ডক কোচ-হাজো বুলিছিল। {{Float left|{{gap}}{{smaller|কোচ হাজো আৰু ৰঘুদেৱ ১৫৮৪-১৫৯৩ }}|4em}} ৰঘুদেৱৰ ভাগত এই কোচ-হাজো, গাৰো পাহাৰ আৰু আজি কালিব মৈমন- সিংহ জিলাৰ উত্তৰখণ্ড পৰিছিল। কিন্তু এই শেষ ব ঠাইখিনি ৰঘুদেৱে বেচি দিন নিজৰ হাতত ৰাখিব নোৱাবিলে। বঙ্গদেশৰ ইছা খাঁ নামে এজন নবাবে এই ঠাই<noinclude></noinclude> 8ompuzks18zbvzotc70gpk0js8q1qth 243336 243335 2026-03-27T14:28:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243336 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৭}} {{gap}}নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাত বহুত ডাঙৰ ডাঙৰ ব্ৰাহ্মণ আৰু কায়স্থ পণ্ডিত আছিল। এইজনা মহাৰাজৰ অনুগ্ৰহতে তেওঁৰ সভাপণ্ডিতসকলে মহাভাৰত, ভাগৱত আদি অসমীয়া পুথি লিখিছিল। ইয়াৰ উপৰি ৰত্নমালা-ব্যাকৰণ আৰু আন আন ভালেমান সংস্কৃত পুথিও এওঁ ৰচনা কৰাইছিল। এওঁৰ আশ্ৰয়তে মহাপুৰুষ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে শেষ কালত অনেক দিন থাকি দেশত ঈশ্বৰ- প্ৰেম বিলাইছিল। {{gap}}(জ) চিলাৰায়ৰ ৰঘুদেৱ নামে এটি পুত্ৰ আছিল। নৰ- {{Float left|{{gap}}{{smaller|ৰঘুদেৱৰ বিদ্ৰোহ }}|4em}} নাৰায়ণে ৰাজ্যৰ পূবখণ্ড ৰঘুদেৱক দি বাকী পশ্চিমখণ্ড তেওঁ নিজে ৰাখে। ৰঘুদেৱে বৰনগৰত ৰাজধানী পাতি বুঢ়া ৰজা জীয়াই থকা দিনত তেওঁৰে তলত থাকি ৰাজত্ব কৰিছিল। মহাৰাজ নৰনাৰায়ণে ৫০ বছৰ ৰাজত্ব কৰি ১৫৮৪ খৃঃ অব্দত স্বৰ্গী হয়। তেওঁৰ পাছত পশ্চিম খণ্ডত তেওঁৰ পুতেক লক্ষ্মীনাৰায়ণ ৰজা হয়। {{Gap}}(ঞ) বৰ্ত্তমান গোৱালপাৰা, কামৰূপ আৰু মঙ্গলদৈ মহকুমা খণ্ডক কোচ-হাজো বুলিছিল। {{Float left|{{gap}}{{smaller|কোচ হাজো আৰু ৰঘুদেৱ ১৫৮৪-১৫৯৩ }}|4em}} ৰঘুদেৱৰ ভাগত এই কোচ-হাজো, গাৰো পাহাৰ আৰু আজি কালিব মৈমন- সিংহ জিলাৰ উত্তৰখণ্ড পৰিছিল। কিন্তু এই শেষ ব ঠাইখিনি ৰঘুদেৱে বেচি দিন নিজৰ হাতত ৰাখিব নোৱাবিলে। বঙ্গদেশৰ ইছা খাঁ নামে এজন নবাবে এই ঠাই<noinclude></noinclude> brgunnz592s5ewxwqdabw7k3epic8ar 104 89289 243373 243256 2026-03-27T23:47:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243373 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৩৮|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} অধিকাৰ কৰে। ৰঘুদেৱে কেৱল কোচ হাজোত ৰাজত্ব কৰে। ৰঘুদেৱে কালাপাহাৰে নষ্ট কৰা হাজোৰ হয়গ্ৰীৱ {{Float left|{{gap}}{{smaller|কোচ বেহাৰ আৰু লক্ষ্মীনাৰায়ণ }}|4em}} মাধৱৰ মন্দিৰ মেৰামত কৰি নতুনকৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু মাধৱৰ সেৱা-পূজা চলাবলৈ বিস্তৰ মাটি দান কৰে। {{gap}}( ট ) নৰনাৰায়ণৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক লক্ষ্মীনাৰায়ণ কোচ-ৰাজ্যৰ পশ্চিম খণ্ডত অৰ্থাৎ সোণকোষৰপৰা কৰতোয়ালৈ এই ভূভাগত ৰাজত্ব কবে। এই সময়ত কোচ-বেহাৰ আক লক্ষ্মীনাৰায়ণ সেইখণ্ড ঠাইক কোচ-বেহাৰ বুলিছিল। {{gap}}(ঠ) বঘুদেৱৰ মৃত্যুৰ পাছত পৰীক্ষিতনাৰায়ণ ৰজা হয়। {{Float left|{{gap}}{{smaller| লক্ষ্মীনাৰায়ণ আৰু পৰীক্ষিত নাৰায়ণৰ কাজিয়া মুছল- মানৰ কোচ-হাজো অধিকাৰ। খৃঃ ১৬১৩। }}|4em}}পৰীক্ষিতনাৰায়ণে লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ অধীনতা স্বীকাৰ নকৰিলে। তাতে লক্ষ্মীনাৰায়ণে বেয়া পাই অকলে বলে নোৱাৰি দিল্লী বাদচাহৰ অধীনতা স্বীকাৰ কৰি বঙ্গৰ নবাবৰ সহায় খোজে। নবাবে ৫০০ খন বজাৰা ( ডাঙৰ নাও ) আৰু বহুত সৈন্য দি এজন ডাঙৰ সেনাপতিক কোচ-হাজো অধিকাৰ কৰিবলৈ পঠায়। এই সৈন্যদলে আহিয়েই পোনপহিলাতে ধুবুৰীৰ ওচৰত থকা পৰীক্ষিতৰ এটা দুৰ্গ অবৰোধ কৰে। ইয়াতেই পৰীক্ষিত আৰু মুছলমানৰ ৰণ হয়; আৰু ক্ৰমাৎ এমাহ যুঁজি মুছলমানে এই দুৰ্গ অধিকাৰ কৰে। পাছত লক্ষ্মী-<noinclude></noinclude> jpel23bhe1b2d034d8y03o5qisb9m62 104 89290 243380 243257 2026-03-28T02:00:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243380 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৯}} নাৰায়ণৰ সম্ভেদ মতে ক্ৰমাৎ উজাই আহি মুছলমানে বৰনগৰ অধিকাৰ কৰে আৰু পৰীক্ষিতক বন্দী কৰি ঢাকালৈ লৈ যায়, তাৰ পাছত তাৰপৰা দিল্লীলৈ পঠায়। দিল্লীৰপৰা ঘূৰি আহোঁতে বাটতে পৰীক্ষিতৰ মৃত্যু হয়। কোচ-হাজো মুছলমানৰ হাতলৈ গল আৰু হাজোত মুছলমানে থানা (সদৰ ঠাই ) পাতিলে। {{Gap}}(ড) পৰীক্ষিতক মুছলমানে বন্দী কৰি নিয়াৰ সময়ত {{Float left|{{gap}}{{smaller|বলিনাৰায়ণ }}|4em}} বলীনাৰায়ণ নামে তেওঁৰ ভায়েক এজন আছিল। তেওঁ আহোমৰজাৰ আশ্ৰয় ললেগৈ। অহোমৰাজে তেওঁক আদৰ কৰি ধৰ্ম্মনাৰায়ণ নাম দি মুছলমানৰ বিপক্ষে ৰণ কবিবলৈ সাজু হয়। বলীনাৰায়ণে আহোম ৰজাৰ সহায়ত বৰ্ত্তমান মঙ্গলদৈ নগৰৰ ওচৰত ৰাজধানী পাতি মুছলমানৰ লগত যুঁজিবলৈ ধৰিলে। বলীনাৰায়ণে জীয়াই থকা দিন কেইটাত মুছলমানৰ লগত ইমান যুঁজ কৰিছিল, যে মুছলমান বিষয়াই এদিনো কোচ- হাজোত সুখেৰে দিন নিয়াব পৰা নাছিল। এওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত এওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকল আহোমৰ কৰতলীয়া স্বৰূপে থাকি সকলো জুলুমৰপৰা হাত সাৰে। {{Gap}}(ঢ) পৰীক্ষিতৰ বিজিত নাৰায়ণ নামে এটা লবা বিজনী জমিদাৰী,আছিল। কোচ-হাজো অধিকাৰ হোৱাৰ বিজিত নাৰায়ণ। পাছত ঢাকাৰ নবাবে সোণকোষৰপৰা মানাহলৈ সেই খণ্ড ঠাইত তেওঁক জমিদাৰ পাতে। বিজিত<noinclude></noinclude> rmn8b7bp2ou713p15l9pz13ychfgawv 243381 243380 2026-03-28T02:00:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243381 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩৯}} নাৰায়ণৰ সম্ভেদ মতে ক্ৰমাৎ উজাই আহি মুছলমানে বৰনগৰ অধিকাৰ কৰে আৰু পৰীক্ষিতক বন্দী কৰি ঢাকালৈ লৈ যায়, তাৰ পাছত তাৰপৰা দিল্লীলৈ পঠায়। দিল্লীৰপৰা ঘূৰি আহোঁতে বাটতে পৰীক্ষিতৰ মৃত্যু হয়। কোচ-হাজো মুছলমানৰ হাতলৈ গল আৰু হাজোত মুছলমানে থানা (সদৰ ঠাই ) পাতিলে। {{Gap}}(ড) পৰীক্ষিতক মুছলমানে বন্দী কৰি নিয়াৰ সময়ত {{Float left|{{gap}}{{smaller|বলিনাৰায়ণ }}|4em}} বলীনাৰায়ণ নামে তেওঁৰ ভায়েক এজন আছিল। তেওঁ আহোমৰজাৰ আশ্ৰয় ললেগৈ। অহোমৰাজে তেওঁক আদৰ কৰি ধৰ্ম্মনাৰায়ণ নাম দি মুছলমানৰ বিপক্ষে ৰণ কবিবলৈ সাজু হয়। বলীনাৰায়ণে আহোম ৰজাৰ সহায়ত বৰ্ত্তমান মঙ্গলদৈ নগৰৰ ওচৰত ৰাজধানী পাতি মুছলমানৰ লগত যুঁজিবলৈ ধৰিলে। বলীনাৰায়ণে জীয়াই থকা দিন কেইটাত মুছলমানৰ লগত ইমান যুঁজ কৰিছিল, যে মুছলমান বিষয়াই এদিনো কোচ- হাজোত সুখেৰে দিন নিয়াব পৰা নাছিল। এওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত এওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকল আহোমৰ কৰতলীয়া স্বৰূপে থাকি সকলো জুলুমৰপৰা হাত সাৰে। {{Gap}}(ঢ) পৰীক্ষিতৰ বিজিত নাৰায়ণ নামে এটা লবা বিজনী জমিদাৰী,আছিল। কোচ-হাজো অধিকাৰ হোৱাৰ বিজিত নাৰায়ণ। পাছত ঢাকাৰ নবাবে সোণকোষৰপৰা মানাহলৈ সেই খণ্ড ঠাইত তেওঁক জমিদাৰ পাতে। বিজিত<noinclude></noinclude> ct0bmkxmwn9q2q2s5nv2olqm4vmqjal 104 89291 243388 243258 2026-03-28T02:19:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243388 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh| ৫০|অসম বুৰঞ্জী পাঠ}} নাৰায়ণৰ জমিদাৰীয়েই বৰ্ত্তমান বিজনী - জমিদাৰী। অলপ দিন আগলৈকে তাৰ উত্তৰাধিকাৰিণী ৰাণী অভয়েশ্বৰী আছিল। তেওঁৰ নামেৰে ৰাজধানী অভয়াপুৰী হৈছে। ১৯১৮ খৃঃ অব্দত ৰাণী স্বৰ্গী হোৱাত সেই জমিদাৰী ‘কোৰ্ট অৱ ৱাৰ্ড' বা গৱৰ্ণমেণ্টৰ তত্ত্বাবধানলৈ নিয়া হৈছিল। বৰ্ত্তমানে তাত এজনা ৰজা হৈছে। {{gap}}(৭) লক্ষ্মীনাৰায়ণ দিল্লীব মোগল বাদচাহ আকবৰৰ অধীন হোৱাৰ লগে লগে শক্তি কমিবলৈ ধৰিলে। এওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ দিনত ৰাজ্যৰ পৰিমাণ ক্ৰমে কমি গৈ বৰ্ত্তমানে {{Float left|{{gap}}{{smaller|দেশীয় ৰাজ্য— কোচবেহাৰ }}|4em}}সি এখন সামান্য জিলাৰ দৰে হৈছে। ইংৰাজ গৱৰ্ণমেণ্টৰ দিনত কোচবেহাৰ এখন দেশীয় ৰাজ্যৰূপে থাকি অতীতৰ গৌৰৰ ৰক্ষা কৰি আছে।<noinclude></noinclude> 91bhqsp1pxxfqx00jwm23x8fze25zti 243389 243388 2026-03-28T02:19:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243389 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh| ৫০|অসম বুৰঞ্জী পাঠ}} নাৰায়ণৰ জমিদাৰীয়েই বৰ্ত্তমান বিজনী - জমিদাৰী। অলপ দিন আগলৈকে তাৰ উত্তৰাধিকাৰিণী ৰাণী অভয়েশ্বৰী আছিল। তেওঁৰ নামেৰে ৰাজধানী অভয়াপুৰী হৈছে। ১৯১৮ খৃঃ অব্দত ৰাণী স্বৰ্গী হোৱাত সেই জমিদাৰী ‘কোৰ্ট অৱ ৱাৰ্ড' বা গৱৰ্ণমেণ্টৰ তত্ত্বাবধানলৈ নিয়া হৈছিল। বৰ্ত্তমানে তাত এজনা ৰজা হৈছে। {{gap}}(৭) লক্ষ্মীনাৰায়ণ দিল্লীব মোগল বাদচাহ আকবৰৰ অধীন হোৱাৰ লগে লগে শক্তি কমিবলৈ ধৰিলে। এওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ দিনত ৰাজ্যৰ পৰিমাণ ক্ৰমে কমি গৈ বৰ্ত্তমানে {{Float left|{{gap}}{{smaller|দেশীয় ৰাজ্য— কোচবেহাৰ }}|4em}}সি এখন সামান্য জিলাৰ দৰে হৈছে। ইংৰাজ গৱৰ্ণমেণ্টৰ দিনত কোচবেহাৰ এখন দেশীয় ৰাজ্যৰূপে থাকি অতীতৰ গৌৰৰ ৰক্ষা কৰি আছে। {{Rule|4em}}<noinclude></noinclude> 5n3i06ki7vc3y7pbr8zcrgksq5gavxj 243392 243389 2026-03-28T02:25:34Z Babulbaishya 104 243392 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh| ৫০|অসম বুৰঞ্জী পাঠ}}</noinclude>নাৰায়ণৰ জমিদাৰীয়েই বৰ্ত্তমান বিজনী - জমিদাৰী। অলপ দিন আগলৈকে তাৰ উত্তৰাধিকাৰিণী ৰাণী অভয়েশ্বৰী আছিল। তেওঁৰ নামেৰে ৰাজধানী অভয়াপুৰী হৈছে। ১৯১৮ খৃঃ অব্দত ৰাণী স্বৰ্গী হোৱাত সেই জমিদাৰী ‘কোৰ্ট অৱ ৱাৰ্ড' বা গৱৰ্ণমেণ্টৰ তত্ত্বাবধানলৈ নিয়া হৈছিল। বৰ্ত্তমানে তাত এজনা ৰজা হৈছে। {{gap}}(৭) লক্ষ্মীনাৰায়ণ দিল্লীব মোগল বাদচাহ আকবৰৰ অধীন হোৱাৰ লগে লগে শক্তি কমিবলৈ ধৰিলে। এওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ দিনত ৰাজ্যৰ পৰিমাণ ক্ৰমে কমি গৈ বৰ্ত্তমানে {{Float left|{{gap}}{{smaller|দেশীয় ৰাজ্য— কোচবেহাৰ }}|4em}}সি এখন সামান্য জিলাৰ দৰে হৈছে। ইংৰাজ গৱৰ্ণমেণ্টৰ দিনত কোচবেহাৰ এখন দেশীয় ৰাজ্যৰূপে থাকি অতীতৰ গৌৰৰ ৰক্ষা কৰি আছে। {{Rule|4em}}<noinclude></noinclude> 1pbnnq49zu6ilq5e4z0ngwx8k9xoqsm 104 89292 243390 243259 2026-03-28T02:22:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243390 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|দ্বিতীয় খণ্ড}}}} {{center|খৃঃ অঃ ১২২৯ – ১৮১৯}} {{center|'''১। আহোম ৰাজ্যৰ আৰম্ভ'''}} আমাৰ দেশেৰ পূব সীমাটো তেনেই পৰ্বতে আগুৰা। এই পৰ্ব্বতৰ পূবে মানদেশ, আৰু উত্তৰ পূৰ্বে চীনদেশ। আজি প্ৰায় আহোমৰ আগমন চুকাফা ১২৯ - ১২৬৭ সাত শ মান বছৰৰ আগতে মানদেশৰ উত্তৰ অংশত শ্বান বা টাই নামে এটা জাতি বাস কৰিছিল। এই জাতিব চুকাফা নামৰ ৰাজকোঁৱৰ, এজনে কিছুমান লোক লগত লৈ পশ্চিমলৈ আহে। তেওঁ পাতকাই পাহাৰত প্ৰায় ন বছৰ নগাৰ লগত ৰণ কৰি সেই দেশ নিজৰ কৰি লয়। দিহিং নৈ পাতকাইৰ ফালৰপৰাই নামিছে; চুকাফাই এই নৈয়েদি নামনিলৈ আহে ( ১২২৯ খৃঃ অঃ )। {{gap}}দিহিং নৈৰ দাঁতিয়ে দাঁতিয়ে পাতকাইব নামনি খণ্ড- মৰাণ আৰু বৰাহী নামে দুটা জাতিয়ে জুৰি আছিল; চুকাফাই এই দুই জাতিৰ লগত যুদ্ধ কৰি সেই ঠাই অধিকাৰ কৰে। তেওঁ লগত অহা সৈন্যৰ সৈতে শিৱসাগৰৰ চৰাইদেও পাহাৰত থাকিবলৈ লয়; আৰু অলপ দিনৰ ভিতৰতে দিখৌৰপৰা পূব উত্তৰে থকা ব্ৰহ্মপুত্ৰলৈ গোটেই সমভূমিখণ্ড<noinclude></noinclude> ber58uhxzu9id0t1b40f75ho4tnua3b 243405 243390 2026-03-28T08:01:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243405 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|দ্বিতীয় খণ্ড}}}} {{center|খৃঃ অঃ ১২২৯ – ১৮১৯}} {{center|'''১। আহোম ৰাজ্যৰ আৰম্ভ'''}} আমাৰ দেশেৰ পূব সীমাটো তেনেই পৰ্বতে আগুৰা। এই পৰ্ব্বতৰ পূবে মানদেশ, আৰু উত্তৰ পূৰ্বে চীনদেশ। আজি প্ৰায় {{Float left|{{gap}}{{smaller|আহোমৰ আগমন চুকাফা ১২৯ - ১২৬৭ }}|4em}} সাত শ মান বছৰৰ আগতে মানদেশৰ উত্তৰ অংশত শ্বান বা টাই নামে এটা জাতি বাস কৰিছিল। এই জাতিৰ চুকাফা নামৰ ৰাজকোঁৱৰ, এজনে কিছুমান লোক লগত লৈ পশ্চিমলৈ আহে। তেওঁ পাতকাই পাহাৰত প্ৰায় ন বছৰ নগাৰ লগত ৰণ কৰি সেই দেশ নিজৰ কৰি লয়। দিহিং নৈ পাতকাইৰ ফালৰপৰাই নামিছে; চুকাফাই এই নৈয়েদি নামনিলৈ আহে ( ১২২৯ খৃঃ অঃ )। {{gap}}দিহিং নৈৰ দাঁতিয়ে দাঁতিয়ে পাতকাইব নামনি খণ্ড- মৰাণ আৰু বৰাহী নামে দুটা জাতিয়ে জুৰি আছিল; চুকাফাই এই দুই জাতিৰ লগত যুদ্ধ কৰি সেই ঠাই অধিকাৰ কৰে। তেওঁ লগত অহা সৈন্যৰ সৈতে শিৱসাগৰৰ চৰাইদেও পাহাৰত থাকিবলৈ লয়; আৰু অলপ দিনৰ ভিতৰতে দিখৌৰপৰা পূব উত্তৰে থকা ব্ৰহ্মপুত্ৰলৈ গোটেই সমভূমিখণ্ড<noinclude></noinclude> po4zldhqtkw70igwkvo7ydw2kp8svsb 104 89293 243406 243260 2026-03-28T08:07:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243406 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৪২|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} অধিকাৰ কৰে। চৰাইদেও তেওঁৰ ৰাজধানী হল; লগত অহা ডাঙৰীয়া কেইজনৰ এজনক বৰ গোঁহাই আৰু এজনক বুঢ়া-গোঁহাই পদ দি চুকাফাই মন্ত্ৰী পাতিলে। চৰাইদেওত এজোপা জামু গছ আছিল। চুকাফাই তাৰ তলতে এখন দেওশাল পাতি প্ৰথমে দুটা ঘোঁৰা বলি দি তাক প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে। {{gap}}কিছুমানে কয়—টাই জাতিৰ বল-বিক্ৰম বৰ বেচি দেখি সেই সময়ৰ লোকবিলাকে তেওঁলোকক হেনো ‘অসম’ বুলিছিল। 'অসম' নামৰপৰাই কালত 'অসম' আৰু ‘আহোম' হয় বুলি বহুতে কয়। আহোম বিলাকৰ সুকীয়া ভাষা, সাহিত্য আৰু বুৰঞ্জী আছিল। এই জাতিৰ ৰজা ইন্দ্ৰবংশীয় বুলি আখ্যান আছে; সেই কাৰণে ৰজাসকলক ৰজা নুবুলি “স্বৰ্গদেৱ” বোলে। চুকাফাই চল্লিশ বছৰ ৰাজত্ব কৰে। চুকাফাৰ পাছত ১৮২৯ খৃঃ অব্দলৈ ২৮ জন ৰজাই অসমত ৰাজত্ব কৰে। (২) চুকাফাৰ পৰিনাতি চুখাংফা এজনা প্ৰখ্যাত ৰজা আছিল; তেওঁ পিতৃ ৰাজ্যত সন্তুষ্ট নাথাকি {{Float left|{{gap}}{{smaller| চুখাংফা ১২৯৩-১৩৩২ }}|4em}} ক্ৰমে উত্তৰ আৰু পশ্চিমফালে ৰাজ্য বঢ়াবলৈ যত্ন কৰে। অতি প্ৰাচীন কালৰ পৰা বৰ্ত্তমান শিৱসাগৰ আৰু লক্ষীমপুৰ জিলা থকা ভূখণ্ডক সৌমাৰ বুলিছিল। আহোম বিলাক আমাৰ দেশলৈ অহাৰ সময়ত কমতা বজাৰ ক্ষমতা উত্তৰ পাৰে প্ৰায় সোমাৰলৈ<noinclude></noinclude> mw44bp4wg5upxlem93v6h0k7wvvxs57 104 89294 243407 243261 2026-03-28T08:44:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243407 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৪৩}} জুৰি পৰিছিল। চুখাংফাই অলপ দিনৰ ভিতৰতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰৰ কিছু ঠাই অধিকাৰ কৰে; তাতে কমতাৰ ৰজাই ভয় পাই তেওঁৰ দুটি কন্যা চুখাংফালৈ বিয়া দি মিত্ৰতা কৰিলে। স্বৰ্গদেৱ চুখাংফাৰ পাছত ১৪৯৭ খৃঃ অব্দলৈ কেইবাজনা আহোম ৰজাই সৌমাৰত ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁলোকৰ সময়ত আহোম ৰাজ্য বৰ বিশেষ বঢ়া নাছিল; চুডাংফা বা বামুণীকোঁৱৰৰ সময়ত পাতকাই পাহাৰৰ সিপাৰৰ লৰাৰজাই আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে আৰু তাৰ ফলত পাতকাই পাহাৰেই আহোম ৰাজ্যৰ পূব সীমা হয়। চুহানফা নামৰ বজাৰ দিনত পশ্চিমব কছাৰী ৰজাৰ লগত কেইবা বছৰো ৰণ হৈছিল; আৰু পাছত দুয়ো ৰাজ্যৰ ভিতৰত সন্ধি হয় আৰু গোলাঘাট মহকুমাৰ মৰঙিলৈ আহোম ৰাজ্যৰ পশ্চিম সীমা বাঢ়ে। {{Center|'''২। আহোম ৰাজ্যৰ উন্নতি যুগ'''}} {{Gap}}(ক) ১৪৯৭ খঃ অব্দত চুহুন্মুং নামৰ ৰাজকোঁৱৰ এজন ৰজা হয়। এই জনা ৰজাই ডিহিঙৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|চুহুমুং বা স্বৰ্গনাৰায়ণ ১৪৯৭ – ১৫২ }}|4em}} কাষৰ বাহাটা নামে ঠাইলৈ ৰাজধানী তুলি নিয়ে; এই কাৰণে লোকে এওঁক “ডিহিঙীয়া” ৰজাও বুলিছিল। এওঁ সিংহাসনত উঠাৰ সময়ত হিন্দুবিলাকে এওঁক স্বৰ্গনাৰায়ণ নাম দি ভালকৈ<noinclude></noinclude> offrc7br1xv7993d40pjkpuwk1vij7t 104 89296 243415 243263 2026-03-28T11:55:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243415 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|88|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} শাসন কৰিবলৈ ঈশ্বৰক খাটিছিল। এওঁৰ দিনত হিন্দুধৰ্ম্ম ক্ৰমে অহোম ৰজাৰ স্বীকৃত ধৰ্ম্ম হবলৈ ধৰে। {{Gap}}এওঁৰ সময়ত চুতিয়া ৰাজ্যৰ শাসন-বান্ধ ইমান ঢিলা হৈছিল {{Float left|{{gap}}{{smaller|ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ ওচৰলৈ ৰাজ্য বৃদ্ধি। খৃঃ ১৫১৩ }}|4em}} যে তাক এক প্ৰকাৰ অৰাজকতা হে বুলিব পাবি। স্বৰ্গনাবায়ণে চুতিয়াবাজ্য অধিকাৰ কবি তাত “শদিয়া-খোৱা-গোহাঁই” নামে এজন শাসনকৰ্তা পাতে। চুতিয়াৰজাৰ বংশধৰসকলক চুতিয়াৰজাৰ একোটা ডাঙৰ ডাঙৰ বিষয় দিয়ে আৰু শদিয়াৰ মন্দিৰৰ সেৱা-পূজাব নিমিত্তে বৃত্তি বিধান দান কৰে। {{gap}}ইয়াৰ পাছত কছাৰী ৰজাৰ লগত ৰণ হয় আৰু {{Float left|{{gap}}{{smaller|কছাৰী-ৰণ,কলঙলৈ ৰাজ্য বৃদ্ধি।১৫৬৩ }}|4em}} কাজলী মুখৰপৰা কলঙৰ পূব অঞ্চল আহোম ৰাজ্যৰ ভিতৰ হয়। {{Gap}}বিশ্বসিংহই কামৰূপ-কমতাত ৰজা হোৱাৰ পাছত মুছল- মানবিলাকে কোচৰ জাক নোজোকাই ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে আহি আহোমৰ লগত {{Float left|{{gap}}{{smaller|মুছলমানৰ লগত ৰণ, আৰু ৰাজ্য বৃদ্ধি। ১৫২৭ – ১৫৩২ }}|4em}} কলিয়াবৰত ৰণ কৰে। এই ৰণত পোনতে আহোম সেনাৰ পৰাজয় হৈছিল; পাছত আহোম জয়ী হৈ মুছলমানক কিছু দূৰ খেদি নিয়ে। ইয়াৰ পাঁচ বছৰৰ মূৰত আকৌ দুজন মুছলমান সেনাপতি অলেখ সেনা, ঘোঁৰা, বৰতোপ আৰু যুঁজৰ ডিঙা লৈ আহোম ৰাজ্য বৰ আৰম্বৰে আক্ৰমণ কৰে। স্বৰ্গনাৰায়ণেও মুছলমানৰ আক্ৰমণত বাধা দিবৰ অৰ্থে কিছুমান সৈন্য জল আৰু স্থল-<noinclude></noinclude> h1kfj7001uc4dxkqdzktwfuhh1oi65m 243416 243415 2026-03-28T11:56:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243416 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|88|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} শাসন কৰিবলৈ ঈশ্বৰক খাটিছিল। এওঁৰ দিনত হিন্দুধৰ্ম্ম ক্ৰমে অহোম ৰজাৰ স্বীকৃত ধৰ্ম্ম হবলৈ ধৰে। {{Gap}}এওঁৰ সময়ত চুতিয়া ৰাজ্যৰ শাসন-বান্ধ ইমান ঢিলা হৈছিল {{Float left|{{gap}}{{smaller|ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ ওচৰলৈ ৰাজ্য বৃদ্ধি। খৃঃ ১৫১৩ }}|4em}} যে তাক এক প্ৰকাৰ অৰাজকতা হে বুলিব পাবি। স্বৰ্গনাবায়ণে চুতিয়াৰাজ্য অধিকাৰ কবি তাত “শদিয়া-খোৱা-গোহাঁই” নামে এজন শাসনকৰ্তা পাতে। চুতিয়াৰজাৰ বংশধৰসকলক চুতিয়াৰজাৰ একোটা ডাঙৰ ডাঙৰ বিষয় দিয়ে আৰু শদিয়াৰ মন্দিৰৰ সেৱা-পূজাব নিমিত্তে বৃত্তি বিধান দান কৰে। {{gap}}ইয়াৰ পাছত কছাৰী ৰজাৰ লগত ৰণ হয় আৰু {{Float left|{{gap}}{{smaller|কছাৰী-ৰণ,কলঙলৈ ৰাজ্য বৃদ্ধি।১৫৬৩ }}|4em}} কাজলী মুখৰপৰা কলঙৰ পূব অঞ্চল আহোম ৰাজ্যৰ ভিতৰ হয়। {{Gap}}বিশ্বসিংহই কামৰূপ-কমতাত ৰজা হোৱাৰ পাছত মুছল- মানবিলাকে কোচৰ জাক নোজোকাই ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে আহি আহোমৰ লগত {{Float left|{{gap}}{{smaller|মুছলমানৰ লগত ৰণ, আৰু ৰাজ্য বৃদ্ধি।১৫২৭ – ১৫৩২ }}|4em}} কলিয়াবৰত ৰণ কৰে। এই ৰণত পোনতে আহোম সেনাৰ পৰাজয় হৈছিল; পাছত আহোম জয়ী হৈ মুছলমানক কিছু দূৰ খেদি নিয়ে। ইয়াৰ পাঁচ বছৰৰ মূৰত আকৌ দুজন মুছলমান সেনাপতি অলেখ সেনা, ঘোঁৰা, বৰতোপ আৰু যুঁজৰ ডিঙা লৈ আহোম ৰাজ্য বৰ আৰম্বৰে আক্ৰমণ কৰে। স্বৰ্গনাৰায়ণেও মুছলমানৰ আক্ৰমণত বাধা দিবৰ অৰ্থে কিছুমান সৈন্য জল আৰু স্থল-<noinclude></noinclude> r49nq5bd6j5osks05sb93zf55u7rs6s 243417 243416 2026-03-28T11:57:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243417 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|88|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} শাসন কৰিবলৈ ঈশ্বৰক খাটিছিল। এওঁৰ দিনত হিন্দুধৰ্ম্ম ক্ৰমে অহোম ৰজাৰ স্বীকৃত ধৰ্ম্ম হবলৈ ধৰে। {{Gap}}এওঁৰ সময়ত চুতিয়া ৰাজ্যৰ শাসন-বান্ধ ইমান ঢিলা হৈছিল {{Float left|{{gap}}{{smaller|ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ ওচৰলৈ ৰাজ্য বৃদ্ধি। খৃঃ ১৫১৩ }}|4em}} যে তাক এক প্ৰকাৰ অৰাজকতা হে বুলিব পাৰি। স্বৰ্গনাৰায়ণে চুতিয়াৰাজ্য অধিকাৰ কবি তাত “শদিয়া-খোৱা-গোহাঁই” নামে এজন শাসনকৰ্তা পাতে। চুতিয়াৰজাৰ বংশধৰসকলক চুতিয়াৰজাৰ একোটা ডাঙৰ ডাঙৰ বিষয় দিয়ে আৰু শদিয়াৰ মন্দিৰৰ সেৱা-পূজাব নিমিত্তে বৃত্তি বিধান দান কৰে। {{gap}}ইয়াৰ পাছত কছাৰী ৰজাৰ লগত ৰণ হয় আৰু {{Float left|{{gap}}{{smaller|কছাৰী-ৰণ,কলঙলৈ ৰাজ্য বৃদ্ধি।১৫৬৩ }}|4em}} কাজলী মুখৰপৰা কলঙৰ পূব অঞ্চল আহোম ৰাজ্যৰ ভিতৰ হয়। {{Gap}}বিশ্বসিংহই কামৰূপ-কমতাত ৰজা হোৱাৰ পাছত মুছল- মানবিলাকে কোচৰ জাক নোজোকাই ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে আহি আহোমৰ লগত {{Float left|{{gap}}{{smaller|মুছলমানৰ লগত ৰণ, আৰু ৰাজ্য বৃদ্ধি।১৫২৭ – ১৫৩২ }}|4em}} কলিয়াবৰত ৰণ কৰে। এই ৰণত পোনতে আহোম সেনাৰ পৰাজয় হৈছিল; পাছত আহোম জয়ী হৈ মুছলমানক কিছু দূৰ খেদি নিয়ে। ইয়াৰ পাঁচ বছৰৰ মূৰত আকৌ দুজন মুছলমান সেনাপতি অলেখ সেনা, ঘোঁৰা, বৰতোপ আৰু যুঁজৰ ডিঙা লৈ আহোম ৰাজ্য বৰ আৰম্বৰে আক্ৰমণ কৰে। স্বৰ্গনাৰায়ণেও মুছলমানৰ আক্ৰমণত বাধা দিবৰ অৰ্থে কিছুমান সৈন্য জল আৰু স্থল-<noinclude></noinclude> qbb46wrq4pfh57be7942vqnmskd1ndb 104 89306 243296 2026-03-27T12:49:45Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৪৩}}</noinclude><poem>:::জাত্ৰিকৰ জাত্ৰা, ৭ অধ্যা। :::অম্বিকা, সৰ্ব্বেস্বৰি, প্ৰমতসিংহ ৰুপ। :::বিস্ৰাম বাৰৰ কথা। :::লাৰ্ক নামে ভৰত চৰাই আৰু সহ থকা খেতিৰ কথা। :::জান এলিয়ত চাহাবৰ বিবৰন। :::পৰিয়ালৰ সাসন। :::স্বকাৰ্জ্য আৰু স্বনিৰ্ভৰ। :::নিৰ্ভোল আৰম্ভ কৰা। :::আমেৰিকা দেসৰ পেৰু চৰাই। :::বালিনৰ আখ্যান। :::ইংলণ্ড আৰু স্কটলণ্ড দেসৰ মানুহৰ সংখ্যা! :::প্ৰথমৰে পৰা অৰুনোদই লোআৰ সংখ্যা। :::Books। :::জুলাই, অৰ্থাত সাওনৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ৯ বচৰ। জুলাই, ১৮৫৪। নম্বৰ ৭। :::নানা দেসৰ সম্বাদ। :::আচৰিত কথা বাত্ৰা। :::জাত্ৰিকৰ জাত্ৰা, ৮ আধ্যা :::কলিকতাৰ পৰা সষ্ট পত্ৰ। এজন অচমিয়া লোক। :::নামান নামেৰে এজন কুঠিয়া স্বস্ত হোআৰ কথা। :::ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ সোন ৰুপৰ মোহৰ। :::চৰাপুঞ্জি মোকামৰ বিবৰন। :::সৰ্বকাল জিয়াই থকা গচ। :::হুমায়ুন বাদস্যাৰ বিবৰন। :::আগষ্ট, অৰ্থাৎ ভাদৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। </poem><noinclude></noinclude> nwqapaezoyduo0jyl2qf3n1gl4xdj4n 104 89307 243297 2026-03-27T12:54:34Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243297 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৪৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude><poem>৯ বচৰ। আগষ্ট, ১৮৫৪। নম্বৰ ৮ :::নানা দেসৰ সম্বাদ। :::মান্যবৰ স্ৰিজুত অৰুনোদই সম্পাদক মহাসয়লৈ নিবেদন, :::সাঁথৰ দিয়া। :::আকবৰ বাদস্যাৰ কথা। :::লখমি আৰু গৌৰিনাথৰ মোহৰ। :::মহা মহিম স্ৰিজুত অৰুনোদই সম্পাদক মহাসই দেসোপকাৰক বৰেসু। :::জাত্ৰিকৰ জাত্ৰা, ৮ আধ্যা। :::কৈকোবাদৰ আখ্যান। :::চেপ্তেম্বৰ, অৰ্থাত আহিনৰ পঞ্জিকা। :::Books. :::অৰুনোদই অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১১ বছৰ। নম্বৰ ১। জানুআৰি ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::সিৱসাগৰত সভা পতাৰ কথা। :::অৰুনোদই পাঠক সকললৈ নিবেদন। :::ইংৰাজি লোকৰ পুৰ্ব কালৰ ৰজাবিলাকৰ সংখেপ বিবৰন। :::১২৪ গিত। :::১২৫ গিত। :::বিধৱা বিবাহ। :::মাক বাপেকলৈ লৰাৰ বেৱহাৰ। :::ভাই, ভনি, লগৰিয়াবিলাকলৈ লৰাহঁতৰ বেৱহাৰ :::নতুন বচৰ। :::ভুৰুকি ৰাজ্যত খ্ৰিষ্টিয়ান ধৰম ব্ৰিধি হোম | :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোৱা ৰচিত। :::ফেবৰুআৰি, অৰ্থাত ফাগুনৰ পঞ্জিকা।</poem><noinclude></noinclude> ahjfeoqkuhhz1wtb8rgewryv5pej3r8 104 89308 243302 2026-03-27T13:10:22Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243302 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{xx-larger|নম্ৰতাই জ্ঞানৰ ফল।}} ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৯। চেপ্তেম্বৰ, ১৮৬১।</poem>}} {{gap}}কোনো এক সময়ত এটা ডেকা গঁফাল মানুহে এজনা অতি জ্ঞানী বুৰাক আলি বাটত লগ পালে; তাত ডেকাই অতি অহঙ্কাৰেৰে আপোনাৰ মুৰ থিয়কৈ বাটত ফুৰি আছিলে, কিন্তু সেই বৃদ্ধ জনাই হলে মুৰ দোঁৱাই ফুৰি গৈছিল। তেতিয়া ডেকাটে সেই বুৰাৰ আগত এই কথা ক'লে, বোলে, হেৰা আতা, তুমি কি কাৰণে আপোনাৰ মুৰ তলকৈ ফুৰিছা? তেতিয়া বুৰাই মূৰ দাঙ্গি তাক এই উত্তৰ দি বুলিলে, হে ডেকা, তুমি বাটৰ কাখৰত থকা ঘেঁহু ধান দেখিছা নে? তাতে ডেকাটে সমিধান দি ক'লে, হয়, আতা, দেখিছোঁ। বুৰাই শুধিলে, তেন্তে তুমি সেই ঘেঁহু ধানবোৰৰ কোনো কোনোৰ থোক দাঙ্গ খায় থকা, আৰু কোনো কোনোবোৰ থোকক তললে মুৰ দোৱাই থকা দেখিছা, ন হয় নে? বাৰু, তাৰ যি কাৰণ, তাক কওঁ শুনা; যিবোৰ থোকত গোট নাই পতানহে, সেইবোৰ থিয়ৈ থাকে, কিন্তু যিবোৰত গোট আছে, সেইবোৰ থোকেই তললৈ মুৰ দোঁৱাই থাকে। ইয়াকে কৈ সেই বুৰা মানুহ জনাই ডেকাক চালাম দি বিদায় লৈ গুচি গ'ল। তাতে সেই ডেকাও সেই কথাত অতিশয় লাজ পায় গুচি গল। এয়ে ঠিক কথা, আৰু ইয়াত এটা উত্তম উপমাও আছে। দেখা, যি জনৰ অধিক জ্ঞান আছে, সেই মানুহেই নম্ৰ। যি মানুহৰ ঘৰত বিস্তৰ সোণ থাকে, সি আপোনালৈ কাঁহৰ বা পিতলৰ অলঙ্কাৰ গহাই, তাৰ ওপৰত ৰাঙ্গ পাতা লগাই সোভা ন কৰাব; যি নদীৰ পানী দ, সেই পানী নিসমৰ ৰূপে ধীৰে ধীৰে বৈ যায়; কিন্তু যাৰ পানী তৰাঙ্গ, সেই . নদীতহে তৰ্জন গৰ্জনৰ কোলাহল শুনি। পৃথিবীৰ মাঝত আটাইতেকৈ<noinclude></noinclude> 3ip8fetpf2xg9c2rxhqjoj70vwq8i1t 104 89309 243303 2026-03-27T13:15:53Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243303 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||নম্রতাই জ্ঞানৰ ফল|১৩১}}</noinclude>যত যত প্ৰধান প্ৰধান দেশ আছে, সেই সেই দেশবিলাকৰ ৰজাই প্ৰায় একো অহঙ্কাৰ নে দেখাই; কিন্তু যি যি ৰজাবিলাকৰ ৰাজ্য সৰু, অৰ্থাৎ যিবিলাক কেৱল নামেৰেহে ৰজা, এনে ৰজা সকল যেতিয়া যেতিয়া ফুৰিবলৈ ওলাই যায়, তেতিয়া সিবিলাকে আপোনাৰ পাছত লা লস্কৰ, সেনা সেনাপতি লয়, আৰু আগতে৷ কালী ভেঁৰি আদি অনেক বাদ্যেৰে বাদ্য কৰে, আৰু আপুনি হাঁতিত উঠি, গা ঘেলাই ঘেলাই ময় পৃথিবী খনৰে ৰজা হেন জ্ঞান কৰি, প্ৰজাবিলাকৰ আগত আপোনাকে কোনো এক মহা দেৱতা যেন প্ৰখ্যাত কৰে। যেতিয়া কোনো দুখিয়া মানুহৰ লৰাই গোটা চাৰেক পয়চা পায়, তেতিয়া সি তাত অতিশয় ৰঙ্গ কৰি তাৰ লগৰ আন আন লৰাৰ আগত সেই কথা কৈ বৰ হায় পাতে; কিন্তু যাৰ লাখ লাখ টকা থাকে, সি কেতিয়াবা হেজাৰ টকা পালেও অলপ হেনহে জ্ঞান কৰে। যেনেকৈ কোনো এটা বৰ পিপাত একলহ মান পানী ভৰাই তাক জোকৰাত, সি তাকৰিয়া পানীৰ কাৰণে খলকনি খায় বৰকৈ শব্দ কৰে, কিন্তু তাক পানীৰে নিশ্চেইকৈ ভৰাই জোকাৰিলে, সি একো শব্দ নকৰিব; কিয়নো খলকনিৰ শবদ হবলৈ তাৰ ভিতৰত ঠায়েই নাই। এই ৰূপে সকলো কথা হৈছে; যি মানুহ ডাঙ্গৰ, আৰু জ্ঞানৱন্ত, যাৰ নিশ্চেই উত্তম মন থাকে, সি আপোনাক বৰ বোলাই নু ফুৰে, আৰু একো গঁফ অহঙ্কাৰো ন কৰে; কিন্তু যি মানুহ একো নহৈও আপোনাৰ মান্য আপুনি যদি বিচাৰি ফুৰে, সি ভুলহে কৰে; কিয়নো তাৰ নিচিনা অজ্ঞানীএ যদি কেতিয়াবা তাক সেৱা সতকাৰ কৰেও, তেও জ্ঞানী লোকে তাক অকল হেলা কৰি বুলিব, অস, সি বৰ গঁফাল মানুহ। সি আপোনাক কোনো এক মহত লোক হেন ভাবে, গঙ্গা টোপৰ দৰে, সি আপোনাকে আপুনি ডাঙ্গৰটো কৰে! আমি তাৰ সঙ্গ কেনেকৈ লম? এই ৰূপে জ্ঞানী আৰু ভদ্ৰ লোকৰ মাজত এনে বিধ লোক কেৱল হেলাৰ পাত্ৰহে হয়; ভাল মানুহে তাক কেতিয়াও সমাদৰ নকৰে। {{nop}}<noinclude></noinclude> hx63b51jempd4wqpov9zpf6ykibgugj 243304 243303 2026-03-27T13:16:04Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243304 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||নম্রতাই জ্ঞানৰ ফল|১৩১}}</noinclude>যত যত প্ৰধান প্ৰধান দেশ আছে, সেই সেই দেশবিলাকৰ ৰজাই প্ৰায় একো অহঙ্কাৰ নে দেখাই; কিন্তু যি যি ৰজাবিলাকৰ ৰাজ্য সৰু, অৰ্থাৎ যিবিলাক কেৱল নামেৰেহে ৰজা, এনে ৰজা সকল যেতিয়া যেতিয়া ফুৰিবলৈ ওলাই যায়, তেতিয়া সিবিলাকে আপোনাৰ পাছত লা লস্কৰ, সেনা সেনাপতি লয়, আৰু আগতে৷ কালী ভেঁৰি আদি অনেক বাদ্যেৰে বাদ্য কৰে, আৰু আপুনি হাঁতিত উঠি, গা ঘেলাই ঘেলাই ময় পৃথিবী খনৰে ৰজা হেন জ্ঞান কৰি, প্ৰজাবিলাকৰ আগত আপোনাকে কোনো এক মহা দেৱতা যেন প্ৰখ্যাত কৰে। যেতিয়া কোনো দুখিয়া মানুহৰ লৰাই গোটা চাৰেক পয়চা পায়, তেতিয়া সি তাত অতিশয় ৰঙ্গ কৰি তাৰ লগৰ আন আন লৰাৰ আগত সেই কথা কৈ বৰ হায় পাতে; কিন্তু যাৰ লাখ লাখ টকা থাকে, সি কেতিয়াবা হেজাৰ টকা পালেও অলপ হেনহে জ্ঞান কৰে। যেনেকৈ কোনো এটা বৰ পিপাত একলহ মান পানী ভৰাই তাক জোকৰাত, সি তাকৰিয়া পানীৰ কাৰণে খলকনি খায় বৰকৈ শব্দ কৰে, কিন্তু তাক পানীৰে নিশ্চেইকৈ ভৰাই জোকাৰিলে, সি একো শব্দ নকৰিব; কিয়নো খলকনিৰ শবদ হবলৈ তাৰ ভিতৰত ঠায়েই নাই। এই ৰূপে সকলো কথা হৈছে; যি মানুহ ডাঙ্গৰ, আৰু জ্ঞানৱন্ত, যাৰ নিশ্চেই উত্তম মন থাকে, সি আপোনাক বৰ বোলাই নু ফুৰে, আৰু একো গঁফ অহঙ্কাৰো ন কৰে; কিন্তু যি মানুহ একো নহৈও আপোনাৰ মান্য আপুনি যদি বিচাৰি ফুৰে, সি ভুলহে কৰে; কিয়নো তাৰ নিচিনা অজ্ঞানীএ যদি কেতিয়াবা তাক সেৱা সতকাৰ কৰেও, তেও জ্ঞানী লোকে তাক অকল হেলা কৰি বুলিব, অস, সি বৰ গঁফাল মানুহ। সি আপোনাক কোনো এক মহত লোক হেন ভাবে, গঙ্গা টোপৰ দৰে, সি আপোনাকে আপুনি ডাঙ্গৰটো কৰে! আমি তাৰ সঙ্গ কেনেকৈ লম? এই ৰূপে জ্ঞানী আৰু ভদ্ৰ লোকৰ মাজত এনে বিধ লোক কেৱল হেলাৰ পাত্ৰহে হয়; ভাল মানুহে তাক কেতিয়াও সমাদৰ নকৰে। {{nop}}<noinclude></noinclude> 2w8qkz9hmlmv9lmhgwefcpkbh6o6nk3 104 89310 243305 2026-03-27T13:19:47Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243305 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৩২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>{{gap}}আৰু বিবেচনা কৰি চালে, কাৰণ ওলাই; দেখা, যি মানুহে আপোনাকে জ্ঞানী বুলি বখানে আৰু সেই ৰূপ হৈছোঁ বুলি আপোনাক মানেও, সি আৰু অধিক জ্ঞানলৈ কাৰ্বাৰ ন কৰে; ময় আটাই জ্ঞানকে পালোঁ হেন ভাবি, এলাহতে থাকে। তাত বাঝে সি আপুনি কেনে ডাঙ্গৰ মানুহ, আৰু কেনে জ্ঞানী হৈছে, আৰু লোকৰ পৰা সি কেনে সেৱা সত্‌কাৰ পাবৰ যোগ্য, এই ৰূপে আপোনাৰ কথাকে আপোনা আপুনি ভাবি চিন্তি থাকিয়েই তাৰ আয়ুষৰ কাল নিওয়াত, নকৈ জ্ঞান আৰ্জিবলৈ তাৰ কালেও নো জোৰে। জ্ঞানৰ হলে সীমাও নায়; জ্ঞান অধিক পালেও, আৰু অসংখ্যা জ্ঞান পাবলৈ আছে, এই কথা সকলোএ ভাবি উচিত। নিউটন নামেৰে এজন ইংৰাজীৰ বৰ জ্ঞানৱন্ত চাহাব আছিল। তেওঁৰ সদ গুণ আৰু জ্ঞানৰ নিমিত্তে তেওঁৰ নাম গোটেই জগততে প্ৰখ্যাত হৈছে; তথাপী তেওঁ আপেনাৰ বৃদ্ধ কালত এই কথা কৈছিলে, বোলে, জ্ঞান ৰূপ মহা সাগৰৰ তিৰতহে ফুৰি ময় তাৰ পৰা কিছু সৰু সৰু শিল বিচাৰি পায় সাঁচিলো; কিন্তু জ্ঞান ৰূপ অপাৰ সমুদ্ৰৰ শোতৰ ঢৌ মোৰ আগত বৈয়ে আছে! {{gap}}পাঠক সমূহে ইয়াকে বিবেচনা কৰি দেখোক, নম্ৰতাই জ্ঞানৰ ফল ন হয় নে? এয়ে স্বৰূপ কথা; ইয়াক কেৱে নুই কৰিব নোয়াৰে। বিলাতৰ জ্ঞানৱন্ত লোকৰ মাঝত ই নিশ্চেই প্ৰমানীক হয়। {{nop}}<noinclude></noinclude> obtxv8xgkww6wp9dmesgsi3z9m3qzp2 104 89311 243306 2026-03-27T13:23:57Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243306 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|“তয়ো মাৰি দিবি”।}} ১৬ বচৰ। নম্বৰ ৯। চেপ্তেম্বৰ, ১৮৬১ ৷</poem>}} {{gap}}ময় এদিন বাটত ফুৰিবলৈ যাওঁতে দুটা সৰু লৰাৰ দন্দ লাগি ইটে সিটক মৰা মৰি কৰা দেখিলোঁ, সিহঁতৰ বয়ষ আঠ দহ বছৰ মান হব। সেই ছটা লৰাৰ মাঝৰে এটা বৰ সকত আৰু বলিও আছিল, কিন্তু আনটোৰ শৰীল কিবা নৰিয়াৰ কাৰণে ক্ষীণ আৰু নিৰ্ব্বলীও। এই হেতুকে সকতটে ক্ষীণটোক অনেক মাৰিলে। পাছে সি লগৰীয়াৰ হাতৰ কোব কিল খায় কান্দি কান্দি বাপেক মাকৰ আগলৈ লৰি গৈ আপোনাৰ যি যি হৈছিল, সেই আটাইকে সিহঁতৰ আগত আকও কান্দি কান্দি কবলৈ ধৰিলে। আৰু সেই কথা কওঁতে আপোনাৰ দোষ নিশ্চয়ে লুকায়, সিটৰ জগৰহে বৰকৈ দেখায় কলে, বোলে, আমি দুয়ো বাটত ঘিলা খেলি উমলি আছিলোঁ; তাতে ময় তাতকৈ ঘনে ঘনে জিকি থাকোঁ দেখি, কটা, তইহে ঘনে পতি জিকি থাক, এই বুলি আহি সি মোৰ গালত চৰ মাৰি দিলে, তাতে বোপাইৰ আগত কৈ দিওঁগৈ বোলাত, সি আকও ধৰি মোক এই দৰে পাৰে মানে মাৰিলে । পাছে বাপেক মাকে লৰাৰ মুখৰ পৰা এই ৰূপ কথা শুনি, একো বিচাৰ পৰ ন কৰি, বৰ খঙ্গেৰে পুৰ হৈ, আপোনাৰ পুতেকত কলে, বোলে, সি যে তোক মাৰিলে, তয় নো তাক নে মাৰিলি কিয় ? আজিৰ পৰা তয়ো মাৰি দিবি; যি জহ জগৰ লাগে, তাৰ উত্তৰ ময় দিম । {{gap}}হে পাঠক সকল, বিশেষকৈ, হে পিতৃ মাতৃ সকল, তোমালোকৰ নিমিত্তেই এই কথাটী লিখা হৈছে। দেখা, লৰাৰ কথা শুনিয়েই যে বাপেক মাকে এনে অনুচিত কুসাহলৈ লৰাক বুদ্ধি দি আগ<noinclude></noinclude> 17onj5xlh6nkz5azxmdpo0nvr359ncz 104 89312 243308 2026-03-27T13:29:18Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243308 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৩৪|অৰুনোদইৰ টলফাট|}}</noinclude>বৰ্হাই দিয়ে, ই নো কেনে কথা! পিতৃ মাতৃৰ মুখৰ পৰা এনে কথা শুনিলে সেই লৰা আপুনি বেয়া হবলৈ কি বাধা থাকিল? এনে লৰা যে আগলৈ দুষ্ট হৈ নে যাব, ইয়াত একো সংশয় নাই। পাঠক সকলে এই কথা পৰ্হি এনেকুয়া কথাত আপোনাৰ লৰা-চোয়ালিক কেনে বুধি দিয়া উচিত, তাক আপোন আপোন মনে দাঙ্গি পাৰি চাওক। সেই লৰাৰ মাক বাপেক ধৰ্মী লোক হোয়া হলে, সিবিলাকে আপোনাৰ সন্তানক সেই ৰূপ কুসাহলৈ বুদ্ধি দিলেহেঁতেন নে? কেতিয়াও ন হয়। ধৰমী লোক হোয়া হ'লে, লৰাই এনে কথাত আগলৈ কি ৰূপ সহণিয় হব পাৰিব, আৰু অপকাৰৰ শলনি অপকাৰ নিচিন্তি, আপোনাক দুখ দিয়াবোৰৰে কেনেকৈ উপকাৰ চিন্তিব পাৰিব, সেই ৰূপ কথাৰেহে লৰাক শিকনি দিলেহেঁতেন। আৰু ধৰ্মী হোয়া হলে, লৰাৰ মুখৰ কথা শুনিয়েই ক্ৰোধেৰে তাৰ সিদ্ধান্ত নিদি, সেই কথা সঁচা কি মিছা, আগেয়ে তাৰ ঠিক প্ৰমাণ বিচাৰিহে লৰাক উত্তৰ দিলেহেঁতেন। কিন্তু এইদৰে নকৰি অবিবেচনা ৰূপে “তয়ো মাৰি দিবি”, এনেকৈহে কলে। পাছে লৰাই তেনে কথা শুনি, লোকলৈ তাৰ মনত কেনে হিংসা ৰূপ অগ্নি জ্বলি, তাক দুখ দিয়াটোকো দুখ দিবলৈ আপোনাৰ মনত কুআলচ চিন্তিবলৈ ধৰিছিল। কিন্তু যি পিতৃ মাতৃয়ে আপোনাৰ সন্তানক এইৰূপ অনুচিত শিকনি দিয়ে, সিবিলাকে আপোনাৰ সন্তান ডাঙ্গৰ হলে, তেনেকুৱা শিকনি দিয়াৰ বিষম ফল ভোগ ন কৰিব বুলি কোনে ভাবিব পাৰে? নিশ্চয়ে এনে লৰাই আগলৈ অতি তিক্ষ্ণ শুলেৰে তাৰ পিতৃ মাতৃৰ হৃদয় বিদাৰিব; ইয়াত একো সংশয় নাই। {{gap}}এতেকে, হে পিতৃ মাতৃ সকল, তোমালোকে আপোন আপোন সতি সন্তানক সিবিলাকৰ সৰু কালত যি ৰূপ শিক্ষা দিছা, তালৈ সাৱধান হোয়া। কিয়নো তোমালোকে লৰা চোয়ালিক সৰুতে যেনেকৈ শিকোয়া, সিবিলাকে তেনেকৈ শিকিয়েই ডাঙ্গৰ হব।<noinclude></noinclude> mm44iktjd2sg6wmn3w92muxdnrldddo 243310 243308 2026-03-27T13:32:02Z Babulbaishya 104 243310 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৩৪|{{SIC|অৰুনোদইৰ টলফাট|অৰুনোদইৰ ঢলফাট}}|}}</noinclude>বৰ্হাই দিয়ে, ই নো কেনে কথা! পিতৃ মাতৃৰ মুখৰ পৰা এনে কথা শুনিলে সেই লৰা আপুনি বেয়া হবলৈ কি বাধা থাকিল? এনে লৰা যে আগলৈ দুষ্ট হৈ নে যাব, ইয়াত একো সংশয় নাই। পাঠক সকলে এই কথা পৰ্হি এনেকুয়া কথাত আপোনাৰ লৰা-চোয়ালিক কেনে বুধি দিয়া উচিত, তাক আপোন আপোন মনে দাঙ্গি পাৰি চাওক। সেই লৰাৰ মাক বাপেক ধৰ্মী লোক হোয়া হলে, সিবিলাকে আপোনাৰ সন্তানক সেই ৰূপ কুসাহলৈ বুদ্ধি দিলেহেঁতেন নে? কেতিয়াও ন হয়। ধৰমী লোক হোয়া হ'লে, লৰাই এনে কথাত আগলৈ কি ৰূপ সহণিয় হব পাৰিব, আৰু অপকাৰৰ শলনি অপকাৰ নিচিন্তি, আপোনাক দুখ দিয়াবোৰৰে কেনেকৈ উপকাৰ চিন্তিব পাৰিব, সেই ৰূপ কথাৰেহে লৰাক শিকনি দিলেহেঁতেন। আৰু ধৰ্মী হোয়া হলে, লৰাৰ মুখৰ কথা শুনিয়েই ক্ৰোধেৰে তাৰ সিদ্ধান্ত নিদি, সেই কথা সঁচা কি মিছা, আগেয়ে তাৰ ঠিক প্ৰমাণ বিচাৰিহে লৰাক উত্তৰ দিলেহেঁতেন। কিন্তু এইদৰে নকৰি অবিবেচনা ৰূপে “তয়ো মাৰি দিবি”, এনেকৈহে কলে। পাছে লৰাই তেনে কথা শুনি, লোকলৈ তাৰ মনত কেনে হিংসা ৰূপ অগ্নি জ্বলি, তাক দুখ দিয়াটোকো দুখ দিবলৈ আপোনাৰ মনত কুআলচ চিন্তিবলৈ ধৰিছিল। কিন্তু যি পিতৃ মাতৃয়ে আপোনাৰ সন্তানক এইৰূপ অনুচিত শিকনি দিয়ে, সিবিলাকে আপোনাৰ সন্তান ডাঙ্গৰ হলে, তেনেকুৱা শিকনি দিয়াৰ বিষম ফল ভোগ ন কৰিব বুলি কোনে ভাবিব পাৰে? নিশ্চয়ে এনে লৰাই আগলৈ অতি তিক্ষ্ণ শুলেৰে তাৰ পিতৃ মাতৃৰ হৃদয় বিদাৰিব; ইয়াত একো সংশয় নাই। {{gap}}এতেকে, হে পিতৃ মাতৃ সকল, তোমালোকে আপোন আপোন সতি সন্তানক সিবিলাকৰ সৰু কালত যি ৰূপ শিক্ষা দিছা, তালৈ সাৱধান হোয়া। কিয়নো তোমালোকে লৰা চোয়ালিক সৰুতে যেনেকৈ শিকোয়া, সিবিলাকে তেনেকৈ শিকিয়েই ডাঙ্গৰ হব।<noinclude></noinclude> gbt1rchdtdektxl6bvpo4uj2m3b5vgy 243323 243310 2026-03-27T13:39:51Z Babulbaishya 104 243323 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৩৪|{{SIC|অৰুনোদইৰ টলফাট|অৰুনোদইৰ ধলফাট}}|}}</noinclude>বৰ্হাই দিয়ে, ই নো কেনে কথা! পিতৃ মাতৃৰ মুখৰ পৰা এনে কথা শুনিলে সেই লৰা আপুনি বেয়া হবলৈ কি বাধা থাকিল? এনে লৰা যে আগলৈ দুষ্ট হৈ নে যাব, ইয়াত একো সংশয় নাই। পাঠক সকলে এই কথা পৰ্হি এনেকুয়া কথাত আপোনাৰ লৰা-চোয়ালিক কেনে বুধি দিয়া উচিত, তাক আপোন আপোন মনে দাঙ্গি পাৰি চাওক। সেই লৰাৰ মাক বাপেক ধৰ্মী লোক হোয়া হলে, সিবিলাকে আপোনাৰ সন্তানক সেই ৰূপ কুসাহলৈ বুদ্ধি দিলেহেঁতেন নে? কেতিয়াও ন হয়। ধৰমী লোক হোয়া হ'লে, লৰাই এনে কথাত আগলৈ কি ৰূপ সহণিয় হব পাৰিব, আৰু অপকাৰৰ শলনি অপকাৰ নিচিন্তি, আপোনাক দুখ দিয়াবোৰৰে কেনেকৈ উপকাৰ চিন্তিব পাৰিব, সেই ৰূপ কথাৰেহে লৰাক শিকনি দিলেহেঁতেন। আৰু ধৰ্মী হোয়া হলে, লৰাৰ মুখৰ কথা শুনিয়েই ক্ৰোধেৰে তাৰ সিদ্ধান্ত নিদি, সেই কথা সঁচা কি মিছা, আগেয়ে তাৰ ঠিক প্ৰমাণ বিচাৰিহে লৰাক উত্তৰ দিলেহেঁতেন। কিন্তু এইদৰে নকৰি অবিবেচনা ৰূপে “তয়ো মাৰি দিবি”, এনেকৈহে কলে। পাছে লৰাই তেনে কথা শুনি, লোকলৈ তাৰ মনত কেনে হিংসা ৰূপ অগ্নি জ্বলি, তাক দুখ দিয়াটোকো দুখ দিবলৈ আপোনাৰ মনত কুআলচ চিন্তিবলৈ ধৰিছিল। কিন্তু যি পিতৃ মাতৃয়ে আপোনাৰ সন্তানক এইৰূপ অনুচিত শিকনি দিয়ে, সিবিলাকে আপোনাৰ সন্তান ডাঙ্গৰ হলে, তেনেকুৱা শিকনি দিয়াৰ বিষম ফল ভোগ ন কৰিব বুলি কোনে ভাবিব পাৰে? নিশ্চয়ে এনে লৰাই আগলৈ অতি তিক্ষ্ণ শুলেৰে তাৰ পিতৃ মাতৃৰ হৃদয় বিদাৰিব; ইয়াত একো সংশয় নাই। {{gap}}এতেকে, হে পিতৃ মাতৃ সকল, তোমালোকে আপোন আপোন সতি সন্তানক সিবিলাকৰ সৰু কালত যি ৰূপ শিক্ষা দিছা, তালৈ সাৱধান হোয়া। কিয়নো তোমালোকে লৰা চোয়ালিক সৰুতে যেনেকৈ শিকোয়া, সিবিলাকে তেনেকৈ শিকিয়েই ডাঙ্গৰ হব।<noinclude></noinclude> cbtm3v7235w76cls7m05c96pfl9g7me 104 89313 243311 2026-03-27T13:34:19Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243311 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||“তয়ো মাৰি দিবি”|১৩৫}}</noinclude>এই কাৰণে ঈশ্বৰৰ ভয়েৰে আপোন আপোন সন্তানক ধৰম ৰূপ শিকনি দিয়া; তেনে কৰিলে, তোমালোকে বৃদ্ধ কালত সিবিলাকৰ পৰা সন্তোষ পাবা, আৰু সন্তানেও তোমালোকৰ পৰা তেনে সজ শিকনি পোয়াত তোমালোকক উত্তম ৰূপে সমাদৰ কৰিব। {{Right|ন. ল. ফ.}}<noinclude></noinclude> rel9ovuc4czut92iy6a56qc5p2kws3n 104 89314 243312 2026-03-27T13:35:13Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243312 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>শ্ৰীযুত ব্ৰাওন চাহাবৰ পত্ৰ। মুয়ৰ্ক নগৰ, জুলাই ৪ তাৰিখ, ১৮৬১। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ১০। অক্টোবৰ, ১৮৬১। শ্ৰীনিধি লিবাই আৰু কলিবৰ আদি কৰি আমাৰ সকলো খ্ৰীষ্টীয়ান ভায় ভনীবিলা কলৈ পাছৰি ব্ৰাওন চাহাব আৰু মেম চাহাবেও হেজাৰ হেজাৰ চেলাম দিছে। হে আমাৰ প্ৰিয় সকল, তোমোলাকৰ পত্ৰ সকল পাই আমাৰ বৰ আনন্দ লাগিছে; শ্ৰীযুত হোয়াইটিং চাহাবে মোৰ হাতত দিলত, ময় ঘৰলৈ আনি সেইবোৰ পৰ্হি মেম চাহাবকো শুনালত আমাৰ দুয়োৰো চকুৰ লো ওলাবলৈ ধৰিলে; কিয়নো আমি বহু দিনৰ পৰা তোমোলাকৰ একো চিঠি পোয়া নাই, আৰু তোমোলাকে আমাৰ পৰা এখন চিঠি মাথোন পালা, তাক শুনি আমি বৰ বিস্ময় মানিছোঁ। কেতিয়াবা ময় আৰু মেম চাহাবেও লিখিছো বুলি ভাবোঁ, কি জানি বাটত ডাকে নিওঁতে কোনোবাই এৰিলে। তথাপী এতিয়া লিখি তোমোলাকলৈ আমাৰ যি প্ৰেম চেনেহ সদাই থাকি আছে, তাক জনাম। হে আমাৰ প্ৰিয় সকল, আমি তোমোলাকৰ কথা শুনি বৰ আনন্দ পাইছো, কিয়নো তাৰ দ্বাৰায় আমি জানিছো তোমোলাক এতিয়ালৈকে ধৰ্মত থিৰ হৈ আচাহঁক, আৰু তোমোলাকৰ মাজৰ প্ৰায় কোনো শিষ্য উভতি ন গল; কিন্তু প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ অনুগ্ৰহত থাকি স্বৰ্গৰ পবিত্ৰ পথত চলি আছা; আৰু পাছে সেই পৰম থানত আমি সকলো এ আনন্দেৰে দেখা দেখি হবলৈ পাম; তাতে আমাৰ আনন্দ পুৰ হ'ব। [;<noinclude></noinclude> 200wjzcmru1rma86ozekr2lsusbymcw 243324 243312 2026-03-27T13:45:43Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243324 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|শ্ৰীযুত ব্ৰাওন চাহাবৰ পত্ৰ।}} নুয়ৰ্ক নগৰ, জুলাই ৪ তাৰিখ, ১৮৬১। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ১০। অক্টোবৰ, ১৮৬১।</poem>}} {{gap}}শ্ৰীনিধি লিবাই আৰু কলিবৰ আদি কৰি আমাৰ সকলো খ্ৰীষ্টীয়ান ভায় ভনীবিলাকলৈ পাদুৰি ব্ৰাওন চাহাব আৰু মেম চাহাবেও হেজাৰ হেজাৰ চেলাম দিছে। {{gap}}হে আমাৰ প্ৰিয় সকল, তোমোলাকৰ পত্ৰ সকল পাই আমাৰ বৰ আনন্দ লাগিছে; শ্ৰীযুত হোয়াইটিং চাহাবে মোৰ হাতত দিলত, ময় ঘৰলৈ আনি সেইবোৰ পৰ্হি মেম চাহাবকো শুনালত আমাৰ দুয়োৰো চকুৰ লো ওলাবলৈ ধৰিলে; কিয়নো আমি বহু দিনৰ পৰা তোমোলাকৰ একো চিঠি পোয়া নাই, আৰু তোমোলাকে আমাৰ পৰা এখন চিঠি মাথোন পালা, তাক শুনি আমি বৰ বিস্ময় মানিছোঁ। কেতিয়াবা ময় আৰু মেম চাহাবেও লিখিছো বুলি ভাবোঁ, কি জানি বাটত ডাকে নিওঁতে কোনোবাই এৰিলে। তথাপী এতিয়া লিখি তোমোলাকলৈ আমাৰ যি প্ৰেম চেনেহ সদাই থাকি আছে, তাক জনাম। {{gap}}হে আমাৰ প্ৰিয় সকল, আমি তোমোলাকৰ কথা শুনি বৰ আনন্দ পাইছো, কিয়নো তাৰ দ্বাৰায় আমি জানিছো তোমোলাক এতিয়ালৈকে ধৰ্মত থিৰ হৈ আচাহঁক, আৰু তোমোলাকৰ মাজৰ প্ৰায় কোনো শিষ্য উভতি ন গল; কিন্তু প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ অনুগ্ৰহত থাকি স্বৰ্গৰ পবিত্ৰ পথত চলি আছা; আৰু পাছে সেই পৰম থানত আমি সকলো এ আনন্দেৰে দেখা দেখি হবলৈ পাম; তাতে আমাৰ আনন্দ পুৰ হ'ব। {{nop}}<noinclude></noinclude> ffldphmmvxp4o23x98h4fdga31tib22 104 89315 243313 2026-03-27T13:35:37Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243313 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>শ্ৰীযুত ব্ৰাওন চাহাবৰ পত্ৰ ১৩৭ আৰু তোমোলাকে যি কথা আমাৰ উভতি যাবৰ অৰ্থে লিখিলা, তাক পহি আমি যাবলৈ বৰ ইচ্ছা কৰিছোঁ। আমি আপোনাৰ পো জীবিলাকৰ লগত, অৰ্থাৎ তোমোলাকে সৈতে মৈদামত পৰি প্ৰভুৰ দিনলৈকে একে লগে, একে মাটিতে যেন থাকিম, আমাব এই অতি বাঞ্চা। কিন্তু যাব পাৰিম নে নোয়ামি, তাক আমি কব নোয়াবোঁ, ঈশ্ববেহে জানে। দুই তিনি বছৰলৈকে আমাৰ এনে আশা আছিল, কিন্তু এতিয়া প্ৰায় আশা গুছিল। তিনি বছৰ মান ময় বৰ নৰিয়া হৈ প্ৰায় একো কাম কৰিব নোয়াৰিছিলোঁ। পাছে ক্ৰমে ক্ৰমে কিছু শক্তি পায় অলপ অলপ কাম কৰিব ধৰিলোঁ। তাতে এই নুয়ৰ্ক নগৰত প্ৰচাৰ কৰা এখন সমাচাৰ পত্ৰ (যাক আমেৰিকান বাপ্তিষ্ট বোলে, ) তাক লিখা চাহাব নৰিয়া পৰাত তেওঁৰ বিষয় লবলৈ মোক মাতিলে। তেতিয়া ময় সেই কাম লৈ এতিয়ালৈকে তাকে কৰি আছো। সেই সমাচাৰৰ লগত যি মিশুনেৰি সমাজ আছে, সিবিলাকৰে| মিশানেৰিবিলাক ঠায়ে ঠায়ে আছে; কোনো মান দেশত আছে, কোনো যাপান দেশত, কিন্তু প্ৰায় আফ্ৰিকা লোকৰ কাৰণে সেই মিশ্যনেৰি সমাজ যুগুত কৰা হৈছে। কিয়নো এতিয়ালৈকে এই আমেৰিকা দেশত আফ্ৰিকা লোকক বন্দি কৰি বৰ দুখ দিয়ে। দক্ষিণৰ লোকে বন্দি কিনি অশীমা দুখ দি তাৰ দ্বাৰায় চহকি হৈ যায়। সিবিলাকৰ সহায় হৈ আমি এই মহা পাপ দেখায় সিবিলাকক এয়াবলৈ শিকাই থাকো। আৰু আমাৰ কেতবিলাক আফ্ৰিকা কলা মিশ্যনেৰি লোকো আছে। এই কামত থাকি ময় ক্ৰমে তাত বৰ উচাহি হৈছোঁ; তথাপী দুই তিনি বেলি আমাৰ সমাজত কৈছিলো, বোলোঁ, মোক এৰি দিয়া, তাতে ময় আগৰ কাম কৰিবলৈ অসমলৈ যাওঁ। কিন্তু সমাজৰ লোকে তাত মন নি দিলে। আৰু এতিয়া ফ্ৰিমিশন কৰম অৰ্থাৎ আফ্ৰিকা লোকৰ উপকাৰ কৰি থাকিবলৈ অতি প্ৰয়োজন। এতেকে ময় কি কৰিম? দুই ফালে দুটা<noinclude></noinclude> tj1y0khvznqziiuijdb53otz8kddgb3 243326 243313 2026-03-27T13:51:28Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243326 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||শ্ৰীযুত ব্ৰাওন চাহাবৰ পত্ৰ|১৩৭}}</noinclude>{{gap}}আৰু তোমোলাকে যি কথা আমাৰ উভতি যাবৰ অৰ্থে লিখিলা, তাক পৰ্হি আমি যাবলৈ বৰ ইচ্ছা কৰিছোঁ। আমি আপোনাৰ পো জীবিলাকৰ লগত, অৰ্থাৎ তোমোলাকে সৈতে মৈদামত পৰি প্ৰভুৰ দিনলৈকে একে লগে, একে মাটিতে যেন থাকিম, আমাৰ এই অতি বাঞ্চা। কিন্তু যাব পাৰিম নে নোয়াৰিম, তাক আমি কব নোয়াৰোঁ, ঈশ্বৰেহে জানে। দুই তিনি বছৰলৈকে আমাৰ এনে আশা আছিল, কিন্তু এতিয়া প্ৰায় আশা গুছিল। তিনি বছৰ মান ময় বৰ নৰিয়া হৈ প্ৰায় একো কাম কৰিব নোয়াৰিছিলোঁ। পাছে ক্ৰমে ক্ৰমে কিছু শক্তি পায় অলপ অলপ কাম কৰিব ধৰিলোঁ। তাতে এই নুয়ৰ্ক নগৰত প্ৰচাৰ কৰা এখন সমাচাৰ পত্ৰ (যাক আমেৰিকান বাপ্তিষ্ট বোলে,) তাক লিখা চাহাব নৰিয়া পৰাত তেওঁৰ বিষয় লবলৈ মোক মাতিলে। তেতিয়া ময় সেই কাম লৈ এতিয়ালৈকে তাকে কৰি আছো। সেই সমাচাৰৰ লগত যি মিশ্যনেৰি সমাজ আছে, সিবিলাকৰো মিশ্যনেৰিবিলাক ঠায়ে ঠায়ে আছে; কোনো মান দেশত আছে, কোনো যাপান দেশত, কিন্তু প্ৰায় আফ্ৰিকা লোকৰ কাৰণে সেই মিশ্যনেৰি সমাজ যুগুত কৰা হৈছে। কিয়নো এতিয়ালৈকে এই আমেৰিকা দেশত আফ্ৰিকা লোকক বন্দি কৰি বৰ দুখ দিয়ে। দক্ষিণৰ লোকে বন্দি কিনি অশীমা দুখ দি তাৰ দ্বাৰায় চহকি হৈ যায়। সিবিলাকৰ সহায় হৈ আমি এই মহা পাপ দেখায় সিবিলাকক এৰুয়াবলৈ শিকাই থাকোঁ। আৰু আমাৰ কেতবিলাক আফ্ৰিকা কলা মিশ্যনেৰি লোকো আছে। এই কামত থাকি ময় ক্ৰমে তাত বৰ উচাহি হৈছোঁ; তথাপী দুই তিনি বেলি আমাৰ সমাজত কৈছিলোঁ, বোলোঁ, মোক এৰি দিয়া, তাতে ময় আগৰ কাম কৰিবলৈ অসমলৈ যাওঁ। কিন্তু সমাজৰ লোকে তাত মন নি দিলে। আৰু এতিয়া ফ্ৰিমিশ্যন কৰম অৰ্থাৎ আফ্ৰিকা লোকৰ উপকাৰ কৰি থাকিবলৈ অতি প্ৰয়োজন। এতেকে ময় কি কৰিম? দুই ফালে দুটা<noinclude></noinclude> 92o8l3nf4c1m48z50qrtm5jagnxgncx 104 89316 243314 2026-03-27T13:36:24Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৬৮ অরুনোদইৰ ধলফাট মনে ধৰি টানিছে, কলৈকো যাবলৈ শক্তি নাই। আৰু এতিয়া এই দেশত ঈশ্বৰৰ শাও পৰিছে বুলি জানিছো : কিয়নো বন্দি বেচা কিনা লোকে আমাৰ ওপৰত অধিকাৰ হবলৈ এতিয়া..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243314 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>১৬৮ অরুনোদইৰ ধলফাট মনে ধৰি টানিছে, কলৈকো যাবলৈ শক্তি নাই। আৰু এতিয়া এই দেশত ঈশ্বৰৰ শাও পৰিছে বুলি জানিছো : কিয়নো বন্দি বেচা কিনা লোকে আমাৰ ওপৰত অধিকাৰ হবলৈ এতিয়া ৰণ পাতিছে । আমাৰ প্ৰেচিদেন্ত ৰজা আৰু তেওঁৰ ৰাজ নগৰৰ অহিতে ১০০০০০ মান ৰণুয়া আনিছে; আমাৰ ৰজা অতি ধৰ্মী হৈ বহু বেলি সহি থাকিলে ; দুখন তিনি খন নগৰ কোঁঠ সিহঁতে যুদ্ধ কৰি ল'লে। এতিয়া প্ৰেচিদেন্ত লিঙ্কন চাহাবে আৰু সহিবলৈ যোগ্য যেন নে ভাবি ৰণুয়া মাতি গোটালে। প্রায় ২০০০০০ মানুহ আমাৰ ফালে ওলাল। কেতবোৰ সৰু সৰু যুদ্ধ হ'ল, ৫ ১০ ২০, এইমান মানুহ ঠায়ে ঠায়ে যুদ্ধত পৰিল। বৰ যুদ্ধ বেগাই হব, কি জানি আজি কাইলৈ, বা পশু ইলৈ বাৰ্ত্তা পাম। আৰু সিহঁতৰ চাৰিও ফালে প্রেচিদেন্ত চাহাবে বন্ধ কৰি সিহঁতৰ জাহাজ ওলাব, বা সোমাব নোয়াৰাকৈ ৰাখিছে ; তাতে কাৰো - সৈতে বেচা কিনা কৰিব নোয়াৰে ৷ গা ভাল হোয়া নাই। হে আমাৰ প্ৰিয়বিলাক, আমাৰ আৰু বহু কথা কবলৈ আছে, কিন্তু চিঠি প্ৰায়ে পুৰ হল । আজি অর্থাৎ জুলাই ৫ তাৰিত শ্ৰীযুত দেনফৰ্থ চাহাব আৰু মেম চাহাব আহি আমাৰে সৈতে বহু অসমীয়া কথা কোয়া কুই কৰিলে । হোয়াইটিং মেম চাহাবক নে দেখিলোঁ, চাহাবকহে দেখিলোঁ । আৰু তলমান চাহাবকো দেখিলোঁ, তেওঁৰ উভতি যাব নোয়াবি হবলা। স্তদাদ চাহাব আৰু মেম চাহাবক বহুদিনৰ পৰা দেখা নাই । মোৰ আপোন পিতৃ আৰু ভায় ভনীকো ছবছৰ মানৰ পৰা নে দেখিলোঁ। এই বছৰৰ ভিতৰত উইলি বাবাই মন পালটাই খ্ৰীষ্টত আশ্ৰয় লৈ বুব পালে। লিজী বাবাই আমাৰ ওচৰত থাকি ইস্কুলত চোয়ালীবোৰক পহাইছে। শেষত কি ক'ম ? তোমোলাক যেন ধৰ্মত থিৰ হৈ থাকা, আৰু ধৰম যেন তোমোলাকৰ শুক্ৰমৰ দ্বাৰায় বাহি যায়, আৰু এই সংসাৰত আমাৰ সকলোৰে দিন ওৰ পৰিলে, তোমোলাকে<noinclude></noinclude> fy30sliicj63w5c5fmd3cjtauauqvec 243329 243314 2026-03-27T14:13:10Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243329 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৩৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>মনে ধৰি টানিছে, কলৈকো যাবলৈ শক্তি নাই। আৰু এতিয়া এই দেশত ঈশ্বৰৰ শাও পৰিছে বুলি জানিছো : কিয়নো বন্দি বেচা কিনা লোকে আমাৰ ওপৰত অধিকাৰ হবলৈ এতিয়া ৰণ পাতিছে। আমাৰ প্ৰেচিদেন্ত ৰজা আৰু তেওঁৰ ৰাজ নগৰৰ অহিতে ১০০০০০ মান ৰণুয়া আনিছে; আমাৰ ৰজা অতি ধৰ্মী হৈ বহু বেলি সহি থাকিলে; দুখন তিনি খন নগৰ কোঁঠ সিহঁতে যুদ্ধ কৰি ল'লে। এতিয়া প্ৰেচিদেন্ত লিঙ্কন চাহাবে আৰু সহিবলৈ যোগ্য যেন নে ভাবি ৰণুয়া মাতি গোটালে। প্ৰায় ২০০০০০ মানুহ আমাৰ ফালে ওলাল। কেতবোৰ সৰু সৰু যুদ্ধ হ'ল, ৫।১০।২০, এইমান মানুহ ঠায়ে ঠায়ে যুদ্ধত পৰিল। বৰ যুদ্ধ বেগাই হব, কি জানি আজি কাইলৈ, বা পৰ্শুইলৈ বাৰ্ত্তা পাম। আৰু সিহঁতৰ চাৰিও ফালে প্ৰেচিদেন্ত চাহাবে বন্ধ কৰি সিহঁতৰ জাহাজ ওলাব, বা সোমাব নোয়াৰাকৈ ৰাখিছে; তাতে কাৰো - সৈতে বেচা কিনা কৰিব নোয়াৰে। {{gap}}হে আমাৰ প্ৰিয়বিলাক, আমাৰ আৰু বহু কথা কবলৈ আছে, কিন্তু চিঠি প্ৰায়ে পুৰ হল। আজি অৰ্থাৎ জুলাই ৫ তাৰিক্ষত শ্ৰীযুত দেন্ফৰ্থ চাহাব আৰু মেম চাহাব আহি আমাৰে সৈতে বহু অসমীয়া কথা কোয়া কুই কৰিলে। হোয়াইটিং মেম চাহাবক নে দেখিলোঁ, চাহাবকহে দেখিলোঁ। আৰু তলমান চাহাবকো দেখিলোঁ, তেওঁৰ গা ভাল হোয়া নাই। উভতি যাব নোয়াৰিব হবলা। স্তদাৰ্দ চাহাব আৰু মেম চাহাবক বহুদিনৰ পৰা দেখা নাই। মোৰ আপোন পিতৃ আৰু ভায় ভনীকো ছবছৰ মানৰ পৰা নে দেখিলোঁ। এই বছৰৰ ভিতৰত উইলি বাবাই মন পালটাই খ্ৰীষ্টত আশ্ৰয় লৈ বুৰ পালে। লিজী বাবাই আমাৰ ওচৰত থাকি ইস্কুলত চোয়ালীবোৰক পৰ্হাইছে। শেষত কি ক'ম? তোমোলাকৰ যেন ধৰ্মত থিৰ হৈ থাকা, আৰু ধৰম যেন তোমোলাকৰ শুকৰমৰ দ্বাৰায় বাৰ্হি যায়, আৰু এই সংসাৰত আমাৰ সকলোৰে দিন ওৰ পৰিলে, তোমোলাকে<noinclude></noinclude> giak9v2cdc4hbnc548uf74t2738tbtf 104 89317 243315 2026-03-27T13:36:45Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্ৰীযুত ব্রাওন চাহাবৰ পত্ৰ আমিও একে ঠাইতে নিবাস যেন পাম, আৰু প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ চৰণত অনন্ত কাললৈকে পৰি স্তুতি গীত যেন গাম, এয়ে আমাৰ সদায় প্রার্থনা । তোমোলাকৰ প্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243315 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>শ্ৰীযুত ব্রাওন চাহাবৰ পত্ৰ আমিও একে ঠাইতে নিবাস যেন পাম, আৰু প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ চৰণত অনন্ত কাললৈকে পৰি স্তুতি গীত যেন গাম, এয়ে আমাৰ সদায় প্রার্থনা । তোমোলাকৰ প্ৰিয় মিতিৰ শ্রী ব্রাত্তন চাহাব আৰু শ্ৰীমতী মেম চাহাব<noinclude></noinclude> psbnoprzprpevkywtdxuri1k1812ffw 243330 243315 2026-03-27T14:17:59Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243330 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||শ্ৰীযুত ব্রাওন চাহাবৰ পত্ৰ|১৩৯}}</noinclude>আমিও একে ঠাইতে নিবাস যেন পাম, আৰু প্ৰভু য়ীচু খ্ৰীষ্টৰ চৰণত অনন্ত কাললৈকে পৰি স্তুতি গীত যেন গাম, এয়ে আমাৰ সদায় প্রার্থনা। <poem> ::::তোমোলাকৰ প্ৰিয় মিতিৰ ::::::::শ্রী ব্রাওন চাহাব ::::::::::::আৰু শ্ৰীমতী মেম চাহাব </poem><noinclude></noinclude> 7iicvcejqvmx49ci7nin9ei7b2x535j 243331 243330 2026-03-27T14:18:20Z Babulbaishya 104 243331 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||শ্ৰীযুত ব্রাওন চাহাবৰ পত্ৰ|১৩৯}}</noinclude>আমিও একে ঠাইতে নিবাস যেন পাম, আৰু প্ৰভু য়ীচু খ্ৰীষ্টৰ চৰণত অনন্ত কাললৈকে পৰি স্তুতি গীত যেন গাম, এয়ে আমাৰ সদায় প্রার্থনা। <poem> ::::::::তোমোলাকৰ প্ৰিয় মিতিৰ ::::::::::::শ্রী ব্রাওন চাহাব ::::::::::::::::আৰু শ্ৰীমতী মেম চাহাব </poem><noinclude></noinclude> tex5i8urf5narb66zhgmi73lagv1ci7 243332 243331 2026-03-27T14:18:34Z Babulbaishya 104 243332 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||শ্ৰীযুত ব্রাওন চাহাবৰ পত্ৰ|১৩৯}}</noinclude>আমিও একে ঠাইতে নিবাস যেন পাম, আৰু প্ৰভু য়ীচু খ্ৰীষ্টৰ চৰণত অনন্ত কাললৈকে পৰি স্তুতি গীত যেন গাম, এয়ে আমাৰ সদায় প্রার্থনা। <poem> ::::::::তোমোলাকৰ প্ৰিয় মিতিৰ ::::::::::::শ্রী ব্রাওন চাহাব ::::::::::::::::আৰু শ্ৰীমতী মেম চাহাব </poem><noinclude></noinclude> thkppms5pwf6wraben36h3rigar4a39 243333 243332 2026-03-27T14:19:19Z Babulbaishya 104 243333 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||শ্ৰীযুত ব্রাওন চাহাবৰ পত্ৰ|১৩৯}}</noinclude>আমিও একে ঠাইতে নিবাস যেন পাম, আৰু প্ৰভু য়ীচু খ্ৰীষ্টৰ চৰণত অনন্ত কাললৈকে পৰি স্তুতি গীত যেন গাম, এয়ে আমাৰ সদায় প্রার্থনা। <poem> ::::::::তোমোলাকৰ প্ৰিয় মিতিৰ ::::::::::::::শ্রী ব্রাওন চাহাব ::::::::::::::::::আৰু শ্ৰীমতী মেম চাহাব </poem><noinclude></noinclude> eqdz0uldz5hupmffk4a7rf5dbl3otdg 104 89318 243316 2026-03-27T13:37:04Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নগঞা দ্ৰোহী লোকৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণন। ১৬ বছৰ । নম্বৰ ১১ নৱেম্বৰ, ১৮৬১। এই আমি যোয়া মাহত নগাঁৱৰ ক্ৰহী লোকৰ অৰ্থে যি বাৰ্ত্তা শুনিলোঁ, সেই কথা আমাৰ অৰুণোদয় পাঠক সকলোএ শুনি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243316 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>নগঞা দ্ৰোহী লোকৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণন। ১৬ বছৰ । নম্বৰ ১১ নৱেম্বৰ, ১৮৬১। এই আমি যোয়া মাহত নগাঁৱৰ ক্ৰহী লোকৰ অৰ্থে যি বাৰ্ত্তা শুনিলোঁ, সেই কথা আমাৰ অৰুণোদয় পাঠক সকলোএ শুনিব পাই ; হেতুকে তাৰ বিশেষ সম্বাদ ইয়াত চাপিবলৈ বৰ প্ৰয়োজন নাই ; অকল সেই দ্রুহীবোৰৰ চৰিত্ৰ কিছুমান পাঠক সমূহৰ সন্তোষৰ নিমিত্তে বর্ণনা কৰিব খোজোঁ । দেখা, কোনো এক বজাই আন ৰজাৰে সৈতে যুদ্ধ কৰিব খোজে, তেতিয়া তেওঁ অনেক বিবেচনা কৰি আপোনাৰ ৰাজ মেলৰ পাত্ৰ মন্ত্রী সকলোএ সৈতে নানা ৰূপ আলচ কৰে ; অর্থাত তেওঁ যি জনব লগত যুদ্ধলৈ ইচ্ছা কৰিছে, সেই জনৰ সৈন্য আৰু তেওঁৰ পৰাক্ৰমৰ বিৰোদ্ধে আগ বাহিবলৈ আপোনাৰ সমর্থ আছে কি নাই, এই কথা প্রথমে বিবেচনা কৰি চাই । আৰু যদি শত্ৰু ৰজাৰ বিৰোদ্ধে আগ বাহিবলৈ আপোনাৰ সমৰ্থ আছে বুলি নিশ্চয়ে জানে, তেতিয়াহে সেই কৰ্মলৈ উদ্যোগ হয়। আৰু তাত বাঝেও নানা ৰূপে ৰণৰ সামগ্ৰি চাৰিও ফালৰ পৰা গোটাই উত্তম উত্তম সেনা সেনাপতী- বিলাককো সেই মহা কৰ্মৰ নিমিত্তে নিয়োজন কৰে। এই ৰূপে যেতিয়া সকলোকে থিৰ কৰা হয়, তেতিয়াহে শত্রু বজাৰ অহিতে উঠি যায় ৷ কিন্তু আমাৰ দেশৰ নগঞা লোকে হলে, গোটেই জম্বুদ্বীপৰ অধিকাৰ যিবিলাক, আৰু বলে বীর্য্যে জ্ঞানে বুদ্ধিয়েও যি সকল লোক পৃথিবীৰ আটাই জাতি লোকতকৈ বহা, এনে মহা পৰাক্ৰমী অজয় লোকব বিরোদ্ধে বিনা অস্ত্রে সস্ত্রে, বিনা সেনাপতীৰেই দ্রোহ পাতি যুদ্ধলৈ ওলাই ! এইবিলাক লোককে জ্ঞানীৰ মাঝত গণিব লগিয়া<noinclude></noinclude> eep8on55z8om6zqx4odzr646iyesvti 243317 243316 2026-03-27T13:37:18Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243317 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>নগঞা দ্ৰোহী লোকৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণন। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ১১ নৱেম্বৰ, ১৮৬১। এই আমি যোয়া মাহত নগাঁৱৰ ক্ৰহী লোকৰ অৰ্থে যি বাৰ্ত্তা শুনিলোঁ, সেই কথা আমাৰ অৰুণোদয় পাঠক সকলোএ শুনিব পাই; হেতুকে তাৰ বিশেষ সম্বাদ ইয়াত চাপিবলৈ বৰ প্ৰয়োজন নাই; অকল সেই দ্ৰুহীবোৰৰ চৰিত্ৰ কিছুমান পাঠক সমূহৰ সন্তোষৰ নিমিত্তে বৰ্ণনা কৰিব খোজোঁ। দেখা, কোনো এক বজাই আন ৰজাৰে সৈতে যুদ্ধ কৰিব খোজে, তেতিয়া তেওঁ অনেক বিবেচনা কৰি আপোনাৰ ৰাজ মেলৰ পাত্ৰ মন্ত্ৰী সকলোএ সৈতে নানা ৰূপ আলচ কৰে; অৰ্থাত তেওঁ যি জনব লগত যুদ্ধলৈ ইচ্ছা কৰিছে, সেই জনৰ সৈন্য আৰু তেওঁৰ পৰাক্ৰমৰ বিৰোদ্ধে আগ বাহিবলৈ আপোনাৰ সমৰ্থ আছে কি নাই, এই কথা প্ৰথমে বিবেচনা কৰি চাই। আৰু যদি শত্ৰু ৰজাৰ বিৰোদ্ধে আগ বাহিবলৈ আপোনাৰ সমৰ্থ আছে বুলি নিশ্চয়ে জানে, তেতিয়াহে সেই কৰ্মলৈ উদ্যোগ হয়। আৰু তাত বাঝেও নানা ৰূপে ৰণৰ সামগ্ৰি চাৰিও ফালৰ পৰা গোটাই উত্তম উত্তম সেনা সেনাপতী- বিলাককো সেই মহা কৰ্মৰ নিমিত্তে নিয়োজন কৰে। এই ৰূপে যেতিয়া সকলোকে থিৰ কৰা হয়, তেতিয়াহে শত্ৰু বজাৰ অহিতে উঠি যায়। কিন্তু আমাৰ দেশৰ নগঞা লোকে হলে, গোটেই জম্বুদ্বীপৰ অধিকাৰ যিবিলাক, আৰু বলে বীৰ্য্যে জ্ঞানে বুদ্ধিয়েও যি সকল লোক পৃথিবীৰ আটাই জাতি লোকতকৈ বহা, এনে মহা পৰাক্ৰমী অজয় লোকব বিৰোদ্ধে বিনা অস্ত্ৰে সস্ত্ৰে, বিনা সেনাপতীৰেই দ্ৰোহ পাতি যুদ্ধলৈ ওলাই! এইবিলাক লোককে জ্ঞানীৰ মাঝত গণিব লগিয়া<noinclude></noinclude> l1ntwedpq64mjerqe04elbvebzob6b3 243334 243317 2026-03-27T14:25:56Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243334 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|নগঞা দ্ৰোহী লোকৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণন।}} ১৬ বছৰ। নম্বৰ ১১ নৱেম্বৰ, ১৮৬১।</poem>}} {{gap}}আমি যোয়া মাহত নগাঁৱৰ ক্ৰহী লোকৰ অৰ্থে যি বাৰ্ত্তা শুনিলোঁ, সেই কথা আমাৰ অৰুণোদয় পাঠক সকলোএ শুনিব পাই; এই হেতুকে তাৰ বিশেষ সম্বাদ ইয়াত চাপিবলৈ বৰ প্ৰয়োজন নাই; অকল সেই দ্ৰুহীবোৰৰ চৰিত্ৰ কিছুমান পাঠক সমূহৰ সন্তোষৰ নিমিত্তে বৰ্ণনা কৰিব খোজোঁ। {{gap}}দেখা, কোনো এক ৰজাই আন ৰজাৰে সৈতে যুদ্ধ কৰিব খোজে, তেতিয়া তেওঁ অনেক বিবেচনা কৰি আপোনাৰ ৰাজ মেলৰ পাত্ৰ মন্ত্ৰী সকলোএ সৈতে নানা ৰূপ আলচ কৰে; অৰ্থাত তেওঁ যি জনৰ লগত যুদ্ধলৈ ইচ্ছা কৰিছে, সেই জনৰ সৈন্য আৰু তেওঁৰ পৰাক্ৰমৰ বিৰোদ্ধে আগ বাৰ্হিবলৈ আপোনাৰ সমৰ্থ আছে কি নাই, এই কথা প্ৰথমে বিবেচনা কৰি চাই। আৰু যদি শত্ৰু ৰজাৰ বিৰোদ্ধে আগ বাৰ্হিবলৈ আপোনাৰ সমৰ্থ আছে বুলি নিশ্চয়ে জানে, তেতিয়াহে সেই কৰমলৈ উদ্যোগ হয়। আৰু তাত বাঝেও নানা ৰূপে ৰণৰ সামগ্ৰি চাৰিও ফালৰ পৰা গোটাই উত্তম উত্তম সেনা সেনাপতীবিলাককো সেই মহা কৰমৰ নিমিত্তে নিয়োজন কৰে। এই ৰূপে যেতিয়া সকলোকে থিৰ কৰা হয়, তেতিয়াহে শত্ৰু ৰজাৰ অহিতে উঠি যায়। কিন্তু আমাৰ দেশৰ নগঞা লোকে হলে, গোটেই জম্বুদ্বীপৰ অধিকাৰ যিবিলাক, আৰু বলে বীৰ্য্যে জ্ঞানে বুদ্ধিয়েও যি সকল লোক পৃথিবীৰ আটাই জাতি লোকতকৈ বৰ্হা, এনে মহা পৰাক্ৰমী অজয় লোকৰ বিৰোদ্ধে বিনা অস্ত্ৰে সস্ত্ৰে, বিনা সেনাপতীৰেই দ্ৰোহ পাতি যুদ্ধলৈ ওলাই! এইবিলাক লোককে জ্ঞানীৰ মাঝত গণিব লগিয়া<noinclude></noinclude> 92m0qkmos4eucj5ghi1mtql2gqh6iaa 104 89319 243318 2026-03-27T13:37:38Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নগঞা দ্রোহী লোকৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণন ১৪১ হয়! কিয়নো সিহঁতে অকল ভলুকা বাঁহৰ টাঙ্গোন, আৰু চৰাই পহু কবিওয়া কাৰফাই আৰু চুঁটিয়া ধেনু আৰু টোনত জাতি বাঁহৰ কাৰ আৰু কিজানি কোনো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243318 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>নগঞা দ্রোহী লোকৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণন ১৪১ হয়! কিয়নো সিহঁতে অকল ভলুকা বাঁহৰ টাঙ্গোন, আৰু চৰাই পহু কবিওয়া কাৰফাই আৰু চুঁটিয়া ধেনু আৰু টোনত জাতি বাঁহৰ কাৰ আৰু কিজানি কোনো কোনোৰ হাতত দুই এপাট বছা আৰু জাঠিও, বা দুখন এখন কপি বা আঁকুৰি দাও থাকিব পাই । এনে- বোৰ অস্ত্ৰেৰেই ইংৰাজীৰ হিলৈ আৰু বৰ টোপৰ সম্মুখে যুদ্ধলৈ সাহ কৰে ! এইবোৰ নো অনুমান সাহিয়াল মানুহ নে! এনেবোৰেই মহৰ সিঙ্গত কঁকীলা দাৰ মৰা মানুহ ! এই নগঞা মানুহবোৰক যদি গবর্ণমেন্টে আপোনাৰ সৈন্যবিলাকৰ মাঝত সেনা সেনাপতীকৈ নিযোজন কৰি লোয়া হলে, তেন্তে ৰূচিয়াৰ যুদ্ধত কেনে মূহুর্তে কচিয়াৰ সৈন্য দলক পৰাজয় কৰি চেবাস্তপলৰ মহা কোঁঠবিলাকক ইংৰাজীৰ অধীন কৰি দিলেহেঁতেন ! আমাৰ মানুহে উপকথাত যেনেকৈ কয়, বোলে “মৌপীয়া চটকে পৰ্ব্বত লই তুলি, ঢোল যেন কনি পাৰে চুঙ্গাৰ বাদুলী”, তেনেকৈ এই উপকথাই সেই নগঞা ক্ৰহীবোৰত কেনে সুন্দৰ ৰূপে খাটিছে ! এইবোৰ মানুহৰ এনে কৰমৰ দ্বাৰায় বুঝিছো, সিহঁতৰ মাঝত কোনো কোনো প্রধান প্রধান মন্ত্রী ওলাব পাই; আৰু কিজানি সেই মন্ত্ৰীবোৰৰ কোনোএ সিহঁতৰ আগত এই ৰূপে কব পাই, “তোমো- লাকে ইংৰাজীৰ হিলৈ বৰ টোপলৈ কিয় ভয় কবিছাহঁক ? ময় বৰুণৰ বাণেৰে ইংৰাজীৰ হিলৈ বৰ টোপ আটাইবোৰকে কলা কৰি পেলাম; আৰু বৰ টোপৰ গুলিবোৰকো ময় কোঁচ পাতি লম; তোমোলাকে ভয় ন কৰি সিহঁতৰ বিৰোদ্ধে উঠ।। আৰু আন কোনোটে কি জানি বুলিছিলে, অ, এই নগাঁও জিল্লাত নো কেইটা ইংৰাজী আছে ? যি কেইটা আছে, সিহঁতক আমি ভলুকা বাঁহৰ টাঙ্গোনেৰেই গুৰি কৰিম। বলাহঁক ভয় ন কৰিবা ; ময়েই সেই কেইটাক মাৰি পেলাম। তোমোলাকে অকল খাজানা গার্ড লুৰিবলৈ মাথোন ওলোয়া; আৰু ইংৰাজীৰ হিলৈ, খাৰ বৰ টোপ আদি যি যি আছে, সেইবোৰকো ময় হাতকৈ লৈ, তাৰে সৈতেই<noinclude></noinclude> 1faelsydbyoibjb0fh4gqgpvbsvfqon 243351 243318 2026-03-27T15:10:06Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243351 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||নগঞা দ্রোহী লোকৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণন|১৪১}}</noinclude>হয়! কিয়নো সিহঁতে অকল ভলুকা বাঁহৰ টাঙ্গোন, আৰু চৰাই পহু কঁৰিওয়া কাঁৰফাঁই আৰু চুঁটিয়া ধেনু আৰু টোনত জাতি বাঁহৰ কাঁৰ আৰু কিজানি কোনো কোনোৰ হাতত দুই এপাট বৰছা আৰু জাঠিও, বা দুখন এখন কপি বা আঁকুৰি দাও থাকিব পাই। এনেবোৰ অস্ত্ৰেৰেই ইংৰাজীৰ হিলৈ আৰু বৰ টোপৰ সম্মুখে যুদ্ধলৈ সাহ কৰে ! এইবোৰ নো অনুমান সাহিয়াল মানুহ নে! এনেবোৰেই মহৰ সিঙ্গত কঁকীলা দাৰ মৰা মানুহ ! এই নগঞা মানুহবোৰক যদি গবর্ণমেন্টে আপোনাৰ সৈন্যবিলাকৰ মাঝত সেনা সেনাপতীকৈ নিযোজন কৰি লোয়া হলে, তেন্তে ৰূচিয়াৰ যুদ্ধত কেনে মূহুর্তে ৰূচিয়াৰ সৈন্য দলক পৰাজয় কৰি চেবাস্তপলৰ মহা কোঁঠবিলাকক ইংৰাজীৰ অধীন কৰি দিলেহেঁতেন ! {{gap}}আমাৰ মানুহে উপকথাত যেনেকৈ কয়, বোলে “মৌপীয়া চটকে পৰ্ব্বত লই তুলি, ঢোল যেন কনি পাৰে চুঙ্গাৰ বাদুলী”, তেনেকৈ এই উপকথাই সেই নগঞা দ্ৰুহীবোৰত কেনে সুন্দৰ ৰূপে খাটিছে ! এইবোৰ মানুহৰ এনে কৰমৰ দ্বাৰায় বুঝিছো, সিহঁতৰ মাঝত কোনো কোনো প্রধান প্রধান মন্ত্রী ওলাব পাই; আৰু কিজানি সেই মন্ত্ৰীবোৰৰ কোনোএ সিহঁতৰ আগত এই ৰূপে কব পাই, “তোমোলাকে ইংৰাজীৰ হিলৈ বৰ টোপলৈ কিয় ভয় কৰিছাহঁক ? ময় বৰুণৰ বাণেৰে ইংৰাজীৰ হিলৈ বৰ টোপ আটাইবোৰকে কলা কৰি পেলাম; আৰু বৰ টোপৰ গুলিবোৰকো ময় কোঁচ পাতি লম; তোমোলাকে ভয় ন কৰি সিহঁতৰ বিৰোদ্ধে উঠা। আৰু আন কোনোটে কি জানি বুলিছিলে, অ, এই নগাঁও জিল্লাত নো কেইটা ইংৰাজী আছে ? যি কেইটা আছে, সিহঁতক আমি ভলুকা বাঁহৰ টাঙ্গোনেৰেই গুৰি কৰিম। বলাহঁক ভয় ন কৰিবা ; ময়েই সেই কেইটাক মাৰি পেলাম। তোমোলাকে অকল খাজানা গার্ড লুৰিবলৈ মাথোন ওলোয়া; আৰু ইংৰাজীৰ হিলৈ, খাৰ বৰ টোপ আদি যি যি আছে, সেইবোৰকো ময় হাতকৈ লৈ, তাৰে সৈতেই<noinclude></noinclude> a7sn29hx6qawrpyizenjs6k3nxg5shr 104 89320 243319 2026-03-27T13:38:02Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243319 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>32 অৰুনোদইৰ ধলফাট পাছেকৈ আমাৰ বিৰোদ্ধে যিবোৰ আহিব, সেইবোৰক ৰণ কৰি খেদাম।” এই ৰূপে সিহঁতৰ মাঝৰ পৰা মন্ত্ৰীবোৰ ওলাই, লোক- বিলাকক ইংৰাজীৰ বিৰোদ্ধে দ্ৰোহ পাতিবলৈ উদগাব পাই। এই কাৰণেই নগঁয়া লোকে সাহ পাই ইংৰাজীৰ অহিতে উঠিল। কিন্তু হায়, হায়! সেইবোৰৰ কৰ্মৰ শেষ কি হ'ব, সেই কথা বুঝাওঁতা সুমন্ত্ৰী লোক কোনো নাইকিছিল হবলা। এই কাৰণে নগাঁৱৰ দ্ৰুহি লোকে পানীৰ তলৰ কাঁইট দেখিব নোয়াৰি, তাত ভৰি দিলতে এতিয়া ফুটি মৰিছে, লোকলৈ বুলি হুল পাতি সিহঁত আপুনিয়েই তাত পৰিল। এনেবোৰকহে কুসাহিয়াল মানুহ বুলি জ্ঞানী লোকে কয়। আগৈএ সিহঁতৰ যি যি মন্ত্ৰীবোৰ ওপৰে লিখাৰ দৰে লোকবিলাকক সাহ দেখাই ইংৰাজীৰ বিৰোদ্ধে উদগালে; এতিয়া সিহঁতে ইংৰাজীৰ বৰ টোপৰ সম্মুখে থিয় হৈ তাৰ গুলিবোৰক আপোনাৰ কোঁচ পাতি লোয়া দূৰে থাওক, এক নলিয়া হিলৈৰ আগতে থমকিব নোয়াৰি পৰ্বতে হাবিয়ে পলাই ফুৰিছে। এতিয়া তেনে সাহসীক মন্ত্ৰীবোৰৰ এটাকো চকুৰে দেখিবলৈ নাইকিয়া হল। কুসাহীয়াল লোকৰ দশা এই! চোয়া! এতিয়া সিহঁতৰ এই সাহীয়ালবোৰৰ কেতবোৰ ফাটক ঘৰত পৰি, কেনে ৰূপে কেঁকাব লাগিছে! আৰু সিহঁতৰ লবা চোয়ালী, আৰু তীৰোতাবোৰৰ বা কি গতি হৈছে। হাই হাই! তাৰ কথা কি কম। আমাৰ অৰুণোদয়ৰ পাঠক সকলে আপোনা আপুনি এই কথা, আৰু এনে লোকবোৰৰ দশাকো অলপ বিবেচনা কৰি চালেই বুঝিব পাৰিব। न. ল. ফ.<noinclude></noinclude> 3sxt2m5b45ty4syes7ng8beqqjcvnyt 243352 243319 2026-03-27T15:14:22Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243352 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৪২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>পাছেকৈ আমাৰ বিৰোদ্ধে যিবোৰ আহিব, সেইবোৰক ৰণ কৰি খেদাম।” এই ৰূপে সিহঁতৰ মাঝৰ পৰা মন্ত্ৰীবোৰ ওলাই, লোকবিলাকক ইংৰাজীৰ বিৰোদ্ধে দ্ৰোহ পাতিবলৈ উদগাব পাই। এই কাৰণেই নগঁয়া লোকে সাহ পাই ইংৰাজীৰ অহিতে উঠিল। কিন্তু হায়, হায়! সেইবোৰৰ কৰ্মৰ শেষ কি হ'ব, সেই কথা বুঝাওঁতা সুমন্ত্ৰী লোক কোনো নাইকিছিল হবলা। এই কাৰণে নগাঁৱৰ দ্ৰুহি লোকে পানীৰ তলৰ কাঁইট দেখিব নোয়াৰি, তাত ভৰি দিলতে এতিয়া ফুটি মৰিছে, লোকলৈ বুলি হুল পাতি সিহঁত আপুনিয়েই তাত পৰিল। এনেবোৰকহে কুসাহিয়াল মানুহ বুলি জ্ঞানী লোকে কয়। আগৈএ সিহঁতৰ যি যি মন্ত্ৰীবোৰ ওপৰে লিখাৰ দৰে লোকবিলাকক সাহ দেখাই ইংৰাজীৰ বিৰোদ্ধে উদগালে; এতিয়া সিহঁতে ইংৰাজীৰ বৰ টোপৰ সম্মুখে থিয় হৈ তাৰ গুলিবোৰক আপোনাৰ কোঁচ পাতি লোয়া দূৰে থাওক, এক নলিয়া হিলৈৰ আগতে থমকিব নোয়াৰি পৰ্বতে হাবিয়ে পলাই ফুৰিছে। এতিয়া তেনে সাহসীক মন্ত্ৰীবোৰৰ এটাকো চকুৰে দেখিবলৈ নাইকিয়া হল। কুসাহীয়াল লোকৰ দশা এই! চোয়া! এতিয়া সিহঁতৰ এই সাহীয়ালবোৰৰ কেতবোৰ ফাটক ঘৰত পৰি, কেনে ৰূপে কেঁকাব লাগিছে! আৰু সিহঁতৰ লৰা চোয়ালী, আৰু তীৰোতাবোৰৰ বা কি গতি হৈছে। হাই হাই! তাৰ কথা কি কম। আমাৰ অৰুণোদয়ৰ পাঠক সকলে আপোনা আপুনি এই কথা, আৰু এনে লোকবোৰৰ দশাকো অলপ বিবেচনা কৰি চালেই বুঝিব পাৰিব। {{Right|ন. ল. ফ.}}<noinclude></noinclude> 15g9uob4ee634edj53dm5aejmwkes30 104 89321 243320 2026-03-27T13:38:28Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243320 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>জ্ঞানী অজ্ঞানীৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণনা। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ১১ নৱেম্বৰ ১৮৬১। জ্ঞানীৰ অজ্ঞান মুৰ্খ শত্ৰু সদা হয়, মুখৰ এই মন্দ ভাব জানিবা নিশ্চয়। চিকাৰী কুকুৰ দেখি বাটৰ কুকুৰ, ভয় কৰে, ভুকী মৰে থাকি বহু দূৰ। কম্পি মৰে, দেৱ পাৰে, নাহেতো নিকট, চিকাৰীৰ মহিমা দেখি কৰে ছটফট। বিষ্টাৰ মক্ষিকা যদি গালত পৰয়, অশুচি নহয় কভু সকলে জানয়। মসায় জম্প দিয়ে ৰক্তৰ লোভতে, মনুষ্যৰ সতৰ্ক গুণে মাৰ খাই মৰে। পণ্ডিতৰ গুণ যেন আতৰৰ ঘ্ৰাণ, ঝঁপাৰ ভিতৰৰ পৰা ক্ৰমে কৰে দান। বাজীকৰে ঢোল বজায়, শব্দ মাত্ৰ হয়, ঢোলৰ ভিতৰে দেখা কিছুমাত্ৰ নায়। মুখে বোলে নাথ ২, হাতে জঁপে মালা, বেশ ধৰি ঠগি খায়, ঘটে ছলা ২। মুৰ্খৰ মুখত মাত্ৰ আছে ফটফটী, কোনো ঠাইত ঠেলা পালে ভাগে মটমটী। যদি মুৰ্খে পণ্ডিতকো কৰে পৰাজয়, মানিককো শিলে খুন্দি কৰে চুৰ্ণময়।<noinclude></noinclude> n7z48i3dgp5ka4ufi3g5lq9yjgzyl8u 243341 243320 2026-03-27T14:48:43Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243341 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|জ্ঞানী অজ্ঞানীৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণনা।}} ১৬ বছৰ। নম্বৰ ১১ নৱেম্বৰ ১৮৬১।</poem>}} {{Block center/s}} <poem>জ্ঞানীৰ অজ্ঞান মুৰ্খ শত্ৰু সদা হয়, মুৰ্খৰ এই মন্দ ভাব জানিবা নিশ্চয়। চিকাৰী কুকুৰ দেখি বাটৰ কুকুৰ, ভয় কৰে, ভুকী মৰে থাকি বহু দূৰ। কম্পি মৰে, দেৱ পাৰে, নাহেতো নিকট, চিকাৰীৰ মহিমা দেখি কৰে ছটফট। বিষ্টাৰ মক্ষিকা যদি গালত পৰয়, অশুচি নহয় কভু সকলে জানয়। মসায় জম্প দিয়ে ৰক্তৰ লোভতে, মনুষ্যৰ সতৰ্ক গুণে মাৰ খাই মৰে। পণ্ডিতৰ গুণ যেন আতৰৰ ঘ্ৰাণ, ঝঁপাৰ ভিতৰৰ পৰা ক্ৰমে কৰে দান। বাজীকৰে ঢোল বজায়, শব্দ মাত্ৰ হয়, ঢোলৰ ভিতৰে দেখা কিছুমাত্ৰ নায়। মুখে বোলে নাথ ২, হাতে জঁপে মালা, বেশ ধৰি ঠগি খায়, ঘটে ছলা ২। মুৰ্খৰ মুখত মাত্ৰ আছে ফটফটী, কোনো ঠাইত ঠেলা পালে ভাগে মটমটী। যদি মুৰ্খে পণ্ডিতকো কৰে পৰাজয়, মানিককো শিলে খুন্দি কৰে চুৰ্ণময়।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> a9om64anun7jg6jqsfskmdk3oegdbqe 104 89322 243321 2026-03-27T13:38:45Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243321 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>১৪৪ অকনো দইৰ ধলফাট বসন্ত পক্ষিৰ যেন সুমধুৰ বানি, কাকৰ কাকা শব্দে হয় অধোগামী। তথাপি নেযায় মান কাকৰ শব্দতে, গুণিৰ গুণৰ কথা সৰ্ব্ব লোকে জানে। গুণি নানা ৰঙ্গ কৰে, কাব্য শাস্ত্ৰ পঢ়ি, মুখে বঙ্গ কৰি মৰে কিলা কিলী কৰি। হেন জানি বালক বিদ্যাত দিয়া মন, সভা মধ্যে তেতিয়াহে হবা এক জন। জ্ঞান জানি জ্ঞানৱন্ত ধনী হয় দানী ইয়াক ন হলে আমি মুৰ্খ বুলি জানি। শ্ৰীযুত মুনশী কেফায়ৎ উল্লা ক্ষমতাপন্ন সদৰামীন।<noinclude></noinclude> rsmxb7w79qf8laxhdl6f75vnm8vbobh 243343 243321 2026-03-27T14:55:05Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243343 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৪৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude>বসন্ত পক্ষিৰ যেন সুমধুৰ বানি, কাকৰ কাকা শব্দে হয় অধোগামী। তথাপি নেযায় মান কাকৰ শব্দতে, গুণিৰ গুণৰ কথা সৰ্ব্ব লোকে জানে। গুণি নানা ৰঙ্গ কৰে, কাব্ব্য শাস্ত্ৰ পঢ়ি, মুৰ্খে ৰঙ্গ কৰি মৰে কিলা কিলী কৰি। হেন জানি বালক বিদ্যাত দিয়া মন, সভা মধ্যে তেতিয়াহে হবা এক জন। জ্ঞান জানি জ্ঞানৱন্ত ধনী হয় দানী ইয়াক ন হলে আমি মুৰ্খ বুলি জানি। {{Block center/e}} <poem>::::::::::::'''শ্ৰীযুত মুনশী কেফায়ৎ উল্লা''' ::::::::::::::ক্ষমতাপন্ন সদৰামীন। </poem><noinclude></noinclude> gr1cslm8iuzp5rjw8whuq4jheuwj3b5 243344 243343 2026-03-27T14:55:36Z Babulbaishya 104 243344 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৪৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude>বসন্ত পক্ষিৰ যেন সুমধুৰ বানি, কাকৰ কাকা শব্দে হয় অধোগামী। তথাপি নেযায় মান কাকৰ শব্দতে, গুণিৰ গুণৰ কথা সৰ্ব্ব লোকে জানে। গুণি নানা ৰঙ্গ কৰে, কাব্ব্য শাস্ত্ৰ পঢ়ি, মুৰ্খে ৰঙ্গ কৰি মৰে কিলা কিলী কৰি। হেন জানি বালক বিদ্যাত দিয়া মন, সভা মধ্যে তেতিয়াহে হবা এক জন। জ্ঞান জানি জ্ঞানৱন্ত ধনী হয় দানী ইয়াক ন হলে আমি মুৰ্খ বুলি জানি। {{Block center/e}} <poem>::::::::::::::::::::'''শ্ৰীযুত মুনশী কেফায়ৎ উল্লা''' ::::::::::::::::::::::ক্ষমতাপন্ন সদৰামীন। </poem><noinclude></noinclude> oibwqqfadv5wwd7k4kkhsmisdiy2ekn 243345 243344 2026-03-27T14:56:11Z Babulbaishya 104 243345 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৪৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>বসন্ত পক্ষিৰ যেন সুমধুৰ বানি, কাকৰ কাকা শব্দে হয় অধোগামী। তথাপি নেযায় মান কাকৰ শব্দতে, গুণিৰ গুণৰ কথা সৰ্ব্ব লোকে জানে। গুণি নানা ৰঙ্গ কৰে, কাব্ব্য শাস্ত্ৰ পঢ়ি, মুৰ্খে ৰঙ্গ কৰি মৰে কিলা কিলী কৰি। হেন জানি বালক বিদ্যাত দিয়া মন, সভা মধ্যে তেতিয়াহে হবা এক জন। জ্ঞান জানি জ্ঞানৱন্ত ধনী হয় দানী ইয়াক ন হলে আমি মুৰ্খ বুলি জানি</poem>। {{Block center/e}} <poem>::::::::::::::::::::'''শ্ৰীযুত মুনশী কেফায়ৎ উল্লা''' ::::::::::::::::::::::ক্ষমতাপন্ন সদৰামীন। </poem><noinclude></noinclude> 5s89ndf77ir2orarg447gqviobp1dxz 243346 243345 2026-03-27T14:57:02Z Babulbaishya 104 243346 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৪৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>বসন্ত পক্ষিৰ যেন সুমধুৰ বানি, কাকৰ কাকা শব্দে হয় অধোগামী। তথাপি নেযায় মান কাকৰ শব্দতে, গুণিৰ গুণৰ কথা সৰ্ব্ব লোকে জানে। গুণি নানা ৰঙ্গ কৰে, কাব্ব্য শাস্ত্ৰ পঢ়ি, মুৰ্খে ৰঙ্গ কৰি মৰে কিলা কিলী কৰি। হেন জানি বালক বিদ্যাত দিয়া মন, সভা মধ্যে তেতিয়াহে হবা এক জন। জ্ঞান জানি জ্ঞানৱন্ত ধনী হয় দানী ইয়াক ন হলে আমি মুৰ্খ বুলি জানি।</poem> {{Block center/e}} <poem>::::::::::::::::::::'''শ্ৰীযুত মুনশী কেফায়ৎ উল্লা''' ::::::::::::::::::::::ক্ষমতাপন্ন সদৰামীন। </poem><noinclude></noinclude> 2gn2010dl4m9orwmyafzpytaubvkgb7 243348 243346 2026-03-27T14:57:34Z Babulbaishya 104 243348 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৪৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>বসন্ত পক্ষিৰ যেন সুমধুৰ বানি, কাকৰ কাকা শব্দে হয় অধোগামী। তথাপি নেযায় মান কাকৰ শব্দতে, গুণিৰ গুণৰ কথা সৰ্ব্ব লোকে জানে। গুণি নানা ৰঙ্গ কৰে, কাব্ব্য শাস্ত্ৰ পঢ়ি, মুৰ্খে ৰঙ্গ কৰি মৰে কিলা কিলী কৰি। হেন জানি বালক বিদ্যাত দিয়া মন, সভা মধ্যে তেতিয়াহে হবা এক জন। জ্ঞান জানি জ্ঞানৱন্ত ধনী হয় দানী ইয়াক ন হলে আমি মুৰ্খ বুলি জানি।</poem> {{Block center/e}} <poem>:::::::::::::::::::::'''শ্ৰীযুত মুনশী কেফায়ৎ উল্লা''' :::::::::::::::::::::::ক্ষমতাপন্ন সদৰামীন। </poem><noinclude></noinclude> cnymmjg3zs5jenvu1rudii85xsfyhmp 104 89323 243322 2026-03-27T13:39:11Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243322 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>কাচাৰ আৰু অসম দেশত ছাহ ওলোআৰ কথা। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ১২। ডিচেম্বৰ, ১৮৬১। কাচাৰ প্ৰদেশত পাঁচ বছৰ মানৰ আগৈয়ে কেৱল ঘোৰ হাবিহে আছিল; আৰু পৰ্বতীয়া লোকত বাঝে আন কোনো মানুহ সেই দেশত নাইকিছিল। কিন্তু তাত ছাহ আৰ্যিবৰে পৰা এতিয়া সেই দেশ নিচেই বেলেগ হৈছে। সেই দেশলৈ ৮০ জন মান চাহাব লোক আহি সিবিলাকে এতিয়া ভালেমান ছাহ বাৰি পাতিছে। দেশৰ মাঝৰ ওখ ওখ ভূমি চাই সেই চাহাব সকলে ছাহ খেতি কৰিছে, আৰু বঙ্গালী মানুহবিলাকো আহি সিবিলাকৰ ওচৰতে ৰূপীত মাটী লৈ, সিহঁতে তাত বৰ উত্তম ধানৰ খেতিও কৰিছে। পাঁচ বছৰৰ পূৰ্ব্বে গবৰ্ণমেণ্টে সেই প্ৰদেশৰ পৰা অকল ৫০,০০০ টকা খাজনা পাইছিল; কিন্তু এতিয়া তাত ২০০,০০০ লাখ টকা খাজনা ওলাই৷ ইয়াৰ আগৈয়ে তাত প্ৰায়ে আলি পছলি নাইকিছিল, কিন্তু এতিয়া চাহাব লোকৰ দ্বাৰাই অনেক আলি বাট কৰা হৈছে। ছাহৰ কামত বছৰি বছৰি ৭০০,০০০ মান টকা খৰছ কৰা যাই। এই ৰূপে হলে আৰু পাঁচ বছৰ মানৰ পাছে সেই প্ৰদেশ এতিয়াতকৈ সকলো কথাতে কেনে বেলেগ হব, আৰু তাৰ মাঝত কিমান অধিক ৰূপে ধন উৎপন্ন হব, ইয়াক লোকবিলাকে বিবেচনা কৰি চাওক। এই অসম দেশতো ছাহেই এক অতি ভাল কৰম হৈছে, আৰু দেশী লোকলৈকো ই বৰ উপকাৰৰ কম হই। কিয়নো এই দেশৰ ভিতৰত অলপতে অধিক ছাহ ওলাব; আৰু সেই কৰ্মৰ নিমিতে .<noinclude></noinclude> g7mheg6kv2uy0wnez4n0zsq82ow6hby 243350 243322 2026-03-27T15:03:11Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243350 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|কাচাৰ আৰু অসম দেশত ছাহ}} {{Xx-larger|ওলোআৰ কথা।}} ১৬ বছৰ। নম্বৰ ১২। ডিচেম্বৰ, ১৮৬১।</poem>}} {{gap}}কাচাৰ প্ৰদেশত পাঁচ বছৰ মানৰ আগৈয়ে কেৱল ঘোৰ হাবিহে আছিল; আৰু পৰ্বতীয়া লোকত বাঝে আন কোনো মানুহ সেই দেশত নাইকিছিল। কিন্তু তাত ছাহ আৰ্যিবৰে পৰা এতিয়া সেই দেশ নিচেই বেলেগ হৈছে। সেই দেশলৈ ৮০ জন মান চাহাব লোক আহি সিবিলাকে এতিয়া ভালেমান ছাহ বাৰি পাতিছে। দেশৰ মাঝৰ ওখ ওখ ভূমি চাই সেই চাহাব সকলে ছাহ খেতি কৰিছে, আৰু বঙ্গালী মানুহবিলাকো আহি সিবিলাকৰ ওচৰতে ৰূপীত মাটী লৈ, সিহঁতে তাত বৰ উত্তম ধানৰ খেতিও কৰিছে। পাঁচ বছৰৰ পূৰ্ব্বে গবৰ্ণমেণ্টে সেই প্ৰদেশৰ পৰা অকল ৫০,০০০ টকা খাজনা পাইছিল; কিন্তু এতিয়া তাত ২০০,০০০ লাখ টকা খাজনা ওলাই। ইয়াৰ আগৈয়ে তাত প্ৰায়ে আলি পদুলি নাইকিছিল, কিন্তু এতিয়া চাহাব লোকৰ দ্বাৰাই অনেক আলি বাট কৰা হৈছে। ছাহৰ কামত বছৰি বছৰি ৭০০,০০০ মান টকা খৰছ কৰা যাই। এই ৰূপে হলে আৰু পাঁচ বছৰ মানৰ পাছে সেই প্ৰদেশ এতিয়াতকৈ সকলো কথাতে কেনে বেলেগ হব, আৰু তাৰ মাঝত কিমান অধিক ৰূপে ধন উৎপন্ন হব, ইয়াক লোকবিলাকে বিবেচনা কৰি চাওক। এই অসম দেশতো ছাহেই এক অতি ভাল কৰম হৈছে, আৰু দেশী লোকলৈকো ই বৰ উপকাৰৰ কম হই। কিয়নো এই দেশৰ ভিতৰত অলপতে অধিক ছাহ ওলাব; আৰু সেই কৰ্মৰ নিমিতে .<noinclude></noinclude> sn7yu502wu4nnnavcp1m0zk1fbokgij 104 89324 243360 2026-03-27T16:43:54Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243360 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৬৮|পৰাচিত।|}}</noinclude>{{Playscript|gap=6|চন্দ্ৰ।–|(চম্পকলৈ চাই) আপুনি চুৰি হোৱাৰ দিনা ঘৰত আছিলনে নাই?}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|সেই দিনা অইনকি ম‍ই ৰাতিপুৱাই আহি বাৰ বজা ৰাতিলৈকে ঘৰলৈ ওলটা নাই।}} {{Playscript|gap=6|গঙ্গা।—|আছিলনে নাই মোব সাক্ষীক সোধক।}} {{Playscript|gap=6|চন্দ্ৰ।–|তোমাৰ সাক্ষীয়ে দেখিছিল জানো?}} {{Playscript|gap=6|গঙ্গাৰাম।—|হয়, দেখিছিল।}} {{Playscript|gap=6|চন্দ্ৰ।–|(ডম্বৰুলৈ চাই) তুমি এওঁৰ চুৰি হোৱাৰ বিষয়ে কিবা জানানে?}} {{Playscript|gap=6|ডম্বৰু।–|হয়, জানো।}} {{Playscript|gap=6|চন্দ্ৰ!–|(গঙ্গাৰামক দেখুৱাই) এওঁ কৈছে যে ঘৰত কোনো নাছিল, তেন্তে তুমি কেনেকৈ জানা?}} {{Playscript|gap=6|ডম্বৰু।—|হয়, ঘৰত কোনো নাছিল। ম‍ই আৰু গোলোক দুয়ো ফুৰিবলৈ আহিছিলোঁ; পিছে হাই শুনি এওঁবিলাকৰ ঘৰ সোমাওঁ, সোনাই এওঁক সোধোঁ, বোলোঁ কি হল। এওঁ কলে,—বৌৰ বাকচটো আৰু মোৰ বেগটো চুৰি হল। তেতিয়া বাহিৰত দেখোঁ যে (চম্পকক দেখুৱাই) এওঁবিলাক বাপেক-পুতেক দুয়োহে বহি আছে।}} {{Playscript|gap=6|চন্দ্ৰ।–|তুমি তেন্তে ইয়াকেহে দেখিছিলা? আৰু একো দেখা নাই নহয়!}} {{Playscript|gap=6|ডম্বৰু।–|হয়, মই আৰু ইয়াৰ বাহিৰে আন একো দেখা নাই।}} {{Playscript|gap=6|চন্দ্ৰ।–|বাৰু, এতিয়া ২য় সাক্ষীক সোধা যাওক।}} {{Playscript|gap=6|জয়নাথ।—|পুনাই, ২য় সাক্ষী ভোকোন্দাইক মাত।}} {{Playscript|gap=6|পুনাই।—|(দুৱাৰ-মুখলৈ গৈ) ভোকোন্দাই! ভোকোন্দাই হাজিৰ}}<noinclude></noinclude> mevkj0yq89bbtmzk05vcioqwy60eedf 104 89325 243366 2026-03-27T16:58:54Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243366 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xxx-larger|'''পঞ্চম অঙ্ক।'''}}}} {{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}} {{center|{{X-larger|'''প্ৰথম দৃশ্য।'''}}}} {{Custom rule|sp|20|co|6|fy1|40|co|6|sp|20}} {{center|{{larger|'''কাছাৰী-ঘৰ।'''}}}} {{center|<poem>(বিড্‌চন্‌, জয়নাথ, চন্দ্ৰকান্ত, ফজলুৰ ৰহমান, দুৰ্গানাথ আদি বহি থাকে; পুনাই এদতীয়া হৈ ওচৰতে থিয় হৈ থাকে)</poem>}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|(জয়নাথলৈ চাই) Send for Gangaram and Champak.}} {{Playscript|gap=6|জয়নাথ।—| হেৰ পুনাই অ’! গঙ্গাৰাম আৰু চম্পকক মাতি আনচোন।}} {{Right|(পুনাইৰ প্ৰস্থান)}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|Has their witness come?}} {{Playscript|gap=6|জয়নাথ।—|Yes sir, they have got their witness.}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|(দুৰ্গানাথ আৰু ফজলুৰ ৰহমানলৈ চাই) On what side do you appear?}} {{Playscript|gap=6|দুৰ্গানাথ।—|We appear in the side of Gangaram, Sir}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|(চন্দ্ৰকান্তলৈ চাই) You in which side?}} {{Playscript|gap=6|চন্দ্ৰকান্ত।—|I am in the side of Champak, Sir!}}<noinclude></noinclude> ljxh20n0p9fzz6mte640e68ezln8fzw 104 89326 243368 2026-03-27T17:06:47Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243368 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত|৮১}}</noinclude>{{Playscript|gap=6||কোনে ৰক্ষা কৰিব? মই লোকৰ বস্তুত মোহ কৰাৰ ফল!—হায় হায়! মই কি কুকাম কৰিলোঁ!}} {{center|(ওৱাৰ্দ্দাৰ, জেইলৰ আৰু ডাক্তৰৰ প্ৰবেশ।)}} {{Playscript|gap=6|ডাক্তৰ।—|চাওঁ তোমাৰ কি হৈছে।}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|কি হব লাগে? তইনো কোন? ‘বদমাচ্,’ বেগতে বাহিৰ হ। তই মোক সুধিবলৈ কোন? ‘চুপ ৰও।’}} {{Playscript|gap=6|ডাক্তৰ।—|(জেইলাৰৰ প্ৰতি) জেইলাৰ বাবু, এই কয়দীৰ অৱস্থা বৰ বেয়া। সোনকালে ইয়াক ইয়াৰপৰা নিয়াওক।}} {{Playscript|gap=6|জেইলাৰ।—|হয়, নিয়াওঁ। (ওৱাৰ্দ্দাৰৰ প্ৰতি) ওৱাৰ্দ্দাৰ, ইয়াক বেগতে আস্পতাললৈ নে।}} {{Playscript|gap=6|ওৱাৰ্দ্দাৰ।—|ভাল, অকলে নিব নোৱাৰি। আৰু এটা ওৱাৰ্দ্দাৰ মাতি বাৰু নিম।}} {{Right|[ ডাক্তৰ আৰু জেইলাৰৰ প্ৰস্থান। ]}} {{center|<poem>(আন এটা ওৱাৰ্দ্দাৰ মাতি আনি তাৰে সৈতে ধৰাধৰি কৰি চম্পকক নিয়ে।)</poem>}} {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> nib408yhkz4irohoxny59q22vmgbco7 104 89327 243370 2026-03-27T17:40:00Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243370 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত।|৬৯}}</noinclude>{{center|(ভোকোন্দাইৰ প্ৰবেশ।)}} {{Playscript|gap=7|ভোকোন্দাই।—|(চেলাম কৰে।)}} {{Playscript|gap=6|চন্দ্ৰ।—|তুমি গঙ্গাৰামৰ মাল-পত্ৰ চুৰি হোৱাৰ বিষয়ে কি জানা?}} {{Playscript|gap=7|ভোকোন্দাই।—|মই সেইদিনা ফুৰিবলৈ যাওঁতে লোকে কোৱা শুনিছিলোঁ।}} {{Playscript|gap=6|চন্দ্ৰ।—|তেন্তে লোকে কোৱা কথাকে সঁচা বুলি তুমি সাক্ষী দিবলৈ আহিছা?}} {{Playscript|gap=7|ভোকোন্দাই।—|হয়, মই নিজ চকুৰে দেখা নাই।}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|(পেস্কাৰৰ প্ৰতি) All right, call the Ist. Witness of the opposite party.}} {{Playscript|gap=6|জয়।—|(পুনাইৰ প্ৰতি) চম্পকৰ ১ম সাক্ষী গোলোকক মাত।}} {{Playscript|gap=6|পুনাই।—|(দুৱাৰ-মুখলৈ গৈ) গোলোক! গোলোক হাজিৰ!}} {{center|(গোলোকৰ প্ৰবেশ।)}} {{Playscript|gap=6|গোলোক।—|(চেলাম কৰে।)}} {{Playscript|gap=6|দুৰ্গা।—|(গোলোকলৈ চাই) তুমি কি দেখিছিলা কোৱাঁচোন।}} {{Playscript|gap=6|গোলোক।—|ডাঙ্গৰীয়া, আমি এই কাণ্ডৰ সময়ত উপস্থিত নাছিলোঁ, পাচ দিনা এওঁৰ মুখে শুনিবলৈ পালোঁ যে ভায়েকৰ আৰু বোৱাৰীয়েকৰ কিবা বস্তু-বেহানি চুৰি হল।}} {{Playscript|gap=6|দুৰ্গা।—|আৰু তেন্তে তুমি একো দেখা নাই?}} {{Playscript|gap=6|গোলোক।—|হয় ডাঙ্গৰীয়া।}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|Pashkar, call the 2nd witness.}} {{Playscript|gap=6|জয়।—|(পুনাইৰ প্ৰতি) ২য় সাক্ষী মনববক মাত।}} {{Playscript|gap=6|পুনাই।—|( দুৱাৰ-মুখলৈ গৈ) মনবৰ! মনবৰ হাজিৰ!}}<noinclude></noinclude> ehysm1iecu24pqs9kdwtqcrybthttbr 104 89328 243374 2026-03-28T01:54:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড ১৭ (৯) এওঁৰ বাপেকৰ দিনব সমুদ্ৰ নামে এজন বুদ্ধিমান ৰত্ন সিংহ মন্ত্ৰী আছিল। ঘৰুৱা কথাত ৰজা আৰু বুঢ়া মন্ত্ৰীৰ ভিতৰত মতান্তৰ ঘটে। পাছত মন্ত্ৰীয়ে সেনাবোৰক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243374 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড ১৭ (৯) এওঁৰ বাপেকৰ দিনব সমুদ্ৰ নামে এজন বুদ্ধিমান ৰত্ন সিংহ মন্ত্ৰী আছিল। ঘৰুৱা কথাত ৰজা আৰু বুঢ়া মন্ত্ৰীৰ ভিতৰত মতান্তৰ ঘটে। পাছত মন্ত্ৰীয়ে সেনাবোৰক নিজ হাতলৈ নি ৰজাক খেদি দি নিজে ৰজা হৈ বহে। বেলেগ বেলেগ ৰাজবংশ (১) খেনবংশ (ক) পালবংশী বজ। দুৰ্ব্বল হৈ পৰাত কোচবিহাৰ অঞ্চলৰ এজন বুদ্ধিমান ব্ৰাহ্মণে তেওঁৰ তলতীয়া নীলধ্বজ এজন লোকক সেই খণ্ডৰ ৰজা বুলি ঘোষণা কৰিলে। তেওঁ খেন বা খাঁ উপাধিধাবী লোক আছিল; আৰু লৰাকালত অৱস্থাহীন হোৱাত এই ব্ৰাহ্মণৰ গৰু চাৰি ভাত মোকোলাইছিল। ব্ৰাহ্মণৰ পৰিচাৰক হলেও তেওঁৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰ আৰু তেজ-পানী ৰাজকোঁৱৰৰ দৰে আছিল। যেতিয়া তেওঁ ডাঙৰ হল, ব্ৰাহ্মণে এদিন ভাল দিন বাৰ চাই ‘নীলধ্বজ’ নাম দি ৰজা বুলি প্ৰকাশ কৰিলে, আৰু লগতে সেই সংবাদ নানাপ্ৰকাৰ কথা জোৰা দি প্ৰকাশ কৰিলে। কঠিন শাসন কৰিবলৈ ৰাজ্যত ৰজা বা তেনে ৰাজ- বিষয়া নাই; গতিকে তাত বাধা দিবলৈ কোনো নোলাল। তদুপৰি পালবংশ শ্ৰীহীন হোৱাৰ লগে লগে কমতাৰ ফালৰ লোকে এজন দেশীয় বজা পাবলৈ বহুত দিনৰেপৰা আশা কৰি<noinclude></noinclude> guc27qywdhaf54atg1097mw1fk7fhwi 104 89329 243375 2026-03-28T01:54:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৮ অসম-বুৰঞ্জী পাঠ আছিল; নীলধ্বজক পাই সিবিলাকো সন্তুষ্ট হল। সকলোৱে । তেওঁক বজা বুলি স্বীকাৰ কৰিলে। নীলধ্বজৰ পূৰ্ব্বৰ গৃহস্থ ব্ৰাহ্মণ মন্ত্ৰী হল। এওঁবিলাক ধৰলা ন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243375 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>১৮ অসম-বুৰঞ্জী পাঠ আছিল; নীলধ্বজক পাই সিবিলাকো সন্তুষ্ট হল। সকলোৱে । তেওঁক বজা বুলি স্বীকাৰ কৰিলে। নীলধ্বজৰ পূৰ্ব্বৰ গৃহস্থ ব্ৰাহ্মণ মন্ত্ৰী হল। এওঁবিলাক ধৰলা নৈৰ দাঁতিত কমতাপুৰ নামে ঠাই ৰাজধানী তপাতিলে। কমতাপুৰৰ চাৰিওফালৰ বেঢ় উনৈশ মাইল আছিল; আৰু তাৰ ভিতৰত মিথিলাৰপৰা বহুত ভাল ভাল ব্ৰাহ্মণ-কায়স্থ লোক আনি পাতিছিল। (খ) নীলধ্বজৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক চক্ৰধ্বজ বজা হয়; তাৰ পাছত নীলাম্বৰ কমতাৰ সিংহাসনত উঠে। নীলাম্বৰক নীলাম্বৰ। আতিয়েকে সৰুৰেপৰা ৰাজযোগ্য শিক্ষা দি খৃঃ ১৪৫৫ পৈণত কৰি তুলিছিল। তেওঁ সিংহাসনত উঠিয়েই ৰাজ্য বঢ়াবৰ মন কৰি কামৰূপ আক্ৰমণ কৰিলে; কামৰূপৰ পাল বজা তেওঁৰ হাতত হাবিল'। নীলাম্বৰ কামৰূপ-কমতাৰ ৰজা হল। ইয়াৰ পাছত নীলাম্বৰে এজন সেনাপতিক পশ্চিমফালে দেশ জয় কৰিবলৈ পঠালে। সেই সময়ত বঙ্গদেশৰ পূৰ্ব্ব অংশৰ শাসন-বান্ধ বৰ ঢিলা হৈ পৰিছিল; নীলাম্বৰৰ সেনা- পতিয়ে অলপ যত্ন কৰিয়েই বগুড়া, মালদহ আদি কিছু ঠাই অধিকাৰ কৰি কমতাৰ সীমা বঢ়ায়। নীলাম্বৰে ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে আলি, পুখুৰী আৰু মন্দিৰ- সজায়; আৰু কমতাপুৰৰপৰা ঘোৰাঘাটলৈ * এটা ডাঙৰ আলি বন্ধায়। * ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দাঁতিত আছিল, ৰংপুৰ জিলাত।<noinclude></noinclude> bx9vxzzyxulbjmkb96p3jss5arp0qjo 104 89330 243376 2026-03-28T01:55:57Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243376 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৪৫}}</noinclude><poem>১১ বচৰ। নম্বৰ ২। ফেবৰুআৰি, ১৮৫৬। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::ডাক্তৰ লঙ্গ চাহাবৰ ম্ৰিত্যুৰ কথা। :::আচাম দেস হিতৈসিনি সভাৰ বিগ্যাপন। :::প্ৰভুৰ ৰাজ্য ব্ৰিধি। :::বিস্বাসি মাত্ৰিৰ কথা। :::সভ্যতা আৰু বানিজ্যৰ কথা। :::নিতি কথা। :::মালা। :::উপদেস হেলা কৰা লৰাৰ অধিক বয়সত দুৰৱস্থা হোআ। :::১২৬ গিত। :::১২৭ গিত। :::১২৮ গিত। :::বিস্ৰাম দিন মান্য কৰা কথা :::গিৰ্জা ঘৰ আৰু বিস্ৰাম দিনৰ ইস্কুলত থাকোতে উচিত আচৰণ কৰাৰ কথা :::মিচা কোআৰ কথা। :::ইংৰাজি ৰজাবিলাকৰ কথা। :::মাৰ্চ, অৰ্থাত চতৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১১ বছৰ। নম্বৰ ৩। মাৰ্চ, ১৮৫৬। অনেক দেসৰ সম্বাদ। অসমিয়া ভাসাৰ কথা। চাহৰ গুনৰ কথা৷ ডাঙ্গৰ বিসইৰ কথা। ১৩০ গিত। ১৩১ গিত। চুৰ কৰাৰ কথা।</poem><noinclude></noinclude> 1h07c1hkrrx5c8iv3ppgao77uqfj984 243377 243376 2026-03-28T01:56:34Z Babulbaishya 104 243377 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৪৫}}</noinclude><poem>১১ বচৰ। নম্বৰ ২। ফেবৰুআৰি, ১৮৫৬। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::ডাক্তৰ লঙ্গ চাহাবৰ ম্ৰিত্যুৰ কথা। :::আচাম দেস হিতৈসিনি সভাৰ বিগ্যাপন। :::প্ৰভুৰ ৰাজ্য ব্ৰিধি। :::বিস্বাসি মাত্ৰিৰ কথা। :::সভ্যতা আৰু বানিজ্যৰ কথা। :::নিতি কথা। :::মালা। :::উপদেস হেলা কৰা লৰাৰ অধিক বয়সত দুৰৱস্থা হোআ। :::১২৬ গিত। :::১২৭ গিত। :::১২৮ গিত। :::বিস্ৰাম দিন মান্য কৰা কথা :::গিৰ্জা ঘৰ আৰু বিস্ৰাম দিনৰ ইস্কুলত থাকোতে উচিত আচৰণ কৰাৰ কথা :::মিচা কোআৰ কথা। :::ইংৰাজি ৰজাবিলাকৰ কথা। :::মাৰ্চ, অৰ্থাত চতৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১১ বছৰ। নম্বৰ ৩। মাৰ্চ, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::অসমিয়া ভাসাৰ কথা। :::চাহৰ গুনৰ কথা৷ :::ডাঙ্গৰ বিসইৰ কথা। :::১৩০ গিত। :::১৩১ গিত। :::চুৰ কৰাৰ কথা।</poem><noinclude></noinclude> h7c52w8olwo1wb0q3rg8d28h6a2zsj5 104 89331 243378 2026-03-28T01:57:07Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243378 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>'৪৬ ম্ৰিত্যুৰ কথা। অৰুনোদই ধলফাট ম্ৰিত্যুৰ পাচৰ ঘটনাৰ কথা। খেহ দেসৰ প্ৰধান গৰ। মানুহৰ বিসই। আচৰিত পানি। অজোধ্যা দেস কোম্পানিৰ অধিন কৰাৰ কথা। মুক্তিৰ উপাই। এপ্ৰিল, অৰ্থাত বহাগৰ পঞ্জিকা। অকনো দইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১১ বচৰ। নম্বৰ ৪। এপ্ৰিল, ১৮৫৬। অনেক দেসৰ সম্বাদ। চাৰ্দিনিয়া ৰজাৰ কথা। ভাপ কল নিৰ্মান কৰা জেইম্‌চ ওআট চাহাবৰ কথা অনেক বিয়া কৰা অৰ্জুগুত। মিচা সাখিৰ কথা। ১২৯ গিত। সপোনত মহা প্ৰলয়ৰ দৰ্শন পোষা। কি অলঙ্কাৰ পিন্ধিম? প্ৰাৰ্থনাৰ আচৰিত উত্তৰ। ইংলণ্ড দেসৰ ৰজাবিলাকৰ কথা। লণ্ডনৰ তাওৰৰ কথা। ওএষ্টমিন্‌ষ্টৰ এবে গিৰ্জা ঘৰ। মই অনন্ত কাল কোন ঠাইত নিয়ম? মেই, অৰ্থাৎ জেঠৰ পঞ্জিকা। অকনোদইৰ অৰ্থে ধন পোষা ৰচিত। ১১ বচৰ। নম্বৰ ৫। মেই, ১৮৫৬। অনেক দেসৰ সম্বাদ।<noinclude></noinclude> piv6vil6wck9drs97k8uhyp2hrqhxbi 243386 243378 2026-03-28T02:11:45Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243386 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৪৬|অৰুনোদই ধলফাট|}}</noinclude><poem>:::ম্ৰিত্যুৰ কথা। :::ম্ৰিত্যুৰ পাচৰ ঘটনাৰ কথা। :::খেহ দেসৰ প্ৰধান গৰ। :::মানুহৰ বিসই। :::আচৰিত পানি। :::অজোধ্যা দেস কোম্পানিৰ অধিন কৰাৰ কথা। :::মুক্তিৰ উপাই। :::এপ্ৰিল, অৰ্থাত বহাগৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১১ বচৰ। নম্বৰ ৪। এপ্ৰিল, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::চাৰ্দিনিয়া ৰজাৰ কথা। :::ভাপ কল নিৰ্মান কৰা জেইম্‌চ ওআট চাহাবৰ কথা :::অনেক বিয়া কৰা অজুগুত। :::মিচা সাখিৰ কথা। :::১২৯ গিত। :::সপোনত মহা প্ৰলয়ৰ দৰ্শন পোআ। :::কি অলঙ্কাৰ পিন্ধিম? :::প্ৰাৰ্থনাৰ আচৰিত উত্তৰ। :::ইংলণ্ড দেসৰ ৰজাবিলাকৰ কথা। :::লণ্ডনৰ তাওৰৰ কথা। :::ওএষ্টমিন্‌ষ্টৰ এবে গিৰ্জা ঘৰ। :::মই অনন্ত কাল কোন ঠাইত নিয়ম? :::মেই, অৰ্থাৎ জেঠৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১১ বচৰ। নম্বৰ ৫। মেই, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। </poem><noinclude></noinclude> 626pjkgr91bii15b3cl0kebjipvdydk 104 89332 243379 2026-03-28T01:57:29Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243379 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>খেহৰ ফো দেৱতাৰ মূৰ্তি। নিন্দা বচন। Hypocrisy. পিক দেসৰ মেৰ চাগলি। অনন্ত কাল। বন্ধুতাৰ কথা। গধুৰ বিসই। ভূমিকা .89 সপোনত মহা প্ৰলয়ৰ দৰ্শন পোআ। মানুহে জানিব লগিয়া ঘাই কথা। নিতি কথা। তোমাক এজন মিত্ৰ লাগে নে? ইশ্বৰৰ পবিত্ৰ গুনৰ বিচাৰ জুন, অৰ্থাত আহাৰৰ পঞ্জিকা। অকনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১১ বচৰ। নম্বৰ ৬। জুন, ১৮৫৬। অনেক দেসৰ সম্বাদ। চত্ৰধাৰি নামে চৰাইৰ কথা। [ ৮৩-৮৪ পিঠিৰ একাংশ মাত্ৰ আছে, বাকী ফাটি গ'ল। ] নানা বচন। লৰাৰ মিত্ৰ। ৰোমান কাথলিক মগুলিৰ আখ্যান। প্লাতোৰ উপাখ্যান। খেহ দেসৰ কান্তন নগৰৰ কথা। মাদাগাস্কাৰ উপদিপ। হাতিৰ সক্তিৰ কথা। গোচৰ কৰাৰ লাভ। মান দেসৰ গৌতমা মূৰ্তিৰ দল। দেসৰ মুঠ কথা। ইশ্বৰৰ পবিত্ৰ গুনৰ বিচাৰ<noinclude></noinclude> tq6km2rkkb7y7jt2eqldd25zu9jcllj 243385 243379 2026-03-28T02:07:40Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243385 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৪৭}}</noinclude><poem>:::খেহৰ ফো দেৱতাৰ মূৰ্তি। :::নিন্দা বচন। :::Hypocrisy. :::পিৰু দেসৰ মেৰ চাগলি। :::অনন্ত কাল। :::বন্ধুতাৰ কথা। :::গধুৰ বিসই। :::সপোনত মহা প্ৰলয়ৰ দৰ্শন পোআ। :::মানুহে জানিব লগিয়া ঘাই কথা। :::নিতি কথা। :::তোমাক এজন মিত্ৰ লাগে নে? :::ইস্বৰৰ পবিত্ৰ গুনৰ বিচাৰ :::জুন, অৰ্থাত আহাৰৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১১ বচৰ। নম্বৰ ৬। জুন, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::চত্ৰধাৰি নামে চৰাইৰ কথা। :::[ ৮৩-৮৪ পিঠিৰ একাংশ মাত্ৰ আছে, বাকী ফাটি গ'ল। ] :::নানা বচন। লৰাৰ মিত্ৰ। :::ৰোমান কাথলিক মগুলিৰ আখ্যান। :::প্লাতোৰ উপাখ্যান। :::খেহ দেসৰ কান্তন নগৰৰ কথা। :::মাদাগাস্কাৰ উপদিপ। :::হাতিৰ সক্তিৰ কথা। :::গোচৰ কৰাৰ লাভ। :::মান দেসৰ গৌতমা মূৰ্তিৰ দল। :::দেসৰ মুঠ কথা। :::ইস্বৰৰ পবিত্ৰ গুনৰ বিচাৰ </poem><noinclude></noinclude> h8ev9snilxzxhg911mjod1lhf8ltlnu 104 89333 243382 2026-03-28T02:01:48Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243382 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|.৪৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>জুলাই, অৰ্থাত সাওনৰ পঞ্জিকা। অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। <poem>১১ বচৰ। নম্বৰ ৭। জুলাই, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::চাৰেঙ্গদাৰ চৰাইৰ কথা :::ইংলণ্ড আৰু অচম দেশ। :::প্ৰাৰ্থনা সুনা। :::এলেহুআ লোকৰ কথা। :::প্লাতোৰ উপাখ্যান। :::এলিয়া ভবিষ্যত বক্তাক স্বৰগলৈ নিয়া। :::ওপচম নামে পহুৰ কথা। :::বিস্যপ কুপৰ চাহাবৰ কথা। :::ইস্বৰৰ নিয়াই গুনৰ বিচাৰ। :::Emigration to the United States in 1854. :::মেক্‌চিকো দেস জই কৰা :::"God is seen in every thing. " :::শ্ৰীজুত ব্ৰাওন চাহাবৰ পত্ৰ পোআ। :::আগষ্ট, অৰ্থাত ভাদৰ পঞ্জিকা। ১১ বচৰ। নম্বৰ ৮। আগষ্ট, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::তিৰ্থ আৰু পুৰানৰ উত্‌পতিৰ কথা। :::বন্ধুতাৰ কথা। :::ভবিস্যত কথা। :::৬৭ গিত। :::পৰিস্ৰমৰ দোআৰাই বিদ্যা আদি লাভ হোআ। :::পৰম ইস্বৰৰ দায়াৰ বিসই। :::কোএকৰ লোকৰ বিসই।</poem><noinclude></noinclude> hqvn9s28gcq46sl322xe3t0b5ry192c 243383 243382 2026-03-28T02:02:12Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243383 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৪৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>:::জুলাই, অৰ্থাত সাওনৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। <poem>১১ বচৰ। নম্বৰ ৭। জুলাই, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::চাৰেঙ্গদাৰ চৰাইৰ কথা :::ইংলণ্ড আৰু অচম দেশ। :::প্ৰাৰ্থনা সুনা। :::এলেহুআ লোকৰ কথা। :::প্লাতোৰ উপাখ্যান। :::এলিয়া ভবিষ্যত বক্তাক স্বৰগলৈ নিয়া। :::ওপচম নামে পহুৰ কথা। :::বিস্যপ কুপৰ চাহাবৰ কথা। :::ইস্বৰৰ নিয়াই গুনৰ বিচাৰ। :::Emigration to the United States in 1854. :::মেক্‌চিকো দেস জই কৰা :::"God is seen in every thing. " :::শ্ৰীজুত ব্ৰাওন চাহাবৰ পত্ৰ পোআ। :::আগষ্ট, অৰ্থাত ভাদৰ পঞ্জিকা। ১১ বচৰ। নম্বৰ ৮। আগষ্ট, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::তিৰ্থ আৰু পুৰানৰ উত্‌পতিৰ কথা। :::বন্ধুতাৰ কথা। :::ভবিস্যত কথা। :::৬৭ গিত। :::পৰিস্ৰমৰ দোআৰাই বিদ্যা আদি লাভ হোআ। :::পৰম ইস্বৰৰ দায়াৰ বিসই। :::কোএকৰ লোকৰ বিসই।</poem><noinclude></noinclude> 5eaubbj93kp0pxhff5cfvnvty3y517a 243384 243383 2026-03-28T02:02:33Z Babulbaishya 104 243384 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৪৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude><poem>:::জুলাই, অৰ্থাত সাওনৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১১ বচৰ। নম্বৰ ৭। জুলাই, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::চাৰেঙ্গদাৰ চৰাইৰ কথা :::ইংলণ্ড আৰু অচম দেশ। :::প্ৰাৰ্থনা সুনা। :::এলেহুআ লোকৰ কথা। :::প্লাতোৰ উপাখ্যান। :::এলিয়া ভবিষ্যত বক্তাক স্বৰগলৈ নিয়া। :::ওপচম নামে পহুৰ কথা। :::বিস্যপ কুপৰ চাহাবৰ কথা। :::ইস্বৰৰ নিয়াই গুনৰ বিচাৰ। :::Emigration to the United States in 1854. :::মেক্‌চিকো দেস জই কৰা :::"God is seen in every thing. " :::শ্ৰীজুত ব্ৰাওন চাহাবৰ পত্ৰ পোআ। :::আগষ্ট, অৰ্থাত ভাদৰ পঞ্জিকা। ১১ বচৰ। নম্বৰ ৮। আগষ্ট, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::তিৰ্থ আৰু পুৰানৰ উত্‌পতিৰ কথা। :::বন্ধুতাৰ কথা। :::ভবিস্যত কথা। :::৬৭ গিত। :::পৰিস্ৰমৰ দোআৰাই বিদ্যা আদি লাভ হোআ। :::পৰম ইস্বৰৰ দায়াৰ বিসই। :::কোএকৰ লোকৰ বিসই।</poem><noinclude></noinclude> gju8o4sa7prpttzusgasaj3wvee84fg 104 89334 243387 2026-03-28T02:17:28Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243387 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৪৯}}</noinclude><poem>:::Maxims. :::আৰ্মনি দেসৰ এক *জাৰ কথা। :::সত্য গিয়ানৰ বিনে কোনো ৰুপে মানুহ সভ্য হব নোআৰে। :::Statistics. :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১১ বচৰ। নম্বৰ ৯। চেপ্তেম্বৰ, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::অচম দেস হিতৈসিনি সভাৰ পত্ৰ। :::বিধৱা বিবাহ। :::মিচৰ দেসৰ বিবৰন। :::নিদ্ৰা আৰু ম্ৰিত্যু। :::Anecdote of John Newton. :::ইস্বৰে মোক দেখিব। :::এটা কুকুৰৰ ইতিহাস। :::পৰম ইশ্বৰৰ সৰ্বন্য গুনৰ বিচাৰ। :::মই বিচাৰ ন কৰোঁ। :::অলপ বয়সত বিয়া কৰোআ অনুচিত। :::ভাপ গাঁৰি জোআ বাটবোৰ। :::A coin dug up near Gowhati. :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোৰা ৰচিত। ১১ বচৰ। নম্বৰ ১০। অক্টোবৰ, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::বুধি লিজি নামে এজনি খ্ৰিষ্টিয়ানি তিৰোতাৰ মৰন। :::স্ৰী স্ৰীমতি লেডি কেনিঙ্গে এই দেসৰ স্ত্ৰি সিখ্যা কৰাৰ কথা। :::পৰম ইস্বৰৰ সত্য গুনৰ বিচাৰ। :::সত্য ধৰমৰ সক্তি। :::বন বিৰালিৰ কথা। </poem><noinclude></noinclude> p69x9nsaib55ncv22n3fq5s8jr00ma5 104 89335 243391 2026-03-28T02:24:30Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243391 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||জাত্ৰা কৰা কথা|৯১}}</noinclude>পাই মাটিত পেট পেলাই তাতে থাকিল । আমি তাৰ পৰা গুচি আহিলো ; পাচে আহি আহি তেজপুৰৰ পৰ্ব্বত মখা দেখা পালোঁ। সেই পৰ্বত দূৰৈৰ পৰা দেখিবলৈ সুন্দৰ, কিন্তু তাৰ ওচৰলৈ আহি নিবাসি লোক নিচই তাকৰ হেন দেখিলোঁ। ইয়াত চাবলৈ জি জি বস্তু আচে, তাৰ সকলোৰ মাজত স্ৰীজুত মাৰ্তিন চাহাবৰ বৰ গচৰ এঁঠা বনোআ কলক আচৰিত হেন দেখিলোঁ। সেই এঁঠা কি ৰুপে বনাইচে, তাকে কিছুমান তলত লিখা হৈচে। সেই এঠা দুই তিনি দিনমান বাটৰ অন্তৰ এখান জাৰণিৰ পৰা গাঁৱলিয়া মানুহবিলাকে বেচিবগৈ প্ৰতিজনে একে বেলিএ ত্রিচ সেৰ মান আনে । তাৰ দাম মোনত দুই টকা চাৰি অনা। এঁঠা কৰোআ বকচিএ সিহঁতৰ পৰা কিনি পুখুৰিৰ নিচিনা মাটিত পুতি বৰ একোটা পেৰাত থই। আৰু সেই পেৰাৰ তলত এঁঠাৰ পানি জাবলৈ দুই তিনিটা মান বাট পেচ দি ৰাখে। পাচে জিমান এঁঠা সেইমান পানি তাতে মিহলি কৰে; কাৰণ পানি নিদিলে এঁঠা গোট নে খাই আৰু পগাই বনাব নোআৰে । পাচে চাৰি পাঁচ দিনৰ মুৰত এঠা নিৰ্মল হৈ পানিৰ ওপৰত উপঙ্গিলে তেতিয়া পেৰাৰ তলত থকা সেই পেচ খুলি দিলে, পানিবোৰ জাই, এঁঠাবোৰ থাকে । পাচে তাৰ পৰা তুলি আনি লোৰ বৰ থালিত দুই তিনি ঘণ্টামান পগাই । জেতিয়া সেই এঁঠা সিজে, তেতিয়া থালিৰ পৰা এডাল মাৰিৰ মুৰত থকা তিনিটা লোৰ কাঁইটেৰে খোচ মাৰি মাৰি উলিয়াই । ইটা বনোআৰ নিচিনা দিঘলে দুই হাত, পথালি এক হাত, ইমান ডাঙ্গৰ এখন খৰমাত ভৰাই। পাচে খৰমাৰ তলে ওপৰে তাৰ সমানে লোৰ দুই চতা পাত দি পাচে চেপা পেচৰ তাতে সুমাই দি পেচ দুই মানুহে ঘুৰাই এক ঘণ্টামান তাতে ৰাখে । পাচে জেতিয়া এঁঠা গোট খাই, আৰু তাৰ পানি ওলাই, তেতিয়া তাৰ পৰা উলিয়াই সমানে জুখি কৰতেৰে মাজতে কাতি চাৰি চুকিয়া দুইখান কৰি ৰদত থই। পাচে আকও তেল পেৰা সালৰ নিচিনা এক জন্ত্ৰত<noinclude></noinclude> nif93k9osxrkyam9vwqgqgjkay0epja 104 89336 243393 2026-03-28T02:34:20Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243393 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৯২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>সুমাই দি এক ৰাতি চেঁপি পানি ওলাব দিও। পাচে তাৰ পৰা উলিয়াই আকও বৰ থালিত পানি দি দুই তিনি ঘণ্টামান সিজাই থাকে। জেতিয়া হব তেতিয়া আকও সেই চেপা জন্ত্ৰত একদিন এক ৰাতি চেপে। পাচে তাৰ পৰা উলিয়াই ওপৰত চুন লিপি ৰদত সুকাবলৈ দিএ; জেতিয়া সুকাই তেতিয়া চন্দুকে পতি পাঁচ মোনকৈ ভৰাই বিলাত দেসলৈ পঠাই। গল সনে চাৰি স মোন মান পঠাইচিল। আৰু তাৰে পৰা অনেক লাভ পালে বুলি সুনিছোঁ। এই বচৰত বাৰ স মোন মান পঠাব বুলি সুনিচোঁ। বিলাতৰ কাৰিকৰবিলাকে তাকে কিনি সেই এঁঠাৰে জুতা পা ধোআ চৰিয়া আৰু প্ৰাণ ৰক্ষা কৰা সৰু সৰু নাও তুমি অনেক ৰকমৰ কাপৰ পালঙ্গ আৰু লৰাই ওমলা অনেক ৰকমৰ বস্তু বনাই। সিবিলাকেও তাৰে দোআৰাই অনেক লাভ পাইচে। {{Right|ক. ভ.<br/> ১৭ আঘোন, সন ১৮৫৩।}}<noinclude></noinclude> 21y3xanv1zw1jgb6id0ef495zdxsl1x 243394 243393 2026-03-28T02:34:54Z Babulbaishya 104 243394 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৯২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>সুমাই দি এক ৰাতি চেঁপি পানি ওলাব দিএ। পাচে তাৰ পৰা উলিয়াই আকও বৰ থালিত পানি দি দুই তিনি ঘণ্টামান সিজাই থাকে। জেতিয়া হব তেতিয়া আকও সেই চেপা জন্ত্ৰত একদিন এক ৰাতি চেপে। পাচে তাৰ পৰা উলিয়াই ওপৰত চুন লিপি ৰদত সুকাবলৈ দিএ; জেতিয়া সুকাই তেতিয়া চন্দুকে পতি পাঁচ মোনকৈ ভৰাই বিলাত দেসলৈ পঠাই। গল সনে চাৰি স মোন মান পঠাইচিল। আৰু তাৰে পৰা অনেক লাভ পালে বুলি সুনিছোঁ। এই বচৰত বাৰ স মোন মান পঠাব বুলি সুনিচোঁ। বিলাতৰ কাৰিকৰবিলাকে তাকে কিনি সেই এঁঠাৰে জুতা পা ধোআ চৰিয়া আৰু প্ৰাণ ৰক্ষা কৰা সৰু সৰু নাও তুমি অনেক ৰকমৰ কাপৰ পালঙ্গ আৰু লৰাই ওমলা অনেক ৰকমৰ বস্তু বনাই। সিবিলাকেও তাৰে দোআৰাই অনেক লাভ পাইচে। {{Right|ক. ভ.<br/> ১৭ আঘোন, সন ১৮৫৩।}}<noinclude></noinclude> roxv0ubyfi1puxdomn1qlexoie9ij5j 104 89337 243395 2026-03-28T02:39:31Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243395 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|অচমিয়া ভাষা।}} On the Assamese Language. ৯ বচৰ। নম্বৰ ২। ফেবৰুআৰি, ১৮৫৪।</poem>}} এতিয়া আমি অচমিয়া ভাসাৰ বিসয়ে প্ৰস্তাব কৰোঁ, ভাৰত বৰ্সত জিমান চলিত ভাসা আচে তাৰ প্ৰাই আটায়েই সংস্ক্ৰিত ভাসাৰ ঠাল, অৰ্থাৎ সকলোৰে সংস্ক্ৰিত ভাষা মুল। আৰু অচমিয়া ভাসাও ইবিলাকৰ নিচিনা সংস্ক্ৰিতৰ এটা ঠাল। কিন্তু অনেক লোকে সংস্ক্ৰিতনো অচমিয়া ভাসাৰ কেনেকৈ মূল হই তাক সুধিব পাৰে, এতেকে আমি তাক ভাঙ্গি কঁও। সংস্ক্ৰিত অতি প্ৰাচিন আৰু উৎক্ৰিষ্ট ভাসা, অতি পুৰনি কালৰে পৰা প্ৰধান প্ৰধান পণ্ডিত সকলে এই ভাসাৰে নানা বিসয়ক পুথি লিখি, ইয়াক প্ৰিথিবিৰ মাজত এক অপুৰ্ব আৰু বিতোপন ভাসা কৰিচে। এনে অভিপ্ৰাই বা বস্তু এই নাই জে ইয়াত সুন্দৰে প্ৰকাসিব নোআৰি; এই ভাসাত এনে একোখন সুন্দৰ সুন্দৰ পুথি আচে জে তাক পৰ্হিলে মন প্ৰফুল আৰু গিয়ান উদই হই। অঙ্ক, জ্যোতিস, সাহিত্য সাস্ত্ৰৰ পুথি ইয়াত অনেক আচে। সুনা গৈচে পুৰনি গ্ৰিক দেসৰ লোক সকলে ভাৰত বৰ্সৰ পৰা জ্যোতিস আৰু অঙ্কবিদ্যা বিসয়ক অনেক কথা নিচে। পদ্য ৰচনাত সংস্ক্ৰিত ভাসা অতি অপুৰ্ব, মহাত্মা মৰ উলিয়ম জোন্‌স্‌ চাহাবে সংস্ক্ৰিত ভাষাৰ পদ্যৰ পুথি পৰ্হি পৰম হৰ্স পাই ইয়াক এক আচৰিত আৰু বিতোপন ভাসা বুলি কৈচে। সংস্ক্ৰিত কবি সকলে আদি ৰস, কৰুনা বস, হাস্য ৰস, সান্তি ৰস, বিৰ ৰস, অদ্ভুত ৰস সকলোকে সুন্দৰ ৰূপে বৰ্ণনা কৰিব পাৰিছিল। কিন্তু আদি আৰু সান্তি<noinclude></noinclude> 4q5zg52dhznzw0lfsy44is4tcl1ycaf 243396 243395 2026-03-28T02:39:56Z Babulbaishya 104 243396 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|অচমিয়া ভাষা।}} On the Assamese Language. ৯ বচৰ। নম্বৰ ২। ফেবৰুআৰি, ১৮৫৪।</poem>}} {{gap}}এতিয়া আমি অচমিয়া ভাসাৰ বিসয়ে প্ৰস্তাব কৰোঁ, ভাৰত বৰ্সত জিমান চলিত ভাসা আচে তাৰ প্ৰাই আটায়েই সংস্ক্ৰিত ভাসাৰ ঠাল, অৰ্থাৎ সকলোৰে সংস্ক্ৰিত ভাষা মুল। আৰু অচমিয়া ভাসাও ইবিলাকৰ নিচিনা সংস্ক্ৰিতৰ এটা ঠাল। কিন্তু অনেক লোকে সংস্ক্ৰিতনো অচমিয়া ভাসাৰ কেনেকৈ মূল হই তাক সুধিব পাৰে, এতেকে আমি তাক ভাঙ্গি কঁও। {{gap}}সংস্ক্ৰিত অতি প্ৰাচিন আৰু উৎক্ৰিষ্ট ভাসা, অতি পুৰনি কালৰে পৰা প্ৰধান প্ৰধান পণ্ডিত সকলে এই ভাসাৰে নানা বিসয়ক পুথি লিখি, ইয়াক প্ৰিথিবিৰ মাজত এক অপুৰ্ব আৰু বিতোপন ভাসা কৰিচে। এনে অভিপ্ৰাই বা বস্তু এই নাই জে ইয়াত সুন্দৰে প্ৰকাসিব নোআৰি; এই ভাসাত এনে একোখন সুন্দৰ সুন্দৰ পুথি আচে জে তাক পৰ্হিলে মন প্ৰফুল আৰু গিয়ান উদই হই। অঙ্ক, জ্যোতিস, সাহিত্য সাস্ত্ৰৰ পুথি ইয়াত অনেক আচে। সুনা গৈচে পুৰনি গ্ৰিক দেসৰ লোক সকলে ভাৰত বৰ্সৰ পৰা জ্যোতিস আৰু অঙ্কবিদ্যা বিসয়ক অনেক কথা নিচে। পদ্য ৰচনাত সংস্ক্ৰিত ভাসা অতি অপুৰ্ব, মহাত্মা মৰ উলিয়ম জোন্‌স্‌ চাহাবে সংস্ক্ৰিত ভাষাৰ পদ্যৰ পুথি পৰ্হি পৰম হৰ্স পাই ইয়াক এক আচৰিত আৰু বিতোপন ভাসা বুলি কৈচে। সংস্ক্ৰিত কবি সকলে আদি ৰস, কৰুনা বস, হাস্য ৰস, সান্তি ৰস, বিৰ ৰস, অদ্ভুত ৰস সকলোকে সুন্দৰ ৰূপে বৰ্ণনা কৰিব পাৰিছিল। কিন্তু আদি আৰু সান্তি<noinclude></noinclude> nkzcyx1irjiypvruetmwsjvw16k3s3b 104 89338 243397 2026-03-28T02:47:18Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243397 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত।|৭১}}</noinclude>{{Playscript|gap=7||কৰিবলৈ পুলিচক হুকুম দিব আৰু আপোনাক বৰ্ত্তমানলৈ ৫০০ টকাৰ জামিনত খালাচ দিব পাৰে।}} {{Playscript|gap=7|চন্দ্ৰ।—|(এখন কাগজ লিখি আনি) Sir, I beg to state that my client's son is going to stand surety for him.}} {{Playscript|gap=7|বিড্‌চন্।—|All right, I grant his prayer.}} {{Playscript|gap=7|জয়।—|(এখন কাগজ ওচৰলৈ দিয়ে।)}} {{Right|(কাগজখনত লিখে।)}} {{Playscript|gap=7|বিড্‌চন্।—|(পুলিচলৈ হুকুম লিখি) Peshkar, send this to the police office.}} {{Playscript|gap=7|জয়।—|Very well, Sir. —পুনাই, এই কাগজখন পুলিচ অফিচত দেগৈ (পুনাইৰ হাতত কাগজ দিয়ে।)}} {{Playscript|gap=7|বিড্‌চন্।—|Now good-bye. (প্ৰস্থান।)}} {{Right|(সকলোৰে চাহাবক চেলাম কৰি প্ৰস্থান।)}} {{Rule|6em}} {{center|{{X-larger|'''দ্বিতীয় দৃশ্য।'''}}}} {{center|{{larger|মুনীন্দ্ৰৰ চৰাঘৰ।}}}} {{center|<poem>(মুনীন্দ্ৰই চকীত বহি কিতাপ এখন চাই থাকে; মোলোকাৰ কান্ধত ভাৰ দি চম্পকৰ প্ৰবেশ।)</poem>}} {{Playscript|gap=7|চম্পক।—|Good morning Sir! কিনো কৰিছে?}} {{Playscript|gap=7|মুনীন্দ্ৰ।—|Good morning. ইয়াতে বহিহে আছোঁ, মই বচন পৰা নাই দেখোন! আপোনালোক কৰপৰা আহিছে?}}<noinclude></noinclude> 2yl4s42mqf71cevgwdoox3mfdhey284 104 89339 243398 2026-03-28T03:02:57Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243398 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৭২|পৰাচিত।|}}</noinclude>{{Playscript|gap=6|চম্পক।—|আমি ইয়াৰে মানুহ, ইয়াৰপৰাহে আহিছোঁ।}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|(ওচৰৰ চকীলৈ আঙ্গুলিয়াই) সেই চকীতে বহক।}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|(বহি মোলোকাক কয়) ভাৰখন থৈ বহ।}} {{Playscript|gap=6|মোলোকা।—|(ভাব থৈ মাটিত বহে।)}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|আপুনি ইয়াৰে বুলি কলে; তথাপি মই চিনিব পৰা নাই; কৰনো ভাঙ্গি কওকচোন।}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|মই লাদৈ গড়ৰপৰা আহিছোঁ, কালি কাছাৰী-ঘৰত যে মোকৰ্দ্দমা হৈছিল; আপোনাক যে চাহাবে ঘৰ ক্ৰোক কৰি মাল চাবলৈ কৈছিল—মোৰ ঘৰকে।}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|অ’! আপোনাৰ নামেই নেকি চম্পক?}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|হয়।}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|অহাৰনো সকাম কি?}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|(মোলোকালৈ চাই) ভাৰখন মেলি দেচোন।}} {{Playscript|gap=6|মোলোকা।—|(ভাৰখন মেলি মুনীন্দ্ৰৰ ওচৰত থয়।)}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|এইবোৰ কি দিছে? ম‍ই সোধা কথাৰ উত্তৰ দিয়ক।}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|ডাঙ্গৰীয়া, এইকেইটা ভিতৰলৈ নিবলৈ ভিতৰৰ পিনে কওকচোন। (বহাৰপৰা নামি মাটিত আঁঠু কাঢ়ি) ডাঙ্গৰীয়া, এইবাৰ মোক ৰক্ষা কৰক। মই নেজানি খঙ্গৰ ওপৰতহে এনে গৰ্হিত কাম কৰিলোঁ।}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|(আচৰিত হৈ) মই আপোনাক কি ৰক্ষা কৰিব লাগে? বলিয়া হৈছেনে কি? আৰু এইবোৰ মোক কি দিছে?}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|হয় ডাঙ্গৰীয়া, নিচেই ক্ষুদ্ৰ বস্তুহে দিছোঁ, আপুনি মোকৰ্দ্দমাত জিকাই দিলে মই লুকাই থোৱা বস্তুৰে আধাখিনি আপোনাক দিম।}}<noinclude></noinclude> o2qui89eo2ya9h0d9lvxxiz0h6mu41s 104 89340 243399 2026-03-28T03:14:25Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243399 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত।|৭৩}}</noinclude>{{Playscript|gap=7|মুনীন্দ্ৰ।—|কি আপুনি লুকাই থোৱা মালৰে আধা দিব মই একো বুজা নাই।}} {{Playscript|gap=7|চম্পক।—|নহয় ডাঙ্গৰীয়া, মই গঙ্গাৰামৰ চুৰ কৰি থোৱা মালৰে আধা দিম, মোক মোকৰ্দ্দমাত জিকাই দিব লাগে মাথোন।}} {{Playscript|gap=7|মুনীন্দ্ৰ।—|অ’ এতিয়া বুজিলোঁ, আপোনাৰ ভেঁটী খাই মোকৰ্দ্দমাত জিকাই দিব লাগে! (খঙ্গেৰে) মই এই ভেঁটীৰে সৈতে চাহাবৰ ওচৰলৈ নৌ নিওঁতেই আপুনি নিজৰ বস্তু লৈ মোৰ ঘৰৰপৰা ওলাই যাওক, নহলে এতিয়া বেয়াহে হব।}} {{Playscript|gap=7|চম্পক।—|(আথে বেথে) নহয় ডাঙ্গৰীয়া, কিয় খং খাইছে? গৰীবক কৃপা কৰি ৰক্ষা কৰক।}} {{Playscript|gap=7|মুনীন্দ্ৰ।—|মই আপোনাক ভালে ভালে কৈছোঁ, আপোনাৰ বস্তু লৈ মোৰ ঘৰৰপৰা ওলাই যাওক, আপুনিয়েই চুৰি কৰে, ঘূৰি মোক ভেঁটী খুৱাই মোকৰ্দ্দমাত জিকাই দিবলৈ কবলৈ আহে!—বাৰু সাহ হয়! (ডাবি দি) যাওক, যাওক। আজি আপুনি গুণেহে সাৰিল; নহলে আজি মই বিচাৰ নকৰাকৈয়ে থানালৈ পঠিয়ালোঁহেঁতেন। মই আপোনাৰ ঘৰত কাইলৈ বিচাৰ কৰিবলৈ যাম।}} {{Right|(চম্পক আৰু মোলোকাৰ প্ৰস্থান।)}} {{Playscript|gap=7|মুনীন্দ্ৰ।—|(অকলে অকলে) মানুহকেইটাৰ বুদ্ধিটো চোৱাঁ। নিজে চুৰ কবি নিজে মোক ভেঁটী খুৱাই মৰিবলৈ আহে! ইহঁতৰ বাৰু সাহ হয়! চম্পকক বৰ লাঠুৱা,}}<noinclude>{{Left|৭}}</noinclude> kmnl03zicdfj23kw1ffulvv09luig9p 104 89341 243400 2026-03-28T03:28:36Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243400 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৭৪|পৰাচিত।|}}</noinclude>{{Playscript|gap=7||বৰ ধূৰ্ত্ত বুলি আনে কোৱা শুনিছোঁ। ইয়াৰ ভেঁটী খালে কৰবাত কেনেবাকৈ ই বিপদত পেলাব।}} {{Rule|6em}} {{center|{{X-larger|'''তৃতীয় দৃশ্য।'''}}}} {{Custom rule|sp|20|co|6|fy1|40|co|6|sp|20}} {{center|{{larger|চম্পকৰ মাৰল-ঘৰ।}}}} {{center|(চম্পক, প্ৰভাৱতী, পুনাৰাম আৰু মোলোকা।)}} {{Playscript|gap=7|চম্পক।—|(বেজাৰেৰে) বুঢ়াকালত এতিয়া ফাটকত মৰিব লগা হল! মোক তহঁতে বুদ্ধি দি ইয়াকে কৰালি! আগেয়ে যদি সৰাৰ কিবা উপায় আছিল, ভেঁটী খুৱাবলৈ গৈ ধৰা পৰি তাৰো মুদা মাৰিলোঁ। (কান্দি কান্দি প্ৰভাৱতীক ধৰি) বোপাটিৰ মাক, তোমাৰ লাৱণ্য মুখ আৰু কত দেখিবলৈ পাম! (পুনাৰামক গবা মাৰি ধৰি) মইনা, তোক ডাঙ্গৰ-দীঘল কৰি এতিয়া বুঢ়াকালত এৰি যাব লগাত পৰিছোঁ। যি হওক, ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ যেন তোমালোক মঙ্গলে থাকা। মোলোকা, তোক মই বহুত দিগদাৰ আৰু কষ্ট দিলোঁ, তাৰ বাবে বেজাৰ নেপাই মোৰ এই অন্তিম কালত ক্ষমা কৰিবি দেই।}} {{Playscript|gap=7|মোলোকা।—|(বেজাৰ মনেৰে) দেউতা, কিয় এনে কথা কয়? আপুনি মোক কি দুখ দিছে?}} {{Playscript|gap=7|চম্পক।—|( কান্দি কান্দি) বোপাটি, এতিয়া আমাৰ ঘৰ ক্ৰোক কৰিবলৈ পুলিচ আহিব। ঘৰত তো বস্তু নেপায়েই,}}<noinclude></noinclude> i8ig13vim3idl4x6uo9b19cs9wvy6fv 104 89342 243401 2026-03-28T03:37:41Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243401 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৭৮|পৰাচিত।|}}</noinclude>{{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|Sir, I beg to submit my report and to say that no stolen article was found in his possession. The day before yesterday he came to me personally and wanted to bribe me. So I have grave suspicion on him and have arrested accordingly. He flatly denied of having any knowledge of theft although he had already entreated me to save his life.}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|Oh, that’s funny! Now it appears that he is the real culprit (আইন চায়?)}} {{Playscript|gap=6|জয়নাথ।—|(মুনীন্দ্ৰক কয়) মালখিনি কৰবাত থৈছেগৈ চাগৈ! আপুনি কি সন্ধান পাব?}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|নকব আৰু! এওঁ কম বিধৰ মানুহ নহয়। ডাঢ়িয়ে-গোঁফে দেখিবলৈহে ভালটি, ইফালে ‘বদমাছ’ৰ শিৰোমণি। চাওকচোন বাৰু, নিজব ভায়েকহঁতৰো মাল চুৰ কৰিব পায়নে? এনে বিশ্বাসঘাতক মানুহ ক’ত দেখিছে?}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|চিপাহী!}} {{Playscript|gap=6|কনিষ্টবল।—|হজুৰ!}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|ইস্কু জেল্‌মে লে যাও। (সকলোলৈকে চাই) I convict the accused Champakdhar Barua and sentence him to 2 years’ rigorous imprisonment. (মোকৰ্দ্দমাৰ ‘ৰায়’ লিখে।)}}<noinclude></noinclude> 74p53j80ecyuqszk3v5yynnuf08isvw 243402 243401 2026-03-28T03:38:27Z JyotiPN 1603 243402 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৭৮|পৰাচিত।|}}</noinclude>{{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|Sir, I beg to submit my report and to say that no stolen article was found in his possession. The day before yesterday he came to me personally and wanted to bribe me. So I have grave suspicion on him and have arrested accordingly. He flatly denied of having any knowledge of theft although he had already entreated me to save his life.}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|Oh, that’s funny! Now it appears that he is the real culprit (আইন চায়?)}} {{Playscript|gap=6|জয়নাথ।—|(মুনীন্দ্ৰক কয়) মালখিনি কৰবাত থৈছেগৈ চাগৈ! আপুনি কি সন্ধান পাব?}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|নকব আৰু! এওঁ কম বিধৰ মানুহ নহয়। ডাঢ়িয়ে-গোঁফে দেখিবলৈহে ভালটি, ইফালে ‘বদমাছ’ৰ শিৰোমণি। চাওকচোন বাৰু, নিজব ভায়েকহঁতৰো মাল চুৰ কৰিব পায়নে? এনে বিশ্বাসঘাতক মানুহ ক’ত দেখিছে?}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|চিপাহী!}} {{Playscript|gap=6|কনিষ্টবল।—|হজুৰ!}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|ইস্কু জেল্‌মে লে যাও। (সকলোলৈকে চাই) I convict the accused Champakdhar Barua and sentence him to 2 years’ rigorous imprisonment. (মোকৰ্দ্দমাৰ ‘ৰায়’ লিখে।)}}<noinclude></noinclude> s75jpcs7ye34j76tbhgbv9y9ngd5fyf 104 89343 243403 2026-03-28T06:49:55Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243403 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৭৬|পৰাচিত।|}}</noinclude>{{Playscript|gap=6||বড়া হুচিয়াৰ। কাঁহা যাকে ৰাখ্‌ দিয়াহেই ক্যা জানি।}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|দেউতাসকল, মই অইন ঠাইত থবলৈ মোৰ আৰু আন এখন ঘৰ নাই। (পুনাৰামহঁতক দেখুৱাই) লাগিলে ইহঁতকে সোধক।}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|হয়তো, ঠিক সাক্ষী দিছে! আপোনাৰ নিজৰ লৰাই যদি নিছে বুলি নকয়, আনে আৰু তেনে কথা কবনে? আৰু বেচি কথা নকব, বৰ মস্কিল হব। কালি নিজে কোৱা কথা মতেই আপুনি দায়ী। তথাপি আপুনি মাল উলিয়াই নিদিলে। মোৰ গাত আৰু দোষ নাই। আপোনাৰ লৰা-তিৰোতাক কিবা কব লগাত আছে যদি কৈ লওক, আজিৰপৰা এইখন ঘৰ দেখিবলৈ আৰু আশা নকৰিব।}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|একো কবলৈ নাই; বুঢ়াকালত লৰা-তিৰোতা এবি যোৱাটোৱেই সন্তোষ।}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|(২য় লৈ চাই) ইস্‌কো পাকড়্‌কে লে চল।}} {{Playscript|gap=7|১ম, ২য় কঃ।—|(দুয়ো হাত-কেৰেয়া দি) আভি মজা লাগাহেই কি না?}} {{Right|(চম্পকক লৈ মুনীন্দ্ৰ আৰু কনিষ্টবলহঁতৰ গ্ৰস্থান।)}} {{Playscript|gap=6|পুনাৰাম।—|(কান্দি কান্দি) দেউতা, তোমাক কূটবুদ্ধি দি ইয়াকোঁ কৰিলোঁ!}} {{Right|(চকুলো টোকে।)}} {{Playscript|gap=6|মোলোকা।—|(কান্দে) আজিৰপৰা নো ম‍ই কাৰ কথা শুনিম? অস্ অস্ ঈশ্বৰ! ইয়াকেহে কৰিলা?}} {{Playscript|gap=6|প্ৰভাৱতী।—|(বিনাই বিনাই) আজিৰপৰা মোৰ নো কি গতি}}<noinclude></noinclude> 5xh6ah5gxljlu8a44ovzm4vbtg0m327 104 89344 243404 2026-03-28T07:13:26Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243404 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত।|৭৭}}</noinclude>{{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|হব? কাৰ মুখনো চাই থাকিম? মই এতিয়া জীৱন্তে মৰা। হে প্ৰভু, ইয়াকে কৰিলা?}} {{Right|(বেজাৰেৰে সকলোৰে প্ৰস্থান।)}} {{Rule|6em}} {{center|{{X-larger|'''চতুৰ্থ দৃশ্য।'''}}}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|{{larger|কাছাৰী ঘৰ।}}}} {{center|(বিড্‌চন্‌ আৰু জয়নাথ এজলাচত বহি থাকে)}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|Did the police go on enquiry yesterday and is the report submitted?}} {{Playscript|gap=6|জয়নাথ।—|No sir, it is not known to me and no report is as yet submitted to us.}} {{center|<poem>(কৃষ্ণৰাম আৰু গঙ্গাৰামৰ প্ৰবেশ; দুয়ো চাহাবক চেলাম কৰে।)</poem>}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌।—|কি, খালি থোমালোকৰ বস্তু পুলিচে ফালে?}} {{Playscript|gap=6|গঙ্গাৰাম।—|কতা হুজুৰ, একো কব নোৱাৰোঁ।}} {{center|<poem>(হাত-কেৰেয়া দিয়া চম্পকক লৈ মুনীন্দ্ৰ আৰু কনিষ্টবলৰ প্ৰবেশ।)</poem>}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|Good morning sir!}} {{Right|<poem>(কনিষ্টবল দুটায়ো চাহাবক দীঘল চেলাম দিয়ে।)</poem>}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্‌।—|Good morning. Have you recovered any stolen article on house search?}}<noinclude></noinclude> cj12c9rg54jmv6hq1lbonhbrqg77073