ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.46.0-wmf.21 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা 3 73783 243524 234756 2026-03-28T15:38:33Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন */ নতুন অনুচ্ছেদ 243524 wikitext text/x-wiki {{tmbox | type = notice | image = [[চিত্ৰ:Wikisource-logo-as-3.svg|135px|left]] | imageright = [[চিত্ৰ:Assamese Jaapi.png|135px]] | style = border: 1px blue solid; | textstyle = | text = {{Center|<big>{{#if: {{{1}}} |'''নমস্কাৰ, {{#if: | {{{1}}} | {{BASEPAGENAME}} }}<br/>}}}} {{Center|'''অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ আপোনাক আদৰণি জনাইছোঁ!'''</big><br/><br/> আপোনাৰ আগ্ৰহৰ বাবে ধন্যবাদ। আশা কৰোঁ আপুনি সদায় আমাৰ লগত জড়িত হৈ থাকিব। '''ৱিকিউৎস''' (Wikisource) ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মুক্ত উৎস পাঠৰ এক ডিজিটেল পুথিভঁৰাল। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে লিখনিৰ ভাণ্ডাৰ বা সংকলন তৈয়াৰ কৰা, যাতে যিকোনো ভাষাৰ অনুবাদ আৰু অন্যান্য সম্পৰ্কিত বিষয় আদি ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰিব পাৰি। পূৰ্বতে কেৱল গুৰুত্বপূৰ্ণ ঐতিহাসিক পাঠ্যৰ আৰ্কাইভ সৃষ্টিত মনোনোবেশ কৰা এই প্ৰকল্প বিস্তাৰ হৈ সাধাৰণ সমলৰ পুথিভঁৰালৰ ৰূপ লৈছে। "Project Sourceberg" নামেৰে ২০০৩ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত আৰম্ভ হোৱা প্ৰকল্পটোক সেই বছৰৰে শেষৰফালে "Wikisource" নাম দিয়া হয়। অসমীয়া ভাষাত ৱিকিচৰ্ছ প্ৰকল্পক "ৱিকিউৎস" নাম দিয়া হৈছে। ২০১৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত অসমীয়া ৱিকিউৎসই নিজা উপ-ড'মেইন লাভ কৰে। অসমীয়া ৱিকিউৎসত আপুনি এনে যিকোনো প্ৰকাশিত কামকাজ যোগ কৰিব পাৰে, যিবোৰৰ স্ৰষ্টাজনৰ মৃত্যু ৬০ বছৰ পাৰ হৈছে বা তেওঁৰ লেখাবোৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ আওতালৈ আহিছে। ইয়াত এনে যি কোনো গান, কবিতা, গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, ভ্ৰমণ কাহিনী, চিঠি পত্ৰ, দলিল, পুৰাণ, ভাওনা, ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ, গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাষণ আদি যোগ কৰিব পাৰে। মূল লেখা অসমীয়া ভাষাত ন’হলেও আপুনি ইয়াৰ অসমীয়া অনুবাদ ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে। যিসকল লেখকৰ লিখনি ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে সেইসকলৰ এখন সৰু তালিকা [[ৱিকিউৎস:অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভূক্ত লিখকসমূহৰ তালিকা|অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখকসমূহৰ]] তালিকা চাওক।}}<br/> <center>'''ইয়াৰ উপৰিও ফেচবুকত আমাৰ [https://www.facebook.com/groups/assamwikigroup/ ''Assamese Wikipedia Community''] বুলি এটা আলোচনা গোট আছে। ৱিকিমিডিয়ানসকলক লগ পাবলৈ আপুনিও তাৰ সদস্য হৈ ল'ব পাৰে। '''</center> <center>আশা কৰোঁ ৱিকিউৎসত সম্পাদনা কৰি আৰু এজন ৱিকিমিডিয়ান হোৱাটো উপভোগ কৰিব।<br/> টুইটাৰত "ৱিকিউৎস"ক অনুসৰণ কৰিবলৈ [https://twitter.com/aswikisource ইয়াত ক্লিক কৰক]।</center> | small = / yes | smallimage = none / [[Image:Some image.svg|30px]] | smallimageright = none / [[Image:Some image.svg|30px]] | smalltext = আদৰণি }} — [[সদস্য:AdoroniBot|AdoroniBot]] ([[সদস্য বাৰ্তা:AdoroniBot|বাৰ্তা]]) ১৮:০৮, ১৫ জুন ২০২৫ (IST) <!-- This welcome message is delivered by [[User:AdoroniBot|AdoroniBot]] on behalf of Assamese Wikimedia Community. --> ==মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা ২০২৫-২৬ত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ== [[File:Logo final for the proofreadathon.jpg|right|200px]] নমস্কাৰ ৱিকিসতীৰ্থ ! আপুনি জানি সুখী হ'ব যে ২০২৫ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০২৬ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীলৈকে অসমীয়া ৱিকিউৎসত অনুষ্ঠিত হোৱা [https://w.wiki/HYis মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা] সফলতাৰে সমাপ্ত হৈছে৷ ''ডিজিটাইজেছন আৰু উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস কৰ্মশালা প্ৰকল্প ২০২৫-২৬''ৰ লগত সংগতি ৰাখি অসমীয়া ৱিকিউৎসত আয়োজিত এমাহজোৰা মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতাত সৰ্বমুঠ '''৩৭ খন''' আপুৰুগীয়া আৰু নতুন গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হয়৷ গৌৰৱৰ কথা যে; '''অসমীয়া ৱিকিউৎসৰ ২০গৰাকী স্বেচ্ছাসেৱকে এই প্ৰতিযোগিতাত অংশ লৈ ৩,৩৯২ টা পৃষ্ঠা মুদ্ৰণ সংশোধন কৰে৷''' প্ৰিয় সতীৰ্থ, মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতাৰ এই সাফল্যত আপোনাৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে৷ অতএব, আপুনি আমাৰ ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতাৰ পাত্ৰ৷ আশা কৰোঁ, সমনিষ্ঠা আৰু উদ্যমেৰে আপুনি ভৱিষ্যতেও অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ নিজৰ বহুমূলীয়া বৰঙণি আগবঢ়াই যাব৷ ধন্যবাদেৰে - [[সদস্য:Ishanjyotibora|Ishanjyotibora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Ishanjyotibora|বাৰ্তা]]) ১৫:১৪, ২১ জানুৱাৰী ২০২৬ (IST), সমন্বয়ক, মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা ২০২৫-২৬ ==চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬== প্ৰিয় ৱিকিসতীৰ্থ, আন্তৰিক নমস্কাৰ গ্ৰহণ কৰিব। অহা ৮ মাৰ্চ তাৰিখে গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হ'ব লগা 'চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬'ত আপোনাৰ অংশগ্ৰহণ নিশ্চিতিয়ে আমাক উৎসাহিত কৰিছে। আশাকৰোঁ আগন্তুক সময়ত আমি মিলি-জুলি অসমীয়া ৱিকিউৎসক বহুদূৰ আগুৱাই লৈ যাব পাৰিম। আপোনাৰ অংশগ্ৰহণ আৰু ভৱিষ্যত কৰ্মপন্থা সম্পৰ্কে কিছু যাৱতীয় তথ্য জনাৰ আগ্ৰহেৰে আমি এই ই-মেইলৰ জৰিয়তে আপোনালৈ এখন গুগুল ফৰ্ম পঠিয়াইছোঁ। অহা দুদিনৰ ভিতৰত ফৰ্মখন পূৰ কৰি আমালৈ পঠাবলৈ অনুৰোধ জনালোঁ। লিংক: https://docs.google.com/forms/d/1C-Ne9k25rFIputNbz757hUnE5PH-gFvxicT3ftzVnVA/edit বিনয়েৰে,<br/> [[সদস্য:Ishanjyotibora|ঈশান জ্যোতি বৰা]]<br/> [[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]<br/> [[সদস্য:-chanakyakdas|চাণক্য কুমাৰ দাস]]<br/> আয়োজকমণ্ডলী, চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬ == মুদ্ৰণ সংশোধন == আপুনি মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা কেইখনমান পৃষ্ঠাত থাওকতে চকুত পৰা ত্ৰুটি কিছুমান শুধৰাই দিছো। অনুগ্ৰহ কৰি পাৰ্থক্যখিনিত এবাৰ চকু ফুৰাবচোন। [[সদস্য:Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Babulbaishya|বাৰ্তা]]) ২১:০৮, ২৮ মাৰ্চ ২০২৬ (IST) mqch15q6sp8tv2t8i84qxxkevnfnkgu 243568 243524 2026-03-29T00:55:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন */ উত্তৰ 243568 wikitext text/x-wiki {{tmbox | type = notice | image = [[চিত্ৰ:Wikisource-logo-as-3.svg|135px|left]] | imageright = [[চিত্ৰ:Assamese Jaapi.png|135px]] | style = border: 1px blue solid; | textstyle = | text = {{Center|<big>{{#if: {{{1}}} |'''নমস্কাৰ, {{#if: | {{{1}}} | {{BASEPAGENAME}} }}<br/>}}}} {{Center|'''অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ আপোনাক আদৰণি জনাইছোঁ!'''</big><br/><br/> আপোনাৰ আগ্ৰহৰ বাবে ধন্যবাদ। আশা কৰোঁ আপুনি সদায় আমাৰ লগত জড়িত হৈ থাকিব। '''ৱিকিউৎস''' (Wikisource) ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মুক্ত উৎস পাঠৰ এক ডিজিটেল পুথিভঁৰাল। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে লিখনিৰ ভাণ্ডাৰ বা সংকলন তৈয়াৰ কৰা, যাতে যিকোনো ভাষাৰ অনুবাদ আৰু অন্যান্য সম্পৰ্কিত বিষয় আদি ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰিব পাৰি। পূৰ্বতে কেৱল গুৰুত্বপূৰ্ণ ঐতিহাসিক পাঠ্যৰ আৰ্কাইভ সৃষ্টিত মনোনোবেশ কৰা এই প্ৰকল্প বিস্তাৰ হৈ সাধাৰণ সমলৰ পুথিভঁৰালৰ ৰূপ লৈছে। "Project Sourceberg" নামেৰে ২০০৩ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত আৰম্ভ হোৱা প্ৰকল্পটোক সেই বছৰৰে শেষৰফালে "Wikisource" নাম দিয়া হয়। অসমীয়া ভাষাত ৱিকিচৰ্ছ প্ৰকল্পক "ৱিকিউৎস" নাম দিয়া হৈছে। ২০১৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত অসমীয়া ৱিকিউৎসই নিজা উপ-ড'মেইন লাভ কৰে। অসমীয়া ৱিকিউৎসত আপুনি এনে যিকোনো প্ৰকাশিত কামকাজ যোগ কৰিব পাৰে, যিবোৰৰ স্ৰষ্টাজনৰ মৃত্যু ৬০ বছৰ পাৰ হৈছে বা তেওঁৰ লেখাবোৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ আওতালৈ আহিছে। ইয়াত এনে যি কোনো গান, কবিতা, গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, ভ্ৰমণ কাহিনী, চিঠি পত্ৰ, দলিল, পুৰাণ, ভাওনা, ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ, গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাষণ আদি যোগ কৰিব পাৰে। মূল লেখা অসমীয়া ভাষাত ন’হলেও আপুনি ইয়াৰ অসমীয়া অনুবাদ ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে। যিসকল লেখকৰ লিখনি ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে সেইসকলৰ এখন সৰু তালিকা [[ৱিকিউৎস:অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভূক্ত লিখকসমূহৰ তালিকা|অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখকসমূহৰ]] তালিকা চাওক।}}<br/> <center>'''ইয়াৰ উপৰিও ফেচবুকত আমাৰ [https://www.facebook.com/groups/assamwikigroup/ ''Assamese Wikipedia Community''] বুলি এটা আলোচনা গোট আছে। ৱিকিমিডিয়ানসকলক লগ পাবলৈ আপুনিও তাৰ সদস্য হৈ ল'ব পাৰে। '''</center> <center>আশা কৰোঁ ৱিকিউৎসত সম্পাদনা কৰি আৰু এজন ৱিকিমিডিয়ান হোৱাটো উপভোগ কৰিব।<br/> টুইটাৰত "ৱিকিউৎস"ক অনুসৰণ কৰিবলৈ [https://twitter.com/aswikisource ইয়াত ক্লিক কৰক]।</center> | small = / yes | smallimage = none / [[Image:Some image.svg|30px]] | smallimageright = none / [[Image:Some image.svg|30px]] | smalltext = আদৰণি }} — [[সদস্য:AdoroniBot|AdoroniBot]] ([[সদস্য বাৰ্তা:AdoroniBot|বাৰ্তা]]) ১৮:০৮, ১৫ জুন ২০২৫ (IST) <!-- This welcome message is delivered by [[User:AdoroniBot|AdoroniBot]] on behalf of Assamese Wikimedia Community. --> ==মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা ২০২৫-২৬ত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ== [[File:Logo final for the proofreadathon.jpg|right|200px]] নমস্কাৰ ৱিকিসতীৰ্থ ! আপুনি জানি সুখী হ'ব যে ২০২৫ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০২৬ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীলৈকে অসমীয়া ৱিকিউৎসত অনুষ্ঠিত হোৱা [https://w.wiki/HYis মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা] সফলতাৰে সমাপ্ত হৈছে৷ ''ডিজিটাইজেছন আৰু উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস কৰ্মশালা প্ৰকল্প ২০২৫-২৬''ৰ লগত সংগতি ৰাখি অসমীয়া ৱিকিউৎসত আয়োজিত এমাহজোৰা মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতাত সৰ্বমুঠ '''৩৭ খন''' আপুৰুগীয়া আৰু নতুন গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হয়৷ গৌৰৱৰ কথা যে; '''অসমীয়া ৱিকিউৎসৰ ২০গৰাকী স্বেচ্ছাসেৱকে এই প্ৰতিযোগিতাত অংশ লৈ ৩,৩৯২ টা পৃষ্ঠা মুদ্ৰণ সংশোধন কৰে৷''' প্ৰিয় সতীৰ্থ, মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতাৰ এই সাফল্যত আপোনাৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে৷ অতএব, আপুনি আমাৰ ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতাৰ পাত্ৰ৷ আশা কৰোঁ, সমনিষ্ঠা আৰু উদ্যমেৰে আপুনি ভৱিষ্যতেও অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ নিজৰ বহুমূলীয়া বৰঙণি আগবঢ়াই যাব৷ ধন্যবাদেৰে - [[সদস্য:Ishanjyotibora|Ishanjyotibora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Ishanjyotibora|বাৰ্তা]]) ১৫:১৪, ২১ জানুৱাৰী ২০২৬ (IST), সমন্বয়ক, মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা ২০২৫-২৬ ==চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬== প্ৰিয় ৱিকিসতীৰ্থ, আন্তৰিক নমস্কাৰ গ্ৰহণ কৰিব। অহা ৮ মাৰ্চ তাৰিখে গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হ'ব লগা 'চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬'ত আপোনাৰ অংশগ্ৰহণ নিশ্চিতিয়ে আমাক উৎসাহিত কৰিছে। আশাকৰোঁ আগন্তুক সময়ত আমি মিলি-জুলি অসমীয়া ৱিকিউৎসক বহুদূৰ আগুৱাই লৈ যাব পাৰিম। আপোনাৰ অংশগ্ৰহণ আৰু ভৱিষ্যত কৰ্মপন্থা সম্পৰ্কে কিছু যাৱতীয় তথ্য জনাৰ আগ্ৰহেৰে আমি এই ই-মেইলৰ জৰিয়তে আপোনালৈ এখন গুগুল ফৰ্ম পঠিয়াইছোঁ। অহা দুদিনৰ ভিতৰত ফৰ্মখন পূৰ কৰি আমালৈ পঠাবলৈ অনুৰোধ জনালোঁ। লিংক: https://docs.google.com/forms/d/1C-Ne9k25rFIputNbz757hUnE5PH-gFvxicT3ftzVnVA/edit বিনয়েৰে,<br/> [[সদস্য:Ishanjyotibora|ঈশান জ্যোতি বৰা]]<br/> [[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]<br/> [[সদস্য:-chanakyakdas|চাণক্য কুমাৰ দাস]]<br/> আয়োজকমণ্ডলী, চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬ == মুদ্ৰণ সংশোধন == আপুনি মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা কেইখনমান পৃষ্ঠাত থাওকতে চকুত পৰা ত্ৰুটি কিছুমান শুধৰাই দিছো। অনুগ্ৰহ কৰি পাৰ্থক্যখিনিত এবাৰ চকু ফুৰাবচোন। [[সদস্য:Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Babulbaishya|বাৰ্তা]]) ২১:০৮, ২৮ মাৰ্চ ২০২৬ (IST) :ঠিক আছে। ধন্যবাদ [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ০৬:২৫, ২৯ মাৰ্চ ২০২৬ (IST) 70m89fukcukaygp6ic6to4hi17k777z পৃষ্ঠা:সিদ্ধি লাভ.pdf/১০১ 104 79952 243636 218468 2026-03-29T08:20:42Z JyotiPN 1603 /* সমস্যা থকা */ 243636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="JyotiPN" /></noinclude>বন্তি সাহিত্য মন্দিৰ মৰিনী সাহিত্য সুখি, নাটিকা, প্ৰহসন, উপন্যাস, গ পুথিৰ প্ৰকাশক অসমৰ অন্যতম সাহিত্য-অ তলত লিখা কিতাপ আমাৰ ওচৰত পৰি :-- নামঘোষা (পকেট ) শ্ৰীযুতা শঙ্খধ্বনি (উদ্দীপনাময়ী কবি মহাৰাজ নৰনাৰায়ণ শ্ৰী যুব সাহিত্য সভাৰ দ্বাৰ! সাৰ্থ সাৰথি ( নাকি ) শৰাই ঘাট টি টিহেই (প্ৰহসন) অসমীয়া সংকীৰ্তন মালা ভাৰত শাসন নীতি ৰাজস্থানৰ গল (সাহিত্য সভাৰ দ্বাৰা পুৰস্কৃত) প্ৰতিধ্বনি (বাচনীয়া কবিতা সহাৰ) বেদেনা ৰহস্য (প্ৰহসন) সিদ্ধিলাভ (নাটিকা ) শ্ৰীযুত নবেন্দ্ৰনাথ ব C লবাব বেজবৰুৱ শ্ৰীযুত বিনন্দচন্দ্ৰ বৰুন। নৰেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা ৰঙ্গালি বিহুৰ বিৱান বৰদৈচিলা বহি সাহিত্য মন্দিৰৰ উৎকষ্ট সংগত।<noinclude></noinclude> oxse0qc31pifonff1eydrsqb4io4qgt সূচী:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf 106 85575 243617 240209 2026-03-29T07:07:38Z Babulbaishya 104 243617 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ |Language=as |Volume= |Edition=৬ষ্ঠ |Author=সন্মিলিত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor=হৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=বৰকটকী কোম্পানী |Address=যোৰহাট |Year=1928 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=V |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} ivjnttf9t8r7ldwyjv6d64bhbx6x6ru সূচী:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf 106 86081 243584 237641 2026-03-29T03:46:52Z JyotiPN 1603 243584 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=পৰাচিত (সামাজিক নাটক) |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত |Address=যোৰহাট |Year=1917 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks={{Auxiliary Table of Contents|width=300px| * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ষষ্ঠ অঙ্ক|ষষ্ঠ অঙ্ক]] }} |Notes=তৃতীয় অঙ্কৰ প্ৰথম পৃষ্ঠা নাই। {{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 9s4a97ze0dv0lf64g0rxg5klmzqc9s0 243588 243584 2026-03-29T03:55:49Z JyotiPN 1603 243588 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=পৰাচিত (সামাজিক নাটক) |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত |Address=যোৰহাট |Year=1917 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks={{Auxiliary Table of Contents|width=300px| * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] }} |Notes=তৃতীয় অঙ্কৰ প্ৰথম পৃষ্ঠা নাই। {{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 4c312rnpaj90l3zjrzjyssebml2uv9u 243634 243588 2026-03-29T08:13:41Z JyotiPN 1603 243634 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=পৰাচিত (সামাজিক নাটক) |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত |Address=যোৰহাট |Year=1917 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=V |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks={{Auxiliary Table of Contents|width=300px| * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] }} |Notes=তৃতীয় অঙ্কৰ প্ৰথম পৃষ্ঠা নাই। {{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 4lrqmijjpy460kkcik1xa907vyln4ar ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ ২০২৬/কিতাপৰ তালিকা 4 86537 243544 242820 2026-03-28T17:24:54Z JyotiPN 1603 243544 wikitext text/x-wiki ==নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা== ; Completed # [[সূচী:গল্প-লহৰি.pdf|'''গল্প-লহৰি''']] (সম্পূৰ্ণ - প্ৰয়াসী) # [[সূচী:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf|'''সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:নাৰদ চৰিত্ৰ.pdf|'''নাৰদ চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:গুৰু-দক্ষিণা.djvu|'''গুৰু-দক্ষিণা''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:বাৰাহ-চৰিত্ৰ.pdf |'''বাৰাহ-চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:পাশা পৰ্ব্ব.pdf|'''পাশা পৰ্ব্ব''']] (সম্পূৰ্ণ - সুস্মিতা লেখাৰু) # [[সূচী:ৰত্নাকৰ.pdf |'''ৰত্নাকৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - দিম্পল) # [[সূচী:তৰুণৰাম ফুকন.pdf|'''তৰুণৰাম ফুকন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা বৰুৱা) # [[সূচী:ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf|'''ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা) # [[সূচী:সিদ্ধি লাভ.pdf|'''সিদ্ধি লাভ''']] (সম্পূৰ্ণ- নৰুনা ) # [[সূচী:বুকাৰ ৱাচিংটন.pdf|'''বুকাৰ ৱাচিংটন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা ) # [[সূচী:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬.djvu|'''ভাৰত-বুৰঞ্জী (১৯৩৬)''']] (সম্পূৰ্ণ- সুস্মিতা লেখাৰু ) # [[সূচী:শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা.pdf|'''শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা''']] ( সম্পূৰ্ণ- জ্যোতি চিৰিং ) # [[সূচী:লৱ-কুশ.pdf|'''লৱ-কুশ''']] (সুস্মিতা লেখাৰু - সম্পূৰ্ণ) ;incomplete # [[সূচী:শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা.pdf|'''শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা''']] (দিম্পল - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি.pdf|'''শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি''']] (ঋষি- অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf|'''পৰাচিত (সামাজিক নাটক)''']] (প্ৰাণজ্যোতি) # [[সূচী:সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ).pdf|'''সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ)''']] (প্ৰয়াসী - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:নতুন পাঠ.pdf|'''নতুন পাঠ''']] (অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf|'''দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ''']] (অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:অসম বুৰঞ্জী.djvu|'''অসম বুৰঞ্জী''']] (নৰুনা - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu|'''ভক্তি-প্ৰেমাৱলী''']] # [[সূচী:মূৰ্খ-শতক.pdf|'''মূৰ্খ-শতক''']] # [[সূচী:অৰুনোদই ধলফাট.pdf|'''অৰুনোদই ধলফাট''']] # [[সূচী:শিশু - মহাভাৰত.djvu|'''শিশু - মহাভাৰত''']] # [[সূচী:অভীষ্ট-পুৰাণ.pdf|'''অভীষ্ট-পুৰাণ''']] # [[সূচী:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf|'''অসম-বুৰঞ্জী পাঠ''']] ;to be done # [[সূচী:কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা).pdf |'''কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা)''']] # [[সূচী:প্ৰভাত (আলোচনী).pdf|'''প্ৰভাত (আলোচনী)''']] # [[সূচী:কামৰূপৰ বুৰঞ্জী.pdf|'''কামৰূপৰ বুৰঞ্জী''']] [[শ্ৰেণী:GLAM]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] d3igcufq3ascp6ya9m8j1f7ua56ualz 243635 243544 2026-03-29T08:17:33Z JyotiPN 1603 /* নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা */ 243635 wikitext text/x-wiki ==নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা== ; Completed # [[সূচী:গল্প-লহৰি.pdf|'''গল্প-লহৰি''']] (সম্পূৰ্ণ - প্ৰয়াসী) # [[সূচী:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf|'''সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:নাৰদ চৰিত্ৰ.pdf|'''নাৰদ চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:গুৰু-দক্ষিণা.djvu|'''গুৰু-দক্ষিণা''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:বাৰাহ-চৰিত্ৰ.pdf |'''বাৰাহ-চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:পাশা পৰ্ব্ব.pdf|'''পাশা পৰ্ব্ব''']] (সম্পূৰ্ণ - সুস্মিতা লেখাৰু) # [[সূচী:ৰত্নাকৰ.pdf |'''ৰত্নাকৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - দিম্পল) # [[সূচী:তৰুণৰাম ফুকন.pdf|'''তৰুণৰাম ফুকন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা বৰুৱা) # [[সূচী:ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf|'''ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা) # [[সূচী:সিদ্ধি লাভ.pdf|'''সিদ্ধি লাভ''']] (সম্পূৰ্ণ- নৰুনা ) # [[সূচী:বুকাৰ ৱাচিংটন.pdf|'''বুকাৰ ৱাচিংটন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা ) # [[সূচী:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬.djvu|'''ভাৰত-বুৰঞ্জী (১৯৩৬)''']] (সম্পূৰ্ণ- সুস্মিতা লেখাৰু ) # [[সূচী:শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা.pdf|'''শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা''']] ( সম্পূৰ্ণ- জ্যোতি চিৰিং ) # [[সূচী:লৱ-কুশ.pdf|'''লৱ-কুশ''']] (সুস্মিতা লেখাৰু - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf|'''পৰাচিত (সামাজিক নাটক)''']] (সম্পূৰ্ণ- প্ৰাণজ্যোতি) ;incomplete # [[সূচী:শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা.pdf|'''শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা''']] (দিম্পল - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি.pdf|'''শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি''']] (ঋষি- অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ).pdf|'''সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ)''']] (প্ৰয়াসী - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:নতুন পাঠ.pdf|'''নতুন পাঠ''']] (অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf|'''দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ''']] (অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:অসম বুৰঞ্জী.djvu|'''অসম বুৰঞ্জী''']] (নৰুনা - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu|'''ভক্তি-প্ৰেমাৱলী''']] # [[সূচী:মূৰ্খ-শতক.pdf|'''মূৰ্খ-শতক''']] # [[সূচী:অৰুনোদই ধলফাট.pdf|'''অৰুনোদই ধলফাট''']] # [[সূচী:শিশু - মহাভাৰত.djvu|'''শিশু - মহাভাৰত''']] # [[সূচী:অভীষ্ট-পুৰাণ.pdf|'''অভীষ্ট-পুৰাণ''']] # [[সূচী:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf|'''অসম-বুৰঞ্জী পাঠ''']] ;to be done # [[সূচী:কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা).pdf |'''কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা)''']] # [[সূচী:প্ৰভাত (আলোচনী).pdf|'''প্ৰভাত (আলোচনী)''']] # [[সূচী:কামৰূপৰ বুৰঞ্জী.pdf|'''কামৰূপৰ বুৰঞ্জী''']] [[শ্ৰেণী:GLAM]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] bjnlon5kp4pd34k0a7rqnky3bbtiku1 পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১ 104 86566 243518 241384 2026-03-28T15:24:22Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 243518 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude><noinclude></noinclude> nhbd7612rr55r4d3cjy4dbphyf3ywva 243521 243518 2026-03-28T15:28:56Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243521 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Dhr|1em}} [[File:Cover Page Omar Tirtho.png|center|400px]]<noinclude></noinclude> 6itsglkecdwcck7di82u1lrsa7p6ut4 243522 243521 2026-03-28T15:29:14Z Babulbaishya 104 243522 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Dhr|1em}} [[File:Cover Page Omar Tirtho.png|center|350px]]<noinclude></noinclude> l9100fmzwo70mhiy31km23bxh65wqu1 পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/২ 104 86567 243525 241393 2026-03-28T15:40:09Z Babulbaishya 104 243525 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Multicol|line=1px solid black}}প্রকাশক শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড স ৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬ , তৃতীয় স স্কৰণ বেচ-৩ টকা {{Multicol-break}} ৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল {{Multicol-end}} {{vertical line}}<noinclude></noinclude> sa76m2cm92os880b0m9blsehoghig5e 243526 243525 2026-03-28T15:40:27Z Babulbaishya 104 [[Special:Contributions/Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[User talk:Babulbaishya|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/243525|243525]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 243526 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Multicol|line=1px solid black}}প্রকাশক শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড স ৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬ , তৃতীয় স স্কৰণ বেচ-৩ টকা {{Multicol-break}} ৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> d5b60ekqrfr9zm5vdqqp408hbjbma8p 243527 243526 2026-03-28T15:43:08Z Babulbaishya 104 243527 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Multicol}} <poem>:::প্রকাশক শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড স ৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem> {{Dhr|8em}} তৃতীয় স স্কৰণ {{Dhr|7em}} বেচ-৩ টকা {{Multicol-break}} ৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> 3ie9q2xj0ptwcvhl7gr7ix56t5ym6c9 243528 243527 2026-03-28T15:44:11Z Babulbaishya 104 243528 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Multicol}} <poem>:::প্রকাশক শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড স ৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem> {{Dhr|8em}} তৃতীয় স স্কৰণ {{Dhr|7em}} বেচ-৩ টকা {{Multicol-break}} {{Dhr|18em}} <poem>:৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল</poem> {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> d9fmpus61f68cp5oaps0d895zpuoo5p 243529 243528 2026-03-28T15:44:58Z Babulbaishya 104 243529 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Multicol}} <poem>:::প্রকাশক শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ '''আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড সন্''' ৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem> {{Dhr|8em}} তৃতীয় স স্কৰণ {{Dhr|7em}} বেচ-৩ টকা {{Multicol-break}} {{Dhr|22em}} <poem>:৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল</poem> {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> 5etsb6eh2qrahnc93263743l43u06lk পৃষ্ঠা:নাৰদ চৰিত্ৰ.pdf/১০ 104 86621 243620 237841 2026-03-29T07:22:37Z Babulbaishya 104 243620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|{{rh|১০|নাৰদ-চৰিত্ৰ ৷|}} (সাপৰ নাই সৰু)}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>আগত সুকৰ জাই পাছত চাণ্ডাল। নাৰদে বোলন্ত মোৰ লিখিল কপাল॥ পূৰ্ব্ব জন্মে মই সদ কৰ্ম্ম নকৰিলোঁ। সেকাৰণে গুৰু মই চাণ্ডালক পালোঁ॥ সংক্ষেপে কহিলোঁ বাহুল্যক পৰিহৰি। লক্ষ মুখে কহিব নোৱাৰু ওৰ কৰি॥ বোলে বিষ্ণু দাসে সবে এড়ি আন কাম। সমাজিক লোকে ডাকি বোলা ৰাম ৰাম॥</poem> {{Block center/e}} {{Rule|5em}} {{center|{{X-larger|শ্লোক।}}}} {{Block center/s}}<poem>সিদ্ধ স্বৰুপং সিদ্ধাদ্যং সিদ্ধ বীজ সনাতনং। প্ৰসীদ সিদ্ধিদং সান্তং সিদ্ধানাঞ্চ গুৰোগুৰুং॥</poem>{{Block center/e}} {{center|{{X-larger|পদ।}}}} {{Block center|<poem>নাৰদ বদতি শুনা ঐ বাপু চাণ্ডাল। মোৰ কপালে যে তোমাক পাইলোঁ লাগ॥ গুৰু বোলি মই পুণ্য মাণিলোঁ তোমাক। হৰি নাম মহামন্ত্ৰ দিয়োক আমাক॥</poem>}}<noinclude></noinclude> c6hx3o1lzxdi6e536xr0yj293z5bo18 পৃষ্ঠা:নাৰদ চৰিত্ৰ.pdf/১১ 104 86622 243621 238226 2026-03-29T07:23:41Z Babulbaishya 104 243621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||নাৰদ-চৰিত্ৰ।|১১}} {{center|( গুৰুৰ নাই সৰু )}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center|<poem> চাণ্ডাল বদতি ঋষি শুনিয়ো বচন। তোমাৰ আমাৰ যে কিসৰ সম্ভাষণ॥৫৬॥ কৰ্ণে নুশুনোঁ মই কাহাঁক বোলে হৰি। নজানোঁ ইটো কথা শিকাওঁ কেনকৰি॥ জাতিত চাণ্ডাল চুইব নহয় জজ্ঞ। কি মতে হৰিব কথা শিকা বোঁহোঁ তোক॥ নাৰদ বদতি মোক দিয়ো হৰি নাম। হে! চাণ্ডাল বাপ মইক ৰহোঁ প্ৰণাম॥৮৪॥ কৃষ্ণ—আগত মই কৰিছোঁ অঙ্গিকাৰ। কিমতে সত্য নষ্ট হইবেক আমাৰ॥ সত্য নষ্ট ভৈলে বংশ পৰে নৰ কত। হৰিনাম ললে সব জাই বৈকুণ্ঠক॥ চাণ্ডাল বদতি মোত দোষ নাহি কয়। তুমি পুন্যু শুনি আছোঁ ব্ৰহ্মাৰ তনয়॥ আমি পুন্যু চাণ্ডাল কুলত হীনজাতি। সপ্ত জনমক লাগি ৰহিব কুক্ষাতি॥ জ্ঞাতি কুটুম্বেও তোক মোক হাসি বোঁক। কিমতে হৰি কথা শিকাই বহোঁ তোক॥</poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> tk5z2hw1dap8fsw97opklk2cmpypx5v পৃষ্ঠা:নাৰদ চৰিত্ৰ.pdf/১৪ 104 86625 243619 237978 2026-03-29T07:20:52Z Babulbaishya 104 243619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৪|নাৰদ-চৰিত্ৰ ৷|}} {{center|ব্রাহ্মণক দেখিলেই বেদ আলাপন কৰিব লাগে।}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> নাৰদে কহিলা পাছে হৰি নাম যত৷ চাণ্ডালৰ বেসে হবি জপিলা কৰ্ণত৷। যেতিক্ষণে নাৰদৰ কৰ্ণত জপিলা। নাৰদৰ বংশ সব বৈকুণ্ঠে চলিলা॥ প্রেতঙ্গ হৈছিল নাৰদৰ বংশ যত। চতুর্ভূজ ৰূপে সব ৰৈলা বৈকুণ্ঠত॥ চাণ্ডাল বদতি ঋষি শুনিয়ো আতাই। সেহি কুণ্ডে পুনৰ্ব্বাৰ জল আহা চাই॥ নমিল নাৰদে পাছে কৃষ্ণৰ চৰণ ৷ পাছে নাৰায়ণে তৈতে ভৈলা অন্তৰ্ধ্যান॥ সেহি কুণ্ডে গৈয়া নাৰদে আচন্ত চাই। দেখে তাৰ বংশ সব বৈকুণ্ঠক জাই৷৷ দেখি নাৰদৰ পাছে হৰ্ষ ভৈলা মন। গুৰুৰ পাসক লাগি কৰিলা গমন৷৷ ধৰ্ম্মতো নাহিকে শ্রেষ্ঠ বিনে হৰি নাম। জানি কৃষ্ণ পাৱে ধৰি বোলা ৰাম ৰাম৷৷</poem> {{Rule|5em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> bh9wlzuzob7q08ebow52joe0evg797n পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৫ 104 86635 243616 237647 2026-03-29T07:03:14Z JyotiPN 1603 243616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''ভাৱৰীয়াসকলৰ নাম।'''}}}} {{center|'''মুনিহ'''}} {{Block center/s}}<poem> {| |- |চম্পক<br/>কৃষ্ণৰাম<br/>গঙ্গাৰাম<br/>পুনাৰাম<br/>মোলোকা<br/>কঁটীয়া<br/>ফজলুৰ ৰহমান<br/>{{gap}}দুৰ্গানাথ<br/>বিড্‌চন<br/>চন্দ্ৰকান্ত<br/>{{gap}}ডম্বৰু<br/>ভোকোন্দাই<br/>গোলাই<br/>ধনেশ্বৰ<br/>গোলোক<br/>{{gap}}মনবৰ<br/>জয়নাথ |{{gap}} |...{{gap}}...<br/>...{{gap}}...<br/>...{{gap}}...<br/>...{{gap}}...<br/>...{{gap}}...<br/>...{{gap}}...<br/>{{brace2|3|r}}...<br/>...{{gap}}...<br/>...{{gap}}...<br/>{{brace2|3|r}}...{{gap}}...<br/>...{{gap}}...<br/>...{{gap}}...<br/>{{brace2|3|r}}...{{gap}}...<br/> |{{gap}} |এজন কেৰেণী।<br/>চম্পকৰ মাজু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ সৰু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ পুতেক।<br/>চম্পকৰ অফিচৰ পিয়ন।<br/>চম্পকৰ বনুৱা চাকৰ।{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ উকীল।{{gap}}<br/>মহকুমাধিপতি।<br/>চম্পকৰ উকীল।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ সাক্ষী।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ চাকৰ।<br/>এজন আৰ্জ্জি-মহৰী।<br/>চম্পকৰ সাক্ষী।<br/>এজন পেস্কাৰ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ovmi06lr993qov57qr63aw8ss93qec5 243618 243616 2026-03-29T07:15:10Z JyotiPN 1603 243618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''ভাৱৰীয়াসকলৰ নাম।'''}}}} {{center|'''মুনিহ'''}} {{Block center/s}}<poem> {| |- |চম্পক<br/>কৃষ্ণৰাম<br/>গঙ্গাৰাম<br/>পুনাৰাম<br/>মোলোকা<br/>কঁটীয়া<br/>ফজলুৰ ৰহমান<br/>{{gap}}<br/>দুৰ্গানাথ<br/>বিড্‌চন<br/>চন্দ্ৰকান্ত<br/>ডম্বৰু<br/>{{gap}}<br/>ভোকোন্দাই<br/>গোলাই<br/>ধনেশ্বৰ<br/>গোলোক<br/>{{gap}}<br/>মনবৰ<br/>জয়নাথ |{{gap}} |...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}...{{gap}}...<br/>...{{gap}}...<br/>...{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}...{{gap}}...<br/>...{{gap}}... |{{gap}} |এজন কেৰেণী।<br/>চম্পকৰ মাজু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ সৰু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ পুতেক।<br/>চম্পকৰ অফিচৰ পিয়ন।<br/>চম্পকৰ বনুৱা চাকৰ।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ উকীল।<br/>{{gap}}<br/>মহকুমাধিপতি।<br/>চম্পকৰ উকীল।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ সাক্ষী।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ চাকৰ।<br/>এজন আৰ্জ্জি-মহৰী।<br/>{{gap}}<br/>চম্পকৰ সাক্ষী।<br/>{{gap|3em}}<br/>এজন পেস্কাৰ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> sojd5aijqcqwx8sio3do4d0s69fzjey 243622 243618 2026-03-29T07:28:47Z JyotiPN 1603 243622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''ভাৱৰীয়াসকলৰ নাম।'''}}}} {{center|'''মুনিহ'''}} {{Block center/s}}<poem> {| |- |চম্পক<br/>কৃষ্ণৰাম<br/>গঙ্গাৰাম<br/>পুনাৰাম<br/>মোলোকা<br/>কঁটীয়া<br/>ফজলুৰ ৰহমান<br/>{{gap}}<br/>দুৰ্গানাথ<br/>বিড্‌চন<br/>চন্দ্ৰকান্ত<br/>ডম্বৰু<br/>{{gap}}<br/>ভোকোন্দাই<br/>গোলাই<br/>ধনেশ্বৰ<br/>গোলোক<br/>{{gap}}<br/>মনবৰ<br/>জয়নাথ |{{gap}} |...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |এজন কেৰেণী।<br/>চম্পকৰ মাজু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ সৰু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ পুতেক।<br/>চম্পকৰ অফিচৰ পিয়ন।<br/>চম্পকৰ বনুৱা চাকৰ।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ উকীল।<br/>{{gap}}<br/>মহকুমাধিপতি।<br/>চম্পকৰ উকীল।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ সাক্ষী।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ চাকৰ।<br/>এজন আৰ্জ্জি-মহৰী।<br/><br/>চম্পকৰ সাক্ষী।<br/>{{gap|4em}}<br/>এজন পেস্কাৰ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> q1apx07io0b9o3nnpeys4krebici4hy 243623 243622 2026-03-29T07:29:49Z JyotiPN 1603 243623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''ভাৱৰীয়াসকলৰ নাম।'''}}}} {{center|'''মুনিহ'''}} {{Block center/s}}<poem> {| |- |চম্পক<br/>কৃষ্ণৰাম<br/>গঙ্গাৰাম<br/>পুনাৰাম<br/>মোলোকা<br/>কঁটীয়া<br/>ফজলুৰ ৰহমান<br/>{{gap}}<br/>দুৰ্গানাথ<br/>বিড্‌চন<br/>চন্দ্ৰকান্ত<br/>ডম্বৰু<br/>{{gap}}<br/>ভোকোন্দাই<br/>গোলাই<br/>ধনেশ্বৰ<br/>গোলোক<br/>{{gap}}<br/>মনবৰ<br/>জয়নাথ |{{gap}} |...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |এজন কেৰেণী।<br/>চম্পকৰ মাজু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ সৰু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ পুতেক।<br/>চম্পকৰ অফিচৰ পিয়ন।<br/>চম্পকৰ বনুৱা চাকৰ।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ উকীল।<br/>{{gap}}<br/>মহকুমাধিপতি।<br/>চম্পকৰ উকীল।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ সাক্ষী।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ চাকৰ।<br/>এজন আৰ্জ্জি-মহৰী।<br/>{{gap}}<br/>চম্পকৰ সাক্ষী।<br/>{{gap|4em}}<br/>এজন পেস্কাৰ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ji413x8ixczrukdaiqbkn03ci9g5nam 243624 243623 2026-03-29T07:35:17Z JyotiPN 1603 243624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''ভাৱৰীয়াসকলৰ নাম।'''}}}} {{center|'''মুনিহ'''}} {{Block center/s}}<poem> {| |- |চম্পক<br/>কৃষ্ণৰাম<br/>গঙ্গাৰাম<br/>পুনাৰাম<br/>মোলোকা<br/>কঁটীয়া<br/>ফজলুৰ ৰহমান<br/>{{gap}}<br/>{{gap|3em}}দুৰ্গানাথ<br/>বিড্‌চন<br/>চন্দ্ৰকান্ত<br/>{{gap}}ডম্বৰু<br/>{{gap}}<br/>ভোকোন্দাই<br/>গোলাই<br/>ধনেশ্বৰ<br/>{{gap}}গোলোক<br/>{{gap}}<br/>{{gap|3em}}মনবৰ<br/>জয়নাথ |{{gap}} |...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |এজন কেৰেণী।<br/>চম্পকৰ মাজু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ সৰু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ পুতেক।<br/>চম্পকৰ অফিচৰ পিয়ন।<br/>চম্পকৰ বনুৱা চাকৰ।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ উকীল।<br/>{{gap}}<br/>মহকুমাধিপতি।<br/>চম্পকৰ উকীল।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ সাক্ষী।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ চাকৰ।<br/>এজন আৰ্জ্জি-মহৰী।<br/>{{gap}}<br/>চম্পকৰ সাক্ষী।<br/>{{gap|4em}}<br/>এজন পেস্কাৰ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> lxpxzuaazqfpfl4zbxdhs4ox4katdq9 243625 243624 2026-03-29T07:36:51Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''ভাৱৰীয়াসকলৰ নাম।'''}}}} {{center|'''মুনিহ'''}} {{Block center/s}}<poem> {| |- |চম্পক<br/>কৃষ্ণৰাম<br/>গঙ্গাৰাম<br/>পুনাৰাম<br/>মোলোকা<br/>কঁটীয়া<br/>ফজলুৰ ৰহমান<br/>{{gap}}<br/>{{gap|3em}}দুৰ্গানাথ<br/>বিড্‌চন<br/>চন্দ্ৰকান্ত<br/>{{gap}}ডম্বৰু<br/>{{gap}}<br/>ভোকোন্দাই<br/>গোলাই<br/>ধনেশ্বৰ<br/>{{gap}}গোলোক<br/>{{gap}}<br/>{{gap|3em}}মনবৰ<br/>জয়নাথ |{{gap}} |...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{brace2|4|r}}{{gap|3em}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |এজন কেৰেণী।<br/>চম্পকৰ মাজু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ সৰু ভায়েক।<br/>চম্পকৰ পুতেক।<br/>চম্পকৰ অফিচৰ পিয়ন।<br/>চম্পকৰ বনুৱা চাকৰ।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ উকীল।<br/>{{gap}}<br/>মহকুমাধিপতি।<br/>চম্পকৰ উকীল।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ সাক্ষী।<br/>{{gap}}<br/>গঙ্গাৰামৰ চাকৰ।<br/>এজন আৰ্জ্জি-মহৰী।<br/>{{gap}}<br/>চম্পকৰ সাক্ষী।<br/>{{gap|4em}}<br/>এজন পেস্কাৰ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> l90id70qi2q3yc5rc1fs7ypc4r1e0az পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৬ 104 86636 243626 237648 2026-03-29T07:55:50Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||(৵৽)|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> {| |- |মুনীন্দ্ৰ<br/>পুনাই |{{gap}} |...{{gap}}{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |এজন দাৰোগা।<br/>এটা টেকেলা।</poem> {{center|<poem>ডাক্তৰ, কম্পাউণ্ডাৰ, বাটৰুৱা, দুটা কানীয়া আৰু জেইলাৰ প্ৰভৃতি।</poem>}} {{center|''' তিৰোতা '''}} <poem> {| |- |প্ৰভাৱতী<br/>লাৱণ্য |{{gap}} |...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |চম্পকৰ ঘৈণীয়েক।<br/>কৃষ্ণৰামৰ ঘৈণীয়েক।</poem> {{Block center/e}}<noinclude></noinclude> jibdvfer97jpbyjdemj44ewmw5ii05u 243627 243626 2026-03-29T07:56:28Z JyotiPN 1603 243627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||(৵৽)|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> {| |- |মুনীন্দ্ৰ<br/>পুনাই |{{gap}} |...{{gap}}{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |এজন দাৰোগা।<br/>এটা টেকেলা।</poem> {{center|<poem>ডাক্তৰ, কম্পাউণ্ডাৰ, বাটৰুৱা, দুটা কানীয়া আৰু জেইলাৰ প্ৰভৃতি।</poem>}} {{center|''' তিৰোতা '''}} <poem> {| |- |প্ৰভাৱতী<br/>লাৱণ্য |{{gap}} |...{{gap}}{{gap}}...<br/>...{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |চম্পকৰ ঘৈণীয়েক।<br/>কৃষ্ণৰামৰ ঘৈণীয়েক।</poem> {{Block center/e}} {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> 96yvud0sve7lur32vznz5r2068mixna 243629 243627 2026-03-29T08:00:02Z JyotiPN 1603 243629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||(৵৽)|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> {| |- |মুনীন্দ্ৰ<br/>পুনাই |{{gap}} |{{gap}}{{gap}}...{{gap}}{{gap}}{{gap}}...<br/>{{gap}}{{gap}}...{{gap}}{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |এজন দাৰোগা।<br/>এটা টেকেলা।</poem> {{center|<poem>ডাক্তৰ, কম্পাউণ্ডাৰ, বাটৰুৱা, দুটা কানীয়া আৰু জেইলাৰ প্ৰভৃতি।</poem>}} {{center|''' তিৰোতা '''}} <poem> {| |- |প্ৰভাৱতী<br/>লাৱণ্য |{{gap}} |{{gap}}{{gap}}...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{gap}}{{gap}}...{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |চম্পকৰ ঘৈণীয়েক।<br/>কৃষ্ণৰামৰ ঘৈণীয়েক।</poem> {{Block center/e}} {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> pzsuyh03xf9cp3okkh57zsdfh6gq3w8 243630 243629 2026-03-29T08:02:59Z JyotiPN 1603 243630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||(৵৽)|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> {| |- |মুনীন্দ্ৰ<br/>পুনাই |{{gap}} |{{gap}}{{gap}}...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{gap}}{{gap}}...{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |এজন দাৰোগা।<br/>এটা টেকেলা।</poem> {{center|<poem>ডাক্তৰ, কম্পাউণ্ডাৰ, বাটৰুৱা, দুটা কানীয়া আৰু জেইলাৰ প্ৰভৃতি।</poem>}} {{center|''' তিৰোতা '''}} <poem> {| |- |প্ৰভাৱতী<br/>লাৱণ্য |{{gap}} |{{gap}}{{gap}}...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{gap}}{{gap}}...{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |চম্পকৰ ঘৈণীয়েক।<br/>কৃষ্ণৰামৰ ঘৈণীয়েক।</poem> {{Block center/e}} {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> awxeqpdz35n5ulebvolwrrug8oa0dvn 243631 243630 2026-03-29T08:05:32Z JyotiPN 1603 243631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||(৵৽)|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> {| |- |মুনীন্দ্ৰ<br/>পুনাই |{{gap}} |{{gap}}{{gap}}...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{gap}}{{gap}}...{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |এজন দাৰোগা।<br/>এটা টেকেলা।</poem> {{center|<poem>ডাক্তৰ, কম্পাউণ্ডাৰ, বাটৰুৱা, দুটা কানীয়া আৰু জেইলাৰ প্ৰভৃতি।</poem>}} {{center|''' তিৰোতা '''}} <poem> {| |- |প্ৰভাৱতী<br/>লাৱণ্য |{{gap}} |{{gap|3em}}...{{gap}}{{gap}}...<br/>{{gap|3em}}...{{gap}}{{gap}}... |{{gap}} |চম্পকৰ ঘৈণীয়েক।<br/>কৃষ্ণৰামৰ ঘৈণীয়েক।</poem> {{Block center/e}} {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> 0v6ti5b6d4fg8eandpygv3aq2exmdd1 পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৭ 104 86637 243633 237815 2026-03-29T08:10:43Z JyotiPN 1603 243633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|'''পৰাচিত।'''}}}} {{Custom rule|sp|20|co|6|fy1|40|co|6|sp|20}} {{center|{{Xxx-larger|'''প্ৰথম অঙ্ক!'''}}}} {{Custom rule|w|40|tl|20|do|7|tr|20|w|40}} {{center|{{X-larger|'''প্ৰথম দৃশ্য।'''}}}} {{Custom rule|sp|20|col|6|str|10|col|6|sp|20}} {{center|'''চম্পকৰ চৰা–ঘৰ।'''}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|( অকলে অকলে) আজি আমাৰ সৰুবোপা অহাৰ কথা আছে। সি দেহি আজি বহুত দিন অহা নাই, কামতেই আছে।বজাৰৰপৰা মাছ—তাছ অলপমানো অনাব লাগে; জেপত বা আকৌ কিমান পইচা আছে! (জেপত হাত ভৰাই চাই) এ, দুঅনা পইচাহে আছে দেখোন! ইয়ানে নো কি কৰোঁ? (অলপ পৰ টলকা মাবি ৰৈ) অ, ভাল মনত পৰিছে! —আজি কঁটীয়াকো বেৰকেইখন বান্ধিবৰ কাৰণে মাতি পঠিয়াইছিলোঁ নহয়! সি আহিলেনো আজি ক’ৰ পইচা দিম? সি বৰ একা-চেকা মানুহ; হাততে পইচা নেপালে কামকে নকৰে, ভাল মৰণে পালে! ম‍ই এটা মানুহ;}}<noinclude></noinclude> 3gvnfo954y7i83wnlwsf59tbizczlnv পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৩ 104 86984 243512 238338 2026-03-28T15:15:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243512 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|[ মজলীয়া স্কুলৰ পাঠ্য বিষয় সন্নিবেশিত ]}} {{center|All rights reserved 469 A. S.}} {{Rule|}} {{center|{{Xxxx-larger|অসম-বুৰঞ্জী পাঠ}}}} {{dhr|5em}} {{center|পৰিবৰ্দ্ধিত সংস্কৰণ}} {{center|১৯৫০ ইং চন}} {{Dhr|5em}} {{Center|'''শ্রীহৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱা সাহিত্যৰত্ন'''}}<noinclude></noinclude> l7bq79lmpal2p3fextf30vr3buzgu97 243513 243512 2026-03-28T15:15:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243513 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|[ মজলীয়া স্কুলৰ পাঠ্য বিষয় সন্নিবেশিত ]}} {{center|All rights reserved 469 A. S.}} {{Rule|}} {{center|{{Xxxx-larger|অসম-বুৰঞ্জী পাঠ}}}} {{dhr|5em}} {{center|পৰিবৰ্দ্ধিত সংস্কৰণ}} {{center|১৯৫০ ইং চন}} {{Dhr|9em}} {{Center|'''শ্রীহৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱা সাহিত্যৰত্ন'''}}<noinclude></noinclude> i6m5ulsdt1ryqnuuvq439fi5cl6so61 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৫ 104 86986 243516 238340 2026-03-28T15:23:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243516 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|অসম বুৰঞ্জী পাঠ}}}} {{center|'''প্রথম খণ্ড'''}} {{center|১। দেশ আৰু দেশবাসী}} {{Gap}}(১) আমি থকা দেশৰ নাম ভাৰতবৰ্ষ । প্রাচীন কালত ভৰত নামে ৰজা এজনে এই দেশত ৰাজত্ব কৰিছিল ; সেই কারণে হেনো এই দেশৰ নাম ভাৰতবৰ্ষ হয়।* {{Gap}}(২) আমি অসমৰ মানুহ । অসম ভাৰতবৰ্ষৰ ভিতৰৰ এখন প্রদেশ। আজি প্রায় সাত শ মান {{Float left|{{gap}}{{smaller|অসম }}|4em}} বছৰৰ আগতে পূবফালৰপৰা ‘টাই’ নামে এজাতি মানুহ এই দেশলৈ আহিছিল ; আৰু তেওঁলোকে এই দেশৰ মানুহবিলাকক ৰণত হৰুৱাই দেশ অধিকাৰ কৰিছিল। এই টাই জাতিৰ মানুহবিলাক বেচি যুঁজাৰু আৰু বুধিয়ক আছিল দেখি, এই দেশৰ সেই কালৰ অধিবাসী- বিলাকে তেওঁলোকক 'অসম' বুলিছিল; পাছত কালক্রমে তেওঁলোকে জয় কৰা ঠাই ডোখৰকো 'অসম' বুলিবলৈ ধৰে। ‘অসম’ নাম এইদৰে ওলোৱা বুলি বহুতে অনুমান কৰে ৷! বৰ্ত্তমানে ভাৰতবৰ্ষ দুভাগ হৈছে— ভাৰত আৰু পাকিস্থান ।<noinclude></noinclude> 5e8phxyich2jrxpboz5r91tcgi6272a 243519 243516 2026-03-28T15:24:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243519 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|অসম বুৰঞ্জী পাঠ}}}} {{center|'''প্রথম খণ্ড'''}} {{center|১। দেশ আৰু দেশবাসী}} {{Gap}}(১) আমি থকা দেশৰ নাম ভাৰতবৰ্ষ । প্রাচীন কালত ভৰত নামে ৰজা এজনে এই দেশত ৰাজত্ব কৰিছিল ; সেই কারণে হেনো এই দেশৰ নাম ভাৰতবৰ্ষ হয়।* {{Gap}}(২) আমি অসমৰ মানুহ । অসম ভাৰতবৰ্ষৰ ভিতৰৰ এখন প্রদেশ। আজি প্রায় সাত শ মান {{Float left|{{gap}}{{smaller|অসম }}|4em}} বছৰৰ আগতে পূবফালৰপৰা ‘টাই’ নামে এজাতি মানুহ এই দেশলৈ আহিছিল ; আৰু তেওঁলোকে এই দেশৰ মানুহবিলাকক ৰণত হৰুৱাই দেশ অধিকাৰ কৰিছিল। এই টাই জাতিৰ মানুহবিলাক বেচি যুঁজাৰু আৰু বুধিয়ক আছিল দেখি, এই দেশৰ সেই কালৰ অধিবাসী- বিলাকে তেওঁলোকক 'অসম' বুলিছিল; পাছত কালক্রমে তেওঁলোকে জয় কৰা ঠাই ডোখৰকো 'অসম' বুলিবলৈ ধৰে। ‘অসম’ নাম এইদৰে ওলোৱা বুলি বহুতে অনুমান কৰে । {{rule|}} *বৰ্ত্তমানে ভাৰতবৰ্ষ দুভাগ হৈছে— ভাৰত আৰু পাকিস্থান ।<noinclude></noinclude> n8csc3andb22lt3klpzhu7mi1jsa6xz 243523 243519 2026-03-28T15:34:35Z Babulbaishya 104 243523 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|অসম বুৰঞ্জী পাঠ}}}} {{Xx-larger|{{center|'''প্রথম খণ্ড'''}}}} {{center|১। দেশ আৰু দেশবাসী}} {{Gap}}(১) আমি থকা দেশৰ নাম ভাৰতবৰ্ষ । প্রাচীন কালত ভৰত নামে ৰজা এজনে এই দেশত ৰাজত্ব কৰিছিল ; সেই কারণে হেনো এই দেশৰ নাম ভাৰতবৰ্ষ হয়।<ref>বৰ্ত্তমানে ভাৰতবৰ্ষ দুভাগ হৈছে— ভাৰত আৰু পাকিস্থান ।</ref> {{Gap}}(২) আমি অসমৰ মানুহ । অসম ভাৰতবৰ্ষৰ ভিতৰৰ এখন প্রদেশ। আজি প্রায় সাত শ মান {{Float left|{{gap}}{{smaller|অসম }}|4em}} বছৰৰ আগতে পূবফালৰপৰা ‘টাই’ নামে এজাতি মানুহ এই দেশলৈ আহিছিল ; আৰু তেওঁলোকে এই দেশৰ মানুহবিলাকক ৰণত হৰুৱাই দেশ অধিকাৰ কৰিছিল। এই টাই জাতিৰ মানুহবিলাক বেচি যুঁজাৰু আৰু বুধিয়ক আছিল দেখি, এই দেশৰ সেই কালৰ অধিবাসী- বিলাকে তেওঁলোকক 'অসম' বুলিছিল; পাছত কালক্রমে তেওঁলোকে জয় কৰা ঠাই ডোখৰকো 'অসম' বুলিবলৈ ধৰে। ‘অসম’ নাম এইদৰে ওলোৱা বুলি বহুতে অনুমান কৰে ।<noinclude>{{rule|}}</noinclude> a9sbjbolu7xjtjd08ydeggkcftp2d91 পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৪০ 104 87145 243583 238552 2026-03-29T03:44:18Z JyotiPN 1603 243583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত।|৩৫}}</noinclude>{{Playscript|gap=6||আৰু সৰু বোপাই অনা বেগটো আপোনাৰ ককাইদেৱেকে মনে মনে নি সুমুৱাই থৈছেগৈ বুলি, সৰু বোপাই সন্দেহ কৰি আপোনাকে মাতিলে।}} {{Playscript|gap=6|কৃষ্ণ।—|(মূৰে-কপালে হাত দি) উঃ, মই এতে দিনে হাড়ক মাটি, তেজক পানী কৰি কুলিৰ লগত থাকি ইমান টকা ইয়াকে কৰিবলৈকে হে ঘটিছিলোঁ! (অলপ পৰ টলকা মাৰি থাকি) মোৰ বিশ্বাস কোনোবা চোৰেহে নিলে। তেওঁ কেলেই এনে কাম কৰিব?}} {{Playscript|gap=6|গঙ্গা।—|মোৰে সৈতে তেওঁৰ কাজিয়া লাগিছিল। বোধ কৰোঁ সেই হিংসাতে এনে কাম কৰিছে।}} {{Playscript|gap=6|কৃষ্ণ।—|তইনো বাৰু তেওঁৰ লগত কিয় কাজিয়া কৰিছিলি? এতিয়া আৰু তেওঁক বুঢ়াকালত বেজাৰ দিবৰ দিন আহিছেনে?}} {{Playscript|gap=6|গঙ্গা।—|মই তেওঁক লগত একো কাজিয়াপেচাল কৰা নাই, তেওঁৰ পুতেকেহে মোক জোতাৰে কোবাব খুজিছিল। তাতে মই তাক চৰ এটাই ভুকু এটাই মাৰিলোঁ; তাৰ পৰাই ইমান হৈ উঠিছে।}} {{Playscript|gap=6|কৃষ্ণ।—|পুনাৰামেনো তোক কিয় জোতাৰে কোবাব খুজিছিল? তইনো তাক কি কৰিছিলি?}} {{Playscript|gap=6|লাৱণ্য!—|এওঁ একো কৰা নাই। বাইদেৱে এওঁক ভাত দিছিল; এওঁ কাপোৰে-কানিয়ে খালে। তাতে বাইদেৱে এওঁক কিবা একেষাৰ কলে। এৱোঁ কিবা একেষাৰ ওভোতাই কলে। তাতে সি মাত লগালে, “মোৰ আগত মোৰ আইক তই কেলেই এনে গালি পাৰিছ?” এই বুলি}}<noinclude></noinclude> o2zng7voinvls48dhoolauvxurlc810 পৃষ্ঠা:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf/৫১ 104 87406 243615 239446 2026-03-29T06:53:34Z Babulbaishya 104 243615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|অসম।}}}} {{Block center/s}} <poem>হে আই অসম, কোৱাচোন মোক, কিয় নো সদায় দেখোঁ তযু শোক ? কি কথা বেজাৰ মনেৰে ভাবিছা, কিয় নো সদায় চকুলো টুকিছা ? ওলমি পৰিছে মনোহৰ কেশ, কিয় আই তোমাৰ মলিন বেশ ? কিহৰ দুখত আমন-জিমন, কিয় নো জননী বিৰস বদন ? মেঘালী মুখত হাঁহিৰ বিজুলী, হল বহুদিন নুফলে উজলি। ভুবনমোহিনী সৌন্দৰ্যক হায় ! ঢাকি যে পেলালে বিষাদৰ-ছাই ৷ মোহিনী বীণত নপৰে ঝঙ্কাৰ, কোৱা হেৰা আই ছিগিল কি তাৰ ? লক্ষ কুৰি আছে তোমাৰ সন্তান, লক্ষ কুৰি কণ্ঠে গাব তযু গান, লক্ষ কুৰি জনে আই বুলি আহি, পূজিব ৰাতুল চৰণৰ পাহি ৷</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> c8ax7n52nthnfsc667jupbxqcykqeaf পৃষ্ঠা:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬.djvu/১ 104 88122 243546 240710 2026-03-28T17:28:41Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 243546 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{overfloat image | image = [[File:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬ (page 1 crop).jpg|400px|center]] |width=400 |item1= {{center|{{Xxxx-larger|'''ভাৰত-বুৰঞ্জী'''}}<br/>(৫ম, ৬ষ্ঠ মানলৈ)}} |x1 = 120 |y1 = 120 |item2= {{center|{{X-larger|এম্‌, এল্‌, কাথবৰুৱা,<br/>এম্‌, এন্‌, বৰুৱা।}}}}<br/> |x2 = 125 |y2 = 300 }}<noinclude></noinclude> fbg4rs2nzez1whz0dgm1y71czaknm0a পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/২০২ 104 88397 243611 241396 2026-03-29T06:39:01Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১১০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>তাক ভালকৈ বিবেচনা কৰি দেখোক; কিয়নো, দেখা, যদি কিবা লিখোঁ, তেন্তে কি কাৰণে তাক ৰচনা কৰোঁ? আমাৰ আপোনাৰ জ্ঞান প্ৰকাশ কৰিবলৈ নে? নতু লোকক হিত জ্ঞান দিবৰ নিমিত্তেহে ৰচনা কৰোঁ? অৱশ্যে জ্ঞান দিবৰ নিমিত্তেহে, আৰু কোনো অবাটে যোয়া লোকক ঘাই বাটলৈ অনাবৰ নিমিত্তে আমি ৰচনা কৰোঁ । এশ দুখিয়া মানুহৰ নিমিত্তে কোনো দয়ালু এজনে ভোজ পাতোঁ বুলি পাছে যদি সেই আহাৰবোৰ তিনি চাৰি জন ওখ মানুহে মাথোন ঢুকি পাব পৰা ওখ চাঙ্গত থয়, আৰু সিহঁতত বাঝে তাক অন্য কেৱে ছুব নোয়াবে, তেন্তে এনে শ্ৰমত সেইজনৰ নো কি লাভ? তেনেকৈ লোকক যদি জ্ঞান ৰূপ অহাৰ খুয়াব খোজোঁ, তেন্তে যি ভাষাত লোকবিলাকে সেই জ্ঞান ভালকৈ বুঝিব পাৰিব, এনে ভাষাৰে লিখাই উচিত । কোনো মতে লোকৰ মনত যদি হিত উপকাৰৰ জ্ঞান সুমাই দিব পাৰোঁ, সেয়েহে প্রধান কথা। ভাষাকো হেলা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই ; তথাপি ভাষাতকৈ জ্ঞানহে ঘাই কথা ৷ ভোক লগা মানুহে খাই তৃপ্তি পোয়াই প্রধান কথা, কিন্তু সেই বুলিয়েই তাক গাঁততো খুয়াব নে লাগে, আৰু নৌ খাওঁতেই পৰ্ব্বততো, উঠিব নে লাগে ৷ সকলো কাৰ্য্যত মধ্যম ভাষাই উত্তম; কিন্তু কেতিয়াবা কেতিয়াবা যদি সংস্কৃত কথাৰো প্রয়োজন থাকে, তেন্তে তালৈকো আমি ভয় কৰিব নে লাগে ৷ {{nop}}<noinclude></noinclude> 03djcuzjiqsn58p5dhty3607huqwsya পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৫১ 104 88498 243423 241523 2026-03-28T12:25:49Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243423 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৪০}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>তিনি দেৱে আমি,{{gap|4em}}যি সৃষ্টি কৰিলোঁ, {{gap|4em}}কৰিবো তাক প্ৰকাশ॥ ২২৯ প্ৰথমতে ব্ৰহ্মা,{{gap|4em}}যাত উপজিলা, {{gap|4em}}তাহাৰ কহোঁ কাৰণ। ব্ৰহ্মা ৰূপ ধৰি,{{gap|4em}}আপুনি শ্ৰীহৰি, {{gap|4em}}নিয়োজিলা সৃষ্টিখান॥ অংশ পূৰ্ণ কলা,{{gap|4em}}অৱতাৰ ধৰি, {{gap|4em}}সবে মাধৱৰ লীলা। ব্ৰহ্মা বিষ্ণু ৰুদ্ৰ,{{gap|4em}}তিনি ৰূপ ধৰি, {{gap|4em}}আপুনি সৃষ্টি কৰিলা॥২৩০ প্ৰথমতে ব্ৰহ্মা,{{gap|4em}}স্ৰজিলন্ত শুনা, {{gap|4em}}নব প্ৰজাপতিগণ। যাৰ যেন নাম,{{gap|4em}}শুনা অনুপাম, {{gap|4em}}কহিবো তাৰ কাৰণ॥ মৰিচি, অঙ্গিৰা,{{gap|4em}}ভাৰ্গৱ, ভাগু ৰি, {{gap|4em}}ভৃগু, দক্ষ, প্ৰজাপতি। নাৰদ, কশ্যপ,{{gap|4em}}গাৰ্গৱ গাল্পৱ, {{gap|4em}}উপজিলা মহা মতি॥ ২৩১ আসম্বাত হস্তে,{{gap|4em}}যত সৃষ্টি ভৈলা, {{gap|4em}}কহিবেক কোনে সীমা। ব্ৰহ্মাতো অধিক,{{gap|4em}}বেদ বিশাৰদ, {{gap|4em}}কহিবে কোনে মহিমা॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> dcr8od22vx9a9237fgu2v6nm4p7qge3 পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৫২ 104 88499 243431 241524 2026-03-28T12:34:19Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243431 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৪৮|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>ব্ৰহ্মাত অধিক,{{gap|4em}}সৃষ্টি কৰিলন্ত, {{gap|4em}}যাৰ যেন মত ভাৱ। মনুষ্য ৰাক্ষস,{{gap|4em}}দেৱতা দানৱ, {{gap|4em}}যাহাৰ যেন স্বভাৱ॥২৩২ তাতে পাছে ব্ৰহ্মা,{{gap|4em}}স্ৰজিলন্ত ৰঙ্গে, {{gap|4em}}যত ৰাজ বংশাৱলী। স্বয়ম্ভূ মনুক,{{gap|4em}}আদি কৰি যত, {{gap|4em}}নিয়োজিলা মহা বলী॥ আনো নানা সৃষ্টি,{{gap|4em}}কৰিলন্ত ব্ৰহ্মা, {{gap|4em}}কোনে কৰিবেক লেখা। নিয়ম সঞ্জম,{{gap|4em}}যাৰ যেন ধৰ্ম্ম, {{gap|4em}}সবে দিলা বেদে দেখা॥ ২৩৩ তাত পাছে বিষ্ণু,{{gap|4em}}যি কৰ্ম্ম কৰিলা, {{gap|4em}}শুনা তুমি ব্ৰহ্মা সুত। নানা প্ৰাণীচয়,{{gap|4em}}স্ৰজিলা লীলাই, {{gap|4em}}শুনস্তে আতি অদ্ভুত॥ নিশেষিয়া মই,{{gap|4em}}কহিবে নপাৰোঁ, {{gap|4em}}বিষ্ণুৰ গুণ মহিমা। শতগুণে বিষ্ণু,{{gap|4em}}আপুনি ভৈলন্ত, {{gap|4em}}কৰিবে নপাৰে সীমা ॥২৩৪ তথাপিতো মই,{{gap|4em}}সঙ্ক্ষেপে কহিবোঁ, {{gap|4em}}বিষ্ণুৰ গুণ চৰিত্ৰ। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 57a7r70eec4ifiq9kz24m789p0yrza3 পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৫৩ 104 88500 243535 241525 2026-03-28T16:13:03Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243535 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৪৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>ইটো কথা যিটো,{{gap|4em}}শ্ৰৱণ কৰয়, {{gap|4em}}তৰিবে ঘোৰ কলিত॥ শুনা মুনিবৰ,{{gap|4em}}মহা ৰুচিকৰ, {{gap|4em}}আৰু অল্প দেখা জানো। প্ৰথমতে বিষ্ণু,{{gap|4em}}ৰঙ্গে স্ৰজিলন্ত, {{gap|4em}}চৈদ্ধ জন শ্ৰেষ্ঠ মনু॥ ২৩৫ তাত পাছে বিষ্ণু,{{gap|4em}}স্ৰজিলা আনন্দে, {{gap|4em}}ধৰ্ম্ম বুলি যাক খ্যাত। আপুনি ঈশ্বৰে,{{gap|4em}}ধৰ্ম্ম ৰূপ ধৰি, {{gap|4em}}বিষ্ণু অংশে ভৈলা জাত॥ তাত পাছে বিষ্ণু,{{gap|4em}}দেৱতা স্ৰজিলা, {{gap|4em}}দিগপাল মহীপাল। জাতি অন্ত জাতি,{{gap|4em}}স্ৰজিলা অজাতি, {{gap|4em}}দ্বিজগণ মহা কাল॥ ২৩৬ ব্ৰক্ষাৰ দিনক,{{gap|4em}}গণিয়া থাকয়, {{gap|4em}}অভক্ত লোক বিচাৰি। ভকত জনৰ,{{gap|4em}}দিন নগনয়, {{gap|4em}}নোহে কাল অধিকাৰী॥ তাত পাছে বিষ্ণু,{{gap|4em}}স্ৰজিলা লীলায়ে, {{gap|4em}}দিন ৰাত্ৰি মাস পক্ষ। জল জন্তুচয়,{{gap|4em}}স্ৰজিলা লীলায়ে, {{gap|4em}}কহিবেক কোনে সংখ্যা॥ ২৩৭ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> bh97dkrjzqyw30s3pdeut7j19hi9bm0 পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৫৪ 104 88501 243536 241526 2026-03-28T16:22:18Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243536 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৫০|ভক্তি-প্ৰেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>তথাপি বিষ্ণুৰ{{gap|4em}}অল্প কৰি মাত্ৰ, {{gap|4em}}কহিলোঁ গুণ কাৰণ। এবে মুনিৰাজ,{{gap|4em}}শুনা মোৰ কাৰ্য্য, {{gap|4em}}তাত কৰোঁ নিৰোপণ॥ আপুনি মুৰাৰি,{{gap|4em}}তিনি মূৰ্ত্তি ধৰি, {{gap|4em}}সৃষ্টি কৰিবাক ইচ্ছা। সত্ত্ব ৰজ তম,{{gap|4em}}আপুনি ঈশ্বৰ, {{gap|4em}}কথা মাত্ৰ আমি মিছা॥ ২৩৮ নাজানিসে লোকে,{{gap|4em}}তিনি দেৱ বোলে, {{gap|4em}}তিনিয়ো হন্ত ঈশ্বৰ। হৰি ব্যতিৰেকে,{{gap|4em}}আমি কিছু নোহোঁ, {{gap|4em}}তাহানেসে আজ্ঞাকৰ॥ তথাপি শ্ৰীকৃষ্ণে,{{gap|4em}}যি জ্ঞান দিলন্ত, {{gap|4em}}তাকে কহিলোহোঁ আমি। যিতো আত্মা ৰাম, {{gap|4em}}তানে আজ্ঞা কাম, {{gap|4em}}তেন্তে জগতৰ স্বামী॥ ২৩৯ প্ৰথমতে মই,{{gap|4em}}স্ৰজিলোঁ দৈৱজ্ঞ, {{gap|4em}}জ্যোতিষে মহা পণ্ডিত। কাৰ্য্যতো উত্তম,{{gap|4em}}যাৰ নাহি সম, {{gap|4em}}সত্যবন্ত পুণ্যৱন্ত॥ দিন মাস পক্ষ,{{gap|4em}}বৰিষ হৰিষ, {{gap|4em}}তিথি বাৰ যোগ কাল। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 9ll7yxbytby7y3564yopxfqqggewlcs পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৫৫ 104 88502 243537 241527 2026-03-28T16:33:12Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243537 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৫১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>ভূত ভবিষ্যত,{{gap|4em}}কহে বৰ্ত্তমান, {{gap|4em}}গণি কহে তত্ত্ব কাল॥ ২৪০ জাতিতো উত্তম,{{gap|4em}}যাক নাহি সম, {{gap|4em}}নাম তান নিৰঞ্জন। সকল জগত,{{gap|4em}}পসৰায় ফুৰে, {{gap|4em}}কৃষ্ণৰ সৃষ্টি কাৰণ॥ তাত পাছে মই,{{gap|4em}}স্ৰজিলোঁ লীলায়, {{gap|4em}}বসুগণ ৰুদ্ৰগণ। তেৰ লক্ষ যক্ষ,{{gap|4em}}দানৱ স্ৰজিলোঁ, {{gap|4em}}তাত পাছে ভূতগণ॥ ২৪১ যত স্লেচ্ছ জাতি,{{gap|4em}}স্ৰজিলোঁ সম্প্ৰতি, {{gap|4em}}কলিৰ যত নৃপতি। মোৰ অংশে জাত,{{gap|4em}}জানিবা সাক্ষাত, {{gap|4em}}ব্ৰহ্মাৰ তুমি সন্ততি॥ আনো নানা সৃষ্টি,{{gap|4em}}কৰিলোহোঁ আমি, {{gap|4em}}লেখা দিবোঁ তাৰ কত। যতেক প্ৰপঞ্চ,{{gap|4em}}কৃষ্ণেসে সকল, {{gap|4em}}তাহানে আজ্ঞা সমস্ত॥ ২৪২ শুনা ব্ৰহ্মা সুত,{{gap|4em}}কথা অদভুত, {{gap|4em}}কহিবোঁ তাক তোমাত। বাত্তৰি হাজাৰ,{{gap|4em}}স্ৰজিলোহোঁ নাৰী, {{gap|4em}}মোহিনী দিব্য সাক্ষাত॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ah9ers9qivyrvult2obc1uyz243ptsd পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৫৬ 104 88503 243538 241528 2026-03-28T16:42:36Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243538 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৫২|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নোহে ৰজ গুণী,{{gap|4em}}নোহে সত্ত গুণী, {{gap|4em}}তম গুণী হুকুমাৰী। দেখিলে মাত্ৰকে,{{gap|4em}}পুৰুষ সবৰ, {{gap|4em}}মন লৈয়া যাই টানি॥ ২৪৩ মদনৰ বাণ,{{gap|4em}}লগতে পয়ান, {{gap|4em}}হাস লাস পৰিধান। দেখিলতে চিত্ত,{{gap|4em}}হৰে পুৰুষব, {{gap|4em}}মনে কৰে মহা ধ্যান॥ হেন হুকুমলি,{{gap|4em}}পৰম মোহিনী, {{gap|4em}}বাত্তৰি কুৰি হাজাৰ। তাসম্বাত হন্তে,{{gap|4em}}যত সৃষ্টি ভৈলা, {{gap|4em}}কোনে লেখা দিবে তাৰ॥ ২৪৪ দেৱতা দানৱ,{{gap|4em}}যক্ষ নিশাচৰ, {{gap|4em}}সবে লৈলা ভাগ কৰি। জাতি অন্ত জাতি,{{gap|4em}}একোয়ে নাছিল, {{gap|4em}}পাছে নিয়োজিলা হৰি॥ হেন শুনি মুনি,{{gap|4em}}পুনু পুছিলন্ত, {{gap|4em}}জাতিৰ কহা কাৰণ। পাছে কহোঁ জায়া,{{gap|4em}}শুনা তিৰি মায়া, {{gap|4em}}বুলিলন্ত ত্ৰিলোচন॥ ২৪৫ সৰে দিব্য নাৰী,{{gap|4em}}দেৱ বিদ্যাধৰী, {{gap|4em}}দেখি মোহে ত্ৰিভুবন। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> t0995ikydfo8gq154ar87azqffk187w পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৫৭ 104 88504 243539 241529 2026-03-28T16:50:46Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243539 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|৫৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>যত দেৱ বিধি,{{gap|4em}}মোহিলা হৰিষি, {{gap|4em}}আছে আন কোন জন॥ বেদ শাস্ত্ৰ যত,{{gap|4em}}সবে পাসৰিলা, {{gap|4em}}তিৰিত পৰিল মতি। স্ত্ৰীধন সম,{{gap|4em}}ভকতি বিৰোধী, {{gap|4em}}নাহি আন মন্দ মতি॥ ২৪৬ স্ত্ৰীধন পাইলে,{{gap|4em}}কোননো পুৰুষে, {{gap|4em}}কৰিবেক মন তাত। মহা মোহে পৰি,{{gap|4em}}থৱে বন্দি কৰি, {{gap|4em}}দেখাই নানা লাট পাট॥ অপাৰ সংসাৰ,{{gap|4em}}নাৰীসে জানিবা, {{gap|4em}}নাৰী বিনে নাহি আৰ। মহা চিন্তা দুখ,{{gap|4em}}নুগুচে মনৰ {{gap|4em}}আপদৰ নাহি পাৰ॥ ২৪৭ নাৰী ধন বিনে,{{gap|4em}}ভকতি বিৰোধী, {{gap|4em}}সংসাৰত আন নাই। এই দুই বিধ,{{gap|4em}}বস্তুক লভিয়া, {{gap|4em}}মোহ ভৈলা সমুদায়। শুনা মুনিবৰ,{{gap|4em}}কহোঁ অথান্তৰ, {{gap|4em}}মোহোৰ কহোঁ কাৰণ। স্ত্ৰী ৰূপ ধৰি,{{gap|4em}}দেৱ শ্ৰীহৰি, {{gap|4em}}মুহিলন্ত মোৰ মন॥ ২৪৮ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> om0ju0dffh964y9prf8lvv3kt9zeej1 পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৫৮ 104 88505 243540 241530 2026-03-28T16:59:07Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243540 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>যেতিক্ষণে হৰি,{{gap|4em}}নাৰী ৰূপ ধৰি, {{gap|4em}}আগত ভৈলন্ত থিয়। নাহি শ্ৰুতি জ্ঞান,{{gap|4em}}বাতুলৰ থান, {{gap|4em}}উৰি গৈলা মোৰ জীৱ॥ মদনৰ বাণ,{{gap|4em}}কৰিলা সন্ধান, {{gap|4em}}দেখালে আৰু স্তনক। কৰি অল্প হাস,{{gap|4em}}মাতে পৰিহাস, {{gap|4em}}হৰিলা মোৰ মনক॥ ২৪৯ ত্ৰিশূল ডম্বৰু,{{gap|4em}}সবাকো এৰিলোঁ, {{gap|4em}}জটা ভৈলা আউল ঝাউল। নাৰী সাগৰত,{{gap|4em}}সান্থৰি ফুৰিলোঁ, {{gap|4em}}মনে হুয়া মহা বাউল। মই জিতেন্দ্ৰিয়,{{gap|4em}}পুৰুষ গোটৰ, {{gap|4em}}কৰিলা মন মোহন। নাৰীক দেখিলে,{{gap|4em}}চিত ধৰিবেক, {{gap|4em}}আছে আউৰ কোন জন॥ ২৫০ কক্মিণীক দেখি,{{gap|4em}}সৃষ্টিকৰ ব্ৰহ্মা, {{gap|4em}}শ্ৰুব শ্ৰুচ এৰিলন্ত। আছে আৰু কোন,{{gap|4em}}হৰিল চেতন, {{gap|4em}}তাহাত কৰি মহস্ত॥ এগোটা নাৰীক,{{gap|4em}}শান্ত কৰিবাক, {{gap|4em}}নোৱাৰে পুৰুষ জনে। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ph3e1gv5o3al05augi26ndgushxcujl পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৫৯ 104 88506 243541 241531 2026-03-28T17:06:56Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243541 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৫৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>আৰু তিনি চাৰি,{{gap|4em}}ভাৰ্য্যাক ঘটয়, {{gap|4em}}দুষ্ট জনে অকাৰণে॥ ২৫১ ভীম টোকা গৰু,{{gap|4em}}কিছোয়ে নোৱাৰে, {{gap|4em}}কোকোৱনি মাত্ৰ সাৰ। দিলোঁ পটন্তৰ,{{gap|4em}}অভক্ত জনৰ, {{gap|4em}}জানিবা বসতি সাৰ॥ আছোক কৃষ্ণৰ,{{gap|4em}}ভকতি কৰিব, {{gap|4em}}নাৰীৰ পায়া যে আউল। বিষ লগা মাছ,{{gap|4em}}কমাই ফুৰন্ত, {{gap|4em}}বান্ধি আছে মায়া জাল॥ ২৫২ শুনা মুনিবৰ,{{gap|4em}}ভকতি কৃষ্ণৰ, {{gap|4em}}এৰিবা নাৰীৰ দায়া। কৰি মন ৰঙ্গ{{gap|4em}},লৈয়া সাধু সঙ্গ, {{gap|4em}}তৰিবা দুৰ্ঘোৰ মায়া॥ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন,{{gap|4em}}সহিতে ভকতি, {{gap|4em}}কৰিবোঁ বোলে যিজন। নোহে মন শান্ত,{{gap|4em}}নভজে একান্ত, {{gap|4em}}গৰ্ব্বেসে তাৰ বচন॥ ২৫৩ শুনা ব্ৰহ্মা সুত,{{gap|4em}}ভক্তিৰ যুগুত, {{gap|4em}}কৰিবে মন সুশান্ত। পুত্ৰ দ্বাৰা ধন,{{gap|4em}}জানি অকাৰণ, {{gap|4em}}ভজিবে মন একান্ত॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 1m9agl8miri90jz5tc2l4dsq2r072s2 পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৬১ 104 88508 243649 241533 2026-03-29T09:06:48Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৫৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>দুৰ্ব্বাসনাচয়,{{gap|4em}}গুচিবে নিশ্চয়, {{gap|4em}}নাশ হুইবে ভৱ ভঙ্গ॥ কহে নৰোত্তম,{{gap|4em}}পতিত অধম, {{gap|4em}}গুৰু বাক্য অনুমানি। টীকা ভাষ্য চাই,{{gap|4em}}যেবে কথা নাই, {{gap|4em}}তেবেসে নিদিবা জানি॥ ২৫৭ যদি গঙ্গাজল,{{gap|4em}}কৰ্দ্দমে মিচল, {{gap|4em}}তাত আছে মহাফল। অজ্ঞানীৰ কৃত্য,{{gap|4em}}বুলি নামানাহা, {{gap|4em}}কৃষ্ণৰ গুণ সকল। ইকথা থাকোক,{{gap|4em}}কৃষ্ণ ভজিয়ো, {{gap|4em}}তৰিবাৰ কৰা কাম। তেজিয়ো সপোন,{{gap|4em}}লভিয়ো চেতন, {{gap|4em}}ডাকি বোলা ৰাম ৰাম॥ ২৫৮ </poem>}} {{Rule|4em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|পদ।}}}} {{Block center|<poem>শঙ্কৰ বদতি শুনিয়োক মুনিৰাজ। কহো কৃষ্ণ লীলা সৃষ্টি যাৰ যেন কাজ॥ আনন্দ কৰিবোঁ বুলি প্ৰভু নাৰায়ণ। মোৰ যশ চৰিত্ৰক কৰিছোঁ কীৰ্ত্তন॥ ২৫৯ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> szi7ka30tx3gry0n42cfo0u47j7ay81 পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৬২ 104 88509 243650 241534 2026-03-29T09:14:30Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৫৮|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>মই নৰ শৰীৰ ধৰিবোঁ সমুদায়। ভক্ত সমে ক্ৰীড়া কৰিবোহোঁ ঠাই ঠাই॥ এহিসে নিমিত্তে মাধৱৰ সৃষ্টি লীলা। অংশ কলা পূৰ্ণ ৰাজ শৰীৰ ধৰিলা॥ ২৬০ হৰিত পৃথক নুহিকয় একজন। হৰিৰিসে লীলা ইটো স্ৰজন পালন॥ এহি চৰিত্ৰক যিটো কৰয় কীৰ্ত্তন। তাৰেসে জানিবা প্ৰাপ্য প্ৰভু নাৰায়ণ॥ ২৬১ হেনয় কৃষ্ণক নভজয় যিটো নৰ। সেহিজন গুৰু দ্ৰোহী জানা মুনিবৰ। আপুনি সকলে তুমি জানা মুনিৰাজ। তথাপিতো কিছুমান কহোঁ সৃষ্টি কাজ॥ ২৬২ লট পট আদি দেহা ব্ৰহ্মা নিয়োজিলা। অন্তৰ্য্যামী ৰূপে তাত হৰি প্ৰবেশিলা॥ বিৰাট জীৱত প্ৰবেশিলা নাৰায়ণ। এতেকতে সৰ্ব্বৰ জীৱ ভৈলা সচেতন॥ ২৬৩ পাতাল পৃথিবী স্বৰ্গ তিনিয়ো ভুবন। নিয়োজিলা যাৰ যেন ৰীতি থান মান॥ দেৱ ঋষি গন্ধব ৰাক্ষস যতগণ। পশু পক্ষী জন্তু তৰু তৃণ লতা বন॥ ২৬৪ দৈত্য দানৱ ভূত যক্ষ প্ৰেতগণ। পৰ্ব্বত ভুজঙ্গ নিয়োজিলা ভিনে ভিন॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> sxnuresh5wvjyrgp9qaahlg1l6m2itm পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৬৩ 104 88510 243651 241535 2026-03-29T09:19:45Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243651 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৫৯}}</noinclude>{{Block center|<poem>এহিমতে সৃষ্টিখান কৰি চাৰি জন। হুলস্থূল কৰি আছে নুবুজি কাৰণ॥ ২৬৫ প্ৰকৃতিক চাই মাতি বুলিলা বচন। সত্বৰে ঈশ্বৰী দিয়া যাক যৈত খান॥ হেন শুনি প্ৰকৃতি দিলন্ত সমিধান। কৃষ্ণেসে দিবাক পাৰে যাক যৈত থান॥২৬৬ হেন শুনি প্ৰকৃতি গৈলন্ত বায়ু বেগে। কৃতাঞ্জলি কৰিবে লাগিলা কৃষ্ণ আগে॥ তোমাৰ আদেশে নিয়োজিলোঁ সৃষ্টিখান। যাক বৈত দিব লাগে দিয়ো প্ৰভু থান॥২৬৭ হেন শুনি সম্বোধি মাতিলা দেৱ হৰি। তোমাকেসে পাতি আছো সৃষ্টি অধিকাৰী॥ যাক যৈত দিব লাগে দিয়া প্ৰাণেশ্বৰী। তুমি মই মই তুমি জানা সাঙ্গ কৰি॥ ২৬৮ হেন শুনি প্ৰকৃতি আনন্দ ভৈলা মনে। অনুমতি লৈয়া থান দিলা ভিন্নে ভিন্নে। ভূলোকে নৰ সবক থান দিলা সতী। ভূবলোকে গন্ধৰ্ব্বক থাপিলা সম্প্ৰতি॥ ২৬৯ স্বৰ্গলোকে ইন্দ্ৰ আদি ত্ৰিদশক দিলা। সকল বিভূতি সেই থানতে থাপিলা॥ মহলোকে ধ্ৰুব আদি কৰি দেৱগণ। জনলোকে থাপিলন্ত মহা মুনিগণ॥২৭০ </poem>}}<noinclude></noinclude> 8c9ksxct4mzl25cz697z5xl60loe7f5 পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৬৪ 104 88511 243652 241536 2026-03-29T09:27:19Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243652 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৬০|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>তপলোকে ধান দিলা সিদ্ধ সমস্তক। সত্যলোকে দিলা আনি তিনিয়ো দেৱক॥ একে সত্যলোকে তিনি দেবভাব থান। ভিন্ন ভিন্ন কৰি কহো শুনা বিদ্যমান॥২৭১ তপলোক হন্তে যাঠি প্ৰহৰ উপৰ। সেহিখানে সত্যলোক ব্ৰহ্মাৰ নগৰ॥ নাহি জৰা মৃত্যু শোক মোহ ভ্ৰান্তি ভয়। তাকে বুলি সত্যলোক জানিবা নিশ্চয়॥ ২৭২ আন খানে হোৱে যেবে শতেক বৰিষ। তেবেসে হোৱয় জানা ব্ৰহ্মাৰ নিমিষ॥ ব্ৰহ্ম লোক হন্তে এক লক্ষৰ উপৰ। নামত কৈলাশ জানা আমাৰ নগৰ॥ ২৭৩ নাহি শোক মোহ মৃত্যু কালৰ প্ৰকাশ। সেহিসে কাৰণে তাক বুলি কৈলাশ॥ কৈলাশৰপৰা তিনি লক্ষৰ উপৰ। জানিবাহ৷ মুনি সেই বিষ্ণুৰ নগৰ॥ ২৭৪ দীঘল পুতল অন্ত সীমা নাহিকন্ত। সেহিসে বিষ্ণুৰ থান সাক্ষাতে বৈকুণ্ঠ॥ সেই থানে আছন্ত যতেক প্ৰজাগণ। সবে নাৰায়ণ মূৰ্ত্তি সৰ্ব্ব সুলক্ষণ॥ ২৭৫ পঞ্চবিধ মুক্তি সেহি থানে প্ৰকাশয়। চিন্তি চতুৰ্ভূজ হোৱে ঈশ্বৰত লয়॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> bslqepkwho7sb1w4qwhnd9rr7hi30ur পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৬৫ 104 88512 243653 241537 2026-03-29T09:36:42Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243653 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৬১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>যোগপথে বৈৰ ভাৱে চিন্তি হৰিমূৰ্ত্তি। পাৱে সেহি থান মুখে লভিয়া মুকুতি॥ ২৭৬ আনো নানাৰূপে কৰি হৰিত ভকতি। পাৱে সেহি থান সুখে লভিয়া মুকুতি॥ যদি খসি পৰে কোটি কোটি ব্ৰহ্মাগণ। বেকুণ্ঠ বাসীৰ নাই তথাপি পতন॥ ২৭৭ তাহাৰ ঊৰ্দ্ধে ষাঠি লক্ষৰ উপৰ। আছে পূৰ্ণ কৃষ্ণ দেৱ জগত ঈশ্বৰ॥ হেন শুনি নাৰদৰ মিলিলা সংশয়। পুছিবে লাগিলা কৰি অনেক বিনয়॥ ২৭৮ মুকুতিৰ থানক কহিলা কৃপাময়। ভকতৰ কোন থান কহিয়ো নিশ্চয়॥ হেন শুনি সম্বোধি মাতিলা মহেশ্বৰ। কহো ভকতৰ কথা শুনা মুনিবৰ॥ ২৭৯ নাহিকে উত্তম বস্তু ভকত সমান। দৰশনে তৰে সুখে চৈধ্যয় ভুবন॥ মুক্তিকো নলৱে হৰি ৰসে মজি মন। সৰ্ব্বক্ষণে কৰে হৰিৰ শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন॥ ২৮০ প্ৰেমে গদ গদ তনু মন শান্ত চিত্ত। সৰ্ববক্ষণে হোৱে হৰি হিয়াত বিদিত॥ সকল সুখৰ সুখ মুক্তি শ্ৰেষ্ঠতৰ। তথাপিতো নাই ৰতি তাত ভকতৰ॥ ২৮১ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8k8hfbq87xmxqpry8zkejxtceo3z88e পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৬৬ 104 88513 243656 241538 2026-03-29T09:44:37Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৬২|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>লভয় মুকুতি সুখ এৰায় মায়া কাল। যদ্যপি ঈশ্বৰ হৱে তবো বন্দি শাল॥ লৰণ চৰণ নাই উঠন বৈসন। জঠৰ স্বৰূপে বসি থাকে সৰ্ব্বক্ষণ॥ ২৮২ ভক্তৰ ফুৰিবে লাগে চৈধ্যয় ভুবন। হেনয় জঠৰ ৰূপ ভৈলা কিকাৰণ॥ ছবিক হিয়াত লৈয়া ফুৰে সৰ্ব্বক্ষণ। ভকতৰ থান জানা চৈধায় ভুবন॥ ২৮৩ আৰু এক কথা কহো শুনা মুনিবৰ। ভকতৰ থান জানা মুক্তিৰ উপৰ॥ বথাত আছন্ত পূৰ্ণ ব্ৰহ্ম নিৰঞ্জন। জানিবাহা মুনি সেহি ভকতৰ থান॥ ২৮৪ বাচি বাচি তজু আগে কহিলোঁ সকল। ভকতৰ সঙ্গ বাজে মুক্তিৰ বিফল॥ সত্য লোকে সমন্বিতে স্বৰ্গ সাতখান। গোধিকা স্বৰূপে হৰি আছে বিদ্যমান॥ ২৮৫ উপৰক চাৰি তল তিনিৰো প্ৰকাশ। তলে তিনিখান মাত্ৰ প্ৰলয়ত নাশ॥ অনন্ত মুখৰ বহ্নি পাৱে সেহি থান। কহিলোঁহো নৈমিত্তিক প্ৰলয়ৰ মান॥ ২৮৬ হেন শুনি নাৰদে বুলিলা তুতি কৰি। প্ৰলয়ৰ কথাক কহিয়ো সাঙ্গ কৰি॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> lh1d6dplriokkk2dqf326r5rzv6rsmu পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৬৭ 104 88514 243657 241539 2026-03-29T09:52:49Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243657 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৬৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>হেন শুনি সম্বোধি মাতিলা হৰে তথা। পাছে কহো চাৰি বিধ প্ৰলয়ৰ কথা॥২৮৭ আগে কহোঁ সৃষ্টি শুনিয়োক মুনি যত। পাতালৰ স্থিতি কহোঁ তোমাৰ আগত॥ কাক কোন থান দিলা শুনিয়ো সাক্ষাত। তাসম্বাৰ নাম কহো কৰিয়া প্ৰখ্যাত॥ ২৮৮ ময় পুত্ৰ বল্ললক দিলন্ত অতল। আমিয়ো লৈলোহোঁ মুনি জানিবা বিতল॥ সুতল লৈলন্ত বিষ্ণু মহা ৰঙ্গ মনে। পাছেসে বলিক দিলা ভক্তিৰ কাৰণে॥ ২৮৯ তলাতলে থান দিলা বিশ্ব কৰ্ম্মাময়। মহাতলে তক্ষক প্ৰভৃতি সৰ্পচয়॥ ৰসাতলে থান দিলা দৈত্য দানৱক। পাতালত খান দিলা বাসুকি সৰ্পক॥ ২৯০ বত্ৰিশ সহস্ৰ প্ৰহৰৰ তাৰ হন্তে। কূৰ্ম্মৰ উপৰে ধৰি আছন্ত অনন্তে॥ পৃথিবী পাতাল দুইকো ধৰি ৰঙ্গমনে। তিনি মূৰ্ত্তি ধৰি তৈতে আছে নাৰায়ণে॥ ২৯১ হেন শুনি নাৰদে পোচন্ত ৰঙ্গ মনে। কোন তিনি মূৰ্ত্তি হৰি কহিয়ো কাৰণে॥ হেন শুনি সম্বোধি মাতিলা দিগম্বৰ। শুনিলাহা কথা ইটো মহা গুহ্যতৰ॥ ২৯২ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 9xlffg7t6rbozy6glu8sd50m3f6cfka পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৬৮ 104 88515 243658 241540 2026-03-29T09:58:14Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৬৪|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>সকলো শাস্ত্ৰৰ ইটো মহা সাৰত্তৰ। তোমাতে কহিবোঁ আজি সবে মুনিবৰ॥ পৰম বিশ্বাস ইটো মহা গুপ্য বাণী। নকহিবা দুৰ্জ্জনত ৰাখিবা আপুনি॥ ২৯৩ চাৰিগোটা বিশ্বাস ৰাখিব যাৰ মনে। হৰি ভকতিৰ পাত্ৰ হোৱে সেহি জনে॥ হেন শুনি নাৰদৰ মনে ভৈলা ত্ৰাস। ৰাখিবাক লাগে প্ৰভু কোননো বিশ্বাস॥ ২৯৪ শঙ্কৰে বোলস্ত শুনিয়োক মুনিবৰ। চাৰিগোট বিশ্বাস চাৰিয়ো গুৰুতৰ॥ এহি চাৰি বিশ্বাস নাৰাখে যিটো জনে। সিটো জনে ভকতিক ৰাখিব কমনে॥ ২৯৫ প্ৰথমতে ৰাখিৰেক গুৰুৰ বিশ্বাস। তেবেসে হৈবেক জানা জ্ঞানৰ প্ৰকাশ॥ তাত পাছে বৈষ্ণৱৰ ৰাখিবে বিশ্বাস। তেবেসে হৈবেক জানা ভকতি প্ৰকাশ॥ ২৯৬ তাত পাছে ৰাখিবেক হৰিৰ বিশ্বাস। তেবেসে হৈবেক হৰি চৰিত্ৰ প্ৰকাশ॥ তাত পাছে ৰাখিবেক সুহৃদ বিশ্বাস। ভৈলা পূৰ্ণ ভজি তৰিলেক মায়া পাশ॥ ২৯৭ গুৰু বৈষ্ণৱৰ জান৷ ঈশ্বৰ শঙ্কৰ। এই চাৰি বিশ্বাস নাৰাখে যিটো নৰ॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> mvfkavf744tj6gksww82d5s4lj6zfrf পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৬৯ 104 88516 243659 241541 2026-03-29T10:06:22Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৬৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>হাটে বাটে কহি ফুৰে ভক্তৰ বিশ্বাস। নুবুলিবা জানা সিটো ভৈলা সৰ্ব্বনাশ॥ ২৯৮ এহি চাৰি বিশ্বাস যে প্ৰকটিয়া কয়। খোজে পতি ব্ৰহ্ম হত্যা পাতেক সিজয়॥ লোকত বিশ্বাস কহে কৰি ৰঙ্গ মন। তেতিক্ষণে নষ্ট হোৱে পূৰ্বৰ পুণ্যগণ॥ ২৯৯ আপুনি নেদেখে কিছু লোক মুখে শুনি। শুনা মুনি ভকতক বোলে নিন্দা বাণী॥ গৰিহা কৰয় আপোনাক শ্ৰেষ্ঠ মানি। তাত কৰি শ্ৰেষ্ঠ পাপী জনা নাই মুনি॥ ৩০০ এতেকে ৰাখিবা মুনি আমাৰ বিশ্বাস। নকৰিবা দুৰ্জ্জনত ইহাৰ প্ৰকাশ॥ শুনা মুনিৰ আৰু মাধৱৰ লীলা। শুৰু তেজ ধৰাতলে দুগ্ধ জল ভৈলা॥ ৩০১ জলৰ উপৰে পদ্ম ৰূপে নাৰায়ণ। জল মল মূৰ্ত্তি কোটি সূৰ্য্যৰ সমান॥ তিনি গুণে তিনি মূৰ্ত্তি খুটি তাৰ উপৰত। মণ্ডূকী <ref>বেং</ref> স্বৰূপে হৰি খুঁটি উৰ্দ্ধত॥ ৩০২ তাহাৰ উপৰে কূৰ্ম্ম ৰূপে ভগৱন্ত। তাৰ উপৰত প্ৰভু আছন্ত অনন্ত॥ সহস্ৰেক ফণা যাৰ নাহি আদি অন্ত। সেহিসে কাৰণে তাঙ্ক বোলয় অনন্ত॥৩০৩ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}} {{Rule|}}</noinclude> ehumspp1tubkwn4heclsc1rzg5oelgq পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৭০ 104 88517 243547 241542 2026-03-28T17:33:55Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243547 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৬৬|ভক্তি-প্রেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নামত নিষ্কল্প বুলি কলা গোট জানা। তাৰ আঠ দিশে ভৈলা আঠ গোট ফণা॥ সেই আঠ ফণা আঠ দিকে গৈলা বই। আছে আঠ দিগ গজ উপৰে তাৰ বই॥ ৩০৪ আঠ গোটা দিগ্ গজৰ কি কহিবোঁ কথা। বহে আঠ পৰ্ব্বত সাক্ষাতে বেঙ্গচটা॥ পৰ্ব্বতৰ উপৰত সসাগৰা মহী। যেন চাঙ্গ খান আলগতে আছে বহি॥ ৩০৫. ফণাৰ তলত যে পাতাল সাত খান। ফণাৰ উপৰে কৈলোঁ ভূমিৰ প্ৰমাণ॥ আৰু এক কথা কহো শুনা মুনি সন্ত। এক গোট ফণা আছে তাৰ নাম অন্ত॥ ৩০৬ হেন শুনি নাৰদৰ মিলিলা সংশয়। অন্ত অনন্তৰ কথা কৈয়ো কৃপাময়॥ মহেশ্বৰে বোলন্ত শুনিয়ো মুনিবৰ। অনন্ত স্বৰূপে হৰি আপুনি ঈশ্বৰ॥ ৩০৭ সহস্ৰেক ফণা তাৰ মহা প্ৰভাৱত। ভিন্ন ভিন্ন নাম মুখে আনন্দে গাৱন্ত॥ মূল মুখ গোট ভাগৱত বখানন্ত। প্ৰেম সাগৰত পৰি আনন্দে আছন্ত॥ ৩০৮ কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ যশ সুমৰি সুমৰি। মহা প্ৰেমে কান্দে আতি ফোঁকাৰি ফোঁকাৰি॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> nlhrfjlcoxese34zbfk7qe5qu3j9fcx পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৭১ 104 88518 243542 241543 2026-03-28T17:15:42Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243542 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|৬৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>শিলাও মুঞ্জৰে দেখি অনন্তৰ ভাৱ। কি কহিবোঁ মহা প্ৰেম মহিমা প্ৰভাৱ॥ ৩০৯ নিতে নিতে নৱ নাম কীৰ্ত্তন কৰন্ত। নাহিকে প্ৰেমৰ অন্ত বুলিয়া অনন্ত॥ এক গোট মুখ আছে প্ৰভাৱ নজানি। প্ৰলয় কালৰ সিটো সাক্ষাতে অগনি॥ ৩১০ সেহিসে মুখৰ অগ্নি জ্বলে উপৰক। চূৰ্ণৰ্কৃত কৰে সবে দহি ব্ৰহ্মাণ্ডক॥ সেহি অগ্নি কৰে জানা ব্ৰহ্মাণ্ডক হত। তাতে সেহি গোট মুখ বুলি জানা অন্ত॥ ৩১১ পৃথকে পৃথকে কৈলোঁ পাতালৰ কাৰ্য্য। আবে পৃথিবীৰ কথা শুনা মুনিৰাজ॥ শুনা সভাসদ পদ কৰি এক মন। অনন্তে কৰয় দেখা নামৰ কীৰ্ত্তন॥ ৩১২ আপুনি ঈশ্বৰ জগতৰ উপকাৰী। তথাপিতো গুণ গান্ত মহা প্ৰেম কৰি॥ সহস্ৰেক মুখে সুখে গুণ বখানস্ত। সুমৰি কৃষ্ণৰ লীলা আনন্দে গাৱন্ত॥ ১১৩ খনো খনো মৌন হন্ত কৃষ্ণক হুমৰি। হাসন্ত কান্দন্ত প্ৰেমে হুমা হুমি কৰি॥ আখি মুখ বাক্য মন কৰিয়া একত্ৰ। কীৰ্ত্তন কৰন্ত ৰঙ্গে কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ॥ ৩১৪ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> t5upve6g1f0sm60o1z3rjcqlci8ze4b পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৭২ 104 88519 243543 241544 2026-03-28T17:21:00Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243543 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নাম বিনে পুণ্য নাই দুৰ্ঘোৰ কলিত। শুনা সৰ্বৰ জন ইটো কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ॥ কৃষ্ণ বিনে ইষ্ট বন্ধু জানা নাহিকয়। স্মৰণতে ব্যক্ত হন্ত প্ৰভু কৃপাময়॥ ৩১৫ তপ জপ পুণ্য ব্ৰতে নাপাইবাহা পাৰ। যোগ জ্ঞান বেদ পাঠ কৰ্ম্ম শৌচাচাৰ॥ সকলে কিঙ্কৰ নামে জানা ৰাজ্য তাৰ। নামেসে কৰয় সুখে সংসাৰৰ পাৰ॥ ৩১৬ কাল অজগৰে গিলি আছে সমুদায়। কৃষ্ণত নভজি কেনে আছা বাট চাই॥ যুৱত শকত নাম বিষয় বিলাস। কালে পালে একে তিলে হৰে সৰ্বনাশ॥ ৩১৭ ধন জন বল বুদ্ধি চাতুৰি যৌবন। নাম বিনে অকাৰণ সবেয়ো সপোন॥ নামেসে জানিবা মুনি জীৱৰ সহায়। নাম বিনে কেহো সঙ্গে ৰাতিয়ো নযায়॥ ৩১৮ ভজা মাধৱৰ পাৱে কৰি দৃঢ় মন। সুখে দুখে মুখে কৰা নামৰ কীৰ্ত্তন॥ চোবোয়াকে চোবাই কেনে ফুৰা অকাৰণ। তণ্ডুলৰ আশে কেনে বহিছা পতান॥ ৩১৯ কৃষ্ণক নভজে যিটো পাপী দুৰাশয়। বাহিৰ্মুখ হুয়া মৰি মৰি উপজয়॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6zogtbemuy1zircmb2yjblfr2jlnjj3 পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/৭৩ 104 88520 243545 241545 2026-03-28T17:26:19Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243545 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|৬৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>জানিবা কৰ্ম্মৰ ফলে নৰ তনু হয়। তথাপি নাৰকী জন্ম হুইবেক নিশ্চয়॥ ৩২০ পৰলোক দুখ নুসুমৰা কি কাৰণ। ইহলোকে পৰলোক দেখা বিদ্যমান॥ আলাস মৈথুন নিদ্ৰা ভাৰ্য্যাৰ বচন। চাৰিয়ো পৰম বৈৰী জানা অকাৰণ॥ ৩২১ ভকতি বিৰোধী ইটো চাৰিয়ো নিশ্চয়। শ্ৰৱণ সময়ে মন আবৰি ধৰয়॥ এহিসে দুৰ্জ্জন মন মায়া মূল ঘৰ। আৰু চাৰি জনে বেঢ়ি কৰয় সাদৰ॥ ৩২২ চাৰিৰ সঙ্গতি যিটো হোৱে তেতিক্ষণ। কৰায়ে বিচূৰ্ত্তি বুদ্ধি হুৰায়ে গিয়ান॥ হৰে শ্ৰুতি বুদ্ধি জ্ঞান বাক্য চিত গুনে। সিটো জনে ভকতি কৰিবে কোন গুণে॥ ৩২৩ গুৰু বাক্য জ্ঞান খাণ্ডা ধৰি হোৱা সাজু। কাটিয়া পেলোৱা পাঞ্চৰে৷ মায়া বাজু॥ মহন্তৰ সঙ্গ লৈয়া কৰিয়ো যতন। আলাস তেজিয়া কৰা শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন॥ ৩২৪ ভকতত ভকতি কৰিয়া মহাশয়। এতেকতে বশ্য হৈবে প্ৰভু কৃপাময়॥ হৰি বশ্য ভৈলে বশ্য হৱে ত্ৰিভুবন। লভয় মুকুতি তৰি যমৰ কৰণ॥ ৩২৫ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> s2y6qscu1715uljsc9f4miwvtqrevv8 পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/১২৭ 104 88830 243418 242310 2026-03-28T12:00:18Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243418 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১২৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>সবাকো এৰিব জানা মুনি আস্বাসত। সমস্তে অৰ্পিয়া থৈবে কৃষ্ণ চৰণত॥ লোভ মোহ কাম ক্ৰোধ গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰ। এই ছয়খান গঢ় দুৰ্জয় মায়াৰ॥ ৫৩৭ ভাৰ্য্যা, পুত্ৰ, ধন, তিনি পাৱয় নিহলে। ধৈৰ্য্য, বোধ, জ্ঞান, খৰ্গে ছেদিব কেৱলে॥ কাম্য কামনা সব কৰিবেক ত্যাগ। দৃঢ় বুদ্ধি কৰি ভক্তি কৰে মহাভাগ॥ ৫৩৮ কৰণি সহিতে ভক্তি মনে কৰি সাৰ। একো থানে ইন্দ্ৰিগণ নটলিবে আৰ॥ স্নেহ উপজিব মনে প্ৰেম যাইব চৰি। নযাইবে মন কৃষ্ণ পাদ পদ্ম এৰি॥ ৫৩৯ হৰিময় মাত্ৰ দেখিবেক দশো দিশ। নুহিবে বিষাদ মনে হৈবেক হৰিষ॥ কাল কৰ্ম্ম গুণ মনে এৰিবেক ভয়। কেৱলে কৃষ্ণৰ পাৱে যাইবেক বিক্ৰয়॥ ৫৪০ সম দম দায়া স্নেহ মৌন লজ্জা বুদ্ধি। তপ ক্ষমা সমে মন থিৰ হৈবে বুদ্ধি॥ কহিলোঁ সাৰতো সাৰ ধৰ্ম্ম ভাগৱত। নেৰিবে কৰণি নুহিবেক ময়মত॥ ৫৪১ অৰ্চ্ছন বন্দন ধ্যান আত্মা নিবেদন। দাস্য সখিত্ব আৰু পদনি সেৱন॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> g9eorkb02kdsxv3ev7etk4f9pwwq0cc পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/১২৮ 104 88831 243419 242311 2026-03-28T12:07:20Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243419 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১২৪|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন সমে নয়টা লক্ষণ। কহিলোঁহো মুনি ভাগৱতীৰ লক্ষণ॥ ৫৪২ যদি ভাগৱতী হোৱে প্ৰেম লুপজয়। নতু যাই সিটো জন হৰিত বিক্ৰয়॥ যিবা দেই যিবা খাই যি কৰে ভোজন। সমস্তে কৰিবে গোবিন্দত নিবেদন॥ ৫৪৩ নিত্য নৈমিত্তিক কৰ্ম্ম কৰে যত যত। সবাকো অৰ্পিব মুনি হৰিচৰণত॥ আৰু কহোঁ মুনিবৰ কৰ্ম্ম ভাগৱত। কেৱলে বিক্ৰয় যাইবে হৰিৰ পাৱত॥ ৫88 কৃষ্ণ যশে দ্ৰৱ হিয়া হুয়া আনন্দিত। মজি ৰসে সমুদ্ৰত নযাইব চিত॥ কৰ্ণে শুনে কৃষ্ণ কথা মুখে বোলে ৰাম। মনে পাদ পদ্ম স্মৰে হস্তে কৰে কাম॥ ৫৪৫ কৃষ্ণৰ প্ৰতিমা দেখে চক্ষুৱে ভক্তক। শিৰে নমস্কাৰ কৰিবেক মাধৱক॥ নিৰ্ম্মাল্য তুলসি ঘ্ৰাণ লৱে নাসিকায়ে। কৃষ্ণৰ নৈবেদ্য মাত্ৰ আস্বাদ জিহ্বায়ে॥ ৫৪৬ পাৱে কৰিবেক হৰি ক্ষেত্ৰক গমন। এই ভাগৱতী ভাগ কহিলোঁ লক্ষণ॥ আৰু কহোঁ ভাগৱতী সুখ বিপৰীত। তেবেসে ভকতি বুলি জানা মনোনীত॥ ৫৪৭ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 3ytqu8h7lnai6u8f1axbf1iu3zl7xzw পৃষ্ঠা:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu/১২৯ 104 88832 243420 242312 2026-03-28T12:13:48Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243420 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১২৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>শিৰে নমস্কাৰ কৰে যেবে মাধৱক। মহা প্ৰেম উপজিব শৰীৰ পুলক॥ নয়নৰ নীৰ ঝাৰে পুলকে শৰীৰ। তেবে নমস্কাৰ বুলি জানা মূনিবৰ॥ ৫৪৮ চক্ষুৱে কৃষ্ণৰ ৰূপ দেখে সৰ্বক্ষণ। তাত প্ৰেম উপজয় জুৰায় নয়ন॥ প্ৰেমে পুলকিত তনু থিৰ নোহে মন। তেবেসে বুলিব জানা কৃষ্ণ দৰশন॥ ৫৪৯ কৰ্ণে কৃষ্ণ কথা যিটো শুনে মহাশয়। মন যায় কৃষ্ণ পদ পঙ্কজত লয়॥ প্ৰেমে পুলকিত তনু জুৰায় নয়ন। তেবেসে বুজিবা কৃষ্ণ চৰিত্ৰ শ্ৰৱণ॥ ৫৫০ নিৰ্ম্মাল্য তুলসি ঘ্ৰাণ লয়ে নাসিকায়। ধাৰাসাৰে নেত্ৰৰ লোতক বহি যায়॥ বৈকুণ্ঠৰ সুখ যেন মানিবেক মনে। তেবেসে বুলিবা কৃষ্ণ নিৰ্ম্মাল্যৰ ঘ্ৰাণে॥ ৫৫১ কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ যশে কৰন্ত কীৰ্ত্তন। প্ৰেমে গদ গদ কৰে নোলায় বচন॥ আপোনাক পাসৰে বোলয় মায়াময়। কেৱলে যাইবেক হৰি চৰণত লয়॥ ৫৫২ শৰীৰ শিহৰি নেত্ৰে কৰে সৰ্ব্বক্ষণ। তেবেসে বুলিবা জানা সপ্ৰেম কীৰ্ত্তন॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> fzwpvnquqhgt21e66pjd6of3rqqnmsk পৃষ্ঠা:কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা).pdf/২০ 104 88918 243601 242548 2026-03-29T04:58:04Z Babulbaishya 104 243601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[৬]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> গালিকে পাৰিছে কিবা,{{gap|3em}}মাত-বোল নুশুনিবা, ::আন পক্ষী সকলক শুনাই শুনাই ? প্ৰকৃতিৰ সুশোভন{{gap|3em}}মূৰ্ত্তি কৰি নিৰীক্ষণ ::আনন্দত মজি কিবা হৰি-গুণ গায় !</poem> {{center|৫}} <poem> যতেক জোনাকীকুল,{{gap|3em}}আনন্দতে বিয়াকুল, ::উড়ে ঘুৰি ঘুৰি ঘনে উঠে ঘনে নাই ; জোনৰ জোনাক চাই,{{gap|3em}}আপোনাকো পোহৰাই, ::নিজকো একণ জোন বুলি ওফোন্দায় ! পৰ্ব্বতৰ কেউ কাষে{{gap|3em}}উড়ি ফুৰে মহোল্লাসে, ::দেখিলে সি সৌন্দৰ্যক মনত খেলায়, প্রকৃতি-দেবী খোপাত,{{gap|3em}}শোভা কৰে অসংখ্যাত, ::সুবর্ণ-কুসুম যেন চকু চমকাই !</poem> {{center|৬}} <poem> ধীৰ বায়ু ধৰে তান,{{gap|3em}}জিলীয়ে কৰিছে গান, ::শুনি জগতৰ যেন প্রাণী সমুদায়, মোহ গই নিদ্রা যায়,{{gap|3em}}কাৰো গাত তত নাই, ::হাই-উৰুমিৰে ভৰা বিশ্ব মৃত-প্ৰায় । চাতক চাতকী সুখে,{{gap|3em}}আকাশত ঊর্দ্ধমুখে, ::জোনৰ জোনাকে নিজ শৰীৰ বুৰাই জুৰাইছে মন-প্রাণ,{{gap|3em}}অমৃত কৰিছে পান, ::নেত্র-ভৰি চোৱা সবে নয়ন জুৰাই !</poem> {{center|⸻}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> cuiedtjfyzeafo64gtxe124wvfbh70f পৃষ্ঠা:কামৰূপৰ বুৰঞ্জী.pdf/১৪ 104 88939 243602 242876 2026-03-29T05:00:19Z Babulbaishya 104 243602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|৵৹}}</noinclude>বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। বিদেশীৰ সংস্পৰ্শত আহি অসমীয়া কটকী আদিৰ ভাষাত দিবে চাব পৰিছিল এই বুৰঞ্জীত তাৰ নমুনা পোৱা যায়। মোগল- অসমৰ যুদ্ধৰ সামৰণিৰ বহুত দিনৰ পাচত এই বুৰঞ্জী ৰচিত হোৱা হলে তাৰ ভাষা অন্য ৰকমৰ হলহেঁতেন। গতিকে খৃষ্টীয় সপ্তদশ শতিকাৰ শেষ ভাগত এই বুৰঞ্জী ৰচিত হৈছিল বুলি কলে বোধ কৰোঁ ভুল নহব। এই বুৰঞ্জীৰ পৰা কেটামান বাক্য তলত তুলি দিয়া হল; বাদশাহী খানদানৰ শব্দবোৰ আমাৰ ভাষাত কিদৰে সোমাইছিল তাৰ পৰা দৃষ্টান্ত পোৱা যাব।— {{gap}}(১) " আৰ পৰীক্ষিত, লক্ষ্মীনাৰায়ণ তোৰ চাচা হয়, পাও চুই সেৱা কৰ। " পৰীক্ষিতে বোলে, “ যি বুলিছে ইখান বুলিব পায়। প্ৰমত্তসিংহে আপোনাৰ মনমাফিকে হস্তী মাৰি আহাৰ কৰে। ( ছেদ ২৪ )। {{Gap}}(২) " শুনিছোঁ অবং-ছা পাসা হৈ মুবাদৰয়, দাবাং-ছাহক মাৰি তাৰ বৰ ভাই ছাহ- চুজাক খেদি গোলকুণ্ডাৰ পৰা এক জৰোৱাল নবাবক সেই চামানে পাশা আজ্ঞা কৰিছে, বোলে, 'কোচবেহাৰ আৰু আচাম মলুক তই যাই চাফ কৰি দে'। ( ছেদ ১১১ )। {{Gap}}(৩) সেই সময়ত অৰং-ছায়ে বোলে, 'বাবাক গোৰ দি তক্তত নবহো মানে ভণ্ডাৰৰ টকা খৰচ কৰিব নাপায়। ( ছেদ ১১১ )। {{gap}}(৪) আৰ নবাবৰ নিয়ম এই – বিহানে নেমাজ কবি বহে, সেই সময়ত স্ত্ৰী-কাকতী ওৱা কানছি ভিতৰৰ নবাবৰ হাস্য পৰিহাস্য তাকে লেখি থয়, তাকে শুনায়, তাৰ সিদ্ধান্ত অনুক্ৰমে দিয়া খিলৱত থানাত বহেহি। চাৰি দও দাতোৱান কৰি মুখ ধুই ওজু কৰে। ( ছেদ ১১৩ )। {{gap}}(৫) হাৰামজাদা বাদুলিয়ে যত কৰিলে সবে জুটবাত। ( ছেদ ১২৪ )। {{gap}}(৬) সেই সময়তে একদিনা আহলায়াৰ খাঁয়ে বোলে, "গড়গ্ৰামলৈ কেভিৰোজৰ পথ?" আমাৰ সনাতন উকিলে বোলে, " চাহাব, গড়গ্ৰাম লাগি ২ মহিনাৰ পথ। ” এনেতে দুৱাৰদাৰৰ বেটা জয়ানন্দে বোলে, "চাহাব, ৮ ৰোজৰ পথ, উকিলে মিছ। কছে। " পাচে নবাবে বোলে, " এখন তোমাৰ বৰমুদৈ দুৱাৰদাবে ৮ বোজকে বাট কহে, তুপ্তি কিছুৰান্তে দোমাহিনাকে বাট জুট কহ। " সনাতনে বোলে, " উদয়গিৰিৰ স্বৰ্গ ৺জা অন্তগিৰিৰ দিল্লিৰ ৺পাৎসা, দুই জনেও পূৰ্ব্বাপৰ উকিল যি কহে তাকেহে সত্য মানে। এখন তুমি যে দুৱাৰদাৰ মুদৈ সে মহাজন আৰ মুখেছে সম্বুজ কৰছ। আত আমাৰ থানিকো দিলিৰ নাহি কৰোঁ। তুমি আপোনমাফিক গুচি কৰ, আমি যে কুবাদ কৰো, সব সত্য কহো। পাছে আহলায়াৰ গায়ে বোলে, " উকিল যো কুবাদ কহ সব সত্য। সিটো ব্যাপাৰী তাৰে বাহ্ নাসমূহ কৰোঁ।" (ছেদ ১০০ )।<noinclude></noinclude> icgsmefnd670cawm216w72x4h5c8crs 243607 243602 2026-03-29T05:06:50Z Babulbaishya 104 243607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|৵৹}}</noinclude>বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। বিদেশীৰ সংস্পৰ্শত আহি অসমীয়া কটকী আদিৰ ভাষাত দিবে চাব পৰিছিল এই বুৰঞ্জীত তাৰ নমুনা পোৱা যায়। মোগল- অসমৰ যুদ্ধৰ সামৰণিৰ বহুত দিনৰ পাচত এই বুৰঞ্জী ৰচিত হোৱা হলে তাৰ ভাষা অন্য ৰকমৰ হলহেঁতেন। গতিকে খৃষ্টীয় সপ্তদশ শতিকাৰ শেষ ভাগত এই বুৰঞ্জী ৰচিত হৈছিল বুলি কলে বোধ কৰোঁ ভুল নহব। এই বুৰঞ্জীৰ পৰা কেটামান বাক্য তলত তুলি দিয়া হল; বাদশাহী খানদানৰ শব্দবোৰ আমাৰ ভাষাত কিদৰে সোমাইছিল তাৰ পৰা দৃষ্টান্ত পোৱা যাব।— :{{hanging indent|(১) " আৰ পৰীক্ষিত, লক্ষ্মীনাৰায়ণ তোৰ চাচা হয়, পাও চুই সেৱা কৰ। " পৰীক্ষিতে বোলে, “ যি বুলিছে ইখান বুলিব পায়। প্ৰমত্তসিংহে আপোনাৰ মনমাফিকে হস্তী মাৰি আহাৰ কৰে। ( ছেদ ২৪ )।}} {{Gap}}(২) " শুনিছোঁ অবং-ছা পাসা হৈ মুবাদৰয়, দাবাং-ছাহক মাৰি তাৰ বৰ ভাই ছাহ- চুজাক খেদি গোলকুণ্ডাৰ পৰা এক জৰোৱাল নবাবক সেই চামানে পাশা আজ্ঞা কৰিছে, বোলে, 'কোচবেহাৰ আৰু আচাম মলুক তই যাই চাফ কৰি দে'। ( ছেদ ১১১ )। {{Gap}}(৩) সেই সময়ত অৰং-ছায়ে বোলে, 'বাবাক গোৰ দি তক্তত নবহো মানে ভণ্ডাৰৰ টকা খৰচ কৰিব নাপায়। ( ছেদ ১১১ )। {{gap}}(৪) আৰ নবাবৰ নিয়ম এই – বিহানে নেমাজ কবি বহে, সেই সময়ত স্ত্ৰী-কাকতী ওৱা কানছি ভিতৰৰ নবাবৰ হাস্য পৰিহাস্য তাকে লেখি থয়, তাকে শুনায়, তাৰ সিদ্ধান্ত অনুক্ৰমে দিয়া খিলৱত থানাত বহেহি। চাৰি দও দাতোৱান কৰি মুখ ধুই ওজু কৰে। ( ছেদ ১১৩ )। {{gap}}(৫) হাৰামজাদা বাদুলিয়ে যত কৰিলে সবে জুটবাত। ( ছেদ ১২৪ )। {{gap}}(৬) সেই সময়তে একদিনা আহলায়াৰ খাঁয়ে বোলে, "গড়গ্ৰামলৈ কেভিৰোজৰ পথ?" আমাৰ সনাতন উকিলে বোলে, " চাহাব, গড়গ্ৰাম লাগি ২ মহিনাৰ পথ। ” এনেতে দুৱাৰদাৰৰ বেটা জয়ানন্দে বোলে, "চাহাব, ৮ ৰোজৰ পথ, উকিলে মিছ। কছে। " পাচে নবাবে বোলে, " এখন তোমাৰ বৰমুদৈ দুৱাৰদাবে ৮ বোজকে বাট কহে, তুপ্তি কিছুৰান্তে দোমাহিনাকে বাট জুট কহ। " সনাতনে বোলে, " উদয়গিৰিৰ স্বৰ্গ ৺জা অন্তগিৰিৰ দিল্লিৰ ৺পাৎসা, দুই জনেও পূৰ্ব্বাপৰ উকিল যি কহে তাকেহে সত্য মানে। এখন তুমি যে দুৱাৰদাৰ মুদৈ সে মহাজন আৰ মুখেছে সম্বুজ কৰছ। আত আমাৰ থানিকো দিলিৰ নাহি কৰোঁ। তুমি আপোনমাফিক গুচি কৰ, আমি যে কুবাদ কৰো, সব সত্য কহো। পাছে আহলায়াৰ গায়ে বোলে, " উকিল যো কুবাদ কহ সব সত্য। সিটো ব্যাপাৰী তাৰে বাহ্ নাসমূহ কৰোঁ।" (ছেদ ১০০ )।<noinclude></noinclude> tcgqclbl9fi3cjho0inpdmrsdw1tret 243608 243607 2026-03-29T05:11:06Z Babulbaishya 104 243608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|৵৹}}</noinclude>বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। বিদেশীৰ সংস্পৰ্শত আহি অসমীয়া কটকী আদিৰ ভাষাত দিবে চাব পৰিছিল এই বুৰঞ্জীত তাৰ নমুনা পোৱা যায়। মোগল- অসমৰ যুদ্ধৰ সামৰণিৰ বহুত দিনৰ পাচত এই বুৰঞ্জী ৰচিত হোৱা হলে তাৰ ভাষা অন্য ৰকমৰ হলহেঁতেন। গতিকে খৃষ্টীয় সপ্তদশ শতিকাৰ শেষ ভাগত এই বুৰঞ্জী ৰচিত হৈছিল বুলি কলে বোধ কৰোঁ ভুল নহব। এই বুৰঞ্জীৰ পৰা কেটামান বাক্য তলত তুলি দিয়া হল; বাদশাহী খানদানৰ শব্দবোৰ আমাৰ ভাষাত কিদৰে সোমাইছিল তাৰ পৰা দৃষ্টান্ত পোৱা যাব।— ::{{hanging indent|(১) "আৰ পৰীক্ষিত, লক্ষ্মীনাৰায়ণ তোৰ চাচা হয়, পাও চুই সেৱা কৰ। " পৰীক্ষিতে বোলে, “ যি বুলিছে ইখান বুলিব পায়। প্ৰমত্তসিংহে আপোনাৰ মনমাফিকে হস্তী মাৰি আহাৰ কৰে। ( ছেদ ২৪ )।}} ::{{hanging indent|(২) "শুনিছোঁ অবং-ছা পাসা হৈ মুবাদৰয়, দাবাং-ছাহক মাৰি তাৰ বৰ ভাই ছাহচুজাক খেদি গোলকুণ্ডাৰ পৰা এক জৰোৱাল নবাবক সেই চামানে পাশা আজ্ঞা কৰিছে, বোলে, 'কোচবেহাৰ আৰু আচাম মলুক তই যাই চাফ কৰি দে'। ( ছেদ ১১১ )।}} ::{{hanging indent|(৩) সেই সময়ত অৰং-ছায়ে বোলে, 'বাবাক গোৰ দি তক্তত নবহো মানে ভণ্ডাৰৰ টকা খৰচ কৰিব নাপায়। ( ছেদ ১১১ )।}} ::{{hanging indent|(৪) আৰ নবাবৰ নিয়ম এই – বিহানে নেমাজ কবি বহে, সেই সময়ত স্ত্ৰী-কাকতী ওৱা কানছি ভিতৰৰ নবাবৰ হাস্য পৰিহাস্য তাকে লেখি থয়, তাকে শুনায়, তাৰ সিদ্ধান্ত অনুক্ৰমে দিয়া খিলৱত থানাত বহেহি। চাৰি দও দাতোৱান কৰি মুখ ধুই ওজু কৰে। ( ছেদ ১১৩ )।}} ::{{hanging indent|(৫) হাৰামজাদা বাদুলিয়ে যত কৰিলে সবে জুটবাত। ( ছেদ ১২৪ )।}} ::{{hanging indent|(৬) সেই সময়তে একদিনা আহলায়াৰ খাঁয়ে বোলে, "গড়গ্ৰামলৈ কেভিৰোজৰ পথ?" আমাৰ সনাতন উকিলে বোলে, " চাহাব, গড়গ্ৰাম লাগি ২ মহিনাৰ পথ।” এনেতে দুৱাৰদাৰৰ বেটা জয়ানন্দে বোলে, "চাহাব, ৮ ৰোজৰ পথ, উকিলে মিছ। কছে। " পাচে নবাবে বোলে, " এখন তোমাৰ বৰমুদৈ দুৱাৰদাবে ৮ বোজকে বাট কহে, তুপ্তি কিছুৰান্তে দোমাহিনাকে বাট জুট কহ।" সনাতনে বোলে, "উদয়গিৰিৰ স্বৰ্গ ৺জা অন্তগিৰিৰ দিল্লিৰ ৺পাৎসা, দুই জনেও পূৰ্ব্বাপৰ উকিল যি কহে তাকেহে সত্য মানে। এখন তুমি যে দুৱাৰদাৰ মুদৈ সে মহাজন আৰ মুখেছে সম্বুজ কৰছ। আত আমাৰ থানিকো দিলিৰ নাহি কৰোঁ। তুমি আপোনমাফিক গুচি কৰ, আমি যে কুবাদ কৰো, সব সত্য কহো। পাছে আহলায়াৰ গায়ে বোলে, " উকিল যো কুবাদ কহ সব সত্য। সিটো ব্যাপাৰী তাৰে বাহ্ নাসমূহ কৰোঁ।" (ছেদ ১০০ )।}}<noinclude></noinclude> iyxltfmqrxufwi742xuwzwl2vwdws9g পৃষ্ঠা:কামৰূপৰ বুৰঞ্জী.pdf/১৫ 104 88940 243603 242608 2026-03-29T05:00:42Z Babulbaishya 104 243603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|৶৹}}</noinclude>Jo অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষ ভাগত আৰু উনবিংশ শতিকাৰ আদি ছোৱাত লিখা বুৰঞ্জীৰ ভাষা নিভাজ অসমীয়া, তাত বিদেশী শব্দৰ সমাবেশ নাই।— (১) ৰাজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ দেৰগাওঁৰ বাহৰত থাকোতে ৰাম দুদিন ৰাতি দুইপৰ মৰাত আমাৰ ঘৰলৈ যাবৰ হয়। কোন জনীৰ তালৈ যায় ঠাৱৰ কৰিব আছে, দূষিতো হৈছে বুলি শুনিছোঁ। ভানুৱে সৈতে ঝীয়ৰী তিনি জনীও আছে, নোৱাৰোঁ। প্ৰীতি অনুবন্ধ ৰামৰ ভানুৱেৰে ( লক্ষ্মী সিংহৰ বৰপাহী বুৰঞ্জী )। ( 2 ) কলিতা ফুকন যাক বোলে ই হিন্দু লবা। ভাল আহোমে অনেক পুৰুষ ৺দেৱৰ খাই-পিন্ধি থাকিও যেনে কাৰ্য কৰিব পৰা নাই, কলিতা ফুকনে "দেৱৰ তেনে কাৰ্য্য কৰিছে। এতেকে ই আমাৰ লগৰ এটা। এতেকে চোলাধৰা ভাণ্ডাৰখন আক দিবলৈ আমি প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ। ( লক্ষ্মীসিংহৰ বুৰঞ্জী)। (৩) সেই সময়ত উক্ত মাজুলী, অভয়পুৰ, ৰংপুৰ এই ঠাইৰ সস্ত-মহস্ত দেশস্থ প্ৰাণী মোৱামৰীয়াৰ উপদ্ৰবত ভাগি দেশ-দেশান্তৰে গল। প্ৰজাৰ মহৎ বিপত্তি হৈছিল। •• সেই বেলা মহামন্ত্ৰী বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই পক্ষীয়ে যেনেকৈ শিশুটিক পথাৰে আবৰি ৰাখে সেইৰূপে ডাঙ্গৰীয়াই ৰক্ষা কৰিছিল। তুংখুঙ্গীয়া বুৰঞ্জী)। ( শ্ৰীনাথ বৰবৰুৱাৰ (৪) আতপাচে ১২৭ শকৰ আঘোণ মাস ১৯ দিন যাওঁতে মঙ্গলবাৰে স্বৰ্গদেৱৰ ভনী আইদেউক কুৱৈগঞা বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াৰ মাজিও পুতেকলৈ চকলং মতে বিবাহ দিলে। সেই বিবাহত ন-দিন পানী তুলিছিল। সকলো সত্ৰ- চহৰীয়া গায়ন-বায়ন আনিছিল। ছোৱালী উলিয়াই দিবৰ দিনা ডাঙ্গৰীয়াবোৰ চৌৰাত বহিছিল। ( তুংথুঙ্গীয়া বুৰঞ্জী )। তাৰ উপৰিও বৰ্ত্তমান বুৰঞ্জীত কিছুমান শব্দ পোৱা যায় যিবিলাকৰ ব্যৱহাৰ আজিকালি প্ৰায় পাহৰি যোৱাৰ নিচিনা, বা যিবিলাকৰ ব্যৱহাৰ মাথোন কোনো ঠাইত সীমাবদ্ধ। সেইবোৰ শব্দ পুনৰ ব্যৱহাৰ হলে অসমীয়া ভাষাৰ শব্দ-ভঁৰাল বঢ়াৰ সম্ভাবনা, যথা, ফুকহা থোৱা, ১৭ ছেদ; ডিয়া মৰা, ২১ ছেদ : ওচৰ- পাজৰৰ ৰজা, ২৬ ছেদ : আগ্ৰআন, ৩৬ ছেদ : চৱা-কুৰ্ম্মা, ৮৩ ছেদ; ছয়ণ্ডা মানুহ, ৯৭ ছেদ; লিপিচ, ১০৭ ছেদ; চাংমেল, ১১০ ছেদ; দামুচ, ১৪২ ছেদ। ৰজাঘৰীয়া চিঠিবোৰত থকা বিদেশী শব্দৰ উল্লেখ আমি ইয়াত কৰা নাই। আৰু কিছুমান শব্দৰ কিছুমান নতুন গঠন পোৱা যায়, – আমিয়েৰে, ৬১ ছেদ; মানুহ অটা, ৬১ ছেদ; ভিটিলেগৈ, ৮৮ ছেদ; আচিতে, ১১০ ছেদ; গুৱাহাটা, ১১২, ১১৭ ছেদ; বৈওৱা, ২৪ ছেদ; ৰাজায়েৰে, ১৫৯ ছেদ; হুইছোতে, ১৪৩ ছেদ।<noinclude></noinclude> 2k3ey4wr8hyf6gaivm9wam1jupj1a5g 243609 243603 2026-03-29T06:22:07Z Babulbaishya 104 243609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|৶৹}}</noinclude>Jo অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষ ভাগত আৰু উনবিংশ শতিকাৰ আদি ছোৱাত লিখা বুৰঞ্জীৰ ভাষা নিভাজ অসমীয়া, তাত বিদেশী শব্দৰ সমাবেশ নাই।— ::{{hanging indent|(১) ৰাজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ দেৰগাওঁৰ বাহৰত থাকোতে ৰাম দুদিন ৰাতি দুইপৰ মৰাত আমাৰ ঘৰলৈ যাবৰ হয়। কোন জনীৰ তালৈ যায় ঠাৱৰ কৰিব আছে, দূষিতো হৈছে বুলি শুনিছোঁ। ভানুৱে সৈতে ঝীয়ৰী তিনি জনীও আছে, নোৱাৰোঁ। প্ৰীতি অনুবন্ধ ৰামৰ ভানুৱেৰে ( লক্ষ্মী সিংহৰ বৰপাহী বুৰঞ্জী )।}} ::{{hanging indent|( 2 ) কলিতা ফুকন যাক বোলে ই হিন্দু লবা। ভাল আহোমে অনেক পুৰুষ ৺দেৱৰ খাই-পিন্ধি থাকিও যেনে কাৰ্য কৰিব পৰা নাই, কলিতা ফুকনে "দেৱৰ তেনে কাৰ্য্য কৰিছে। এতেকে ই আমাৰ লগৰ এটা। এতেকে চোলাধৰা ভাণ্ডাৰখন আক দিবলৈ আমি প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ। ( লক্ষ্মীসিংহৰ বুৰঞ্জী)।}} ::{{hanging indent|(৩) সেই সময়ত উক্ত মাজুলী, অভয়পুৰ, ৰংপুৰ এই ঠাইৰ সস্ত-মহস্ত দেশস্থ প্ৰাণী মোৱামৰীয়াৰ উপদ্ৰবত ভাগি দেশ-দেশান্তৰে গল। প্ৰজাৰ মহৎ বিপত্তি হৈছিল। •• সেই বেলা মহামন্ত্ৰী বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই পক্ষীয়ে যেনেকৈ শিশুটিক পথাৰে আবৰি ৰাখে সেইৰূপে ডাঙ্গৰীয়াই ৰক্ষা কৰিছিল। তুংখুঙ্গীয়া বুৰঞ্জী)। ( শ্ৰীনাথ বৰবৰুৱাৰ}} ::{{hanging indent|(৪) আতপাচে ১২৭ শকৰ আঘোণ মাস ১৯ দিন যাওঁতে মঙ্গলবাৰে স্বৰ্গদেৱৰ ভনী আইদেউক কুৱৈগঞা বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াৰ মাজিও পুতেকলৈ চকলং মতে বিবাহ দিলে। সেই বিবাহত ন-দিন পানী তুলিছিল। সকলো সত্ৰ- চহৰীয়া গায়ন-বায়ন আনিছিল। ছোৱালী উলিয়াই দিবৰ দিনা ডাঙ্গৰীয়াবোৰ চৌৰাত বহিছিল। ( তুংথুঙ্গীয়া বুৰঞ্জী )।}} তাৰ উপৰিও বৰ্ত্তমান বুৰঞ্জীত কিছুমান শব্দ পোৱা যায় যিবিলাকৰ ব্যৱহাৰ আজিকালি প্ৰায় পাহৰি যোৱাৰ নিচিনা, বা যিবিলাকৰ ব্যৱহাৰ মাথোন কোনো ঠাইত সীমাবদ্ধ। সেইবোৰ শব্দ পুনৰ ব্যৱহাৰ হলে অসমীয়া ভাষাৰ শব্দ-ভঁৰাল বঢ়াৰ সম্ভাবনা, যথা, ফুকহা থোৱা, ১৭ ছেদ; ডিয়া মৰা, ২১ ছেদ : ওচৰ- পাজৰৰ ৰজা, ২৬ ছেদ : আগ্ৰআন, ৩৬ ছেদ : চৱা-কুৰ্ম্মা, ৮৩ ছেদ; ছয়ণ্ডা মানুহ, ৯৭ ছেদ; লিপিচ, ১০৭ ছেদ; চাংমেল, ১১০ ছেদ; দামুচ, ১৪২ ছেদ। ৰজাঘৰীয়া চিঠিবোৰত থকা বিদেশী শব্দৰ উল্লেখ আমি ইয়াত কৰা নাই। আৰু কিছুমান শব্দৰ কিছুমান নতুন গঠন পোৱা যায়, – আমিয়েৰে, ৬১ ছেদ; মানুহ অটা, ৬১ ছেদ; ভিটিলেগৈ, ৮৮ ছেদ; আচিতে, ১১০ ছেদ; গুৱাহাটা, ১১২, ১১৭ ছেদ; বৈওৱা, ২৪ ছেদ; ৰাজায়েৰে, ১৫৯ ছেদ; হুইছোতে, ১৪৩ ছেদ।<noinclude></noinclude> gymkijq5phfskwn74v9254lrvwj1l70 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৩৫ 104 89242 243504 243132 2026-03-28T14:52:16Z Babulbaishya 104 243504 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||প্ৰথম খণ্ড|৩১}}</noinclude> তুলি নিয়ে। এওঁৰ পাছত ৰজাসকলে হিন্দুধৰ্ম্মৰ উন্নতিৰ অৰ্থে বহুত যত্ন কৰে আৰু পশ্চিমফালৰপৰা বহুত উচ্চ শ্ৰেণীব হিন্দু মানুহ আনি নিজ ৰাজ্যত পাতে। ইয়াত এওঁবিলাকে বেচি যুঁজ-বাগৰ কৰিব নালাগিছিল; কেৱল সময়ে সময়ে মণিপুৰীবিলাকে তেওঁলোকক কিছু দিগ দিছিল। {{Gap}}(ঙ) শেষ সময়ত খাচপুৰত গোবিন্দ নামে এজন বজা হৈছিল। তেওঁ বৰ দুৰ্ব্বল আছিল; সেই{{Float left|{{gap}}{{smaller|গোবিন্দচন্দ্ৰ আৰু ইংৰাজ ১৮১৩-১৮৩০ }}|4em}} কাৰণে তেওঁৰ সেনাপতি উত্তৰ কাছাৰত স্বাধীন হৈ উঠে। গোবিন্দে তেওঁক দমাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল; কিন্তু বলে নোৱাৰি তেওঁক স্বাধীন বুলিয়েই স্বীকাৰ কৰিলে। {{gap}}এই সময়ত মণিপুৰীবিলাকে উৎপাত আৰম্ভ কৰিবলৈ ধৰিলে; তেতিয়া গোবিন্দচন্দ্ৰে অন্য উপায় নেদেখি মান ৰজাব আশ্ৰয় খুজিলে। মানে বজাব নিমন্ত্ৰণ পাই কাছাৰ অধিকাৰ কবি ললে; আৰু তাৰ পাছতেই প্ৰজাৰ ঘৰ লুটপাট কৰিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া বজা গোবিন্দ বিবুদ্ধিত পৰিল। শ্ৰীহট্ট ইংৰাজৰ হাতত আছিল। গোবিন্দচন্দ্ৰে ইংৰাজৰ সহায় খোজাত ইংৰাজ সৈন্য কাছাৰলৈ আহিল, আৰু মানৰ লগত ৰণ কৰি তাৰপৰা খেদি দিলে। গোবিন্দচন্দ্ৰ ইংৰাজৰ তলতীয়া ৰজা হল। গোবিন্দ মৰাৰ পাছত নিম্ন কাছাৰ ইংৰাজৰ হাতলৈ যায় (১৮৩০)। {{gap}}উত্তৰ কাছাৰ ১৮৫৪ খৃঃ অব্দলৈ ইংৰাজৰ আশ্ৰয়ত আছিল;<noinclude></noinclude> 2dmsd460kivc0j9iwycj5m6ju66oiyi পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৪৯ 104 89297 243422 243264 2026-03-28T12:25:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243422 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৪৫}} পথে পঠায়। মুছলমানৰ লগত কেইবা ঠাইতো ৰণ হয়; এই ৰণবোৰত দুয়ো পক্ষৰ বহুত সেনা মৰে, পাছত দৰঙ্গৰ দিকৰাই নৈৰ পাৰ যুঁজত মুছলমানৰ তেনেই কঁকাল ভাগে; মুছলমান সেনাপতি ৰণত পৰে আৰু বহুত সেনা বন্দী হয়, তেওঁলোকৰ বহুত বৰতোপ হিলৈ, ঘোঁৰা আদি আহোম সেনাই কাঢ়ি লয়, আৰু কিছুমানক কৰতোয়ালৈ পাছে পাছে খেদি নিয়ে। তেতিয়াৰপৰা আহোম ৰাজ্যৰ সীমা উত্তৰ পাৰে ভৰলী নদীলৈ বাঢ়ে। এই সময়তেই অসমলৈ বন্দুকৰ প্ৰথম আমদানী হয়। {{gap}}আমি আগেয়ে লিখি আহিছোঁ — '''শ্ৰীশঙ্কৰ দেৱে''' ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কৰাৰ সময়ত ভূঞাসকলৰ ওপৰত কছাৰীৰ বৰ উৎপাত হয়। তেতিয়া তেওঁ উজাই আহি বিশ্বনাথৰ অলপ পূবে গাংমৌত থাকিবলৈ লয়। এই অঞ্চল ভূঞাসকলৰেই আছিল। ইয়াৰ পাছত শঙ্কৰদেৱে বেলগুৰিত (বৰ্ত্তমান মাজুলীৰ পশ্চিম দাঁতিত) ওঠৰ বছৰ থাকে। ইয়াত তেওঁ বহুতক শিষ্য কৰে। লাহে লাহে শিষ্য সংখ্যা বঢ়াত কিছুমানে, শঙ্কৰে 'দেশ ভাঙিলে' বুলি ৰজাত গোচৰ দিলে। ৰজাই বিচাৰ কৰি শঙ্কৰদেৱক নিৰ্দোষী পাই একো অত্যাচাৰ নকৰিলে। কিন্তু এই ভূঞাসকল পশ্চিম ফালৰপৰা অহা দেখি ৰজাৰ সন্দেহ হল—“কি জানি তেওঁলোকে ভবিষ্যতে দেশত বিভ্ৰাট জন্মায়” এই বুলি আশঙ্কা কৰাত ভূঞাসকল ভটীয়াই গৈ কোচৰাজ্যত আশ্ৰয় ললেগৈ।<noinclude></noinclude> qc4gs2p5cmn6v9dzkyypgi3u739w70a পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৭৬ 104 89338 243589 243397 2026-03-29T03:57:28Z JyotiPN 1603 243589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত।|৭১}}</noinclude>{{Playscript|gap=6||কৰিবলৈ পুলিচক হুকুম দিব আৰু আপোনাক বৰ্ত্তমানলৈ ৫০০ টকাৰ জামিনত খালাচ দিব পাৰে।}} {{Playscript|gap=6|চন্দ্ৰ।—|(এখন কাগজ লিখি আনি) Sir, I beg to state that my client's son is going to stand surety for him.}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্।—|All right, I grant his prayer.}} {{Playscript|gap=6|জয়।—|(এখন কাগজ ওচৰলৈ দিয়ে।)}} {{Right|(কাগজখনত লিখে।)}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্।—|(পুলিচলৈ হুকুম লিখি) Peshkar, send this to the police office.}} {{Playscript|gap=6|জয়।—|Very well, Sir. —পুনাই, এই কাগজখন পুলিচ অফিচত দেগৈ (পুনাইৰ হাতত কাগজ দিয়ে।)}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন্।—|Now good-bye. (প্ৰস্থান।)}} {{Right|(সকলোৰে চাহাবক চেলাম কৰি প্ৰস্থান।)}} {{Rule|6em}} {{center|{{X-larger|'''দ্বিতীয় দৃশ্য।'''}}}} {{center|{{larger|মুনীন্দ্ৰৰ চৰাঘৰ।}}}} {{center|<poem>(মুনীন্দ্ৰই চকীত বহি কিতাপ এখন চাই থাকে; মোলোকাৰ কান্ধত ভাৰ দি চম্পকৰ প্ৰবেশ।)</poem>}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|Good morning Sir! কিনো কৰিছে?}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|Good morning. ইয়াতে বহিহে আছোঁ, মই বচন পৰা নাই দেখোন! আপোনালোক কৰপৰা আহিছে?}}<noinclude></noinclude> frzihy75syj9pxssirpy8g2a6wz99t2 পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৭৮ 104 89340 243590 243399 2026-03-29T04:00:31Z JyotiPN 1603 243590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত।|৭৩}}</noinclude>{{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|কি আপুনি লুকাই থোৱা মালৰে আধা দিব মই একো বুজা নাই।}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|নহয় ডাঙ্গৰীয়া, মই গঙ্গাৰামৰ চুৰ কৰি থোৱা মালৰে আধা দিম, মোক মোকৰ্দ্দমাত জিকাই দিব লাগে মাথোন।}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|অ’ এতিয়া বুজিলোঁ, আপোনাৰ ভেঁটী খাই মোকৰ্দ্দমাত জিকাই দিব লাগে! (খঙ্গেৰে) মই এই ভেঁটীৰে সৈতে চাহাবৰ ওচৰলৈ নৌ নিওঁতেই আপুনি নিজৰ বস্তু লৈ মোৰ ঘৰৰপৰা ওলাই যাওক, নহলে এতিয়া বেয়াহে হব।}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|(আথে বেথে) নহয় ডাঙ্গৰীয়া, কিয় খং খাইছে? গৰীবক কৃপা কৰি ৰক্ষা কৰক।}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|মই আপোনাক ভালে ভালে কৈছোঁ, আপোনাৰ বস্তু লৈ মোৰ ঘৰৰপৰা ওলাই যাওক, আপুনিয়েই চুৰি কৰে, ঘূৰি মোক ভেঁটী খুৱাই মোকৰ্দ্দমাত জিকাই দিবলৈ কবলৈ আহে!—বাৰু সাহ হয়! (ডাবি দি) যাওক, যাওক। আজি আপুনি গুণেহে সাৰিল; নহলে আজি মই বিচাৰ নকৰাকৈয়ে থানালৈ পঠিয়ালোঁহেঁতেন। মই আপোনাৰ ঘৰত কাইলৈ বিচাৰ কৰিবলৈ যাম।}} {{Right|(চম্পক আৰু মোলোকাৰ প্ৰস্থান।)}} {{Playscript|gap=6|মুনীন্দ্ৰ।—|(অকলে অকলে) মানুহকেইটাৰ বুদ্ধিটো চোৱাঁ। নিজে চুৰ কবি নিজে মোক ভেঁটী খুৱাই মৰিবলৈ আহে! ইহঁতৰ বাৰু সাহ হয়! চম্পকক বৰ লাঠুৱা,}}<noinclude>{{Left|৭}}</noinclude> j7gxqr7ldpo3hk0a79bei48p752g7v8 পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৭৯ 104 89341 243591 243400 2026-03-29T04:01:01Z JyotiPN 1603 243591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৭৪|পৰাচিত।|}}</noinclude>{{Playscript|gap=6||বৰ ধূৰ্ত্ত বুলি আনে কোৱা শুনিছোঁ। ইয়াৰ ভেঁটী খালে কৰবাত কেনেবাকৈ ই বিপদত পেলাব।}} {{Rule|6em}} {{center|{{X-larger|'''তৃতীয় দৃশ্য।'''}}}} {{Custom rule|sp|20|co|6|fy1|40|co|6|sp|20}} {{center|{{larger|চম্পকৰ মাৰল-ঘৰ।}}}} {{center|(চম্পক, প্ৰভাৱতী, পুনাৰাম আৰু মোলোকা।)}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|(বেজাৰেৰে) বুঢ়াকালত এতিয়া ফাটকত মৰিব লগা হল! মোক তহঁতে বুদ্ধি দি ইয়াকে কৰালি! আগেয়ে যদি সৰাৰ কিবা উপায় আছিল, ভেঁটী খুৱাবলৈ গৈ ধৰা পৰি তাৰো মুদা মাৰিলোঁ। (কান্দি কান্দি প্ৰভাৱতীক ধৰি) বোপাটিৰ মাক, তোমাৰ লাৱণ্য মুখ আৰু কত দেখিবলৈ পাম! (পুনাৰামক গবা মাৰি ধৰি) মইনা, তোক ডাঙ্গৰ-দীঘল কৰি এতিয়া বুঢ়াকালত এৰি যাব লগাত পৰিছোঁ। যি হওক, ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ যেন তোমালোক মঙ্গলে থাকা। মোলোকা, তোক মই বহুত দিগদাৰ আৰু কষ্ট দিলোঁ, তাৰ বাবে বেজাৰ নেপাই মোৰ এই অন্তিম কালত ক্ষমা কৰিবি দেই।}} {{Playscript|gap=6|মোলোকা।—|(বেজাৰ মনেৰে) দেউতা, কিয় এনে কথা কয়? আপুনি মোক কি দুখ দিছে?}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|( কান্দি কান্দি) বোপাটি, এতিয়া আমাৰ ঘৰ ক্ৰোক কৰিবলৈ পুলিচ আহিব। ঘৰত তো বস্তু নেপায়েই,}}<noinclude></noinclude> f65gn360a5ze18m132pyowhf4mduxpw পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/৫৬ 104 89345 243421 2026-03-28T12:25:28Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243421 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৫০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude><poem>:::মন বিদৰি জোআ উতৰ। :::পুৰুসে তিৰোতাক জি ৰূপে সমাদৰ কৰিব লাগে। :::জাতনা ভোগ কৰা জন। :::কেঁকোৰা বিচাৰ আখ্যান। :::মিচৰ দেসৰ বিবৰন। :::নৱেম্বৰ, অৰ্থাত আঘোনৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১১ বচৰ। নম্বৰ ১১ নৱেম্বৰ, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::ডক্তৰ ফ্ৰাঙ্কলিন চাহাবৰ ইতিহাস। :::কলাই খাৰ কৰাৰ বিবৰন। :::আসুৰেঞ্চ চোচাইটিচ্। :::আগ্ৰা জিলাৰ চোআলিৰ ইস্কুল। :::খেহ দেসৰ বিধান পতা ফোহিৰ কথা। :::পুলিপেনাং মাজুলিৰ বিবৰন। :::অচমিয়া লোকলৈ নিজ ভূমিৰ সাধাৰন পত্ৰ। :::পৰম ইশ্বৰৰ সত্য শুনৰ বিচাৰ। :::পৰম ইস্বৰৰ সৰ্বসক্তি গুনৰ বিচাৰ। :::দৰ্সন বিদ্যাৰ বিবেচনাত সুখৰ উতপতি। :::সৰ্ব্ব তত্ত্ব প্ৰকাসিকা। :::পৰ্পেতুআ নামে এজনি ধৰমি তিৰিৰ চৰিত্ৰ। :::কাপিবাৰা জন্তু। :::ডিচেম্বৰ, অৰ্থাত পুহৰ পঞ্জিকা। :::AGENTS FOR THE ORUNODOI. :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত।</poem><noinclude></noinclude> 61c0agbwog8awkeg3uxhusyi49y6lvs পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৫০ 104 89346 243424 2026-03-28T12:26:03Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৪৬ অসম বুৰঞ্জী পাঠ চুহুন্মুং স্বৰ্গদেৱৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক চুক্লনফা সিংহাসনত উঠে। তেওঁ দিহিঙৰ ওচৰৰপৰা পশ্চিমে ৰছা ১৫৩৯-১৫৫২ চুক্লনফা বা গড়গঞ৷ দিখৌৰ কাষৰ গড়গাওঁ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243424 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৪৬ অসম বুৰঞ্জী পাঠ চুহুন্মুং স্বৰ্গদেৱৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক চুক্লনফা সিংহাসনত উঠে। তেওঁ দিহিঙৰ ওচৰৰপৰা পশ্চিমে ৰছা ১৫৩৯-১৫৫২ চুক্লনফা বা গড়গঞ৷ দিখৌৰ কাষৰ গড়গাওঁ নামে ঠাইলৈ ৰাজধানী তুলি আনিলে। গড়গাওঁভ তেওঁ শিঙৰি ঘৰ কৰি ৰাজধানী পাতি থকাৰ কাৰণে তেওঁক গড়গঞা বজাও বোলে। এওঁ পোনতে নিজ নামে মোহৰ মাৰে। এওঁৰ ৰাজত্ব কালতেই কোচবজাৰ সেনাপতি চিলাৰায়ে আহোমৰ উত্তৰ কূলব দেশ জয় কৰে আৰু নাৰায়ণপুৰলৈকে কোচবেহাৰৰপৰা আলি বন্ধায়। চুক্লনফা বণত হাবি কিছুমান দিন পোনতে মনে মনে আছিল; পাছত দৰঙৰ পিচলানদীৰ কাষত এটা ডাঙৰ দুৰ্গ তৈয়াৰ কৰিলে; আৰু নাৰায়ণপুৰত থকা কোচসেনাক ঠেকত পেলাই পৰাস্ত কৰিলে (১৫৪৬)। এইদৰে চুক্লনফাই পুনৰ পিতৃৰাজ্য কোচব হাতৰপৰা উদ্ধাৰ কবে। (খ) গড়গঞা ৰজাৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ ডাঙৰ কোঁৱৰ চুখাম্‌ফা বা খোৰা ৰজা ১৫৫২-১৫৬৩ বুলিছিল। চুখাম্‌ফা ৰজা হয়। ৰজা হোৱাৰ অলপ পাছতে তেওঁৰ ভৰি এখন খোঁৰা হৈছিল, সেই কাৰণে তেওঁক লোকে খোঁৰা ৰজাও তেওঁ সিংহাসনত বহাৰ অলপ দিনৰ পাছতেই পুনৰ কোচ সেনাপতিয়ে তেওঁৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে, খোঁৰা ৰজাই<noinclude></noinclude> kttey4ahplk1kws0i8v5p4l7ql6hjcc পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৫১ 104 89347 243425 2026-03-28T12:26:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড ; 89 গৰুৰ ওপৰত কিছুমান সৈন্যক লগুণ পিন্ধাই বণলৈ পঠায়। চিলাৰায় বব ধৰ্ম্ম ভীৰু আছিল; তেওঁ এই সৈন্যবোৰ দেখিয়েই কলে, 'তলে গো বধ, ওপৰে ব্ৰহ্মবধ, আমি এই দেশ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243425 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড ; 89 গৰুৰ ওপৰত কিছুমান সৈন্যক লগুণ পিন্ধাই বণলৈ পঠায়। চিলাৰায় বব ধৰ্ম্ম ভীৰু আছিল; তেওঁ এই সৈন্যবোৰ দেখিয়েই কলে, 'তলে গো বধ, ওপৰে ব্ৰহ্মবধ, আমি এই দেশ জয় নকবো', এই বুলি তেওঁ উলটি গল। কিন্তু পাছত আহোমৰজাব ফাঁকি বুজিব পাৰি অনেক সৈন্য লৈ আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে। ৰজা পলাই নামৰূপ* পালে, চিলাৰায়ে গড়গাওঁ অধিকাৰ কৰিলে। তাৰ পাছত খোৰা ৰজাই নামৰূপৰপৰা সন্ধিৰ প্ৰস্তাব কৰিলে; অহোমবাজ্য এক প্ৰকাৰ কোব কতলীয়া হল। চিলাৰায়ে নাৰায়ণপুৰৰ পশ্চিম খণ্ড, আহোমৰাজ্য কোচবাজ্যভুক্ত কৰে। ইয়াৰ কেইবছৰমান পাছত চিলাৰায় গৌৰত বন্দী হলত নৰনাৰায়ণে আহোম দেশখণ্ড এৰি দিয়ে। তেতিয়াৰপৰা আহোম ৰাজ্য কোচৰ মিত্ৰ-বাজ্য হল। ইয়াৰ ৰজাদেৱে দুৰ্গবোৰ সংস্কাৰ কৰায়। ৩। আহোমৰ মুছলমানৰ লগত বিবাদ পাছত (১) খোঁৰা ৰজাৰ পাছত তেওঁৰ বৰ পুত্ৰ চুচেংফা চুচেংফা বা প্ৰতাপ সিংহ ১৬১১-১৬৪৯ পিতৃসিংহাসনত বহে। এও'ৰ ৰাজত্বকালত অনেক সৎকাম হৈছিল; সেই কাৰণে এওক “প্ৰতাপসিংহও” বুলিছিল। * নামৰূপ— বৰ্ত্তমান এই নামৰ অসম ৰেলৰ ষ্টেচনৰ পূবে।<noinclude></noinclude> i5iffd2hzqwnqeo55f2jg0ome3cfwst 243548 243425 2026-03-28T21:08:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243548 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|দ্বিতীয় খণ্ড|৪৭}} গৰুৰ ওপৰত কিছুমান সৈন্যক লগুণ পিন্ধাই ৰণলৈ পঠায়। চিলাৰায় বব ধৰ্ম্ম ভীৰু আছিল; তেওঁ এই সৈন্যবোৰ দেখিয়েই কলে, 'তলে গো বধ, ওপৰে ব্ৰহ্মবধ, আমি এই দেশ জয় নকৰো', এই বুলি তেওঁ উলটি গল। কিন্তু পাছত আহোমৰজাৰ ফাঁকি বুজিব পাৰি অনেক সৈন্য লৈ আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে। ৰজা পলাই নামৰূপ* পালে, চিলাৰায়ে গড়গাওঁ অধিকাৰ কৰিলে। তাৰ পাছত খোৰা ৰজাই নামৰূপৰপৰা সন্ধিৰ প্ৰস্তাব কৰিলে; অহোমৰাজ্য এক প্ৰকাৰ কোচৰ কৰতলীয়া হল। চিলাৰায়ে নাৰায়ণপুৰৰ পশ্চিম খণ্ড, আহোমৰাজ্য কোচৰাজ্যভুক্ত কৰে। {{gap}}ইয়াৰ কেইবছৰমান পাছত চিলাৰায় গৌৰত বন্দী হলত নৰনাৰায়ণে আহোম দেশখণ্ড এৰি দিয়ে। তেতিয়াৰপৰা আহোম ৰাজ্য কোচৰ মিত্ৰ-ৰাজ্য হল। ইয়াৰ পাছত ৰজাদেৱে দুৰ্গবোৰ সংস্কাৰ কৰায়। {{center|'''৩। আহোমৰ মুছলমানৰ লগত বিবাদ'''}} (১) খোঁৰা ৰজাৰ পাছত তেওঁৰ বৰ পুত্ৰ চুচেংফা {{Float left|{{gap}}{{smaller| চুচেংফা বা প্ৰতাপ সিংহ ১৬১১-১৬৪৯}}|4em}}পিতৃসিংহাসনত বহে। এওঁৰ ৰাজত্বকালত অনেক সৎকাম হৈছিল; সেই কাৰণে এওঁক “প্ৰতাপসিংহও” বুলিছিল। {{rule|}} * নামৰূপ— বৰ্ত্তমান এই নামৰ অসম ৰেলৰ ষ্টেচনৰ পূবে।<noinclude></noinclude> g2u3wonfrspmydvz1h47g7fcltcoubp 243549 243548 2026-03-28T21:09:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243549 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|দ্বিতীয় খণ্ড|৪৭}} গৰুৰ ওপৰত কিছুমান সৈন্যক লগুণ পিন্ধাই ৰণলৈ পঠায়। চিলাৰায় বব ধৰ্ম্ম ভীৰু আছিল; তেওঁ এই সৈন্যবোৰ দেখিয়েই কলে, 'তলে গো বধ, ওপৰে ব্ৰহ্মবধ, আমি এই দেশ জয় নকৰো', এই বুলি তেওঁ উলটি গল। কিন্তু পাছত আহোমৰজাৰ ফাঁকি বুজিব পাৰি অনেক সৈন্য লৈ আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে। ৰজা পলাই নামৰূপ* পালে, চিলাৰায়ে গড়গাওঁ অধিকাৰ কৰিলে। তাৰ পাছত খোৰা ৰজাই নামৰূপৰপৰা সন্ধিৰ প্ৰস্তাব কৰিলে; অহোমৰাজ্য এক প্ৰকাৰ কোচৰ কৰতলীয়া হল। চিলাৰায়ে নাৰায়ণপুৰৰ পশ্চিম খণ্ড, আহোমৰাজ্য কোচৰাজ্যভুক্ত কৰে। {{gap}}ইয়াৰ কেইবছৰমান পাছত চিলাৰায় গৌৰত বন্দী হলত নৰনাৰায়ণে আহোম দেশখণ্ড এৰি দিয়ে। তেতিয়াৰপৰা আহোম ৰাজ্য কোচৰ মিত্ৰ-ৰাজ্য হল। ইয়াৰ পাছত ৰজাদেৱে দুৰ্গবোৰ সংস্কাৰ কৰায়। {{center|'''৩। আহোমৰ মুছলমানৰ লগত বিবাদ'''}} (১) খোঁৰা ৰজাৰ পাছত তেওঁৰ বৰ পুত্ৰ চুচেংফা {{Float left|{{gap}}{{smaller| চুচেংফা বা প্ৰতাপ সিংহ ১৬১১-১৬৪৯}}|4em}}পিতৃ সিংহাসনত বহে। এওঁৰ ৰাজত্বকালত অনেক সৎকাম হৈছিল; সেই কাৰণে এওঁক “প্ৰতাপসিংহও” বুলিছিল। {{rule|}} * নামৰূপ— বৰ্ত্তমান এই নামৰ অসম ৰেলৰ ষ্টেচনৰ পূবে।<noinclude></noinclude> 5iy6i6a7xwd34y9cru2his21cma87i3 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৫২ 104 89348 243426 2026-03-28T12:26:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অসম বুৰঞ্জী পাঠ বলিনাবায়ণে আহোমৰজা প্ৰতাপসিংহৰ সহায়ত যেতিয়া মুছলমানৰ লগত শ্ৰীঘাটৰ ৰণ খৃঃ ১৬৩৬-১৬৩१ মুছলমানৰ লগত ৰণ কৰে, বঙ্গব নবাবে আহোম ৰাজ্যকো লগতে লবব মনে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243426 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অসম বুৰঞ্জী পাঠ বলিনাবায়ণে আহোমৰজা প্ৰতাপসিংহৰ সহায়ত যেতিয়া মুছলমানৰ লগত শ্ৰীঘাটৰ ৰণ খৃঃ ১৬৩৬-১৬৩१ মুছলমানৰ লগত ৰণ কৰে, বঙ্গব নবাবে আহোম ৰাজ্যকো লগতে লবব মনেবে আবুবেকাৰ সেনাপতিক পঠায়। আবুবে- কাৰ কামৰূপত উপস্থিত হওঁতেই আহোম সেনাই আক্ৰমণ কবে। মুছলমান সৈন্য এই বণত সম্পূৰ্ণৰূপে হাবে, সিবিলা- কৰ সেনাপতিও বণত পৰে; আহোমে যুঁ জলৈ অহা ঢাকাৰ জমিদাৰৰ পুতেকক ধৰি নি কামাখ্যাত বলি দিয়ে। ইয়াব পাছত বলিনাৰায়ণে ধৰ্ম্মনাৰায়ণ নাম লৈ দৰঙত ৰাজত্ব কৰে। ইয়াৰ দুবছৰৰ পাছত প্ৰতাপসিংহে পাণ্ডু অধিকাৰ কৰি তাব চাৰিওফালে গড় মাৰে আৰু মন্ত্ৰীক হাজে৷ আক্ৰমণ কবিবলৈ পঠায়। কিন্তু এই সময়ত কিছুমান নতুন মুছলমান সৈন্য আহি পাইছিল; এইবিলাকৰ হাতত আহোম সৈন্য পৰাস্ত হয়। ইয়াৰ কেইবছৰমান পাছত আকৌ আহোম সেনাই গৈ কোচ-হাজোৰ মুছলমানক আক্ৰমণ কৰিলে। এইবাৰ কেবা ঠাইতো বণ হয়। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বণত আহোমৰ ৫০০ নাৱে মুছলমানক হকৱাই ৩০০ নাও আৰু ৩০. বৰতোপ সিবি- লাকৰপৰা কাঢ়ি লয়। ইয়াৰ পাছত উজনিৰপৰা বহুত সহায় গৈ পোৱাত, আহোমে পুনৰ হাজো আক্ৰমণ কৰি তাক চাবিওফালে ঘেবি ৰাখে। মুছলমান সৈন্য কোনো ফালে 'ওলাব নোৱাৰা হোৱাত খাদ্য বস্তুৰ বব অভাব হৈ উঠে,<noinclude></noinclude> nkzx3uwz0sr97kgs5wvfjhkcmwz257f 243550 243426 2026-03-28T21:20:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243550 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৪৮|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} বলিনাৰায়ণে আহোমৰজা প্ৰতাপসিংহৰ সহায়ত যেতিয়া {{Float left|{{gap}}{{smaller|মুছলমানৰ লগত শ্ৰীঘাটৰ ৰণ খৃঃ ১৬৩৬-১৬৩৭}}|4em}}মুছলমানৰ লগত ৰণ কৰে, বঙ্গৰ নবাবে আহোম ৰাজ্যকো লগতে লবৰ মনেৰে আবুবেকাৰ সেনাপতিক পঠায়। আবুবে- কাৰ কামৰূপত উপস্থিত হওঁতেই আহোম সেনাই আক্ৰমণ কৰে। মুছলমান সৈন্য এই ৰণত সম্পূৰ্ণৰূপে হাৰে, সিবিলা- কৰ সেনাপতিও ৰণত পৰে; আহোমে যুঁজলৈ অহা ঢাকাৰ জমিদাৰৰ পুতেকক ধৰি নি কামাখ্যাত বলি দিয়ে। ইয়াৰ পাছত বলিনাৰায়ণে ধৰ্ম্মনাৰায়ণ নাম লৈ দৰঙত ৰাজত্ব কৰে। {{Gap}}ইয়াৰ দুবছৰৰ পাছত প্ৰতাপসিংহে পাণ্ডু অধিকাৰ কৰি তাৰ চাৰিওফালে গড় মাৰে আৰু মন্ত্ৰীক হাজো আক্ৰমণ কবিবলৈ পঠায়। কিন্তু এই সময়ত কিছুমান নতুন মুছলমান সৈন্য আহি পাইছিল; এইবিলাকৰ হাতত আহোম সৈন্য পৰাস্ত হয়। {{gap}}ইয়াৰ কেইবছৰমান পাছত আকৌ আহোম সেনাই গৈ কোচ-হাজোৰ মুছলমানক আক্ৰমণ কৰিলে। এইবাৰ কেবা ঠাইতো ৰণ হয়। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ৰণত আহোমৰ ৫০০ নাৱে মুছলমানক হৰুৱাই ৩০০ নাও আৰু ৩০০ বৰতোপ সিবি- লাকৰপৰা কাঢ়ি লয়। ইয়াৰ পাছত উজনিৰপৰা বহুত সহায় গৈ পোৱাত, আহোমে পুনৰ হাজো আক্ৰমণ কৰি তাক চাৰিওফালে ঘেবি ৰাখে। মুছলমান সৈন্য কোনো ফালে ওলাব নোৱাৰা হোৱাত খাদ্য বস্তুৰ বৰ অভাব হৈ উঠে,<noinclude></noinclude> hmpo811yy9t67ikxjjfy8s9hh0u330t পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৫৩ 104 89349 243427 2026-03-28T12:26:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড আৰু তেতিয়া মুছলমান বিলাক আহোমৰ শৰণাপন্ন হয়। আহোমে সেই সময়ত মুছলমানৰপৰা ২,০০০ বন্দুক আক ৭০০ ঘোঁৰা পায়। আহোম ৰাজ-বিষয়াই ইয়াৰ পাছত মুছলমান সেনা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243427 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড আৰু তেতিয়া মুছলমান বিলাক আহোমৰ শৰণাপন্ন হয়। আহোমে সেই সময়ত মুছলমানৰপৰা ২,০০০ বন্দুক আক ৭০০ ঘোঁৰা পায়। আহোম ৰাজ-বিষয়াই ইয়াৰ পাছত মুছলমান সেনাবিলা- কক নিৰস্ত্ৰ কৰি ভেটি-মাটি দি ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে পাতিলে। গোটেই কোচ-হাজো আহোমৰ হাতলৈ অহাত ঠায়ে ঠায়ে শাসনকৰ্ত্ত। আৰু সৈন্যৰ দুৰ্গ স্থাপন কৰিলে। . মুছলমান সৈন্য প্ৰতাপসিংহৰ হাতত পৰাস্ত হোৱা বাতৰি লাহে লাহে গোটেই বঙ্গদেশ বিয়পি পৰিল। বঙ্গদেশব নবাবে ৭০০ সৈন্য দি পুনৰ আহোমৰ লগত যুঁজিবলৈ এজন সেনাপতি' পঠিয়ালে। এই সেনাপতিয়ে কোচ হাজোত উপস্থিত হোৱা মাত্ৰে আগৰ ভঙনীয়া মুছলমানবিলাক ( যিবিলাকক আহোমৰাজে ঠায়ে ঠায়ে ভেটি-মাটি দি পাতিছিল) যোগ দিলে। মুছলমানে লাহে লাহে দেশ অধিকাৰ কবি মানাহৰ ওচৰৰ চন্দন-কোটত কোঁঠ মাৰিলে। প্ৰতাপসিংহেও মুছলমানৰ বিপক্ষে ৫০,০০০ সৈন্য পঠালে। ইবিলাকে মুছলমান ছাউনীৰপৰা তিনি মাইল মান আঁতৰত বলগৈ। ইয়াৰ পাছত আকৌ এদল মুছলমান সেনা আহি বিষ্ণুপুৰ পালে। উজনিৰপৰা আহোম সেনাও গৈ ২০,০০০ বৰুপেটাত বল। কিছুমান দিন কোনো পক্ষে কোনো পক্ষক আক্ৰমণ কৰা নাছিল; আহোম-সেনাপতিয়ে ভাবিছিল, যে খোৱা বস্তুৰ অভাৱ হলে কি জানি এনেই 8<noinclude></noinclude> ssfhs30630bqgoyqrt5a7l4eo67wmzz পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৫৪ 104 89350 243428 2026-03-28T12:28:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "2° অসম বুৰঞ্জী পাঠ মুছলমান সেনা ধৰা দিয়ে। কিন্তু কোচবেহাৰৰ সেই সময়ত বজা প্ৰাণনাবায়ণে মুছলমানক সহায় কৰিবলৈ ধৰাত সি হৈ নুঠিল! তাকে দেখি আহোম সেনাই বিষ্ণুপুৰৰ মু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243428 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>2° অসম বুৰঞ্জী পাঠ মুছলমান সেনা ধৰা দিয়ে। কিন্তু কোচবেহাৰৰ সেই সময়ত বজা প্ৰাণনাবায়ণে মুছলমানক সহায় কৰিবলৈ ধৰাত সি হৈ নুঠিল! তাকে দেখি আহোম সেনাই বিষ্ণুপুৰৰ মুছলমান সেনাক আক্ৰমণ কৰিলে। আহোম সৈন্য পৰাস্ত হল। মুছলমানে পাছে পাছে খেদি বৰপেটা পালে। তাঁত দুয়ো- ফালৰপৰা মুছলমান সেনা আহি যোগ দিলত মুছলমান আৰু আহোমৰ তুমুল সংগ্ৰাম হল। আহোম সেনা সম্পূৰ্ণৰূপে হাবি উজনিলৈ ওভটিল। মুছলমানে পাণ্ডু আৰু শ্ৰীঘাটৰ দুৰ্গ অধিকাৰ কৰি আকৌ কোচ-হাজোৰ অধিপতি হৈ উঠিল। এই বণত আহোমৰ ৫০০ নাও আৰু ৩০০০ বৰতোপ মুছলমানৰ হাতত পৰে। এই প্ৰখ্যাত আৰু চূড়ান্ত যুদ্ধ ১৬৩৭ খৃঃ অব্দত হৈছিল। ইয়াৰ পাছত সন্ধি হোৱাত আহোম আৰু মুছলমানৰ বণ কিছু দিনলৈ ক্ষান্ত হয়। এই সন্ধিমতে আহোম আৰু মুছলমানৰ ৰাজ্যৰ সীমা উত্তৰে বৰনদী, দক্ষিণে অসুৰৰ আলি হয়। প্ৰতাপসিংহ বব শক্তিমন্ত বজা আছিল। তেওঁ কাৰো বিশেষ অনুগ্ৰহ নেদেখুৱাইছিল। দোষ প্ৰতাপসিংহৰ চৰিত্ৰ পালে প্ৰধান বিষয়াকো উচিত শাস্তি বিহিছিল। তেওঁ বহু আলিবাট বান্ধিছিল আৰু দেৰগাৱঁৰ দেৱালয়ৰ মন্দিৰ আদি সাজিছিল। মানুহ নাইকিয়া জঙ্গলত তেওঁ গাওঁ পাতি দিছিল। পানী খাবব নিমিত্তে ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে বহুত পুখুৰী খান্দি দিছিল; আৰু ঠায়ে ঠায়ে হাট-বজাৰ<noinclude></noinclude> rroa7hxexofe1pqsc2buegf2as53cb4 পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/৫৭ 104 89351 243429 2026-03-28T12:29:53Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243429 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৫১}}</noinclude><poem>১১ বচৰ । নম্বৰ ১২। ডিচেম্বৰ, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ । :::বায়ুৰ কথা । ::::::লোৰ ঘোৰাৰ কথা । ইংৰাজি আৰু অসমিয়া যি অভিধান অলপতে চপোৱা হব, তাৰে :::::আৰ্হি। [ ইয়াত A-ৰ পৰা Ablution পৰ্য্যন্ত আছে। ] :::এক ইস্বৰ, দুতি নাস্তি । :::অৰেক্‌চ পহুৰ কথা :::প্রিথিবিৰ গতি । :::পৰিত্ৰান ৷ :::তোদচ্ ৰিজিয়চ, নামে চৰাইৰ কথা ৷ :::তিৰ্থ আৰু পুৰানৰ উত্‌পতিৰ কথা । :::মিচা কথা কোআৰ ফল । :::য়িচুৰ নাম ৷ :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে পোআ ধনৰ ৰচিত। :::জানুআৰি, অৰ্থাৎ মাঘৰ পঞ্জিকা । ১২ বচৰ । নম্বৰ ১। জানুআৰি, ১৮৫৭ ৷ :::অনেক দেসৰ সম্বাদ :::চন্দ্ৰৰ কথা ৷ :::ৰেলৰ দৰ গাঁৰি । :::তাঁতি চৰাই ৷ :::ইউৰপ, অৰ্থাত বিলাত আৰু তাৰ প্ৰথম বসতি কৰোঁতা লোক ৷ :::দুজনি বিধৱা চোআলিৰ বিবাহ হোআৰ কথা । :::জ থকা পাৰ ৷ :::ইস্বৰৰ বিকাৰ হিনৰ বিসই। :::কপালত লিখাৰ কথা । :::পাপত পতিত হোআৰ কথা ।</poem><noinclude></noinclude> g7m1jf2nvutndirlm2he3nfqi9l9p7d 243430 243429 2026-03-28T12:30:32Z Babulbaishya 104 243430 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৫১}}</noinclude><poem>১১ বচৰ । নম্বৰ ১২। ডিচেম্বৰ, ১৮৫৬। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ । :::বায়ুৰ কথা । :::লোৰ ঘোৰাৰ কথা । :::ইংৰাজি আৰু অসমিয়া যি অভিধান অলপতে চপোৱা হব, তাৰে :::::আৰ্হি। [ ইয়াত A-ৰ পৰা Ablution পৰ্য্যন্ত আছে। ] :::এক ইস্বৰ, দুতি নাস্তি । :::অৰেক্‌চ পহুৰ কথা :::প্রিথিবিৰ গতি । :::পৰিত্ৰান ৷ :::তোদচ্ ৰিজিয়চ, নামে চৰাইৰ কথা ৷ :::তিৰ্থ আৰু পুৰানৰ উত্‌পতিৰ কথা । :::মিচা কথা কোআৰ ফল । :::য়িচুৰ নাম ৷ :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে পোআ ধনৰ ৰচিত। :::জানুআৰি, অৰ্থাৎ মাঘৰ পঞ্জিকা । ১২ বচৰ । নম্বৰ ১। জানুআৰি, ১৮৫৭ ৷ :::অনেক দেসৰ সম্বাদ :::চন্দ্ৰৰ কথা ৷ :::ৰেলৰ দৰ গাঁৰি । :::তাঁতি চৰাই ৷ :::ইউৰপ, অৰ্থাত বিলাত আৰু তাৰ প্ৰথম বসতি কৰোঁতা লোক ৷ :::দুজনি বিধৱা চোআলিৰ বিবাহ হোআৰ কথা । :::জ থকা পাৰ ৷ :::ইস্বৰৰ বিকাৰ হিনৰ বিসই। :::কপালত লিখাৰ কথা । :::পাপত পতিত হোআৰ কথা ।</poem><noinclude></noinclude> 8y6szc84tcepiozek8kiantcwyglzle পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/৫৮ 104 89352 243432 2026-03-28T12:34:43Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243432 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৫২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>:::মহা ৰজা চিকন্দৰৰ সত বেৱহাৰ। :::ফেবৰুআৰি, অৰ্থাত ফাল্গুনৰ পঞ্জিকা। ১২ বচৰ। নম্বৰ ২। ফেবৰুআৰি, ১৮৫৭। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::মনুস্য আদিৰ উত্পন কৰাৰ বিচাৰ। :::খ্ৰিষ্টিয়ান মণ্ডলিৰ বিবৰন। :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি। :::তিৰ্থ আৰু পুৰানৰ উতপতি কথা। :::মহমদৰ জিৱন চৰিত্ৰ। :::বিদুলি ডাকৰ বিবৰন। :::মাৰ্চ, অৰ্থাত চতৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে পোআ ধনৰ ৰচিত। ১২ বচৰ৷ নম্বৰ ৩। মাৰ্চ, ১৮৫৭। :::এপ্ৰিল, অৰ্থাত বহাগৰ পঞ্জিকা। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::খ্ৰিষ্টিয়ান মণ্ডলিৰ বিবৰন। :::মাত্ৰি ভাসাৰ সক্তি। :::মহা ৰাজ চিকন্দৰ চ্যাহ বাদস্যাৰ বিবৰন। :::ৰুপ বৰনিয়া চৰাই। :::মনুস্য আদিৰ উত্পন কৰাৰ বিচাৰ। :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি। :::আমেৰিকা দখিন খণ্ডৰ বিবৰন। :::বেনেজুআলা দেসৰ বিবৰন। :::মহমদৰ জিবন চৰিত্ৰ, ২ আধ্যা। ১২ বচৰ। নম্বৰ ৪। এপ্ৰিল ১৮৫৭। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ।<noinclude></noinclude> fh14h44flqmenvw3qoml9h51zx27uyk 243433 243432 2026-03-28T12:35:04Z Babulbaishya 104 243433 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৫২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude><poem>:::মহা ৰজা চিকন্দৰৰ সত বেৱহাৰ। :::ফেবৰুআৰি, অৰ্থাত ফাল্গুনৰ পঞ্জিকা। ১২ বচৰ। নম্বৰ ২। ফেবৰুআৰি, ১৮৫৭। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::মনুস্য আদিৰ উত্পন কৰাৰ বিচাৰ। :::খ্ৰিষ্টিয়ান মণ্ডলিৰ বিবৰন। :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি। :::তিৰ্থ আৰু পুৰানৰ উতপতি কথা। :::মহমদৰ জিৱন চৰিত্ৰ। :::বিদুলি ডাকৰ বিবৰন। :::মাৰ্চ, অৰ্থাত চতৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে পোআ ধনৰ ৰচিত। ১২ বচৰ৷ নম্বৰ ৩। মাৰ্চ, ১৮৫৭। :::এপ্ৰিল, অৰ্থাত বহাগৰ পঞ্জিকা। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::খ্ৰিষ্টিয়ান মণ্ডলিৰ বিবৰন। :::মাত্ৰি ভাসাৰ সক্তি। :::মহা ৰাজ চিকন্দৰ চ্যাহ বাদস্যাৰ বিবৰন। :::ৰুপ বৰনিয়া চৰাই। :::মনুস্য আদিৰ উত্পন কৰাৰ বিচাৰ। :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি। :::আমেৰিকা দখিন খণ্ডৰ বিবৰন। :::বেনেজুআলা দেসৰ বিবৰন। :::মহমদৰ জিবন চৰিত্ৰ, ২ আধ্যা। ১২ বচৰ। নম্বৰ ৪। এপ্ৰিল ১৮৫৭। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। </poem><noinclude></noinclude> n79b22mhfm7366e1gryk17ayit9316h পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৮৬ 104 89353 243434 2026-03-28T12:42:30Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243434 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৯৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>ৰসত বিসেস পাৰ্গত আচিল। পদ্য ৰচনাত কবি সকলে জেনে নিপুনতা দেখুআই গৈচে তাক লিখা অত্যন্ত বিস্তৰ, এতেকে তাক এৰিলোঁ। সংস্ক্ৰিত ভাসাত পদ পুথি সৰহ, গদ্য পুথি তাকৰ। {{gap}}ভাৰত বৰ্সৰ পণ্ডিত সকলে সংস্ক্ৰিতক “দেবভাসা” বুলি কই, আৰু এতেকে ইয়াৰ লোক সকলে আগৰ কালত ইয়াৰে কথা বাত্ৰা কৈচিল আৰু পুথি লিখিছিল বুলি জনা জাই; কিন্তু এতিয়া ই কথা বাত্ৰা কোআত বেৱহাৰ নাই, কেৱল পৰ্হাতহে বেৱহাৰ আচে। ইউৰপৰ পণ্ডিত সকলে লিখিচে, সংস্ক্ৰিত ভাসা ইৰান নামে এক দেসৰ লোক সকলৰ ভাষা আচিল, সিহঁতেই মাজে মাজে ভাৰত বৰ্স আৰু জাৰ্মানি, গ্ৰিক, ৰোম প্ৰভ্ৰিতি দেসলৈ গৈ বাস কৰি এই ভাসা প্ৰচাৰ কৰিলে। কিন্তু এতিয়া এই সকলো এনে বেলেগ হৈচে গুৰিত একে ভাসা থকা বুলিবই নোআৰি। সেই সকল লোকৰ সন্তান সন্ততি ক্ৰমে বাৰ্হিলত নানা ঠাইলৈ গৈ নানাবিধ ভাসা সৃষ্টি কৰিলে। অৰ্থাত হিন্দুস্থানি, বঙ্গালি, অচমিয়া উৰিয়া মহাৰাষ্ট্ৰি প্ৰভৃিতি ভাসা কৰিলে। সংস্ক্ৰিত ভাষা সিকাত আমাৰ পখ্যে অনেক উপকাৰ হই। ইয়াক সিকিলে পুৰ্ব কালৰ হিন্দু সকলৰ ধৰম, নিতি, আচাৰ বেৱহাৰ জানিব পাৰি, আৰু অচমিয়া ভাসাকো সুৱনি কৰিব পাৰি, কিয়নো ই তাৰ ঠাল। {{gap}}অচমিয়া ভাসাও সংস্ক্ৰিতৰ এটা ঠাল ইয়াক নিসংসয়ে জনা গল। এতেকে তাৰ কথা কিছুমান লিখোঁ। অচমিয়া ভাসা এতিয়া এনে দুৰাৱস্থাত আছে জে তাৰ বিষয়ক প্ৰস্তাৱ লিখা আমাৰ নিচিনা অদূৰদৰ্সি মানুহৰ সমন্ধে অতি কঠিন। কোনো কোনো লোকে এনে ভাবিবও পাৰে অচমিয়া ভাসা বঙ্গালি ভাসাৰ পৰা ওলাইচে। কিন্তু এনে চিন্তা কৰা অতি অমুলক। সিহঁত দুইৰো পৰস্পৰ জি মিল আছে সি কেৱল দুইও সংস্ক্ৰিতৰ ঠাল হোআ দেখিহে হৈছে, নতুবা আন কাৰন নাই। অকল বঙ্গালিও ন হই, সংস্ক্ৰিতৰ জি আন এটা ঠাল উৰিয়া ভাসা, সি বঙ্গাল দেসৰো<noinclude></noinclude> av9fm5cmccj4crg1zlb2ob7u0szshhc পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৮৭ 104 89354 243435 2026-03-28T12:50:46Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সিফাল অচম দেসব পবাও অনেক দূৰৈ, তাৰো সৰহ কথা অচমিয়াই সৈতে মিলে। জি সকল কথা তলত লিখা গল, সি বঙ্গালিতকৈও উৰিয়াই সৈতে বেচি সমন্ধ ৰাখে । ইয়াত জি সকল বঙ্গালি কথাৰ দ্রিষ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243435 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||অচমিয়া ভাষা|৯৫}}</noinclude>সিফাল অচম দেসব পবাও অনেক দূৰৈ, তাৰো সৰহ কথা অচমিয়াই সৈতে মিলে। জি সকল কথা তলত লিখা গল, সি বঙ্গালিতকৈও উৰিয়াই সৈতে বেচি সমন্ধ ৰাখে । ইয়াত জি সকল বঙ্গালি কথাৰ দ্রিষ্টান্ত লিখা গল, সি প্রাই কলিকতাৰ ফালৰহে । জদি তাচমিয়াক বঙ্গালি ভাষাৰ পৰা ওলোমা কোনো লোকে কই, তেন্তে এই সকল কথাৰ মিল দেখি উৰিয়াব পৰাও ওলোআ বুলিব পাৰি। জদি কোনোএ কই বঙ্গাল দেস অচম দেসৰ ওচৰ, এতেকে তাৰ পৰা ওলো আহে সম্ভও হই, তাত আমাৰ উত্তৰ এই, সি কথা অতি অমুলক, অচমিয়া ভাসা সংক্ৰিতৰ ঠাল হোআৰ নিমিতে তাৰ আন আন ঠালে সৈতে অৱশ্যে মিল থাকিব। অচম দেসৰ চাৰিও ফালে পৰ্বতিয়া জাতিবিলাক থকাৰ নিমিতে সিহঁতৰো অনেক কথা ইয়াত সোমাইচে। বিসেসকৈ আহোমে অচম দেসক জয় কৰি লোআত হেজাবে হেজাৰে আহোমবিলাক আপোন দেশৰ পৰা আহিলত সিহঁতৰো অনেক কথা অচমিয়াৰ মাজত সোমাইচে । সিহঁত আহিবৰ দিনৰে পৰা অচমিয়া কথাৰ উচাৰনৰো অনেক বিক্রিতি পালে ৷ অচমিয়া আৰু উৰিয়। কথাৰ মাজত জিবিলাক ইটে সিটে মিল আচে, তাৰ গোটাচাৰেক লিখা গৈচে । {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="70%" |- | অচমিয়া ||উৰিয়া || বঙ্গালি |- | গচ ||গচ || গাচ |- | পুুখুৰি || পুখুৰি || পুকুৰ, পুস্কৰ্নি |- | ঔ (টেঙ্গা) || ঔ || চাল্তে |- |পিন্ধি || পিন্ধি|| পৰে |- | খৰ || খৰা|| ৰঙ্গুৰ |- | বুলিলে || বুলিলে || বললে |- | তল || তল || তলায় নিচে |- | কেৰেলা ||কলৰা || উচ্ছে |}<noinclude></noinclude> ki06cvfp04k1wsfq11egc6mwhx4zv9p 243436 243435 2026-03-28T12:55:20Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243436 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||অচমিয়া ভাষা|৯৫}}</noinclude>সিফাল অচম দেসৰ পৰাও অনেক দূৰৈ, তাৰো সৰহ কথা অচমিয়াই সৈতে মিলে। জি সকল কথা তলত লিখা গল, সি বঙ্গালিতকৈও উৰিয়াই সৈতে বেচি সমন্ধ ৰাখে। ইয়াত জি সকল বঙ্গালি কথাৰ দ্রিষ্টান্ত লিখা গল, সি প্রাই কলিকতাৰ ফালৰহে । জদি অচমিয়াক বঙ্গালি ভাষাৰ পৰা ওলোমা কোনো লোকে কই, তেন্তে এই সকল কথাৰ মিল দেখি উৰিয়াৰ পৰাও ওলোআ বুলিব পাৰি। জদি কোনোএ কই বঙ্গাল দেস অচম দেসৰ ওচৰ, এতেকে তাৰ পৰা ওলোআহে সম্ভও হই, তাত আমাৰ উত্তৰ এই, সি কথা অতি অমুলক, অচমিয়া ভাসা সংস্ক্ৰিতৰ ঠাল হোআৰ নিমিতে তাৰ আন আন ঠালে সৈতে অৱশ্যে মিল থাকিব। অচম দেসৰ চাৰিও ফালে পৰ্বতিয়া জাতিবিলাক থকাৰ নিমিতে সিহঁতৰো অনেক কথা ইয়াত সোমাইচে। বিসেসকৈ আহোমে অচম দেসক জয় কৰি লোআত হেজাৰে হেজাৰে আহোমবিলাক আপোন দেশৰ পৰা আহিলত সিহঁতৰো অনেক কথা অচমিয়াৰ মাজত সোমাইচে । সিহঁত আহিবৰ দিনৰে পৰা অচমিয়া কথাৰ উচাৰনৰো অনেক বিক্রিতি পালে ৷ {{gap}}অচমিয়া আৰু উৰিয়। কথাৰ মাজত জিবিলাক ইটে সিটে মিল আচে, তাৰ গোটাচাৰেক লিখা গৈচে । {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="70%" |- | অচমিয়া ||উৰিয়া || বঙ্গালি |- | গচ ||গচ || গাচ |- | পুুখুৰি || পুখুৰি || পুকুৰ, পুস্কৰ্নি |- | ঔ (টেঙ্গা) || ঔ || চাল্তে |- |পিন্ধি || পিন্ধি|| পৰে |- | খৰ || খৰা|| ৰঙ্গুৰ |- | বুলিলে || বুলিলে || বললে |- | তল || তল || তলায় নিচে |- | কেৰেলা ||কলৰা || উচ্ছে |}<noinclude></noinclude> q382amjton65mu9nihaix4jj0qcxf9a 243437 243436 2026-03-28T12:55:54Z Babulbaishya 104 243437 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||অচমিয়া ভাষা|৯৫}}</noinclude>সিফাল অচম দেসৰ পৰাও অনেক দূৰৈ, তাৰো সৰহ কথা অচমিয়াই সৈতে মিলে। জি সকল কথা তলত লিখা গল, সি বঙ্গালিতকৈও উৰিয়াই সৈতে বেচি সমন্ধ ৰাখে। ইয়াত জি সকল বঙ্গালি কথাৰ দ্রিষ্টান্ত লিখা গল, সি প্রাই কলিকতাৰ ফালৰহে । জদি অচমিয়াক বঙ্গালি ভাষাৰ পৰা ওলোমা কোনো লোকে কই, তেন্তে এই সকল কথাৰ মিল দেখি উৰিয়াৰ পৰাও ওলোআ বুলিব পাৰি। জদি কোনোএ কই বঙ্গাল দেস অচম দেসৰ ওচৰ, এতেকে তাৰ পৰা ওলোআহে সম্ভও হই, তাত আমাৰ উত্তৰ এই, সি কথা অতি অমুলক, অচমিয়া ভাসা সংস্ক্ৰিতৰ ঠাল হোআৰ নিমিতে তাৰ আন আন ঠালে সৈতে অৱশ্যে মিল থাকিব। অচম দেসৰ চাৰিও ফালে পৰ্বতিয়া জাতিবিলাক থকাৰ নিমিতে সিহঁতৰো অনেক কথা ইয়াত সোমাইচে। বিসেসকৈ আহোমে অচম দেসক জয় কৰি লোআত হেজাৰে হেজাৰে আহোমবিলাক আপোন দেশৰ পৰা আহিলত সিহঁতৰো অনেক কথা অচমিয়াৰ মাজত সোমাইচে । সিহঁত আহিবৰ দিনৰে পৰা অচমিয়া কথাৰ উচাৰনৰো অনেক বিক্রিতি পালে ৷ {{gap}}অচমিয়া আৰু উৰিয়া কথাৰ মাজত জিবিলাক ইটে সিটে মিল আচে, তাৰ গোটাচাৰেক লিখা গৈচে । {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="70%" |- | অচমিয়া ||উৰিয়া || বঙ্গালি |- | গচ ||গচ || গাচ |- | পুুখুৰি || পুখুৰি || পুকুৰ, পুস্কৰ্নি |- | ঔ (টেঙ্গা) || ঔ || চাল্তে |- |পিন্ধি || পিন্ধি|| পৰে |- | খৰ || খৰা|| ৰঙ্গুৰ |- | বুলিলে || বুলিলে || বললে |- | তল || তল || তলায় নিচে |- | কেৰেলা ||কলৰা || উচ্ছে |}<noinclude></noinclude> ej9geadlrt9l8oo1z8cahff0jak6qlg পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৮৮ 104 89355 243438 2026-03-28T13:02:09Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243438 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৯৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="70%" |- | বাট || বাট || পথ ৰাস্তা |- | বুলি ||বুলি || বলিয়া |- | কৰিলন্ত ||কৰিলন্ত || কৰিল, কল্লে |- | খাইলন্ত || খাইলন্ত || খাইল, খেলে |- | ইত্যাদি ||ইত্যাদি || |- | খেঁকাৰ ||খংকাৰ || গয়েৰ |- | মাই || মাই || মামি |- | থিয় হই || থিয়া হই || দাঁড়িয়ে |} {{center|ক্ৰমসঃ প্ৰকাশ্য।}} দাঁড়িয়ে <poem>::::::::::::::এজন অচমিয়া লোক। ::::::::::::::৫ জানুয়াৰি কলিকতা ১৮৫৪</poem><noinclude></noinclude> i9op51l0ez6zo7nu03qkqrb5fddgygr 243439 243438 2026-03-28T13:02:26Z Babulbaishya 104 243439 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৯৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="70%" |- | বাট || বাট || পথ ৰাস্তা |- | বুলি ||বুলি || বলিয়া |- | কৰিলন্ত ||কৰিলন্ত || কৰিল, কল্লে |- | খাইলন্ত || খাইলন্ত || খাইল, খেলে |- | ইত্যাদি ||ইত্যাদি || |- | খেঁকাৰ ||খংকাৰ || গয়েৰ |- | মাই || মাই || মামি |- | থিয় হই || থিয়া হই || দাঁড়িয়ে |} {{center|ক্ৰমসঃ প্ৰকাশ্য।}} <poem>::::::::::::::এজন অচমিয়া লোক। ::::::::::::::৫ জানুয়াৰি কলিকতা ১৮৫৪</poem><noinclude></noinclude> eyzzg0uuv0vg8boogqa9859cwn3q4e8 243440 243439 2026-03-28T13:02:48Z Babulbaishya 104 243440 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৯৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="70%" |- | বাট || বাট || পথ ৰাস্তা |- | বুলি ||বুলি || বলিয়া |- | কৰিলন্ত ||কৰিলন্ত || কৰিল, কল্লে |- | খাইলন্ত || খাইলন্ত || খাইল, খেলে |- | ইত্যাদি ||ইত্যাদি || |- | খেঁকাৰ ||খংকাৰ || গয়েৰ |- | মাই || মাই || মামি |- | থিয় হই || থিয়া হই || দাঁড়িয়ে |} {{center|ক্ৰমসঃ প্ৰকাশ্য।}} <poem>::::::::::::::::এজন অচমিয়া লোক। ::::::::::::::::৫ জানুয়াৰি কলিকতা ১৮৫৪</poem><noinclude></noinclude> sv3y3805wz8uj5ul7snaqqkzip1fu9o পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৮৯ 104 89356 243441 2026-03-28T13:03:43Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "কিৰ্তন কৰাৰ কথা ৷ A Missionary Journal. ৯ বচৰ । নম্বৰ ৩। মাৰ্চ, ১৮৫৪ । নবেম্বৰৰ ১০ তাৰিখে আমি তেজপুৰৰ উত্তৰ পশ্চিম ঢুকে থাকা গাঁওবিলাকৰ মানুহৰ মাজত প্ৰভু য়িচু খ্রিষ্টৰ শুভ বাত্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243441 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>কিৰ্তন কৰাৰ কথা ৷ A Missionary Journal. ৯ বচৰ । নম্বৰ ৩। মাৰ্চ, ১৮৫৪ । নবেম্বৰৰ ১০ তাৰিখে আমি তেজপুৰৰ উত্তৰ পশ্চিম ঢুকে থাকা গাঁওবিলাকৰ মানুহৰ মাজত প্ৰভু য়িচু খ্রিষ্টৰ শুভ বাত্ৰাৰ কথা কির্তন কৰিবৰ মনেৰে জাত্রা কৰিলোঁ। তাৰে কোনো কোনো ঘটনা লিখিবৰ ইচা হোআত সংখেপে লিখি জনাব খুজিলোঁ ৷ সেই সকল কথা মোৰ বিবৰনৰ পুথিত লিখিবলৈ নো হোআত জি জি কথা মনেৰে ভাৱনা কৰি সোঁঅবনত আহিচে, তাকেহে তলত লিখিলোঁ । প্রথমে আমি গৈ মবপি মৌজাৰ নাম ঘৰত দু ৰাতি ৰলোঁ । তাতে ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, আৰু গোবিন্দ, এই তিনি মুর্তি আচে। এটা কাঠব, দুটা পিতলব বা কাঁহৰ ; তাক কাপৰেৰে ঢাকি থোআত ভালকৈ দেখিবলৈ ন হল। তাত থাকোঁতে এদিনা ৰাতি পুআতে সাত কি আঠ বজাৰ সময়ত, মই চাউল সিজাই নাম ঘৰৰ পিৰালিত থিয় হৈ আচিলোঁ, চাহাবে হাজিৰি খাইচিল । এনে সমইতে এটা গনক মানুহে আহি মোক সুধিলে, বোলে, চাহাব ইয়ালৈ কিয় আহিচে ? ম‍ই কলোঁ, বোলো, চাহাবে তোমালোকৰ আগত সত্য পৰম ইশ্বৰৰ কথা কিৰ্তন কৰিবলৈ আহিচে । তাতে সি উত্তৰ দিলে, বোলে, আমাৰ জানো পৰম ইশ্বৰ নাই ? মই বুলিলো, তোমালোকৰ পৰম ইশ্বৰ হোআ হলে তোমালোকে সিল, কাঠ এইবিলাকৰ মুৰ্তি সাজি তাৰ আগত আঠু পাৰি সেৱা কিয় কবিবা ? সেই ঠাইতে নাম ঘৰৰ পানি পোতাৰ ৰুআত, চাহাবৰ মচালচিত্র<noinclude></noinclude> 8jww94yifyfw1z22esxvx2obcfbbm74 243453 243441 2026-03-28T13:58:51Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243453 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{xx-larger|কিৰ্তন কৰাৰ কথা।}} A Missionary Journal. ৯ বচৰ । নম্বৰ ৩। মাৰ্চ, ১৮৫৪ ।</poem>}} {{gap}}নবেম্বৰৰ ১০ তাৰিখে আমি তেজপুৰৰ উত্তৰ পশ্চিম চুকে থকা গাঁওবিলাকৰ মানুহৰ মাজত প্ৰভু য়িচু খ্রিষ্টৰ শুভ বাত্ৰাৰ কথা কির্তন কৰিবৰ মনেৰে জাত্রা কৰিলোঁ। তাৰে কোনো কোনো ঘটনা লিখিবৰ ইচা হোআত সংখেপে লিখি জনাব খুজিলোঁ ৷ সেই সকল কথা মোৰ বিবৰনৰ পুথিত লিখিবলৈ নো হোআত জি জি কথা মনেৰে ভাৱনা কৰি সোঁঅৰনত আহিচে, তাকেহে তলত লিখিলোঁ । {{gap}}প্রথমে আমি গৈ মৰপি মৌজাৰ নাম ঘৰত দু ৰাতি ৰলোঁ । তাতে ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, আৰু গোবিন্দ, এই তিনি মুর্তি আচে। এটা কাঠৰ, দুটা পিতলৰ বা কাঁহৰ ; তাক কাপৰেৰে ঢাকি থোআত ভালকৈ দেখিবলৈ ন হল। তাত থাকোঁতে এদিনা ৰাতি পুআতে সাত কি আঠ বজাৰ সময়ত, মই চাউল সিজাই নাম ঘৰৰ পিৰালিত থিয় হৈ আচিলোঁ, চাহাবে হাজিৰি খাইচিল । এনে সমইতে এটা গনক মানুহে আহি মোক সুধিলে, বোলে, চাহাব ইয়ালৈ কিয় আহিচে ? ম‍ই কলোঁ, বোলো, চাহাবে তোমালোকৰ আগত সত্য পৰম ইশ্বৰৰ কথা কিৰ্তন কৰিবলৈ আহিচে । তাতে সি উত্তৰ দিলে, বোলে, আমাৰ জানো পৰম ইশ্বৰ নাই ? মই বুলিলোঁ, তোমালোকৰ পৰম ইশ্বৰ হোআ হলে তোমালোকে সিল, কাঠ এইবিলাকৰ মুৰ্তি সাজি তাৰ আগত আঠু পাৰি সেৱা কিয় কৰিবা ? সেই ঠাইতে নাম ঘৰৰ পানি পোতাৰ ৰুআত, চাহাবৰ মচালচিএ<noinclude></noinclude> q6mrrxfyrx8clo0e7v3rfm7p4m8t73k পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৫৫ 104 89357 243442 2026-03-28T13:37:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড ৫ ১ বহুৱাই বাণিজ্যৰ উন্নতি কৰিছিল। তেওঁ হাতী চিকাৰ ভাল পাইছিল আৰু এহেজাৰ হাতী ধৰি “গজপতি” নাম লৈছিল। তেওঁৰ একলক্ষ ৰণুৱা সদায় ৰণলৈ সাজু হৈ আছিল; আৰু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243442 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড ৫ ১ বহুৱাই বাণিজ্যৰ উন্নতি কৰিছিল। তেওঁ হাতী চিকাৰ ভাল পাইছিল আৰু এহেজাৰ হাতী ধৰি “গজপতি” নাম লৈছিল। তেওঁৰ একলক্ষ ৰণুৱা সদায় ৰণলৈ সাজু হৈ আছিল; আৰু নিজ দেশ নিৰাপদে বাখিবৰ কাৰণে এই জনা বজাই ৰাজ্যব ঠায়ে ঠায়ে দুৰ্গ কৰি সৈন্য বাখিছিল। সন্ন্যাসী, ফকীৰ আৰু বৈষ্ণৱসকলক তেওঁ বৰ আদৰ কৰিছিল। তেৱেই প্ৰথমতে পূজা-সেৱাৰ বাবে মাটি-বৃত্তি দান কৰিছিল। চতায়া বা জয়ধ্বজ সিংহ খৃঃ ১৬৫৪- ১৬৬৩ গুৱাহাটী আক্ৰমণ (২) প্ৰতাপসিংহৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক, নাতিয়েক ক্ৰমে বজা হয়; তাৰ পাছত পৰিনাতি চুতায়৷ সিংহাসনত উঠে। এওঁ হিন্দুমতে জয়ধ্বজ সিংহ নাম লয়। জয়ধ্বজ সিংহই কৰে। গুৱাহাটীত থকা মুছলমান ফৌজদাৰে আহোমৰ আক্ৰমণ পাই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰে পলায়। অলপ দিনৰ ভিতৰতে গোটেই কামৰূপ আহোমৰ দখললৈ আহে। জয়ধ্বজে যোগীঘোপা, পাণ্ডু, শ্ৰীঘাট আদিত কিছুমান কোঠ সাজে আৰু তিনি বছৰ সেই অঞ্চলত ৰাজত্ব কৰে। এই সময়ত মিজুম্‌লা নামে এজন সেনাপতি বঙ্গদেশৰ মিৰজুমলাৰ আক্ৰমণ আৰু সন্ধি খৃঃ ১৬৬ ১ শাসান-ভাব লয়। তেওঁ আহোমে দেশ শুনি খঙত জ্বলি অধিকাৰ কৰা কথা উঠিল আৰু এফালৰ পৰা আহোমৰাজ্য গবকি নিবলৈ ঠিক কৰিলে। প্ৰথমে কোচবেহাৰ অধিকাৰ কৰে। পাছত সেই সৈন্যবোৰ তিনি ভাগ কৰি এ ভাগ<noinclude></noinclude> av04qer2sbfv08x1v2uq6iycqd3ew8u পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৫৬ 104 89358 243443 2026-03-28T13:38:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অসম বুৰঞ্জী পাঠ ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে আৰু বাকী দুভাগ দুই পাৰে চলাই দিয়ে। মিবজুলাই ক্ৰমে যোগীঘোপা, পাণ্ডু, শ্ৰীঘাট, শিমলুগৰ, সামধবা আদি দুৰ্গ অধিকাৰ কৰি ৰাজধানী গড়গাওঁ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243443 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অসম বুৰঞ্জী পাঠ ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে আৰু বাকী দুভাগ দুই পাৰে চলাই দিয়ে। মিবজুলাই ক্ৰমে যোগীঘোপা, পাণ্ডু, শ্ৰীঘাট, শিমলুগৰ, সামধবা আদি দুৰ্গ অধিকাৰ কৰি ৰাজধানী গড়গাওঁ পায়; ৰজা পলাই চৰাই খোৰং ( চৰাইদেউ ) পৰ্ব্বত পায়গৈ। মিজুলাই গড়গাওঁ অধিকাৰ কৰি আহোম ৰজাব টোলত থকা ৮২টা হাতী আৰু তিনি লাখ মোণ সোণ আৰু ৰূপৰ মোহৰ পালে। জয়ধ্বজে পৰ্ব্বতৰপৰা কটকী পঠাই সন্ধিব প্ৰস্তাৱ কৰিলে, কিন্তু মিজুল৷ তাত সম্মত নহল। পাছত বাৰিষা হলত মুছলমান সৈন্যৰ নানাবিধ বেমাৰ হবলৈ ধৰিলে আৰু মিৰজুমলা নিজে কগীয়া হৈ যুঁজ-বাগব কৰিব নোৱাবা হল। তেতিয়া বাধ্য হৈ মিজুলাই সন্ধি কৰিব লগীয়া হল। আহোমৰাজে সন্ধিৰ প্ৰস্তাৱ মতে দিল্লীৰ বাদচাহ আৰঙ্গজীৱলৈ ছোৱালী এজনী আক অনেক ধন-সোণ দি উভয় বজা মিত্ৰ হল। জয়ধ্বজ সিংহে বাদচাহক বছৰি ২০ টা হাতী আৰু পেচকচৰ বাবে তিন লাখ টকা আক ৯০ টা হাতী চই শোধাবলৈও মান্তি হল। (৩) জয়ধ্বজ সিংহই হিন্দুধৰ্ম্ম বৰ ভাল পাইছিল। এওঁ নিৰঞ্জন নামে এজন ভাগৱতী গোঁসাইত শৰণ লয়; আৰু তেওঁক আউনিআটিত বহুত নিষ্কৰ মাটি দি সত্ৰ পাতি দিয়ে। জয়ধ্বজ ৰজাৰ দিনৰপৰা তামৰ ফলি চলন্তি হয়।<noinclude></noinclude> 4uz1ndkl31mui4uq7mt8dsnm914vmp0 243444 243443 2026-03-28T13:42:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243444 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৫২|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে আৰু বাকী দুভাগ দুই পাৰে চলাই দিয়ে। মিবজুলাই ক্ৰমে যোগীঘোপা, পাণ্ডু, শ্ৰীঘাট, শিমলুগৰ, সামধৰা আদি দুৰ্গ অধিকাৰ কৰি ৰাজধানী গড়গাওঁ পায়; ৰজা পলাই চৰাই খোৰং ( চৰাইদেউ ) পৰ্ব্বত পায়গৈ। মিৰজুলাই গড়গাওঁ অধিকাৰ কৰি আহোম ৰজাৰ টোলত থকা ৮২টা হাতী আৰু তিনি লাখ মোণ সোণ আৰু ৰূপৰ মোহৰ পালে। জয়ধ্বজে পৰ্ব্বতৰপৰা কটকী পঠাই সন্ধিৰ প্ৰস্তাৱ কৰিলে, কিন্তু মিৰমজুলা তাত সম্মত নহল। পাছত বাৰিষা হলত মুছলমান সৈন্যৰ নানাবিধ বেমাৰ হবলৈ ধৰিলে আৰু মিৰজুমলা নিজে ৰুগীয়া হৈ যুঁজ-বাগৰ কৰিব নোৱাৰা হল। তেতিয়া বাধ্য হৈ মিৰজুলাই সন্ধি কৰিব লগীয়া হল। আহোমৰাজে সন্ধিৰ প্ৰস্তাৱ মতে দিল্লীৰ বাদচাহ আউৰঙ্গজেৱলৈ ছোৱালী এজনী আৰু অনেক ধন-সোণ দি উভয় ৰজা মিত্ৰ হল। জয়ধ্বজ সিংহে বাদচাহক বছৰি ২০ টা হাতী আৰু পেচকচৰ বাবে তিন লাখ টকা আক ৯০ টা হাতী চই শোধাবলৈও মান্তি হল। {{gap}}(৩) জয়ধ্বজ সিংহই হিন্দুধৰ্ম্ম বৰ ভাল পাইছিল। এওঁ নিৰঞ্জন নামে এজন ভাগৱতী গোঁসাইত শৰণ লয়; আৰু তেওঁক আউনিআটিত বহুত নিষ্কৰ মাটি দি সত্ৰ পাতি দিয়ে। জয়ধ্বজ ৰজাৰ দিনৰপৰা তামৰ ফলি চলন্তি হয়।<noinclude></noinclude> d2xjifgxshzwsz6pzefqrqxy2ft5708 243445 243444 2026-03-28T13:42:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243445 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৫২|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে আৰু বাকী দুভাগ দুই পাৰে চলাই দিয়ে। মিৰজুলাই ক্ৰমে যোগীঘোপা, পাণ্ডু, শ্ৰীঘাট, শিমলুগৰ, সামধৰা আদি দুৰ্গ অধিকাৰ কৰি ৰাজধানী গড়গাওঁ পায়; ৰজা পলাই চৰাই খোৰং ( চৰাইদেউ ) পৰ্ব্বত পায়গৈ। মিৰজুলাই গড়গাওঁ অধিকাৰ কৰি আহোম ৰজাৰ টোলত থকা ৮২টা হাতী আৰু তিনি লাখ মোণ সোণ আৰু ৰূপৰ মোহৰ পালে। জয়ধ্বজে পৰ্ব্বতৰপৰা কটকী পঠাই সন্ধিৰ প্ৰস্তাৱ কৰিলে, কিন্তু মিৰমজুলা তাত সম্মত নহল। পাছত বাৰিষা হলত মুছলমান সৈন্যৰ নানাবিধ বেমাৰ হবলৈ ধৰিলে আৰু মিৰজুমলা নিজে ৰুগীয়া হৈ যুঁজ-বাগৰ কৰিব নোৱাৰা হল। তেতিয়া বাধ্য হৈ মিৰজুলাই সন্ধি কৰিব লগীয়া হল। আহোমৰাজে সন্ধিৰ প্ৰস্তাৱ মতে দিল্লীৰ বাদচাহ আউৰঙ্গজেৱলৈ ছোৱালী এজনী আৰু অনেক ধন-সোণ দি উভয় ৰজা মিত্ৰ হল। জয়ধ্বজ সিংহে বাদচাহক বছৰি ২০ টা হাতী আৰু পেচকচৰ বাবে তিন লাখ টকা আক ৯০ টা হাতী চই শোধাবলৈও মান্তি হল। {{gap}}(৩) জয়ধ্বজ সিংহই হিন্দুধৰ্ম্ম বৰ ভাল পাইছিল। এওঁ নিৰঞ্জন নামে এজন ভাগৱতী গোঁসাইত শৰণ লয়; আৰু তেওঁক আউনিআটিত বহুত নিষ্কৰ মাটি দি সত্ৰ পাতি দিয়ে। জয়ধ্বজ ৰজাৰ দিনৰপৰা তামৰ ফলি চলন্তি হয়।<noinclude></noinclude> bytxxsrlpvj7c4cd53fv41mg1pta1qv পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৫৭ 104 89359 243446 2026-03-28T13:43:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড 05 (৪) জয়ধ্বজ সিংহৰ পাছত চুপুংমুং ৰজা হয়। হিন্দু- বিলাকে এওঁক চক্ৰধ্বজ নাম দিয়ে। এওঁ চুপুংমুং বা চক্ৰধ্বজ সিংহ ১৬৬৩ - ১৬৭৪ বৰ নিৰ্ভীক, দয়ালু আৰু ধৰ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243446 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড 05 (৪) জয়ধ্বজ সিংহৰ পাছত চুপুংমুং ৰজা হয়। হিন্দু- বিলাকে এওঁক চক্ৰধ্বজ নাম দিয়ে। এওঁ চুপুংমুং বা চক্ৰধ্বজ সিংহ ১৬৬৩ - ১৬৭৪ বৰ নিৰ্ভীক, দয়ালু আৰু ধৰ্ম্মপবায়ণ বজা আছিল। এওঁ সিংহাসনত বহাৰ পাছতেই গুৱাহাটীৰ ফৌজদাৰে আহোমৰাজ-দৰবাবলৈ কৰ আদায় কৰিবলৈ কটকী পঠায়। স্বৰ্গদেৱে তেতিয়া বুজিলে আমি “উপযুক্ত হব নোৱাৰিলে ওচৰত থকা মোগলৰ ওচৰত এদিন নহয় এদিন মূৰ দোঁৱাব লাগিবই” সেই কাৰণে তেওঁ ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে দুৰ্গ তৈয়াৰ, কৰালে আৰু নতুন নতুন সেনাপতি পাতি পশ্চিমীয়া আৰ্হিৰে সৈন্য তৈয়াৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। আৰু সিপিনে গুৱাহাটীৰ ফৌজদাবক খামাখ৷ টান উত্তৰ নিদি পলম কৰিবলৈ ধৰিলে। এইদৰে দুবছৰ অতীত হল, তেওঁৰ ৰণৰ সন্তাৰো সকলো মজুত হল, ভেতিয়া ফৌজদাৰলৈ এই বুলি উত্তৰ পঠালে :- “মিৰজুমলা সেনাপতি হাৰি আমাৰ লগত মিত্ৰতা কৰি গল, আমি কি বাবে কৰ দিব লাগে কব নোৱাৰোঁ”। ফৌজদাৰে আহোমৰজাৰ উত্তৰ পাই দিল্লীৰ বাদচাহক সংবাদ দিলে। বাদচাহে আহোমৰ গৰ্ববাণী শুনি সেকা দিবলৈ বহুত সৈন্য-সামন্ত লগত দি ৰামসিংহ নামে এজন প্ৰখ্যাত ৰাজপুত বীৰক আহোম ৰাজ্য জয় কৰিবলৈ পঠাই দিলে; চক্ৰধ্বজ সিংহই লাচিত বৰফুকন মোগলৰ বিপুল বাহিনীৰ কথা শুনি দূৰতে সিবিলাকক<noinclude></noinclude> f3zxhmd9eckfdf6gcdmus3o8oavtl6v পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৫৮ 104 89360 243447 2026-03-28T13:43:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "8 অসম বুৰঞ্জী পাঠ বাধা দিবলৈ লাচিত নামব বুদ্ধিমান লোক এজনক বৰফুকন বিষয় দি গুৱাহাটীলৈ পঠাই দিলে। লাচিত বৰফুকনে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰিলে কিন্তু তাতে বৈ থকা বিশেষ সুবি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243447 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>8 অসম বুৰঞ্জী পাঠ বাধা দিবলৈ লাচিত নামব বুদ্ধিমান লোক এজনক বৰফুকন বিষয় দি গুৱাহাটীলৈ পঠাই দিলে। লাচিত বৰফুকনে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰিলে কিন্তু তাতে বৈ থকা বিশেষ সুবিধাজনক নেদেখি গুৱাহাটীৰ পশ্চিমে পাণ্ডুৰ ওচৰলৈ কিছুমান সৈন্য নিলে আৰু উত্তৰ পাৰেও ঠায়ে ঠায়ে কিছুমান সৈন্য ৰাখিলে। সেই সময়ত মোগল সৈন্যও লাহে লাহে ওচৰ পালেহি। কেবা ঠাইতো দুই পক্ষৰ ৰণ হল, এখন বণত আমাৰ ফালৰ বহুত বগুৱা পৰিল। উজনিৰ ফালৰপৰা নতুন নতুন সৈন্য গৈ লাচিতৰ লগত যোগ দিব ধৰিলে। শৰাইঘাট নামে ঠাইত বণ আবম্ভ হল। সেই সময়ত আমাৰ বৰফুকনৰ গা অসুখ আছিল। মোগলে সেই ৰণত অসমীয়া সৈন্যক এনেদৰে আক্ৰমণ কৰিলে, যে আমাৰ ফালে জয়ব সমূলি আশা নাইকিয়া হল। লাচিতে এই বাতৰি শুনি বেমাৰী গাৰে বণস্থলত উপস্থিত হল। এই ৰণত ব্ৰহ্মপুত্ৰখন নাৱেবে এনেদৰে ভৰিছিল, যে নাওবোৰ বগাই ব্ৰহ্মপুত্ৰ ইপাৰ সিপাব হব পৰা হৈছিল। লাচিত বৰ্ণস্থলত উপস্থিত হওঁতেই অসমীয়া সৈন্যই নতুন বল লাভ কৰিলে আৰু বিষম বিক্ৰমে ৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে। বেলি পৰো পৰো হওঁতেই অসমীয়াৰ ফালে সৌভাগ্য বেলিয়ে ভুমুকি মাৰিলে, লাহে লাহে মোগল সৈন্য হুঁ হকিবলৈ ধৰিলে। লাচিতে কিছুমান সৈন্যক বন্দী কৰিলে আৰু বাকী বিলাকক খেদি নিবলৈ ধৰিলে। মোগল সৈন্য হাৰি বঙ্গদেশ পালে। লাচিতে তেওঁবিলাকৰ যুদ্ধৰ<noinclude></noinclude> crctbuyyk9abvw46b1jzku1apcayvy7 243448 243447 2026-03-28T13:47:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243448 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৫8|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} বাধা দিবলৈ লাচিত নামৰ বুদ্ধিমান লোক এজনক বৰফুকন বিষয় দি গুৱাহাটীলৈ পঠাই দিলে। লাচিত বৰফুকনে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰিলে কিন্তু তাতে ৰৈ থকা বিশেষ সুবিধাজনক নেদেখি গুৱাহাটীৰ পশ্চিমে পাণ্ডুৰ ওচৰলৈ কিছুমান সৈন্য নিলে আৰু উত্তৰ পাৰেও ঠায়ে ঠায়ে কিছুমান সৈন্য ৰাখিলে। সেই সময়ত মোগল সৈন্যও লাহে লাহে ওচৰ পালেহি। কেবা ঠাইতো দুই পক্ষৰ ৰণ হল, এখন ৰণত আমাৰ ফালৰ বহুত ৰণুৱা পৰিল। উজনিৰ ফালৰপৰা নতুন নতুন সৈন্য গৈ লাচিতৰ লগত যোগ দিব ধৰিলে। শৰাইঘাট নামে ঠাইত ৰণ আৰম্ভ হল। সেই সময়ত আমাৰ বৰফুকনৰ গা অসুখ আছিল। মোগলে সেই ৰণত অসমীয়া সৈন্যক এনেদৰে আক্ৰমণ কৰিলে, যে আমাৰ ফালে জয়ৰ সমূলি আশা নাইকিয়া হল। লাচিতে এই বাতৰি শুনি বেমাৰী গাৰে ৰণস্থলত উপস্থিত হল। এই ৰণত ব্ৰহ্মপুত্ৰখন নাৱেৰে এনেদৰে ভৰিছিল, যে নাওবোৰ বগাই ব্ৰহ্মপুত্ৰ ইপাৰ সিপাৰ হব পৰা হৈছিল। লাচিত ৰণস্থলত উপস্থিত হওঁতেই অসমীয়া সৈন্যই নতুন বল লাভ কৰিলে আৰু বিষম বিক্ৰমে ৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে। বেলি পৰো পৰো হওঁতেই অসমীয়াৰ ফালে সৌভাগ্য বেলিয়ে ভুমুকি মাৰিলে, লাহে লাহে মোগল সৈন্য হুঁহকিবলৈ ধৰিলে। লাচিতে কিছুমান সৈন্যক বন্দী কৰিলে আৰু বাকী বিলাকক খেদি নিবলৈ ধৰিলে। মোগল সৈন্য হাৰি বঙ্গদেশ পালে। লাচিতে তেওঁবিলাকৰ যুদ্ধৰ<noinclude></noinclude> e9s3y7sk8w4o2yuf3kwcjuggudu94zp পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৫৯ 104 89361 243449 2026-03-28T13:48:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড et অস্ত্ৰ বহুতো পালে। অৱশেষত তেওঁ মানাহক দুয়ো ৰাজ্যৰ সীমা কৰি তাৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দাঁতিৰ হাদিৰাত চকী পাতিলে। তেতিয়াৰপৰা কামৰূপ জিলা আহোম ৰাজ্য..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243449 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড et অস্ত্ৰ বহুতো পালে। অৱশেষত তেওঁ মানাহক দুয়ো ৰাজ্যৰ সীমা কৰি তাৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দাঁতিৰ হাদিৰাত চকী পাতিলে। তেতিয়াৰপৰা কামৰূপ জিলা আহোম ৰাজ্যভুক্ত হল। এই যুদ্ধ চলি থাকোতে হঠাৎ নৰিয়া পৰি চক্ৰধ্বজ সিংহ স্বৰ্গী হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত ভায়েক উদয়াদিত্য বজা হয়। উদয়াদিত্য স্বৰ্গদেৱে বহুত বৰতোপ 'সজালে; আৰু ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে বহুতো দুৰ্গ-নিৰ্ম্মাণ কৰাই শিক্ষিত সৈন্য ৰাখিলে। তেওঁ বহুত আলিবাট বান্ধে আৰু চকী পাতে। এইজনা স্বৰ্গদেৱে ভাগৱতী ধৰ্ম্ম ভাল পাইছিল আৰু নিজে চামুগুৰীয়া চক্ৰপাণি আতাত শৰণ লৈছিল। মন্ত্ৰীৰ লগত কিবা কথাত অমিল হোৱাত মন্ত্ৰীয়ে তেওঁক গুপ্তভাৱে বিষ খুৱাই মাৰে। উদয়াদিত্যৰ পাছৰ সাত বছৰৰ ভিতৰত পাঁচজনা বজা ক্ৰমে বজা হয়; এওঁলোকৰ চাৰিজনে গুপ্ত ঘাটকৰ হাতত প্ৰাণ দিয়ে; এজনে আত্মহত্যা কৰে। ৪। আহোম ৰজাৰ দিনত ধৰ্ম্ম-বিবাদ (১) তাৰ পাছত চুলিক্‌ফা নামে কোঁৱৰ এজন ৰাজপাটত বহে। তেওঁৰ শৰাব হৃষ্ট-পুষ্ট নথকাৰ কাৰণে তেওঁক লৰা ৰজাও বুলিছিল। এওঁ বন্দৰ নামে এজনক বৰফুকন<noinclude></noinclude> 1qh1dk31rys3hlswtdirwbhvx9mdwfu 243450 243449 2026-03-28T13:49:22Z Babulbaishya 104 243450 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|}}</noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড et অস্ত্ৰ বহুতো পালে। অৱশেষত তেওঁ মানাহক দুয়ো ৰাজ্যৰ সীমা কৰি তাৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দাঁতিৰ হাদিৰাত চকী পাতিলে। তেতিয়াৰপৰা কামৰূপ জিলা আহোম ৰাজ্যভুক্ত হল। এই যুদ্ধ চলি থাকোতে হঠাৎ নৰিয়া পৰি চক্ৰধ্বজ সিংহ স্বৰ্গী হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত ভায়েক উদয়াদিত্য বজা হয়। উদয়াদিত্য স্বৰ্গদেৱে বহুত বৰতোপ 'সজালে; আৰু ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে বহুতো দুৰ্গ-নিৰ্ম্মাণ কৰাই শিক্ষিত সৈন্য ৰাখিলে। তেওঁ বহুত আলিবাট বান্ধে আৰু চকী পাতে। এইজনা স্বৰ্গদেৱে ভাগৱতী ধৰ্ম্ম ভাল পাইছিল আৰু নিজে চামুগুৰীয়া চক্ৰপাণি আতাত শৰণ লৈছিল। মন্ত্ৰীৰ লগত কিবা কথাত অমিল হোৱাত মন্ত্ৰীয়ে তেওঁক গুপ্তভাৱে বিষ খুৱাই মাৰে। উদয়াদিত্যৰ পাছৰ সাত বছৰৰ ভিতৰত পাঁচজনা বজা ক্ৰমে বজা হয়; এওঁলোকৰ চাৰিজনে গুপ্ত ঘাটকৰ হাতত প্ৰাণ দিয়ে; এজনে আত্মহত্যা কৰে। ৪। আহোম ৰজাৰ দিনত ধৰ্ম্ম-বিবাদ (১) তাৰ পাছত চুলিক্‌ফা নামে কোঁৱৰ এজন ৰাজপাটত বহে। তেওঁৰ শৰাব হৃষ্ট-পুষ্ট নথকাৰ কাৰণে তেওঁক লৰা ৰজাও বুলিছিল। এওঁ বন্দৰ নামে এজনক বৰফুকন<noinclude></noinclude> 1cybb64ujx6z2hkx3a761jcn7ub7gne 243451 243450 2026-03-28T13:54:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243451 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|}}</noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড অস্ত্ৰ বহুতো পালে। অৱশেষত তেওঁ মানাহক দুয়ো ৰাজ্যৰ সীমা কৰি তাৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দাঁতিৰ হাদিৰাত চকী পাতিলে। তেতিয়াৰপৰা কামৰূপ জিলা আহোম ৰাজ্যভুক্ত হল। এই যুদ্ধ চলি থাকোতে হঠাৎ নৰিয়া পৰি চক্ৰধ্বজ সিংহ স্বৰ্গী হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত ভায়েক উদয়াদিত্য বজা হয়। উদয়াদিত্য স্বৰ্গদেৱে বহুত বৰতোপ 'সজালে; আৰু ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে বহুতো দুৰ্গ-নিৰ্ম্মাণ কৰাই শিক্ষিত সৈন্য ৰাখিলে। তেওঁ বহুত আলিবাট বান্ধে আৰু চকী পাতে। এইজনা স্বৰ্গদেৱে ভাগৱতী ধৰ্ম্ম ভাল পাইছিল আৰু নিজে চামুগুৰীয়া চক্ৰপাণি আতাত শৰণ লৈছিল। মন্ত্ৰীৰ লগত কিবা কথাত অমিল হোৱাত মন্ত্ৰীয়ে তেওঁক গুপ্তভাৱে বিষ খুৱাই মাৰে। উদয়াদিত্যৰ পাছৰ সাত বছৰৰ ভিতৰত পাঁচজনা বজা ক্ৰমে বজা হয়; এওঁলোকৰ চাৰিজনে গুপ্ত ঘাটকৰ হাতত প্ৰাণ দিয়ে; এজনে আত্মহত্যা কৰে। ৪। আহোম ৰজাৰ দিনত ধৰ্ম্ম-বিবাদ (১) তাৰ পাছত চুলিক্‌ফা নামে কোঁৱৰ এজন ৰাজপাটত বহে। তেওঁৰ শৰাব হৃষ্ট-পুষ্ট নথকাৰ কাৰণে তেওঁক লৰা ৰজাও বুলিছিল। এওঁ বন্দৰ নামে এজনক বৰফুকন<noinclude></noinclude><noinclude></noinclude> ma96oss6ztwqh2rjwyrjwsmvdnjmzng 243452 243451 2026-03-28T13:57:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243452 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৫৫}} অস্ত্ৰ বহুতো পালে। অৱশেষত তেওঁ মানাহক দুয়ো ৰাজ্যৰ সীমা কৰি তাৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দাঁতিৰ হাদিৰাত চকী পাতিলে। তেতিয়াৰপৰা কামৰূপ জিলা আহোম ৰাজ্যভুক্ত হল। {{gap}}এই যুদ্ধ চলি থাকোতে হঠাৎ নৰিয়া পৰি চক্ৰধ্বজ সিংহ স্বৰ্গী হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত ভায়েক উদয়াদিত্য ৰজা হয়। {{Gap}}উদয়াদিত্য স্বৰ্গদেৱে বহুত বৰতোপ সজালে; আৰু ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে বহুতো দুৰ্গ-নিৰ্ম্মাণ কৰাই শিক্ষিত সৈন্য ৰাখিলে। তেওঁ বহুত আলিবাট বান্ধে আৰু চকী পাতে। এইজনা স্বৰ্গদেৱে ভাগৱতী ধৰ্ম্ম ভাল পাইছিল আৰু নিজে চামুগুৰীয়া চক্ৰপাণি আতাত শৰণ লৈছিল। মন্ত্ৰীৰ লগত কিবা কথাত অমিল হোৱাত মন্ত্ৰীয়ে তেওঁক গুপ্তভাৱে বিষ খুৱাই মাৰে। {{gap}}উদয়াদিত্যৰ পাছৰ সাত বছৰৰ ভিতৰত পাঁচজনা ৰজা ক্ৰমে ৰজা হয়; এওঁলোকৰ চাৰিজনে গুপ্ত ঘাটকৰ হাতত প্ৰাণ দিয়ে; এজনে আত্মহত্যা কৰে। {{center|'''৪। আহোম ৰজাৰ দিনত ধৰ্ম্ম-বিবাদ'''}} {{Gap}}(১) তাৰ পাছত চুলিক্‌ফা নামে কোঁৱৰ এজন ৰাজপাটত বহে। তেওঁৰ শৰীৰ হৃষ্ট-পুষ্ট নথকাৰ কাৰণে তেওঁক লৰা ৰজাও বুলিছিল। এওঁ বন্দৰ নামে এজনক বৰফুকন<noinclude></noinclude> 70m984ebrizdk9xfvm3yi3k1643htcx পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৬১ 104 89362 243454 2026-03-28T13:59:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "কোঁৱৰ আছিল। দ্বিতীয় খণ্ড 29 গাত ঘুণ লগাই ফুৰিবলৈ ধৰিলে। সেই সময়ত তুংখুঙীয়া ফৈদৰ গোবৰ বজাৰ লাঙি গদাপাণি নামে এজন বৰ বাহুবলী গদাপাণিয়ে বিপদ ওচৰ চাপা দেখি ঘৈণীয়..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243454 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কোঁৱৰ আছিল। দ্বিতীয় খণ্ড 29 গাত ঘুণ লগাই ফুৰিবলৈ ধৰিলে। সেই সময়ত তুংখুঙীয়া ফৈদৰ গোবৰ বজাৰ লাঙি গদাপাণি নামে এজন বৰ বাহুবলী গদাপাণিয়ে বিপদ ওচৰ চাপা দেখি ঘৈণীয়েকৰ অনুৰোধ মতে তাৰপৰা নগা পৰ্ব্বতলৈ পলাই গল। সৈন্যবিলাকে গদাপাণিক নাপাই ৰজাক জনালত বজাৰ সন্দেহ হল—কি জানি গদাপাণিয়ে তেওঁক মাৰি ৰজা হয়। এই বুলি তেওঁ গদাপাণিব ঘৈণীয়েক জয়মতী কুঁৱৰীক বাজ সভালৈ অনাই গিৰিয়েকৰ বাতৰি সোধালে। জয়মতীৰপৰা একো উত্তৰ নাপাই কিছুমান চাউদাঙক গতাই দি বজাই কলে—“এইৰপৰা যেনে তেনে প্ৰকাবে শাস্তি কবি হলেও গদাপাণিৰ বাতৰি উলিয়া।” ৰজাৰ আদেশ মতে কটোৱালহঁতে জয়মতীক শিৱসাগৰ নগৰৰ ওচৰৰ জেবেঙা পথাৰলৈ লৈ গল আৰু নানা প্ৰকাৰে শাস্তি কৰিবলৈ ধৰিলে। জয়মতীয়ে একেৰাহে ওঠব দিন চাউদাঙৰ ডোম-চৰাতৰ কোব খালে। অন্তত এদিন কোব খাই থাকোঁতে তেওঁৰ প্ৰাণবায়ু উবি গল; কিন্তু তেওঁ গিৰিয়েকৰ কোনো কথাকে মুখৰপৰা ইলিয়ালে। জয়মতীৰ শোকত গোটেই ৰাজ্যৰ প্ৰাণ কান্দি উঠিল। গদাপাণি নগা-পৰ্ব্বতৰপৰা গুৱাহাটীলৈ গল। বন্দৰ বৰ- ফুকন গদাপাণিৰ ভিনীহিয়েক। লৰা বজাৰ অত্যাচাৰৰ কথা শুনি সকলোৱে বেয়া পাই আছিল। তেওঁ গদাপাণিক লৈ এদল সৈন্যৰ সৈতে উজনিলৈ যাত্ৰা কৰিলে। তেওঁবিলাক . 9<noinclude></noinclude> 4ph4spxc2r2jsjf7nxkyqhzj40r3qu0 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৬২ 104 89363 243455 2026-03-28T13:59:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৫৮% অসম বুৰঞ্জী পাঠ উপস্থিত হলত বিনাযুদ্ধে ৰাজধানী অধিকাৰ হল। গদাপাণি ৰজা হল আৰু লবা ৰজাক বন্দী কৰি নামৰূপত থোৱালে। (২) গদাপাণি সিংহাসনত উঠি আহোম মতে চুপাতফা আৰু হি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243455 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৫৮% অসম বুৰঞ্জী পাঠ উপস্থিত হলত বিনাযুদ্ধে ৰাজধানী অধিকাৰ হল। গদাপাণি ৰজা হল আৰু লবা ৰজাক বন্দী কৰি নামৰূপত থোৱালে। (২) গদাপাণি সিংহাসনত উঠি আহোম মতে চুপাতফা আৰু হিন্দুমতে গদাধৰ সিংহ নাম ললে। গদাধৰ বা চুপাতফা তেওঁ সিংহাসনত উঠিয়েই আগৰ মন্ত্ৰী সকলক খেদি দি আপোন ইচ্ছানতে ১৬৮১–১৬৯৫ মন্ত্ৰী বাছি ললে। উদয়াদিত্যৰ দিনৰপৰা যিসকলে বাজদ্ৰোহ আচৰিছিল, সেই সকলক কামৰ পৰা গুচাই শালত দিলে। বন্দৰ বৰফুকনৰ পাছত গদাধৰে সন্দিকৈ নামে এজন সমৰ-নিপুণ লোকক গুৱাহাটীৰ বৰফুকন পাতি পঠায়। পশ্চিমব মোগলে এই সময়ত আকৌ আহোম ৰাজ্য আক্ৰ মণ কৰে। সন্দিকৈ কিছুদিন নিবলে থাকি যুদ্ধৰ যোগাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। মুছলমান সৈন্য লাহে লাহে উজাই আহি ওচৰৰ শুক্লেশ্বৰৰ ইটাখুলি পালেহি; তেতিয়া হঠাৎ অসমীয়া সৈন্যই চাৰিও ফালৰপৰা আহি আগুৰি ধৰিলে। মোগলৰ লগত ঘোৰ ৰণ হল। এই ৰণত মোগল সেনাপতি হাবি কোনো মতে প্ৰাণ লৈ পলাল। তেওঁৰ বহুত যুদ্ধৰ সজুলি বৰফুকনৰ হাতত পৰিল। বৰফুকনে মোগল সৈন্যক পাছে পাছে খেদি মানাহ পাব কৰি থলে। তেতিয়াৰপৰা মোগলে আমাৰ দেশ আক্ৰমণ কৰা নাই (১৬৮৩ )। গদাধৰ সিংহে বঙ্গদেশৰ আৰ্হিবে আমাৰ মাটিবোৰ পিয়ল কৰিবলৈ মন কৰে আৰু সেই অৰ্থে বঙ্গদেশবপৰা কিছুমান<noinclude></noinclude> tosr1nmywngpoi23eaf0oo1vmo09jgu পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৬৩ 104 89364 243456 2026-03-28T13:59:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড ৫৯ ভাল আমিন অনাই মাটি পিয়ল আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ দিনত দবঙ্গখন জোখা হয়। গদাধৰ সিংহ বৰ বাহুবলী পুৰুষ আছিল। কথিত আছে, খেদি অহা দঁতাল হাতীক তেওঁ দাঁতত ধৰি ৰা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243456 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড ৫৯ ভাল আমিন অনাই মাটি পিয়ল আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ দিনত দবঙ্গখন জোখা হয়। গদাধৰ সিংহ বৰ বাহুবলী পুৰুষ আছিল। কথিত আছে, খেদি অহা দঁতাল হাতীক তেওঁ দাঁতত ধৰি ৰাখিব পাৰিছিল। তেওঁ ভোজনীয় পুৰুষ আছিল। আহু চাউলৰ ভাত আক খাৰৰ আঞ্জা তেওঁৰ বৰ প্ৰিয় খাদ্য আছিল; তেওঁ সদায় বিষয়াসকলৰ প্ৰতি কঠিন দৃষ্টি ৰাখিছিল। তেওঁ বিশ্বনাথ দেৱালয়ৰ মঠ, উমানন্দৰ মঠ আৰু নাট-মন্দিব, বগীদ'ল কেই- খনমান শিলৰ সাঁকো আৰু আলি বন্ধায়। কদ্ৰসিংহ বা চুখ্ৰংফা (১) গদাধৰ সিংহৰ লাই আৰু লেচাই নামে দুজন পুতেক আছিল। তেওঁলোৰ ভিতৰত লাই- গোহায়ে গড়গাওঁ নগৰতে পিতৃসিংহাসনত উঠি হিন্দুমতে ৰুদ্ৰসিংহ আৰু আহোম মতে চুখ ংফা নাম লয়। আহোম ৰজাসকলৰ ভিতৰত তেৱেঁই আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰজা আছিল। কছাৰী ৰজা বহুত দিনৰপৰা আহোমৰ কদৰূপে আছিল। কিন্তু ৰুদ্ৰসিংহেৰ দিনত কছাৰী ৰজাই নিজক স্বাধীন বুলি ঘোষণা কৰে। সেই দেখি স্বৰ্গদেৱে কছাৰী বাজ্য অধিকাৰ কবিবলৈ এদল সৈন্য পঠাই সেই ৰাজ্য অধিকাৰ কৰে। কছাৰী ৰাজ্য পুনৰ আহোমৰ অধীন হয়। এইজনা ৰজাৰ দিনত বেচি যুঁজ-বাগৰ নাছিল। তেওঁ কটকী পঠাই বঙ্গদেশৰ নবাব আদিৰ লগত মিত্ৰতা কৰিছিল।<noinclude></noinclude> 3fo9qvc9qj339ge2uhgz5d4qrd02ii7 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৬৪ 104 89365 243457 2026-03-28T14:00:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬. অসম বুৰঞ্জী পাঠ বুন্দেলখণ্ডৰ ৰজালৈ চিঠি লিখি তাৰপৰা হীৰা আৰু আন আন দেশৰ পবা পান্না, মুক্তা আদি অনাইছিল; আৰু এই মিত্ৰ ৰজাসকলৰ দেশৰপৰা ভাল ভাল কঁহাৰ, সোণাৰী দৰ্জী আ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243457 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৬. অসম বুৰঞ্জী পাঠ বুন্দেলখণ্ডৰ ৰজালৈ চিঠি লিখি তাৰপৰা হীৰা আৰু আন আন দেশৰ পবা পান্না, মুক্তা আদি অনাইছিল; আৰু এই মিত্ৰ ৰজাসকলৰ দেশৰপৰা ভাল ভাল কঁহাৰ, সোণাৰী দৰ্জী আৰু অনেক শিল্পী মানুহ আনি নিজ দেশত পাতিছিল। তেওঁ হিন্দুস্থানৰপৰা কেইজনমান ভাল গীত গাব, নাচিব আৰু বজাব জনা লোক অনাইছিল, আৰু জনচেৰেক মানুহ দিল্লীলৈ পঠাই পাখোৱাজ আদি যন্ত্ৰ বজাবলৈ আৰু গীত গাবলৈ শিকাই আনিছিল। তেওঁ নিজেও এজন বৰ ভাল গায়ক আছিল আৰু কেইটামান অসমীয়া গীত ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ মাতৃদেবীৰ স্মৃতি ৰাখিবলৈ নগৰৰ ওচৰত জয়সাগৰ নামে এটা বৰ প্ৰকাণ্ড পুখুৰী খনাইছিল আৰু জয়দ’ল নামে এটা মঠ সজাইছিল (১৭০০)। শিৱসাগৰৰ নামদাং নৈব ওপৰৰ শিলব সাকো এওঁৰ দিনতেই সজা হৈছিল। এওঁৰ দিনত মাটি পিয়ল শেষ হয়। আৰু বঙ্গদেশব নিয়মে তেতিয়াৰপৰা মাটিৰ হিচাব ৰখাৰ নিয়ম চলায়। কছাবী-জয়ন্তিয়া ৰজা এই সময়ত হিন্দু হৈছিল; আৰু আমাৰ দেশৰ লোকবিলাকে সেই সময়ত ভাগৱতী ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। এইবোৰ দেখিয়েই ৰজা কদ্ৰ সিংহই হিন্দুধৰ্ম্ম লবলৈ ইচ্ছা কৰিছিল। এই অৰ্থে তেওঁ বঙ্গদেশৰ নবদ্বীপৰপৰা এজনা সাত্বিক ভট্টাচাৰ্য্য অনাই পোনতে ডাঙৰীয়াসকলক দীক্ষা দিয়ায়; তেওঁ নিজে কামাখ্যাত দীক্ষা<noinclude></noinclude> jsjyly2fgx4zj95l9eyj1pcxmtw3ow2 243458 243457 2026-03-28T14:03:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243458 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৬০|অসম বুৰঞ্জী পাঠ}} বুন্দেলখণ্ডৰ ৰজালৈ চিঠি লিখি তাৰপৰা হীৰা আৰু আন আন দেশৰ পৰা পান্না, মুক্তা আদি অনাইছিল; আৰু এই মিত্ৰ ৰজাসকলৰ দেশৰপৰা ভাল ভাল '''কঁহাৰ, সোণাৰী দৰ্জী আৰু অনেক শিল্পী মানুহ''' আনি নিজ দেশত পাতিছিল। তেওঁ হিন্দুস্থানৰপৰা কেইজনমান ভাল গীত গাব, নাচিব আৰু বজাব জনা লোক অনাইছিল, আৰু জনচেৰেক মানুহ দিল্লীলৈ পঠাই পাখোৱাজ আদি যন্ত্ৰ বজাবলৈ আৰু গীত গাবলৈ শিকাই আনিছিল। তেওঁ নিজেও এজন বৰ ভাল গায়ক আছিল আৰু কেইটামান অসমীয়া গীত ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ মাতৃদেবীৰ স্মৃতি ৰাখিবলৈ নগৰৰ ওচৰত জয়সাগৰ নামে এটা বৰ প্ৰকাণ্ড পুখুৰী খনাইছিল আৰু জয়দ’ল নামে এটা মঠ সজাইছিল (১৭০০)। শিৱসাগৰৰ নামদাং নৈৰ ওপৰৰ শিলৰ সাঁকো এওঁৰ দিনতেই সজা হৈছিল। এওঁৰ দিনত মাটি পিয়ল শেষ হয়। আৰু বঙ্গদেশৰ নিয়মে তেতিয়াৰপৰা '''মাটিৰ হিচাব ৰখাৰ নিয়ম''' চলায়। {{gap}}কছাৰী-জয়ন্তিয়া ৰজা এই সময়ত হিন্দু হৈছিল; আৰু আমাৰ দেশৰ লোকবিলাকে সেই সময়ত ভাগৱতী ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। এইবোৰ দেখিয়েই ৰজা ৰুদ্ৰসিংহই হিন্দুধৰ্ম্ম লবলৈ ইচ্ছা কৰিছিল। এই অৰ্থে তেওঁ বঙ্গদেশৰ নবদ্বীপৰপৰা এজনা সাত্বিক ভট্টাচাৰ্য্য অনাই পোনতে ডাঙৰীয়াসকলক দীক্ষা দিয়ায়; তেওঁ নিজে কামাখ্যাত দীক্ষা<noinclude></noinclude> bztmq2kaf4s1u9hn1239dlhzkq7rb7k পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৬৫ 104 89366 243459 2026-03-28T14:04:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড লম বুলি ভটীয়াই আহে কিন্তু অলপ দিন ৬১ পাছতেই কামাখ্যাত তেওঁ স্বৰ্গী হয়। বজাৰ ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰা নহল। ভট্টাচাৰ্য্য-গুৰু পৰ্ব্বতত থাকাৰ কাৰণে তেওঁ পৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243459 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড লম বুলি ভটীয়াই আহে কিন্তু অলপ দিন ৬১ পাছতেই কামাখ্যাত তেওঁ স্বৰ্গী হয়। বজাৰ ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰা নহল। ভট্টাচাৰ্য্য-গুৰু পৰ্ব্বতত থাকাৰ কাৰণে তেওঁ পৰ্ব্বতীয়া গোসাঁই নাম পালে। (৪) ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গী হোৱাৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক শিৱসিংহ বা চুতন্‌ঙ্কা। ১৭১৪ - 1988 লয়। ছত্ৰভঙ্গ যোগ বৰ ৰঙ্গা ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰী শিৱসিংহ চুতফা নাম লৈ সিংহাসনত উঠে। তেওঁ ৰাজপাতত উঠিয়েই কৃষ্ণৰাম ন্যায় বাগীশ ভট্টাচাৰ্যক গুৰু মানি মন্ত্ৰ এই জনা বজাই কিছুদিন ৰাজত্ব কৰাৰ পাছত জ্যোতিষীয়া পণ্ডিতসকলে গণি পিতি কলে যে “মহাৰাজব ছত্ৰ ভঙ্গব যোগ হৈছে” অৰ্থাৎ তেওঁ বজা ভঙ্গা যাবৰ কাল পৰিছে। তেতিয়া বৰগোহাঁই, বুঢ়াগোহাঁই আদি মন্ত্ৰীসকলে যুক্তি কবি বজাব প্ৰধান মহিষী ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীক “বৰ ৰজা” উপাধি দি ছত্ৰ দিয়ালে আৰু তেওঁৰ নামেৰে সৈতে বজাব নাম যোগ কৰি মোহৰ মৰালে। আৰু দান। ৰজাই তেওঁৰ দিন ভাল হওক বুলি কামাখ্যা দেবী আৰু বৰপেটা সত্ৰৰ সেই সময়ব সমূহ বাপুসকলক বৃত্তি দান কবে; ইয়াৰ উপৰি কিছুমান ব্ৰাহ্মণ আৰু মহন্তক বৃত্তি দিয়ে। এওঁৰ দিনত শিৱসাগৰ, গৌৰীসাগৰ আদি পুখুৰী আৰু দ'ল তৈয়াৰ হয়।<noinclude></noinclude> 4wjos8t15sehtqghaeltew4bjls3ves পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৬৯ 104 89367 243460 2026-03-28T14:06:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড ৬৫ তেওঁলোক এইদৰে সেই সময়ত দেশ-শাসকসকলৰ প্ৰিয়পাত্ৰ হৈ উঠে, আৰু লগে লগে ধন-জন আদি বাঢ়ি শক্তিমন্ত হয়। পাছলৈ এই বেপাৰীসকল একো একো খণ্ড ঠাইব অধিপতি হল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243460 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড ৬৫ তেওঁলোক এইদৰে সেই সময়ত দেশ-শাসকসকলৰ প্ৰিয়পাত্ৰ হৈ উঠে, আৰু লগে লগে ধন-জন আদি বাঢ়ি শক্তিমন্ত হয়। পাছলৈ এই বেপাৰীসকল একো একো খণ্ড ঠাইব অধিপতি হল। ৰাজেশ্বৰ সিংহ বজাৰ দিনত ইংৰাজ বিলাকে বঙ্গদেশৰ নবাবক ৰণত হৰুৱাই প্ৰথমে কবতলীয়া কৰে, আৰু পাছত গোটেই দেশৰে শাসন-ক্ষমতা তেওঁ বিলাকৰ নিজৰ হাতলৈ আনে। গোৱালপাৰা নবাবৰ অধীনত আছিল, সেই কাৰণে বঙ্গৰ লগতে গোৱালপাৰাও ইংৰাজব হাতলৈ যায়। . স্বৰ্গদেৱৰ কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ নামে এজনা বৰবৰুৱা আছিল। তেওঁ সেনাপতি হৈ মণিপুৰ ৰণলৈ কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাৰ গৈছিল। মণিপুৰীয়া বজাই ভয় খাই অকীৰ্ত্তি বজালৈ কন্যা বিয়া দি মিত্ৰ হোৱাত বৰবৰুৱা ৰজাৰ বৰ প্ৰিয়পাত্ৰ হয়। পাছত বজাব আদব পাই তেওঁ বৰগোঁহাই, বুঢ়াগোঁহাই আদিকো মান নকৰা হয়। তেতিয়া নুমলী বৰগোঁহায়ে “চকৰী ফেটী” নামে এখন বুৰঞ্জী উলিয়াই এই বৰবৰুৱাক “জলমবট।” অৰ্থাৎ নকলি আহোম বুলি প্ৰকাশ কৰে; বৰবৰুৱাই সেই সংবাদ শুনি বজাত গোচৰ দি সেই কথা মিছা বুলি প্ৰমাণ কৰে; আৰু বজাৰ অনুমতি মতে বহুত বুৰঞ্জী বিচাৰি আনি পবি পেলোৱায়। ইয়াৰ ফলত অসমৰ বহুত পুৰণি পুথি লোপ হয়। @<noinclude></noinclude> 02hn263erx5apwlh70y0n9yj09c0ls5 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৭১ 104 89368 243461 2026-03-28T14:07:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৫। অধঃপতনৰ যুগ মোৱামৰীয়াৰ ১ম বিদ্ৰোহ [ ১৭৬৯ ] (১) বাজেশ্বৰ সিংহৰ পাছত তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ চুন্যেউফা বা লক্ষ্মীনাথ সিংহ বজা হয়। এইজনা ৰজা সিংহাসনত উঠাৰ সময়ত মোৱামৰী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243461 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৫। অধঃপতনৰ যুগ মোৱামৰীয়াৰ ১ম বিদ্ৰোহ [ ১৭৬৯ ] (১) বাজেশ্বৰ সিংহৰ পাছত তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ চুন্যেউফা বা লক্ষ্মীনাথ সিংহ বজা হয়। এইজনা ৰজা সিংহাসনত উঠাৰ সময়ত মোৱামৰীয়া - মহন্তক বাদে সকলো গোসাই মহন্তক লক্ষ্মীনাথ সিংহ বা চুউেকা ১৭৬৯-১৭৮০ নিৰ্ম্মালি দিবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰে। মোৱামৰীয়া মহন্ত আৰু শিষ্যসকলে ইয়াত বা বিষম লাজ পায়। ইয়াৰ পাছত লক্ষ্মীনাথ সিংহ বজাদেৱ নাৱেৰে ফুৰিবলৈ গৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বালিত বাহৰ কৰি আছিল। মোৱামৰীয়া মহন্তে তাৰ সম্বাদ পাই ৰজাৰ অনুগ্ৰহ পাবলৈ বুলি কিছুমান ভাব-ভেঁটিৰে ৰজাক সাক্ষাৎ কৰিলে। মহন্তে বৰুৱা আদি কোনো ৰাজ-বিষয়াৰ অনুমতি নোলোৱাকৈ বজাৰ লগত সাক্ষাৎ কৰে; তাতে বৰবৰুৱাই বেয়া পাই মহন্তক নানা প্ৰকাবে লঘু-লাঞ্ছনা কবে; এই অপমানত মহন্তৰ পূৰ্ব্বৰ অপমান জাগি উঠিল, আৰু ইয়াৰ প্ৰতিশোধ দিবলৈ তেওঁ মনে মনে দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে। মোহনমালা গোহাঁই নামে এজন কোঁৱৰক ৰাজেশ্বৰ প্ৰজাশক্তি— • সিংহে নিৰ্ব্বাসিত কৰিছিল। মহন্তে এই বাধাকক্মিণী কোঁৱৰজনক “আনি কলে, যে- “এই কোঁৱৰজন থকাত লক্ষ্মীনাথ সিংহই ৰাজপাট নাপায়, এতেকে<noinclude></noinclude> 3wmawm03hvy5we1xsu622vvi588jdjx পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৭২ 104 89369 243462 2026-03-28T14:07:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬৮ অসম বুৰঞ্জী পাঠ এওঁক ৰজা হোৱাত সকলোৱে সহায় কৰিব লাগে।” বৰভেটি# নামে ঠাইৰ ওচৰত প্ৰথমে ন শ মান মানুহ গোট খালে; সিবিলাকৰ ভিতৰৰে নাহৰ খোৰা আৰু বাঘৰ মৰাণ নামে দুজন সে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243462 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৬৮ অসম বুৰঞ্জী পাঠ এওঁক ৰজা হোৱাত সকলোৱে সহায় কৰিব লাগে।” বৰভেটি# নামে ঠাইৰ ওচৰত প্ৰথমে ন শ মান মানুহ গোট খালে; সিবিলাকৰ ভিতৰৰে নাহৰ খোৰা আৰু বাঘৰ মৰাণ নামে দুজন সেনাপতি হল। এই মানুহবোৰে টাঙোন, - দা, ধনু, কাঁড় আদি লৈ ৰংপুৰলৈ যাত্ৰা কৰিলে। বাটত অনেক মানুহ এওঁলোকৰ লগ লাগিল। মোৱামৰীয়াৰ আক্ৰ মণৰ বাতৰি পাই ৰাজধানীৰপৰা এদল এদলকৈ সৈন্য গল; কিন্তু সকলোবিলাক হা।ব উভতি গল। মোৱামৰীয়াৰ লগত বাঘব মৰাণৰ ঘৈণীয়েক দুজনীও গৈছিল; এজনীৰ নাম ৰাধা, আনজনীৰ নাম ৰুক্মিণী আছিল। এই তিৰোতা দুজনীৰ বিষয়ে এনে এটা ঢৌ উঠিছিল, যে এওঁলোকে আঁচল পাতি বন্দুকৰ গুলি ধৰিব পাবে। বজাৰ সৈন্যবিলাকে এই ভিবোতা দুজনীক দেখিয়েই পলাইছিল। মোৱামৰীয়াই ৰাজধানী অধিকাৰ কৰি লক্ষ্মীনাথ সিংহক বাজ-পাটৰপৰা নমাই জয়- দ’লত বন্দী ক।ব থলে। কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাক সপুত্ৰ-বান্ধৱে নিধন কৰিলে আৰু অন্যান্য কিছুমান ডাঙৰীয়াক শালত দিলে। আৰু তেওঁলোকৰ ভিতৰৰেই বমাকান্তক ৰজা পাতিলে। এইদৰে আঘোণৰপৰা সেই বছৰ চত'ৰ বিহুলৈ মোৱামৰীয়াই ৰাজ্য শাসন কৰিলে। মোহনমালা গোহাঁইৰ কথা পাহবিলে, তেওঁ মনব বেজাবত ভটীয়াই গল। * যোৰহাটৰ উত্তৰ-পশ্চিমে পাচ মাইল দূৰত।<noinclude></noinclude> glt6f2ncuih84c9det6tq4svi8uywxm 243465 243462 2026-03-28T14:11:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243465 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৬৮|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} এওঁক ৰজা হোৱাত সকলোৱে সহায় কৰিব লাগে।” বৰভেটি* নামে ঠাইৰ ওচৰত প্ৰথমে ন শ মান মানুহ গোট খালে; সিবিলাকৰ ভিতৰৰে নাহৰ খোৰা আৰু ৰাঘৱ মৰাণ নামে দুজন সেনাপতি হল। এই মানুহবোৰে টাঙোন, - দা, ধনু, কাঁড় আদি লৈ ৰংপুৰলৈ যাত্ৰা কৰিলে। বাটত অনেক মানুহ এওঁলোকৰ লগ লাগিল। মোৱামৰীয়াৰ আক্ৰ মণৰ বাতৰি পাই ৰাজধানীৰপৰা এদল এদলকৈ সৈন্য গল; কিন্তু সকলোবিলাক হাৰি উভতি গল। মোৱামৰীয়াৰ লগত ৰাঘব মৰাণৰ ঘৈণীয়েক দুজনীও গৈছিল; এজনীৰ নাম ৰাধা, আনজনীৰ নাম ৰুক্মিণী আছিল। এই তিৰোতা দুজনীৰ বিষয়ে এনে এটা ঢৌ উঠিছিল, যে এওঁলোকে আঁচল পাতি বন্দুকৰ গুলি ধৰিব পাৰে। ৰজাৰ সৈন্যবিলাকে এই তিৰোতা দুজনীক দেখিয়েই পলাইছিল। মোৱামৰীয়াই ৰাজধানী অধিকাৰ কৰি লক্ষ্মীনাথ সিংহক ৰাজ-পাটৰপৰা নমাই জয়- দ’লত বন্দী কৰি থলে। কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাক সপুত্ৰ-বান্ধৱে নিধন কৰিলে আৰু অন্যান্য কিছুমান ডাঙৰীয়াক শূলত দিলে। আৰু তেওঁলোকৰ ভিতৰৰেই ৰমাকান্তক ৰজা পাতিলে। এইদৰে আঘোণৰপৰা সেই বছৰ চত'ৰ বিহুলৈ মোৱামৰীয়াই ৰাজ্য শাসন কৰিলে। মোহনমালা গোহাঁইৰ কথা পাহৰিলে, তেওঁ মনৰ বেজাবত ভটীয়াই গল। {{rule|}} * যোৰহাটৰ উত্তৰ-পশ্চিমে পাচ মাইল দূৰত।<noinclude></noinclude> 2xggyti85pb2hnjq844tbibto05uqz0 পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৯০ 104 89370 243463 2026-03-28T14:07:42Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243463 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৯৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>মলা ধঁপাত হুপি হোঁকাটো ওলোমাই থৈচিলে; সেই গনক মানুহটে তাকে চুই বুলিলে, আমি এই হোঁকাটোকে ইশ্বৰ বুলি মানিচোঁ। তুমি কি আমাক এক নতুন ইশ্বৰক চিনাবলৈ আহিচানে? আমি তাক নে মানে।, হোঁকাটোকেই মানিম। পাচে ম‍ই কলো, জদি তুমি হোঁকাটোকে ইশ্বৰ বুলিচা, তেন্তে কাঠ পিতলৰ মুৰ্তি সাজি নাম ঘৰত থৈ সিবিলাকক সেৱা কৰা কিয়? হোঁকাটো থৈ তাকেই সেৱা কৰিব লাগিচিল। তাৰ দুদিনৰ পাচে আমাৰ তাম্বু ঘৰ তুলি সেই ঠাইৰ পৰা অলপ নিলগত ৰলোঁ। ১৫ দিন মান সেই ঠাইত থাকি, তাত থকা সকলো গাঁৱৰ ঘৰে ঘৰে গৈ ত্ৰান কৰ্তাৰ কথা কিৰ্তন কৰিলোঁ। জিবিলাকে সত্য ধৰ্ম আৰু ত্ৰান কৰ্তা য়িচু খ্ৰিষ্টৰ কথা সত্য বুলি মানি সৈ কৰে, এনে অনেক মানুহক লগ পালোঁ। আমি এদিন দিপুতাৰ আলি বন্ধা চাৰি স কি পাঁচ স মানুহৰ আগত প্ৰভু য়িচু খিষ্টৰ কথা কিৰ্তন কৰিলোঁ। আৰু আমি তিনটা মান গিত গাই সুনালোঁ, তাতে অনেকে মন দি শুনিলে; আৰু অনেকে আহি আমাৰ পৰা ধৰম সাস্ত্ৰৰ পুথি খুজি খুজি নিলে। {{gap}}সেই মৌজাত থাকোঁতেই এজন গবৰ্নমেণ্টৰ ইস্কুল পণ্ডিতে আহি মই চাউল সিজোআ ঠাইৰ কিছু দূৰৈত থিয় হলহি। তেওঁ বামুন আচিল, ক্ৰমে ক্ৰমে মই তেওঁৰে সৈতে ধৰ্মৰ কথা আৰম্ভন কৰিলত তেওঁ কলে, বোলে, আন আন মানুহে সেই ধৰম ললে আমিও লম। আৰু আন এদিনা কলে, বোলে কম্পানিয়ে যদি হুকুম দিএ, তেন্তে আমি আটায়ে খ্ৰিষ্টিয়ান হম। হাই, হাই, দেখাচোন, কিমান মানুহে আন লোকলৈ বাট চাই আপোনাৰ জিৱৰ পৰিত্ৰান হেৰুআবলৈ কাৰ্বাৰ কৰিচে। {{gap}}আৰু এদিনা আমি ডেকা চুবুৰিৰ গাঁৱৰ ফাললৈ কিৰ্তন কৰিবলৈ গলোঁ, সেই গাঁৱত গোপাল ঠাকুৰৰ মূৰ্তি থকা এটা নাম ঘৰ আচিল; সেই ঘৰতে বামুন পোৰোহিত, আৰু গোসাঁই কেই জন মানেও হোম জঁগ্য আদি কৰ্ম কৰিছিল। এনেতে আমি সেই ঠাইত<noinclude></noinclude> r49nt7vph1ta4mnzlsjlad5klfvps7n পৃষ্ঠা:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬.djvu/৯ 104 89371 243464 2026-03-28T14:10:01Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243464 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|সূচী।}}}} {{block center|width=400px| {{dtpl||বিষয়|পৃষ্ঠা|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/অতীজ ভাৰত-বুৰঞ্জীৰ সম্বল|অতীজ ভাৰত-বুৰঞ্জীৰ সম্বল]]|১|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/ভাৰতত অনাৰ্য্যজাতি|ভাৰতত অনাৰ্য্যজাতি]]|২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/আৰ্য্য্বিলাক|আৰ্য্য্বিলাক]]|৬|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বেদ|বেদ]]|১৪|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত|ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত]]|১৮|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/শিশুনাগ বংশ|শিশুনাগ বংশ]]|২১|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/নন্দবংশ|নন্দবংশ]]|২২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/আলেকজেণ্ডাৰৰ ভাৰত-আক্ৰমণ|আলেকজেণ্ডাৰৰ ভাৰত-আক্ৰমণ]]|২২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বুদ্ধ|বুদ্ধ]]|২৬|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মহাবীৰ|মহাবীৰ]]|৩০|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মৌৰ্য্যবংশ|মৌৰ্য্যবংশ]]|৩২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/শুঙ্গ, কণ্ব, অন্ধ্ৰ-বংশবিলাক|শুঙ্গ, কণ্ব, অন্ধ্ৰ-বংশবিলাক]]|৪৪-৪৫|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/গুপ্তবংশ|গুপ্তবংশ]]|৪৬|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বিদেশী আক্ৰমণ|বিদেশী আক্ৰমণ]]|৫১|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/থানেশ্ব্ৰ ৰাজ্য|থানেশ্ব্ৰ ৰাজ্য]]|৫৫|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/অসমৰ কথা|অসমৰ কথা]]|৬০|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/ৰাজপুতবিলাক|ৰাজপুতবিলাক]]|৬৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/হজৰত মহম্মদ|হজৰত মহম্মদ]]|৬৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/চুলতান মামুদ|চুলতান মামুদ]]|৭০|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/অসমৰ কথা|অসমৰ কথা]]|৭২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মহম্মদ ঘোৰী|মহম্মদ ঘোৰী]]|৭৪|dottext=}} }}<noinclude></noinclude> 9bodqa3crn5n8cvjfdx2dozorau1hzz 243481 243464 2026-03-28T14:29:55Z হানিফ আলী 1925 243481 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|সূচী।}}}} {{block center|width=400px| {{dtpl||বিষয়|পৃষ্ঠা|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/অতীজ ভাৰত-বুৰঞ্জীৰ সম্বল|অতীজ ভাৰত-বুৰঞ্জীৰ সম্বল]]|১|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/ভাৰতত অনাৰ্য্যজাতি|ভাৰতত অনাৰ্য্যজাতি]]|২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/আৰ্য্যবিলাক|আৰ্য্যবিলাক]]|৬|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বেদ|বেদ]]|১৪|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত|ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত]]|১৮|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/শিশুনাগ বংশ|শিশুনাগ বংশ]]|২১|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/নন্দবংশ|নন্দবংশ]]|২২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/আলেকজেণ্ডাৰৰ ভাৰত-আক্ৰমণ|আলেকজেণ্ডাৰৰ ভাৰত-আক্ৰমণ]]|২২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বুদ্ধ|বুদ্ধ]]|২৬|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মহাবীৰ|মহাবীৰ]]|৩০|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মৌৰ্য্যবংশ|মৌৰ্য্যবংশ]]|৩২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/শুঙ্গ, কণ্ব, অন্ধ্ৰ-বংশবিলাক|শুঙ্গ, কণ্ব, অন্ধ্ৰ-বংশবিলাক]]|৪৪-৪৫|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/গুপ্তবংশ|গুপ্তবংশ]]|৪৬|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বিদেশী আক্ৰমণ|বিদেশী আক্ৰমণ]]|৫১|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/থানেশ্বৰ ৰাজ্য|থানেশ্বৰ ৰাজ্য]]|৫৫|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/অসমৰ কথা|অসমৰ কথা]]|৬০|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/ৰাজপুতবিলাক|ৰাজপুতবিলাক]]|৬৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/হজৰত মহম্মদ|হজৰত মহম্মদ]]|৬৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/চুলতান মামুদ|চুলতান মামুদ]]|৭০|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/অসমৰ কথা|অসমৰ কথা]]|৭২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মহম্মদ ঘোৰী|মহম্মদ ঘোৰী]]|৭৪|dottext=}} }}<noinclude></noinclude> 0u37nalqhycig9c9vdifkf49uqgqf9h পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৭৩ 104 89372 243466 2026-03-28T14:12:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড ৬৯ এই মোৱামৰীয়া গণ্ডগোল উজনি অসমতে সীমাবদ্ধ আছিল। মোৱামৰীয়াৰ শাসনত উজনিব কোনো প্ৰজা সন্তুষ্ট নহল। এনেতে ভাটিব ফালৰপৰাও ৰজাক সহায় কৰিবলৈ অনেক ল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243466 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড ৬৯ এই মোৱামৰীয়া গণ্ডগোল উজনি অসমতে সীমাবদ্ধ আছিল। মোৱামৰীয়াৰ শাসনত উজনিব কোনো প্ৰজা সন্তুষ্ট নহল। এনেতে ভাটিব ফালৰপৰাও ৰজাক সহায় কৰিবলৈ অনেক লোক আহিল। এইবোৰে চ'তৰ বিহুৰ দিনা মোৱামৰীয়া ৰজা আৰু মন্ত্ৰীক মাৰি ৰজাক জয়দ'লৰ পৰা উলিয়াই আনি পুনব বাজপাটত বহুৱালে। ইয়াৰ পাছত মোৰামৰীয়াৰ ওপৰত অশেষ অত্যাচাৰ আৰম্ভ হয়; এনেকি মোৱামৰীয়া মহন্তৰ শিষ্য বুলিলেই দ্ৰোহী আৰু দণ্ডৰ যোগ্য হৈছিল। এইদৰে লক্ষ্মী সিংহে বাকী কেইটা দিন বৰ বেজাৰ আৰু উদাস ভাৱে কটালে। বৰ্ত্তমান শিৱসাগৰ জিলাৰ প্ৰকাণ্ড ৰুদ্ৰসাগৰ এইজনা ৰজাদেৱেই খনাইছিল। তেওঁ বহুত ব্ৰাহ্মণ-মহন্তক মাটি দান কৰিছিল। লক্ষ্মীনাথ সিংহৰ পাছত তেওঁৰ বৰপুতেক গৌৰীনাথ মোৱামৰীয়াৰ হয়। বিদ্ৰোহ। সিংহে আহোমৰ মতে চু-হিৎ-পংফা নাম লৈ ৰংপুৰ নগৰত পিতৃ-সিংহাসনত ( ১৭৪৭ – ১৭৯৩ ) উঠিল। তেওঁৰ ৰাজধানী ৰংপুৰ নগৰত আছিল। হিন্দু ধৰ্ম্মত তেওঁৰ বৰ আস্থা আছিল। কিন্তু সোৰোপা আৰু নিষ্ঠুৰ স্বভাৱৰ গৌৰীনাথ সিংহ বা চু-হিৎ-পংফা। বাবে তেওঁ সুখ-শান্তিৰে ৰাজত্ব কৰিবলৈ নাপালে। এইজনা বজা বাজ-পাটত উঠিয়েই পিতৃবৈৰী মোৱামৰীয়া-<noinclude></noinclude> s6wh6fxv64piacb1156enjxu61zmx91 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৭৪ 104 89373 243467 2026-03-28T14:12:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "9° অসাম-বুৰঞ্জী পাঠ হঁতৰ প্ৰতি অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰে। সেই সময়ত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই নামে এজনা বৰ বিবেচক লোক মন্ত্ৰী পদত আছিল। তেওঁ ৰজাক মোৱামৰীয়াৰ প্ৰতি সদয় হব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243467 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>9° অসাম-বুৰঞ্জী পাঠ হঁতৰ প্ৰতি অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰে। সেই সময়ত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই নামে এজনা বৰ বিবেচক লোক মন্ত্ৰী পদত আছিল। তেওঁ ৰজাক মোৱামৰীয়াৰ প্ৰতি সদয় হবলৈ বৰকৈ অনুৰোধ কৰাতো, বৰবৰুৱা আদি আন মন্ত্ৰীসকলৰ উচটনিত ৰজাই বহুত মোৱামৰীয়াক ধৰাই আনিলে; আৰু সিবিলাকক নানা প্ৰকাৰ শাস্তি কৰিবলৈ ধৰিলে। আকৌ ৰাজ্যত অগ্নি জ্বলি উঠিল। দলে দলে মোৱামৰীয়াই প্ৰথমে গাওঁ-ভূইত লুটপাট আৰম্ভ কৰিলে, পাছত বহুত মোৱামৰীয়াই গোট খাই কিছুমান গাৱঁত জুই লগাই গড়গাওঁ পালেগৈ। ৰজাৰ সৈন্য পৰাস্ত হল; গড়গাওঁ মোৱামৰীয়াৰ হাতলৈ গল। মোৱা- মৰীয়াই ভৰতসিং নামে সিবিলাকৰ দলপতি এজনক বজা পাতিলে। মোৱামৰীয়াই গড়গাওঁ অধিকাৰ কৰা কথা শুনি গৌৰীনাথ সিংহে বুঢ়াগোহাঁইৰ ওপৰত নগৰ ৰক্ষাৰ ভাৰ দি ভটীয়াই গল; আৰু জয়ন্তীয়া, কছাৰী আৰু মণিপুৰ বজাৰ সহায় খুজি কটকী পঠিয়ালে। পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোঁহায়ে মোৱামৰীয়াৰ ৰংপুৰলৈ আগমন বাতৰি শুনি একে বাতিৰ ভিতৰতে নগৰৰ চাৰিওফালে এটা গড় মাৰিলে। পাছদিনা মোৱামৰীয়াহঁতে ৰংপুৰ ৰক্ষাৰ নতুন বন্দৱস্ত দেখি আচৰিত হল; তেওঁবিলাকে নগব অধিকাৰ কৰিব নোৱাৰি তাক অৱৰোধ কৰিলে। কছাৰী আৰু জয়ন্তীয়া ৰজাই আমাৰ ৰজাৰ বিপদ দেখিও পিঠি দিলে, কিন্তু মণিপুৰীয়া ৰজাই পূৰ্ব্বৰ উপকাৰ সুৱঁৰি<noinclude></noinclude> osuf83vrmdfv3cqci55h81l36eqfcjs 243469 243467 2026-03-28T14:21:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243469 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৭০|অসাম-বুৰঞ্জী পাঠ|}} হঁতৰ প্ৰতি অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰে। সেই সময়ত '''পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই''' নামে এজনা বৰ বিবেচক লোক মন্ত্ৰী পদত আছিল। তেওঁ ৰজাক মোৱামৰীয়াৰ প্ৰতি সদয় হবলৈ বৰকৈ অনুৰোধ কৰাতো, বৰবৰুৱা আদি আন মন্ত্ৰীসকলৰ উচটনিত ৰজাই বহুত মোৱামৰীয়াক ধৰাই আনিলে; আৰু সিবিলাকক নানা প্ৰকাৰ শাস্তি কৰিবলৈ ধৰিলে। আকৌ ৰাজ্যত অগ্নি জ্বলি উঠিল। দলে দলে মোৱামৰীয়াই প্ৰথমে গাওঁ-ভূইত লুটপাট আৰম্ভ কৰিলে, পাছত বহুত মোৱামৰীয়াই গোট খাই কিছুমান গাৱঁত জুই লগাই গড়গাওঁ পালেগৈ। ৰজাৰ সৈন্য পৰাস্ত হল; গড়গাওঁ মোৱামৰীয়াৰ হাতলৈ গল। মোৱা- মৰীয়াই '''ভৰতসিং''' নামে সিবিলাকৰ দলপতি এজনক ৰজা পাতিলে। {{gap}}মোৱামৰীয়াই গড়গাওঁ অধিকাৰ কৰা কথা শুনি গৌৰীনাথ সিংহে বুঢ়াগোহাঁইৰ ওপৰত নগৰ ৰক্ষাৰ ভাৰ দি ভটীয়াই গল; আৰু জয়ন্তীয়া, কছাৰী আৰু মণিপুৰ ৰজাৰ সহায় খুজি কটকী পঠিয়ালে। পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোঁহায়ে মোৱামৰীয়াৰ ৰংপুৰলৈ আগমন বাতৰি শুনি একে ৰাতিৰ ভিতৰতে নগৰৰ চাৰিওফালে এটা গড় মাৰিলে। পাছদিনা মোৱামৰীয়াহঁতে ৰংপুৰ ৰক্ষাৰ নতুন বন্দৱস্ত দেখি আচৰিত হল; তেওঁবিলাকে নগৰ অধিকাৰ কৰিব নোৱাৰি তাক অৱৰোধ কৰিলে। {{Gap}}কছাৰী আৰু জয়ন্তীয়া ৰজাই আমাৰ ৰজাৰ বিপদ দেখিও পিঠি দিলে, কিন্তু মণিপুৰীয়া ৰজাই পূৰ্ব্বৰ উপকাৰ সুৱঁৰি<noinclude></noinclude> l1x7hdy4uvwrvt1zvrrmpf0j2semgoq 243470 243469 2026-03-28T14:22:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243470 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৭০|অসাম-বুৰঞ্জী পাঠ|}} হঁতৰ প্ৰতি অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰে। সেই সময়ত '''পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই''' নামে এজনা বৰ বিবেচক লোক মন্ত্ৰী পদত আছিল। তেওঁ ৰজাক মোৱামৰীয়াৰ প্ৰতি সদয় হবলৈ বৰকৈ অনুৰোধ কৰাতো, বৰবৰুৱা আদি আন মন্ত্ৰীসকলৰ উচটনিত ৰজাই বহুত মোৱামৰীয়াক ধৰাই আনিলে; আৰু সিবিলাকক নানা প্ৰকাৰ শাস্তি কৰিবলৈ ধৰিলে। আকৌ ৰাজ্যত অগ্নি জ্বলি উঠিল। দলে দলে মোৱামৰীয়াই প্ৰথমে গাওঁ-ভূইত লুটপাট আৰম্ভ কৰিলে, পাছত বহুত মোৱামৰীয়াই গোট খাই কিছুমান গাৱঁত জুই লগাই গড়গাওঁ পালেগৈ। ৰজাৰ সৈন্য পৰাস্ত হল; গড়গাওঁ মোৱামৰীয়াৰ হাতলৈ গল। মোৱা- মৰীয়াই '''ভৰতসিং''' নামে সিবিলাকৰ দলপতি এজনক ৰজা পাতিলে। {{gap}}মোৱামৰীয়াই গড়গাওঁ অধিকাৰ কৰা কথা শুনি গৌৰীনাথ সিংহে বুঢ়াগোহাঁইৰ ওপৰত নগৰ ৰক্ষাৰ ভাৰ দি ভটীয়াই গল; আৰু জয়ন্তীয়া, কছাৰী আৰু মণিপুৰ ৰজাৰ সহায় খুজি কটকী পঠিয়ালে। পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোঁহায়ে মোৱামৰীয়াৰ ৰংপুৰলৈ আগমন বাতৰি শুনি একে ৰাতিৰ ভিতৰতে নগৰৰ চাৰিওফালে এটা গড় মাৰিলে। পাছদিনা মোৱামৰীয়াহঁতে ৰংপুৰ ৰক্ষাৰ নতুন বন্দৱস্ত দেখি আচৰিত হল; তেওঁবিলাকে নগৰ অধিকাৰ কৰিব নোৱাৰি তাক অৱৰোধ কৰিলে। {{Gap}}কছাৰী আৰু জয়ন্তীয়া ৰজাই আমাৰ ৰজাৰ বিপদ দেখিও পিঠি দিলে, কিন্তু মণিপুৰীয়া ৰজাই পূৰ্ব্বৰ উপকাৰ সুৱঁৰি<noinclude></noinclude> 8bkfzxhjz9gvudf0cihx5f5kjd9q8p0 পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৯১ 104 89374 243468 2026-03-28T14:15:15Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243468 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কিৰ্তন কৰাৰ কথা|৯৯}}</noinclude>গৈ ওলালোঁ, সিবিলাকে আমাক নাম ঘৰত বহিবলৈ দিয়াত, মুর্তি থকা পোনে মুখা মুখিকৈ দুআৰ মুখতে বহিলোঁ, আমি সিবিলাকত সুধিলোঁ, তোমালোকে কি কৰিচাহঁক ? সিবিলাকে কলে, আমি ইস্বৰলৈ বস্তু উচৰ্গিচো । আমি সুধিলোঁ, ইস্বৰ দ্রিস্য নে অদ্রিস্য। সিবিলাকে কলে অদ্রিস্য। আমি কলোঁ, হই এয়ে সত্য কথা ৷ তেওঁ অদ্রিস্য, তেওঁক কোনেও দেখা নাই, কিন্তু তেওঁ সকলোকে দেখে; তেওঁৰ আগত সকলো দ্রিস্য; জদি তেওঁ অদ্রিস্য অর্থাত তেওঁক কোনেও দেখা নে পাই আৰু দেখাও নাই; তেন্তে তেওঁৰ আকাৰ এনে বা তেনে হই, এই বুলি তেওঁৰ মুৰ্তিৰ কেনেকৈ সাজিচা ? সিবিলাকে কলে, বোলে আমি মূর্তিব আগত নি দিয়াকৈ আৰু আগত সেৱা ন কৰি কেনেকৈ ইস্বৰক সেৱা কৰিম ? পাচে আমি কলোঁ, বোলোঁ, দেখা ইস্বৰে তোমাৰ আত্মা, মন, কান, চকু, নাক সকলোকে স্ৰজিচে। সিবিলাকে কলে, হই । বাৰু জি জনে তোমাক সুনিবলৈ কান স্ৰজিলে, তেওঁ নো তোমাৰ কথা নু সুনিব নে । জি জনে তোমাৰ বুজিবলৈ গিয়ান দিচে, তেওঁ নো তোমাৰ কথা নে জানিব নে ? জি জনে তোমাৰ চকু স্ৰজিলে তুমি তেওঁ- লৈ কি কি কৰিচা, তাক নো নে দেখিব নে ? তুমি জে কাঠৰ মুৰ্তি সাজি, অপ্রানি বস্তুৰ আগত ইস্বৰ বুলি সেৱা কৰিচা ৷ {{gap}}পাচে আমি আকও কলোঁ, জি জনে স্বর্গ মর্ত্য পাতাল আদি কৰি তিনিও ভুবনক স্ৰজিচে, এনে জি সর্বসক্তিমন্ত ইস্বৰ, তুমি তেওঁৰ স্ৰজা বস্তুৰপৰা এডোখৰ নকচা কাটি, ইস্বৰ ইয়াতে নিবাস কৰিব বুলি আমাৰ নৈবেদ্যৰ ঘ্রান লব বুলি ভাবিচা নে ? গোটেই খন জগত তেওঁৰ ন হই নে ? তেওঁৰ থকা ঠাই নাই নে ? তেওঁ এনে কুচিত মুর্তিত থাকিব নে? আৰু জি জনে আমি অধম মনুস্য সুখে খাই লৈ থাকি তেওঁৰ গুন গাবলৈ আমাক জীৱনৰ নানা বিধ খোআ আহাৰ আৰু বস্তু দিচে । এনে বস্তুৰ পৰা তুমি এমুঠি চাউল দি তেওঁক সুস্ৰুসা কৰি কেনেকৈ সন্তুষ্ট কৰিব পাৰা ?<noinclude></noinclude> b3jg6owzji7qyvunjq9qfki9zxlzgtk পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৯২ 104 89375 243471 2026-03-28T14:22:40Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243471 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১০০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>জেনেকৈ এজন দয়াৱন্ত ধনবান মানুহে কোনো দুখিয়া এটাক দায়া কৰি তাৰ দুখ দেখিব নোআৰি এখ লাখ টকা দিলে; তাতে সি জদি ঘুৰি আকও তাৰ পৰা এটা পাই আনি তেওঁক দি কই, এই পাইটো ম‍ই আপোনাৰ ওচৰলৈ ভেঁটি আনিচোঁ, আপুনি সন্তুষ্ট হওক । তাতে তেওঁ কব, মই তোক দুখিয়া দেখি এই মান টকা দায়া কৰি দিছোঁ, তই পাই এটা আনি মোক সন্তুষ্ট কৰিব পাৰ নে? আটাই খনি ৰুপ মোৰ ন হই নে ? পাচে সেই ৰুপে তাত কিৰ্তন কৰি কৰি ১৫ দিন মান তাত থাকি তাৰ পৰা পিঠাখোআ মৌজাত ৰলোঁ । তাতে প্রাই এমাহ মান থাকি, তাতো নাম ঘৰে নাম ঘৰে গোসাঁইবিলাক, আৰু ভকত, আৰু ৰায়তৰ ঘৰে ঘৰে কিৰ্তন কৰি কৰি ফুৰিলোঁ । বাঁহবাৰি গাঁৱৰ এক মানুহৰ ঘৰত বিয়া সভা কৰাইচিল, আৰু মানুহক ভোজ খুআইচিল । তাতো ছ কুৰি মান মানুহৰ আগত ত্রান কৰ্তা প্ৰভু য়িচু খ্ৰিষ্টৰ কথা কীৰ্তন কৰিলো । আৰু সেই মৌজাৰ নমাটি গাঁৱত নাম ঘৰত গোসাঁইবিলাকে মানুহ গোট খুআই তাত সভা কৰিচিল, তাতো ভালেমান মানুহৰ আগত নাম ঘৰৰ দুআৰ মুইত থিয় হৈ, সিবিলাকে কৰা কৰম সকলো বিফল হৈছে, তাৰে জে পৰিত্ৰাণ নে পাই, এনে কথা ভালেমান প্রমানেৰে বুজালোঁ। সেই পিঠাখোআ মৌজাত জিবিলাকে সত্য ধৰ্মৰ কথা ভাল পাই গ্ৰহন কৰিবৰ ইচা আছে, এনে অনেক মানুহক লগ পালোঁ; জদি সিহঁতৰ মাজত কোনো সাহিয়াল হোআ হলে, তেন্তে স্বৰুপকৈ ত্রান কৰ্তাৰ নাম প্রকাস ৰূপে সৈ কাৰ্হিলেহেঁতেন। আৰু এদিনা এজন প্ৰাই খ্রিষ্টিয়ান হোআ মানুহৰ ঘৰত আমাৰ লৰাবিলাক আৰু আমি গৈ গিত গালোঁ, প্ৰাৰ্থনা কৰিলোঁ। তাতে অনেক মানুহ গোট খাইচিল, তাৰ পৰিয়ালে সৈতে সকলোএ সুনিলে ; আৰু সেই মানুহে আহি আমাৰ পৰা নতুন নিয়ম এখন খুজি নিলে ; আমি সেই মৌজাতে বহুত বহুত সাস্ত্ৰ বিলাই দিলোঁ । এদিন এটা<noinclude></noinclude> svrbt8yep05lrj23gdswlmyj3800pzr 243473 243471 2026-03-28T14:23:03Z Babulbaishya 104 243473 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১০০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>জেনেকৈ এজন দয়াৱন্ত ধনবান মানুহে কোনো দুখিয়া এটাক দায়া কৰি তাৰ দুখ দেখিব নোআৰি এখ লাখ টকা দিলে; তাতে সি জদি ঘুৰি আকও তাৰ পৰা এটা পাই আনি তেওঁক দি কই, এই পাইটো ম‍ই আপোনাৰ ওচৰলৈ ভেঁটি আনিচোঁ, আপুনি সন্তুষ্ট হওক । তাতে তেওঁ কব, মই তোক দুখিয়া দেখি এই মান টকা দায়া কৰি দিছোঁ, তই পাই এটা আনি মোক সন্তুষ্ট কৰিব পাৰ নে? আটাই খনি ৰুপ মোৰ ন হই নে ? {{gap}}পাচে সেই ৰুপে তাত কিৰ্তন কৰি কৰি ১৫ দিন মান তাত থাকি তাৰ পৰা পিঠাখোআ মৌজাত ৰলোঁ । তাতে প্রাই এমাহ মান থাকি, তাতো নাম ঘৰে নাম ঘৰে গোসাঁইবিলাক, আৰু ভকত, আৰু ৰায়তৰ ঘৰে ঘৰে কিৰ্তন কৰি কৰি ফুৰিলোঁ । {{gap}}বাঁহবাৰি গাঁৱৰ এক মানুহৰ ঘৰত বিয়া সভা কৰাইচিল, আৰু মানুহক ভোজ খুআইচিল । তাতো ছ কুৰি মান মানুহৰ আগত ত্রান কৰ্তা প্ৰভু য়িচু খ্ৰিষ্টৰ কথা কীৰ্তন কৰিলো । আৰু সেই মৌজাৰ নমাটি গাঁৱত নাম ঘৰত গোসাঁইবিলাকে মানুহ গোট খুআই তাত সভা কৰিচিল, তাতো ভালেমান মানুহৰ আগত নাম ঘৰৰ দুআৰ মুইত থিয় হৈ, সিবিলাকে কৰা কৰম সকলো বিফল হৈছে, তাৰে জে পৰিত্ৰাণ নে পাই, এনে কথা ভালেমান প্রমানেৰে বুজালোঁ। সেই পিঠাখোআ মৌজাত জিবিলাকে সত্য ধৰ্মৰ কথা ভাল পাই গ্ৰহন কৰিবৰ ইচা আছে, এনে অনেক মানুহক লগ পালোঁ; জদি সিহঁতৰ মাজত কোনো সাহিয়াল হোআ হলে, তেন্তে স্বৰুপকৈ ত্রান কৰ্তাৰ নাম প্রকাস ৰূপে সৈ কাৰ্হিলেহেঁতেন। আৰু এদিনা এজন প্ৰাই খ্রিষ্টিয়ান হোআ মানুহৰ ঘৰত আমাৰ লৰাবিলাক আৰু আমি গৈ গিত গালোঁ, প্ৰাৰ্থনা কৰিলোঁ। তাতে অনেক মানুহ গোট খাইচিল, তাৰ পৰিয়ালে সৈতে সকলোএ সুনিলে ; আৰু সেই মানুহে আহি আমাৰ পৰা নতুন নিয়ম এখন খুজি নিলে ; আমি সেই মৌজাতে বহুত বহুত সাস্ত্ৰ বিলাই দিলোঁ । এদিন এটা<noinclude></noinclude> fvfl015mct0c95c4jj3sstbdyt8458q 243474 243473 2026-03-28T14:23:20Z Babulbaishya 104 243474 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১০০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>জেনেকৈ এজন দয়াৱন্ত ধনবান মানুহে কোনো দুখিয়া এটাক দায়া কৰি তাৰ দুখ দেখিব নোআৰি এখ লাখ টকা দিলে; তাতে সি জদি ঘুৰি আকও তাৰ পৰা এটা পাই আনি তেওঁক দি কই, এই পাইটো ম‍ই আপোনাৰ ওচৰলৈ ভেঁটি আনিচোঁ, আপুনি সন্তুষ্ট হওক । তাতে তেওঁ কব, মই তোক দুখিয়া দেখি এই মান টকা দায়া কৰি দিছোঁ, তই পাই এটা আনি মোক সন্তুষ্ট কৰিব পাৰ নে? আটাই খনি ৰুপ মোৰ ন হই নে ? {{gap}}পাচে সেই ৰুপে তাত কিৰ্তন কৰি কৰি ১৫ দিন মান তাত থাকি তাৰ পৰা পিঠাখোআ মৌজাত ৰলোঁ । তাতে প্রাই এমাহ মান থাকি, তাতো নাম ঘৰে নাম ঘৰে গোসাঁইবিলাক, আৰু ভকত, আৰু ৰায়তৰ ঘৰে ঘৰে কিৰ্তন কৰি কৰি ফুৰিলোঁ । {{gap}}বাঁহবাৰি গাঁৱৰ এক মানুহৰ ঘৰত বিয়া সভা কৰাইচিল, আৰু মানুহক ভোজ খুআইচিল। তাতো ছ কুৰি মান মানুহৰ আগত ত্রান কৰ্তা প্ৰভু য়িচু খ্ৰিষ্টৰ কথা কীৰ্তন কৰিলো । আৰু সেই মৌজাৰ নমাটি গাঁৱত নাম ঘৰত গোসাঁইবিলাকে মানুহ গোট খুআই তাত সভা কৰিচিল, তাতো ভালেমান মানুহৰ আগত নাম ঘৰৰ দুআৰ মুইত থিয় হৈ, সিবিলাকে কৰা কৰম সকলো বিফল হৈছে, তাৰে জে পৰিত্ৰাণ নে পাই, এনে কথা ভালেমান প্রমানেৰে বুজালোঁ। সেই পিঠাখোআ মৌজাত জিবিলাকে সত্য ধৰ্মৰ কথা ভাল পাই গ্ৰহন কৰিবৰ ইচা আছে, এনে অনেক মানুহক লগ পালোঁ; জদি সিহঁতৰ মাজত কোনো সাহিয়াল হোআ হলে, তেন্তে স্বৰুপকৈ ত্রান কৰ্তাৰ নাম প্রকাস ৰূপে সৈ কাৰ্হিলেহেঁতেন। আৰু এদিনা এজন প্ৰাই খ্রিষ্টিয়ান হোআ মানুহৰ ঘৰত আমাৰ লৰাবিলাক আৰু আমি গৈ গিত গালোঁ, প্ৰাৰ্থনা কৰিলোঁ। তাতে অনেক মানুহ গোট খাইচিল, তাৰ পৰিয়ালে সৈতে সকলোএ সুনিলে ; আৰু সেই মানুহে আহি আমাৰ পৰা নতুন নিয়ম এখন খুজি নিলে ; আমি সেই মৌজাতে বহুত বহুত সাস্ত্ৰ বিলাই দিলোঁ । এদিন এটা<noinclude></noinclude> 8xzw7vho1913gxa46no9i80hnz1ahvt পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৭৫ 104 89376 243472 2026-03-28T14:22:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড ৭১ এদল সৈন্য পঠালে। গৌৰীনাথ সিংহ নগাৱঁত আছিল। তেওঁ মণিপুৰৰপৰা অহা সৈন্যবিলাকৰ লগত তাৰপৰা আৰু কিছুমান সৈন্য আৰু সেনাপতি বুঢ়াগোহাঁইক সহায় কৰিবলৈ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243472 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড ৭১ এদল সৈন্য পঠালে। গৌৰীনাথ সিংহ নগাৱঁত আছিল। তেওঁ মণিপুৰৰপৰা অহা সৈন্যবিলাকৰ লগত তাৰপৰা আৰু কিছুমান সৈন্য আৰু সেনাপতি বুঢ়াগোহাঁইক সহায় কৰিবলৈ পঠালে। কিন্তু এই সৈন্যবিলাক ৰংপুৰৰ ওচৰ পাওঁতেই মোৱামৰীয়াৰ হাতত বহুত মৰ। পৰিল। বাকীবিলাকে গৈ ৰংপুৰৰ ওচৰত শত্ৰুৰ লগত যুঁজ কৰিলে; ইয়াতো মোৱামৰীয়াবে জয় হল। মণিপুৰী সৈন্যবিলাক পৰাস্ত হৈ স্বদেশলৈ গুচি গল। গৌৰীনাথ সিংহ ভটীয়াই গুৱাহাটী পালে। মোৱামৰীয়াবিলাকে "গুৰুৰ বাক্য শিলৰ ৰেখা” যেন বিশ্বাস কৰিছিল। তদুপৰি আৰম্ভৰেপৰা জয়ী হৈ ভাবিছিল, যে এই দেশ তেওঁ লোকৰেই হল। মোৱামৰীয়াৰ কিছুমান ৰংপুৰ অৱবোধত থাকিল; আৰু কিছুমানে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰোঁ বুলি গাওঁ-ভূই লুটি আৰু জুই দি ক্ৰমে ভটীয়াবলৈ ধৰিলে। ইতিপূৰ্ব্বে গৌৰীনাথ সিংহে সামান্য জগবতে দৰঙী ৰজাক প্ৰথমে বন্দী কবি পাছত বধ কৃষ্ণনাৰায়ণৰ কামৰূপ অধিকাৰৰ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁৰ পুতেক কৃষ্ণনাৰায়ণে তাব প্ৰতিশোধ লবলৈ বুলি পলাই গোৱালপাৰালৈ গৈছিল। গোৱালপাৰা সেই সময়ত ইংৰাজৰ হাতত আছিল। কৃষ্ণ- নাবায়ণে কিছুমান সৈন্য আনি কামৰূপ আক্ৰমণ কৰে। কামৰূপ আহোমৰ হাতলৈ যোৱাৰ পাছৰপৰা আহোম<noinclude></noinclude> 3ptu5jcihrwq4taib7tsjljqgllr3ow 243478 243472 2026-03-28T14:27:31Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243478 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৭১}} এদল সৈন্য পঠালে। গৌৰীনাথ সিংহ নগাৱঁত আছিল। তেওঁ মণিপুৰৰপৰা অহা সৈন্যবিলাকৰ লগত তাৰপৰা আৰু কিছুমান সৈন্য আৰু সেনাপতি বুঢ়াগোহাঁইক সহায় কৰিবলৈ পঠালে। কিন্তু এই সৈন্যবিলাক ৰংপুৰৰ ওচৰ পাওঁতেই মোৱামৰীয়াৰ হাতত বহুত মৰা পৰিল। বাকীবিলাকে গৈ ৰংপুৰৰ ওচৰত শত্ৰুৰ লগত যুঁজ কৰিলে; ইয়াতো মোৱামৰীয়াৰে জয় হল। মণিপুৰী সৈন্যবিলাক পৰাস্ত হৈ স্বদেশলৈ গুচি গল। গৌৰীনাথ সিংহ ভটীয়াই গুৱাহাটী পালে। {{Gap}}মোৱামৰীয়াবিলাকে "গুৰুৰ বাক্য শিলৰ ৰেখা” যেন বিশ্বাস কৰিছিল। তদুপৰি আৰম্ভৰেপৰা জয়ী হৈ ভাবিছিল, যে এই দেশ তেওঁ লোকৰেই হল। মোৱামৰীয়াৰ কিছুমান ৰংপুৰ অৱবোধত থাকিল; আৰু কিছুমানে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰোঁ বুলি গাওঁ-ভূই লুটি আৰু জুই দি ক্ৰমে ভটীয়াবলৈ ধৰিলে। {{gap}}ইতিপূৰ্ব্বে গৌৰীনাথ সিংহে সামান্য জগৰতে দৰঙী ৰজাক প্ৰথমে বন্দী কৰি পাছত বধ {{Float left|{{gap}}{{smaller|কৃষ্ণনাৰায়ণৰ কামৰূপ অধিকাৰৰ চেষ্টা }}|5em}} কৰিছিল। তেওঁৰ পুতেক কৃষ্ণনাৰায়ণে তাৰ প্ৰতিশোধ লবলৈ বুলি পলাই গোৱালপাৰালৈ গৈছিল। গোৱালপাৰা সেই সময়ত ইংৰাজৰ হাতত আছিল। কৃষ্ণ- নাৰায়ণে কিছুমান সৈন্য আনি কামৰূপ আক্ৰমণ কৰে। কামৰূপ আহোমৰ হাতলৈ যোৱাৰ পাছৰপৰা আহোম<noinclude></noinclude> kgygwmdxclhggkv4sgz62yi22g908oh 243479 243478 2026-03-28T14:28:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243479 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৭১}} এদল সৈন্য পঠালে। গৌৰীনাথ সিংহ নগাৱঁত আছিল। তেওঁ মণিপুৰৰপৰা অহা সৈন্যবিলাকৰ লগত তাৰপৰা আৰু কিছুমান সৈন্য আৰু সেনাপতি বুঢ়াগোহাঁইক সহায় কৰিবলৈ পঠালে। কিন্তু এই সৈন্যবিলাক ৰংপুৰৰ ওচৰ পাওঁতেই মোৱামৰীয়াৰ হাতত বহুত মৰা পৰিল। বাকীবিলাকে গৈ ৰংপুৰৰ ওচৰত শত্ৰুৰ লগত যুঁজ কৰিলে; ইয়াতো মোৱামৰীয়াৰে জয় হল। মণিপুৰী সৈন্যবিলাক পৰাস্ত হৈ স্বদেশলৈ গুচি গল। গৌৰীনাথ সিংহ ভটীয়াই গুৱাহাটী পালে। {{Gap}}মোৱামৰীয়াবিলাকে "গুৰুৰ বাক্য শিলৰ ৰেখা” যেন বিশ্বাস কৰিছিল। তদুপৰি আৰম্ভৰেপৰা জয়ী হৈ ভাবিছিল, যে এই দেশ তেওঁ লোকৰেই হল। মোৱামৰীয়াৰ কিছুমান ৰংপুৰ অৱবোধত থাকিল; আৰু কিছুমানে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰোঁ বুলি গাওঁ-ভূই লুটি আৰু জুই দি ক্ৰমে ভটীয়াবলৈ ধৰিলে। {{gap}}ইতিপূৰ্ব্বে গৌৰীনাথ সিংহে সামান্য জগৰতে দৰঙী ৰজাক প্ৰথমে বন্দী কৰি পাছত বধ {{Float left|{{gap}}{{smaller|কৃষ্ণনাৰায়ণৰ কামৰূপ অধিকাৰৰ চেষ্টা }}|4em}} কৰিছিল। তেওঁৰ পুতেক কৃষ্ণনাৰায়ণে তাৰ প্ৰতিশোধ লবলৈ বুলি পলাই গোৱালপাৰালৈ গৈছিল। গোৱালপাৰা সেই সময়ত ইংৰাজৰ হাতত আছিল। কৃষ্ণ- নাৰায়ণে কিছুমান সৈন্য আনি কামৰূপ আক্ৰমণ কৰে। কামৰূপ আহোমৰ হাতলৈ যোৱাৰ পাছৰপৰা আহোম<noinclude></noinclude> 16qbcs9gkimgjeif6bsf312g7kyjzs9 243480 243479 2026-03-28T14:29:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243480 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৭১}} এদল সৈন্য পঠালে। গৌৰীনাথ সিংহ নগাৱঁত আছিল। তেওঁ মণিপুৰৰপৰা অহা সৈন্যবিলাকৰ লগত তাৰপৰা আৰু কিছুমান সৈন্য আৰু সেনাপতি বুঢ়াগোহাঁইক সহায় কৰিবলৈ পঠালে। কিন্তু এই সৈন্যবিলাক ৰংপুৰৰ ওচৰ পাওঁতেই মোৱামৰীয়াৰ হাতত বহুত মৰা পৰিল। বাকীবিলাকে গৈ ৰংপুৰৰ ওচৰত শত্ৰুৰ লগত যুঁজ কৰিলে; ইয়াতো মোৱামৰীয়াৰে জয় হল। মণিপুৰী সৈন্যবিলাক পৰাস্ত হৈ স্বদেশলৈ গুচি গল। গৌৰীনাথ সিংহ ভটীয়াই গুৱাহাটী পালে। {{Gap}}মোৱামৰীয়াবিলাকে "গুৰুৰ বাক্য শিলৰ ৰেখা” যেন বিশ্বাস কৰিছিল। তদুপৰি আৰম্ভৰেপৰা জয়ী হৈ ভাবিছিল, যে এই দেশ তেওঁ লোকৰেই হল। মোৱামৰীয়াৰ কিছুমান ৰংপুৰ অৱবোধত থাকিল; আৰু কিছুমানে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰোঁ বুলি গাওঁ-ভূই লুটি আৰু জুই দি ক্ৰমে ভটীয়াবলৈ ধৰিলে। {{gap}}ইতিপূৰ্ব্বে গৌৰীনাথ সিংহে সামান্য জগৰতে দৰঙী ৰজাক প্ৰথমে বন্দী কৰি পাছত বধ {{Float left|{{gap}}{{smaller|কৃষ্ণনাৰায়ণৰ কামৰূপ অধিকাৰৰ চেষ্টা }}|4em}}কৰিছিল। তেওঁৰ পুতেক কৃষ্ণনাৰায়ণে তাৰ প্ৰতিশোধ লবলৈ বুলি পলাই গোৱালপাৰালৈ গৈছিল। গোৱালপাৰা সেই সময়ত ইংৰাজৰ হাতত আছিল। কৃষ্ণ- নাৰায়ণে কিছুমান সৈন্য আনি কামৰূপ আক্ৰমণ কৰে। কামৰূপ আহোমৰ হাতলৈ যোৱাৰ পাছৰপৰা আহোম<noinclude></noinclude> 6p2csd01f2den94c00jdzwkynq77s09 243482 243480 2026-03-28T14:30:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243482 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৭১}} এদল সৈন্য পঠালে। গৌৰীনাথ সিংহ নগাৱঁত আছিল। তেওঁ মণিপুৰৰপৰা অহা সৈন্যবিলাকৰ লগত তাৰপৰা আৰু কিছুমান সৈন্য আৰু সেনাপতি বুঢ়াগোহাঁইক সহায় কৰিবলৈ পঠালে। কিন্তু এই সৈন্যবিলাক ৰংপুৰৰ ওচৰ পাওঁতেই মোৱামৰীয়াৰ হাতত বহুত মৰা পৰিল। বাকীবিলাকে গৈ ৰংপুৰৰ ওচৰত শত্ৰুৰ লগত যুঁজ কৰিলে; ইয়াতো মোৱামৰীয়াৰে জয় হল। মণিপুৰী সৈন্যবিলাক পৰাস্ত হৈ স্বদেশলৈ গুচি গল। গৌৰীনাথ সিংহ ভটীয়াই গুৱাহাটী পালে। {{Gap}}মোৱামৰীয়াবিলাকে "গুৰুৰ বাক্য শিলৰ ৰেখা” যেন বিশ্বাস কৰিছিল। তদুপৰি আৰম্ভৰেপৰা জয়ী হৈ ভাবিছিল,যে এই দেশ তেওঁ লোকৰেই হল। মোৱামৰীয়াৰ কিছুমান ৰংপুৰ অৱৰোধত থাকিল; আৰু কিছুমানে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰোঁ বুলি গাওঁ-ভূই লুটি আৰু জুই দি ক্ৰমে ভটীয়াবলৈ ধৰিলে। {{gap}}ইতিপূৰ্ব্বে গৌৰীনাথ সিংহে সামান্য জগৰতে দৰঙী ৰজাক প্ৰথমে বন্দী কৰি পাছত বধ {{Float left|{{gap}}{{smaller|কৃষ্ণনাৰায়ণৰ কামৰূপ অধিকাৰৰ চেষ্টা }}|4em}}কৰিছিল। তেওঁৰ পুতেক কৃষ্ণনাৰায়ণে তাৰ প্ৰতিশোধ লবলৈ বুলি পলাই গোৱালপাৰালৈ গৈছিল। গোৱালপাৰা সেই সময়ত ইংৰাজৰ হাতত আছিল। কৃষ্ণ- নাৰায়ণে কিছুমান সৈন্য আনি কামৰূপ আক্ৰমণ কৰে। কামৰূপ আহোমৰ হাতলৈ যোৱাৰ পাছৰপৰা আহোম<noinclude></noinclude> 3aahmxec0dk6vp5adb9ain9ty6lz7rx পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৯৩ 104 89377 243475 2026-03-28T14:25:21Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243475 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কিৰ্তন কৰাৰ কথা|১০১}}</noinclude>মানুহে আহি সুধিলে, আমি কেনেকৈ পৰিত্ৰান পাম? আমি কলোঁ, য়িচু খ্ৰিষ্টত বিশ্বাস কৰা। সেই ৰুপে আমি ইস্বৰৰ ৰাজ্যৰ কথা সকলোৰে আগত কীৰ্তন কৰি কৰি, ডিচেম্বৰৰ ১৭ কি ১৮ তাৰিখে তেজপুৰলৈ বৰদিনৰ কাৰনে আহিলোঁ। {{Right|ব. ন.}}<noinclude></noinclude> t7fuuzp1ko5n8mg6cvn0iey5p964i3w পৃষ্ঠা:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬.djvu/১০ 104 89378 243476 2026-03-28T14:26:04Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243476 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||৷৵৹|}}</noinclude>{{block center|width=400px| {{dtpl|{{gap}}|বিষয়|পৃষ্ঠা|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মুছলমান ৰাজফৈদ (পাঠান বংশবিলাক)|মুছলমান ৰাজফৈদ (পাঠান বংশবিলাক)]]|৭৬|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বাহ্‌​মনি ৰাজ্য|বাহ্‌​মনি ৰাজ্য]]|৯৬|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বিজয়নগৰ|বিজয়নগৰ]]|৯৮|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/পাঠান ৰজাসকলৰ দিনত ভাৰতৰ অৱস্থা|পাঠান ৰজাসকলৰ দিনত ভাৰতৰ অৱস্থা]]|১০০|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মোগল-ৰাজত্ব|মোগল-ৰাজত্ব]]|১০৫|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/অসমৰ কথা|অসমৰ কথা]]|১০৯|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মহাৰাষ্ট্ৰ|মহাৰাষ্ট্ৰ]]|১৪৮|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/ভাৰতত য়ুৰোপীয় বেপাৰীবিলাক|ভাৰতত য়ুৰোপীয় বেপাৰীবিলাক]]|১৫৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বৃটিছ যুগ|বৃটিছ যুগ]]|১৬৫|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/ওৱাৰেণ হেষ্টিংছ|ওৱাৰেণ হেষ্টিংছ]]|১৭২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/অসমৰ কথা|অসমৰ কথা]]|১৮২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/লৰ্ড কৰ্ণৱালিচৰপৰা লৰ্ড আমহাৰ্ষ্ট|লৰ্ড কৰ্ণৱালিচৰপৰা লৰ্ড আমহাৰ্ষ্ট]]|১৮০-১৯২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মানৰ দিন|মানৰ দিন]]|১৯৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/আহোম ৰাজত্বৰ কথা|আহোম ৰাজত্বৰ কথা]|১৯৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/লৰ্ড বেণ্টিঙ্কৰপৰা লৰ্ড কেনিং|লৰ্ড বেণ্টিঙ্কৰপৰা লৰ্ড কেনিং]]|১৯৯-২১৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/লৰ্ড মিণ্টোৰপৰা লৰ্ড উইলিংডন|লৰ্ড মিণ্টোৰপৰা লৰ্ড উইলিংডন]]|২৩২-২৪৮|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বৃটিছ শাসনৰ সুফল|বৃটিছ শাসনৰ সুফল]]|২৫১|dottext=}} }} {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> fvlhnvttrpwu2x437f7pcwou4j2325o 243477 243476 2026-03-28T14:27:09Z হানিফ আলী 1925 243477 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||৷৵৹|}}</noinclude>{{block center|width=400px| {{dtpl|{{gap}}|বিষয়|পৃষ্ঠা|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মুছলমান ৰাজফৈদ (পাঠান বংশবিলাক)|মুছলমান ৰাজফৈদ (পাঠান বংশবিলাক)]]|৭৬|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বাহ্‌​মনি ৰাজ্য|বাহ্‌​মনি ৰাজ্য]]|৯৬|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বিজয়নগৰ|বিজয়নগৰ]]|৯৮|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/পাঠান ৰজাসকলৰ দিনত ভাৰতৰ অৱস্থা|পাঠান ৰজাসকলৰ দিনত ভাৰতৰ অৱস্থা]]|১০০|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মোগল-ৰাজত্ব|মোগল-ৰাজত্ব]]|১০৫|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/অসমৰ কথা|অসমৰ কথা]]|১০৯|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মহাৰাষ্ট্ৰ|মহাৰাষ্ট্ৰ]]|১৪৮|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/ভাৰতত য়ুৰোপীয় বেপাৰীবিলাক|ভাৰতত য়ুৰোপীয় বেপাৰীবিলাক]]|১৫৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বৃটিছ যুগ|বৃটিছ যুগ]]|১৬৫|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/ওৱাৰেণ হেষ্টিংছ|ওৱাৰেণ হেষ্টিংছ]]|১৭২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/অসমৰ কথা|অসমৰ কথা]]|১৮২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/লৰ্ড কৰ্ণৱালিচৰপৰা লৰ্ড আমহাৰ্ষ্ট|লৰ্ড কৰ্ণৱালিচৰপৰা লৰ্ড আমহাৰ্ষ্ট]]|১৮০-১৯২|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/মানৰ দিন|মানৰ দিন]]|১৯৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/আহোম ৰাজত্বৰ কথা|আহোম ৰাজত্বৰ কথা]]|১৯৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/লৰ্ড বেণ্টিঙ্কৰপৰা লৰ্ড কেনিং|লৰ্ড বেণ্টিঙ্কৰপৰা লৰ্ড কেনিং]]|১৯৯-২১৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/লৰ্ড মিণ্টোৰপৰা লৰ্ড উইলিংডন|লৰ্ড মিণ্টোৰপৰা লৰ্ড উইলিংডন]]|২৩২-২৪৮|dottext=}} {{dtpl||[[ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬/বৃটিছ শাসনৰ সুফল|বৃটিছ শাসনৰ সুফল]]|২৫১|dottext=}} }} {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> m0lnud7xheiatwx72r4y8q8hdiox2qk পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৭৬ 104 89379 243483 2026-03-28T14:31:31Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "१२ অসম বুৰঞ্জী পাঠ বিষয়া-সকলে তাৰ প্ৰজাবিলাকক ঘিণ চকুৰে চাইছিল; সেয়ে কৃষ্ণনাৰায়ণে কামৰূপ আক্ৰমণ কৰোঁতেই কামৰূপীয়া লোকে সহজতে তেওঁৰ বশ্যতা স্বীকাৰ কৰিলে। ইয..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243483 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>१२ অসম বুৰঞ্জী পাঠ বিষয়া-সকলে তাৰ প্ৰজাবিলাকক ঘিণ চকুৰে চাইছিল; সেয়ে কৃষ্ণনাৰায়ণে কামৰূপ আক্ৰমণ কৰোঁতেই কামৰূপীয়া লোকে সহজতে তেওঁৰ বশ্যতা স্বীকাৰ কৰিলে। ইয়াৰ পাছত গুৱাহাটী আক্ৰমণ কৰিবলৈ কৃষ্ণনাৰায়ণে মন কৰিলে। এই সময়ত ভাৰতবৰ্ষৰ ভালেখিনি ঠাই ইংৰাজৰ তলত আছিল। গৌৰীনাথ সিংহে বঙ্গদেশব ইংৰাজৰ সহায় ( ১৭২-১৭৯৩) ইংৰাজ কলেক্টৰলৈ লিখিলে যে “ইংৰাজ ৰাজ্যৰপৰা কিছুমান মানুহ আহি কৃষ্ণনাৰায়ণৰে সৈতে যোগ হৈ আহোম ৰাজ্যত অত্যাচাৰ কৰিছে। কলেক্টৰে এই বিষয়ে অলপ মনোযোগ দিব লাগে।” তেতিয়া কলেক্টৰে ভাৰতৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ আদেশ লৈ কাপ্তান ৱেল্‌চ নামে এজন সেনাপতিক ৪০০ মান সেনা লগত দি অসমলৈ পঠালে (১৭৯২)। এওঁ কৃষ্ণনাৰায়ণক পৰাস্ত কৰাত কৃষ্ণনাৰায়ণে ক্ষমা খোজে। পাছত কাপ্তান ৱেল্‌চৰ অনুৰোধ মতে গৌৰীনাথ সিংহে কৃষ্ণনাৰায়ণক দৰঙৰ কৰতলীয়া ৰজা পাতে। ইয়াৰ পাছত গৌৰীনাথ সিংহৰ অনুৰোধ মতে কাপ্তান · চাহাবে কুবিজন মাথোন ইংৰাজসেনা কাপ্তান ৱেচৰ আৰু কিছুমান দেশী সেনা লৈ যোৰহাটত ৰংপুৰ অধিকাৰ ১৭১৩ উপস্থিত হৈছিল; যোৰহাটত ২০০ মান মোৱামৰীয়াৰ লগত ৰণ কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ ৰংপুৰলৈ গৈ বুঢ়াগোহাঁইক উদ্ধাৰ কৰিলে।<noinclude></noinclude> 9cxp4xdysggwhbyoyk5t2u4qfxmrmj4 243551 243483 2026-03-28T21:35:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243551 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৭২|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} বিষয়া-সকলে তাৰ প্ৰজাবিলাকক ঘিণ চকুৰে চাইছিল; সেয়ে কৃষ্ণনাৰায়ণে কামৰূপ আক্ৰমণ কৰোঁতেই কামৰূপীয়া লোকে সহজতে তেওঁৰ বশ্যতা স্বীকাৰ কৰিলে। ইয়াৰ পাছত গুৱাহাটী আক্ৰমণ কৰিবলৈ কৃষ্ণনাৰায়ণে মন কৰিলে। এই সময়ত ভাৰতবৰ্ষৰ ভালেখিনি ঠাই ইংৰাজৰ তলত আছিল। গৌৰীনাথ সিংহে বঙ্গদেশৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|ইংৰাজৰ সহায় ( ১৭২-১৭৯৩) }}|4em}} ইংৰাজ কলেক্টৰলৈ লিখিলে যে “ইংৰাজ ৰাজ্যৰপৰা কিছুমান মানুহ আহি কৃষ্ণনাৰায়ণৰে সৈতে যোগ হৈ আহোম ৰাজ্যত অত্যাচাৰ কৰিছে। কলেক্টৰে এই বিষয়ে অলপ মনোযোগ দিব লাগে।” তেতিয়া কলেক্টৰে ভাৰতৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ আদেশ লৈ কাপ্তান ৱেল্‌চ নামে এজন সেনাপতিক ৪০০ মান সেনা লগত দি অসমলৈ পঠালে (১৭৯২)। এওঁ কৃষ্ণনাৰায়ণক পৰাস্ত কৰাত কৃষ্ণনাৰায়ণে ক্ষমা খোজে। পাছত কাপ্তান ৱেল্‌চৰ অনুৰোধ মতে গৌৰীনাথ সিংহে কৃষ্ণনাৰায়ণক দৰঙৰ কৰতলীয়া ৰজা পাতে। {{gap}}ইয়াৰ পাছত গৌৰীনাথ সিংহৰ অনুৰোধ মতে কাপ্তান · চাহাবে কুৰিজন মাথোন ইংৰাজসেনা {{Float left|{{gap}}{{smaller|কাপ্তান ৱেলচৰ ৰংপুৰ অধিকাৰ ১৭১৩}}|4em}}আৰু কিছুমান দেশী সেনা লৈ যোৰহাটত উপস্থিত হৈছিল; যোৰহাটত ২০০ মান মোৱামৰীয়াৰ লগত ৰণ কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ ৰংপুৰলৈ গৈ বুঢ়াগোহাঁইক উদ্ধাৰ কৰিলে।<noinclude></noinclude> 3wnngkwtpb1lj9afvgyqzmus622uxpz পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৭৭ 104 89380 243484 2026-03-28T14:31:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড १७ গৌৰীনাথ সিংহ বংপুবলৈ গল আৰু তাৰ সিংহাসনত বহি কাপ্তান চাহাবৰ দিহা মতে এখন দৰবাৰ কৰিলে আৰু শৰণাপন্ন হলে বিদ্ৰোহীবিলাকক ক্ষমা কৰিব বুলি দৰবাৰত ঘোষ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243484 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড १७ গৌৰীনাথ সিংহ বংপুবলৈ গল আৰু তাৰ সিংহাসনত বহি কাপ্তান চাহাবৰ দিহা মতে এখন দৰবাৰ কৰিলে আৰু শৰণাপন্ন হলে বিদ্ৰোহীবিলাকক ক্ষমা কৰিব বুলি দৰবাৰত ঘোষণা কৰিলে। এই ৰকমে ইংৰাজ সেনাপতিয়ে দেশত শান্তি বিহি বঙ্গলৈ উলটে। কাপ্তান চাহাব ভটীয়াই যাওঁতেই মোৱামৰীয়া বিলাকে আকৌ বিদ্ৰোহ আচৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে; সিপিনে গৌৰীনাথ সিংহেও মোৱামৰীয়াৰ ওপৰত পূৰ্ব্বৰ অমানুষিক অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰিলে। আকৌ দেশত আৰ্ত্তবাৰ উঠিল। একাদিক্ৰমে প্ৰায় ছ বছব মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ চলাত দেশত খেতি-বাতি বৰ কম হৈছিল—ঘোৰ অকালে দেশ ছাটি ধৰিলে। খামতিবিলাকে দল বান্ধি শদিয়া অধিকাৰ কৰিলে আৰু তাত এজন নিজৰ ৰজা পাতি ললে। মোৱামৰীয়াবিলাকে কিন্তু এইবাৰ ৰজাৰ বিপক্ষে অস্ত্ৰ ধৰিবলৈ সাহ নকৰিলে; সিবিলাকে পেটৰ দায়ত ৰজাৰ সকলো প্ৰকাৰ শাস্তি নীৰৱে সহিবলৈ বাধ্য হল। গৌৰীনাথ সিংহে যোৰহাটলৈ ৰাজধানী তুলি আনিলে। কাপ্তান ৱেল্‌চ চাহাবৰ লগত অহা মানুহবিলাকে লগত আফুগুটি আনিছিল; তাবে পৰ৷ আমাৰ দেশত আফুগছ হয়, আৰু তেতিয়াৰেপৰা কানি আমাৰ দেশত প্ৰচাৰ হবলৈ ধৰিলে।<noinclude></noinclude> 4vnktifllgnsgsp48b9f8zh9yoz6wcb 243486 243484 2026-03-28T14:35:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243486 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৭৩}} গৌৰীনাথ সিংহ ৰংপুৰলৈ গল আৰু তাৰ সিংহাসনত বহি কাপ্তান চাহাবৰ দিহা মতে এখন দৰবাৰ কৰিলে আৰু শৰণাপন্ন হলে বিদ্ৰোহীবিলাকক ক্ষমা কৰিব বুলি দৰবাৰত ঘোষণা কৰিলে। এই ৰকমে ইংৰাজ সেনাপতিয়ে দেশত শান্তি বিহি বঙ্গলৈ উলটে। {{gap}}কাপ্তান চাহাব ভটীয়াই যাওঁতেই মোৱামৰীয়া বিলাকে আকৌ বিদ্ৰোহ আচৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে; সিপিনে গৌৰীনাথ সিংহেও মোৱামৰীয়াৰ ওপৰত পূৰ্ব্বৰ অমানুষিক অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰিলে। আকৌ দেশত আৰ্ত্তৰাৱ উঠিল। একাদিক্ৰমে প্ৰায় ছবছৰ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ চলাত দেশত খেতি-বাতি বৰ কম হৈছিল—ঘোৰ অকালে দেশ ছাটি ধৰিলে। খামতিবিলাকে দল বান্ধি শদিয়া অধিকাৰ কৰিলে আৰু তাত এজন নিজৰ ৰজা পাতি ললে। মোৱামৰীয়াবিলাকে কিন্তু এইবাৰ ৰজাৰ বিপক্ষে অস্ত্ৰ ধৰিবলৈ সাহ নকৰিলে; সিবিলাকে পেটৰ দায়ত ৰজাৰ সকলো প্ৰকাৰ শাস্তি নীৰৱে সহিবলৈ বাধ্য হল। গৌৰীনাথ সিংহে যোৰহাটলৈ ৰাজধানী তুলি আনিলে। {{gap}}কাপ্তান ৱেল্‌চ চাহাবৰ লগত অহা মানুহবিলাকে লগত আফুগুটি আনিছিল; তাৰে পৰা আমাৰ দেশত আফুগছ হয়, আৰু তেতিয়াৰেপৰা কানি আমাৰ দেশত প্ৰচাৰ হবলৈ ধৰিলে।<noinclude></noinclude> 4yr16z7rmv06redsdsqklzl9n0dnb44 243487 243486 2026-03-28T14:37:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243487 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৭৩}} গৌৰীনাথ সিংহ ৰংপুৰলৈ গল আৰু তাৰ সিংহাসনত বহি কাপ্তান চাহাবৰ দিহা মতে এখন দৰবাৰ কৰিলে আৰু শৰণাপন্ন হলে বিদ্ৰোহীবিলাকক ক্ষমা কৰিব বুলি দৰবাৰত ঘোষণা কৰিলে। এই ৰকমে ইংৰাজ সেনাপতিয়ে দেশত শান্তি বিহি বঙ্গলৈ উলটে। {{gap}}কাপ্তান চাহাব ভটীয়াই যাওঁতেই মোৱামৰীয়া বিলাকে আকৌ বিদ্ৰোহ আচৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে; সিপিনে গৌৰীনাথ সিংহেও মোৱামৰীয়াৰ ওপৰত পূৰ্ব্বৰ অমানুষিক অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰিলে। আকৌ দেশত আৰ্ত্তৰাৱ উঠিল। একাদিক্ৰমে প্ৰায় ছবছৰ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ চলাত দেশত খেতি-বাতি বৰ কম হৈছিল। ঘোৰ অকালে দেশ ছাটি ধৰিলে। খামতিবিলাকে দল বান্ধি শদিয়া অধিকাৰ কৰিলে আৰু তাত এজন নিজৰ ৰজা পাতি ললে। মোৱামৰীয়াবিলাকে কিন্তু এইবাৰ ৰজাৰ বিপক্ষে অস্ত্ৰ ধৰিবলৈ সাহ নকৰিলে; সিবিলাকে পেটৰ দায়ত ৰজাৰ সকলো প্ৰকাৰ শাস্তি নীৰৱে সহিবলৈ বাধ্য হল। গৌৰীনাথ সিংহে যোৰহাটলৈ ৰাজধানী তুলি আনিলে। {{gap}}কাপ্তান ৱেল্‌চ চাহাবৰ লগত অহা মানুহবিলাকে লগত আফুগুটি আনিছিল; তাৰে পৰা আমাৰ দেশত আফুগছ হয়, আৰু তেতিয়াৰেপৰা কানি আমাৰ দেশত প্ৰচাৰ হবলৈ ধৰিলে।<noinclude></noinclude> ck3o351p8ob2r621ipigvkqmyy9hiv2 পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৯৪ 104 89381 243485 2026-03-28T14:35:05Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243485 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|Style and Mode of Spelling.}} ৯ বচৰ। নম্বৰ ৪। এপ্ৰিল, ১৮৫৪।</poem>}} {{gap}}কিন্তু আমি কেৱল পণ্ডিতলৈ লিখা ন হই, সকলো মানুহৰ নিমিতে লিখিচোঁ। সংস্ক্ৰিত আৰু ভাষা মিহলি কৰিলে, আমি ভাল নে দেখোঁ; সংস্ক্ৰিত হলে সুধ সংস্ক্ৰিতেই হব লাগে; ভাষা হলে সুদা ভাসা হব লাগে। সংস্ক্ৰিতত প্ৰাই সঞ্জোগি আখব, ভাসাত গোট গোট আখৰ। আগৰ কালৰ মানুহৰ মুখত সংস্ক্ৰিতৰ সকলো মাত লিখা দৰে ফুটিচিল; এতিয়া প্ৰাই পণ্ডিতৰ মুখতো নু ফুটে। {{gap}}ভাসা লিখোঁতে, আখৰৰ জিমান জাতি, তিমানহে লিখিব লাগে; একে জাতিৰে দুই তিনি প্ৰভেদৰ সকাম নাই। জ, য় জৰ, এই দুইৰো একেটা উচাৰন; এই হেতুকে অন্তস্থ য়ৰ বাহিৰে আন য নি লিখোঁ। শ, ষ, স, তিনিটাৰে একে মাত; শ্ৰী স্ৰীৰ একো ভেদ নে দেখো; আমি কেৱল সহে লিখোঁ। ন, ণ, আৰু হ্ৰস্ব দিৰ্ঘতো এই দৰে বুজিবা। ভাসাত ৰণ নো বোলে, ৰন হে বোলে; পানী হলে পানি বোলে, পাপীৰ ঠাইত পাপি; কূলৰ ঠাইত কুল; সূৰ্য্যৰ ঠাইত সুৰ্জ বা সুৰুজ। আৰু ৰেফৰ পাচত এটা আখৰ দুটাকৈ নু ফুটে; পৰ্ব্বত নো বোলে, পৰ্বতহে বোলে; সৰ্ব্ব, ধৰ্ম্ম, কৰ্ম্ম, মৰ্ম্ম, মুখত নোলাই; সৰ্ব, ধৰ্ম, কৰ্ম, মৰ্ম নাইবা ধৰম, কৰম, মৰম, এই ৰুপে ওলাই। স্লোক লিখিলে সংস্ক্ৰিতৰ ভাৱেৰে অৱশ্যে লিখিব লাগে; ভাসাত হলে আমাৰ দাই ন ধৰিবা। আৰু আমাৰ অৰুনোদইত জদি কোনো কোনো কথা ভাল নে দেখা, তেন্তে তাক এৰি ভালখিনি গ্ৰহন কৰিবা; জেনেকৈ স্লোকত লিখা আচে, প্ৰাজ্ঞস্তু জল্পতাং পুংষাং স্ৰুত্বা বাচাশুভাশুভা। গুনবদ্বাচ মাদত্তে হংসক্ষী{{বঙালী ৰ}}মিবাম্ভূষা। {{gap}}অৰ্থাত পণ্ডিত গিয়ানি মানুহে কথা কোআ লোকৰ ভাল বেয়া বাক্য শুনি গুন থকা বাক্য গ্ৰহন কৰে; জেনেকৈ ৰাজ হাঁহক পানিএ গাখিবে মিহলাই দিলে, এঁৱা গাখি বাঁচি খাই, পানি নে খাই।<noinclude></noinclude> tsy8xaea9q59diu9r2g8qaubkk1sg5j পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৭৮ 104 89382 243488 2026-03-28T14:38:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "98 অসম-বুৰঞ্জী পাঠ গৌৰীনাথ সিংহৰ পুত্ৰ সন্তান নথকাত, তেওঁ আৰু কমলেশ্বৰ সিংহ ১৭৯৫-১৮১৩ বুঢ়াগোহাঁই পূৰ্ণানন্দ ডাঙৰীয়াৰ বাছনি মতে গৌৰীনাথ সিংহৰ পাছত কমলেশ্বৰ- সিংহ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243488 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>98 অসম-বুৰঞ্জী পাঠ গৌৰীনাথ সিংহৰ পুত্ৰ সন্তান নথকাত, তেওঁ আৰু কমলেশ্বৰ সিংহ ১৭৯৫-১৮১৩ বুঢ়াগোহাঁই পূৰ্ণানন্দ ডাঙৰীয়াৰ বাছনি মতে গৌৰীনাথ সিংহৰ পাছত কমলেশ্বৰ- সিংহ বজা হয়। মোৱামৰীয়াৰ উপদ্ৰৱত শিঙৰী ঘৰ ভাঙি যোৱা গতিকে তাত উঠি তেওঁ আহোম নাম লবলৈ নাপালে। তেওঁ ৰজা হলেও ৰাজ্যৰ প্ৰায় সকলো কাম বুঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়াই চলাইছিল। তেওঁ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহত ভাগি যোৱা মানুহবিলাকক বিচাৰি আনি পুনৰ আগৰ ঠাইত পাতিলে আৰু বহুত আলি-পদূলি নিৰ্ম্মাণ কৰাই প্ৰজাক সুখেৰে ৰাখিবলৈ যত্ন কৰিলে; অকাল মাৰিবলৈ খেতিৰ বন্দোৱস্ত কৰিলে। আৰু বঙ্গদেশৰপৰা কিছুমান চিপাহী আনি ইংবাজ সৈন্যৰ আৰ্হিত এদল সৈন্য তৈয়াৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। কাপ্তান ৰেল্‌চ বঙ্গদেশলৈ গল, কৃষ্ণনাবায়ণ দৰঙলৈ আহিল। এই সময়তে কামৰূপৰ উত্তৰ হৰদত্ত-বীবসত্ত কুলৰ ডাঙৰীয়াসকলৰ বিদ্ৰোহ ভাব পুনব জাগি উঠিল। উদ্ভৰ পাবে হৰদত্ত-বীৰদত্ত নামে চান্দকুছীয়া বৰুৱা-বংশৰ স্বাধীনচেতা দুই ককাই ভাই আছিল। তেওঁলোকে মুখিয়াল হৈ উঠি কামৰূপত সুকীয়া স্বাধীন ৰাজ্য পাতিবলৈ কাৰবাৰ কৰিব ধৰিলে। সেই সময়ত কলিয়াভোমোৰা গুৱাহাটীৰ বৰফুকন আছিল। তেওঁ এই বিদ্ৰোহীবিলাকক দমাবলৈ চিন্তা কৰি বিমোৰত পৰিল—<noinclude></noinclude> k8tig344z6x9gfxb18lao66d0o8oiz8 243552 243488 2026-03-28T21:44:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243552 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৭৪|অসম-বুৰঞ্জী পাঠ|}} }{Gap}}গৌৰীনাথ সিংহৰ পুত্ৰ সন্তান নথকাত, তেওঁ আৰু {{Float left|{{gap}}{{smaller|কমলেশ্বৰ সিংহ ১৭৯৫-১৮১৩ }}|4em}}বুঢ়াগোহাঁই পূৰ্ণানন্দ ডাঙৰীয়াৰ বাছনি মতে গৌৰীনাথ সিংহৰ পাছত কমলেশ্বৰ সিংহ ৰজা হয়। মোৱামৰীয়াৰ উপদ্ৰৱত শিঙৰী ঘৰ ভাঙি যোৱা গতিকে তাত উঠি তেওঁ আহোম নাম লবলৈ নাপালে। তেওঁ ৰজা হলেও ৰাজ্যৰ প্ৰায় সকলো কাম বুঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়াই চলাইছিল। তেওঁ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহত ভাগি যোৱা মানুহবিলাকক বিচাৰি আনি পুনৰ আগৰ ঠাইত পাতিলে আৰু বহুত আলি-পদূলি নিৰ্ম্মাণ কৰাই প্ৰজাক সুখেৰে ৰাখিবলৈ যত্ন কৰিলে; অকাল মাৰিবলৈ খেতিৰ বন্দোৱস্ত কৰিলে। আৰু বঙ্গদেশৰপৰা কিছুমান চিপাহী আনি ইংৰাজ সৈন্যৰ আৰ্হিত এদল সৈন্য তৈয়াৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}কাপ্তান ৱেল্‌চ বঙ্গদেশলৈ গল, কৃষ্ণনাৰায়ণ দৰঙলৈ আহিল। এই সময়তে কামৰূপৰ উত্তৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|হৰদত্ত-বীৰদত্ত}}|4em}} কুলৰ ডাঙৰীয়াসকলৰ বিদ্ৰোহ ভাব পুনৰ জাগি উঠিল। উত্তৰ পাৰে হৰদত্ত-বীৰদত্ত নামে চান্দকুছীয়া বৰুৱা-বংশৰ স্বাধীনচেতা দুই ককাই ভাই আছিল। তেওঁলোকে মুখিয়াল হৈ উঠি কামৰূপত সুকীয়া স্বাধীন ৰাজ্য পাতিবলৈ কাৰবাৰ কৰিব ধৰিলে। সেই সময়ত কলিয়াভোমোৰা গুৱাহাটীৰ বৰফুকন আছিল। তেওঁ এই বিদ্ৰোহীবিলাকক দমাবলৈ চিন্তা কৰি বিমোৰত পৰিল—<noinclude></noinclude> bnoh42vonugqxqgctn76y5r8hqi8zch 243553 243552 2026-03-28T21:44:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243553 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৭৪|অসম-বুৰঞ্জী পাঠ|}} {{Gap}}গৌৰীনাথ সিংহৰ পুত্ৰ সন্তান নথকাত, তেওঁ আৰু {{Float left|{{gap}}{{smaller|কমলেশ্বৰ সিংহ ১৭৯৫-১৮১৩ }}|4em}}বুঢ়াগোহাঁই পূৰ্ণানন্দ ডাঙৰীয়াৰ বাছনি মতে গৌৰীনাথ সিংহৰ পাছত কমলেশ্বৰ সিংহ ৰজা হয়। মোৱামৰীয়াৰ উপদ্ৰৱত শিঙৰী ঘৰ ভাঙি যোৱা গতিকে তাত উঠি তেওঁ আহোম নাম লবলৈ নাপালে। তেওঁ ৰজা হলেও ৰাজ্যৰ প্ৰায় সকলো কাম বুঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়াই চলাইছিল। তেওঁ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহত ভাগি যোৱা মানুহবিলাকক বিচাৰি আনি পুনৰ আগৰ ঠাইত পাতিলে আৰু বহুত আলি-পদূলি নিৰ্ম্মাণ কৰাই প্ৰজাক সুখেৰে ৰাখিবলৈ যত্ন কৰিলে; অকাল মাৰিবলৈ খেতিৰ বন্দোৱস্ত কৰিলে। আৰু বঙ্গদেশৰপৰা কিছুমান চিপাহী আনি ইংৰাজ সৈন্যৰ আৰ্হিত এদল সৈন্য তৈয়াৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}কাপ্তান ৱেল্‌চ বঙ্গদেশলৈ গল, কৃষ্ণনাৰায়ণ দৰঙলৈ আহিল। এই সময়তে কামৰূপৰ উত্তৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|হৰদত্ত-বীৰদত্ত}}|4em}} কুলৰ ডাঙৰীয়াসকলৰ বিদ্ৰোহ ভাব পুনৰ জাগি উঠিল। উত্তৰ পাৰে হৰদত্ত-বীৰদত্ত নামে চান্দকুছীয়া বৰুৱা-বংশৰ স্বাধীনচেতা দুই ককাই ভাই আছিল। তেওঁলোকে মুখিয়াল হৈ উঠি কামৰূপত সুকীয়া স্বাধীন ৰাজ্য পাতিবলৈ কাৰবাৰ কৰিব ধৰিলে। সেই সময়ত কলিয়াভোমোৰা গুৱাহাটীৰ বৰফুকন আছিল। তেওঁ এই বিদ্ৰোহীবিলাকক দমাবলৈ চিন্তা কৰি বিমোৰত পৰিল—<noinclude></noinclude> qo6lz708sq7ozmlg3560iwugeo2tuaj পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৭৯ 104 89383 243489 2026-03-28T14:38:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড 98 উজনিৰ ফালৰপৰা কোনো সহায় পাবৰ তেতিয়া আশা নাই, তেওঁৰ নিজৰ হাততো সৈন্য নাই; সেয়ে তেওঁ বঙ্গদেশৰপৰা সৈন্য পাৰব আশাৰে লোক পঠাই কিছুদিন নীৰৱ থাকিল। সিপ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243489 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড 98 উজনিৰ ফালৰপৰা কোনো সহায় পাবৰ তেতিয়া আশা নাই, তেওঁৰ নিজৰ হাততো সৈন্য নাই; সেয়ে তেওঁ বঙ্গদেশৰপৰা সৈন্য পাৰব আশাৰে লোক পঠাই কিছুদিন নীৰৱ থাকিল। সিপিনে হৰদত্ত আৰু বীৰদত্তে কামৰূপ অধিকাৰ কবি পেলালে। হৰদত্ত আৰু বীৰদত্ত জয়ী হৈ অহঙ্কাৰী হৈ উঠিল আৰু তেওঁলোকে সমনীয়া বৰুৱা-বৰকাইথ আদিৰ ওপৰত হুকুম চলাবলৈ ধৰিলে। সিপিনে বৰফুকনলৈ বঙ্গদেশৰপৰা কিছুমান সৈন্য আৰু বন্দুক আহি পালে। বৰফুকনে এইখিনি পায়ে বিদ্ৰোহীবিলাকৰ বিপক্ষে এদল এদলকৈ সৈন্য পঠাব ধৰিলে। পূৰ্ব্বৰ বিদ্ৰোহী-ডাঙৰীয়া কিছুমানেও ফুকনৰ লগত যোগ দিলে। অলপ কেইদিনমানৰ যুদ্ধত হৰদত্ত-বীৰদত্ত আক আন বিদ্ৰোহীবিলাক পৰাস্ত হল। ইয়াৰ পাছত কলিয়াভোমোৰাই কামৰূপত শান্তি স্থাপন কৰে। কমলেশ্বৰ সিংহৰ দিনত উজনিত বহুত আলি আক কামৰূপৰ কামাখ্যাৰ তামৰ ঘৰ, ছত্ৰাকৰ দেৱালয়ৰ মন্দিব আদি হয়। ৬। মানৰ দিন কমলেশ্বৰ সিংহৰ পাছত তেওঁৰ তেৰ বছৰায়া চন্দ্ৰকান্ত সিংহ ভায়েক চন্দ্ৰকান্ত সিংহ সিংহাসনত ১৮১০–১৮১৭ উঠে।<noinclude></noinclude> 9mlmqy5e9l3unszky7xvoxahthu8s05 243494 243489 2026-03-28T14:43:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243494 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৭৫}} উজনিৰ ফালৰপৰা কোনো সহায় পাবৰ তেতিয়া আশা নাই, তেওঁৰ নিজৰ হাততো সৈন্য নাই; সেয়ে তেওঁ বঙ্গদেশৰপৰা সৈন্য পাৰব আশাৰে লোক পঠাই কিছুদিন নীৰৱ থাকিল। সিপিনে হৰদত্ত আৰু বীৰদত্তে কামৰূপ অধিকাৰ কবি পেলালে। {{Gap}}হৰদত্ত আৰু বীৰদত্ত জয়ী হৈ অহঙ্কাৰী হৈ উঠিল আৰু তেওঁলোকে সমনীয়া বৰুৱা-বৰকাইথ আদিৰ ওপৰত হুকুম চলাবলৈ ধৰিলে। সিপিনে বৰফুকনলৈ বঙ্গদেশৰপৰা কিছুমান সৈন্য আৰু বন্দুক আহি পালে। বৰফুকনে এইখিনি পায়ে বিদ্ৰোহীবিলাকৰ বিপক্ষে এদল এদলকৈ সৈন্য পঠাব ধৰিলে। পূৰ্ব্বৰ বিদ্ৰোহী-ডাঙৰীয়া কিছুমানেও ফুকনৰ লগত যোগ দিলে। অলপ কেইদিনমানৰ যুদ্ধত হৰদত্ত-বীৰদত্ত আক আন বিদ্ৰোহীবিলাক পৰাস্ত হল। {{Gap}}ইয়াৰ পাছত কলিয়াভোমোৰাই কামৰূপত শান্তি স্থাপন কৰে। কমলেশ্বৰ সিংহৰ দিনত উজনিত বহুত আলি আক কামৰূপৰ কামাখ্যাৰ তামৰ ঘৰ, ছত্ৰাকৰ দেৱালয়ৰ মন্দিব আদি হয়। {{center|'''৬। মানৰ দিন'''}} {{gap}}কমলেশ্বৰ সিংহৰ পাছত তেওঁৰ তেৰ বছৰীয়া {{Float left|{{gap}}{{smaller|চন্দ্ৰকান্ত সিংহ ১৮১০–১৮১৭}}|4em}} ভায়েক চন্দ্ৰকান্ত সিংহ সিংহাসনত উঠে।<noinclude></noinclude> 8k1j434ix2wq34c1hctq38ji8qmtwej পৃষ্ঠা:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬.djvu/৫ 104 89384 243490 2026-03-28T14:40:00Z হানিফ আলী 1925 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243490 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|'''ভাৰত-বুৰঞ্জী'''}}}} {{center|(৫ম, ৬ষ্ঠ মানলৈ )}} {{Dhr|5em}} {{center|{{X-larger|'''এম্, এল্, কাথবৰুৱা, এল্-টি,'''}}<br/> (এচিষ্টেণ্ট্‌​ চুপাৰিণ্টেণ্ডেণ্ট, যোৰহাট নৰ্ম্মাল স্কুল )}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|'''এম্, এন্‌, বৰুৱা, বি-এ,'''}}<br/> ( ৰচনা-বিধি, সৰল ৰচনা-বিধি, সৰল ব্যাকৰণ, সাহিত্য-সম্বল ৪ৰ্থ,<br/> ৩য়, ২য় ভাগ ৰচোঁতা )}} {{Dhr|5em}} {{Rule|100px}}{{Rule|100px}} {{center|ষষ্ঠ সংস্কৰণ।}} {{Rule|100px}}{{Rule|100px}} {{center|(১৯৩৮ চন )}} {{Float left|''All rights reserved.''}}{{Float right|বেচ— ৸৵৹ অনা।}}<noinclude></noinclude> 4jbrt0mgb7b3cpuqc2a2zj2ovay3u2m 243492 243490 2026-03-28T14:40:36Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243492 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|'''ভাৰত-বুৰঞ্জী'''}}}} {{center|(৫ম, ৬ষ্ঠ মানলৈ )}} {{Dhr|5em}} {{center|{{X-larger|'''এম্, এল্, কাথবৰুৱা, এল্-টি,'''}}<br/> (এচিষ্টেণ্ট্‌​ চুপাৰিণ্টেণ্ডেণ্ট, যোৰহাট নৰ্ম্মাল স্কুল )}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|'''এম্, এন্‌, বৰুৱা, বি-এ,'''}}<br/> ( ৰচনা-বিধি, সৰল ৰচনা-বিধি, সৰল ব্যাকৰণ, সাহিত্য-সম্বল ৪ৰ্থ,<br/> ৩য়, ২য় ভাগ ৰচোঁতা )}} {{Dhr|5em}} {{Rule|100px}}{{Rule|100px}} {{center|ষষ্ঠ সংস্কৰণ।}} {{Rule|100px}}{{Rule|100px}} {{center|(১৯৩৮ চন )}} {{Float left|''All rights reserved.''}}{{Float right|বেচ— ৸৵৹ অনা।}}<noinclude></noinclude> in5g6htpjmngqa8xjp5aj1xhp5rwxza পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৯৫ 104 89385 243491 2026-03-28T14:40:12Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243491 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{xx-larger|মলুআ ৰজাৰ এখন চিঠি।}} The Mona.-Letter from Kopiraj. ৯ বচৰ। নম্বৰ ৫। মেই, ১০৫৪। মহা মহিম স্ৰীজুত অকনোদই সম্পাদক মহাসয়েসু।</poem>}} {{gap}}মই জাঁজিৰ পৰা নগা পৰ্বতলৈ সকলো বান্দৰৰ ওপৰত ৰজা হৈছোঁ। মই মলুআ জাতিৰ দেখি মোক মলুআ ৰজা বোলে, চাহাবে মোৰ নাম শুনিব পাই। ম‍ই প্ৰায়ে অৰুনোদই নে চাঁও, তথাচ এপ্ৰিল মাহৰ অৰুনোদই এটা মানুহৰ হাতত দেখি নকচা আৰু অলপমান কথা পৰ্হি বৰ ভাল পালোঁ, এই ৰুপে জদি মাহে মাহে বান্দৰৰ কথা লিখে, আমাৰ জাতৰ মাজত অৰুনোদই লোআ অনেক গৰাকি ওলাব, কিন্তু মানুহ জাতিএ হলে গিয়ানলৈ প্ৰায়ে বৰকৈ মন ন কৰে বুলি মই শুনিছোঁ, আৰু দুটা মান বিসয়া, আৰু ডাঙ্গৰ পণ্ডিত লোকৰ বাহিৰে আনবোৰে বচেৰেকত এটকা দি অৰুনোদই লবলৈকো কিৰ্পিন হই। আৰু শুনিচোঁ, লোআবিলাকৰ মাজতো কোনো কোনোএ তিনি চাৰি বচৰলৈকো তাৰ মূল্য একো ধন নি দিও, এই বৰ আচৰিত কথা। কিন্তু হে সম্পাদক মহাসই, মোৰ কথা পতিয়াবা, বান্দৰ সকল এইমান অনিয়াই কৰা আৰু কির্পিন ন হই। এই হেতুকে মানুহৰ কথা এৰি, আমাক আদি কৰি সকলো জন্তুৰ কথা লিখিলে আমি ভাল দেখোঁ, কিন্তু কেৱল মানুহৰ কথা লিখিলেহে আমি বেজাৰ পাঁও৷ মানুহ জাতিএ আপোনাক জি জি অলপ ধন দিত, তাৰে একো ন হই । আমাৰ প্রজাবিলাকক সিহঁতৰ দৰে সিখ্যা দিয়া হলহেঁতেন, তেতিয়া মন<noinclude></noinclude> nyh9y6id7kzgvqc52hn8a2cwt1acun9 243493 243491 2026-03-28T14:40:39Z Babulbaishya 104 243493 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{xx-larger|মলুআ ৰজাৰ এখন চিঠি।}} The Mona.-Letter from Kopiraj. ৯ বচৰ। নম্বৰ ৫। মেই, ১০৫৪। মহা মহিম স্ৰীজুত অৰুনোদই সম্পাদক মহাসয়েসু।</poem>}} {{gap}}মই জাঁজিৰ পৰা নগা পৰ্বতলৈ সকলো বান্দৰৰ ওপৰত ৰজা হৈছোঁ। মই মলুআ জাতিৰ দেখি মোক মলুআ ৰজা বোলে, চাহাবে মোৰ নাম শুনিব পাই। ম‍ই প্ৰায়ে অৰুনোদই নে চাঁও, তথাচ এপ্ৰিল মাহৰ অৰুনোদই এটা মানুহৰ হাতত দেখি নকচা আৰু অলপমান কথা পৰ্হি বৰ ভাল পালোঁ, এই ৰুপে জদি মাহে মাহে বান্দৰৰ কথা লিখে, আমাৰ জাতৰ মাজত অৰুনোদই লোআ অনেক গৰাকি ওলাব, কিন্তু মানুহ জাতিএ হলে গিয়ানলৈ প্ৰায়ে বৰকৈ মন ন কৰে বুলি মই শুনিছোঁ, আৰু দুটা মান বিসয়া, আৰু ডাঙ্গৰ পণ্ডিত লোকৰ বাহিৰে আনবোৰে বচেৰেকত এটকা দি অৰুনোদই লবলৈকো কিৰ্পিন হই। আৰু শুনিচোঁ, লোআবিলাকৰ মাজতো কোনো কোনোএ তিনি চাৰি বচৰলৈকো তাৰ মূল্য একো ধন নি দিও, এই বৰ আচৰিত কথা। কিন্তু হে সম্পাদক মহাসই, মোৰ কথা পতিয়াবা, বান্দৰ সকল এইমান অনিয়াই কৰা আৰু কির্পিন ন হই। এই হেতুকে মানুহৰ কথা এৰি, আমাক আদি কৰি সকলো জন্তুৰ কথা লিখিলে আমি ভাল দেখোঁ, কিন্তু কেৱল মানুহৰ কথা লিখিলেহে আমি বেজাৰ পাঁও৷ মানুহ জাতিএ আপোনাক জি জি অলপ ধন দিত, তাৰে একো ন হই । আমাৰ প্রজাবিলাকক সিহঁতৰ দৰে সিখ্যা দিয়া হলহেঁতেন, তেতিয়া মন<noinclude></noinclude> rkr35s0t0rbog5xsgnnrg6ean99nsqv পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/২৪ 104 89386 243495 2026-03-28T14:47:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অসম-বুৰঞ্জী পাঠ নীলাম্বৰৰ শেষ ৰাজত্বৰ সময়ত মন্ত্ৰীৰ লগত মতান্তৰ ঘটে। মন্ত্ৰীয়ে বঙ্গদেশৰ মুছলমান শাসনকৰ্ত্তা মহম্মদ হোচেন চাহৰ আশ্ৰয় লয়; আৰু হোচেনচাহক উচতা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243495 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অসম-বুৰঞ্জী পাঠ নীলাম্বৰৰ শেষ ৰাজত্বৰ সময়ত মন্ত্ৰীৰ লগত মতান্তৰ ঘটে। মন্ত্ৰীয়ে বঙ্গদেশৰ মুছলমান শাসনকৰ্ত্তা মহম্মদ হোচেন চাহৰ আশ্ৰয় লয়; আৰু হোচেনচাহক উচতাই কমতা আক্ৰমণ কৰায়। কিন্তু হোচেনে বহুত দিন যুঁজিও কমতা জয় কবিব নোৱাবিলে। শেষত গৌৰলৈ ফিৰি যোৱাৰ ভাৱে নীলাম্বৰলৈ কৈ পঠালে :– “আমি কাইলৈ যাম, আপুনি অনুমতি দিলে যোৱাৰ আগতে মোৰ বেগমে আপোনাৰ বাণীৰ লগত দেখা কৰিব খোজে।” সৰল নীলাম্বৰে “আহিব পাৰে” বুলি অনুমতি দিলে। পাছদিনা বেগম আৰু বেগমৰ লিগিৰী- সকলৰ অসংখ্য দোলা আহি গড়ৰ মুখত উপস্থিত হল, দুৱৰীয়ে দুৱাৰ মেলি দিলে। যেতিয়া দোলাবোৰ নগৰৰ ভিতৰ সোমাল, তেতিয়া, দোলাবোৰৰপৰা অসংখ্য বণুৱা ওলাই পৰিল আৰু দুলিয়া বিলাকেই একোজন চিপাহী হৈ পৰিল। সিহঁতে গড়ৰ দুৱাৰ মুকলি কৰি দিলে; বাহিৰৰ পৰা ঢেৰ মুছলমান চিপাহী নগৰৰ ভিতৰ সোমাল — অতি অলপ সময়ৰ ভিতৰতে নগৰ মুছলমানৰ হাতলৈ গল। হোচেনে নীলাম্ববক বন্দী কৰি গৌৰলৈ লৈ গল। ইয়াৰ পাছত মুছলমানে কুৰি বছৰ কমতা-কামৰূপ শাসন কৰে। - (২) ভূঞাসকল (ক) ইয়াৰ আগতে আৰিমত্ত ৰজাৰ মন্ত্ৰী সমুদ্ৰৰ কথা কোৱা হৈছে। তেওঁ ৰত্নসিংহক খেদাই সমুদ্ৰ নিজে বজা হয়। কিছুদিন তেওঁ ৰাজত্ব<noinclude></noinclude> ondaw29gx49fik6rmowzwtu4x3qegf8 243505 243495 2026-03-28T14:52:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243505 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|২০|অসম-বুৰঞ্জী পাঠ|}} {{gap}}নীলাম্বৰৰ শেষ ৰাজত্বৰ সময়ত মন্ত্ৰীৰ লগত মতান্তৰ ঘটে। মন্ত্ৰীয়ে বঙ্গদেশৰ মুছলমান শাসনকৰ্ত্তা মহম্মদ হোচেন চাহৰ আশ্ৰয় লয়; আৰু হোচেনচাহক উচতাই কমতা আক্ৰমণ কৰায়। কিন্তু হোচেনে বহুত দিন যুঁজিও কমতা জয় কৰিব নোৱাৰিলে। শেষত গৌৰলৈ ফিৰি যোৱাৰ ভাৱে নীলাম্বৰলৈ কৈ পঠালে :– “আমি কাইলৈ যাম, আপুনি অনুমতি দিলে যোৱাৰ আগতে মোৰ বেগমে আপোনাৰ ৰাণীৰ লগত দেখা কৰিব খোজে।” সৰল নীলাম্বৰে “আহিব পাৰে” বুলি অনুমতি দিলে। পাছদিনা বেগম আৰু বেগমৰ লিগিৰী- সকলৰ অসংখ্য দোলা আহি গড়ৰ মুখত উপস্থিত হল, দুৱৰীয়ে দুৱাৰ মেলি দিলে। যেতিয়া দোলাবোৰ নগৰৰ ভিতৰ সোমাল, তেতিয়া, দোলাবোৰৰপৰা অসংখ্য ৰণুৱা ওলাই পৰিল আৰু দুলিয়া বিলাকেই একোজন চিপাহী হৈ পৰিল। সিহঁতে গড়ৰ দুৱাৰ মুকলি কৰি দিলে; বাহিৰৰ পৰা ঢেৰ মুছলমান চিপাহী নগৰৰ ভিতৰ সোমাল — অতি অলপ সময়ৰ ভিতৰতে নগৰ মুছলমানৰ হাতলৈ গল। হোচেনে নীলাম্বৰক বন্দী কৰি গৌৰলৈ লৈ গল। ইয়াৰ পাছত মুছলমানে কুৰি বছৰ কমতা-কামৰূপ শাসন কৰে। {{center|'''(২) ভূঞাসকল'''}} {{Gap}}(ক) ইয়াৰ আগতে আৰিমত্ত ৰজাৰ মন্ত্ৰী সমুদ্ৰৰ কথা কোৱা হৈছে। তেওঁ ৰত্নসিংহক খেদাই{{Float left|{{gap}}{{smaller|সমুদ্ৰ }}|4em}} নিজে ৰজা হয়। কিছুদিন তেওঁ ৰাজত্ব<noinclude></noinclude> cu4l131px0hlycr1783vfgbudvu5pry পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/২৫ 104 89387 243496 2026-03-28T14:47:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড २> কৰাৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক মনোহৰ ৰজা হয়। বৰ্ত্তমান শিৱসাগৰ জিলাৰ মাজুলীৰ ভিতৰতে তেওঁৰ ৰাজধানী আছিল বুলি বহুতে অনুমান কৰে। তেওঁৰ ৰাজধানীৰ নাম ৰত্নপুৰ আছ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243496 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড २> কৰাৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক মনোহৰ ৰজা হয়। বৰ্ত্তমান শিৱসাগৰ জিলাৰ মাজুলীৰ ভিতৰতে তেওঁৰ ৰাজধানী আছিল বুলি বহুতে অনুমান কৰে। তেওঁৰ ৰাজধানীৰ নাম ৰত্নপুৰ আছিল। মনোহৰে কিছুমান দিন প্ৰবল প্ৰতাপেৰে ৰাজত্ব কৰিলে; কিন্তু তেওঁৰ পুত্ৰ-সন্তান নোহোৱাত শেষত একমাত্ৰ কন্যা লক্ষ্মীকেই সিংহাসনত বহুৱাই স্বৰ্গী হ'ল। (খ) কিছুদিনৰ পাছত ৰত্নপুৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰে খহাই নিলে। লক্ষ্মী আক বাৰভূঞা লক্ষ্মীয়ে তেওঁৰ ৰাজধানী বৰ্তমান উত্তৰ লক্ষ্মীমপুৰৰ ওচৰলৈ তুলি নিলে। তেতিয়াৰ পৰা ইয়াৰ নাম লক্ষীমপুৰ হল। তাতে তেওঁৰ শান্তনু আৰু -সামন্ত নামে দুটি পুত্ৰ ওপজে। দুয়ো ভাই-ককাই ডাঙৰ হলত দুয়োৰো মন নিমিলা হল। তেতিয়া ভায়েক স্যমন্তই লক্ষীমপুৰ এৰি ভটীয়াই গৈ নগাৱঁৰ ৰামপুৰত সুকীয়াকৈ ৰাজ্য পাতি ৰাজত্ব কৰিবলৈ ধৰিলে। ইয়াৰ পাছত দুয়ো ভাই-ককাইব বাৰটি বাৰটি পুত্ৰ ওপজে। শান্তনু আৰু সামন্তৰ মৃত্যুৰ পাছত শান্তনুৰ বাৰ পুত্ৰে উজনিত বাৰখন আৰু সামন্তৰ বাৰ পুত্ৰে নামনিত বাৰখন সুকীয়াকৈ বাজ্য পাতে। ইয়াৰ পাছত ভূঞা বাজ্য আৰু ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ অংশত ভাগ হৈ অলেখ হয়। তেওঁলোকৰ নিজৰ ভিতৰতে অনেক সময়ত যুঁজ বাগব হৈছিল; কিন্তু কেতিয়াবা ওচৰৰ আন জাতিৰ সৈতে কাজিয়া-পেচাল হলে আটাইবিলাকে এক গোট বান্ধিছিল। তেওঁলোকৰ ৰাজ্যৰ দক্ষিণফালে<noinclude></noinclude> nt8lth8gepwusp2dqae0641pnp5mqox 243507 243496 2026-03-28T14:57:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243507 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||প্ৰথম খণ্ড|২১}} কৰাৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক মনোহৰ ৰজা হয়। বৰ্ত্তমান শিৱসাগৰ জিলাৰ মাজুলীৰ ভিতৰতে তেওঁৰ ৰাজধানী আছিল বুলি বহুতে অনুমান কৰে। তেওঁৰ ৰাজধানীৰ নাম ৰত্নপুৰ আছিল। মনোহৰে কিছুমান দিন প্ৰবল প্ৰতাপেৰে ৰাজত্ব কৰিলে; কিন্তু তেওঁৰ পুত্ৰ-সন্তান নোহোৱাত শেষত একমাত্ৰ কন্যা লক্ষ্মীকেই সিংহাসনত বহুৱাই স্বৰ্গী হ'ল। {{gap}}(খ) কিছুদিনৰ পাছত ৰত্নপুৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰে খহাই নিলে। {{Float left|{{gap}}{{smaller|লক্ষ্মী আৰু বাৰভূঞা }}|4em}} লক্ষ্মীয়ে তেওঁৰ ৰাজধানী বৰ্তমান উত্তৰ লক্ষ্মীমপুৰৰ ওচৰলৈ তুলি নিলে। তেতিয়াৰ পৰা ইয়াৰ নাম লক্ষীমপুৰ হল। তাতে তেওঁৰ শান্তনু আৰু -সামন্ত নামে দুটি পুত্ৰ ওপজে। দুয়ো ভাই-ককাই ডাঙৰ হলত দুয়োৰো মন নিমিলা হল। তেতিয়া ভায়েক স্যমন্তই লক্ষীমপুৰ এৰি ভটীয়াই গৈ নগাৱঁৰ ৰামপুৰত সুকীয়াকৈ ৰাজ্য পাতি ৰাজত্ব কৰিবলৈ ধৰিলে। ইয়াৰ পাছত দুয়ো ভাই-ককাইৰ বাৰটি বাৰটি পুত্ৰ ওপজে। শান্তনু আৰু সামন্তৰ মৃত্যুৰ পাছত শান্তনুৰ বাৰ পুত্ৰে উজনিত বাৰখন আৰু সামন্তৰ বাৰ পুত্ৰে নামনিত বাৰখন সুকীয়াকৈ বাজ্য পাতে। ইয়াৰ পাছত ভূঞা ৰাজ্য আৰু ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ অংশত ভাগ হৈ অলেখ হয়। তেওঁলোকৰ নিজৰ ভিতৰতে অনেক সময়ত যুঁজ বাগৰ হৈছিল; কিন্তু কেতিয়াবা ওচৰৰ আন জাতিৰ সৈতে কাজিয়া-পেচাল হলে আটাইবিলাকে এক গোট বান্ধিছিল। তেওঁলোকৰ ৰাজ্যৰ দক্ষিণফালে<noinclude></noinclude> 8ayl7pew5qhlgrt1xw3wkaw884bhn43 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/২৬ 104 89388 243497 2026-03-28T14:47:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অসম বুৰঞ্জী পাঠ কছাৰী-ৰাজ্য আছিল; ক্ষমতাৱন্ত ভূঞাসকলে সময়ে সময়ে এই কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰি ভালেখিনি ঠাই নিজ ৰাজ্যৰ ভিতৰ কৰি লৈছিল। শিৰোমণি ভূঞা (গ) খেন বংশৰ ৰাজত্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243497 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অসম বুৰঞ্জী পাঠ কছাৰী-ৰাজ্য আছিল; ক্ষমতাৱন্ত ভূঞাসকলে সময়ে সময়ে এই কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰি ভালেখিনি ঠাই নিজ ৰাজ্যৰ ভিতৰ কৰি লৈছিল। শিৰোমণি ভূঞা (গ) খেন বংশৰ ৰাজত্বৰ আগতে কনৌজৰপৰা কিছুমান ব্ৰাহ্মণ-কায়স্থ লোক আহি কমতাত বাস কৰিছিল; তেওঁ- লোককো “বাৰভূঞা” বুলিছিল। তেওঁলোক কিছুকাল লেঙামাগুবি আৰু ৰৌটাত থাকি ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰ হৈ দক্ষিণলৈ আহে। সেই সময়ত সেই অঞ্চল প্ৰায় কছাৰী ৰজাৰে অধিকাৰত আছিল। ভূঞাসকল তাত থিতাপি হোৱাত কছাৰী সকলৰ লগত কন্দল হয়। এই কন্দল সময়ে সময়ে গুৰুতৰ হৈ উঠিছিল আৰু মাজে' সময়ে দুয়োদলৰ ভিতৰত ৰণ হৈছিল। ভূঞাসকল পণ্ডিত আছিল। প্ৰায়বিলাক ভূঞাৰ লগত কন্দলী, সৰস্বতী, ভট্টাচাৰ্য্য, ভট্ট, পুৰী আদি উপাধিব কিছুমান পণ্ডিত আছিল। ৰাজ্যত বহুত সংস্কৃত পঢ়াশালি স্থাপিত হৈছিল। ভূঞাসকল বাহুৱলী আছিল; প্ৰধান ভূঞাজনক শিৰোমণি ভূঞা বুলিছিল। চণ্ডীবৰ প্ৰথম শিৰোমণি ভূঞা হয়। মাধৱ কন্দলীয়ে কছাৰী ৰজাৰ অনুৰোধ অসমীয়া পদ কৰে। তেওঁৰ পাছত ৰাজধৰ, তেওঁৰ সময়ত মতে ৰামায়ণৰ সূৰ্য্যবৰ আক কুসুম্বৰ শিৰোমণি ভূঞা হয়।<noinclude></noinclude> 7n3curgjbrrfq4pb5ohy6j73zdhhc8c 243499 243497 2026-03-28T14:49:38Z Babulbaishya 104 243499 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২২|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}}</noinclude>অসম বুৰঞ্জী পাঠ কছাৰী-ৰাজ্য আছিল; ক্ষমতাৱন্ত ভূঞাসকলে সময়ে সময়ে এই কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰি ভালেখিনি ঠাই নিজ ৰাজ্যৰ ভিতৰ কৰি লৈছিল। শিৰোমণি ভূঞা (গ) খেন বংশৰ ৰাজত্বৰ আগতে কনৌজৰপৰা কিছুমান ব্ৰাহ্মণ-কায়স্থ লোক আহি কমতাত বাস কৰিছিল; তেওঁ- লোককো “বাৰভূঞা” বুলিছিল। তেওঁলোক কিছুকাল লেঙামাগুবি আৰু ৰৌটাত থাকি ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰ হৈ দক্ষিণলৈ আহে। সেই সময়ত সেই অঞ্চল প্ৰায় কছাৰী ৰজাৰে অধিকাৰত আছিল। ভূঞাসকল তাত থিতাপি হোৱাত কছাৰী সকলৰ লগত কন্দল হয়। এই কন্দল সময়ে সময়ে গুৰুতৰ হৈ উঠিছিল আৰু মাজে' সময়ে দুয়োদলৰ ভিতৰত ৰণ হৈছিল। ভূঞাসকল পণ্ডিত আছিল। প্ৰায়বিলাক ভূঞাৰ লগত কন্দলী, সৰস্বতী, ভট্টাচাৰ্য্য, ভট্ট, পুৰী আদি উপাধিব কিছুমান পণ্ডিত আছিল। ৰাজ্যত বহুত সংস্কৃত পঢ়াশালি স্থাপিত হৈছিল। ভূঞাসকল বাহুৱলী আছিল; প্ৰধান ভূঞাজনক শিৰোমণি ভূঞা বুলিছিল। চণ্ডীবৰ প্ৰথম শিৰোমণি ভূঞা হয়। মাধৱ কন্দলীয়ে কছাৰী ৰজাৰ অনুৰোধ অসমীয়া পদ কৰে। তেওঁৰ পাছত ৰাজধৰ, তেওঁৰ সময়ত মতে ৰামায়ণৰ সূৰ্য্যবৰ আক কুসুম্বৰ শিৰোমণি ভূঞা হয়।<noinclude></noinclude> 16ixdwgqt0uok18bczowv7e02j5c6bx পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৯৬ 104 89389 243498 2026-03-28T14:48:30Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243498 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১০৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>ভাল হৈ অলপিয়া এটকা দুটকা নি দি, খৰালি কালত আপোনাক নি আমাৰ পৰ্বতৰ হিৰা মুকুতাৰ গাঁত আৰু পৰস পাথৰো দেখাই দিয়া হলহেঁতেন। আৰু আগেয়ে জি নকচা লিখিলে, সেইবোৰ ভাল হওঁতে হৈছে, কিন্তু এই দেসত থকা আমাৰ জাতৰ ন হই। এই নিমিতে অলপ নিবেদন কৰোঁ, পাচৰ মাহত আমাৰ জাতৰ দুটা মানব নকচা, আৰু বিবৰন লিখিলে ভাল হই। এতিয়া আমাৰ খনিকৰে মোৰ নকচা তুলিচে, তাক পঠাই দিম। অনুগ্ৰহ কৰি এই চিঠিৰ 'ওপৰত তাক লিখিলে আমাৰ পাত্ৰ মন্ত্ৰি সকলোৰে আনন্দ হব, আৰু আপোনাৰো জস নাম থাকিব। কিন্তু চাহাবে এটা কথা বুজিব লাগে, এই হিন্দুস্থান দেসত হনুমন্তা প্ৰধান, আৰু ধৰমি; পচিম হিন্দুস্থানত মানুহে সেই জাতিক দেৱতাৰ দৰে পুজনিয়কৈ পুহি পুহি থাকে; এই হেতু হনুমন্তাৰ এক নকচা দিলে ভাল হই, কিন্তু মোৰ নকচাৰ ওপৰত কাৰো নকচা নি দিব। আৰু হলৌ সকলে সন্তুষ্ট হবৰ নিমিতে সিবিলাকৰো এটা নকচা লিখিলে ভাল; সেই দেখি মোৰ ৰাজ মন্ত্ৰি সব্দৰাজ হলৌ ডাঙ্গৰিয়াৰ নকচা দিব খুজিচিলো, কিন্তু তেওঁক কোনো সকামে পৰ্বতৰ সি ফাললৈ পঠোআ হেতুকে তেওঁৰ ঘৈনিএক আৰু লৰাৰ এই নকচা পঠাইছোঁ। কিন্তু চাহাব, মোৰ আৰু এক নিবেদন, দুষ্ট লোকে আমাৰ প্ৰজাবিলাকক ধৰি বন্দিকৈ ৰাখে, আৰু জাহাজতো দেসান্তৰ কৰে। অৰুনোদই দোআৰাই এই অনিয়াই অৱস্যে নিবাৰণ কৰিব লাগে। সব্দৰাজৰ লৰা তিৰোতাৰ নকচা লিখোঁতে, মোৰ লৰা কি কৰিব বুলি তাই বৰ ভয়েৰে হাত দাঙ্গি তাৰ কথা চাহাবলৈ লিখিবলৈ মানা কৰিচে। আৰু সেই ৰুপে ধৰি নিএ দেখি আমাৰ প্ৰজাসকলে চাহাব লোকলৈ সদায় ভয় কৰি থাকে। কিমধিক মিতি। {{Right|স্ৰী স্ৰী মলুআ কপিৰাজ চক্ৰবৰ্তি।}}<noinclude></noinclude> f0yudqirn2hc3okewl0awi2hw6hxg6p পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/২৮ 104 89390 243500 2026-03-28T14:50:08Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243500 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|২৪|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}}</noinclude><noinclude></noinclude> lg9m0ncdfxtmgg27e3hfr68i6uqapeu পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৩০ 104 89391 243501 2026-03-28T14:50:26Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243501 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|২৬|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}}</noinclude><noinclude></noinclude> at14d35elpce8te9hkx7agujle8qi9q পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৩২ 104 89392 243502 2026-03-28T14:50:48Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243502 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|২৮|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}}</noinclude><noinclude></noinclude> 3xmx6h4qjrfjh4juutra00mim3qfdjh পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৩৪ 104 89393 243503 2026-03-28T14:51:50Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243503 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|৩০|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}}</noinclude><noinclude></noinclude> 7h44ldslpk1379e5ed2u7xssoc2oeww পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৩৬ 104 89394 243506 2026-03-28T14:53:10Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243506 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|৩২|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}}</noinclude><noinclude></noinclude> 5qm3ct7scfq9kls9rsk49zfkg91qod1 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/২৯ 104 89395 243508 2026-03-28T14:59:03Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰথম খণ্ড (৩) চুতিয়া ৰাজবংশ (ক) চুতিয়াসকলে নিজক পুৰণি ভীষ্মক ৰজাৰ বংশধৰ বীৰপাল বুলি কয়। প্ৰায় ছশমান বছৰৰ আগতে চুতিয়া জাতিৰ বীৰপাল নামে বজাই বৰ্ত্তমান শদিয়া..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243508 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰথম খণ্ড (৩) চুতিয়া ৰাজবংশ (ক) চুতিয়াসকলে নিজক পুৰণি ভীষ্মক ৰজাৰ বংশধৰ বীৰপাল বুলি কয়। প্ৰায় ছশমান বছৰৰ আগতে চুতিয়া জাতিৰ বীৰপাল নামে বজাই বৰ্ত্তমান শদিয়াৰ চাৰিওফালে এখন ৰাজ্য পাতি ৰাজত্ব কৰিছিল। (খ) বীৰপালৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক গৌবনাৰায়ণ বজা হয়। এওঁ বৰ বাহুবলী ৰজা আছিল। এওঁ অলপ দিনৰ ভিতৰতে সোৱণশিৰী বধ্ব ১২২২–১৩০৩ 9 আৰু দিখৌ নদীলৈ ৰাজ্য বহলায়। গৌৰনাৰায়ণে সোণগিৰি নামে পাহাৰত ৰাজধানী পাতে আৰু নগৰখনৰ নাম ৰত্নপুৰ দি নিজে ৰত্নধ্বজ নাম লয়। এওঁৰ বিক্ৰমৰ কথা শুনি কমতাৰ ৰজা নীলধ্বজে নিজৰ কন্যাকে তেওঁলৈ বিয়া দিয়ে। এওঁলোকে কালীপূজা কৰিছিল। শদিয়াৰ অলপ পূৰ্বে বত্নধ্বজে এটি তামৰ কালীমন্দিৰ সজায় আজি-কালিও ইয়াৰ ভগ্নাৱশেষ দেখিবলৈ পোৱা যায়। (গ) ৰত্নধ্বজৰ পাছত সেই বংশত ক্ৰমে আঠজনা চুতিয়া ৰজাই বাজত্ব কৰে। চুতিয়া ৰজাসকলে নামৰ পাছত ‘পাল” উপাধি লৈছিল। শেষৰ ৰজাজনৰ নাম ধৰ্ম্মপাল আছিল।<noinclude></noinclude> ogthuy9rocqew1lrkrksypd1nk64hno পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৮০ 104 89396 243509 2026-03-28T15:00:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অসম বুৰঞ্জী পাঠ চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ লগৰীয়া বিলাকৰ ভিতৰত ভূত নামে কুকুৰাচোৱা বৰাৰ পুতেক সতৰাম্ চাৰিঙীণ ফুকন। উন্নতি হবলৈ ধৰে। কুকুৰাচোৱা বৰাৰ পুতেক সতৰাম বৰ প্ৰি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243509 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অসম বুৰঞ্জী পাঠ চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ লগৰীয়া বিলাকৰ ভিতৰত ভূত নামে কুকুৰাচোৱা বৰাৰ পুতেক সতৰাম্ চাৰিঙীণ ফুকন। উন্নতি হবলৈ ধৰে। কুকুৰাচোৱা বৰাৰ পুতেক সতৰাম বৰ প্ৰিয় আছিল। ৰজা ডাঙৰ হৈ ৰাজ্যৰ কামত হাত দিয়াৰ লগে লগে সামৰে৷ শেষত সতৰাম চাৰিঙীয়া ফুকন হয়। ৰজাৰ অনুগ্ৰহ লাভ কৰি সতবাম ক্ৰমে অহঙ্কাৰী হৈ উঠিল, আন কি শেষত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ প্ৰতিও তেওঁ হীন চকুৰে চাবলৈ ধৰিলে। পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইবো এটা বেয়া স্বভাৱ আছিল যে, তেওঁ ৰাজ্যৰ ডাঙৰ ডাঙৰ কামবোৰ তেওঁৰ নিজ বংশৰ ভিতৰতে ৰাখিবলৈ বিচাৰিছিল; তাকে দেখি বহুত বিষয়াই তেওঁক মুখত একো নকলেও পেটে পেটে ভাল নাপাইছিল। সতবামে কেইজনমান মানুহেৰে সৈতে লগ লাগি বুঢ়াগোহাঁইক মাৰিবলৈ যত্ন কৰে; কিন্তু তেওঁ- বিলাকৰ ষড়যন্ত্ৰ প্ৰকাশ হৈ পৰাত সতৰাম আদি কবি কিছুমান লোক বিদ্ৰোহী বুলি প্ৰমাণ হল। সতৰাম আৰু তেওঁৰ লগৰীয়া কেইজনমান নিৰ্ব্বাসিত হল। বাকী- বিলাকৰো বিচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ হল। এই বিদ্ৰোহক “ভূতৰ পুতেকৰ খবৰ” বোলে। ৩। কলীয়াভোমোৰাৰ মৃত্যুৰ পাছত বদনচন্দ্ৰ গুৱাহাটীৰ বদনচন্দ্ৰ বৰফুকন বৰফুকন হয়। তেওঁ কামৰূপৰ মানুহক ব ঘিণ কৰিছিল আৰু সময়ত দোষীক লঘু পাপত গুক শাস্তি বিহি আনন্দ কৰিছিল। এইবোৰ<noinclude></noinclude> 8j5m0rufawem90wbbpl3fysn3165j5q 243510 243509 2026-03-28T15:08:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243510 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৭৬|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ লগৰীয়া বিলাকৰ ভিতৰত ভূত নামে {{Float left|{{gap}}{{smaller|কুকুৰাচোৱা বৰাৰ পুতেক সতৰাম্ চাৰিঙীয়া ফুকন। }}|4em}} কুকুৰাচোৱা বৰাৰ পুতেক সতৰাম বৰ প্ৰিয় আছিল। ৰজা ডাঙৰ হৈ ৰাজ্যৰ কামত হাত দিয়াৰ লগে লগে সৎৰামৰো উন্নতি হবলৈ ধৰে। শেষত সতৰাম চাৰিঙীয়া ফুকন হয়। ৰজাৰ অনুগ্ৰহ লাভ কৰি সতৰাম ক্ৰমে অহঙ্কাৰী হৈ উঠিল, আন কি শেষত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ প্ৰতিও তেওঁ হীন চকুৰে চাবলৈ ধৰিলে। পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰো এটা বেয়া স্বভাৱ আছিল যে, তেওঁ ৰাজ্যৰ ডাঙৰ ডাঙৰ কামবোৰ তেওঁৰ নিজ বংশৰ ভিতৰতে ৰাখিবলৈ বিচাৰিছিল; তাকে দেখি বহুত বিষয়াই তেওঁক মুখত একো নকলেও পেটে পেটে ভাল নাপাইছিল। সতৰামে কেইজনমান মানুহেৰে সৈতে লগ লাগি বুঢ়াগোহাঁইক মাৰিবলৈ যত্ন কৰে; কিন্তু তেওঁ- বিলাকৰ ষড়যন্ত্ৰ প্ৰকাশ হৈ পৰাত সতৰাম আদি কৰি কিছুমান লোক বিদ্ৰোহী বুলি প্ৰমাণ হল। সতৰাম আৰু তেওঁৰ লগৰীয়া কেইজনমান নিৰ্ব্বাসিত হল। বাকী- বিলাকৰো বিচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ হল। এই বিদ্ৰোহক “ভূতৰ পুতেকৰ খবৰ” বোলে। {{gap}}৩। কলীয়াভোমোৰাৰ মৃত্যুৰ পাছত বদনচন্দ্ৰ গুৱাহাটীৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|বদনচন্দ্ৰ বৰফুকন}}|4em}} বৰফুকন হয়। তেওঁ কামৰূপৰ মানুহক বৰ ঘিণ কৰিছিল আৰু সময়ত দোষীক লঘু পাপত গুৰু শাস্তি বিহি আনন্দ কৰিছিল। এইবোৰ<noinclude></noinclude> fkqdawbpwy1uswwwijstun5uj3ltb56 243511 243510 2026-03-28T15:08:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243511 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৭৬|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ লগৰীয়া বিলাকৰ ভিতৰত ভূত নামে {{Float left|{{gap}}{{smaller|কুকুৰাচোৱা বৰাৰ পুতেক সতৰাম্ চাৰিঙীয়া ফুকন। }}|4em}} কুকুৰাচোৱা বৰাৰ পুতেক সতৰাম বৰ প্ৰিয় আছিল। ৰজা ডাঙৰ হৈ ৰাজ্যৰ কামত হাত দিয়াৰ লগে লগে সৎৰামৰো উন্নতি হবলৈ ধৰে। শেষত সতৰাম চাৰিঙীয়া ফুকন হয়। ৰজাৰ অনুগ্ৰহ লাভ কৰি সতৰাম ক্ৰমে অহঙ্কাৰী হৈ উঠিল, আন কি শেষত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ প্ৰতিও তেওঁ হীন চকুৰে চাবলৈ ধৰিলে। পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰো এটা বেয়া স্বভাৱ আছিল যে, তেওঁ ৰাজ্যৰ ডাঙৰ ডাঙৰ কামবোৰ তেওঁৰ নিজ বংশৰ ভিতৰতে ৰাখিবলৈ বিচাৰিছিল; তাকে দেখি বহুত বিষয়াই তেওঁক মুখত একো নকলেও পেটে পেটে ভাল নাপাইছিল। সতৰামে কেইজনমান মানুহেৰে সৈতে লগ লাগি বুঢ়াগোহাঁইক মাৰিবলৈ যত্ন কৰে; কিন্তু তেওঁ- বিলাকৰ ষড়যন্ত্ৰ প্ৰকাশ হৈ পৰাত সতৰাম আদি কৰি কিছুমান লোক বিদ্ৰোহী বুলি প্ৰমাণ হল। সতৰাম আৰু তেওঁৰ লগৰীয়া কেইজনমান নিৰ্ব্বাসিত হল। বাকী- বিলাকৰো বিচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ হল। এই বিদ্ৰোহক “ভূতৰ পুতেকৰ খবৰ” বোলে। {{gap}}৩। কলীয়াভোমোৰাৰ মৃত্যুৰ পাছত বদনচন্দ্ৰ গুৱাহাটীৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|বদনচন্দ্ৰ বৰফুকন}}|4em}} বৰফুকন হয়। তেওঁ কামৰূপৰ মানুহক বৰ ঘিণ কৰিছিল আৰু সময়ত দোষীক লঘু পাপত গুৰু শাস্তি বিহি আনন্দ কৰিছিল। এইবোৰ<noinclude></noinclude> r1k6kdlfo84tcx3dmy0o1gfhy9bqzyg চিত্ৰ:ওমৰ তীৰ্থ.jpg 6 89397 243514 2026-03-28T15:22:23Z Babulbaishya 104 ওমৰ তীৰ্থৰ ৩৩নং পৃষ্ঠাৰ স্ক্ৰীণশ্বট 243514 wikitext text/x-wiki == সাৰাংশ == ওমৰ তীৰ্থৰ ৩৩নং পৃষ্ঠাৰ স্ক্ৰীণশ্বট == অনুজ্ঞাপত্ৰ == {{PD-India}} iaksojoos9mbpbsi7lvnxauo6em199i পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩৩ 104 89398 243515 2026-03-28T15:23:15Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[[File:ওমৰ তীৰ্থ.jpg|center|400px]]" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243515 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>[[File:ওমৰ তীৰ্থ.jpg|center|400px]]<noinclude></noinclude> cacv2ze19mo7r0kzdwnx91wrqhwb5q7 243517 243515 2026-03-28T15:23:50Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243517 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Dhr|1em}} [[File:ওমৰ তীৰ্থ.jpg|center|400px]]<noinclude></noinclude> 2lb0972sh66nj70na57o0cvusgrfhv2 চিত্ৰ:Cover Page Omar Tirtho.png 6 89399 243520 2026-03-28T15:27:29Z Babulbaishya 104 যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা ৰচিত ওমৰ তীৰ্থৰ বেটুপাত 243520 wikitext text/x-wiki == সাৰাংশ == যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা ৰচিত ওমৰ তীৰ্থৰ বেটুপাত == অনুজ্ঞাপত্ৰ == {{PD-India}} jg1vi24g5hbaoalq7r7c8qtpn37749m পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪২ 104 89400 243530 2026-03-28T15:46:28Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ " আহাঁ তেন্তে হেৰ৷ খায়ামৰ স'তে এৰা জ্ঞানীলৈ জ্ঞানৰ ঠাই . এটি কথা মোৰ ৰাখিবা মনত পলে পলে সখা জীৱন যায়। এই জগতত এয়ে মাথোঁ সঁচা বাকী সকলোটি তেনেই ভুল এবাৰ সৰিলে সৃষ্টি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243530 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|২৬}}</noinclude> আহাঁ তেন্তে হেৰ৷ খায়ামৰ স'তে এৰা জ্ঞানীলৈ জ্ঞানৰ ঠাই . এটি কথা মোৰ ৰাখিবা মনত পলে পলে সখা জীৱন যায়। এই জগতত এয়ে মাথোঁ সঁচা বাকী সকলোটি তেনেই ভুল এবাৰ সৰিলে সৃষ্টিৰ বুকুত নুফুলে দুনাই জীৱন ফুল ।<noinclude></noinclude> o9qmwjkf0ekutx94hnpkbk3gia1mx1m 243531 243530 2026-03-28T15:48:03Z Babulbaishya 104 243531 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|২৬}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>আহাঁ তেন্তে হেৰ৷ খায়ামৰ স'তে ::::এৰা জ্ঞানীলৈ জ্ঞানৰ ঠাই এটি কথা মোৰ ৰাখিবা মনত ::::পলে পলে সখা জীৱন যায়। এই জগতত এয়ে মাথোঁ সঁচা ::::বাকী সকলোটি তেনেই ভুল এবাৰ সৰিলে সৃষ্টিৰ বুকুত ::::নুফুলে দুনাই জীৱন ফুল ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 84dplr1xvq6rg43eqivov7ryt3rf3ii 243532 243531 2026-03-28T15:48:40Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243532 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|২৬}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>আহাঁ তেন্তে হেৰ৷ খায়ামৰ স'তে ::::এৰা জ্ঞানীলৈ জ্ঞানৰ ঠাই এটি কথা মোৰ ৰাখিবা মনত ::::পলে পলে সখা জীৱন যায়। এই জগতত এয়ে মাথোঁ সঁচা ::::বাকী সকলোটি তেনেই ভুল এবাৰ সৰিলে সৃষ্টিৰ বুকুত ::::নুফুলে দুনাই জীৱন ফুল ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ov0xcdkfgzd4srs0f5psd81tv09v51j পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৩ 104 89401 243533 2026-03-28T15:50:31Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243533 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|২৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শিকিবৰ আশে প্রথম পুৱাতে ::::কত পণ্ডিতৰ কাষত গই শুনিলোঁ বহুত তর্ক বিতর্ক ::::এই মাথোঁ এটি বিষয় লই । নেদেখিলোঁ ক'তো বিচাৰৰ শেষ ::::তর্কই থাকে জীৱন জুৰি শেষ লাভ মোৰ গ’লো যেই বাটে ::::সেই বাটে দিয়ে আহিলোঁ ঘূৰি ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hkwa7yq9fkk2h6fihm3rx3m20618mhi পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৪ 104 89402 243534 2026-03-28T15:52:54Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243534 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|২৮}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তেওঁবিলাকৰ লগতেই ৰুলোঁ ::::জ্ঞানৰ পুলিটি গোপন কৰি ঢালিলোঁ যতনে নিজ হাতে পানী ::::ৰাখিলোঁ হিয়াৰে আৱৰি ধৰি। গছ মোৰ বাঢ়ি উঠিল যেতিয়া ::::গুটিটি দেখিয়ে বুজিলোঁ মই সোঁতৰ দৰেই বই বই আহি ::::যাওঁ বতাহতে মিহলি হ'ই ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> rsxm2dv3ljm9s3n3bx7rcwv6me1oosi পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৮১ 104 89403 243554 2026-03-28T21:46:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড ११ কথা উজনিব বুঢ়াগোহাঁইৰ কাণত পৰিছিল; আৰু তেওঁ কেতিয়াবাৰেপৰা তাৰ নিবাৰণৰ উপায় ভাবিছিল। এনেতে “ভূতৰ পুতেকৰ খবৰ”ত তেৱোঁ লিপ্ত থকা কথা প্ৰকাশ হল।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243554 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড ११ কথা উজনিব বুঢ়াগোহাঁইৰ কাণত পৰিছিল; আৰু তেওঁ কেতিয়াবাৰেপৰা তাৰ নিবাৰণৰ উপায় ভাবিছিল। এনেতে “ভূতৰ পুতেকৰ খবৰ”ত তেৱোঁ লিপ্ত থকা কথা প্ৰকাশ হল। বুঢ়াগোহাঁয়ে আন ডাঙৰীয়াৰে সৈতে মিলি বৰফুকনক ধৰি আনিবলৈ লোক পঠালে। এই লোকবিলাক গুৱাহাটী পালত, তেওঁ সকলো কথা বুজিব পাৰি তাৰপৰা পলাই কলিকতা পালেগৈ। “বুঢ়াগোহাঁই নিজৰ ঘৰতে ৰাজ্যৰ সকলোবোৰ কাম ভগাই লৈ ৰাজ্য ভাঙিলে” বুলি বৰফুকনে ইংৰাজ বিষয়াৰ আগত সৈন্য সহায় খুজিলে। কিন্তু আন ৰাজ্যৰ লগত সংশ্ৰব বথা সেই সময়ৰ নীতিবিদ্ধ বুলি ইংৰাজ বিষয়াই সহায় দিবলৈ অমান্তি হল। তাৰ পাছত বদনচন্দ্ৰ বৰফুকনে ব্ৰহ্মদেশৰ এজন মান কটকীৰ সৈতে মানৰ অসম আক্ৰমণ ব্ৰহ্মদেশলৈ গল। মান বজাই বদনা ১৮১৬ খৃঃ অঃ মুখে সকলো কথা শুনি ৬০০০ মান সেনা তেওঁৰ লগতে দি পঠালে। মানসেনা পাতকাই পাৰ হোৱা সংবাদ বুঢ়াগোহাঁইৰ কাণত পৰিলত তেওঁ সৰ্ব্বনাশ হল বুলি লৰালৰিকৈ কেবাদলো সৈন্য পঠালে; কিন্তু সকলো- বিলাক সৈন্য মানব হাতত পৰাস্ত হল। মানহঁত জয়ী হৈ ক্ৰমে ৰংপুৰৰ ফালে আহিবলৈ ধৰিলে। দলে দলে অসমীয়া সৈন্য খেদি গল, কিন্তু একো গুণ নধৰিলে। এই সময়ত বুঢ়া- গোহাঁইৰ হঠাৎ মৃত্যু হল। মানসেনা নগব সোমাল। বদনব আগমন বাতৰি পাই বুঢ়াগোহাঁইৰ পুত্ৰ ৰুচিনাথ সপৰিবাৰে<noinclude></noinclude> kdwvsivboyv45nflk0v6yex0vsdk2cn 243555 243554 2026-03-28T21:52:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243555 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|দ্বিতীয় খণ্ড|৭৭}} কথা উজনিৰ বুঢ়াগোহাঁইৰ কাণত পৰিছিল; আৰু তেওঁ কেতিয়াবাৰেপৰা তাৰ নিবাৰণৰ উপায় ভাবিছিল। এনেতে “ভূতৰ পুতেকৰ খবৰ”ত তেৱোঁ লিপ্ত থকা কথা প্ৰকাশ হল। বুঢ়াগোহাঁয়ে আন ডাঙৰীয়াৰে সৈতে মিলি বৰফুকনক ধৰি আনিবলৈ লোক পঠালে। এই লোকবিলাক গুৱাহাটী পালত, তেওঁ সকলো কথা বুজিব পাৰি তাৰপৰা পলাই কলিকতা পালেগৈ। “বুঢ়াগোহাঁই নিজৰ ঘৰতে ৰাজ্যৰ সকলোবোৰ কাম ভগাই লৈ ৰাজ্য ভাঙিলে” বুলি বৰফুকনে ইংৰাজ বিষয়াৰ আগত সৈন্য সহায় খুজিলে। কিন্তু আন ৰাজ্যৰ লগত সংশ্ৰব ৰখা সেই সময়ৰ নীতিবিদ্ধ বুলি ইংৰাজ বিষয়াই সহায় দিবলৈ অমান্তি হল। তাৰ পাছত বদনচন্দ্ৰ বৰফুকনে ব্ৰহ্মদেশৰ এজন মান কটকীৰ সৈতে ব্ৰহ্মদেশলৈ গল। মান ৰজাই বদনৰ{{Float left|{{gap}}{{smaller|মানৰ অসম আক্ৰমণ ১৮১৬ খৃঃ অঃ}}|4em}}মুখে সকলো কথা শুনি ৬০০০ মান সেনা তেওঁৰ লগতে দি পঠালে। মানসেনা পাতকাই পাৰ হোৱা সংবাদ বুঢ়াগোহাঁইৰ কাণত পৰিলত তেওঁ সৰ্ব্বনাশ হল বুলি লৰালৰিকৈ কেবাদলো সৈন্য পঠালে; কিন্তু সকলো- বিলাক সৈন্য মানব হাতত পৰাস্ত হল। মানহঁত জয়ী হৈ ক্ৰমে ৰংপুৰৰ ফালে আহিবলৈ ধৰিলে। দলে দলে অসমীয়া সৈন্য খেদি গল, কিন্তু একো গুণ নধৰিলে। এই সময়ত বুঢ়া- গোহাঁইৰ হঠাৎ মৃত্যু হল। মানসেনা নগৰ সোমাল। বদনৰ আগমন বাতৰি পাই বুঢ়াগোহাঁইৰ পুত্ৰ ৰুচিনাথ সপৰিবাৰে<noinclude></noinclude> f5p37pgniipwdg0mi2phmqrs0ciq027 243556 243555 2026-03-28T21:52:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243556 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|দ্বিতীয় খণ্ড|৭৭}} কথা উজনিৰ বুঢ়াগোহাঁইৰ কাণত পৰিছিল; আৰু তেওঁ কেতিয়াবাৰেপৰা তাৰ নিবাৰণৰ উপায় ভাবিছিল। এনেতে “ভূতৰ পুতেকৰ খবৰ”ত তেৱোঁ লিপ্ত থকা কথা প্ৰকাশ হল। বুঢ়াগোহাঁয়ে আন ডাঙৰীয়াৰে সৈতে মিলি বৰফুকনক ধৰি আনিবলৈ লোক পঠালে। এই লোকবিলাক গুৱাহাটী পালত, তেওঁ সকলো কথা বুজিব পাৰি তাৰপৰা পলাই কলিকতা পালেগৈ। “বুঢ়াগোহাঁই নিজৰ ঘৰতে ৰাজ্যৰ সকলোবোৰ কাম ভগাই লৈ ৰাজ্য ভাঙিলে” বুলি বৰফুকনে ইংৰাজ বিষয়াৰ আগত সৈন্য সহায় খুজিলে। কিন্তু আন ৰাজ্যৰ লগত সংশ্ৰব ৰখা সেই সময়ৰ নীতিবিদ্ধ বুলি ইংৰাজ বিষয়াই সহায় দিবলৈ অমান্তি হল। তাৰ পাছত বদনচন্দ্ৰ বৰফুকনে ব্ৰহ্মদেশৰ এজন মান কটকীৰ সৈতে ব্ৰহ্মদেশলৈ গল। মান ৰজাই বদনৰ{{Float left|{{gap}}{{smaller|মানৰ অসম আক্ৰমণ ১৮১৬ খৃঃ অঃ}}|4em}} মুখে সকলো কথা শুনি ৬০০০ মান সেনা তেওঁৰ লগতে দি পঠালে। মানসেনা পাতকাই পাৰ হোৱা সংবাদ বুঢ়াগোহাঁইৰ কাণত পৰিলত তেওঁ সৰ্ব্বনাশ হল বুলি লৰালৰিকৈ কেবাদলো সৈন্য পঠালে; কিন্তু সকলো- বিলাক সৈন্য মানব হাতত পৰাস্ত হল। মানহঁত জয়ী হৈ ক্ৰমে ৰংপুৰৰ ফালে আহিবলৈ ধৰিলে। দলে দলে অসমীয়া সৈন্য খেদি গল, কিন্তু একো গুণ নধৰিলে। এই সময়ত বুঢ়া- গোহাঁইৰ হঠাৎ মৃত্যু হল। মানসেনা নগৰ সোমাল। বদনৰ আগমন বাতৰি পাই বুঢ়াগোহাঁইৰ পুত্ৰ ৰুচিনাথ সপৰিবাৰে<noinclude></noinclude> 9znz4qt5r56ghqao93uo42xtbzco983 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৮২ 104 89404 243557 2026-03-29T00:31:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "44 অসম বুৰঞ্জী পাঠ ভটীয়াই গল। বুঢ়াগোহাঁইৰ বংশৰ কাকো নাপাই বদনে আন কাৰো ওপৰত অত্যাচাৰ নকৰিলে; কাৰণ তেওঁৰ উদ্দেশ্য কেৱল বুঢ়াগোহাঁইক দমন কৰাহে আছিল। ইয়াৰ পাছত বদ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243557 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>44 অসম বুৰঞ্জী পাঠ ভটীয়াই গল। বুঢ়াগোহাঁইৰ বংশৰ কাকো নাপাই বদনে আন কাৰো ওপৰত অত্যাচাৰ নকৰিলে; কাৰণ তেওঁৰ উদ্দেশ্য কেৱল বুঢ়াগোহাঁইক দমন কৰাহে আছিল। ইয়াৰ পাছত বদনে বজাৰ হতুৱাই বহুত ধন-সোণ আৰু এজনী কন্যা দি মান সেনাক বিদায় দিয়ালে ( ১৮১৭ )। মানৰ আক্ৰমণৰ বাবে বদনক কেৰে ভাল নোপোৱা হল। ৰাজমাৱে ৰূপসিং নামে এজন ভোজপুৰীয়৷ চিপাহীৰ হতুৱাই বদনক হত্যা কৰালে। ইয়াৰ পাছত বুঢ়াগোহাঁইৰ পুতেক ৰুচিনাথে বাজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ বংশৰ পুৰন্দৰ সিংহ নামৰ এজন কোঁৱৰক লগত লৈ যোৰহাটলৈ আহিল আৰু নগৰ অধিকাৰ কৰি পুৰন্দৰক ৰজা পাতিলে ( ৮১৮ খৃঃ অঃ )। ১৮১৯ খৃঃ-আঃ- চন্দ্ৰকান্ত সিংহ ভগনীয়া ৰজা স্বৰূপে ৰংপুৰত গৈ মানৰ দ্বিতীয়বাৰ থাকিল, কিন্তু কচিনাথৰ ভায়েকে তেওঁক আক্ৰমণ একেবাৰে ৰাজপদৰ অযোগ্য কৰিবৰ অৰ্থে মানুহ লগাই তেওঁৰ কৰ্ণ ক্ষত কৰালে। ইয়াতে চন্দ্ৰকান্ত সিংহ বেজাৰত একেবাবে মৃতপ্ৰায় হল। সেই সময়ত বদনৰ তলতীয়া কিছুমান লোক আছিল; তাৰে কেইজনমানে মান বজাক চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ অৱস্থাৰ কথা জনালেগৈ। মান ৰজাই এই সংবাদ পাই খঙত আলাংমিঙি নামে এজন সেনাপতিৰ তলত ৩০,০০০ সেন। দি পুনৰ অসম আক্ৰমণ কৰালে। পূৰ্ব্বৰ বাটেদি মান পুৰ অসমত উপস্থিত হল। পুৰন্দৰ সিংহৰ সৈন্যৰ লগত নাজিৰাত মানৰ ৰণ হল<noinclude></noinclude> b6g3ojj4cte0roaoybp6181zsdx45aj পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৮৩ 104 89405 243558 2026-03-29T00:34:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড १ কিন্তু মান জিকিল। তেতিয়া পুৰন্দৰ সিংহ আৰু কচিনাথ আদি ভটীয়াই যাবলৈ ধৰিলে, মান সৈন্যবোবে তেওঁবিলাকক ধৰিবলৈ পাছে পাছে থেদিলে। মানৰ লগত তেওঁলোকৰ ন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243558 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড १ কিন্তু মান জিকিল। তেতিয়া পুৰন্দৰ সিংহ আৰু কচিনাথ আদি ভটীয়াই যাবলৈ ধৰিলে, মান সৈন্যবোবে তেওঁবিলাকক ধৰিবলৈ পাছে পাছে থেদিলে। মানৰ লগত তেওঁলোকৰ নগাৱঁত এখন বণ হৈছিল, কিন্তু ইয়াতো তেওঁ বিলাক হাবিল। অন্তত পুৰন্দৰ সিংহে চিলমাবিত আশ্ৰয় ললেগৈ। মানে দেশ অধিকাৰ কৰি চন্দ্ৰকান্ত সিংহক পুনব বজা পাতিলে (১৮১৯ খৃঃ অঃ ); কিন্তু এদল সৈন্য আৰু এজন সেনাপতি ৰাজ্য ৰক্ষা কৰিবলৈ ইয়াত ৰল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ নামত বজা বল, বাজ্যৰ প্ৰায় সকলো কাম মানে চলাবলৈ ধৰিলে। তৃতীয়বাৰ মানৰ মানব চালচলন দেখি চন্দ্ৰকান্ত সিংহে মনত বেজাৰ পালে; তেওঁ ভাবিলে ভবিষ্যতে এই দেশ মানবেই হব। এই বুলি তেওঁ পুনৰ মান আহিব নোৱাৰাকৈ জয়পুৰত কোঁঠ মৰালে; আক্ৰমণ ১৮২০ খৃঃ অঃ আৰু ইয়াত থকা মান সেনাবিলাককো তেওঁৰ হাক-বচন মানি চলাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। । সিপিনে আমাৰ দেশৰপৰা মান সেনাপতি গৈ মান বজাক আমাৰ দেশৰ বাতৰি দিয়াত, আমাৰ দেশত ৰজা হবলৈ তেওঁৰ বৰ ইচ্ছা হল। মান ৰজাই মিঙিমাহা তিলোৱা নামে এজন সেনাপতিক কিছু সেনা দি অসমলৈ পঠালে। মান সেনাপতিয়ে জয়পুৰ পাই নতুন কোঁঠ দেখাত তেওঁৰ সন্দেহ হল, আৰু তেতিয়াই তাক ভাঙি পেলালে। চন্দ্ৰকান্ত<noinclude></noinclude> byltlri3lz1phpo42zozaa3ifwyxahv 243559 243558 2026-03-29T00:41:47Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৭৯}} কিন্তু মান জিকিল। তেতিয়া পুৰন্দৰ সিংহ আৰু ৰুচিনাথ আদি ভটীয়াই যাবলৈ ধৰিলে, মান সৈন্যবোৰে তেওঁবিলাকক ধৰিবলৈ পাছে পাছে থেদিলে। মানৰ লগত তেওঁলোকৰ নগাৱঁত এখন ৰণ হৈছিল, কিন্তু ইয়াতো তেওঁ বিলাক হাৰিল। অন্তত পুৰন্দৰ সিংহে চিলমাৰিত আশ্ৰয় ললেগৈ। মানে দেশ অধিকাৰ কৰি চন্দ্ৰকান্ত সিংহক পুনব ৰজা পাতিলে (১৮১৯ খৃঃ অঃ ); কিন্তু এদল সৈন্য আৰু এজন সেনাপতি ৰাজ্য ৰক্ষা কৰিবলৈ ইয়াত ৰল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ নামত ৰজা হল, ৰজ্যৰ প্ৰায় সকলো কাম মানে চলাবলৈ ধৰিলে। মানৰ চালচলন দেখি চন্দ্ৰকান্ত সিংহে মনত বেজাৰ পালে; তেওঁ ভাবিলে ভবিষ্যতে এই দেশ মানৰেই হব। এই বুলি তেওঁ পুনৰ মান আহিব নোৱাৰাকৈ জয়পুৰত কোঁঠ মৰালে; {{Float left|{{gap}}{{smaller| তৃতীয়বাৰ মানৰ আক্ৰমণ ১৮২০ খৃঃ অঃ }}|4em}} আৰু ইয়াত থকা মান সেনাবিলাককো তেওঁৰ হাক-বচন মানি চলাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। সিপিনে আমাৰ দেশৰপৰা মান সেনাপতি গৈ মান ৰজাক আমাৰ দেশৰ বাতৰি দিয়াত, আমাৰ দেশত ৰজা হবলৈ তেওঁৰ বৰ ইচ্ছা হল। মান ৰজাই '''মিঙিমাহা তিলোৱা''' নামে এজন সেনাপতিক কিছু সেনা দি অসমলৈ পঠালে। মান সেনাপতিয়ে জয়পুৰ পাই নতুন কোঁঠ দেখাত তেওঁৰ সন্দেহ হল, আৰু তেতিয়াই তাক ভাঙি পেলালে। চন্দ্ৰকান্ত<noinclude></noinclude> jxsl67u12yg126m7c5vfvz64a0mnp9y পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৮৪ 104 89406 243560 2026-03-29T00:42:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অসম বুৰঞ্জী পাঠ সিংহে অমিলৰূপে মান অহা দেখি বুঢ়াগোহাঁইৰ হাতত নগৰ ৰক্ষাৰ ভাব দি গুৱাহাটীলৈ ভটীয়াই গল। নগৰ ৰক্ষা কৰা সেনাব লগত মানব যুঁজ হল; মানে নগৰ অধিকাৰ কৰিলে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243560 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অসম বুৰঞ্জী পাঠ সিংহে অমিলৰূপে মান অহা দেখি বুঢ়াগোহাঁইৰ হাতত নগৰ ৰক্ষাৰ ভাব দি গুৱাহাটীলৈ ভটীয়াই গল। নগৰ ৰক্ষা কৰা সেনাব লগত মানব যুঁজ হল; মানে নগৰ অধিকাৰ কৰিলে। (২) চন্দ্ৰকান্ত সিংহ 'ভটীয়াই গল; মানে তেওঁক নিৰ্ভয় দি মাতি পঠিয়ালে, কিন্তু তেওঁ উভতি নাহিল। তেতিয়া সেনাপতিয়ে যোগেশ্বৰ মানৰ দিন : যোগেশ্বৰ সিংহ। . ১৮২১-১৮২৪ কোঁৱবক দেখনীয়া ৰজা পাতি (১৮২১) দেশ শাসন কৰিবলৈ ধৰিলে। একাদিক্ৰমে কেবাবছৰো খেতি-বাতি ভালৰূপে নোহোৱাত খাবলৈ নাপাই দেশীয় লোকেও মানব লগতে যোগ দিলে; আক দেশত লুট-পাট কৰিবলৈ ধৰিলে! দেশব লোক ভাগি কোন ক'লৈ গল ঠান-ঠিত নাইকিয়া হল মান সেনাপতিয়ে দেখিলে, যে গোটেই দেশ অধিকাব নহলে শাসন শৃঙ্খলা লগোৱা টান। সেই কাৰণে তেওঁ মান সেনাবোব তিনি ভাগ কৰি এভাগ ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে আৰু আন দুভাগ দুইপাৰে দি চলাই দেশ অধিকাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। মানক বাধা দিওঁতা কোনো নোলাল; মানৰ প্ৰথম উদ্দেশ্য ধন-বস্তু লুটি-পুটি লোৱা; সিহঁতে হেলাৰঙে সেই উদ্দেশ্য পূবণ কৰি ভটীয়াবলৈ ধৰিলে। বহুত লোক নিজৰ ঘৰ-বাৰী এৰি হাবি-বনত আশ্ৰয় ললে, কিছুমানে ভটীয়াই বঙ্গদেশ পালেগৈ। এয়ে আমাৰ মানুহে কোৱা ‘মান-ভগন'। দবঙব<noinclude></noinclude> 8mdzufr5nb00n9y5fpl78g1wiacqhqg পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৮৫ 104 89407 243561 2026-03-29T00:43:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড ৮১ ৰজাই মানব অধীনত থাকিব বোলাত সেই ঠাইত বিশেষ অত্যাচাৰ নহল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ এই সময়ত গুৱাহাটীত আছিল; তেওঁ মানব আগমন-বাৰ্ত্তা পাই ভটীয়াই গল। গুৱাহ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড ৮১ ৰজাই মানব অধীনত থাকিব বোলাত সেই ঠাইত বিশেষ অত্যাচাৰ নহল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ এই সময়ত গুৱাহাটীত আছিল; তেওঁ মানব আগমন-বাৰ্ত্তা পাই ভটীয়াই গল। গুৱাহাটীত আমাৰ সেনাব লগত মানব এখন বণ হল; মানবিলাক তাতো জয়ী হল। সিহঁতে তাৰ মন্দিৰবোৰ লুটিবলৈ ধৰিলে। ইয়াব পাছত মানসেনাবোৰ আকৌ ভটীয়াবলৈ ধৰিলে। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ সেই সময়ত গোৱালপাৰাৰ বঙ্গালহাটত আছিল; তেওঁ তাৰপৰা কিছুমান সৈন্য দি হাদিবাচকীব কোঁঠ সুৰক্ষিত কৰালে। হাদিবাত এখন ডাঙৰ বণ হল। এই ৰণত আমাব সেনাবিলাকে বব সাহেৰে যুঁজ কৰিবলৈ ধৰিলে, কিন্তু শেষত ইয়াতো মানবেই জয় হল; আমাৰ সৈন্যবিলাক পলাই কমাব • পোতা পালেগৈ। হাদিবাৰ পশ্চিমে বৃটিচ ৰাজ্য জানি মান আৰু ভটীয়াই মহগড়ৰ ৰণ। আহোম ৰাজত্বৰ শেষ। ১৮২২ খৃঃ অঃ নগল। মান সেনাপতিয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাবে ঠাৰে ঠায়ে সেনা দুয়ো স্থাপন কৰি আৰু কিছুমান দেশীয় লোককে বিষয়া পাতি উজাই আহিল। এই সময়ত মান বজাই মিঙীমাহা বন্দুলা নামে এজন ডাঙৰ সেনাপতিৰ তলত আক এদল সেনা অসমলৈ পঠালে—মানব বল পূৰ্ব্বতকৈও বাঢ়িল। পুৰন্দৰ সিংহ আৰু কচিনাথ বঙ্গদেশলৈ পলাই যোৱাব কথা আগেয়ে কৈ অহা হৈছে। তেওঁলোকে গোৱালপাৰা<noinclude></noinclude> tb1tc93idquudmg4w91clgaa093g309 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৮৬ 104 89408 243562 2026-03-29T00:43:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অসম বুৰঞ্জী পাঠ ভোটান আদিবপৰা কিছুমান সৈন্য সংগ্ৰহ কৰি দেশ লবলৈ মন কৰিছিল। ইপিনে চন্দ্ৰকান্ত সিংহেও কিছুমান পঞ্জাবী, হিন্দুস্থানী আদি সৈন্য সংগ্ৰহ কৰিছিল; মুঠতে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অসম বুৰঞ্জী পাঠ ভোটান আদিবপৰা কিছুমান সৈন্য সংগ্ৰহ কৰি দেশ লবলৈ মন কৰিছিল। ইপিনে চন্দ্ৰকান্ত সিংহেও কিছুমান পঞ্জাবী, হিন্দুস্থানী আদি সৈন্য সংগ্ৰহ কৰিছিল; মুঠতে প্ৰায় দুহেজাৰ মান সৈন্য লগত লৈ চন্দ্ৰকান্ত সিংহ উজাই আহিল। বাটত যিবিলাক মান সেনা পালে, তেওঁ সকলোকে পৰাস্ত কৰিলে আৰু এইদৰে নগাওঁ পালেহি, মান সেনাপতিয়ে এই বাতৰি পাই বহুত সৈন্য লৈ চন্দ্ৰকান্ত সিংহক খেদি গল। দু‍ই পক্ষৰ ভিতৰত • মহগড় নামে ঠাইত যুদ্ধ হল। প্ৰথম অৱস্থাত আমাৰ ফালে জয় হৈছিল, কিন্তু শেষত বাকদ কম পৰাত আমাৰ সৈন্য হাবিল। মান সেনাপতি জয়ী হৈ আমাৰ সেনাক আকৌ পাছে পাছে খেদিবলৈ ধৰিলে। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ উজাই আহোঁতে ঠায়ে ঠায়ে কোঁঠ মাৰি সৈন্য বাখি আহিছিল; মান সেনাপতিয়ে সেইবোৰ দখল কৰিলে, আৰু দোষী নিদোষী নিবিচাৰি যাকে তাকে অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। এইদৰে পুনৰ মানে সম্পূৰ্ণৰূপে দেশ অধিকাৰ কৰিলে। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ ভটীয়াই গোৱালপাৰা পাইছিল; পাছত মানৰ শাসন ১৮২১–১৮২৪ থাকিবলৈ দিলে। মানৰ সৈতে পুনৰ মিত্ৰতা কৰিবৰ আশাবে অকলে উজাই আহিল। মান সেনাপতিয়ে তেওঁৰ সকলো দোষ ক্ষমা কৰি ৰংপুৰত ইমান দিনে মানে কৰ স্বৰূপে অসমীয়াৰপৰা কোনো * নগাৱঁৰ প্ৰায় পাচ মাইল পুব-দক্ষিণে।<noinclude></noinclude> loeccp9r7mj17s2eoyl97w5auyr1roy পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৮৭ 104 89409 243563 2026-03-29T00:43:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় খণ্ড ৮৩ কব লোৱা নাছিল; পাছত মিঙীমাহা বন্দুলাই সৈন্যৰ আৰু নিজৰ খৰচ বুলি মজলীয়া আৰু ওখ শ্ৰেণীৰ মানুহৰ পৰা টকাকৈ বৰঙণি আদায় কৰালে। ইয়াৰ পাচত তেওঁ দেশলৈ য..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় খণ্ড ৮৩ কব লোৱা নাছিল; পাছত মিঙীমাহা বন্দুলাই সৈন্যৰ আৰু নিজৰ খৰচ বুলি মজলীয়া আৰু ওখ শ্ৰেণীৰ মানুহৰ পৰা টকাকৈ বৰঙণি আদায় কৰালে। ইয়াৰ পাচত তেওঁ দেশলৈ যায়। মিঙীমাহা তিলোৱাৰ হাতত দেশ শাসনৰ ভাব পৰিল; কিন্তু অলপ দিনৰ পাছ, ই মান বজাই তেওঁক বদলাই মিঙীমাহা নন্দ নামে আন এজন সেনাপতিৰ হাতত ৰাজ্য শাসনৰ ভাৰ দিলে। তেওঁ পূৰ্ব্বৰ বিষয়াবিলাকক বিচাৰি আনি আকৌ সেই সেই পদত পাতিলে আৰু সিবিলাকৰ হতুৱাই দেশ চলাবলৈ ধৰিলে। প্ৰথমতে তেৱেঁই মানুহৰ ঘৰ মূৰি একোডাল খৰিকা টানি আনি গাৱঁৰ খাজানা লগায়। এই কবক লোকে এই সময়ত “খবিকা টনা” কৰ বুলিছিল। কামৰূপৰ ফালে পূৰ্ব্বৰ দৰে বৰুৱা, চৌধাৰী আদি পাতি সিবিলাকক দেশ শাসন কৰিবলৈ দিলে। কিন্তু কোনো ঠাইৰে শাসন-শৃঙ্খলা নালাগিল। মান আৰু দেশীয় বলীলোকৰ অত্যাচাৰত প্ৰজাব শান্তি নাইকীয়া হল। মানহঁতে অসম উপত্যকা অধিকাৰ কৰি কাছাৰ, জয়ন্তিয়া অধিকাৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰে; আৰু এই সময়ত তেওঁলোকে কাছাৰৰ ফালে আক্ৰমণ কৰি ইংৰাজক জোকাই লয়। অসমীয়াৰ বিলাই আগৰেপৰা ইংৰাজে শুনি আছিল, কিন্তু সিবিলাকে সহায় কৰা সেই সময়ত নীতি-বিৰুদ্ধ দেখি সহায় কৰিব পৰা নাছিল। এতিয়া মানে তেওঁলোককো আক্ৰমণ কৰা দেখি মানৰ বিৰুদ্ধে ইংৰাজে যুদ্ধ কৰিবলৈ সাজু হল।<noinclude></noinclude> f94ixhatvk3j79w17ugkjy29hib5cqy 243564 243563 2026-03-29T00:49:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|দ্বিতীয় খণ্ড|৮৩}} কব লোৱা নাছিল; পাছত '''মিঙীমাহা বন্দুলাই'''সৈন্যৰ আৰু নিজৰ খৰচ বুলি মজলীয়া আৰু ওখ শ্ৰেণীৰ মানুহৰ পৰা টকাকৈ বৰঙণি আদায় কৰালে। ইয়াৰ পাচত তেওঁ দেশলৈ যায়। {{Gap}}'''মিঙীমাহা তিলোৱাৰ''' হাতত দেশ শাসনৰ ভাৰ পৰিল; কিন্তু অলপ দিনৰ পাছ, ই মান বজাই তেওঁক বদলাই '''মিঙীমাহা নন্দ''' নামে আন এজন সেনাপতিৰ হাতত ৰাজ্য শাসনৰ ভাৰ দিলে। তেওঁ পূৰ্ব্বৰ বিষয়াবিলাকক বিচাৰি আনি আকৌ সেই সেই পদত পাতিলে আৰু সিবিলাকৰ হতুৱাই দেশ চলাবলৈ ধৰিলে। {{Gap}}প্ৰথমতে তেৱেঁই মানুহৰ ঘৰ মূৰি একোডাল খৰিকা টানি আনি গাৱঁৰ খাজানা লগায়। এই কৰক লোকে এই সময়ত “খবিকা টনা” কৰ বুলিছিল। কামৰূপৰ ফালে পূৰ্ব্বৰ দৰে বৰুৱা, চৌধাৰী আদি পাতি সিবিলাকক দেশ শাসন কৰিবলৈ দিলে। কিন্তু কোনো ঠাইৰে শাসন-শৃঙ্খলা নালাগিল। মান আৰু দেশীয় বলীলোকৰ অত্যাচাৰত প্ৰজাব শান্তি নাইকীয়া হল। {{gap}}মানহঁতে অসম উপত্যকা অধিকাৰ কৰি কাছাৰ, জয়ন্তিয়া অধিকাৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰে; আৰু এই সময়ত তেওঁলোকে কাছাৰৰ ফালে আক্ৰমণ কৰি ইংৰাজক জোকাই লয়। অসমীয়াৰ বিলাই আগৰেপৰা ইংৰাজে শুনি আছিল, কিন্তু সিবিলাকে সহায় কৰা সেই সময়ত নীতি-বিৰুদ্ধ দেখি সহায় কৰিব পৰা নাছিল। এতিয়া মানে তেওঁলোককো আক্ৰমণ কৰা দেখি মানৰ বিৰুদ্ধে ইংৰাজে যুদ্ধ কৰিবলৈ সাজু হল। {{rule|4em}}<noinclude></noinclude> nu3c00aiwil3yaeb6gy93u3ty7ydctq 243565 243564 2026-03-29T00:50:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৮৩}} কব লোৱা নাছিল; পাছত '''মিঙীমাহা বন্দুলাই'''সৈন্যৰ আৰু নিজৰ খৰচ বুলি মজলীয়া আৰু ওখ শ্ৰেণীৰ মানুহৰ পৰা টকাকৈ বৰঙণি আদায় কৰালে। ইয়াৰ পাচত তেওঁ দেশলৈ যায়। {{Gap}}'''মিঙীমাহা তিলোৱাৰ''' হাতত দেশ শাসনৰ ভাৰ পৰিল; কিন্তু অলপ দিনৰ পাছ, ই মান বজাই তেওঁক বদলাই '''মিঙীমাহা নন্দ''' নামে আন এজন সেনাপতিৰ হাতত ৰাজ্য শাসনৰ ভাৰ দিলে। তেওঁ পূৰ্ব্বৰ বিষয়াবিলাকক বিচাৰি আনি আকৌ সেই সেই পদত পাতিলে আৰু সিবিলাকৰ হতুৱাই দেশ চলাবলৈ ধৰিলে। {{Gap}}প্ৰথমতে তেৱেঁই মানুহৰ ঘৰ মূৰি একোডাল খৰিকা টানি আনি গাৱঁৰ খাজানা লগায়। এই কৰক লোকে এই সময়ত “খবিকা টনা” কৰ বুলিছিল। কামৰূপৰ ফালে পূৰ্ব্বৰ দৰে বৰুৱা, চৌধাৰী আদি পাতি সিবিলাকক দেশ শাসন কৰিবলৈ দিলে। কিন্তু কোনো ঠাইৰে শাসন-শৃঙ্খলা নালাগিল। মান আৰু দেশীয় বলীলোকৰ অত্যাচাৰত প্ৰজাৰ শান্তি নাইকীয়া হল। {{gap}}মানহঁতে অসম উপত্যকা অধিকাৰ কৰি কাছাৰ, জয়ন্তিয়া অধিকাৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰে; আৰু এই সময়ত তেওঁলোকে কাছাৰৰ ফালে আক্ৰমণ কৰি ইংৰাজক জোকাই লয়। অসমীয়াৰ বিলাই আগৰেপৰা ইংৰাজে শুনি আছিল, কিন্তু সিবিলাকে সহায় কৰা সেই সময়ত নীতি-বিৰুদ্ধ দেখি সহায় কৰিব পৰা নাছিল। এতিয়া মানে তেওঁলোককো আক্ৰমণ কৰা দেখি মানৰ বিৰুদ্ধে ইংৰাজে যুদ্ধ কৰিবলৈ সাজু হল। {{rule|4em}}<noinclude></noinclude> oicqamzqqnfitqs4alppf96ozf0rrlp পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৮৮ 104 89410 243566 2026-03-29T00:51:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তৃতীয় খণ্ড ইংৰাজৰ অসম অধিকাৰ (১) মানে ইংবাজ ৰাজ্যত হাত দিয়াত, গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলে উত্তৰ বঙ্গৰ শাসন কাৰ্য্যত থকা স্কট চাহাবক অসমৰপৰা মানক খেদি দিবলৈ আজ্ঞা দিলে। স্কট..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243566 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তৃতীয় খণ্ড ইংৰাজৰ অসম অধিকাৰ (১) মানে ইংবাজ ৰাজ্যত হাত দিয়াত, গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলে উত্তৰ বঙ্গৰ শাসন কাৰ্য্যত থকা স্কট চাহাবক অসমৰপৰা মানক খেদি দিবলৈ আজ্ঞা দিলে। স্কট চাহাবৰ আদেশ স্কট আৰু মেক- ফাচন : ৮২৪ খৃঃ অঃ পায়েই তেওঁ নিজে এদল সৈন্য লৈ কাছাৰত থকা মানৰ বিপক্ষে ৰাওনা হল; আৰু মেকফাচন নামে সেনাপতিক বহুত সৈন্য দি ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে উজাই পঠালে। এই দুজন চাহাব যি পোনে গল সেই পোনেই দেশ অধিকাৰ হল। মানবিলাক পলাবলৈ ধৰিলে। স্কট চাহাব কাছাবেদি ঘূৰি আহি নগাওঁ পালে, আৰু মেকফাচন চাহাবে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰি তাত ৰলহি। মানবিলাক হাৰি উজাবলৈ ধৰিলে। উজনিতো ইংৰাজৰ জয় হল। ইংৰাজৰ জয় হোৱা দেখি আমাৰ মানুহে ইংৰাজক সহায় কৰিবলৈ ধবিলে, আনফালে মানে দেশীয় লোকৰ ওপৰত পূৰ্ব্বতকৈ বেচি অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। ইংৰাজ সৈন্যবিলাক উজাই আহি যোৰহাট পালে, মানবিলাক যোৰহাট এৰি ৰংপুৰৰ ফালে গল। সেনাপতি গৈ গৌৰীসাগৰৰ ওচৰত ছাউনী (১৮২৫ খৃঃ অঃ)'। ইংৰাজ কৰিলে<noinclude></noinclude> j2jdp64gy7qkedor1a4sg81hmqq56dr পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৯০ 104 89411 243567 2026-03-29T00:53:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "g অসম-বুৰঞ্জী পাঠ মান সেনাই ইংৰাজ সেনাপতি কৰ্ণেল বিচাক হাটবৰ হাটবৰৰ ৰণ, যানৰ মৰ কামোৰ খৃঃ ১৮৮৫ নামে ঠাইত শেষ আক্ৰমণ কৰে; তাতো মান পৰাস্ত হৈ ৰংপুৰ পালেগৈ। ইংৰাজে ৰং পু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>g অসম-বুৰঞ্জী পাঠ মান সেনাই ইংৰাজ সেনাপতি কৰ্ণেল বিচাক হাটবৰ হাটবৰৰ ৰণ, যানৰ মৰ কামোৰ খৃঃ ১৮৮৫ নামে ঠাইত শেষ আক্ৰমণ কৰে; তাতো মান পৰাস্ত হৈ ৰংপুৰ পালেগৈ। ইংৰাজে ৰং পুৰো আক্ৰমণ কবিলে৷ ইয়তো মান সম্পূৰ্ণৰূপে হাবি পলাবলৈ ধৰিলে। ইহঁতে পলাই যাওঁতে প্ৰায় ত্ৰিশ হাজাৰমান অসমীয়া মানুহ ধৰি লৈ গল। ইংৰাজ সেনাপতিয়ে ইয়াৰ খবৰ পাই খেদি সিহঁতৰপৰা বহুত মানুহ কাঢ়ি আনিলে, তথাপি চাৰি পাঁচ হাজাব মুনিহ, তিৰোতা সিহঁতে লগত বন্দী কৰি নিলে। ইয়াৰ পাছত ব্ৰহ্ম ৰজাই তেওঁৰ দেশৰ ইয়ান্দাবু নামে নগৰত ইংৰাজৰ লগত সন্ধি কৰে। এই সন্ধিমতে ইংৰাজে আৰাকান, মাৰ্টাবান, টেনাচেৰিম আৰু অসম ব্ৰহ্ম ৰজাৰপৰা পায় (১৮২৬ খৃঃ অঃ)। অসমৰ বন্দোৱন্ত (২) মণিপুৰত গম্ভীৰ সিংহ ৰজা হল। জয়ন্তিয়া পাহাৰ আৰু জয়ন্তিয়া পৰগণাত আগৰ ৰজা ৰাম- সিংহই থাকিল। কাছাৰৰ আগৰ ৰজা গোবিন্দচন্দ্ৰক কাছাৰত ৰজা পাতিলে। ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বুঢ়ী- দিহিং নদীৰ মাজৰ ঠাইখিনিত বব-সেনাপতি উপাধিৰ এজনৰ তলত মটকবিলাক আছিল; ইংৰাজে তেওঁকেই খাজনাৰ বন্দোৱস্ত কৰি সেই খণ্ড ঠাই দিলে। ১৭৯৪ খৃঃ অব্দত খামতিবিলাকে শদিয়া জয় কৰিছিল, সেই কাৰণে ইংবাজেও তেওঁলোককেই সেই ঠাই দিলে আৰু<noinclude></noinclude> cjjj4ncdtz5u2x728uw7icpdy4vjfun পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৮৪ 104 89412 243569 2026-03-29T01:59:45Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত।|৭৯}}</noinclude>{{Playscript|gap=6|জয়নাথ।—|(মোকৰ্দ্দমাৰ ‘ৰায়’ বুজাই দিয়ে ) চম্পকধৰ বৰুৱা, আদালতে মাল চুৰ কৰা অপৰাধৰ বাবে তোমাৰ ওপৰত দুবছৰ সশ্ৰম কাৰাদণ্ডৰ হুকুম দিছে।}} {{Playscript|gap=8|১ম কনিষ্টবল।—|(চম্পকৰ ওচৰ চাপে।)}} {{Playscript|gap=8|২য় কনিষ্টবল।—|(চম্পকক গতিয়াই) আভি চল।}} {{Playscript|gap=8|১ম আৰু ২য়।—|(দুয়ো চাহাবক চেলাম দি গতিয়াই-ভুকুৱাই চম্পকক জেললৈ লৈ যায়।)}} {{Playscript|gap=6|বিড্‌চন।—|(কৃষ্ণৰাম আৰু গঙ্গাৰামলৈ চাই) আচ্ছা, এথিয়া থোমালোক যাব ফাৰে। থাক্ মই দুবছৰ ফাটেক দিছোঁ।}} {{Playscript|gap=12|গঙ্গাৰাম আৰু কৃষ্ণৰাম।—|(চেলাম দি প্ৰস্থান।)}} {{Right|[ সকলোৰে প্ৰস্থান। ]}} {{Rule|6em}} {{center|{{X-larger|'''পঞ্চম দৃশ্য।'''}}}} {{center|{{larger|জেইলৰ ভিতৰ}}}} {{center|(নিজ-কোঠালীত চম্পক বহি থাকে।)}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|( অকলে অকলে ) উস্‌, মই কি কাম কৰিলোঁ! মোৰ এই মহাপাপৰ প্ৰায়শ্চিত্ত অলপো নহল। ইয়াতকৈও কঠোৰ যন্ত্ৰণা দিয়া হলে মোৰ অপ প্ৰায়শ্চিত্ত হলহেঁতেন! একেটা বোপাইৰে তিনিও ভাই-ককাই, প্ৰভেদ মাত্ৰ—সিহঁত মাহী আইৰ পুতেক; তেও সিহঁত মোৰ ভাই। সিহঁতক ভাল বুদ্ধি দি ভাল পথে চলাওঁ}}<noinclude></noinclude> kg6jb0gmye0ks520lf5u6jhtvjt0gr1 পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৮৫ 104 89413 243570 2026-03-29T02:23:05Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243570 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৮০|পৰাচিত।|}}</noinclude>{{Playscript|gap=6||ছাৰি মই দেউতা ঢুকাবৰেপৰা সিহঁতক হিংসা কৰিলোঁ; মাহীক আনৰ লগত বদনাম দিলোঁ; ভাইহঁতক দেশ এৰুৱালোঁ! সিহঁতে ইমান কষ্টেৰে অৰ্জ্জা সম্পত্তি খাবলৈ বুঢ়াকালত মন কৰিলোঁ! হায় হায়! মোৰ গতি আৰু কি হব? ‘চকুৰ আগত নৰকৰ ভীষণ প্ৰতিমূৰ্ত্তি মুহূৰ্ত্তে মুহূৰ্ত্তে দেখিছোঁ! কি যন্ত্ৰণা!—কি অত্যাচাৰ! (কঁপি কঁপি) উস্ কি ভীষণ! কি ভীষণ!! মোক নৰকলৈ নিবলৈ আহিছে। কি ভয়ঙ্কৰ যমদূত মোৰ আগত থিয় হৈ আছে!–কৃষ্ণৰাম গঙ্গাৰাম!—ভাইহঁত! আহা, আহা, মোক ৰাখাঁহি; বেগতে আহাঁ। (পতন আৰু মূৰ্চ্ছা।)}} {{center|(অলপ বেলিৰ পিচত ওৱাৰ্দ্দাৰৰ প্ৰবেশ।)}} {{Playscript|gap=6|ওৱাৰ্দ্দাৰ।—|কি! ইয়াৰ কি হল? চম্পক, চম্পক! অ’ নমতাই হল দেখোন! (অলপ পানী আনি মূৰত দিয়ে।)}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|(মূৰ দাঙ্গি) ভাই গঙ্গাৰাম! মোক ক্ষমা কৰাঁ, মোক ৰক্ষা কৰাঁ।}} {{Playscript|gap=6|ওৱাৰ্দ্দাৰ।—|হেৰ তোৰ কি হল অ’?}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|ভাই গঙ্গাৰাম! মোক যমদূতৰ হাতৰপৰা ৰক্ষা কৰাঁ। সৌৱা সৌৱা, জৰী লৈ বান্ধিবলৈ আহিছে!}} {{Playscript|gap=6|ওৱাৰ্দ্দাৰ।—|সৰ্ব্বনাশ! ই পগলা হল। বেগতে ডাক্তৰ আৰু জেইলৰ বাবুক খবৰ দিওঁগৈ, নহলে আমাৰ ফালেও পতং।}} {{Right|[ওৱাৰ্দ্দাৰৰ প্ৰস্থান।]}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|কি জ্বালা! কি যন্ত্ৰণা! মোৰ কি গতি হব? মোক}}<noinclude></noinclude> pfzdgi9880y0zxv1mpb42w63xcipzhk পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৮৮ 104 89414 243571 2026-03-29T02:47:11Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত।|৮৩}}</noinclude>{{Playscript|gap=6||কথাতে, বেজাৰ নিদিবি। ম‍ই আৰু নিজীওঁ। এয়ে মোৰ অন্তিম সময়।—ভাইহঁত, মোৰ ওপৰত ক্ৰোধ নেৰাখিবা; ক্ষমা কৰাঁ।}} {{Playscript|gap=6|গঙ্গা।—| ককাইদেউ, কিয় আপুনি এনেবোৰ কথা কয়? আপোনাক ঈশ্বৰে ভাল কৰক; একো ভয় নাই; আপুনি বেগতে ভাল হব।}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|বোপা, সেইটো আশা নকৰিবা। মোক সকলোৱে ক্ষমা কৰাঁ, সেয়ে হলেই মোব যথেষ্ট, আৰু নৰকৰ হাতো সাৰিব পাৰিম। উস্! আৰু মাতিব নোৱাৰোঁ। পানী এটোপা দিয়াঁ। (গঙ্গাৰামে পানী দিয়ে।) উস্‌, ৰাম ৰাম! উস্‌, ৰাম ৰাম! ৰাম—ৰা—ম—ৰা—।}} {{Playscript|gap=6|পুনাৰাম।—|দেউতা, কি কৰিলে? দেউতা, কি কৰিলে?(ভৰিত ধৰি) দেউতা, দেউতা!—হায়, আজি মই দেউতাক হাতত হেৰুৱালোঁ! বিধতাই মোৰ কপালত ইয়াকে লিখিছিলে! (কান্দে।)}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|পুনা—! উস্‌, ৰাম—ৰা—ম—ৰা—।}} {{Block right|{{center|<poem>(মৃত্যু।) (কম্পাউণ্ডাৰৰ বাহিৰে সকলোৱে কান্দে।</poem>}}}} {{Playscript|gap=6|ডাক্তৰ।—|(লৰি আহি পৰীক্ষা কৰি চাই) অকস্মাৎ মৃত্যু হল যেতিয়া ভাল মৃত্যু হে বুলিব লাগে। আঃ, আপোনালোকে কেলেই মিছাতে ইমান কান্দি-কাটি গোলমাল কৰিছে? যাওক, গুচি যাওক, মিছামিছিকৈ গোলমাল নকৰিব; জেলখানাৰ ভিতৰত গোলমাল কৰিবলৈ মানা।}}<noinclude></noinclude> cy7zodireax69vo6zysafjubd40i13b 243572 243571 2026-03-29T02:47:29Z JyotiPN 1603 243572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত।|৮৩}}</noinclude>{{Playscript|gap=6||কথাতে, বেজাৰ নিদিবি। ম‍ই আৰু নিজীওঁ। এয়ে মোৰ অন্তিম সময়।—ভাইহঁত, মোৰ ওপৰত ক্ৰোধ নেৰাখিবা; ক্ষমা কৰাঁ।}} {{Playscript|gap=6|গঙ্গা।—| ককাইদেউ, কিয় আপুনি এনেবোৰ কথা কয়? আপোনাক ঈশ্বৰে ভাল কৰক; একো ভয় নাই; আপুনি বেগতে ভাল হব।}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|বোপা, সেইটো আশা নকৰিবা। মোক সকলোৱে ক্ষমা কৰাঁ, সেয়ে হলেই মোব যথেষ্ট, আৰু নৰকৰ হাতো সাৰিব পাৰিম। উস্! আৰু মাতিব নোৱাৰোঁ। পানী এটোপা দিয়াঁ। (গঙ্গাৰামে পানী দিয়ে।) উস্‌, ৰাম ৰাম! উস্‌, ৰাম ৰাম! ৰাম—ৰা—ম—ৰা—।}} {{Playscript|gap=6|পুনাৰাম।—|দেউতা, কি কৰিলে? দেউতা, কি কৰিলে?(ভৰিত ধৰি) দেউতা, দেউতা!—হায়, আজি মই দেউতাক হাতত হেৰুৱালোঁ! বিধতাই মোৰ কপালত ইয়াকে লিখিছিলে! (কান্দে।)}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|পুনা—! উস্‌, ৰাম—ৰা—ম—ৰা—।}} {{Block right|{{center|<poem>(মৃত্যু।) (কম্পাউণ্ডাৰৰ বাহিৰে সকলোৱে কান্দে।)</poem>}}}} {{Playscript|gap=6|ডাক্তৰ।—|(লৰি আহি পৰীক্ষা কৰি চাই) অকস্মাৎ মৃত্যু হল যেতিয়া ভাল মৃত্যু হে বুলিব লাগে। আঃ, আপোনালোকে কেলেই মিছাতে ইমান কান্দি-কাটি গোলমাল কৰিছে? যাওক, গুচি যাওক, মিছামিছিকৈ গোলমাল নকৰিব; জেলখানাৰ ভিতৰত গোলমাল কৰিবলৈ মানা।}}<noinclude></noinclude> dkls8aw8q7zekgroqpcbfqqj4bvx0mc পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৮৭ 104 89415 243573 2026-03-29T02:55:30Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''ষষ্ঠ দৃশ্য।'''}}}} {{Custom rule|sp|20|c|6|str|10|c|6|sp|20}} {{center|{{larger|অস্পিতালৰ কোঠা।}}}} {{center|<poem>(চম্পকক বান্ধি থয়। ওচৰত কম্পাউণ্ডাৰ, কৃষ্ণৰাম, গঙ্গাৰাম আৰু পুনাৰাম থাকে।)</poem>}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|এটা সাধু কথা কওঁ; ৰাইজহঁত শুনিবাহঁক। পুনাৰামক দদায়েকে মাৰিলে। সি আহি মোৰ আগত গোচৰ দিলেহি। মোৰ উঠিল খং। আমাৰ ঘৰৰ ঘৈণী, মই আৰু আমাৰ বংশধৰ বৰপুত্ৰ তিনিও গোটখাই ভাইহঁতৰ বস্তুখিনি দিহা লগালোঁ। ধৰা পৰি খুব সুখেৰে ফাটকত ডাইল-ভাত খাইছোঁ; যমদূতে মোক নিবলৈ আহিছে। চোৱাঁ, চোৱাঁ, সৌৱা সৌৱা, ধৰিলে! গঙ্গাৰাম, ভাই! ক’ত আছা? ধৰা ধৰাঁ। ৰক্ষা কৰা। ৰ—ক্ষা—ক— (ঢলি যায়।)}} {{Playscript|gap=6|গঙ্গাৰাম।—|(কম্পাউণ্ডাৰৰ প্ৰতি) সৰ্ব্বনাশ, সৰ্ব্বনাশ! বান্ধ মোকোলাই দিয়াঁ! (চম্পকক ধৰি আটাইকেইজনে বান্ধ মোকোলাই দিয়ে।) ককাইদেউ, ককাইদেউ!}} {{Playscript|gap=6|চম্পক।—|(ক্ষীণস্বৰে) ভাই, তোমালোক মোৰ ভাই হোৱা; তোমালোকক ম‍ই বহুত হিংসা কৰিলোঁ; মোক ক্ষমা কৰাঁ। (পুনাৰামলৈ চাই) পুনাৰাম, তই দদায়েৰহঁতক সন্তোষ দি ক্ষমা ভিক্ষা কৰ। মোৰ অবিহনে দদায়েৰহঁতকে তোৰ পিতৃ-জ্ঞান কৰিবি। মাৰক কোনো}}<noinclude></noinclude> m6b7kywke4mcrsv45lmfof4wslew7iw পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৮৯ 104 89416 243574 2026-03-29T03:04:50Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৮৪|পৰাচিত।|}}</noinclude>{{Playscript|gap=6|গঙ্গাৰাম।—|(কন্দনা-মুৱা হৈ) নহয় ডাক্তৰ বাবু, আমি মৃতদেহ নিব লাগিব আৰু শাস্ত্ৰমতে শৱ-সৎকাৰ কৰিব লাগিব।}} {{Playscript|gap=6|ডাক্তৰ।—|বাৰু, মই সেই বিষয়ে অলপতে কমহি। কি জানি ‘পোষ্ট্‌ মৰ্টম’ (post-mortem ) কৰিব লাগিব।}} {{Right|(প্ৰস্থান।)}} {{Playscript|gap=6|পুনাৰাম।—|(ইনাই বিনাই) দেউতা, তোমাৰ মৃত্যুৰ কাৰণ মই। মই পিতৃবধী; মোৰ নবকতো ঠাই নাই। (কান্দে।)}} {{Right|(আউলী-বাউলী হৈ প্ৰভাৱতীৰ প্ৰবেশ।)}} {{Playscript|gap=6|প্ৰভাৱতী।—|(কান্দি কান্দি) ঔ, মোৰ ভৈয়াইক মই হাততে হেৰুৱালোঁ!—পুনাৰাম, ভাল খালি! ভাল খালি! ভাল বুদ্ধি দি বাপেৰক বধ কৰিলি!!}} {{Playscript|gap=6|গঙ্গা।—|(বৌৱেকক ধৰি) বৌ, তুমি-আমি কি কৰিম! ককাইদেউৰ আয়ুস ইমানতে অন্ত। তুমি-আমি কি কৰিব পাৰোঁ? কেৱলমাত্ৰ কাৰণ হলোঁ। হায়, হায়, ককাইদেউক আৰু ইজন্মলৈ হেৰুৱালোঁ!}} {{Playscript|gap=6|প্ৰভা।―| (কান্দি কান্দি চম্পকৰ ভৰিত পৰি) মোকনো কাক গতাই গলা? আজিৰপৰা মোৰনো সুখ-দুখ কোনে বুজিব? পুনাৰামক কোনে মৰম কৰিব? মইনো আজিৰপৰা কাক মাতিম—কণা বিধতা! মোৰ কপালত ইয়াকে লিখি থৈছিলি?}} {{Playscript|gap=6|কৃষ্ণৰাম।—|(কান্দি কান্দি) বৌ, বেজাৰ নকৰিব।ককাইদেউ মৰিছে, আমি আছোঁ নহয়। আমি থকাত আপোনাক দুখত পৰিবলৈ নিদিওঁ। আমালৈ মনত ক্ৰোধ নেৰাখিব}}<noinclude></noinclude> 6r9li75kv7vwrxoep5wx0id0oa9kjnz পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৯০ 104 89417 243575 2026-03-29T03:12:16Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||পৰাচিত।|৮৫}}</noinclude>{{Playscript|gap=6||পুনাৰামকো আমি নিজৰ পো যেন দেখিম। মিছাতে কান্দি নেথাকিব।}} {{Playscript|gap=6|প্ৰভা।―|বোপা, মোৰ মনে প্ৰবোধ নেমানে। আজি মোৰ হিয়া ভাগিল, কপাল ফুটিল। মই জীৱন্ততে মৰা।—হায় হায়! লোকৰ অনিষ্ট কৰিবলৈ যাওঁতে মোৰ আজি মহামূল্য সম্পত্তি—পতি ৰত্ন—হেৰুৱালোঁ! পাপৰ {{larger|'''পৰাচিত'''}} এয়ে!}} {{center|গান।}} {{Block center/s}} <poem>প্ৰাণে নসয় যে ব্যথা,— ::::::মিছা ই জীৱন মোৰ সুখ মোৰ হল দূৰ, ::::::আবৰিছে শোকে ঘোৰ। কোনেনো চেনেহ কৰি মাতিব হাঁহি সাদৰি? কোনে আৰু মিঠা মাতে ::::::পৰাণ কৰিব জুৰ?</poem> {{Rule|6em}} {{center|সামৰণি পট পতন।}}<noinclude></noinclude> i68qzfsbhpn7bu4rpm75uhbek9ntga9 পৰাচিত (সামাজিক নাটক) 0 89418 243576 2026-03-29T03:27:06Z JyotiPN 1603 "{{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পাতনি|পাতনি]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" include=1/> {{page break|l..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243576 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পাতনি|পাতনি]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" include=1/> {{page break|label=}} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" include=4/> {{page break|label=}} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" from=5 to=6/> {{page break|label=}} {{Auxiliary Table of Contents|width=300px| * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল ভাৱৰীয়াসকল]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ষষ্ঠ অঙ্ক|ষষ্ঠ অঙ্ক]] }} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্তৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:নাটক]] 8h9tmz4w64qwb65vejere5td8cd6gtb 243577 243576 2026-03-29T03:27:44Z JyotiPN 1603 243577 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পাতনি|পাতনি]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" include=1/> {{page break|label=}} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" include=4/> {{page break|label=}} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" from=5 to=6/> {{page break|label=}} {{Auxiliary Table of Contents|width=300px| * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ষষ্ঠ অঙ্ক|ষষ্ঠ অঙ্ক]] }} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্তৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:নাটক]] 850r1aqz6tmxdyp4yjo5e7aimr71udl 243578 243577 2026-03-29T03:29:02Z JyotiPN 1603 243578 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = | next = * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" include=1/> {{page break|label=}} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" include=4/> {{page break|label=}} {{Auxiliary Table of Contents|width=300px| * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ষষ্ঠ অঙ্ক|ষষ্ঠ অঙ্ক]] }} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্তৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:নাটক]] m9tdjvonm3vv3lxed852v42hvcrwhbq 243579 243578 2026-03-29T03:32:22Z JyotiPN 1603 243579 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" include=1/> {{page break|label=}} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" include=4/> {{page break|label=}} {{Auxiliary Table of Contents|width=300px| * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ষষ্ঠ অঙ্ক|ষষ্ঠ অঙ্ক]] }} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্তৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:নাটক]] l10dsnu3im2zobfgn9mfpluoy8ii0sa 243587 243579 2026-03-29T03:55:16Z JyotiPN 1603 243587 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" include=1/> {{page break|label=}} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" include=4/> {{page break|label=}} {{Auxiliary Table of Contents|width=300px| * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] * [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] }} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্তৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:নাটক]] nj66837x5rb0zchzrwmjaq1x4we9rrt পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক 0 89419 243580 2026-03-29T03:35:34Z JyotiPN 1603 "{{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] | next = পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243580 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল|ভাৱৰীয়াসকল]] | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" from=7 to=15/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:নাটক]] 503nx3jxo0hx0h55gap51rjbuzv4q22 পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক 0 89420 243581 2026-03-29T03:40:20Z JyotiPN 1603 "{{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] | next = পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243581 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" from=16 to=32/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:নাটক]] bhxm8g94s53d0sgcfal8y38zrf4lmke পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক 0 89421 243582 2026-03-29T03:42:53Z JyotiPN 1603 "{{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] | next = পৰাচিত (সামাজিক না..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243582 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" from=33 to=51/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:নাটক]] n23g8ttd7wvzfsj0jy6v6p7klvm8yvj পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক 0 89422 243585 2026-03-29T03:51:33Z JyotiPN 1603 "{{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] | next = পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পঞ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243585 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" from=52 to=70/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:নাটক]] cg4kfyp98nuzbr2aflxxy0runs80yjv পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/পঞ্চম অঙ্ক 0 89423 243586 2026-03-29T03:54:50Z JyotiPN 1603 "{{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] | next = | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243586 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] | next = | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" from=71 to=90/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:নাটক]] brikwgukxvm4412takwu0do7z2scr2y পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৫ 104 89424 243592 2026-03-29T04:16:25Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|২৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ধৰণীৰ এই সেউজীয়া কোলা ::::ইয়াতে জনম লভিলোঁ মই কিয়বা আহিলোঁ কিহৰ সোঁতত ::::কি কাম ইয়াত সাধিম অ’ই । এই কোলা খনি উদঙাই পুনু ::::কাৰনো উদ্দেশে উধাও হই মৰুৰ মাজৰ বতাহৰ দৰে ::::কোন অসীমত মিলিম গ‍'ই ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ibrmz2fbt0xiz8gpbrv4q204nyxvqlk পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৬ 104 89425 243593 2026-03-29T04:18:24Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৩০}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ইয়াৰ আগেয়ে ক’ত বা আছিলোঁ ::::কাকনো সুধিম কথাটি মোৰ ? ইয়াৰ পাচত কোন দেশলৈ— ::::নোৱাৰোঁ বুজিৰ ৰহস্য ঘোৰ ? চাল৷ তেন্তে সখা জীৱনৰ সুধা ::::চিন্তা ভাৱনা দূৰতে থক ধৰিব নোৱৰা নিয়তিৰ লীল৷ ::::পিয়ল৷ ভৰাই পাহৰা যক</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> j295b83hhvqhku9bvr890jpa0gulany পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৭ 104 89426 243594 2026-03-29T04:23:51Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৩১}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সেই দিনা উঠি কল্পন৷ ৰথত ::::এৰি নৰলোক সৰগ পাই সপ্তর্ষি মণ্ডল দেৱৰ আসন ::::আৰু কত কি'য়ে ফুৰিলোঁ চাই। আহোঁতে বাটত সংশয় ছেদ ::::কতনে৷ নিজেই কৰিলোঁ মই জীৱন মৰণ অদৃষ্টৰ গাঁথি ::::নোৱাৰিলোঁ মাথোঁ মেলিব হায়।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 66xi43outemov5fa9jhc41st6naz1ub পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/৫৯ 104 89427 243595 2026-03-29T04:31:10Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৫৩}}</noinclude><poem>:::Expected attack on Tezpur. :::The new Steamer. :::ভুতলৈ ভই কৰা মিচা। :::আমেৰিকা দেসৰ প্ৰেচিডেন্ট লোক। :::ইশ্বৰে সৈতে মানুহৰ সম্বন্ধ। :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি, ৩ আধ্যা। :::খ্ৰিষ্টিয়ান মণ্ডলিৰ বিবৰন, ৩ আধ্যা। :::মহম্মদৰ জিৱন চৰিত্ৰ, ৩ আধ্যা। :::আমেৰিকাৰ দখিন খণ্ডৰ বিবৰণ। :::মহম্মদৰ ধৰম বৰ্হাৰ বাত্ৰা। :::মেই, অৰ্থাত জেঠৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআৰ ৰচিত। ১২ বচৰ। নম্বৰ ৫। মেই, ১৮৫৭। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::খ্ৰিষ্টিয়ান মণ্ডলিৰ বিবৰন, ৪ আধ্যা। :::INUNDATION IN INDIA: TREE OF REFUGE. :::মহমদৰ জিৱন চৰিত্ৰ, ৪ আধ্যা। :::পুৰুসে তিৰোতাক জি ৰুপে সমাদৰ কৰিব লাগে। :::চিত্তবিলাসিনি পুথি। :::বঙ্গাল দেশৰ বুৰঞ্জি, ৪ আধ্যা। :::বিধৱা বিবাহ। :::আমেৰিকাৰ দখিন খণ্ডৰ বিবৰন। :::মাউৰ নিবাৰনৰ উপাই। :::লুথৰৰ জিৱন চৰিত্ৰ, ১ আধ্যা :::জুন, অৰ্থাত আহাৰৰ পঞ্জিকা :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১২ বচৰ। নম্বৰ ৬। জুন, ১৮৫৭। :::জুলাই, অৰ্থাত সাওনৰ পঞ্জিকা।</poem><noinclude></noinclude> 5pjz2l532b9kj7klimv3egiqxqf0hmg পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/৬০ 104 89428 243596 2026-03-29T04:36:26Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৫৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude><poem>:::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::For the Orunodoi Subscribers. :::বানাৰচ আৰু আগ্ৰা দেশৰ কথা। :::লণ্ডন নগৰৰ বিবৰন। :::খ্ৰিষ্টিয়ান মণ্ডলিৰ বিবৰন, ৫ আধ্যা। :::দখিন আমেৰিকা খণ্ডৰ বিবৰন। :::প্ৰিথিবিৰ জোখৰ বিবৰন। :::সৰু চিমুএল। :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি, ৫ আধ্যা। :::আচৰিত গচ। :::মহমদৰ জিৱন চৰিত্ৰ, ৫ আধ্যা। :::লুথৰৰ জিৱন চৰিত্ৰ, ১ আধ্যা। :::Catalogue of Books. :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১২ বচৰ। নম্বৰ ৭। জুলাই, ১৮৫৭। :::আফ্ৰিকা খণ্ডৰ মাজত থকা দেসবোৰৰ কথা। :::লুথৰৰ জিৱন চৰিত্ৰ, ২ আধ্যা। :::ঘোষা পুথি চপা হোআৰ বিগ্যাপন। :::উত্তম ভাৰ্জা। :::মহমদৰ জিৱন চৰিত্ৰ, ৬ আধ্যা। :::লণ্ডন নগৰৰ থেইম্চ নদিৰ সিলৰ সাঁকোৰ কথা। :::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::To Correspondents. :::আগষ্ট, অৰ্থাত ভাদৰ পঞ্জিকা। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১২ বচৰ। নম্বৰ ৮। আগষ্ট ১৮৫৭। :::চেপ্তেম্বৰ, অৰ্থাৎ আহিনৰ পঞ্জিকা।</poem><noinclude></noinclude> qi5oobgvmhdwdj531q6vemag7d4wtoj পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/৬১ 104 89429 243597 2026-03-29T04:41:35Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৫৫}}</noinclude><poem>:::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::সাধু কথা। :::লণ্ডন চহৰৰ সাঁকোৰ কথা। :::বিধৱা বিবাহ। :::গৌৰমা নামে ৰাজ কুমাৰিৰ বিবৰন। :::তিনটা ঘোৰাৰ পৰিখা :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি, ৬ আধ্যা। :::খ্ৰিষ্টিয়ান মণ্ডলিৰ বিবৰন, ৬ আধ্যা। :::আফ্ৰিকা খণ্ডৰ মাজত থকা দেসবোৰৰ কথা, সেস ভাগ। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১২ বচৰ। নম্বৰ ৯। চেপ্তেম্বৰ ১৮৫৭। :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি, ৭ আধ্যা। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::ধৰমৰ উচাহৰ কথা। :::সোকৰ ঔসধ। :::পাৰ্চি দেসৰ বৰ কটকি। :::লুথৰৰ জিৱন চৰিত্ৰ, ৩ আধ্যা। ::::::সিংহ আৰু সহাৰ কথা। :::য়িচয়া ভবিস্যত বক্তাৰ পুথি, ১ আধ্যা :::পুৰাব্ৰিত। :::খ্ৰিষ্টিয়ান মণ্ডলিৰ বিবৰন, ৭ আধ্যা। :::মহমদৰ জিৱন চৰিত্ৰ, ৭ আধ্যা। :::আচাম দেশ হিতৈষিনি সভাৰ ৰচনা কৰা। দেসাচাৰৰ বিসই। :::::::::ইস্কুলৰ কিতাপবিলাক। ১২ বচৰ। নম্বৰ ১০। অক্তোবৰ ১৮৫৭। :::নবেম্বৰ, অৰ্থাৎ আঘোনৰ পঞ্জিকা। :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি, ৮ আধ্যা। </poem><noinclude></noinclude> 3ign9ktxlag8ds02bdkaff19dzfpwdi 243598 243597 2026-03-29T04:42:13Z Babulbaishya 104 243598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৫৫}}</noinclude><poem>:::অনেক দেসৰ সম্বাদ। :::সাধু কথা। :::লণ্ডন চহৰৰ সাঁকোৰ কথা। :::বিধৱা বিবাহ। :::গৌৰমা নামে ৰাজ কুমাৰিৰ বিবৰন। :::তিনটা ঘোৰাৰ পৰিখা :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি, ৬ আধ্যা। :::খ্ৰিষ্টিয়ান মণ্ডলিৰ বিবৰন, ৬ আধ্যা। :::আফ্ৰিকা খণ্ডৰ মাজত থকা দেসবোৰৰ কথা, সেস ভাগ। :::অৰুনোদইৰ অৰ্থে ধন পোআ ৰচিত। ১২ বচৰ। নম্বৰ ৯। চেপ্তেম্বৰ ১৮৫৭। :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি, ৭ আধ্যা। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::ধৰমৰ উচাহৰ কথা। :::সোকৰ ঔসধ। :::পাৰ্চি দেসৰ বৰ কটকি। :::লুথৰৰ জিৱন চৰিত্ৰ, ৩ আধ্যা। :::সিংহ আৰু সহাৰ কথা। :::য়িচয়া ভবিস্যত বক্তাৰ পুথি, ১ আধ্যা :::পুৰাব্ৰিত। :::খ্ৰিষ্টিয়ান মণ্ডলিৰ বিবৰন, ৭ আধ্যা। :::মহমদৰ জিৱন চৰিত্ৰ, ৭ আধ্যা। :::আচাম দেশ হিতৈষিনি সভাৰ ৰচনা কৰা। দেসাচাৰৰ বিসই। ::::::::::::ইস্কুলৰ কিতাপবিলাক। ১২ বচৰ। নম্বৰ ১০। অক্তোবৰ ১৮৫৭। :::নবেম্বৰ, অৰ্থাৎ আঘোনৰ পঞ্জিকা। :::বঙ্গাল দেসৰ বুৰঞ্জি, ৮ আধ্যা। </poem><noinclude></noinclude> leq1un91pq91fgx9y83ws3b53ld9q1c পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৯৯ 104 89430 243599 2026-03-29T04:52:45Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|শিৱসাগৰৰ গবৰ্ণমেণ্ট স্কুলৰ ছাত্ৰবিলাকৰ}} {{Xx-larger|বিদ্যাৰ মহলা।}} ১৬ বছৰ। নম্বৰ ১। জানোয়াৰি, ১৮৬১।</poem>}} {{gap}}যোয়া শকৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ শেষ তাৰিখে ওপৰে লিখা গবৰ্ণমেণ্ট স্কূলৰ ছাত্ৰবিলাকৰ ইংৰাজি আৰু বঙ্গালি বিদ্যাৰ পৰীক্ষা কৰা হৈছিল। তাতে শ্ৰীযুত জন থৰ্ণটন সব আশীষ্টাণ্ট কমিশনৰ চাহাবৰ দ্বাৰায় প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম ভাগৰ আৰু আমি দ্বীতিয় শ্ৰেণীৰ প্ৰথম ভাগৰ আৰু সব আশীষ্টাণ্ট চাৰ্জন শ্ৰীযুত বাবু ব্ৰজনাথ কফৰ্মাৰ দ্বাৰায় দ্বীতিয় শ্ৰেণীৰ আৰু ডিপুটী ইনস্পেকটৰ শ্ৰীযুত বাবু উৎসবানন্দ গোস্বামীৰ দ্বাৰায় তৃতীয় শ্ৰেণীৰ ইংৰাজী বিদ্যাৰ পৰীক্ষা কৰা হৈছিল। শ্ৰীযুত মুনশী কেফায়ৎ উল্লা ক্ষমতাপন্ন সদৰ আমীন আৰু শ্ৰীযুত বাবু নীলমণি গাঙ্গুলি স্কুলৰ হেড মাষ্টেৰৰ দ্বাৰায় বঙ্গালি বিদ্যাৰ পৰীক্ষা লোয়া হৈছিল। {{gap}}এই স্কুলৰ যি পৰীক্ষা কৰা গল, সেই পৰীক্ষাই স্কুলৰ শিক্ষক আৰু ছাত্ৰৰবিলাকৰ প্ৰতি অতি মান্যজনক হৈছিল, আৰু স্কুলো উন্নতি অৱস্থাত থকা যেন বুঝা যায়। ইংৰাজি শিক্ষা ছাত্ৰৰবিলাকে ইংৰাজি পুথী পাঠ কৰাত, ব্যাকৰণ, ভূগোল, আৰু গণন আদি অন্য অন্য বিদ্যা শিক্ষাত সুন্দৰ মতে মহলা দিলে। ইংৰাজি বিদ্যা অভ্যাসৰ উচ্চাৰণেই কিজানি অতি কঠিন ভাগ; তথাপি পূৰ্ব্বে এই প্ৰদেশৰ ভিতৰৰ অন্য অন্য যি যি স্কুলৰ পৰীক্ষা আমি কৰিছিলোঁ, সেই বিলাকতকৈ এই স্কূলৰ পৰীক্ষা কৰি কিছু ভাল যেন বুঝিলোঁ। যি বিদেশী ভাষা, আৰু যিবিলাকৰ মাঝত সেই ভাষা সদাই চলিত হৈ<noinclude></noinclude> pxitrj7mrlif2imp3scl258n0p7pws1 পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/২০০ 104 89431 243600 2026-03-29T04:56:21Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১০৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>থাকে, সেইবিলাকে সৈতে স্বতন্ত্ৰ ৰূপে একে লগ হৈ সেই ভাষা শিক্ষা কৰাৰ সুযোগ পোয়াত বিনে তাৰ উচ্ছাৰণ কৰা অতি দুসাধ্য। তথাপি অতি মন দি শিক্ষা কৰিলে, সেই উচ্ছাৰণৰ বিষয়তো বৰ সংশয় নাই। {{gap}}এই স্কূলৰ ছাতৰবিলাকে বিদ্যাৰ মহলা দি নৈপুণ্যতা প্ৰকাশ কৰা হেতুকে, বৰ্ত্তমান মাহৰ ৮ তাৰিখে সিবিলাকক সেই মহলাৰ প্ৰাইজ অৰ্থাৎ বঁটা দিয়া হৈছিল। আৰু সেই বঁটা দিয়াৰ কৰমত অসম প্ৰদেশৰ ডিপুটী কমিশনৰ শ্ৰীযুত কৰ্ণেল ৱেতচ চাহাবে আপুনি সভাপতি হৈ ছাত্ৰৰবিলাকক যোগ্য অনুসাৰে বিলাই দিছিলে। {{gap}}বঁটা দি এঁটোয়াৰ পাছে প্ৰথম শ্ৰেণীৰ শ্ৰীযদুনাথ শৰ্ম্মা নামে এজন ছাতৰে এই অসম দেশৰ পূৰ্ব্ব আৰু বৰ্ত্তমান অৱস্থাৰো বিষয়ে ইংৰাজি ভাষাৰে এটা সংক্ষেপ ৰূপে প্ৰস্তাৱ ৰচনা কৰিছিল, আৰু সেই প্ৰস্তাৱকে স্কুলৰ হেড মাষ্টৰ শ্ৰীযুত বাবু নীলমণি গাঙ্গুলিয়ে সকলোৰে সাক্ষাতে পঢ়ি শুনালে। সম্প্ৰত্তি যি জন স্কুলৰ হেডমাষ্টৰ হৈছে, তেওঁ আৰু অন্য অন্য শিক্ষক কেই জনেও সিবিলাকৰ অধীনে থকা ছাত্ৰৰবিলাকৰ শিক্ষাৰ উন্নতিৰ নিমিত্তে অতি মনযোগ ৰূপে শিক্ষা দি থকা যেন বুঝা গল।<noinclude></noinclude> ljpe6tfcfl6set1jchvideubp2n7xez পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৯১ 104 89432 243604 2026-03-29T05:02:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তৃতীয় খণ্ড ৮৭ তাৰ ৰজাক কেৱল ২০০ সেনা বৃটিচ গবৰ্ণমেণ্টৰ লগত শিকাই ৰাখিবলৈ আদেশ দিলে। ধনশিৰীৰপৰা বুঢ়ীদিহিঙলৈ উজনি খণ্ড ঠাই পুৰন্দৰ সিংহক খাজনাব বন্দোৱস্ত কবি শা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তৃতীয় খণ্ড ৮৭ তাৰ ৰজাক কেৱল ২০০ সেনা বৃটিচ গবৰ্ণমেণ্টৰ লগত শিকাই ৰাখিবলৈ আদেশ দিলে। ধনশিৰীৰপৰা বুঢ়ীদিহিঙলৈ উজনি খণ্ড ঠাই পুৰন্দৰ সিংহক খাজনাব বন্দোৱস্ত কবি শাসন কৰিবলৈ দিলে; নামনি অসম বৃটিচে নিজ হাতত ৰাখিলে আৰু তাক কামৰূপ, দৰং আৰু নগাওঁ এই তিনি ভাগত ভাগ কৰি শাসন কৰিব ধৰিলে। কিন্তু এইদৰে বেচি দিন নাথাকিল। গোবিন্দচন্দ্ৰৰ মৃত্যুৰ পাছত কাছাৰ ইংৰাজে লব লগাত পৰিল। জয়ন্তিয়াৰ বিদ্ৰোহত জয়ন্তিয়াও অধিকাৰ কৰিবলগীয়া হল। ১৮৫৩ খৃঃ অব্দত শদিয়াৰ খামতি ৰজা মৰাত তেওঁৰ পুতেকে ৰাজ্য শাসনৰ ভাৰ লৈ বৃটিচৰ লগত কাজিয়া পাতিলে। তেতিয়া বৃটিচে তেওঁক থেদি সেই ঠাইৰ শাসন নিজ হাতলৈ নিলে। পুৰন্দৰ সিংহে বছৰৰ কৰ সোধাব নোৱাবিলে। কেইবা- বছৰৰো তেওঁৰ দিবলগীয়া কব বাকী পৰিল। সিপিনে শাসন কাৰ্য্যতো সিমান সুচক নহয় যেন দেখি ১৮৩৮ খৃঃ অব্দত তেওঁক পেন্‌চন দি তেওঁক দিয়া দেশ খণ্ড ইংবাজে নিজ হাতলৈ নিলে! মৃত্যু ১৮৪২ খৃঃ অব্দত মটক ৰজাৰ বৰসেনাপতিৰ হঠাৎ হয়; তাকে দেখি ইংৰাজে তেওঁৰ লৰা-তিৰোতাক পেন্‌চন দি সেই ঠায়ো বুটিচ ৰাজ্যভুক্ত কৰিলে।<noinclude></noinclude> kt8s6swqh0f10h0uy4enin0t1l4l0gb 243605 243604 2026-03-29T05:06:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||তৃতীয় খণ্ড|৮৭}} তাৰ ৰজাক কেৱল ২০০ সেনা বৃটিচ গৱৰ্ণমেণ্টৰ লগত শিকাই ৰাখিবলৈ আদেশ দিলে। {{gap}}'''ধনশিৰীৰপৰা বুঢ়ীদিহিঙলৈ উজনি খণ্ড ঠাই পুৰন্দৰ''' সিংহক খাজনাৰ বন্দোৱস্ত কৰি শাসন কৰিবলৈ দিলে; নামনি অসম বৃটিচে নিজ হাতত ৰাখিলে আৰু তাক কামৰূপ, দৰং আৰু নগাওঁ এই তিনি ভাগত ভাগ কৰি শাসন কৰিব ধৰিলে। {{gap}}কিন্তু এইদৰে বেচি দিন নাথাকিল। গোবিন্দচন্দ্ৰৰ মৃত্যুৰ পাছত কাছাৰ ইংৰাজে লব লগাত পৰিল। জয়ন্তিয়াৰ বিদ্ৰোহত জয়ন্তিয়াও অধিকাৰ কৰিবলগীয়া হল। {{gap}}১৮৫৩ খৃঃ অব্দত শদিয়াৰ খামতি ৰজা মৰাত তেওঁৰ পুতেকে ৰাজ্য শাসনৰ ভাৰ লৈ বৃটিচৰ লগত কাজিয়া পাতিলে। তেতিয়া বৃটিচে তেওঁক থেদি সেই ঠাইৰ শাসন নিজ হাতলৈ নিলে। {{gap}}পুৰন্দৰ সিংহে বছৰৰ কৰ সোধাব নোৱাবিলে। কেইবা- বছৰৰো তেওঁৰ দিবলগীয়া কব বাকী পৰিল। সিপিনে শাসন কাৰ্য্যতো সিমান সুচক নহয় যেন দেখি ১৮৩৮ খৃঃ অব্দত তেওঁক পেন্‌চন দি তেওঁক দিয়া দেশ খণ্ড ইংবাজে নিজ হাতলৈ নিলে! {{gap}}১৮৪২ খৃঃ অব্দত মটক ৰজাৰ বৰসেনাপতিৰ হঠাৎ মৃত্যু হয়; তাকে দেখি ইংৰাজে তেওঁৰ লৰা-তিৰোতাক পেন্‌চন দি সেই ঠায়ো বুটিচ ৰাজ্যভুক্ত কৰিলে।<noinclude></noinclude> cgwkb3z79ibuqibdf3w6s4lvujq1df5 পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৯২ 104 89433 243606 2026-03-29T05:06:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৮৮ অসম-বুৰঞ্জী পাঠ উজনিব আগৰ এই তিনিখণ্ড ঠাই দুভাগত ভগালে; খামতি আৰু মটকৰ দেশক লক্ষ্মীপুৰ আৰু বাকীখিনিক শিৱসাগৰ নাম দিলে। এইদৰে জিলাবোৰ ভাগকৰি শাসনব সুবিধা কৰিলে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৮৮ অসম-বুৰঞ্জী পাঠ উজনিব আগৰ এই তিনিখণ্ড ঠাই দুভাগত ভগালে; খামতি আৰু মটকৰ দেশক লক্ষ্মীপুৰ আৰু বাকীখিনিক শিৱসাগৰ নাম দিলে। এইদৰে জিলাবোৰ ভাগকৰি শাসনব সুবিধা কৰিলে। শ্ৰীহট্ট, কাছাব আৰু জয়ন্তিয়া ঢাকাৰ কমিচনাৰৰ অধীন কবিলে; আৰু আমাৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ জিলাবোৰ উত্তৰ বঙ্গৰ কমিচনাৰৰ তলত বাখিলে। তেওঁৰ গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ কাম সবহ হোৱাত বঙ্গ, বিহাৰ, উৰিষ্যা আৰু অসম এজন লেফটেনান্ট গবৰ্ণৰৰ অধীন কৰে; ওপৰত গবৰ্ণৰ জেনেবেল থাকিল। অসমত মাটি তিনিবিধ আছিল — সাধাৰণ, নিষ্পিখেবাজ মাটিৰ বন্দোবস্ত আৰু লাখেবাজ। ১৮৮৬ খৃঃ অব্দলৈ সাধাৰণ মাটিৰ বন্দোৱস্ত এবছৰীয়া আছিল, আৰু মাটিত ৰায়তৰ কেৱল দখল স্বত্বহে আছিল। পাছত ম্যাদী বন্দোৱস্ত চলে; আৰু তেতিয়াৰপৰা নিৰ্দ্ধাৰিত খাজনাৰ বন্দোৱস্তত দহচনীয়া, কুবিচনীয়া, ত্ৰিশচনীয়া বন্দোৱস্ত চলিব ধৰে। এই সময়ৰপৰা এই মাটি পৈত্ৰিক সম্পত্তিৰ দৰে হয়। আগেয়ে নিষ্পিথেবাজ মাটিৰ আধা খাজানা আৰু লাখেৰাজ মাটিৰ খাজানা সমূলি নাছিল। অসমৰ প্ৰথম শাসনকৰ্ত্তা কমিচনাৰ ডেভিড স্কটে নিষ্পি- খোজ আক লাখেবাজ দুয়োবিধ মাটিব পুৰাত আঠ অনাকৈ খাজানা লগায়। পাছত ১৮৩৪ খৃঃ অব্দত ওপৰৰ হুকুম মতে কমিচনাৰ জেন্‌কিঞ্চ চাহাবে দেৱোত্তৰ, ব্ৰহ্মোত্তৰ, ধৰ্ম্মোত্তৰ<noinclude></noinclude> 7o499k8w02ytciwivpdgj7f8bhne6g7 243663 243606 2026-03-29T11:53:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||৮৮|অসম-বুৰঞ্জী পাঠ}} {{gap}}উজনিৰ আগৰ এই তিনিখণ্ড ঠাই দুভাগত ভগালে; খামতি আৰু মটকৰ দেশক লক্ষ্মীপুৰ আৰু বাকীখিনিক শিৱসাগৰ নাম দিলে। এইদৰে জিলাবোৰ ভাগকৰি শাসনৰ সুবিধা কৰিলে। শ্ৰীহট্ট, কাছাৰ আৰু জয়ন্তিয়া ঢাকাৰ কমিচনাৰৰ অধীন কৰিলে; আৰু আমাৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ জিলাবোৰ উত্তৰ বঙ্গৰ কমিচনাৰৰ তলত ৰাখিলে। {{gap}}গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ কাম সৰহ হোৱাত বঙ্গ, বিহাৰ, উৰিষ্যা আৰু অসম এজন লেফটেনান্ট গবৰ্ণৰৰ অধীন কৰে;তেওঁৰ ওপৰত গবৰ্ণৰ জেনেৰেল থাকিল। {{gap}}অসমত মাটি তিনিবিধ আছিল — সাধাৰণ, নিষ্পিখেৰাজ {{Float left|{{gap}}{{smaller|মাটিৰ বন্দোবস্ত}}|4em}} আৰু লাখেৰাজ। ১৮৮৬ খৃঃ অব্দলৈ সাধাৰণ মাটিৰ বন্দোৱস্ত এবছৰীয়া আছিল, আৰু মাটিত ৰায়তৰ কেৱল দখল স্বত্বহে আছিল। পাছত ম্যাদী বন্দোৱস্ত চলে; আৰু তেতিয়াৰপৰা নিৰ্দ্ধাৰিত খাজনাৰ বন্দোৱস্তত দহচনীয়া, কুৰিচনীয়া, ত্ৰিশচনীয়া বন্দোৱস্ত চলিব ধৰে। এই সময়ৰপৰা এই মাটি পৈত্ৰিক সম্পত্তিৰ দৰে হয়। আগেয়ে নিষ্পিখেৰাজ মাটিৰ আধা খাজানা আৰু লাখেৰাজ মাটিৰ খাজানা সমূলি নাছিল। {{gap}}অসমৰ প্ৰথম শাসনকৰ্ত্তা কমিচনাৰ ডেভিড স্কটে নিষ্পি- খোজ আক লাখেবাজ দুয়োবিধ মাটিব পুৰাত আঠ অনাকৈ খাজানা লগায়। পাছত ১৮৩৪ খৃঃ অব্দত ওপৰৰ হুকুম মতে কমিচনাৰ জেন্‌কিঞ্চ চাহাবে দেৱোত্তৰ, ব্ৰহ্মোত্তৰ, ধৰ্ম্মোত্তৰ<noinclude></noinclude> s93skio4x49cnqo5317i9uw2lk15x62 243664 243663 2026-03-29T11:54:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৮৮|অসম-বুৰঞ্জী পাঠ|}} {{gap}}উজনিৰ আগৰ এই তিনিখণ্ড ঠাই দুভাগত ভগালে; খামতি আৰু মটকৰ দেশক লক্ষ্মীপুৰ আৰু বাকীখিনিক শিৱসাগৰ নাম দিলে। এইদৰে জিলাবোৰ ভাগকৰি শাসনৰ সুবিধা কৰিলে। শ্ৰীহট্ট, কাছাৰ আৰু জয়ন্তিয়া ঢাকাৰ কমিচনাৰৰ অধীন কৰিলে; আৰু আমাৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ জিলাবোৰ উত্তৰ বঙ্গৰ কমিচনাৰৰ তলত ৰাখিলে। {{gap}}গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ কাম সৰহ হোৱাত বঙ্গ, বিহাৰ, উৰিষ্যা আৰু অসম এজন লেফটেনান্ট গবৰ্ণৰৰ অধীন কৰে;তেওঁৰ ওপৰত গবৰ্ণৰ জেনেৰেল থাকিল। {{gap}}অসমত মাটি তিনিবিধ আছিল — সাধাৰণ, নিষ্পিখেৰাজ {{Float left|{{gap}}{{smaller|মাটিৰ বন্দোবস্ত}}|4em}} আৰু লাখেৰাজ। ১৮৮৬ খৃঃ অব্দলৈ সাধাৰণ মাটিৰ বন্দোৱস্ত এবছৰীয়া আছিল, আৰু মাটিত ৰায়তৰ কেৱল দখল স্বত্বহে আছিল। পাছত ম্যাদী বন্দোৱস্ত চলে; আৰু তেতিয়াৰপৰা নিৰ্দ্ধাৰিত খাজনাৰ বন্দোৱস্তত দহচনীয়া, কুৰিচনীয়া, ত্ৰিশচনীয়া বন্দোৱস্ত চলিব ধৰে। এই সময়ৰপৰা এই মাটি পৈত্ৰিক সম্পত্তিৰ দৰে হয়। আগেয়ে নিষ্পিখেৰাজ মাটিৰ আধা খাজানা আৰু লাখেৰাজ মাটিৰ খাজানা সমূলি নাছিল। {{gap}}অসমৰ প্ৰথম শাসনকৰ্ত্তা কমিচনাৰ ডেভিড স্কটে নিষ্পি- খোজ আক লাখেবাজ দুয়োবিধ মাটিব পুৰাত আঠ অনাকৈ খাজানা লগায়। পাছত ১৮৩৪ খৃঃ অব্দত ওপৰৰ হুকুম মতে কমিচনাৰ জেন্‌কিঞ্চ চাহাবে দেৱোত্তৰ, ব্ৰহ্মোত্তৰ, ধৰ্ম্মোত্তৰ<noinclude></noinclude> i3awpgj9o8f6osgkzlb7y02fjxu2twe 243665 243664 2026-03-29T11:55:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৮৮|অসম-বুৰঞ্জী পাঠ|}} {{gap}}উজনিৰ আগৰ এই তিনিখণ্ড ঠাই দুভাগত ভগালে; খামতি আৰু মটকৰ দেশক লক্ষ্মীপুৰ আৰু বাকীখিনিক শিৱসাগৰ নাম দিলে। এইদৰে জিলাবোৰ ভাগকৰি শাসনৰ সুবিধা কৰিলে। শ্ৰীহট্ট, কাছাৰ আৰু জয়ন্তিয়া ঢাকাৰ কমিচনাৰৰ অধীন কৰিলে; আৰু আমাৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ জিলাবোৰ উত্তৰ বঙ্গৰ কমিচনাৰৰ তলত ৰাখিলে। {{gap}}গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ কাম সৰহ হোৱাত বঙ্গ, বিহাৰ, উৰিষ্যা আৰু অসম এজন লেফটেনান্ট গবৰ্ণৰৰ অধীন কৰে;তেওঁৰ ওপৰত গবৰ্ণৰ জেনেৰেল থাকিল। {{gap}}অসমত মাটি তিনিবিধ আছিল — সাধাৰণ, নিষ্পিখেৰাজ {{Float left|{{gap}}{{smaller|মাটিৰ বন্দোবস্ত}}|4em}} আৰু লাখেৰাজ। ১৮৮৬ খৃঃ অব্দলৈ সাধাৰণ মাটিৰ বন্দোৱস্ত এবছৰীয়া আছিল, আৰু মাটিত ৰায়তৰ কেৱল দখল স্বত্বহে আছিল। পাছত ম্যাদী বন্দোৱস্ত চলে; আৰু তেতিয়াৰপৰা নিৰ্দ্ধাৰিত খাজনাৰ বন্দোৱস্তত দহচনীয়া, কুৰিচনীয়া, ত্ৰিশচনীয়া বন্দোৱস্ত চলিব ধৰে। এই সময়ৰপৰা এই মাটি পৈত্ৰিক সম্পত্তিৰ দৰে হয়। আগেয়ে নিষ্পিখেৰাজ মাটিৰ আধা খাজানা আৰু লাখেৰাজ মাটিৰ খাজানা সমূলি নাছিল। {{gap}}অসমৰ প্ৰথম শাসনকৰ্ত্তা কমিচনাৰ ডেভিড স্কটে নিষ্পি- খেৰাজ আৰু লাখেৰাজ দুয়োবিধ মাটিৰ পুৰাত আঠ অনাকৈ খাজানা লগায়। পাছত ১৮৩৪ খৃঃ অব্দত ওপৰৰ হুকুম মতে কমিচনাৰ জেন্‌কিঞ্চ চাহাবে দেৱোত্তৰ, ব্ৰহ্মোত্তৰ, ধৰ্ম্মোত্তৰ<noinclude></noinclude> 6jh4saxg3i68pr1l4598v4j312ea6sl পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/২০১ 104 89434 243610 2026-03-29T06:36:06Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|মাতৃভাষা}} ১৬ বছৰ। নম্বৰ ২। ফেব্ৰুয়াৰি, ১৮৬১।</poem>}} {{gap}}মাতৃভাষা, অৰ্থাৎ বঙ্গালি আৰু অসমীয়া আদি যি ভাষাৰে কিতাপ ৰচনা কৰোঁ তাকে চহা কি শাস্ত্ৰীয়, যি বিধ ভাষাৰে ৰচনা কৰা উচিত, এই বিষয়ে হিন্দু পাত্ৰিয়ত নামে এখন সমাচাৰ পত্ৰত এই ৰূপে লিখিছে, বোলে আমি মুখেৰে কথা বাৰ্ত্তা হোয়াৰে আক কিতাপ ৰচনা কৰা ভাষাৰে মাঝত যিমান ভিন্ন হৈছে, সেইমান ভিন্ন হোয়া যে অতি অনুচিত, ইয়াত একো সংশয় নাই। কথা কওঁতে যেনে বিধ মানুহ থাকোঁ, পুথী ৰচনা কৰিবলৈ বা অন্য কোনো কথা লিখিবলৈ ধৰিলে, আমি একেবাৰে অন্য বিধ মানুহ হওঁ। চলিত ভাষাৰে যি যি কথা কোয়াকুই কৰোঁহঁক, সেই সকলো কথাৰ পৰা নিশ্চেই আঁতৰ হৈ, কোনো সাস্ত্ৰীয় বা সংস্কৃত কথা পাবলৈ বাঞ্চা কৰি মুৰ খুন্দিয়াবলৈ ধৰোঁ। এই কথা কোনো প্ৰকাৰে ভাল ন হয়; সেই ৰূপে কৰিলে, তিৰোতাৰ শিক্ষা হবলৈ প্ৰায় অসাধ্য হব। {{gap}}আৰু অন্য কোনো পুথী ৰচনা কৰ্ত্তাবিলাকে সমূলি পৃথক ৰূপে কৰে; অৰ্থাৎ যি যি কথা কিছু সংস্কৃতৰ তুলা, সেই সকলোলৈ ভয় কৰি, অকল চহা আৰু সামান্য ভাষাৰে যে ৰচনা কৰে এনে কথাও ভাল ন হয়। কিন্তু যি প্ৰধান আৰু উত্তম পথ, তাক মাঝত হে পোয়া যায়, অৰ্থাৎ যি ভাষাৰে ৰচনা কৰিলে বা লিখিলে অপণ্ডিত আৰু তিৰোতা মানুহেও বুঝিব পাৰিব, এনে ভাষাৰেই লিখা বা ৰচনা কৰা উচিত। {{gap}}হিন্দু পাত্ৰিয়ত পত্ৰে যি বুদ্ধি দিছে, তাক আমি অতি ভাল পাওঁ; আৰু আমাৰ অসমীয়া পণ্ডিত আৰু বাবু লোক সকলেও<noinclude></noinclude> k1xq3t2oi8tz6jvr6tbn2os8jexv77m পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/২০৩ 104 89435 243612 2026-03-29T06:43:14Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|অৰুণোদয় পঢ়া লৰাবিলাকৰ প্ৰতি।}} ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৪। এপ্ৰিল, ১৮৬১।</poem>}} {{gap}}শ্ৰীমতী ওয়াৰ্দ মেম চাহাবে আপোন সন্তান সৰু লৰালৈ যি পত্ৰ লিখিছিল, তাকে এক ইংৰাজি সম্বাদ পত্ৰৰ পৰা ভাঙ্গি ইয়াত দিয়া হৈছে। {{gap}}হে পৃয় লৰাসকল, তোমালোকে এই অৰুণোদয় জ্ঞান ভণ্ডাৰৰ পৰা মাহে মাহে কোনো নতুন নতুন জ্ঞানৰ কথা পায়, তাক পঢ়ি আপোন আপোন মন ৰূপ ভণ্ডাৰত জ্ঞান সাঁচি থৈচাহঁক, বুলি মই আশা কৰিছোঁ। এই মাহৰ অৰুণোদয়ত যেন আৰু এক নতুন কথা পায় আপোনাৰ মন ৰূপ ভণ্ডাৰত সাঁচি থবা, এই নিমিত্তে তোমালোকৰ হিতলৈ এটী কথা লিখোঁ। {{gap}}তোমালোক সকলো এ মহা সাগৰৰ কথা কেতিয়াবা কেতিয়াবা শুনিছা; তথাপি সি কেনে, আৰু তাৰ ওপৰত জাহাজবিলাক বা কি ৰূপে চলি দেশ বিদেশলৈ অহা যোয়া কৰে, তাৰ একো কথা ভাল ৰূপে তোমালোকে বুঝিব নো পোয়া। এই হেতুকে তোমালোকে বুঝিবৰ নিমিত্তে মই তাবে কিচু কথা ইয়াত লিখোঁ। {{gap}}প্ৰথমে মহা সাগৰৰ কথা অলপ কওঁ, তোমালোকে কেতিয়াবা কেতিয়াবা বাৰিষাৰ কালত কোনো কোনো বৰ বৰ দ পথাৰবোৰত বাঢ়নী পানী দেখিছা, ন হয় নে? সেই বাঢ়নী পানীক বান পানী, বা জলাহ বোলে। বাৰু সেই মহা সমুদ্ৰ এনে এক মহা জলাহৰ নিচিনা, অৰ্থাৎ আমাৰ এই অসম দেশ গোটেই খনৰ ওপৰত যদি এনে বাঢ়নী পানী হয়, তেতিয়া তাক কেনে মহা জলাহ দেখা যাব! কিন্তু তাতকৈও মহা সাগৰ অনেক অনেক গুণে দীঘল আৰু বহলো; তোমালোকৰ সৰু মনৰ ভাবনাৰে তাক বুঝিবলৈ কঠিন হয়। এতেকে সেই কথা এৰি, মহা সমুদ্ৰৰ পানীৰ কথা অলপমান কওঁ। সমুদ্ৰৰ<noinclude></noinclude> gbrq87vgoifuglr0unhma9sy0qb8gjb পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/২০৪ 104 89436 243613 2026-03-29T06:47:28Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১১২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>পানী তোমালোকে কেনে বুলি ভাবিছাহঁক? আমাৰ দেশৰ বৰ বৰ পুখুৰিৰ, বা বিলৰ, নতুবা ধীৰে বৈ যোয়া নদীৰ পানী যেন বুলি ভাবিছা নে? তেনে ন হয়। সাগৰৰ পানী হলে কেৱল লোনা, মুখত দিবই নোয়াৰি; আৰু উথলি থকা পানীৰ দৰে ধুমুহা বতাহৰ দ্বাৰায় সাগৰ খন সদায় অথিৰ হৈ থাকে। কিন্তু সামান্য বতাহত হলে প্ৰায়ে থিৰ হয় কেতিয়াবা ধুমুহা বতাহৰ দ্বাৰায় তাৰ ঢৌ পৰ্ব্বতৰ সমান ওখ হৈ ওপৰলৈ উঠে; পাছে আকও তললৈ পৰে। তেতিয়া যি যি জাহাজবিলাক সাগৰৰ ওপৰত চলি যায়, সেইবোৰক তেনে ঢৌৰ আফালনীত পৰ্ব্বতৰ সমান ওখকৈ তুলি নিয়ে, আৰু পুনৰায় নিশ্চেই তললৈ পেলাই দিও। এই ৰূপে বৰ ধুমুহা বতাহৰ দ্বাৰায় জাহাজবিলাক সাগৰৰ ওপৰত ঢলঙ্গ পলঙ্গ হৈয়ে চলি থাকে। {{gap}}মোৰ পৃয় লৰাবিলাক, সমুদ্ৰৰ ওপৰত যদি জাহাজবোৰ এনে ঢলঙ্গ পলঙ্গ কৰি ফুৰে, তেন্তে সি কলৈ গৈছে, আৰু তাৰ বাট বা কেনি হয়, কি জানি তোমালোকে এই কথা সুধিবৰ ইচ্ছা হব। বাৰু, সেই কথা ময় তোমালোকত বুঝাম। সাগৰ হলে, ময় ওপৰে কোয়াৰ দৰে অতি ডাঙ্গৰ, আৰু তাৰ ওপৰেদি দেশ বিদেশলৈ অহা যোয়া কৰি ফুৰা জাহাজৰ লোকবিলাকে ওপৰত সূৰ্য্য, চন্দ্ৰ আৰু তৰাবিলাক, আৰু তলত সাগৰৰ নীল বৰণীয়া অগাধ পানী, ইয়াত বাঝে পৰ্ব্বত, মাটী, বা গছ গছনী, এনে একো বস্তু দেখা নে পায়। আৰু আলি বাটৰ ওপৰেদি ৰথ, গাঁৰি আদি গলে, বাটত যেনেকৈ ৰথৰ চক্ৰৰ চিন বহি যায়; তেনেকৈ সাগৰৰ ওপৰে দি অনেক অনেক জাহাজ চলি থাকিলেও, আৰু পানীত বহু দলৈকে জাহাজ বহি গলেও, পানীৰ ওপৰেদি জাহাজ অহা যোয়া কৰাৰ একো চিন নয়। তথাপি তেনে মহা সাগৰৰ ওপৰতো জাহাজী লোকে বৰ বুদ্ধিৰ দ্বাৰায় আপোন জাহাজ চলাই নিয়ে। যেনেকৈ চিপাহীৰ ওপৰত একো জন কাপ্তান চাহাব অৰ্থাৎ সেনাপতি থাকি, সেনাক ৰণ কৰিবলৈ শিক্ষা দি যুদ্ধৰ<noinclude></noinclude> 979m9es3jg4usfd6scv79fs3d9gd222 পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/২০৫ 104 89437 243614 2026-03-29T06:51:32Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||অৰুণোদয় পঢ়া লৰাবিলাকৰ প্ৰতি|১১৩}}</noinclude>সময়ত আপোনাৰ সেনাবিলাকক চলাই, সেই ৰূপে জাহাজবোৰৰ ওপৰতো একো একো জনা কাপ্তান চাহাব থাকে; সিবিলাকে অতি জ্ঞানেৰে জাহাজ কলৈ যাব লাগে, আৰু তাৰ বাট বা কেনি হৈছে, সেই কথা ঠিককৈ বুঝে; কিয়নো তেওঁৰ হাতত চম্বুক লোহা ৰাখি, তাৰ দ্বাৰায় পূব পশ্চিমৰ সীমা বিশেস ৰূপে বুঝিব পাৰে । আৰু তাৰে সৈতেই জাহাজৰ বাট জানি তাক চলাই নিয়ে। {{gap}}এই ৰূপে, মোৰ পৃয় লৰা সকল, কাপ্তান চাহাবে অতি বুদ্ধি আৰু জ্ঞানেৰে চম্বুক লোহাৰ কম্পাচেৰে, আৰু ছবিন আদিৰে জাহাজ চলাব পাৰে ৷ সিবিলাকে সমুদ্রৰ ওপৰে যাওঁতে প্রায় দিনে দিনে অন্য অন্য অহা যোয়া কৰা অনেক জাহাজৰ লগ পায়। কোনো কোনো জাহাজ নিশ্চেই ওচৰে দি যায়, কোনোবিলাক এনেহে আঁতৰা আঁতৰি হৈ যায়, সেইবোৰক প্ৰায় আকাশত উৰি ফুৰা সৰু সৰু চৰাইবিলাকৰ নিচিনাহে দেখে। যেতিয়া ধুমুহা ন বলাই, তেতিয়া সাগৰৰ পানী প্ৰায়ে থিৰ হৈ থাকে, আৰু জাহাজবিলাকে শুথিৰে চলি যায়; কিন্তু যেতিয়া অতিশই ধুমুহা বতাহ বলাবলৈ ধৰে, তেতিয়া জাহাজ চলিবলৈ কিছু টান। আৰু কোনো সময়ত সাগৰৰ মহা প্ৰচণ্ড ঢৌ জাহাজৰ ওপৰত যদি পৰে, তেতিয়া জাহাজেই হানি হোয়াৰ শঙ্কা থাকে। আৰু ৰাতিতো কেতিয়াবা সমুখে অহা আন জাহাজলৈ ভয় থাকে; কিয়নো কোনো এন্ধাৰ নিশাত যদি আপোনাৰ সমুখে অহা আন জাহাজে সৈতে অকস্মাত খুন্দা খায়, তেতিয়া প্ৰায় দুয়ো খন জাহাজৰেই হানি হয়। এয়ে অতি ভয়ানক ঘটনা। এই ৰূপ ঘটনাৰ দ্বাৰায় বছৰে বছৰে বহু জাহাজী লোকৰ প্রাণ বিনষ্ট হয়। {{gap}}ইমানতে ময় এই কথাৰ শেষ কৰোঁ; কিন্তু মোৰ পৃয় লৰাবিলাক, যদি ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহত কুশলে থাকোঁ তেন্তে মাঝে মাঝে তোমালোকলৈ কোনো কোনো উত্তম কথা অৰুণোদয়ত দিবলৈ ময় যতন কৰিম। ইতি {{Right|ন, ল, ফ,}}<noinclude></noinclude> fwxupofkzpzip5q8j0vpe9wehgxtr93 পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/ভাৱৰীয়াসকল 0 89438 243628 2026-03-29T07:58:52Z JyotiPN 1603 "{{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক| প্ৰথম অঙ্ক]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243628 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক| প্ৰথম অঙ্ক]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" from=5 to=6/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:নাটক]] knmamj8q4lqejdu7lwpw3gncubs1ktk 243632 243628 2026-03-29T08:09:06Z JyotiPN 1603 243632 wikitext text/x-wiki {{header | title = পৰাচিত (সামাজিক নাটক) | author = সুৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত | year = ১৯১৭ | translator = | section = | previous = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)|সূচীপত্ৰ]] | next = [[পৰাচিত (সামাজিক নাটক)/প্ৰথম অঙ্ক| প্ৰথম অঙ্ক]] | notes = | categories = }} <pages index="পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf" from=5 to=6/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:নাটক]] n7zopeywh9hmhojfr3h49yhb0hg9xa4 পৃষ্ঠা:মূৰ্খ-শতক.pdf/৪৫ 104 89439 243637 2026-03-29T08:22:45Z JyotiPN 1603 /* লিখা নথকা */ 243637 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="JyotiPN" /></noinclude><noinclude></noinclude> c4vssvh8k90qs1o5skxsnkdos1t2ii5 পৃষ্ঠা:মূৰ্খ-শতক.pdf/৪৬ 104 89440 243638 2026-03-29T08:22:59Z JyotiPN 1603 /* লিখা নথকা */ 243638 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="JyotiPN" /></noinclude><noinclude></noinclude> c4vssvh8k90qs1o5skxsnkdos1t2ii5 পৃষ্ঠা:মূৰ্খ-শতক.pdf/৪৭ 104 89441 243639 2026-03-29T08:23:22Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243639 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>শুদ্ধিপত্ৰ। এই ভ নৃবালুকাৰী বাজাদি অশুদ্ধ শুদ্ধ ৰাখে জ্ঞানাব তেৱো— বাখে জ্ঞানীব —তেৱো এই – ডব নৃপালুকাৰী বাজাদি পৃষ্ঠা শাৰী 8 ৬ 6 a ১৫ ১৯ 10 a २ ১৪ খণ্ডেকীয়া খন্তেকীয়। 8 আছিলেই আহিলেই 8 প্ৰশসা প্ৰশংসা ১৫ ১৩ মূৰ্খ। মূৰ্খ॥ ১৩। ১৫ ১৫ মূৰ্খ। মূৰ্খ॥ ১৪। 95 ১৭ স্বত্বেও স্বত্বেও ১৬ বিপদাপন্ন বিপদাপন্ন ১৭ শেন সোণ ১৭ গাতকে গতিকে ১৭ দৈৱাশত্যক দৈৱাশাত্ত্যক্ত ২১ পদা প্য গাধৰে গাধৰ তাৰ তাক 2 5 ২৬ GGGN<noinclude></noinclude> 62pkvnb3edfb0sm93zj8oou8e1epwpu পৃষ্ঠা:মূৰ্খ-শতক.pdf/৪৮ 104 89442 243640 2026-03-29T08:23:44Z JyotiPN 1603 /* লিখা নথকা */ 243640 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="JyotiPN" /></noinclude><noinclude></noinclude> c4vssvh8k90qs1o5skxsnkdos1t2ii5 পৃষ্ঠা:মূৰ্খ-শতক.pdf/৪৯ 104 89443 243641 2026-03-29T08:24:08Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243641 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>জাননী। আমাৰ ওচৰত তলত দিয়া কিতাপ কেখন পাব। শ্ৰদ্ধাস্পদ শ্ৰীযুক্ত গোপাল চন্দ্ৰ ভাগৱতী, স্মৃতি, ব্যাকৰণ, তৰ্কতীৰ্থ দেৱৰ— ১। প্ৰেত কৌমুদী ( সবলা নামে সংস্কৃত টীকা সহ ) বেচ ২২ দুই টাকা। ২। সংক্ৰান্তি কৌমুদী ( টিপ্পনী সহ ) বেচ॥ শ্ৰীযুক্ত ভবদেৰ ভাগৱতী পুৰাণ শাস্ত্ৰী, ব্যাকৰণ বেদান্ত তীৰ্থ দেৱৰ, ১। লীলা। - ২। ভেকো ভাৱনা। বেচ 16/0 শ্ৰীযুক্ত জনাৰ্দ্দন আচাৰ্য্য, ব্যাকৰণ শাস্ত্ৰী, ব্যাকৰণ তীৰ্থ, সাহিত্য ভূষণ, - ১। মূৰ্খ-শতক ( অনুবাদসহ ) বেচ /০ ২। শ্ৰীসূক্ত, দেবী সূক্ত, পুৰুষ সূক্ত, মহিয় স্ৰোত ( সংস্কৃত টীকা আৰু অনুবাদ সহ ) ( যন্ত্ৰস্থ ) ইতি— বিনীত— জগন্নাথ আচাৰ্য্য। জাজি ব্ৰাহ্মণ গাঁও। জাজি পোঃ আঃ। (শিৱসাগৰ ) আসাম।<noinclude></noinclude> jde2flv3xivywkuybhhltzr1v8b3b1a পৃষ্ঠা:মূৰ্খ-শতক.pdf/৫০ 104 89444 243642 2026-03-29T08:24:31Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243642 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>BISWANATH PRINTING WORKS CENERAL & COMMERCIAL PRINTERS BENARES CITY.<noinclude></noinclude> togso9n859pdpvhlp6xvsfvs3et7oqz পৃষ্ঠা:মূৰ্খ-শতক.pdf/৫ 104 89445 243643 2026-03-29T08:24:58Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243643 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>যোৰহাট বাস্তব্য— উৎসৰ্গঃ। শ্ৰীযুক্ত দেবেন্দ্ৰ নাথ সাংখ্যতীৰ্থ সাংখ্যশাস্ত্ৰিণে॥ 'অগ্ৰজ প্ৰতিম! বিতৰতি কৰসূত্ৰা চন্দ্ৰিকা স্নিগ্ধদীপ্তিম্ জয়তি জগদশেবঞ্চেশ মৌলৌ বিকাশা। কুমুদ মুখ সুহাসং সৈব কালে কৰোতি মধুৰ মুৰতিবিখং সজ্জনানাং সদৈব॥১॥ মধুৰ বসতিবণ্যৈ বান্ধবৈদ্ধভাবে বহুভিবিহ নবীণৈঃ সাধিতা যোগ্যতীৰ্থৈঃ। পৰমিহ গুণযুক্তা মন্যতে চাকভাবা তব বদন বিকীৰ্ণা ৰম্যবাণী প্ৰশস্তা॥২॥ অধিপঠসি যদা ভো শব্দশাস্ত্ৰং সুপাৰম্‌ - শুভ সময় সুপাতে মেলনঞ্চাস্মদীয়ম্। হিকমধুনাপি স্মৰ্য্যতে সত্যবাদি সুভগ শতকমেতদ্দীয়তে প্ৰীতিচিহ্নম্॥৩॥ কাশী 'হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়তঃ } ভবদীয়— শ্ৰীজনাৰ্দন আচাৰ্য্যঃ<noinclude></noinclude> ozzzf7h2t1uhcbeodksz95ur51mlaj5 পৃষ্ঠা:মূৰ্খ-শতক.pdf/৬ 104 89446 243644 2026-03-29T08:25:14Z JyotiPN 1603 /* লিখা নথকা */ 243644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="JyotiPN" /></noinclude><noinclude></noinclude> c4vssvh8k90qs1o5skxsnkdos1t2ii5 পৃষ্ঠা:মূৰ্খ-শতক.pdf/১০ 104 89447 243645 2026-03-29T08:25:37Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243645 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>( 8 ) শ্ৰীযুক্ত থুলেশ্বৰ শৰ্ম্মা মহাশয়ে অনুগ্ৰহ কৰি কিতাপ খনি প্ৰকাশ কৰি ৰাইজৰ হাতত দিওৱা বাবে হতভগা লিখক তেখেতৰ ওচৰত চিৰকৃতজ্ঞ। সমুচিত সহানুভূতি পালে সময়ত আকৌ ৰাইজৰ আশীৰ্ব্বাদ লবলৈ হেপাহ থাকিল। ইতি— কাশী হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়, ১৮৫৩ শকাব্দ জন্মাষ্টমী। ৰাইজৰ আশীৰ্ব্বাদ ভিখাৰী - শ্ৰীজনাৰ্দ্দন আচাৰ্য্য 2<noinclude></noinclude> c1815a1u2adhh4i0fcbju4wxfbvhwj3 পৃষ্ঠা:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf/৪২ 104 89448 243646 2026-03-29T08:34:18Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243646 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|২৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> একো তন্ত্ৰ মন্ত্ৰ নজানো মই। জিৱন্তে আনিবো বোলস তই॥ ক্ষেপিবো বান সঙ্কলিবো জিউ। ছাৰা মৃগ আশা জনক জিউ॥ চঞ্চল চৰিত্ৰ মৃগৰ মন। আমাক দেখিয়া পশিবো বন॥ ঘোৰ অন্ধকাৰে নাপাই সন্ধি। কমনে মৃগক কৰিবো বন্দি॥ লগৰ সঙ্গতি আছো দুই ভাই। আমাক ছাৰি মৃগ মন জাই॥ বনৰ পশু চৰিয়া ফুৰে। তাহাক আখুটি ভৈলা তোমাৰে॥ প্ৰবোধ বচন বোলে শ্ৰীৰাম। তথাপি সীতা নোহে উপশম॥ গাণ্ডিব ৰেখা দিলা মুৰাৰি। ইহাৰ ভিতৰে থাকা সুন্দৰি॥ বনৰ মাজে ৰাক্ষসৰ পুৰি। মায়া কৰি কেবা নিবেক হৰি॥ এহি বুলি বাম বিমৰ মনে। আখুটি কৰি দুৰ্গাবৰ ভনে॥</poem> {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> m2shqx7hv64l154ce7j8rzapye22ns0 পৃষ্ঠা:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf/১৯০ 104 89449 243647 2026-03-29T08:34:57Z JyotiPN 1603 /* সমস্যা থকা */ 243647 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="JyotiPN" /></noinclude><noinclude></noinclude> toohqaksgc99r2q1lqllu1mw4hp8wij পৃষ্ঠা:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf/৬০ 104 89450 243648 2026-03-29T08:39:21Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৪৬|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> ৰবিৰ জে শৰে চেদিলেক পক্ষচই। সিকাৰনে পৰ আশ সম্পাতি কৰয়॥ ৰবিৰ কিৰনে জেবে নোপোৰয় পাখি। তেবে কি সম্পাতি হোৱে আহাৰত দুখি॥ পৰ আশা কৰিয়া থাকয় যিবা জন। ধিক তাৰ জিবন জে অসাৰ ভোজন॥ অকাৰনে জন্ম মোক দিলা মায় বাপে। এহি বুলি সম্পাতি বসিলা মন তাপে॥ কষ্ট কৰি পক্ষী জেবে থাকিলা নমাতি। পক্ষ জোৰ কবি পাছে সুপাৰ্শ বদতি॥ তেজিয়ো বিষাদ পিতা আমাৰ বচনে। এতেক বিলম্ব মোৰ ভৈলা জি কাৰনে। ৰামৰ ভাৰ্য্যাক হৰি নেই লঙ্কেশ্বৰে। তাক দেখি ভৈলা মোৰ ক্ৰোধ কলেৱৰে॥ ধৰিবাক মনে গৈলো উবায়া আকাশে। বেঢ়িলো তাহাৰ গৈয়া ৰথৰ সঙ্কাচে॥ দেখি ভয় ভৈলা দশগ্ৰীৱ লঙ্কেশ্বৰ। অনেক কাকুতি বাণী বুলিলা বিস্তৰ॥ তাহাৰ বিনয় নম্ৰ বচন শুনিয়া। সদয় হৃদয় ভৈলো আইলো উপেক্ষিয়া॥ সিকাৰনে বিলম্ব ভৈলেক এহিক্ষণে। কোপ পৰিহৰি কৰা আহাৰ যতনে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ora25b9kaxutskz87t7ouf7vru4laex পৃষ্ঠা:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf/৫০ 104 89451 243654 2026-03-29T09:37:24Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243654 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৩৬|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> এহি ঘুষিবেক ৰাজ্যে ৰাজ্যে। পতিব্ৰতা ধৰ্ম্ম মোৰ সবে নষ্ট ভৈলা হে কেনে প্ৰান ধৰো হেন লাজে॥ লক্ষেকৰ মোল জিৱ দুইলক্ষৰ জাতি হে তিনিলক্ষ টকাৰ সত্য হুয়া। হেনয় অমুল্য ধৰ্ম্ম কিমতে ৰাখিবো হে ৰাক্ষসৰ হাতত পৰিয়া॥ চন্দ্ৰ আদিত্যৰ জেউতী গগনে উদয় হে তাৰো ভৈলা কলঙ্ক অখ্যাতি। যেন তেন প্ৰকাৰে জে শাস্তি পুণ্য ৰাখিবোহো সঞ্জাত নাজাইবো ৰঘুপতি॥ ৰাৱন্নাৰ ৰথে আই বিলাপ কৰন্তে জাই শবিৰ ঢাকিলা দিৰ্ঘ কেশে। হাহা ৰাম স্বামি বুলি ফুকন্তে কান্দন্তে হে কবি ভনে দুৰ্গাবৰ দাসে॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''পদ।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>ৰাৱন্না ৰথত বসি কান্দি জান্ত মায়। দিব্য দিৰ্ঘ কেশে জে ঢাকিলা সৰ্ব্ব গায়॥ দিৰ্ঘ জে নিশ্বাস তেজে স্বামি শোকে সীতা। হৰিবাক শুনিবেক জগতৰ পিতা॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 9tdsq0geewwjjqov250ir4lecv4ptkc পৃষ্ঠা:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf/৪৫ 104 89452 243655 2026-03-29T09:44:01Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243655 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৩১}}</noinclude>{{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>দান দিয়া বুলি আওৰাও কৰয়, মেৰৰ বাহিৰে বহি। ভিতৰত বসি ত্ৰিজগত মাতা—এ বোলন্ত আইলা বিদেশি॥ ডণ্ড কমণ্ডলু, কটিত কফিন, ভস্মে বিভুষিত কায়। ডুৰ ডুৰ কৰি সীতাৰ আগত—এ ডম্বৰু খানি বজাই॥ উপাই কৰিয়া আইলা দুৰাচাৰ, সীতা হৰিবাক মনে। বামৰ চৰণ কৰিয়া বন্দন—এ দাস দুৰ্গাবৰ ভনে।</poem> {{Block center/e}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—অহিৰ।'''}}}} {{Block center/s}}<poem>অকি তপসিয়া— আজি বাহুৰিয়া চলা ঘৰে।</poem>{{Block center/e}} {{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>আন দিনা দিবো দান, {{gap|3em}}লৈবি ভিক্ষা যত মান, ::::আসোক প্ৰভু ৰাম গদাধৰে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> edtmdajv4qg07emyps7nw2dja0fgnuw পৃষ্ঠা:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf/৪৪ 104 89453 243660 2026-03-29T10:14:48Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৩০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> সংগ্ৰামে বিজয় ৰাম সংসাৰতে সাৰ। তাহাঙ্ক সমৰে জিনে শকতি কাহাৰ॥ ৰাক্ষসৰ মায়া দেবি জানিবা নিশ্চয়। কিঞ্চিতেকো মায় তুমি নকৰা সংশয়॥ লক্ষনৰ বানি শুনি ক্ৰোধিলা গোসানি। হেন অদভুত বাক্য নইতো দেখি শুনি॥ বুজিলোহো লক্ষণ তোহোৰ জেন চিত্ত। কিঞ্চিতেকো শ্ৰীৰামৰ নিচিন্তাহা হিত॥ বোলাহা ৰাঘৱ তৈতে হুয়োক বিনাশ। এহি সীতা লৈয়া ম‍ই কৰো গৃহবাস॥ হেন জেবে সীতা দেবি বুলিলা বচন। মেৰ ছাৰি বাজভৈলা সুমিত্ৰা নন্দন॥ লক্ষণ চলিলা সীতা দেবি পৰিহৰি। তপস্বীৰ ৰূপ ধৰি আইলা দশ গিৰি॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ৰামগিৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>লক্ষণ গৈলন্ত ৰামৰ উদ্দেশে—এ সীতাক অবন্যে থৈয়া। ৰাজা লঙ্কানাথ, মিলিলা তথাত—এ তপস্বী ৰূপ ধৰিয়া॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4vedx42kh91bd60pbg84ivms8tdn4fq পৃষ্ঠা:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf/৯৩ 104 89454 243661 2026-03-29T11:39:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তৃতীয় খণ্ড ৮১ আদি মাটিৰ বিচাৰ কৰে। ১৮৬০ খৃঃ অব্দত এই বিচাৰ শেষ হয়। আহোমৰাজে দিয়া দেৱোত্তৰ মাটিৰ খাজানা ৰেহায় দিয়ে অৰ্থাৎ এই মাটিয়েই লাখেৰাজৰ ভিতৰত থাকে। ব্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তৃতীয় খণ্ড ৮১ আদি মাটিৰ বিচাৰ কৰে। ১৮৬০ খৃঃ অব্দত এই বিচাৰ শেষ হয়। আহোমৰাজে দিয়া দেৱোত্তৰ মাটিৰ খাজানা ৰেহায় দিয়ে অৰ্থাৎ এই মাটিয়েই লাখেৰাজৰ ভিতৰত থাকে। ব্ৰহ্মোত্তৰ, ধৰ্ম্মোত্তৰ আৰু নিষ্পিখেবাজবোৰৰ ওপৰত পূবাত আঠ অনাকৈ খাজানা লগায় অৰ্থাৎ এইবোৰ নিষ্পিখেৰাজৰ ভিতৰত পৰে। আজিকালি নিষ্পিখেবাজ মাটিৰ খাজানা আধা; কিন্তু পতিত নিষ্পিখোজ মাটিৰ খাজানা দিব নালাগে। ১৮৫৮ খৃঃ অব্দৰপৰা ভাৰতৰ বৃটিছ ৰাজ্য কোম্পানীৰ হাতৰপৰা ইংল্যাণ্ডৰ মহাবাণী ভিক্টোবিয়াই নিজ হাতলৈ নিয়ে। ইংল্যাণ্ডৰ মহাবাণীয়েই ভাবতেশ্বৰী হয়। আমাৰ লেফটেনান্ট গৱৰ্ণৰৰ কাম ইমান বেচি হল, যে তেওঁ অকলে এই বহল ঠাই শাসন কৰিব নোৱাৰা হল। তেতিয়া অসমখন তাৰপৰা বেলেগ কৰিলে, আৰু তাক এজন সুকীয়া চীফ কমিচনাৰৰ অধীন কৰিলে, শ্ৰীহট্ট, কাছাৰ আৰু জয়ন্তিয়া 'এই সময়ত ঢাকাৰ কমিচনাৰৰ হাতৰপৰা আহি চীফ কমিচনাৰৰ তলত পৰিল। গোটেই প্ৰদেশৰ ৰাজধানী চিলং হল আৰু চীফ কমিচনাৰ এই ৰাজধানীত থাকিবলৈ ধৰিলে। ১৮৭৪ খৃঃ অব্দত কৰ্ণেল আৰ, এইচ, কিটিং প্ৰথম চীফ কমিচনাৰ হল। তেতিয়াৰেপৰা আমাৰ দেশত ১৯০৫ খৃঃ অব্দলৈ চীফ কমিচনাৰৰ শাসন চলে। এওঁলোকৰ শাসন কালত আমাৰ দেশত বহুতো ভাল কাম হয়।<noinclude></noinclude> 7t9f4adhd6ssfqx3em29mqt8ennl7x5 243662 243661 2026-03-29T11:44:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||তৃতীয় খণ্ড|৮৯}} আদি মাটিৰ বিচাৰ কৰে। ১৮৬০ খৃঃ অব্দত এই বিচাৰ শেষ হয়। আহোমৰাজে দিয়া দেৱোত্তৰ মাটিৰ খাজানা ৰেহাই দিয়ে অৰ্থাৎ এই মাটিয়েই লাখেৰাজৰ ভিতৰত থাকে। ব্ৰহ্মোত্তৰ, ধৰ্ম্মোত্তৰ আৰু নিষ্পিখেৰাজবোৰৰ ওপৰত পূৰাত আঠ অনাকৈ খাজানা লগায় অৰ্থাৎ এইবোৰ নিষ্পিখেৰাজৰ ভিতৰত পৰে। আজিকালি নিষ্পিখেৰাজ মাটিৰ খাজানা আধা; কিন্তু পতিত নিষ্পিখোজ মাটিৰ খাজানা দিব নালাগে। ১৮৫৮ খৃঃ অব্দৰপৰা ভাৰতৰ বৃটিছ ৰাজ্য কোম্পানীৰ হাতৰপৰা ইংল্যাণ্ডৰ মহাৰাণী ভিক্টোৰিয়াই নিজ হাতলৈ নিয়ে। ইংল্যাণ্ডৰ মহাৰাণীয়েই ভাৰতেশ্বৰী হয়। {{gap}}আমাৰ লেফটেনান্ট গৱৰ্ণৰৰ কাম ইমান বেচি হল, যে তেওঁ অকলে এই বহল ঠাই শাসন কৰিব নোৱাৰা হল। তেতিয়া অসমখন তাৰপৰা বেলেগ কৰিলে, আৰু তাক এজন সুকীয়া '''চীফ কমিচনাৰৰ''' অধীন কৰিলে, শ্ৰীহট্ট, কাছাৰ আৰু জয়ন্তিয়া এই সময়ত ঢাকাৰ কমিচনাৰৰ হাতৰপৰা আহি চীফ কমিচনাৰৰ তলত পৰিল। গোটেই প্ৰদেশৰ ৰাজধানী চিলং হল আৰু চীফ কমিচনাৰ এই ৰাজধানীত থাকিবলৈ ধৰিলে। ১৮৭৪ খৃঃ অব্দত কৰ্ণেল আৰ, এইচ, '''কিটিং''' প্ৰথম চীফ কমিচনাৰ হল। তেতিয়াৰেপৰা আমাৰ দেশত ১৯০৫ খৃঃ অব্দলৈ চীফ কমিচনাৰৰ শাসন চলে। এওঁলোকৰ শাসন কালত আমাৰ দেশত বহুতো ভাল কাম হয়।<noinclude></noinclude> sd8siuvcgv54jlgvi9atf1j22zw82v8