ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.46.0-wmf.21 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 106 85533 243981 233652 2026-03-31T06:24:12Z JyotiPN 1603 243981 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=দুৰ্গাবৰ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor=বিষয় চন্দ্ৰ বিশ্বাসী |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=মাধৱ লাইব্ৰেৰী |Address=হাজো |Year=1915 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="-" 5="উছৰ্গা" 6="-" 14="সূচীপত্ৰ" 15="1" 190="বিজ্ঞাপন" 7to13="পাতনি" /> |Volumes= |Remarks={{পৃষ্ঠা:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf/১৪}} |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} jh4vz03bx1r461x8fphbbg3ueq4jlux 243984 243981 2026-03-31T06:29:54Z JyotiPN 1603 243984 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=দুৰ্গাবৰ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor=বিষয় চন্দ্ৰ বিশ্বাসী |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=মাধৱ লাইব্ৰেৰী |Address=হাজো |Year=1915 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="-" 5="উছৰ্গা" 6="-" 14="সূচীপত্ৰ" 15="1" 190="বিজ্ঞাপন" 7to13="পাতনি" /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 1hi010f6chkewydt62gtarkrz0490f4 243985 243984 2026-03-31T06:31:16Z JyotiPN 1603 243985 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=দুৰ্গাবৰ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor=বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=মাধৱ লাইব্ৰেৰী |Address=হাজো |Year=1915 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="-" 5="উছৰ্গা" 6="-" 14="সূচীপত্ৰ" 15="1" 190="বিজ্ঞাপন" 7to13="পাতনি" /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} gc45mczu9dxzaou19jp6eh5m9itftkn 106 85575 244102 243617 2026-03-31T11:50:35Z JyotiPN 1603 244102 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ |Language=as |Volume= |Edition=৬ষ্ঠ |Author=সন্মিলিত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor=হৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=বৰকটকী কোম্পানী |Address=যোৰহাট |Year=1928 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=V |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="প্ৰকাশন" 5="পাতনি" 6="ভূমিকা" 7to8="সূচীপত্ৰ" 9="1" 158="বিজ্ঞাপন" /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} j1so8sozfxluewz87xbb7z4pehw3mfv 106 86576 244101 237537 2026-03-31T11:45:27Z JyotiPN 1603 244101 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা |Language=as |Volume= |Edition= |Author= |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator=প্ৰশান্তমূৰ্ত্তি |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=আসাম প্ৰেছ |Address=গুৱাহাটী |Year=1949 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="প্ৰকাশন" 9="1" 5to7="পূৰ্ব্বাভাষ" 8="-" 151to152="-" /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} tvw3peuq3yj8u08p2arg20ir588dgz6 106 86643 244104 237678 2026-03-31T11:54:10Z JyotiPN 1603 244104 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=গুৰু-দক্ষিণা |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=প্ৰেমধৰ ৰাজখোৱা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=প্ৰেমধৰ ৰাজখোৱা |Address=যোৰহাট |Year=1952 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=djvu |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="প্ৰকাশন" 5="উপহাৰ" 6="পাতনি" 7="1" 40to42="-" /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 1vzswjd6yzqnpdbkxlq3gl2z8zc9kgd 106 86963 244099 238263 2026-03-31T11:40:45Z JyotiPN 1603 244099 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=ভক্তি-প্ৰেমাৱলী |Language=as |Volume= |Edition= |Author=নৰোত্তম ঠাকুৰ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=শিৱনাথ ভট্টাচাৰ্য্য |Address=ডিব্ৰুগড় |Year=1924 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=djvu |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="মুদ্ৰণ" 5="1" 210="বিজ্ঞাপন" 208to209="-" /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} hngi752br06ufl1mx23k2fwjb1acb8s 104 87680 244027 239614 2026-03-31T09:03:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244027 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|157}} 20. ACCOUNT OF ASSAM,-Compiled in 1807-14 by Dr. Francis Hamilton, formerly Buchanan. Re. 1-8. N.B.-Of the above books:- Nos. 1 to 8, 12 to 13, 15 to 18 and 20 have been edited by Rai Bahadur Dr. S. K. Bhuyan, M.A., B.L. (Cal.), Ph. D. (Lond.), Honorary Provincial Director of the Department, of Historical and Antiquarian Studies, Assam. No.13 is an English translation, by Dr. Bhuyan, of No. 4, with extension. No. 9 has been edited by Mr. S. K. Dutta, B.A. (Cal.) B.Sc. (Lond.), Barrister-at-Law, Honorary Deputy Director, D.H.A.S. No. 10 has been edited by Srijut Birinchi Kumar Barua, M.A., B.L., Honorary Assistant Director, D.H.A.S. No. 11 has been edited by the late Srijut Sarat Chandra Goswami, 1.s.o. No. 14 is an English translation of the original Persian chronicle by the late Dr. M. I. Borah, M.A., B.L. (Dac.), Ph. ». (Lond.), Head of the Department of Persian and Urdu in the University of Dacca. No. 19 is by Dr. Banikanta Kakati, M.A., Ph.D., Professor, Cotton College, Gauhati. {{rule|4em}} {{center|To be had of:}} {{center|Office of the Department of Historical and Antiquarian}} {{center|Studies, Gauhati, Assam, India.}} {{center|A.P.G. (Edn.) No.13,-500+2-20-7-1945.}}<noinclude></noinclude> 8wl7jn4iftbctkpohn3jcu89fz85zrt 104 88206 243968 240906 2026-03-31T05:28:50Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243968 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|'''৺মাধৱ লাইব্ৰেৰীৰ গ্ৰন্থ—২'''}} {{Dhr|1em}} ::{{X-larger|{{Xxxx-larger|'''দুর্গাবৰি।'''}}}} {{Dhr|8em}} {{center|{{rotate|-35|{{Xxx-larger|'''গীতি ৰামায়ণ।'''}}}}}} {{Dhr|8em}} {{Right|'''{{Xx-larger|''বিশ্বাসী''}}'''}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> jizgoxuo3360e6onbinser418gxbnff 243969 243968 2026-03-31T05:29:14Z JyotiPN 1603 243969 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|'''৺মাধৱ লাইব্ৰেৰীৰ ধৰ্ম্মগ্ৰন্থ—২'''}} {{Dhr|1em}} ::{{X-larger|{{Xxxx-larger|'''দুর্গাবৰি।'''}}}} {{Dhr|8em}} {{center|{{rotate|-35|{{Xxx-larger|'''গীতি ৰামায়ণ।'''}}}}}} {{Dhr|8em}} {{Right|'''{{Xx-larger|''বিশ্বাসী''}}'''}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> g50yej8pzqxrm5x0ny06r1uoxiugykc 104 88208 244054 240911 2026-03-31T10:21:19Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244054 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xxx-larger|'''দুৰ্গাবৰি।'''}}}} {{Custom rule|tl|40|fc|22|tr|40}} {{center|{{X-larger|'''অৰণ্যকাণ্ড।'''}}}} {{Custom rule|tl|20|c|6|c|6|c|6|tr|20}} {{center|'''শ্ৰীশ্ৰীগণেশায় নমঃ॥ শ্ৰীশ্ৰীৰামচন্দ্ৰায় নমঃ।'''}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''পদ।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>জয় জয় ৰামচন্দ্ৰ জগতৰ পতি। নমোহো লক্ষণ তান অনুজ সম্প্ৰতি॥ নমস্তে জগত গুৰু পতিত পাৱন। জাৰ ক্ৰোধে সবংসতে মৰিলা ৰাৱন॥১॥ অজোধ্যা কাণ্ডৰ কথা ভৈলা সমাপতি। অন্য কাণ্ডৰ কথা শুনিয়ো সম্প্ৰতি॥ পিতৃ সত্য পালি প্ৰভু গৈলা অৰণ্যত। ফিৰাই আনিব তাঙ্ক চলিলা ভৰত॥২॥ আলিঙ্গন দান কৰি স্বয়ং ৰিসিকেষ। ভৰতক আশ্বাসিয়া পঠাইলেক দেশ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> sdg88g5ywf70pupo53tokyyfkl5e5q1 104 88211 244056 240927 2026-03-31T10:25:57Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244056 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৪|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>এহি বুলি ৰাজাৰ হাতত পিণ্ড দিলা। পিণ্ডপায়া দশৰথ স্বৰ্গে চলিগৈলা॥১৪॥ সীতা পিণ্ড দিলা স্বৰ্গে গৈলা দশৰথ। ৰামচন্দ্ৰ আসি পাইলা হেন সময়ত॥ স্নান কৰি ৰামচন্দ্ৰে কৰে পিণ্ডদান। হেন দেখি সীতা সতী দিলা সমিধান॥ ভনে কবি দুৰ্গাবৰ এড়ি আন কাম। পাতক ছাড়োক ডাকি বোলা ৰাম ৰাম॥</poem> {{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|{{x-larger|'''ৰাগ।'''}}}} {{Block center/s}}<poem>শুনা প্ৰভু ৰামচন্দ্ৰ হে— প্ৰভু মোৰ নিবেদন। পিণ্ড লৈয়া পিত্ৰি স্বৰ্গে কৰিলা গমন॥১॥</poem>{{Block center/e}} {{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>স্বামিৰ ভয়ত সীতা লোলে ধিৰে ধিৰে। একেশ্বৰে আচো ম‍ই ফাল্গুনদি তিৰে॥ খেৰি খেলাৱন্তে পিণ্ড ধৰিয়া হাতত। দেখি তজু পিতা আসি মিলিলা তথাত॥১॥ আখুটি কৰিয়া ৰাজা সেহি পিণ্ড লৈলা। পুষ্পক ৰথত চড়ি স্বৰ্গে চলি গৈলা॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> pewlphr996x95htmgs1y4srus7a835j 104 88213 244057 240926 2026-03-31T10:28:34Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244057 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>স্বৰ্গে গৈলা আমাৰ লভিয়া পিণ্ডজল। আৰ শ্ৰাদ্ধ কৰিবে তোমাৰ কিবা ফল॥২॥ সুখে ৰহিলন্ত ৰাজা লভি স্বৰ্গলোক। পুনৰ্ব্বাৰ নমাইলে মনত হৈব শোক॥ আৰোবাৰ ৰাজাক আনিতে নুজুৱাই। কহিলো সকলো কথা মঞি তজু ঠাই॥৩॥ হেন শুনি ৰঘুনাথ ক্ৰোধে জৰ্জ্জৰিত। কেনে হেন কথা কহিলাহা বিচৰিত॥ বালিপিণ্ড ভুঞ্জিতে আসিলা পিত্ৰি মোৰ। হেনয়ো বচন সীতা মুখে আসে তোৰ॥৪॥ বালিপিণ্ড খায়া পিত্ৰি স্বৰ্গলোক পায়ে। হেন অদভুত কথা কোনে পতিয়ায়ে॥ বিপৰীত কোপ কৰি ৰাঘব মুৰাৰি। সংসাৰত নাই তুমি হেন মন্দ নাৰি॥৫॥ ৰামৰ বচনে সীতা ভৈলা মহাত্ৰাস। বাঘৱক নমি কহে দুৰ্গাবৰ দাস॥</poem> {{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''পদ।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>সীতা বোলে সাক্ষী আছে ফাল্গু বসুমতি। বায়ু বিপ্ৰ চন্দ্ৰ সূৰ্য্য আচয় সংহতি। আপুনি পুচিয়ো প্ৰভু ইঠাইতে সবাকে। জদি মিছা মাতে তুমি ডণ্ডিবা আমাকে॥১॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> to70vgvw7igkgerl9wogrtrgnjehbpi 104 88395 243995 241392 2026-03-31T06:54:52Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243995 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩২|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>শ্ৰী যশ আয়ু মান মনে নবান্ধিব। বিষ্ণু অংশ বুলি মনে জীৱ নবধিব॥ ৫৮৬ সাধ্য সাধন কিছু নকৰিব জানা। নকৰিব জীৱ বধ তেবেসে নিৰ্গুণা॥ কৰণি ত্যজয় মনে জীৱক বধয়। তেবে নষ্ট ভৈলা ধৰ্ম্ম জানিবা নিশ্চয়॥ ৫৮৭ হেন শুনি {{SIC|নাৰনে|নাৰদে}} পুছিলা স্তুতি কৰি। কথা শুনি তুষ্ট ভৈলোঁ দেৱ হৰি॥ সংসাৰত থাকি কোনে জীৱ নবধিব। নিশ্চয় জানিলোঁ সৰ্ব্বজনে নাম যাইব॥৫৮৮ কহিয়ো বুজাই মোত ইহাৰ কাৰণ। হেন শুনি মহেশ্বৰে বুলিলা বচন॥ নুসুধিবা নুসুধিবা ব্ৰহ্মাৰ তনয়। জীৱ বধ ভাগী কোনে নিৰ্গুণ বোলয়॥ ৫৮৯ গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰে থাকি জীৱক বধিব। নুবুলি নিৰ্গুনা তাক সবে নষ্ট হুইব॥ কৰণিসে ভক্তি তত্ত্ব কহিলোঁ সতত। নুসুধিবা মুনিৰাজ কহিলোঁ তোমাত॥ ৫৯০ শুনা সভাসদ পদ মহা ভাগৱত। কৰণিসে ভক্তি তত্ত্ব কহিলোঁ সতত॥ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধন জন দেহাৰ কাৰণে। মাধৱক নেত্যজিব ইহাৰ কাৰণে॥ ৫৯১॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> dsfg2tfz0o7nw9h7s9zm8kkear17e3n 104 88410 244107 241412 2026-03-31T11:58:21Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244107 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৪০|ভক্তি-প্রেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>অনৰ্থ শৰীৰ,{{gap|4em}}পৰিল পৰাই, {{gap|4em}}নামত কৰিয়ো ৰতি। নিন্দা বাদ তৰ্ক,{{gap|4em}}অসৈয়া ত্যজিয়া, {{gap|4em}}লৈয়োক সাধু নঙ্গতি॥ ৬১১ মই দুৰাচাৰ,{{gap|4em}}চৰণে তোমাৰ, {{gap|4em}}শৰণ পশিলোঁ জানি। শৰণাগতক,{{gap|4em}}নকৰিবা ত্যগ, {{gap|4em}}হে প্ৰভু পদ্মপাণি॥ মোত পৰে পাপী,{{gap|4em}}ব্ৰহ্মাণ্ড ভিতৰে, {{gap|4em}}নাই নাই নাৰায়ণ। পশিলোঁ শৰণ,{{gap|4em}}নাথ নাৰায়ণ, {{gap|4em}}কৰা মোক পৰিত্ৰাণ॥ ৬১২ মোহোৰ সমান,{{gap|4em}}নাহিকয় দুখী, {{gap|4em}}কহিলোঁ স্বৰূপ কৰি। তোমৰ সমান,{{gap|4em}}দাতা নেদেখোঁহো, {{gap|4em}}হে প্ৰভু দেৱ হৰি॥ এতেক জানিয়া,{{gap|4em}}তোমাৰ চৰণে, {{gap|4em}}পশিলোঁ মই শৰণ। তুমি কৃপাময়,{{gap|4em}}মই অনাথক, {{gap|4em}}নছাৰিবা নাৰায়ণ॥ ৬১৩ সত্যে সত্যে সত্যে,{{gap|4em}}দশ সত্য কৰি, {{gap|4em}}চৰণে বিক্ৰয় গৈলোঁ। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 34swqmz4hf9oiknml4icarwtqq7w56k 104 88539 243980 242414 2026-03-31T06:19:04Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243980 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>অগুৰু চন্দন আৰু সুগন্ধ সুবাস। তুমি সন্তে বিস্তৰ কৰিলো হন্তে হাস॥ পাশাত তোমাৰে কৰিলোহো হন্তে ৰঙ্গ। ইশ্বৰৰ ইচ্ছায়ে কৰিলা আশাভঙ্গ॥২৪॥ ৰামৰ বচনে সীতা দিলন্ত উত্তৰ। এহিসে কাৰনে চিন্তা কৰা ৰঘুবৰ॥ স্ৰজিবো অজোধ্যাপুৰি পাত্ৰ মন্ত্ৰীগণ। এহি থানে দিবো প্ৰভু কৰা ৰঙ্গ মন॥২৫॥ মনসুখে কৰা প্ৰভু মনোহৰ কেলি। হৈবেক কুসুম বস্ত্ৰ মোহো চিত্ৰাৱলি॥ এহি বুলি সীতা সতি গুনিলেক মনে। যেহেন অজোধ্যাপুৰি স্ৰজিলেক তেনে॥২৬॥ হস্তি ঘোৰা স্ৰজিলেক পাত্ৰ মন্ত্ৰীগণ। সুবৰ্ন্নৰ ডণ্ড মনিময় বিচক্ষণ॥ আয়াস মন্দিৰ সুশোভন সিংহাসন। পঞ্চ শব্দ বজায়ে নৰ্টকী নটগন॥২৭৷ ডণ্ডুকা অৰন্যে দেবি অজধ্যা স্ৰজিলা। নানাজাতি তৰু ফল ফুল সবে ভৈলা॥ মালতি মধ্যাই পাৰিজাত জে পলাস। প্ৰফুল্ল ফুলিতে আচে মলয়াৰ বাস॥২৮॥ সুৰভি সিতল বহে মলয়া পৱন। তাহাত ভ্ৰমিয়া ফুৰে জত পক্ষীগণ॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> f0bh0t5lf9j73d90usd4pm0aqnh2bf1 104 88541 243986 241577 2026-03-31T06:33:52Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243986 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|১১}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>ভ্ৰমি ভ্ৰমি ভ্ৰমৰা ভুঞ্জয়ে মধুবন। দেখি ৰাঘবৰ বৰ মিলিলা সন্তোষ॥২৯॥ পিন্ধিলা নানান বস্ত্ৰ কুসুমালঙ্কাৰ। মাধই মালতি পুষ্প শিৰৰ উপৰ॥ ছলনা কৰয় তাতে দেখি সুশোভিত। অগুৰু চন্দন গন্ধে আতি সুবাসিত॥৩০॥ কঙ্কন কেয়ুৰ হাৰ ঘুগুৰা পিন্ধিলা। অলঙ্কাৰে আপোনাৰ অঙ্গ বিভুসিলা॥ লক্ষনেয়ো সেইমতে কৰিলন্ত লাস। সীতায়ো আপুনি কৰিলন্ত লাভাস॥৩১॥ লাস ভাস কৰিয়া মদনে মোহে মন। হাতে মোট ধৰিলন্ত শ্ৰীৰাম লক্ষণ॥ সীতায়ো ধৰিলা মোট উত্তম স্বভাৱ। অজোধ্যাৰ লোকে মোট লৈলা গায়েগাৱ॥৩২॥ চৈত্ৰাৱলী চত্তৰ্দ্দশী খেলাৱন্ত খেৰি। মোটৰ পাকত জেন ধৰে বেৰি বেৰি॥ দিন অস্তাগত জেবে অৱসান ভৈলা। খেৰি এৰি ৰাম নিজ আশ্ৰমক গৈলা॥ ৩৩॥ য়াসিয়া বসিলা ৰাম দিব্য সিংহাসন। সীতা সমে কৰে কেলি পুৰি নিজমন॥ অন্তৰ্ধ্যান ভৈলা সবে অজোধ্যা নগৰি। সসৈন্য সকলে গৈলা অৰন্যক এৰি॥৩৪॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 823bqlf63vdoobj30niwycw6us57ylg 104 88543 243989 241579 2026-03-31T06:39:31Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243989 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১২|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> প্ৰভাতে প্ৰকাশ আসি ভৈলা দিবাকৰ। পুনৰুপি পিন্ধে ৰামে বস্ত্ৰ বাকলৰ॥ বাকল পিন্ধিয়া ৰৈলা দুই ভাই তপসি। সীতাসমে বহিলন্ত দুয়ো ভায়ে বসি॥৩৫॥ মায়া কৰি সীতা দেবি তুসিলা ৰামক। দেখি নগৰিয়া সবে পাইলা বড় শোক॥ ঘনে ঘনে দুক্ষ পায়ে ৰাম গদাধৰ। আৰু এক কথা শুন৷ আত অনন্তৰ॥৩৬॥ যেন মতে সীতাক জে হৰিলা ৰাৱনে। সেহি কথা কয়ো আবে গুনা সাৱধানে॥ থাকিল শ্ৰীৰাম চিত্ৰকুটৰ ওপৰে। ৰিসি বেসে ছিদ্ৰ চাই চন্দ্ৰভাগা ভীৰে॥ ৩৭॥ ৰাৱনাৰ ভগ্নী সুৰ্পনসা ৰাক্ষসিনি। তাইক ভয়ে তপ ছাৰিলন্ত জত মুনি॥ মাৰিলা বিস্তৰ সেনাগণ শৰে হানি। কোপে কম্পমান হুয়া পলাই ৰাক্ষসিনি॥৩৮॥ সংগ্ৰামক আইলা তাই মনুষ্যৰ পাশে। দেখি ভোল ভৈলা তাই গৈলা লয় লাসে॥ ভোলহুয়া ভজ মনে বুলিলা বচন। ভয়হুয়া ৰূপ দুৰ কৰি তেতিক্ষন॥৩৯॥ মোহিনি ৰতিৰ ৰূপ ধৰিলেক তাই। ভণে দুৰ্গাবৰে পদ জানা মধুমই॥</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> 2hw4fc7lgahzzbtauhifpc6oo8zfn4t 244059 243989 2026-03-31T10:33:08Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244059 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১২|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> প্ৰভাতে প্ৰকাশ আসি ভৈলা দিবাকৰ। পুনৰুপি পিন্ধে ৰামে বস্ত্ৰ বাকলৰ॥ বাকল পিন্ধিয়া ৰৈলা দুই ভাই তপসি। সীতাসমে বহিলন্ত দুয়ো ভায়ে বসি॥৩৫॥ মায়া কৰি সীতা দেবি তুসিলা ৰামক। দেখি নগৰিয়া সবে পাইলা বড় শোক॥ ঘনে ঘনে দুক্ষ পায়ে ৰাম গদাধৰ। আৰু এক কথা শুন৷ আত অনন্তৰ॥৩৬॥ যেন মতে সীতাক জে হৰিলা ৰাৱনে। সেহি কথা কয়ো আবে গুনা সাৱধানে॥ থাকিল শ্ৰীৰাম চিত্ৰকুটৰ ওপৰে। ৰিসি বেসে ছিদ্ৰ চাই চন্দ্ৰভাগা ভীৰে॥ ৩৭॥ ৰাৱনাৰ ভগ্নী সুৰ্পনসা ৰাক্ষসিনি। তাইক ভয়ে তপ ছাৰিলন্ত জত মুনি॥ মাৰিলা বিস্তৰ সেনাগণ শৰে হানি। কোপে কম্পমান হুয়া পলাই ৰাক্ষসিনি॥৩৮॥ সংগ্ৰামক আইলা তাই মনুষ্যৰ পাশে। দেখি ভোল ভৈলা তাই গৈলা লয় লাসে॥ ভোলহুয়া ভজ মনে বুলিলা বচন। ভয়হুয়া ৰূপ দুৰ কৰি তেতিক্ষন॥৩৯॥ মোহিনি ৰতিৰ ৰূপ ধৰিলেক তাই। ভণে দুৰ্গাবৰে পদ জানা মধুমই॥</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> buyh7vxe7rfuffaqn83qrjaz5l2yx9r 104 88544 243999 241580 2026-03-31T06:59:55Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243999 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|১৩}} {{Block center/s}}</noinclude> {{center|'''{{Xx-larger|পদ।}}'''}} <poem>চন্দ্ৰভগা নদি নামে আছে মৃতুঞ্জঁয়। সুপৰ্নসা নিশাচৰী ভৈলা পৰিচয়॥৪০॥ ৰামৰ ৰূপক দেখি হৰিষ বদন। দ্যুতি পুৰন্দৰ সম ভৈলা তেতিক্ষন॥ শুনা সুবদন তোক দেখি ভৈলো ভোল। আমি বিৰহিনি মাগো আলিঙ্গন কোল॥ ৪১॥ নয়নে অঞ্জঁন দিব্য কুন্দন উপাম। সৰ্ববাঙ্গ সুন্দৰ মুখ চন্দ্ৰমাৰ সম॥ অধৰ ৰাঙল মুখ চন্দ্ৰমাৰ পান্তি। হৃদয় জলিয়া আচে সোবৰ্ন্নৰ কান্তি॥৪২৷॥ আঙ্গুলি চম্পাৰ পাত্তি খীন মধ্য দেহ। মৃনাল সদৃস ভুজ দেখন্তে সন্তোষ॥ ৰক্ত উতপল সম জেন দুই স্তন। চাৰু উৰুথল ৰাম কদলী সমান॥৪৩॥ কাঞ্চুলী কিঞ্চীত নানাৰত্ন আভৰন। কটীত মেখলা বান্ধে আতি বিতোপন॥ গজ মুকুতাৰ মালা ওপৰত জলে। লয় লাসে গজগতি হংস জেন চলে॥৪॥ প্ৰথম যৌবনী জেন ৰতিত চঞ্চাল। হাস লাস পৰিহাস কৰয় ধেমাল॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> tqtcyvbpmo72xbh9hksd8za9h4u8wlh 244058 243999 2026-03-31T10:31:29Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244058 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|১৩}}</noinclude>{{center|'''{{X-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}} <poem>চন্দ্ৰভগা নদি নামে আছে মৃতুঞ্জঁয়। সুপৰ্নসা নিশাচৰী ভৈলা পৰিচয়॥৪০॥ ৰামৰ ৰূপক দেখি হৰিষ বদন। দ্যুতি পুৰন্দৰ সম ভৈলা তেতিক্ষন॥ শুনা সুবদন তোক দেখি ভৈলো ভোল। আমি বিৰহিনি মাগো আলিঙ্গন কোল॥৪১॥ নয়নে অঞ্জঁন দিব্য কুন্দন উপাম। সৰ্ব্বাঙ্গ সুন্দৰ মুখ চন্দ্ৰমাৰ সম॥ অধৰ ৰাত্তল মুখ চন্দ্ৰমাৰ পান্তি। হৃদয় জলিয়া আচে সোবৰ্ন্নৰ কান্তি॥৪২৷॥ আঙ্গুলি চম্পাৰ পান্তি খীন মধ্য দেহ। মৃনাল সদৃস ভুজ দেখন্তে সন্তোষ॥ ৰক্ত উতপল সম জেন দুই স্তন। চাৰু উৰুথল ৰাম কদলী সমান॥৪৩॥ কাঞ্চুলী কিঞ্চীত নানাৰত্ন আভৰন। কটীত মেখলা বান্ধে আতি বিতোপন॥ গজ মুকুতাৰ মালা ওপৰত জলে। লয় লাসে গজগতি হংস জেন চলে॥৪৪॥ প্ৰথম যৌবনী জেন ৰতিত চঞ্চাল। হাস লাস পৰিহাস কৰয় ধেমাল॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> cqu0x0u1fkdpqqn1ammw2cn91p2i0fx 104 88545 244005 241581 2026-03-31T07:09:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244005 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৪|দুৰ্গাৱৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ভ্ৰুৰ জে মদন ধনু কটাক্ষে মোহয়। কোকিল কমল বাণী সব কিশলয়॥৪৫॥ কমনে বিধাতা আসি ভৈলা উপাগত। দুৰ্ল্লভ মানিক মনি মিলিলা হাতত॥ আজিসে জানিলো ভৈলা জনম সফল। মনত্তষ্ট ভৈলো দেখি বদন কমল॥৪৬॥ ইৰূপ যৌবন মোৰ আজিসে সফল। তুমি মোৰ প্ৰাণ মন জীৱন সম্বল॥ কিসক আছাহা প্ৰভু মোক নচাহিয়া। বাখিয়ো পৰান মোৰ আলিঙ্গন দিয়া॥ ৪৭॥ এহি বুলি দুৰাচাৰি কাম অভিলাষে। লহু লহু কৰি গৈলা ৰাঘৱৰ পাসে॥ ৰামৰ ৰতিক তাইৰ বৰ অভিলাষ। ৰাম পদ আসে ভনে দুৰ্গাবৰ দাস॥৪৮॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}} {{center|'''{{Xx-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>মদনে আকুল চিত্ত সহিতে নপাৰি। আগত কাতৰ কবে দান্তে তৃন ধৰি॥ তোমাৰ ৰূপক দেখি দগ্ধ কলেৱৰ। দিয়া আলিঙ্গন মোৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰ॥৪৯॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> q3spyhtbwnbndo8ma5jueeerx7bto3h 244060 244005 2026-03-31T10:36:21Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244060 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৪|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ভ্ৰুৰ জে মদন ধনু কটাক্ষে মোহয়। কোকিল কমল বাণী সব কিশলয়॥৪৫॥ কমনে বিধাতা আসি ভৈলা উপাগত। দুৰ্ল্লভ মানিক মনি মিলিলা হাতত॥ আজিসে জানিলো ভৈলা জনম সফল। মনত্তষ্ট ভৈলো দেখি বদন কমল॥৪৬॥ ইৰূপ যৌবন মোৰ আজিসে সফল। তুমি মোৰ প্ৰাণ মন জীৱন সম্বল॥ কিসক আছাহা প্ৰভু মোক নচাহিয়া। ৰাখিয়ো পৰান মোৰ আলিঙ্গন দিয়া॥৪৭॥ এহি বুলি দুৰাচাৰি কাম অভিলাষে। লহু লহু কৰি গৈলা ৰাঘৱৰ পাসে॥ ৰামৰ ৰতিক তাইৰ বৰ অভিলাষ। ৰাম পদ আসে ভনে দুৰ্গাবৰ দাস॥৪৮॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|'''{{X-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>মদনে আকুল চিত্ত সহিতে নপাৰি। আগত কাতৰ কবে দান্তে তৃন ধৰি॥ তোমাৰ ৰূপক দেখি দগ্ধ কলেৱৰ। দিয়া আলিঙ্গন মোৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰ॥৪৯॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 27ly8xpu2kghsq3nutl4j5cng5tlqjb 104 88547 244008 241583 2026-03-31T07:14:35Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244008 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|১৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সুৰতি প্ৰদান দিয়া সন্তোষিয়ো মন। মদনে দহয় মন আকুল পৰান॥ ৰাক্ষসীক চাই বোলে ৰাম গদাধৰ। লগত নাহিকে কন্যা একলা লক্ষণ॥৫০॥ লগত আচয় সীতা কাৰ্য্য নাহি আৰ। যোৱা লক্ষনৰ পাস কৰিয়া সত্বৰ॥ তাত মাগি লউ জাই ৰতি আলিঙ্গন। পৰম সুন্দৰ ভাই সাক্ষাত মদন॥৫১ ৰামৰ বচনে সুৰ্পনসা চলি গৈলা। লক্ষনৰ ৰূপ দেখি মন মোহ ভৈলা। পাস-চাপি কাম ভাৱে বুলিলা বচন। লজ্যা এৰি মাগিলা সুৰতি আলিঙ্গন॥৫২॥ লক্ষণক চাই মাগে প্ৰেম আলিঙ্গন। শুনিয়া লক্ষন ভৈলা আতি কোপমন॥ কৰে ধনু ধৰি গুন দিলা টানি ৰাগে। দুই কৰ্ণ নাসিকা কাটিলা মাহাভাগে॥৫৩॥ আদখান নাসিকা কাটিলা বান হানি। জয় জয় ৰঘু ঘুষিলেক সিদ্ধ মুনি তোমাৰ প্ৰসাদে সবে বৈৰী নষ্ট ভৈলা। জয় জয় ঘুষি ৰিষি সব চলি গৈলা॥৫৪॥ সুপৰ্নসা নিশাচৰি ৰৈলা সেহি থানে। বিষে ব্যাকুলিত হুয়া গুনে মনে মনে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> of2ps38txi61twoefqx42w6ttimt2d1 104 88549 244011 241585 2026-03-31T07:24:35Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244011 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৬|দুৰ্গা বৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ৰুধিৰে শৰীৰ সব ঢাকিলা প্ৰত্যেক। ৰাম লক্ষণক তাই গৰ্জিলা অনেক॥৫৫॥ এক হাতে নাকে ধৰি ৰামক গৰ্জয়। আউৰ হাতে দুৰাচাৰি শোনিত মোচয়॥ ৰাম ৰ কিঙ্কৰে ভনে দুৰ্গাবৰ দাস। চলিলন্ত সুৰ্পনসা ৰাৱনাৰ পাস। ৫৬॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}} {{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ ৰেলোৱাৰ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>শুন অৰে তপসীয়া মন্দবুধি কুবুধিয়া হে। মোক চলে বৰাইলি বৈৰি॥ তোক জম ৰাজা এবে; পাত মলচিব তেবে—এ শুনিয়া আসিবো দশ গিৰি। ৰূপ দেখি তোৰ পাশে, আইলো ৰতিৰঙ্গ আশে, এ লজ্যা এৰি মাগিলো সুৰতি। আছোক সুৰতি ৰঙ্গ, মনত মিলিলা খঙ্গ-এ জন্মান্তৰে থৈলিহি থিয়াতি॥ আসিয়া ৰাৱন্না ৰাজ, সাধিবো তোমাৰ কাজ, শিৰ চিণ্ডি পীৱন্ত ৰুধিৰ। লক্ষণক কৰি হত সীতাক কৰিবো হাত, এ চলি জাইবো আপুন মন্দিৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> i4u99dzm71c920l5zew56fb4durc9j5 244061 244011 2026-03-31T10:39:23Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244061 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৬|দুৰ্গা বৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ৰুধিৰে শৰীৰ সব ঢাকিলা প্ৰত্যেক। ৰাম লক্ষণক তাই গৰ্জিলা অনেক॥৫৫॥ এক হাতে নাকে ধৰি ৰামক গৰ্জয়। আউৰ হাতে দুৰাচাৰি শোনিত মোচয়॥ ৰাম ৰ কিঙ্কৰে ভনে দুৰ্গাবৰ দাস। চলিলন্ত সুৰ্পনসা ৰাৱনাৰ পাস।৫৬॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—বেলোৱাৰ।}}'''}} {{Block center/s}} <poem>শুন অৰে তপসীয়া মন্দবুধি কুবুধিয়া হে। মোক চলে বৰাইলি বৈৰি॥ তোক জম ৰাজা এবে; পাত মলচিব তেবে—এ শুনিয়া আসিবো দশ গিৰি। ৰূপ দেখি তোৰ পাশে, আইলো ৰতিৰঙ্গ আশে, এ লজ্যা এৰি মাগিলো সুৰতি। আছোক সুৰতি ৰঙ্গ, মনত মিলিলা খঙ্গ—এ জন্মান্তৰে থৈলিহি থিয়াতি॥ আসিয়া ৰাৱন্না ৰাজ, সাধিবো তোমাৰ কাজ, শিৰ চিণ্ডি পীৱন্ত ৰুধিৰ। লক্ষণক কৰি হত সীতাক কৰিবো হাত, এ চলি জাইবো আপুন মন্দিৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> at5ddw355kpluiw79hlorsj1tyzo01u 104 88550 244013 241586 2026-03-31T07:44:52Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244013 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড ।|১৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>বিনা অপৰাধে মোৰ নাসিকা চেদিলাহে মুখ কৈলি বিকৃত আকাৰ। মোহোৰ জে হৃদিশাল বহিগৈলা সৰ্ব্বকাল, এ এবে তোক কৰোহো সংহাৰ॥ কোপে খৰতৰ বোলে মাতে ভগ্নি দশাননে ছলি গৈলা ৰাৱন্নাৰ পাশে। ৰামৰ চৰনে ধৰি প্ৰণতি কৰিয়া কহে, এ কবি ভনে দুৰ্গাবৰ দাসে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''--::--'''}} {{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—বড়াৰি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>{{gap}}অ কি ভগ্নি হে— কয়ো কোনে কৈলা অপমান॥ ::দেখিয়া ভগ্নিৰ মুখ, মনত মিলিলা দুখ, সচকিতে ৰাৱন্নায় বোলে। কি ভৈলা তোহোৰ নাক, পোছয় ৰাৱনে বাক ভেজে ভৈলা অঙ্গ তোল বোল॥ কহিয়ো স্বৰূপ কবি, ক্ৰন্দনক পৰিহৰি কোনে তোক কৈলা অপমান। পঠাই অনেক বীৰ, চেদিবো তাহান শিৰ, ত্ৰিদশে খাটয় মোৰ পাশে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6552i8hu9cxij4mla80jc5u3qdpfc9a 244067 244013 2026-03-31T10:52:50Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244067 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড ।|১৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>বিনা অপৰাধে মোৰ নাসিকা চেদিলাহে মুখ কৈলি বিকৃত আকাৰ। মোহোৰ জে হৃদিশাল বহিগৈলা সৰ্ব্বকাল, এ এবে তোক কৰোহো সংহাৰ॥ কোপে খৰতৰ বোলে মাতে ভগ্নি দশাননে ছলি গৈলা ৰাৱন্নাৰ পাশে। ৰামৰ চৰনে ধৰি প্ৰণতি কৰিয়া কহে, এ কবি ভনে দুৰ্গাবৰ দাসে॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—বড়াৰি।}}'''}} {{Block center/s}} <poem>::অ কি ভগ্নি হে— কয়ো কোনে কৈলা অপমান॥ ::দেখিয়া ভগ্নিৰ মুখ, মনত মিলিলা দুখ, সচকিতে ৰাৱন্নায় বোলে। কি ভৈলা তোহোৰ নাক, পোছয় ৰাৱনে বাক তেজে ভৈলা অঙ্গ তোল বোল॥ কহিয়ো স্বৰূপ কৰি, ক্ৰন্দনক পৰিহৰি কোনে তোক কৈলা অপমান। পঠাই অনেক বীৰ, চেদিবো তাহান শিৰ, ত্ৰিদশে খাটয় মোৰ পাশে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> m6bcwetes86zsymgnlu1558hcwyjhwb 104 88552 244015 241588 2026-03-31T07:55:12Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244015 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> কোন সিটো বীৰবৰ,{{gap|4em}}লোহায়ে বান্ধিলা ঘৰ, ::::বৰ দেখো তাৰজে সাহক। জদি পশে তলাতল,{{gap|4em}}নুহিবা পশয় জল, ::::জদি হৱে সাগৰৰ পাৰ। লোকালোকে জাই জদি,{{gap|4em}} তথাপি মাৰিবো খেদি, ::::মোৰ হাতে হৈবো প্ৰতীকাৰ॥ খৰতৰ বাক্য ঘনে,{{gap|4em}}বোলে ৰাজা দশাননে, ::::হৃদয়ে ভাবিয়া বৰ বেথা। ৰাম পদ কিঙ্কৰে,{{gap|4em}}বোলে কবি দুৰ্গাৰৰে, ::::সুৰ্পনসা বোলে সব কথা॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-::-'''}} {{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—গুঞ্জৰি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>শুনা দাদা লঙ্কেশ্বৰ হে— এ দাদা কৰা পৰিত্ৰান। বৈৰক মাৰিয়া এবে সাধি দেহ মান। ডণ্ডুকা অৰন্যে আছে শত্ৰু জে আমাৰ। বল্কল পিন্ধয় বৃক্ষ ফলেসে আহাৰ॥ অলপ বয়সি সীতা জলয় শৰীৰ। অন্ন অবিহনে সিতে খাই বৃক্ষ চাল॥ তেজ বল আছে তাৰ গাণ্ডীবৰ বাণে। নাসাক ছেদিলা মোৰ শৰৰ সন্ধানে॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6rqur1hbiw8eevbrmw87p59tor3u8w0 244069 244015 2026-03-31T10:58:24Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244069 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> কোন সিটো বীৰবৰ,{{gap|4em}}লোহায়ে বান্ধিলা ঘৰ, ::::বৰ দেখো তাৰজে সাহক। জদি পশে তলাতল,{{gap|5.4em}}নুহিবা পশয় জল, ::::জদি হৱে সাগৰৰ পাৰ। লোকালোকে জাই জদি,{{gap|2em}}তথাপি মাৰিবো খেদি, ::::মোৰ হাতে হৈবো প্ৰতীকাৰ॥ খৰতৰ বাক্য ঘনে,{{gap|4.4em}}বোলে ৰাজা দশাননে, ::::হৃদয়ে ভাবিয়া বৰ বেথা। ৰাম পদ কিঙ্কৰে,{{gap|5.2em}}বোলে কবি দুৰ্গাবৰে, ::::সুৰ্পনসা বোলে সব কথা॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—গুঞ্জৰি।}}'''}} {{Block center/s}} <poem>শুনা দাদা লঙ্কেশ্বৰ হে— এ দাদা কৰা পৰিত্ৰান। বৈৰক মাৰিয়া এবে সাধি দেহ মান। ডণ্ডুকা অৰন্যে আছে শত্ৰু জে আমাৰ। বল্কল পিন্ধয় বৃক্ষ ফলেসে আহাৰ॥ অলপ বয়সি সীতা জলয় শৰীৰ। অন্ন অবিহনে সিতে খাই বৃক্ষ চাল॥ তেজ বল আছে তাৰ গাণ্ডীবৰ বাণে। নাসাক ছেদিলা মোৰ শৰৰ সন্ধানে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6fylxk2cafkj7ri1w1qqh020jyuunqn 244070 244069 2026-03-31T10:59:05Z JyotiPN 1603 244070 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> কোন সিটো বীৰবৰ,{{gap|4em}}লোহায়ে বান্ধিলা ঘৰ, :::::বৰ দেখো তাৰজে সাহক। জদি পশে তলাতল,{{gap|5.4em}}নুহিবা পশয় জল, :::::জদি হৱে সাগৰৰ পাৰ। লোকালোকে জাই জদি,{{gap|2em}}তথাপি মাৰিবো খেদি, :::::মোৰ হাতে হৈবো প্ৰতীকাৰ॥ খৰতৰ বাক্য ঘনে,{{gap|4.4em}}বোলে ৰাজা দশাননে, :::::হৃদয়ে ভাবিয়া বৰ বেথা। ৰাম পদ কিঙ্কৰে,{{gap|5.2em}}বোলে কবি দুৰ্গাবৰে, :::::সুৰ্পনসা বোলে সব কথা॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|'''{{X-larger|ৰাগ—গুঞ্জৰি।}}'''}} {{Block center/s}} <poem>শুনা দাদা লঙ্কেশ্বৰ হে— এ দাদা কৰা পৰিত্ৰান। বৈৰক মাৰিয়া এবে সাধি দেহ মান। ডণ্ডুকা অৰন্যে আছে শত্ৰু জে আমাৰ। বল্কল পিন্ধয় বৃক্ষ ফলেসে আহাৰ॥ অলপ বয়সি সীতা জলয় শৰীৰ। অন্ন অবিহনে সিতে খাই বৃক্ষ চাল॥ তেজ বল আছে তাৰ গাণ্ডীবৰ বাণে। নাসাক ছেদিলা মোৰ শৰৰ সন্ধানে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> jdrez68bt8vhveag7ooea1krii33q6z 104 88554 244025 241590 2026-03-31T08:58:13Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244025 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শোভন পুৰুষ দেখি সুৰতি মাগিলো। নাক কান কাটিলেক তাৰ ফল পাইলো॥ তপস্বীৰ লগত দেখিলো এক ৰমা। ত্ৰিভুৱনে মোহে ৰূপে অতি অনুপামা॥ আমাৰ শকতি ৰূপ বৰ্ণিতে নাপাৰি। তাহাৰ সদৃশা নোহে ৰাণি মন্দোদৰি॥ ৰাৱণাক সম্বোধিয়া কহে সব কাজ। কাটাজে নাকত তাইৰ নাহিকন্তু লাজ॥ শুনিয়া ৰাৱন্না কোপে কম্পমান কায়। সজল নয়নে বোলে ভগ্নি মুখ চাই॥ সঘনে বহয় তাইৰ নয়নৰ নিৰ। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ নমি ৰঘুবীৰ ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-::-'''}} {{center|'''{{Xx-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>ভগিনিৰ মুখে মহা মন্দ বাত্ৰা শুনি। কোপে লঙ্কেশ্বৰ বোলে খৰতৰ বানি॥ আজি দুই তপস্বীৰ চেদিবোহো শিৰ। ডাক দিলা তৰিতে আসিলা তিনি বীৰ॥ খৰ, দুষণ, ত্ৰিশিraa জে এহি তিনিজন। তিনি জনে মাতি ৰাজা বুলিলা বচন॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8qskwd7xskmmqqla25z8lxnd0hv93zo 244026 244025 2026-03-31T08:58:51Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244026 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শোভন পুৰুষ দেখি সুৰতি মাগিলো। নাক কান কাটিলেক তাৰ ফল পাইলো॥ তপস্বীৰ লগত দেখিলো এক ৰমা। ত্ৰিভুৱনে মোহে ৰূপে অতি অনুপামা॥ আমাৰ শকতি ৰূপ বৰ্ণিতে নাপাৰি। তাহাৰ সদৃশা নোহে ৰাণি মন্দোদৰি॥ ৰাৱণাক সম্বোধিয়া কহে সব কাজ। কাটাজে নাকত তাইৰ নাহিকন্তু লাজ॥ শুনিয়া ৰাৱন্না কোপে কম্পমান কায়। সজল নয়নে বোলে ভগ্নি মুখ চাই॥ সঘনে বহয় তাইৰ নয়নৰ নিৰ। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ নমি ৰঘুবীৰ ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-::-'''}} {{center|'''{{Xx-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>ভগিনিৰ মুখে মহা মন্দ বাত্ৰা শুনি। কোপে লঙ্কেশ্বৰ বোলে খৰতৰ বানি॥ আজি দুই তপস্বীৰ চেদিবোহো শিৰ। ডাক দিলা তৰিতে আসিলা তিনি বীৰ॥ খৰ, দুষণ, ত্ৰিশিৰা জে এহি তিনিজন। তিনি জনে মাতি ৰাজা বুলিলা বচন॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> eydclf0nmg72ql2i6p4elw8r6rgyzqi 244071 244026 2026-03-31T11:00:56Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244071 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শোভন পুৰুষ দেখি সুৰতি মাগিলো। নাক কান কাটিলেক তাৰ ফল পাইলো॥ তপস্বীৰ লগত দেখিলো এক ৰমা। ত্ৰিভুৱনে মোহে ৰূপে অতি অনুপামা॥ আমাৰ শকতি ৰূপ বৰ্ণিতে নাপাৰি। তাহাৰ সদৃশা নোহে ৰাণি মন্দোদৰি॥ ৰাৱণাক সম্বোধিয়া কহে সব কাজ। কাটাজে নাকত তাইৰ নাহিকন্ত লাজ॥ শুনিয়া ৰাৱন্না কোপে কম্পমান কায়। সজল নয়নে বোলে ভগ্নি মুখ চাই॥ সঘনে বহয় তাইৰ নয়নৰ নিৰ। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ নমি ৰঘুবীৰ॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|'''{{X-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}} <poem>ভগিনিৰ মুখে মহা মন্দ বাত্ৰা শুনি। কোপে লঙ্কেশ্বৰ বোলে খৰতৰ বানি॥ আজি দুই তপস্বীৰ চেদিবোহো শিৰ। ডাক দিলা তৰিতে আসিলা তিনি বীৰ॥ খৰ, দুষণ, ত্ৰিশিৰা জে এহি তিনিজন। তিনি জনে মাতি ৰাজা বুলিলা বচন॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ijjtl230wcyxuay4bwfojw10wp3dukr 104 88557 244028 241594 2026-03-31T09:05:03Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244028 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|২০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>চতুৰ্দ্দশ সহস্ৰ লগত লৈয়া সৈন্য। এতিক্ষণে প্ৰবেশিয়ো ডণ্ডুকা অৰন্য॥ তপস্বী কাটিলা মোৰ ভগিনিৰ নাক। মোহোৰ পাশত শীঘ্ৰে ধৰি আনা তাক॥ আপুনাৰ ইছায়ে কৰিবা উগ্ৰ শান্তি। নানাবিধ বিকৰ্থনা কৰিবাহা আতি॥ জদি জুদ্ধ কৰিতে তপস্বী তোলে হাত। নানিবিহি লঙ্কাত তথাতে ধৰি কাট॥ তাৰ ভাৰ্য্যা তপস্বিনী ৰথে তুলি আন। সত্বৰে লঙ্কাক লাগি কৰিয়ো পয়ান॥ পাছে তিনি বীৰে ৰাৱনাৰ বানি শুনি। তেখনে সাজিলা ৰথ পদাতিক আনি॥ ৰথত চৰিয়া অস্ত্ৰ লৈলা আপুনাৰ। লগত লৈলেক সৈন্য চৈধ্য ও হাজাৰ॥ চতুৰ্দ্দশ সহস্ৰ সৈন্যক সঙ্গে কৰি। তপস্বী ধৰিতে আইলা লঙ্কা পৰিহৰি॥ সিংহ নাদে শৱদ কৰয় সেনাগন। অবিকলে প্ৰবেশিলা ডণ্ডুকা কানন॥ চিত্ৰকুটে চতুৰ্ভুজ আছে নাৰায়ন। তথাপি ৰাক্ষস গণ ভৈলা উপাসন॥ ধৰ ধৰ মাৰ মাৰ সৈন্যৰ আন্দোল। হুৰ হুৰ শৱদে নুশুনি মাত বোল॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 375jy6uwzzaodxz19hw61hn7rv7wdpo 0 88580 244106 241638 2026-03-31T11:57:37Z JyotiPN 1603 244106 wikitext text/x-wiki {{header | title = গুৰু-দক্ষিণা | author = প্ৰেমধৰ ৰাজখোৱা | year =১৯৫২ | translator = | section = | previous = | next = | notes = | categories = }} <pages index="গুৰু-দক্ষিণা.djvu" from=1 to=1/> {{page break|label=}} <pages index="গুৰু-দক্ষিণা.djvu" from=3 to=3/> {{page break|label=}} <pages index="গুৰু-দক্ষিণা.djvu" from=4 to=4/> {{page break|label=}} <pages index="গুৰু-দক্ষিণা.djvu" from=5 to=5/> {{page break|label=}} <pages index="গুৰু-দক্ষিণা.djvu" from=6 to=6/> {{page break|label=}} <pages index="গুৰু-দক্ষিণা.djvu" from=7 to=39/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:কাব্য গ্ৰন্থ]] [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠাৰ প্ৰয়োজন থকা পাঠ্য]] 6ur5icmwazkrl5f654eaxod88j78io0 104 88822 243910 242302 2026-03-30T12:03:05Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243910 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|}}</noinclude>{{Block center|<poem>ভকতক পাইলে,{{gap|4em}}অৰ্চ্ছিব যিমতে, {{gap|4em}}কহো তাক সাঙ্গ কৰি॥ ভকতক পাইলে,{{gap|4em}}কৰুণা মিলয়, {{gap|4em}}চিত্ত হুইবে আনন্দিত। স্নেহ উপজিবে,{{gap|4em}}লোকত ঝৰিবে, {{gap|4em}}কৰিবেকে মনোনীত॥ ৫০৮ ভাৰ্য্যা সমন্বিতে,{{gap|4em}}সপত্নে নমিব, {{gap|4em}}বসাই নিয়া আসনত। পাদ্য অৰ্ঘ্য আচ,{{gap|4em}}মণি দান দিয়া, {{gap|4em}}অৰ্চ্ছিব পাছে সতত॥ গন্ধে পুষ্পে ধূপে,{{gap|4em}}নৈবন্ধ্যে পূজিব, {{gap|4em}}আপোনাৰ শুদ্ধ চিতে। দিব্য পঞ্চামৃতে,{{gap|4em}}ভোজন কৰাইব, {{gap|4em}}প্ৰণামিবে দণ্ডৱতে॥ ৫০৯ কৃতাঞ্জলি হুয়া,{{gap|4em}}অনেক মিনতি, {{gap|4em}}বুলিবেক নম্ৰ ভাৱে। প্ৰেম উপজিব,{{gap|4em}}লোতক ঝৰিব, {{gap|4em}}চেতন নাহিকে গাৱে॥ মোকে ভকতকে,{{gap|4em}}ভিন্ন নকৰিব, {{gap|4em}}বুলিবেক নাৰায়ণ। সেহিসে ভজন,{{gap|4em}}কহিলোঁ লক্ষণ, {{gap|4em}}স্বৰূপ তত্ত্ব কাৰণ॥ ৫১০ </poem>}}<noinclude></noinclude> djuts9zo5h46ecga4dhgbi58jo70syv 104 88823 243911 242303 2026-03-30T12:18:40Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243911 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১১৬|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>তাৱত মনৰ,{{gap|4em}}সংশয় নুগুছে, {{gap|4em}}নভজয় ভকতত। মোক পাইলে তাৰ,{{gap|4em}}হুইবেক দুৰ্ল্লভ, {{gap|4em}}কহিলোঁ সত্যে তোমাত॥ শোক দুখ চিন্তা,{{gap|4em}}নেৰিবেক তাক, {{gap|4em}}নেৰাইবে সংসাৰ ভয়। মোহ গৰ্ব্বে পাই,{{gap|4em}}ফুৰাৱে পকাই {{gap|4em}}যাতনা তাপে মৰয়॥ ৫১১ শুনি নাৰদৰ,{{gap|4em}}সংশয় মিলিল, {{gap|4em}}পুলু পুছিবাক লৈলা। হে দেৱ হৰি,{{gap|4em}}কৈয়ো সাঙ্গ কৰি, {{gap|4em}}মনে বৰ ভয় ভৈলা॥ নিখিল জগত,{{gap|4em}}হে ভগৱন্ত, {{gap|4em}}ভকত ভজন মুনি। কোননো মনুষ্যে,{{gap|4em}}ভজিব ইমতে, {{gap|4em}}নপাও মনে গুণি গুণি॥ ৫১২ ইমতে ভকতি,{{gap|4em}}কৰিবে শকতি, {{gap|4em}}নাই জানা মনুষ্যৰ। মায়া মোহে অন্ধ,{{gap|4em}}হুয়া নভজিব, {{gap|4em}}নাশ হুইব নিৰন্তৰ॥ সবে গৃহবৰ্ত্তী,{{gap|4em}}ভাৰ্য্যা পুত্ৰে ৰতি, {{gap|4em}}অন্ধ হুয়া স্বৰূপত।</poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 688ism8bzi6x8x0i1zohflndl9a5cyo 104 88824 243912 242304 2026-03-30T12:26:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243912 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্ৰেমাৱলী।|১১৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নিষ্টে নভজিল,{{gap|4em}}নাশ সবে হইব, পৃথকাই কৈয়ো মোত॥ ৫১৩ শুনি মহেশ্বৰ,{{gap|4em}}দিলন্ত উত্তৰ, {{gap|4em}}কিনো সোধা অযুগুত। গুক বৈষ্ণৱত,{{gap|4em}}নভজয় যাৱে, {{gap|4em}}নুসুধিবা ব্ৰহ্মা সুত॥ যাৰে শুদ্ধ চিত্তে,{{gap|4em}}নভজে সতত, {{gap|4em}}বৈষ্ণৱৰ চৰণত। কদাচিতো সিটো,{{gap|4em}}নাপাইবে হৰিক, {{gap|4em}}নেৰায় সংসাৰ হাত॥ ৫১৪ নসুধিবা মুনি,{{gap|4em}}কৈলোঁ সত্য কৰি, {{gap|4em}}একান্ত ভক্তিৰ তত্ত্ব। গুৰু বৈষ্ণৱক,{{gap|4em}}নভজে যাৱত, {{gap|4em}}ভক্তি বোলা কেন মত॥ গুৰু বৈষ্ণৱক,{{gap|4em}}নভজিয়া আগে, {{gap|4em}}ভক্ত হোৱে কোন নৰ। গুৰু বৈষ্ণৱক,{{gap|4em}}নপাইবে হৰিক, {{gap|4em}}নুসুধিবা মুনিবৰ॥ ৫১৫ ৰাজাত শৰণ,{{gap|4em}}ভাৰ্য্যাত ভজন, {{gap|4em}}পুত্ৰত হৈব ভকতি। ধন ঐশ্বৰ্যাত,{{gap|4em}}হৈব মহা খেদ, {{gap|4em}}যাইবে সিটো অধোগতি॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> pjfavzmwoio5pnewudjmfgyeducx87h 243913 243912 2026-03-30T12:27:04Z Jyoti Chiring 2949 243913 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্ৰেমাৱলী।|১১৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নিষ্টে নভজিল,{{gap|4em}}নাশ সবে হইব, {{gap|4em}}পৃথকাই কৈয়ো মোত॥ ৫১৩ শুনি মহেশ্বৰ,{{gap|4em}}দিলন্ত উত্তৰ, {{gap|4em}}কিনো সোধা অযুগুত। গুক বৈষ্ণৱত,{{gap|4em}}নভজয় যাৱে, {{gap|4em}}নুসুধিবা ব্ৰহ্মা সুত॥ যাৰে শুদ্ধ চিত্তে,{{gap|4em}}নভজে সতত, {{gap|4em}}বৈষ্ণৱৰ চৰণত। কদাচিতো সিটো,{{gap|4em}}নাপাইবে হৰিক, {{gap|4em}}নেৰায় সংসাৰ হাত॥ ৫১৪ নসুধিবা মুনি,{{gap|4em}}কৈলোঁ সত্য কৰি, {{gap|4em}}একান্ত ভক্তিৰ তত্ত্ব। গুৰু বৈষ্ণৱক,{{gap|4em}}নভজে যাৱত, {{gap|4em}}ভক্তি বোলা কেন মত॥ গুৰু বৈষ্ণৱক,{{gap|4em}}নভজিয়া আগে, {{gap|4em}}ভক্ত হোৱে কোন নৰ। গুৰু বৈষ্ণৱক,{{gap|4em}}নপাইবে হৰিক, {{gap|4em}}নুসুধিবা মুনিবৰ॥ ৫১৫ ৰাজাত শৰণ,{{gap|4em}}ভাৰ্য্যাত ভজন, {{gap|4em}}পুত্ৰত হৈব ভকতি। ধন ঐশ্বৰ্যাত,{{gap|4em}}হৈব মহা খেদ, {{gap|4em}}যাইবে সিটো অধোগতি॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> e1wyf8s0l6pgwwsoagqbrkdu238so5y 104 88825 243914 242305 2026-03-30T12:34:31Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243914 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১১৮|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>কদাচিতো তাৰ,{{gap|4em}}সঙ্গ নলৈবাহা, {{gap|4em}}সাঙ্গে কহোঁ মুনিৰাজ । মায়াৰ তনয়,{{gap|4em}}জানিবা নিশ্চয়, {{gap|4em}}বিষ্ণু বৈষ্ণৱৰ ৰাজ ॥ ৫১৬ ঈশ্বৰ মুখৰ,{{gap|4em}}বাক্য সাৰোদ্ধাৰ, {{gap|4em}}কহিলোঁ তোমাৰ আগে। দুর্জ্জন জনত,{{gap|4em}}দেখি জানো মুনি, {{gap|4em}}ভকতক কৰা ত্যাগ॥ ভকত জনত,{{gap|4em}}ভজিয়ো সত্বৰে, {{gap|4em}}কৰিয়া মনে প্রবন্ধ । অপ্রয়াসে তুমি,{{gap|4em}}লভিবা হৰিক, {{gap|4em}}এৰাইবা সংসাৰ বন্ধ ॥ ৫১৭ শুনি মুনিবৰ,{{gap|4em}}পুনু পুছিলন্ত, {{gap|4em}}কৰিয়া মহা ভকতি । কেই বিধ ভক্তি,{{gap|4em}}সতীৰ আগত, {{gap|4em}}কহিলা কৃষ্ণে সম্প্ৰতি ॥ কোন কোন ভক্তি,{{gap|4em}}কিমতে কৰিব, {{gap|4em}}কহিয়ো তাৰ কাৰণ। কহিও সম্প্রতি,{{gap|4em}}দেৱ পশুপতি, {{gap|4em}}চৰণে লৈলোঁ শৰণ ॥ ৫১৮ শুনি মহেশ্বৰ,{{gap|4em}}প্রেম উপজিলা, {{gap|4em}}লোতক জৰে নয়নে।</poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 5jlhw8q6m2rwyr6y9qbe1rmqn3l5ar8 104 88826 243915 242306 2026-03-30T12:42:03Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243915 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|১১৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>গদ গদ বাক্যে,{{gap|4em}}মাতিলা মুনিক, {{gap|4em}}চিন্তিয়া কৃষ্ণ চৰণ। কিনো উপকাৰ,{{gap|4em}}কৰিলাহা মুনি, {{gap|4em}}সুমৰাইলা মাধৱক। ভকতেসে জানা,{{gap|4em}}তাৰে তিনিলোক, {{gap|4em}}দান দিয়া ভকতিক॥ ৫১৯ শুনা সভাসদ,{{gap|4em}}ভাগৱত পদ, {{gap|4em}}নিশবদ হুয়া আতি। যাৰ কৰ্ণে কৃষ্ণ,{{gap|4em}}কথা নুশুনয়, {{gap|4em}}সিসি জন আত্মঘাতী॥ সেইসে অসুৰ,{{gap|4em}}সেইসে পশুৰ {{gap|4em}}তাহাৰে সে জন্ম বৃথা। ব্ৰহ্মাৰ দুৰ্ল্লভ,{{gap|4em}}নৰ তনু পায়, {{gap|4em}}নুশুনে কৃষ্ণৰ কথা॥ ৫২০ ঘোৰ কালসৰ্পে,{{gap|4em}}দংশিলে সবাকো, {{gap|4em}}হৰাইল চেতন জ্ঞান। ইহাৰ ঔষধ,{{gap|4em}}সুধা হৰিনাম, {{gap|4em}}বিনে নাহি নাহি আন॥ হুইয়া শুদ্ধ মতি,{{gap|4em}}কৰিয়া ভকতি, {{gap|4em}}নেৰিবা হৰি চৰণ। অপ্ৰয়াসে সিদ্ধি,{{gap|4em}}হুইব মন কাম, {{gap|4em}}তৰিবা যম কৰণ॥ ৫২১ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> mw8llb8djgg4mfv8ofkbpfn5oenqq0r 104 88827 243916 242307 2026-03-30T12:49:10Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243916 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১২০|গুক্তি-প্ৰেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>আপোনাৰ হিত,{{gap|4em}}আপুনি চিন্তিয়ো, {{gap|4em}}তৰিবাৰ কৰা কাম। তাজিয়ো কামনা,{{gap|4em}}লভিয়ো চেতনা, {{gap|4em}}ডাকি বোলা ৰাম ৰাম॥ </poem>}}{{Block center/e}} {{Rule|4em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|পদ।}}}} {{Block center/s}}{{Block center|<poem>শঙ্কৰ বদতি শুনিয়োক মুনিবৰ। কহো মহা ভক্তি তত্ত্ব মহা পুৰুষৰ। ৫২২ আমাৰ মনত যিবা আছিল সংশয়। তোমাৰ প্ৰশ্নত সিটো গুচিল নিশ্চয় ॥ সৰস্বতী আগে ভক্তি কৈলা যেন কৰি। যেন যেন বচন বুলিলা দেৱ হৰি॥ ৫২৩ কেৱলা নিৰ্গুণা যিটো ধৰ্ম্ম ভাগৱতী। দেবীৰ আগত কৃষ্ণে কহিলা সম্প্ৰতি॥ সাৰ সাৰ বাছি ভক্তি শাস্ত্ৰৰ যুগুতি। লোকক কৃপায়ে কহিলন্ত যদুপতি॥ ৫২৪ যেনমতে জীৱগণ সংসাৰ তৰয়। মোৰ বাক্যে ভক্তি প্ৰকাশিয়ো মহাশয়॥ লক্ষ্মীৰ কাৰ্য্যত তুমি নপাতিবা কাণ। মোৰ নাম যশ মাত্ৰ দিবা সবে দান॥ ৫২৫ </poem>}}<noinclude></noinclude> boqclsorzfkzlokqhegp9y7tleptqfj 243917 243916 2026-03-30T12:50:29Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243917 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১২০|গুক্তি-প্ৰেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>আপোনাৰ হিত,{{gap|4em}}আপুনি চিন্তিয়ো, {{gap|4em}}তৰিবাৰ কৰা কাম। তাজিয়ো কামনা,{{gap|4em}}লভিয়ো চেতনা, {{gap|4em}}ডাকি বোলা ৰাম ৰাম॥ </poem>}}{{Block center/e}} {{Rule|4em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|পদ।}}}} {{Block center/s}}{{Block center|<poem>শঙ্কৰ বদতি শুনিয়োক মুনিবৰ। কহো মহা ভক্তি তত্ত্ব মহা পুৰুষৰ। ৫২২ আমাৰ মনত যিবা আছিল সংশয়। তোমাৰ প্ৰশ্নত সিটো গুচিল নিশ্চয় ॥ সৰস্বতী আগে ভক্তি কৈলা যেন কৰি। যেন যেন বচন বুলিলা দেৱ হৰি॥ ৫২৩ কেৱলা নিৰ্গুণা যিটো ধৰ্ম্ম ভাগৱতী। দেবীৰ আগত কৃষ্ণে কহিলা সম্প্ৰতি॥ সাৰ সাৰ বাছি ভক্তি শাস্ত্ৰৰ যুগুতি। লোকক কৃপায়ে কহিলন্ত যদুপতি॥ ৫২৪ যেনমতে জীৱগণ সংসাৰ তৰয়। মোৰ বাক্যে ভক্তি প্ৰকাশিয়ো মহাশয়॥ লক্ষ্মীৰ কাৰ্য্যত তুমি নপাতিবা কাণ। মোৰ নাম যশ মাত্ৰ দিবা সবে দান॥ ৫২৫ </poem>}}<noinclude></noinclude> 9zuzdgsm87q0v5rdwm648uwm2ozxd00 104 88828 243918 242308 2026-03-30T12:57:59Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243918 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১২১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন প্ৰকাশিবা সমুদায়। আত পৰে দেবী আন প্ৰয়োজন নাই॥ মায়াক নাশিয়া তুমি সংসাৰ তেজিবা। মোৰ যিটো নিজ গুৰু নাম দান দিবা॥৫২৬ সেহি কথা তোমাত কহিবোঁ মুনিবৰ। পৰম সুহৃদ তুমি মোৰ প্ৰিয়ত্তৰ॥ হেন শুনি নাৰদে মাতিলা স্তুতি কৰি। শুনোঁ কেনে শৰণ ভজন দেৱ হৰি॥ ৫২৭ মহেশে বোলন্ত শুনিয়োক ব্ৰহ্মা সুত। কহোঁ শুনা শৰণ ভজন অদভুত॥ পণ্ডিতৰ নাই জনা শৰণ ভজন। মহা মূৰ্খ জনে আত নাপাতিব কাণ॥ ৫২৮ পৰম বিষয়ী তাৰ নাই প্ৰয়োজন। এই তিনি বিধ নাই শৰণ ভজন॥ মধ্যবৰ্তী জনে মাত্ৰ হইব গুণ গ্ৰাসী। সেই মাত্ৰ শৰণ ভজন লৈবে আসি॥ ৫২৯ মৃত্যুকো নেদেখে মদ গৰ্ব্বে হুয়া অন্ধ। পুত্ৰ ভাৰ্য্যা ধনতেসে হুইবেক প্ৰবন্ধ॥ এবে কহোঁ শৰণ ভজন মুনিবৰ। হুইবে শান্ত মূৰ্ত্তি সবে নাৰায়ণ পৰ॥ ৫৩০ প্ৰাণ মন জ্ঞান বুদ্ধি ইন্দ্ৰিয় সকল। ত্যজিবে নিশ্চয় সিটো বিষয় বিকল॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> nd7e4l3zte51x0mwktimdc6it8k0hue 104 88836 243920 242316 2026-03-30T13:08:15Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243920 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১২৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>যাত হন্তে বাঢ়ে মোহ গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰ। তাক বন্ধু {{SIC|পুবুলিবা|নুবুলিবা}} শাস্ত্ৰৰ বিছাৰ॥ আৰু কহোঁ ভাৱতী শুনা মুনিবৰ। নেৰিবে কৰণি বুধি হুইবে দৃঢ়তৰ॥ ৫৭০ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা দেহ গেহ কৃষ্ণত অৰ্পিব। হুয়া শান্ত মূৰ্ত্তি কৃষ্ণ কীৰ্ত্তন কৰিব॥ ভক্ত সমে কৰিবেক মহা মিত্ৰৱতি। সস্নেহ আহলাদ কৰিবেক বতি প্ৰীতি॥ ৫৭১ ভকতক দায়া নচাৰিব সৰ্বক্ষণ। কহিলোঁহো মুনি ভাগৱতীৰ লক্ষণ॥ শ্ৰৱন কীৰ্ত্তন আৰু স্মৰণ বিশ্বাস। মহা প্ৰেম ভাৱে নিতে কৰিবে অভ্যাস॥ ৫৭২ প্ৰেমত পুলক হাস্য বাক্য গদ গদ। শৰীৰ শিহৰে মনে হয়া নিশবদ॥ কৃষ্ণ গ্ৰাহে ধৰে আখি দেখে কৃষ্ণময়। কহিলোঁহো ভাগৱতী ধৰ্ম্মক নিশ্চয়॥ ৫৭৩ ভকতক দ্বেষ কৰে কৰণিতে জয়। তেবে ভাগৱতী ভক্তি স্খলিত নিশ্চয়॥ হেন শুনি নাৰদৰ মিলিল সংশয়। পুছিবে লাগিলা কৰি অনেক বিনয়॥ ৫৭৪ দিয়ো পৰিচ্ছেদ মোক প্ৰভু কৃপাময়। তোমাৰ বচন শুনি ভৈলোঁ মহা ভয়॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> c6lmvbxschl7qmjgvssoggtgxku34dw 104 88837 243990 242317 2026-03-31T06:41:17Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243990 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩০|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>কৰণি এৰিলে বোলা স্খলিত বচন। ভকতক দ্বেষ কৰিবেক কোন জন ॥ ৫৭৫ তজু কথা শুনি মোৰ মনে ভৈলা ডৰ । দিয়া পৰিচ্ছেদ মোক দেৱ দিগম্বৰ ॥ মহেশ বোলন্ত তুমি শুনা ব্ৰহ্মা সুত। নুপুছিবা ইটো কথা অতি অদভুত ॥ ৫৭৬ ত্যজিব কৰণি ভকতক অনাদৰ । আৰু কোন ভাগৱতী আছে মুনিবৰ॥ ভকতেসে ভাগৱত বেদ শাস্ত্রে কয় । ভক্তি মহা ভাগৱত মোৰ মনে লয় ॥৫৭৭ আগম নিগম গীতা ভাগৱত লয় । পুৰাণ ভাৰত শাস্ত্ৰ যতেক আছয়॥ বেদ সাৰ ভাগ কৃষ্ণে অৰ্জ্জুনত কয়। ভকতেসে ভাগৱত সত্যে ধনঞ্জয় ॥ ৫৭৮ হেন ভকতক ত্যজে এৰয় কৰণি। তাক ভাগৱতী বুলি লিখি আছে কুনি ॥ নুসুধিবা নুসুধিবা বোলো দৃঢ় বাণী । ভকতক নামানিলে কিবা সোধা মুনি ॥ ৫৭৯ গীতা ভাগৱত শাস্ত্ৰ যতেক আছয়। ভকতেসে পূৰ্ণ আৰ জানিবা নিশ্চয় ॥ এবে কহোঁ নিৰ্গুণাৰ কৰণি লক্ষণ। শুনা সাৱধানে তুমি ব্ৰহ্মাৰ নন্দন ॥ ৫৮০ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> qxoupvnscpbu12vzm602gzplsadqz7c 104 88838 243994 242318 2026-03-31T06:47:44Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243994 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১৩১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>একাদশ ইন্দ্রিয়ক দমিবে নিশ্চয়। গুচিবেক সংসাৰৰ মায়াময় ভয়॥ দেহকো এৰিব মনে জীৱকো ত্যজিব। কেবলে আত্মাত মাত্ৰ গৈয়া ৰত হৈব ॥ ৫৮১ আত্মাকো ত্যজিব মনে গুণকো এৰিব । নির্গুণ ব্ৰহ্মাত পাচে গৈয়া থিতি হৈব॥ সংসাৰক দেখিবেক বাসুদেৱময় । যেন মতে জীৱ কিঞ্চিতেকো নষ্ট নয় ॥ ৫৮২ মনে গন্ধ মনে পুষ্প মনে দীপ ধুপ । নিৰ্গুণা ব্ৰহ্মাক মনে চিন্তিব স্বৰূপ ॥ বাসুদেৱময় দেখিবেক জীৱগণ । আপোনাতোধিক স্নেহ হৈব সৰ্ব্বক্ষণ ॥ ৫৮৩ মোহ অহঙ্কাৰ গৰ্ব্ব সঙ্কল্প বিকল্প। সবাকো ত্যজিব মনে হুয়া শুদ্ধ ৰূপ ॥ হৃদয়ত সর্ববক্ষণে ব্ৰহ্মাক চিন্তিব। প্রেমে পুলকিত তনু লোতক জৰিব ॥ ৫৮৪ কিঞ্চিতোকো ব্ৰহ্মা সমে নুহিকে অন্তৰ । সেহিসে নির্গুণ ধৰ্ম্ম জানা মুনিবৰ॥ বিভূতি ঐশ্বৰ্য্য দেখি নটলিব মন। কেৱলে ব্রহ্মাক মাত্ৰ কৰিব স্মৰণ ॥ ৫৮৫ স্মৰণ বিশ্বাস নছাৰিৰ সৰ্ব্বক্ষণে । মান অপমান কিছু নলৈবেক মনে ॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6u3pa5fxulk7si0bq5u2pmbinlc7cv8 104 88839 244065 242319 2026-03-31T10:47:20Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244065 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|১৩৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নামক নেৰিবা বৈষ্ণৱক কৰা পূজা। মাধৱেসে নিজ দেৱ জানি তান্তে ভজা॥ কপত চাতুৰি ত্যজি গৰ্বৰ অহঙ্কাৰ। তেবেসে হইবাহা সুখে সংসাৰৰ পাৰ॥ ৫৯২ নামক সুহৃদ জানি ভজ ভজ ভাই। বোলা হৰি হৰি মুখে সংসাৰ এৰায়॥ </poem>}}{{Block center/e}} {{Rule|4em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|দুলড়ী।}}}} {{Block center/s}}{{Block center|<poem>শঙ্কৰ বদতি,{{gap|4em}}শুনা মুনিৰাজ, {{gap|4em}}কহোঁ ভক্তি মনোনীত। শুনিয়ো কেৱল,{{gap|4em}}ভক্তি যেনমত, {{gap|4em}}লক্ষণ কৰোঁ বিদিত॥ ৫৯৩ পূৰ্ব্ব পুৰাতন,{{gap|4em}}ভক্তিৰ লক্ষণ, {{gap|4em}}ভাগৱত গ্ৰন্থ সাৰ। ভকতেসে সাৰ,{{gap|4em}}ভাগৱত বুলি, {{gap|4em}}বুজিবা তত্ত্ব ইহাৰ॥ বুদ্ধিৰ নিকট,{{gap|4em}}মায়াৰ কপট, {{gap|4em}}এৰিবেক প্ৰথমত। সাতখান গঢ়,{{gap|4em}}ভাঙ্গিবে দুৰ্জয়, {{gap|4em}}জ্ঞান হস্তী বৈৰাগ্যত॥ ৫৯৪ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> p1jcdqaaxc8tkdy9nj9b7hb48jbsk1q 104 88840 244068 242320 2026-03-31T10:57:07Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244068 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩৪|ভক্তি-প্রেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নিয়ম সঞ্জম,{{gap|4em}}সদাচাৰ ধৰ্ম্ম, {{gap|4em}}পালিবেক সমুদায়। সংসাৰত যত,{{gap|4em}}আনো পুণ্য আছে, {{gap|4em}}তাকো নুবুলিবা নুই॥ নিন্দা বাদ তৰ্ক,{{gap|4em}}সজ্জনে দুৰ্জ্জনে, {{gap|4em}}নকৰিবা কদাচিত। অহিংসা অমায়া,{{gap|4em}}স্নেহ ভূত দায়া, {{gap|4em}}শান্ত হুইব বুদ্ধিচিত॥ ৫৯৫ পুত্ৰ ভাৰ্য্যাধন,{{gap|4em}}ঐশ্বৰ্য্য বিভূতি, {{gap|4em}}অৰ্পিকে যথোচিত। নিত্য নৈমিত্তিক,{{gap|4em}}যত কৰ্ম্মচয়, {{gap|4em}}অৰ্পিব সবে কৃষ্ণত॥ ইহ পৰলোকে,{{gap|4em}}সুখ ধন জন, {{gap|4em}}ভাৰ্য্যা পুত্ৰ দেহ গেহ। সমস্তকে অৰ্পি,{{gap|4em}}হুইয়া দাস্য ভাৱ, {{gap|4em}}কৃষ্ণক কৰিব স্নেহ॥ ৫৯৬ সুশীতল শান্ত,{{gap|4em}}হুইবে অনুচিত, {{gap|4em}}শুদ্ধ হুইবে বুদ্ধি কায়। ৰজগুণে তম-{{gap|4em}}গুণে ৰাজ হুয়া, {{gap|4em}}শুদ্ধ সত হুইব লয়॥ কেৱলে সতত,{{gap|4em}}উপস্থিত হুইয়া, {{gap|4em}}মনে হুইব সম মতি। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> olr46pkgdyhydc0ectijbz6n11ammd8 104 88841 244075 242321 2026-03-31T11:09:19Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244075 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|১৩৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>পুত্ৰ ভাৰ্য্যা দেহ,{{gap|4em}}ঐশ্বৰ্য্য বিভূতি, {{gap|4em}}তাত হৈবে বিৰকতি॥ ৫৯৭ যিটো পূৰ্ণ কৃষ্ণ,{{gap|4em}}স্বামী মানি মনে, {{gap|4em}}হুইবে মনে তান দাস। কায় বাক্য মনে,{{gap|4em}}সুদৃঢ় বিশ্বাসে, {{gap|4em}}নছাৰিব তান পাশ॥ কেৱলে জীৱক,{{gap|4em}}দাস্য কৰি দিয়া, {{gap|4em}}মনে কৰিবেক স্তুতি। শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন,{{gap|4em}}স্মৰণ বিশ্বাস, {{gap|4em}}কেৱলে তত্ত্ব ভকতি॥ ৫৯৮ হিংসা যে কামনা,{{gap|4em}}এহি দুইগোটা, {{gap|4em}}কিঞ্চিতো নুহিবে মনে। ভক্ত সমে ৰতি,{{gap|4em}}প্ৰীতি নছাৰিব, {{gap|4em}}ৰাত্ৰি দিনে সৰ্ব্বক্ষণে॥ কাতো হন্তে বৈৰ,{{gap|4em}}বুদ্ধি নহৈবেক, {{gap|4em}}মনে নুহিবেক কষ্ট। শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন,{{gap|4em}}স্মৰণ বিশ্বাস, {{gap|4em}}কৰণি নুহিবে নষ্ট॥৫৯৯ আপোনাত কৰি,{{gap|4em}}ভকতক দয়া, {{gap|4em}}মানিবে ঈশ্বৰ বুলি। দাস্য ৰূপে সেৱা,{{gap|4em}}কৰি পূজিবেক, {{gap|4em}}বাক্য ধৰি শিৰে তুলি॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ckkqa1064ei2rpqzerrnb3fb97mssv8 104 88842 244091 242322 2026-03-31T11:25:35Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244091 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩৬|ভক্তি-প্রেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>কাল মায়া হন্তে,{{gap|4em}}ভয় নোপজিব, {{gap|4em}}মন হুইব এক জানি। সৰ্ব্বক্ষণে কৃষ্ণ,{{gap|4em}}কীৰ্ত্তন কৰিব, {{gap|4em}}আপোনাক দাস মানি॥ ৬০০ ভকত জনত,{{gap|4em}}দ্বিতীয় নুহিব, {{gap|4em}}সৰ্ব্ব হুইব সমাপতি। কহিলোঁ কেৱল,{{gap|4em}}ব্ৰহ্মাৰ নন্দন, {{gap|4em}}ভকতি তত্ত্ব যুগুতি॥ নিজ গুৰু বাক্য,{{gap|4em}}মনে নেত্যজিব, {{gap|4em}}স্মৰণ নুহিবে ভঙ্গ। সৰ্ব্বক্ষণে প্ৰেম,{{gap|4em}}আনন্দে মজিব, {{gap|4em}}উত্তম ভক্তৰ সঙ্গ॥ ৬০১ কিঞ্চিতো ভক্তক,{{gap|4em}}দ্বেষ নকৰিব, {{gap|4em}}কৰণি মুহিব নাশ। সৰ্ব্বক্ষণে হৰি,{{gap|4em}}কীৰ্ত্তন কৰিব, {{gap|4em}}মনে হুইব কৃষ্ণ দাস॥ কেৱল শৰণে,{{gap|4em}}কৃষ্ণৰ চৰণে, {{gap|4em}}সমৰ্পিব নিজ দেহ। যেন গবাদিক,{{gap|4em}}পৰত বিকিলে, {{gap|4em}}নকৰয় তাক স্নেহ॥ ৬০২ সৰ্ব্বক্ষণে প্ৰেম,{{gap|4em}}সাগৰে মজিব, {{gap|4em}}গুণত কৰিবে ৰতি। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 7e7yye0xnk6wehclupothpru50x5lyt 104 88843 244098 242323 2026-03-31T11:39:04Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244098 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্ৰেমাৱলী।|১৩৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>ভকত জনত,{{gap|4em}}প্ৰীতি নছাৰিব, {{gap|4em}}কেৱলে তত্ত্ব ভকতি॥ হুয়া শুদ্ধ মতি,{{gap|4em}}কেৱলে ভকতি, {{gap|4em}}আচৰিবে ভকতত। কিঞ্চিতে৷ ভক্তত,{{gap|4em}}আৰ নথাকিব, {{gap|4em}}কৈলোঁ মুনি সাৰ তত্ত্ব॥ ৬০৩ শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন,{{gap|4em}}স্মৰণ কৰন্তে, {{gap|4em}}প্ৰেম নোপজয় যাৱে। জানিবা বুদ্ধিৰ,{{gap|4em}}দোষ নাহি গুচে, {{gap|4em}}নমিয়োক হৰি পাৱে॥ ভকতত মাত্ৰ,{{gap|4em}}স্নেহ কৰিবেক, {{gap|4em}}নামত নেৰিব ৰতি। ভকতক দায়া,{{gap|4em}}স্নেহ কৰিলেসে, {{gap|4em}}উত্তম বুলি ভকতি॥ ৬০৪ ভক্তক জনত,{{gap|4em}}নিন্দা বাদ কৰে, {{gap|4em}}কৰণি ত্যজয় মনে। জানিবা কেৱলে,{{gap|4em}}ভকতি স্খলিত, {{gap|4em}}ব্ৰহ্মাৰ তুমি নন্দনে। মহেশৰ বাণী,{{gap|4em}}শুনিয়া নাৰদে, {{gap|4em}}পৃনু পুছে স্তুতি কৰি। কেনুয়া ভক্তক,{{gap|4em}}নিন্দা নকৰিব, {{gap|4em}}বুজাই কৈয়ো মোত হৰি॥ ৬০৫ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 3y0ibd9yxnnrxxuoydcdw5uadnny9y2 104 88844 244100 242324 2026-03-31T11:45:04Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244100 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩৮|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নাৰদৰ বাণী,{{gap|4em}}শুনি ত্ৰিলোচন, {{gap|4em}}মনে হাসিলস্ত আতি। সকল ভক্তিৰ,{{gap|4em}}যিটো শিৰোমণি, {{gap|4em}}কেৱলা তত্ত্ব ভকতি॥ কেৱল ভকত,{{gap|4em}}ভৈলা যিটো জন, {{gap|4em}}তাৰ আছে কোন ক্ষতি। নিন্দা বাদ তৰ্ক,{{gap|4em}}অসৈয়া থাকিলে, {{gap|4em}}ভকতি কোন যুগুতি॥ ২০৬ অন্য জনে যদি,{{gap|4em}}নিন্দা বাদ কৰে, {{gap|4em}}তাত নাপাতিবা কাণ। কেৱল ভক্তৰ,{{gap|4em}}গুণক লভিয়া, {{gap|4em}}মনে কৰে মহা মান॥ কেৱল গুণক,{{gap|4em}}লৈবাৰ নিমিত্তে, {{gap|4em}}কেৱলা বোলয় তাত। কেৱলে ভকত,{{gap|4em}}সাক্ষাতে ঈশ্বৰ, {{gap|4em}}কহিলোঁ মুনি তোমাত॥ ৬০৭ গুণতো সন্তোষ,{{gap|4em}}হুয়া যিটো জনে, {{gap|4em}}দোষত নপাতে কাণ। দোষ এৰিলতে,{{gap|4em}}সংসাৰ এৰায়, {{gap|4em}}ভক্তিৰ তত্ত্ব প্ৰমাণ॥ ভকত জনৰ,{{gap|4em}}মহিমা প্ৰভাৱ, {{gap|4em}}অভক্তে নজানে আতি। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 5t1v5sl9ii7g5c2z3l1d1zi1txsgs49 104 88845 244103 242325 2026-03-31T11:51:25Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244103 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী।|১৩৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>পদ্মৰ মহিমা,{{gap|4em}}বেঙ্গে নজানয়, {{gap|4em}}যদি থাকে দিনে ৰাতি॥ ৬০৮ শঙ্কৰ বদতি,{{gap|4em}}ব্ৰহ্মাৰ তনয়, {{gap|4em}}নসুধিবা অদভুত। নাৰায়ণ ৰূপে,{{gap|4em}}ব্ৰহ্মাৰ আগত, {{gap|4em}}কহিলা কৃষ্ণে প্ৰস্তুত॥ মই একবেলি,{{gap|4em}}বৈকুণ্ঠ লোকত, {{gap|4em}}কহি আছোঁ চাৰি সিদ্ধে। তত্ত্বক উদ্ধাৰি,{{gap|4em}}কহিবা বিচাৰি, {{gap|4em}}ভক্ত আছে কেই বিধ॥ ৬০১ ভকত জনৰ,{{gap|4em}}দ্ৰোহ আচৰয়, {{gap|4em}}কৰণি স্খলিত মনে। জানিবা কেৱলা,{{gap|4em}}ভকতি স্খলিত, {{gap|4em}}ব্ৰহ্মাৰ তুমি নন্দনে॥ কৰোঁ অঙ্গীকাৰ,{{gap|4em}}শাস্ত্ৰ তত্ত্ব সাৰ, {{gap|4em}}পুনু নপুছিবা আৰ। নিন্দক জনৰ,{{gap|4em}}জানিবা নিশ্চয়, {{gap|4em}}গতি নাহি নাহি আৰ॥ ৬১০ শুনা সৰ্ব্বজন,{{gap|4em}}কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ, {{gap|4em}}ভক্তিৰ কেন উত্তৰ। হুয়া শুদ্ধ মতি,{{gap|4em}}একান্ত শৰণে, {{gap|4em}}ভজিয়োক দামোদৰ॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> doe5uyoymygxi15v8bdppolbg163duo 104 88927 244092 242571 2026-03-31T11:30:18Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244092 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৮৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>লক্ষণে বোলন্ত প্ৰভু থিৰ কৰা মন। আপুনি ঈশ্বৰ হুই হৰাইলা জ্ঞান॥ কৱন্ধে কহিলা বাত্ৰা আসম্ভে পথত। পুষ্প গন্ধে বিয়ামোহ ভৈলা কেন মত॥ লক্ষণৰ বাক্যে ৰামে পাইলন্ত সুমৰি। দুই ভাই চলি গৈলা ঋষ্যমুখ গিৰি॥ ঋষ্যমুখে দেখিলা বানৰ পঞ্চজনে। ৰামৰ চৰণ সেবি দুৰ্গাবৰ ভনে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|<poem>অৰণ্যকাণ্ডে}} সীতাহৰণ সমাপ্তঃ।</poem>}} [[File:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ (page 103 crop).jpg|center|250px]]<noinclude></noinclude> a8pqlm24rqf2arg0eh2d6naufof8jx4 244093 244092 2026-03-31T11:30:41Z JyotiPN 1603 244093 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৮৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>লক্ষণে বোলন্ত প্ৰভু থিৰ কৰা মন। আপুনি ঈশ্বৰ হুই হৰাইলা জ্ঞান॥ কৱন্ধে কহিলা বাত্ৰা আসম্ভে পথত। পুষ্প গন্ধে বিয়ামোহ ভৈলা কেন মত॥ লক্ষণৰ বাক্যে ৰামে পাইলন্ত সুমৰি। দুই ভাই চলি গৈলা ঋষ্যমুখ গিৰি॥ ঋষ্যমুখে দেখিলা বানৰ পঞ্চজনে। ৰামৰ চৰণ সেবি দুৰ্গাবৰ ভনে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|<poem>অৰণ্যকাণ্ডে সীতাহৰণ সমাপ্তঃ।</poem>}} [[File:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ (page 103 crop).jpg|center|250px]]<noinclude></noinclude> pptlfcqjusc3jpwmwm7j1x63zrynyk5 104 88940 244023 243609 2026-03-31T08:55:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244023 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|৶৹}}</noinclude> {{Gap!}}অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষ ভাগত আৰু উনবিংশ শতিকাৰ আদি ছোৱাত লিখা বুৰঞ্জীৰ ভাষা নিভাজ অসমীয়া, তাত বিদেশী শব্দৰ সমাবেশ নাই।— ::{{hanging indent|(১) ৰাজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ দেৰগাওঁৰ বাহৰত থাকোতে ৰাম দুদিন ৰাতি দুইপৰ মৰাত আমাৰ ঘৰলৈ যাবৰ হয়। ভানুৱে সৈতে ঝীয়ৰী তিনি জনীও আছে, কোন জনীৰ তালৈ যায় ঠাৱৰ কৰিব নোৱাৰোঁ। প্ৰীতি অনুবন্ধ ৰামৰ ভানুৱেৰে আছে, দূষিতো হৈছে বুলি শুনিছোঁ। ( লক্ষ্মী সিংহৰ বৰপাহী বুৰঞ্জী )।}} ::{{hanging indent|( 2 ) কলিতা ফুকন যাক বোলে ই হিন্দু লৰা। ভাল আহোমে অনেক পুৰুষ ৺দেৱৰ খাই-পিন্ধি থাকিও যেনে কাৰ্য কৰিব পৰা নাই, কলিতা ফুকনে "দেৱৰ তেনে কাৰ্য্য কৰিছে। এতেকে ই আমাৰ লগৰ এটা। এতেকে চোলাধৰা ভাণ্ডাৰখন আক দিবলৈ আমি প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ। ( লক্ষ্মীসিংহৰ বুৰঞ্জী)।}} ::{{hanging indent|(৩) সেই সময়ত উক্ত মাজুলী, অভয়পুৰ, ৰংপুৰ এই ঠাইৰ সস্ত-মহস্ত দেশস্থ প্ৰাণী মোৱামৰীয়াৰ উপদ্ৰবত ভাগি দেশ-দেশান্তৰে গল। প্ৰজাৰ মহৎ বিপত্তি হৈছিল। •• সেই বেলা মহামন্ত্ৰী বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই পক্ষীয়ে যেনেকৈ শিশুটিক পথাৰে আবৰি ৰাখে সেইৰূপে ডাঙ্গৰীয়াই ৰক্ষা কৰিছিল। তুংখুঙ্গীয়া বুৰঞ্জী)। ( শ্ৰীনাথ বৰবৰুৱাৰ}} ::{{hanging indent|(৪) আতপাচে ১২৭ শকৰ আঘোণ মাস ১৯ দিন যাওঁতে মঙ্গলবাৰে স্বৰ্গদেৱৰ ভনী আইদেউক কুৱৈগঞা বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াৰ মাজিও পুতেকলৈ চকলং মতে বিবাহ দিলে। সেই বিবাহত ন-দিন পানী তুলিছিল। সকলো সত্ৰ- চহৰীয়া গায়ন-বায়ন আনিছিল। ছোৱালী উলিয়াই দিবৰ দিনা ডাঙ্গৰীয়াবোৰ চৌৰাত বহিছিল। ( তুংথুঙ্গীয়া বুৰঞ্জী )।}} {{gap}}তাৰ উপৰিও বৰ্ত্তমান বুৰঞ্জীত কিছুমান শব্দ পোৱা যায় যিবিলাকৰ ব্যৱহাৰ আজিকালি প্ৰায় পাহৰি যোৱাৰ নিচিনা, বা যিবিলাকৰ ব্যৱহাৰ মাথোন কোনো ঠাইত সীমাবদ্ধ। সেইবোৰ শব্দ পুনৰ ব্যৱহাৰ হলে অসমীয়া ভাষাৰ শব্দ-ভঁৰাল বঢ়াৰ সম্ভাবনা, যথা, ফুকহা থোৱা, ১৭ ছেদ; ডিয়া মৰা, ২১ ছেদ : ওচৰ- পাজৰৰ ৰজা, ২৬ ছেদ : আগ্ৰআন, ৩৬ ছেদ : চৱা-কুৰ্ম্মা, ৮৩ ছেদ; ছয়ণ্ডা মানুহ, ৯৭ ছেদ; লিপিচ, ১০৭ ছেদ; চাংমেল, ১১০ ছেদ; দামুচ, ১৪২ ছেদ। ৰজাঘৰীয়া চিঠিবোৰত থকা বিদেশী শব্দৰ উল্লেখ আমি ইয়াত কৰা নাই। {{Gap}}আৰু কিছুমান শব্দৰ কিছুমান নতুন গঠন পোৱা যায়, – আমিয়েৰে, ৬১ ছেদ; মানুহ অটা, ৬১ ছেদ; ভিটিলেগৈ, ৮৮ ছেদ; আচিতে, ১১০ ছেদ; গুৱাহাটা, ১১২, ১১৭ ছেদ; বৈওৱা, ২৪ ছেদ; ৰাজায়েৰে, ১৫৯ ছেদ; হুইছোতে, ১৪৩ ছেদ।<noinclude></noinclude> qk9h4vjpu0zqlerffpiuukq96mo0wc4 244024 244023 2026-03-31T08:56:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244024 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|৶৹}}</noinclude> {{Gap}}অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষ ভাগত আৰু উনবিংশ শতিকাৰ আদি ছোৱাত লিখা বুৰঞ্জীৰ ভাষা নিভাজ অসমীয়া, তাত বিদেশী শব্দৰ সমাবেশ নাই।— ::{{hanging indent|(১) ৰাজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ দেৰগাওঁৰ বাহৰত থাকোতে ৰাম দুদিন ৰাতি দুইপৰ মৰাত আমাৰ ঘৰলৈ যাবৰ হয়। ভানুৱে সৈতে ঝীয়ৰী তিনি জনীও আছে, কোন জনীৰ তালৈ যায় ঠাৱৰ কৰিব নোৱাৰোঁ। প্ৰীতি অনুবন্ধ ৰামৰ ভানুৱেৰে আছে, দূষিতো হৈছে বুলি শুনিছোঁ। ( লক্ষ্মী সিংহৰ বৰপাহী বুৰঞ্জী )।}} ::{{hanging indent|( 2 ) কলিতা ফুকন যাক বোলে ই হিন্দু লৰা। ভাল আহোমে অনেক পুৰুষ ৺দেৱৰ খাই-পিন্ধি থাকিও যেনে কাৰ্য কৰিব পৰা নাই, কলিতা ফুকনে "দেৱৰ তেনে কাৰ্য্য কৰিছে। এতেকে ই আমাৰ লগৰ এটা। এতেকে চোলাধৰা ভাণ্ডাৰখন আক দিবলৈ আমি প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ। ( লক্ষ্মীসিংহৰ বুৰঞ্জী)।}} ::{{hanging indent|(৩) সেই সময়ত উক্ত মাজুলী, অভয়পুৰ, ৰংপুৰ এই ঠাইৰ সস্ত-মহস্ত দেশস্থ প্ৰাণী মোৱামৰীয়াৰ উপদ্ৰবত ভাগি দেশ-দেশান্তৰে গল। প্ৰজাৰ মহৎ বিপত্তি হৈছিল। •• সেই বেলা মহামন্ত্ৰী বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই পক্ষীয়ে যেনেকৈ শিশুটিক পথাৰে আবৰি ৰাখে সেইৰূপে ডাঙ্গৰীয়াই ৰক্ষা কৰিছিল। তুংখুঙ্গীয়া বুৰঞ্জী)। ( শ্ৰীনাথ বৰবৰুৱাৰ}} ::{{hanging indent|(৪) আতপাচে ১২৭ শকৰ আঘোণ মাস ১৯ দিন যাওঁতে মঙ্গলবাৰে স্বৰ্গদেৱৰ ভনী আইদেউক কুৱৈগঞা বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াৰ মাজিও পুতেকলৈ চকলং মতে বিবাহ দিলে। সেই বিবাহত ন-দিন পানী তুলিছিল। সকলো সত্ৰ- চহৰীয়া গায়ন-বায়ন আনিছিল। ছোৱালী উলিয়াই দিবৰ দিনা ডাঙ্গৰীয়াবোৰ চৌৰাত বহিছিল। ( তুংথুঙ্গীয়া বুৰঞ্জী )।}} {{gap}}তাৰ উপৰিও বৰ্ত্তমান বুৰঞ্জীত কিছুমান শব্দ পোৱা যায় যিবিলাকৰ ব্যৱহাৰ আজিকালি প্ৰায় পাহৰি যোৱাৰ নিচিনা, বা যিবিলাকৰ ব্যৱহাৰ মাথোন কোনো ঠাইত সীমাবদ্ধ। সেইবোৰ শব্দ পুনৰ ব্যৱহাৰ হলে অসমীয়া ভাষাৰ শব্দ-ভঁৰাল বঢ়াৰ সম্ভাবনা, যথা, ফুকহা থোৱা, ১৭ ছেদ; ডিয়া মৰা, ২১ ছেদ : ওচৰ- পাজৰৰ ৰজা, ২৬ ছেদ : আগ্ৰআন, ৩৬ ছেদ : চৱা-কুৰ্ম্মা, ৮৩ ছেদ; ছয়ণ্ডা মানুহ, ৯৭ ছেদ; লিপিচ, ১০৭ ছেদ; চাংমেল, ১১০ ছেদ; দামুচ, ১৪২ ছেদ। ৰজাঘৰীয়া চিঠিবোৰত থকা বিদেশী শব্দৰ উল্লেখ আমি ইয়াত কৰা নাই। {{Gap}}আৰু কিছুমান শব্দৰ কিছুমান নতুন গঠন পোৱা যায়, – আমিয়েৰে, ৬১ ছেদ; মানুহ অটা, ৬১ ছেদ; ভিটিলেগৈ, ৮৮ ছেদ; আচিতে, ১১০ ছেদ; গুৱাহাটা, ১১২, ১১৭ ছেদ; বৈওৱা, ২৪ ছেদ; ৰাজায়েৰে, ১৫৯ ছেদ; হুইছোতে, ১৪৩ ছেদ।<noinclude></noinclude> sd8hxmkbx2m6ad2la4ipxfut8x786p4 104 88953 244037 242624 2026-03-31T09:36:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244037 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|১৪৮|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}} wives, and it is commonly reported, and gravely asserted to be believed that all these ladies have often, in the course of one day, received the most intimate proof of the Raja's affection and extra- ordinary vigour. The accounts which I have heard of this chief from Europeans who were well acquainted with him differ a good deal from the above, and represent him as a poor creature ex- hausted by drunkenness and debauchery. 328. Viswa Singha's date. {{gap}}The Vihar Rajas reckon by the era of their ancestor Viswo and suppose, that he began to govern in the Bengal year 916 or A.D. 1509. This is scarcely reconcilable with the supposition that Hoseyn Shah destroyed Komo- tapir, after a long siege, as he began to govern about 1496; especially if we suppose that a long anarchy took place between the governments of Nilambor and Viswo I can only suppose that Hajo immediately after the retreat of the Moslems. began to acquire great power, and that the era begins with the independence of the country, in place of being reckoned from the reign of Viswo, the impure Hajo being considered by the descend- ants of the gods, as an unworthy connection. It must further be observed, that from an inscription on a temple erected by Pran Narayon, the great great-grandson of Viswo, that prince was alive in the year of Sakadityo 1587 or A.D. 1665, so that five reigns ac- cording to the era of Viswo occupied 156 years, while the thirteen following reigns have only occupied 144 years. It must also be observed that the era of Viswo does not appear to have been in use in the year 1665, and is a recent invention which can have not great authority; yet I do not think it much antedated, as the government of Porikhyit, a great grandson of Viswo, was de- stroyed in the year 1603. 329. {{Gap}}After the division of their territory into two principalities the Koch sensible of their weakness are said to have erected a line. of fortifications along their southern frontier. Koch fortifications. This still remains, and is attributed to Mod, the fifth prince of Vihar, but it proved an effectual protection to his part of the country for only a very short period. 330. About the beginning of the 18th century the Muhammedans, under the command of a certain Ebadut Khan, were able to wrest Boodah and Rungpoor. from his descendants the districts which in the Bengal Atlas are called Boodah and Rungpour, and as if they had conquered the whole, erected them into a new Sirkar, called Koch Vihar, or Kochar. Indeed, it comprehends at least a third of the whole principality, and that by far the most improved, although this is probably owing, in a great measure to its change of masters. 331. The confusion that ensued in the Mogul government, secured the Vihar family from further encroachments on that side; but their reduced state now exposed them to the depredations of the Dev Raja, who deprived thein of one half of their remaining terri-<noinclude></noinclude> 51foxr7uxfae20vwzodnohx0dvw48oe 104 89073 243945 243029 2026-03-30T18:01:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243945 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||পৰিশিষ্ট (ক)|১৯}} {{Gap}}পিচত বঙ্গদেশৰ পৰা পালবংশী ধৰ্ম্মপাল নামে ৰজা আহি অশ্বক্ৰান্তৰ উত্তৰফালে গোদস্ত পৰ্ব্বতত পাট কৰি ৰজা হ'ল। ধৰ্ম্মপাল ৰজায়ে কনৌজ ও তিৰোত্তৰ আদি {{Float left|{{gap}}{{smaller|ধৰ্ম্মপাল }}|4em}} দেশৰ পৰা ভাল ভাল ব্ৰাহ্মণ, কায়স্থ আনি পণ্ডিতৰ সমাজ পাতি ধৰ্ম্মেৰে ৰাজ্য কৰিলে। দেবালয়বোৰকো পৰিষ্কাৰ কৰিলে। পিচে ধৰ্ম্মপালৰ ভায়েক মণিচন্দ্ৰৰ ঘৈনীয়েক মৌনবতীয়ে ধৰ্ম্মপালক ৰণত জিনি কামৰূপত ৰজা হ'ল। তেওঁৰ পুতেক গোপীচন্দ্ৰ, তেওঁৰ পুতেক ভবচন্দ্ৰ * বগা হ'ল। ধৰ্ম্মপালৰ পুতেক বতুপাল, তেওঁৰ পুতেক সোমপাল উজনিত বিশ্বনাথৰ কাষত কন্যকা গাৱঁত পাট কৰি ৰজা হ'ল। ১৬৪ | {{Gap}}সোম পালৰ পোষ্যপুত্ৰ ( শিৱবীৰ্যে্য জন্ম) প্ৰতাপসিংহ, তেওঁকে ভালুকপেঙ্গও বোলে। তেওঁৰ ঘৈনীয়েকক ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদে নিছিলে। পাচে এবছৰৰ মূৰত {{Float left|{{gap}}{{smaller|আৰিমত্ত }}|4em}} নীলাচলৰ আমৰাজুলিৰ ঘাটত তুলি থলে। তেওঁ নীলা- চলীয়া বামুণ এজনৰ ঘৰত থাকিল। বামুণে প্ৰতিপাল কৰি ৰাখিলে। তাতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঔৰষত এটি পুত্ৰ জন্মিল। বামুণে তাৰ আৰিমত্ত নাম থলে। তেওঁ ডাঙ্গৰ হৈ গোৱালপাড়াৰ পৰা পূবে সমুদায় কামৰূপত ৰা হ'ল। ১৬৫ || {{gap}}পশ্চিমে শিংমাৰিত কমতাপুৰ নামে নগৰ কৰি কোচবংশী নীলধ্বজ, তেওঁৰ বংশ চক্ৰধ্বজ আৰু নীলাম্বৰ ইত্যাদি ৰজা হল। পিচে কমতেশ্বৰৰ বংশ ফিঙ্গুৱা {{Float left|{{gap}}{{smaller|কমতাপুৰৰ ৰজাসকল }}|4em}} ৰজা এই দেশলৈ আহি আমিত্তে সৈতে ৰণ কৰাত আমিত্ত ৰণত ঘাটি বৰলীয়া নদীত পৰি নোহোৱা হ'ল। পিচে আৰিমত্তৰ পুতেক ৰত্নসিংহে ৰণ কৰি ফিঙ্গুৱা ৰজাক মাৰি ৰত্নসিংহ ৰজা হৈ ব্ৰাহ্মণী-গমন পাপত অন্নতে নষ্ট পালে। † ১৬৬॥ {{rule|}} * গুৱাহাটীৰ দহ মাইল উত্তৰে চুটিয়াপাড়া গাৱঁত ভবচন্দ্ৰ ৰজাৰ নগৰ আছিলে। — গ্ৰন্থকাৰ। + আৰিমত্তৰ প্ৰথম নগৰ শোৱালকুচিৰ পশ্চিমে সিদ্ধেৰ দেৱালয়ৰ ওচৰতে এতিয়া তাক ভাঙ্গা নগৰ বোলে। দ্বিতীয় নগৰ ৰঙ্গিয়াৰ থানাৰ উত্তৰে সেয়ে প্ৰধান নগৰ। গড়, পুখুৰী আজিলৈকে আছে। গড়টিক বৈদৰ গড় বোলে। ফিঙ্গুৱা ৰজাৰ গড়, পুখুৰী উপৰ বৰভাগ, চমচম, পূৰ্ব্ববাঙ্গা মৌজাত আছে।—গ্ৰন্থকাৰ। + ইয়াৰ আগেয়ে কামৰূপী চন ৬১২ চনত, ১১২৬ শকত, ইং মুছলমান এজন আহি কামপৃষ্ঠলৈকে দেশ আক্ৰমণ কৰিছিলে। —গ্ৰন্থকাৰ। ১২.৪ চনত ৰক্তিয়াৰ খিলিজি নামে কিন্তু তেওঁ যুদ্ধ হাৰি পলাই গ'ল।<noinclude></noinclude> gtdpwe995n9h8hrue26kb3z0hnpys76 104 89127 243988 243042 2026-03-31T06:39:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243988 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৯৪|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}} উকিল আহিল তাক আগ বাঢ়ি আনিব লাগে। এই কাৰণে নাওশাল চাবৰ ছলে গৈ ফুকনে তাক বিদায় দিলে। * ১৫৭॥ {{gap}}এইমতে এক বৎসৰ হ'ল। তাত পাচে মহাৰাজা বৰফুকন প্ৰভৃতি ভাঙ্গৰীয়াসকলে সমালোচন কবি, তুঙ্গখঙ্গীয়া গদাধৰ সিংহ মহাৰাজা গুৱাহাটী মাৰি মছুৰ-খাঁক ধৰিবাক প্ৰতি ডাঙ্গৰীয়া- {{Float left|{{gap}}{{smaller|বঙ্গালৰ পৰাজয় }}|4em}} সকলক আজ্ঞা কৰিলে। লান্মাখক বৰফুকন, গড়গয়া সন্দিকৈ ফুকন, চাৰিঙ্গীয়া ফুকন, বিহপুৰীয়া ফুকন, হামিহি কাণ্ডিৰ নাতি চেংবাই ফুকন, দিহিঙ্গীয়া বৰুৱা পালত গৈ, কলিয়াবৰৰ পৰা ১৬০৩ শকত আযাব মাসত যাত্ৰা কৰিলে। দক্ষিণকোলে নাৱে তবে গৈ কাজলী পালত আচামৰ ঠাট অনেক দেখি কাজলী, পানীখাতি, কুকৰা, এই তিনি থানা এৰি বলে নোৱাৰি নাও-নাৱৰা সঙ্গিতে গুৱাহাটী সোমালগৈ। কাজলীত বন্ধোৱা নাও কালপাহাড়ত পৰিল। বাঁহবাৰীৰ থানাকো তৰুৱা মানুহে মাৰিলে। তাতো বঙ্গালৰ ঘোঁৰা, বন্দুক কিছু পালে। সোণাপুৰ থানাকো মাৰিলে। তাৰ থানাদাৰো পৰিল। লোকজনো বিস্তৰ পৰিল। ঘোঁৰা, বন্দুক, আনো বস্তুজাত বিস্তৰ পালে। কিছুমান মানুহ পলাইহে এৰাল। জয়দুৱাৰৰ মানুহ ভাগি ইটাখুলি সোমাল- গৈ। এইৰূপে বাহিব থানাৰ লোকজন ভাগি ইটাখুলি সোমালগৈ। আচামেও নাৰে-তবে ইটাখুলি ছাহবুকজত ধৰিলেগৈ। ইটাখুলিব লোকজন সহিতে আলিএকহুৰে উমানন্দ থানাত বহিলৈ পাতিছিলে। দক্ষিণকোলাত সৰ্দাৰ পানী-দিহিঙ্গীয়া বৰবৰুৱা, নেওগ ফুকন, পিকচাই ডেকা-ফুকন আনো ৰাজখোৱা, হাজৰিকীয়া সহিতে সমদলে শৰণীয়া পৰ্ববতৰ {{rule|}} * এই পাতটো মূল পুথিত বৰ বমক্, জমক, হৈ আছে। পাতটোৰ দীঘলে বহলে ৰং-চঙ্গীয়া পাৰি দিয়া। পুথি লিখোঁ তাই মূল চিঠিত যিখিনি ঠাইত আব্বা আছিল তাত " আৰ্হি আছিল " বা " আধি লিখিছিল আছো" বুলি যথাস্থানত দেখুৱাই দিছে। পাসাৰ পুতেক চুলতান আজতৰাৰ হস্তচিহ্ন “পাসাৰ বেটাৰ হস্ত-পঞ্চাৰ " ঠাইত আফি দিয়া হৈছে সেইদৰে "পাসাৰ বেটাৰ মোহৰৰ " ঠাইত এটা মোহবৰ ছবি দিয়া হৈছে। ১৬. শকৰ আধাৰ মাসত কলিয়াবৰৰ বুঢ়াফুক নলৈ.... নাওশাল চাবব ছলে গৈ ফুকনে তাক বিদায় দিলে।” এই কথাখিনি উক্ত ৰঞ্জিত পাতটোত আছে। -সম্পাদক।<noinclude></noinclude> 2euyyqhwzeozvqetyd70yr0bwovg27d 104 89357 243923 243442 2026-03-30T15:00:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243923 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৫১}} বহুৱাই বাণিজ্যৰ উন্নতি কৰিছিল। তেওঁ হাতী চিকাৰ ভাল পাইছিল আৰু এহেজাৰ হাতী ধৰি “গজপতি” নাম লৈছিল। তেওঁৰ একলক্ষ ৰণুৱা সদায় ৰণলৈ সাজু হৈ আছিল; আৰু নিজ দেশ নিৰাপদে বাখিবৰ কাৰণে এই জনা বজাই ৰাজ্যব ঠায়ে ঠায়ে দুৰ্গ কৰি সৈন্য বাখিছিল। সন্ন্যাসী, ফকীৰ আৰু বৈষ্ণৱসকলক তেওঁ বৰ আদৰ কৰিছিল। '''তেৱেঁই প্ৰথমতে পূজা-সেৱাৰ বাবে মাটি-বৃত্তি দান কৰিছিল।''' চুতাম্লা বা জয়ধ্বজ সিংহ খৃঃ ১৬৫৪- ১৬৬৩ গুৱাহাটী আক্ৰমণ {{gap}}(২) প্ৰতাপসিংহৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক, নাতিয়েক ক্ৰমে বজা হয়; তাৰ পাছত পৰিনাতি চুতায়৷ সিংহাসনত উঠে। এওঁ হিন্দুমতে জয়ধ্বজ সিংহ নাম লয়। জয়ধ্বজ সিংহই কৰে। গুৱাহাটীত থকা মুছলমান ফৌজদাৰে আহোমৰ আক্ৰমণ পাই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰে পলায়। অলপ দিনৰ ভিতৰতে গোটেই কামৰূপ আহোমৰ দখললৈ আহে। জয়ধ্বজে যোগীঘোপা, পাণ্ডু, শ্ৰীঘাট আদিত কিছুমান কোঠ সাজে আৰু তিনি বছৰ সেই অঞ্চলত ৰাজত্ব কৰে। {{Gap}}এই সময়ত মিজুম্‌লা নামে এজন সেনাপতি বঙ্গদেশৰ মিৰজুমলাৰ আক্ৰমণ আৰু সন্ধি খৃঃ ১৬৬ ১ শাসান-ভাব লয়। তেওঁ আহোমে দেশ শুনি খঙত জ্বলি অধিকাৰ কৰা কথা উঠিল আৰু এফালৰ পৰা আহোমৰাজ্য গবকি নিবলৈ ঠিক কৰিলে। প্ৰথমে কোচবেহাৰ অধিকাৰ কৰে। পাছত সেই সৈন্যবোৰ তিনি ভাগ কৰি এ ভাগ<noinclude></noinclude> fh7yko2qhjpb54ofvsoladd06llix5i 243932 243923 2026-03-30T16:26:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243932 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৫১}} বহুৱাই বাণিজ্যৰ উন্নতি কৰিছিল। তেওঁ হাতী চিকাৰ ভাল পাইছিল আৰু এহেজাৰ হাতী ধৰি “গজপতি” নাম লৈছিল। তেওঁৰ একলক্ষ ৰণুৱা সদায় ৰণলৈ সাজু হৈ আছিল; আৰু নিজ দেশ নিৰাপদে বাখিবৰ কাৰণে এই জনা বজাই ৰাজ্যব ঠায়ে ঠায়ে দুৰ্গ কৰি সৈন্য বাখিছিল। সন্ন্যাসী, ফকীৰ আৰু বৈষ্ণৱসকলক তেওঁ বৰ আদৰ কৰিছিল। '''তেৱেঁই প্ৰথমতে পূজা-সেৱাৰ বাবে মাটি-বৃত্তি দান কৰিছিল।''' {{gap}}(২) প্ৰতাপসিংহৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক, নাতিয়েক ক্ৰমে ৰজা হয়;{{Float left|{{gap}}{{smaller| চুতাম্লা বা জয়ধ্বজ সিংহ খৃঃ ১৬৫৪-১৬৬৩ }}|4em}}তাৰ পাছত পৰিনাতি চুতাম্লা সিংহাসনত উঠে। এওঁ হিন্দুমতে জয়ধ্বজ সিংহ নাম লয়। জয়ধ্বজ সিংহই গুৱাহাটী আক্ৰমণ কৰে। গুৱাহাটীত থকা মুছলমান ফৌজদাৰে আহোমৰ আক্ৰমণ পাই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰে পলায়। অলপ দিনৰ ভিতৰতে গোটেই কামৰূপ আহোমৰ দখললৈ আহে। জয়ধ্বজে যোগীঘোপা, পাণ্ডু, শ্ৰীঘাট আদিত কিছুমান কোঠ সাজে আৰু তিনি বছৰ সেই অঞ্চলত ৰাজত্ব কৰে। {{Gap}}এই সময়ত মিৰজুম্‌লা নামে এজন সেনাপতি বঙ্গদেশৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|মিৰজুমলাৰ আক্ৰমণ আৰু সন্ধি খৃঃ ১৬৬১-১৬৬২ }}|4em}} শাসন-ভাৰ লয়। তেওঁ আহোমে দেশ অধিকাৰ কৰা কথা শুনি খঙত জ্বলি উঠিল আৰু এফালৰ পৰা আহোমৰাজ্য গৰকি নিবলৈ ঠিক কৰিলে। প্ৰথমে কোচবেহাৰ অধিকাৰ কৰে। পাছত সেই সৈন্যবোৰ তিনি ভাগ কৰি এভাগ<noinclude></noinclude> af7z43atot4gni16ikk11ox230l3jpv 243933 243932 2026-03-30T16:27:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243933 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৫১}} বহুৱাই বাণিজ্যৰ উন্নতি কৰিছিল। তেওঁ হাতী চিকাৰ ভাল পাইছিল আৰু এহেজাৰ হাতী ধৰি “গজপতি” নাম লৈছিল। তেওঁৰ একলক্ষ ৰণুৱা সদায় ৰণলৈ সাজু হৈ আছিল; আৰু নিজ দেশ নিৰাপদে বাখিবৰ কাৰণে এই জনা বজাই ৰাজ্যব ঠায়ে ঠায়ে দুৰ্গ কৰি সৈন্য বাখিছিল। সন্ন্যাসী, ফকীৰ আৰু বৈষ্ণৱসকলক তেওঁ বৰ আদৰ কৰিছিল। '''তেৱেঁই প্ৰথমতে পূজা-সেৱাৰ বাবে মাটি-বৃত্তি দান কৰিছিল।''' {{gap}}(২) প্ৰতাপসিংহৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক, নাতিয়েক ক্ৰমে ৰজা হয়;{{Float left|{{gap}}{{smaller| চুতাম্লা বা জয়ধ্বজ সিংহ খৃঃ ১৬৫৪-১৬৬৩ }}|4em}}তাৰ পাছত পৰিনাতি চুতাম্লা সিংহাসনত উঠে। এওঁ হিন্দুমতে জয়ধ্বজ সিংহ নাম লয়। জয়ধ্বজ সিংহই গুৱাহাটী আক্ৰমণ কৰে। গুৱাহাটীত থকা মুছলমান ফৌজদাৰে আহোমৰ আক্ৰমণ পাই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰে পলায়। অলপ দিনৰ ভিতৰতে গোটেই কামৰূপ আহোমৰ দখললৈ আহে। জয়ধ্বজে যোগীঘোপা, পাণ্ডু, শ্ৰীঘাট আদিত কিছুমান কোঠ সাজে আৰু তিনি বছৰ সেই অঞ্চলত ৰাজত্ব কৰে। {{Gap}}এই সময়ত মিৰজুম্‌লা নামে এজন সেনাপতি বঙ্গদেশৰ{{Float left|{{gap}}{{smaller|মিৰজুমলাৰ আক্ৰমণ আৰু সন্ধি খৃঃ ১৬৬১-১৬৬২ }}|4em}} শাসন-ভাৰ লয়। তেওঁ আহোমে দেশ অধিকাৰ কৰা কথা শুনি খঙত জ্বলি উঠিল আৰু এফালৰ পৰা আহোমৰাজ্য গৰকি নিবলৈ ঠিক কৰিলে। প্ৰথমে কোচবেহাৰ অধিকাৰ কৰে। পাছত সেই সৈন্যবোৰ তিনি ভাগ কৰি এভাগ<noinclude></noinclude> ectpaeqb2i2m55m6th74z8cxp6cx47g 104 89359 243935 243446 2026-03-30T16:43:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243935 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৫৩}} {{gap}}(৪) জয়ধ্বজ সিংহৰ পাছত চুপুংমুং ৰজা হয়। হিন্দু- বিলাকে এওঁক চক্ৰধ্বজ নাম দিয়ে। এওঁ {{Float left|{{gap}}{{smaller|চুপুংমুং বা চক্ৰধ্বজ সিংহ ১৬৬৩ - ১৬৭৪ }}|4em}} বৰ নিৰ্ভীক, দয়ালু আৰু ধৰ্ম্মপৰায়ণ ৰজা আছিল। এওঁ সিংহাসনত বহাৰ পাছতেই গুৱাহাটীৰ ফৌজদাৰে আহোমৰাজ-দৰবাবলৈ কৰ আদায় কৰিবলৈ কটকী পঠায়। স্বৰ্গদেৱে তেতিয়া বুজিলে আমি “উপযুক্ত হব নোৱাৰিলে ওচৰত থকা মোগলৰ ওচৰত এদিন নহয় এদিন মূৰ দোঁৱাব লাগিবই” সেই কাৰণে তেওঁ ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে দুৰ্গ তৈয়াৰ, কৰালে আৰু নতুন নতুন সেনাপতি পাতি পশ্চিমীয়া আৰ্হিৰে সৈন্য তৈয়াৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। আৰু সিপিনে গুৱাহাটীৰ ফৌজদাৰক খামাখা টান উত্তৰ নিদি পলম কৰিবলৈ ধৰিলে। এইদৰে দুবছৰ অতীত হল, তেওঁৰ ৰণৰ সম্ভাৰো সকলো মজুত হল, তেতিয়া ফৌজদাৰলৈ এই বুলি উত্তৰ পঠালে :- “মিৰজুমলা সেনাপতি হাৰি আমাৰ লগত মিত্ৰতা কৰি গল, আমি কি বাবে কৰ দিব লাগে কব নোৱাৰোঁ”। ফৌজদাৰে আহোমৰজাৰ উত্তৰ পাই দিল্লীৰ বাদচাহক সংবাদ দিলে। বাদচাহে আহোমৰ গৰ্ববাণী শুনি সেকা দিবলৈ বহুত সৈন্য-সামন্ত লগত দি ৰামসিংহ নামে এজন প্ৰখ্যাত ৰাজপুত বীৰক আহোম ৰাজ্য জয় কৰিবলৈ পঠাই দিলে; চক্ৰধ্বজ সিংহই {{Float left|{{gap}}{{smaller|লাচিত বৰফুকন}}|4em}} মোগলৰ বিপুল বাহিনীৰ কথা শুনি দূৰতে সিবিলাকক<noinclude></noinclude> 4tj6nu7kimkwo995l7kb4cq4ld1yh3d 243936 243935 2026-03-30T16:44:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243936 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৫৩}} {{gap}}(৪) জয়ধ্বজ সিংহৰ পাছত চুপুংমুং ৰজা হয়। হিন্দু- বিলাকে এওঁক চক্ৰধ্বজ নাম দিয়ে। এওঁ {{Float left|{{gap}}{{smaller|চুপুংমুং বা চক্ৰধ্বজ সিংহ ১৬৬৩ - ১৬৭৪ }}|4em}} বৰ নিৰ্ভীক, দয়ালু আৰু ধৰ্ম্মপৰায়ণ ৰজা আছিল। এওঁ সিংহাসনত বহাৰ পাছতেই গুৱাহাটীৰ ফৌজদাৰে আহোমৰাজ-দৰবাবলৈ কৰ আদায় কৰিবলৈ কটকী পঠায়। স্বৰ্গদেৱে তেতিয়া বুজিলে আমি “উপযুক্ত হব নোৱাৰিলে ওচৰত থকা মোগলৰ ওচৰত এদিন নহয় এদিন মূৰ দোঁৱাব লাগিবই” সেই কাৰণে তেওঁ ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে দুৰ্গ তৈয়াৰ, কৰালে আৰু নতুন নতুন সেনাপতি পাতি পশ্চিমীয়া আৰ্হিৰে সৈন্য তৈয়াৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। আৰু সিপিনে গুৱাহাটীৰ ফৌজদাৰক খামাখা টান উত্তৰ নিদি পলম কৰিবলৈ ধৰিলে। এইদৰে দুবছৰ অতীত হল, তেওঁৰ ৰণৰ সম্ভাৰো সকলো মজুত হল, তেতিয়া ফৌজদাৰলৈ এই বুলি উত্তৰ পঠালে :- “মিৰজুমলা সেনাপতি হাৰি আমাৰ লগত মিত্ৰতা কৰি গল, আমি কি বাবে কৰ দিব লাগে কব নোৱাৰোঁ”। ফৌজদাৰে আহোমৰজাৰ উত্তৰ পাই দিল্লীৰ বাদচাহক সংবাদ দিলে। বাদচাহে আহোমৰ গৰ্ববাণী শুনি সেকা দিবলৈ বহুত সৈন্য-সামন্ত লগত দি ৰামসিংহ নামে এজন {{Float left|{{gap}}{{smaller|লাচিত বৰফুকন}}|4em}} প্ৰখ্যাত ৰাজপুত বীৰক আহোম ৰাজ্য জয় কৰিবলৈ পঠাই দিলে; চক্ৰধ্বজ সিংহই মোগলৰ বিপুল বাহিনীৰ কথা শুনি দূৰতে সিবিলাকক<noinclude></noinclude> p4uc8jbnt3whpyf8ju9qlwv2hzd50fh 104 89364 243938 243456 2026-03-30T17:02:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243938 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||দ্বিতীয় খণ্ড| ৫৯}} ভাল আমিন অনাই মাটি পিয়ল আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ দিনত দবঙ্গখন জোখা হয়। {{gap}}গদাধৰ সিংহ বৰ বাহুবলী পুৰুষ আছিল। কথিত আছে, খেদি অহা দঁতাল হাতীক তেওঁ দাঁতত ধৰি ৰাখিব পাৰিছিল। তেওঁ ভোজনীয় পুৰুষ আছিল। আহু চাউলৰ ভাত আক খাৰৰ আঞ্জা তেওঁৰ বৰ প্ৰিয় খাদ্য আছিল; তেওঁ সদায় বিষয়াসকলৰ প্ৰতি কঠিন দৃষ্টি ৰাখিছিল। তেওঁ বিশ্বনাথ দেৱালয়ৰ মঠ, উমানন্দৰ মঠ আৰু নাট-মন্দিব, বগীদ'ল কেই- খনমান শিলৰ সাঁকো আৰু আলি বন্ধায়। কদ্ৰসিংহ বা চুখ্ৰংফা {{Gap}}(১) গদাধৰ সিংহৰ লাই আৰু লেচাই নামে দুজন পুতেক আছিল। {{Float left|{{gap}}{{smaller|ৰুদ্ৰসিংহ বা চুখ্ৰংফা }}|4em}} তেওঁলোৰ ভিতৰত লাই- গোহায়ে গড়গাওঁ নগৰতে পিতৃসিংহাসনত উঠি হিন্দুমতে '''ৰুদ্ৰসিংহ''' আৰু আহোম মতে চুখ্ৰংফা নাম লয়। আহোম ৰজাসকলৰ ভিতৰত তেৱেঁই আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰজা আছিল। {{Gap}}কছাৰী ৰজা বহুত দিনৰপৰা আহোমৰ কৰদৰূপে আছিল। কিন্তু ৰুদ্ৰসিংহেৰ দিনত কছাৰী ৰজাই নিজক স্বাধীন বুলি ঘোষণা কৰে। সেই দেখি স্বৰ্গদেৱে কছাৰী ৰাজ্য অধিকাৰ কৰিবলৈ এদল সৈন্য পঠাই সেই ৰাজ্য অধিকাৰ কৰে। কছাৰী ৰাজ্য পুনৰ আহোমৰ অধীন হয়। {{Gap}}এইজনা ৰজাৰ দিনত বেচি যুঁজ-বাগৰ নাছিল। তেওঁ কটকী পঠাই বঙ্গদেশৰ নবাব আদিৰ লগত মিত্ৰতা কৰিছিল।<noinclude></noinclude> g05s5kqqm2qsmw2nrbidt8p96xwsqw2 243939 243938 2026-03-30T17:03:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243939 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||দ্বিতীয় খণ্ড| ৫৯}} ভাল আমিন অনাই '''মাটি পিয়ল''' আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ দিনত দবঙ্গখন জোখা হয়। {{gap}}গদাধৰ সিংহ বৰ বাহুবলী পুৰুষ আছিল। কথিত আছে, খেদি অহা দঁতাল হাতীক তেওঁ দাঁতত ধৰি ৰাখিব পাৰিছিল। তেওঁ ভোজনীয় পুৰুষ আছিল। আহু চাউলৰ ভাত আৰু খাৰৰ আঞ্জা তেওঁৰ বৰ প্ৰিয় খাদ্য আছিল; তেওঁ সদায় বিষয়াসকলৰ প্ৰতি কঠিন দৃষ্টি ৰাখিছিল। তেওঁ বিশ্বনাথ দেৱালয়ৰ মঠ, উমানন্দৰ মঠ আৰু নাট-মন্দিৰ, বগীদ'ল কেই- খনমান শিলৰ সাঁকো আৰু আলি বন্ধায়। {{Gap}}(১) গদাধৰ সিংহৰ লাই আৰু লেচাই নামে দুজন পুতেক আছিল। {{Float left|{{gap}}{{smaller|ৰুদ্ৰসিংহ বা চুখ্ৰংফা }}|4em}} তেওঁলোৰ ভিতৰত লাই- গোহায়ে গড়গাওঁ নগৰতে পিতৃসিংহাসনত উঠি হিন্দুমতে '''ৰুদ্ৰসিংহ''' আৰু আহোম মতে চুখ্ৰংফা নাম লয়। আহোম ৰজাসকলৰ ভিতৰত তেৱেঁই আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰজা আছিল। {{Gap}}কছাৰী ৰজা বহুত দিনৰপৰা আহোমৰ কৰদৰূপে আছিল। কিন্তু ৰুদ্ৰসিংহেৰ দিনত কছাৰী ৰজাই নিজক স্বাধীন বুলি ঘোষণা কৰে। সেই দেখি স্বৰ্গদেৱে কছাৰী ৰাজ্য অধিকাৰ কৰিবলৈ এদল সৈন্য পঠাই সেই ৰাজ্য অধিকাৰ কৰে। কছাৰী ৰাজ্য পুনৰ আহোমৰ অধীন হয়। {{Gap}}এইজনা ৰজাৰ দিনত বেচি যুঁজ-বাগৰ নাছিল। তেওঁ কটকী পঠাই বঙ্গদেশৰ নবাব আদিৰ লগত মিত্ৰতা কৰিছিল।<noinclude></noinclude> edxddrf99a49iereuerorf8vjhgc1fo 104 89366 243940 243840 2026-03-30T17:18:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243940 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৬১}} লম বুলি ভটীয়াই আহে কিন্তু অলপ দিন পাছতেই কামাখ্যাত তেওঁ স্বৰ্গী হয়। বজাৰ ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰা নহল। ভট্টাচাৰ্য্য-গুৰু পৰ্ব্বতত থাকাৰ কাৰণে তেওঁ পৰ্ব্বতীয়া গোসাঁই নাম পালে। {{gap}}(৪) ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গী হোৱাৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক {{Float left|{{gap}}{{smaller|শিৱসিংহ বা চুত্যনফা ১৭১৪-১৭৪৪}}|4em}} শিৱসিংহ চুতফা নাম লৈ সিংহাসনত উঠে। তেওঁ ৰাজপাতত উঠিয়েই কৃষ্ণৰাম ন্যায় বাগীশ ভট্টাচাৰ্যক গুৰু মানি মন্ত্ৰ লয়। {{Gap}}এই জনা ৰজাই কিছুদিন ৰাজত্ব কৰাৰ পাছত জ্যোতিষীয়া পণ্ডিতসকলে {{Float left|{{gap}}{{smaller|ছত্ৰভঙ্গ যোগ বৰ ৰজা ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰী আৰু দান }}|4em}} গণি পিতি কলে যে “মহাৰাজৰ ছত্ৰ ভঙ্গৰ যোগ হৈছে” অৰ্থাৎ তেওঁ ৰজা ভঙ্গা যাবৰ কাল পৰিছে। তেতিয়া বৰগোহাঁই, বুঢ়াগোহাঁই আদি মন্ত্ৰীসকলে যুক্তি কবি বজাব প্ৰধান মহিষী ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীক “বৰ ৰজা” উপাধি দি ছত্ৰ দিয়ালে আৰু তেওঁৰ নামেৰে সৈতে বজাব নাম যোগ কৰি মোহৰ মৰালে। {{gap}}ৰজাই তেওঁৰ দিন ভাল হওক বুলি কামাখ্যা দেবী আৰু বৰপেটা সত্ৰৰ সেই সময়ব সমূহ বাপুসকলক বৃত্তি দান কবে; ইয়াৰ উপৰি কিছুমান ব্ৰাহ্মণ আৰু মহন্তক বৃত্তি দিয়ে। এওঁৰ দিনত শিৱসাগৰ, গৌৰীসাগৰ আদি পুখুৰী আৰু দ'ল তৈয়াৰ হয়।<noinclude></noinclude> jmwm2sbt83q036wgq47ozd8s9r716nm 104 89372 243941 243466 2026-03-30T17:34:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243941 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৬৯}} এই মোৱামৰীয়া গণ্ডগোল উজনি অসমতে সীমাবদ্ধ আছিল। মোৱামৰীয়াৰ শাসনত উজনিব কোনো প্ৰজা সন্তুষ্ট নহল। এনেতে ভাটিব ফালৰপৰাও ৰজাক সহায় কৰিবলৈ অনেক লোক আহিল। এইবোৰে চ'তৰ বিহুৰ দিনা মোৱামৰীয়া ৰজা আৰু মন্ত্ৰীক মাৰি ৰজাক জয়দ'লৰ পৰা উলিয়াই আনি পুনব বাজপাটত বহুৱালে। {{gap}}ইয়াৰ পাছত মোৰামৰীয়াৰ ওপৰত অশেষ অত্যাচাৰ আৰম্ভ হয়; এনেকি মোৱামৰীয়া মহন্তৰ শিষ্য বুলিলেই দ্ৰোহী আৰু দণ্ডৰ যোগ্য হৈছিল। এইদৰে লক্ষ্মী সিংহে বাকী কেইটা দিন বৰ বেজাৰ আৰু উদাস ভাৱে কটালে। {{gap}}বৰ্ত্তমান শিৱসাগৰ জিলাৰ প্ৰকাণ্ড ৰুদ্ৰসাগৰ এইজনা ৰজাদেৱেই খনাইছিল। তেওঁ বহুত ব্ৰাহ্মণ-মহন্তক মাটি দান কৰিছিল। {{Gap}}লক্ষ্মীনাথ সিংহৰ পাছত তেওঁৰ বৰপুতেক গৌৰীনাথ মোৱামৰীয়াৰ হয়। বিদ্ৰোহ। সিংহে আহোমৰ মতে চু-হিৎ-পংফা নাম লৈ ৰংপুৰ নগৰত পিতৃ-সিংহাসনত ( ১৭৪৭ – ১৭৯৩ ) উঠিল। তেওঁৰ ৰাজধানী ৰংপুৰ নগৰত আছিল। হিন্দু ধৰ্ম্মত তেওঁৰ বৰ আস্থা আছিল। কিন্তু সোৰোপা আৰু নিষ্ঠুৰ স্বভাৱৰ গৌৰীনাথ সিংহ বা চু-হিৎ-পংফা। বাবে তেওঁ সুখ-শান্তিৰে ৰাজত্ব কৰিবলৈ নাপালে। {{gap}}এইজনা ৰজা ৰাজ-পাটত উঠিয়েই পিতৃবৈৰী মোৱামৰীয়া-<noinclude></noinclude> 295ji5cdw5qf43ogkdojqozislqzoak 243942 243941 2026-03-30T17:41:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243942 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৬৯}} এই মোৱামৰীয়া গণ্ডগোল উজনি অসমতে সীমাবদ্ধ আছিল। মোৱামৰীয়াৰ শাসনত উজনিব কোনো প্ৰজা সন্তুষ্ট নহল। এনেতে ভাটিব ফালৰপৰাও ৰজাক সহায় কৰিবলৈ অনেক লোক আহিল। এইবোৰে চ'তৰ বিহুৰ দিনা মোৱামৰীয়া ৰজা আৰু মন্ত্ৰীক মাৰি ৰজাক জয়দ'লৰ পৰা উলিয়াই আনি পুনৰ বাজপাটত বহুৱালে। {{gap}}ইয়াৰ পাছত মোৰামৰীয়াৰ ওপৰত অশেষ অত্যাচাৰ আৰম্ভ হয়; এনেকি মোৱামৰীয়া মহন্তৰ শিষ্য বুলিলেই দ্ৰোহী আৰু দণ্ডৰ যোগ্য হৈছিল। এইদৰে লক্ষ্মী সিংহে বাকী কেইটা দিন বৰ বেজাৰ আৰু উদাস ভাৱে কটালে। {{gap}}বৰ্ত্তমান শিৱসাগৰ জিলাৰ প্ৰকাণ্ড ৰুদ্ৰসাগৰ এইজনা ৰজাদেৱেই খনাইছিল। তেওঁ বহুত ব্ৰাহ্মণ-মহন্তক মাটি দান কৰিছিল। {{Gap}}লক্ষ্মীনাথ সিংহৰ পাছত তেওঁৰ বৰপুতেক গৌৰীনাথ {{Float left|{{gap}}{{smaller|মোৱামৰীয়াৰ ২য় বিদ্ৰোহ।( ১৭৪৭ – ১৭৯৩ )}}|4em}} সিংহে আহোমৰ মতে চু-হিৎ-পংফা নাম লৈ ৰংপুৰ নগৰত পিতৃ-সিংহাসনত উঠিল। তেওঁৰ ৰাজধানী ৰংপুৰ নগৰত আছিল। হিন্দু ধৰ্ম্মত তেওঁৰ বৰ আস্থা আছিল। কিন্তু সোৰোপা আৰু নিষ্ঠুৰ স্বভাৱৰ{{Float left|{{gap}}{{smaller|গৌৰীনাথ সিংহ বা চু-হিৎ-পংফা। ১৭৮৭—১৭৯৫ }}|4em}} বাবে তেওঁ সুখ-শান্তিৰে ৰাজত্ব কৰিবলৈ নাপালে। {{gap}}এইজনা ৰজা ৰাজ-পাটত উঠিয়েই পিতৃবৈৰী মোৱামৰীয়া-<noinclude></noinclude> odzvo0yzhiq9f88npoh3uvol7mna1nk 104 89406 243926 243560 2026-03-30T15:23:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243926 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৮০|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} সিংহে অমিলৰূপে মান অহা দেখি বুঢ়াগোহাঁইৰ হাতত নগৰ ৰক্ষাৰ ভাব দি গুৱাহাটীলৈ ভটীয়াই গল। নগৰ ৰক্ষা কৰা সেনাব লগত মানব যুঁজ হল; মানে নগৰ অধিকাৰ কৰিলে। {{gap}}(২) চন্দ্ৰকান্ত সিংহ 'ভটীয়াই গল; মানে তেওঁক নিৰ্ভয় দি মাতি পঠিয়ালে, কিন্তু তেওঁ উভতি নাহিল। তেতিয়া সেনাপতিয়ে যোগেশ্বৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|মানৰ দিন : যোগেশ্বৰ সিংহ ১৮২১-১৮২৪ }}|4em}} কোঁৱৰক দেখনীয়া ৰজা পাতি (১৮২১) দেশ শাসন কৰিবলৈ ধৰিলে। একাদিক্ৰমে কেবাবছৰো খেতি-বাতি ভালৰূপে নোহোৱাত খাবলৈ নাপাই দেশীয় লোকেও মানৰ লগতে যোগ দিলে; আৰু দেশত লুট-পাট কৰিবলৈ ধৰিলে! দেশৰ লোক ভাগি কোন ক'লৈ গল ঠান-ঠিত নাইকিয়া হল। {{gap}}মান সেনাপতিয়ে দেখিলে, যে গোটেই দেশ অধিকাৰ নহলে শাসন শৃঙ্খলা লগোৱা টান। সেই কাৰণে তেওঁ মান সেনাবোৰ তিনি ভাগ কৰি এভাগ ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে আৰু আন দুভাগ দুইপাৰে দি চলাই দেশ অধিকাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। মানক বাধা দিওঁতা কোনো নোলাল; মানৰ প্ৰথম উদ্দেশ্য ধন-বস্তু লুটি-পুটি লোৱা; সিহঁতে হেলাৰঙে সেই উদ্দেশ্য পূৰণ কৰি ভটীয়াবলৈ ধৰিলে। বহুত লোক নিজৰ ঘৰ-বাৰী এৰি হাবি-বনত আশ্ৰয় ললে, কিছুমানে ভটীয়াই বঙ্গদেশ পালেগৈ। এয়ে আমাৰ মানুহে কোৱা ‘মান-ভগন'। দৰঙৰ<noinclude></noinclude> 0oj4ef0al0zm7nrct4wn8kq0kie7vc2 104 89407 243927 243561 2026-03-30T15:40:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243927 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||দ্বিতীয় খণ্ড|৮১}} ৰজাই মানৰ অধীনত থাকিব বোলাত সেই ঠাইত বিশেষ অত্যাচাৰ নহল। {{gap}}চন্দ্ৰকান্ত সিংহ এই সময়ত গুৱাহাটীত আছিল; তেওঁ মানৰ আগমন-বাৰ্ত্তা পাই ভটীয়াই গল। গুৱাহাটীত আমাৰ সেনাৰ লগত মানৰ এখন ৰণ হল; মানবিলাক তাতো জয়ী হল। সিহঁতে তাৰ মন্দিৰবোৰ লুটিবলৈ ধৰিলে। ইয়াৰ পাছত মানসেনাবোৰ আকৌ ভটীয়াবলৈ ধৰিলে। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ সেই সময়ত গোৱালপাৰাৰ বঙ্গালহাটত আছিল; তেওঁ তাৰপৰা কিছুমান সৈন্য দি হাদিৰাচকীৰ কোঁঠ সুৰক্ষিত কৰালে। হাদিৰাত এখন ডাঙৰ ৰণ হল। এই ৰণত আমাৰ সেনাবিলাকে বৰ সাহেৰে যুঁজ কৰিবলৈ ধৰিলে, কিন্তু শেষত ইয়াতো মানৰেই জয় হল; আমাৰ সৈন্যবিলাক পলাই কমাৰ পোতা পালেগৈ। {{gap}}হাদিৰাৰ পশ্চিমে বৃটিচ ৰাজ্য জানি মান আৰু ভটীয়াই {{Float left|{{gap}}{{smaller|মহগড়ৰ ৰণ। আহোম ৰাজত্বৰ শেষ। ১৮২২ খৃঃ অঃ }}|4em}} নগল। মান সেনাপতিয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুয়ো পাৰে ঠায়ে ঠায়ে সেনা স্থাপন কৰি আৰু কিছুমান দেশীয় লোককে বিষয়া পাতি উজাই আহিল। এই সময়ত মান ৰজাই মিঙীমাহা বন্দুলা নামে এজন ডাঙৰ সেনাপতিৰ তলত আৰু এদল সেনা অসমলৈ পঠালে—মানৰ বল পূৰ্ব্বতকৈও বাঢ়িল। {{Gap}}পুৰন্দৰ সিংহ আৰু ৰুচিনাথ বঙ্গদেশলৈ পলাই যোৱাৰ কথা আগেয়ে কৈ অহা হৈছে। তেওঁলোকে গোৱালপাৰা<noinclude></noinclude> j4xwedyq3wmz7dyi7qcglgve965hgu1 104 89408 243928 243562 2026-03-30T15:47:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243928 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৮২|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} ভোটান আদিবপৰা কিছুমান সৈন্য সংগ্ৰহ কৰি দেশ লবলৈ মন কৰিছিল। ইপিনে চন্দ্ৰকান্ত সিংহেও কিছুমান পঞ্জাবী, হিন্দুস্থানী আদি সৈন্য সংগ্ৰহ কৰিছিল; মুঠতে প্ৰায় দুহেজাৰ মান সৈন্য লগত লৈ চন্দ্ৰকান্ত সিংহ উজাই আহিল। বাটত যিবিলাক মান সেনা পালে, তেওঁ সকলোকে পৰাস্ত কৰিলে আৰু এইদৰে নগাওঁ পালেহি, মান সেনাপতিয়ে এই বাতৰি পাই বহুত সৈন্য লৈ চন্দ্ৰকান্ত সিংহক খেদি গল। দু‍ই পক্ষৰ ভিতৰত • '''মহগড়''' নামে ঠাইত যুদ্ধ হল। প্ৰথম অৱস্থাত আমাৰ ফালে জয় হৈছিল, কিন্তু শেষত বাৰুদ কম পৰাত আমাৰ সৈন্য হাৰিল। মান সেনাপতি জয়ী হৈ আমাৰ সেনাক আকৌ পাছে পাছে খেদিবলৈ ধৰিলে। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ উজাই আহোঁতে ঠায়ে ঠায়ে কোঁঠ মাৰি সৈন্য ৰাখি আহিছিল; মান সেনাপতিয়ে সেইবোৰ দখল কৰিলে, আৰু দোষী নিৰ্দোষী নিবিচাৰি যাকে তাকে অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। এইদৰে পুনৰ মানে সম্পূৰ্ণৰূপে দেশ অধিকাৰ কৰিলে। {{gap}}চন্দ্ৰকান্ত সিংহ ভটীয়াই গোৱালপাৰা পাইছিল; পাছত {{Float left|{{gap}}{{smaller|মানৰ শাসন ১৮২১–১৮২৪}}|4em}}মানৰ সৈতে পুনৰ মিত্ৰতা কৰিবৰ আশাৰে অকলে উজাই আহিল। মান সেনাপতিয়ে তেওঁৰ সকলো দোষ ক্ষমা কৰি ৰংপুৰত থাকিবলৈ দিলে। {{Gap}}ইমান দিনে মানে কৰ স্বৰূপে অসমীয়াৰপৰা কোনো {{rule|}} * নগাৱঁৰ প্ৰায় পাচ মাইল পুব-দক্ষিণে।<noinclude></noinclude> 1t9zku6kj5h8ftg0ik5aif9gk3hzjs7 104 89410 243934 243566 2026-03-30T16:34:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243934 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|তৃতীয় খণ্ড}}}} {{center|'''ইংৰাজৰ অসম অধিকাৰ'''}} {{gap}}(১) মানে ইংৰাজ ৰাজ্যত হাত দিয়াত, গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলে উত্তৰ বঙ্গৰ শাসন কাৰ্য্যত থকা স্কট চাহাবক অসমৰপৰা মানক খেদি দিবলৈ আজ্ঞা দিলে। স্কট চাহাবৰ আদেশ {{Float left|{{gap}}{{smaller|স্কট আৰু মেকফাৰচন ১৮২৪ খৃঃ অঃ }}|4em}} পায়েই তেওঁ নিজে এদল সৈন্য লৈ কাছাৰত থকা মানৰ বিপক্ষে ৰাওনা হল; আৰু মেকফাচন নামে সেনাপতিক বহুত সৈন্য দি ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে উজাই পঠালে। {{gap}}এই দুজন চাহাব যি পোনে গল সেই পোনেই দেশ অধিকাৰ হল। মানবিলাক পলাবলৈ ধৰিলে। স্কট চাহাব কাছাৰেদি ঘূৰি আহি নগাওঁ পালে, আৰু মেকফাচন চাহাবে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰি তাত ৰলহি। মানবিলাক হাৰি উজাবলৈ ধৰিলে। উজনিতো ইংৰাজৰ জয় হল। ইংৰাজৰ জয় হোৱা দেখি আমাৰ মানুহে ইংৰাজক সহায় কৰিবলৈ ধৰিলে, আনফালে মানে দেশীয় লোকৰ ওপৰত পূৰ্ব্বতকৈ বেচি অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। {{Gap}}ইংৰাজ সৈন্যবিলাক উজাই আহি যোৰহাট পালে, মানবিলাক যোৰহাট এৰি ৰংপুৰৰ ফালে গল। ইংৰাজ সেনাপতি গৈ গৌৰীসাগৰৰ ওচৰত ছাউনী কৰিলে (১৮২৫ খৃঃ অঃ)'।<noinclude></noinclude> anbfgubnkz3115nhmh3ce45dp8us8cb 104 89411 243937 243567 2026-03-30T16:54:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243937 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৮৬|অসম-বুৰঞ্জী পাঠ|}} মান সেনাই ইংৰাজ সেনাপতি কৰ্ণেল ৰিচাৰ্ডক হাটবৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|হাটবৰৰ ৰণ,মানৰ মৰ কামোৰ খৃঃ ১৮৮৫ }}|4em}} নামে ঠাইত শেষ আক্ৰমণ কৰে । তাতো মান পৰাস্ত হৈ ৰংপুৰ পালেগৈ। ইংৰাজে ৰংপুৰো আক্ৰমণ কৰিলে৷ ইয়তো মান সম্পূৰ্ণৰূপে হাৰি পলাবলৈ ধৰিলে। ইহঁতে পলাই যাওঁতে প্ৰায় ত্ৰিশ হাজাৰমান অসমীয়া মানুহ ধৰি লৈ গল। ইংৰাজ সেনাপতিয়ে ইয়াৰ খবৰ পাই খেদি সিহঁতৰপৰা বহুত মানুহ কাঢ়ি আনিলে, তথাপি চাৰি পাঁচ হাজাৰ মুনিহ, তিৰোতা সিহঁতে লগত বন্দী কৰি নিলে। {{gap}}ইয়াৰ পাছত ব্ৰহ্ম ৰজাই তেওঁৰ দেশৰ ইয়ান্দাবু নামে নগৰত ইংৰাজৰ লগত সন্ধি কৰে। এই সন্ধিমতে ইংৰাজে আৰাকান, মাৰ্টাবান, টেনাচেৰিম আৰু অসম ব্ৰহ্ম ৰজাৰপৰা পায় (১৮২৬ খৃঃ অঃ)। {{gap}}(২) মণিপুৰত গম্ভীৰ সিংহ ৰজা হল। জয়ন্তিয়া পাহাৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|অসমৰ বন্দোৱন্ত }}|4em}} আৰু জয়ন্তিয়া পৰগণাত আগৰ ৰজা ৰামসিংহই থাকিল। কাছাৰৰ আগৰ ৰজা গোবিন্দচন্দ্ৰক কাছাৰত ৰজা পাতিলে। ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বুঢ়ী- দিহিং নদীৰ মাজৰ ঠাইখিনিত বৰ-সেনাপতি উপাধিৰ এজনৰ তলত মটকবিলাক আছিল; ইংৰাজে তেওঁকেই খাজনাৰ বন্দোৱস্ত কৰি সেই খণ্ড ঠাই দিলে। {{Gap}}১৭৯৪ খৃঃ অব্দত খামতিবিলাকে শদিয়া জয় কৰিছিল, সেই কাৰণে ইংবাজেও তেওঁলোককেই সেই ঠাই দিলে আৰু<noinclude></noinclude> tsxroxpv74mysj9mnji849ivpjq4gyp 104 89448 244073 243646 2026-03-31T11:03:04Z JyotiPN 1603 244073 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|২৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> একো তন্ত্ৰ মন্ত্ৰ নজানো মই। জিৱন্তে আনিবো বোলস তই॥ ক্ষেপিবো বান সঙ্কলিবো জিউ। ছাৰা মৃগ আশা জনক জিউ॥ চঞ্চল চৰিত্ৰ মৃগৰ মন। আমাক দেখিয়া পশিবো বন॥ ঘোৰ অন্ধকাৰে নাপাই সন্ধি। কমনে মৃগক কৰিবো বন্দি॥ লগৰ সঙ্গতি আছো দুই ভাই। আমাক ছাৰি মৃগ মন জাই॥ বনৰ পশু চৰিয়া ফুৰে। তাহাক আখুটি ভৈলা তোমাৰে॥ প্ৰবোধ বচন বোলে শ্ৰীৰাম। তথাপি সীতা নোহে উপশম॥ গাণ্ডিব ৰেখা দিলা মুৰাৰি। ইহাৰ ভিতৰে থাকা সুন্দৰি॥ বনৰ মাজে ৰাক্ষসৰ পুৰি। মায়া কৰি কেবা নিবেক হৰি॥ এহি বুলি বাম বিমৰ মনে। আখুটি কৰি দুৰ্গাবৰ ভনে॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}}<noinclude></noinclude> smm6ji5u90gmsevuahso7tc11yibd2q 104 89452 244079 243655 2026-03-31T11:13:01Z JyotiPN 1603 244079 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৩১}}</noinclude>{{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>দান দিয়া বুলি আওৰাও কৰয়, মেৰৰ বাহিৰে বহি। ভিতৰত বসি ত্ৰিজগত মাতা—এ বোলন্ত আইলা বিদেশি॥ ডণ্ড কমণ্ডলু, কটিত কফিন, ভস্মে বিভুষিত কায়। ডুৰ ডুৰ কৰি সীতাৰ আগত—এ ডম্বৰু খানি বজাই॥ উপাই কৰিয়া আইলা দুৰাচাৰ, সীতা হৰিবাক মনে। বামৰ চৰণ কৰিয়া বন্দন—এ দাস দুৰ্গাবৰ ভনে।</poem> {{Block center/e}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—অহিৰ।'''}}}} {{Block center/s}}<poem>অকি তপসিয়া— আজি বাহুৰিয়া চলা ঘৰে।</poem>{{Block center/e}} {{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>আন দিনা দিবো দান, {{gap|3em}}লৈবি ভিক্ষা যত মান, :::::আসোক প্ৰভু ৰাম গদাধৰে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6ittrbmcio0v0cosslo1efx2wkg6fyh 244081 244079 2026-03-31T11:15:06Z JyotiPN 1603 244081 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৩১}}</noinclude>{{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>দান দিয়া বুলি আওৰাও কৰয়, মেৰৰ বাহিৰে বহি। ভিতৰত বসি ত্ৰিজগত মাতা—এ বোলন্ত আইলা বিদেশি॥ ডণ্ড কমণ্ডলু, কটিত কফিন, ভস্মে বিভুষিত কায়। ডুৰ ডুৰ কৰি সীতাৰ আগত—এ ডম্বৰু খানি বজাই॥ উপাই কৰিয়া আইলা দুৰাচাৰ, সীতা হৰিবাক মনে। বামৰ চৰণ কৰিয়া বন্দন—এ দাস দুৰ্গাবৰ ভনে।</poem> {{Block center/e}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—অহিৰ।'''}}}} {{Block center/s}}<poem>অকি তপসিয়া— আজি বাহুৰিয়া চলা ঘৰে।</poem>{{Block center/e}} {{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>আন দিনা দিবো দান, {{gap|5.6em}}লৈবি ভিক্ষা যত মান, :::::আসোক প্ৰভু ৰাম গদাধৰে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4hvl9vs2qg8uab0ueskhuxlk4wpgihv 244082 244081 2026-03-31T11:15:59Z JyotiPN 1603 244082 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৩১}}</noinclude>{{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>দান দিয়া বুলি আওৰাও কৰয়, মেৰৰ বাহিৰে বহি। ভিতৰত বসি ত্ৰিজগত মাতা—এ বোলন্ত আইলা বিদেশি॥ ডণ্ড কমণ্ডলু, কটিত কফিন, ভস্মে বিভুষিত কায়। ডুৰ ডুৰ কৰি সীতাৰ আগত—এ ডম্বৰু খানি বজাই॥ উপাই কৰিয়া আইলা দুৰাচাৰ, সীতা হৰিবাক মনে। বামৰ চৰণ কৰিয়া বন্দন—এ দাস দুৰ্গাবৰ ভনে।</poem> {{Block center/e}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—অহিৰ।'''}}}} {{Block center/s}}<poem>অকি তপসিয়া— আজি বাহুৰিয়া চলা ঘৰে।</poem>{{Block center/e}} {{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>আন দিনা দিবো দান, {{gap|4.6em}}লৈবি ভিক্ষা যত মান, :::::আসোক প্ৰভু ৰাম গদাধৰে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> lx7v5sg7in4cq4ep249ggyv79mrm7bx 244083 244082 2026-03-31T11:16:50Z JyotiPN 1603 244083 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৩১}}</noinclude>{{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>দান দিয়া বুলি আওৰাও কৰয়, মেৰৰ বাহিৰে বহি। ভিতৰত বসি ত্ৰিজগত মাতা—এ বোলন্ত আইলা বিদেশি॥ ডণ্ড কমণ্ডলু, কটিত কফিন, ভস্মে বিভুষিত কায়। ডুৰ ডুৰ কৰি সীতাৰ আগত—এ ডম্বৰু খানি বজাই॥ উপাই কৰিয়া আইলা দুৰাচাৰ, সীতা হৰিবাক মনে। বামৰ চৰণ কৰিয়া বন্দন—এ দাস দুৰ্গাবৰ ভনে।</poem> {{Block center/e}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—অহিৰ।'''}}}} {{Block center/s}}<poem>অকি তপসিয়া— আজি বাহুৰিয়া চলা ঘৰে।</poem>{{Block center/e}} {{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>আন দিনা দিবো দান, {{gap|4.2em}}লৈবি ভিক্ষা যত মান, :::::আসোক প্ৰভু ৰাম গদাধৰে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> s5hyzxiqfi2uegpx7sen5ep2fd76fss 104 89453 244077 243660 2026-03-31T11:10:25Z JyotiPN 1603 244077 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৩০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সংগ্ৰামে বিজয় ৰাম সংসাৰতে সাৰ। তাহাঙ্ক সমৰে জিনে শকতি কাহাৰ॥ ৰাক্ষসৰ মায়া দেবি জানিবা নিশ্চয়। কিঞ্চিতেকো মায় তুমি নকৰা সংশয়॥ লক্ষনৰ বানি শুনি ক্ৰোধিলা গোসানি। হেন অদভুত বাক্য নইতো দেখি শুনি॥ বুজিলোহো লক্ষণ তোহোৰ জেন চিত্ত। কিঞ্চিতেকো শ্ৰীৰামৰ নিচিন্তাহা হিত॥ বোলাহা ৰাঘৱ তৈতে হুয়োক বিনাশ। এহি সীতা লৈয়া ম‍ই কৰো গৃহবাস॥ হেন জেবে সীতা দেবি বুলিলা বচন। মেৰ ছাৰি বাজভৈলা সুমিত্ৰা নন্দন॥ লক্ষণ চলিলা সীতা দেবি পৰিহৰি। তপস্বীৰ ৰূপ ধৰি আইলা দশ গিৰি॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ৰামগিৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>লক্ষণ গৈলন্ত ৰামৰ উদ্দেশে—এ সীতাক অবন্যে থৈয়া। ৰাজা লঙ্কানাথ, মিলিলা তথাত—এ তপস্বী ৰূপ ধৰিয়া॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 3pnfrm2b2v36j6s3k06247jf6k2bjhu 244078 244077 2026-03-31T11:10:50Z JyotiPN 1603 244078 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৩০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সংগ্ৰামে বিজয় ৰাম সংসাৰতে সাৰ। তাহাঙ্ক সমৰে জিনে শকতি কাহাৰ॥ ৰাক্ষসৰ মায়া দেবি জানিবা নিশ্চয়। কিঞ্চিতেকো মায় তুমি নকৰা সংশয়॥ লক্ষনৰ বানি শুনি ক্ৰোধিলা গোসানি। হেন অদভুত বাক্য নইতো দেখি শুনি॥ বুজিলোহো লক্ষণ তোহোৰ জেন চিত্ত। কিঞ্চিতেকো শ্ৰীৰামৰ নিচিন্তাহা হিত॥ বোলাহা ৰাঘৱ তৈতে হুয়োক বিনাশ। এহি সীতা লৈয়া ম‍ই কৰো গৃহবাস॥ হেন জেবে সীতা দেবি বুলিলা বচন। মেৰ ছাৰি বাজভৈলা সুমিত্ৰা নন্দন॥ লক্ষণ চলিলা সীতা দেবি পৰিহৰি। তপস্বীৰ ৰূপ ধৰি আইলা দশ গিৰি॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ৰামগিৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>লক্ষণ গৈলন্ত ৰামৰ উদ্দেশে—এ সীতাক অবন্যে থৈয়া। ৰাজা লঙ্কানাথ, মিলিলা তথাত—এ তপস্বী ৰূপ ধৰিয়া॥</poem> {{Block center/e}}<noinclude></noinclude> n0n48unz8isalteaztkmux2vui3eqbp 104 89457 243909 243673 2026-03-30T11:59:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243909 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||তৃতীয় খণ্ড|৯৩}} {{gap}}(৬) এওঁৰ পাছত চাৰ চালচ, ষ্টুৱাৰ্ট বেইলী পূৰ্ব্ববঙ্গ আৰু অসমৰ লেফটেনান্ট গৱৰ্ণৰ হয়। {{Float left|{{gap}}{{smaller|চাৰ চাৰ্লচ ষ্টুৱাৰ্ট বেইলী ১৯১১-১৯১২ }}|4em}} ১৯১১ চনত কিছুমান আবৰে শদিয়াৰ পলিটিকেল চাহাবক এজন ডাক্তৰ চাহাবৰ সৈতে কাটে। আমাৰ গৱৰ্ণমেণ্টে তাৰ প্ৰতিফল দিবৰ নিমিত্তে সিহঁতক খেদি বহুত ঠাই অধিকাৰ কৰিলে। তাৰ পাছত শদিয়াক লৈ পূব আৰু উত্তৰফালে এটা নতুনকৈ বিভাগ খোলে। অসমৰ আগতকৈ সীমা বাঢ়িল; এই বিভাগৰ নাম '''উত্তৰ পূৱ সীমান্ত ভূভাগ''' হল। {{Gap}}১৯১২ খৃঃ অব্দত অসম পুনৰ পৃথক হয়; আৰু ইয়াক এজনা চীফ-কমিচনাৰে শাসন কৰে। {{Gap}}(৭) চাৰ আৰ্চডেল আৰ্লে ১৯১২ চনৰ ১ এপ্ৰিলত শাসন ভাৰ গ্ৰহণ কৰে। অসম পূৰ্ব্ব বঙ্গৰ লগত {{Float left|{{gap}}{{smaller|চাৰ আৰ্চডেল আল ১৯১১ – ১৯১৯ }}|4em}} যোগ থকাত লেফটেনান্ট গৱৰ্ণৰৰ অধীনত এখন ব্যৱস্থাপক সভা আছিল। - অসম পৃথক হোৱাতো চীফকমিচনাৰৰ অধীনত এই ব্যৱস্থাপক সভা দিয়ে ( ১৯১৩ চন, জানুৱাৰী )। চাৰ আৰ্চডেলৰ দিনত দেশত শিক্ষাৰ বিস্তাৰ হয়। {{Gap}}শ্ৰীহট্টত এটা প্ৰাইভেট কলেজ আছিল, এইজনা চীফ- কমিচনাৰৰ যত্নত সি গৱৰ্ণমেণ্টৰ সহায় পায় আৰু অনেক বিষয়ত উন্নত হয়। তেওঁৰ দিনত শ্ৰীহট্টত এটা ডাঙৰ মাদ্ৰাচাও স্থাপিত হয়। আমাৰ প্ৰাইমাৰী আৰু ছাত্ৰবৃত্তি<noinclude></noinclude> a8lklnjx36r50mb8hwchzspo1aizypr 104 89459 243929 243677 2026-03-30T16:08:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243929 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||তৃতীয় খণ্ড|৯৯}} {{gap}}হেনৰি কাৰৰ পাছত চাৰ লৰি হেমও অসমৰ গবৰ্ণৰ হয়। তেওঁৰ দিনত প্ৰাইমাৰী শিক্ষাৰ বিল {{Float left|{{gap}}{{smaller|চাৰ লৰি হেমণ্ড ১৯২৭ }}|4em}} কাৰ্য্যত পৰিণত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। মাটিৰ ত্ৰিশ চনীয়া বন্দোবস্ত হয়, আৰু ভাৰতৰ শাসন পাববৰ্ত্তনৰ বাবে লণ্ডনত ১ম আৰু ২য় ৰাউণ্ড- টেবল কনফাৰেন্স বহে। {{gap}}১৯৩২ খৃঃ অব্দত চাৰ মাইকেল কিন্ মহোদয়ে আমাৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller| চাৰ মাইকেল কিন্ ১৯৩২ }}|4em}} চাৰ মাইকেল কিন্‌ দেশৰ গৱৰ্ণৰ পদ গ্ৰহণ কৰে। এওঁৰ দিনত ৩য় ৰাউণ্ড-টেবল কনফাৰেন্স বহে। ১৯৩২ {{gap}}এখেতে যত্ন কৰি ভাৰত গৱৰ্ণমেণ্টৰ পৰা অসমৰ পেট্ৰোল কৰৰ পঞ্চল্লিশ লাখ টকা আনে। এখেতৰ শাসনকালত ১৯৩৫ চনৰ ২০ জানুৱাৰী তাৰিখে সম্ৰাট ৫ম জৰ্জ স্বৰ্গী হয় আৰু অষ্টম এডৱাৰ্ড সম্ৰাট হয়। {{gap}}অষ্টম এডৱাৰ্ড অলপ দিন সিংহাসনত থাকিয়েই ত্যাগ কৰাত ভায়েকে ৬ষ্ঠ জৰ্জ নাম লৈ সিংহাসনত উঠে। {{gap}}চাৰ মাইকেল কিনে অৱসৰ লোৱাত চাৰ ৰবাৰ্ট নীল ৰীড গবৰ্ণৰ হয়। এখেতৰ সময়ত ১৯৩৭ চনৰ ১২ মেইত পৃথিবীৰ বৃটিছ সাম্ৰাজ্যৰ সকলো দেশতে সম্ৰাট ৬ষ্ঠ জৰ্জৰ ৰাজ্যা{{Float left|{{gap}}{{smaller|চাৰ ৰবাৰ্ট নীল ৰীড ১৯৩৭ }}|4em}} ভিষেক উৎসৱ জাকজমকেৰে হয়। ১৯৩৯ চনত গোটেই পৃথিবী জুৰি ২য় মহাসমৰ লাগে; এই ৰণত আমাৰ অসমৰ পৰাও বহুত সৈন্য আৰু ধন গৈছিল।<noinclude></noinclude> ejv9d2eaz4czke4iuuacvigm6t4tk9d 104 89460 243930 243678 2026-03-30T16:16:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243930 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|১০০|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} এখেতৰ সময়ত জাপানীবিলাকে ব্ৰহ্মদেশ আক্ৰমণ {{Float left|{{gap}}{{smaller|চাৰ এণ্ডু ক্লো ১৯৪২ – ৪৭ }}|4em}} কৰে। ভাৰতবৰ্ষত কংগ্ৰেচ আন্দোলন বৰ কোবাল ভাৱে হয়। জাপানীয়ে ব্ৰহ্মদেশ ভালেখিনি ঠাই অধিকাৰ কৰি অসমৰ মণিপুৰ আৰু কোহিমা অধিকাৰ কৰে। ব্ৰহ্মদেশৰ পৰা বহুতো ভাৰতীয় মানুহ ভাগি খোজ কাঢ়ি অসমলৈ আহে; গোটেই অসমতে ঘোৰ আতঙ্কৰ সৃষ্টি হয়। এই সময়ত আমাৰ ইয়াত ভাত-কাপোৰৰ কষ্ট হৈছিল;চাউলৰ মোণে ৩০।৪০ টকালৈকে উঠিছিল। {{gap}}১৯৪২ চনৰ ৯ আগষ্টৰ দিনত গোটেই ভাৰত ব্যাপি ইংৰাজৰ “ভাৰত ত্যাগ” আন্দোলন আৰম্ভ হয়; আৰু এই কাৰণে মহাত্মা গান্ধীকে আদি কৰি ভাৰতৰ প্ৰধান প্ৰধান নেতা- {{Float left|{{gap}}{{smaller|১৯৪২ চনৰ গণ আন্দোলন }}|4em}}ৈ বিলাকক বন্দী কৰি ফাটেকত সুমুৱাই থয়৷ আমাৰ অসমৰ মাননীয় গোপীনাথ বৰদলৈ ডাঙৰীয়া আদিকো এই সময়তে কাৰাৰুদ্ধ কৰে। কিন্তু ইয়াৰ পাছৰপৰা এই আন্দোলন দেশত ইমান কোবাল ভাবে চলিবলৈ ধৰিলে যে লৰা-ছোৱালী, ডেকা-গাভৰু, বুঢ়া-বুঢ়ী আদিও ইয়াত যোগ দিলে। ঠায়ে ঠায়ে ইংৰাজ-শাসন নামানি পঞ্চায়ত বাজ স্থাপন কৰিলে। বহুত ঠাইত ইংৰাজে লাঠি-বন্দুকৰ সহায় লৈ অনেকক আঘাত কৰিলে; কিছুমানে এই আন্দোলনত নিজৰ জীৱনো আহুতি দিলে। আমাৰ অসমৰ কুশল কোঁৱৰ, কনকলতা, ভোগেশ্বৰী ফুকননী, নগা মহিলা<noinclude></noinclude> 7s3qjjtricbz3bljj2jzfos3q3uzrvs 243931 243930 2026-03-30T16:16:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 243931 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|১০০|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} এখেতৰ সময়ত জাপানীবিলাকে ব্ৰহ্মদেশ আক্ৰমণ {{Float left|{{gap}}{{smaller|চাৰ এণ্ডু ক্লো ১৯৪২ – ৪৭ }}|4em}} কৰে। ভাৰতবৰ্ষত কংগ্ৰেচ আন্দোলন বৰ কোবাল ভাৱে হয়। জাপানীয়ে ব্ৰহ্মদেশ ভালেখিনি ঠাই অধিকাৰ কৰি অসমৰ মণিপুৰ আৰু কোহিমা অধিকাৰ কৰে। ব্ৰহ্মদেশৰ পৰা বহুতো ভাৰতীয় মানুহ ভাগি খোজ কাঢ়ি অসমলৈ আহে; গোটেই অসমতে ঘোৰ আতঙ্কৰ সৃষ্টি হয়। এই সময়ত আমাৰ ইয়াত ভাত-কাপোৰৰ কষ্ট হৈছিল;চাউলৰ মোণে ৩০।৪০ টকালৈকে উঠিছিল। {{gap}}১৯৪২ চনৰ ৯ আগষ্টৰ দিনত গোটেই ভাৰত ব্যাপি ইংৰাজৰ “ভাৰত ত্যাগ” আন্দোলন আৰম্ভ হয়; আৰু এই কাৰণে মহাত্মা গান্ধীকে আদি কৰি ভাৰতৰ প্ৰধান প্ৰধান নেতা- {{Float left|{{gap}}{{smaller|১৯৪২ চনৰ গণ আন্দোলন }}|4em}} বিলাকক বন্দী কৰি ফাটেকত সুমুৱাই থয়৷ আমাৰ অসমৰ মাননীয় গোপীনাথ বৰদলৈ ডাঙৰীয়া আদিকো এই সময়তে কাৰাৰুদ্ধ কৰে। কিন্তু ইয়াৰ পাছৰপৰা এই আন্দোলন দেশত ইমান কোবাল ভাবে চলিবলৈ ধৰিলে যে লৰা-ছোৱালী, ডেকা-গাভৰু, বুঢ়া-বুঢ়ী আদিও ইয়াত যোগ দিলে। ঠায়ে ঠায়ে ইংৰাজ-শাসন নামানি পঞ্চায়ত বাজ স্থাপন কৰিলে। বহুত ঠাইত ইংৰাজে লাঠি-বন্দুকৰ সহায় লৈ অনেকক আঘাত কৰিলে; কিছুমানে এই আন্দোলনত নিজৰ জীৱনো আহুতি দিলে। আমাৰ অসমৰ কুশল কোঁৱৰ, কনকলতা, ভোগেশ্বৰী ফুকননী, নগা মহিলা<noinclude></noinclude> 7anpicpsgbr1zqc1ar7i4bilc4rza2r 104 89469 244080 243707 2026-03-31T11:14:09Z JyotiPN 1603 244080 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৩২|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>একলে আছোহো আমি, {{gap|2.7em}}মৃগ খেদি গৈলা স্বামি, :::::লক্ষণক পঠাইলো উদ্দেশে। ঘৰে নাহি একোজন, {{gap|3.1em}}কোনে তোক দিবো দান, :::::শূন্য ঘৰে আসিলা তপস্বী॥ সাৰঙ্গৰ তিনি ৰেখা {{gap|5em}}আগতে প্ৰত্যয় দেখা, :::::ইহাক কমনে হৈবে৷ পাব। পতিব্ৰতা ধৰ্ম্ম জত, {{gap|5em}}সকলো হুইবেক হত, :::::আজ্ঞা ভঙ্গ হুইবেক ৰামৰ॥ স্বামীত নুপুছি কৰ্ম্ম, {{gap|5.5em}}জিনাৰি কৰয় ধৰ্ম্ম, :::::একো তাৰ নোহন্ত প্ৰকাশ। শাস্ত্ৰে শুনি আছো কথা, {{gap|2.6em}}সকলো হুইবেক ব্ৰেথা, :::::কবি ভনে দুৰ্গাবৰ দাস॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—পট মঞ্জৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>এ নকৰা সংশয় বালা হে— বালা কৰা পুৰ্ন্নকাম। দেখিলে আনন্দ হুইব ৰাম দেৱৰাজ॥ মোহা দুখে ভোখে মইহে আইলো মাগিবাক। কিসক নৈৰাশ বানি বোলাহা আমাক॥ জিনাৰি নজানে নিজেহে পতিব্ৰতা ধৰ্ম্ম। তাহাৰে সে খণ্ডন নহয় তিনি কৰ্ম্ম॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 3am3smmlv2k2yupbucgwll080ymlh9x 104 89477 244063 243723 2026-03-31T10:42:52Z JyotiPN 1603 244063 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||দুৰ্গাবৰি।|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''ৰাগ—বসন্ত।'''}}}} {{Block center/s}} <poem> নাকান্দা নাকান্দা সীতা হে— সীতা তেজ৷ অনুৰাগ। আমাক পাইলা জে কত জনমৰ ভাগ॥ অৰণ্যত থাকি দুখহে ভুঞ্জিলা অপাৰ। বাল্কল পিন্ধন বৃক্ষ ফলেজে আহাৰ॥ জি তোৰ তপস্বি সীতাহে ৰাম জে লক্ষণ। তাৰা দুইৰ সঙ্গে তোক নকৰে শোভন॥ তপস্বী তেজিয়া সীতাহে ভজিয়ো আমাক। সমস্তে ভাণ্ডাৰ ধন দিবোহো তোমাক॥ সুন্দৰি জতেক নাৰিহে মুক্ষ মন্দোদৰি। তাসবাৰ উপৰে পাতিবো অধিকাৰি॥ সুমিষ্ট সুগন্ধি অন্নহে বিশেষ ব্যঞ্জন। উপভোগ বস্তু তুমি কৰিবা ভোজন॥ তোমাৰ সমিপ ছাৰিহে কখনো নজাইবো। জেখনে জিবস্তু খোজা তেখনে মিলাইবো॥ সুৱৰ্ণে ৰচিত গৰহে ৰত্ন মনিময়। সুখতে থাকিবা তাত নকৰিবা ভয়॥ বিষম বিৰহ শোকহে তাপ পৰিহৰি। বদন পখালা সীতা মোৰ বোল ধৰি॥ নকৰিবা শোক সীতাহে বান্ধা কেশ পাশ। প্ৰবোধ বচন বোলে দুৰ্গাবৰ দাস॥</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> asmrux9rmfe6fq0l7e0q9rtntu3et2s 104 89479 244095 243725 2026-03-31T11:32:59Z JyotiPN 1603 244095 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৫২|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> একেস্বৰে ৰাঘৱ ভ্ৰমন্ত নানাথানে। আতি উত্ৰাৱল চিত সীতাৰ কাৰনে॥ অনেক বিচাৰ কৰি উদ্দেশ নপাইলা। মেঢ় মন্দিৰক লাগি পুনুৰূপি আইলা॥ শূন্য মেঢ় দেখি প্ৰভু বিয়াকুল মনে। হা সীতা বুলি ৰাৱ পাৰে ঘনে ঘনে॥ চিত্ত থিৰ নহয় সুমৰি প্ৰাণ প্ৰিয়া। ভনে দুৰ্গাবৰ ৰাম চৰণ ভাবিয়া॥</poem> {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—অহিৰ।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>অ কি লখ্মন— গৈলা সীতা মোক উপেক্ষিয়া। তৃনত শয়ন মোৰ বল্ক পৰিধান হে— এহি দুখ মনে আলচিয়া॥ এবেসে জানিলো সীতা— ৰামৰ সুহৃদ নোহে— এৰি মোক গৈলা কোন ভিতা। একক লক্ষণ জেন— আমিয়ো ভৈলোহো তেন হে— সহজে চঞ্চল তিৰি জাতি।</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> haf0x9k44avlonv6z3h1magml2bruqb 104 89481 244062 243731 2026-03-31T10:42:07Z JyotiPN 1603 244062 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৩৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> কৌশল্যা সুমিত্ৰা জে কৈকেয়ী মোৰ আই। ভৰত শত্ৰুঘণ ৰাম লক্ষণ দুই ভাই॥ সিসবে শুনয় জদি গৰিহিত বানি। মনকষ্ট পাইবেক অজোধ্যা জত প্ৰাণী॥ পিতৃৰ মাতৃৰ শ্বশুৰৰ কুল হিত। তিনিয়ো কুলতে ভৈলা কলঙ্ক বিদিত॥ চন্দ্ৰ সূৰ্য্য বংশ মধ্যে কুলঘ্নি জে ভৈলো। কুনাম কৰিলা বিধি কলঙ্কিনি হৈলো॥ বিধি দোষে এত মান ভৈলেক আমাৰ। অল্প বয়সতে মোৰ ভৈলা খিলিঙ্কাৰ॥ উপজি অনেক দুখ পাইলো চিৰকাল। প্ৰাণক ছাৰোহো জেবে তেবে মোৰ ভাল॥ স্বামি সঙ্গে সুখ ভোগ ওটাইলেক মোৰ। হৰিলা দুৰ্য্যন দুষ্ট দুৰাচাৰ চোৰ॥ স্বামিক প্ৰবোধ দিবে নাহিকয় কেৱ। একেশ্বৰে থাকিল প্ৰানৰ ৰামদেৱ॥ ইদৰে বিলাপ কৰে ৰাম পাটেশ্বৰি। দেখি শান্ত বচন বোলয় দশগিৰি॥ কৰ জোৰে দুৰাচাৰে মিনতি সম্ভাষে। ৰাম নাম স্মৰি ভনে দুৰ্গাবৰ দাসে॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}}<noinclude></noinclude> pvvz6z8jamacgj7nmzak4k7djz217f9 104 89485 244086 243736 2026-03-31T11:18:49Z JyotiPN 1603 244086 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৪৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> কপট কৰিয়া ছব পশিলা অন্তেসপুৰ এ ঘৰে নাহি জনক ঝিয়াৰি॥ নেদেখি সীতাব মুখ মনত লাগিলা দুখ লক্ষনত পোছে নাৰায়ণ। কহিয়ো স্বৰূপ বোল তেজিয়া মোহোৰ কোল এ গৈলা প্ৰিয়া কাহাৰ সদন॥ তোমাক মেঢ়ত থৈয়া হাতত সাৰঙ্গ লৈয়া প্ৰবেশিলো গহনৰ মাজ। মায়াবি মৃগৰ তৰে গৈলো মই একেস্বৰে এ এথা কোনে কৰিলা অকাজ॥ বুলিলো বচন যত সকলে কৰিলি হত কথাক নলৈলা তোৰ মন। তোমাৰ নিমিত্তে মোৰ প্ৰিয়াক কৰিলা চোৰ এ কি অকাজ কৰিলা লক্ষ্মণ॥ শ্ৰীৰামৰ জে বচন বদতি জে লখমন আতিশয় সঙ্কোচিত মনে। নাহি মোৰ কিচে৷ দোষ অকাৰণে কৰা ৰোষ এ কবি দুৰ্গাবৰ দাসে ভনে॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}}<noinclude></noinclude> fmn2abl291f6ypivj42rh8ud55wi8s6 104 89486 244087 243738 2026-03-31T11:19:16Z JyotiPN 1603 244087 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৫০|দুৰ্গাবৰি।|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''ৰাগ—বৰাৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>নাজানে৷ স্বৰূপ দাদাহে— দদা দোষ নাই মোৰ। বিৰলে সীতাক হৰি নিলা কোন চোৰ॥ মৃগে জে কাঢ়িলা ৰাৱ তোমাৰ সদৃশ। শুনিয়া সীতাৰ মনে ভৈলা বিসদৃস॥ প্ৰভুক মাৰয় শুনো কোন বিৰগণে। এহি বুলি মোহোক পাঞ্চিলা তেতিক্ষনে॥ আৰু জি বুলিলা তাক কহিবাক পাপ। তাৰ কথা কহো শুনা জগতৰ বাপ॥ ৰাম অবিহনে তোৰ মোক হাবিলাস। হেন বাক্য শুনিয়া মোহোৰ মোহা ত্ৰাস॥ শুনিয়া অন্তৰ ভৈলোহে কুখ্যাতি বচনে। অন্তৰিয়া গৈলো মঞি তোমাৰ কাৰনে॥ লক্ষনে কহিলা কথা ৰামৰ আগত। বিষাদ লাগিল প্ৰভু ৰামৰ মনত॥ বিষাদত নয়নৰ নিৰ বহি জাই। বৈদেহি হৰণ পদ দুৰ্গাবৰে গাই॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}}<noinclude></noinclude> 1axe23dd35dp9aui8366aw131pj6q8i 104 89491 244096 243743 2026-03-31T11:33:52Z JyotiPN 1603 244096 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৬৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> অস্ত্ৰ শস্ত্ৰ নাজানো নাহিকে ভাই লগে। তথাপি বাখোহো ভাৰ্য্যা উপায়ৰ বলে॥ লগত সঙ্গতি আছে কনিষ্ঠ সোদৰ। দুভাই সঙ্গতি তুমি নোহা একেশ্বৰ॥ হেনতো সীতাক হৰি লৈয়া গেল আনে। আমি হলে ইতো লাজে নিজিও পৰানে॥ বৰ বিপৰিত চকোৱাৰ পটন্তৰ। শুনিয়া সিধান্ত দিলা ৰাম গদাধৰ॥ বাত্ৰা পুছিবাক ম‍ই আইলো তজু পাসে। হেনয় নিন্দিত বাক্য বোলা উপহাসে॥ এহি বুলি ৰামচন্দ্ৰ মনে কৰি তাপ। চকোৱাক দিলন্ত প্ৰচণ্ড বড় শাপ॥ দিবসত একত্ৰে থাকিবি দুই ছাৰে। ৰাত্ৰি হলে দুয়ো ৰবি ইপাৰে সিপাৰে॥ বাত ববিষন আৰু মেঘ সংযোগত। সম্ভোগ মিলিব বাৰ বছৰ মূৰত॥ চন্দ্ৰ দিবাকৰ লাগি চকোৱাৰ শাপ। এহি বুলি অন্তৰিলা জগতৰ বাপ॥ চকোৱাক শাপ দিলা ৰাঘৱ মুৰাৰি। বুলিবে লাগিলা চকোৱাৰ নিজ নাৰি॥ অকাৰ্য্যে ভাণ্ডিলি বাত্ৰা জানি সুমঙ্গল। ভনে দুৰ্গাবৰে ৰামচৰণ কমল॥</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> 8c6zabt7xyu27x8ecjaqwrbxn4g9vjr 104 89504 244084 243764 2026-03-31T11:17:49Z JyotiPN 1603 244084 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৪৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> আপুন ইচায়ে কিন্তু বিলম্ব নকৈলো। তোমাৰ ভোজন কাল সুমৰন কৈলো॥ পুত্ৰৰ বচন হেন সম্পাতি শুনিলা। মনৰ সংশয় জত সকলো খণ্ডিলা॥ দুই ঠোঠ পক্ষীবৰে প্ৰকাশি বিস্তৰ। ষোল গোট হস্তীক ভুঞ্জিলা নিৰন্তৰ॥ ভুঞ্জিলা আহাৰ সব গৰুৰ নন্দন। লঙ্কাত প্ৰবেশ ভৈলা দুৰ্যয় ৰাৱণ॥ নামিল তহিতে বথ চাৰি মনোজয়। দশমুখে হৰিষে কৰয় জয় জয়॥ লঙ্কাত প্ৰবেশ হুয়া অশোকক গৈলা। ত্ৰিজটা ভগিনি লগে জানকিক থৈলা॥ দাস দাসি সেৱকিনি দিলেক বিস্তৰ। প্ৰৱন্ধে ৰক্ষক দিলা বহু পৰিচাৰ॥ থাকিলা জানকি দেবি অশোকাৰ বনে। মৃগ মাৰি মেৰত প্ৰবেশ নাৰায়ণে॥ সীতাক নেদেখি ভৈলা মনত বিষাদ। লক্ষণত প্ৰভু ৰামে পোছয় সম্বাদ॥ ব্যাকুল বচনে কথা পোছে নাৰায়ণ। নাহিকে জানকি ভাই মেৰ উদাসন॥ কহিয়ো স্বৰূপ কৈক গৈলা প্ৰাণেশ্বৰি। ভনে দুৰ্গাবৰ ৰাম পদ শিৰে ধৰি॥</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> h5kxc0dq9200nxjiouuu3rfphulibfu 104 89553 244094 243854 2026-03-31T11:32:12Z JyotiPN 1603 244094 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৭৪|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> এহি তযু জস শুনি তৰে নৰলোক। সীতাৰ শত্ৰুক মাৰা কিৰ্ত্তি বহিয়োক॥ শীতল স্বভাৱ এৰা উগ্ৰৰূপ ধৰা। শৰক সম্বৰা প্ৰভু লোক ৰক্ষা কৰা॥ ইতো কোপে আপুনাৰ জস নষ্ট হয়। জদিবা ঈশ্বৰ তুমি তভো যুগ্য নয়। লক্ষণৰ বোলে ৰাম শৰ সম্বৰিলা। উগ্ৰৰূপ এৰি প্ৰভু শান্ত মুৰ্ত্তি ভৈলা॥ পুনু দুই ভাই সীতা বিচাৰয় বনে। কবি দুৰ্গাবৰ ভনে ৰামৰ চৰনে॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ৰামগিৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>সীতাৰ কাৰনে বাম বিচাৰে বনে হে— পুনু দুই ভাই গৈলা। সীতাক বিচাৰি ফুৰয় দৈত্যাৰি অৰন্য মাজে পশিলা॥ কতোদুৰ লাগি গৈলা বনভাঙ্গি ৰথ এক দেখা পাইলা। ভাঙ্গাৰথ খান দেখি বিদ্যমান কোনে আনি ঐত থৈলা॥</poem> {{Block center/e}}<noinclude></noinclude> r41c24kskfsfjtagwxwh8oqqx5jczva 104 89578 243919 2026-03-30T13:07:59Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "{{Dhr|2em}} {{center|{{X-larger|ভাৱৰীয়াসকল।}}<br/>'''মুনিহ।'''}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="20%" | | width="10%" | | width="10%" | | width="10%" | | width="30%" style="text-align:right" | |- |ৰাম || … || … || … | style="text-align:left" | দশৰথ ৰজাৰ পুতেক। |- |লক্ষ্মণ || … |..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243919 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{X-larger|ভাৱৰীয়াসকল।}}<br/>'''মুনিহ।'''}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="20%" | | width="10%" | | width="10%" | | width="10%" | | width="30%" style="text-align:right" | |- |ৰাম || … || … || … | style="text-align:left" | দশৰথ ৰজাৰ পুতেক। |- |লক্ষ্মণ || … || … || … | style="text-align:left" | {{gap}}ঐ |- |ভৰত || … || … || … | style="text-align:left" | {{gap}}ঐ |- |শক্ৰয় || … || … || … | style="text-align:left" | {{gap}}ঐ |- |সুমন্ত্ৰ || … || … || … | style="text-align:left" | সাৰথি। |- |বাল্মিকী || … || … || … | style="text-align:left" | এজন ঋষি। |- |বশিষ্ঠ || … || … || … | style="text-align:left" | পুৰোহিত। |- |লৱ আৰু কুশ || … || … || … | style="text-align:left" | ৰামচন্দ্ৰৰ পুতেক। |- |বিশ্বকৰ্ম্মা || … || … || … | style="text-align:left" |দেৱ শিল্পী। |- |নালীয়া<br/>কঠাল-গুটি || {{brace2|4|r}} || … || … | style="text-align:left" | দুটা নগৰীয়া। |- |ব্ৰহ্মা || … || … || … | style="text-align:left" | সৃষ্টিকৰ্ত্তা। |- }}<noinclude></noinclude> f0jz3gezw8ofq9v8ty7b49i8trdjjzm 243921 243919 2026-03-30T13:10:19Z হানিফ আলী 1925 243921 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{X-larger|ভাৱৰীয়াসকল।}}<br/>'''মুনিহ।'''}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="20%" | | width="10%" | | width="10%" | | width="10%" | | width="30%" style="text-align:right" | |- |ৰাম || … || … || … | style="text-align:left" | দশৰথ ৰজাৰ পুতেক। |- |লক্ষ্মণ || … || … || … | style="text-align:left" | {{gap}}ঐ |- |ভৰত || … || … || … | style="text-align:left" | {{gap}}ঐ |- |শক্ৰয় || … || … || … | style="text-align:left" | {{gap}}ঐ |- |সুমন্ত্ৰ || … || … || … | style="text-align:left" | সাৰথি। |- |বাল্মিকী || … || … || … | style="text-align:left" | এজন ঋষি। |- |বশিষ্ঠ || … || … || … | style="text-align:left" | পুৰোহিত। |- |লৱ আৰু কুশ || … || … || … | style="text-align:left" | ৰামচন্দ্ৰৰ পুতেক। |- |বিশ্বকৰ্ম্মা || … || … || … | style="text-align:left" |দেৱ শিল্পী। |- |নালীয়া<br/>কঠাল-গুটি || {{brace2|4|r}} || … || … | style="text-align:left" | দুটা নগৰীয়া। |- |ব্ৰহ্মা || … || … || … | style="text-align:left" | সৃষ্টিকৰ্ত্তা। |- |} সেনাসকল, দূতসকল, সভাসদসকল, হনুমান, মন্ত্ৰী।<noinclude></noinclude> qf2n1oz50giqbgsmooc3nuvcslhf38b 243922 243921 2026-03-30T13:21:20Z হানিফ আলী 1925 243922 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{X-larger|ভাৱৰীয়াসকল।}}<br/>'''মুনিহ।'''}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="20%" | | width="10%" | | width="10%" | | width="10%" | | width="30%" style="text-align:right" | |- |ৰাম || … || … || … | style="text-align:left" | দশৰথ ৰজাৰ পুতেক। |- |লক্ষ্মণ || … || … || … | style="text-align:left" | {{gap}}ঐ |- |ভৰত || … || … || … | style="text-align:left" | {{gap}}ঐ |- |শক্ৰয় || … || … || … | style="text-align:left" | {{gap}}ঐ |- |সুমন্ত্ৰ || … || … || … | style="text-align:left" | সাৰথি। |- |বাল্মিকী || … || … || … | style="text-align:left" | এজন ঋষি। |- |বশিষ্ঠ || … || … || … | style="text-align:left" | পুৰোহিত। |- |লৱ আৰু কুশ || … || … || … | style="text-align:left" | ৰামচন্দ্ৰৰ পুতেক। |- |বিশ্বকৰ্ম্মা || … || … || … | style="text-align:left" |দেৱ শিল্পী। |- |নালীয়া<br/>কঠাল-গুটি || {{brace2|4|r}} || … || … | style="text-align:left" | দুটা নগৰীয়া। |- |ব্ৰহ্মা || … || … || … | style="text-align:left" | সৃষ্টিকৰ্ত্তা। |- |} ::::সেনাসকল, দূতসকল, সভাসদসকল, হনুমান, মন্ত্ৰী। {{center|⸻<br/>'''তিৰোতা।'''}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="20%" | | width="10%" | | width="10%" | | width="10%" | | width="30%" style="text-align:right" | |- |ৰাম || … || … || … | style="text-align:left" | দশৰথ ৰজাৰ পুতেক। |- |}<noinclude></noinclude> cjaz16tvgx85xnypkcv9r98utniluzx 104 89579 243924 2026-03-30T15:05:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। অধ্যায়ৰ ৭-১৫; ১৮-২৬; ২৯-৩২। ৯ম অধ্যায়ৰ ৪-৬। ১১শ অধ্যায়ৰ বিশ্বৰূপ। ১২শ অধ্যায়ৰ ১৩-১৯। ১৩শ অধ্যায়ৰ ৮-১২; ১৪-১৮। ১৪শ অধ্যায়ৰ 22-29। ১৭শ অধ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243924 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। অধ্যায়ৰ ৭-১৫; ১৮-২৬; ২৯-৩২। ৯ম অধ্যায়ৰ ৪-৬। ১১শ অধ্যায়ৰ বিশ্বৰূপ। ১২শ অধ্যায়ৰ ১৩-১৯। ১৩শ অধ্যায়ৰ ৮-১২; ১৪-১৮। ১৪শ অধ্যায়ৰ 22-29। ১৭শ অধ্যায়ৰ ১৫-১৭। ১৮শ অধ্যায়ৰ ৫১-৫৪। ইয়াত বাজেও কোনো কোনো শ্লোক বৰ মধুৰ আৰু প্ৰাণোন্মাদকাৰী। আৰু দুটা এটা কথাকৈ সামৰোঁ। আমি আত্মসংমৰ বিষয়ে নিজেও চেষ্টা কৰে। আৰু পৰকো উপদেশ দিওঁ। কিন্তু বাস্তবিকে বহুতে নাজানে আত্মসংযম কি ভেটিৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। যি নিজৰ মইত্ব উপলব্ধি কৰিব পাৰা নাই—যি আত্মচৈতন্য ভূমিত থিয় হব পাৰা নাই তাৰ পক্ষে আত্মসংযম কৰিব যোৱা বৰ দুৰূহ। বাস্তবিকে “মই”ৰ ভূমি আশ্ৰয় নকৰিলে আত্মসংযম কেবল কথাৰ কথা বুলিয়ে কব পাৰি। আমি প্ৰচাৰকৰ হিচাবে কথা কোৱা নাই – আমি সাধকৰ দৃষ্টিৰ পৰা সাধনাৰ ভূমিৰ কথা কৈছোঁ। প্ৰত্যেক সাধকেই সাধকেই আত্মসংযমৰ বিষয়ত ভুক্তভোগী আৰু সাধকবিলাকৰ চমু অভিজ্ঞতাৰ উপৰত বহু কথা নিৰ্ভৰ কৰে। প্ৰত্যেক সাধকেই অনুভব কৰে যে গীতাৰ কথাই ঠিক—প্ৰকৃত মইৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিলে - ১৩৯<noinclude></noinclude> 6hxrv18kn5iog1a1fge4aunvqt6bngg 243925 243924 2026-03-30T15:15:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243925 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} অধ্যায়ৰ ৭-১৫; ১৮-২৬; ২৯-৩২। ৯ম অধ্যায়ৰ ৪-৬। ১১শ অধ্যায়ৰ বিশ্বৰূপ। ১২শ অধ্যায়ৰ ১৩-১৯। ১৩শ অধ্যায়ৰ ৮-১২; ১৪-১৮। ১৪শ অধ্যায়ৰ ২২-২৭। ১৭শ অধ্যায়ৰ ১৫-১৭। ১৮শ অধ্যায়ৰ ৫১-৫৪। ইয়াত বাজেও কোনো কোনো শ্লোক বৰ মধুৰ আৰু প্ৰাণোন্মাদকাৰী। {{gap}}আৰু দুটা এটা কথাকৈ সামৰোঁ। আমি আত্মসংযমৰ বিষয়ে নিজেও চেষ্টা কৰোঁ আৰু পৰকো উপদেশ দিওঁ। কিন্তু বাস্তবিকে বহুতে নাজানে আত্মসংযম কি ভেটিৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। যি নিজৰ মইত্ব উপলব্ধি কৰিব পাৰা নাই—যি আত্মচৈতন্য ভূমিত থিয় হব পাৰা নাই তাৰ পক্ষে আত্মসংযম কৰিব যোৱা বৰ দুৰূহ। বাস্তবিকে “মই”ৰ ভূমি আশ্ৰয় নকৰিলে আত্মসংযম কেবল কথাৰ কথা বুলিয়ে কব পাৰি। আমি প্ৰচাৰকৰ হিচাবে কথা কোৱা নাই – আমি সাধকৰ দৃষ্টিৰ পৰা সাধনাৰ ভূমিৰ কথা কৈছোঁ। প্ৰত্যেক সাধকেই আত্মসংযমৰ বিষয়ত ভুক্তভোগী আৰু সাধকবিলাকৰ চমু অভিজ্ঞতাৰ উপৰত বহু কথা নিৰ্ভৰ কৰে। প্ৰত্যেক সাধকেই অনুভব কৰে যে গীতাৰ কথাই ঠিক—প্ৰকৃত মইৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিলে {{center|১৩৯}}<noinclude></noinclude> pgh6sfm8i94m850b8fx6o3zqnonp21f 104 89580 243943 2026-03-30T17:45:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক আভাস! লগত আনটোব, সামঞ্জস্য ৰক্ষা কৰাৰ বিষয়ে সাকৰা কথা জীৱনত সেই পৰম চৰম ভাব উপলব্ধি কৰিও কেনেকৈ সংসাৰত চলিব লাগিব সেই বিষয়ে আমি এই শেষৰ ছয় অধ্য..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243943 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক আভাস! লগত আনটোব, সামঞ্জস্য ৰক্ষা কৰাৰ বিষয়ে সাকৰা কথা জীৱনত সেই পৰম চৰম ভাব উপলব্ধি কৰিও কেনেকৈ সংসাৰত চলিব লাগিব সেই বিষয়ে আমি এই শেষৰ ছয় অধ্যায়ত বিশেষ সহায় পাওঁ। ভাত বাজে শেষৰ ছয় অধ্যায়ত আমি জীৱক্ৰমবিকাশৰ বিষয়ে আভাস পাওঁ। মোৰে সনাতন অংশ জীৱ সমূদয়, ইন্দ্ৰিয়াদি সহ কৰে প্ৰকৃতি আশ্ৰয় : জীৱলীলা অত্যদ্ভূত দেহ দেহাজনে, বিমূঢ়ে নাজানে পাৰ্থ, জানে জ্ঞানীবৰে। ১৫শ – ৭,১। আৰু সপ্তদশ অধ্যায়ৰ ৩য় শ্লোকত আমি পাওঁ, সংস্কাৰৰ অনুৰূপ মানবহৃদয়, বিবিধ শ্ৰদ্ধাৰে পূৰ্ণ সদা প্ৰাণীচয়; জানিবা নিশ্চয় পাৰ্থ, জীৱ শ্ৰদ্ধাময়, শ্ৰদ্ধা অনুৰূপ যত মানব নিচয়। ১৭শ--৩। পঞ্চদশ আৰু সপ্তদশ অধ্যায়ৰ এই কথা বিলাকৰ লগত আৰু এটা তথ্যৰ কথা মিলালে আমি স্বভাবজ ধৰ্ম্ম আৰু পাপ পুণাৰ ৰহস্য বুজিব পাৰিম। যথা- ১২৩<noinclude></noinclude> d3i7pudtyp5maryq3no0or60ok9bbhc 243944 243943 2026-03-30T17:51:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243944 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক আভাস!}} লগত আনটোৰ, সামঞ্জস্য ৰক্ষা কৰাৰ বিষয়ে সাৰুৱা কথা জীৱনত সেই পৰম চৰম ভাব উপলব্ধি কৰিও কেনেকৈ সংসাৰত চলিব লাগিব সেই বিষয়ে আমি এই শেষৰ ছয় অধ্যায়ত বিশেষ সহায় পাওঁ। {{gap}}তাত বাজে শেষৰ ছয় অধ্যায়ত আমি জীৱক্ৰমবিকাশৰ বিষয়ে আভাস পাওঁ। {{center|<poem>মোৰে সনাতন অংশ জীৱ সমূদয়, ইন্দ্ৰিয়াদি সহ কৰে প্ৰকৃতি আশ্ৰয় : জীৱলীলা অত্যদ্ভূত দেহ দেহান্তৰে, বিমূঢ়ে নাজানে পাৰ্থ, জানে জ্ঞানীবৰে। ১৫শ – ৭,১০।</poem>}} {{Gap}}আৰু সপ্তদশ অধ্যায়ৰ ৩য় শ্লোকত আমি পাওঁ, {{center|<poem></poem>}}সংস্কাৰৰ অনুৰূপ মানবহৃদয়, বিবিধ শ্ৰদ্ধাৰে পূৰ্ণ সদা প্ৰাণীচয়; জানিবা নিশ্চয় পাৰ্থ, জীৱ শ্ৰদ্ধাময়, শ্ৰদ্ধা অনুৰূপ যত মানব নিশ্চয়। ১৭শ—৩।</poem>}} {{Gap}}পঞ্চদশ আৰু সপ্তদশ অধ্যায়ৰ এই কথা বিলাকৰ লগত আৰু এটা তথ্যৰ কথা মিলালে আমি স্বভাবজ ধৰ্ম্ম আৰু পাপ পুণাৰ ৰহস্য বুজিব পাৰিম। যথা- {{center|১২৩}}<noinclude></noinclude> 48xsmsbhdukhy2ji39s52txtjxasv79 104 89581 243946 2026-03-31T01:01:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৯২ স্বৰ্গলৈ লৈ যাওঁ।" নতুন পাঠ। এই বুলি তেওঁলোকে ৰজাক ৰথত তুলি, সোঁ শৰীৰেৰেই স্বৰ্গলৈ লৈ গ'ল। ৰজাই তেতিয়াৰে পৰা দেৱল হৈ স্বৰ্গত থাকিবলৈ পালে। আজিকালিৰ দিনত দধীচি ব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243946 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৯২ স্বৰ্গলৈ লৈ যাওঁ।" নতুন পাঠ। এই বুলি তেওঁলোকে ৰজাক ৰথত তুলি, সোঁ শৰীৰেৰেই স্বৰ্গলৈ লৈ গ'ল। ৰজাই তেতিয়াৰে পৰা দেৱল হৈ স্বৰ্গত থাকিবলৈ পালে। আজিকালিৰ দিনত দধীচি বা উশীনৰ ৰক্ষাৰ পৰে, নিজৰ প্ৰাণ দি পবব উপকাৰ কৰোতা মানুহ পাবলৈ টান। কিন্তু তেও বলি, মানুহে নিজৰ গা বাখিও, লোকৰ অনেক উপকাৰ কৰিব পাৰে। সেই দেখি সৎ স্বভাৱৰ মাতে পাৰে মানে লোকৰ উপকাৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰে। [ অগ :—শৰণাপন্ন = শৰণাগত, শবণীৰা, আশ্ৰৰ মগা; সৌভাগ্য- ভাল কপাল; যোগত = ঈশ্বৰৰ ধ্যানত; অদ্ভূত = আচৰিত; দিব্য সুন্দৰ; বিস্ময় = বিচুৰ্ত্তি, সৎ = সঙ্গ, ভাল ] আউৰঞ্জেব, বাচাৰ কথা। চাজাহানৰ পুতেক আউৰঞ্জেৰ অতি ক্ষমতাশালী সম্ৰাট আছিল। তেৱেঁই ষষ্ঠজন মোগল বাচা; ষষ্ঠজন মানে পাঁচ জনৰ পাচৰ জন। I তেওঁৰ স্বধৰ্ম্মত অটল বিশ্বাস আৰু অগাধ ভক্তি আছিল। তেওঁ ৰাজ্যৰ সকলো লাগ- তিয়াল কথালৈ সদায় নিজে চকু দিছিল; আৰু তেনে কথাত অকল লোকৰ ওপৰত ভাৰ দিয়েই নিশ্চিন্ত হৈ নেথাকিছিল।<noinclude></noinclude> qfvdreigmppnm03vzy18k2t8hh18d5j 104 89582 243947 2026-03-31T03:16:19Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস । ব্রাহ্মণ, ক্ষত্রিয়, বৈশ্য, শূদ্র জাতিচয়, স্বাভাবিক গুণভেদে জাতিভেদ হয় । ১৮শ—৪১। সদোষ হলেও নিজ ধৰ্ম্ম পালা হয়, পৰধৰ্ম্ম শ্রেয়ঃ প..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243947 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস । ব্রাহ্মণ, ক্ষত্রিয়, বৈশ্য, শূদ্র জাতিচয়, স্বাভাবিক গুণভেদে জাতিভেদ হয় । ১৮শ—৪১। সদোষ হলেও নিজ ধৰ্ম্ম পালা হয়, পৰধৰ্ম্ম শ্রেয়ঃ পার্থ, কদাচ নহয় ; আচৰিলে স্বভাবজ কৰ্ম্ম সর্ব্বদায়, পাপত নিমগ্ন নৰ কদাপি নহয় । চোৱা সখি অগ্নি সদা ধুমাবৃত ৰয়, কৰ্ম্মমাজে তথা একো দিদোষ নহয় । স্বভাবজ কৰ্ম্ম যদি দোষযুক্ত হয়, তথাপিতো নহে ত্যাজ্য জানিবা নিশ্চয়। ১৮শ-৪৭,৪৮ কথাটো অলপ বহলাই কোৱা যাওক । আমি জীৱ- ক্ৰমবিকাশ মানে জীৱৰ ক্ৰমশঃ উদগতি বুজো। হিন্দু- শাস্ত্ৰত কয় যে চৌৰাশী লক্ষ যোনি ভ্ৰমণ কৰাৰ পাছত মানব জন্ম হয় । ইয়াৰ প্ৰকৃত অৰ্থ এই যে এটি চৈতন্য তৰঙ্গ সপ্তলোকৰ উচ্চতম লোকৰ পৰা তালে তালে নামি আহি স্থল, পার্থিব, ভৌতিক আৱৰণ লয় আৰু ভাৰ পাছত খনিজ, উদ্ভিদ আৰু পশু জগতৰ ভিতৰে দি আহি বিশ্বমানবৰূপে প্রকাশিত হয় । তেতিয়া মানবাত্মাই নিজ নিজ 'লাইন' ধৰে আৰু জন্ম জন্মান্তৰত প্রত্যেক<noinclude></noinclude> 9c1mswl9j7278bpl250fkgag1lktsu2 243948 243947 2026-03-31T03:24:51Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243948 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।|}}</noinclude>{{Block center|<poem>ব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্য, শূদ্ৰ জাতিচয়, স্বাভাবিক গুণভেদে জাতিভেদ হয়। ১৮শ—৪১। সদোষ হলেও নিজ ধৰ্ম্ম পাল্য হয়, পৰধৰ্ম্ম শ্ৰেয়ঃ পাৰ্থ, কদাচ নহয়; আচৰিলে স্বভাবজ কৰ্ম্ম সৰ্ব্বদায়, পাপত নিমগ্ন নৰ কদাপি নহয়। চোৱা সখি অগ্নি সদা ধুমাবৃত ৰয়, কৰ্ম্মমাজে তথা একো দিৰ্দ্দোষ নহয়। স্বভাবজ কৰ্ম্ম যদি দোষযুক্ত হয়,</poem>}} {{gap}}তথাপিতো নহে ত্যাজ্য জানিবা নিশ্চয়। ১৮শ-৪৭,৪৮ {{gap}}কথাটো অলপ বহলাই কোৱা যাওক। আমি জীৱ- ক্ৰমবিকাশ মানে জীৱৰ ক্ৰমশঃ উদগতি বুজোঁ। হিন্দু- শাস্ত্ৰত কয় যে চৌৰাশী লক্ষ যোনি ভ্ৰমণ কৰাৰ পাছত মানব জন্ম হয়। ইয়াৰ প্ৰকৃত অৰ্থ এই যে এটি চৈতন্য তৰঙ্গ সপ্তলোকৰ উচ্চতম লোকৰ পৰা তালে তালে নামি আহি স্থুল, পাৰ্থিব, ভৌতিক আৱৰণ লয় আৰু তাৰ পাছত খনিজ, উদ্ভিদ আৰু পশু জগতৰ ভিতৰে দি আহি বিশ্বমানবৰূপে প্ৰকাশিত হয়। তেতিয়া প্ৰত্যেক মানবাত্মাই নিজ নিজ ‘লাইন’ ধৰে আৰু জন্ম জন্মান্তৰত<noinclude>{{center|১২৪}}</noinclude> 2xhnmd9uy98k1orpphrgd6it4ghbo76 104 89583 243949 2026-03-31T03:25:27Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস । দেহ গ্ৰহণ কৰি নানাৰূপ অভিজ্ঞতা আৰু নানাবিধ সংস্কাৰ (অভিজ্ঞতাৰ ফলত মনত যি দাগ বহে তাকে সংস্কাৰ বোলে ) লাভ কৰি অনন্ত জীৱন পথত আগুৱাব ধৰে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243949 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস । দেহ গ্ৰহণ কৰি নানাৰূপ অভিজ্ঞতা আৰু নানাবিধ সংস্কাৰ (অভিজ্ঞতাৰ ফলত মনত যি দাগ বহে তাকে সংস্কাৰ বোলে ) লাভ কৰি অনন্ত জীৱন পথত আগুৱাব ধৰে । এই সংস্কাৰৰ ফলত আকৌ মানুহৰ নানা বিষয়ত আসক্তি জন্মে । যাৰ যি বিষয়ত সুখৰ সংস্কাৰ বেচি তাৰ সেই বিষয়ত বেচি আসক্তি জন্মে আৰু সেই বিষয়টোক “ওখ খাপৰ” বা লভ্য বস্তু বুলি ভাবে । মনৰ এই ভাবকে শ্রদ্ধা বোলে । এই শ্ৰদ্ধাৰ ওপৰতে মানুহৰ জীৱনৰ গতি নিৰ্ভৰ কৰে । যাৰ যেনে শ্ৰদ্ধা তাৰ কাৰ্য্যও তেনে স্বভাৱো তদনুরূপ । মানবাত্মাই যিমানে জন্মান্তৰ গ্ৰহণ কৰে তিমানে নিজ চেষ্টাৰ ফলত নিজ শ্ৰদ্ধাৰ পৰিমাণ আৰু ক্ৰম নিৰ্দ্ধাৰণ কৰে । এই পৰিমাণ আৰু ক্ৰমৰ নিমিত্তেই মানবাত্মাবিলাকৰ উন্নতিৰ হিচাৰে ভিন ভিন স্তৰ হয়— শ্রদ্ধা অনুসাৰে কোনো উচ্চ স্তব, কোনো তদপেক্ষা নিন্মস্তৰৰ ; এইদৰে ক্ৰমশঃ । কিয়নো, শ্রদ্ধা অনুসাৰে কাৰ্য্য—কাৰ্য্য অনুসাৰে স্বভাৱ আৰু স্বভাৱ হৈছে আত্মবিকশিত গুণৰ সমষ্টি । সেই নিমিত্তেই ভগবান শ্ৰীকৃষ্ণই কৈছে, “স্বাভাবিক গুণভেদে জাতিভেদ হয়” । এই ১২৫<noinclude></noinclude> b72ate5ksw2a4o16dk6s9lfcx4rlguq 243950 243949 2026-03-31T03:37:05Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243950 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।|}}</noinclude>দেহ গ্ৰহণ কৰি নানাৰূপ অভিজ্ঞতা আৰু নানাবিধ সংস্কাৰ (অভিজ্ঞতাৰ ফলত মনত যি দাগ বহে তাকে সংস্কাৰ বোলে ) লাভ কৰি অনন্ত জীৱন পথত আগুৱাব ধৰে। এই সংস্কাৰৰ ফলত আকৌ মানুহৰ নানা বিষয়ত আসক্তি জন্মে। যাৰ যি বিষয়ত সুখৰ সংস্কাৰ বেচি তাৰ সেই বিষয়ত বেচি আসক্তি জন্মে আৰু সেই বিষয়টোক “ওখ খাপৰ” বা লভ্য বস্তু বুলি ভাবে। মনৰ এই ভাবকে শ্ৰদ্ধা বোলে। এই শ্ৰদ্ধাৰ ওপৰতে মানুহৰ জীৱনৰ গতি নিৰ্ভৰ কৰে। যাৰ যেনে শ্ৰদ্ধা তাৰ কাৰ্য্যও তেনে স্বভাৱো তদনুৰূপ।<br/> {{gap}}মানবাত্মাই যিমানে জন্মান্তৰ গ্ৰহণ কৰে তিমানে নিজ চেষ্টাৰ ফলত নিজ শ্ৰদ্ধাৰ পৰিমাণ আৰু ক্ৰম নিৰ্দ্ধাৰণ কৰে। এই পৰিমাণ আৰু ক্ৰমৰ নিমিত্তেই মানবাত্মাবিলাকৰ উন্নতিৰ হিচাবে ভিন ভিন স্তৰ হয়— শ্ৰদ্ধা অনুসাৰে কোনো উচ্চ স্তৰৰ, কোনো তদপেক্ষা নিন্মস্তৰৰ; এইদৰে ক্ৰমশঃ। কিয়নো, শ্ৰদ্ধা অনুসাৰে কাৰ্য্য—কাৰ্য্য অনুসাৰে স্বভাৱ আৰু স্বভাৱ হৈছে আত্মবিকশিত গুণৰ সমষ্টি। সেই নিমিত্তেই ভগবান শ্ৰীকৃষ্ণই কৈছে, “স্বাভাবিক গুণভেদে জাতিভেদ হয়”। এই<noinclude>{{center|১২৫}}</noinclude> lndhalt5penybmh79sy9e323ru16dqv 104 89584 243951 2026-03-31T03:37:42Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিম অৰ্থৰ আভাস জাতিভেদ বাহিৰৰ জন্মগত জাতিভেদ নহয় ই হৈছে আত্ম- বিকশিত গুণ অনুসাৰে জীবাত্মাবিলাকৰ স্তৰভেদ আৰু সাধাৰণ ভাৱে মনুষ্য সমাজত এই স্তৰ ভেদৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243951 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিম অৰ্থৰ আভাস জাতিভেদ বাহিৰৰ জন্মগত জাতিভেদ নহয় ই হৈছে আত্ম- বিকশিত গুণ অনুসাৰে জীবাত্মাবিলাকৰ স্তৰভেদ আৰু সাধাৰণ ভাৱে মনুষ্য সমাজত এই স্তৰ ভেদৰ বিকাশ হৈছে ব্রাহ্মণ, ক্ষত্রিয়, বৈশ্য, শূদ্র। এই খিনিতে আমাৰ কোৱা উচিত যে ই বিশ্বমানব জাতিভেদ, কেৱল হিন্দুৰ নহয় । হিন্দুৰ ভিতৰৰ এক সময়ত অর্থপূর্ণ জাতিভেদ আজি-কালি প্রায় অর্থশূন্য " এতিয়া জাতিভেদৰ আধ্যাত্মিক বা অন্তৰঙ্গ অৰ্থ লৈ আমি দেখোঁ যে মানুহ ক্রমবিকাশ সোপানৰ ভিন ভিন স্তৰত অৱস্থিত । প্রত্যেক মানুহ যি স্তৰত অৱস্থিত সেই গুৰৰ পৰা উচ্চতৰ স্তৰলৈ নিবৰ কাৰণে ক্ৰমবিকাশৰ গতিয়ে সদায় হেচি আছে । কিন্তু মানবৰ / কৰ্ম্মফল - বেচি কিম্বা কম পৰিমানে ইয়াৰ অন্তৰায় । গতিকে এক দুই শক্তিৰ হেচা ঠেলাত মানুহৰ পক্ষে এটা নতুন বাটৰ সৃষ্টি হয় । তাৰ কিছুমান সংস্কাৰ ক্ৰমবিকাশৰ গতিৰ প্ৰতিকূলে, কিছু- মান অনুকূলে । এই ক্রমবিকাশৰ অনুকূল সংস্কাৰ বিলাক লৈ জীৱনত সেই বিলাকক আৰু বেচিকৈ বঢ়াই তুলি উপৰৰ স্তৰলৈ যাবব নিমিত্তে জ্ঞাতসাৰে বা অজ্ঞাতসাৰে মানুহৰ যি চেষ্টা ডাকে গীতাত স্বভাবজ<noinclude></noinclude> 89ssup9vugdrc33r4f8zbj96h7s9q62 243952 243951 2026-03-31T03:41:41Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243952 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||গীতাৰ আধ্যাত্মিম অৰ্থৰ আভাস|}}</noinclude>জাতিভেদ বাহিৰৰ জন্মগত জাতিভেদ নহয় ই হৈছে আত্ম- বিকশিত গুণ অনুসাৰে জীবাত্মাবিলাকৰ স্তৰভেদ আৰু সাধাৰণ ভাৱে মনুষ্য সমাজত এই স্তৰ ভেদৰ বিকাশ হৈছে ব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্য, শূদ্ৰ। এই খিনিতে আমাৰ কোৱা উচিত যে ই বিশ্বমানব জাতিভেদ, কেৱল হিন্দুৰ নহয়। হিন্দুৰ ভিতৰৰ এক সময়ত অৰ্থপূৰ্ণ জাতিভেদ আজি-কালি প্ৰায় অৰ্থশূন্য ৷<br/> {{gap}}এতিয়া জাতিভেদৰ আধ্যাত্মিক বা অন্তৰঙ্গ অৰ্থ লৈ আমি দেখোঁ যে মানুহ ক্ৰমবিকাশ সোপানৰ ভিন ভিন স্তৰত অৱস্থিত। প্ৰত্যেক মানুহ যি স্তৰত অৱস্থিত সেই স্তৰৰ পৰা উচ্চতৰ স্তৰলৈ নিবৰ কাৰণে ক্ৰমবিকাশৰ গতিয়ে সদায় হেচি আছে। কিন্তু মানবৰ কৰ্ম্মফল বেচি কিম্বা কম পৰিমানে ইয়াৰ অন্তৰায়। গতিকে এক দুই শক্তিৰ হেচা ঠেলাত মানুহৰ পক্ষে এটা নতুন বাটৰ সৃষ্টি হয়। তাৰ কিছুমান সংস্কাৰ ক্ৰমবিকাশৰ গতিৰ প্ৰতিকূলে, কিছু- মান অনুকূলে। এই ক্ৰমবিকাশৰ অনুকূল সংস্কাৰ বিলাক লৈ জীৱনত সেই বিলাকক আৰু বেচিকৈ বঢ়াই তুলি উপৰৰ স্তৰলৈ যাবৰ নিমিত্তে জ্ঞাতসাৰে বা অজ্ঞাতসাৰে মানুহৰ যি চেষ্টা ডাকে গীতাত স্বভাবজ<noinclude>{{center|১২৬}}</noinclude> 4v43cymhy0yk0szaatlhx1h2ej7z235 104 89585 243953 2026-03-31T03:42:14Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস । - ধৰ্ম্ম বুলিছে। স্বভাবজ মানে স্বভাৱগত বা সংস্কাৰলদ্ধ —ক্ৰমবিকাশৰ গতিৰ হেচাৰ লগত অনুকুল সংস্কাৰ মিলাই যি পোৱা যায় সেয়ে । ইয়াত ধৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243953 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস । - ধৰ্ম্ম বুলিছে। স্বভাবজ মানে স্বভাৱগত বা সংস্কাৰলদ্ধ —ক্ৰমবিকাশৰ গতিৰ হেচাৰ লগত অনুকুল সংস্কাৰ মিলাই যি পোৱা যায় সেয়ে । ইয়াত ধৰ্ম্ম মানে যি ধাৰণ কৰে যিটোৱে ক্ৰমবিকাশৰ নিম্নস্তৰৰ পৰা উচ্চতৰ স্তৰলৈ যোৱাত মানুহক ধৰি থাকে— মানুহক পিছুৱাই যাব নিদিয়ে । এই অর্থতে শ্রীকৃষ্ণই স্বভাবজ ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কৰিছে— নিজ নিজ ধৰ্ম্ম পালন কৰিবৰ উপদেশ দিছে। বাস্তবিকে এই স্বভাবজ ধৰ্ম্ম‍ই মানুহক চমুভাবে আত্মোন্নতিৰ পথত আগুৱাই নিয়ে । এই স্বভাবজ ধৰ্ম্মপালনৰূপ কৰ্ত্তব্যৰ পোহৰত আমি পাপ পূণ্যৰ ৰহস্যটো ভালকৈ বুজিব পাৰোঁ। আমি দেখোঁ যে এজনে যি পাপ বুলি ভাবে অন্যে সেইটো পুণ্য বুলি বিবেচনা কৰে ; আৰু এজনে যি পুণ্য বুলি বিবেচনা কৰে অন্যে সেইটো পাপ বুলি ভাবে । ইয়াৰ আচল তত্ত্বকথা হৈছে এই যে ওপৰ খাপৰ জীরে তলৰ খাপৰ জীৱৰ কিছুমান কাৰ্য্য কৰিলে তেওঁৰ অৱনতি হয়, ক্ৰমবিকাশৰ গতি কিছু কালৰ নিমিত্তে বাধা প্রাপ্ত হয় । সেই গুণে তেওঁৰ পক্ষে সেইটো পাপ; অথচ সেইটোৱে তলৰ খাপৰ জীৱৰ পক্ষে উদ্‌গতিৰ অনুকূল, গতিকে তাৰ পক্ষে ১২ ১২৭<noinclude></noinclude> 41x120nj9lfsqgszv7bvhxqkapuw70r 243955 243953 2026-03-31T03:55:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243955 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।|}}</noinclude>ধৰ্ম্ম বুলিছে। স্বভাবজ মানে স্বভাৱগত বা সংস্কাৰলদ্ধ —ক্ৰমবিকাশৰ গতিৰ হেচাৰ লগত অনুকুল সংস্কাৰ মিলাই যি পোৱা যায় সেয়ে। ইয়াত ধৰ্ম্ম মানে যি ধাৰণ কৰে— যিটোৱে ক্ৰমবিকাশৰ নিম্নস্তৰৰ পৰা উচ্চতৰ স্তৰলৈ যোৱাত মানুহক ধৰি থাকে— মানুহক পিছুৱাই যাব নিদিয়ে। এই অৰ্থতে শ্ৰীকৃষ্ণই স্বভাবজ ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কৰিছে— নিজ নিজ ধৰ্ম্ম পালন কৰিবৰ উপদেশ দিছে। বাস্তবিকে এই স্বভাবজ ধৰ্ম্ম‍ই মানুহক চমুভাবে আত্মোন্নতিৰ পথত আগুৱাই নিয়ে।<br/> {{gap}}এই স্বভাবজ ধৰ্ম্মপালনৰূপ কৰ্ত্তব্যৰ পোহৰত আমি পাপ পূণ্যৰ ৰহস্যটো ভালকৈ বুজিব পাৰোঁ। আমি দেখোঁ যে এজনে যি পাপ বুলি ভাবে অন্যে সেইটো পুণ্য বুলি বিবেচনা কৰে; আৰু এজনে যি পুণ্য বুলি বিবেচনা কৰে অন্যে সেইটো পাপ বুলি ভাবে।<br/> {{gap}}ইয়াৰ আচল তত্ত্বকথা হৈছে এই যে ওপৰ খাপৰ জীৱে তলৰ খাপৰ জীৱৰ কিছুমান কাৰ্য্য কৰিলে তেওঁৰ অৱনতি হয়, ক্ৰমবিকাশৰ গতি কিছু কালৰ নিমিত্তে বাধা প্ৰাপ্ত হয়। সেইগুণে তেওঁৰ পক্ষে সেইটো পাপ; অথচ সেইটোৱে তলৰ খাপৰ জীৱৰ পক্ষে উদ্‌গতিৰ অনুকূল, গতিকে তাৰ পক্ষে<noinclude>{{center|১২৭}}</noinclude> gqjf3lo7hy8sl1m19jux9tq7s13g4b5 104 89586 243954 2026-03-31T03:52:44Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243954 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৬৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''পদ।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>লক্ষণে সহিতে প্ৰভু চলে ধিৰে ধিৰে। দুখে তাপে দুই নয়নৰ নিৰ পড়ে॥ ভ্ৰমন্তে ভ্ৰান্তে গৈলা গিবি তৰুতল। ভ্ৰমৰে গুঞ্জৰে শুনে মনত বিকল॥ চলিছে কেৱল মুখে লৈ সীতা নাম। পোছে প্ৰিয়া বুলিয়া বৃক্ষত শ্ৰীৰাম॥ দশৰথ সুত ৰাম জানা মোৰ নাম। হাতত ধনুক দেখা সুৱৰ্ন্নৰ কাম॥ মোহোৰ সুন্দৰি শশীমুখি দীৰ্ঘ কেশি। ডাড়িম্ব সদৃস জেন দশন প্ৰকাশি॥ হাহা শশীমুখীক নিলেক কোনে হৰি। জাইতে নেদেখিলা কি মোৰ জনক ঝিয়াৰি॥ কহ কথা সাৰ জে স্বৰূপ বৃক্ষচয়। সীতাৰ সন্তাপে মোৰ হৃদি নসহয়॥ সীতাৰ বাত্ৰাক ৰামে বৃক্ষত পুচিলা। বাত্ৰাক নাপাই ৰামে নিশ্বাস তেজিলা॥ সীতাৰ সত্তাপে লোহ বহয় নয়নে। ভনে দুৰ্গাবৰ প্ৰভু ৰামৰ চৰণে॥</poem> {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 88ngmrl3gmlfmhodr7vg28rhb063imk 104 89587 243956 2026-03-31T03:56:34Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস । চৈতন্যৰ আভাস নিজ চৈতন্যত পেলাবৰ চেষ্টা কৰা— দেখিবা হিয়াত খুন্দা মাৰি দি তেওঁ তোমাক কৰ্ত্তব্য পথত পৰিচালিত কৰিব । এই অৱস্থাত অন্য ম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243956 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস । চৈতন্যৰ আভাস নিজ চৈতন্যত পেলাবৰ চেষ্টা কৰা— দেখিবা হিয়াত খুন্দা মাৰি দি তেওঁ তোমাক কৰ্ত্তব্য পথত পৰিচালিত কৰিব । এই অৱস্থাত অন্য মানুহে তোমাৰ অদ্ভব ভাব নুবুজি হয়তো তোমাৰ কোনো কোনো কাৰ্য্য অনুমোদন নকৰিব পাৰে কিম্বা তোমাক হাঁহিবও পারে; কিন্তু তাৰ নিমিত্তে ভ্রূক্ষেপ নকৰিবা । স্বভাবজ ধৰ্ম্ম পালন কৰি যোৱা । গীতাৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ দুটা শ্রীকৃষ্ণ আৰু অৰ্জ্জুন। আমি যিবিলাক কথা কৈছো সেই বিলাক প্ৰায় অৰ্জ্জুনৰ তত্ত্ব কথা। এতিয়া শ্রীশ্রীকৃষ্ণতত্ত্বকথা সম্বন্ধে অলপ কবৰ কৰিছোঁ ৷ মন আগেয়ে কৈ আহিছোঁ যে শ্রীকৃষ্ণ পৰমাত্মচৈতন্য বা বিশ্বচৈতন্যৰ ৰূপক । কিন্তু গীতার শ্রীকৃষ্ণতত্ত্বকথা সম্বন্ধে এই টোৱেই সম্পূৰ্ণ কথা নহয় । শ্রীকৃষ্ণে গীতাৰ নানা স্থলত নানা ভাবে কথা কৈছে— কেতিয়াবা আত্মভাবৰ পৰা, কেতিয়াবা বিশ্বচৈতন্য ভাবৰ পৰা কেতিয়াবা বা ঈশ্বৰ কিম্বা ব্ৰহ্মভাবৰ পৰা । আমি প্রধান প্রধান ছই এটি ভাবৰ বিষয়ে আভাস দিম । প্রথম কথা হৈছে—আমি যি ক্রমবিকাশৰ কথা কৈছো সেই ক্রমবিকাশ প্ৰকৃতিৰ অন্ধ নিয়ম অনুসাৰে নিয়ন্ত্রিত ১২৯<noinclude></noinclude> 5snaezvmm0xf5m5uoro5b4v9uxr4lts 243958 243956 2026-03-31T04:01:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243958 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।|}}</noinclude>চৈতন্যৰ আভাস নিজ চৈতন্যত পেলাবৰ চেষ্টা কৰা— দেখিবা হিয়াত খুন্দা মাৰি দি তেওঁ তোমাক কৰ্ত্তব্য পথত পৰিচালিত কৰিব। এই অৱস্থাত অন্য মানুহে তোমাৰ অন্তৰৰ ভাব নুবুজি হয়তো তোমাৰ কোনো কোনো কাৰ্য্য অনুমোদন নকৰিব পাৰে কিম্বা তোমাক হাঁহিবও পাৰে; কিন্তু তাৰ নিমিত্তে ভ্ৰূক্ষেপ নকৰিবা। স্বভাবজ ধৰ্ম্ম পালন কৰি যোৱা।<br/> {{gap}}{{gap}}•{{gap}}{{gap}}•{{gap}}{{gap}}•{{gap}}{{gap}}<br/> {{gap}}গীতাৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ দুটা শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু অৰ্জ্জুন। আমি যিবিলাক কথা কৈছোঁ সেই বিলাক প্ৰায় অৰ্জ্জুনৰ তত্ত্ব কথা। এতিয়া শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণতত্ত্বকথা সম্বন্ধে অলপ কবৰ মন কৰিছোঁ।<br/> {{gap}}আগেয়ে কৈ আহিছোঁ যে শ্ৰীকৃষ্ণ পৰমাত্মচৈতন্য বা বিশ্বচৈতন্যৰ ৰূপক। কিন্তু গীতাৰ শ্ৰীকৃষ্ণতত্ত্বকথা সম্বন্ধে এই টোৱেই সম্পূৰ্ণ কথা নহয়। শ্ৰীকৃষ্ণে গীতাৰ নানা স্থলত নানা ভাবে কথা কৈছে— কেতিয়াবা আত্মভাবৰ পৰা, কেতিয়াবা বিশ্বচৈতন্য ভাবৰ পৰা, কেতিয়াবা বা ঈশ্বৰ কিম্বা ব্ৰহ্মভাবৰ পৰা। আমি প্ৰধান প্ৰধান দুই এটি ভাবৰ বিষয়ে আভাস দিম।<br/> {{gap}}প্ৰথম কথা হৈছে—আমি যি ক্ৰমবিকাশৰ কথা কৈছোঁ সেই ক্ৰমবিকাশ প্ৰকৃতিৰ অন্ধ নিয়ম অনুসাৰে নিয়ন্ত্ৰিত<noinclude>{{center|১২৯}}</noinclude> 5qn4r0pgkjw7zrn4ne41egcqa4dtnix 104 89588 243957 2026-03-31T03:56:55Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243957 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৬৬|দুৰ্গাবৰি।|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ৰামগিৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>চকোএনি বোলে এবে শুনাৰে চকোৱা হে— কিসতে বা কি কাম কৰিলি। দেখি সুলক্ষিনি জনক নন্দিনি ৰামক তঞি ভাণ্ডিলি॥ ভাল মন্দ তঞি একো নজানস মৰাস আপোন গৰ্ব্বে। শাপ গুৰুতৰ দিলা ৰঘুবৰ— কি মতে তাক এৰাইবে॥ মোহোৰ বচন শুনা এতিক্ষণ সত্বৰে চলিয়া জায়ো। সীতাৰ বাত্ৰাক কহিয়ো ৰামত, শাপৰ মুকুতি পাঞো॥ ভাৰ্য্যাৰ বচন শুনি তেতিক্ষণ চলিলা ৰামৰ পাসে। সৰস্বতি পদ শিৰত ধৰিয়া ভনে দুৰ্গাবৰ দাসে॥</poem> {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> kojdf2mtuxte1qikahjmb4ohcwj434u 244097 243957 2026-03-31T11:34:18Z JyotiPN 1603 244097 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৬৬|দুৰ্গাবৰি।|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ৰামগিৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>চকোএনি বোলে এবে শুনাৰে চকোৱা হে— কিসতে বা কি কাম কৰিলি। দেখি সুলক্ষিনি জনক নন্দিনি ৰামক তঞি ভাণ্ডিলি॥ ভাল মন্দ তঞি একো নজানস মৰাস আপোন গৰ্ব্বে। শাপ গুৰুতৰ দিলা ৰঘুবৰ— কি মতে তাক এৰাইবে॥ মোহোৰ বচন শুনা এতিক্ষণ সত্বৰে চলিয়া জায়ো। সীতাৰ বাত্ৰাক কহিয়ো ৰামত, শাপৰ মুকুতি পাঞো॥ ভাৰ্য্যাৰ বচন শুনি তেতিক্ষণ চলিলা ৰামৰ পাসে। সৰস্বতি পদ শিৰত ধৰিয়া ভনে দুৰ্গাবৰ দাসে॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}}<noinclude></noinclude> 3pilz3ulou29b3g2uovxpzy8qm52oqh 104 89589 243959 2026-03-31T04:02:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অর্থৰ আভাস । নহয় । মানৱ ক্ৰমবিকাশত পূর্ণবিকশিত মানৱৰ—হিন্দু শাস্ত্ৰে সিদ্ধ ঋষি বোলা সেই পূর্ণতা লাভ কৰা মানৱৰ হাত আছে । সিদ্ধ ঋষি বিলাকৰ এটি সঙ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243959 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অর্থৰ আভাস । নহয় । মানৱ ক্ৰমবিকাশত পূর্ণবিকশিত মানৱৰ—হিন্দু শাস্ত্ৰে সিদ্ধ ঋষি বোলা সেই পূর্ণতা লাভ কৰা মানৱৰ হাত আছে । সিদ্ধ ঋষি বিলাকৰ এটি সঙ্ঘ আছে। সকলো মানৱাত্মাৰ ক্ৰমবিকাশৰ জৰি এক অর্থে তেওঁবিলাকৰ হাতত । তেওঁ- বিলাকৰ কিছুমানে সকলো জাতিৰ ভিতৰতে - জন্মগ্রহণ কৰি মানৱক আচল পথৰ কথা নানাভাবে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰে । তেওঁ এই ঋষিসঙ্ঘৰ এজন অধ্যক্ষ বা নায়ক আছে । আচলতে সমগ্ৰ পৃথিবীৰ ৰাজা । তেওঁৰ ইচ্ছাতে পৃথিবীৰ সকলো ক্রমবিকাশ চলিছে। তেওঁৰ ইঙ্গিতত এই ঋষিসঙ্ঘই কাম কৰে । পৃথিবীৰ কাৰ্য্য সুচাৰুৰূপে চলাবৰ কাৰণে এই ঋষিসঙ্ঘৰ দুটা বিভাগ আছে—-এটা ধৰ্ম্ম আৰু শিক্ষা- বিস্তাৰৰ নিমিত্তে ; অন্যটো সমাজনীতি আৰু ৰাজনীতি প্রচলন। উদ্দেশ্যে । এই দুই বিভাগৰ দুইজন নায়ক আছে । সেই দুই জনৰ লগত একমত হৈ ঋষিবিলাকে কাম কৰে । পৃথিবীৰ ৰাজা জনৰ পদবীৰ নাম কুমাৰ । ধৰ্ম্ম আৰু শিক্ষা বিস্তাৰৰ নায়ক জনৰ পদবীৰ নাম জগগুৰু বা কৃষ্ণ; সমাজ আৰু ৰাজনীতিৰ নায়ক জনক পদবীৰ নাম মনু । এই পদবীবোৰ অধিকাৰ কৰা সকলক ১৩.<noinclude></noinclude> 42hf0t9uvite7eteuhi4lel2ktt5n3w 104 89590 243960 2026-03-31T04:05:40Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243960 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৬৭}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''ৰাগ—অহিৰ।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>:::::অ কি প্ৰভু ৰাম— :::::কহো মই স্বৰূপ কাহিনি। :::::আমি আচো দোষ কৰি :::::তোমাক ভাণ্ডিলোঁ হে— :::::শাপৰ উদ্ধাৰা চক্ৰপাণি। শাপ দিয়া ৰাম জাই {{gap|4em}}ৰাৱে পক্ষী ছেঞ্চাই :::::বহা প্ৰভু বিশ্ৰাম কৰিয়া। শুনিয়ো সীতাৰ কথা {{gap|4em}}বাপ জগতৰ ধাতা :::::কহো শুনা সাৱধান হুয়া। চন্দ্ৰ দিবাকৰ লাগি {{gap|4.4em}}আমাক শাপিলা হে :::::ৰহি গৈলা পাষানৰ ৰেখা। আমি প্ৰভু পক্ষী জাতি {{gap|2.4em}}অতিজ্ঞান শূন্য মতি :::::আমাক পালন কৰি ৰাখা॥ চকোৱা বুলিলা জত {{gap|3.3em}}সিদ্ধান্ত নেদিলা তাত :::::চলি গৈলা পাচক নাচায়া। সৰস্বতি কৃপাগুণে {{gap|4.8em}}কবি দুৰ্গাবৰ ভনে :::::গৈলা পক্ষী সিদ্ধান্ত নাপায়া॥</poem> {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> f25d8d4e2wgfj8so7yy4xpbcm36qxd0 104 89591 243961 2026-03-31T04:14:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। যথাক্ৰমে কুমাৰ, জগদ্ গুৰু বা কৃষ্ণ, আৰু মনু বোলে। শাস্ত্ৰত যি চাৰি সিদ্ধৰ কথা পোৱা যায় তেওঁবিলাকৰ ভিতৰত ৰজা। সন‍ কুমাৰেই * এতিয়া পৃথ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243961 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। যথাক্ৰমে কুমাৰ, জগদ্ গুৰু বা কৃষ্ণ, আৰু মনু বোলে। শাস্ত্ৰত যি চাৰি সিদ্ধৰ কথা পোৱা যায় তেওঁবিলাকৰ ভিতৰত ৰজা। সন‍ কুমাৰেই * এতিয়া পৃথিবীৰ ভিতৰুৱা যেতিয়া ধৰ্ম্মৰ গ্লানি আৰু অধৰ্ম্মৰ প্ৰাদুৰ্ভাব হয় তেতিয়া কুমাবব আদেশত কৃষ্ণ নিজে নামি আহে কিম্বা তেওঁৰ কোনো সহকাৰীক তদৰ্থে আদেশ দিয়ে। বেচি আৱশ্যক হলে নিজে আহে কম দবকাৰত তেওঁৰ এজন সহকাৰীক এ পঠিয়ায়; তেওঁ যেতিয়া নিজে নামি আহে তেতিয়া তেওঁৰ অবনক লক্ষ্য কবি অৱতাৰ বোল। হয়। এনেকৈ সময়ত মনু কিম্বা তেওঁৰ সাহায্যকাৰীও আহে। দবে যাক এতিয়া আৰু এটি কথা কৈ কৃষ্ণতত্ত্বৰ আৰু এটি আভাস দিবৰ চেষ্টা কৰি‍ যি আত্ম৷ আজি কালি কৃষ্ণপদবীত অধিষ্ঠিত আছে সেই আত্মা বহুযুগ পূৰ্ব্বে মানৱ ক্ৰমবিকাশৰ অন্তৰ্গত আছিল --- মানবাত্মাৰ জন্মান্তৰ পবিগ্ৰহণ কৰিছিল। এই পদবীত অধিষ্ঠিত হৈ তেওঁ এতিয়া যুগযুগান্তৰৰ নিজৰ জন্মান্তৰ কথা কব পাৰে। এই মানৱাত্মাভাবৰ পৰাই শ্ৰীকৃষ্ণ অৰ্জ্জুন ক কৈছিল, ১৩১<noinclude></noinclude> 2g6qisonqaymhpapsfkmnoiah5b298h 243962 243961 2026-03-31T04:18:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243962 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} যথাক্ৰমে কুমাৰ, জগদ্ গুৰু বা কৃষ্ণ, আৰু মনু বোলে। শাস্ত্ৰত যি চাৰি সিদ্ধৰ কথা পোৱা যায় তেওঁবিলাকৰ ভিতৰত সন‍ৎ কুমাৰেই এতিয়া পৃথিবীৰ ভিতৰুৱা ৰজা। {{gap}{যেতিয়া ধৰ্ম্মৰ গ্লানি আৰু অধৰ্ম্মৰ প্ৰাদুৰ্ভাব হয় তেতিয়া কুমাৰৰ আদেশত কৃষ্ণ নিজে নামি আহে কিম্বা তেওঁৰ কোনো সহকাৰীক তদৰ্থে আদেশ দিয়ে। বেচি আৱশ্যক হলে নিজে আহে কম দৰকাৰত তেওঁৰ এজন সহকাৰীক এ পঠিয়ায়; তেওঁ যেতিয়া নিজে নামি আহে তেতিয়া তেওঁৰ অবতৰণনক লক্ষ্য কবি অৱতাৰ বোল। হয়। এনেকৈ সময়ত মনু কিম্বা তেওঁৰ সাহায্যকাৰীও আহে। {{gap}}যাক এতিয়া আৰু এটি কথা কৈ কৃষ্ণতত্ত্বৰ আৰু এটি আভাস দিবৰ চেষ্টা কৰি‍ যি আত্মা আজি কালি কৃষ্ণপদবীত অধিষ্ঠিত আছে সেই আত্মা বহুযুগ পূৰ্ব্বে মানৱ ক্ৰমবিকাশৰ অন্তৰ্গত আছিল --- মানবাত্মাৰ দৰে জন্মান্তৰ পৰিগ্ৰহণ কৰিছিল। এই পদবীত অধিষ্ঠিত হৈ তেওঁ এতিয়া যুগযুগান্তৰৰ নিজৰ জন্মান্তৰ কথা কব পাৰে। এই মানৱাত্মাভাবৰ পৰাই শ্ৰীকৃষ্ণে অৰ্জ্জুনক কৈছিল, {{center|১৩১}}<noinclude></noinclude> te7r7ws8uebvyhwudjn4ro3w2di5ys7 104 89592 243963 2026-03-31T04:18:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক ভাৰ্থৰ আভাস। জন্মিছিলে। ছয়ে। আমি বহুবাৰ আগে, তোমাৰ মনত নাই মোৰ মনে জাগে ইয়াত তৰ্কৰ খাতিৰে কোনোবাই কব পাৰে যে তেওঁ অৱতাৰৰূপে বহুবাৰ আহিছিল। কিন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243963 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক ভাৰ্থৰ আভাস। জন্মিছিলে। ছয়ে। আমি বহুবাৰ আগে, তোমাৰ মনত নাই মোৰ মনে জাগে ইয়াত তৰ্কৰ খাতিৰে কোনোবাই কব পাৰে যে তেওঁ অৱতাৰৰূপে বহুবাৰ আহিছিল। কিন্তু আমি সেইটো মানি নোৱাৰো। কিয়নো অৰ্জ্জুনৰ জন্মৰ লগত তেওঁৰ জন্মৰ সাদৃশ্য উপৰোক্ত কথাত বেচকৈ পৰিস্ফুট। আৰু ৪ৰ্থ অধ্যায়ত এই কথাৰ তলত লেখা আন এটা কথাই আমাৰ মত সমৰ্থন কৰে। যেভিয়া ধৰ্ম্মৰ গ্লানি অধৰ্ম্মসঞ্চাৰ, তেতিয়াই হওঁ মই নিজে অৱতাৰ। ৪ৰ্থ-9। ইয়াতে শ্ৰীকৃষ্ণে তেওঁৰ জন্ম আৰু অৱতাৰৰ প্ৰভেদ দেখুৱাইছে। যি কি নহওক অবিশ্বাসীৰ লগত তৰ্কত প্ৰবৃত্ত হুবৰ আমাৰ এতিয়া অবসৰ নাই। গতিকে আমি তত্ত্বৰ কথা হে কম। আত্মতত্ত্বৰ হিচাবত শ্ৰীকৃষ্ণৰ কথা কোৱা হৈছে। এতিয়া অগৈয়ে কোৱা অৱতাৰতত্ব আৰু অলপ উনুকিয়াম। শ্ৰীকৃষ্ণ যেতিয়া অৱতীৰ্ণ হয়—যেতিয়া তেওঁ ধৰ্ম্মসংস্থাপন কৰিবলৈ নামি আহে,<noinclude></noinclude> 0i40e0tq6dhjzf9oum7mlcmfoxap261 243964 243963 2026-03-31T04:22:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 243964 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক ভাৰ্থৰ আভাস।}} {{center|<poem>জন্মিছিলো দুয়ো আমি বহুবাৰ আগে, তোমাৰ মনত নাই মোৰ মনে জাগে।</poem>}} {{gap}}ইয়াত তৰ্কৰ খাতিৰে কোনোবাই কব পাৰে যে তেওঁ অৱতাৰৰূপে বহুবাৰ আহিছিল। কিন্তু আমি সেইটো মানি নোৱাৰো। কিয়নো অৰ্জ্জুনৰ জন্মৰ লগত তেওঁৰ জন্মৰ সাদৃশ্য উপৰোক্ত কথাত বেচকৈ পৰিস্ফুট। আৰু ৪ৰ্থ অধ্যায়ত এই কথাৰ তলত লেখা আন এটা কথাই আমাৰ মত সমৰ্থন কৰে। {{center|<poem>যেতিয়া ধৰ্ম্মৰ গ্লানি অধৰ্ম্মসঞ্চাৰ, তেতিয়াই হওঁ মই নিজে অৱতাৰ। ৪ৰ্থ-৭।</poem>}} {{gap}}ইয়াতে শ্ৰীকৃষ্ণে তেওঁৰ জন্ম আৰু অৱতাৰৰ প্ৰভেদ দেখুৱাইছে। যি কি নহওক অবিশ্বাসীৰ লগত তৰ্কত প্ৰবৃত্ত হবৰ আমাৰ এতিয়া অবসৰ নাই। গতিকে আমি তত্ত্বৰ কথা হে কম। {{gap}}আত্মতত্ত্বৰ হিচাবত শ্ৰীকৃষ্ণৰ কথা কোৱা হৈছে। এতিয়া অগৈয়ে কোৱা অৱতাৰতত্ব আৰু অলপ উনুকিয়াম। শ্ৰীকৃষ্ণ যেতিয়া অৱতীৰ্ণ হয়—যেতিয়া তেওঁ ধৰ্ম্মসংস্থাপন কৰিবলৈ নামি আহে, {{center|১৩২}}<noinclude></noinclude> fzrom20asxhhrw8tw8cegmlr4x2habz 104 89593 243965 2026-03-31T05:01:56Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243965 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৫৬|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ক্ষনে মুৰ্চ্ছা জায় ক্ষণে চেতন লভয়। চঞ্চল চৰিত্ৰ ৰাম বাতুল্য পৰয়॥ উঠে বৈসে গুনে শত সহস্ৰেক বাৰ। অসন্তোষ মনত কৰয় হাহাকাৰ॥ মেৰ মন্দিৰত বসি গুনন্ত শ্ৰীৰাম। পতি বচনতে মাত্ৰ সীতা সীতা নাম॥ কোনে সম্ভাষিবে মোক মধুৰ বচনে। কাহাক তুষিবে৷ ম‍ই চুমা আলিঙ্গনে॥ কাৰ সঙ্গে ৰঙ্গে নিতে থাকিবো কৌতুকে। অনাথিতি কবি প্ৰিয়া এৰিলিহি মোকে॥ আৰ কাক চাহিয়া থাকিবো অনুক্ষণে। কাৰ অলঙ্কাৰ মই পিন্ধিবো আপুনে॥ কোনে আসি হৈবো মোৰ লগৰ সৈতাৰি। কাক লইয়া জাইবো ম‍ই অজোধ্যা নগৰি॥ প্ৰথমা যৌৱনী জে কোমল অঙ্গগণ। মোহোক বঞ্চিয়া তই গৈলি কোন থান॥ মোক চাৰি থাকিবি কাহাৰ আজ্ঞা পালি। হাহা বিধি কাহাক ৰাখিবো আমি ভালি॥ কহিত বিচাৰো ম‍ই নিলে কোনে সীতা। প্ৰাণৰ সুহৃদ স্থচবিতা গুনণীতা॥ কহিত আচয় কোন দিবেক উদ্দিশ। ভনে দুৰ্গাবৰে ৰাম চৰিত্ৰ বিশেষ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6eqtqvu0ztiqzzg801deod61q9s9ymn 244088 243965 2026-03-31T11:20:13Z JyotiPN 1603 244088 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৫৬|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ক্ষনে মুৰ্চ্ছা জায় ক্ষণে চেতন লভয়। চঞ্চল চৰিত্ৰ ৰাম বাতুল্য পৰয়॥ উঠে বৈসে গুনে শত সহস্ৰেক বাৰ। অসন্তোষ মনত কৰয় হাহাকাৰ॥ মেৰ মন্দিৰত বসি গুনন্ত শ্ৰীৰাম। পতি বচনতে মাত্ৰ সীতা সীতা নাম॥ কোনে সম্ভাষিবে মোক মধুৰ বচনে। কাহাক তুষিবে৷ ম‍ই চুমা আলিঙ্গনে॥ কাৰ সঙ্গে ৰঙ্গে নিতে থাকিবো কৌতুকে। অনাথিতি কবি প্ৰিয়া এৰিলিহি মোকে॥ আৰ কাক চাহিয়া থাকিবো অনুক্ষণে। কাৰ অলঙ্কাৰ মই পিন্ধিবো আপুনে॥ কোনে আসি হৈবো মোৰ লগৰ সৈতাৰি। কাক লইয়া জাইবো ম‍ই অজোধ্যা নগৰি॥ প্ৰথমা যৌৱনী জে কোমল অঙ্গগণ। মোহোক বঞ্চিয়া তই গৈলি কোন থান॥ মোক চাৰি থাকিবি কাহাৰ আজ্ঞা পালি। হাহা বিধি কাহাক ৰাখিবো আমি ভালি॥ কহিত বিচাৰো ম‍ই নিলে কোনে সীতা। প্ৰাণৰ সুহৃদ স্থচবিতা গুনণীতা॥ কহিত আচয় কোন দিবেক উদ্দিশ। ভনে দুৰ্গাবৰে ৰাম চৰিত্ৰ বিশেষ॥</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> cuaqm17nfx7knlac1ozxnf1ejgtt3pu 104 89594 243966 2026-03-31T05:24:39Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243966 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|২৬|দুৰ্গাবৰি।|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ধনশ্ৰী।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>পাতিলা পাশাৰ সাৰিহে— আসিলন্ত ঘৰে ৰাম—(আসিলন্ত ঘৰে) সীতা সমে খেলে পাশা ৰাম গদাধৰে। ::::::'''দিহা।''' বিজয় ভৈলন্ত ৰাম প্ৰথমৰ আৰি। তাত পাছে ৰাম হাৰিলন্ত তিনি সাৰি॥ তিনি লক্ষ টকা ৰামে পাশাত হাৰিলা। পুষ্পৰ জৰিয়ে সীতাই ৰামক বান্ধিলা॥ ডেৱনাৰ ডালে ধৰি কোবান্ত সুন্দৰি। সত্বৰে দিওক টকা এ দেৱ মুৰাৰি॥ হেন সময়ত মৃগ দেখিলন্ত সীতা। বন্ধন মুকুত ভৈলা জগতৰ পিতা॥ ভনে কবি দুৰ্গাবৰ স্মৰি চক্ৰপাণি। মৃগক দেখিয়া ভৈলা আকুলা গোসানি॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|ৰাগ—ৰামগিৰি।}}}} {{Block center/s}} <poem>জেন সুৱৰ্ণময় শৰীৰ লয়—এ বিমল জে দুই আখি— ৰূপাৰ চৰন দেখিতে শোভন—এ দেখি ভৈলো বৰ সুখি।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4pfayou2gqg5soy968uayko2jjc6vpq 243967 243966 2026-03-31T05:25:05Z JyotiPN 1603 243967 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|২৬|দুৰ্গাবৰি।|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ধনশ্ৰী।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>পাতিলা পাশাৰ সাৰিহে— আসিলন্ত ঘৰে ৰাম—(আসিলন্ত ঘৰে) সীতা সমে খেলে পাশা ৰাম গদাধৰে। ::::::'''দিহা।''' বিজয় ভৈলন্ত ৰাম প্ৰথমৰ আৰি। তাত পাছে ৰাম হাৰিলন্ত তিনি সাৰি॥ তিনি লক্ষ টকা ৰামে পাশাত হাৰিলা। পুষ্পৰ জৰিয়ে সীতাই ৰামক বান্ধিলা॥ ডেৱনাৰ ডালে ধৰি কোবান্ত সুন্দৰি। সত্বৰে দিওক টকা এ দেৱ মুৰাৰি॥ হেন সময়ত মৃগ দেখিলন্ত সীতা। বন্ধন মুকুত ভৈলা জগতৰ পিতা॥ ভনে কবি দুৰ্গাবৰ স্মৰি চক্ৰপাণি। মৃগক দেখিয়া ভৈলা আকুলা গোসানি॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ৰামগিৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>জেন সুৱৰ্ণময় শৰীৰ লয়—এ বিমল জে দুই আখি— ৰূপাৰ চৰন দেখিতে শোভন—এ দেখি ভৈলো বৰ সুখি।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> jg30bclatijvgcn8z4q762162fu4d0v 244064 243967 2026-03-31T10:46:02Z JyotiPN 1603 244064 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|২৬|দুৰ্গাবৰি।|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ধনশ্ৰী।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>পাতিলা পাশাৰ সাৰিহে— আসিলন্ত ঘৰে ৰাম—(আসিলন্ত ঘৰে) সীতা সমে খেলে পাশা ৰাম গদাধৰে।</poem>{{Block center/e}} {{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>বিজয় ভৈলন্ত ৰাম প্ৰথমৰ আৰি। তাত পাছে ৰাম হাৰিলন্ত তিনি সাৰি॥ তিনি লক্ষ টকা ৰামে পাশাত হাৰিলা। পুষ্পৰ জৰিয়ে সীতাই ৰামক বান্ধিলা॥ ডেৱনাৰ ডালে ধৰি কোবান্ত সুন্দৰি। সত্বৰে দিওক টকা এ দেৱ মুৰাৰি॥ হেন সময়ত মৃগ দেখিলন্ত সীতা। বন্ধন মুকুত ভৈলা জগতৰ পিতা॥ ভনে কবি দুৰ্গাবৰ স্মৰি চক্ৰপাণি। মৃগক দেখিয়া ভৈলা আকুলা গোসানি॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ৰামগিৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>জেন সুৱৰ্ণময় শৰীৰ লয়—এ বিমল জে দুই আখি— ৰূপাৰ চৰন দেখিতে শোভন—এ দেখি ভৈলো বৰ সুখি।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 1cu5g2jiofv47jjux4iubp8oedgil7w 244072 244064 2026-03-31T11:02:19Z JyotiPN 1603 244072 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|২৬|দুৰ্গাবৰি।|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ধনশ্ৰী।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>পাতিলা পাশাৰ সাৰিহে— আসিলন্ত ঘৰে ৰাম—(আসিলন্ত ঘৰে) সীতা সমে খেলে পাশা ৰাম গদাধৰে।</poem>{{Block center/e}} {{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem>বিজয় ভৈলন্ত ৰাম প্ৰথমৰ আৰি। তাত পাছে ৰাম হাৰিলন্ত তিনি সাৰি॥ তিনি লক্ষ টকা ৰামে পাশাত হাৰিলা। পুষ্পৰ জৰিয়ে সীতাই ৰামক বান্ধিলা॥ ডেৱনাৰ ডালে ধৰি কোবান্ত সুন্দৰি। সত্বৰে দিওক টকা এ দেৱ মুৰাৰি॥ হেন সময়ত মৃগ দেখিলন্ত সীতা। বন্ধন মুকুত ভৈলা জগতৰ পিতা॥ ভনে কবি দুৰ্গাবৰ স্মৰি চক্ৰপাণি। মৃগক দেখিয়া ভৈলা আকুলা গোসানি॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ—ৰামগিৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>জেন সুৱৰ্ণময় শৰীৰ লয়—এ বিমল জে দুই আখি— ৰূপাৰ চৰন দেখিতে শোভন—এ দেখি ভৈলো বৰ সুখি।</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> 1zrxa6xtps27vzl96or1a0yl4y9v6mh 104 89595 243970 2026-03-31T05:40:06Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243970 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem>'''৺মাধৱ-লাইব্ৰেৰীৰ ধৰ্ম্মগ্ৰন্থ—''' {{Xxxx-larger|'''দুৰ্গাবৰি।'''}}</poem>}} {{Custom rule|tl|40|do|7|tr|40}} {{Dhr|2em}} {{center|<poem>'''কবিবৰ ৺দুৰ্গাবৰ ৰচিত''' '''গীতি-ৰামায়ণ।'''</poem>}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{X-larger|'''শ্ৰীবিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী সম্পাদিত।'''}} {{X-larger|'''হাজো।'''}}</poem>}} {{Custom rule|sp|40|co|6|sp|40}} {{Dhr|2em}} {{center|'''প্ৰথম সংস্কৰণ।'''}} {{Dhr|1em}} {{center|<poem>'''হাজো ৺মাধৱ লাইব্ৰেৰীৰ পৰা''' '''প্ৰকাশিত।'''</poem>}} {{Rule|6em}} {{Dhr|1em}} {{Rule|35em}} {{Right|বেচ ১৲ এটকা মাথোন।}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> caqhf9mni1e94t1w5sy91ml4irxgd66 243971 243970 2026-03-31T05:40:41Z JyotiPN 1603 243971 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem>'''৺মাধৱ-লাইব্ৰেৰীৰ ধৰ্ম্মগ্ৰন্থ—''' {{Xxxx-larger|'''দুৰ্গাবৰি।'''}}</poem>}} {{Custom rule|tl|40|do|7|tr|40}} {{Dhr|2em}} {{center|<poem>'''কবিবৰ ৺দুৰ্গাবৰ ৰচিত''' '''গীতি-ৰামায়ণ।'''</poem>}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{X-larger|'''শ্ৰীবিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী সম্পাদিত।'''}} {{X-larger|'''হাজো।'''}}</poem>}} {{Custom rule|sp|40|co|6|sp|40}} {{Dhr|2em}} {{center|'''প্ৰথম সংস্কৰণ।'''}} {{Dhr|1em}} {{center|<poem>'''হাজো ৺মাধৱ লাইব্ৰেৰীৰ পৰা''' '''প্ৰকাশিত।'''</poem>}} {{Rule|6em}} {{Dhr|2em}} {{Rule|35em}} {{Right|'''বেচ ১৲ এটকা মাথোন।'''}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> mu42yf053wkpp7j4qvxl6le7h9uxmfn 243972 243971 2026-03-31T05:41:04Z JyotiPN 1603 243972 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem>'''৺মাধৱ-লাইব্ৰেৰীৰ ধৰ্ম্মগ্ৰন্থ—''' {{Xxxx-larger|'''দুৰ্গাবৰি।'''}}</poem>}} {{Custom rule|tl|40|do|7|tr|40}} {{Dhr|2em}} {{center|<poem>'''কবিবৰ ৺দুৰ্গাবৰ ৰচিত''' '''গীতি-ৰামায়ণ।'''</poem>}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{X-larger|'''শ্ৰীবিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী সম্পাদিত।'''}} {{X-larger|'''হাজো।'''}}</poem>}} {{Custom rule|sp|40|co|6|sp|40}} {{Dhr|2em}} {{center|'''প্ৰথম সংস্কৰণ।'''}} {{Dhr|1em}} {{center|<poem>'''হাজো ৺মাধৱ লাইব্ৰেৰীৰ পৰা''' '''প্ৰকাশিত।'''</poem>}} {{Rule|4em}} {{Dhr|2em}} {{Rule|35em}} {{Right|'''বেচ ১৲ এটকা মাথোন।'''}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> ponl9dksp75q3dmwliy0kq6pe9ivu2r 104 89596 243973 2026-03-31T05:43:25Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243973 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|4em}} {{center|<poem>{{larger|'''কলিকাতা'''}} '''ৰাধাপ্ৰসাদ লেন, (সুকিয়া ষ্ট্ৰীট) মণিকা প্ৰেসে''' '''শ্ৰীহৰিচৰণ দে দ্বাৰা মুদ্ৰিত।'''</poem>}} {{Dhr|4em}}<noinclude></noinclude> q53k5cyipb05ore5myqk5mq403kkibr 104 89597 243974 2026-03-31T05:43:54Z JyotiPN 1603 /* লিখা নথকা */ 243974 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="JyotiPN" /></noinclude><noinclude></noinclude> c4vssvh8k90qs1o5skxsnkdos1t2ii5 104 89598 243975 2026-03-31T05:50:53Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243975 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''সম্পাদকৰ মন্তব্য।'''}}}} {{gap}}বৰ্ত্তমান পুথি খনিৰ নাম “দুৰ্গাবৰি”। দুৰ্গাবৰ নামে জনৈক কবিৰ লিখা এই নিমিত্তে ই এই নামেই সৰ্ব্ব সাধাৰণৰ ওচৰত পৰিচিত। অন্য পক্ষত ইয়াক গীতি-ৰামায়ণ হে বুলিব পাৰি। যিহেতু ইয়াৰ বৰ্ণিত বিষয়ৰ ৰচনা, ৰাগ আৰু পদত। এনেকুৱা কাব্য আমাৰ ভাষাত প্ৰায়ে বিৰল। কবি যে এজন অতি উচ্চ দৰৰ পণ্ডিত আৰু গীতাদিত বিশেষ পাৰ্গত আছিল পুথিৰ ৰচনাৰ পৰায়ে সেইটো আপুনি প্ৰকাশ পাইছে। এওঁৰ জীৱনী সম্বন্ধে বহু অনুসন্ধান কৰি আজিলৈ আমি এই খিনি মাথোঁন জানিব পাৰিছোঁ যে, কামৰূপ জিলাৰ হাজো মৌজাৰ কোনো এখনি সৰু গাঁওত কায়স্থ কুলত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। যিহক এই বিষয়ে বিশেষ তথ্য যাতে আমি আমাৰ পাঠকবৰ্গক দিব পাৰিম সেই চেষ্টাতে থাকিলোঁ। বাল্মিকী ৰামায়ণ সাত কাণ্ডত বিভক্ত। আদি, অযোধ্যা, অৰণ্য, কিষ্কিন্ধ্যা, সুন্দৰ, লঙ্কা আৰু উত্তৰাকাণ্ড। আদিকাণ্ডত ৰামৰ জন্ম, অযোধ্যাত ৰাজা, অৰণ্যত বনবাস, কিষ্কিন্ধ্যাত বালীবধ, সুন্দৰত সাগৰ বন্ধন, লঙ্কাত বাবন বধ আৰু সীতা উদ্ধাৰ, উত্তৰাত ৰামচন্দ্ৰৰ সীতা সৈতে অযোধ্যালৈ যাত্ৰা, পুনৰ ৰাজ্যভাৰ গ্ৰহণ, সীতাৰ পাতাল প্ৰবেশ ইত্যাদি ঘটনাৱলীৰ সমাবেশ। কিন্তু এই দুৰ্গাবৰি পুথিত হলে, অৰণ্য, কিষ্কিন্ধ্যা, সুন্দৰ আৰু লঙ্কাকাণ্ডৰ বাহিৰে অইন তিনি কাণ্ড নাই; বহু অনুসন্ধানতো বাকী কেই কাণ্ড আজিলৈ পোৱা নগল। কিন্তু<noinclude></noinclude> 9s2rracyhh5au6go0586p20ha6kegp4 104 89599 243976 2026-03-31T05:57:16Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243976 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||৷৵৽|}}</noinclude>অনুমানত ঠাৱৰ হয় সেই তিনিকাণ্ড ও মহাত্মা কবি কৰ্ত্তৃক ৰচিত হৈছিল। কাৰণ তেওঁৱে পুথিৰ আদি ৰচনাত লিখিছে :— {{Block center|<poem>“জয় জয় ৰামচন্দ্ৰ জগতৰ পতি। নমোহো লক্ষণ তান অনুজ সম্প্ৰতি॥ নমস্তে জগত গুৰু পতিত পাৱন। জাৰ ক্ৰোধে সবংশতে মৰিলা ৰাৱণ॥ অজোধ্যা কাণ্ডৰ কথা ভৈলা সমাপতি। অৰণ্য কাণ্ডৰ কথা শুনিয়ো সম্প্ৰতি।” ইত্যাদি</poem>}} {{gap}}দুখৰ বিষয় যি গৈছে তাক আৰু পুনৰ পোৱাতো অসম্ভৱ। এনে দৰে, আমাৰ যে কিমানে ভাল ভাল বস্তু ক্ৰমাৎ লোপ পাই আহিব ধৰিছে তাৰ আৰু আজি কোনে হিচাপ লয়? এতিয়া মুঠতে কবলৈ গলে ‘দুৰ্গাবৰি’ যে এখনি আমাৰ ভাষাৰ অত্যুৎকষ্ট গীতিকাব্য তাক কোনোৱে নুই বুলিব নোৱাৰিব। পুথিৰ লিখা, ৰচনাৰ চাতুৰ্য্য, ঘটনাৱলীৰ অৱতাৰণা আৰু ভাৱানুযায়ী “ৰাগৰ” সংযোজন ৰচকৰ অদ্ভুত প্ৰতিভাৰ পৰিচায়ক। এই ৰচনালৈ সেই পুৰণি আৰু আজি এই নতুন দুয়োকালৰ ভিতৰত বহু পাৰ্থক্যৰ লক্ষণ দৃষ্ট হয়। {{gap}}আজি কালি আমি নিজেই নিজকে শিক্ষিত বুলি অনুমান কৰি “গঙ্গাটোপটোৰ” নিচিনা আপুনা আপুনি ওফন্দি ফুৰোঁ কিন্তু তাৰ পৰা লাভ কিটো! ক্ষাৰ নোহোৱা হিলৈ থকা নথকা দুয়ো সমান—আছে গৰু নবয় হাল, হোৱাত কৈ নোহোৱা এ ভাল।” যি বৃক্ষ ফলবান, যাৰ ফল ভক্ষণ কৰি মানুহে তৃপ্তি পায়, তাকেহে সকলে বিচাৰে আৰু নিজ বাৰিত বেৰিলৈ মাটি পানিদি প্ৰতিপাল কৰে। বিশ্ব বিদ্যালয়ৰ দীঘল দীঘল<noinclude></noinclude> 0mcw20w49dwm3mc00mck742s8lurn3v 104 89600 243977 2026-03-31T05:57:42Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243977 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude> উপাধি, নামৰ শেষত লগাই লৈ, ৰজাঘৰীয়৷ চাকৰি যোগাৰ কৰি পেট পোহা ফিকিৰ পাতি শিক্ষা প্ৰাপ্ত বিষয়লৈ তেনে অমনো- যোগী হোৱাই যে শিক্ষাৰ অকল উদ্দেশ্য—এনে ধাৰণা নিতান্ত গৰ্হিত আৰু ভূল। শিক্ষাৰ আচল উদ্দেশ্য হৈছে—তাৰ চৰ্চ্চ। কৰা, অইনক জ্ঞান বিলোৱা, দেশৰ উপকাৰ সাঞ্চা, সৰ্ব্ব সাধাৰণ ক সহানুভূতিৰ চকুৰে চোৱা ইত্যাদি। মানুহে, লগ-লগৰীয়াৰ উন্নতি দেখিয়ে, নিজৰ পূৰ্ব্ব গৌৰৱ কি বংশমৰ্যাদা নাথাকিলেও গৌৰৱোন্নতি লাভলৈ মন মেলে আৰু উদ্যোগী সিংহৰ নিচিনা নিজ বাহুবলকে বল বিবেচনা কৰি জীৱন যুদ্ধত আগহৈ ক্বতিত্বৰ পৰিচয় দিয়ে, অথচ আমি যে মহাত্মা কুল-সম্ভূত হৈও নীচ, কাপুৰুষৰ নিচিনা পূৰ্ব্ব-পিতৃ-পিতামহা দিব বহু আয়াস সঞ্চিত পূৰ্ব্ব মান-মৰ্যাদাৰ গৌৰৱ, তেনে জলাঞ্জলী দি অদৃষ্টৰ ওপৰত দোষৰ বোঝাটো চপাই নিশ্চিন্ত মনে বহি শুই, পৰৰ মুখত নিজৰ নিন্দাবাদ শুনিও সেই প্ৰাচীন কালৰ কীৰ্ত্তি স্বৰূপ সুম্য দেৱ-দেৱীৰ সুগঠিত দৌল-মন্দিৰ, সুনিৰ্ম্মল জলাশয়, মহা মহা পণ্ডিত মণ্ডলীৰ গভীৰ গবেষণা পূৰ্ণ পৱিত্ৰ লিখনি-প্ৰসূত পৱিত্ৰ শাস্ত্ৰ, লগে লগে তেওঁ বিলাকৰ প্ৰাতঃস্মৰণীয় নাম, জগদ্বিখ্যাত পাশ্চাত্য —সু-নিপুণ চিত্ৰকৰ 'গুইডো' কো ছেৰ পেলাব পৰা “অসমীয়া, অশিক্ষিত চিত্ৰকৰৰ” অতি বিচিত্ৰ, অত্যুত্তম চিত্ৰ, এই এক নিৰ্ব্ব দ্ধিতাৰ দোষতে সময় সোঁতত উটাই দি পৰৰ মুখলৈ চাই আমাৰ পক্ষে ঘোৰ কলঙ্ক আক নিজে মুখ মেলি আছোঁ, ই-কি পৰিতাপৰ বিষয় নহয় নে? হায়! ধিঠাইত এদিন৷ নৰক, ভগদত্ত, ভীষ্মক, বান, হিড়িম্ব প্ৰভৃতিৰ নিচিনা বীৰাৱলী, শ্ৰীশঙ্কৰ, ধৱৰ নিচিনা ধৰ্ম্ম-সংস্কাৰক আৰু গ্ৰন্থকাৰ, অনন্ত কন্দলীৰ নায়<noinclude></noinclude> l9vysb03hnw4f112ztw8q0h92ogxgj1 244020 243977 2026-03-31T08:28:17Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244020 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||।৶৹|}}</noinclude>উপাধি, নামৰ শেষত লগাই লৈ, ৰজাঘৰীয়৷ চাকৰি যোগাৰ কৰি পেট পোহা ফিকিৰ পাতি শিক্ষা প্ৰাপ্ত বিষয়লৈ তেনে অমনোযোগী হোৱাই যে শিক্ষাৰ অকল উদ্দেশ্য—এনে ধাৰণা নিতান্ত গৰ্হিত আৰু ভূল। শিক্ষাৰ আচল উদ্দেশ্য হৈছে—তাৰ চৰ্চ্চা কৰা, অইনক জ্ঞান বিলোৱা, দেশৰ উপকাৰ সাধা, সৰ্ব্ব সাধাৰণক সহানুভূতিৰ চকুৰে চোৱা ইত্যাদি। {{gap}}মানুহে, লগ-লগৰীয়াৰ উন্নতি দেখিয়ে, নিজৰ পূৰ্ব্ব গৌৰৱ কি বংশমৰ্য্যদা নাথাকিলেও গৌৰৱোন্নতি লাভলৈ মন মেলে আৰু উদ্যোগী সিংহৰ নিচিনা নিজ বাহুবলকে বল বিবেচনা কৰি জীৱন যুদ্ধত আগহৈ কৃতিত্বৰ পৰিচয় দিয়ে, অথচ আমি যে মহাত্মা কুল-সম্ভূত হৈও নীচ, কাপুৰুষৰ নিচিনা পূৰ্ব্ব-পিতৃ-পিতামহাদিৰ বহু আয়াস সঞ্চিত পূৰ্ব্ব মান-মৰ্য্যদাৰ গৌৰৱ, তেনে জলাঞ্জলী দি অদৃষ্টৰ ওপৰত দোষৰ বোঝাটো চপাই নিশ্চিন্ত মনে বহি শুই, পৰৰ মুখত নিজৰ নিন্দাবাদ শুনিও সেই প্ৰাচীন কালৰ কীৰ্ত্তিস্বৰূপ সুৰম্য দেৱ-দেৱীৰ সুগঠিত দৌল-মন্দিৰ, সুনিৰ্ম্মল জলাশয়, মহা মহা পণ্ডিত মণ্ডলীৰ গভীৰ গবেষণা পূৰ্ণ পৱিত্ৰ লিখনি-প্ৰসূত পৱিত্ৰ শাস্ত্ৰ, লগে লগে তেওঁ বিলাকৰ প্ৰাতঃস্মৰণীয় নাম, জগদ্বিখ্যাত পাশ্চাত্য—সু-নিপুণ চিত্ৰকৰ ‘গুইডো’ কো ছেৰ পেলাব পৰা “অসমীয়া, অশিক্ষিত চিত্ৰকৰৰ” অতি বিচিত্ৰ, অত্যুত্তম চিত্ৰ, এই এক নিৰ্ব্বুদ্ধিতাৰ দোষতে সময় সোঁতত উটাই দি পৰৰ মুখলৈ চাই নিজে মুখ মেলি আছোঁ, ই-কি আমাৰ পক্ষে ঘোৰ কলঙ্ক আৰু পৰিতাপৰ বিষয় নহয় নে? হায়! যিঠাইত এদিনা নৰক, ভগদত্ত, ভীষ্মক, বান, হিড়িম্ব প্ৰভৃতিৰ নিচিনা বীৰাৱলী, শ্ৰীশঙ্কৰ, মাধৱৰ নিচিনা ধৰ্ম্ম-সংস্কাৰক আৰু গ্ৰন্থকাৰ, অনন্ত কন্দলীৰ নায়<noinclude></noinclude> bzunudpwgvsnjeti6nxdblmvj62p3lq 104 89601 243978 2026-03-31T06:09:20Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243978 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''সূচী।'''}}}} <center> {| | |- |{{gap}}বিষয়|| || || ||{{gap}}পিঠি |- |(ক) সম্পাদকৰ কথা {{gap}}|| ... ||{{gap}}|| ... || {{gap}}৷৴৽—॥৶৽ |- |১। অৰণ্যকাণ্ড {{gap}}|| ... || {{gap}} || ... ||{{gap}}১—৮৯ |- |২। কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড {{gap}}|| ... ||{{gap}}|| ... || {{gap}}৯০—১৪৪ |- |৩। সুন্দৰাকাণ্ড {{gap}}|| ... || {{gap}}|| ... ||{{gap}}১৪৫–১৫৮ |- |৪। লঙ্কাকাণ্ড {{gap}}|| ... ||{{gap}}|| ... || {{gap}}১৫৯–১৭০ |- |৫। উত্তৰাকাণ্ড {{gap}}|| ... ||{{gap}}|| ... || {{gap}}১৭১–১৭৫ |}</center> {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> gmw8818iv74c3z728r79nar795o8w6i 243979 243978 2026-03-31T06:12:49Z JyotiPN 1603 243979 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''সূচী।'''}}}} <center> {| | |- |{{gap}}বিষয়|| || || ||{{gap|4em}}পিঠি |- |(ক) সম্পাদকৰ কথা {{gap}}|| ... ||{{gap}}|| ... || {{gap}}৷৴৽—॥৶৽ |- |১। অৰণ্যকাণ্ড {{gap}}|| ... || {{gap}} || ... ||{{gap|3em}}১—৮৯ |- |২। কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড {{gap}}|| ... ||{{gap}}|| ... || {{gap}}৯০—১৪৪ |- |৩। সুন্দৰাকাণ্ড {{gap}}|| ... || {{gap}}|| ... ||{{gap|1.8em}}১৪৫–১৫৮ |- |৪। লঙ্কাকাণ্ড {{gap}}|| ... ||{{gap}}|| ... || {{gap}}১৫৯–১৭০ |- |৫। উত্তৰাকাণ্ড {{gap}}|| ... ||{{gap}}|| ... || {{gap}}১৭১–১৭৫ |}</center> {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> nw21387j2pk5gt1als0iosdf5zox8c9 243982 243979 2026-03-31T06:25:27Z JyotiPN 1603 243982 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''সূচী।'''}}}} <center> {| | |- |{{gap}}বিষয়|| || || ||{{gap|4em}}পিঠি |- |(ক) সম্পাদকৰ কথা {{gap}}|| ... |||| ... || {{gap}}৷৴৽—॥৶৽ |- |১। অৰণ্যকাণ্ড {{gap}}|| ... |||| ... ||{{gap|3em}}১—৮৯ |- |২। কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড {{gap}}|| ... |||| ... || {{gap}}৯০—১৪৪ |- |৩। সুন্দৰাকাণ্ড {{gap}}|| ... |||| ... ||{{gap|1.8em}}১৪৫–১৫৮ |- |৪। লঙ্কাকাণ্ড {{gap}}|| ... |||| ... || {{gap}}১৫৯–১৭০ |- |৫। উত্তৰাকাণ্ড {{gap}}|| ... |||| ... || {{gap}}১৭১–১৭৫ |}</center> {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> eo98z4f9cl4b33xf4q8moptaf6ruuql 243983 243982 2026-03-31T06:29:06Z JyotiPN 1603 243983 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''সূচী।'''}}}} <center> {| | |- |{{gap}}বিষয়|| || ||{{gap|4em}}পিঠি |- |(ক) সম্পাদকৰ কথা {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... || {{gap}}৷৴৽—॥৶৽ |- |১। অৰণ্যকাণ্ড {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... ||{{gap|3em}}১—৮৯ |- |২। কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... || {{gap}}৯০—১৪৪ |- |৩। সুন্দৰাকাণ্ড {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... ||{{gap|1.8em}}১৪৫–১৫৮ |- |৪। লঙ্কাকাণ্ড {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... || {{gap}}১৫৯–১৭০ |- |৫। উত্তৰাকাণ্ড {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... || {{gap}}১৭১–১৭৫ |}</center> {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> 59swy2xa9fsuxg7op2zb2znmmrivqkt 244044 243983 2026-03-31T09:49:32Z JyotiPN 1603 244044 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''সূচী।'''}}}} <center> {| | |- |{{gap}}বিষয়|| || ||{{gap|4em}}পিঠি |- |[[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/সম্পাদকৰ কথা|(ক) সম্পাদকৰ কথা]] {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... || {{gap}}৷৴৽—॥৶৽ |- |[[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/অৰণ্যকাণ্ড|১। অৰণ্যকাণ্ড]] {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... ||{{gap|3em}}১—৮৯ |- |[[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড|২। কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড]] {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... || {{gap}}৯০—১৪৪ |- |[[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/সুন্দৰাকাণ্ড |৩। সুন্দৰাকাণ্ড]] {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... ||{{gap|1.8em}}১৪৫–১৫৮ |- |[[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/লঙ্কাকাণ্ড |৪। লঙ্কাকাণ্ড]] {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... || {{gap}}১৫৯–১৭০ |- |[[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/উত্তৰাকাণ্ড |৫। উত্তৰাকাণ্ড]] {{gap}}|| ... ||{{gap}} ... || {{gap}}১৭১–১৭৫ |}</center> {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> aj6lgrq9pvmsz93ic70ls7k8upm4l68 104 89602 243987 2026-03-31T06:34:39Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243987 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৬২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude><poem>:::১৭ গীত। :::১৮ গীত। :::এঁকালৰ কথা। :::গীত। :::গীত। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৪ এপ্ৰিল, ১৮৬১ :::অনেক দেশৰ সম্বাদ ৪৯। :::গীত। :::মাখন তোলাৰ কথা। :::১৯ গীত। :::২০ গীত। :::২১ গীত। :::২২ গীত। :::২৩ গীত। :::২৪ গীত। :::এবিধ উৰি ফুৰা মাছৰ কথা। :::অৰুনোদই পঢ়া লৰাবিলাকৰ প্ৰতি। :::উঁই পোক থোৱা জন্তুৰ কথা। :::টাঙ্গু নগৰৰ কাৰণে স্কুলৰ কথা। :::স্ত্ৰী শিক্ষা। :::গীত। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৫। মেই, ১৮৬১। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ ৬৫। :::স্ৰী শিক্ষা। :::জলস্তম্ভৰ নক্সা। :::২৫ গীত। :::২৬ গীত।</poem><noinclude></noinclude> jc7qxxn2kyd380pzs0e6res7ly2sypy 104 89603 243991 2026-03-31T06:42:48Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243991 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৬৩}}</noinclude><poem>:::২৭ গীত। :::২৮ গীত। :::২৯ গীত। :::৩০ গীত। :::বঙ্গাল দেশৰ বুৰঞ্জী। :::এটা মগনীয়াৰ কথা। :::অৰুণোদয় পৰ্হা লৰাবিলাকৰ প্ৰতি দ্বিতীয় পত্ৰ। :::এজন ধৰমীৰ মৃত্যু। :::গীত। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৬ জুন, ১৮৬১। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::এবিধ ডাঁৰিয়া কুৰৰ পক্ষিৰ কথা। :::বঙ্গাল দেশৰ বুৰঞ্জী। :::অৰুণোদয় পৰ্হা লৰাবিলাকৰ প্ৰতি তৃতিয় পত্ৰ। :::মাকে জীয়েকক বিঘা শিকোয়া কথা। :::গৰগাওঁ নগৰৰ কথা। যথাৰ্থ বক্তা। :::৩১ গীত। :::৩২ গীত। :::৩৩ গীত। :::বলুনৰ কথা। :::কানী এৰাৰ কথা। :::বিজ্ঞাপন। :::নেজাল তৰাৰ কথা। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৭। জুলাই, ১৮৬১। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::ধঁয়াৰ কল নাৱৰ বিৱৰণ। :::খ্ৰীষ্টীয়ানে শত্ৰুক প্ৰতিফল দিয়া। :::লঙ্কা উপদ্বীপৰ কথা। </poem><noinclude></noinclude> k28q5h975w3r85x1q1zzud54fcrxt3l 104 89604 243992 2026-03-31T06:46:11Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 243992 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৬৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>:::কলিকতা আৰু মুংলাৰ ৰেইল ৰোডৰ কথা। :::৩৪ গীত। :::৩৫ গীত। :::৩৬ গীত। :::৩৭ গীত। :::নৰৰ দুই শত্ৰু। :::গৰিলা এবিধ বন মানুহৰ কথা। :::বিকানচ নামে এবিধ সৰু উটৰ কথা। :::“মাছ এৰিলে কুৰুয়াৰ মৰণ নাই। " :::Remarks by the Editor। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৮। আগষ্ট, ১৮৬১। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::মিচৰ দেশৰ এটা দলৰ কথা। :::সিতা তেলৰ পুঙ্গ। :::নৰৰ দুই শত্ৰু। :::সমুদ্ৰৰ কম্পন। :::বাঘৰ পৰা আশ্চৰিত ৰূপে ৰক্ষা পোয়া। :::সভ্য হ'বলৈ নিবেদন। এজন স্কুলৰ ছাত্ৰ।. :::ইংৰাজিৰ নীতি কথা। :::৩৮ গীত। :::৩৯ গীত। :::ভূগোল বিদ্যাৰ শিক্ষা। :::বিজ্ঞাপন। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৯। চেপ্তেম্বৰ, ১৮৬১। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::আমাৰ কিবা চিন দেখুউয়া। :::তোমাৰ মুক্তিৰ ভৰসা কি।<noinclude></noinclude> mf321ivc9idfmw0hwbzhzz4x0r5rqma 243993 243992 2026-03-31T06:46:34Z Babulbaishya 104 243993 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৬৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude><poem>:::কলিকতা আৰু মুংলাৰ ৰেইল ৰোডৰ কথা। :::৩৪ গীত। :::৩৫ গীত। :::৩৬ গীত। :::৩৭ গীত। :::নৰৰ দুই শত্ৰু। :::গৰিলা এবিধ বন মানুহৰ কথা। :::বিকানচ নামে এবিধ সৰু উটৰ কথা। :::“মাছ এৰিলে কুৰুয়াৰ মৰণ নাই। " :::Remarks by the Editor। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৮। আগষ্ট, ১৮৬১। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::মিচৰ দেশৰ এটা দলৰ কথা। :::সিতা তেলৰ পুঙ্গ। :::নৰৰ দুই শত্ৰু। :::সমুদ্ৰৰ কম্পন। :::বাঘৰ পৰা আশ্চৰিত ৰূপে ৰক্ষা পোয়া। :::সভ্য হ'বলৈ নিবেদন। এজন স্কুলৰ ছাত্ৰ।. :::ইংৰাজিৰ নীতি কথা। :::৩৮ গীত। :::৩৯ গীত। :::ভূগোল বিদ্যাৰ শিক্ষা। :::বিজ্ঞাপন। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ৯। চেপ্তেম্বৰ, ১৮৬১। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::আমাৰ কিবা চিন দেখুউয়া। :::তোমাৰ মুক্তিৰ ভৰসা কি। </poem><noinclude></noinclude> g4beung4gnrb2unuwcykg9sdj3guc4y 104 89605 243996 2026-03-31T06:56:22Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ " {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%" |- | ||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪ |- | '''বিদেশী চাহাব লোক'''|| || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |}" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 243996 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude> {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%" |- | ||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪ |- | '''বিদেশী চাহাব লোক'''|| || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |}<noinclude></noinclude> 3jkkh4rp016kmz3ykbytceas93ffohd 243997 243996 2026-03-31T06:57:33Z Babulbaishya 104 243997 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude> {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%" |- | ||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪ |- | '''বিদেশী চাহাব লোক''' || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |}<noinclude></noinclude> fdfb7iv7glj2m5dfcihujcoqfd39urf 243998 243997 2026-03-31T06:59:06Z Babulbaishya 104 243998 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude> {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | ||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪ |- | '''বিদেশী চাহাব লোক'''|| || || || || || || || || |- |সিৱসাগৰ||১৯ ||১৯ || ১৯ || ১৯ ||২৭ ||২৭ ||২৫ || ২৫ ||২৫ |- | || || || || || || || || || |}<noinclude></noinclude> m9n0zgo5nyxqh2whgi56mqznms3mygd 244000 243998 2026-03-31T07:02:49Z Babulbaishya 104 244000 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>প্ৰথমৰে পৰা অৰুনোদই লোআৰ সংখ্যা ৷ Circulation of the Orunudoi, from 1846 to 1854. ১ বচৰ নম্বৰ ৬। জুন, ১৯৫৪। {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | ||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪ |- | '''বিদেশী চাহাব লোক'''|| || || || || || || || || |- |সিৱসাগৰ||১৯ ||১৯ || ১৯ || ১৯ ||২৭ ||২৭ ||২৫ || ২৫ ||২৫ |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |} {{Rule|}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- |মুঠ ||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪<noinclude></noinclude> icm59lw15inzi34mbhdjwf0jmuoofgt 244001 244000 2026-03-31T07:03:32Z Babulbaishya 104 244001 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>প্ৰথমৰে পৰা অৰুনোদই লোআৰ সংখ্যা ৷ Circulation of the Orunudoi, from 1846 to 1854. ১ বচৰ নম্বৰ ৬। জুন, ১৯৫৪। {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | ||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪ |- | '''বিদেশী চাহাব লোক'''|| || || || || || || || || |- |সিৱসাগৰ||১৯ ||১৯ || ১৯ || ১৯ ||২৭ ||২৭ ||২৫ || ২৫ ||২৫ |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |} {{Rule|}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- |মুঠ {{gap|3em}}||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪<noinclude></noinclude> j7ad9gp5k21mzgh232tkq4fspqbr98c 244002 244001 2026-03-31T07:04:11Z Babulbaishya 104 244002 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>প্ৰথমৰে পৰা অৰুনোদই লোআৰ সংখ্যা ৷ Circulation of the Orunudoi, from 1846 to 1854. ১ বচৰ নম্বৰ ৬। জুন, ১৯৫৪। {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | ||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪ |- | '''বিদেশী চাহাব লোক'''|| || || || || || || || || |- |সিৱসাগৰ||১৯ ||১৯ || ১৯ || ১৯ ||২৭ ||২৭ ||২৫ || ২৫ ||২৫ |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |} {{Rule|}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- |মুঠ {{gap|5em}}||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪<noinclude></noinclude> bmh2qw2y2bw7d6bbgfs6epib7fx3932 244003 244002 2026-03-31T07:04:50Z Babulbaishya 104 244003 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>প্ৰথমৰে পৰা অৰুনোদই লোআৰ সংখ্যা ৷ Circulation of the Orunudoi, from 1846 to 1854. ১ বচৰ নম্বৰ ৬। জুন, ১৯৫৪। {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | ||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪ |- | '''বিদেশী চাহাব লোক'''|| || || || || || || || || |- |সিৱসাগৰ||১৯ ||১৯ || ১৯ || ১৯ ||২৭ ||২৭ ||২৫ || ২৫ ||২৫ |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |} {{Rule|}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- |মুঠ {{gap|8em}}||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪<noinclude></noinclude> g7mtax709b86oac2a0zi9gbm2gggyax 244004 244003 2026-03-31T07:06:25Z Babulbaishya 104 244004 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>প্ৰথমৰে পৰা অৰুনোদই লোআৰ সংখ্যা ৷ Circulation of the Orunudoi, from 1846 to 1854. ১ বচৰ নম্বৰ ৬। জুন, ১৯৫৪। {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | ||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪ |- | '''বিদেশী চাহাব লোক'''|| || || || || || || || || |- |সিৱসাগৰ||১৯ ||১৯ || ১৯ || ১৯ ||২৭ ||২৭ ||২৫ || ২৫ ||২৫ |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |} {{Rule|}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- |মুঠ {{gap|7.5em}}||২১৩ ||২০৭ ||১৯৫ ||১৬৮ || ২১৩ || ২১৬ || ১৮৬ ||১৬৭ || ১৫৮<noinclude></noinclude> bly0ztx1pzpgr97ulxsbj0sfbankkzx 104 89606 244006 2026-03-31T07:13:54Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244006 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|জাইফলৰ গচ।}} The Nutmeg Tree. ত্ৰিতিয় চোখা। নম্বৰ ৩। মাৰ্চ ১৮৪৮ খ্ৰিষ্ট অ° সঁক।</poem>}} {{gap}}এই অতি সুন্দৰ গচ মোলোকা মাজুলিত অধিক আচে কিন্তু আন আন ঠাইতো পোআ জাই। এই অসম দেসৰ পৰ্বতবিলাকতো আচে তথাপি এইবোৰৰ গুটি অতি তেনে ভাল ন হই। {{gap}}জাইফলৰ গচ একুৰি হাত মান ওখ হই তাৰ পাতো দেখিবলৈ অতি চিকন। ফুলবোৰ সৰু আৰু অলপ হালধিয়া বৰন। গুটি হলে নৰা বগৰিৰ সমান ডাঙ্গৰ আৰু তাৰে নিচিনা দেখিও; পকিলে হালধিয়া পৰে। এটা কিতাপত লিখিচে, জাইফলৰ গচে বচকেত তিনি বাৰ গুটি ধৰে। প্ৰথমবাৰ এপ্ৰিল মাহত, সেইবোৰ গুটি আটাইতকৈ ভাল। দুতিয়বাৰ আগষ্ট মাহত, ত্ৰিতিয় বাৰ ডিচেম্বৰ মাহত; কিন্তু গুটি ভালকৈ পকিবলৈ ৯ মাহ মান লাগে। জেতিয়া পকে পাৰি আনি, বাকলি বখলিয়ালে, ভিতৰত এতৰপ জালৰ নিচিনা পাতল ঢাকনি চাল থাকে, তাকে নিৰলকৈ এৰুআই সুকাই থই, সেয়ে জাইপত্ৰি। পাচে গুটিবোৰ তিনি মাহ মান ধুঁআৰ ওপৰত দি সুকাই, ভাঙ্গি, সাহটো উলিয়াই, তাকেহে জাইফল বোলে। আৰু সি সৰহ দিনলৈ থাকিবৰ মনেৰে চুনৰ পানিত জুবুৰিয়াই। {{gap}}জিবোৰ জাইফলব বৰ গন্ধ আৰু ডাঙ্গৰ, গধুৰ আৰু জলফাই টেঙ্গাৰ দৰে দেখি সেইবিলাক চিকন, তাক বাচি বাচি কিনিব লাগে। সি খাবলৈ উতম মচলা আৰু দৰবলৈকো অনেক কাৰ্জ-<noinclude></noinclude> gq2qnp9nm6s89jy2cuqrtncmcddk83o 244007 244006 2026-03-31T07:14:18Z Babulbaishya 104 244007 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|জাইফলৰ গচ।}} The Nutmeg Tree. ত্ৰিতিয় চোখা। নম্বৰ ৩। মাৰ্চ ১৮৪৮ খ্ৰিষ্ট অ° সঁক।</poem>}} {{gap}}এই অতি সুন্দৰ গচ মোলোকা মাজুলিত অধিক আচে কিন্তু আন আন ঠাইতো পোআ জাই। এই অসম দেসৰ পৰ্বতবিলাকতো আচে তথাপি এইবোৰৰ গুটি অতি তেনে ভাল ন হই। {{gap}}জাইফলৰ গচ একুৰি হাত মান ওখ হই তাৰ পাতো দেখিবলৈ অতি চিকন। ফুলবোৰ সৰু আৰু অলপ হালধিয়া বৰন। গুটি হলে নৰা বগৰিৰ সমান ডাঙ্গৰ আৰু তাৰে নিচিনা দেখিও; পকিলে হালধিয়া পৰে। এটা কিতাপত লিখিচে, জাইফলৰ গচে বচকেত তিনি বাৰ গুটি ধৰে। প্ৰথমবাৰ এপ্ৰিল মাহত, সেইবোৰ গুটি আটাইতকৈ ভাল। দুতিয়বাৰ আগষ্ট মাহত, ত্ৰিতিয় বাৰ ডিচেম্বৰ মাহত; কিন্তু গুটি ভালকৈ পকিবলৈ ৯ মাহ মান লাগে। জেতিয়া পকে পাৰি আনি, বাকলি বখলিয়ালে, ভিতৰত এতৰপ জালৰ নিচিনা পাতল ঢাকনি চাল থাকে, তাকে নিৰলকৈ এৰুআই সুকাই থই, সেয়ে জাইপত্ৰি। পাচে গুটিবোৰ তিনি মাহ মান ধুঁআৰ ওপৰত দি সুকাই, ভাঙ্গি, সাহটো উলিয়াই, তাকেহে জাইফল বোলে। আৰু সি সৰহ দিনলৈ থাকিবৰ মনেৰে চুনৰ পানিত জুবুৰিয়াই। {{gap}}জিবোৰ জাইফলৰ বৰ গন্ধ আৰু ডাঙ্গৰ, গধুৰ আৰু জলফাই টেঙ্গাৰ দৰে দেখি সেইবিলাক চিকন, তাক বাচি বাচি কিনিব লাগে। সি খাবলৈ উতম মচলা আৰু দৰবলৈকো অনেক কাৰ্জ-<noinclude></noinclude> hd0xk6eurecia8i4q8oufjx8qr56dl3 104 89607 244009 2026-03-31T07:17:21Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244009 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||জাইফলৰ গচ|২১}}</noinclude>লৈকো ভাল। জাইফলবোৰ জন্ত্ৰত চেপিলে অতি সুগন্ধিত তেল ওলাই; সেই তেল দৰবলৈ বৰ চিকন। জাইপত্ৰিৰ বৰন অলপ ৰঙ্গটুআ, চোবালে মুখত ধৰে চোকা। জাইফল যি কাৰ্জলৈ ভাল জাইপত্ৰিও সেইবিলাকলৈ ভাল। সি অতি চোকা আৰু লঘু দেখি তাৰ দৰ জাইফলতকৈ অধিক হই। কেতিয়াবা কেতিয়াবা জাইফল কেঁচাতে চিঙ্গি আনি, বাকলিএ সৈতে তেনেই চেনি দি পগাই আচাৰ কৰে, তাক খাবলৈ অতি চিকন, আৰু সেই চেনিৰ ৰসতে থলে কুমলিয়া জাইফলেই বহুত বচৰলৈ ভালে থাকে; আৰু টেকেলিত ভৰাই জাহাজেৰে অনেক দেসলৈ নি বেহা কৰে। সেই গচৰে গুটিএ সৈতে ডালৰ নক্সা ওপৰত লিখা আচে। {{Block center|<poem>জাইফল অতি উত্তম সজ গন্ধেৰে, মানুহৰ ভোগৰ হেতু দিলে ইশ্বৰে। খোআ বস্তু জিবোৰত তাক মিহলাই, মহা মনোহৰ ৰূপে সুগন্ধ কৰই। জাইপত্ৰি হলে তাক সকলোএ খাই, মচলাৰ মাজতে উতম বোলা জাই। কোনো কোনো লোকবোৰে জাইফল আনি, তাৰো তেল লই জন্ত্ৰত চেপি টানি। বেজহঁতে দৰব কৰি সেই তেলেৰে, নানা বিধ ৰুগিয়াৰ ৰোগ ভাল কৰে। কেতবোৰ লোকে আৰু কোমল জায়েৰে, চেনিৰে সিজাই তাৰ আচাৰকো কৰে। আৰু তাক খাবলৈ এনে মধুৰ হই, দেসে দেসে বেচি তাৰে বেহাও কৰই।</poem>}}<noinclude></noinclude> gt4uz2x8w5p7us49l1p3rmy17t84ala 104 89608 244010 2026-03-31T07:18:05Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244010 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>শ্ৰীপ্ৰাণনাথ বৰুআই লিখা কলি[ক]তা আদি ভাটি দেসৰ বিবৰন। Prannath Borua's Description of Calcutta. চতুৰ্থ চোখ৷ নম্বৰ ১। জামুআৰি ১৮৪৯ থ্ৰি” অ' সঁক। আমি তিৰ্থ জাত্ৰাৰ কাৰণ দখিন পশ্চিম এই সকল জি জি জিলাত আগেয়ে কোনো কালে নে দেখা দেখি অহা হৈচে, তাক সংগ্ৰহ কৰি স্ৰিজুত পাছৰি চাহাবক চাপা কৰাৰ কাৰন দিয়া জাই। প্ৰথমতে মুচিদাবাদ চহৰত নেবাবৰ দুআৰত দুটা জন্তু দেখিলো তাৰ হাত ভৰি সকলো সিংহৰ দৰে; মুখখন আৰু মুৰটো মানুহৰ নিচিনা; আগ ঠেঙ্গৰ মাজতে তিৰোতাৰ নিচিনা দুই স্তন। ( আগষ্ট মাহৰ অৰুনোদইত জি স্ফিংচৰ কথা লিখা গল, এনে জন্তুৰ সেই মুৰ্তি। ) পচিমত সিতাকুণ্ড নামে এটা পুখুৰি আচে, তাৰ পানি বক বক কৰি তলৰ পৰা উতলি থাকে; এক নলাই দি সেই পানি গৈ আচে, আৰু চকুৰে দেখালৈকে তপত। সেই পুখুৰিৰ পানিৰ ওচৰত বহিলে ভৰি পুৰিব খোজে, কিন্তু চাউল দিলে ভাত ন হই; মানুহে চুব নোঅবা তপত। আৰু গয়াৰ ফল্‌গুবালি বুলি এক ঠাই আচে, ওপৰে বালি খানিলে পানি ওলাই। সেই পানিৰ লগত বলিয়ৰা মাচৰ নিচিনা সৰু সৰু মাচ অনেক ওলাই। আৰু কটকলৈ জোআ বাটত বৰ নদি বুলি এখন আচে, তাত পাটলি নাও জোৰকৈ এক হাতৰ আঁতৰে সালব চতি লগাই ওপৰে পাট পাৰি, হাতি দুটিয়াকৈ পাৰ কৰিবৰ দেখিচোঁ। আৰু সিখেত্ৰত পাঁচ ঠেঙ্গিয়া বলদ আচে;<noinclude></noinclude> an86h1c813mkvlrqaqf7yesauscuwqz 244012 244010 2026-03-31T07:38:32Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244012 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|শ্ৰীপ্ৰাণনাথ বৰুআই লিখা}} {{Xx-larger|কলি[ক]তা আদি ভাটি দেসৰ বিবৰন।}} Prannath Borua's Description of Calcutta. চতুৰ্থ চোখ৷ নম্বৰ ১। জানুআৰি ১৮৪৯ খ্ৰি॰ অ॰ সঁক।</poem>}} {{gap}}আমি তিৰ্থ জাত্ৰাৰ কাৰণ দখিন পশ্চিম এই সকল জি জি জিলাত আগেয়ে কোনো কালে নে দেখা দেখি অহা হৈচে, তাক সংগ্ৰহ কৰি স্ৰিজুত পাদুৰি চাহাবক চাপা কৰাৰ কাৰন দিয়া জাই। {{gap}}প্ৰথমতে মুৰ্চিদাবাদ চহৰত নেবাবৰ দুআৰত দুটা জন্তু দেখিলোঁ; তাৰ হাত ভৰি সকলো সিংহৰ দৰে; মুখখন আৰু মুৰটো মানুহৰ নিচিনা; আগ ঠেঙ্গৰ মাজতে তিৰোতাৰ নিচিনা দুই স্তন। (আগষ্ট মাহৰ অৰুনোদইত জি স্ফিংচৰ কথা লিখা গল, এনে জন্তুৰ সেই মুৰ্তি।) {{gap}}পচিমত সিতাকুণ্ড নামে এটা পুখুৰি আচে, তাৰ পানি বক বক কৰি তলৰ পৰা উতলি থাকে; এক নলাই দি সেই পানি গৈ আচে, আৰু চকুৰে দেখালৈকে তপত। সেই পুখুৰিৰ পানিৰ ওচৰত বহিলে ভৰি পুৰিব খোজে, কিন্তু চাউল দিলে ভাত ন হই; মানুহে চুব নোঅৰা তপত। আৰু গয়াৰ ফল্‌গুবালি বুলি এক ঠাই আচে, ওপৰে বালি খানিলে পানি ওলাই। সেই পানিৰ লগত বলিয়ৰা মাচৰ নিচিনা সৰু সৰু মাচ অনেক ওলাই। আৰু কটকলৈ জোআ বাটত বৰ নদি বুলি এখন আচে, তাত পাটলি নাও জোৰকৈ এক হাতৰ আঁতৰে সালৰ চতি লগাই ওপৰে পাট পাৰি, হাতি দুটিয়াকৈ পাৰ কৰিবৰ দেখিচোঁ। আৰু স্ৰিখেত্ৰত পাঁচ ঠেঙ্গিয়া বলদ আচে;<noinclude></noinclude> 6kcagno32kb9pcgrhei3zxsgya4mtzq 104 89609 244014 2026-03-31T07:47:45Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244014 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||শ্ৰীপ্ৰাণনাথ বৰুআই লিখা কলিকতাৰ বিবৰন|২৩}}</noinclude>চাইটা ভৰি ইবোৰ গৰুৰ নিচিনা, এটা গলধনৰ চুঁটৰ পৰা মাটিৰ এবেগতৰ ওপৰত ওলমি থাকে। এক এক গাইত পুআ ৴৮ সেৰ, গধুলি ৴৮ সেৰ গাখিৰ ওলোআ গৰু দেখিচোঁ। চাগলি একোজনিৰ বাট খামোচ নে পাই, এবেগত মান দিঘল; দুই বেলাত ৴৪ সেৰ গাখিৰ সততে ওলাই। পচিমৰ মহবোৰ গৰুএ সৈতে একে লগে ৰাখে। গৰুতকৈ মহ কেতবোৰ সৰু, সিঙ্গ এহাতমান, নেজ গচ গৰুৰ দৰে মাটিত পৰা। আৰু সেইখনৰ মগনিয়াৰ মানুহ কেতবোৰে পইচা খোজাত নি দিলে তাৰ আপোনাৰ নাক বা কান খন কাটে, নাইবা বুকুত মিতখন সুমাই দিও, এনে মানুহ আচে। {{gap}}আৰু কলিকতা চহৰত কলেজৰ ঘৰত ইংৰাজিএ জত মলুক দখ কৰিচে, তত মলুকৰ বিক্ৰিতি হৈ জি সকল মানুহ গৰু চৰাই হই, সেই সেই জন্তুবোৰ ৰাখি থৈছে। চাৰি হাতেৰে, তিনি চকুআ, দুই মুৰিয়া, তিন ঠেঙ্গিয়া, তিনি মহিয়া, চাৰি মহিয়া, দহ মহিয়া পৰ্জন্ত লৰাবোৰ আছে। চৰাই পোআলি চাৰি ঠেঙ্গিয়া দুই মুৰ, দুই ঠোঁট এনে আচে। চৰাই পোআলি চাৰি ঠেঙ্গিয়া দুই মুৰ, দুই ঠোঁট, এনে আচে। বন মানুহ তাতে আচে; ওখ চবচৰিয়া লৰাটোৰ সমান; গাটো নিচেই মানুহৰ দৰ, মুখ খন বান্দৰৰ নিচিনা। আৰু জন্তু এটা আচে; পহুতকৈ দিঘল আৰু ওখ, তাৰ পেটত এক জোলোঙ্গাৰ দৰে আচে; তাৰ পোআলি চৰিবলৈ জাই, পিচে আহি তাতে সোমাই থাকে। আৰু মৰা সিংহো আচে, সেয়ে বাঘৰ নিচিনা হই। {{gap}}চহৰত দিঘে পথালিএ এদিনৰ বাট আন্দাজ হই; এতিয়া চফেদ পকি দেলান। আলিবোৰত এবেলি গলে তাৰ ঠিক ধৰিব নোআৰি আৰু জি খন টিলা আচে, টিলাৰ দুআৰত গোৰা চাহাবৰ নিচিনা এজন, কলা দু জন চিপাহি থিয় হৈ থাকে। তাৰ ভিতৰত লোহাৰ পিতলৰ কত বন্দুক আছে, তাৰ ঠিক নাই; আটাইবোৰ বৰ টোপ, আৰু গুলিৰ বম গোলাৰ দল আচে। আৰু লৰ্ড চাহাবৰ সিংহ দুআৰত দুই ফালে ৰঙ্গা, কলা, সৌজিয়া, এনে গিলাচৰ নিচিনা<noinclude></noinclude> oj3hb3bk11szht4t6zgxmdk9fiqq0op 104 89610 244016 2026-03-31T07:55:50Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244016 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|২৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>টেকেলিবোৰত ওলোমাই থোৱা দুই হেজাৰ মান চাকি লগাই। দুৰৰ পৰা অনেক বৰনিয়া তৰাবোত জেন দেখে। আৰু গোটেই খন জিলাত ১০।১২ টাঁৰৰ আঁতৰে এক এক লোহৰ খুঁটাৰ ওপৰে এক এক ফানুচ লগাই। আৰু কলেৰে পানি তুলি চহৰৰ দুআৰৰ মুখে মুখে একোটা সৰু পুখুৰি আচে, ৰাতিপুয়া গধুলি ভৰাই দিএ। সেই পানি কোন পোনে আহে, কোন পোনে জাই, তাৰ ঠিক নাই, এই সকল কথা দেখা গল। বিলাইতৰ পৰা অহা সৰু জাহাজ গঙ্গাৰ ঘাটত নাৱৰ ওপৰে মানুহ পাৰ হব পাৰে ইমান ডাঠ। গঙ্গাৰ মাজত তামৰ ডিমা লাউৰ দৰে ওপঙ্গি থাকে, তাতে সেই জাহাজবোৰ বান্ধে; ডিমা আন্দাজ ৫।৬ হাত মান ডাঙ্গৰ। আৰু বালি চৰত জি জি জাহাজ আচে কলিকতালৈ নাহে; সেই জাহাজ বহলে বঙ্গলাৰ সমান, দিঘলে এনে দুজোখা মান। আৰু তাতে লোন পগাই দম দম কৰি থোআ দেখিলোঁ; সেৰে দুই পইচা দাম। আৰু তাৰে পৰা আহি দিনে ৪ টা ৪ টা ঢৌও কলিকতাই দি জাইহি, সেই ঢৌও আহোতে উজনি জাওঁতে ভাটি এক দুপৰ মানৰ বাটত নাও বাব নে লাগে, বেগে আহে জাই।<noinclude></noinclude> fi0p77appgrf52bnh7mwcp5cp8yb3xh 104 89611 244017 2026-03-31T08:18:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। "সাধুসব ৰক্ষা কৰি বিনাশি দুৰ্জ্জন, যুগে যুগে আহি কৰো ধৰ্ম্মসংস্থাপন।” ৪ৰ্থ - তেতিয়া বাস্তধিকে এটি অলৌকিক তত্বকথাৰ আবিৰ্ভাব হয়। পৃ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244017 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। "সাধুসব ৰক্ষা কৰি বিনাশি দুৰ্জ্জন, যুগে যুগে আহি কৰো ধৰ্ম্মসংস্থাপন।” ৪ৰ্থ - তেতিয়া বাস্তধিকে এটি অলৌকিক তত্বকথাৰ আবিৰ্ভাব হয়। পৃথিৱীৰ অধীশ্বৰ কুমাৰ শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভিতৰত আবিৰ্ভূত হয়—ব্ৰহ্মাণ্ডৰ অধিপতি ঈশ্বৰে কুমাৰৰ ভিতৰেদি শ্ৰীকৃষ্ণৰ অন্তত অপৰিসীম শক্তি ঢালি দিয়ে আৰু ঈশ্বৰ ভিতৰে দি শ্ৰীকৃষ্ণই যেতিয়া ইচ্ছা পব্ৰহ্ম ভাৰত নিমগ্ন হব পাবে- সেই ভাবৰ পৰা কথা কব পাৰে তেতিয়া কৃষ্ণ, কুমাৰ, ঈশ্বব, ব্ৰহ্ম একাত্ম হয়। সেই নিমিয়েই শ্ৰীকৃষ্ণে গীতাত কৈছে -- মোৰ অলৌকিক তত্ত্ব যি জনে জানয়, দেহত্যাগ কৰি সিয়ে মোতে লীন হয়। শ্ৰীকৃষ্ণৰ তত্ত্ব কথা সম্বন্ধে এতিয়া গীতাব পৰা উদাহৰণ দিয়া যাওক। আত্মভাবৰ উদাহৰণটো আমি আগৈয়ে কৈ আহিছোঁ। এতিয়া কুমাৰ, ঈশ্বৰৰ আৰু ব্ৰহ্মৰ সৈতে একাত্ম ভাব লক্ষ্য কৰি আধ্যাত্মিক সঙ্ঘত তেওঁৰ নিজ পদবীৰ বিষয়ে কোৱা কথাটো কওঁ- H<noinclude></noinclude> 8dy7vu05s3rluog07ir8x1au83gdmc7 244018 244017 2026-03-31T08:22:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244018 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} {{center|<poem>"সাধুসব ৰক্ষা কৰি বিনাশি দুৰ্জ্জন, যুগে যুগে আহি কৰো ধৰ্ম্মসংস্থাপন।” ৪ৰ্থ -।</poem>}} {{Gap}}তেতিয়া বাস্তবিকে এটি অলৌকিক তত্বকথাৰ আবিৰ্ভাব হয়। পৃথিৱীৰ অধীশ্বৰ কুমাৰ শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভিতৰত আবিৰ্ভূত হয়—ব্ৰহ্মাণ্ডৰ অধিপতি ঈশ্বৰে কুমাৰৰ ভিতৰেদি শ্ৰীকৃষ্ণৰ অন্তত অপৰিসীম শক্তি ঢালি দিয়ে আৰু ঈশ্বৰ ভিতৰে দি শ্ৰীকৃষ্ণই যেতিয়া ইচ্ছা পব্ৰহ্ম ভাৰত নিমগ্ন হব পাবে- সেই ভাবৰ পৰা কথা কব পাৰে তেতিয়া কৃষ্ণ, কুমাৰ, ঈশ্বৰ, ব্ৰহ্ম একাত্ম হয়। {{Gap}}সেই নিমিয়েই শ্ৰীকৃষ্ণে গীতাত কৈছে— {{center|<poem>মোৰ অলৌকিক তত্ত্ব যি জনে জানয়, দেহত্যাগ কৰি সিয়ে মোতে লীন হয়।</poem>}} {{Gap}}শ্ৰীকৃষ্ণৰ তত্ত্ব কথা সম্বন্ধে এতিয়া গীতাব পৰা উদাহৰণ দিয়া যাওক। আত্মভাবৰ উদাহৰণটো আমি আগৈয়ে কৈ আহিছোঁ। এতিয়া কুমাৰ, ঈশ্বৰৰ আৰু ব্ৰহ্মৰ সৈতে একাত্ম ভাব লক্ষ্য কৰি আধ্যাত্মিক সঙ্ঘত তেওঁৰ নিজ পদবীৰ বিষয়ে কোৱা কথাটো কওঁ- {{Center|১৩৩}}<noinclude></noinclude> h47advvj3whqs9xavh7zpcus090tr9f 104 89612 244019 2026-03-31T08:23:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস ব্ৰহ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা মই সুখৰ আলয়, মোক্ষপদো মোতে, মই ধৰ্ম্মৰ আশ্ৰয়। ১৪।২৭। ঈশ্বৰ ভাৰত শ্ৰীকৃষ্ণে কৈছে :- জগতৰ সৃষ্টি স্থিতি উদ্ভৱ কাৰণ, জ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244019 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস ব্ৰহ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা মই সুখৰ আলয়, মোক্ষপদো মোতে, মই ধৰ্ম্মৰ আশ্ৰয়। ১৪।২৭। ঈশ্বৰ ভাৰত শ্ৰীকৃষ্ণে কৈছে :- জগতৰ সৃষ্টি স্থিতি উদ্ভৱ কাৰণ, জানি মোক পূজে পাৰ্থ, ভক্ত জ্ঞানীজন | ১০|201 আৰু ব্ৰহ্মভাৱত কৈছে— অথবা বাহুল্যে ভব কিবা প্ৰয়োজন? একাংশে জগৎ মোৰ কৰিছোঁ ধাৰণ। ১01821 নিজ পদবীৰ ভাৱত থাকি ব্ৰহ্মৰ বিষয়ে ১৩শ অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰিছে— যাৰ পাণি পদ শিৰ কণ নেত্ৰানন, ব্যাপি আছে সৰ্বদায় সকলো ভুবন। সৰ্ব্বেন্দ্ৰিয় গুণাভাস, ইন্দ্ৰিয় জ্জিত, নিৰগুণ, গুণভোক্তা, আসক্তি ৰহিত। সুসূক্ষ তাচৰ চৰ সুদূৰে, অদূৰে, সকলে। ভূতৰ ব্ৰহ্ম ভিতৰে বাহিৰে। ১৩৪<noinclude></noinclude> 3ir338jpiyiljeqoaieek0ljwjpdstb 244021 244019 2026-03-31T08:31:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244021 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস}} {{center|<poem> ব্ৰহ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা মই সুখৰ আলয়, মোক্ষপদো মোতে, মই ধৰ্ম্মৰ আশ্ৰয়। ১৪।২৭।</poem>} {{gap}}ঈশ্বৰ ভাৱত শ্ৰীকৃষ্ণে কৈছে :- {{center|<poem> জগতৰ সৃষ্টি স্থিতি উদ্ভৱ কাৰণ, জানি মোক পূজে পাৰ্থ, ভক্ত জ্ঞানীজন । ১০|২০</poem>}} {{gap}}আৰু ব্ৰহ্মভাৱত কৈছে— {{center|<poem>অথবা বাহুল্যে ভব কিবা প্ৰয়োজন? একাংশে জগৎ মোৰ কৰিছোঁ ধাৰণ। ১০।৪২</poem>} {{Gap}}নিজ পদবীৰ ভাৱত থাকি ব্ৰহ্মৰ বিষয়ে ১৩শ অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰিছে— {{center|<poem>যাৰ পাণি পদ শিৰ কণ নেত্ৰানন, ব্যাপি আছে সৰ্বদায় সকলো ভুবন। সৰ্ব্বেন্দ্ৰিয় গুণাভাস, ইন্দ্ৰিয়বৰ্জিত, নিৰগুণ, গুণভোক্তা, আসক্তি ৰহিত। সুসূক্ষ্ম অচৰ চৰ সুদূৰে, অদূৰে, সকলো ভূতৰ ব্ৰহ্ম ভিতৰে বাহিৰে।</poem>}} {{center|১৩৪}}<noinclude></noinclude> 1squ50btxsd7wdqtx0i9i9q8bxrwqow 244022 244021 2026-03-31T08:32:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244022 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস}} {{center|<poem> ব্ৰহ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা মই সুখৰ আলয়, মোক্ষপদো মোতে, মই ধৰ্ম্মৰ আশ্ৰয়। ১৪।২৭।</poem>}} {{gap}}ঈশ্বৰ ভাৱত শ্ৰীকৃষ্ণে কৈছে :- {{center|<poem> জগতৰ সৃষ্টি স্থিতি উদ্ভৱ কাৰণ, জানি মোক পূজে পাৰ্থ, ভক্ত জ্ঞানীজন । ১০|২০</poem>}} {{gap}}আৰু ব্ৰহ্মভাৱত কৈছে— {{center|<poem>অথবা বাহুল্যে ভব কিবা প্ৰয়োজন? একাংশে জগৎ মোৰ কৰিছোঁ ধাৰণ। ১০।৪২</poem>}} {{Gap}}নিজ পদবীৰ ভাৱত থাকি ব্ৰহ্মৰ বিষয়ে ১৩শ অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰিছে— {{center|<poem>যাৰ পাণি পদ শিৰ কণ নেত্ৰানন, ব্যাপি আছে সৰ্বদায় সকলো ভুবন। সৰ্ব্বেন্দ্ৰিয় গুণাভাস, ইন্দ্ৰিয়বৰ্জিত, নিৰগুণ, গুণভোক্তা, আসক্তি ৰহিত। সুসূক্ষ্ম অচৰ চৰ সুদূৰে, অদূৰে, সকলো ভূতৰ ব্ৰহ্ম ভিতৰে বাহিৰে।</poem>}} {{center|১৩৪}}<noinclude></noinclude> t69yf6mgecwfhft8z3mmn92og832see 104 89613 244029 2026-03-31T09:13:05Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244029 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|২১}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নিসন্ধিলা নিশাচৰে অস্ত্ৰ শস্ত্ৰ ধৰি। চৌদিশে বেৰিয়া মাৰ তপস্বীক ধৰি॥ কেহো বোলে ভাৰ্য্যা আন তপস্বীক মাৰি। কেহো বোলে জিৱন্তে নিবোহো লঙ্কাপুৰি॥ হেন জদি বচন বোলয় নিশাচৰে। ধনু ধৰি ওলাই আহিল ৰাম গদাধৰে॥ চিত্ৰকুট গিৰি এৰি নামিল ভুমিত। ধনু ধৰি টঙ্কাৰ কৰিলা বিপৰিত॥ ধনুৰ টঙ্কাৰ শব্দ শুনি নিশাচৰে। মোহ ভয়ে উলটি পলাইলা কতোদুৰে॥ বিভঙ্গে পলাইলা সবে এৰি পটোয়াৰ। পুনৰুপি উৰ্ম্মি কৰি ধাইলা আৰোবাৰ॥ একেবাৰে সসৈন্য সহিতে গৈলা খেদি। দুৰ কৰিলন্ত ৰামে খুৰবাণ ভেদি॥ বানে হানি শৰ সব কৈলা খণ্ড খণ্ড। কোপে কিটাইলেক পাছে ত্ৰিশিৰা প্ৰচণ্ড॥ ৰথে চৰি যুদ্ধক আসিলা নিশাচৰ। ৰহ ৰহ বুলি ধাইলা ৰাম গদাধৰ॥ সহস্ৰেক শৰ বিৰে হানিলা ত্ৰিশিৰ। পথতে কাটিলা ৰামে হানি খুৰ ধাৰ॥ আৰো সহস্ৰেক বাণ হানিলা ত্বৰিত। তাহাকো কাটিলা পাছে দশৰথ সুত॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> sjqpdev26ol76zo9e0898mzb13gaydq 104 89614 244030 2026-03-31T09:16:49Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244030 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||॥৹|}}</noinclude>কবি জন্মগ্ৰহণ কৰি আসাম কামৰূপৰ অপূৰ্ব্ব জেউতী দিগ্‌ দিগান্তত বিস্তাৰকৈ,বিজয়ধ্বজাত '''“প্ৰাগ্‌জ্যোতিষ্পুৰ”''' নাম অঙ্কিত কৰি জগতবাসীৰ চকুত চমকানি লগাবলৈ সমৰ্থ হৈছিল, সেই দেশৰে যে আজি এনে বিলাই বিপত্তি, সেই মহাত্মা-বংশ-জাত সন্তান বিলাকৰে যে আজি এনে নিতান্ত দীন-হীন বৰ্ব্বৰাৱস্থা দেখিলেনো কোন হৃদয়বান লোকৰ চকুলো নবব? যি অমৃতময় লিখনী-প্ৰসূত শাস্ত্ৰাদি অনন্তকাল উৰাই ঘূৰাই পঢ়িও হেপাহ পলুৱাব নোৱাৰি, মেলিলেই নতুন, পঢ়িলেই সোৱাদ, শুনিলেই কানত যেন অমৃত ঢালি দিয়ে, আজি আমাৰ দিনত, আমাৰ বিদ্যা-বুদ্ধি আৰু মহত্ত্বৰ প্ৰভাৱত এই বিলাক ক্ৰমেই লোপ পাই যাব ধৰিলে। পৰিমাৰ্জ্জিত আৰু ক্ৰমোন্নতিৰ লগত এনে সুৱলা ভাষা আৰু এনে শাস্ত্ৰৰ ইমানে যে অৱস্থা ঘটিল, —পঢ়া শুনা পিচৰ কথা, পোনতে মেলাৰ সলনি সামৰিবলৈকেহে বিশেষ উৎসুক হওঁ। মুঠকথা তেওঁ বিলাকৰ শিক্ষা আছিল সেই তাহানিৰ কাঠৰ ফলিৰ আৰু আজি আমাৰ শিক্ষা হৈছে বিশ্ব-বিদ্যালয়ৰ দীঘল দীঘল নেজ থকা! ধন্য আমাৰ সভ্যতা! ধন্য আমাৰ শিক্ষা!! আৰু ধন্য আমাৰ জন্ম!!! যাৰ জন্মৰ পৰা জাতি বংশৰ উন্নতি নহয়, তেনে অকৰ্ম্মণ্য সম্ভান ওপজোৱাতকৈ বৰং তাৰ জননী ‘আঠকুৰি’ হৈ থকায়ে শতগুণে শ্ৰেয়ঃ। শাস্ত্ৰতো কৈছে :— {{Block center/s}}<poem>“কোঽৰ্থঃ পুত্ৰেন জাতেন যো ন বিদ্বান্ ন ধাৰ্ম্মিকঃ। কানেন চক্ষুষা কিংবা চক্ষুঃ পীড়ৈব কেবলম্॥”</poem>{{Block center/e}} আৰু কৈছে :— {{Block center/s}} “গুণীগণ গণনাৰম্ভে ন পটতি কঠিনি সুসম্ভ্ৰমাৎ যস্য।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> pai7gy43k05ytdo7ob71ssi5lfflvvm 104 89615 244031 2026-03-31T09:21:30Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244031 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|২২|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শৰ চেদি শৰে পূৰ্ণ কৰি আকাশত। ৰথ ধজ সাৰথি কৰিলা যুদ্ধে পাত॥ তাহান শৰিৰে কিছো নাহিকয় তত। যত শৰ মাৰে ৰামে কাটিলন্ত তত॥ অনন্তৰে ৰামে শৰ যুৰিলা গুনত। হতৰ্থ ত্ৰিশিৰা ভৈলেক ভুমিগত॥ মহা কোপে শৰ প্ৰহাৰিলা গদাধৰ। ধনু সমে বাম বাহু চেদি ৰাক্ষসৰ॥ ধনু বান কাটি তাৰ চেদিলেক শিৰ। পড়িলা ডণ্ডুকা বনে ত্ৰিশিৰাৰ শিৰ॥ ত্ৰিশিৰা পৰিলা খৰ দুষনে দেখিলা। মহা মদ গৰ্বব কৰি সমৰে পশিলা॥ তেহো দুই দুৰ্জ্জয় ৰাঘৱ একেশ্বৰ। অপ্ৰয়াসে শৰ বৃষ্টি কৰে নিৰন্তৰ॥ অৰ্দ্ধ চন্দ্ৰ বান ৰামে কৰিলা সন্ধান। চেদিলা ৰাঘৱে দুইৰো ৰথ দুই খান॥ জেহি বেলা দুই গোট সাৰথি কাটিল। দুয়ো ৰথ হন্তে পাছে ভুমিত নামিলা॥ ভুমি পাৱ দিয়া জেবে ভৈলা অন্তৰিক্ষ। দুয়ো জনে আইলা পাছে ধৰি ৰূপবৃক্ষ॥ খৰ দুষণ দুয়ো বিৰ মহাকোপে আইলা। দেখি বামে ক্ৰোধ মনে চৌগুনে কিটাইলা॥</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> 6qbrplhlcsx5hjrfnw9v1e1sxc7u12z 244074 244031 2026-03-31T11:05:46Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244074 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|২২|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শৰ চেদি শৰে পূৰ্ণ কৰি আকাশত। ৰথ ধজ সাৰথি কৰিলা যুদ্ধে পাত॥ তাহান শৰিৰে কিছো নাহিকয় তত। যত শৰ মাৰে ৰামে কাটিলন্ত তত॥ অনন্তৰে ৰামে শৰ যুৰিলা গুনত। হতৰ্থ ত্ৰিশিৰা ভৈলেক ভুমিগত॥ মহা কোপে শৰ প্ৰহাৰিলা গদাধৰ। ধনু সমে বাম বাহু চেদি ৰাক্ষসৰ॥ ধনু বান কাটি তাৰ চেদিলেক শিৰ। পড়িলা ডণ্ডুকা বনে ত্ৰিশিৰাৰ শিৰ॥ ত্ৰিশিৰা পৰিলা খৰ দুষনে দেখিলা। মহা মদ গৰ্ব্ব কৰি সমৰে পশিলা॥ তেহো দুই দুৰ্জ্জয় ৰাঘৱ একেশ্বৰ। অপ্ৰয়াসে শৰ বৃষ্টি কৰে নিৰন্তৰ॥ অৰ্দ্ধ চন্দ্ৰ বান ৰামে কৰিলা সন্ধান। চেদিলা ৰাঘৱে দুইৰো ৰথ দুই খান॥ জেহি বেলা দুই গোট সাৰথি কাটিলা। দুয়ো ৰথ হন্তে পাছে ভুমিত নামিলা॥ ভুমি পাৱ দিয়া জেবে ভৈলা অন্তৰিক্ষ। দুয়ো জনে আইলা পাছে ধৰি ৰূপবৃক্ষ॥ খৰ দুষণ দুয়ো বিৰ মহাকোপে আইলা। দেখি বামে ক্ৰোধ মনে চৌগুনে কিটাইলা॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> lkdgetxv4875hhjce59ajqh2hfpwpao 104 89616 244032 2026-03-31T09:25:18Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244032 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||॥৴৹|}} {{Block center/s}}</noinclude> আৰু :— <poem>তেনাম্বা যদি সুতিনী বদ বন্ধ্যা কিদৃশী ভবতি॥</poem>{{Block center/e}} আৰু:— {{Block center/s}} <poem>“বৰমেকো গুণী পুত্ৰো ন চ মূৰ্খ শতৈৰপি। একশ্চন্দ্ৰস্তমো হস্তি ন চ তাৰা গণৈৰ পি॥”</poem>{{Block center/e}} {{gap}}এক সুপুত্ৰেই শ্ৰেষ্ঠ, শত মূৰ্খ সন্তানতো কোনো ফল নাই, ওপৰি খোজে খোজে বিপদ আৰু পৰিতাপহে। যি নিজৰ পিতৃ পিতামহৰ নাম উজ্জ্বল কৰি জীৱন-পথত আগবাঢ়ে তাৰেই অভীষ্ট সিদ্ধি হয় আৰু সেই জনাই ধন্য পুৰুষ! {{gap}}সংসাৰত ত্ৰিকালজ্ঞ কোনো নাই—আচল শাস্ত্ৰ জ্ঞানীয়ে এই নামৰ উপযুক্ত। যেহেতু শাস্ত্ৰে মনৰ সকলো সংশয় ছেদ কৰে; যাৰ এই জ্ঞান নাই সি চকু থাকোতেও অন্ধ। প্ৰাচীন পুথি, প্ৰাচীন কাৰু কাৰ্য্য, আৰু প্ৰাচীন দেৱ-দেৱীৰ মন্দিৰাদিয়ে দেশী আৰু জাতীয় উন্নতি-অৱনতি সূচক বিজয়স্তম্ভ আৰু এয়ে পূৰ্ব্ব পুৰুষাদিৰ নাম। ইয়াৰ পৰায়ে জগতে জানে, যে সেই দেশ কি সেই জাতিৰ পূৰ্ব্ব পুৰুষ বিলাক কিমান উন্নতশীল আছিল। বৰ্ত্তমানে সম্পাদিত এই পুথিখনিও এই হিচাপৰ ভিতৰৰে এখন পুথিৰ লিখা তাৰিখ অনুযায়ী ইয়াৰ বয়স তিনিশ। এতেকে ইয়াৰ পৰা এইটো প্ৰমাণ হৈছে যে এই তিনিশ বছৰ আগেয়ে আমি অসমীয়া কিমান শিক্ষিত আছিলোঁ। পুথিৰ লিখা সুন্দৰ—ফট্‌ ফটিয়া। ই আৰু এই এটা আমাৰ অভাৱৰ প্ৰমাণ কৰিছে যে, আমাৰ পূৰ্ব্ব পুৰুষ বিলাক অঞ্চল পদৰচনাত পাৰ্গত নাছিল—গীত-বাদ্যতো বিশেষ পটু আছিল। {{gap}}দুখৰ বিষয় যি বিদ্যা সময়ত ইমানে উন্নতি লাভ কৰিছিল—<noinclude></noinclude> im1yusv5oansm0pvqgl6m4o8165x0lk 244033 244032 2026-03-31T09:25:50Z JyotiPN 1603 244033 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||॥৴৹|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তেনাম্বা যদি সুতিনী বদ বন্ধ্যা কিদৃশী ভবতি॥</poem>{{Block center/e}} আৰু:— {{Block center/s}} <poem>“বৰমেকো গুণী পুত্ৰো ন চ মূৰ্খ শতৈৰপি। একশ্চন্দ্ৰস্তমো হস্তি ন চ তাৰা গণৈৰ পি॥”</poem>{{Block center/e}} {{gap}}এক সুপুত্ৰেই শ্ৰেষ্ঠ, শত মূৰ্খ সন্তানতো কোনো ফল নাই, ওপৰি খোজে খোজে বিপদ আৰু পৰিতাপহে। যি নিজৰ পিতৃ পিতামহৰ নাম উজ্জ্বল কৰি জীৱন-পথত আগবাঢ়ে তাৰেই অভীষ্ট সিদ্ধি হয় আৰু সেই জনাই ধন্য পুৰুষ! {{gap}}সংসাৰত ত্ৰিকালজ্ঞ কোনো নাই—আচল শাস্ত্ৰ জ্ঞানীয়ে এই নামৰ উপযুক্ত। যেহেতু শাস্ত্ৰে মনৰ সকলো সংশয় ছেদ কৰে; যাৰ এই জ্ঞান নাই সি চকু থাকোতেও অন্ধ। প্ৰাচীন পুথি, প্ৰাচীন কাৰু কাৰ্য্য, আৰু প্ৰাচীন দেৱ-দেৱীৰ মন্দিৰাদিয়ে দেশী আৰু জাতীয় উন্নতি-অৱনতি সূচক বিজয়স্তম্ভ আৰু এয়ে পূৰ্ব্ব পুৰুষাদিৰ নাম। ইয়াৰ পৰায়ে জগতে জানে, যে সেই দেশ কি সেই জাতিৰ পূৰ্ব্ব পুৰুষ বিলাক কিমান উন্নতশীল আছিল। বৰ্ত্তমানে সম্পাদিত এই পুথিখনিও এই হিচাপৰ ভিতৰৰে এখন পুথিৰ লিখা তাৰিখ অনুযায়ী ইয়াৰ বয়স তিনিশ। এতেকে ইয়াৰ পৰা এইটো প্ৰমাণ হৈছে যে এই তিনিশ বছৰ আগেয়ে আমি অসমীয়া কিমান শিক্ষিত আছিলোঁ। পুথিৰ লিখা সুন্দৰ—ফট্‌ ফটিয়া। ই আৰু এই এটা আমাৰ অভাৱৰ প্ৰমাণ কৰিছে যে, আমাৰ পূৰ্ব্ব পুৰুষ বিলাক অঞ্চল পদৰচনাত পাৰ্গত নাছিল—গীত-বাদ্যতো বিশেষ পটু আছিল। {{gap}}দুখৰ বিষয় যি বিদ্যা সময়ত ইমানে উন্নতি লাভ কৰিছিল—<noinclude></noinclude> 8pbql5m4nqjvigmarvitc0f6kiow6bb 104 89617 244034 2026-03-31T09:32:38Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244034 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|২৭}}</noinclude>{{center|{{larger|দিহা।}}}} {{Block center/s}} <poem> নকৰা বিলম্ব কৰিয়ো আৰম্ভ সত্বৰে সাৰঙ্গ পানি। মৃগ অণুপাম দেখি মনোৰম—এ সত্বৰে দিয়োক আনি। সৰ্ব্ব সুলক্ষন দেখি বিতোপন জলে ৰত্নময় দেহা। কৰে গতি—মতিভ্ৰমে চাৰি ভিতি—এ হেৰা প্ৰভু মৃগ চাহা॥ পুসিবো পালিবো লগত বুলাইবো লগৰ মোৰ সৈতাৰি। কাখে কোলে কৰি লগতে ফুৰাইবো—এ থাকিবো দুখ পাসৰি॥ আনিবা জিয়ন্ত নকৰিবা হত নমাৰি শৰ সন্ধানে। জেবে জায়ো দেশ এমোৰ সন্দেশ—এ কবি দুৰ্গাবৰ ভনে। </poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|col|6|sp|20}} {{center|{{X-larger|'''ৰাগ-গুঞ্জৰি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>ছাৰা প্ৰাণেশ্বৰি মৃগক মন। পাশা খেলিবাৰ কৰা জতন॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 07e5s8t9ym4ig3ju6j0zbjn0lc0xqxg 104 89618 244035 2026-03-31T09:33:04Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244035 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।২৪|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কাটিলা দুতয় বৃক্ষ বাহু সমন্নিতে। উফৰিয়া পৰিয়া জে মৰিল ভুমিতে॥ অনন্তৰে দুতে কহিলেক সমিধান। খৰ দুষণ ত্ৰিশিৰা গৈলেক জন্মস্থান॥ সসৈন্য সহিতে হত তিনিশ অসুৰ। থাকিল ৰাঘৱ আসি চিত্ৰকুট পৰ॥ দুতে কহিলেক কথা ৰাৱন আগত। ত্ৰিশিৰা দুষন খব বিৰ ভৈলা হত॥ তপস্বী তোমাৰ সেনা মাৰিলা সকল। শুনি ক্ৰোধে দশ গ্ৰীৱ জলিলা অনল॥ ৰথে চড়ি ৰাৱন্না ছলিলা মহাবেগে। ডণ্ডুকাত প্ৰবেশিলা জানকীৰ আগে॥ দেখিয়া ৰাৱন্না ৰাজা বিয়া মোহ ভৈলা। সেহি বেলা মাৰিচ ৰাক্ষস লাগ লৈলা॥ প্ৰণমি ৰহিলা বসি তাড়কা নন্দন। তাহাক ৰাক্ষস ৰাজে বুলিলা বচন॥ তপস্বী বধিতে আইলো সংগ্ৰাম সাজিয়া। মদনে মোহিলে মোক সীতাক দেখিয়া॥ মন্দোদৰি ছাৰি ৰূপ দেখোহো অধিক। মদনে পিড়িছে মোৰ জানা অন্তৰক॥ ৰূপে উজলিত চোৱা ডণ্ডুকা অৰন্য। ইহাৰ অধিক নাৰি আছে কোনজন॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> slpmqcf94fp1es0shzxz5li36s26vhx 244036 244035 2026-03-31T09:34:00Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244036 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|২৪}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কাটিলা দুতয় বৃক্ষ বাহু সমন্নিতে। উফৰিয়া পৰিয়া জে মৰিল ভুমিতে॥ অনন্তৰে দুতে কহিলেক সমিধান। খৰ দুষণ ত্ৰিশিৰা গৈলেক জন্মস্থান॥ সসৈন্য সহিতে হত তিনিশ অসুৰ। থাকিল ৰাঘৱ আসি চিত্ৰকুট পৰ॥ দুতে কহিলেক কথা ৰাৱন আগত। ত্ৰিশিৰা দুষন খব বিৰ ভৈলা হত॥ তপস্বী তোমাৰ সেনা মাৰিলা সকল। শুনি ক্ৰোধে দশ গ্ৰীৱ জলিলা অনল॥ ৰথে চড়ি ৰাৱন্না ছলিলা মহাবেগে। ডণ্ডুকাত প্ৰবেশিলা জানকীৰ আগে॥ দেখিয়া ৰাৱন্না ৰাজা বিয়া মোহ ভৈলা। সেহি বেলা মাৰিচ ৰাক্ষস লাগ লৈলা॥ প্ৰণমি ৰহিলা বসি তাড়কা নন্দন। তাহাক ৰাক্ষস ৰাজে বুলিলা বচন॥ তপস্বী বধিতে আইলো সংগ্ৰাম সাজিয়া। মদনে মোহিলে মোক সীতাক দেখিয়া॥ মন্দোদৰি ছাৰি ৰূপ দেখোহো অধিক। মদনে পিড়িছে মোৰ জানা অন্তৰক॥ ৰূপে উজলিত চোৱা ডণ্ডুকা অৰন্য। ইহাৰ অধিক নাৰি আছে কোনজন॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> o1zb00wnfctpsqdm6wimdydyy4anrrg 104 89619 244038 2026-03-31T09:37:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। বিভক্তৰ ন্যায় থাকে ভূতে অনুক্ষণ, কিন্তু অবিভক্ত সদা ব্ৰহ্ম সনাতন; জানিবা সৰ্ব্বদা তেৱ জীৱৰ পালক, সৰ্ব্বভূত সৃষ্টিকৰ্তা সৰ্ব্বসংহা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244038 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। বিভক্তৰ ন্যায় থাকে ভূতে অনুক্ষণ, কিন্তু অবিভক্ত সদা ব্ৰহ্ম সনাতন; জানিবা সৰ্ব্বদা তেৱ জীৱৰ পালক, সৰ্ব্বভূত সৃষ্টিকৰ্তা সৰ্ব্বসংহাৰক। জ্যোতিষ্কৰ জ্যোতি তেওঁ নায়াৰ অতীত, জ্ঞান জ্ঞেয়ৰূপে থাকে সকলো হৃদিত। এইৰূপে গীতাৰ নানীস্থলত নানাভাবত শ্ৰীকৃষ্ণৰ কথা পোৱা যায়। ব্ৰহ্মৰ লগত একাত্ম ভাবত থাকি সাধকক উৎসাহ দিবৰ কাৰণে ডাঠি কোৱা নিৰাশ হোৱাৰ সময়তো আশাৰ কনিকা বৰ্ষা সেই সুমধুৰ কথা আষাৰেৰে শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণতত্ত্বকথা সামৰা যাওক। মোডে একচিত্ত হই মোকে কৰা ধ্যান, মোৰ অনুগ্ৰহে সৰ্ব্ববিঘ্নে পাবা ত্ৰাণ। ১৮ ৫৮ তাৰ পাছত গীতাৰ মুলমন্ত্ৰ হৈছে অনাশক্তি; কিন্তু আত্মচৈতন্য আৰু বিশ্বচৈতন্য অনুভব কৰিব নোৱাৰিলে অনাসক্তি যে আচলতে কি তাৰ বেণুপৰিমাণো জ্ঞান নহয়। যি মানুহে জ্ঞাতসাবে চৈতন্য বিকাশত হাত ১৩৫<noinclude></noinclude> 3kv9y1nsf11wgxcpiqm7c09f27nlk4m 244041 244038 2026-03-31T09:43:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244041 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} {{center|<poem>বিভক্তৰ ন্যায় থাকে ভূতে অনুক্ষণ, কিন্তু অবিভক্ত সদা ব্ৰহ্ম সনাতন; জানিবা সৰ্ব্বদা তেৱ জীৱৰ পালক, সৰ্ব্বভূত সৃষ্টিকৰ্তা সৰ্ব্বসংহাৰক। জ্যোতিষ্কৰ জ্যোতি তেওঁ মায়াৰ অতীত, জ্ঞান জ্ঞেয়ৰূপে থাকে সকলো হৃদিত।</poem>}} {{Left|১৩।১৪—১৮}} {{gap}}এইৰূপে গীতাৰ নানাস্থলত নানাভাবত শ্ৰীকৃষ্ণৰ কথা পোৱা যায়। ব্ৰহ্মৰ লগত একাত্ম ভাবত থাকি সাধকক উৎসাহ দিবৰ কাৰণে ডাঠি কোৱা নিৰাশ হোৱাৰ সময়তো আশাৰ কনিকা বৰ্ষা সেই সুমধুৰ কথা আষাৰেৰে শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণতত্ত্বকথা সামৰা যাওক। {{center|<poem> মোতে একচিত্ত হই মোকে কৰা ধ্যান, মোৰ অনুগ্ৰহে সৰ্ব্ববিঘ্নে পাবা ত্ৰাণ। ১৮। ৫৮</poem>}} {{Gap}}তাৰ পাছত গীতাৰ মুলমন্ত্ৰ হৈছে অনাশক্তি; কিন্তু আত্মচৈতন্য আৰু বিশ্বচৈতন্য অনুভব কৰিব নোৱাৰিলে অনাসক্তি যে আচলতে কি তাৰ ৰেণুপৰিমাণো জ্ঞান নহয়। যি মানুহে জ্ঞাতসাবে চৈতন্য বিকাশত হাত {{center|১৩৫}}<noinclude></noinclude> 79bz5qkjvdqps8ewij937223nvpcjyp 244042 244041 2026-03-31T09:44:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244042 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} {{center|<poem>বিভক্তৰ ন্যায় থাকে ভূতে অনুক্ষণ, কিন্তু অবিভক্ত সদা ব্ৰহ্ম সনাতন; জানিবা সৰ্ব্বদা তেৱ জীৱৰ পালক, সৰ্ব্বভূত সৃষ্টিকৰ্তা সৰ্ব্বসংহাৰক। জ্যোতিষ্কৰ জ্যোতি তেওঁ মায়াৰ অতীত, জ্ঞান জ্ঞেয়ৰূপে থাকে সকলো হৃদিত।</poem>}} {{right|১৩।১৪—১৮}} {{gap}}এইৰূপে গীতাৰ নানাস্থলত নানাভাবত শ্ৰীকৃষ্ণৰ কথা পোৱা যায়। ব্ৰহ্মৰ লগত একাত্ম ভাবত থাকি সাধকক উৎসাহ দিবৰ কাৰণে ডাঠি কোৱা নিৰাশ হোৱাৰ সময়তো আশাৰ কনিকা বৰ্ষা সেই সুমধুৰ কথা আষাৰেৰে শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণতত্ত্বকথা সামৰা যাওক। {{center|<poem> মোতে একচিত্ত হই মোকে কৰা ধ্যান, মোৰ অনুগ্ৰহে সৰ্ব্ববিঘ্নে পাবা ত্ৰাণ। ১৮। ৫৮</poem>}} {{Gap}}তাৰ পাছত গীতাৰ মুলমন্ত্ৰ হৈছে অনাশক্তি; কিন্তু আত্মচৈতন্য আৰু বিশ্বচৈতন্য অনুভব কৰিব নোৱাৰিলে অনাসক্তি যে আচলতে কি তাৰ ৰেণুপৰিমাণো জ্ঞান নহয়। যি মানুহে জ্ঞাতসাবে চৈতন্য বিকাশত হাত {{center|১৩৫}}<noinclude></noinclude> l4ljy9o8m6dbbgmg8ul5qlgxuy4k4r6 104 89620 244039 2026-03-31T09:40:45Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244039 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|২৪|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নাহি দেখো নাহি শুনো নাহি আন ঠান। সাক্ষাতে দেখিয়া আছো পুতলি সমান॥ চন্দ্ৰত সুন্দৰ দেখি মুখ অগ্ৰভাগ। কেতকীৰ বৰ্ণ সম দেহা অনুৰাগ॥ মৃনাল সদৃশ জেন বাহু দুই খান। সিন্দুৰে চামৰ হাৰ ৰত্নে জে শোভন। হৃদয় সুৱৰ্ণ বৰ্ণ দেহা মধ্য খিন। লয় লাস গতি জায় ৰাজহংস চিন॥ নবিন উৎপল জেন শোভন নিৰ্ম্মল। ডালিম্ব সদৃশ তনু দেখি বিয়াকুল মোৰ মন মোহিলে কামিনি মনোৰম। চিত্ত থিৰ নোহয় ছলিয়া জাও মোমা || এতিক্ষনে আগে অবিলম্বি চলিয়োক। তপস্বীক মাৰি তাৰ ভাৰ্য্যা আনিয়োক॥ মাৰুচ বদতি শুনিয়োক লঙ্কেশ্বৰ। বৰ বিপৰিত তুমি বুলিলা উত্তৰ॥ তুমি হেন শত সহস্ৰেক আসে ধাই। তথাপিতো তপস্বীক বধনো নজাই॥ ক্ৰোধ পৰিহৰি ৰাজা লোৱা মোৰ বুধি। বিনা যুদ্ধে সকলো কাৰ্য্যৰ হৈবো সিদ্ধি উপাই কৰিয়া কঁও জানকিৰ থানে। মৃগ ৰূপ ধৰি জাই হৰাইবো চেতনে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8reaa6ozl142l8uuoyf0kkotveiu0f6 244040 244039 2026-03-31T09:41:47Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244040 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|২৪|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নাহি দেখো নাহি শুনো নাহি আন ঠান। সাক্ষাতে দেখিয়া আছো পুতলি সমান॥ চন্দ্ৰত সুন্দৰ দেখি মুখ অগ্ৰভাগ। কেতকীৰ বৰ্ণ সম দেহা অনুৰাগ॥ মৃনাল সদৃশ জেন বাহু দুই খান। সিন্দুৰে চামৰ হাৰ ৰত্নে জে শোভন॥ হৃদয় সুৱৰ্ণ বৰ্ণ দেহা মধ্য খিন। লয় লাস গতি জায় ৰাজহংস চিন॥ নবিন উৎপল জেন শোভন নিৰ্ম্মল। ডালিম্ব সদৃশ তনু দেখি বিয়াকুল॥ মোৰ মন মোহিলে কামিনি মনোৰম। চিত্ত থিৰ নোহয় ছলিয়া জাও মোমা॥ এতিক্ষনে আগে অবিলম্বি চলিয়োক। তপস্বীক মাৰি তাৰ ভাৰ্য্যা আনিয়োক॥ মাৰুচ বদতি শুনিয়োক লঙ্কেশ্বৰ। বৰ বিপৰিত তুমি বুলিলা উত্তৰ॥ তুমি হেন শত সহস্ৰেক আসে ধাই। তথাপিতো তপস্বীক বধনো নজাই॥ ক্ৰোধ পৰিহৰি ৰাজা লোৱা মোৰ বুধি। বিনা যুদ্ধে সকলো কাৰ্য্যৰ হৈবো সিদ্ধি॥ উপাই কৰিয়া কঁও জানকিৰ থানে। মৃগ ৰূপ ধৰি জাই হৰাইবো চেতনে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 37y9mywxcdm1r4642g2r1m1o28cwo5m 104 89621 244043 2026-03-31T09:44:42Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244043 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||॥৵৹|}}</noinclude>সময়ৰ সোঁতত-আমাৰ দোষত, আজি তাৰ নাম মাত্ৰয়ে নাই বুলিলেও অত্যুক্তি নহয়। এনেকি তাক অইন ভাষাৰ ৰূপান্তৰ বুলিহে অইনে প্ৰতিপন্ন কৰিব খোজে। {{gap}}পুথিৰ ৰচিত গীত বিলাক ৰাগে সৈতে গালে এনে সুন্দৰ শুনি যে কৰুণ ৰসপূৰ্ণ বিলাকত আপুনা আপুনি চকুলো ঝৰিব ধৰে। “লঙ্কাধিপতি ৰাৱণে যেতিয়া ছলনা কৰি তপস্বী বেশে সীতাক হৰি ললে, সেই সময়—সীতাৰ বিলাপ জনিত ক্ৰন্দনৰ গীত,” “ৰামচন্দ্ৰ মৃগয়াৰ পৰা ওভতি আহি “কুটিৰত” সীতাক নেদেখি বিলাপ”— প্ৰাণ মন বিদাৰক। {{gap}}মিছা সাক্ষী দিয়া হেতু চন্দ্ৰ, সূৰ্য্য, তুলসী, ফল্গুনদী, কুশ আৰু কল গছৰ প্ৰতি সীতাৰ শাপ, স্বামী ৰামচন্দ্ৰৰ মন তুষ্টি কাৰণে ভাৰ্য্যা সীতাৰ অৰণ্যতে অযোধ্যাৰ অঙ্গনা, উপদেশ মূলক আৰু অতি প্ৰশংসনীয়। কবিৰ প্ৰাকৃতিক বৰ্ণনাও সুন্দৰ আৰু হৃদয়গ্ৰাহী :— {{Block center/s}} <poem>“ডণ্ডুকা৷ অৰণ্যে দেবি অযোধ্যা স্ৰজিলা। নানা জাতি তৰু ফল ফুল সবে ভৈলা॥ মালতি মাধই পাৰিজাত জে পলাশ। প্ৰফুল্ল ফুলিতে আচে মলয়াৰ বাস॥ ::::::::::::ইত্যাদি”</poem>{{Block center/e}} ৰূপবৰ্ণনাও বিচিত্ৰ :— {{Block center/s}} <poem>নয়নে অঞ্জন দিব্য কুন্দল উপম। সৰ্ব্বাঙ্গ সুন্দৰ মুগ্ধ চন্দ্ৰমাৰ সম॥ অধৰ ৰাতুল মুখ চন্দ্ৰমাৰ পান্তি। হৃদয় জলিয়া আচে সোৱৰ্ণৰ কান্তি॥ ::::::::::::ইত্যাদি”—</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> 9gtss5bwge3pmayionbvzrhh9xh59sd 104 89622 244045 2026-03-31T09:51:28Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244045 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|২৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মোক লাগি বিদুৰক দেখিয়া আসিব। সেহি সময়তে তেবে সীতাক হৰিব॥ বনত ভ্ৰমিবো জেবে মৃগৰ কাৰন। তপস্বীৰ ৰূপে কৰা সীতাক হৰণ॥ হেন বুধি কৰিলে হৰিতে পাৰি সীতা। সংগ্ৰামৰ নাম শুনি মোৰ লাগে চিন্তা॥ সংগ্ৰামে সুজন দশৰথৰ কুমাৰ। যুদ্ধ কৰি তাক নোৱাৰিবা সাৰে সাৰ॥ মাৰুচক বচন বোলয় দশগ্ৰীৱ। কন্যা দেখি মদনে দহয় মোৰ জীৱ॥ এৰিলো স্বৰূপ সবে শত্ৰুৰ সংগ্ৰাম। জেন তেন প্ৰকাৰে সাধিবো মোৰ কাম॥ হেন শুনি মাৰুচ মৃগৰ ভৈলা বেশ। শৰিৰ সুৱৰ্ণ ময় দেখোতে সুবেশ॥ ৰত্নে বিৰচিত পিঠি খুৰ ৰজতৰ। সীতাক চলিতে গৈলা মাৰুচ বৰ্ব্বৰ॥ দুৰদৃষ্টি কৰি দুষ্টে থাকে গৈয়া চাই। প্ৰভু সমে পাশা খেলে জগতৰ আই॥ চাৰিঙ্গি পাশাবি মাৰে ৰামে অনন্তৰে। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ ৰামৰ কিঙ্কৰে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻::⸻'''}}<noinclude></noinclude> 7gvy83nj4llod2ye4xa7pmarkdgagzf 244066 244045 2026-03-31T10:49:32Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244066 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|২৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মোক লাগি বিদুৰক দেখিয়া আসিব। সেহি সময়তে তেবে সীতাক হৰিব॥ বনত ভ্ৰমিবো জেবে মৃগৰ কাৰন। তপস্বীৰ ৰূপে কৰা সীতাক হৰণ॥ হেন বুধি কৰিলে হৰিতে পাৰি সীতা। সংগ্ৰামৰ নাম শুনি মোৰ লাগে চিন্তা॥ সংগ্ৰামে সুজন দশৰথৰ কুমাৰ। যুদ্ধ কৰি তাক নোৱাৰিবা সাৰে সাৰ॥ মাৰুচক বচন বোলয় দশগ্ৰীৱ। কন্যা দেখি মদনে দহয় মোৰ জীৱ॥ এৰিলো স্বৰূপ সবে শত্ৰুৰ সংগ্ৰাম। জেন তেন প্ৰকাৰে সাধিবো মোৰ কাম॥ হেন শুনি মাৰুচ মৃগৰ ভৈলা বেশ। শৰিৰ সুৱৰ্ণ ময় দেখোতে সুবেশ॥ ৰত্নে বিৰচিত পিঠি খুৰ ৰজতৰ। সীতাক চলিতে গৈলা মাৰুচ বৰ্ব্বৰ॥ দুৰদৃষ্টি কৰি দুষ্টে থাকে গৈয়া চাই। প্ৰভু সমে পাশা খেলে জগতৰ আই॥ চাৰিঙ্গি পাশাবি মাৰে ৰামে অনন্তৰে। ভনে কবি দুৰ্গাবৰ ৰামৰ কিঙ্কৰে॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|20|col|6|co|10|col|6|sp|20}}<noinclude>{{Left|{{gap}}৩}}</noinclude> ld25j7xgpl5fma7zgdwgd2oyr7bdzke 0 89623 244046 2026-03-31T09:59:16Z JyotiPN 1603 "{{header | title = দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ | author = দুৰ্গাবৰ | year = ১৯১৫ | translator = বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী | section = | previous = | next = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/সম্পাদকৰ কথা|সম্পাদকৰ কথা]] | notes = | categories = }} <pages index="..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244046 wikitext text/x-wiki {{header | title = দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ | author = দুৰ্গাবৰ | year = ১৯১৫ | translator = বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী | section = | previous = | next = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/সম্পাদকৰ কথা|সম্পাদকৰ কথা]] | notes = | categories = }} <pages index="দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf" include=1/> {{page break|label=}} <pages index="দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf" include=3/> {{page break|label=}} <pages index="দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf" include=14/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:দুৰ্গাবৰৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:কবিতা]] 5uoj6hgwlcvt453zjtyh6qfn5xdyvy6 104 89624 244047 2026-03-31T10:01:09Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244047 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৫৭}}</noinclude> {{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—অহিৰ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>::::অ কি লখ্‌মন— ::::প্ৰিয়া কোনে লৈলেক হৰিয়া। সীতাক নেদেখি মোৰ{{gap|4em}}অথন্তৰ ভৈলা ঘোৰ ::::ঘনে ঘনে পোৰে মোৰ হিয়া॥ দুনাই সীতাক মই{{gap|4em}}লাগ নপাইলে ভাই ::::মৰিবো গৰল বিষ খায়া। কৈক জাইবো কোনে কব{{gap|4em}}কৈতে বা উদ্দিস পাইবো ::::কোনে প্ৰিয়াক দিবো বা দেখায়া॥ জথাতে উদ্দিশ পায়ো{{gap|4em}}তথাতে চলিয়া জায়ো ::::জথা আছে জনক জিয়াৰি। জদি বা মনৰ দুখে{{gap|4em}}ক্ৰোধে বাহিৰাইলা হে⸺ আপুনি আনিবো কাখে কৰি॥ চঞ্চল চৰিত্ৰা বালা{{gap|4em}}প্ৰথম যৌবনি কালা ::::জলে জেন চম্পকৰ কান্তি। বদন সুৱৰ্ণ সম{{gap|4em}}নেত্ৰ দুই মনোৰম ::::দশন মুকুতা সম পান্তি॥ চিকন চৰণ চাৰু{{gap|4em}}বলিত ৰাতুল উৰু ::::বচন কুকিল সম ভাসে। তিনিয়ো ভুবন ৰূপে{{gap|4em}}মুহিবাক পাৰে হে ::::ডম্বৰুক জিনি মধ্য দেহে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> r5quft7ng0ktyfvr9myoh1on5fgw43q 0 89625 244048 2026-03-31T10:03:49Z JyotiPN 1603 "{{header | title = দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ | author = দুৰ্গাবৰ | year = ১৯১৫ | translator = বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী | section = | previous = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ|বেটুপাত]] | next = দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/অৰণ্যকাণ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244048 wikitext text/x-wiki {{header | title = দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ | author = দুৰ্গাবৰ | year = ১৯১৫ | translator = বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী | section = | previous = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ|বেটুপাত]] | next = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/অৰণ্যকাণ্ড|অৰণ্যকাণ্ড]] | notes = | categories = }} <pages index="দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf" from=7 to=13/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:কবিতা]] n5qd1rw5rz89mihoq0d2tfti6j5nphq 244049 244048 2026-03-31T10:07:57Z JyotiPN 1603 244049 wikitext text/x-wiki {{header | title = দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ | author = দুৰ্গাবৰ | year = ১৯১৫ | translator = বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী | section = | previous = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ|বেটুপাত]] | next = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/সূচীপত্ৰ| সূচীপত্ৰ]] | notes = | categories = }} <pages index="দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf" from=7 to=13/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:কবিতা]] b5ykuuwxf5ihfsz8e2pk5rv6s0kojr7 0 89626 244050 2026-03-31T10:09:03Z JyotiPN 1603 "{{header | title = দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ | author = দুৰ্গাবৰ | year = ১৯১৫ | translator = বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী | section = | previous = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/সম্পাদকৰ কথা|সম্পাদকৰ কথা]] | next = দুৰ্গাবৰি গীতি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244050 wikitext text/x-wiki {{header | title = দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ | author = দুৰ্গাবৰ | year = ১৯১৫ | translator = বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী | section = | previous = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/সম্পাদকৰ কথা|সম্পাদকৰ কথা]] | next = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/অৰণ্যকাণ্ড|অৰণ্যকাণ্ড]] | notes = | categories = }} <pages index="দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf" from=14 to=14/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:কবিতা]] t726sc06sfx0cavn2an0b3n6pnroz6d 0 89627 244051 2026-03-31T10:14:46Z JyotiPN 1603 "{{header | title = দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ | author = দুৰ্গাবৰ | year = ১৯১৫ | translator = বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী | section = | previous = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/সূচীপত্ৰ|সূচীপত্ৰ]] | next = দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244051 wikitext text/x-wiki {{header | title = দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ | author = দুৰ্গাবৰ | year = ১৯১৫ | translator = বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসী | section = | previous = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/সূচীপত্ৰ|সূচীপত্ৰ]] | next = [[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ/কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড|কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড]] | notes = | categories = }} <pages index="দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf" from=15 to=103/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:কবিতা]] azdg4yw0wxi5n5e7pjdi5qxm4mvqo17 104 89628 244052 2026-03-31T10:19:07Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244052 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>চিত্ৰৰ পুতলি জেন{{gap|4em}}সাক্ষাতে লক্ষ্মীৰ থান ::::লয়নু ললিত সমদেহা। পৰম সুন্দৰ গতি{{gap|4em}}হংসক জিনিলা আতি ::::বতাসে শৰিৰ জেন হালে॥ ধনুক ভাঙ্গিয়া লৈক্ষ{{gap|4em}}নৃপতিক জিনিলোহো ::::সীতাক বিহাইলো বাহু বলে। পৰশু ৰামক জিনি{{gap|4em}}অজোধ্যাক গৈলোহে ::::বনবাস কৈকেয়িৰ বোলে॥ অভিষেক সময়ত{{gap|4em}}ৰাজ্য হৰুৱাইলোহে ::::সীতা হৰুৱাইলো বনবাসী। কতেক ললাটে দুখ{{gap|4em}}বিধিয়ে লিখিলা হে ::::কিনো ভৈলা মোৰ মন্দ ৰাশি॥ আৰু নো কাহাৰ সঙ্গে থা{{gap|4em}}থাকিবো কৌতুক ৰঙ্গে ::::বিধি কৈলা জিৱন নৈৰাশে। কাহাত পুছিবো মই{{gap|4em}}উদ্দেশ নাপাওঁ হে ::::কোনো লোক নাই আগে পাছে॥ সীতায়ে অমুল্য ধন{{gap|4em}}সীতায়ে সৰ্ব্ব ভুষণ . ::::সীতা মোৰ অমূল্য ভাণ্ডাৰ। সীতা অবিহনে ভায়া{{gap|4em}}জিবন বিফল হে ::::সীতা তিনি কুলৰ উদ্ধাৰ॥ জদিবা মোহোৰ তাপে{{gap|4em}}ক্ৰোধে বাহিৰাইলা হে ::::তথাপি আনিবো প্ৰাণ জায়া।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> apvcsobcbyv9ixpaf8o49fq7f81447k 244053 244052 2026-03-31T10:20:29Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244053 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> চিত্ৰৰ পুতলি জেন{{gap|4em}}সাক্ষাতে লক্ষ্মীৰ থান ::::লয়নু ললিত সমদেহা। পৰম সুন্দৰ গতি{{gap|4em}}হংসক জিনিলা আতি ::::বতাসে শৰিৰ জেন হালে॥ ধনুক ভাঙ্গিয়া লৈক্ষ{{gap|4em}}নৃপতিক জিনিলোহো ::::সীতাক বিহাইলো বাহু বলে। পৰশু ৰামক জিনি{{gap|4em}}অজোধ্যাক গৈলোহে ::::বনবাস কৈকেয়িৰ বোলে॥ অভিষেক সময়ত{{gap|4em}}ৰাজ্য হৰুৱাইলোহে ::::সীতা হৰুৱাইলো বনবাসী। কতেক ললাটে দুখ{{gap|4em}}বিধিয়ে লিখিলা হে ::::কিনো ভৈলা মোৰ মন্দ ৰাশি॥ আৰু নো কাহাৰ সঙ্গে থা{{gap|4em}}থাকিবো কৌতুক ৰঙ্গে ::::বিধি কৈলা জিৱন নৈৰাশে। কাহাত পুছিবো মই{{gap|4em}}উদ্দেশ নাপাওঁ হে ::::কোনো লোক নাই আগে পাছে॥ সীতায়ে অমুল্য ধন{{gap|4em}}সীতায়ে সৰ্ব্ব ভুষণ . ::::সীতা মোৰ অমূল্য ভাণ্ডাৰ। সীতা অবিহনে ভায়া{{gap|4em}}জিবন বিফল হে ::::সীতা তিনি কুলৰ উদ্ধাৰ॥ জদিবা মোহোৰ তাপে{{gap|4em}}ক্ৰোধে বাহিৰাইলা হে ::::তথাপি আনিবো প্ৰাণ জায়া।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> gl8gw5bt4xk7ksjb7wxov7pubecxssu 244055 244053 2026-03-31T10:21:27Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244055 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> চিত্ৰৰ পুতলি জেন{{gap|4em}}সাক্ষাতে লক্ষ্মীৰ থান ::::লয়নু ললিত সমদেহা। পৰম সুন্দৰ গতি{{gap|4em}}হংসক জিনিলা আতি ::::বতাসে শৰিৰ জেন হালে॥ ধনুক ভাঙ্গিয়া লৈক্ষ{{gap|4em}}নৃপতিক জিনিলোহো ::::সীতাক বিহাইলো বাহু বলে। পৰশু ৰামক জিনি{{gap|4em}}অজোধ্যাক গৈলোহে ::::বনবাস কৈকেয়িৰ বোলে॥ অভিষেক সময়ত{{gap|4em}}ৰাজ্য হৰুৱাইলোহে ::::সীতা হৰুৱাইলো বনবাসী। কতেক ললাটে দুখ{{gap|4em}}বিধিয়ে লিখিলা হে ::::কিনো ভৈলা মোৰ মন্দ ৰাশি॥ আৰু নো কাহাৰ সঙ্গে থা{{gap|4em}}থাকিবো কৌতুক ৰঙ্গে ::::বিধি কৈলা জিৱন নৈৰাশে। কাহাত পুছিবো মই{{gap|4em}}উদ্দেশ নাপাওঁ হে ::::কোনো লোক নাই আগে পাছে॥ সীতায়ে অমুল্য ধন{{gap|4em}}সীতায়ে সৰ্ব্ব ভুষণ . ::::সীতা মোৰ অমূল্য ভাণ্ডাৰ। সীতা অবিহনে ভায়া{{gap|4em}}জিবন বিফল হে ::::সীতা তিনি কুলৰ উদ্ধাৰ॥ জদিবা মোহোৰ তাপে{{gap|4em}}ক্ৰোধে বাহিৰাইলা হে ::::তথাপি আনিবো প্ৰাণ জায়া।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> keh3xih84udr9l53diwcsy1xnaqauwd 104 89629 244076 2026-03-31T11:09:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থব, আভাস। দিছে তেওঁ হে অনাসক্তি আৰু গীতাৰ মৰ্ম্ম অন্ততঃ কিছু পৰিমাণে বুজিব পাৰে। তেওঁ হে জীৱন যাত্ৰাৰ ঘাত প্ৰতিঘাত বিলাক আভ্যন্তৰিক সৌম্যভাব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244076 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থব, আভাস। দিছে তেওঁ হে অনাসক্তি আৰু গীতাৰ মৰ্ম্ম অন্ততঃ কিছু পৰিমাণে বুজিব পাৰে। তেওঁ হে জীৱন যাত্ৰাৰ ঘাত প্ৰতিঘাত বিলাক আভ্যন্তৰিক সৌম্যভাব অবলম্বন কৰি সহা কৰিব পাৰে। আমি এই বোব কথা কোনোৰূপ কল্পনাৰ আশ্ৰয় লৈ লেখা নাই—আমাৰ নিজা চমু অভিজ্ঞতাৰ উপৰত থিয় দিহে এই বিলাক কথা লেখিছোঁ। আমি নিজ জীৱন যাত্ৰাত গীতাৰ যি অলপ পোহৰ শ্ৰীগুৰুৰ কৃপাত আফ সাধনাৰ আশ্ৰয়ত জীৱনৰ বাটত পেলাব পাৰিছোঁ সেই পোহৰৰ কথঞ্চিৎ আভাস দিবব আশাত হে এই বিলাক কথা লেখিছোঁ যাতে জীৱন যুদ্ধত নিবাশ নহৈ অন্ততঃ দুই এজন ভাই ভনীও যেন এই অন্তজ্যোতিৰ সহায় লৈ চলিব পাৰে; অন্ততঃ যাতে এই পোহৰৰ ফালে মুখ দিবলৈ চেষ্টা কৰিব পাৰে। আমি যি সকল সাধনাৰ বিভীষিকা আৰু সাংসাৰিক ঝঞ্ঝাবাতৰ ভিতৰে দি চলিছো তাক ভুক্তভোগীত বাজে আনে নাজানে; কিন্তু আমি আন্তবিক শান্তিৰে সৈতে সন্তোষ মনে চলিছোঁ আৰু ভবিষ্যতলৈ চলিবৰ চেষ্টা কৰিছো। কিয়নো, আমি বুজিছো যে এই যে বিশ্বৰ খেলা চলিছে ইয়াৰ এটা অৰ্থ আছে— ইয়াত প্ৰত্যেকৰে এডোখৰ ঠাই আছে—দাবাৰ গুটী- ১৬ -<noinclude></noinclude> 36d92kmq150ye6x9dg0pgb7fjt2wbhr 244085 244076 2026-03-31T11:18:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244085 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} দিছে তেওঁ হে অনাসক্তি আৰু গীতাৰ মৰ্ম্ম অন্ততঃ কিছু পৰিমাণে বুজিব পাৰে। তেওঁ হে জীৱন যাত্ৰাৰ ঘাত প্ৰতিঘাত বিলাক আভ্যন্তৰিক সৌম্যভাব অবলম্বন কৰি সহা কৰিব পাৰে। {{Gap}}আমি এই বোৰ কথা কোনোৰূপ কল্পনাৰ আশ্ৰয় লৈ লেখা নাই—আমাৰ নিজা চমু অভিজ্ঞতাৰ উপৰত থিয় দিহে এই বিলাক কথা লেখিছোঁ। আমি নিজ জীৱন যাত্ৰাত গীতাৰ যি অলপ পোহৰ শ্ৰীগুৰুৰ কৃপাত আফ সাধনাৰ আশ্ৰয়ত জীৱনৰ বাটত পেলাব পাৰিছোঁ সেই পোহৰৰ যৎকিঞ্চিৎ আভাস দিবৰ আশাত হে এই বিলাক কথা লেখিছোঁ যাতে জীৱন যুদ্ধত নিৰাশ নহৈ অন্ততঃ দুই এজন ভাই ভনীও যেন এই অন্তজ্যোতিৰ সহায় লৈ চলিব পাৰে; অন্ততঃ যাতে এই পোহৰৰ ফালে মুখ দিবলৈ চেষ্টা কৰিব পাৰে। আমি যি সকল সাধনাৰ বিভীষিকা আৰু সাংসাৰিক কথাবতৰা ভিতৰে দি চলিছো তাক ভুক্তভোগীত বাজে আনে নাজানে; কিন্তু আমি আন্তৰিক শান্তিৰে সৈতে সন্তোষ মনে চলিছোঁ আৰু ভবিষ্যতলৈ চলিবৰ চেষ্টা কৰিছো। কিয়নো, আমি বুজিছো যে এই যে বিশ্বৰ খেলা চলিছে ইয়াৰ এটা অৰ্থ আছে— ইয়াত প্ৰত্যেকৰে এডোখৰ ঠাই আছে—দাবাৰ গুটী- {{center|১৩৬}}<noinclude></noinclude> i4pslsfkjq9njbtq7d9dbhbyfgtunbr 104 89630 244089 2026-03-31T11:20:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। চতুৰ্থ অধ্যায় জন্মহীন যদ্যপিতো প্ৰাণীৰ ঈশ্বৰ, আত্মমায়াবলে জন্মো শুনা ধনুৰ্ধৰ : ৬। যেতিয়া ধৰ্ম্মৰ গ্লানি অধৰ্ম্মা সঞ্চাৰ, তেতিয়াই হওঁ ম‍ই..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244089 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। চতুৰ্থ অধ্যায় জন্মহীন যদ্যপিতো প্ৰাণীৰ ঈশ্বৰ, আত্মমায়াবলে জন্মো শুনা ধনুৰ্ধৰ : ৬। যেতিয়া ধৰ্ম্মৰ গ্লানি অধৰ্ম্মা সঞ্চাৰ, তেতিয়াই হওঁ ম‍ই নিজে অৱতাৰ। १। সাধু সব ৰক্ষা কবি বিনাশি দুৰ্জ্জন; যুগে যুগে আহি কৰে। ধৰ্মসংস্থাপন। ৮। মোৰ অলৌকিক তত্ত্ব যি জনে জানয়, দেহত্যাগ কৰি সিয়ে মোতে লীন হয়। ৯। ৰাগভয়ক্ৰোধহীন বহু ভক্তজন, মোৰ আশ্ৰয়তে মোতে থাপি চিত্ত মন; জ্ঞানতপোবলে লভি পবিত্ৰতাধন মোৰ স্বাৰূপ্যত সুখে থাকে সৰ্ব্বক্ষণ। ১০। যি মতে যি ভজে মোক সেইমতে পায়, মোৰেই পথত চলে নব সমুদয়। ১১। কৰ্ম্মসিদ্ধি বাঞ্ছি পূজে দেবতা সকল, শীঘ্ৰে ফললাভ কৰে শুনা মহাবল। ১২। গুণকৰ্ম্ম বিভাগত স্ৰজি সমুদয়, ব্ৰহ্মণ, ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্য, শূদ্ৰ বৰ্ণচয়; সিহঁতৰ স্ৰষ্ট৷ হৈয়ো এই সংসাৰত, জানিবা অকৰ্ত্তা মই অক্ষৰ ভাৱত। ১৩। ২৭<noinclude></noinclude> c3qv0tp6uuo8kth8cvruciohe86583f 244090 244089 2026-03-31T11:22:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244090 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|চতুৰ্থ অধ্যায়}} জন্মহীন যদ্যপিতো প্ৰাণীৰ ঈশ্বৰ, আত্মমায়াবলে জন্মো শুনা ধনুৰ্ধৰ : ৬। যেতিয়া ধৰ্ম্মৰ গ্লানি অধৰ্ম্মা সঞ্চাৰ, তেতিয়াই হওঁ ম‍ই নিজে অৱতাৰ। ৭। সাধু সব ৰক্ষা কবি বিনাশি দুৰ্জ্জন; যুগে যুগে আহি কৰে। ধৰ্মসংস্থাপন। ৮। মোৰ অলৌকিক তত্ত্ব যি জনে জানয়, দেহত্যাগ কৰি সিয়ে মোতে লীন হয়। ৯। ৰাগভয়ক্ৰোধহীন বহু ভক্তজন, মোৰ আশ্ৰয়তে মোতে থাপি চিত্ত মন; জ্ঞানতপোবলে লভি পবিত্ৰতাধন মোৰ স্বাৰূপ্যত সুখে থাকে সৰ্ব্বক্ষণ। ১০। যি মতে যি ভজে মোক সেইমতে পায়, মোৰেই পথত চলে নব সমুদয়। ১১। কৰ্ম্মসিদ্ধি বাঞ্ছি পূজে দেবতা সকল, শীঘ্ৰে ফললাভ কৰে শুনা মহাবল। ১২। গুণকৰ্ম্ম বিভাগত স্ৰজি সমুদয়, ব্ৰহ্মণ, ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্য, শূদ্ৰ বৰ্ণচয়; সিহঁতৰ স্ৰষ্ট৷ হৈয়ো এই সংসাৰত, জানিবা অকৰ্ত্তা মই অক্ষৰ ভাৱত। ১৩। {{center|২৭}}<noinclude></noinclude> 1m57wv2r7yvmux1pxe02aoonokjcfhu 104 89631 244105 2026-03-31T11:54:21Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244105 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৫৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>অন্ন ব্যঞ্জনক আৰ{{gap|4em}}একোকে নাখাইবো হে ::::থাকিবোহো শয্যাত শুতিয়াব॥ নেদেখিবো আৰ জাক{{gap|4em}}মনত সুমাৰো তাক ::::দেখাই দিবেক আৰ কোনে। এহি বুলি নাৰায়ণ{{gap|4em}}কান্দিলন্ত সৰ্ববক্ষণ ::::কহে প্ৰভু কান্দিয়া কাৰুন্যে॥ ধৰনিত পৰি ৰাম{{gap|4em}}অচেতন ভৈলাহে ::::প্ৰিয়া শোক সহিতে নাপাৰি। সৰস্বতি কৃপাগুনে{{gap|4em}}দুৰ্গাবৰ দাসে ভনে ::::সীতা শোকে আকুল মুৰাৰি॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-::-'''}} {{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—ধনশ্ৰী।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>কুবুদ্ধি লাগিয়া ৰৈলো হে কি কৰে জিৱন। শুনি নিন্দা কৰিবেক অজোধ্যাৰ জন॥ কি লাজে দেশক জাইবো হে ভৈলা মন্দ ৰাশি। হৰাইলো কামিনী ৰত্ন আমাৰ বৈদেহী॥ চক্ষুজে আচন্তে মোৰ হে নেদেখো নয়নে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> cgt7z89glsfcj8fn6o1os01fov6x0so