ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.46.0-wmf.22 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 26120 244377 199091 2026-03-31T18:34:36Z Pranamikaadhikary 2157 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244377 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||( ২১ )|}}</noinclude>{{Block center|<poem> যিটো বিশেষত ভৈলা{{gap|3em}} সেবৰ সেবক ভাৱ, {{gap|4em}}শুনা হেন প্ৰভু হৃষিকেশ। ভৃত্যৰ ইন্দ্ৰিয়গণ {{gap|3em}} ইটো ঘোৰ মায়া আছে, {{gap|4em}}দেহ কোষে পৰি গতি নাই। ইহাক আশ্ৰয় কৰি {{gap|3em}} মাৱৰ গৰ্ভত আছোঁ, {{gap|4em}}কৰ্ম্ম পাশে বন্ধ যেন হুই॥ নিৰন্তৰে তাপ পাঁও {{gap|3em}}ক্ষণিকো নাহিকে সুখ {{gap|4em}}তৰণ উপায় কিছু নায়। তাহানে আমাক জানো{{gap|3em}} অনেক অন্তৰ হুই, {{gap|4em}}তাক সঙ্গ ধৰণ নাযায়॥ হৰিয়ো ইহাতে আশা{{gap|3em}} তথাপিতো সৰ্ব্বকালে, {{gap|3em}}বিশুদ্ধ খণ্ড বোধ যাৰ। মোৰ হৃদয়ত যিটো{{gap|3em}} আছন্ত সাক্ষাত হুই {{gap|3em}}তান পাৱে কৰো নমস্কাৰ॥ শুদ্ধমত পঞ্চভূত{{gap|3em}} বিৰচিত দেহেমই, {{gap|3em}}তথাপি মায়ায়ে ভৈলো ছন্ন। প্ৰকৃতি পুৰুষ দুই {{gap|3em}} নিয়ন্তা ঈশ্বৰ কৃষ্ণ {{gap|3em}}তান পাৱে কৰোহোঁ বন্দন॥ জ্ঞানে ইটো ভব বন্ধ {{gap|3em}}সমুলঞ্চে দূৰহয়, {{gap|3em}}কৃষ্ণ বন্দনৰ কোন কাম। </poem>}}<noinclude></noinclude> 293rpya8d8ivezb1mzslmt61nc28q8x 104 26121 244379 50798 2026-03-31T18:39:46Z Pranamikaadhikary 2157 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244379 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||(২২)|}}</noinclude>{{Block center|<poem>হেন যদি বোলা শুনা {{gap|3em}}ইহাৰ উত্তৰ দেওঁ, {{gap|3em}}হে প্ৰাণ নাথ যদুৰাজ॥ যাহাৰ মায়ায়ে জীৱে{{gap|3em}}স্বৰূপক পাসৰিয়া, {{gap|3em}}পৰিলে সংসাৰ পন্থ মাঝ। ত্ৰিগুণ নিৰ্ম্মিত কৰ্ম্ম {{gap|3em}} নিৰন্তৰে বহু আছে, {{gap|3em}}যিটো ঘোৰ সংসাৰ পথত॥ হেনয় পথত আমি{{gap|3em}} দুখে চিৰকাল ভ্ৰমো, {{gap|3em}}চূৰ্ত্তি বুদ্ধি ভৈল মোৰ হত। আমাৰ দুখিত জীৱ {{gap|3em}}তযু অনুগ্ৰহ বিনে, {{gap|3em}}হে প্ৰাণ প্ৰভূ নাৰায়ণ॥ নাপাওঁ বিচাৰি মই{{gap|3em}} কোন যুগুতিত থাকি, {{gap|3em}}পুনু হৈবো স্বৰূপ লভন। যিবা স্বৰূপ লভি {{gap|3em}} অনুবৰ্ত্তী থাকো ময়, {{gap|3em}}তিনি তাপে সদায়ে দহয়॥ ইটো তাপ নিবৰ্ত্তন{{gap|3em}} অৰ্থে প্ৰভূ নাৰায়ণ, {{gap|3em}}ভজোঁ তযু চৰণ হৃদয়। তুমি সে দিবাক পাৰা {{gap|3em}} স্থাবৰ জঙ্গম আছে, {{gap|3em}}অন্তৰ্য্যামী ৰূপে শুদ্ধ হুই॥ হে কৃষ্ণ দেব মোৰ {{gap|3em}}কৰিয়ো উদ্ধাৰ বাপ, {{gap|3em}}অল্প দৃষ্টি কৰা যদুৰায়। </poem>}}<noinclude></noinclude> 7ykmdlrvu0echdwzj4o8tojsl7zrwl0 104 26122 244381 50799 2026-03-31T18:44:36Z Pranamikaadhikary 2157 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244381 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||(২৩)|}}</noinclude>{{Block center|<poem>মাতৃৰ গৰ্ভত দুখে {{gap|3em}}পৰি আছোঁ নিৰন্তৰে, {{gap|3em}}বিষ্টা মুত্ৰ কেও তুচ্ছ কৰি॥ জঠৰৰ অগনিয়ে {{gap|3em}} দহি আছে সৰ্ব্বত্ৰই, {{gap|3em}}ইটো দুখ সহিব নোৱাৰি। প্ৰতি নিতে নিতে মই{{gap|3em}} দিন মাত্ৰ গণি থাকো, {{gap|3em}}দপ মাস হৈবে কত দিনে॥ কৈসানিনো কৃপাকৰি {{gap|3em}}ইটো গৰ্ভহন্তে মোক, {{gap|3em}}বাজ কৰিবন্ত নাৰায়ণে। যিটো হেন জ্ঞান কৰি {{gap|3em}}দিলা মোক কৃপা কৰি, {{gap|3em}}ইটো মাত্ৰ তযু উপকাৰ। কৃতাঞ্জলি বোলোঁ বাণী {{gap|3em}}মোৰ ঋণ সুজিবাক {{gap|3em}}নেদেখেহোঁ কৰিয়া বিচাৰ॥ আপোনাৰ কত তুতি {{gap|3em}}আপুনি হুয়োক তুষ্ট, {{gap|3em}}হে দীননাথ সৰ্ব্বজ্ঞাত॥ চৰণে শৰণ লৈলোঁ{{gap|3em}} তোমাত বিক্ৰয় গৈলোঁ, {{gap|3em}}ৰাখা ঘোৰ সংসাৰ তাপত। ইটো জীবগণ যত {{gap|3em}}পশু আদি শৰীৰত, {{gap|3em}}সুখ দুখ মাত্ৰক জানয়॥ পূৰ্ব্বাপৰ আনকিছু{{gap|3em}} গণিবাক নপাৰয়, {{gap|3em}}শুনি প্ৰায় মনে নেদেখয়। </poem>}}<noinclude></noinclude> 16bp7k42ipcjyr4qq8t3l3efb87sfsk 104 26126 244385 50803 2026-03-31T18:49:27Z Pranamikaadhikary 2157 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244385 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||(২৪)|}}</noinclude>{{Block center|<poem>সম দম আদি যত{{gap|3em}}সমস্ত সাধন সম {{gap|3em}}নৰ দেহ শোভন ইহাতে। তযু নাম মহাজ্ঞান{{gap|3em}} হৃদয়ৰ বাহিৰত {{gap|3em}}পূৰ্ণৰূপে দেখোহো সাক্ষাতে॥ হেন যদি প্ৰভু ইটো{{gap|3em}} গৰ্ভবাস নৰকত {{gap|3em}}আছোঁ পৰি পৰম দুখত। তথাপিতো আৰ হন্তে {{gap}}বাজ হৈতে নোখোজোহোঁ, {{gap|3em}}ৰহোঁ মই তযু চৰণত॥ বাহিৰত গৈলে মোক{{gap|3em}} তযু মায়া মুহিবেক, {{gap|3em}}মই বুদ্ধি হৈব মিছা দেহে॥ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা বন্ধু যত{{gap|3em}} মোৰ বুলি হৈবে ৰত, {{gap|3em}}সংসাৰে মজিবো তাৰ স্নেহে॥ আন মিছা ব্যাপাৰত{{gap|3em}} আয়ু বৃথা হৈবে হত, {{gap|3em}} নহিবেক মোহেৰ ভজন। দুৰ্লভ মনুষ্য তনু{{gap|3em}} বিফলে নিয়ামো প্ৰভু {{gap|3em}}হে প্ৰাণ প্ৰভু নাৰায়ণ॥ এহি হেতু নোহোঁ বাজ {{gap|3em}} মাৱৰ গৰ্ভত থাকি {{gap|3em}}তোমাৰ চৰণ উপসিবো। সেহি সাধনৰ বলে{{gap|3em}} সংসাৰৰ যত নৰে {{gap|3em}}আপোনাক আপুনি নিস্তাৰিব॥ </poem>}}<noinclude></noinclude> ideafc7ir32v0cxzefbpe91ad1veeqs 104 86102 244656 235940 2026-04-01T10:59:34Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪৮|শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> অ' হৰি য়ে হে সত্যনাৰায়ণ অন্ধজনে চক্ষু পাৱে বন্ধ বিমোচন ::::::হে সত্যনাৰায়ণ।</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸺ • ⸺'''}} {{Block center/s}}<poem>অ' হৰি য়ে হে সত্যনাৰায়ণ শঙ্খ-চক্ৰ-গদা-পদ্ম গৰুড় বাহন ::::::হে সত্যনাৰায়ণ</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸺ • ⸺'''}} {{gap}}হৰি এ নাৰায়ণ। ইতি সত্যসেৱাৰ নাম সমাপ্তঃ॥ {{center|'''⸻'''}}<noinclude></noinclude> 3ctqrmugrypwjdo173uibjcbcmb4tce 244657 244656 2026-04-01T11:00:44Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244657 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪৮|শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> অ' হৰি য়ে হে সত্যনাৰায়ণ অন্ধজনে চক্ষু পাৱে বন্ধ বিমোচন ::::::হে সত্যনাৰায়ণ।</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸺ • ⸺'''}} {{Block center/s}}<poem>অ' হৰি য়ে হে সত্যনাৰায়ণ শঙ্খ-চক্ৰ-গদা-পদ্ম গৰুড় বাহন ::::::হে সত্যনাৰায়ণ</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸺ • ⸺'''}} {{center|হৰি এ নাৰায়ণ।}} ::::ইতি সত্যসেৱাৰ নাম সমাপ্তঃ॥ {{center|'''⸻'''}}<noinclude></noinclude> n0g7avh08vk8aez9huv61d80icjdvmt 104 86103 244281 235941 2026-03-31T16:20:54Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244281 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xxx-larger|শ্ৰীসত্য-নাৰায়ণ পাঞ্চালি।}}'''}} {{center|'''⸺ • ⸺'''}} {{Block center/s}}<poem>ওঁ নাৰায়ণং নমস্কৃত্য নৰ ঞ্চৈব নৰোত্তমম্। দেবীং সৰস্বতীঞ্চৈব ততোজয় মুদীৰয়ে‍ৎ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|{{smaller|ঋণয় উচুঃ}}}} {{Block center/s}}<poem>ব্ৰতেন তপসা বাপি প্ৰাপ্যতে বাঞ্ছিতং ফলম্। সৰ্ব্বেযাং প্ৰষ্ট মিচ্ছামি কথয়স্ব মধায়ুনে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''শ্ৰী শুক্ৰউবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>নাৰদেনৈবন্মুক্তঃ স ভগবান কমলাপতিঃ। সুৰৰ্ষয়ো যথা প্ৰাহুস্তং শৃলুধ্বং সমাহিতঃ॥ একদা নাৰদো যোগী নৰানুগ্ৰহকাম্যয়া। পৰ্য্যটন্ বিবিধান্ লোকান্ মৰ্ত্তলোকমুপাগতঃ॥ তত্ৰ দৃষ্টা জনাঃ সৰ্ব্বে নানাদুঃখসমন্বিতাঃ। নানাযোনিসমুৎপাঃ ক্লিশ্যন্তে পাপ কৰ্ম্মভিঃ॥ কেনোপায়েন চৈতেষাং দুঃখনাশো ভবেদধ্ৰুবম। ইতি সঞ্চিন্ত্য মনসা বিষ্ণুলোকং গতস্তদা। তত্ৰ নাৰায়ণং দেবং শুক্লবৰ্ণং চতুভুজম্।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> fs3nwjh9snfighqp71iwjj2sz6mmrka 244283 244281 2026-03-31T16:21:36Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244283 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xxx-larger|শ্ৰীসত্য-নাৰায়ণ পাঞ্চালি।}}'''}} {{center|'''⸺ • ⸺'''}} {{Block center/s}}<poem>ওঁ নাৰায়ণং নমস্কৃত্য নৰ ঞ্চৈব নৰোত্তমম্। দেবীং সৰস্বতীঞ্চৈব ততোজয় মুদীৰয়ে‍ৎ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|{{smaller|ঋণয় উচুঃ}}}} {{Block center/s}}<poem>ব্ৰতেন তপসা বাপি প্ৰাপ্যতে বাঞ্ছিতং ফলম্। সৰ্ব্বেযাং প্ৰষ্ট মিচ্ছামি কথয়স্ব মধায়ুনে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''শ্ৰী শুক্ৰউবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>নাৰদেনৈবন্মুক্তঃ স ভগবান কমলাপতিঃ। সুৰৰ্ষয়ো যথা প্ৰাহুস্তং শৃলুধ্বং সমাহিতঃ॥ একদা নাৰদো যোগী নৰানুগ্ৰহকাম্যয়া। পৰ্য্যটন্ বিবিধান্ লোকান্ মৰ্ত্তলোকমুপাগতঃ॥ তত্ৰ দৃষ্টা জনাঃ সৰ্ব্বে নানাদুঃখসমন্বিতাঃ। নানাযোনিসমুৎপাঃ ক্লিশ্যন্তে পাপ কৰ্ম্মভিঃ॥ কেনোপায়েন চৈতেষাং দুঃখনাশো ভবেদধ্ৰুবম। ইতি সঞ্চিন্ত্য মনসা বিষ্ণুলোকং গতস্তদা। তত্ৰ নাৰায়ণং দেবং শুক্লবৰ্ণং চতুৰ্ভুজম্।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6tzi9atp2pt4ujdu37fyv4rbgsraev9 104 86104 244298 235942 2026-03-31T16:31:25Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244298 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|২৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শঙ্খ-চক্ৰ-গদা-পদ্ম বনমালা-বিভুষিতম্॥ দৃষ্টা তং দেব দেবেশং বক্তং সমুপচক্ৰমে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''নাৰদ উবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>ওঁ নমস্তে বাত্মনোতীত-ৰূপায়ানন্তশক্তয়ে। আদিমধ্যান্তহীনায় নিগুণায় গুণাত্মনে॥ সৰ্ব্বেষামাদিভূতায় ভক্তানামাৰ্ত্তিনাশিনে। শ্ৰুত্বা স্তোত্ৰং ততো বিষ্ণুনাৰদং প্ৰত্যুভাষত॥ </poem>{{Block center/e}} {{center|'''শ্ৰীভগবানুবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>কিমৰ্থমাগতোসি ত্বং কিং তে মনসি বৰ্ত্ততে কথয়স্ব মহাভাগ তৎ সৰ্ব্বং॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''নাৰদ উবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>মৰ্ত্ত্যলোকে জনাঃ সৰ্ব্বে নানা ক্লেশসমন্বিতাঃ। নানা যোনিসমুৎপনাঃ পচ্যন্তে পাপকৰ্ম্মভিঃ॥ তৎসৰ্ব্বং শময়েন্নাথ লঘুপায়েন তদ্বদ। শ্ৰোতুমিচ্ছামি তৎসৰ্ব্বং ৰুপাস্তি যদি তে ময়ি॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''শ্ৰীভগবানুবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>সাধু পৃস্টং ত্বয়াবৎস লোকানুগ্ৰহকাম্যয়া। যৎকৃত্ব মুচ্যতে মোহাং তং শৃনুষ বদামিতে॥ ব্ৰতমস্তি মহাপুণ্যং স্বৰ্গে ভূবি সুদূৰ্লভম্। তব স্নেহান্ময়া বিপ্ৰ প্ৰকাশং ক্ৰিয়তেইধুনা॥</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> nswqgmehmku3fn5hf1py7fljltr1h9y 244300 244298 2026-03-31T16:33:49Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244300 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|২৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শঙ্খ-চক্ৰ-গদা-পদ্ম বনমালা-বিভুষিতম্॥ দৃষ্টা তং দেব দেবেশং বক্তং সমুপচক্ৰমে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''নাৰদ উবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>ওঁ নমস্তে বাত্মনোতীত-ৰূপায়ানন্তশক্তয়ে। আদিমধ্যান্তহীনায় নিগুণায় গুণাত্মনে॥ সৰ্ব্বেষামাদিভূতায় ভক্তানামাৰ্ত্তিনাশিনে। শ্ৰুত্বা স্তোত্ৰং ততো বিষ্ণুনাৰদং প্ৰত্যুভাষত॥ </poem>{{Block center/e}} {{center|'''শ্ৰীভগবানুবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>কিমৰ্থমাগতোসি ত্বং কিং তে মনসি বৰ্ত্ততে কথয়স্ব মহাভাগ তৎ সৰ্ব্বং॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''নাৰদ উবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>মৰ্ত্ত্যলোকে জনাঃ সৰ্ব্বে নানা ক্লেশসমন্বিতাঃ। নানা যোনিসমুৎপনাঃ পচ্যন্তে পাপকৰ্ম্মভিঃ॥ তৎসৰ্ব্বং শময়েন্নাথ লঘুপায়েন তদ্বদ। শ্ৰোতুমিচ্ছামি তৎসৰ্ব্বং ৰুপাস্তি যদি তে ময়ি॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''শ্ৰীভগবানুবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>সাধু পৃস্টং ত্বয়াবৎস লোকানুগ্ৰহকাম্যয়া। যৎকৃত্ব মুচ্যতে মোহাং তং শৃনুষ বদামিতে॥ ব্ৰতমস্তি মহাপুণ্যং স্বৰ্গে ভূবি সুদূৰ্লভম্। তব স্নেহান্ময়া বিপ্ৰ প্ৰকাশং ক্ৰিয়তেইধুনা॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> okwggbfjpxrcvj98k64ww9kfwq51bl9 104 86105 244308 235943 2026-03-31T16:42:51Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244308 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৩০|শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সত্যনাৰায়ণস্যৈতদব্ৰতং সম্যক বিধানতঃ। কৃত্বানৰঃ সুখং ভূত্ত্বা পৰে মোক্ষ মবাপ্নুয়াৎ॥ তচ্ছ্ত্বা ভগবদ্‌দ্বাক্যং নাৰদঃ পুনৰব্ৰবীৎ।</poem>{{Block center/e}} {{center|'''নাৰদ উবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>কিং ফলং কিং বিধানঞ্চ কৃতং বা কেন তদব্ৰতম। তৎসৰ্ব্বং বিস্তৰাৎ ব্ৰুহি কদা কাৰ্য্যং ব্ৰতংহিত‍॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''শ্ৰীভগবানুবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>দুঃখ শোকাদিশমনং ধন ধান্য বিবৰ্দ্ধনম্। সৌভাগ্য সন্ততি কৰং সৰ্ব্বত্ৰ বিজয় প্ৰদম্॥ যস্মিন কস্মিন দিনে মৰ্ত্তো ভক্তিশ্ৰদ্ধাসমন্বিতঃ সত্যনাৰায়ণং দেবং যজেত্তুষ্টো নিশামুখে॥ বান্ধবৈব্ৰাহ্মণৈশ্চৈব সহিতো ধৰ্ম্মতৎপৰঃ। নৈবেদ্যং ভক্তিতো দদাৎি সপাদং ভক্ষমুত্তমম্॥ ৰম্ভাফলং ঘৃতং ক্ষীৰং গোধূমস্য চ চূৰ্ণকম্। অভাবে শালিচূৰ্ণংবা শৰ্কৰাং বা গুড়ং তথা॥ সপাদং সৰ্ব্বভ ক্ষাণি একীকৃতং নিবেদয়েৎ। বিপ্ৰায় দক্ষিণাং দদ্যাৎ কথাং শ্ৰুত্বা জনৈঃ সহ॥ ততশ্চ বন্ধুভিঃ সাৰ্দ্ধং বিপ্ৰেভ্যঃ প্ৰতিপাদয়ন্। প্ৰসাদ ভক্ষ্যয়েদ্ভত্যা নৃত্যগীতাদিকং চৰেৎ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> r47e119ed1ox7yw3kyltpjj2ywmetzc 4 86537 244540 243635 2026-04-01T07:29:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা */ 244540 wikitext text/x-wiki ==নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা== ; Completed # [[সূচী:গল্প-লহৰি.pdf|'''গল্প-লহৰি''']] (সম্পূৰ্ণ - প্ৰয়াসী) # [[সূচী:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf|'''সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:নাৰদ চৰিত্ৰ.pdf|'''নাৰদ চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:গুৰু-দক্ষিণা.djvu|'''গুৰু-দক্ষিণা''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:বাৰাহ-চৰিত্ৰ.pdf |'''বাৰাহ-চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:পাশা পৰ্ব্ব.pdf|'''পাশা পৰ্ব্ব''']] (সম্পূৰ্ণ - সুস্মিতা লেখাৰু) # [[সূচী:ৰত্নাকৰ.pdf |'''ৰত্নাকৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - দিম্পল) # [[সূচী:তৰুণৰাম ফুকন.pdf|'''তৰুণৰাম ফুকন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা বৰুৱা) # [[সূচী:ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf|'''ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা) # [[সূচী:সিদ্ধি লাভ.pdf|'''সিদ্ধি লাভ''']] (সম্পূৰ্ণ- নৰুনা ) # [[সূচী:বুকাৰ ৱাচিংটন.pdf|'''বুকাৰ ৱাচিংটন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা ) # [[সূচী:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬.djvu|'''ভাৰত-বুৰঞ্জী (১৯৩৬)''']] (সম্পূৰ্ণ- সুস্মিতা লেখাৰু ) # [[সূচী:শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা.pdf|'''শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা''']] ( সম্পূৰ্ণ- জ্যোতি চিৰিং ) # [[সূচী:লৱ-কুশ.pdf|'''লৱ-কুশ''']] (সুস্মিতা লেখাৰু - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf|'''পৰাচিত (সামাজিক নাটক)''']] (সম্পূৰ্ণ- প্ৰাণজ্যোতি) # [[সূচী:শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা.pdf|'''শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা''']] (সম্পূৰ্ণ) ;incomplete # [[সূচী:শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি.pdf|'''শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি''']] (ঋষি- অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ).pdf|'''সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ)''']] (প্ৰয়াসী - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:নতুন পাঠ.pdf|'''নতুন পাঠ''']] (অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf|'''দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ''']] (অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:অসম বুৰঞ্জী.djvu|'''অসম বুৰঞ্জী''']] (নৰুনা - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu|'''ভক্তি-প্ৰেমাৱলী''']] # [[সূচী:মূৰ্খ-শতক.pdf|'''মূৰ্খ-শতক''']] # [[সূচী:অৰুনোদই ধলফাট.pdf|'''অৰুনোদই ধলফাট''']] # [[সূচী:শিশু - মহাভাৰত.djvu|'''শিশু - মহাভাৰত''']] # [[সূচী:অভীষ্ট-পুৰাণ.pdf|'''অভীষ্ট-পুৰাণ''']] # [[সূচী:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf|'''অসম-বুৰঞ্জী পাঠ''']] ;to be done # [[সূচী:কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা).pdf |'''কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা)''']] # [[সূচী:প্ৰভাত (আলোচনী).pdf|'''প্ৰভাত (আলোচনী)''']] # [[সূচী:কামৰূপৰ বুৰঞ্জী.pdf|'''কামৰূপৰ বুৰঞ্জী''']] [[শ্ৰেণী:GLAM]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] kkvf8khuxkex5sfrh9517jwdhdzw3yn 244542 244540 2026-04-01T07:32:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা */ 244542 wikitext text/x-wiki ==নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা== ; Completed # [[সূচী:গল্প-লহৰি.pdf|'''গল্প-লহৰি''']] (সম্পূৰ্ণ - প্ৰয়াসী) # [[সূচী:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf|'''সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:নাৰদ চৰিত্ৰ.pdf|'''নাৰদ চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:গুৰু-দক্ষিণা.djvu|'''গুৰু-দক্ষিণা''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:বাৰাহ-চৰিত্ৰ.pdf |'''বাৰাহ-চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:পাশা পৰ্ব্ব.pdf|'''পাশা পৰ্ব্ব''']] (সম্পূৰ্ণ - সুস্মিতা লেখাৰু) # [[সূচী:ৰত্নাকৰ.pdf |'''ৰত্নাকৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - দিম্পল) # [[সূচী:তৰুণৰাম ফুকন.pdf|'''তৰুণৰাম ফুকন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা বৰুৱা) # [[সূচী:ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf|'''ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা) # [[সূচী:সিদ্ধি লাভ.pdf|'''সিদ্ধি লাভ''']] (সম্পূৰ্ণ- নৰুনা ) # [[সূচী:বুকাৰ ৱাচিংটন.pdf|'''বুকাৰ ৱাচিংটন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা ) # [[সূচী:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬.djvu|'''ভাৰত-বুৰঞ্জী (১৯৩৬)''']] (সম্পূৰ্ণ- সুস্মিতা লেখাৰু ) # [[সূচী:শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা.pdf|'''শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা''']] ( সম্পূৰ্ণ- জ্যোতি চিৰিং ) # [[সূচী:লৱ-কুশ.pdf|'''লৱ-কুশ''']] (সুস্মিতা লেখাৰু - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf|'''পৰাচিত (সামাজিক নাটক)''']] (সম্পূৰ্ণ- প্ৰাণজ্যোতি) # [[সূচী:শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা.pdf|'''শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা''']] (সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu|'''ভক্তি-প্ৰেমাৱলী''']] (সম্পূৰ্ণ) ;incomplete # [[সূচী:শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি.pdf|'''শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি''']] (ঋষি- অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ).pdf|'''সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ)''']] (প্ৰয়াসী - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:নতুন পাঠ.pdf|'''নতুন পাঠ''']] (অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf|'''দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ''']] (অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:অসম বুৰঞ্জী.djvu|'''অসম বুৰঞ্জী''']] (নৰুনা - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:মূৰ্খ-শতক.pdf|'''মূৰ্খ-শতক''']] # [[সূচী:অৰুনোদই ধলফাট.pdf|'''অৰুনোদই ধলফাট''']] # [[সূচী:শিশু - মহাভাৰত.djvu|'''শিশু - মহাভাৰত''']] # [[সূচী:অভীষ্ট-পুৰাণ.pdf|'''অভীষ্ট-পুৰাণ''']] # [[সূচী:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf|'''অসম-বুৰঞ্জী পাঠ''']] ;to be done # [[সূচী:কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা).pdf |'''কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা)''']] # [[সূচী:প্ৰভাত (আলোচনী).pdf|'''প্ৰভাত (আলোচনী)''']] # [[সূচী:কামৰূপৰ বুৰঞ্জী.pdf|'''কামৰূপৰ বুৰঞ্জী''']] [[শ্ৰেণী:GLAM]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] d7oxck79ytzxuv62amhu0wk2u9dhlu2 104 87937 244681 240144 2026-04-01T11:44:45Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244681 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৪|অভীষ্ট-পুৰাণ|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> দিওক বিদাই মই পিতৃ পাশে যাওঁ। ৰাজ সমাজত মই বৃত্তান্ত জনাওঁ॥ মাতৃয়ে বোলয় আৰু যাহ একবাৰ। এতিক্ষণে মোক মুণ্ডে বাৰি দিয়া মাৰ॥ কুমাৰে বোলয় পাচে মায়োক সম্বোধি। শুনিয়োক আই তোৰ ভাল নহে বুধি॥ তোমাৰ গৰ্ভত জানা জন্মি আছো মই। আমি ক্ষেত্ৰি জাতি কিবা মৰণক ভয়॥ সবাকে জিনিবে লাগে অকণ্টকা কৰি। ভেবেসে তোমাৰ পুত্ৰ জানা নিষ্ট কৰি॥ যদি মোক সুপুত্ৰ তুলিচা তুমি আই। মৰণক ডৰে কেনে ফুৰিবো লুকাই॥ পিতৃ মেল পাতি আছে বহল সমাজ। তাসম্বাৰ আগত কহিবো যত কাজ॥ দিয়োক মেলানি মই পিতৃ পাশে যাও। ৰাজাৰ আগত মই কথা মাত হওঁ॥ কন্যাৰ কাৰণে মই ভ্ৰমিলোঁ জগত। পাইলো কি নপাইলো জানিবহ কেনমত॥ প্ৰণাম কৰিয়া গৈলা মাধব তথাক। বিদায় কৰিয়া গৈলা পিতৃৰ পাশক॥ দণ্ডৱতে পিতৃ পাৱে কৰি নমস্কাৰ। প্ৰণাম কৰিয়া বুলিলন্ত পুনৰ্ব্বাৰ॥ পিতৃৰ সম্মুখে ৰৈলা কৰজোৰে চাই। পুছিলেক ৰাজা পাছে কুমাৰক পাই॥ কন্যাক নপাইয়া কিবা আসি আছা ঘৰে। বিচাৰি নেপাইলা কিবা তিনিও সংসাৰে॥ মাধব বিক্ৰমে কহে পিতৃৰ্ক প্ৰণামি। চাৰিও দিশত কন্যা চাহিলোহো আমি॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> d6aoflo0sn46l32e5e5urt99jp5olg8 104 88322 244498 241256 2026-04-01T05:33:42Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244498 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|১৭}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}চৰাইৰ ভিতৰতো, পাৰ, কপৌ, হাইঠা, পৰ্ঘুমা আদি কিছুমানৰ একে গঢ়, একে স্বভাৱ, একে লক্ষণ। সেই দেখি সিহঁত একে জাতিৰ।<br/> {{gap}}মাছৰো শ’ল, শাল, চেঙা, চেঙেলী, এইবোৰ এজাতিৰ; আৰু চিতল, খঁৰীয়া, কান্ধুলি, এইবোৰ আন এজাতিৰ ৷ সেই দৰেই আন আন জাতিও আছে।<br/> {{gap}}[ অৰ্থ :- ঘৰচীয়া = পোহনীয়া; জাতি= জুৰ স্বভাৱৰ; দুৰন্ত = দুষ্ট, ভয় লগা; লক্ষণ = গতি ] {{center|( ২ )}} {{gap}}এই দৰেই, গছ-গছনিৰো জাতি বিজাতি আছে। বাঁহ আৰু বজাল দুয়ো দুবিধ গছ; কিন্তু সিহঁত একে জাতিৰ। কিয়নো, দুইকো ওখ মাটি লাগে; দুইৰো শিপাৰ পৰা গাঁজ মেলে; দুয়ো গাঁঠি ধৰি বাঢ়ি যায়; দুইৰো পাত আৰু জেংবোৰ একে প্ৰকাৰৰ।<br/> {{gap}}তামোল, টকৌ, ছেৱা, নাৰিকল, খাজুৰ, তাল, এই- বোৰক তাল জাতীয় গছ বোলে। ইহঁতৰ গছ, পাত, গুটি, শিপা, গজন, সকলোবোৰেই তাল গছৰ দৰে। আটাইবোৰ গৰম দেশত আৰু ওখ মাটিতহে হয়; ইহঁতৰ সাৰ নেথাকে, আৰু ডালো নেমেলে; গা-গছডাল পাব মেলি পোলোঙা হৈ বাঢ়ি যায়।<noinclude>{{Right|২}}</noinclude> sx5tpu5d09y15l1zbuj0gdp0a8j8123 104 88323 244386 241258 2026-03-31T18:51:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244386 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude> {{gap}}নেমু, সুমথিৰা, চকলা, ৰেবাব, জবা আদি অনেক টেঙ্গাৰ গছ একে জাতিত পৰে। সিহঁতৰ পাতবোৰ একে ঠগৰ ; গছৰ সাজটোও একে ; গছত কাঁইট হয়। এইবোৰ গছত যি টেঙ্গা লাগে, তাত একে দিহাৰেই বাকলি, বাদু, ফুটা আৰু গুটি থাকে । এতেকে, এইবোৰ নেমু-জাতীয় গছ। {{gap}}কেঁতুৰি আৰু হালধী দুইবিধ একে জাতিৰ ৷ সিহঁতৰ পাতো একে ৰকমৰ আৰু গুৰিতো মাটিৰ তলত একে দৰেই ঠেঙ্গুলি বাঢ়ে ; দেখাতো একো প্রভেদ নাই । {{gap}}মগু মাহে মাটি মাহেও একে জাতিৰ । কাৰণ, সিহঁতৰ গছ, ফুল, ছেই, সকলোবোৰ একে প্ৰকাৰৰ, আৰু আনবোৰ লক্ষণো একে। সেই দৰেই বুট মাহ, মটৰ মাহ, লেছেৰা মাহ, এইবোৰ আন এজাতিৰ । এইবোৰ গছে একে দৰেই লতাৰ দৰে বগাই গৈ ছেই মেলে। জিকা, ভোল, ধুন্দুলি, এইবোৰ গছেও লতা বগাই যায় ; কিন্তু সিহঁতে ছেই নেমেলে, তিনিওৰো একে প্রকাৰেই গুটি লাগে আৰু আন গতি-গোত্রও একে। সেই বাবে সিহঁত আন এজাতিৰ । {{gap}}জীৱ-জন্তু আৰু উদ্ভিদৰ ভিতৰত, এই দৰেই অনেক প্ৰকাৰৰ জাতি আছে । {{center|[ অর্থ :- প্রভেদ=লৰ ]}} {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> hvko1kutjfnh9rcprs8gdh7acdxj9ox 244387 244386 2026-03-31T18:52:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244387 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude> {{gap}}নেমু, সুমথিৰা, চকলা, ৰেবাব, জবা আদি অনেক টেঙ্গাৰ গছ একে জাতিত পৰে। সিহঁতৰ পাতবোৰ একে ঠগৰ ; গছৰ সাজটোও একে ; গছত কাঁইট হয়। এইবোৰ গছত যি টেঙ্গা লাগে, তাত একে দিহাৰেই বাকলি, বাদু, ফুটা আৰু গুটি থাকে । এতেকে, এইবোৰ নেমু-জাতীয় গছ। {{gap}}কেঁতুৰি আৰু হালধী দুইবিধ একে জাতিৰ ৷ সিহঁতৰ পাতো একে ৰকমৰ আৰু গুৰিতো মাটিৰ তলত একে দৰেই ঠেঙ্গুলি বাঢ়ে ; দেখাতো একো প্রভেদ নাই । {{gap}}মগু মাহে মাটি মাহেও একে জাতিৰ । কাৰণ, সিহঁতৰ গছ, ফুল, ছেই, সকলোবোৰ একে প্ৰকাৰৰ, আৰু আনবোৰ লক্ষণো একে। সেই দৰেই বুট মাহ, মটৰ মাহ, লেছেৰা মাহ, এইবোৰ আন এজাতিৰ । এইবোৰ গছে একে দৰেই লতাৰ দৰে বগাই গৈ ছেই মেলে। জিকা, ভোল, ধুন্দুলি, এইবোৰ গছেও লতা বগাই যায় ; কিন্তু সিহঁতে ছেই নেমেলে, তিনিওৰো একে প্রকাৰেই গুটি লাগে আৰু আন গতি-গোত্রও একে। সেই বাবে সিহঁত আন এজাতিৰ । {{gap}}জীৱ-জন্তু আৰু উদ্ভিদৰ ভিতৰত, এই দৰেই অনেক প্ৰকাৰৰ জাতি আছে । {{center|( অর্থ :- প্রভেদ=লৰ )}} {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> rqpv4w5sfolfxuo4upbdn055i7rdug9 244388 244387 2026-03-31T18:54:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244388 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude> {{gap}}নেমু, সুমথিৰা, চকলা, ৰেবাব, জবা আদি অনেক টেঙ্গাৰ গছ একে জাতিত পৰে। সিহঁতৰ পাতবোৰ একে ঠগৰ ; গছৰ সাজটোও একে ; গছত কাঁইট হয়। এইবোৰ গছত যি টেঙ্গা লাগে, তাত একে দিহাৰেই বাকলি, বাদু, ফুটা আৰু গুটি থাকে । এতেকে, এইবোৰ নেমু-জাতীয় গছ। {{gap}}কেঁতুৰি আৰু হালধী দুইবিধ একে জাতিৰ ৷ সিহঁতৰ পাতো একে ৰকমৰ আৰু গুৰিতো মাটিৰ তলত একে দৰেই ঠেঙ্গুলি বাঢ়ে ; দেখাতো একো প্রভেদ নাই । {{gap}}মগু মাহে মাটি মাহেও একে জাতিৰ । কাৰণ, সিহঁতৰ গছ, ফুল, ছেই, সকলোবোৰ একে প্ৰকাৰৰ, আৰু আনবোৰ লক্ষণো একে। সেই দৰেই বুট মাহ, মটৰ মাহ, লেছেৰা মাহ, এইবোৰ আন এজাতিৰ । এইবোৰ গছে একে দৰেই লতাৰ দৰে বগাই গৈ ছেই মেলে। জিকা, ভোল, ধুন্দুলি, এইবোৰ গছেও লতা বগাই যায় ; কিন্তু সিহঁতে ছেই নেমেলে, তিনিওৰো একে প্রকাৰেই গুটি লাগে আৰু আন গতি-গোত্রও একে। সেই বাবে সিহঁত আন এজাতিৰ । {{gap}}জীৱ-জন্তু আৰু উদ্ভিদৰ ভিতৰত, এই দৰেই অনেক প্ৰকাৰৰ জাতি আছে । [অর্থ :- প্রভেদ=লৰ] {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> 2fi5ypiguh979hgnwimjsqmldcdgs8g 244389 244388 2026-03-31T18:54:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244389 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude> {{gap}}নেমু, সুমথিৰা, চকলা, ৰেবাব, জবা আদি অনেক টেঙ্গাৰ গছ একে জাতিত পৰে। সিহঁতৰ পাতবোৰ একে ঠগৰ ; গছৰ সাজটোও একে ; গছত কাঁইট হয়। এইবোৰ গছত যি টেঙ্গা লাগে, তাত একে দিহাৰেই বাকলি, বাদু, ফুটা আৰু গুটি থাকে । এতেকে, এইবোৰ নেমু-জাতীয় গছ। {{gap}}কেঁতুৰি আৰু হালধী দুইবিধ একে জাতিৰ ৷ সিহঁতৰ পাতো একে ৰকমৰ আৰু গুৰিতো মাটিৰ তলত একে দৰেই ঠেঙ্গুলি বাঢ়ে ; দেখাতো একো প্রভেদ নাই । {{gap}}মগু মাহে মাটি মাহেও একে জাতিৰ । কাৰণ, সিহঁতৰ গছ, ফুল, ছেই, সকলোবোৰ একে প্ৰকাৰৰ, আৰু আনবোৰ লক্ষণো একে। সেই দৰেই বুট মাহ, মটৰ মাহ, লেছেৰা মাহ, এইবোৰ আন এজাতিৰ । এইবোৰ গছে একে দৰেই লতাৰ দৰে বগাই গৈ ছেই মেলে। জিকা, ভোল, ধুন্দুলি, এইবোৰ গছেও লতা বগাই যায় ; কিন্তু সিহঁতে ছেই নেমেলে, তিনিওৰো একে প্রকাৰেই গুটি লাগে আৰু আন গতি-গোত্রও একে। সেই বাবে সিহঁত আন এজাতিৰ । {{gap}}জীৱ-জন্তু আৰু উদ্ভিদৰ ভিতৰত, এই দৰেই অনেক প্ৰকাৰৰ জাতি আছে । [অর্থ :- প্রভেদ=লৰ] {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> fnuqidjmg5jn16zvv9lj2puk5wtrxkd 104 88324 244380 241259 2026-03-31T18:41:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244380 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|'''আহোম ৷'''}} {{gap}}মান দেশৰ ফালে তাহানি টাই নামেৰে এজাতি মানুহ আছিল। তাৰে চুকাফা নামেৰে কোঁৱৰ এজনে, নগা পৰ্ব্বতেদি সসৈন্যে সোমাই আহি, কামৰূপৰ উজনি খণ্ডত এখন ৰাজ্য পাতিছিল ৷ তেওঁলোকক এই দেশৰ মানুহে আহোম বুলিছিল। আমাৰ দেশৰ আহোম কুলৰ মানুহবোৰ সেই টাই জাতিৰে নাতি-পুতি । {{gap}}তেতিয়া আগৰ কামৰূপ ৰাজ্য ভাগি ছিগি যোৱাত, দেশৰ ঠায়ে ঠায়ে বৰাহী, মটক আৰু মৰাণে ৰাজত্ব কৰিছিল । আহোমবোৰ সাহিয়াল, বলী আৰু যুঁজাৰু মানুহ আছিল । তেওঁলোকে সেই বজাবোৰক ৰণত হৰুৱাই, নিজৰ ৰাজ্য ক্রমে বহলাই গ'ল। এইদৰে বাঢ়ি বাঢ়ি, আহোমৰ ৰাজ্য পাচলৈ এখন ডাঙ্গৰ ৰাজ্য হৈ পৰিলগৈ । {{gap}}চুকাফাই আহোমৰ আদি ৰজা ৷ তেওঁৰে সৈতে ৩৯ জনা আহোম ৰজাই অসমত ৰাজত্ব কৰিলে। নিচেই শেহৰ গৰাকীৰ নাম পুৰন্দৰ-সিংহ ৷ আহোমে ৬০০ বছৰ অসমৰ ৰাজপাট খালে। {{gap}}আহোমৰ ভাষা, আচাৰ, ব্যৱহাৰ,ধৰ্ম্ম, সকলোবোৰ ইয়াৰ মানুহেৰে পৃথক আছিল । পাচে তেওঁলোকৰ মানুহ লেখত নিচেই তাকৰ গুণে, তেওঁলোকে এই দেশৰে ভাষা লৈ ইয়াৰে ছোৱালী বিয়া কৰাই, ইয়াতে নিগাজীকৈ বহি<noinclude></noinclude> dgnolbj7pw2or5lpbl2xe9dux93i1we 104 88326 244382 241262 2026-03-31T18:45:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244382 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০|নতুন পাঠ।|}}</noinclude>{{Rh|২০|নতুন পাঠ ।|}} গ'ল । শেহত হিন্দু ধৰ্ম্মও লৈ, আহোম এই দেশৰ হিন্দুৰ লগত মিলি পৰিল । {{gap}}আহোম ৰজাসকলক স্বৰ্গদেৱ বুলিছিল। তাৰ অৰ্থ স্বৰ্গৰ দেৱতা। তেওঁলোকৰ আদি পুৰুষ স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে। {{gap}}[ অর্থ :-সসৈন্যে = সৈন্যেৰে সৈতে ; ক্রমে = লাহে লাহে ; আদি ৰজা = প্রথম ৰজা ; ৰাজপাট = ৰজা বহা সিংহাসন ; ৰাজপাট খালে = ৰাজত্ব কৰিলে ; পৃথক = সুকীয়া ; প্ৰবাদ = আগৰ দিনৰে পৰা শুনি অহা কথা ] {{center|'''বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন ।'''}} {{gap}}(১) আহোমৰ প্ৰথম জনা আৰু শেহৰ জনা ৰজাৰ নাম কি আছিল ? {{gap}}(২) আহোমে 'অসমত কিমান দিন ৰাজ্য কৰিলে ? {{gap}}( ৩ ) আহোমৰ মুঠতে ৰজা কেই গৰাকী হৈছিল ? {{center|⸻*⸻}}<noinclude></noinclude> l3tphtdzwjk51eqqyvflviwd0wgjhcb 244383 244382 2026-03-31T18:45:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244383 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০|নতুন পাঠ।|}}</noinclude> গ'ল । শেহত হিন্দু ধৰ্ম্মও লৈ, আহোম এই দেশৰ হিন্দুৰ লগত মিলি পৰিল । {{gap}}আহোম ৰজাসকলক স্বৰ্গদেৱ বুলিছিল। তাৰ অৰ্থ স্বৰ্গৰ দেৱতা। তেওঁলোকৰ আদি পুৰুষ স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে। {{gap}}[ অর্থ :-সসৈন্যে = সৈন্যেৰে সৈতে ; ক্রমে = লাহে লাহে ; আদি ৰজা = প্রথম ৰজা ; ৰাজপাট = ৰজা বহা সিংহাসন ; ৰাজপাট খালে = ৰাজত্ব কৰিলে ; পৃথক = সুকীয়া ; প্ৰবাদ = আগৰ দিনৰে পৰা শুনি অহা কথা ] {{center|'''বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন ।'''}} {{gap}}(১) আহোমৰ প্ৰথম জনা আৰু শেহৰ জনা ৰজাৰ নাম কি আছিল ? {{gap}}(২) আহোমে 'অসমত কিমান দিন ৰাজ্য কৰিলে ? {{gap}}( ৩ ) আহোমৰ মুঠতে ৰজা কেই গৰাকী হৈছিল ? {{center|⸻*⸻}}<noinclude></noinclude> nvqawhb0545rs9l8x2e2pufak6773yi 244384 244383 2026-03-31T18:46:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244384 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০|নতুন পাঠ।|}}</noinclude>{{Rule|}} গ'ল । শেহত হিন্দু ধৰ্ম্মও লৈ, আহোম এই দেশৰ হিন্দুৰ লগত মিলি পৰিল । {{gap}}আহোম ৰজাসকলক স্বৰ্গদেৱ বুলিছিল। তাৰ অৰ্থ স্বৰ্গৰ দেৱতা। তেওঁলোকৰ আদি পুৰুষ স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে। {{gap}}[ অর্থ :-সসৈন্যে = সৈন্যেৰে সৈতে ; ক্রমে = লাহে লাহে ; আদি ৰজা = প্রথম ৰজা ; ৰাজপাট = ৰজা বহা সিংহাসন ; ৰাজপাট খালে = ৰাজত্ব কৰিলে ; পৃথক = সুকীয়া ; প্ৰবাদ = আগৰ দিনৰে পৰা শুনি অহা কথা ] {{center|'''বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন ।'''}} {{gap}}(১) আহোমৰ প্ৰথম জনা আৰু শেহৰ জনা ৰজাৰ নাম কি আছিল ? {{gap}}(২) আহোমে 'অসমত কিমান দিন ৰাজ্য কৰিলে ? {{gap}}( ৩ ) আহোমৰ মুঠতে ৰজা কেই গৰাকী হৈছিল ? {{center|⸻*⸻}}<noinclude></noinclude> q02iki6fxh7kbuc4668eawfh1kv7z50 104 88364 244221 241329 2026-03-31T15:43:33Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|২৩}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ডাহিন বামতে তেবে চাহে সদাগৰ। জামাতা নেদেখি সাধু হৈলা শোকাতুৰ॥ জামাতা জামাতা বুলি ডাকে ঘনে ঘন। ভূমিত পৰিল সাধু হৈল অচেতন॥ বিপাকে পৰিল কবি কহে বিশ্বেশ্বৰ। লেচাৰি কহিল এক পদ মনোহৰ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}} {{center|'''{{Xx-larger|ছবি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>জামাতাক মনে স্মৰি{{gap|4em}}কোথা গৈল মোক এৰি ::::কান্দে সাধু কৰিয়া বিষাদ। নানা ৰত্নে ভড়া ভড়ি{{gap|4em}}অবিলম্বে আইলো পুৰি ::::তাতে হেন মিলিল প্ৰমাদ॥ কলাৱতী কোলে কৰি{{gap|4em}}পৃথিবীত গড়াগড়ি ::::কান্দে সাধু বিষাদ কৰিয়া। কলাৱতী বোলে বাপ{{gap|4em}}শৰীৰে নসহে তাপ ::::পোড়ে প্ৰাণ প্ৰভু নাদেখিয়া॥ মাৱে জীৱে গলাগলি{{gap|4em}}কান্দয় বিলাপ কৰি ::::কোন হেতু অকাল মৰণ। কলাৱতী বোলে মাৱ{{gap|4em}}তোমৰা ঘৰক যাও ::::আমি এথা ত্যজিবো জীৱন॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> prjghi6nqbvve7s298o13qj53quha98 244224 244221 2026-03-31T15:45:18Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|২৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ডাহিন বামতে তেবে চাহে সদাগৰ। জামাতা নেদেখি সাধু হৈলা শোকাতুৰ॥ জামাতা জামাতা বুলি ডাকে ঘনে ঘন। ভূমিত পৰিল সাধু হৈল অচেতন॥ বিপাকে পৰিল কবি কহে বিশ্বেশ্বৰ। লেচাৰি কহিল এক পদ মনোহৰ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}} {{center|'''{{Xx-larger|ছবি।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>জামাতাক মনে স্মৰি{{gap|4em}}কোথা গৈল মোক এৰি ::::কান্দে সাধু কৰিয়া বিষাদ। নানা ৰত্নে ভড়া ভড়ি{{gap|4em}}অবিলম্বে আইলো পুৰি ::::তাতে হেন মিলিল প্ৰমাদ॥ কলাৱতী কোলে কৰি{{gap|4em}}পৃথিবীত গড়াগড়ি ::::কান্দে সাধু বিষাদ কৰিয়া। কলাৱতী বোলে বাপ{{gap|4em}}শৰীৰে নসহে তাপ ::::পোড়ে প্ৰাণ প্ৰভু নাদেখিয়া॥ মাৱে জীৱে গলাগলি{{gap|4em}}কান্দয় বিলাপ কৰি ::::কোন হেতু অকাল মৰণ। কলাৱতী বোলে মাৱ{{gap|4em}}তোমৰা ঘৰক যাও ::::আমি এথা ত্যজিবো জীৱন॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> afmughl3c4bwtwua54a90h3cnyevccp 104 88412 244327 241415 2026-03-31T17:03:41Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244327 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[১১]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৩}} <poem>::সচেতনে সমাজিকে ভাবিছে সদাই ভাল হব খাব লব,{{gap|4em}}পুনশ্চ নীৰোগী হব; ::কোনোৱে ভাবেনে— কিবা যমে লগ পাই ::ভোগ-বিলাসৰ অন্ত কৰি লই যায়?</poem> {{center|8}} <poem>::মগনীয়া দুঃখী ইটো মাগি মাগি খায়, মাগি মাগি আজি পালে,{{gap|4em}}সুখেৰে এমুঠি খালে, ::নাই আজি, তাৰ যন্ত্ৰণাৰ সীমা নাই, ::চকুৰ লো টুকি টুকি সময় কটায়!</poem> {{center|৫}} <poem>::পেটত আঁটিয়া বান্ধ দৈবক ধিয়াই, থাকিব শয্যাত পৰি,{{gap|4em}}কঁপে দেহ থৰথৰি ::ভোকত অস্থিৰ, দেহ হাৰ-চাল প্ৰায়, ::কেতিয়াও তথাপি মৰণ-বাঞ্ছা নাই?</poem> {{center|৬}} <poem>::অন্ধলা এইটো লোকে ফুৰিছে চলাই সংসাৰ এন্ধাৰ ভাব,{{gap|4em}}সৌন্দৰ্য্য নামেই সাৰ, ::পৰ-চকু নহলে উজুটি ঠেলা খাই ::খালে, জলে, পৰিলে থিতাতে প্ৰাণ যায়!</poem> {{center|৭}} <poem>ইমান কষ্টেৰে প্ৰাণ কৰিছে ধাৰণ, তদুপৰি মাগি খায়,— পেটেতো নপতিয়ায় — কি কৰে একোকে নাই, নাই খুদ-কণ, তেও মৃত্যু-আশঙ্কাত কৰিব ক্ৰন্দন।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> dt4tx5khhfoewquysvjlz528hcut7r8 104 88444 244378 241467 2026-03-31T18:35:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244378 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা ।|প্রথম অধ্যায়}} {{center|<poem>কি জানি কি দৈববলে,{{gap|4em}} মোৰ সেনা ৰণস্থলে, {{gap|4em}}সুকৌশলে নহয় ৰক্ষিত। ১০। সিহেতু সাহসবলে,{{gap|4em}} থাকি সবে স্থলে স্থলে, {{gap|4em}} নিজে নিজে নিজ ঠাই ৰখি; সদা সতর্কিত হই,{{gap|4em}} যুদ্ধ কৰি গুৰু ! ৰই, {{gap|4em}} ভীষ্মক ৰক্ষিবা চতুৰ্দিশি।” : ১। পাছে ভীষ্ম পিতামহ,{{gap|4em}} প্রবল প্রতাপ সহ {{gap|4em}} সিংহনাদ কৰি বীৰবৰ : ৰাজা দুৰ্য্যোধনচিত,{{gap|4em}} কৰি মহা উল্লসিত, {{gap|4em}} শঙ্খনাদ কৰিলে গভীৰ ৷ ১২ । তুৰী ভেৰী আৰু অন্য,{{gap|4em}} বর্ণবাদ্য ভিন্ন ভিন্ন, {{gap|4em}} ঢাক ঢোল হঠাতে বাজিল ; উঠিল তুমুল বোল,{{gap|4em}} ভয়ানক কোলাহল, {{gap|4em}} ভাঙি যেন আকাশ পৰিল । ১৩। পাছে শ্বেত অশ্বযুক্ত,{{gap|4em}} মহৎ ৰথত স্থিত, {{gap|4em}} কৃষ্ণাৰ্জ্জুনে শঙ্খনাদ কৰে ; পাঞ্চজন্য, হৃষীকেশে,{{gap|4em}} দেবদত্ত ধনঞ্জয়ে, {{gap|4em}} দিব্য শঙ্খ বজালে ৰঙেৰে । ভীমকৰ্ম্মী বৃকোদৰে {{gap|4em}} সুগভীৰ শবদেৰে {{gap|4em}} পৌণ্ড্র নামে শঙ্খ ফুকিয়ালে ;</poem>}} {{center|৩}}<noinclude></noinclude> 3zww2wylg7gmgsi7pr1vgre881t82nw 104 88445 244527 241468 2026-04-01T06:14:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244527 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="দিম্পল দাস" /></noinclude>{{rh|প্ৰথম অধ্যায়||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।}} - অনন্ত বিজয় নামে, মহাৰাজ যুধিষ্ঠিে পাছে শঙ্খ নিজৰ বজালে। হৃদয় আনন্দময়, সুনীপুণ বীদ্বয়, যমজ নকুল সহদেৱে; সুঘোষ, মণিপুষ্পক, দুয়ো শঙ্খ ভয়ানক, বজালে উল্লাসে উচ্চবে। ১৪-১৬। মহাৰথী শিখণ্ডীয়ে, কাশ্য আৰু সাত্যকীয়ে, আৰু পঞ্চ দ্ৰৌপদীতনয়; অভিমন্যু দ্ৰুপদেও, ধৃষ্টদ্যুম্ন বিৰাটেও, ভয়ানক শঙ্খৰোল কৌৰব হৃদয়চয়, সবে শঙ্খ সগৰ্ব্বে বজায়। ১৭-১৮। স্বৰ্গ, মৰ্ত্য, সকলো কঁপিল; যেন মহা প্ৰলয় মিলিল। ১৯। শুনা, কুকমহাৰাজ! ধনঞ্জয় কপিধ্বজ, ৰণোন্মুখ সকলো নিৰখি; হাতে ধৰি ধনুশৰ, ধীৰে ধীৰে বীৰবৰ, মাধৱক কলে, “শুনা সখি!” ২০। “উভয় সেনাব মাজে ৰাখা ৰথখন, মই যাতে চাব পাৰে। ফুক সেনাগণ। চাৰিদিক ভেদি গ'ল, মহাশব্দে বিদাৰয়, 8<noinclude></noinclude> hb8s4lh2tx358w1tywgq9pm8jb8w3ao 244530 244527 2026-04-01T06:19:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244530 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="দিম্পল দাস" /></noinclude>{{rh|প্ৰথম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{center|<poem></poem>}} অনন্ত বিজয় নামে, মহাৰাজ যুধিষ্ঠিৰে পাছে শঙ্খ নিজৰ বজালে। হৃদয় আনন্দময়, সুনীপুণ বীদ্বয়, যমজ নকুল সহদেৱে; সুঘোষ, মণিপুষ্পক, দুয়ো শঙ্খ ভয়ানক, বজালে উল্লাসে উচ্চবে। ১৪-১৬। মহাৰথী শিখণ্ডীয়ে, কাশ্য আৰু সাত্যকীয়ে, আৰু পঞ্চ দ্ৰৌপদীতনয়; অভিমন্যু দ্ৰুপদেও, ধৃষ্টদ্যুম্ন বিৰাটেও, ভয়ানক শঙ্খৰোল কৌৰব হৃদয়চয়, সবে শঙ্খ সগৰ্ব্বে বজায়। ১৭-১৮। স্বৰ্গ, মৰ্ত্য, সকলো কঁপিল; যেন মহা প্ৰলয় মিলিল। ১৯। শুনা, কুকমহাৰাজ! ধনঞ্জয় কপিধ্বজ, ৰণোন্মুখ সকলো নিৰখি; হাতে ধৰি ধনুশৰ, ধীৰে ধীৰে বীৰবৰ, মাধৱক কলে, “শুনা সখি!” ২০। “উভয় সেনাব মাজে ৰাখা ৰথখন, মই যাতে চাব পাৰে। ফুক সেনাগণ। চাৰিদিক ভেদি গ'ল, মহাশব্দে বিদাৰয়,</poem>}}<noinclude></noinclude> qnkwp7aip14tvnrrakls1pjvie1b90m 244531 244530 2026-04-01T06:20:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244531 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="দিম্পল দাস" /></noinclude>{{rh|প্ৰথম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{center|<poem> অনন্ত বিজয় নামে, মহাৰাজ যুধিষ্ঠিৰে পাছে শঙ্খ নিজৰ বজালে। হৃদয় আনন্দময়, সুনীপুণ বীদ্বয়, যমজ নকুল সহদেৱে; সুঘোষ, মণিপুষ্পক, দুয়ো শঙ্খ ভয়ানক, বজালে উল্লাসে উচ্চবে। ১৪-১৬। মহাৰথী শিখণ্ডীয়ে, কাশ্য আৰু সাত্যকীয়ে, আৰু পঞ্চ দ্ৰৌপদীতনয়; অভিমন্যু দ্ৰুপদেও, ধৃষ্টদ্যুম্ন বিৰাটেও, ভয়ানক শঙ্খৰোল কৌৰব হৃদয়চয়, সবে শঙ্খ সগৰ্ব্বে বজায়। ১৭-১৮। স্বৰ্গ, মৰ্ত্য, সকলো কঁপিল; যেন মহা প্ৰলয় মিলিল। ১৯। শুনা, কুকমহাৰাজ! ধনঞ্জয় কপিধ্বজ, ৰণোন্মুখ সকলো নিৰখি; হাতে ধৰি ধনুশৰ, ধীৰে ধীৰে বীৰবৰ, মাধৱক কলে, “শুনা সখি!” ২০। “উভয় সেনাব মাজে ৰাখা ৰথখন, মই যাতে চাব পাৰে। ফুক সেনাগণ। চাৰিদিক ভেদি গ'ল, মহাশব্দে বিদাৰয়,</poem>}}<noinclude></noinclude> lckft6iop6gwnyavw2xkknmqu2kdmti 244534 244531 2026-04-01T07:18:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244534 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="দিম্পল দাস" /></noinclude>{{rh|প্ৰথম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{center|<poem> অনন্ত বিজয় নামে মহাৰাজ যুধিষ্ঠিৰে পাছে শঙ্খ নিজৰ বজালে। হৃদয় আনন্দময়, সুনীপুণ বীৰদ্বয়, যমজ নকুল সহদেৱে; সুঘোষ, মণিপুষ্পক, দুয়ো শঙ্খ ভয়ানক, বজালে উল্লাসে উচ্চবে। ১৪-১৬। মহাৰথী শিখণ্ডীয়ে, কাশ্য আৰু সাত্যকীয়ে, আৰু পঞ্চ দ্ৰৌপদীতনয়; অভিমন্যু দ্ৰুপদেও, ধৃষ্টদ্যুম্ন বিৰাটেও, সবে শঙ্খ সগৰ্ব্বে বজায়। ১৭-১৮। ভয়ানক শঙ্খৰোল চাৰিদিক ভেদি গ'ল, কৌৰব হৃদয়চয়, স্বৰ্গ, মৰ্ত্য, সকলো কঁপিল; যেন মহা প্ৰলয় মিলিল। ১৯। শুনা, কুকমহাৰাজ! ধনঞ্জয় কপিধ্বজ, ৰণোন্মুখ সকলো নিৰখি; হাতে ধৰি ধনুশৰ, ধীৰে ধীৰে বীৰবৰ, মাধৱক কলে, “শুনা সখি!” ২০। “উভয় সেনাব মাজে ৰাখা ৰথখন, মই যাতে চাব পাৰে। ফুক সেনাগণ। চাৰিদিক ভেদি গ'ল, মহাশব্দে বিদাৰয়,</poem>}}<noinclude></noinclude> cfp203vglzwmjijnbyn7w25io0ojgs6 244536 244534 2026-04-01T07:19:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244536 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="দিম্পল দাস" /></noinclude>{{rh|প্ৰথম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{center|<poem> অনন্ত বিজয় নামে মহাৰাজ যুধিষ্ঠিৰে পাছে শঙ্খ নিজৰ বজালে। হৃদয় আনন্দময়, সুনীপুণ বীৰদ্বয়, যমজ নকুল সহদেৱে; সুঘোষ, মণিপুষ্পক, দুয়ো শঙ্খ ভয়ানক, বজালে উল্লাসে উচ্চবে। ১৪-১৬। মহাৰথী শিখণ্ডীয়ে, কাশ্য আৰু সাত্যকীয়ে, আৰু পঞ্চ দ্ৰৌপদীতনয়; অভিমন্যু দ্ৰুপদেও, ধৃষ্টদ্যুম্ন বিৰাটেও, সবে শঙ্খ সগৰ্ব্বে বজায়। ১৭-১৮। ভয়ানক শঙ্খৰোল চাৰিদিক ভেদি গ'ল, স্বৰ্গ, মৰ্ত্য, সকলো কঁপিল; কৌৰব হৃদয়চয়, যেন মহা প্ৰলয় মিলিল। ১৯। শুনা, কুকমহাৰাজ! ধনঞ্জয় কপিধ্বজ, ৰণোন্মুখ সকলো নিৰখি; হাতে ধৰি ধনুশৰ, ধীৰে ধীৰে বীৰবৰ, মাধৱক কলে, “শুনা সখি!” ২০। “উভয় সেনাব মাজে ৰাখা ৰথখন, মই যাতে চাব পাৰে। ফুক সেনাগণ। মহাশব্দে বিদাৰয়,</poem>}}<noinclude></noinclude> d1uryxtx8giy75e0w8xqgmyl1aqqvia 244538 244536 2026-04-01T07:25:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244538 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|প্ৰথম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{center|<poem> অনন্ত বিজয় নামে {{gap|4em}} মহাৰাজ যুধিষ্ঠিৰে {{gap|4em}} পাছে শঙ্খ নিজৰ বজালে। হৃদয় আনন্দময়, {{gap|4em}} সুনীপুণ বীৰদ্বয়, {{gap|4em}} যমজ নকুল সহদেৱে; সুঘোষ, মণিপুষ্পক, {{gap|4em}} দুয়ো শঙ্খ ভয়ানক, {{gap|4em}} বজালে উল্লাসে উচ্চৰৱে। ১৪-১৬। মহাৰথী শিখণ্ডীয়ে, {{gap|4em}} কাশ্য আৰু সাত্যকীয়ে, {{gap|4em}} আৰু পঞ্চ দ্ৰৌপদীতনয়; অভিমন্যু দ্ৰুপদেও, {{gap|4em}} ধৃষ্টদ্যুম্ন বিৰাটেও, {{gap|4em}} সবে শঙ্খ সগৰ্ব্বে বজায়। ১৭-১৮। ভয়ানক শঙ্খৰোল {{gap|4em}} চাৰিদিক ভেদি গ'ল, {{gap|4em}} স্বৰ্গ, মৰ্ত্য, সকলো কঁপিল; কৌৰব হৃদয়চয়, {{gap|4em}} মহাশব্দে বিদাৰয়, {{gap|4em}} যেন মহা প্ৰলয় মিলিল। ১৯। শুনা, কুৰুমহাৰাজ! {{gap|4em}} ধনঞ্জয় কপিধ্বজ, {{gap|4em}} ৰণোন্মুখ সকলো নিৰখি; হাতে ধৰি ধনুশৰ, {{gap|4em}} ধীৰে ধীৰে বীৰবৰ, মাধৱক কলে, “শুনা সখি!” ২০। “উভয় সেনাৰ মাজে ৰাখা ৰথখন, মই যাতে চাব পাৰো কুৰু সেনাগণ।</poem>}} {{center|৪}}<noinclude></noinclude> 811fd5myw4v27z4rxsxq4l7es5r20zz 104 88446 244649 241469 2026-04-01T10:42:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||৮৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} পৰম ইশ্বৰৰ পুত্ৰৰ মৰনত আস্ত্ৰই লব লাগে, তেহে আমাৰ পাপ খেমা হোৱাৰ নিচই প্ৰমান পাম ; আৰু দিয়তে সকলো পাপ দমন কৰিবলৈ সক্তিমন্ত উতপতি হব। তেতিয়া সিবিলাকে বৰ মন দি মোলৈ একে ঠৰে চাই, আৰু সুধিলে, ইস্বৰৰ পুত্ৰত আস্ত্ৰই ললতেই ' আমাৰ আগলৈ গতি কি হ'ব, তাক আমি জানিব পাৰিম নে ? তেতিয়া মই সিহঁতক উত্তৰ দি কলোঁ, হই জানিব পাৰিবা । পৰম ইস্বৰ তুষ্ট হলে আমাৰ মনত সান্তনাৰে ভৰাই দি জিঢ ভাৰসা কৰাব, আৰু তাতকৈও মৰনৰ ভই গুচিব, ভই কৰোক চাৰি সান্তনাহে পাব; কিয়নো পৰম ইশ্বৰে দণ্ডৰ আগ্যা নো হোআকৈ আসা ভাসা সদায় মনতে দিচে, ইয়াক ঠিককৈ জানিব পাৰে । ইস্বৰ আৰু মানুহবিলাকৰ মাজত সেই পুত্ৰ সমজুআৰ বিসই অধিকাৰ হল, আৰু তেওঁত বিশ্বাস কৰাবিলাকক ইশ্বৰে সৈতে নিচই মিল কৰিব। এই কথা সুনি সিবিলাকে ইটে সিটৰ মুখলৈ চাই বুলিলে, বোলে, এয়ে বৰ চিকন কথা । পাচে সিহঁতে আকও মোত সুধিলে, এই সকল কথা কোন সাস্ত্ৰত লিখিচে? তেতিয়া মই কলোঁ, ইস্বৰে ধৰ্ম সাস্ত্ৰত লিখিচে, তাকে পহিলে জানিব পাৰে, অৰ্থাত কি ৰুপে পাপৰ কাৰণ পৰম ইশ্বৰৰ ক্ৰোধ লোকবিলাকৰ ওপৰত লাগিল, আৰু সেই ক্ৰোধ গুচাবলৈ তেওঁ আপোন পুত্রক পাপি লোকৰ কাৰনে প্রিথিবলৈ পঠাই তেওঁৰ তেজেৰে পাপৰ প্ৰাচিত কৰিলে, আৰু কি কপে তেওঁ তিন দিনৰ দিনা মৈদামৰ পৰা উঠি, ইশ্বৰৰ ওচৰলৈ উভতি গ'ল, আৰু সেসৰ দিনা তেওঁ তেজস্বি মহিমাৰে পুনৰাই এই প্রিথিবিত লোকবিলাকৰ সোধ কৰিবলৈ আহিব, এই সকল কথা তাতে লিখা আচে, তাকে পহিলে প্রকাস ৰুপে জানিব পাৰিবা। এনে কথা কৈ বিদাই লৈ উভতি আহিলোঁ৷ {{gap}}সোমবাৰ ৰাতিপুৱা নাও মেলি উজাই আহি গধুলি মঙ্গলদৈৰ ঘাট পাই তাতে নাও ৰাখিলোঁ ৷ ঘাটৰ পৰা জিলালৈ এক ঘণ্টামান বাট জাব লাগে, সেই কাৰনে মই যোৱা নাই । পাঁচ জন চাহাব<noinclude></noinclude> q120xxysvxktclhj9376a64cwkn8kjz 244650 244649 2026-04-01T10:43:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৮৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} পৰম ইশ্বৰৰ পুত্ৰৰ মৰনত আস্ত্ৰই লব লাগে, তেহে আমাৰ পাপ খেমা হোৱাৰ নিচই প্ৰমান পাম ; আৰু দিয়তে সকলো পাপ দমন কৰিবলৈ সক্তিমন্ত উতপতি হব। তেতিয়া সিবিলাকে বৰ মন দি মোলৈ একে ঠৰে চাই, আৰু সুধিলে, ইস্বৰৰ পুত্ৰত আস্ত্ৰই ললতেই ' আমাৰ আগলৈ গতি কি হ'ব, তাক আমি জানিব পাৰিম নে ? তেতিয়া মই সিহঁতক উত্তৰ দি কলোঁ, হই জানিব পাৰিবা । পৰম ইস্বৰ তুষ্ট হলে আমাৰ মনত সান্তনাৰে ভৰাই দি জিঢ ভাৰসা কৰাব, আৰু তাতকৈও মৰনৰ ভই গুচিব, ভই কৰোক চাৰি সান্তনাহে পাব; কিয়নো পৰম ইশ্বৰে দণ্ডৰ আগ্যা নো হোআকৈ আসা ভাসা সদায় মনতে দিচে, ইয়াক ঠিককৈ জানিব পাৰে । ইস্বৰ আৰু মানুহবিলাকৰ মাজত সেই পুত্ৰ সমজুআৰ বিসই অধিকাৰ হল, আৰু তেওঁত বিশ্বাস কৰাবিলাকক ইশ্বৰে সৈতে নিচই মিল কৰিব। এই কথা সুনি সিবিলাকে ইটে সিটৰ মুখলৈ চাই বুলিলে, বোলে, এয়ে বৰ চিকন কথা । পাচে সিহঁতে আকও মোত সুধিলে, এই সকল কথা কোন সাস্ত্ৰত লিখিচে? তেতিয়া মই কলোঁ, ইস্বৰে ধৰ্ম সাস্ত্ৰত লিখিচে, তাকে পহিলে জানিব পাৰে, অৰ্থাত কি ৰুপে পাপৰ কাৰণ পৰম ইশ্বৰৰ ক্ৰোধ লোকবিলাকৰ ওপৰত লাগিল, আৰু সেই ক্ৰোধ গুচাবলৈ তেওঁ আপোন পুত্রক পাপি লোকৰ কাৰনে প্রিথিবলৈ পঠাই তেওঁৰ তেজেৰে পাপৰ প্ৰাচিত কৰিলে, আৰু কি কপে তেওঁ তিন দিনৰ দিনা মৈদামৰ পৰা উঠি, ইশ্বৰৰ ওচৰলৈ উভতি গ'ল, আৰু সেসৰ দিনা তেওঁ তেজস্বি মহিমাৰে পুনৰাই এই প্রিথিবিত লোকবিলাকৰ সোধ কৰিবলৈ আহিব, এই সকল কথা তাতে লিখা আচে, তাকে পহিলে প্রকাস ৰুপে জানিব পাৰিবা। এনে কথা কৈ বিদাই লৈ উভতি আহিলোঁ৷ {{gap}}সোমবাৰ ৰাতিপুৱা নাও মেলি উজাই আহি গধুলি মঙ্গলদৈৰ ঘাট পাই তাতে নাও ৰাখিলোঁ ৷ ঘাটৰ পৰা জিলালৈ এক ঘণ্টামান বাট জাব লাগে, সেই কাৰনে মই যোৱা নাই । পাঁচ জন চাহাব<noinclude></noinclude> 01s43anhdljq5b6t64i3lax5j6bxfxp 104 88450 244228 241473 2026-03-31T15:46:42Z Jyoti Chiring 2949 244228 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Xxxx-larger|ভক্তি-প্রেমাৱলী}} {{Dhr|30em}} {{Right|শ্ৰী শিৱনাথ ভট্টাচাৰ্য্য }}<noinclude></noinclude> htdd2d9s8rkhh1gxlkws6zozrej02gl 244229 244228 2026-03-31T15:47:24Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244229 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Xxxx-larger|ভক্তি-প্রেমাৱলী}} {{Dhr|30em}} {{Right|শ্ৰী শিৱনাথ ভট্টাচাৰ্য্য }}<noinclude></noinclude> 4qmc4wdjk97fynbe47wihjzzqvdp7zr 104 88452 244220 241475 2026-03-31T15:43:28Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244220 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|ভক্তি-প্রেমাৱলী}}}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|ঁনৰোত্তম ঠাকুৰ ৰচিত}}}} {{Dhr|1em}} {{center|ইদানিং {{larger|শ্রীশিবনাথ ভট্টাচাৰ্য্য দ্বাৰা}}<br/> প্রকাশিত<br/> }} {{Rule|8em}} {{center|নতুন তাঙ্গৰণ}} {{Rule|8em}} {{Block center|<poem>{{larger|ভট্টাচাৰ্য্য এজেন্সী}} ::পোঃ ৰিহাবাৰী, :::ডিব্ৰুগড় । ::১৮৪৬ শক । </poem>}}{{Right|বেচ দেৰ টকা মাথোন । }}<noinclude></noinclude> 8fcw16j4s4gp866gdwi6bjrfqlr78po 104 88453 244207 241476 2026-03-31T15:30:54Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244207 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{Rule|15}} {{center|১৪নং জগন্নাথ দত্তেৰ লেন, কলিকাতা, :লক্ষ্মীবিলাস প্ৰেছত,<br/> শ্রীবিজয়কৃষ্ণ দাস দ্বাৰা মুদিত ।<br/> }}{{Rule|15}} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> jjkvd8vdvkfbn95qej9d8l8f31aq7su 244208 244207 2026-03-31T15:31:30Z Jyoti Chiring 2949 244208 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|15em}} {{Rule|}} {{center|১৪নং জগন্নাথ দত্তেৰ লেন, কলিকাতা, :লক্ষ্মীবিলাস প্ৰেছত,<br/> শ্রীবিজয়কৃষ্ণ দাস দ্বাৰা মুদিত ।<br/> }}{{Rule|15}} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> g94khzyya6q2liimlsamismwm3wpn6m 244211 244208 2026-03-31T15:33:04Z Jyoti Chiring 2949 244211 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|18em}} {{Rule|}} {{center|১৪নং জগন্নাথ দত্তেৰ লেন, কলিকাতা, :লক্ষ্মীবিলাস প্ৰেছত,<br/> শ্রীবিজয়কৃষ্ণ দাস দ্বাৰা মুদিত ।<br/> }}{{Rule|18}} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> c2cs113yk9dwsjozghan1qt6tgi53uf 104 88804 244115 242284 2026-03-31T12:27:27Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244115 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৯৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>দেবী সৰস্বতী{{gap|4em}}বিনে আন জনে, {{gap|4em}}নজানে ইহাৰ তত্ত্ব॥ গো আদি বৈকুণ্ঠে,{{gap|4em}}প্ৰভু নাৰায়ণে, {{gap|4em}}কহিলা মোৰ আগত॥ সেহি শাস্ত্ৰখান,{{gap|4em}}উদ্ধাৰিয়া ঋষি, {{gap|4em}}কহিবোঁ আজি তোমাত॥ ৪৩৭ বিশ্বাস সহিতে,{{gap|4em}}চাৰিগোট ভক্তি, {{gap|4em}}বুজিবা ইহাৰ তত্ত্ব। মহা শ্ৰেষ্ঠত্তৰ,{{gap|4em}}সকলো শাস্ত্ৰৰ, {{gap|4em}}নাহিকে একো শাস্ত্ৰত॥ এহি ভকতিৰ,{{gap|4em}}তত্ত্বক যিজনে {{gap|4em}}পায়া আছে গুৰু মুখে। বান্ধব কৃষ্ণক,{{gap|4em}}সিটো মহাজনে, {{gap|4em}}নেৰিবেক সুখে দুখে॥ ৪৩৮ </poem>}}{{Block center/e}} {{Rule|4em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|ছবি।}}}} {{Block center|<poem>শুনি নাৰদৰ মনে,{{gap|4em}}মহাপ্ৰেম উপজিলা, {{Block center/s}}{{gap|4em}}ধাৰে বহে নেত্ৰৰ লোতক। হে প্ৰভু কৃপাময়,{{gap|4em}}ছেদিয়ো সংশয়চয়, {{gap|4em}}তৰোঁ যেন ঘোৰ সংসাৰক </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> d665q7dze0rq6hcc5zoiw471sz8bj35 104 88805 244117 242285 2026-03-31T12:35:18Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244117 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৯৮|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>যেনমতে কৃষ্ণ দেৱে,{{gap|4em}}সৃষ্টিখান চাহিলস্ত, {{gap|4em}}সিটো কথা কৈয়ো পশুপতি। দেবী সৰস্বতী আগে,{{gap|4em}} কোন ভক্তি কৈলা হৰি, {{gap|4em}}মোত প্ৰভু কহিয়ো সম্প্ৰতি॥ ৪৩৯ যদি প্ৰভু থাকে দয়া,{{gap|4em}}তাৰিয়ো দুৰ্ঘোৰ মায়া, {{gap|4em}}তুমি গুৰু আমি শিষ্য প্ৰায়। কোন চাৰিগোট ভক্তি,{{gap|4em}} সতীত কহিলা কৃষ্ণে, {{gap|4em}}কহিয়োক তাহাৰ নিৰ্ণয়। শুনিয়া গৌৰীৰ পতি,{{gap|4em}}উচ্চকে কহিবে লৈলা, {{gap|4em}}শুনিয়ো নাৰদ মহামতি। যেনমতে কৃষ্ণ দেৱে,{{gap|4em}}সৃষ্টিখান চাহিলস্ত, {{gap|4em}}কহিবোঁহো তোমাত সম্প্ৰতি॥ ৪৪০ </poem>}}{{Block center/e}} {{Rule|4em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|দুলড়ী।}}}} {{Block center/s}}{{Block center|<poem>যিটো নিৰাময়,{{gap|4em}}পুণ্যৰ নিলয়, {{gap|4em}}তাহান লীলা বিবাদি। সৃষ্টিৰ নিদান,{{gap|4em}}তাহাৰ লক্ষণ, {{gap|4em}}কাৰণে ভৈলা অনাদি॥ প্ৰকৃতিৰ হাতে,{{gap|4em}}সৃষ্টিখান কৰি, {{gap|4em}}মহা মনোময় ইচ্ছা। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> oud6hhjz1kt0r53aw3ju23xcqey2xi1 104 88806 244137 242286 2026-03-31T13:33:37Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244137 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|৯৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>এক মাত্ৰ হৰি,{{gap|4em}}আছে লীলা কৰি, {{gap|4em}}আমি তুমি বোলোঁ মিছা॥ ৪৪১ দিব্য হংসে চৰি,{{gap|4em}}প্ৰভু নাৰায়ণ, {{gap|4em}}সৃষ্টি চাহিবাক মন। আকাশত থাকি,{{gap|4em}}ধৰি দিব্য জ্যোতি, {{gap|4em}}কম্পয় তিনি ভুবন॥ দিব্য অলঙ্কাৰে,{{gap|4em}}দেহা জ্যোতি কৰে, {{gap|4em}}চাহিবে কাৰ শকতি। হীৰা মকৰত,{{gap|4em}}বৈদুৰ্য্য ফটিক, {{gap|4em}}বৰ্ণাইবে কাৰ যুগুতি॥ ৪৪২ শুক্ল পৰ্ব্বতক,{{gap|4em}}দেখিয়া প্ৰত্যেক, {{gap|4em}}প্ৰকাশয় হংসচয়। তাহাৰ উপৰে,{{gap|4em}}প্ৰকাশন্ত কৃষ্ণ, {{gap|4em}}কোটি সূৰ্য্য সম নয়॥ পীত বস্ত্ৰখান,{{gap|4em}}কৰি পৰিধান, {{gap|4em}}মুখে কৰি অল্প হাস। কোটি সূৰ্য্য যাৰ,{{gap|4em}}ওচৰো নপাৱে, {{gap|4em}}কৰন্ত বসি প্ৰকাশ॥ ৪৪৩ শ্যাম তনু পীত,{{gap|4em}}দেখি মনোহৰ, {{gap|4em}}মেঘত যেন বিজুলি। কোটি কন্দৰ্পৰ,{{gap|4em}}দৰ্প চূৰ হৱে, {{gap|4em}}দেখি চিত্ত যাই ভুলি॥ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> tmnekpd7d5n9zawramroin88uvngf6x 104 88807 244141 242287 2026-03-31T13:42:39Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244141 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০০|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>কণ্ঠত কৌস্তুভ,{{gap|4em}}যেন নৱ সূৰ্য্য, {{gap|4em}}গলে ৰত্নময় হাৰ। শ্ৰীবৎস পঙ্কতি,{{gap|4em}}শোভা কৰে আতি, {{gap|4em}}চিকিমিকি পেচন্দাৰ॥ ৪৪৪ সুন্দৰ কপালে,{{gap|4em}}ৰত্নৰ তিলক, {{gap|4em}}শিৰে কিৰীটিৰ কান্তি। কৰ্ণত কুণ্ডল,{{gap|4em}}কৰে জলমল, {{gap|4em}}দেখন্তে তৃপিতি আতি॥ সিংহবন্ধ কটি,{{gap|4em}}তাতে আছে আতি, {{gap|4em}}কটিত দিব্য মেখলা। পাত ভুনি পীত,{{gap|4em}}দেখি ৰঞ্জে চিত, {{gap|4em}}দেখি মোনময় ভালা॥ 88৫ উক সুকোমল,{{gap|4em}}যেন বাম কল, {{gap|4em}}জঙ্ঘা জানু মনোহৰ। চৰণে নেপুৰ,{{gap|4em}}বাজে ৰুণ ঝুন, {{gap|4em}}সন্তোষ মিলে চিতৰ॥ চৰণ কমল,{{gap|4em}}পদ্ম জলমল, ধ্বজ বজ্ৰ যৱ,{{gap|4em}}অঙ্কুশ প্ৰকাশে, {{gap|4em}}সূৰ্য্যৰ যেন জেউতি। {{gap|4em}}দেখি খণ্ডে ভয় ভ্ৰান্তি॥ ৪৪৭ নিখিল ব্ৰহ্মাণ্ড,{{gap|4em}}চৰণ ছাঁয়াত, {{gap|4em}}লক্ষ্মী আছে সেৱা কৰি। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ewomu03m3pzfnrjy50ljgeur3oepvse 244144 244141 2026-03-31T13:44:00Z Jyoti Chiring 2949 244144 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০০|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>কণ্ঠত কৌস্তুভ,{{gap|4em}}যেন নৱ সূৰ্য্য, {{gap|4em}}গলে ৰত্নময় হাৰ। শ্ৰীবৎস পঙ্কতি,{{gap|4em}}শোভা কৰে আতি, {{gap|4em}}চিকিমিকি পেচন্দাৰ॥ ৪৪৪ সুন্দৰ কপালে,{{gap|4em}}ৰত্নৰ তিলক, {{gap|4em}}শিৰে কিৰীটিৰ কান্তি। কৰ্ণত কুণ্ডল,{{gap|4em}}কৰে জলমল, {{gap|4em}}দেখন্তে তৃপিতি আতি॥ সিংহবন্ধ কটি,{{gap|4em}}তাতে আছে আতি, {{gap|4em}}কটিত দিব্য মেখলা। পাত ভুনি পীত,{{gap|4em}}দেখি ৰঞ্জে চিত, {{gap|4em}}দেখি মোনময় ভালা॥ 88৫ উক সুকোমল,{{gap|4em}}যেন বাম কল, {{gap|4em}}জঙ্ঘা জানু মনোহৰ। চৰণে নেপুৰ,{{gap|4em}}বাজে ৰুণ ঝুন, {{gap|4em}}সন্তোষ মিলে চিতৰ॥ চৰণ কমল,{{gap|4em}}পদ্ম জলমল, {{gap|4em}}সূৰ্য্যৰ যেন জেউতি। ধ্বজ বজ্ৰ যৱ,{{gap|4em}}অঙ্কুশ প্ৰকাশে, {{gap|4em}}দেখি খণ্ডে ভয় ভ্ৰান্তি॥ ৪৪৭ নিখিল ব্ৰহ্মাণ্ড,{{gap|4em}}চৰণ ছাঁয়াত, {{gap|4em}}লক্ষ্মী আছে সেৱা কৰি। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ftuqyl1c61e7epnm6u2ey78vku2qtjq 104 88808 244150 242288 2026-03-31T13:52:24Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244150 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১০১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>মৎস্য কূৰ্ম্ম যাৰ,{{gap|4em}}অংশ অৱতাৰ {{gap|4em}}তেন্তে পূৰ্ণানন্দ হৰি॥ চাৰিখানি হস্ত,{{gap|4em}}চাৰি দিশে মেলি, {{gap|4em}}শঙ্খ চক্ৰ গদা পদ্ম। জগতক দয়া,{{gap|4em}}কৃপা দৃষ্টি চায়া, {{gap|4em}}এৰিয়া মনৰ চদ্ম॥৪৪৭ তিনিয়ো লোকক,{{gap|4em}}চক্ষু মেলি কৃষ্ণে, {{gap|4em}}চাইলা আকাশত থাকি। দেৱতা দানৱ,{{gap|4em}}মনুষ্য ৰাক্ষস, {{gap|4em}}নেদেখিলা কিছু বাকী॥ তিনিয়ো ভুবনে,{{gap|4em}}যেন খান মান, {{gap|4em}}চাইলা ত্ৰিজগত পতি। মায়াৰ নিৰ্ম্মাণ, {{gap|4em}}সবে দেখিলন্ত, {{gap|4em}}নাহিকে মাত্ৰ ভকতি॥ ৪৪৮ ধন্য সতী বুলি,{{gap|4em}}প্ৰশংসিলা কৃষ্ণে, {{gap|4em}}মনত কৰিয়া ভাৱ। ইচ্ছা মাত্ৰকতে,{{gap|4em}}সৃষ্টিখান ভৈলা, {{gap|4em}}মায়াৰ কিনো প্ৰভাৱ॥ কেৱলে মায়ায়ে,{{gap|4em}}পীড়িবাক পাৰে, {{gap|4em}}নষ্ট হৈব ত্ৰিজগত। ভকতি নভৈলে,{{gap|4em}}নতৰিব লোকে, {{gap|4em}}গুণন্ত কৃষ্ণে মনত॥ ৪৪১ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> sah40001noz78v7qjfuz7ilmflwkemy 104 88809 244155 242289 2026-03-31T13:57:45Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244155 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০২|ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>মোৰ গুণ নাম,{{gap|4em}}শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন, {{gap|4em}}নকৰয় যাৱে নৰে। কিমতে মায়াৰ,{{gap|4em}}হাত এৰাইবেক, {{gap|4em}}ভকতি নকৰে যাৱে॥ এহি বুলি কৃষ্ণে,{{gap|4em}}আকাশ গমনে, {{gap|4em}}গৈলা বৈকুণ্ঠক লাগি। নিজ ধৰ্ম্মচয়,{{gap|4em}}সতীৰ আগত, {{gap|4em}}কহিলা কৃষ্ণে বিভাগি॥ ৪৫০ লক্ষ্মী সৰস্বতী,{{gap|4em}}দুয়ো ঈশ্বৰীক, {{gap|4em}}আনি কৃষ্ণে সমিপক। দুইকো দুই ভাগ,{{gap|4em}}বিভাগিয়া দিলা, {{gap|4em}}আশ্বাস কৰি অনেক॥ দুই হস্তৰ মাজে,{{gap|4em}}অৱতাৰ দশ, {{gap|4em}}ধৰিবোঁ আনন্দ মনে। তুমি দুয়ো মোৰ,{{gap|4em}}অৰ্দ্ধেক শৰীৰ, {{gap|4em}}স্ৰজিলোঁ এহি কাৰণে॥ ৪৫১ শুনা সৰ্ব্বজন,{{gap|4em}}কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ, {{gap|4em}}কেন দেৱ ভগৱন্ত। লোক নষ্ট যাইবে,{{gap|4em}}বুলি নাৰায়ণে, {{gap|4em}}চিন্তিলা হিত মনত ॥ কৃষ্ণৰ সমান,{{gap|4em}}উপকাৰী দেৱ, {{gap|4em}}কোন আছে সৰ্ব্বসাক্ষী। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 9x0cs066fr7w9gzz3mtgpqadskk7skc 104 88810 244156 242290 2026-03-31T14:04:54Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244156 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্ৰেমাৱলী।|১০৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>হেন কৃষ্ণ ত্যজি,{{gap|4em}}আনক ভজয়, {{gap|4em}}দিনত খাইলেক আক্ষি॥ ৪৫২ যাৰ গুণ নাম,{{gap|4em}}স্মৰণ মাত্ৰকে, {{gap|4em}}ভয় ঘোৰ সংসাৰ। হেন দেৱ ত্যজি,{{gap|4em}}আনক ভজয়, {{gap|4em}}কিনো দুষ্ট দুৰাচাৰ॥ কহে নৰোত্তমে,{{gap|4em}}অতি অল্পমতি, {{gap|4em}}কিছুৰো নুহিকে কাজি। যদি নিন্দা কৰে,{{gap|4em}}যদি বা প্ৰশংসে, {{gap|4em}}তভো নিস্তাৰিব আজি॥ ৪৫৩ নিন্দা মহাপাপ,{{gap|4em}}কৰে উপকাৰ, {{gap|4em}}কৰে মোৰ প্ৰায়চিত্ত। সমস্ত পাতক,{{gap|4em}}কৰয় ঘাতক, {{gap|4em}}কৰয় মোক পবিত্ৰ॥ ভক্তৰ প্ৰশংসা,{{gap|4em}}নষ্ট হোৱে মায়া, {{gap|4em}}কেন মোৰ ভাগ্যোদয়।. দুৰ্ঘোৰ সংসাৰ,{{gap|4em}}কৰিলে নিস্তাৰ, {{gap|4em}}এৰাইবোঁ মায়াৰ ভয়॥ ৪৫৪ হৰি প্ৰিয় ভক্তে,{{gap|4em}}যদি প্ৰশংসয়, {{gap|4em}}তেবে হৰি কৰে দয়া। হৰিৰ সন্তুষ্টে,{{gap|4em}}তুষ্ট তিনি লোক, {{gap|4em}}তৰিলোঁ দুৰ্ঘোৰ মায়া॥ </poem>}}<noinclude></noinclude> t1m5d9gjfegs45tiy5h8q8fcxjm413y 104 88811 244157 242291 2026-03-31T14:13:29Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244157 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০৪|ভক্তি-প্রেমাৱলী।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|{{X-larger|ছবি।}}}} {{Block center|<poem>ইকথা থাকোক আবে,{{gap|4em}}পৰলোক যাইবে লাগে, {{gap|4em}}জানি লোৱা পন্থৰ সম্বল। সন্তৰ সঙ্গতি লৈয়া,{{gap|4em}}মুখে ৰাম নাম গায়া, {{gap|4em}}নাম বিনে সকলো বিফল॥ ৪৫৫ হেন নাম আছে কাষে,{{gap|4em}}মুখতে বচন আছে, {{gap|4em}}কেনে কৰা কুকথাৰ গ্ৰাস। কুকথা পৰম বৈৰী,{{gap|4em}}থৱে মন বন্দী কৰি, {{gap|4em}}তাৰ ফল নৰ্ক্কে মাত্ৰ বাস॥ হৰিসে সুহৃদ প্ৰাণ,{{gap|4em}}হৰি বিনে নাহি আন, {{gap|4em}}জানি কৰা হৰিত ভকতি। হৰিক পাইবাক লাগি,{{gap|4em}}আৱৰ উপায় নাই, {{gap|4em}}লৈয়ো শীঘ্ৰে সন্তৰ সঙ্গতি ॥ ৪৫৬ যমৰ যাতনা টান,{{gap|4em}}ডৰে ধাতু যায় প্ৰাণ, {{gap|4em}}তাক মুসুমৰা কেনে মনে। কৃষ্ণ বিনে পৰিত্ৰাণ,{{gap|4em}}কৰ্ত্তা জানা নাই আন, {{gap|4em}}জানি ভজা কৃষ্ণৰ চৰণে কৃষ্ণ বিনে নিজ পিতৃ,{{gap|4em}}ইহ পৰলোকে নাই, {{gap|4em}}তাঙ্ক ভজা এৰি আন কাম। তৰিয়ো সংসাৰ ক্লেশ,{{gap|4em}}লৈয়ো সন্ত উপদেশ, {{gap|4em}}নিৰন্তৰে বোলা ৰাম ৰাম॥ ৪৫৭ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hhgy7gqva5icpt6ucd8z8gje8wwkr3l 104 88812 244199 242292 2026-03-31T15:25:33Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244199 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১০৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|{{X-larger|পদ।}}}} {{Block center|<poem>নাৰদে বোলন্ত প্ৰভু দেৱ মহেশ্বৰ। ভৈলোঁ নিজ দাস আজি তজু চৰণৰ॥ যিটো জনে দেই ভকৃতিৰ উপদেশ। তাহাঙ্ক ধৰিবে লাগে সম্বন্ধ নিশেষ॥ ৪৫৮ সংসাৰ নাশিয়া ভক্তি কৰিয়া প্ৰকাশ। সত্যে সত্যে ভৈলোঁ তজু চৰণৰ দাস॥ উপদেশ দাতা গুৰু ভকতি পথৰ। মানিয়া শোধক দোষ নাই পুৰুষৰ॥ ৪৫৯ নকৰিবা নিন্দাবাদ নুবুলিবা নুই। গুৰু মানি ভক্তি তত্ত্ব শুধিবে জুৱাই॥ মাননি পৰম গুৰু আছে চৰাবৰে। নুই বুলি নষ্ট হৱে গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰে॥ ৪৬০ যিটো যৈতে মানি আছে ভক্তিৰ নিমিত্তে। হৰি বুদ্ধি কৰি তাঙ্ক অৰ্চ্চোক সততে॥ এতেকে হুইবেক সংসাৰৰ নিবৰ্ত্তন। অল্প সঙ্গে তাৰিব ভকতি দিয়া দান॥ ৪৬১ নাৰদে বোলন্ত দেৱ দেৱ অন্তকাৰী। কহিয়ো সাক্ষাতে ভক্তি তত্ত্বক বিচাৰি॥ কেন মতে প্ৰকাশিলা দেবি সৰস্বতী। কেনে ভক্তি তত্ত্ব জ্ঞান কহিলা সম্প্ৰতি॥ ৪৬২ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4leopxq5qvaywnvo2e0jma3h4rhnb0f 104 88857 244111 242380 2026-03-31T12:21:07Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244111 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভক্তি-প্রেমাৱলী ।|১৪১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>লোক আশা ভঙ্গ,{{gap|4em}}দিয়া সাধু সঙ্গ, {{gap|4em}}ভূত্যৰো ভৃত্যযে ভৈলোঁ। তোমাৰ ভকতে,{{gap|4em}}মোৰ বন্ধু হৈব {{gap|4em}}তোমাক নছাৰোঁ মনে। যদি মোৰ কৰ্ম্মে,{{gap|4em}}নানা জন্ম পাও, {{gap|4em}}নেৰোহোঁ তজু চৰণে॥ ৬১৪ এহিমানে দান,{{gap|4em}}মাগোঁ কৃপাময়, {{gap|4em}}দাতা জানি মোৰ মনে। ভক্তি বিনে আন,{{gap|4em}}দান নামাগোঁহো, {{gap|4em}}তোমাৰ দুই চৰণে॥ ইহ পৰলোকে,{{gap|4em}}যি কৰ্ম্ম কৰিছোঁ, {{gap|4em}}অৰ্পিলোঁ তজু চৰণে। সপোনে সচিতে,{{gap|4em}}তোমাৰ চৰণ {{gap|4em}}যেন নপাসবোঁ মনে॥ ৬১৫ কাপুৰ্ণ্যক কৰোঁ,{{gap|4em}}দান্তে তৃণ ধৰোঁ, {{gap|4em}}আশা নকৰিবা ভঙ্গ। ভৃত্য হুয়া সেৱা,{{gap|4em}}কৰিবাক পাৰোঁ, {{gap|4em}}দিয়ো তজু ভক্ত সঙ্গ॥ তোমাৰ ভক্তত,{{gap|4em}}ৰতি নছাৰোক, {{gap|4em}}মুখে নছাৰোক নাম। কাপুৰ্ণ্যক কৰোঁ,{{gap|4em}}সামজিক লোক, {{gap|4em}}ডাকি বোলা ৰাম ৰাম॥ ৬১৬ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> j98e079unymswgj8l6hx2qwnk29n7vz 104 89573 244114 243895 2026-03-31T12:26:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244114 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস ।}} আৰু পৰমাত্মাৰ ভিতৰত কেবল এয়ে সম্বন্ধ নহয় । পৰমাত্মা জীবাত্মাৰ ভিতৰেদি সদায় প্রকটিত হব ধৰিছে । পৰমাত্মা- চৈতন্য জীৱচৈতন্যৰ মাজত সদায় প্রকাশিত হব ধৰিছে । জীৱচৈতন্য সেই পৰমাত্মচৈতন্যেৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ প্রতিনিয়ত বিশ্বত স্ফুৰিত হৈছে । {{gap}}কাৰণ বিশ্ব সন্বন্ধে ভগবানৰ এটি অভিপ্রায় আছে ৷ সেইটো হৈছে জীৱচৈতন্যৰ ভিতৰে দি পৰমাত্মচৈতন্য ক্রমস্ফুৰণ । মানৱ সম্বন্ধে এই অভিপ্ৰায় হৈছে মানবৰ ক্রমবিকাশ । গীতাৰ মৰ্ম্ম এই, নানা জন্মৰ ভিতৰে দি মানবাত্মাৰ ক্ৰমবিকাশ হলে মানুহে মানব ক্রমবিকাশৰ সর্ব্বোচ্চ সোপানত খোজ দিয়ে; জন্ম জন্মান্তৰৰ নানাৰূপ কৰ্ম্মফল ভোগ কৰি গুণ অৰ্জনৰ ফলত এই ক্রমবিকাশ হয় আৰু সাধনাৰ বলত মানুহে অতি সোনকালে নিজৰ ক্রমবিকাশ সাধিব পাৰে । {{Gap}}নানা অভিজ্ঞতাৰ ভিতৰে দি গৈ মানুহে অবশেষত শিকে যে যদিও সি তাৰ প্ৰাণ ধাৰণৰ নিমিত্তে সাংসাৰিক ভোগ্যবস্তু সংগ্ৰহ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে, তথাপি প্রকৃত আত্মজীৱনত সেইবিলাকৰ মূল্য অতি কম । তেতিয়া মানুহে ধীৰভাবে জীৱনৰ ঘটনাবলি পর্য্যালোচনা কৰিব ধৰে আৰু সাধনাৰ পথ আশ্রয় কৰে । সাধনা মানে {{center|১১৩}}<noinclude></noinclude> qxkdqxzcyqsw5ka76t27pnltj0nn47v 104 89575 244301 243900 2026-03-31T16:36:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244301 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} ডাঙৰ আধ্যাত্মিক তথ্যৰ আভাস পাওঁ ৷ মানুহৰ প্ৰকৃত ধৰ্ম্ম পিপাসা জাগ্রত হলে মানুহে বুজিব পাৰে যে সংসাৰ অনিত্য— মায়াময় ছায়াময় সকলো মাথোন । তেতিয়া তেওঁ মনত সাংসাৰিক কাৰ্য্য কৰিবৰ নিমিত্তে একেবাৰে প্রবৃত্তি নোহোৱা হয় ৷ তেওঁৰ এনে লাগে তেওঁৰ যেন সমস্ত কৰ্ম্ম পৰিত্যাগ কৰি বাহ্যিক ভাবে নিবৃত্তি মার্গ অবলম্বন কৰি সন্ন্যাস আশ্ৰমলৈ যাবগৈ । সকলোতে তেওঁৰ অতৃপ্তি জন্মে ; তেওঁৰ অন্তৰে কিবা এটা বিচাৰে যিটো বিচাৰি তেওঁ আৰু একোতে তৃপ্তি লাভ কৰিব নোৱাৰে । আকুল পিয়াহে তেওঁক যেন চাৰিওফালে টানি নিব খোজে । {{gap}}আমি আগেয়ে যি মনঃচৈতন্যৰ কথা কৈছোঁ সেই ভূমিত শিষ্যই এই বিলাক অনুভব কৰে ; পাছত সাধনাৰ ফলত তেওঁ বুজিব পাৰে যে তেওঁৰ শান্তি তেওঁৰ বাহ্যিক জীৱনৰ ঘটনাৰ উপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে—বাহিৰত সাংসাৰিক জীৱন যাত্ৰাৰ যুজ কৰিও তেওঁ অন্তৰত সেই পৰম সত্ত্বাৰ স্পর্শানুভব কৰি নিতে কৃতকৃত্য হৈ থাকিব পাৰে । প্রথমে সাধকে সাংসাৰিক জীৱন যাত্ৰাৰ হেন্দোলদোপ দেখি সংসাৰ ক্ষেত্ৰৰ বিভীষিকাময় স্বার্থপূর্ণ যুদ্ধত প্রবেশ {{center|১২০}}<noinclude></noinclude> fzacjhbxjypd84bxodq2kb39sond0nk 244303 244301 2026-03-31T16:39:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244303 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} ডাঙৰ আধ্যাত্মিক তথ্যৰ আভাস পাওঁ ৷ মানুহৰ প্ৰকৃত ধৰ্ম্ম পিপাসা জাগ্রত হলে মানুহে বুজিব পাৰে যে সংসাৰ অনিত্য— মায়াময় ছায়াময় সকলো মাথোন । তেতিয়া তেওঁ মনত সাংসাৰিক কাৰ্য্য কৰিবৰ নিমিত্তে একেবাৰে প্রবৃত্তি নোহোৱা হয় ৷ তেওঁৰ এনে লাগে তেওঁৰ যেন সমস্ত কৰ্ম্ম পৰিত্যাগ কৰি বাহ্যিক ভাবে নিবৃত্তি মার্গ অবলম্বন কৰি সন্ন্যাস আশ্ৰমলৈ যাবগৈ । সকলোতে তেওঁৰ অতৃপ্তি জন্মে ; তেওঁৰ অন্তৰে কিবা এটা বিচাৰে যিটো বিচাৰি তেওঁ আৰু একোতে তৃপ্তি লাভ কৰিব নোৱাৰে । আকুল পিয়াহে তেওঁক যেন চাৰিওফালে টানি নিব খোজে । {{gap}}আমি আগেয়ে যি মনঃচৈতন্যৰ কথা কৈছোঁ সেই ভূমিত শিষ্যই এই বিলাক অনুভব কৰে ; পাছত সাধনাৰ ফলত তেওঁ বুজিব পাৰে যে তেওঁৰ শান্তি তেওঁৰ বাহ্যিক জীৱনৰ ঘটনাৰ উপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে—বাহিৰত সাংসাৰিক জীৱন যাত্ৰাৰ যুজ কৰিও তেওঁ অন্তৰত সেই পৰম সত্ত্বাৰ স্পর্শানুভব কৰি নিতে কৃতকৃত্য হৈ থাকিব পাৰে । প্রথমে সাধকে সাংসাৰিক জীৱন যাত্ৰাৰ হেন্দোলদোপ দেখি সংসাৰ ক্ষেত্ৰৰ বিভীষিকাময় স্বার্থপূর্ণ যুদ্ধত প্রবেশ {{center|১২০}} {{center|১২০}}<noinclude></noinclude> 1gqkt6gsvsw37zdhycyreirkvcxdvo0 244304 244303 2026-03-31T16:39:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244304 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} ডাঙৰ আধ্যাত্মিক তথ্যৰ আভাস পাওঁ ৷ মানুহৰ প্ৰকৃত ধৰ্ম্ম পিপাসা জাগ্রত হলে মানুহে বুজিব পাৰে যে সংসাৰ অনিত্য— মায়াময় ছায়াময় সকলো মাথোন । তেতিয়া তেওঁ মনত সাংসাৰিক কাৰ্য্য কৰিবৰ নিমিত্তে একেবাৰে প্রবৃত্তি নোহোৱা হয় ৷ তেওঁৰ এনে লাগে তেওঁৰ যেন সমস্ত কৰ্ম্ম পৰিত্যাগ কৰি বাহ্যিক ভাবে নিবৃত্তি মার্গ অবলম্বন কৰি সন্ন্যাস আশ্ৰমলৈ যাবগৈ । সকলোতে তেওঁৰ অতৃপ্তি জন্মে ; তেওঁৰ অন্তৰে কিবা এটা বিচাৰে যিটো বিচাৰি তেওঁ আৰু একোতে তৃপ্তি লাভ কৰিব নোৱাৰে । আকুল পিয়াহে তেওঁক যেন চাৰিওফালে টানি নিব খোজে । {{gap}}আমি আগেয়ে যি মনঃচৈতন্যৰ কথা কৈছোঁ সেই ভূমিত শিষ্যই এই বিলাক অনুভব কৰে ; পাছত সাধনাৰ ফলত তেওঁ বুজিব পাৰে যে তেওঁৰ শান্তি তেওঁৰ বাহ্যিক জীৱনৰ ঘটনাৰ উপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে—বাহিৰত সাংসাৰিক জীৱন যাত্ৰাৰ যুজ কৰিও তেওঁ অন্তৰত সেই পৰম সত্ত্বাৰ স্পর্শানুভব কৰি নিতে কৃতকৃত্য হৈ থাকিব পাৰে । প্রথমে সাধকে সাংসাৰিক জীৱন যাত্ৰাৰ হেন্দোলদোপ দেখি সংসাৰ ক্ষেত্ৰৰ বিভীষিকাময় স্বার্থপূর্ণ যুদ্ধত প্রবেশ {{center|১২০}}<noinclude></noinclude> 4qilfqnld8gpjdbgxp98289gbvw5ftd 104 89576 244309 243901 2026-03-31T16:44:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244309 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ অভ্যাস ।|}} কৰিবৰ ইচ্ছা নকৰে। কিন্তু যেতিয়া তেওঁৰ বিশ্বচৈত্যহ্য অনুভূত হয় আৰু তেওঁ যেতিয়া আত্মচৈতন্যলৈ নামি আহি বুজিব পাৰে যে সমস্তই ভগবদ, ইচ্ছাত পৰিচালিত তেতিয়া তেওঁ সাংসাৰিক জীৱন যুদ্ধত সন্তোষমনে প্রবেশ কৰে আৰু সমস্ত বিপদ আপদ মূৰ পাতি লৈয়ো যিটো কৰ্ত্তব্য বুলি বুজে তাকে কৰিবৰ চেষ্টা কৰে । ইয়াতে কেরে নেভাবিব যে আমি সন্ন্যাস জীৱন অপ্রয়োজনীয় বুলি কব খুজিছোঁ; বিশ্ব; সন্যাস আশ্রমত এই কথা নাখাটে বুলি কোৱাও আমাৰ উদ্দেশ্য নহয় । আমাৰ আচলতে কবলগীয়া কথা হৈছে-- সাধক জীৱনত ( সেই সাধক গৃহী কিম্বা সন্যাসী যি কি নহওক ) বিভিন্ন অৱস্থাত বিভিন্ন ভাব হয় আৰু এই ভাব বিলাকৰ নিমিত্তে সাধকে বিশ্ব-সংসাৰ আৰু নিজ জীৱনৰ অভিব্যক্তি নানা সময়ত নানা দৃষ্টিৰে চাবৰ বাধ্য হয়. যদিও সেই দৃষ্টিবিলাক দৃশ্যতঃ বিৰূদ্ধ ভাবাপন্ন যেন দেখুৱায় । {{Gap}}সাধকৰ উপৰোক্ত ভাব দুটাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়ে অর্থাৎ সেই দুটা ভাবৰ লগন মিলাবলৈ গীতাৰ আদিতে আমি পাওঁ । {{Block center|<poem>“নুযুজোঁ হে কৃষ্ণ মই ” বুলি সকাতৰে, মৌনী হল গুড়াকেশ অতি দুখভৰে ২য়--৯ । </poem>}} {{center|১২১}}<noinclude></noinclude> 0r318cqc59w7tmfqjubv2c43lfj6fnx 104 89581 244347 243946 2026-03-31T17:43:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244347 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৯২|নতুন পাঠ।|} {{rule|}} স্বৰ্গলৈ লৈ যাওঁ।" এই বুলি তেওঁলোকে ৰজাক ৰথত তুলি, সোঁ শৰীৰেৰেই স্বৰ্গলৈ লৈ গ'ল। ৰজাই তেতিয়াৰে পৰা দেৱতা হৈ স্বৰ্গত থাকিবলৈ পালে। {{gap}}আজিকালিৰ দিনত দধীচি বা উশীনৰ ৰক্ষাৰ পৰে, নিজৰ প্ৰাণ দি পবব উপকাৰ কৰোতা মানুহ পাবলৈ টান। কিন্তু তেও বলি, মানুহে নিজৰ গা বাখিও, লোকৰ অনেক উপকাৰ কৰিব পাৰে। সেই দেখি সৎ স্বভাৱৰ মাতে পাৰে মানে লোকৰ উপকাৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰে। {{gap}}[ অৰ্থ :—শৰণাপন্ন = শৰণাগত, শবণীয়া, আশ্ৰয় মগা; সৌভাগ্য- ভাল কপাল; যোগত = ঈশ্বৰৰ ধ্যানত; অদ্ভূত = আচৰিত; দিব্য সুন্দৰ; বিস্ময় = বিচুৰ্ত্তি, সৎ = সঙ্গ, ভাল ] {{rule|4em}} {{center|{{Xxxx-larger|আউৰঞ্জেব, বাদচাৰ কথা।}}}} {{gap}}চাজাহানৰ পুতেক আউৰংজেৱ অতি ক্ষমতাশালী সম্ৰাট আছিল। তেৱেঁই ষষ্ঠজন মোগল বাদ্‌চা; ষষ্ঠজন মানে পাঁচ জনৰ পাচৰ জন। তেওঁৰ স্বধৰ্ম্মত অটল বিশ্বাস আৰু অগাধ ভক্তি আছিল। তেওঁ ৰাজ্যৰ সকলো লাগ- তিয়াল কথালৈ সদায় নিজে চকু দিছিল; আৰু তেনে কথাত অকল লোকৰ ওপৰত ভাৰ দিয়েই নিশ্চিন্ত হৈ নেথাকিছিল।<noinclude></noinclude> s7uhhm2ae5az5ijodxzwm7dm0bjoxwx 244348 244347 2026-03-31T17:44:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244348 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৯২|নতুন পাঠ।|} {{rule|}} স্বৰ্গলৈ লৈ যাওঁ।" এই বুলি তেওঁলোকে ৰজাক ৰথত তুলি, সোঁ শৰীৰেৰেই স্বৰ্গলৈ লৈ গ'ল। ৰজাই তেতিয়াৰে পৰা দেৱতা হৈ স্বৰ্গত থাকিবলৈ পালে। {{gap}}আজিকালিৰ দিনত দধীচি বা উশীনৰ ৰক্ষাৰ পৰে, নিজৰ প্ৰাণ দি পবব উপকাৰ কৰোতা মানুহ পাবলৈ টান। কিন্তু তেও বলি, মানুহে নিজৰ গা বাখিও, লোকৰ অনেক উপকাৰ কৰিব পাৰে। সেই দেখি সৎ স্বভাৱৰ মাতে পাৰে মানে লোকৰ উপকাৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰে। {{gap}}[ অৰ্থ :—শৰণাপন্ন = শৰণাগত, শবণীয়া, আশ্ৰয় মগা; সৌভাগ্য- ভাল কপাল; যোগত = ঈশ্বৰৰ ধ্যানত; অদ্ভূত = আচৰিত; দিব্য সুন্দৰ; বিস্ময় = বিচুৰ্ত্তি, সৎ = সঙ্গ, ভাল ] {{rule|4em}} {{center|'''আউৰঞ্জেব, বাদচাৰ কথা।'''}} {{gap}}চাজাহানৰ পুতেক আউৰংজেৱ অতি ক্ষমতাশালী সম্ৰাট আছিল। তেৱেঁই ষষ্ঠজন মোগল বাদ্‌চা; ষষ্ঠজন মানে পাঁচ জনৰ পাচৰ জন। তেওঁৰ স্বধৰ্ম্মত অটল বিশ্বাস আৰু অগাধ ভক্তি আছিল। তেওঁ ৰাজ্যৰ সকলো লাগ- তিয়াল কথালৈ সদায় নিজে চকু দিছিল; আৰু তেনে কথাত অকল লোকৰ ওপৰত ভাৰ দিয়েই নিশ্চিন্ত হৈ নেথাকিছিল।<noinclude></noinclude> baui1ah4kden658e1x2j6jbjs576qy0 244349 244348 2026-03-31T17:44:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244349 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৯২|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} স্বৰ্গলৈ লৈ যাওঁ।" এই বুলি তেওঁলোকে ৰজাক ৰথত তুলি, সোঁ শৰীৰেৰেই স্বৰ্গলৈ লৈ গ'ল। ৰজাই তেতিয়াৰে পৰা দেৱতা হৈ স্বৰ্গত থাকিবলৈ পালে। {{gap}}আজিকালিৰ দিনত দধীচি বা উশীনৰ ৰক্ষাৰ পৰে, নিজৰ প্ৰাণ দি পবব উপকাৰ কৰোতা মানুহ পাবলৈ টান। কিন্তু তেও বলি, মানুহে নিজৰ গা বাখিও, লোকৰ অনেক উপকাৰ কৰিব পাৰে। সেই দেখি সৎ স্বভাৱৰ মাতে পাৰে মানে লোকৰ উপকাৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰে। {{gap}}[ অৰ্থ :—শৰণাপন্ন = শৰণাগত, শবণীয়া, আশ্ৰয় মগা; সৌভাগ্য- ভাল কপাল; যোগত = ঈশ্বৰৰ ধ্যানত; অদ্ভূত = আচৰিত; দিব্য সুন্দৰ; বিস্ময় = বিচুৰ্ত্তি, সৎ = সঙ্গ, ভাল ] {{rule|4em}} {{center|'''আউৰঞ্জেব, বাদচাৰ কথা।'''}} {{gap}}চাজাহানৰ পুতেক আউৰংজেৱ অতি ক্ষমতাশালী সম্ৰাট আছিল। তেৱেঁই ষষ্ঠজন মোগল বাদ্‌চা; ষষ্ঠজন মানে পাঁচ জনৰ পাচৰ জন। তেওঁৰ স্বধৰ্ম্মত অটল বিশ্বাস আৰু অগাধ ভক্তি আছিল। তেওঁ ৰাজ্যৰ সকলো লাগ- তিয়াল কথালৈ সদায় নিজে চকু দিছিল; আৰু তেনে কথাত অকল লোকৰ ওপৰত ভাৰ দিয়েই নিশ্চিন্ত হৈ নেথাকিছিল।<noinclude></noinclude> qqqmsz8487sysnnlamobi70phjj1wlv 104 89589 244163 243959 2026-03-31T14:35:33Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244163 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।|}}</noinclude>নহয়। মানৱ ক্ৰমবিকাশত পূৰ্ণবিকশিত মানৱৰ—হিন্দু শাস্ত্ৰে সিদ্ধ ঋষি বোলা সেই পূৰ্ণতা লাভ কৰা মানৱৰ হাত আছে। সিদ্ধ ঋষি বিলাকৰ এটি সঙ্ঘ আছে। সকলো মানৱাত্মাৰ ক্ৰমবিকাশৰ জৰি এক অৰ্থে তেওঁবিলাকৰ হাতত। তেওঁ- বিলাকৰ কিছুমানে সকলো জাতিৰ ভিতৰতে জন্মগ্ৰহণ কৰি মানৱক আচল পথৰ কথা নানাভাবে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰে।<br/> {{gap}}এই ঋষিসঙ্ঘৰ এজন অধ্যক্ষ বা নায়ক আছে। তেওঁ আচলতে সমগ্ৰ পৃথিবীৰ ৰাজা। তেওঁৰ ইচ্ছাতে পৃথিবীৰ সকলো ক্ৰমবিকাশ চলিছে। তেওঁৰ ইঙ্গিতত এই ঋষিসঙ্ঘই কাম কৰে। পৃথিবীৰ কাৰ্য্য সুচাৰুৰূপে চলাবৰ কাৰণে এই ঋষিসঙ্ঘৰ দুটা বিভাগ আছে—-এটা ধৰ্ম্ম আৰু শিক্ষা- বিস্তাৰৰ নিমিত্তে; অন্যটো সমাজনীতি আৰু ৰাজনীতি প্ৰচলনৰ উদ্দেশ্যে। এই দুই বিভাগৰ দুইজন নায়ক আছে। সেই দুই জনৰ লগত একমত হৈ ঋষিবিলাকে কাম কৰে।<br/> {{gap}}পৃথিবীৰ ৰাজা জনৰ পদবীৰ নাম কুমাৰ। ধৰ্ম্ম আৰু শিক্ষা বিস্তাৰৰ নায়ক জনৰ পদবীৰ নাম জগদগুৰু বা কৃষ্ণ; সমাজ আৰু ৰাজনীতিৰ নায়ক জনৰ পদবীৰ নাম মনু। এই পদবীবোৰ অধিকাৰ কৰা সকলক<noinclude>{{center|১৩০}}</noinclude> 9keaggoof4fs1vfvqwzglo2d4jcnegg 104 89605 244118 244004 2026-03-31T12:37:34Z Babulbaishya 104 244118 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>প্ৰথমৰে পৰা অৰুনোদই লোআৰ সংখ্যা ৷ Circulation of the Orunudoi, from 1846 to 1854. ১ বচৰ নম্বৰ ৬। জুন, ১৯৫৪। {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | width="7%" | | width="63%" | | width="20%" | |- | ||১৮৪৬ ||১৮৪৭ ||১৮৪৮ ||১৮৪৯ || ১৮৫০ || ১৮৫১ || ১৮৫২ ||১৮৫৩ || ১৮৫৪ |- | '''বিদেশী চাহাব লোক'''|| || || || || || || || || |- |সিৱসাগৰ||১৯ ||১৯ || ১৯ || ১৯ ||২৭ ||২৭ ||২৫ || ২৫ ||২৫ |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |- | || || || || || || || || || |} {{Rule|}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- |মুঠ {{gap|7.5em}}||২১৩ ||২০৭ ||১৯৫ ||১৬৮ || ২১৩ || ২১৬ || ১৮৬ ||১৬৭ || ১৫৮<noinclude></noinclude> bg4nffkl25telmxz50ebf87ug0nbkm9 104 89630 244373 244090 2026-03-31T18:10:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244373 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|চতুৰ্থ অধ্যায়}} {{Block center|<poem>জন্মহীন যদ্যপিতো প্ৰাণীৰ ঈশ্বৰ, আত্মমায়াবলে জন্মো শুনা ধনুৰ্ধৰ : ৬। যেতিয়া ধৰ্ম্মৰ গ্লানি অধৰ্ম্মা সঞ্চাৰ, তেতিয়াই হওঁ ম‍ই নিজে অৱতাৰ। ৭। সাধু সব ৰক্ষা কবি বিনাশি দুৰ্জ্জন; যুগে যুগে আহি কৰোঁ ধৰ্মসংস্থাপন। ৮। মোৰ অলৌকিক তত্ত্ব যি জনে জানয়, দেহত্যাগ কৰি সিয়ে মোতে লীন হয়। ৯। ৰাগভয়ক্ৰোধহীন বহু ভক্তজন, মোৰ আশ্ৰয়তে মোতে থাপি চিত্ত মন; জ্ঞানতপোবলে লভি পবিত্ৰতাধন মোৰ স্বাৰূপ্যত সুখে থাকে সৰ্ব্বক্ষণ। ১০। যি মতে যি ভজে মোক সেইমতে পায়, মোৰেই পথত চলে নৰ সমুদয়। ১১। কৰ্ম্মসিদ্ধি বাঞ্ছি পূজে দেবতা সকল, শীঘ্ৰে ফললাভ কৰে শুনা মহাবল। ১২। গুণকৰ্ম্ম বিভাগত স্ৰজি সমুদয়, ব্ৰহ্মণ, ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্য, শূদ্ৰ বৰ্ণচয়; সিহঁতৰ স্ৰষ্ট৷ হৈয়ো এই সংসাৰত, জানিবা অকৰ্ত্তা মই অক্ষৰ ভাৱত। ১৩।</poem>}} {{center|২৭}}<noinclude></noinclude> ice082p7fin8gyn72kgyr7spp1bw3f7 104 89632 244108 2026-03-31T11:59:27Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244108 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৬০|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জিৱন্তে মৃতক ভৈলো প্ৰাণ প্ৰিয়া বিনে॥ ৰাম হেন ক্ষেত্ৰি হুয়াহে হৰুৱাইলো নাৰি। প্ৰিয়াৰ বিজোগে মোৰ প্ৰাণ জাই ছাৰি॥ হাতৰ ৰতন মোৰ হে কোনে নিলে ছলি। আপুন দোষে হৰুৱাইলো চিত্ৰৰ পুতলী॥ শৰিৰৰ কান্তি জেন হে আন্ধাৰৰ ৰাতি। বিনা প্ৰদীপত জলে শৰিৰৰ জেউতী॥ মৃনালৰ ডাল জেন হে— হালয় কঙ্কণে। সাক্ষাতে দেখিয়া জেন ৰাজহংস ছলে॥ সীতা অবিহনে ভায়া হে— জিৰাব কোন ফল। লৈয়া ধনু শৰ বাপ আগ হুয়া চল॥ এহি বুলি পাছে মেৰ হে— মন্দিৰক ছাৰি। সীতাৰ উদ্দেশে ৰামে ফেলাইলেক ভৰি॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''- :: -'''}}<noinclude></noinclude> suixovbbv1biry9lntdpi188kzzam1m 104 89633 244109 2026-03-31T12:04:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244109 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৬১}}</noinclude>{{center|'''{{Xxxx-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>কোটৰ গভৰ গিৰি গৃহ জে কন্দৰ। নদি জে আৱৰ কুপ দীঘি সৰোবৰ॥ বন উপবনচয় সকলো চাহিলা। সীতাক ন পায়া দিৰ্ঘ নিশ্বাস ছাৰিলা॥ অসন্তোষে থাকিলন্ত বৃক্ষ তলে বসি। শিশিৰে ঢাকিলা জেন পুৰ্ণিমাৰ শশী॥ লক্ষ্মনক বোলে ভায়া বসিয়ো ছায়াত। ৰৌদ্ৰ ৰশ্মি লাগে ভায়া তোমাৰ মুখত॥ চৈত্ৰ বৈশাগৰ জে বিসম ৰৌদ্ৰ জাল। বৃক্ষৰ ছায়াত ভায়া জিৰায়ো সকল॥ তোৰ দুখ দেখিয়া নসহে কলেবৰ। শুনিয়োক ভায়া সুমিত্ৰাৰ সুকুমাৰ॥ লক্ষণ বদতি দদা বিশ্ৰুতি জে হুই। নিশাত কিসৰ আছে ৰবিৰ উদয়॥ শিশিৰ প্ৰকাশ ভৈলা ৰবিব জেউতী। ৰাত্ৰিক বোলয় দিন কিনো ৰঘুপতি॥ সীতা শোকে তোমাৰ জে হৰাইলন্ত জ্ঞান। নিশাক কৰয় ৰবি ৰশ্মিৰ সমান॥ নুহি ৰৌদ্ৰ হেৰা দেখা পুৰ্ণিমাৰ শশী। গ্ৰহগণ হেৰা আছে আকাশ প্ৰকাশি॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 7e9lwlpq7zt11huf0frihbsop2yg9pe 104 89634 244110 2026-03-31T12:18:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। যি কি নহওক আমি দল বা মত লৈ গীতাৰ মৰ্ম্ম বুজিবলৈ আগ নাবাঢ়ে।। সৰল মন আৰু সৰল প্ৰাণ লৈ সৰলভাৱে গীতা বুজিবৰ চেষ্টা কৰাই ভাল। বেচি টীকা টিপ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244110 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। যি কি নহওক আমি দল বা মত লৈ গীতাৰ মৰ্ম্ম বুজিবলৈ আগ নাবাঢ়ে।। সৰল মন আৰু সৰল প্ৰাণ লৈ সৰলভাৱে গীতা বুজিবৰ চেষ্টা কৰাই ভাল। বেচি টীকা টিপ্পনী আৰু মতামত লৈ টানাটানি কৰিলে মৰ্ম্মৰোধ হোৱ বেচি টান হে হয়। গীতা কেবল ৰূপক নহয়। আচলতে কৃষ্ণে তেওঁৰ সখিয়েক আৰু প্ৰিয় শিষ্য অৰ্জ্জুনক উপদেশ দিছিল। কিন্তু অবতাৰৰ প্ৰত্যেক কাৰ্যাতে একোটা আধ্যাত্মিক ভাব থাকে অৰ্থাৎ প্ৰত্যেক কাৰ্য্যই যেন ৰূপক। সেই গুণে আমি এই গীতাৰ বিষয়টো এটা যে অতি গূঢ় তত্ত্বৰ ৰূপক পাম তাত কোন সংশয় নাই। শ্ৰীকৃষ্ণ পৰমাত্মচৈতন্য : অৰ্জ্জুন জীৱচৈতন্য। পৰমাত্মা আৰু, জীবাত্মাৰ ভিতৰুৱা সম্বন্ধ হৈছে সখ্যভাব বা একাত্মতা। উপনিষদত কৈছে- দ্বা সুপৰ্ণা সজা সখায়া সমানং বৃক্ষ পৰিষস্বজাতে। তয়োৰণাঃ পিঙ্গলং স্বাদ্বত্ত্যনম্নম্নন্যোঽভি- চাকশীতি॥ শ্বেতাশ্বত-উপনিষদ; অৰ্থাৎ ছটা সৰ্ব্বদা সংযুক্ত সখিভাবাপন্ন পখী এক দেহৰূপ বৃক্ষক আশ্ৰয় কৰি আছে। তাৰ ভিতৰত এটাই অৰ্থাৎ জীৱে সুমিষ্ট কৰ্ম্মফল উপভোগ কৰে; অন্যটোৱে অৰ্থাৎ পৰমেশ্বৰে ভাগ নকৰি সাক্ষীৰূপে চাই থাকে। কিন্তু জীবাত্মা ১১২<noinclude></noinclude> lci8158sa6dc3gaxgdnvsb1escqj9yb 244113 244110 2026-03-31T12:23:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244113 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} {{gap}}যি কি নহওক আমি দল বা মত লৈ গীতাৰ মৰ্ম্ম বুজিবলৈ আগ নাবাঢ়োঁ। সৰল মন আৰু সৰল প্ৰাণ লৈ সৰলভাৱে গীতা বুজিবৰ চেষ্টা কৰাই ভাল। বেচি টীকা টিপ্পনী আৰু মতামত লৈ টানাটানি কৰিলে মৰ্ম্মবোধ হোৱা বেচি টান হে হয়। {{gap}}গীতা কেবল ৰূপক নহয়। আচলতে কৃষ্ণে তেওঁৰ সখিয়েক আৰু প্ৰিয় শিষ্য অৰ্জ্জুনক উপদেশ দিছিল। কিন্তু অবতাৰৰ প্ৰত্যেক কাৰ্যাতে একোটা আধ্যাত্মিক ভাব থাকে অৰ্থাৎ প্ৰত্যেক কাৰ্য্যই যেন ৰূপক। সেই গুণে আমি এই গীতাৰ বিষয়টো এটা যে অতি গূঢ় তত্ত্বৰ ৰূপক পাম তাত কোন সংশয় নাই। {{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণ পৰমাত্মচৈতন্য : অৰ্জ্জুন জীৱচৈতন্য। পৰমাত্মা আৰু, জীবাত্মাৰ ভিতৰুৱা সম্বন্ধ হৈছে সখ্যভাব বা একাত্মতা। উপনিষদত কৈছে- দ্বা সুপৰ্ণা সজা সখায়া সমানং বৃক্ষ পৰিষস্বজাতে। তয়োৰণাঃ পিপ্পলং স্বাদ্বত্ত্যনশ্নন্নন্যোহতি- চাকশীতি॥ শ্বেতাশ্বতৰ-উপনিষদ; অৰ্থাৎ দুটা সৰ্ব্বদা সংযুক্ত সখিভাবাপন্ন পখী এক দেহৰূপ বৃক্ষক আশ্ৰয় কৰি আছে। তাৰ ভিতৰত এটাই অৰ্থাৎ জীৱে সুমিষ্ট কৰ্ম্মফল উপভোগ কৰে; অন্যটোৱে অৰ্থাৎ পৰমেশ্বৰে ভাগ নকৰি সাক্ষীৰূপে চাই থাকে। কিন্তু জীবাত্মা {{center|১১২}}<noinclude></noinclude> 9ps9vi1rfud06qrrek8v94t7hh4awwd 104 89635 244112 2026-03-31T12:22:53Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244112 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৬৯}}</noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—অহিৰ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>:::অ কি লখমন— :::নাই বুধি সীতাক নাপায়া :::নয়নৰ লোহে মোৰ পন্থক নেদেখো হে— :::সন্তাপে পোৰয় মোৰ হিয়া॥ :::চকোৱা ভৰ্চ্ছিলা মোক তাক পাসৰিলো হে— :::গৈলো মই বৃক্ষ তল লাগি। :::বৃক্ষত পুচিলোঁ পাচে উদ্দিশ নাপালো হে— :::প্ৰিয়া হৰুৱাইলো মৃগ লাগি॥ :::চিত্ত জে নহয় থিৰ :::ব্যাকুল শৰিৰ হে— :::হৰুৱাইলো জ্ঞান সুচৰিত। অন্ধকাৰ ৰাত্ৰি পাই{{gap|4em}}ভ্ৰমিবাৰ নাই ঠাই ::::শৰিৰতো নাহি একো তত্ত্ব॥ আগত চলিয়ো তুমি{{gap|4em}}পাচত চলিবো আমি ::::দুৰ্গম সঙ্কট ঘোৰ বনে। সৰস্বতি চৰণত{{gap|4em}}কৰি শিৰ অৱনত ::::কবিবৰ দুৰ্গাবৰ ভনে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}}<noinclude></noinclude> lveohtfybbj3dw2a9ydsqs33zyi6xow 104 89636 244116 2026-03-31T12:32:17Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244116 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৭০|দুৰ্গাবৰি।|}}</noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>দুখ মনে লক্ষণ জে গৈলা আগুৱাই। পাচত চলত ৰাম কৌশল্যা তনয়॥ কতো বেলি অৰণ্যক এৰি দুই জন। বগুলা পক্ষিক পাছে পাইলা দৰিশন॥ ৰামে বোলে লক্ষণ দেখিয়ো কেন নয়। পক্ষি জাতি দেখা এই জলত ভ্ৰময়॥ পৰম ধাৰ্ম্মিক বক প্ৰাণী হিংসা ডৰে। লহু লহু পদ কৰি জলৰ উপৰ॥ এহি পক্ষীবৰত পুচিবে যোগ্য হয়। জত কথা জানে এহি কহিবো নিশ্চয়॥ ধাৰ্ম্মিক বৈষ্ণৱ শান্ত স্বভাৱ সৰল। এহিতো আমাক নভাণ্ডিবো একোকাল॥ লক্ষণ বদতি দাদা শুনিয়ো বচন। কহো মই শুনা তেবে বকৰ লক্ষণ॥ মস্যক চোপয় কতো ধৰি ধৰি খান্ত। নপাইলে মস্যক পাচে ধৰ্ম্মিক বোলন্ত॥ স্বভাৱতে পক্ষী জাতি অতি অগিয়ান। অধৰ্ম্মত ৰতিবৰ হিংসাৰ নিদান॥ নজানে অধৰ্ম্ম ধৰ্ম্ম পুৰ্ব্বপৰ জ্ঞান। হেন চাব বকত পুচিবে নাই মন॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 96k9s8hdovct8wlmp6790uwfwrpaz2n 104 89637 244119 2026-03-31T12:43:21Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244119 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৬৫}}</noinclude><poem>:::দুটা ভাণ্ডক মানুহৰ কথা । :::সূৰ্য্যৰ গ্ৰহণ ৷ :::এজন দৰিদ্ৰ ধৰমী লোকৰ কথা । :::জগতৰ বিশেষ কথা । :::নম্রতাই জ্ঞানৰ ফল । :::“তয়ো মাৰি দিবি।” :::s০ গীত । :::৪১ গীত । :::ছটী ভয়ানক মাত ৷ :::অসন্মত বিবাহ। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ১০। অক্তোবৰ, ১৮৬১ । :::অনেক দেশৰ সম্বাদ । :::নুজিলণ্ড উপদ্বীপ নিবাসী লোকৰ ঘৰৰ নক্সা । :::কাৰেণ লোকৰ ৰাজ নিচান । :::শ্ৰীযুত ব্রাওন চাহাবৰ পত্ৰ । :::আশ্চৰিত ৰূপে এটা মানুহ বধিক ধৰাৰ কথা । :::পিতৃৰ সমাজিক । :::সম্পাদকলৈ চিঠি । :::৪২ গীত । :::দেশহিতৈষী শ্ৰীযুত অৰুণোদয়। :::১৬ বছৰ। নম্বৰ ১১। নৱেম্বৰ, ১৮৬১। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ । :::শ্ৰীশ্ৰীযুত চেৰ চাৰ্লচ উড চাহাবৰ নক্সা ৷ :::ভৰ আকৰ্ষণৰ কথা । :::ধৰমীৰ শেষ গতি। :::চুএজ কানাল বা ৰূপহী নৈ। :::৪৩ গীত।</poem><noinclude></noinclude> nbeq7hlky4fuefrbiebele0cf1og4lk 104 89638 244120 2026-03-31T12:46:31Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244120 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৬৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude><poem>:::৪৪ গীত। :::৪৫ গীত। :::৪৬ গীত। :::৪৭ গীত। :::নগঞা দ্ৰোহী লোকৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণন। :::আফ্ৰিকা দ্বীপত থকা তাঁতি চৰাইৰ নক্সা। :::চন্দ্ৰ ধেনুৰ নচা। :::জ্ঞানী অজ্ঞানী চৰিত্ৰ বৰ্ণনা। :::ইং শক। ১৬ বছৰ। নম্বৰ ১২। ডিচেম্বৰ, ১৮৬১। :::অনেক দেশৰ সম্বাদ। :::কুৰৰ পক্ষিৰ নক্সা। :::পাই জ্ঞানী টকা অজ্ঞানী। :::লৰা চোআলীবিলাকৰ উচিত কৰম। :::কাচাৰ আৰু অসম দেশত ছাহ ওলোআৰ কথা। :::স্ত্ৰী শিক্ষা। :::বিদ্যাৰ গুণ। :::গীত। :::৪৮ গীত। :::৪৯ গীত। :::৫০ গীত। :::৫২ গীত। :::মুসা ধৰ্ম্ম বিবৰণ। :::জ্ঞান শিক্ষা কৰাৰ কথা। :::বিধৱা বিবাহ। :::বালানিচেপাচ নামে পক্ষিৰ কথা। :::আমেৰিকা দেশৰ ৰণৰ কথা।</poem><noinclude></noinclude> 13q14ieih244qn6tyexmcjvcbhl9zgf 104 89639 244121 2026-03-31T12:51:05Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244121 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|টেঙ্গৰ জালোআইৰ কথা।}} The Ready Fisherman. চতুৰ্থ চোআ। নম্বৰ ৩। মাৰ্চ ১৮৪৯ খ্ৰি° অ° সঁক।</poem>}} {{gap}}এক জালোআই নৈত মাচ ধৰোঁতে এনে চিকন মাচ এটা পালে তাৰ নিচিনা মাচ পোআটো চাৰি কোনেও দেখাই নাই। জালোআই মনত ভাবিলে, জে এই মাচটো হাটত বেচিলে অলপ মান ৰুপ পাম; ৰজাৰ আগলৈ নিলে দেখি তেওঁ সন্তোস হৈ আমাকো সন্তোষ কৰিব। ইয়াকে বুলি জালোআই মাচটো লৈ ৰজাৰ আগলৈ গলত, মাচটো দেখি, ৰজাই বৰ ৰঙ্গ পাই জালোআইক তেতিয়াই এস ৰুপ দিবলৈ আগ্যা কৰিলে। তাতে মন্ত্ৰিএ এই কথা শুনি ৰজাত কলে, বোলে, এটা মাচত এস টকা ৰুপ দিয়াটো উচিত ন হই। ৰজাই কলে মই এবেলি আগ্যা দিলোঁ নি দিলে মই লাজ হম। মন্ত্ৰিএ বুধি দিলে যে আপুনি এই মাচটো মতা কি মাইকি তাক জালোআইত সোধক; জদি মতা বোলে মাইকিটো, জদি মাইকি বোলে মতাটো আনিবলৈ জালোআইক আকও আগ্যা কৰোক; লগৰটো মাচ আনি দিব নোআৰিলে ৰুপ নেপা৷ তেতিয়া ৰজাই মন্ত্ৰিৰ বুধিৰেই জালোআইক সুধিলে জে এই মাচটো মতা নে মাইকি। জালোআইএ কলে, এই মাচ মতাও ন হই মাইকিও ন হই ই নপুংসক। সেই কথা শুনি ৰজাই হাঁহি তাক দুস ৰুপ বঁটা দিলে।<noinclude></noinclude> pl7axpuyfw05l6qfh9gadwfsn78mal3 104 89640 244122 2026-03-31T12:54:06Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244122 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|কলিকতাৰ সুখিয়াতি।}} Description of Calcutta. ৬ বচৰ। নম্বৰ ৩। মাৰ্চ, ১৮৫১।</poem>}} কোনো কোনো ভদ্ৰ লোকৰ অভিলাস জানি কল্কতাৰ গুনা গুন পৱাৰ বখানি; চহৰৰ গুণ জস অন্ত কেবা কৰে, প্ৰচাৰ কৰিতে গুণ মাসেকে না পাৰে। জদ্যপি কৰিলোঁ পৱাৰ বাহুল্যক ডৰি অল্প বোধে ৰচি আচো মোট মোট কৰি সৰু বৰ গঙ্গা মধ্যে চহৰ প্ৰকাসে, ভাগিৰথি গঙ্গা মাই বহে জাৰ কাসে; পৰম্পৰ সুনি আচো সব্দ চহৰৰ, প্ৰবেস হৈয়া তাত পালোঁ বৰ ডৰ। দিৰ্ঘে প্ৰস্তে চহৰৰ চাৰি ক্ৰোস পাই, তথাকাৰ লোকে মাত্ৰ তাৰ অন্ত পাই; মেলা নগৰ্ ইটা খোলাই বান্ধিচে প্ৰবন্ধে, স্বৰ্গ বোধ হয় তাহা প্ৰবেস হইতে। স্বৰ্গৰ আক্ৰিতি হেতু চহৰ্‌ নাম বুজি, সেই থানে লোক হেৰাই ৰাস্তা নে পাই খুজি পথ বিচাৰিয়া নে পাই খেদ কৰে বৰ, কোনো লোকে মাৰে বুলি মনে কৰে ডৰ জাহা খেদ কৰি ফুৰে, সুনা সৰ্বজন, কিনাৰাম সত্ৰিয়া ৰচে পদ বিচখ্যন।<noinclude></noinclude> p7s9it0hpv8v4f0ekwxrvmhj3mtdjsw 244123 244122 2026-03-31T12:54:43Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244123 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|কলিকতাৰ সুখিয়াতি।}} Description of Calcutta. ৬ বচৰ। নম্বৰ ৩। মাৰ্চ, ১৮৫১।</poem>}} {{Block center|<poem> কোনো কোনো ভদ্ৰ লোকৰ অভিলাস জানি কল্কতাৰ গুনা গুন পৱাৰ বখানি; চহৰৰ গুণ জস অন্ত কেবা কৰে, প্ৰচাৰ কৰিতে গুণ মাসেকে না পাৰে। জদ্যপি কৰিলোঁ পৱাৰ বাহুল্যক ডৰি অল্প বোধে ৰচি আচো মোট মোট কৰি সৰু বৰ গঙ্গা মধ্যে চহৰ প্ৰকাসে, ভাগিৰথি গঙ্গা মাই বহে জাৰ কাসে; পৰম্পৰ সুনি আচো সব্দ চহৰৰ, প্ৰবেস হৈয়া তাত পালোঁ বৰ ডৰ। দিৰ্ঘে প্ৰস্তে চহৰৰ চাৰি ক্ৰোস পাই, তথাকাৰ লোকে মাত্ৰ তাৰ অন্ত পাই; মেলা নগৰ্ ইটা খোলাই বান্ধিচে প্ৰবন্ধে, স্বৰ্গ বোধ হয় তাহা প্ৰবেস হইতে। স্বৰ্গৰ আক্ৰিতি হেতু চহৰ্‌ নাম বুজি, সেই থানে লোক হেৰাই ৰাস্তা নে পাই খুজি পথ বিচাৰিয়া নে পাই খেদ কৰে বৰ, কোনো লোকে মাৰে বুলি মনে কৰে ডৰ জাহা খেদ কৰি ফুৰে, সুনা সৰ্বজন, কিনাৰাম সত্ৰিয়া ৰচে পদ বিচখ্যন। </poem>}}<noinclude></noinclude> bfcofocryxke6g98gwcbd6pxotya9az 104 89641 244124 2026-03-31T12:57:30Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244124 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৭১}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>এহিমতে চকোআত পুচিলা আপুনি। বুলিলা জতেক শুনিলাহা নিন্দাবানি আপদ সম্পদ বৃক্ষ পন্থত দেখিলা। সীতাৰ সম্পদ বাত্ৰা তাহাত পুচিলা॥ জাতে তাতে বাত্ৰা দাদা নুপুচিবা দেখি। তাহাতে পুচিবা তুমি শুদ্ধমত লেখি॥ অল্পমতি অল্পজ্ঞান দেখা জিতোজন। তাহাত নোপোচা কথা আমাৰ বচন॥ শ্ৰীৰাম বদতি বাপু শুনিয়ো বচন। বকত পুচিলে বাত্ৰা পাম এতিক্ষণ। হেন শুনি লক্ষণে বকক দিলা মাত। সীতাৰ সম্পদ বাত্ৰা কহিয়ো আমাত॥ লক্ষণৰ বাক্য শুনি তেখনে আসিলা। শ্ৰীৰামক বকে জাই প্ৰণাম কৰিলা॥ বকক সম্বুধি পাচে শ্ৰীৰামে পুচিলা। ইতো পন্থে জাইতে নিকি সীতাক দেখিলা || ৰামক বোলন্ত প্ৰভু কিচো বাত্ৰা পাওঁ। জলত ফুৰোহে৷ মই মস্য ধৰি খাওঁ॥ দেখিলোহো ছায়া মায়া জলৰ তলত। কন্যা এক লই জাই ৰথ ওপৰত॥ কৈৰ কন্যা কোনে নেই নিৰ্ন্নয় নাপাও। তল মুণ্ড কৰি প্ৰভু মস্য ধৰি খাও॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> tove8d1odg8ve5wsrlnbj0e9awtch66 104 89642 244125 2026-03-31T13:00:44Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244125 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ সুখিয়াতি|২৭}}</noinclude>{{center|পথ হেৰোআ লোকৰ খেদ}} {{Block center/s}} <poem>হাই হাই, কিনো কঁপাল মোৰে, পৰিলোঁ বিপদ ঘোৰে, :::কোন বিধি পথ উপদেসে? অন্ধকাৰ জাম মৰি, গাৰিৰ তলত পৰি, :::বিপতি মিলিব বৰ সেসে। হাঁঠি হাঁঠি আধা ৰাস্তা, নে পাঁও কোনো ফালে দিসা, :::কোন বিধি চিনাইবেক মোকে? পথ জদি সোধো মই, মুৰে মাৰে টাঙ্গোন চই, :::মুষ্টি গোট মাৰে মোৰ বুকে নে পাঁও নিবাসৰ পথ, সুৰ্জ ভৈল অস্তাগত, :::কোন বিধি দিবেক উপাই? হাতে থকা হলে পইচা, সুধি চালোঁহেঁতেন ৰাস্তা, :::কৰি বিনা গালি গালাজ খাই। এই ৰুপে কোনো লোক হইয়া কাতৰ, কাৰো কাসে বঞ্চে ৰাতি মনে কৰি ডৰ; পুহাইলে ৰজনি জদি দিসা দিসে জাই, বাট পথ সুধি জাই গালা গালি খাই; কত কত সুধি পাচে বাসস্থান পাই, বিধি দিলে স্বৰ্গ জেন হাততে পেলাই। আত পৰে কহোঁ সুনা চহৰ বেৱস্থা, হেঙ্গুলিয়া ইটা বান্ধি আচে সৰ্ব ৰাস্তা; </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hcvorwa97r0s9ndpg6uk8yki09w7llj 104 89643 244126 2026-03-31T13:01:34Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244126 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৭৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ৰামে বুলিলন্ত লক্ষনে শুনন্ত কিনো ইতো বিপৰিত। ৰথ ধজ ভাঙ্গি বন মাঝ লাগি পৰি আচে ধৰনিত॥ সমিপক জাই চাইলা দুই ভাই কৰিলন্ত পাচে থিৰ। সীতাৰ নিদানে ভৈলা ঘোৰ ৰনে যুঝিলন্ত কোন বিৰ॥ এহি বুলি ৰাম লগত লক্ষণ ফুৰিলন্ত বনে বন। কতো দুৰ জাই জটায়ুক পাই দেখিলন্ত বিদ্যমান॥ দেখিলা পক্ষিৰ ৰক্ত কলেবৰ তনু আতি থুলন্তৰ। শিঘ্ৰে বন চাপি জগতৰ বাপে যুৰিলেক একশৰ॥ লক্ষণক চাই বোলে ৰঘুৰাই শুনিয়ো প্ৰাণ লখাই। এহি পক্ষী খাইলা নিশ্চয় জানিলো সীতা একেস্বৰে পাই॥ মায়াবি ৰাক্ষস ফুৰে দসো দিস খাইলে মোৰ প্ৰানেশ্বৰি।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> g4q8mbeojpmc20v2jk1r41f6q2812vp 104 89644 244127 2026-03-31T13:05:14Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244127 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৭৬|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>আমাক খাইবেক জানিলো প্ৰত্যেক আচে পক্ষীৰূপ ধৰি॥ গৰ্ভত পষিলা উসাস গুচিলা সীতা জনকৰ জিউ। গৃধৰ ঠোঠৰ পশিল ভিতৰ তোৰ তৈতে গৈলা জিউ॥ মোক মোহা স্নেহে লখাইক পঠাইলা গৃধৰ হৈলিহি ভক্ষি। ওৰেৰে পাপিষ্ঠ শুন পখিনিস্ত তোক মাৰো অৰে পক্ষি॥ খাইলি মোৰ ভাৰ্য্যা পাপি পক্ষিৰাজ বিজুতিয়া মাৰো ধৰি। এহি বুলি ৰাম প্ৰভু পুন্য কাম ধনু এক শৰ যুৰি॥ ৰাম শৰ দেখি কম্পমান পক্ষি ভয়ত ভৈলা তৰাস। ৰামৰ চৰণ সেবি অনুক্ষণ ভনে দুৰ্গাবৰ দাস॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''-::-'''}}<noinclude></noinclude> 2o700b29bksdeenc5wx7kt8z76l59ys 104 89645 244128 2026-03-31T13:07:16Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244128 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|২৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>গাৰিৰ গঞ্চালে তাহা ধুলা প্ৰাই হই, হিমালয়ৰ হিমে জেন অন্ধকাৰমই; সেই ধুলা অনুমানে জোজন্ উৰ্ধে জাই, তৰু ব্ৰিখ দেখি জেন অগ্নি দাহ প্ৰাই। সপ্তাহ দিন অন্তে ধুলা গো গাঁৰিতে তুলি, গবৰ্ণমেণ্টে হুকুম দিএ পকি বান্ধা বুলি; হেন সিখ্যা মনে ধৰি নকৰ লোকে জাই, প্ৰবন্ধ কৰিয়া সব ইটা বদলাই। পুনু পুনু সেই ৰুপে পথ জুগুত হই, দুই কিনাৰে কলৰ জন্ত্ৰে গঙ্গা জল বই; জেন সিন্দুৰৰ আলি তৈলেৰে লিপই, ব্ৰিষ্টি জল পৰি আলি সেই ৰুপে হই। টকা সাস্তা, বস্তু মৰ্গ, চহৰ বিচখ্যন, বিচাৰিলে সকল দ্ৰব্য পাই তেতিখ্যন। অনেক বিচিত্ৰ দ্ৰব্য তাতে পোআ হই, বসতি কৰিচে লক্ষ্মি আপুনি নিচই। সৰ্ব দেসৰ লোক মাত্ৰ তাতে পোআ জাই, নদি নদৰ জল জেন সুমুদ্ৰে বহই; গুম গুম কৰে জেন গৰ্জ্জন মেঘৰ, সেইৰুপে দিবা ৰাত্ৰি সব্দ মনুষ্যৰ। অদ্ভুত তামোচা অনেক আচে সেই চহৰে, কল্কতাক নিন্দা কৰে কে চেলা পামৰে। দিনে দিনে দুই সত লোক ম্ৰিত্যু হই, গনিবাৰ সাধ্য নাহি কত জন্ম পাই। জন্মত কৰিয়া ব্ৰিধি হই দস সত, দিনে দিনে আমদানি লিখিতৰ মত।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> h5enw0y2mvg6vxx4mc44camwqtrxnn7 104 89646 244129 2026-03-31T13:12:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244129 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৭৭}</noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—অহিৰ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>::অ কি ত্ৰাহি ৰাম— ::চৰণত কৰোহো প্ৰণাম। ত্ৰাহি ত্ৰাহি ৰাম বুলি {{gap|4em}}কৰি হাত কৃতাঞ্জলি, ::::বৰ ভাগ্যে বহিছে পৰান। জটায়ু জে মোৰ নাম{{gap|4em}}শুনিয়োক প্ৰভু ৰাম ::::আমি ভৈলো গৰুড় নন্দন॥ তোমাৰ ভাৰ্য্যাক হৰি{{gap|4em}}দশগ্ৰীৱে চোৰ কৰি ::::ৰথে তুলি জাই লঙ্কা পোন। দেখি তাক ধাই গৈলো{{gap|4em}} পাখা চাটে কম্পাইলো ::::বৰ চোটে দুইৰো ভৈলা ৰন॥ সৰ্ব্বাঙ্গ বিদাৰ কৈলো{{gap|4em}}কিৰিটিক ভাঙ্গি থৈলো ::::ৰথক ভাঙ্গিলো ধৰি ঠোঠে। বৰ চোটে দশগ্ৰীৱ{{gap|4em}}দেখিলেক তমোময় ::::মুৰ্চ্ছা জাই পৰিলা ৰথতে॥ মুহুৰ্ত্তেক মানে উঠি{{gap|4em}}মোক চাইলা ক্ৰোধ দৃষ্টি ::::কৰিলেক মোহোক অন্যাই। অগ্নিবাণ মাৰি মোৰ{{gap|4em}} পাখা পুৰি কৈলা চুৰ ::::পৰিলোহো ম‍ই মুৰ্চ্ছা জাই॥ বৰ দিলা সীতা আই{{gap|4em}}পৰি থাকা এহি ঠাই ::::এহি বাত্ৰা কহিবা ৰামত।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> g2j5zs8h0w19zbsx6qpenoy2q8q1s6q 244131 244129 2026-03-31T13:13:29Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244131 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অৰণ্যকাণ্ড।|৭৭}}</noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|ৰাগ—অহিৰ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>::অ কি ত্ৰাহি ৰাম— ::চৰণত কৰোহো প্ৰণাম। ত্ৰাহি ত্ৰাহি ৰাম বুলি {{gap|4em}}কৰি হাত কৃতাঞ্জলি, ::::বৰ ভাগ্যে বহিছে পৰান। জটায়ু জে মোৰ নাম{{gap|4em}}শুনিয়োক প্ৰভু ৰাম ::::আমি ভৈলো গৰুড় নন্দন॥ তোমাৰ ভাৰ্য্যাক হৰি{{gap|4em}}দশগ্ৰীৱে চোৰ কৰি ::::ৰথে তুলি জাই লঙ্কা পোন। দেখি তাক ধাই গৈলো{{gap|4em}} পাখা চাটে কম্পাইলো ::::বৰ চোটে দুইৰো ভৈলা ৰন॥ সৰ্ব্বাঙ্গ বিদাৰ কৈলো{{gap|4em}}কিৰিটিক ভাঙ্গি থৈলো ::::ৰথক ভাঙ্গিলো ধৰি ঠোঠে। বৰ চোটে দশগ্ৰীৱ{{gap|4em}}দেখিলেক তমোময় ::::মুৰ্চ্ছা জাই পৰিলা ৰথতে॥ মুহুৰ্ত্তেক মানে উঠি{{gap|4em}}মোক চাইলা ক্ৰোধ দৃষ্টি ::::কৰিলেক মোহোক অন্যাই। অগ্নিবাণ মাৰি মোৰ{{gap|4em}} পাখা পুৰি কৈলা চুৰ ::::পৰিলোহো ম‍ই মুৰ্চ্ছা জাই॥ বৰ দিলা সীতা আই{{gap|4em}}পৰি থাকা এহি ঠাই ::::এহি বাত্ৰা কহিবা ৰামত।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> bxchcsidpfmvb9zc60v3vwvbh8q4rq0 104 89647 244130 2026-03-31T13:13:15Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244130 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ সুখিয়াতি|২৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>চলিওক লোক সব কল্কতা চহৰে, পৱাৰ মিচা হই জদি নিন্দিবা আমাৰে। চিম্লিয়া হৈতে দুই দণ্ডে পটলডাঙ্গা পাই, তাৰোতৰে মেদিকাল কলেজ দেখা জাই; ঘৰৰ নক্‌চা দেখি জেন দেৱৰ দেৱপুৰি, ম্ৰিত্যু সব দেখি যেন জমৰ নগৰি। প্ৰিথিবিৰ জত জন্তু তাতে দেখা জাই, বিধিৰ নিৰ্বন্ধ অঙ্গ খণ্ডে খণ্ডে পাই। ইহাৰ ভাটি দখিনতে ইংৰাজি কলেজ, বিবি চাৰ্লিয়া পৰ্হে তাতে কৰিয়া সমাজ; অপেস্বৰি গান কৰে ইন্দ্ৰ পুৰে জেন, তদ্ৰুপ পৰ্হিচে তাত বিবি চলিগন; সৰ্ব অঙ্গ পৰিস্কাৰ দেৱৰ তৰুনি সেইৰুপে কন্যা সব নবিন জৌবনি। হাই হাই, ইংৰাজিৰ কিনো কৰ্ম বিচখ্যন, কোন বিধি কৰি আচে চহৰ্ নিৰুপন। এই সব কথা মাজে লম্ভা নাহি দিয়া অল্প বোধে পৱাৰ ৰচে কিনাৰাম সত্ৰিয়া।</poem> {{Block center/e}} {{center|কৌঞ্চলৰ অফিচৰ বৰ্নন}} {{Block center/s}} আতপৰে কহো মই কৌঞ্চলৰ কথা, নাই পটন্তৰ ৰূপ তাহাৰ বেৱস্থা। অতি দিৰ্ঘাকাৰ ঘৰ প্ৰস্ত আচে বৰ, চৌতলা মহল সিতো নিৰ্মান ইটাৰ; জেন গিৰি বৰ সিঙ্গ তাহাৰ উস্ৰিত, পৰম সুন্দৰ দেখি অতি সোভাবিত।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ma34oeh5e14ulec9vyu6zzwacusvwkx 244132 244130 2026-03-31T13:13:35Z Babulbaishya 104 244132 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ সুখিয়াতি|২৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>চলিওক লোক সব কল্কতা চহৰে, পৱাৰ মিচা হই জদি নিন্দিবা আমাৰে। চিম্লিয়া হৈতে দুই দণ্ডে পটলডাঙ্গা পাই, তাৰোতৰে মেদিকাল কলেজ দেখা জাই; ঘৰৰ নক্‌চা দেখি জেন দেৱৰ দেৱপুৰি, ম্ৰিত্যু সব দেখি যেন জমৰ নগৰি। প্ৰিথিবিৰ জত জন্তু তাতে দেখা জাই, বিধিৰ নিৰ্বন্ধ অঙ্গ খণ্ডে খণ্ডে পাই। ইহাৰ ভাটি দখিনতে ইংৰাজি কলেজ, বিবি চাৰ্লিয়া পৰ্হে তাতে কৰিয়া সমাজ; অপেস্বৰি গান কৰে ইন্দ্ৰ পুৰে জেন, তদ্ৰুপ পৰ্হিচে তাত বিবি চলিগন; সৰ্ব অঙ্গ পৰিস্কাৰ দেৱৰ তৰুনি সেইৰুপে কন্যা সব নবিন জৌবনি। হাই হাই, ইংৰাজিৰ কিনো কৰ্ম বিচখ্যন, কোন বিধি কৰি আচে চহৰ্ নিৰুপন। এই সব কথা মাজে লম্ভা নাহি দিয়া অল্প বোধে পৱাৰ ৰচে কিনাৰাম সত্ৰিয়া।</poem> {{Block center/e}} {{center|কৌঞ্চলৰ অফিচৰ বৰ্নন}} {{Block center/s}} <poem>আতপৰে কহো মই কৌঞ্চলৰ কথা, নাই পটন্তৰ ৰূপ তাহাৰ বেৱস্থা। অতি দিৰ্ঘাকাৰ ঘৰ প্ৰস্ত আচে বৰ, চৌতলা মহল সিতো নিৰ্মান ইটাৰ; জেন গিৰি বৰ সিঙ্গ তাহাৰ উস্ৰিত, পৰম সুন্দৰ দেখি অতি সোভাবিত।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> msaarjklpuf8plnmsrwrl3enygz4ji8 244133 244132 2026-03-31T13:14:09Z Babulbaishya 104 244133 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ সুখিয়াতি|২৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>চলিওক লোক সব কল্কতা চহৰে, পৱাৰ মিচা হই জদি নিন্দিবা আমাৰে। চিম্লিয়া হৈতে দুই দণ্ডে পটলডাঙ্গা পাই, তাৰোতৰে মেদিকাল কলেজ দেখা জাই; ঘৰৰ নক্‌চা দেখি জেন দেৱৰ দেৱপুৰি, ম্ৰিত্যু সব দেখি যেন জমৰ নগৰি। প্ৰিথিবিৰ জত জন্তু তাতে দেখা জাই, বিধিৰ নিৰ্বন্ধ অঙ্গ খণ্ডে খণ্ডে পাই। ইহাৰ ভাটি দখিনতে ইংৰাজি কলেজ, বিবি চাৰ্লিয়া পৰ্হে তাতে কৰিয়া সমাজ; অপেস্বৰি গান কৰে ইন্দ্ৰ পুৰে জেন, তদ্ৰুপ পৰ্হিচে তাত বিবি চলিগন; সৰ্ব অঙ্গ পৰিস্কাৰ দেৱৰ তৰুনি সেইৰুপে কন্যা সব নবিন জৌবনি। হাই হাই, ইংৰাজিৰ কিনো কৰ্ম বিচখ্যন, কোন বিধি কৰি আচে চহৰ্ নিৰুপন। এই সব কথা মাজে লম্ভা নাহি দিয়া অল্প বোধে পৱাৰ ৰচে কিনাৰাম সত্ৰিয়া।</poem> {{Block center/e}} {{center|কৌঞ্চলৰ অফিচৰ বৰ্নন}} {{Block center/s}} <poem>আতপৰে কহো মই কৌঞ্চলৰ কথা, নাই পটন্তৰ ৰূপ তাহাৰ বেৱস্থা। অতি দিৰ্ঘাকাৰ ঘৰ প্ৰস্ত আচে বৰ, চৌতলা মহল সিতো নিৰ্মান ইটাৰ; জেন গিৰি বৰ সিঙ্গ তাহাৰ উস্ৰিত, পৰম সুন্দৰ দেখি অতি সোভাবিত।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6rd0sdb9v96vi0moiwc2veh97sw1430 104 89648 244134 2026-03-31T13:15:36Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244134 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|৩০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>উক্ত ঘৰে সৰ্ব দেসৰ ভাল মন্দ হই, কিন্তু দেৱানিৰ কৰ্ম হস্তে ন পৰ্স ই। ইংৰাজিৰ বিনা আন ভাসা ন চলই, ত্ৰিচ চলিচ্ লোক তাত চকিতে থাকই; ইংৰাজি সমাজ তাৰ বিচাৰ কৰ্তা হই, নিমিসৰ মধ্যে তাত বিচাৰ কৰই। আৰু কহি কিবা আমি কত পাব পাৰ, গবৰ্ণমেণ্টৰ ঘৰৰ কহোঁ বেৱহাৰ নৱ দস পুৰা ভুমি চৌগৰ ভিতৰ, চতুৰ্দিসে চাৰি দ্বাৰ দেখিতে সুন্দৰ; পকি গৰৰ ওপৰে দ্বাৰ দুই কোনা, দুই দুই সিংহ তাতে কৰিচে নিৰ্মনা; দুই দুই দ্বাৰ পাল থাকে দ্বাৰে দ্বাৰে, তাহাৰ প্ৰতাপে কোনো সোমাব নোআৰে। অতি সুসোভন পকা গ্ৰিহ ভয়ঙ্কৰ, কিচু দুৰে দেখি জেন কৈলাস সিখৰ; ইটাৰে বান্ধিচে তাক দেখিতে সুন্দৰ, কঁহাৰৰ পুত্ৰ জেন গৰ্হে সিটো ঘৰ। জন্ত্ৰে তন্ত্ৰে জানি জেন নিজে বিস্বকৰ্মে কতদিনে সিতো ঘৰ কৰিচে জতনে। তাত উঠি জনা জাই খনে অনুমানি, পঙ্কজ বিলাসে হেৰা আহি আচো আমি; ইতো গ্ৰিহপতি গৱৰ্ণমেণ্ট বাহাদুৰ, নবেশ্বৰ নৰোতম হৈ আচে প্ৰচুৰ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> nkvhss2eu33sfywt584nytgg0vgnril 244214 244134 2026-03-31T15:36:35Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244214 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৩০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>উক্ত ঘৰে সৰ্ব দেসৰ ভাল মন্দ হই, কিন্তু দেৱানিৰ কৰ্ম হস্তে ন পৰ্সই। ইংৰাজিৰ বিনা আন ভাসা ন চলই, ত্ৰিচ চলিচ্ লোক তাত চকিতে থাকই; ইংৰাজি সমাজ তাৰ বিচাৰ কৰ্তা হই, নিমিসৰ মধ্যে তাত বিচাৰ কৰই। আৰু কহি কিবা আমি কত পাব পাৰ, গবৰ্ণমেণ্টৰ ঘৰৰ কহোঁ বেৱহাৰ নৱ দস পুৰা ভুমি চৌগৰ ভিতৰ, চতুৰ্দিসে চাৰি দ্বাৰ দেখিতে সুন্দৰ; পকি গৰৰ ওপৰে দ্বাৰ দুই কোনা, দুই দুই সিংহ তাতে কৰিচে নিৰ্মনা; দুই দুই দ্বাৰ পাল থাকে দ্বাৰে দ্বাৰে, তাহাৰ প্ৰতাপে কোনো সোমাব নোআৰে। অতি সুসোভন পকা গ্ৰিহ ভয়ঙ্কৰ, কিচু দুৰে দেখি জেন কৈলাস সিখৰ; ইটাৰে বান্ধিচে তাক দেখিতে সুন্দৰ, কঁহাৰৰ পুত্ৰ জেন গৰ্হে সিটো ঘৰ। জন্ত্ৰে তন্ত্ৰে জানি জেন নিজে বিস্বকৰ্মে কতদিনে সিতো ঘৰ কৰিচে জতনে। তাত উঠি জনা জাই খনে অনুমানি, পঙ্কজ বিলাসে হেৰা আহি আচো আমি; ইতো গ্ৰিহপতি গৱৰ্ণমেণ্ট বাহাদুৰ, নৰেশ্বৰ নৰোতম হৈ আচে প্ৰচুৰ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> clgq6kad63xsadehqe2dx8izoc2hh7y 104 89649 244135 2026-03-31T13:23:17Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244135 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৭৮|দুৰ্গাবৰি।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ৰামে সাধিবেক কাজ{{gap|4em}}শুনিয়োক পক্ষীৰাজ ::::থাকিবিহি অক্ষয় স্বৰ্গত॥ এহি বুলি সীতা আই{{gap|4em}} কান্দি কান্দি মোক চাই ::::কৈ গৈলা ৰাৱন্নায় হৰিলা। তাৰ আধখান ৰথ{{gap|4em}}দেখিয়োক ৰঘুনাথ ::::বনৰ মাজত পৰি ৰৈলা॥ মোৰ হৃদি কম্প ভৈলা{{gap|4em}}পাপীষ্ঠে হৰিয়া লৈলা ::::সাধিবে নৰিলো তজু কাজ। কহিলোহো এহি বাত্ৰা{{gap|4em}}ৰাৱন্নে নিলেক সীতা ::::শুনিয়োক আবে ৰঘুৰাজ॥ এবে মন ভৈলা সিদ্ধি{{gap|4em}}মিলাইলেক আনি বিধি ::::শৰন দিয়োক ৰঘুনাথ। ধন্য মোৰ ই জীৱন{{gap|4em}}তযু কাৰ্য্যে গৈলা প্ৰাণ ::::চৰণে নমিছে মোৰ মাথ॥ মৃত্যুকালে পাইলো লাগ{{gap|4em}}মোৰ ভৈলা বৰ ভাগ ::::প্ৰাণক এৰিবো তযু কাষে। ৰাম নাম হৃদি জপি{{gap|4em}}মন স্থিৰ কৰি পক্ষী ::::ৰাম লক্ষনেয়ো চাই আছে॥ দেখে পক্ষী এৰে প্ৰাণ{{gap|4em}}দুই ভায়ে দুখমন ::::তুলি আলিঙ্গিলা দুয়ো জনে। ৰামৰ চৰণ সেবি{{gap|4em}}ৰচিলে ই গিত চবি ::::দুৰ্গাবৰ মহাভক্তি মনে॥</poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> tttyplxjkdnpjfgxyhwe1t39l9czzxu 104 89650 244136 2026-03-31T13:33:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। মই ইয়াত ধীৰভাবে গভীৰ একাগ্ৰ চিন্তা কৰাকে লক্ষ্য কৰিছোঁ। সাধনাৰ পথ আশ্ৰয় কৰিলে মানব ক্ৰমবিকাশত মানব চৈতন্যৰ চাৰিটা স্তৰৰ বিষয়ে জ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244136 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। মই ইয়াত ধীৰভাবে গভীৰ একাগ্ৰ চিন্তা কৰাকে লক্ষ্য কৰিছোঁ। সাধনাৰ পথ আশ্ৰয় কৰিলে মানব ক্ৰমবিকাশত মানব চৈতন্যৰ চাৰিটা স্তৰৰ বিষয়ে জানিব পাৰা যায়। যথা —দেহচৈতন্য, মনঃচৈতন্য, আত্মচৈতন্য আৰু পৰমাত্মচৈতন্য বা বিশ্বচৈতন্য। যি চৈতন্যভূমিত থাকিলে মানুহে নিজক দেছ বুলি ভাবে, য'ত মানুহৰ দেহাত্মবুদ্ধি হয় য'ত “মই ... দেহ” বুলি মানুহে নিজক বিবেচনা কৰে, সেয়ে দেহচৈতন্য। সাধাৰণ মানুহ এই দেহচৈতন্য লৈয়ে ডুবি থাকে। এই চৈতন্যত মানুহে খাব, লব আৰু এজন সহযোগী পালেই সন্তুষ্ট। দেহটোক অলপ ভালকৈ ৰাখিব পাৰিলেই নিজক সাৰ্থক জ্ঞান কৰে। আজীৱন চিন্তাৰ্ণবে থাকি নিমগন, ভাবে, “কাম উপভোগ পৰম ৰতন”। শত আশাপাশে বদ্ধ কাম ক্ৰোধে অন্ধ, অন্যায় উপায়ে কৰে ভোগৰ প্ৰবন্ধ। ১৬ অধ্যায়, ১১-১২। ইয়াৰ উপৰ চৈতন্যভূমিৰ নাম মনঃচৈতন্য। এই চৈতন্যত মানুহে নিজক মন বুলি বিবেচনা কৰে। ১১৪<noinclude></noinclude> 9rp582bv8a0oxgo61c96rrzgp0qqd6r 244138 244136 2026-03-31T13:37:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244138 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} মই ইয়াত ধীৰভাবে গভীৰ একাগ্ৰ চিন্তা কৰাকে লক্ষ্য কৰিছোঁ। {{gap}}সাধনাৰ পথ আশ্ৰয় কৰিলে মানব ক্ৰমবিকাশত মানব চৈতন্যৰ চাৰিটা স্তৰৰ বিষয়ে জানিব পাৰা যায়। যথা —দেহচৈতন্য, মনঃচৈতন্য, আত্মচৈতন্য আৰু পৰমাত্মচৈতন্য বা বিশ্বচৈতন্য। {{gap}}যি চৈতন্যভূমিত থাকিলে মানুহে নিজক দেছ বুলি ভাবে, য'ত মানুহৰ দেহাত্মবুদ্ধি হয় য'ত “মই ... দেহ” বুলি মানুহে নিজক বিবেচনা কৰে, সেয়ে দেহচৈতন্য। সাধাৰণ মানুহ এই দেহচৈতন্য লৈয়ে ডুবি থাকে। এই চৈতন্যত মানুহে খাব, লব আৰু এজন সহযোগী পালেই সন্তুষ্ট। দেহটোক অলপ ভালকৈ ৰাখিব পাৰিলেই নিজক সাৰ্থক জ্ঞান কৰে। {{center|<poem>আজীৱন চিন্তাৰ্ণবে থাকি নিমগন, ভাবে, “কাম উপভোগ পৰম ৰতন”। শত আশাপাশে বদ্ধ কাম ক্ৰোধে অন্ধ, অন্যায় উপায়ে কৰে ভোগৰ প্ৰবন্ধ।</poem>}} {{left|১৬ অধ্যায়, ১১-১২।}} {{Gap}}ইয়াৰ উপৰ চৈতন্যভূমিৰ নাম মনঃচৈতন্য। এই চৈতন্যত মানুহে নিজক মন বুলি বিবেচনা কৰে। {{center|১১৪}}<noinclude></noinclude> ekb4iss9h8ybsxeedbnd797u0ua1mvk 244139 244138 2026-03-31T13:38:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244139 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} মই ইয়াত ধীৰভাবে গভীৰ একাগ্ৰ চিন্তা কৰাকে লক্ষ্য কৰিছোঁ। {{gap}}সাধনাৰ পথ আশ্ৰয় কৰিলে মানব ক্ৰমবিকাশত মানব চৈতন্যৰ চাৰিটা স্তৰৰ বিষয়ে জানিব পাৰা যায়। যথা —দেহচৈতন্য, মনঃচৈতন্য, আত্মচৈতন্য আৰু পৰমাত্মচৈতন্য বা বিশ্বচৈতন্য। {{gap}}যি চৈতন্যভূমিত থাকিলে মানুহে নিজক দেছ বুলি ভাবে, য'ত মানুহৰ দেহাত্মবুদ্ধি হয় য'ত “মই ... দেহ” বুলি মানুহে নিজক বিবেচনা কৰে, সেয়ে দেহচৈতন্য। সাধাৰণ মানুহ এই দেহচৈতন্য লৈয়ে ডুবি থাকে। এই চৈতন্যত মানুহে খাব, লব আৰু এজন সহযোগী পালেই সন্তুষ্ট। দেহটোক অলপ ভালকৈ ৰাখিব পাৰিলেই নিজক সাৰ্থক জ্ঞান কৰে। {{center|<poem>আজীৱন চিন্তাৰ্ণবে থাকি নিমগন, ভাবে, “কাম উপভোগ পৰম ৰতন”। শত আশাপাশে বদ্ধ কাম ক্ৰোধে অন্ধ, অন্যায় উপায়ে কৰে ভোগৰ প্ৰবন্ধ।</poem>}} {{Right|১৬ অধ্যায়, ১১-১২।}} {{Gap}}ইয়াৰ উপৰ চৈতন্যভূমিৰ নাম মনঃচৈতন্য। এই চৈতন্যত মানুহে নিজক মন বুলি বিবেচনা কৰে। {{center|১১৪}}<noinclude></noinclude> s9yc1qugehzjpr2gzkpr1epnk0gyb8u 104 89651 244140 2026-03-31T13:40:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। কৰ্মে অনাসক্তমন বিষয়স্পৃহাত্যাগী, লভে মহাশান্তি সেই মোহমুক্তযোগী। ৭১ ব্ৰহ্মে অবস্থান এই শুনা ধনঞ্জয়, অন্তকালে লভিলেও ব্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244140 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্বিতীয় অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। কৰ্মে অনাসক্তমন বিষয়স্পৃহাত্যাগী, লভে মহাশান্তি সেই মোহমুক্তযোগী। ৭১ ব্ৰহ্মে অবস্থান এই শুনা ধনঞ্জয়, অন্তকালে লভিলেও ব্ৰহ্মে লীন হয়। ৭২॥ ইতি সাংখ্যযোগ।<noinclude></noinclude> ro3zpr6eibfwqsoizpz393snhdg3vvc 244142 244140 2026-03-31T13:43:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244142 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|দ্বিতীয় অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{center|<poem>কৰ্মে অনাসক্তমন বিষয়স্পৃহাত্যাগী, লভে মহাশান্তি সেই মোহমুক্তযোগী। ৭১ ব্ৰহ্মে অবস্থান এই শুনা ধনঞ্জয়, অন্তকালে লভিলেও ব্ৰহ্মে লীন হয়। ৭২॥</poem>}} {{center|ইতি সাংখ্যযোগ।}}<noinclude></noinclude> rrerypp92ojd7v2vvvukyymjhy5zo9x 244143 244142 2026-03-31T13:43:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244143 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|দ্বিতীয় অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{center|<poem>কৰ্মে অনাসক্তমন বিষয়স্পৃহাত্যাগী, লভে মহাশান্তি সেই মোহমুক্তযোগী। ৭১ ব্ৰহ্মে অবস্থান এই শুনা ধনঞ্জয়, অন্তকালে লভিলেও ব্ৰহ্মে লীন হয়। ৭২॥</poem>}} {{center|ইতি সাংখ্যযোগ।}} {{rule|4em}}<noinclude></noinclude> oplu45rdg4rphuno5bc777y4k06kf6a 104 89652 244145 2026-03-31T13:44:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অৰ্জ্জুনে কলে, তৃতীয় অধ্যায়। কৰ্ম্মাপেক্ষা জ্ঞান যদি শ্ৰেষ্ঠ বুলি কোৱা, ঘোৰ যুদ্ধে মোক কিয় নিযুক্ত কৰোৱা? ১। সন্দিগ্ধ বাক্যত বুদ্ধি মোহযুক্ত হয়, সত্য কৰি কোৱা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244145 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অৰ্জ্জুনে কলে, তৃতীয় অধ্যায়। কৰ্ম্মাপেক্ষা জ্ঞান যদি শ্ৰেষ্ঠ বুলি কোৱা, ঘোৰ যুদ্ধে মোক কিয় নিযুক্ত কৰোৱা? ১। সন্দিগ্ধ বাক্যত বুদ্ধি মোহযুক্ত হয়, সত্য কৰি কোৱা এটা যি হয় নিশ্চয়। ২। শ্ৰীকৃষ্ণে কলে, ((0) সংসাৰত দুইবিধ মোক্ষৰ উপায়, যোগমতে কৰ্ম্ম, সাংখ্যে জ্ঞান বুলি কয়। ৩। পুৰুষে নকৰি কৰ্ম্ম 'নৈষ্কৰ্ম্ম’ নাপায়, কৰ্ম্মত্যাগ মাত্ৰে পাৰ্থ, সন্ন্যাসী নহয়। ৪। স্বভাবজ গুণবশে জীৱে কৰ্ম্ম কৰে, কোনোৱে নিষ্কৰ্ম্মা হই থাকিব নোৱাৰে। ৫। বিষয়ক চিন্তে কৰ্ম্মেন্দ্ৰিয় ৰুদ্ধ কৰি, লোকে কয়, “মূৰ্খ সিটে। কপট আচাৰী।” ৬। মনেৰে ইন্দ্ৰিয়গণ বশীভূত কৰি, কৰ্ম্মযোগ কৰে সদা ফলাকাঙ্ক্ষা এৰি;<noinclude></noinclude> 9c3p1huyzhj0kn4v0b82btlomhtux1x 244146 244145 2026-03-31T13:48:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244146 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|তৃতীয় অধ্যায়।}}}} অৰ্জ্জুনে কলে, {{center|<poem>কৰ্ম্মাপেক্ষা জ্ঞান যদি শ্ৰেষ্ঠ বুলি কোৱা, ঘোৰ যুদ্ধে মোক কিয় নিযুক্ত কৰোৱা? ১। সন্দিগ্ধ বাক্যত বুদ্ধি মোহযুক্ত হয়, সত্য কৰি কোৱা এটা যি হয় নিশ্চয়। ২।</poem>}} শ্ৰীকৃষ্ণে কলে, {{center|<poem>সংসাৰত দুইবিধ মোক্ষৰ উপায়, যোগমতে কৰ্ম্ম, সাংখ্যে জ্ঞান বুলি কয়। ৩। পুৰুষে নকৰি কৰ্ম্ম 'নৈষ্কৰ্ম্ম’ নাপায়, কৰ্ম্মত্যাগ মাত্ৰে পাৰ্থ, সন্ন্যাসী নহয়। ৪। স্বভাবজ গুণবশে জীৱে কৰ্ম্ম কৰে, কোনোৱে নিষ্কৰ্ম্মা হই থাকিব নোৱাৰে। ৫। বিষয়ক চিন্তে কৰ্ম্মেন্দ্ৰিয় ৰুদ্ধ কৰি, লোকে কয়, “মূৰ্খ সিটো কপট আচাৰী।” ৬। মনেৰে ইন্দ্ৰিয়গণ বশীভূত কৰি, কৰ্ম্মযোগ কৰে সদা ফলাকাঙ্ক্ষা এৰি;</poem>}}<noinclude></noinclude> ehbv5ltctnkrchsojncp37z3tc1ctp7 244147 244146 2026-03-31T13:50:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244147 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|তৃতীয় অধ্যায়।}}}} অৰ্জ্জুনে কলে, {{Block center|<poem>কৰ্ম্মাপেক্ষা জ্ঞান যদি শ্ৰেষ্ঠ বুলি কোৱা, ঘোৰ যুদ্ধে মোক কিয় নিযুক্ত কৰোৱা? ১। সন্দিগ্ধ বাক্যত বুদ্ধি মোহযুক্ত হয়, সত্য কৰি কোৱা এটা যি হয় নিশ্চয়। ২।</poem>}} শ্ৰীকৃষ্ণে কলে, {{block center|<poem>সংসাৰত দুইবিধ মোক্ষৰ উপায়, যোগমতে কৰ্ম্ম, সাংখ্যে জ্ঞান বুলি কয়। ৩। পুৰুষে নকৰি কৰ্ম্ম 'নৈষ্কৰ্ম্ম’ নাপায়, কৰ্ম্মত্যাগ মাত্ৰে পাৰ্থ, সন্ন্যাসী নহয়। ৪। স্বভাবজ গুণবশে জীৱে কৰ্ম্ম কৰে, কোনোৱে নিষ্কৰ্ম্মা হই থাকিব নোৱাৰে। ৫। বিষয়ক চিন্তে কৰ্ম্মেন্দ্ৰিয় ৰুদ্ধ কৰি, লোকে কয়, “মূৰ্খ সিটো কপট আচাৰী।” ৬। মনেৰে ইন্দ্ৰিয়গণ বশীভূত কৰি, কৰ্ম্মযোগ কৰে সদা ফলাকাঙ্ক্ষা এৰি;</poem>}}<noinclude></noinclude> b1hivwp6tloqct6unwjlo31zsdkbzf4 244148 244147 2026-03-31T13:50:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244148 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|তৃতীয় অধ্যায়।}}}} অৰ্জ্জুনে কলে, {{Block center|<poem>কৰ্ম্মাপেক্ষা জ্ঞান যদি শ্ৰেষ্ঠ বুলি কোৱা, ঘোৰ যুদ্ধে মোক কিয় নিযুক্ত কৰোৱা? ১। সন্দিগ্ধ বাক্যত বুদ্ধি মোহযুক্ত হয়, সত্য কৰি কোৱা এটা যি হয় নিশ্চয়। ২।</poem>}} শ্ৰীকৃষ্ণে কলে, {{block center|<poem>সংসাৰত দুইবিধ মোক্ষৰ উপায়, যোগমতে কৰ্ম্ম, সাংখ্যে জ্ঞান বুলি কয়। ৩। পুৰুষে নকৰি কৰ্ম্ম 'নৈষ্কৰ্ম্ম’ নাপায়, কৰ্ম্মত্যাগ মাত্ৰে পাৰ্থ, সন্ন্যাসী নহয়। ৪। স্বভাবজ গুণবশে জীৱে কৰ্ম্ম কৰে, কোনোৱে নিষ্কৰ্ম্মা হই থাকিব নোৱাৰে। ৫। বিষয়ক চিন্তে কৰ্ম্মেন্দ্ৰিয় ৰুদ্ধ কৰি, লোকে কয়, “মূৰ্খ সিটো কপট আচাৰী।” ৬। মনেৰে ইন্দ্ৰিয়গণ বশীভূত কৰি, কৰ্ম্মযোগ কৰে সদা ফলাকাঙ্ক্ষা এৰি;</poem>}} {{center|১৯}}<noinclude></noinclude> r0u36x5idqqidxyfvfj79xzdmmkaj9q 104 89653 244149 2026-03-31T13:51:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তৃতীয় অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। ইন্দ্ৰিয়েদি কৰ্ম্মচয় কৰে অনুষ্ঠান, সেয়ে হে বিশিষ্ট যোগী জানিবা সন্ধান। ৭। নিষ্কৰ্ম্ম অপেক্ষা কৰ্ম্ম শ্ৰেষ্ঠ গণ্য হয়, সদায..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244149 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তৃতীয় অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। ইন্দ্ৰিয়েদি কৰ্ম্মচয় কৰে অনুষ্ঠান, সেয়ে হে বিশিষ্ট যোগী জানিবা সন্ধান। ৭। নিষ্কৰ্ম্ম অপেক্ষা কৰ্ম্ম শ্ৰেষ্ঠ গণ্য হয়, সদায় কৰ্ত্তব্য কৰ্ম্ম কৰা ধনঞ্জয়; নিষ্কৰ্ম্মা হইয়ে যদি কটোৱা সময়, জীৱন যাত্ৰাও তব কদাপি নহয়। ৮। যজ্ঞাৰ্থে নহলে কৰ্ম্ম কৰ্ম্মবন্ধ হয়— অনাসক্তভাৱে কৰ্ম্ম কৰা ধনঞ্জয়। ৯। যজ্ঞৰ সহিতে পুৰাকালে প্ৰজাপতি, সৃজিলে সকলো প্ৰজ। অতি হৃষ্টমতি; কলে পাছে, “এবম্বিধ যজ্ঞ অনুষ্ঠানে আত্মোন্নতি কৰা সবে সৰ্ব্বতি বিধানে। ১০। যজ্ঞ অনুষ্ঠানে তুষ্ট কৰা দেবচয়; দেৱতা সন্তুষ্ট হলে মঙ্গল জন্মায়। ১১। যজ্ঞাহুতি পাই তুষ্ট যত দেৱগণ, সুখদানে মনুষ্যক কবে হৃষ্টমন; দেৱদত্ত দ্ৰব্য দেবে নকৰি অৰ্পণ, ভুঞ্জিলে নিশ্চয় চোষ, জানিবা লক্ষণ।” ১২। যজ্ঞ অৱশিষ্ট কৰি সৰ্ব্বদা ভোজন, সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত সাধুগণ; Po<noinclude></noinclude> guv1p3aqcl69lxyy7pk34l653q9i7gy 244151 244149 2026-03-31T13:53:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244151 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|তৃতীয় অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center|<poem>ইন্দ্ৰিয়েদি কৰ্ম্মচয় কৰে অনুষ্ঠান, সেয়ে হে বিশিষ্ট যোগী জানিবা সন্ধান। ৭। নিষ্কৰ্ম্ম অপেক্ষা কৰ্ম্ম শ্ৰেষ্ঠ গণ্য হয়, সদায় কৰ্ত্তব্য কৰ্ম্ম কৰা ধনঞ্জয়; নিষ্কৰ্ম্মা হইয়ে যদি কটোৱা সময়, জীৱন যাত্ৰাও তব কদাপি নহয়। ৮। যজ্ঞাৰ্থে নহলে কৰ্ম্ম কৰ্ম্মবন্ধ হয়— অনাসক্তভাৱে কৰ্ম্ম কৰা ধনঞ্জয়। ৯। যজ্ঞৰ সহিতে পুৰাকালে প্ৰজাপতি, সৃজিলে সকলো প্ৰজ। অতি হৃষ্টমতি; কলে পাছে, “এবম্বিধ যজ্ঞ অনুষ্ঠানে আত্মোন্নতি কৰা সবে সৰ্ব্বতি বিধানে। ১০। যজ্ঞ অনুষ্ঠানে তুষ্ট কৰা দেবচয়; দেৱতা সন্তুষ্ট হলে মঙ্গল জন্মায়। ১১। যজ্ঞাহুতি পাই তুষ্ট যত দেৱগণ, সুখদানে মনুষ্যক কবে হৃষ্টমন; দেৱদত্ত দ্ৰব্য দেবে নকৰি অৰ্পণ, ভুঞ্জিলে নিশ্চয় চোষ, জানিবা লক্ষণ।” ১২। যজ্ঞ অৱশিষ্ট কৰি সৰ্ব্বদা ভোজন, সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত সাধুগণ;</poem>}} {{center|২০}}<noinclude></noinclude> 5bgpxnmt9coc7ye5d43cau12ia2lncg 244152 244151 2026-03-31T13:54:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244152 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|তৃতীয় অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center|<poem>ইন্দ্ৰিয়েদি কৰ্ম্মচয় কৰে অনুষ্ঠান, সেয়ে হে বিশিষ্ট যোগী জানিবা সন্ধান। ৭। নিষ্কৰ্ম্ম অপেক্ষা কৰ্ম্ম শ্ৰেষ্ঠ গণ্য হয়, সদায় কৰ্ত্তব্য কৰ্ম্ম কৰা ধনঞ্জয়; নিষ্কৰ্ম্মা হইয়ে যদি কটোৱা সময়, জীৱন যাত্ৰাও তব কদাপি নহয়। ৮। যজ্ঞাৰ্থে নহলে কৰ্ম্ম কৰ্ম্মবন্ধ হয়— অনাসক্তভাৱে কৰ্ম্ম কৰা ধনঞ্জয়। ৯। যজ্ঞৰ সহিতে পুৰাকালে প্ৰজাপতি, সৃজিলে সকলো প্ৰজ। অতি হৃষ্টমতি; কলে পাছে, “এবম্বিধ যজ্ঞ অনুষ্ঠানে আত্মোন্নতি কৰা সবে সৰ্ব্বতি বিধানে। ১০। যজ্ঞ অনুষ্ঠানে তুষ্ট কৰা দেবচয়; দেৱতা সন্তুষ্ট হলে মঙ্গল জন্মায়। ১১। যজ্ঞাহুতি পাই তুষ্ট যত দেৱগণ, সুখদানে মনুষ্যক কবে হৃষ্টমন; দেৱদত্ত দ্ৰব্য দেবে নকৰি অৰ্পণ, ভুঞ্জিলে নিশ্চয় চোৰ, জানিবা লক্ষণ।” ১২। যজ্ঞ অৱশিষ্ট কৰি সৰ্ব্বদা ভোজন, সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত সাধুগণ;</poem>}} {{center|২০}}<noinclude></noinclude> g12misi6rkvxgdpwfgfsm31kcxhm0hm 104 89654 244153 2026-03-31T13:56:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। পূণ্য। সেই গুণেই শ্ৰীকৃষ্ণই কৈছে, উপৰৰ কিম্বা তলৰ খাপৰ মানুহৰ চকুত সদোষ হলেও স্বভাবজ ধৰ্ম্ম পৰিত্যাজ্য নহয়। কিন্তু এই খিনিতে কথা হ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244153 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। পূণ্য। সেই গুণেই শ্ৰীকৃষ্ণই কৈছে, উপৰৰ কিম্বা তলৰ খাপৰ মানুহৰ চকুত সদোষ হলেও স্বভাবজ ধৰ্ম্ম পৰিত্যাজ্য নহয়। কিন্তু এই খিনিতে কথা হৈছে, কেনেকৈ আমি আমাৰ স্বভাবজ ধৰ্ম্ম নিৰ্দ্ধাৰণ কৰিম? জীৱনত কেনেকৈ আমি আমাৰ কৰ্ত্তব্য স্থিৰ কৰি লম?” উত্তৰত আমি ইয়াকে কওঁ . যে শ্ৰীকৃষ্ণৰ উপদেশমতে চলিলে নিজ নিজ স্বভাবজ ধৰ্ম্ম আপোনা আপুনি অন্তৰত প্ৰতিফলিত হব। উপদেশ যথা— সমস্ত ভুবন ব্যাপী ব্ৰহ্ম সনাতন, যাৰ দ্বাৰ৷ সৃষ্ট স্থিত' হয় প্ৰাণীগণ; স্বধৰ্ম্ম পালন কৰি ব্ৰহ্মৰ পূজনে, সিদ্ধি লাভ কৰে নৰে ই বিশ্বভূবনে। ১৮শ--৪৬। যি অৱস্থাত আছা -- ক্ৰমবিকাশৰ যি স্তৰতে নাথাকা কিয়—তোমাৰ বাহ্যিক অৱস্থা যি কি নহওক--মন প্ৰাণ ঢালি অভ্যাস যোগৰ দ্বাৰা নিতৌ বিশ্বাত্মক ধ্যান কৰা ( অবশ্যে বহুতৰ পক্ষে এই বিষয়ে শ্ৰীগুৰুৰ উপদেশ দৰকাৰ ) — তেওঁৰ চৰণত নিজক সি পি ১২৮ দিয়া—তেওঁৰ<noinclude></noinclude> mu7fy6nlmb4p3hvxneqnrgicy94vx6f 244356 244153 2026-03-31T17:51:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244356 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} পূণ্য। সেই গুণেই শ্ৰীকৃষ্ণই কৈছে, উপৰৰ কিম্বা তলৰ খাপৰ মানুহৰ চকুত সদোষ হলেও স্বভাবজ ধৰ্ম্ম পৰিত্যাজ্য নহয়। {{gap}}কিন্তু এই খিনিতে কথা হৈছে, কেনেকৈ আমি আমাৰ স্বভাবজ ধৰ্ম্ম নিৰ্দ্ধাৰণ কৰিম? জীৱনত কেনেকৈ আমি আমাৰ কৰ্ত্তব্য স্থিৰ কৰি লম?” উত্তৰত আমি ইয়াকে কওঁ . যে শ্ৰীকৃষ্ণৰ উপদেশমতে চলিলে নিজ নিজ স্বভাবজ ধৰ্ম্ম আপোনা আপুনি অন্তৰত প্ৰতিফলিত হব। {{center|উপদেশ যথা—}} {{Block center|<poem>সমস্ত ভুবন ব্যাপী ব্ৰহ্ম সনাতন, যাৰ দ্বাৰ৷ সৃষ্ট স্থিত' হয় প্ৰাণীগণ; স্বধৰ্ম্ম পালন কৰি ব্ৰহ্মৰ পূজনে, সিদ্ধি লাভ কৰে নৰে ই বিশ্বভূবনে।</poem>}} {{right|১৮শ-৪৬।}} {{Gap}}যি অৱস্থাত আছা - ক্ৰমবিকাশৰ যি স্তৰতে নাথাকা কিয়—তোমাৰ বাহ্যিক অৱস্থা যি কি নহওক-মন প্ৰাণ ঢালি অভ্যাস যোগৰ দ্বাৰা নিতৌ বিশ্বাত্মক ধ্যান কৰা ( অবশ্যে বহুতৰ পক্ষে এই বিষয়ে শ্ৰীগুৰুৰ উপদেশ দৰকাৰ )— তেওঁৰ চৰণত নিজক সঁপি দিয়া—তেওঁৰ {{Center|১২৮}}<noinclude></noinclude> 6tfjxkg55q2gjcdmbfxgc18f46q7iv9 104 89655 244154 2026-03-31T13:57:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। অক্ষৰ বুলিছে যাক ব্ৰহ্মজ্ঞানী জন, যি পদত পশে সৰ্ব্বত্যাগী যতিগণ; যি পদৰ আশে লোক ব্ৰহ্মচাৰী হয়, অষ্টম অধ্যায় সি পথ সংক্ষেপে কওঁ শুনা ধনঞ্জয়! ১..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244154 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। অক্ষৰ বুলিছে যাক ব্ৰহ্মজ্ঞানী জন, যি পদত পশে সৰ্ব্বত্যাগী যতিগণ; যি পদৰ আশে লোক ব্ৰহ্মচাৰী হয়, অষ্টম অধ্যায় সি পথ সংক্ষেপে কওঁ শুনা ধনঞ্জয়! ১১। সৰ্ব্বদ্বাৰ ৰুদ্ধ কৰি হৃদে ধবি মন, ব্ৰহ্মবন্ধে প্ৰাণ বোধি যুগযুক্ত জন; ওঙ্কাৰ উচ্চাৰি মোক একাগ্ৰে সুমবি, পৰাগতি লভে সুখে দেহত্যাগ কৰি। ১২-১৩। নিত্য একচিত্তে মোক ভজনা যি কৰে, ১৪। স্থলভ তেওঁৰ মই হওঁ অকাতৰে। মোক লভি সখি, সেই সিদ্ধ যোগীজন, দুঃখময় পুনৰ্জন্ম নকৰে গ্ৰহণ। ১৫। ব্ৰহ্মলোকবাসী আদি জীৱ চৰাচৰে, অনিত্য সংসাৰে জন্ম মৃত্যু লাভ কৰে; কিন্তু মোক লভি শুন৷ হে কুন্তীনন্দন পুনৰ্জন্ম নলভে মনুষ্যে কদাচন। ১৬। ব্ৰহ্মাৰ এদিনে যুগ সহস্ৰ ধৰাব, সহস্ৰ যুগত হয় এৰাতি ব্ৰহ্মাৰ; ব্ৰহ্মদিবা, ব্ৰহ্মৰাত্ৰি ইৰূপে যি জানে, অহোৰাত্ৰবিদ্‌ তাক বোলে জ্ঞানীগণে। ১৭। ৫ ১<noinclude></noinclude> pwukdpv4xe59w2swkrjk2s86vjgru4o 244226 244154 2026-03-31T15:45:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244226 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|অষ্টম অধ্যায়}} {{Block center|<poem>অক্ষৰ বুলিছে যাক ব্ৰহ্মজ্ঞানী জন, যি পদত পশে সৰ্ব্বত্যাগী যতিগণ; যি পদৰ আশে লোক ব্ৰহ্মচাৰী হয়, সি পথ সংক্ষেপে কওঁ শুনা ধনঞ্জয়! ১১। সৰ্ব্বদ্বাৰ ৰুদ্ধ কৰি হৃদে ধবি মন, ব্ৰহ্মবন্ধে প্ৰাণ বোধি যুগযুক্ত জন; ওঙ্কাৰ উচ্চাৰি মোক একাগ্ৰে সুমৰি, পৰাগতি লভে সুখে দেহত্যাগ কৰি। ১২-১৩। নিত্য একচিত্তে মোক ভজনা যি কৰে, স্থলভ তেওঁৰ মই হওঁ অকাতৰে।১৪। মোক লভি সখি, সেই সিদ্ধ যোগীজন, দুঃখময় পুনৰ্জন্ম নকৰে গ্ৰহণ। ১৫। ব্ৰহ্মলোকবাসী আদি জীৱ চৰাচৰে, অনিত্য সংসাৰে জন্ম মৃত্যু লাভ কৰে; কিন্তু মোক লভি শুনা হে কুন্তীনন্দন পুনৰ্জন্ম নলভে মনুষ্যে কদাচন। ১৬। ব্ৰহ্মাৰ এদিনে যুগ সহস্ৰ ধৰাব, সহস্ৰ যুগত হয় এৰাতি ব্ৰহ্মাৰ; ব্ৰহ্মদিবা, ব্ৰহ্মৰাত্ৰি ইৰূপে যি জানে, অহোৰাত্ৰবিদ্‌ তাক বোলে জ্ঞানীগণে। ১৭।</poem>}} {{center|৫১}}<noinclude></noinclude> h3es0wy90f747hgzyv0l0xeu3p46odk 104 89656 244158 2026-03-31T14:17:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। তৃতীয় অধ্যায় 'নিজ হেতু ভোগ কিন্তু যি কৰে সংগ্ৰহ, পাপ হে সদায় সিয়ে ভুঞ্জে অহৰহ। ১৩। অন্নৰ পৰাই প্ৰাণীদেহ সৃষ্টি হয়, বৃষ্টিধাৰা বলে অন্ন জন্ম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244158 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। তৃতীয় অধ্যায় 'নিজ হেতু ভোগ কিন্তু যি কৰে সংগ্ৰহ, পাপ হে সদায় সিয়ে ভুঞ্জে অহৰহ। ১৩। অন্নৰ পৰাই প্ৰাণীদেহ সৃষ্টি হয়, বৃষ্টিধাৰা বলে অন্ন জন্মে সমুদয়; যজ্ঞৰ পাই দেখা মেঘব উদয়, কৰ্ম্মত অদ্ভুত যজ্ঞ জানিব। নিশ্চয়। ১৪। “অক্ষৰ”ৰ পৰ৷ ব্ৰহ্মা ব্ৰহ্মোত্তব কৰ্ম্ম, সিকাৰণে যজ্ঞে স্থিত সৰ্ব্বব্যাপী ব্ৰহ্ম। ১৫। এই কৰ্ম্মচক্ৰবীতি নুবুজে যি জন, • বুধায় ইন্দ্ৰিয়াসক্ত তাৰ কুজীৱন। ১৬। আত্মৰত আত্মতৃপ্ত আত্মজ্ঞ যি জন, কৰ্ম্মত তেওঁৰ নাই একো প্ৰয়োজন। ১৭। নৈষ্কৰ্ম্ম্যত সিজনৰ নাই প্ৰত্যবায়, কৰ্ম্ম কৰিলেও নহে পুণ্যৰ উদয়, দেবতা, মনুষ্য কিম্বা অইন প্ৰাণীত, সিজন কদাপি ক'তো নহয় আশ্ৰিত। ১৮। কৰ্ম্মযোগ কবি নৰে লভে মোক্ষধন, অনাসক্তভাৱে কৰ্ম্ম কৰা সিকাৰণ। জনকক আদি কবি মহাত্মা সকল, ১৯। লভিলে কৰ্ম্মে দি সেই পদ নিৰমল;<noinclude></noinclude> mpt0hel389nwdqavdmudvfwdsem8mrc 244159 244158 2026-03-31T14:24:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244159 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|তৃতীয় অধ্যায়}} {{Block center|<poem>নিজ হেতু ভোগ কিন্তু যি কৰে সংগ্ৰহ, পাপ হে সদায় সিয়ে ভুঞ্জে অহৰহ। ১৩। অন্নৰ পৰাই প্ৰাণীদেহ সৃষ্টি হয়, বৃষ্টিধাৰা বলে অন্ন জন্মে সমুদয়; যজ্ঞৰ পাই দেখা মেঘৰ উদয়, কৰ্ম্মত অদ্ভুত যজ্ঞ জানিব। নিশ্চয়। ১৪। “অক্ষৰ”ৰ পৰ৷ ব্ৰহ্মা ব্ৰহ্মোত্তৰ কৰ্ম্ম, সিকাৰণে যজ্ঞে স্থিত সৰ্ব্বব্যাপী ব্ৰহ্ম। ১৫। এই কৰ্ম্মচক্ৰবীতি নুবুজে যি জন, বৃথায় ইন্দ্ৰিয়াসক্ত তাৰ কুজীৱন। ১৬। আত্মৰত আত্মতৃপ্ত আত্মজ্ঞ যি জন, কৰ্ম্মত তেওঁৰ নাই একো প্ৰয়োজন। ১৭। নৈষ্কৰ্ম্ম্যত সিজনৰ নাই প্ৰত্যৰায়, কৰ্ম্ম কৰিলেও নহে পুণ্যৰ উদয়, দেবতা, মনুষ্য কিম্বা অইন প্ৰাণীত, সিজন কদাপি ক'তো নহয় আশ্ৰিত। ১৮। কৰ্ম্মযোগ কৰি নৰে লভে মোক্ষধন, অনাসক্তভাৱে কৰ্ম্ম কৰা সিকাৰণ। ১৯। জনকক আদি কৰি মহাত্মা সকল, লভিলে কৰ্ম্মে দি সেই পদ নিৰমল;</poem>}} {{center|২১}}<noinclude></noinclude> 9qx6nvppyntxl6jm4u5vebzufclk7wm 104 89657 244160 2026-03-31T14:25:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তৃতীয় অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। বিশ্বৰ কল্যাণহেতু থাকি নিয়োজিত, স্বভাবজ কৰ্ম্ম কৰা তোমাৰ উচিত। শ্ৰেষ্ঠজনে আচৰণ যদ্ৰূপে কৰয়, অজ্ঞজন সদা তাৰ অনুবৰ্ত্তী হয়; ২..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244160 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তৃতীয় অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। বিশ্বৰ কল্যাণহেতু থাকি নিয়োজিত, স্বভাবজ কৰ্ম্ম কৰা তোমাৰ উচিত। শ্ৰেষ্ঠজনে আচৰণ যদ্ৰূপে কৰয়, অজ্ঞজন সদা তাৰ অনুবৰ্ত্তী হয়; ২০। প্ৰামাণিক বুলি যিটো মানে জ্ঞানীগণে, তাকেই পালন কবে সাধাৰণ জনে। হে পাৰ্থ! কৰ্ত্তব্য মোব নাই সংসাৰত, অপ্ৰাপ্যও একো নাই তিনি ভুবনত; তথাপিতো কৰোঁ ম‍ই কৰ্ম্ম অনুষ্ঠান, ২১। জীৱ যাতে স্বধৰ্ম্মত হয়, মতিমান। 22। মোৰ কৰ্ম্ম যদি ম‍ই নকৰোঁ সদায়, মোৰে অনুবৰ্ত্তী হব মনুষ্য নিচয়। ২৩। মই কৰ্ম্ম নকৰিলে শুনা ধনঞ্জয়! নষ্ট হব ত্ৰিভুবন ধৰ্ম্মৰো বিলয়। ২৪। অজ্ঞানে সকামভাৱে যথা কৰ্ম্ম কবে, জ্ঞানীয়ে নিষ্কামভাৱে কৰিব সিদৰে। ২৫। আসক্ত জনৰ নজন্মাব বুদ্ধিভেদ, কৰ্ম্ম আচৰিব ব্ৰহ্মে থাকি অবিচ্ছেদ; সাদৰে আচৰি অজ্ঞানীকো নিয়োজিব; অজ্ঞানী আসক্ত—তেওঁ আসক্তি এৰিব। ২৬।<noinclude></noinclude> jum6li9pi27ia118cdjccbcit9z37vk 244161 244160 2026-03-31T14:31:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244161 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|তৃতীয় অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center|<poem>বিশ্বৰ কল্যাণহেতু থাকি নিয়োজিত, স্বভাবজ কৰ্ম্ম কৰা তোমাৰ উচিত। ২০। শ্ৰেষ্ঠজনে আচৰণ যদ্ৰূপে কৰয়, অজ্ঞজন সদা তাৰ অনুবৰ্ত্তী হয়; প্ৰামাণিক বুলি যিটো মানে জ্ঞানীগণে, তাকেই পালন কবে সাধাৰণ জনে। ২১। হে পাৰ্থ! কৰ্ত্তব্য মোৰ নাই সংসাৰত, অপ্ৰাপ্যও একো নাই তিনি ভুবনত; তথাপিতো কৰোঁ ম‍ই কৰ্ম্ম অনুষ্ঠান, জীৱ যাতে স্বধৰ্ম্মত হয়, মতিমান। ২২। মোৰ কৰ্ম্ম যদি ম‍ই নকৰোঁ সদায়, মোৰে অনুবৰ্ত্তী হব মনুষ্য নিচয়। ২৩। মই কৰ্ম্ম নকৰিলে শুনা ধনঞ্জয়! নষ্ট হব ত্ৰিভুবন ধৰ্ম্মৰো বিলয়। ২৪। অজ্ঞানে সকামভাৱে যথা কৰ্ম্ম কৰে, জ্ঞানীয়ে নিষ্কামভাৱে কৰিব সিদৰে। ২৫। আসক্ত জনৰ নজন্মাব বুদ্ধিভেদ, কৰ্ম্ম আচৰিব ব্ৰহ্মে থাকি অবিচ্ছেদ; সাদৰে আচৰি অজ্ঞানীকো নিয়োজিব; অজ্ঞানী আসক্ত—তেওঁ আসক্তি এৰিব। ২৬।</poem>}} {{center|২২}}<noinclude></noinclude> 75wjp9tdbgphoptjwthb37x92qmo1er 104 89658 244162 2026-03-31T14:33:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। তৃতীয় অধ্যায় প্ৰকৃতিৰ গুণবশে সৰ্ব্ব কৰ্ম্ম হয়, “মই কৰ্ত্তা” ভাবি জীৱে মায়াত পৰয়। ২৭। গুণকৰ্ম্ম বিভাগৰ তত্ত্ববিদ্‌গণে ইন্দ্ৰিয়ে কৰিছে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244162 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। তৃতীয় অধ্যায় প্ৰকৃতিৰ গুণবশে সৰ্ব্ব কৰ্ম্ম হয়, “মই কৰ্ত্তা” ভাবি জীৱে মায়াত পৰয়। ২৭। গুণকৰ্ম্ম বিভাগৰ তত্ত্ববিদ্‌গণে ইন্দ্ৰিয়ে কৰিছে কৰ্ম্ম ভাবে মনে মনে। ২.৮। গুণবশে কৰ্মাসক্ত হয় অজ্ঞজন, বিচলিত নকৰে অজ্ঞক জ্ঞানীগণ। মোত সৰ্ব্বকৰ্ম্মফল কৰি সমৰ্পণ, . ২৯। আশা মোহ এবি সখি, বণে দিয়া মন। শ্ৰদ্ধাসহ উক্তমতে কবি আচৰণ, অনায়াসে তবে নৰে কৰ্ম্মৰ বন্ধন 1 কিন্তু মোৰ এই মতে নচলে যিজন, অৱনতি হয় তাৰ নষ্ট সৰ্ব্বজ্ঞান। স্ব স্বভাৱ অনুসৰি যায় কাৰ্য্য কবি, 1.50 ৩২। জ্ঞানী বা অজ্ঞানীজনে; কোনে ৰাখে ধৰি? ৩৩। ইন্দ্ৰিয়ৰ বিষয়ত বাগদ্বেষ দ্বয়, মোক্ষাৰ্থী জনব পক্ষে শত্ৰুতুল্য হয়। ৩৪। সুন্দৰ হলেও বৰ পৰধৰ্ম্মচয়, দোষযুক্ত নিজ ধৰ্ম্ম শ্ৰেয়স্কৰ হয়; স্বধৰ্ম্মে মৃত্যুও শ্ৰেয়, শুনা ধনঞ্জয়, পবধৰ্ম্ম স্বভাবজ কদাপি নহয়। ৩৫। ২৩<noinclude></noinclude> 0l2869qhf6ky0cbg79891hjlpp6bbdp 244178 244162 2026-03-31T15:03:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244178 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|তৃতীয় অধ্যায়|}} {{Block center|<poem>প্ৰকৃতিৰ গুণবশে সৰ্ব্ব কৰ্ম্ম হয়, “মই কৰ্ত্তা” ভাবি জীৱে মায়াত পৰয়। ২৭। গুণকৰ্ম্ম বিভাগৰ তত্ত্ববিদ্‌গণে ইন্দ্ৰিয়ে কৰিছে কৰ্ম্ম ভাবে মনে মনে। ২৮। গুণবশে কৰ্মাসক্ত হয় অজ্ঞজন, বিচলিত নকৰে অজ্ঞক জ্ঞানীগণ। ২৯। মোত সৰ্ব্বকৰ্ম্মফল কৰি সমৰ্পণ, আশা মোহ এৰি সখি, ৰণে দিয়া মন। ৩০। শ্ৰদ্ধাসহ উক্তমতে কৰি আচৰণ, অনায়াসে তবে নৰে কৰ্ম্মৰ বন্ধন ।৩১ । কিন্তু মোৰ এই মতে নচলে যিজন, অৱনতি হয় তাৰ নষ্ট সৰ্ব্বজ্ঞান। ৩২। স্ব স্বভাৱ অনুসৰি যায় কাৰ্য্য কৰি, জ্ঞানী বা অজ্ঞানীজনে; কোনে ৰাখে ধৰি? ৩৩। ইন্দ্ৰিয়ৰ বিষয়ত ৰাগদ্বেষ দ্বয়, মোক্ষাৰ্থী জনৰ পক্ষে শত্ৰুতুল্য হয়। ৩৪। সুন্দৰ হলেও বৰ পৰধৰ্ম্মচয়, দোষযুক্ত নিজ ধৰ্ম্ম শ্ৰেয়স্কৰ হয়; স্বধৰ্ম্মে মৃত্যুও শ্ৰেয়, শুনা ধনঞ্জয়, পবধৰ্ম্ম স্বভাবজ কদাপি নহয়। ৩৫।</poem>}} {{center|২৩}}<noinclude></noinclude> 1tu049krfey0ah3yz3lpg86h1udpbv4 104 89659 244164 2026-03-31T14:40:10Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্রথম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগদ্গীতা । নালাগে হে ৰাজ্য, সখি নালাগে বিজয়, বন্ধুজন মাৰা মোৰ উচিত নহয় । ৩১ । যাব নিমিত্তেই আশা কৰে। ৰাজ্যধন, সি. সব মাৰাব নাই একো প্রয়োজন । ৩..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244164 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>প্রথম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগদ্গীতা । নালাগে হে ৰাজ্য, সখি নালাগে বিজয়, বন্ধুজন মাৰা মোৰ উচিত নহয় । ৩১ । যাব নিমিত্তেই আশা কৰে। ৰাজ্যধন, সি. সব মাৰাব নাই একো প্রয়োজন । ৩২ । দ্রোণ, ভীষ্ম আৰু অন্য পিতা পুত্রগণ ; মাতুল, শহুৰ আৰু ভাই বন্ধুজন ; আহিছে যুদ্ধক এৰি জীৱনৰ আশা, মাৰিবৰ ইচ্ছা নাই কওঁ শুনা সখা ! ৩৩-৩৪ । ৰাজ্য লাভ কথা এৰা, ত্রিভুবনো পালে, কিনো সুখ হব সখি ! কৌৰব বধিলে ? ৩৫ । ( অন্যায় উপায়ে নৰে হিংসা আচৰিলে সিজনক সাধুসবে আততায়ী বোলে । ). যদিও বা পাপ নাই আততায়ী বধে, স্বজন বধ, সখি! পাপ কোনে ৰোধে ? স্বজন বধিলে মহা পাপ উপজয়, কৌৰব সংতৰা মোৰ উচিত নহয়। ৩৬ । মিত্রদ্রোহে কুলক্ষয়ে যি পাতক হয়, যদিও নেদেখে লোভী কৌৰব নিচয় ; জানি শুনি আমি কিয় স্বজন বধিম, মহা পাপ ইটো সখি, কিয়নো কৰিম ? ৩৭-৩৮ ।<noinclude></noinclude> gncymt9u7p2yenjtbrskzgbf6zz8lu0 244165 244164 2026-03-31T14:46:20Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244165 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|প্ৰথম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নালাগে হে ৰাজ্য সখি নালাগে বিজয়, বন্ধুজন মাৰা মোৰ উচিত নহয়। ৩১। যাৰ নিমিত্তেই আশা কৰোঁ ৰাজ্যধন, সি সব মাৰাৰ নাই একো প্ৰয়োজন। ৩২। দ্ৰোণ, ভীষ্ম আৰু অন্য পিতা পুত্ৰগণ; মাতুল, শহুৰ আৰু ভাই বন্ধুজন; আহিছে যুদ্ধক এৰি জীৱনৰ আশা, মাৰিবৰ ইচ্ছা নাই কওঁ শুনা সখা! ৩৩-৩৪। ৰাজ্য লাভ কথা এৰা, ত্ৰিভুবনো পালে, কিনো সুখ হব সখি! কৌৰব বধিলে? ৩৫। ( অন্যায় উপায়ে নৰে হিংসা আচৰিলে সিজনক সাধুসবে আততায়ী বোলে। ) যদিও বা পাপ নাই আততায়ী বধে, স্বজন বধৰ, সখি! পাপ কোনে ৰোধে? স্বজন বধিলে মহা পাপ উপজয়, কৌৰব সংহৰা মোৰ উচিত নহয়। ৩৬। মিত্ৰদ্ৰোহে কুলক্ষয়ে যি পাতক হয়, যদিও নেদেখে লোভী কৌৰব নিচয়; জানি শুনি আমি কিয় স্বজন বধিম, মহা পাপ ইটো সখি, কিয়নো কৰিম? ৩৭-৩৮। </poem><noinclude>{{center|৬}}</noinclude> 7dn1ssvql7fxvfkxlh9jwcz70zjgwh3 104 89660 244166 2026-03-31T14:46:52Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা। কুলক্ষয় হলে কুলধৰ্ম্ম নষ্ট হয়, ধৰ্ম্মনষ্ট হলে কুল পাপে মগ্ন ৰয় । ৩৯ । পাপাধীনা কুলস্ত্রীর সতীত্ব আঁতৰে, প্রথম অধ্যায় জাৰ্জ সন্তানে পাছে জন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244166 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা। কুলক্ষয় হলে কুলধৰ্ম্ম নষ্ট হয়, ধৰ্ম্মনষ্ট হলে কুল পাপে মগ্ন ৰয় । ৩৯ । পাপাধীনা কুলস্ত্রীর সতীত্ব আঁতৰে, প্রথম অধ্যায় জাৰ্জ সন্তানে পাছে জন্মলাভ কৰে। ৪০। জাজ জন্মিলে হয় পিণ্ডক্রিয়ালোপ, পিতৃপিতামহে পশে নৰকৰ কূপ। ৪১। কুলঘ্নৰ দোষে নাশে কুলধৰ্ম্মধন, জাৰ্জ সন্তানে জাতিধর্ম সনাতন । ৪২ । নষ্ট হলে সনাতন কুলধৰ্ম্মধন, বাস কৰে নৰকত লুপ্তধৰ্ম্মীজন । ৪৩। ৰাজ্যমুখলাভ হেতু বধিম স্বজন ? হায় সখি! মহাপাপ কৰিছোঁ মনন । 88 । অস্ত্ৰ এৰি হলে। মই ৰণ-পৰাষ্ম খ— মাৰিলে কৌৰবে মোক সিয়ো মোৰ সুখ।” ৪৫। এই বুলি ধনঞ্জয় বহিল ৰথত – এৰি থলে ধনুশৰ মনৰ দুখত। ৪৬। ইতি বিষাদযোগ। (2) 6<noinclude></noinclude> hly1l4ion8tmehacjijpl7xebqeckz2 244167 244166 2026-03-31T14:50:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244167 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|প্ৰথম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কুলক্ষয় হলে কুলধৰ্ম্ম নষ্ট হয়, ধৰ্ম্মনষ্ট হলে কুল পাপে মগ্ন ৰয়। ৩৯। পাপাধীনা কুলস্ত্ৰীৰ সতীত্ব আঁতৰে, জাৰজ সন্তানে পাছে জন্মলাভ কৰে। ৪০। জাৰজ জন্মিলে হয় পিণ্ডক্ৰিয়ালোপ, পিতৃপিতামহে পশে নৰকৰ কূপ। ৪১। কুলঘ্নৰ দোষে নাশে কুলধৰ্ম্মধন, জাৰজ সন্তানে জাতিধৰ্ম সনাতন। ৪২। নষ্ট হলে সনাতন কুলধৰ্ম্মধন, বাস কৰে নৰকত লুপ্তধৰ্ম্মীজন। ৪৩। ৰাজ্যমুখলাভ হেতু বধিম স্বজন? হায় সখি! মহাপাপ কৰিছোঁ মনন। ৪৪। অস্ত্ৰ এৰি হলোঁ মই ৰণ-পৰাঙ্মুখ— মাৰিলে কৌৰবে মোক সিয়ো মোৰ সুখ।” ৪৫। এই বুলি ধনঞ্জয় বহিল ৰথত – এৰি থলে ধনুশৰ মনৰ দুখত। ৪৬।</poem> {{center|ইতি বিষাদযোগ।}} {{Rule|4em}}<noinclude>{{center|৭}}</noinclude> 43voe2ew6heil8jknz1j6efdhrjvosh 104 89661 244168 2026-03-31T14:51:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সঞ্জয়ে কলে, দ্বিতীয় অধ্যায়। অৰ্জ্জুনক বিযাদিত সজল নয়ন, সম্বোধি শ্রীকৃষ্ণে রুলে মধুৰ বচন। ১। “বিষম সমৰ সমুখত উপস্থিত, কি কাৰণে ভুমিপার্থ, হলা বিষাদিত ? অস্বৰ্গ,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244168 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>সঞ্জয়ে কলে, দ্বিতীয় অধ্যায়। অৰ্জ্জুনক বিযাদিত সজল নয়ন, সম্বোধি শ্রীকৃষ্ণে রুলে মধুৰ বচন। ১। “বিষম সমৰ সমুখত উপস্থিত, কি কাৰণে ভুমিপার্থ, হলা বিষাদিত ? অস্বৰ্গ, অকীৰ্ত্তিকৰ ই কাৰ্য্য নিশ্চয় ; আর্য্য-অনুচিত কিয় মোহব উদয় ? ২। ক্লৈব্য এৰা ধনু ধৰা মোহ নুযুৱায়, হৃদয়ৰ দুৰ্ব্বলতা এৰা ধনঞ্জয়” । ৩। অৰ্জ্জুনে উত্তৰিলে, পূজ্য-ভীষ্ম আৰু গুৰু দ্ৰোণৰ লগত, কিৰূপে যুজিম মই শৰেদি ৰণত ? ৪ ৷ মহাজন গুরুজন নামাৰি যুদ্ধ, ভিক্ষা মাগি খাব লাগে যদি সংসাৰত, সিও ভাল ; তথাপিতো মাৰি গুরুজন, নোৱাৰে। ভুঞ্জিব আমি সুখে ৰাজ্যধন । ৫। (2)<noinclude></noinclude> et1wmypp1r4hgx5hu14yeljw2y5u20i 244169 244168 2026-03-31T14:53:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244169 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''দ্বিতীয় অধ্যায়।'''|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>{{Overfloat left|সঞ্জয়ে কলে,}} অৰ্জ্জুনক বিযাদিত সজল নয়ন, সম্বোধি শ্ৰীকৃষ্ণে ৰুলে মধুৰ বচন। ১। “বিষম সমৰ সমুখত উপস্থিত, কি কাৰণে তুমিপাৰ্থ, হলা বিষাদিত? অস্বৰ্গ, অকীৰ্ত্তিকৰ ই কাৰ্য্য নিশ্চয়; আৰ্য্য-অনুচিত কিয় মোহৰ উদয়? ২। ক্লৈব্য এৰা ধনু ধৰা মোহ নুযুৱায়, হৃদয়ৰ দুৰ্ব্বলতা এৰা ধনঞ্জয়”। ৩। {{Overfloat left|অৰ্জ্জুনে উত্তৰিলে,}} পূজ্য-ভীষ্ম আৰু গুৰু দ্ৰোণৰ লগত, কিৰূপে যুজিম মই শৰেদি ৰণত? ৪। মহাজন গুৰুজন নামাৰি যুদ্ধ, ভিক্ষা মাগি খাব লাগে যদি সংসাৰত, সিও ভাল; তথাপিতো মাৰি গুৰুজন, নোৱাৰোঁ ভুঞ্জিব আমি সুখে ৰাজ্যধন। ৫। {{Float right|(২)}}</poem><noinclude>{{center|৮}}</noinclude> rv4zufspyy04deivevza2520ixw58o6 104 89662 244170 2026-03-31T14:54:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । দ্বিতীয় অধ্যায় মৃত্যু ইচ্ছা হয় যি সবৰ মৰণত, সি সব বিপক্ষরূপে স্থিত সমুখত । কি যে ভাল মোৰ - জয় কিম্বা পৰাজয় ? নোৱাৰো কৰিব সথি ! একোকে নিশ্চয় ।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244170 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । দ্বিতীয় অধ্যায় মৃত্যু ইচ্ছা হয় যি সবৰ মৰণত, সি সব বিপক্ষরূপে স্থিত সমুখত । কি যে ভাল মোৰ - জয় কিম্বা পৰাজয় ? নোৱাৰো কৰিব সথি ! একোকে নিশ্চয় । ৬। হইছে দুৰ্ব্বল বুকু, মনো যে বিকল— তুমি গুৰু মই শিবা কোৱা যিটো ভাল । ৭। ৰাজ্যলাভ স্বর্গলাভ নেদেখো একোতে, হৃদয়বিদৰা দুখ দূৰ হয় যাতে। ৮। সঞ্জয়ে কলে, “নুযুজে। হে কৃষ্ণ মই” বুলি সকাতৰে মৌনী হল গুড়াকেশ অতি দুখভৰে । ৯। বিষাদিত অৰ্জ্জুনক সেনাৰ মাজত, হাঁহি হৃষীকেশে কলে, “শুনা হে ভাৰত ৷ ১০ । জ্ঞানীৰ নিচিনা কথা কই সুনিশ্চয়, শোকত অধীৰ হোৱা উচিত নহয় ; অনর্থক তুমি কিয় শোকত আকুল ? জীয়া মৰা অৰ্থে জ্ঞানী নহয় ব্যাকুল । ১১। ৰণস্থিত ৰাজাগণ তুমি ম‍ই আদি আছিলোঁ, থাকিম আমি— আমি যে অনাদি । ১২। R<noinclude></noinclude> 6irm10zow978bhlep8a750klovfd6vu 244171 244170 2026-03-31T14:56:42Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244171 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|দ্বিতীয় অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মৃত্যু ইচ্ছা হয় যি সবৰ মৰণত, সি সব বিপক্ষৰূপে স্থিত সমুখত। কি যে ভাল মোৰ — জয় কিম্বা পৰাজয়? নোৱাৰোঁ কৰিব সখি! একোকে নিশ্চয়। ৬। হইছে দুৰ্ব্বল বুকু, মনো যে বিকল— তুমি গুৰু মই শিষ্য কোৱা যিটো ভাল। ৭। ৰাজ্যলাভ স্বৰ্গলাভ নেদেখোঁ একোতে, হৃদয়বিদৰা দুখ দূৰ হয় যাতে। ৮। {{Overfloat left|সঞ্জয়ে কলে,}} “নুযুজোঁ হে কৃষ্ণ মই” বুলি সকাতৰে মৌনী হল গুড়াকেশ অতি দুখভৰে। ৯। বিষাদিত অৰ্জ্জুনক সেনাৰ মাজত, হাঁহি হৃষীকেশে কলে, “শুনা হে ভাৰত। ১০। জ্ঞানীৰ নিচিনা কথা কই সুনিশ্চয়, শোকত অধীৰ হোৱা উচিত নহয়; অনৰ্থক তুমি কিয় শোকত আকুল? জীয়া মৰা অৰ্থে জ্ঞানী নহয় ব্যাকুল। ১১। ৰণস্থিত ৰাজাগণ তুমি ম‍ই আদি আছিলোঁ, থাকিম আমি— আমি যে অনাদি। ১২। </poem><noinclude>{{center|৯}}</noinclude> oe8lx8fgh6jarnlwz6z0tvcuc9w3ael 104 89663 244172 2026-03-31T14:57:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । শৈশৱ, যৌবন, জরা – অবস্থাৰ ভেদ, মৃত্যুও তদ্রূপ সখি ! জানি এৰা খেদ । ১৩। শীত উষ্ণ সুখ দুখ সমানে সঙ্গিবা, অনিত্য ইন্দ্রিয়কার্য নিশ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244172 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>দ্বিতীয় অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । শৈশৱ, যৌবন, জরা – অবস্থাৰ ভেদ, মৃত্যুও তদ্রূপ সখি ! জানি এৰা খেদ । ১৩। শীত উষ্ণ সুখ দুখ সমানে সঙ্গিবা, অনিত্য ইন্দ্রিয়কার্য নিশ্চয় জানিবা ৷ ১৪ । সুখে দুখে সমভাবে থাকে যিটো নৰে, অনায়াসে অমৃতত্ব তেৱেঁ লাভ কৰে । ১৫ । "নিত্য বস্তু সর্ব্বদায় অনন্ত অক্ষয়, অনিতা বস্তুৰ সখি ! অস্তিত্ব নবয়— এই তত্ত্ব নিৰূপণ কৰি জ্ঞানীজনে, অচল অটল ভাবে থাকে সৰ্ব্বক্ষণে । ১৬ । অবিনাশী, সৰ্ব্বব্যাপা আত্মা যি নিশ্চয়, জানিবা অৰ্জ্জুন, সদা অনন্ত অক্ষয় । ১৭ । দেহৰ অতীত আত্মা সনাতন সত্য, যুদ্ধ কৰা পাৰ্থ, জানি দেহ যে অনিত্য । ১৮। আত্মাই মাৰিছে বুলি কল্পনা যি কৰে, অথবা যি জনে ভাবে, “আত্মা কিবা মৰে” ; নাজানে সিহঁতে সখি ! কেনে আত্মাধন - ক্রিয়াহীন, নিত্য, শুদ্ধ, আত্মা অমৰণ ৷ ১৯ ৷ নমৰে নজন্মে আত্মা উৎপত্তিৰহিত, দেহ নষ্ট হোৱা স্বত্ত্বে আত্মা অজ নিত্য । ২০।<noinclude></noinclude> ounkc70zotfray7fn6y894ima32jvp2 244173 244172 2026-03-31T14:59:07Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244173 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|দ্বিতীয় অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শৈশৱ, যৌবন, জৰা – অবস্থাৰ ভেদ, মৃত্যুও তদ্ৰূপ সখি! জানি এৰা খেদ। ১৩। শীত উষ্ণ সুখ দুখ সমানে সহিবা, অনিত্য ইন্দ্ৰিয়কাৰ্য্য নিশ্চয় জানিবা। ১৪। সুখে দুখে সমভাবে থাকে যিটো নৰে, অনায়াসে অমৃতত্ব তেৱেঁ লাভ কৰে। ১৫। নিত্য বস্তু সৰ্ব্বদায় অনন্ত অক্ষয়, অনিত্য বস্তুৰ সখি! অস্তিত্ব নৰয়— এই তত্ত্ব নিৰূপণ কৰি জ্ঞানীজনে, অচল অটল ভাবে থাকে সৰ্ব্বক্ষণে। ১৬। অবিনাশী, সৰ্ব্বব্যাপা আত্মা যি নিশ্চয়, জানিবা অৰ্জ্জুন, সদা অনন্ত অক্ষয়। ১৭। দেহৰ অতীত আত্মা সনাতন সত্য, যুদ্ধ কৰা পাৰ্থ, জানি দেহ যে অনিত্য। ১৮। আত্মাই মাৰিছে বুলি কল্পনা যি কৰে, অথবা যি জনে ভাবে, “আত্মা কিবা মৰে”; নাজানে সিহঁতে সখি! কেনে আত্মাধন — ক্ৰিয়াহীন, নিত্য, শুদ্ধ, আত্মা অমৰণ। ১৯। নমৰে নজন্মে আত্মা উৎপত্তিৰহিত, দেহ নষ্ট হোৱা স্বত্ত্বে আত্মা অজ নিত্য। ২০।</poem><noinclude>{{center|১০}}</noinclude> 81xhi5xgx5rr72cv5rcgncghws80e2v 104 89664 244174 2026-03-31T14:59:27Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ Created blank page 244174 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude><noinclude></noinclude> l3nzqfgm29ecfhk9ovjuxlvyiloqxir 244175 244174 2026-03-31T14:59:37Z Sushmita Lekharu 3764 244175 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা। দ্বিতীয় অধ্যায় নিত্য অবিনাশী বুলি আত্মাক যি জানে, কাক নো বধিব সখি কিরুপে সিজনে ? ২১ । গাৰ আবৰণ যদি ছিন্ন ভিন্ন হয়, জীর্ণ বস্ত্ৰ এৰি নৰে নব বস্ত্ৰ লয়; আত্মাৰেই আৱৰণ প্ৰাণীদেহচয়— জীর্ণ হলে এৰি জীৱ অন্য দেহ লয় । ২২ । অস্ত্ৰৰ অকাট্য আত্মা নোপোৰে জুইত. বতাহে নে'শোষে আত্মা নিভিজে পানীত । ২৩। অছেদ্য অগত্য আত্মা, অক্লেদ্য অশোষ্য, ডাচঞ্চল স্থিৰ এক সৰ্ব্বব্যাপী নিত্য। ২৪। অন্যক্ত, অচিন্ত্য আত্মা বিকাৰৰহিত, হেন জানি শোক কৰা অতি অনুচিত। ২৫। জন্মে মৰে বুলি আত্মা যদি মনে লয়, তথাপিতো শোক পার্থ, উচিত নহয় । ২৬ । জন্মিলে মৰিব লাগে প্রথা চিন্তন, মৰিলেই জন্মে ইটো কৰ্ম্মর বিধান ; যিটো পৰিহাৰ্য্য জানা কদাপি নহয় । তাৰ অর্থে শোক কিয় কৰা, ধনঞ্জয় ? ২৭। আদিতে অব্যক্ত জীব মাজতেহে ব্যক্ত, জীৱনান্তে মৃত্যু হয়—পুনশ্চ অব্যক্ত— ১১<noinclude></noinclude> acz2w14tsirigyx1dlo3k6ef3axayay 244176 244175 2026-03-31T15:01:46Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244176 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|দ্বিতীয় অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নিত্য অবিনাশী বুলি আত্মাক যি জানে, কাক নো বধিব সখি কিৰুপে সিজনে? ২১। গাৰ আবৰণ যদি ছিন্ন ভিন্ন হয়, জীৰ্ণ বস্ত্ৰ এৰি নৰে নব বস্ত্ৰ লয়; আত্মাৰেই আৱৰণ প্ৰাণীদেহচয়— জীৰ্ণ হলে এৰি জীৱ অন্য দেহ লয়। ২২। অস্ত্ৰৰ অকাট্য আত্মা নোপোৰে জুইত. বতাহে নোশোষে আত্মা নিভিজে পানীত। ২৩। অছেদ্য অগত্য আত্মা, অক্লেদ্য অশোষ্য, অচঞ্চল স্থিৰ এক সৰ্ব্বব্যাপী নিত্য। ২৪। অন্যক্ত, অচিন্ত্য আত্মা বিকাৰৰহিত, হেন জানি শোক কৰা অতি অনুচিত। ২৫। জন্মে মৰে বুলি আত্মা যদি মনে লয়, তথাপিতো শোক পাৰ্থ, উচিত নহয়। ২৬। জন্মিলে মৰিব লাগে প্ৰথা চিন্তন, মৰিলেই জন্মে ইটো কৰ্ম্মৰ বিধান; যিটো পৰিহাৰ্য্য জানা কদাপি নহয়। তাৰ অৰ্থে শোক কিয় কৰা, ধনঞ্জয়? ২৭। আদিতে অব্যক্ত জীব মাজতেহে ব্যক্ত, জীৱনান্তে মৃত্যু হয়—পুনশ্চ অব্যক্ত—</poem><noinclude>{{center|১১}}</noinclude> gdfv5gvk4945huw5vg8eldl3glyxal3 104 89665 244177 2026-03-31T15:02:07Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । জন্মে, বাচি থাকে, মৰে জীৱৰ শৰীৰ, সিকাৰণে কিয় হোৱা শোকত অধীৰ ? ২৮ । “এই আত্মা আচৰিত”, কাবো মনে হয়, “এই আত্মা আচৰিত্ৰ” বুলি অন্যে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244177 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>দ্বিতীয় অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । জন্মে, বাচি থাকে, মৰে জীৱৰ শৰীৰ, সিকাৰণে কিয় হোৱা শোকত অধীৰ ? ২৮ । “এই আত্মা আচৰিত”, কাবো মনে হয়, “এই আত্মা আচৰিত্ৰ” বুলি অন্যে কয় । “এই আত্মা আচৰিত” বুলি অন্যে শুনে, আত্মাৰ প্ৰকৃত তত্ত্ব তথাপি নাজানে । ২৯। অমৰণ, অভগন আত্মা সদা ৰয়, দেহৰ মৃত্যুত শোক উচিত নহয় ৷ ৩০ । ক্ষত্ৰিয়ৰ শ্ৰেষ্ঠ ধৰ্ম্ম যুদ্ধই নিশ্চয়, মোহযুক্ত হই কিয় কঁপা ধনঞ্জয় ? ৩১ । যুদ্ধৰূপ স্বৰ্গাৰ উন্মুক্ত আপুনি, ভাগ্যবান ক্ষত্রিয়েই যুজে তেন জানি। ৩২ । যুদ্ধ নকৰিলে পার্থ ! ধৰ্ম্ম হব নষ্ট, স্বধর্ম্ম, স্বকীৰ্ত্তি নাশি নিজে হবা ভ্রষ্ট। ৩৩ লোকেও তোমাৰ গাব কুযশ অক্ষয়, মানীৰ কুযশ সখি! মৃত্যুতুল্য হয় ৷ ৩৪ পূৰ্ব্বত প্রশংসা কৰা মহাৰথীগণে ; ভয়ে ভঙ্গ দিলা বুলি কদখিব ঘনে। ৩৫ 1 কুটণা যদি তব বটে শত্ৰুচয়, ততোধিক কিনে। আছে দুখৰ বিষয় । ৩৬ ৷<noinclude></noinclude> 6rtxks38ohcmy0lpou5vg4saecmmbyj 244180 244177 2026-03-31T15:04:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244180 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|দ্বিতীয় অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জন্মে, বাচি থাকে, মৰে জীৱৰ শৰীৰ, সিকাৰণে কিয় হোৱা শোকত অধীৰ? ২৮। “এই আত্মা আচৰিত”, কাৰো মনে হয়, “এই আত্মা আচৰিত” বুলি অন্যে কয়। “এই আত্মা আচৰিত” বুলি অন্যে শুনে, আত্মাৰ প্ৰকৃত তত্ত্ব তথাপি নাজানে। ২৯। অমৰণ, অভগন আত্মা সদা ৰয়, দেহৰ মৃত্যুত শোক উচিত নহয়। ৩০। ক্ষত্ৰিয়ৰ শ্ৰেষ্ঠ ধৰ্ম্ম যুদ্ধই নিশ্চয়, মোহযুক্ত হই কিয় কঁপা ধনঞ্জয়? ৩১। যুদ্ধৰূপ স্বৰ্গদ্বাৰ উন্মুক্ত আপুনি, ভাগ্যবান ক্ষত্ৰিয়েই যুজে তেন জানি। ৩২। যুদ্ধ নকৰিলে পাৰ্থ! ধৰ্ম্ম হব নষ্ট, স্বধৰ্ম্ম, স্বকীৰ্ত্তি নাশি নিজে হবা ভ্ৰষ্ট। ৩৩ লোকেও তোমাৰ গাব কুযশ অক্ষয়, মানীৰ কুযশ সখি! মৃত্যুতুল্য হয়। ৩৪ পূৰ্ব্বত প্ৰশংসা কৰা মহাৰথীগণে; ভয়ে ভঙ্গ দিলা বুলি কদখিব ঘনে। ৩৫ 1 কুৰটণা যদি তব ৰটে শত্ৰুচয়, ততোধিক কিনো আছে দুখৰ বিষয়। ৩৬।</poem><noinclude>{{center|১২}}</noinclude> kug5lsfduz5eusdpuuakhthnqm1lkju 104 89666 244179 2026-03-31T15:03:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তৃতীয় অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। অৰ্জ্জুনে কলে, লোকক পাপৰ প্ৰতি কিহে নিয়ে টানি, যদ্যপি নকৰোঁ বোলে বহু ভাবি গুণি? ৩৬। শ্ৰীকৃষ্ণই কলে, ৰজোগুণ সমুদ্ভুত অতি উগ্ৰকাম,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244179 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তৃতীয় অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। অৰ্জ্জুনে কলে, লোকক পাপৰ প্ৰতি কিহে নিয়ে টানি, যদ্যপি নকৰোঁ বোলে বহু ভাবি গুণি? ৩৬। শ্ৰীকৃষ্ণই কলে, ৰজোগুণ সমুদ্ভুত অতি উগ্ৰকাম, অৱস্থাবিশেষে ইয়ে ধৰে ক্ৰোধ নাম; দুষ্পুৰ্ণ এই কাম সদায় জানিবা, মোক্ষমাৰ্গে বৈৰীৰূপে নিশ্চয় মানিবা। ৩৭। ধোৱাত যদ্ৰূপ জুই মলত দাপণ, যদ্ৰূপ ভ্ৰূণৰ নিত্য গৰ্ভ-আৱৰণ তদ্ৰূপে জ্ঞানক সদা আৱৰণ কৰে, ৰজোগুণ সমৃদ্ভুত কাম দুৰাচাৰে। ছপুৰণ কাম পাৰ্থ, অগ্নিতুল্য হয়, জ্ঞানীৰ সদায় শত্ৰু জানিবা নিশ্চয়। ৩৮-৩৯। কমিব : আশ্ৰয় মন ইন্দ্ৰিয় নিচয়, . জ্ঞানক আৱৰি কামে জীৱক মোহয়। ৪০। সিহেতু স্ববশে আনি ইন্দ্ৰিয় নিচয়, মহাশত্ৰু কাম সৰ্ব্বৰূপে কৰা জয়। ৪১। দেহাপেক্ষা শ্ৰেষ্ঠ গণ্য ইন্দ্ৰিয় নিচয়, ইন্দ্ৰিয় অপেক্ষা মন শ্ৰেষ্ঠ সদা হয়;<noinclude></noinclude> iuscm6ur4svxm8yka84ryjbhvlj5u0k 244195 244179 2026-03-31T15:21:14Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244195 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|তৃতীয় অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>{{Overfloat left|অৰ্জ্জুনে কলে,}} লোকক পাপৰ প্ৰতি কিহে নিয়ে টানি, যদ্যপি নকৰোঁ বোলে বহু ভাবি গুণি? ৩৬। {{Overfloat left|শ্ৰীকৃষ্ণই কলে,}} ৰজোগুণ সমুদ্ভুত অতি উগ্ৰকাম, অৱস্থাবিশেষে ইয়ে ধৰে ক্ৰোধ নাম; দুষ্পুৰণ এই কাম সদায় জানিবা, মোক্ষমাৰ্গে বৈৰীৰূপে নিশ্চয় মানিবা। ৩৭। ধোৱাত যদ্ৰূপ জুই মলত দাপণ, যদ্ৰূপ ভ্ৰূণৰ নিত্য গৰ্ভ-আৱৰণ তদ্ৰূপে জ্ঞানক সদা আৱৰণ কৰে, ৰজোগুণ সমৃদ্ভুত কাম দুৰাচাৰে। দুষ্পুৰণ কাম পাৰ্থ, অগ্নিতুল্য হয়, জ্ঞানীৰ সদায় শত্ৰু জানিবা নিশ্চয়। ৩৮-৩৯। কামৰ আশ্ৰয় মন ইন্দ্ৰিয় নিচয়, জ্ঞানক আৱৰি কামে জীৱক মোহয়। ৪০। সিহেতু স্ববশে আনি ইন্দ্ৰিয় নিচয়, মহাশত্ৰু কাম সৰ্ব্বৰূপে কৰা জয়। ৪১। দেহাপেক্ষা শ্ৰেষ্ঠ গণ্য ইন্দ্ৰিয় নিচয়, ইন্দ্ৰিয় অপেক্ষা মন শ্ৰেষ্ঠ সদা হয়;</poem><noinclude>{{center|২৪}}</noinclude> 02uqekyhn57628iqizwxq1apfxkvjnm 104 89667 244181 2026-03-31T15:04:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। দেহ আছে”। এই যত প্ৰশ্ন আৰু জটিল আগুৰি ধৰে। সি সি ভাবে, “মই এটা মন, মোৰ এটা মানস চৈতন্য বৰ তিক্তকৰ অবস্থা। সমস্যা আহি মানুহক এই অবস্থাত উ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244181 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। দেহ আছে”। এই যত প্ৰশ্ন আৰু জটিল আগুৰি ধৰে। সি সি ভাবে, “মই এটা মন, মোৰ এটা মানস চৈতন্য বৰ তিক্তকৰ অবস্থা। সমস্যা আহি মানুহক এই অবস্থাত উপায় নাপাই মানসিক বাহত আবদ্ধ হৈ ধৰফৰাই মৰে। এটা প্ৰশ্নব সমাধান নোহোৱাতেই অন্য এটা প্ৰশ্ন আহি বিবক্ত কৰে। এই অবস্থাত মানুহ কেতিয়াবা নিৰাশাবাদী হয়, কেতিয়াবা বা হতাশ হৈ কুবলী দেখে। এই অৱস্থাৰ পৰাই গীতাৰ পৰে, চাৰিওফালে ধুৱলী পৰাই গীতাৰ উপদেশ পালনীয় হৈ পৰে। এই অৱস্থাত পৰিয়ে অৰ্জ্জু নে কৈছিল, ঘুৰিছে যে মন মোৰ থাকিব নোৱাৰে! বিপৰীত কুলক্ষণ নিৰীক্ষণ কৰে॥ ১ম অধ্যায় ৩১। আৰু এই অবস্থাতে সাহ দি ধৰ্ম্মভূমি সাধনা কুৰুক্ষেত্ৰত পৰমাত্মাই যেন মানবাত্মাক ৰিঙিয়াই কয়, ক্লৈব্য এৰা ধমু ধৰা মোহ নুযুৱায়, হৃদয়ৰ দুৰ্ব্বলতা এবং ধনঞ্জয়! ২য় অধ্যায়, ৩। তাৰ পাছত আত্মচৈ ডন্যৰ ভূমি। নিজক আত্মাৰূপে উপলব্ধি কৰিব পাৰে। এই ভূমিত মানুহে মই “মই”— এই জ্ঞান মানৱ হৃদয়ত প্ৰকটিত হয়। “মই আত্মা” এই 3 ১১ ১১৫<noinclude></noinclude> hiw1lfls8hgxabfmbsdlvc9fg9g1jhn 244191 244181 2026-03-31T15:17:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244191 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} সি ভাবে, “মই এটা মন, মোৰ এটা দেহ আছে”। এই মানস চৈতন্য বৰ তিক্তকৰ অবস্থা। যত প্ৰশ্ন আৰু জটিল সমস্যা আহি মানুহক এই অবস্থাত আগুৰি ধৰে। সি উপায় নাপাই মানসিক বাহত আবদ্ধ হৈ ধৰফৰাই মৰে। এটা প্ৰশ্নৰ সমাধান নোহোৱাতেই অন্য এটা প্ৰশ্ন আহি বিৰক্ত কৰে। এই অবস্থাত মানুহ কেতিয়াবা নিৰাশাবাদী হয়, কেতিয়াবা বা হতাশ হৈ পৰে, চাৰিওফালে ধুৱলী কুৱলী দেখে। এই অৱস্থাৰ পৰাই গীতাৰ পৰাই গীতাৰ উপদেশ পালনীয় হৈ পৰে। এই অৱস্থাত পৰিয়ে অৰ্জ্জুনে কৈছিল, {{Block center|<poem>ঘুৰিছে যে মন মোৰ থাকিব নোৱাৰোঁ। বিপৰীত কুলক্ষণ নিৰীক্ষণ কৰোঁ । ১ম অধ্যায় ৩১।</poem>}} {{gap}}আৰু এই অবস্থাতে সাহ দি ধৰ্ম্মভূমি সাধনা কুৰুক্ষেত্ৰত পৰমাত্মাই যেন মানবাত্মাক ৰিঙিয়াই কয়, {{Block center|<poem> ক্লৈব্য এৰা ধমু ধৰা মোহ নুযুৱায়, হৃদয়ৰ দুৰ্ব্বলতা এবং ধনঞ্জয়! ২য় অধ্যায়, ৩।</poem>}} {{Gap}}তাৰ পাছত আত্মচৈতন্যৰ ভূমি। এই ভূমিত মানুহে নিজক আত্মাৰূপে উপলব্ধি কৰিব পাৰে। মই “মই”— এই জ্ঞান মানৱ হৃদয়ত প্ৰকটিত হয়। “মই আত্মা” এই {{center|১১৫}}<noinclude></noinclude> qhwisnff61tfvma3k4llufmulhocsti 104 89668 244182 2026-03-31T15:04:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । দ্বিতীয় অধ্যায় মৰা যদি স্বৰ্গ পাবা জয়ী হলে ৰাজ্য, উঠা বীৰ ! ধৈৰ্য্য ধৰি সাধা নিজ কাৰ্য্য । ২৭ । লাভালাভ সুখ দুখ জয় পৰাজয়, সমজ্ঞান কৰি যুজা—অ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244182 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । দ্বিতীয় অধ্যায় মৰা যদি স্বৰ্গ পাবা জয়ী হলে ৰাজ্য, উঠা বীৰ ! ধৈৰ্য্য ধৰি সাধা নিজ কাৰ্য্য । ২৭ । লাভালাভ সুখ দুখ জয় পৰাজয়, সমজ্ঞান কৰি যুজা—অধর্ম্ম নহয় । ৩৮, স্মাত্মতত্ব সাংখ্যমতে কৰিলোঁ বৰ্ণন, যোগতত্ত্বজ্ঞান কওঁ কৰিবা মনন; যি জ্ঞান প্রভাবে জীৱে লভে মোক্ষধন, যি জ্ঞানত খহি পৰে কৰ্ম্মৰ বন্ধন ৷ ৩৯ ৷ নাই কোনো পাপ আৰম্ভৰো নাশ নাই, অল্পানুষ্ঠানতো ভয় হন্তে ত্রাণ পায়। 8° । যোগত একাগ্র চিন্তা শুনা ধনঞ্জয়, সকাম কৰ্ম্মীৰ চিন্তা বহুশাখাময় । ৪১ । “সকাম কৰ্ম্মত বাজে সাৰতত্ব নাই” মূর্খে ফুৰে হেন বিসঁচীয় কথা কই ; অল্পবুদ্ধি, অবিবেকী, স্বৰ্গপৰায়ণ, ভোগ আশে কৰ্ম্মকাণ্ড কৰে নিৰুপণ । বিসঁচীয়া কথাত বিশ্বাসপৰায়ণ, কৰ্ম্মাসক্ত, ভোগ ঐশ্বৰ্য্যত যাব মন; একাগ্র নহয় চিন্তা সিটো পুৰুষৰ ; কদাপি নহয় চিত্ত সমাধি যোগ্যৰ । ৪২-৪৩। ১৩<noinclude></noinclude> rl04usimv3mdnkuw421dtthqjyxxomv 244183 244182 2026-03-31T15:06:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244183 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|দ্বিতীয় অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মৰা যদি স্বৰ্গ পাবা জয়ী হলে ৰাজ্য, উঠা বীৰ! ধৈৰ্য্য ধৰি সাধা নিজ কাৰ্য্য। ২৭। লাভালাভ সুখ দুখ জয় পৰাজয়, সমজ্ঞান কৰি যুজা—অধৰ্ম্ম নহয়। ৩৮ ৷ আত্মতত্ব সাংখ্যমতে কৰিলোঁ বৰ্ণন, যোগতত্ত্বজ্ঞান কওঁ কৰিবা মনন; যি জ্ঞান প্ৰভাবে জীৱে লভে মোক্ষধন, যি জ্ঞানত খহি পৰে কৰ্ম্মৰ বন্ধন। ৩৯। নাই কোনো পাপ আৰম্ভৰো নাশ নাই, অল্পানুষ্ঠানতো ভয় হন্তে ত্ৰাণ পায়। ৪০। যোগত একাগ্ৰ চিন্তা শুনা ধনঞ্জয়, সকাম কৰ্ম্মীৰ চিন্তা বহুশাখাময়। ৪১। “সকাম কৰ্ম্মত বাজে সাৰতত্ব নাই” মূৰ্খে ফুৰে হেন বিসঁচীয় কথা কই; অল্পবুদ্ধি, অবিবেকী, স্বৰ্গপৰায়ণ, ভোগ আশে কৰ্ম্মকাণ্ড কৰে নিৰুপণ। বিসঁচীয়া কথাত বিশ্বাসপৰায়ণ, কৰ্ম্মাসক্ত, ভোগ ঐশ্বৰ্য্যত যাব মন; একাগ্ৰ নহয় চিন্তা সিটো পুৰুষৰ; কদাপি নহয় চিত্ত সমাধি যোগ্যৰ। ৪২-৪৩।</poem><noinclude>{{center|১৩}}</noinclude> 6xfeshw2l4pwkhfo6ed4jj23s8cd3s0 104 89669 244184 2026-03-31T15:07:27Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সত্ত্ব, রজঃ, তম, প্রকৃতিৰ তিনি গুণ, গুণাধীন ক্রিয়াকাণ্ড বেদৰ অৰ্জ্জুন! নিষ্কাম মাৰ্গত হোৱা সমভাত স্থিত, ব্রহ্মনিষ্ঠ, শুদ্ধচি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244184 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>দ্বিতীয় অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সত্ত্ব, রজঃ, তম, প্রকৃতিৰ তিনি গুণ, গুণাধীন ক্রিয়াকাণ্ড বেদৰ অৰ্জ্জুন! নিষ্কাম মাৰ্গত হোৱা সমভাত স্থিত, ব্রহ্মনিষ্ঠ, শুদ্ধচিত্ত, ত্রিগুণ ৰহিত। ৪৫ । বাৰিষাৰ পানীত ডুবিলে সৰ্ব্ব ঠাই, যেনে কোনো পুখুৰীৰ প্ৰয়োজন নাই ; ক্রিয়াকাণ্ড বেদো হয় পুখুৰীৰ দৰে । 98 1 জীৱে যেতিয়াই ব্রহ্মজ্ঞান লাভ কৰে । ৪৬ । কৰ্ম্মে অধিকাৰ তব, ফলত নহয়, ফলাকাঙ্ক্ষা এৰি কৰ্ম্ম কৰা ধনঞ্জয় ! একনিষ্ঠ যোগে আসক্তিক ত্যাগ কৰা, স্থিৰভাবে কৰ্ম্ম কৰি ফলাকাঙ্ক্ষা এবং ; সিদ্ধি অসিদ্ধিত সমভাব যেন বয়, সমতাই যোগ নামে পৰিচিত হয় । ৪৮। জ্ঞানাপেক্ষা ‘কাম্য' কৰ্ম্ম অতি অপকৃষ্ট— “কামী” হেয়—কবা জ্ঞানাশ্রয় অতি শ্রেষ্ঠ। ৪৯। সুকৰ্ম্ম দুষ্কর্ম্ম জ্ঞানী এবে জ্ঞান বলে, যুক্ত হোৱা যোগৰূপ কৰ্ম্মৰ কৌশলে । কৰ্ম্মফল ত্যাগ কৰি, শ্রেষ্ঠ জ্ঞানীজন, 5. । লভে জীৱন্মুক্তি পদ অনাময় ধন। ৫১।<noinclude></noinclude> lx3mw64q4170a8bgwa6tyh3je289nzo 244185 244184 2026-03-31T15:09:54Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244185 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|দ্বিতীয় অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সত্ত্ব, ৰজঃ, তম, প্ৰকৃতিৰ তিনি গুণ, গুণাধীন ক্ৰিয়াকাণ্ড বেদৰ অৰ্জ্জুন! নিষ্কাম মাৰ্গত হোৱা সমতাত স্থিত, ব্ৰহ্মনিষ্ঠ, শুদ্ধচিত্ত, ত্ৰিগুণ ৰহিত। ৪৫। বাৰিষাৰ পানীত ডুবিলে সৰ্ব্ব ঠাই, যেনে কোনো পুখুৰীৰ প্ৰয়োজন নাই; ক্ৰিয়াকাণ্ড বেদো হয় পুখুৰীৰ দৰে। জীৱে যেতিয়াই ব্ৰহ্মজ্ঞান লাভ কৰে। ৪৬। কৰ্ম্মে অধিকাৰ তব, ফলত নহয়, ফলাকাঙ্ক্ষা এৰি কৰ্ম্ম কৰা ধনঞ্জয়! ৪৭ ৷ একনিষ্ঠ যোগে আসক্তিক ত্যাগ কৰা, স্থিৰভাবে কৰ্ম্ম কৰি ফলাকাঙ্ক্ষা এৰা; সিদ্ধি অসিদ্ধিত সমভাব যেন ৰয়, সমতাই যোগ নামে পৰিচিত হয়। ৪৮। জ্ঞানাপেক্ষা ‘কাম্য’ কৰ্ম্ম অতি অপকৃষ্ট— “কামী” হেয়—কৰা জ্ঞানাশ্ৰয় অতি শ্ৰেষ্ঠ। ৪৯। সুকৰ্ম্ম দুষ্কৰ্ম্ম জ্ঞানী এৰে জ্ঞান বলে, যুক্ত হোৱা যোগৰূপ কৰ্ম্মৰ কৌশলে। ৫০ ৷ কৰ্ম্মফল ত্যাগ কৰি, শ্ৰেষ্ঠ জ্ঞানীজন, লভে জীৱন্মুক্তি পদ অনাময় ধন। ৫১।</poem><noinclude>{{center|১৪}}</noinclude> mru4wnuvthvmoe5tt50v8amq60d81a3 104 89670 244186 2026-03-31T15:10:16Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । দ্বিতীয় অধ্যায় ৫২ । চিন্তাযোগে পাৰ হলে মোহমেৰঘৰ, জানিবা উঠিব জ্বলি জুই বৈৰাগ্যৰ । শ্রুতি স্মৃতি বাদাবাদ অবহেলা কৰি, মন থিৰ সমাধিত চঞ্চলতা এৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244186 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । দ্বিতীয় অধ্যায় ৫২ । চিন্তাযোগে পাৰ হলে মোহমেৰঘৰ, জানিবা উঠিব জ্বলি জুই বৈৰাগ্যৰ । শ্রুতি স্মৃতি বাদাবাদ অবহেলা কৰি, মন থিৰ সমাধিত চঞ্চলতা এৰি ; আত্মাত সকলো চিন্তা হলে কেন্দ্রীভূত, লভিবা নিশ্চয় তুমি তত্ত্বজ্ঞান যত । ৫৩ । শুনি কেশবৰ কথা শুধিলে অৰ্জ্জুন, আত্মজ্ঞানী পুৰুষৰ কিৰূপ লক্ষণ ? ভাষণ, আসন আৰু গমন ভ্রমণ, স্থিতপ্রজ্ঞ পুৰুষৰ কিবা আচৰণ ? ৫৪ । সকলে৷ কামনা তাজি হলে আত্মৰত, স্থিতপ্রজ্ঞ বুলি সখি, হয় তেওঁ খ্যাত । ৫ । সুখে দুখে অনুদ্বিগ্ন ব্রহ্মযুক্ত মন, ভয়ক্রোধাশক্তি নাই স্থিতধী সিজন । ৫৬। স্থিতপ্রজ্ঞজন কর্ম্মফলে অনাসক্ত সুখে দুখে সমভাব, সদা কষ্টমুক্ত । ৫৭ । কূৰ্ম্মে যেনে নিজ অঙ্গ কৰে সঙ্কোচন, ইন্দ্রিয় নিগ্রহে তথা স্থিতপ্রজ্ঞজন । ৫৮ । বিষয়সংস্পর্শত্যাগ মাত্ৰে মানুহৰ, নিবৃত্তি নহয় সখি, ভোগাভিলাষৰ ; ১৫<noinclude></noinclude> hz4ks2kthykqwa8nq2iqkz01fujoof3 244187 244186 2026-03-31T15:12:35Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244187 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|দ্বিতীয় অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>চিন্তাযোগে পাৰ হলে মোহমেৰঘৰ, জানিবা উঠিব জ্বলি জুই বৈৰাগ্যৰ। ৫২ ৷ শ্ৰুতি স্মৃতি বাদাবাদ অবহেলা কৰি, মন থিৰ সমাধিত চঞ্চলতা এৰি; আত্মাত সকলো চিন্তা হলে কেন্দ্ৰীভূত, লভিবা নিশ্চয় তুমি তত্ত্বজ্ঞান যত। ৫৩। শুনি কেশবৰ কথা শুধিলে অৰ্জ্জুন, আত্মজ্ঞানী পুৰুষৰ কিৰূপ লক্ষণ? ভাষণ, আসন আৰু গমন ভ্ৰমণ, স্থিতপ্ৰজ্ঞ পুৰুষৰ কিবা আচৰণ? ৫৪। সকলে৷ কামনা ত্যজি হলে আত্মৰত, স্থিতপ্ৰজ্ঞ বুলি সখি, হয় তেওঁ খ্যাত। ৫৫ । সুখে দুখে অনুদ্বিগ্ন ব্ৰহ্মযুক্ত মন, ভয়ক্ৰোধাশক্তি নাই স্থিতধী সিজন। ৫৬। স্থিতপ্ৰজ্ঞজন কৰ্ম্মফলে অনাসক্ত সুখে দুখে সমভাব, সদা কষ্টমুক্ত। ৫৭। কূৰ্ম্মে যেনে নিজ অঙ্গ কৰে সঙ্কোচন, ইন্দ্ৰিয় নিগ্ৰহে তথা স্থিতপ্ৰজ্ঞজন। ৫৮। বিষয়সংস্পৰ্শত্যাগ মাত্ৰে মানুহৰ, নিবৃত্তি নহয় সখি, ভোগাভিলাষৰ; </poem><noinclude>{{center|১৫}}</noinclude> 268dvara3roxuh0zylqc52fd1cg3mjo 104 89671 244188 2026-03-31T15:12:52Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দ্বিতীয় অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । কিন্তু ব্ৰহ্মদর্শনে মুমুক্ষুজনৰ, অপ্রয়াসে নষ্ট হয় আকাঙ্খা ভোগৰ । ৫৯ । মুক্তিলাভে যত্নপৰ বিবেকাজনৰ, উন্মত্ত ইন্দ্ৰিয়ে কৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244188 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>দ্বিতীয় অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । কিন্তু ব্ৰহ্মদর্শনে মুমুক্ষুজনৰ, অপ্রয়াসে নষ্ট হয় আকাঙ্খা ভোগৰ । ৫৯ । মুক্তিলাভে যত্নপৰ বিবেকাজনৰ, উন্মত্ত ইন্দ্ৰিয়ে কৰে হৰণ মনৰ । ৬০ । সদায় সংযমী কিন্তু স্থিতপ্রজ্ঞজন— তুমিও সংযত হই মোত দিয়া মন । ৬১ । বিষয়ক চিন্তি নৰে আসক্তি লভয়, আসক্তিৰ পৰা হয় কামৰ উদয় ; পুনশ্চ কামৰ পৰা ক্রোধ উপজয়, ক্রোধত জানিবা হয় মোহঅভ্যুদয় ; মোহত বিবেক নষ্ট স্মৃতিভ্রংশ হয়, স্মৃতিভ্রংশ হলে ঘটে জ্ঞানৰ বিলয় । জীৱন্ততে যি জনৰ জ্ঞান লোপ হয়, প্রাজ্ঞজনে তাক সখি ! জীৱন্ম ত কয় । ৬২-৬৩ হিংসাৰাগশূন্য বশীভূত চিত্ত যাৰ, ইন্দ্রিয়ে বিষয় স্পর্শ কৰিলেও তাৰ ; আত্মবশে ৰাশি সদা ইন্দ্ৰিয়নিচয়, সেই মহাজনে শাস্তি লভে, ধনঞ্জয়। ৬৪ আত্মশান্তি আহা মাত্ৰে সৰ্ব্বদুখ মৰে ; শান্তচিত্ত নৰে সখি; জ্ঞানত বিহবে । ৬৫ । ১৬<noinclude></noinclude> mt1sf8m0mh2hi5pud3328exopduejhd 244189 244188 2026-03-31T15:15:06Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244189 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|দ্বিতীয় অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কিন্তু ব্ৰহ্মদৰশনে মুমুক্ষুজনৰ, অপ্ৰয়াসে নষ্ট হয় আকাঙ্খা ভোগৰ। ৫৯। মুক্তিলাভে যত্নপৰ বিবেকাজনৰ, উন্মত্ত ইন্দ্ৰিয়ে কৰে হৰণ মনৰ। ৬০। সদায় সংযমী কিন্তু স্থিতপ্ৰজ্ঞজন— তুমিও সংযত হই মোত দিয়া মন। ৬১। বিষয়ক চিন্তি নৰে আসক্তি লভয়, আসক্তিৰ পৰা হয় কামৰ উদয়; পুনশ্চ কামৰ পৰা ক্ৰোধ উপজয়, ক্ৰোধত জানিবা হয় মোহঅভ্যুদয়; মোহত বিবেক নষ্ট স্মৃতিভ্ৰংশ হয়, স্মৃতিভ্ৰংশ হলে ঘটে জ্ঞানৰ বিলয়। জীৱন্ততে যি জনৰ জ্ঞান লোপ হয়, প্ৰাজ্ঞজনে তাক সখি! জীৱন্মৃত কয়। ৬২-৬৩ হিংসাৰাগশূন্য বশীভূত চিত্ত যাৰ, ইন্দ্ৰিয়ে বিষয় স্পৰ্শ কৰিলেও তাৰ; আত্মবশে ৰাশি সদা ইন্দ্ৰিয়নিচয়, সেই মহাজনে শান্তি লভে, ধনঞ্জয়। ৬৪ ৷ আত্মশান্তি আহা মাত্ৰে সৰ্ব্বদুখ মৰে; শান্তচিত্ত নৰে সখি; জ্ঞানত বিহৰে। ৬৫।</poem><noinclude>{{center|১৬}}</noinclude> 7rfjurw2ew0pbf4n81ze9yy501ayct5 104 89672 244190 2026-03-31T15:15:37Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । দ্বিতীয় অধ্যায় কেন্দ্রীভূত চিন্তা নাই অযুক্ত নবব, চিন্তা অভাৱত একো নাজানে ধ্যানৰ ; আত্মধ্যানহীন নৰ শান্তিশূন্য হয়, অশান্ত জনৰ সুখ ক'ত ধনঞ্জ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244190 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । দ্বিতীয় অধ্যায় কেন্দ্রীভূত চিন্তা নাই অযুক্ত নবব, চিন্তা অভাৱত একো নাজানে ধ্যানৰ ; আত্মধ্যানহীন নৰ শান্তিশূন্য হয়, অশান্ত জনৰ সুখ ক'ত ধনঞ্জয়। ৬৬ । অজিত ইন্দ্রিয় যদি মনযুক্ত হয়, চিত্তশুদ্ধি দূৰ কথা বিবেকো হৰায় ; ধুমুহা কোবত যেনে নাও চলি যায়, সিদৰে ইন্দ্ৰিয়ে কৰে প্ৰজ্ঞাৰ প্ৰলয় । ৬৭ । সিকাৰণে মহাবাহু ! জানিবা নিশ্চয়, জিতেন্দ্রিয় পুৰুষক প্রাজ্ঞ বুলি কয় । ৬৮ ৷ প্ৰাণীৰ নিশাত হয় দিন সংযমীৰ, সংযমীৰ বাতি হয় দিনত প্ৰানীৰ । ( বিষয়ে আসক্ত থাকি অবিবেকীগণ, তত্ত্ববিষয়ত সদা থাকে অচেতন ; কিন্তু বিষয়ত অনাসক্ত জ্ঞানীজন, তত্ত্বজ্ঞানে আত্মধ্যানে ধৰি ৰাখে মন ) । ৬৯ । মহাসাগৰৰ পানী সদায় অচল, পশি তাত লোপ পায় নদনদীজল ; সিদৰে কামনাযাশি বি মুনিৰ মৰে, তেওঁ শান্তি লভে ; অসংযমীয়ে নোৱাৰে । ৭০ । ১৭<noinclude></noinclude> rzlovs6hs94q9xy0w9x9wa1ogtejwxb 244193 244190 2026-03-31T15:18:01Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244193 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|দ্বিতীয় অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কেন্দ্ৰীভূত চিন্তা নাই অযুক্ত নৰৰ, চিন্তা অভাৱত একো নাজানে ধ্যানৰ; আত্মধ্যানহীন নৰ শান্তিশূন্য হয়, অশান্ত জনৰ সুখ ক’ত ধনঞ্জয়। ৬৬। অজিত ইন্দ্ৰিয় যদি মনযুক্ত হয়, চিত্তশুদ্ধি দূৰ কথা বিবেকো হৰায়; ধুমুহা কোবত যেনে নাও চলি যায়, সিদৰে ইন্দ্ৰিয়ে কৰে প্ৰজ্ঞাৰ প্ৰলয়। ৬৭। সিকাৰণে মহাবাহু! জানিবা নিশ্চয়, জিতেন্দ্ৰিয় পুৰুষক প্ৰাজ্ঞ বুলি কয়। ৬৮। প্ৰাণীৰ নিশাত হয় দিন সংযমীৰ, সংযমীৰ ৰাতি হয় দিনত প্ৰানীৰ। ( বিষয়ে আসক্ত থাকি অবিবেকীগণ, তত্ত্ববিষয়ত সদা থাকে অচেতন; কিন্তু বিষয়ত অনাসক্ত জ্ঞানীজন, তত্ত্বজ্ঞানে আত্মধ্যানে ধৰি ৰাখে মন )। ৬৯। মহাসাগৰৰ পানী সদায় অচল, পশি তাত লোপ পায় নদনদীজল; সিদৰে কামনাৰাশি যি মুনিৰ মৰে, তেওঁ শান্তি লভে; অসংযমীয়ে নোৱাৰে। ৭০।</poem><noinclude>{{center|১৭}}</noinclude> jgsc10151r9u2i2af68ew3d8ge4io72 104 89673 244192 2026-03-31T15:17:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "জ্ঞানৰ বলত গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। বিচৰণ কৰে। বিপদ আপদ সংসাৰত মানুহে তেতিয়া নিৰ্ভীক চিত্তে তেতিয়া তেওঁ দেখে যে সংসাৰত যতই নহওক তাত তেওঁৰ আচলতে একো আশঙ্কা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244192 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>জ্ঞানৰ বলত গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। বিচৰণ কৰে। বিপদ আপদ সংসাৰত মানুহে তেতিয়া নিৰ্ভীক চিত্তে তেতিয়া তেওঁ দেখে যে সংসাৰত যতই নহওক তাত তেওঁৰ আচলতে একো আশঙ্কাৰ কাৰণ নাই। তেওঁ অনুভব কৰিব পাৰে যে আছেদ্য অদাহ্য আত্মা অক্লেদ্য অশোষ্য, অচঞ্চল স্থিৰ এক সৰ্ব্বব্যাপী নিত্য। ২য় অধ্যায় ২৪। যোগীবিলাকৰ কথাত—“মই” অক্ষয়। বায়ু, জল, অগ্নি সকলোৰে ভিতৰেদি ই অক্ষুণ্ণভাবে পাৰে। বৰ্ষা কিম্বা তৰোৱাল একোৱে নোৱাৰে--এনে কি ইয়াৰ কোনো নোৱাৰে। দৈনন্দিন জীৱনৰ ঘটনাবিলাক যাতায়াত কৰিব ইয়াক নষ্ট কৰিব অনিষ্টই কৰিব ইয়াৰ ওচৰত স্বপ্নৰ নিচিনা। ‘মই'ৰ জ্ঞানত স্থিত হৈ মানুহে সংসাৰৰ অত্যন্ত বিভীষিকাময় দৃশ্য চায়ো হাঁহিব পাৰে আৰু হাত ডাঙি বিপদ আপদক দূৰ হবৰ আদেশ দিব পাৰে। যি জানি বুজি ‘ম‍ই” বুলিব পাৰে তেওঁ ধন্য।” এই আত্মচৈতন্য ফুটাই তুলিবৰ নিমিত্তে সাধনা বা অভ্যাস যোগ কৰিবলৈ শ্ৰীকৃষ্ণে ৬ষ্ঠ অধ্যায়ত উপদেশ দিছে— নিশ্চল যিদৰে দীপ নিৰ্ব্বাত স্থানত; সুস্থিৰ সিদৰে চিত্ত যোগীৰ ধ্যানত। ১১৬<noinclude></noinclude> bvzaogljd3ou2eiqsnlz9wpzinbflih 244286 244192 2026-03-31T16:23:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244286 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} জ্ঞানৰ বলত মানুহে তেতিয়া নিৰ্ভীক চিত্তে সংসাৰত বিচৰণ কৰে। তেতিয়া তেওঁ দেখে যে সংসাৰত যতই বিপদ আপদ নহওক তাত তেওঁৰ আচলতে একো আশঙ্কাৰ কাৰণ নাই। তেওঁ অনুভব কৰিব পাৰে যে {{Block center|<poem> আছেদ্য অদাহ্য আত্মা অক্লেদ্য অশোষ্য, অচঞ্চল স্থিৰ এক সৰ্ব্বব্যাপী নিত্য। ২য় অধ্যায় ২৪।</poem>}} {{gap}}যোগীবিলাকৰ কথাত—“মই” অক্ষয়। বায়ু, জল, অগ্নি সকলোৰে ভিতৰেদি ই অক্ষুণ্ণভাবে যাতায়াত কৰিব পাৰে। বৰ্ষা কিম্বা তৰোৱাল একোৱে ইয়াক নষ্ট কৰিব নোৱাৰে—এনে কি ইয়াৰ কোনো অনিষ্টই কৰিব নোৱাৰে। দৈনন্দিন জীৱনৰ ঘটনাবিলাক ইয়াৰ ওচৰত স্বপ্নৰ নিচিনা। ‘মই'ৰ জ্ঞানত স্থিত হৈ মানুহে সংসাৰৰ অত্যন্ত বিভীষিকাময় দৃশ্য চায়ো হাঁহিব পাৰে আৰু হাত ডাঙি বিপদ আপদক দূৰ হবৰ আদেশ দিব পাৰে। যি জানি বুজি ‘ম‍ই” বুলিব পাৰে তেওঁ ধন্য।” এই আত্মচৈতন্য ফুটাই তুলিবৰ নিমিত্তে সাধনা বা অভ্যাস যোগ কৰিবলৈ শ্ৰীকৃষ্ণে ৬ষ্ঠ অধ্যায়ত উপদেশ দিছে— {{Block center|<poem>নিশ্চল যিদৰে দীপ নিৰ্ব্বাত স্থানত; সুস্থিৰ সিদৰে চিত্ত যোগীৰ ধ্যানত।</poem>}} {{center|১১৬}}<noinclude></noinclude> i4m59g63pr8f1nd3d8aw820iznkr7ev 104 89674 244194 2026-03-31T15:20:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। চতুৰ্থ আধ্যাৰ শুদ্ধচিত্তে শাৰীৰিক কাৰ্য্য আচৰণে পাপত নহয় মগ্ন কদাপি সিজনে। ২১। সুখ দুখ লাভ অলাভত তুষ্ট ৰয়, সিদ্ধি অসিদ্ধিত সমতাত স্থিৰ হয়;..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244194 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। চতুৰ্থ আধ্যাৰ শুদ্ধচিত্তে শাৰীৰিক কাৰ্য্য আচৰণে পাপত নহয় মগ্ন কদাপি সিজনে। ২১। সুখ দুখ লাভ অলাভত তুষ্ট ৰয়, সিদ্ধি অসিদ্ধিত সমতাত স্থিৰ হয়; এইৰূপে দ্বন্দ্বাতীত আত্মজ্ঞ যি জন, যজ্ঞৰূপে সৰ্ব্বকৰ্ম্ম কৰে সম্পাদান। যিহেতু জ্ঞানীৰ কৰ্ম্মক্ৰিয়া সমুদয়, দিব্যজ্ঞানবলে সখি, সব লুপ্ত হয়। ২২-২৩। হোম, অগ্নি ঘৃত আৰু অন্য আয়োজন, সবে ব্ৰহ্মময় দেখে ব্ৰহ্মজ্ঞানীগণ; ব্ৰহ্ম সমাধিৰ দ্বাৰা ব্ৰহ্মকে লভয়, কদাপি ইয়াৰ পাৰ্থ, অন্যথা নহয়। ২৪। কৰ্ম্মযোগী দৈব্যযজ্ঞ কৰে অনুষ্ঠান, জ্ঞানযোগী ব্ৰহ্মাগ্নিত কৰে আত্মদান। ২৫। সংযম অগ্নিত কোনো কোনো সাধুজন, সকলো ইন্দ্ৰিয় হোম কৰে অনুক্ষণ; শব্দাদি বিষয় যত ইন্দ্ৰিয় অগ্নিত, কোনেও বা কবে হোম স্থিৰ শান্ত চিত। ২৬। জ্ঞানদীপ্ত আত্মসংযমৰ যোগাগ্নিত, ইন্দ্ৰিয় কৰ্ম্মাদি অন্যে কৰে সমাহিত। ২৭। ২১<noinclude></noinclude> pyaqw5d44vnor61byidinpgjyasbka5 244200 244194 2026-03-31T15:25:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244200 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|চতুৰ্থ আধ্যায়|}} {{Block center|<poem>শুদ্ধচিত্তে শাৰীৰিক কাৰ্য্য আচৰণে পাপত নহয় মগ্ন কদাপি সিজনে। ২১। সুখ দুখ লাভ অলাভত তুষ্ট ৰয়, সিদ্ধি অসিদ্ধিত সমতাত স্থিৰ হয়; এইৰূপে দ্বন্দ্বাতীত আত্মজ্ঞ যি জন, যজ্ঞৰূপে সৰ্ব্বকৰ্ম্ম কৰে সম্পাদান। যিহেতু জ্ঞানীৰ কৰ্ম্মক্ৰিয়া সমুদয়, দিব্যজ্ঞানবলে সখি, সব লুপ্ত হয়। ২২-২৩। হোম, অগ্নি ঘৃত আৰু অন্য আয়োজন, সবে ব্ৰহ্মময় দেখে ব্ৰহ্মজ্ঞানীগণ; ব্ৰহ্ম সমাধিৰ দ্বাৰা ব্ৰহ্মকে লভয়, কদাপি ইয়াৰ পাৰ্থ, অন্যথা নহয়। ২৪। কৰ্ম্মযোগী দৈব্যযজ্ঞ কৰে অনুষ্ঠান, জ্ঞানযোগী ব্ৰহ্মাগ্নিত কৰে আত্মদান। ২৫। সংযম অগ্নিত কোনো কোনো সাধুজন, সকলো ইন্দ্ৰিয় হোম কৰে অনুক্ষণ; শব্দাদি বিষয় যত ইন্দ্ৰিয় অগ্নিত, কোনেও বা কৰে হোম স্থিৰ শান্ত চিত। ২৬। জ্ঞানদীপ্ত আত্মসংযমৰ যোগাগ্নিত, ইন্দ্ৰিয় কৰ্ম্মাদি অন্যে কৰে সমাহিত। ২৭।</poem>}} {{center|২৯}}<noinclude></noinclude> b9sce26drhd60fsi2eovwiebp9y2az1 244201 244200 2026-03-31T15:26:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244201 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|চতুৰ্থ আধ্যায়}} {{Block center|<poem>শুদ্ধচিত্তে শাৰীৰিক কাৰ্য্য আচৰণে পাপত নহয় মগ্ন কদাপি সিজনে। ২১। সুখ দুখ লাভ অলাভত তুষ্ট ৰয়, সিদ্ধি অসিদ্ধিত সমতাত স্থিৰ হয়; এইৰূপে দ্বন্দ্বাতীত আত্মজ্ঞ যি জন, যজ্ঞৰূপে সৰ্ব্বকৰ্ম্ম কৰে সম্পাদান। যিহেতু জ্ঞানীৰ কৰ্ম্মক্ৰিয়া সমুদয়, দিব্যজ্ঞানবলে সখি, সব লুপ্ত হয়। ২২-২৩। হোম, অগ্নি ঘৃত আৰু অন্য আয়োজন, সবে ব্ৰহ্মময় দেখে ব্ৰহ্মজ্ঞানীগণ; ব্ৰহ্ম সমাধিৰ দ্বাৰা ব্ৰহ্মকে লভয়, কদাপি ইয়াৰ পাৰ্থ, অন্যথা নহয়। ২৪। কৰ্ম্মযোগী দৈব্যযজ্ঞ কৰে অনুষ্ঠান, জ্ঞানযোগী ব্ৰহ্মাগ্নিত কৰে আত্মদান। ২৫। সংযম অগ্নিত কোনো কোনো সাধুজন, সকলো ইন্দ্ৰিয় হোম কৰে অনুক্ষণ; শব্দাদি বিষয় যত ইন্দ্ৰিয় অগ্নিত, কোনেও বা কৰে হোম স্থিৰ শান্ত চিত। ২৬। জ্ঞানদীপ্ত আত্মসংযমৰ যোগাগ্নিত, ইন্দ্ৰিয় কৰ্ম্মাদি অন্যে কৰে সমাহিত। ২৭।</poem>}} {{center|২৯}}<noinclude></noinclude> rufdjor3dec6n5gbyk4g5hav6k6xtxp 104 89675 244196 2026-03-31T15:21:42Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমত্তগবদ্গীতা মনাপেক্ষা বুদ্ধি শ্রেষ্ঠ বোলে জ্ঞানীগণ, তৃতীয় অধ্যায় আত্মা কিন্তু সত্য নিত্য সর্ব্বশ্রেষ্ঠ ধন । ৪২ । যতনে সংযত কৰি ইন্দ্ৰিয় নিচয়, কামৰূপী ম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244196 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমত্তগবদ্গীতা মনাপেক্ষা বুদ্ধি শ্রেষ্ঠ বোলে জ্ঞানীগণ, তৃতীয় অধ্যায় আত্মা কিন্তু সত্য নিত্য সর্ব্বশ্রেষ্ঠ ধন । ৪২ । যতনে সংযত কৰি ইন্দ্ৰিয় নিচয়, কামৰূপী মহাশত্ৰু কৰা সখি, জয়। ৪৩। ইতি কৰ্ম্মযোগ । Ye<noinclude></noinclude> 8g1ubiz38dury39jy4o0ye6e1dus5ur 244197 244196 2026-03-31T15:23:18Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244197 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা|তৃতীয় অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মনাপেক্ষা বুদ্ধি শ্ৰেষ্ঠ বোলে জ্ঞানীগণ, আত্মা কিন্তু সত্য নিত্য সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ ধন। ৪২। যতনে সংযত কৰি ইন্দ্ৰিয় নিচয়, কামৰূপী মহাশত্ৰু কৰা সখি, জয়। ৪৩।</poem> {{center|ইতি কৰ্ম্মযোগ।}} {{Rule|3em}}<noinclude>{{center|২৫}}</noinclude> gl514zg03gy6sz15ctqg3r7zqmxli0v 104 89676 244198 2026-03-31T15:23:42Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীকৃষ্ণে কলে, চতুর্থ অধ্যায় । মোৰ পৰা এই যোগ শুনে বিবস্বানে, বিবস্বানে কৰে ধন্য মনুকই জ্ঞামে ; মনুৱে শিকালে ইক্ষ্বাকুক এই যোগ, ক্রমে ক্রমে যোগ হল ৰাজৰ্ষিৰ ভোগ ; সম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244198 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীকৃষ্ণে কলে, চতুর্থ অধ্যায় । মোৰ পৰা এই যোগ শুনে বিবস্বানে, বিবস্বানে কৰে ধন্য মনুকই জ্ঞামে ; মনুৱে শিকালে ইক্ষ্বাকুক এই যোগ, ক্রমে ক্রমে যোগ হল ৰাজৰ্ষিৰ ভোগ ; সময় সোঁতত পাছে শুনা ধনঞ্জয়, এই মহা যোগতত্ত্ব হইছে বিলয়। ১-২ । ই যোগবহস্য কথা অতীব গোপন, তুমি মোৰ ভক্ত, সখা, কলো সিকাৰণ । ৩। অৰ্জ্জুনে কলে, আগে জন্মে বিবস্বান, পিচে জন্ম তব — কিৰূপে শিকালা তুমি নোৱাৰোঁ বুজিব। ৪। শ্রীকৃষ্ণই কলে, "জন্মিছিলে। দুয়ো আমি বহুবাৰ আগে, তোমাৰ মনত নাই মোৰ মনে জাগে। ৫ ৷ ২৬<noinclude></noinclude> fvzxw9iv73h8jamvmdrh6lbzg1byhnl 244203 244198 2026-03-31T15:27:13Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244203 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''চতুৰ্থ অধ্যায়।'''|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>{{Overfloat left|শ্ৰীকৃষ্ণে কলে,}} মোৰ পৰা এই যোগ শুনে বিবস্বানে, বিবস্বানে কৰে ধন্য মনুক ই জ্ঞানে; মনুৱে শিকালে ইক্ষ্বাকুক এই যোগ, ক্ৰমে ক্ৰমে যোগ হল ৰাজৰ্ষিৰ ভোগ; সময় সোঁতত পাছে শুনা ধনঞ্জয়, এই মহা যোগতত্ত্ব হইছে বিলয়। ১-২। ই যোগৰহস্য কথা অতীব গোপন, তুমি মোৰ ভক্ত, সখা, কলো সিকাৰণ। ৩। {{Overfloat left|অৰ্জ্জুনে কলে,}} আগে জন্মে বিবস্বান, পিচে জন্ম তব — কিৰূপে শিকালা তুমি নোৱাৰোঁ বুজিব। ৪। {{Overfloat left|শ্ৰীকৃষ্ণই কলে,}} "জন্মিছিলোঁ দুয়ো আমি বহুবাৰ আগে, তোমাৰ মনত নাই মোৰ মনে জাগে। ৫।</poem><noinclude>{{center|২৬}}</noinclude> jfn0td5b4ybwg1priaivf2lt81zbg3u 104 89677 244202 2026-03-31T15:26:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "চতুৰ্থ অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। কোনেও বা দান যজ্ঞ কোনেও বা তপ, কোনেও বা কবে অধ্যায়ন যোগ জপ। ২৮। কোনেও বা অপান বায়ুত প্ৰাণ ধৰি, প্ৰাণাপান ৰোধ কৰে প্ৰাণায়াম কৰি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244202 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>চতুৰ্থ অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। কোনেও বা দান যজ্ঞ কোনেও বা তপ, কোনেও বা কবে অধ্যায়ন যোগ জপ। ২৮। কোনেও বা অপান বায়ুত প্ৰাণ ধৰি, প্ৰাণাপান ৰোধ কৰে প্ৰাণায়াম কৰি। ২৯। কোনেও বা মিতাহাৰী, যোগক আচৰে, প্ৰাণসকলক প্ৰাণতেই হোম কৰে। ৩০। যজ্ঞতত্ত্ববিদ্ এই মহা সাধুগণ, অৱশিষ্ট যজ্ঞামৃত কৰয় ভোজন; সকলো পাপৰ পৰা সদা মুক্ত হয়, ব্ৰহ্মপদ লাভ কৰে জানিবা নিশ্চয়। যজ্ঞ নকৰিলে নৰ শান্তিশূন্য হয়, ইহপৰলোক ক'তো সুখ নলভয়। ৩১। ব্ৰহ্মমুখে বহু যজ্ঞ ইদৰে আচৰে, যজ্ঞক কৰ্ম্মজ জানি জ্ঞানীজনে তবে; তুমিও যজ্ঞক তেনে ভাবিবা সদায়, ভাবিলেই নিত্য শান্তি লভিবা নিশ্চয়। ৩২। দ্ৰব্যবজ্ঞাপেক্ষা জ্ঞানযজ্ঞ শ্ৰেষ্ঠ হয়, নিখিল কৰ্ম্মৰ শেষ জ্ঞানেই নিশ্চয়। ৩। তত্ত্বদৰ্শী জ্ঞানীজন সদা মুক্ত ৰয়, সি সবৰ পৰা লভা উপদেশচয়;<noinclude></noinclude> 03jwizzsh0myyqdxwl1i9n3b11m0rur 244206 244202 2026-03-31T15:30:41Z Sushmita Lekharu 3764 244206 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>চতুর্থ অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । কোনেও বা দান যজ্ঞ কোনেও বা তপ, কোনেও বা কবে অধ্যায়ন যোগ জপ। ২৮। কোনেও বা অপান বায়ুত প্ৰাণ ধৰি, প্ৰাণাপান ৰোধ কৰে প্ৰাণায়াম কৰি । ২৯ । কোনেও বা মিতাহাৰী, যোগক আচৰে, প্ৰাণসকলক প্রাণতেই হোম কৰে । ৩০ । যজ্ঞতত্ত্ববিদ্ এই মহা সাধুগণ, অৱশিষ্ট যজ্ঞামৃত কৰয় ভোজন ; সকলো পাপৰ পৰা সদা মুক্ত হয়, ব্ৰহ্মপদ লাভ কৰে জানিবা নিশ্চয় । যজ্ঞ নকৰিলে নৰ শান্তিশূন্য হয়, ইহপৰলোক ক'তো সুখ নলভয় । ৩১ । ব্রহ্মমুখে বহু যজ্ঞ ইদৰে আচৰে, যজ্ঞক কৰ্ম্মজ জানি জ্ঞানীজনে তবে ; তুমিও যজ্ঞক তেনে ভাবিবা সদায়, ভাবিলেই নিত্য শান্তি লভিবা নিশ্চয়। ৩২। দ্রব্যবজ্ঞাপেক্ষা জ্ঞানযজ্ঞ শ্রেষ্ঠ হয়, নিখিল কৰ্ম্মৰ শেষ জ্ঞানেই নিশ্চয় । ৩ । তত্ত্বদর্শী জ্ঞানীজন সদা মুক্ত ৰয়, সি সবৰ পৰা লভা উপদেশচয় ;<noinclude></noinclude> si4fhl8zswxo9wxpigyjxs4tpneuaxf 244209 244206 2026-03-31T15:32:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244209 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|চতুৰ্থ অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কোনেও বা দান যজ্ঞ কোনেও বা তপ, কোনেও বা কৰে অধ্যায়ন যোগ জপ। ২৮। কোনেও বা অপান বায়ুত প্ৰাণ ধৰি, প্ৰাণাপান ৰোধ কৰে প্ৰাণায়াম কৰি। ২৯। কোনেও বা মিতাহাৰী, যোগক আচৰে, প্ৰাণসকলক প্ৰাণতেই হোম কৰে। ৩০। যজ্ঞতত্ত্ববিদ্ এই মহা সাধুগণ, অৱশিষ্ট যজ্ঞামৃত কৰয় ভোজন; সকলো পাপৰ পৰা সদা মুক্ত হয়, ব্ৰহ্মপদ লাভ কৰে জানিবা নিশ্চয়। যজ্ঞ নকৰিলে নৰ শান্তিশূন্য হয়, ইহপৰলোক ক’তো সুখ নলভয়। ৩১। ব্ৰহ্মমুখে বহু যজ্ঞ ইদৰে আচৰে, যজ্ঞক কৰ্ম্মজ জানি জ্ঞানীজনে তৰে; তুমিও যজ্ঞক তেনে ভাবিবা সদায়, ভাবিলেই নিত্য শান্তি লভিবা নিশ্চয়। ৩২। দ্ৰব্যবজ্ঞাপেক্ষা জ্ঞানযজ্ঞ শ্ৰেষ্ঠ হয়, নিখিল কৰ্ম্মৰ শেষ জ্ঞানেই নিশ্চয়। ৩৩ । তত্ত্বদৰ্শী জ্ঞানীজন সদা মুক্ত ৰয়, সি সবৰ পৰা লভা উপদেশচয়;</poem><noinclude>{{center|৩০}}</noinclude> iea3wcloeguh88unz0bi46s9upo0lgq 104 89678 244204 2026-03-31T15:27:35Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "চতুর্থ অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । কৰ্ম্মে অনাসক্ত মই ফগস্পৃহা শূন্য— এই জ্ঞান লভি নৰ কৰ্ম্মমুক্ত, ধন্য । ১৪। পূৰ্ব্বতে আছিল ৰহু মোক্ষ-অৰ্থী-জন, কৰ্ম্ম আচৰিলে লভি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244204 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>চতুর্থ অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । কৰ্ম্মে অনাসক্ত মই ফগস্পৃহা শূন্য— এই জ্ঞান লভি নৰ কৰ্ম্মমুক্ত, ধন্য । ১৪। পূৰ্ব্বতে আছিল ৰহু মোক্ষ-অৰ্থী-জন, কৰ্ম্ম আচৰিলে লভি এই জ্ঞান-ধন ; পূৰ্ব্ব প্রচলিত এই ৰীতি আচৰণে, তুমিও কৰিবা কৰ্ম্ম সুখে সৰ্ব্বক্ষণে, । ১৫। কিবা কৰ্ম্ম কি অবৰ্ম্ম নিৰূপণ কৰা, পণ্ডিতৰে ধন্দ লাগে অজ্ঞানক এৰা ; যি জ্ঞান লভিলে সংসাৰ পাৰ পায়, সিঁ জ্ঞান তোমাক ম‍ই কম বহলাই । ১৬। ‘কৰ্ম্ম’, ‘বিকৰ্ম্ম’, আৰু ‘অকৰ্ম্ম’—তিনিৰ, জ্ঞাতব্য জানিবা তত্ত্ব দুজ্ঞেয় গতিৰ । ১৭। কৰ্ম্মত অকৰ্ম্ম দেখে, অকৰ্ম্মত কৰ্ম্ম, সেই নৰ জ্ঞানী, যোগী, জ্ঞাতকৰ্ম্মমৰ্ম্ম। ১৮। যাৰ সৰ্ব্ব কৰ্ম্ম পাৰ্শ্ব ! সংকল্প বর্জিত, জ্ঞানাগ্নিত দগ্ধ কৰ্ম্ম সি জন পণ্ডিত। ১৯। ফলাকাঙ্ক্ষা ত্যজি নিৰালম্ব, নিত্যতৃপ্ত, কৰ্ম্ম কৰিলেও জ্ঞানী সদায় নির্লিপ্ত। ২০। নিষ্কামী সংযতচিত্ত আকাঙ্ক্ষা ৰহিত, ৰত থাকে আত্মজ্ঞানী কর্তব্যে বিহিত ; ২৮<noinclude></noinclude> 7zbw658l45hsjo8j3w3pjmznd069ub5 244205 244204 2026-03-31T15:30:19Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244205 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|চতুৰ্থ অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কৰ্ম্মে অনাসক্ত মই ফলস্পৃহা শূন্য— এই জ্ঞান লভি নৰ কৰ্ম্মমুক্ত, ধন্য। ১৪। পূৰ্ব্বতে আছিল বহু মোক্ষ-অৰ্থী-জন, কৰ্ম্ম আচৰিলে লভি এই জ্ঞান-ধন; পূৰ্ব্ব প্ৰচলিত এই ৰীতি আচৰণে, তুমিও কৰিবা কৰ্ম্ম সুখে সৰ্ব্বক্ষণে,। ১৫। কিবা কৰ্ম্ম কি অকৰ্ম্ম নিৰূপণ কৰা, পণ্ডিতৰে ধন্দ লাগে অজ্ঞানক এৰা; যি জ্ঞান লভিলে সংসাৰ পাৰ পায়, সি জ্ঞান তোমাক ম‍ই কম বহলাই। ১৬। ‘কৰ্ম্ম’, ‘বিকৰ্ম্ম’, আৰু ‘অকৰ্ম্ম’—তিনিৰ, জ্ঞাতব্য জানিবা তত্ত্ব দুৰ্জ্ঞেয় গতিৰ। ১৭। কৰ্ম্মত অকৰ্ম্ম দেখে, অকৰ্ম্মত কৰ্ম্ম, সেই নৰ জ্ঞানী, যোগী, জ্ঞাতকৰ্ম্মমৰ্ম্ম। ১৮। যাৰ সৰ্ব্ব কৰ্ম্ম পাৰ্থ! সংকল্প বৰ্জিত, জ্ঞানাগ্নিত দগ্ধ কৰ্ম্ম সি জন পণ্ডিত। ১৯। ফলাকাঙ্ক্ষা ত্যজি নিৰালম্ব, নিত্যতৃপ্ত, কৰ্ম্ম কৰিলেও জ্ঞানী সদায় নিৰ্লিপ্ত। ২০। নিষ্কামী সংযতচিত্ত আকাঙ্ক্ষা ৰহিত, ৰত থাকে আত্মজ্ঞানী কৰ্তব্যে বিহিত;</poem><noinclude>{{center|২৮}}</noinclude> ez69lxvrstbwq5htfjxn60dd2slx2ig 104 89679 244210 2026-03-31T15:33:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । চতুর্থ অধ্যায় প্রশ্ন, প্রণিপাত আৰু গুৰুসেৱা কৰি, লভা সখি, জ্ঞানধন মায়ামোহ এৰি । ৩৪ । যি জ্ঞানৰ প্ৰভাবত সকলো জীৱক, আত্মাতে দেখিবা, আৰু বিশ্ব ব্ৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244210 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । চতুর্থ অধ্যায় প্রশ্ন, প্রণিপাত আৰু গুৰুসেৱা কৰি, লভা সখি, জ্ঞানধন মায়ামোহ এৰি । ৩৪ । যি জ্ঞানৰ প্ৰভাবত সকলো জীৱক, আত্মাতে দেখিবা, আৰু বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ডক ; শেষত দেখিবা সৰ্ব্ব মোতে হোৱা লয় ; সি জ্ঞান লভিলে নহে মোহৰ উদয় । ৩৫ । পাপীবো অধিক পাপী হোৱা যদি তুমি, তথাপি তৰিবা পার্থ, জ্ঞান পুষ্প চুমি ; পাপসিন্ধু থাকে যদি সকলো আৱৰি তেওঁ জ্ঞানী বলে পাৰ হব পাৰি । ৩৬ । দপ্, দপ্, কৰি অগ্নি কাঠ কৰে ছাই, জ্ঞানাগ্নিও সেইদৰে কৰ্ম্ম পুৰি খায় । ৩৭ । জ্ঞানৰ সমান একো পবিত্ৰ নহয়, যোগসিদ্ধি হলে হয় জ্ঞানৰ উদয় । ৩৮ । শ্রদ্ধাবান আৰু জিতেন্দ্রিয়ে লভে জ্ঞান, জ্ঞান লভি লভে শীঘ্ৰে পাশান্তিধন । ৩৯ । সংশয় কৰোঁতা মূর্খ অবিশ্বাসী জনে, নোৱাৰে লভিব সুখ ক'তো কোনো ক্ষণে । 80 । ব্ৰহ্মত সকলো কৰ্ম্ম সমৰ্পণ কৰি, নিঃশেষে সংশয়ৰাশি সুকৌশলে এৰি ; (8) ৩১<noinclude></noinclude> 02g2e2xi6rio7vz2fv9dv8y92m53bdh 244212 244210 2026-03-31T15:35:46Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244212 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|চতুৰ্থ অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>প্ৰশ্ন, প্ৰণিপাত আৰু গুৰুসেৱা কৰি, লভা সখি, জ্ঞানধন মায়ামোহ এৰি। ৩৪। যি জ্ঞানৰ প্ৰভাবত সকলো জীৱক, আত্মাতে দেখিবা, আৰু বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ডক; শেষত দেখিবা সৰ্ব্ব মোতে হোৱা লয়; সি জ্ঞান লভিলে নহে মোহৰ উদয়। ৩৫। পাপীৰো অধিক পাপী হোৱা যদি তুমি, তথাপি তৰিবা পাৰ্থ, জ্ঞান পুষ্প চুমি; পাপসিন্ধু থাকে যদি সকলো আৱৰি তেওঁ জ্ঞানতৰী বলে পাৰ হব পাৰি। ৩৬। দপ্ দপ্ কৰি অগ্নি কাঠ কৰে ছাই, জ্ঞানাগ্নিও সেইদৰে কৰ্ম্ম পুৰি খায়। ৩৭। জ্ঞানৰ সমান একো পবিত্ৰ নহয়, যোগসিদ্ধি হলে হয় জ্ঞানৰ উদয়। ৩৮। শ্ৰদ্ধাবান আৰু জিতেন্দ্ৰিয়ে লভে জ্ঞান, জ্ঞান লভি লভে শীঘ্ৰে পৰাশান্তিধন। ৩৯। সংশয় কৰোঁতা মূৰ্খ অবিশ্বাসী জনে, নোৱাৰে লভিব সুখ ক’তো কোনো ক্ষণে। ৪০ । ব্ৰহ্মত সকলো কৰ্ম্ম সমৰ্পণ কৰি, নিঃশেষে সংশয়ৰাশি সুকৌশলে এৰি; {{Float left|(৪)}}</poem><noinclude>{{center|৩১}}</noinclude> awwskqhwl8k4auuca4itbbkcm0nsabv 104 89680 244213 2026-03-31T15:36:11Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "চতুর্থ অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । আত্মৰত থাকি কৰ্ম্ম কৰি সমুদয়, নহয় একোতে বদ্ধ জানিবা নিশ্চয় ৷ ৪১ । সিকাৰণে জ্ঞান অস্ত্রে সংশয়ক ছেদি, যোগযুক্ত হোৱা সখি, অজ্ঞা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244213 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>চতুর্থ অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । আত্মৰত থাকি কৰ্ম্ম কৰি সমুদয়, নহয় একোতে বদ্ধ জানিবা নিশ্চয় ৷ ৪১ । সিকাৰণে জ্ঞান অস্ত্রে সংশয়ক ছেদি, যোগযুক্ত হোৱা সখি, অজ্ঞানক ভেদি । ৪২ । ইতি জ্ঞানযোগ ।<noinclude></noinclude> 4nlqgas0glcx2ly461ptlxrrgm830uh 244215 244213 2026-03-31T15:37:25Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|চতুৰ্থ অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>আত্মৰত থাকি কৰ্ম্ম কৰি সমুদয়, নহয় একোতে বদ্ধ জানিবা নিশ্চয়। ৪১। সিকাৰণে জ্ঞান অস্ত্ৰে সংশয়ক ছেদি, যোগযুক্ত হোৱা সখি, অজ্ঞানক ভেদি। ৪২।</poem> {{center|ইতি জ্ঞানযোগ।}} {{Rule|3em}}<noinclude>{{center|৩২}}</noinclude> 548vl4rlfbpl7sh7c092hfgm8k7spj5 104 89681 244216 2026-03-31T15:37:48Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অৰ্জ্জুনে কলে, পঞ্চম অধ্যায় । ত্যাগ আৰু কৰ্ম্মযোগ একে লগ কৰি, কিবা কোৱা সখি, তুমি বুজিব নোৱাৰি ; ত্যাগ আৰু কৰ্ম্ম মাজে যিবা শ্রেষ্ঠ হয়, কোৱা হে কেশৱ, সিটো কবি সুনিশ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244216 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অৰ্জ্জুনে কলে, পঞ্চম অধ্যায় । ত্যাগ আৰু কৰ্ম্মযোগ একে লগ কৰি, কিবা কোৱা সখি, তুমি বুজিব নোৱাৰি ; ত্যাগ আৰু কৰ্ম্ম মাজে যিবা শ্রেষ্ঠ হয়, কোৱা হে কেশৱ, সিটো কবি সুনিশ্চয় । ১। শ্রীকৃষ্ণই উত্তবিলে, ত্যাগ আৰু কৰ্ম্ম দুয়ো মুক্তিৰ উপায়, তথাপিতো কৰ্ম্মযোগ শ্রেষ্ঠ গণ্য হয় । ২ । আকাঙ্ক্ষা নকৰে, দ্বেষ কদাপি নহয়, সিজন সন্নাসী নিত্য জানিবা নিশ্চয়, দ্বন্দ্বৰ অতীত পার্থ, সন্ন্যাসী সদায়, অনায়াসে মুক্তি লভে, নকৰ! সংশয় । ৩। সাংখ্য আৰু যোগ মূর্খে ভিন্ন বুলি কয়, জ্ঞানীজনে কেতিয়াও তথা নোবোলয় ; সাংখ্য কিম্বা যোগ এটি কৰিলে আশ্রয়, একেটিতে উভয়ৰে ফললাভ হয় । ৪ । সাংখ্যমতে লভে পদ নিত্য নিৰাময়, যোগীগণো ভাৰে পাৰ্থ, অধিকাৰী হয় ; ৩৩ (3)<noinclude></noinclude> jl4u4lxv82cfsi0p5i4x3n29m5ng0bu 244217 244216 2026-03-31T15:42:04Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244217 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''পঞ্চম অধ্যায়।'''|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>{{Overfloat left|অৰ্জ্জুনে কলে,}} ত্যাগ আৰু কৰ্ম্মযোগ একে লগ কৰি, কিবা কোৱা সখি, তুমি বুজিব নোৱাৰি; ত্যাগ আৰু কৰ্ম্ম মাজে যিবা শ্ৰেষ্ঠ হয়, কোৱা হে কেশৱ, সিটো কৰি সুনিশ্চয়। ১। {{Overfloat left|শ্ৰীকৃষ্ণই উত্তৰিলে,}} ত্যাগ আৰু কৰ্ম্ম দুয়ো মুক্তিৰ উপায়, তথাপিতো কৰ্ম্মযোগ শ্ৰেষ্ঠ গণ্য হয়। ২। আকাঙ্ক্ষা নকৰে, দ্বেষ কদাপি নহয়, সিজন সন্নাসী নিত্য জানিবা নিশ্চয়, দ্বন্দ্বৰ অতীত পাৰ্থ, সন্ন্যাসী সদায়, অনায়াসে মুক্তি লভে, নকৰ! সংশয়। ৩। সাংখ্য আৰু যোগ মূৰ্খে ভিন্ন বুলি কয়, জ্ঞানীজনে কেতিয়াও তথা নোবোলয়; সাংখ্য কিম্বা যোগ এটি কৰিলে আশ্ৰয়, একেটিতে উভয়ৰে ফললাভ হয়। ৪ । সাংখ্যমতে লভে পদ নিত্য নিৰাময়, যোগীগণো তাৰে পাৰ্থ, অধিকাৰী হয়; {{Float right|(৩)}}</poem><noinclude>{{center|৩৩}}</noinclude> pwc7urx0ek8anhnsufw0hqlrj5ok7qk 104 89682 244218 2026-03-31T15:42:27Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "পঞ্চম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সাংখ্য আৰু যোগ সখি, একে দেখে যিয়ে, কৰ্ম্ম আৰু ত্যাগ ' তত্ত্ব ঠিক বুজে সিয়ে । ৫ । যোগ বিনা ত্যাগ কিন্তু সদা দুখময়, যোগমুক্ত মুনিয়..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>পঞ্চম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সাংখ্য আৰু যোগ সখি, একে দেখে যিয়ে, কৰ্ম্ম আৰু ত্যাগ ' তত্ত্ব ঠিক বুজে সিয়ে । ৫ । যোগ বিনা ত্যাগ কিন্তু সদা দুখময়, যোগমুক্ত মুনিয়ে অচিৰে মুক্তি পায় ৷ ৬ ৷ জিতেন্দ্রিয় যোগযুক্ত পবিত্র হৃদয় ; সকলো জীৱৰ আত্ম। যাব আত্মা হয় ; । শান্ত, স্থিৰ, ধীব সদা সংযত যি জন, কৰ্ম্ম আচৰিও মুক্ত কৰ্ম্মৰ বন্ধন । ৭। দর্শন, স্পৰ্শন আৰু শ্রবণ, ভোজন, গমন, শয়ন, ঘ্রাণ, বাক্য উচ্চাৰণ, . উন্মীলন, ত্যাগ, ভোগ, উশাহ · গ্রহণ ; “ইন্দ্রিয়েই নিজ কাৰ্য্য কৰে সমাপন মই একো কৰা নাই” ভাবি মনে মনে, সদায় নির্লিপ্তভারে থাকে যোগীজনে ৮-৯। কর্ম্মফলে আশা এবি যিটো যোগীরবে, ব্রহ্মে সমৰ্পন কৰি নিত্য ক্ৰিয়া কৰে ; নির্লিপ্ত পাপত তেওঁ থাকে সংসাৰত, পদ্মপত্র যথ। বয় পানীৰ মাজত । ১০। ইন্দ্রিয় নিচয়, বুদ্ধি, কায় আৰু মন, অনাসক্তভাৱে সদা কৰি নিয়োজন ;<noinclude></noinclude> jyfa4x7uxgmbk0w0r7itorarw76ftw1 244223 244218 2026-03-31T15:45:04Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|পঞ্চম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সাংখ্য আৰু যোগ সখি, একে দেখে যিয়ে, কৰ্ম্ম আৰু ত্যাগ তত্ত্ব ঠিক বুজে সিয়ে। ৫। যোগ বিনা ত্যাগ কিন্তু সদা দুখময়, যোগমুক্ত মুনিয়ে অচিৰে মুক্তি পায়। ৬। জিতেন্দ্ৰিয় যোগযুক্ত পবিত্ৰ হৃদয়; সকলো জীৱৰ আত্মা যাৰ আত্মা হয়; শান্ত, স্থিৰ, ধীৰ সদা সংযত যি জন, কৰ্ম্ম আচৰিও মুক্ত কৰ্ম্মৰ বন্ধন। ৭। দৰ্শন, স্পৰ্শন আৰু শ্ৰবণ, ভোজন, গমন, শয়ন, ঘ্ৰাণ, বাক্য উচ্চাৰণ, উন্মীলন, ত্যাগ, ভোগ, উশাহ গ্ৰহণ; “ইন্দ্ৰিয়েই নিজ কাৰ্য্য কৰে সমাপন— মই একো কৰা নাই” ভাবি মনে মনে, সদায় নিৰ্লিপ্তভাবে থাকে যোগীজনে ৮-৯। কৰ্ম্মফলে আশা এৰি যিটো যোগীবৰে, ব্ৰহ্মে সমৰ্পন কৰি নিত্য ক্ৰিয়া কৰে; নিৰ্লিপ্ত পাপত তেওঁ থাকে সংসাৰত, পদ্মপত্ৰ যথা বয় পানীৰ মাজত। ১০। ইন্দ্ৰিয় নিচয়, বুদ্ধি, কায় আৰু মন, অনাসক্তভাৱে সদা কৰি নিয়োজন;</poem><noinclude>{{center|৩৪}}</noinclude> be2mo137b65q2k3qp72lo9odkvcx5ke 104 89683 244219 2026-03-31T15:43:21Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244219 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ সুখিয়াতি|৩১}}</noinclude>{{center|খাচ কমিশ্যন অফিচ বৰ্নন}} {{Block center|<poem>তাত থাকি দেখি পাচে পশ্চিম দিসতে সদৰ দেৱানি খাচ কমিস্যন তাতে; ত্ৰেতলা মহল পকা ঘৰ জে উতম, খাচ কমিস্যন নিজামত নৰোতম; হাঁচি কাহ আদি কৰি তাত কিচু নাহি, গেঁজা মাৰে যিটো লোকে তাত কৰে হাই। ওখ ঘৰ দেখি অতি পৰম সুন্দৰ, অনুমানে বুজি জেন বৈকুণ্ঠ নগৰ। ফাৰ্চি বিনা অন্যাখ্যৰ তাত ন চলই, তাহাতে বাঙ্গালা মাত্ৰ জানিবা নিচই। সেই ঘৰৰ পশ্চিমে বাজি ঘৰ আচে আত পৰে কিনাৰাম সত্ৰিয়া ৰচিচে।</poem>}} {{center|অথ বাজি ঘৰৰ বৰ্নন}} দুতলা মহলে এক বাজি ঘৰ আচে, সপ্তাহৰ মধ্যে তাত ৰঙ্গ মিলে পাচে; ধন লুভি জত লোক প্ৰধান আচই, বেৰ্হিয়া বহিয়া সবে বাজিকে মেলই। জেই চাহাবৰ হই গুটি পৰাজই, নিৰ্বন্ধৰ জত টকা তেতিখ্যনে দেই। আত পৰে কহোঁ আমি চুপ্ৰিম কাচাৰি, গ্ৰিহৰ খোলাচা আমি কি কব বিচাৰি।<noinclude></noinclude> 6flp26rzmp9s7ahvvo9epx9li5cqim8 244222 244219 2026-03-31T15:43:59Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244222 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ সুখিয়াতি|৩১}}</noinclude>{{center|খাচ কমিশ্যন অফিচ বৰ্নন}} {{Block center|<poem>তাত থাকি দেখি পাচে পশ্চিম দিসতে সদৰ দেৱানি খাচ কমিস্যন তাতে; ত্ৰেতলা মহল পকা ঘৰ জে উতম, খাচ কমিস্যন নিজামত নৰোতম; হাঁচি কাহ আদি কৰি তাত কিচু নাহি, গেঁজা মাৰে যিটো লোকে তাত কৰে হাই। ওখ ঘৰ দেখি অতি পৰম সুন্দৰ, অনুমানে বুজি জেন বৈকুণ্ঠ নগৰ। ফাৰ্চি বিনা অন্যাখ্যৰ তাত ন চলই, তাহাতে বাঙ্গালা মাত্ৰ জানিবা নিচই। সেই ঘৰৰ পশ্চিমে বাজি ঘৰ আচে আত পৰে কিনাৰাম সত্ৰিয়া ৰচিচে।</poem>}} {{center|অথ বাজি ঘৰৰ বৰ্নন}} {{Block center|<poem>দুতলা মহলে এক বাজি ঘৰ আচে, সপ্তাহৰ মধ্যে তাত ৰঙ্গ মিলে পাচে; ধন লুভি জত লোক প্ৰধান আচই, বেৰ্হিয়া বহিয়া সবে বাজিকে মেলই। জেই চাহাবৰ হই গুটি পৰাজই, নিৰ্বন্ধৰ জত টকা তেতিখ্যনে দেই। আত পৰে কহোঁ আমি চুপ্ৰিম কাচাৰি, গ্ৰিহৰ খোলাচা আমি কি কব বিচাৰি।</poem>}}<noinclude></noinclude> 7pde4a96gx7f8z77vdxouy9orb8f9nb 104 89684 244225 2026-03-31T15:45:28Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । বিশ্বব কল্যাণ চিন্তি সৰল অন্তৰে, পঞ্চম অধ্যায় আত্মশুদ্ধিহেতু ক্রিয়া কৰে যোগীবৰে । ১১। অনাসক্ত যোগী লভে চিৰশান্তিধন, আসক্ত পুরুষে স্রজে কৰ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244225 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । বিশ্বব কল্যাণ চিন্তি সৰল অন্তৰে, পঞ্চম অধ্যায় আত্মশুদ্ধিহেতু ক্রিয়া কৰে যোগীবৰে । ১১। অনাসক্ত যোগী লভে চিৰশান্তিধন, আসক্ত পুরুষে স্রজে কৰ্ম্মব বন্ধন । ১২ । সৰ্ব্বকৰ্ম্মফলত্যাগ কৰি মনে মনে, নৱদ্বাৰ পুৰে সুখে থাকি সর্বক্ষণে ; নকৰি বা নকৰাই কৰ্ম্ম আচরণ, জিতেন্দ্রিয় জীৱ নিত্য ধ্যানত মগন । ১৩। বিধিব স্ৰজন নহে কৰ্ম্ম বা কর্তৃত্ব, কৰ্ত্তা, কৰ্ম্ম, কর্ম্মফল, প্রকৃতিক তত্ত্ব । ১৪। পাপ পুণ্য কাৰে৷ ক'তো নলয় ঈশ্বৰে, মায়াবশে জীবগণে দুখ ভোগ কবে। ১৫। অজ্ঞান আন্ধাৰ নাশে জ্ঞানৰ পোহৰে, সূর্য্যবৎ কাত্মতত্ত্ব প্রকাশিত কৰে ৷ ১৬ ৷ তাকে ভাবি তাতে লীন তাতে স্থিত মন, তাতেই সমস্ত হৃদি কবি সমর্পণ ; ব্রহ্মনিষ্ঠ, পাপশূন্য ব্রহ্মজ্ঞানীজন, জন্ম মৃত্যু তৰি লভে শান্তি নিকেতন ৷ ১৭ । চণ্ডাল, কুকুৰ, হস্তী, গৰু বা ব্ৰাহ্মণ— সকলোতে সমভাৱ ব্ৰহ্মজ্ঞৰ মন । ১৮। ৩৫<noinclude></noinclude> qfvsf2m6385aw6nadfo9e9p6cg6o8ff 244230 244225 2026-03-31T15:48:12Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244230 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|পঞ্চম অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>বিশ্বৰ কল্যাণ চিন্তি সৰল অন্তৰে, আত্মশুদ্ধিহেতু ক্ৰিয়া কৰে যোগীবৰে। ১১। অনাসক্ত যোগী লভে চিৰশান্তিধন, আসক্ত পুৰুষে স্ৰজে কৰ্ম্মৰ বন্ধন। ১২। সৰ্ব্বকৰ্ম্মফলত্যাগ কৰি মনে মনে, নৱদ্বাৰ পুৰে সুখে থাকি সৰ্বক্ষণে; নকৰি বা নকৰাই কৰ্ম্ম আচৰণ, জিতেন্দ্ৰিয় জীৱ নিত্য ধ্যানত মগন। ১৩। বিধিৰ স্ৰজন নহে কৰ্ম্ম বা কৰ্তৃত্ব, কৰ্ত্তা, কৰ্ম্ম, কৰ্ম্মফল, প্ৰকৃতিৰ তত্ত্ব। ১৪। পাপ পুণ্য কাৰে৷ ক’তো নলয় ঈশ্বৰে, মায়াবশে জীবগণে দুখ ভোগ কৰে। ১৫। অজ্ঞান আন্ধাৰ নাশে জ্ঞানৰ পোহৰে, সূৰ্য্যবৎ কাত্মতত্ত্ব প্ৰকাশিত কৰে। ১৬। তাকে ভাবি তাতে লীন তাতে স্থিত মন, তাতেই সমস্ত হৃদি কৰি সমৰ্পণ; ব্ৰহ্মনিষ্ঠ, পাপশূন্য ব্ৰহ্মজ্ঞানীজন, জন্ম মৃত্যু তৰি লভে শান্তি নিকেতন। ১৭। চণ্ডাল, কুকুৰ, হস্তী, গৰু বা ব্ৰাহ্মণ— সকলোতে সমভাৱ ব্ৰহ্মজ্ঞৰ মন। ১৮।</poem><noinclude>{{center|৩৫}}</noinclude> g49nqrj2zdhmw1hdxqe8ic3obdtaj93 104 89685 244227 2026-03-31T15:46:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অষ্টম অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। ব্যক্তভাবে থাকে বিশ্ব ব্ৰহ্মাৰ দিনত, ব্ৰহ্মাৰ ৰাত্ৰিত কিন্তু ডুবে অব্যক্তত। ১৮। ই নিয়মক্ৰমে পুনঃ পুনঃ ভূতচয়, দিবাগমে ব্যক্ত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অষ্টম অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। ব্যক্তভাবে থাকে বিশ্ব ব্ৰহ্মাৰ দিনত, ব্ৰহ্মাৰ ৰাত্ৰিত কিন্তু ডুবে অব্যক্তত। ১৮। ই নিয়মক্ৰমে পুনঃ পুনঃ ভূতচয়, দিবাগমে ব্যক্ত হয়, নিশাগমে লয়। ১৯। অব্যক্ত অপেক্ষা শ্ৰেষ্ঠ সৎ যি অক্ষয়, বিশ্ববিনাশতো যাৰ নহয় বিলয়। ২০। জন্মমৃত্যুশূন্য মনবুদ্ধিঅগোচব, ব্ৰহ্মবস্তু সেয়ে পাৰ্থ, অনন্ত ‘অক্ষৰ” নিৰ্ব্বাণ চৰম গতি মোৰ নিত্য ধাম, যিটে৷ লভি ভুঞ্জে যোগী পৰম বিশ্ৰাম। ২১। ব্ৰহ্মত ব্ৰহ্মাণ্ডস্থিত ব্ৰহ্ম সৰ্ব্বময়, পৰাভক্তিবলে পাৰ্থ, ব্ৰহ্ম লাভ হয়। কোন কালে দেহ ত্যজি নাহে যোগী 22। ফিৰি, কোন কালে ত্যজিলে বা আহে পুনঃ ঘুৰি; সি কথা বৰ্ণাম 'মই শুনা হে ভাৰত, প্ৰবেশ। কঠিন কিন্তু সেই ৰহস্যত। অগ্নি, জ্যোতিঃ, দিন, শুক্লপক্ষোত্তৰায়ণে, দেহ ত্যজি যায় যোগী ব্ৰহ্মৰ সদনে। ধুম, ৰাত্ৰি, কৃষ্ণপক্ষ দক্ষিণ অয়নে, 20। ২৪। কাল প্ৰাপ্ত যোগী ফিৰি আহে ই ভুবনে। ২৫। ৫২<noinclude></noinclude> b2ntmz046e8mkq4e2wd0kfwzbn906kv 244233 244227 2026-03-31T15:50:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|অষ্টম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} ব্যক্তভাবে থাকে বিশ্ব ব্ৰহ্মাৰ দিনত, ব্ৰহ্মাৰ ৰাত্ৰিত কিন্তু ডুবে অব্যক্তত। ১৮। ই নিয়মক্ৰমে পুনঃ পুনঃ ভূতচয়, দিবাগমে ব্যক্ত হয়, নিশাগমে লয়। ১৯। অব্যক্ত অপেক্ষা শ্ৰেষ্ঠ সৎ যি অক্ষয়, বিশ্ববিনাশতো যাৰ নহয় বিলয়। ২০। জন্মমৃত্যুশূন্য মনবুদ্ধিঅগোচৰ, ব্ৰহ্মবস্তু সেয়ে পাৰ্থ, অনন্ত ‘অক্ষৰ” নিৰ্ব্বাণ চৰম গতি মোৰ নিত্য ধাম, যিটে৷ লভি ভুঞ্জে যোগী পৰম বিশ্ৰাম। ২১। ব্ৰহ্মত ব্ৰহ্মাণ্ডস্থিত ব্ৰহ্ম সৰ্ব্বময়, পৰাভক্তিবলে পাৰ্থ, ব্ৰহ্ম লাভ হয়। ২২। কোন কালে দেহ ত্যজি নাহে যোগী ফিৰি, কোন কালে ত্যজিলে বা আহে পুনঃ ঘুৰি; সি কথা বৰ্ণাম 'মই শুনা হে ভাৰত, প্ৰবেশ। কঠিন কিন্তু সেই ৰহস্যত। ২৩ । অগ্নি, জ্যোতিঃ, দিন, শুক্লপক্ষোত্তৰায়ণে, দেহ ত্যজি যায় যোগী ব্ৰহ্মৰ সদনে। ২৪ । ধুম, ৰাত্ৰি, কৃষ্ণপক্ষ দক্ষিণ অয়নে, কাল প্ৰাপ্ত যোগী ফিৰি আহে ই ভুবনে। ২৫। {{center|৫২}}<noinclude></noinclude> fyclrs601e6p39y12xz0avzcou6e9b7 244237 244233 2026-03-31T15:51:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244237 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|অষ্টম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center|<poem>ব্যক্তভাবে থাকে বিশ্ব ব্ৰহ্মাৰ দিনত, ব্ৰহ্মাৰ ৰাত্ৰিত কিন্তু ডুবে অব্যক্তত। ১৮। ই নিয়মক্ৰমে পুনঃ পুনঃ ভূতচয়, দিবাগমে ব্যক্ত হয়, নিশাগমে লয়। ১৯। অব্যক্ত অপেক্ষা শ্ৰেষ্ঠ সৎ যি অক্ষয়, বিশ্ববিনাশতো যাৰ নহয় বিলয়। ২০। জন্মমৃত্যুশূন্য মনবুদ্ধিঅগোচৰ, ব্ৰহ্মবস্তু সেয়ে পাৰ্থ, অনন্ত ‘অক্ষৰ” নিৰ্ব্বাণ চৰম গতি মোৰ নিত্য ধাম, যিটে৷ লভি ভুঞ্জে যোগী পৰম বিশ্ৰাম। ২১। ব্ৰহ্মত ব্ৰহ্মাণ্ডস্থিত ব্ৰহ্ম সৰ্ব্বময়, পৰাভক্তিবলে পাৰ্থ, ব্ৰহ্ম লাভ হয়। ২২। কোন কালে দেহ ত্যজি নাহে যোগী ফিৰি, কোন কালে ত্যজিলে বা আহে পুনঃ ঘুৰি; সি কথা বৰ্ণাম 'মই শুনা হে ভাৰত, প্ৰবেশ। কঠিন কিন্তু সেই ৰহস্যত। ২৩ । অগ্নি, জ্যোতিঃ, দিন, শুক্লপক্ষোত্তৰায়ণে, দেহ ত্যজি যায় যোগী ব্ৰহ্মৰ সদনে। ২৪ । ধুম, ৰাত্ৰি, কৃষ্ণপক্ষ দক্ষিণ অয়নে, কাল প্ৰাপ্ত যোগী ফিৰি আহে ই ভুবনে। ২৫।</poem>}} {{center|৫২}}<noinclude></noinclude> hhovjideai8x48vbu0u5ip7q9f89gnm 244295 244237 2026-03-31T16:30:08Z Sushmita Lekharu 3764 244295 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অষ্টম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । ব্যক্তভাবে থাকে বিশ্ব ব্রহ্মাৰ দিনত, ব্ৰহ্মাৰ ৰাত্ৰিত কিন্তু ডুবে অব্যক্তত। ১৮। ই নিয়মক্রমে পুনঃ পুনঃ ভূতচয়, দিবাগমে ব্যক্ত হয়, নিশাগমে লয়। ১৯ । অব্যক্ত অপেক্ষা শ্রেষ্ঠ সৎ যি অক্ষয়, বিশ্ববিনাশতো যাৰ নহয় বিলয়। ২০। জন্মমৃত্যুশূন্য মনবুদ্ধিঅগোচব, ব্রহ্মবস্তু সেয়ে পার্থ, অনন্ত ‘অক্ষৰ” নির্ব্বাণ চৰম গতি মোৰ নিত্য ধাম, যিটে৷ লভি ভুঞ্জে যোগী পৰম বিশ্রাম। ২১। ব্রহ্মত ব্রহ্মাণ্ডস্থিত ব্রহ্ম সৰ্ব্বময়, পৰাভক্তিবলে পাৰ্থ, ব্রহ্ম লাভ হয় । কোন কালে দেহ ত্যজি নাহে যোগী 22 । ফিৰি, কোন কালে ত্যজিলে বা আহে পুনঃ ঘুৰি ; সি কথা বর্ণাম 'মই শুনা হে ভাৰত, প্রবেশ। কঠিন কিন্তু সেই ৰহস্যত ৷ অগ্নি, জ্যোতিঃ, দিন, শুক্লপক্ষোত্তৰায়ণে, দেহ ত্যজি যায় যোগী ব্ৰহ্মৰ সদনে । ধুম, ৰাত্রি, কৃষ্ণপক্ষ দক্ষিণ অয়নে, 20 । ২৪ । কাল প্রাপ্ত যোগী ফিৰি আহে ই ভুবনে। ২৫ ৷ ৫২<noinclude></noinclude> flacja50cd3wo1rnz2yrm6ndgzntbs1 244296 244295 2026-03-31T16:30:46Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 244296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অষ্টম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । ব্যক্তভাবে থাকে বিশ্ব ব্রহ্মাৰ দিনত, ব্ৰহ্মাৰ ৰাত্ৰিত কিন্তু ডুবে অব্যক্তত। ১৮। ই নিয়মক্রমে পুনঃ পুনঃ ভূতচয়, দিবাগমে ব্যক্ত হয়, নিশাগমে লয়। ১৯ । অব্যক্ত অপেক্ষা শ্রেষ্ঠ সৎ যি অক্ষয়, বিশ্ববিনাশতো যাৰ নহয় বিলয়। ২০। জন্মমৃত্যুশূন্য মনবুদ্ধিঅগোচব, ব্রহ্মবস্তু সেয়ে পার্থ, অনন্ত ‘অক্ষৰ” নির্ব্বাণ চৰম গতি মোৰ নিত্য ধাম, যিটে৷ লভি ভুঞ্জে যোগী পৰম বিশ্রাম। ২১। ব্রহ্মত ব্রহ্মাণ্ডস্থিত ব্রহ্ম সৰ্ব্বময়, পৰাভক্তিবলে পাৰ্থ, ব্রহ্ম লাভ হয় । কোন কালে দেহ ত্যজি নাহে যোগী 22 । ফিৰি, কোন কালে ত্যজিলে বা আহে পুনঃ ঘুৰি ; সি কথা বর্ণাম 'মই শুনা হে ভাৰত, প্রবেশ। কঠিন কিন্তু সেই ৰহস্যত ৷ অগ্নি, জ্যোতিঃ, দিন, শুক্লপক্ষোত্তৰায়ণে, দেহ ত্যজি যায় যোগী ব্ৰহ্মৰ সদনে । ধুম, ৰাত্রি, কৃষ্ণপক্ষ দক্ষিণ অয়নে, 20 । ২৪ । কাল প্রাপ্ত যোগী ফিৰি আহে ই ভুবনে। ২৫ ৷ ৫২<noinclude></noinclude> my484knjhmayaqjiwmr9doxxzjlr0ze 244299 244296 2026-03-31T16:33:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244299 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|অষ্টম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ব্যক্তভাবে থাকে বিশ্ব ব্ৰহ্মাৰ দিনত, ব্ৰহ্মাৰ ৰাত্ৰিত কিন্তু ডুবে অব্যক্তত। ১৮। ই নিয়মক্ৰমে পুনঃ পুনঃ ভূতচয়, দিবাগমে ব্যক্ত হয়, নিশাগমে লয়। ১৯। অব্যক্ত অপেক্ষা শ্ৰেষ্ঠ সৎ যি অক্ষয়, বিশ্ববিনাশতো যাৰ নহয় বিলয়। ২০। জন্মমৃত্যুশূন্য মনবুদ্ধিঅগোচৰ, ব্ৰহ্মবস্তু সেয়ে পাৰ্থ, অনন্ত ‘অক্ষৰ’ নিৰ্ব্বাণ চৰম গতি মোৰ নিত্য ধাম, যিটে৷ লভি ভুঞ্জে যোগী পৰম বিশ্ৰাম। ২১। ব্ৰহ্মত ব্ৰহ্মাণ্ডস্থিত ব্ৰহ্ম সৰ্ব্বময়, পৰাভক্তিবলে পাৰ্থ, ব্ৰহ্ম লাভ হয়। ২২ ৷ কোন কালে দেহ ত্যজি নাহে যোগী ফিৰি, কোন কালে ত্যজিলে বা আহে পুনঃ ঘুৰি; সি কথা বৰ্ণাম মই শুনা হে ভাৰত, প্ৰবেশো কঠিন কিন্তু সেই ৰহস্যত। ২৩ ৷ অগ্নি, জ্যোতিঃ, দিন, শুক্লপক্ষোত্তৰায়ণে, দেহ ত্যজি যায় যোগী ব্ৰহ্মৰ সদনে। ২৪ ৷ ধুম, ৰাত্ৰি, কৃষ্ণপক্ষ দক্ষিণ অয়নে, কাল প্ৰাপ্ত যোগী ফিৰি আহে ই ভুবনে। ২৫।</poem><noinclude>{{center|৫২}}</noinclude> a4sv1ueqyx9w0iigm2dvx99s238uqux 104 89686 244231 2026-03-31T15:48:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "পঞ্চম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সমতাত সদা যাৰ স্থিৰ থাকে মন, সংসাৰতে মায়াজয় কৰিলে সিজন ; পৰব্ৰহ্ম সদা সম নির্দোষ নিয়ত, সিহেতু ব্রহ্মজ্ঞ থাকে পৰব্ৰহ্মে বত । ১৯..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244231 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>পঞ্চম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সমতাত সদা যাৰ স্থিৰ থাকে মন, সংসাৰতে মায়াজয় কৰিলে সিজন ; পৰব্ৰহ্ম সদা সম নির্দোষ নিয়ত, সিহেতু ব্রহ্মজ্ঞ থাকে পৰব্ৰহ্মে বত । ১৯৮ ব্ৰহ্মবিদ্‌ স্থিৰবুদ্ধি বিবেকী জনৰ, প্রিয় অপ্ৰিয়ত নাই বিকাব চিত্তৰ ; সম্পদত কদাপিও নানাচে হৃদয়, দিপদতো মন নিকদ্বেগে সদা ৰয় । ২০। অনাসক্ত, বিষয় বাসনা সব এৰি, আত্মশান্তি লভে জ্ঞানী ব্রহ্মধ্যান কবি ; নিজব আত্মাক ব্রহ্মতেই লয় কৰে, অক্ষয় অনন্ত সুখ ভুঞ্জে যোগীববে । ২১। অনিত্য বিষয়ভোগ দুখৰ কাৰণ, জানি সি সবত মুগ্ধ নহে জ্ঞানীগণ । ২২ । কামক্রোধোদ্ভব বেগ সহিব যি পাৰে, তেরে” যোগযুক্ত সুখী জানিবা অন্তৰে ।২৩। আত্মসুখে সুখী যোগী আত্মাতে ৰময়, আত্মজ্যোতি চাই লভে নিৰ্ব্বাণ অক্ষয় । ২৪। সৰ্ব্বভূতহিতে ৰত সংশয় বিহীন, নিষ্পাপী সংযমী ঋষি হয় ব্রহ্মে লীন । ২৫ । ৩৬<noinclude></noinclude> cjpjj2t4g9weel6swk29cx7vbd993yx 244235 244231 2026-03-31T15:50:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244235 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|পঞ্চম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সমতাত সদা যাৰ স্থিৰ থাকে মন, সংসাৰতে মায়াজয় কৰিলে সিজন; পৰব্ৰহ্ম সদা সম নিৰ্দোষ নিয়ত, সিহেতু ব্ৰহ্মজ্ঞ থাকে পৰব্ৰহ্মে ৰত। ১৯ ৷ ব্ৰহ্মবিদ্‌ স্থিৰবুদ্ধি বিবেকী জনৰ, প্ৰিয় অপ্ৰিয়ত নাই বিকাৰ চিত্তৰ; সম্পদত কদাপিও নানাচে হৃদয়, দিপদতো মন নিকদ্বেগে সদা ৰয়। ২০। অনাসক্ত, বিষয় বাসনা সব এৰি, আত্মশান্তি লভে জ্ঞানী ব্ৰহ্মধ্যান কবি; নিজৰ আত্মাক ব্ৰহ্মতেই লয় কৰে, অক্ষয় অনন্ত সুখ ভুঞ্জে যোগীবৰে। ২১। অনিত্য বিষয়ভোগ দুখৰ কাৰণ, জানি সি সবত মুগ্ধ নহে জ্ঞানীগণ। ২২। কামক্ৰোধোদ্ভব বেগ সহিব যি পাৰে, তেৱেঁ যোগযুক্ত সুখী জানিবা অন্তৰে।২৩। আত্মসুখে সুখী যোগী আত্মাতে ৰময়, আত্মজ্যোতি চাই লভে নিৰ্ব্বাণ অক্ষয়। ২৪। সৰ্ব্বভূতহিতে ৰত সংশয় বিহীন, নিষ্পাপী সংযমী ঋষি হয় ব্ৰহ্মে লীন। ২৫।</poem><noinclude>{{center|৩৬}}</noinclude> cfn58p4b2gohvakoco2udlsazo8t2ka 104 89687 244232 2026-03-31T15:49:12Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244232 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|৩২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>{{center|অথ চুপ্ৰিম কৌৰ্ত বৰ্নন}} {{Block center|<poem>জতনেৰে তিন তলা সুসোভন অতি, অনুমানে বুজি জেন ইন্দ্ৰ অম্ৰাৱতি; তাতে থাকি অষ্ট চাহাব্ কাচাৰি কৰই, ধৰ্মৰাজা জেন মত পাপ বিচাৰই। চহৰৰ বিনা আফিল্ কদাচ ন কৰে, মহা. ৰাণিৰ অফিচ্ তাত থাকে বৰোবৰে; লোক অনুমতি পাই ৰচিলো পৱাৰ, সংখেপ কৰিয়া আমি লিখি আচোঁ তাৰ। দ্ৰস্ব দিৰ্ঘ কৰি জদি সুজানে পৰ্হই, এই কবিতে কদাচিতো নিন্দা নাহি হই। পৱাৰ পৰ্হিয়া লোকে চহৰ দেখা হই, প্ৰবন্ধেৰে কিনাৰাম সত্ৰিয়া ৰচই।</poem>}} {{center|অথ কিলাৰ বৰ্নন}} কৌঞ্চল পশ্চিমে আচে গঙ্গা সমিপতে কিলা নামে এক কোঁঠ কঠিন ঠুকিতে; প্ৰিথিবিৰ সম দেখি ওপৰ ত্ৰিন আচে, দুৰে থাকি নু বুজই তলে কিবা আচে প্ৰবন্ধেৰে জদি তাতে ঠুকিবাৰে পাই, এনুআ ঘৰৰ বন্ধ কতো দেখা নাই। দুই পাসে দুই ঘৰ মধ্যে বৰ ৰাস্তা, এক পাসে দেখি টোপ বৰ বৰ মোস্তা। একো একো ঘৰ দেখি পৰ্বত আকাৰ, জত ঘৰ আচে তাত গনে সক্তি কাৰ?<noinclude></noinclude> hpu43swgmsj3moo0vrfh1dlu28g0mg2 244234 244232 2026-03-31T15:50:50Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244234 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৩২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>{{center|অথ চুপ্ৰিম কৌৰ্ত বৰ্নন}} {{Block center|<poem>জতনেৰে তিন তলা সুসোভন অতি, অনুমানে বুজি জেন ইন্দ্ৰ অম্ৰাৱতি; তাতে থাকি অষ্ট চাহাব্ কাচাৰি কৰই, ধৰ্মৰাজা জেন মত পাপ বিচাৰই। চহৰৰ বিনা আফিল্ কদাচ ন কৰে, মহা. ৰাণিৰ অফিচ্ তাত থাকে বৰোবৰে; লোক অনুমতি পাই ৰচিলো পৱাৰ, সংখেপ কৰিয়া আমি লিখি আচোঁ তাৰ। দ্ৰস্ব দিৰ্ঘ কৰি জদি সুজানে পৰ্হই, এই কবিতে কদাচিতো নিন্দা নাহি হই। পৱাৰ পৰ্হিয়া লোকে চহৰ দেখা হই, প্ৰবন্ধেৰে কিনাৰাম সত্ৰিয়া ৰচই।</poem>}} {{center|অথ কিলাৰ বৰ্নন}} {{Block center/s}} <poem>কৌঞ্চল পচিমে আচে গঙ্গা সমিপতে কিলা নামে এক কোঁঠ কঠিন ঠুকিতে; প্ৰিথিবিৰ সম দেখি ওপৰ ত্ৰিন আচে, দুৰে থাকি নু বুজই তলে কিবা আচে প্ৰবন্ধেৰে জদি তাতে ঠুকিবাৰে পাই, এনুআ ঘৰৰ বন্ধ কতো দেখা নাই। দুই পাসে দুই ঘৰ মধ্যে বৰ ৰাস্তা, এক পাসে দেখি টোপ বৰ বৰ মোস্তা। একো একো ঘৰ দেখি পৰ্বত আকাৰ, জত ঘৰ আচে তাত গনে সক্তি কাৰ?</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 9qmg65b9otu42staaexxvezr3ko4li4 104 89688 244236 2026-03-31T15:51:17Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । পঞ্চম অধ্যায় কামক্রোধলোভমোহজয়ী মুনিগণ, সহজে নির্ব্বাণ লভে শাস্তি মহাধন । ২৬ বিষয় জঞ্জাল সব বাহিৰতে ৰাখি, যতনে মাজত ভ্ৰূৰ থাপি দুয়ো আখি ; প্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244236 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । পঞ্চম অধ্যায় কামক্রোধলোভমোহজয়ী মুনিগণ, সহজে নির্ব্বাণ লভে শাস্তি মহাধন । ২৬ বিষয় জঞ্জাল সব বাহিৰতে ৰাখি, যতনে মাজত ভ্ৰূৰ থাপি দুয়ো আখি ; প্রাণাপান বায়ু দুই নাসিকা ভিতৰে, সমানে দুয়োকে ধৰি কুম্ভকৰ ভৰে ; ইচ্ছা, ভয়, ক্রোধ আদি সকলোকে এৰি, ইন্দ্ৰিয় সংযত আৰু মন থিৰ কৰি; নিৰ্ম্মল হৃদয় সদ। মোক্ষপৰায়ণ—— 'ভেৱে জীৱন্মুক্ত মুনি জানিবা লক্ষণ। ২৭-২৮। “সৰ্ব্বভূতসুহৃদ ভুতেশ মহেশ্বৰ, যজ্ঞ ভপস্যাৰ ভোক্তা” বুলি নিৰন্তৰ ; জানি মোক সদা সখি, তত্ত্বজ্ঞানীজন, লভয় পৰম শান্তি অমূল্য ৰতন । ২৯ । ইতি কৰ্ম্মসন্ন্যাসযোগ । ৩৭<noinclude></noinclude> 5aeu9tld0mx1lutzzcsdzf37bw4v2br 244239 244236 2026-03-31T15:53:44Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|পঞ্চম অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কামক্ৰোধলোভমোহজয়ী মুনিগণ, সহজে নিৰ্ব্বাণ লভে শান্তি মহাধন। ২৬ ৷ বিষয় জঞ্জাল সব বাহিৰতে ৰাখি, যতনে মাজত ভ্ৰূৰ থাপি দুয়ো আখি; প্ৰাণাপান বায়ু দুই নাসিকা ভিতৰে, সমানে দুয়োকে ধৰি কুম্ভকৰ ভৰে; ইচ্ছা, ভয়, ক্ৰোধ আদি সকলোকে এৰি, ইন্দ্ৰিয় সংযত আৰু মন থিৰ কৰি; নিৰ্ম্মল হৃদয় সদা মোক্ষপৰায়ণ—— তেৱেঁ জীৱন্মুক্ত মুনি জানিবা লক্ষণ। ২৭-২৮। “সৰ্ব্বভূতসুহৃদ ভুতেশ মহেশ্বৰ, যজ্ঞ ভপস্যাৰ ভোক্তা” বুলি নিৰন্তৰ; জানি মোক সদা সখি, তত্ত্বজ্ঞানীজন, লভয় পৰম শান্তি অমূল্য ৰতন। ২৯।</poem> {{center|ইতি কৰ্ম্মসন্ন্যাসযোগ।}} {{Rule|3em}}<noinclude>{{center|৩৭}}</noinclude> df2pmhro6342bh5wlm4rcu1v1uqwbds 104 89689 244238 2026-03-31T15:51:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। অষ্টম অধ্যায় ২৬। শুক্ল, কৃষ্ণ, গতি দুই আছে ধনঞ্জয়, এটিত নিৰ্ব্বাণ অন্যে পুনৰ্জন্ম হয়। এই দুই পথ জানি যোগাভ্যাসী যত, একনিষ্ঠ ব্ৰহ্মধ্যানে থাক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। অষ্টম অধ্যায় ২৬। শুক্ল, কৃষ্ণ, গতি দুই আছে ধনঞ্জয়, এটিত নিৰ্ব্বাণ অন্যে পুনৰ্জন্ম হয়। এই দুই পথ জানি যোগাভ্যাসী যত, একনিষ্ঠ ব্ৰহ্মধ্যানে থাকে নিত্য ৰত; কদাপিতো যুক্ত যোগী মোহিত নহয়, সিকাৰণে যোগমুক্ত হোৱা ধনঞ্জয়! ২৭। চাবিবেদে দান যজ্ঞ তপস্যাৰ ফল, বৰ্ণিত যি আছে যত, শুনা মহাবল! সৰ্ব্ব অতিক্ৰমে, ইটো জানি যোগীবৰ, লভে সি পৰম আদি পদ নিৰন্তৰ। ২৮। ইতি অক্ষৰব্ৰহ্মযোগ। ৫৩<noinclude></noinclude> 14afbwalow68wdxwwia2y70pqomv8z2 244242 244238 2026-03-31T15:55:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|অষ্টম অধ্যায়}} {{Block center|<poem>শুক্ল, কৃষ্ণ, গতি দুই আছে ধনঞ্জয়, এটিত নিৰ্ব্বাণ অন্যে পুনৰ্জন্ম হয়। ২৬। এই দুই পথ জানি যোগাভ্যাসী যত, একনিষ্ঠ ব্ৰহ্মধ্যানে থাকে নিত্য ৰত; কদাপিতো যুক্ত যোগী মোহিত নহয়, সিকাৰণে যোগমুক্ত হোৱা ধনঞ্জয়! ২৭। চাবিবেদে দান যজ্ঞ তপস্যাৰ ফল, বৰ্ণিত যি আছে যত, শুনা মহাবল! সৰ্ব্ব অতিক্ৰমে, ইটো জানি যোগীবৰ, লভে সি পৰম আদি পদ নিৰন্তৰ। ২৮।</poem>}} {{center|ইতি অক্ষৰব্ৰহ্মযোগ।}} {{rule|4em}} {{center|৫৩}}<noinclude></noinclude> 3zm0f727xy14jfqoopafxobgry675gl 104 89690 244240 2026-03-31T15:54:02Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244240 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|২৪|সত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কন্যাৰ কাৰুণ্য দেখি{{gap|4em}}লীলাৱতী বোলে বাণী ::::স্থিৰ হোৱা নকৰা ক্ৰন্দন। দ্বিজ বিশ্বেশ্বৰে বোলে{{gap|4em}}নাৰায়ণ পদতলে ::::জীবে তোৰ বণিক নন্দন॥ </poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}} {{center|'''{{Xx-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>যেখানে আছিল প্ৰভু দেশৰ অন্তৰে। দেশে আসি নৌকাতল খাটেৰ উপৰে। মনত ভাৰষা পাইলো সাধু আইল দেশে চক্ষু মেলি নেদেখিলো প্ৰাণপতিৰেসে॥ পাপ কৰ্ম্ম দোষে হেন পক্ষ হুয়া যাওঁ। কোথা গৈলা প্ৰাণপতি তোৰ লাগ পাওঁ। মই অভাগিণী খণ্ডব্ৰত আচৰিলো। তাৰ ফল অবিলম্বে তোমাক নাশিলো॥ কন্যাৰ লগত কান্দে ৰাণী লীলাৱতী। ভূমিত পৰিয়া কান্দে সাধু লক্ষপতি॥ এমত দাৰুণ বিধি কি হেতু কৰিল। আনন্দৰ মধ্যে বৰ প্ৰমাদ মিলিল॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8770urd3x82v7lscf1utrdksult9zih 244244 244240 2026-03-31T15:56:28Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|২৪|শ্ৰীসত্য়নাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কন্যাৰ কাৰুণ্য দেখি{{gap|4em}}লীলাৱতী বোলে বাণী ::::স্থিৰ হোৱা নকৰা ক্ৰন্দন। দ্বিজ বিশ্বেশ্বৰে বোলে{{gap|4em}}নাৰায়ণ পদতলে ::::জীবে তোৰ বণিক নন্দন॥ </poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}} {{center|'''{{Xx-larger|পদ।}}'''}} {{Block center/s}}<poem>যেখানে আছিল প্ৰভু দেশৰ অন্তৰে। দেশে আসি নৌকাতল খাটেৰ উপৰে। মনত ভাৰষা পাইলো সাধু আইল দেশে চক্ষু মেলি নেদেখিলো প্ৰাণপতিৰেসে॥ পাপ কৰ্ম্ম দোষে হেন পক্ষ হুয়া যাওঁ। কোথা গৈলা প্ৰাণপতি তোৰ লাগ পাওঁ। মই অভাগিণী খণ্ডব্ৰত আচৰিলো। তাৰ ফল অবিলম্বে তোমাক নাশিলো॥ কন্যাৰ লগত কান্দে ৰাণী লীলাৱতী। ভূমিত পৰিয়া কান্দে সাধু লক্ষপতি॥ এমত দাৰুণ বিধি কি হেতু কৰিল। আনন্দৰ মধ্যে বৰ প্ৰমাদ মিলিল॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> kc3td7y67ydaybmhagz2gs9k1ajnfbq 104 89691 244241 2026-03-31T15:54:07Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীকৃষ্ণে কলে, ষষ্ঠ অধ্যায় । ফলাকাঙ্ক্ষা এৰি সখি, যিয়ে কৰ্ম্ম কৰে, যোগী বা সন্ন্যাসী নাম পায় সেই নৰে ; কর্মত্যাগী নহলেও সন্ন্যাসী সদায়, বাহা কৰ্ম্ম ত্যাগ মাত্র..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244241 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীকৃষ্ণে কলে, ষষ্ঠ অধ্যায় । ফলাকাঙ্ক্ষা এৰি সখি, যিয়ে কৰ্ম্ম কৰে, যোগী বা সন্ন্যাসী নাম পায় সেই নৰে ; কর্মত্যাগী নহলেও সন্ন্যাসী সদায়, বাহা কৰ্ম্ম ত্যাগ মাত্রে সন্যাসী নহয় । ১ । সন্ন্যাস যিহক বোলে যোগো ভাকে কয়, উভয়েই একে পার্থ, জানিবা নিশ্চয়; দুয়োতো সংকল্প ত্যাগ আছে নিৰূপণ, সকংন্ন থাকিলে যোগ নহয় সাধন । ২ । যোগাৰ্থীৰ পক্ষে কৰ্ম্ম বিহিত বিধান ; যোগাঢ় হলে তেৱেঁ লভে অন্য জ্ঞান— চিত্তৰ প্ৰশান্তভাব সেই অৱস্থাত, বিহিত বিধান বুলি হয় সদা খ্যাত। ৩। ইন্দ্ৰিয়ত অনাসক্তি, সংকল্প মোচন— “যোগাৰূঢ়” সেয়ে পার্থ! জানিবা লক্ষণ । ৪ । আত্মাৰে আত্মাক সদা মোক্ষমার্গে ধৰে, মোহবশে অবসন্ন কদাপি নকৰে, 290<noinclude></noinclude> dotb67vhzkben2niyqdsgkmhq5cce6n 244245 244241 2026-03-31T15:56:30Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''ষষ্ঠ অধ্যায়।'''|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>{{Overfloat left|শ্ৰীকৃষ্ণে কলে,}} ফলাকাঙ্ক্ষা এৰি সখি, যিয়ে কৰ্ম্ম কৰে, যোগী বা সন্ন্যাসী নাম পায় সেই নৰে; কৰ্মত্যাগী নহলেও সন্ন্যাসী সদায়, বাহ্য কৰ্ম্ম ত্যাগ মাত্ৰে সন্যাসী নহয়। ১। সন্ন্যাস যিহক বোলে যোগো তাকে কয়, উভয়েই একে পাৰ্থ, জানিবা নিশ্চয়; দুয়োতো সংকল্প ত্যাগ আছে নিৰূপণ, সকংল্প থাকিলে যোগ নহয় সাধন। ২। যোগাৰ্থীৰ পক্ষে কৰ্ম্ম বিহিত বিধান; যোগাৰূঢ় হলে তেৱেঁ লভে অন্য জ্ঞান— চিত্তৰ প্ৰশান্তভাব সেই অৱস্থাত, বিহিত বিধান বুলি হয় সদা খ্যাত। ৩। ইন্দ্ৰিয়ত অনাসক্তি, সংকল্প মোচন— “যোগাৰূঢ়” সেয়ে পাৰ্থ! জানিবা লক্ষণ। ৪। আত্মাৰে আত্মাক সদা মোক্ষমাৰ্গে ধৰে, মোহবশে অবসন্ন কদাপি নকৰে,</poem><noinclude>{{center|৩৮}}</noinclude> mfzoctkydtf6yp9fs2ra0v08fha57hb 104 89692 244243 2026-03-31T15:55:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্ৰীকৃষ্ণে কলে, নবম অধ্যায়। যি হেতু অসূয়াশূন্য তুমি ভক্তজন, গুহ্যতম তত্ত্ব এবে কৰিম বৰ্ণন; বিজ্ঞান সহিতে জ্ঞান কৰিলে অৰ্জ্জুন, মুক্তিলাভ হয় জানি কৰিবা মনন। ১।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244243 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শ্ৰীকৃষ্ণে কলে, নবম অধ্যায়। যি হেতু অসূয়াশূন্য তুমি ভক্তজন, গুহ্যতম তত্ত্ব এবে কৰিম বৰ্ণন; বিজ্ঞান সহিতে জ্ঞান কৰিলে অৰ্জ্জুন, মুক্তিলাভ হয় জানি কৰিবা মনন। ১। বাজবিদ্যা সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ জানিবা নিশ্চয়, পৰম পবিত্ৰ আৰু সুখ শান্তিময়। २। এই ধৰ্ম্মে শ্ৰদ্ধাহীন পাপীতাপীজন, ঈশ্বৰ নলভি কৰে সংসাৰ ভ্ৰমণ। ৩। অব্যক্ত মূৰ্ত্তিত মই বিশ্বব্যাপী ৰওঁ, তথাপিতো লিপ্ত সখি, একোতে নহওঁ। ৪। অদ্ভুত বিভূতি মোৰ পাৰ্থ ধনুৰ্ধৰ, সদায় নিৰ্লিপ্ত দেখা ব্যাপী চৰাচৰ, ভূতস্থ নহওঁ কিন্তু ভূতাধাৰ মই, অব্যক্ত ভাৱত ভূতগণো মোত নাই। ৫। সৰ্ব্বভূতমূল মোডে জানিবা সতত, সৰ্ব্বগামী বায়ু যথা থাকে আকাশত। ৬ ৫৪<noinclude></noinclude> grjik6xqyq0zas7fmyzskvfjixjth6x 244250 244243 2026-03-31T15:59:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|{{Xxxx-larger|নবম অধ্যায়।}}}} শ্ৰীকৃষ্ণে কলে, {{Block center|<poem></poem>}}যি হেতু অসূয়াশূন্য তুমি ভক্তজন, গুহ্যতম তত্ত্ব এবে কৰিম বৰ্ণন; বিজ্ঞান সহিতে জ্ঞান কৰিলে অৰ্জ্জুন, মুক্তিলাভ হয় জানি কৰিবা মনন। ১। ৰাজবিদ্যা সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ জানিবা নিশ্চয়, পৰম পবিত্ৰ আৰু সুখ শান্তিময়। २। এই ধৰ্ম্মে শ্ৰদ্ধাহীন পাপীতাপীজন, ঈশ্বৰ নলভি কৰে সংসাৰ ভ্ৰমণ। ৩। অব্যক্ত মূৰ্ত্তিত মই বিশ্বব্যাপী ৰওঁ, তথাপিতো লিপ্ত সখি, একোতে নহওঁ। ৪। অদ্ভুত বিভূতি মোৰ পাৰ্থ ধনুৰ্ধৰ, সদায় নিৰ্লিপ্ত দেখা ব্যাপী চৰাচৰ, ভূতস্থ নহওঁ কিন্তু ভূতাধাৰ মই, অব্যক্ত ভাৱত ভূতগণো মোত নাই। ৫। সৰ্ব্বভূতমূল মোতে জানিবা সতত, সৰ্ব্বগামী বায়ু যথা থাকে আকাশত। ৬ ।</poem>}} {{center|৫৪}}<noinclude></noinclude> m9uegr0wrkf4zm3712uzu79x855jgg7 244252 244250 2026-03-31T15:59:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|{{Xxxx-larger|নবম অধ্যায়।}}}} শ্ৰীকৃষ্ণে কলে, {{Block center|<poem>যি হেতু অসূয়াশূন্য তুমি ভক্তজন, গুহ্যতম তত্ত্ব এবে কৰিম বৰ্ণন; বিজ্ঞান সহিতে জ্ঞান কৰিলে অৰ্জ্জুন, মুক্তিলাভ হয় জানি কৰিবা মনন। ১। ৰাজবিদ্যা সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ জানিবা নিশ্চয়, পৰম পবিত্ৰ আৰু সুখ শান্তিময়। २। এই ধৰ্ম্মে শ্ৰদ্ধাহীন পাপীতাপীজন, ঈশ্বৰ নলভি কৰে সংসাৰ ভ্ৰমণ। ৩। অব্যক্ত মূৰ্ত্তিত মই বিশ্বব্যাপী ৰওঁ, তথাপিতো লিপ্ত সখি, একোতে নহওঁ। ৪। অদ্ভুত বিভূতি মোৰ পাৰ্থ ধনুৰ্ধৰ, সদায় নিৰ্লিপ্ত দেখা ব্যাপী চৰাচৰ, ভূতস্থ নহওঁ কিন্তু ভূতাধাৰ মই, অব্যক্ত ভাৱত ভূতগণো মোত নাই। ৫। সৰ্ব্বভূতমূল মোতে জানিবা সতত, সৰ্ব্বগামী বায়ু যথা থাকে আকাশত। ৬ ।</poem>}} {{center|৫৪}}<noinclude></noinclude> mgzhlg7hqstq6vuonim6wksb8ldagwx 104 89693 244246 2026-03-31T15:56:51Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । ষষ্ঠ অধ্যায় জানিবা আত্মাৰ বন্ধু আত্মাই নিশ্চয়— আত্মাই আত্মাৰ শত্ৰু শুনা ধনঞ্জয়। ৫ । আত্মজয়ী পুৰুষৰ আত্মা বন্ধু হয়, আত্মজয় নকৰিলে আত্ম শ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । ষষ্ঠ অধ্যায় জানিবা আত্মাৰ বন্ধু আত্মাই নিশ্চয়— আত্মাই আত্মাৰ শত্ৰু শুনা ধনঞ্জয়। ৫ । আত্মজয়ী পুৰুষৰ আত্মা বন্ধু হয়, আত্মজয় নকৰিলে আত্ম শত্রুময় । ৬ ৷ জিতেন্দ্রিয় যি পুরুষ স্থিৰ শান্ত চিত, সদায় তেওঁৰ পৰমাত্মা সমাহিত ; মানে অপমানে সখি! সমভাবে ৰয়, শীত উষ্ণ সুখ দুখ সমানে সহয় । ৭ ! ( যি কৌশল কৰি নৰে লভে আত্মজ্ঞান নামে পৰিচিত সেয়ে জ্ঞানৰ বিজ্ঞান ) জ্ঞান বিজ্ঞানেৰে তৃপ্ত জিতেন্দ্রিয়গণ, তুল্য জ্ঞান কবে পার্থ! মৃত্তিকা কাঞ্চন । ৮। শত্রু মিত্র আত্ম পক সকলো সমান, পাপী বা সাধুত নাই ভেদাভেদ জ্ঞান । ৯ । নিৰ্জ্জনত বহি জিতেন্দ্রিয় যোগীগণ, সঙ্গহীন হই কৰে যোগ আচৰণ ৷ ১০ । শুচি সমতল স্থানে পাতি কুশাসন, মৃগচৰ্ম্ম, বস্ত্র পাছে কবি আচ্ছাদন ; আসনত বহি কৰি ঐকান্তিক মন, চিত্তশুদ্ধিহেতু যোগ কৰিব৷ সাধন । ১১-১২। ৩৯<noinclude></noinclude> ccoojhc9fbmsf8qzfp7yqfholp77elm 244249 244246 2026-03-31T15:59:03Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244249 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|ষষ্ঠ অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জানিবা আত্মাৰ বন্ধু আত্মাই নিশ্চয়— আত্মাই আত্মাৰ শত্ৰু শুনা ধনঞ্জয়। ৫। আত্মজয়ী পুৰুষৰ আত্মা বন্ধু হয়, আত্মজয় নকৰিলে আত্ম শত্ৰুময়। ৬। জিতেন্দ্ৰিয় যি পুৰুষ স্থিৰ শান্ত চিত, সদায় তেওঁৰ পৰমাত্মা সমাহিত; মানে অপমানে সখি! সমভাবে ৰয়, শীত উষ্ণ সুখ দুখ সমানে সহয়। ৭ ৷ ( যি কৌশল কৰি নৰে লভে আত্মজ্ঞান নামে পৰিচিত সেয়ে জ্ঞানৰ বিজ্ঞান ) জ্ঞান বিজ্ঞানেৰে তৃপ্ত জিতেন্দ্ৰিয়গণ, তুল্য জ্ঞান কৰে পাৰ্থ! মৃত্তিকা কাঞ্চন। ৮। শত্ৰু মিত্ৰ আত্ম পৰ সকলো সমান, পাপী বা সাধুত নাই ভেদাভেদ জ্ঞান। ৯। নিৰ্জ্জনত বহি জিতেন্দ্ৰিয় যোগীগণ, সঙ্গহীন হই কৰে যোগ আচৰণ। ১০। শুচি সমতল স্থানে পাতি কুশাসন, মৃগচৰ্ম্ম, বস্ত্ৰ পাছে কৰি আচ্ছাদন; আসনত বহি কৰি ঐকান্তিক মন, চিত্তশুদ্ধিহেতু যোগ কৰিবা সাধন। ১১-১২।</poem><noinclude>{{center|৩৯}}</noinclude> 9pz4j3zf1swsi8d8w9c1hzf78p312e1 104 89694 244247 2026-03-31T15:58:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তুমি বিনে কেও নাই ৷ নীল আকাশত ৰূপহী জোনায়ে তোমাৰে মহিমা ঘোষে, সন্ধিয়া তৰাই উজলি উজলি তোমাৰেই মন তোষে ৷ ঊষাৰ হাঁহিটি সন্ধ্যাৰ ছবিটি তোমাৰেই যশ গাই, দিয়েহি বুজনি এ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>তুমি বিনে কেও নাই ৷ নীল আকাশত ৰূপহী জোনায়ে তোমাৰে মহিমা ঘোষে, সন্ধিয়া তৰাই উজলি উজলি তোমাৰেই মন তোষে ৷ ঊষাৰ হাঁহিটি সন্ধ্যাৰ ছবিটি তোমাৰেই যশ গাই, দিয়েহি বুজনি এই সংসাৰত তুমি বিনে কেও নাই ৷ বিব, ৰিবকৈ মলয়া পৱনে তোমাৰে জাননী দিয়ে, তযু গুণ গাই গায়ক চৰায়ে মন প্রাণ হৰি নিয়ে। নানা ফুল ফুলি সদা হালি জালি তোমাৰেই গুণ গাই, কয় যেন কথা এই সংসাৰত তুমি বিনে কেও নাই ।<noinclude></noinclude> 3w1l7j4omdl69ip5u68qlql0v6chult 244471 244247 2026-04-01T04:10:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244471 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|'''তুমি বিনে কেও নাই ৷'''}} {{center|<poem>নীল আকাশত ৰূপহী জোনায়ে {{gap|4em}}তোমাৰে মহিমা ঘোৰে, সন্ধিয়া তৰাই উজলি উজলি {{gap|4em}} তোমাৰেই মন তোষে ৷ ঊষাৰ হাঁহিটি সন্ধ্যাৰ ছবিটি {{gap|4em}} তোমাৰেই যশ গাই, দিয়েহি বুজনি এই সংসাৰত {{gap|4em}} তুমি বিনে কেও নাই ৷ ৰিব, ৰিবকৈ মলয়া পৱনে {{gap|4em}} তোমাৰে জাননী দিয়ে, তযু গুণ গাই গায়ক চৰায়ে {{gap|4em}} মন প্রাণ হৰি নিয়ে। নানা ফুল ফুলি সদা হালি জালি {{gap|4em}} তোমাৰেই গুণ গাই, কয় যেন কথা এই সংসাৰত {{gap|4em}} তুমি বিনে কেও নাই ।</poem>}}<noinclude></noinclude> snpgadq4skgjiid8ov69w9t7wuqty4j 104 89695 244248 2026-03-31T15:58:59Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । তোমাৰ গুণতে বলিয়া ভোমোৰা সদা গুণ গুণ কৰে, তোমাৰ গুণতে মতলীয়া নদী কুল কুল্ তান ধৰে । অচল পৰ্ব্বত আপোন পাহৰা তোমাৰ মহিমা গুণি, তযু মহিমাৰ ভাবত বিভোল সমাধি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>নতুন পাঠ । তোমাৰ গুণতে বলিয়া ভোমোৰা সদা গুণ গুণ কৰে, তোমাৰ গুণতে মতলীয়া নদী কুল কুল্ তান ধৰে । অচল পৰ্ব্বত আপোন পাহৰা তোমাৰ মহিমা গুণি, তযু মহিমাৰ ভাবত বিভোল সমাধিত বহা জ্ঞানী। তোমাৰ মহিমা বুজিছে যি জনে সুখী সেয়ে সর্ববদায়, স্বৰগ মৰত বিশ্ব ব্রহ্মাণ্ডত তুমি বিনে কেও নাই । १৩ [ অর্থ :-ঘোষে = কীৰ্ত্তন কৰে গায়; উজলি=জিলিকি ; তোষে= সন্তুষ্ট কৰে ; উষাৰ=পুৱাৰ ; তযু=তোমাৰ ; তান=সুৰ ; অচল = চলিব নোৱাৰা : সমাধিত = ধ্যানত, তপস্থাত ব্ৰহ্মাণ্ড =গত ] ব্যাকৰণ – অব্যয় । পদবোৰৰ ৰূপ অর্থাৎ গঢ় সলনি হৈ থাকে । “ভাত,” এইটো বিশেষ্য পদ । ইয়াক আমি অনেক ৰূপেৰে ব্যৱহাৰ কৰোঁ, যেনে—ভাত খালো; ভাতক নিঘিণাবা ; ভাতত অরুচি;<noinclude></noinclude> 4y1mx0nvwrkbgs3kwd6y6jy4ncdtfw8 104 89696 244251 2026-03-31T15:59:22Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ষষ্ঠ অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সৰল ৰেখাত ধৰি মূৰ দেহ গ্রীবা, নাসিকাৰ অগ্রভাগ স্থিৰ নেত্রে চাবা ; ভয়োদ্বেগশূন্য সখি, শাস্তিপূর্ণ মনে, ব্রহ্মচর্য্য পালি মোক ভজা স..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>ষষ্ঠ অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সৰল ৰেখাত ধৰি মূৰ দেহ গ্রীবা, নাসিকাৰ অগ্রভাগ স্থিৰ নেত্রে চাবা ; ভয়োদ্বেগশূন্য সখি, শাস্তিপূর্ণ মনে, ব্রহ্মচর্য্য পালি মোক ভজা সযতনে । মোত চিত্ত ৰাখি নিতে স্থৈর্য্যে থাপি মন, একনিষ্ঠ হই কৰা মোকেই সাধন । ১৩-১৪ । হেন মতে ধ্যান কৰি আত্মনিষ্ঠ জন, লভে মোতে মহাশাস্তি নির্ব্বাণ ৰতন । ১৫ । অতি অল্পহাৰী কিম্বা বহুভোজী নৰ, সদা নিদ্রাত্যাঙ্গী কিম্বা নিদ্রাতে কাতৰ ; জানিবা নিশ্চয় সখি, সত্য বিবরণ, যোগ-অধিকাৰী কভু নহয় সিজন । ১৬। কিন্তু যি নিয়ম পালে আহাৰবিহাৰে, নিয়মিত নিদ্রা নিয়মিত কৰ্ম্ম কৰে ; পৰিমিত নীতি ৰাজে জীৱনত তাৰ, যোগেও সহজে হবে যত দুখভাব । ১৭ । নিস্কাম সংযত চিত আত্মাতেই ৰয়— সেয় যোগযুক্তাৱস্থা জানিবা নিশ্চয় । ১৮ । নিশ্চল যিদৰে দীপ নিৰ্ব্বাত স্থানত, সুস্থিৰ সিদৰে চিত্ত যোগীৰ ধ্যানত । ১৯। 8°<noinclude></noinclude> qcjkny2f96oltpdm9qwihkd8ez5wo3f 244256 244251 2026-03-31T16:01:34Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244256 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|ষষ্ঠ অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সৰল ৰেখাত ধৰি মূৰ দেহ গ্ৰীবা, নাসিকাৰ অগ্ৰভাগ স্থিৰ নেত্ৰে চাবা; ভয়োদ্বেগশূন্য সখি, শান্তিপূৰ্ণ মনে, ব্ৰহ্মচৰ্য্য পালি মোক ভজা সযতনে। মোত চিত্ত ৰাখি নিতে স্থৈৰ্য্যে থাপি মন, একনিষ্ঠ হই কৰা মোকেই সাধন। ১৩-১৪। হেন মতে ধ্যান কৰি আত্মনিষ্ঠ জন, লভে মোতে মহাশান্তি নিৰ্ব্বাণ ৰতন। ১৫। অতি অল্পহাৰী কিম্বা বহুভোজী নৰ, সদা নিদ্ৰাত্যাগী কিম্বা নিদ্ৰাতে কাতৰ; জানিবা নিশ্চয় সখি, সত্য বিবৰণ, যোগ-অধিকাৰী কভু নহয় সিজন। ১৬। কিন্তু যি নিয়ম পালে আহাৰবিহাৰে, নিয়মিত নিদ্ৰা নিয়মিত কৰ্ম্ম কৰে; পৰিমিত নীতি ৰাজে জীৱনত তাৰ, যোগেও সহজে হৰে যত দুখভাৰ। ১৭। নিস্কাম সংযত চিত আত্মাতেই ৰয়— সেয় যোগযুক্তাৱস্থা জানিবা নিশ্চয়। ১৮। নিশ্চল যিদৰে দীপ নিৰ্ব্বাত স্থানত, সুস্থিৰ সিদৰে চিত্ত যোগীৰ ধ্যানত। ১৯।</poem><noinclude>{{center|৪০}}</noinclude> h2wu5guasb06bcezs5xguoy07wzg7c9 104 89697 244253 2026-03-31T16:00:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। কল্লাদিত মোৰে পৰা বিশ্ব সৃষ্টি হয়, নবম অধ্যায় কল্পক্ষয়ে মোতে সখি, বিশ্বৰ বিলয়। ৭। মোৰে প্ৰকৃতিত মই থাকি অনুস্থ্যত; মায়ামুগ্ধ জীৱকুল স্ৰজি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। কল্লাদিত মোৰে পৰা বিশ্ব সৃষ্টি হয়, নবম অধ্যায় কল্পক্ষয়ে মোতে সখি, বিশ্বৰ বিলয়। ৭। মোৰে প্ৰকৃতিত মই থাকি অনুস্থ্যত; মায়ামুগ্ধ জীৱকুল স্ৰজিছোঁ নিয়ত। ৮৷ স্ৰজন কাৰ্য্যত মই বন্ধন বিহীন, উদ্ধে স্থিত, অনাসক্ত, নিত্য উদাসীন। ৯। মই অধিষ্ঠাতা—বিশ্ব জন্মায় প্ৰকৃতি, সিকাৰণে বাৰে বাৰে হয় সৃষ্টি স্থিতি। ১০ মানৱ দেহত মই হলে অৱতাৰ, অজ্ঞানে কেবল, মোক দেখি নবাকাৰ; মোৰ সি পৰম ভাব ধৰিব নোৱাৰি, নবজ্ঞানে 'ফুৰে মোক অৱহেলা কৰি। ১১। ৰাক্ষসী আসুৰী মায়া-মোহিণীৰ পাশে, বদ্ধ থাকি অজ্ঞজনে জ্ঞানকৰ্ম্ম নাশে। ১২। কিন্তু দিব্য প্ৰকৃতিৰ মহাত্মা সুজন, নিত্য ব্ৰহ্ম জানি মোক কৰয় পূজন। ১৩। সদায় সংযত হই প্ৰেমভক্তি ভৰে, কোনোৱে বা গুণ গাই উপাসনা কৰে। ১৪ অন্য জনে জ্ঞান যজ্ঞে কবে উপাসনা, “একে বহু—বহু এক” কৰয় ভাবনা। ১৫। ৫৫<noinclude></noinclude> j879xu21r3rwc9dahsrapop8r4szl89 244258 244253 2026-03-31T16:03:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244258 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|নবম অধ্যায়}} {{Block center|<poem>কল্লাদিত মোৰে পৰা বিশ্ব সৃষ্টি হয়, কল্পক্ষয়ে মোতে সখি, বিশ্বৰ বিলয়। ৭। মোৰে প্ৰকৃতিত মই থাকি অনুস্যুত; মায়ামুগ্ধ জীৱকুল স্ৰজিছোঁ নিয়ত। ৮৷ স্ৰজন কাৰ্য্যত মই বন্ধন বিহীন, উদ্ধে স্থিত, অনাসক্ত, নিত্য উদাসীন। ৯। মই অধিষ্ঠাতা—বিশ্ব জন্মায় প্ৰকৃতি, সিকাৰণে বাৰে বাৰে হয় সৃষ্টি স্থিতি। ১০ মানৱ দেহত মই হলে অৱতাৰ, অজ্ঞানে কেবল, মোক দেখি নৰাকাৰ; মোৰ সি পৰম ভাব ধৰিব নোৱাৰি, নৰজ্ঞানে 'ফুৰে মোক অৱহেলা কৰি। ১১। ৰাক্ষসী আসুৰী মায়া-মোহিণীৰ পাশে, বদ্ধ থাকি অজ্ঞজনে জ্ঞানকৰ্ম্ম নাশে। ১২। কিন্তু দিব্য প্ৰকৃতিৰ মহাত্মা সুজন, নিত্য ব্ৰহ্ম জানি মোক কৰয় পূজন। ১৩। সদায় সংযত হই প্ৰেমভক্তি ভৰে, কোনোৱে বা গুণ গাই উপাসনা কৰে। ১৪ অন্য জনে জ্ঞান যজ্ঞে কৰে উপাসনা, “একে বহু—বহু এক” কৰয় ভাবনা। ১৫।</poem>}} {{center|৫৫}}<noinclude></noinclude> pl7fhbj01qn6ywq2f1t204xmag3zrr7 104 89698 244254 2026-03-31T16:01:03Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্য-নাৰায়ণ।|২৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মাথে হাত দিয়া কান্দে বণিক নন্দন। অন্তৰিক্ষে থাকি মাতে সত্য নাৰায়ণ॥ নাকান্দ নাকান্দ সাধু স্থিৰ কৰ মতি। তোমাৰ কণ্যাৰ দোষে মৰে তান পতি॥ কলাবতী ফেলি আছে প্ৰসাদ আমাৰ। সেহি হেতু মৰি আছে জামাতা তোমাৰ॥ জল হন্তে উপজীব কৈলো সত্যবাণী। প্ৰসাদ খাউক গৈয়া তোমাৰ নন্দিনী॥ আমাৰ প্ৰসাদ কন্যা নখাৱে যাবত। কহিলো তাহান পতি নিজীবে তাবত।॥ আকাশী বচন শুনি চমকিত মন। কৰযুড়ি মাতিলন্ত সাধুৰ নন্দন॥ অধমক কৃপাকৰা সত্য নাৰায়ণ। লক্ষটাকা দিয়া মই কৰিবো সেবন॥ এহি বুলি প্ৰসাদ অনাইল লক্ষপতি। আজ্ঞা হৈল প্ৰসাদ খাউক কলাবতী॥ এহি শুনি কলাবতী প্ৰসাদ ভুঞ্জিল। সত্বৰে স্বামীৰ নৌকা ভাষিয়া উঠিল॥ মঙ্গল কৰিলা লক্ষপতি সদাগৰ। জামাতা শ্বশুৰ দুয়ো আইলা নিজঘৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> mkn6cqd4qyydwpbxa0hqiug0xmdffuy 104 89699 244255 2026-03-31T16:01:27Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244255 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ সুখিয়াতি|৩৩}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>চাৰি গোট বৰ টোপ বাজ্য দ্বাৰে থাকে, ৰাতি চাৰি প্ৰহৰতে চাৰি গোট ফুটে। কিলা মধ্যে গোঁৰা আচে চাৰি মত মান, বগা বন দেখি যেন ইংৰাজৰ ঠান। সংগ্ৰামৰ জত জন্তু তাতে ৰাখি আচে, কাবাজ কৰিতে প্ৰতি সুক্ৰ বাৰ দিচে; গোঁৰাৰ কাবাজ জদি দেখিবাবে পাই, সংগ্ৰাম দেখিতে বাবা প্ৰয়োজন নাই।</poem> {{Block center/e}} {{center|অথ টাকচাল বৰ্নন}} সুন সুন বুধিমন্ত, সবে কৰা এক চিত, টাকচাল ঘৰৰ বেবস্থা। সিতো ঘৰ দিৰ্ঘ বৰ, উস্ৰিত আচে ভয়ঙ্কৰ, সুনি অতি আচম্বিত কথা। চৌঘৰে লোহাৰ গৰ, পহৰাতে বৰোবৰ, অষ্ট জন চিপাহি থাকই। কদাচিতো কোনো লোকে ঠুকিব নোআৰে তাতে, বিদুৰেতে লোক হেঙ্কাৰই। সেই ঘৰৰ টাকচালে টাকা মাৰে জন্ত্ৰ কলে, দেখি অতি বৰ অদভুত; কৰি আচে বহু জন দেখা জাই কলা বৰ্ন, ৰুপ মোহৰ মাৰিচে বহুত। লোহাৰ সিকলি জৰি কলে আচে ধৰি ধৰি, অন্ত নে পাই দেখোঁতে দেখোঁতে। কোথা ৰুপ দিয়া থাকে, কোথা মোহৰ মাৰি আছে, দেখা নে পাই জন্ত্ৰৰ মধ্যতে।<noinclude></noinclude> jiirkv61tf0u888r3ur2q8oxawcw7rc 244263 244255 2026-03-31T16:05:55Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244263 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ সুখিয়াতি|৩৩}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>চাৰি গোট বৰ টোপ বাজ্য দ্বাৰে থাকে, ৰাতি চাৰি প্ৰহৰতে চাৰি গোট ফুটে। কিলা মধ্যে গোঁৰা আচে চাৰি মত মান, বগা বন দেখি যেন ইংৰাজৰ ঠান। সংগ্ৰামৰ জত জন্তু তাতে ৰাখি আচে, কাবাজ কৰিতে প্ৰতি সুক্ৰ বাৰ দিচে; গোঁৰাৰ কাবাজ জদি দেখিবাবে পাই, সংগ্ৰাম দেখিতে বাবা প্ৰয়োজন নাই।</poem> {{Block center/e}} {{center|অথ টাকচাল বৰ্নন}} {{Block center/s}} <poem>সুন সুন বুধিমন্ত, সবে কৰা এক চিত, :::টাকচাল ঘৰৰ বেবস্থা। সিতো ঘৰ দিৰ্ঘ বৰ, উস্ৰিত আচে ভয়ঙ্কৰ, :::সুনি অতি আচম্বিত কথা। চৌঘৰে লোহাৰ গৰ, পহৰাতে বৰোবৰ, :::অষ্ট জন চিপাহি থাকই। কদাচিতো কোনো লোকে ঠুকিব নোআৰে তাতে, :::বিদুৰেতে লোক হেঙ্কাৰই। সেই ঘৰৰ টাকচালে টাকা মাৰে জন্ত্ৰ কলে, :::দেখি অতি বৰ অদভুত; কৰি আচে বহু জন দেখা জাই কলা বৰ্ন, :::ৰুপ মোহৰ মাৰিচে বহুত। লোহাৰ সিকলি জৰি কলে আচে ধৰি ধৰি, :::অন্ত নে পাই দেখোঁতে দেখোঁতে। কোথা ৰুপ দিয়া থাকে, কোথা মোহৰ মাৰি আছে, :::দেখা নে পাই জন্ত্ৰৰ মধ্যতে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 76ra5bq9011yf08m5qx337s1nmtr11o 104 89700 244257 2026-03-31T16:01:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । ষষ্ঠ অধ্যায় অভ্যাস নিৰুদ্ধ চিত্তে য'ত সুখ পায়, আত্মাৰে আত্মাই য'ত আত্মাত ৰময়। ২০ । অবর্ণ, অচিন্ত্য শান্তি আছে যি পদত, বুদ্ধিগ্রাহ্য অতীন্দ্র..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244257 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । ষষ্ঠ অধ্যায় অভ্যাস নিৰুদ্ধ চিত্তে য'ত সুখ পায়, আত্মাৰে আত্মাই য'ত আত্মাত ৰময়। ২০ । অবর্ণ, অচিন্ত্য শান্তি আছে যি পদত, বুদ্ধিগ্রাহ্য অতীন্দ্রিয় সুখ সদা য'ত । ২১। যি লাভত সহ্য হয় নিদান দুধ, যি পদ লভিলে নবে ত্যাজে অন্য সুখ। ২২। সেয়ে পার্থ, যোগ নামে পৰিচিত হয়, সাধন কৰিবা সুখে শুদৃঢ় হৃদয়। ২৩। সংকল্প উদ্ভূত সৰ্ব্ব কৰ্ম্ম পৰিহৰি, মনেৰে ইন্দ্ৰিয়চয় নিয়মন কৰি : ধৈৰ্য্য সহকাৰে ধাৰণাত ধৰি মন, চিন্তা পৰিহৰি কৰা আত্মাতে ৰমণ । ২৪-২৫ অন্য বিষয়ত মন হলে প্রধাবিত, প্রত্যাহাৰ বলে তাক কৰা আত্মস্থিত। ২৬। ৰজোজয়ী যোগীবৰ প্ৰশান্ত হৃদয়, ব্রহ্মপ্রাপ্তিসুখ লভে অনন্ত অক্ষয়। ২৭ ৷ ইদৰে নিষ্পাপী যোগী মন থিৰ কৰি, ব্রহ্মস্পর্শসুথ লভে পাপ তাপ এৰি । ২৮। আত্মস্থিত সৰ্ব্বভূত, আত্মা সৰ্ব্বভূতে, সমদর্শী যোগী দেখে সকলো ঠাইতে। ২৯ । ৪১<noinclude></noinclude> awzifv7sfug8znjki54x84q9qavkb6j 244259 244257 2026-03-31T16:04:09Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244259 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|ষষ্ঠ অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>অভ্যাস নিৰুদ্ধ চিত্তে য’ত সুখ পায়, আত্মাৰে আত্মাই য’ত আত্মাত ৰময়। ২০। অবৰ্ণ্য, অচিন্ত্য শান্তি আছে যি পদত, বুদ্ধিগ্ৰাহ্য অতীন্দ্ৰিয় সুখ সদা য’ত। ২১। যি লাভত সহ্য হয় নিদাৰুন দুখ, যি পদ লভিলে নৰে ত্যাজে অন্য সুখ। ২২। সেয়ে পাৰ্থ, যোগ নামে পৰিচিত হয়, সাধন কৰিবা সুখে সুদৃঢ় হৃদয়। ২৩। সংকল্প উদ্ভূত সৰ্ব্ব কৰ্ম্ম পৰিহৰি, মনেৰে ইন্দ্ৰিয়চয় নিয়মন কৰি ; ধৈৰ্য্য সহকাৰে ধাৰণাত ধৰি মন, চিন্তা পৰিহৰি কৰা আত্মাতে ৰমণ। ২৪-২৫ অন্য বিষয়ত মন হলে প্ৰধাবিত, প্ৰত্যাহাৰ বলে তাক কৰা আত্মস্থিত। ২৬। ৰজোজয়ী যোগীবৰ প্ৰশান্ত হৃদয়, ব্ৰহ্মপ্ৰাপ্তিসুখ লভে অনন্ত অক্ষয়। ২৭। ইদৰে নিষ্পাপী যোগী মন থিৰ কৰি, ব্ৰহ্মস্পৰ্শসুথ লভে পাপ তাপ এৰি। ২৮। আত্মস্থিত সৰ্ব্বভূত, আত্মা সৰ্ব্বভূতে, সমদৰ্শী যোগী দেখে সকলো ঠাইতে। ২৯।</poem><noinclude>{{center|৪১}}</noinclude> sg9au05b5yv08fqvxw0odn4oh7p5mrh 104 89701 244260 2026-03-31T16:04:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নবম অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। মই মন্ত্ৰ, মই অগ্নি মই দ্ৰব্যগুণ, মই হোম, মই শ্ৰাদ্ধ জানিবা অৰ্জ্জুন! ১৬। মই জগতৰ পিতা, মাতা, মূলাধাৰ, ঋক্ সাম যজুৰ্ব্বেদ পবিত্ৰ ওঙ্কা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244260 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নবম অধ্যায় শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। মই মন্ত্ৰ, মই অগ্নি মই দ্ৰব্যগুণ, মই হোম, মই শ্ৰাদ্ধ জানিবা অৰ্জ্জুন! ১৬। মই জগতৰ পিতা, মাতা, মূলাধাৰ, ঋক্ সাম যজুৰ্ব্বেদ পবিত্ৰ ওঙ্কাৰ। ১৭। প্ৰভূ, সাক্ষী, সৃষ্টি স্থিতি প্ৰলয় কাৰণ, সুহৃদ শৰণ মই সংসাৰ তাৰণ। ১৮। সূৰ্যৰূপে জগতক নিত্য তপ্ত কৰা, আকৰ্ষণ, সুবৰ্ষণ; সবে মোৰ পৰা। স্থুল, সূক্ষ্ম, সব মই হে কুস্তীনন্দন, মইয়ে জীৱন মৃত্যু মইয়ে জীৱন। ১৯। স্বৰ্গলাভ আশে ত্ৰিবেদজ্ঞ সাধুগণ, যজ্ঞ অনুষ্ঠানে মোক কৰয় অৰ্চ্চন, নিষ্পাপী সি সবে অভি দিব্য স্বৰ্গলোক, পুণ্যবলে ভুঞ্জে তথ! দিব্য দেবভোগ। ২০ স্বৰ্গ দুখ ভোগ কৰি পুণ্য ক্ষীণ হলে, মৰ্ত্যে জন্ম লয় পুনঃ নিয়মৰ বলে; ত্ৰিবেদোক্ত কৰ্ম্ম কৰে ফলাকাঙ্ক্ষীজন, জন্ম মৃত্যু লভে সখি, সদা সিকাৰণ। ২১। একনিষ্ঠ চিত্তে মোক উপাসনা কবি, মোৰ ভক্তে যায় যত যোগবিঘ্ন তৰি;<noinclude></noinclude> btel61xe39c05x9lnn8s8a36e5yijbu 244266 244260 2026-03-31T16:08:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244266 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|নবম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center|<poem>মই মন্ত্ৰ, মই অগ্নি, মই দ্ৰব্যগুণ, মই হোম, মই শ্ৰাদ্ধ জানিবা অৰ্জ্জুন! ১৬। মই জগতৰ পিতা, মাতা, মূলাধাৰ, ঋক্ সাম যজুৰ্ব্বেদ পবিত্ৰ ওঙ্কাৰ। ১৭। প্ৰভূ, সাক্ষী, সৃষ্টি স্থিতি প্ৰলয় কাৰণ, সুহৃদ শৰণ মই সংসাৰ তাৰণ। ১৮। সূৰ্যৰূপে জগতক নিত্য তপ্ত কৰা, আকৰ্ষণ, সুবৰ্ষণ; সবে মোৰ পৰা। স্থুল, সূক্ষ্ম, সব মই হে কুস্তীনন্দন, মইয়ে জীৱন মৃত্যু মইয়ে জীৱন। ১৯। স্বৰ্গলাভ আশে ত্ৰিবেদজ্ঞ সাধুগণ, যজ্ঞ অনুষ্ঠানে মোক কৰয় অৰ্চ্চন, নিষ্পাপী সি সবে লভি দিব্য স্বৰ্গলোক, পুণ্যবলে ভুঞ্জে তথা দিব্য দেবভোগ। ২০ স্বৰ্গ দুখ ভোগ কৰি পুণ্য ক্ষীণ হলে, মৰ্ত্যে জন্ম লয় পুনঃ নিয়মৰ বলে; ত্ৰিবেদোক্ত কৰ্ম্ম কৰে ফলাকাঙ্ক্ষীজন, জন্ম মৃত্যু লভে সখি, সদা সিকাৰণ। ২১। একনিষ্ঠ চিত্তে মোক উপাসনা কবি, মোৰ ভক্তে যায় যত যোগবিঘ্ন তৰি;</poem>}} {{center|৫৬}}<noinclude></noinclude> tgrtvp8u063ptdbttuftbjzm3dxmt8m 104 89702 244261 2026-03-31T16:04:28Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ষষ্ঠ অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা। যি মোক সৰ্ব্বত্র দেখে সৰ্ব্বভূত/ মোতে; মোৰে তাৰে এবাএৰি নহয় একোতে। ৩০। একত্ব আশ্ৰয় কৰি পূজে মোক ঘনে, সৰ্ব্বভূতস্থিত মোক জানিছে য..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244261 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>ষষ্ঠ অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা। যি মোক সৰ্ব্বত্র দেখে সৰ্ব্বভূত/ মোতে; মোৰে তাৰে এবাএৰি নহয় একোতে। ৩০। একত্ব আশ্ৰয় কৰি পূজে মোক ঘনে, সৰ্ব্বভূতস্থিত মোক জানিছে যি জনে ; যথা তথা থাকি সেই ভক্ত যোগীবৰ, জানিবা মোতেই পাৰ্থ, থাকে নিৰন্তৰ । ৩১ ৷ সুখ দুখ সৰ্ব্বজীৱ সমভাৱে দেখি, ব্রহ্মভাবে মগ্নজন মহাযোগী সখি ! ৩২ । অৰ্জ্জুনে কলে, আত্মাব সমতারূপ হে মধুসূদন ! যি যোগৰ তত্ত্ব তুমি কৰিলা বর্ণন, শুনিলো, নেদেখোঁ কিন্তু তাৰ স্থিৰ স্থিতি, চঞ্চল যি হেতু মন বলবৎ অতি। বায়ুক নিগ্রহ কৰা যেনে সুদুস্কৰ, ভাবিছে। কঠিন তথা নিগ্রহো মনৰ । ৩৩-৩৪। শ্রীকৃষ্ণে কলে, সত্য, সখি, মন সদা স্বভাৱে চঞ্চল, নিগ্রহ কৰাও টান ঘটায় জঞ্জাল ; কিন্তু দেখা বিষয়বিৰাগ সহকাৰে, নিগ্ৰহ কৰিব পাৰি দৃঢ় অভ্যাসেৰে । ৩৫ । 82<noinclude></noinclude> 4sz5wugxmz7jd4bgn20mzyyy8xmx5uq 244264 244261 2026-03-31T16:07:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244264 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|ষষ্ঠ অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>যি মোক সৰ্ব্বত্ৰ দেখে সৰ্ব্বভূত মোতে; মোৰে তাৰে এৰাএৰি নহয় একোতে। ৩০। একত্ব আশ্ৰয় কৰি পূজে মোক ঘনে, সৰ্ব্বভূতস্থিত মোক জানিছে যি জনে; যথা তথা থাকি সেই ভক্ত যোগীবৰ, জানিবা মোতেই পাৰ্থ, থাকে নিৰন্তৰ। ৩১। সুখ দুখ সৰ্ব্বজীৱ সমভাৱে দেখি, ব্ৰহ্মভাবে মগ্নজন মহাযোগী সখি! ৩২। {{Overfloat left|অৰ্জ্জুনে কলে,}} আত্মাৰ সমতাৰূপ হে মধুসূদন! যি যোগৰ তত্ত্ব তুমি কৰিলা বৰ্ণন, শুনিলো, নেদেখোঁ কিন্তু তাৰ স্থিৰ স্থিতি, চঞ্চল যি হেতু মন বলবৎ অতি। বায়ুক নিগ্ৰহ কৰা যেনে সুদুস্কৰ, ভাবিছোঁ কঠিন তথা নিগ্ৰহো মনৰ। ৩৩-৩৪। {{Overfloat left|শ্ৰীকৃষ্ণে কলে,}} সত্য, সখি, মন সদা স্বভাৱে চঞ্চল, নিগ্ৰহ কৰাও টান ঘটায় জঞ্জাল; কিন্তু দেখা বিষয়বিৰাগ সহকাৰে, নিগ্ৰহ কৰিব পাৰি দৃঢ় অভ্যাসেৰে। ৩৫।</poem><noinclude>{{center|৪২}}</noinclude> g6ks1bjyfggdzp3ztbjfm1kaynnqsom 104 89703 244262 2026-03-31T16:05:13Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244262 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|২৬|শ্ৰীসত্য-নাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শ্বশুৰ জামাতা দুয়ো একত্ৰ যে হুয়া। নৌকাৰ যতেক ধন দিলন্ত তুলিয়া॥ লক্ষ মুদ্ৰা ভাঙ্গি সেবে সত্য নাৰায়ণ। সুবৰ্ণ পতাকা দিয়া অতি বিতোপন॥ শ্বশুৰ জামাতা দুয়ো পুৰে প্ৰবেশিলা। সাধুৰ সেবাত প্ৰভূ বৰ তুষ্ট ভৈলা॥ ভক্তি ভাবে এই ৰূপে সেবে যিবা জনে। ধনে ধান্যে পুত্ৰ পৌত্ৰে বাঢ়ে সৰ্ব্বক্ষণে॥ কামনা কৰিয়া যিৰা সেবে চিৰ কাল। সত্যেৰ প্ৰসাদে তাৰ বাঢ়ে ঠাকুৰাল॥ ইঙ্গিত কৰয় যিবা অবজ্ঞা কৰিয়া। অঞ্চলে অগনি বান্ধি মৰিবে পুড়িয়া॥ বংশধৰ নৰপতি প্ৰসাদ ত্যজিলা। মুখে ৰক্ত বজাই সি সবংশে মৰিলা॥ পাৱয় পৰম পদ সেবি নাৰায়ণ। অপুত্ৰৰ পুত্ৰ হয় নিধনিৰ ধন॥ অন্ধ জনে চক্ষু পাৱে বন্ধ বিমোচন। হেন জানি নচাৰিবা সত্যেৰ সেবন॥ যিবা পৰে যিবা শুনে সত্যেৰ পাঞ্চালি। সংসাৰ ত্যজিয়া বিষ্ণু পুৰে যায় চলি॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> r5gcpn070tsr0s7qfjf2cw4tfftv8ol 104 89704 244265 2026-03-31T16:07:25Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । ষষ্ঠ অধ্যার অসংযত চিত্ত যাৰ বুদ্ধিও চপল, নোৱাৰে কৰিব যোগ সিজন দুর্ব্বল ; জিতেন্দ্রিয়, দৃঢ়মতি, যত্নশীল নৰে, অভ্যাসবলত পার্থ, যোগী হব পাৰে । ৩৬ ।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244265 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । ষষ্ঠ অধ্যার অসংযত চিত্ত যাৰ বুদ্ধিও চপল, নোৱাৰে কৰিব যোগ সিজন দুর্ব্বল ; জিতেন্দ্রিয়, দৃঢ়মতি, যত্নশীল নৰে, অভ্যাসবলত পার্থ, যোগী হব পাৰে । ৩৬ । অৰ্জ্জুনে কলে, প্রথমে অভ্যাস কৰি যত্নে অতিশয়, কেতিয়াবা যোগী যদি যোগভ্রষ্ট হয় ; সিদ্ধিও নলভে সেই যোগ ভ্ৰষ্ট জন, তাৰ কিবা গতি হয় কোৱা জনাৰ্দ্ৰ্দন ? ৩৭ । কৰ্ম্ম আৰু জ্ঞান পথ উভয়কে এৰি, ছিন্ন মেঘ সম সি কি ফুৰে উৰি ঘূৰি ? ৩৮ । মোৰ ই সংশয়, কৃষ্ণ, অন্তৰে অন্তৰে, তুমি ভিন্ন অন্য জনে ছেদিব নোৱাৰে । ৩৯ । শ্রীকৃষ্ণই কলে, (৫) সুকৰ্ম্মীৰ নাশ নাই জানিবা নিশ্চয়, ইহপবলোক ক’তো দুৰ্গতি নহয় । ৪০ । দীৰ্ঘ স্বর্গবাস কৰি যোগভ্ৰষ্ট জন, পবিত্র কুলত পাচে লভয় জনম । ৪১ । কিম্বা জন্মে জ্ঞানবান যোগীৰ কুলত— জানিবা দুৰ্ল্ল ভ ইটো জন্ম সংসাৰত । ৪২ ।<noinclude></noinclude> mlim9ruizcsqyojs664ybaogzzfbpe7 244269 244265 2026-03-31T16:10:21Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244269 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|ষষ্ঠ অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>অসংযত চিত্ত যাৰ বুদ্ধিও চপল, নোৱাৰে কৰিব যোগ সিজন দুৰ্ব্বল; জিতেন্দ্ৰিয়, দৃঢ়মতি, যত্নশীল নৰে, অভ্যাসবলত পাৰ্থ, যোগী হব পাৰে। ৩৬। {{Overfloat left|অৰ্জ্জুনে কলে,}} প্ৰথমে অভ্যাস কৰি যত্নে অতিশয়, কেতিয়াবা যোগী যদি যোগভ্ৰষ্ট হয়; সিদ্ধিও নলভে সেই যোগ ভ্ৰষ্ট জন, তাৰ কিবা গতি হয় কোৱা জনাৰ্দ্দন? ৩৭। কৰ্ম্ম আৰু জ্ঞান পথ উভয়কে এৰি, ছিন্ন মেঘ সম সি কি ফুৰে উৰি ঘূৰি? ৩৮। মোৰ ই সংশয়, কৃষ্ণ, অন্তৰে অন্তৰে, তুমি ভিন্ন অন্য জনে ছেদিব নোৱাৰে। ৩৯। {{Overfloat left|শ্ৰীকৃষ্ণই কলে,}} সুকৰ্ম্মীৰ নাশ নাই জানিবা নিশ্চয়, ইহপৰলোক ক’তো দুৰ্গতি নহয়। ৪০। দীৰ্ঘ স্বৰ্গবাস কৰি যোগভ্ৰষ্ট জন, পবিত্ৰ কুলত পাচে লভয় জনম। ৪১। কিম্বা জন্মে জ্ঞানবান যোগীৰ কুলত— জানিবা দুৰ্ল্লভ ইটো জন্ম সংসাৰত। ৪২। {{Right|(৫)}}</poem><noinclude>{{center|৪৩}}</noinclude> 2zyxdvrwlxe5q13balt8r3oewaox2h6 104 89705 244267 2026-03-31T16:08:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। মোতে নিত্যযুক্ত ৰাখে চিত্ত বুদ্ধি মন, নবম অধ্যায় ময়ো নিত্য কৰো তাৰ অভাব মোচন। ২২। শ্ৰদ্ধাসহ অন্য দেৱ যি কৰে ভজনা, অবিধি পূৰ্ব্বক সিয়ো মোৰে উপ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244267 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। মোতে নিত্যযুক্ত ৰাখে চিত্ত বুদ্ধি মন, নবম অধ্যায় ময়ো নিত্য কৰো তাৰ অভাব মোচন। ২২। শ্ৰদ্ধাসহ অন্য দেৱ যি কৰে ভজনা, অবিধি পূৰ্ব্বক সিয়ো মোৰে উপাসনা। ২৩। সৰ্ব্বযজ্ঞভোক্তা মই প্ৰভু জগতৰ, ই তত্ত্ব নাজানি কৰে পূজন অন্যৰ। ২৪। দেবতাক পুজি নবে দেবলোকে যায়, পিতৃ পূজনত পিতৃলোক প্ৰাপ্ত হয়; ভূতাদি পূজিপে ভূতলোকে হয় গতি, মোৰ পূজনত কিন্তু মোক্ষপদে স্থিতি। ২৫। পত্ৰ, পুষ্প, ফল, জল, প্ৰেম ভক্তিভৰে, সমৰ্পিলে মোক মই লওঁ সমাদৰে। ২৬। যজ্ঞ, কৰ্ম্ম, তপ, জপ, দান বা ভোজন, সৰ্ব্বকৰ্ম্ম মোতে সখি, কৰা সমৰ্পণ। ২৭। শুভাশুভ কৰ্ম্মফল মোত সমৰ্পিলে, নোৱাৰে মেৰাৰ কৰ্ম্মনিয়মৰ জালে; ইৰূপে সন্যাসযুক্ত হই ধনঞ্জয়, কৰ্ম্মবন্ধ ছেদি মোক লভিবা নিশ্চয়। ২৮। সৰ্ব্বভূতে সম মোৰ শত্ৰু মিত্ৰ নাই, ভক্তিভৰে যিয়ে ভজে তাৰে লভ্য মই। ২৯। ৫৭<noinclude></noinclude> cbwbua0qxk1871p5i0g44u7byn4jnqw 244271 244267 2026-03-31T16:11:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244271 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|নবম অধ্যায়}} {{Block center|<poem>মোতে নিত্যযুক্ত ৰাখে চিত্ত বুদ্ধি মন, ময়ো নিত্য কৰো তাৰ অভাব মোচন। ২২। শ্ৰদ্ধাসহ অন্য দেৱ যি কৰে ভজনা, অবিধি পূৰ্ব্বক সিয়ো মোৰে উপাসনা। ২৩। সৰ্ব্বযজ্ঞভোক্তা মই প্ৰভু জগতৰ, ই তত্ত্ব নাজানি কৰে পূজন অন্যৰ। ২৪। দেবতাক পুজি নবে দেবলোকে যায়, পিতৃ পূজনত পিতৃলোক প্ৰাপ্ত হয়; ভূতাদি পূজিপে ভূতলোকে হয় গতি, মোৰ পূজনত কিন্তু মোক্ষপদে স্থিতি। ২৫। পত্ৰ, পুষ্প, ফল, জল, প্ৰেম ভক্তিভৰে, সমৰ্পিলে মোক মই লওঁ সমাদৰে। ২৬। যজ্ঞ, কৰ্ম্ম, তপ, জপ, দান বা ভোজন, সৰ্ব্বকৰ্ম্ম মোতে সখি, কৰা সমৰ্পণ। ২৭। শুভাশুভ কৰ্ম্মফল মোত সমৰ্পিলে, নোৱাৰে মেৰাৱ কৰ্ম্মনিয়মৰ জালে; ইৰূপে সন্যাসযুক্ত হই ধনঞ্জয়, কৰ্ম্মবন্ধ ছেদি মোক লভিবা নিশ্চয়। ২৮। সৰ্ব্বভূতে সম মোৰ শত্ৰু মিত্ৰ নাই, ভক্তিভৰে যিয়ে ভজে তাৰে লভ্য মই। ২৯।</poem>}} {{center|৫৭}}<noinclude></noinclude> o6ky1epmnj67qvjn1om1vkwwhp99nak 104 89706 244268 2026-03-31T16:10:04Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰী সত্য নাৰায়ণ|২৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>দ্বিজ বিশ্বেশ্বৰে বোলে ভাবি নাৰায়ণ। হৰি পদে মজিয়া ৰহোক মোৰ মন॥ হেন জানি লোকে ত্যজি আন কাম। ভজিয়ো সত্বৰে সত্য প্ৰভুৰ চৰণ॥ কলি যুগে আন ধৰ্ম্মে নপাৱয় গতি। সত্য নাৰায়ণ নাম ঘুষিয়ো সম্প্ৰতি॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}}<noinclude></noinclude> sgvzxqxr62mpovcxwof4xr0gxzdllin 104 89707 244270 2026-03-31T16:10:46Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ষষ্ঠ অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সেই জন্মে পুনঃ পূৰ্ব্ব অভ্যাসৰ বলে, সিদ্ধিহেতু যোগ পাৰ্থ, কৰয় কৌশলে । ৪৩ । সংস্কাৰেই তাক পুনঃ ব্ৰহ্মনিষ্ঠ কৰে, যোগজিজ্ঞসুৱো পার্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244270 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>ষষ্ঠ অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সেই জন্মে পুনঃ পূৰ্ব্ব অভ্যাসৰ বলে, সিদ্ধিহেতু যোগ পাৰ্থ, কৰয় কৌশলে । ৪৩ । সংস্কাৰেই তাক পুনঃ ব্ৰহ্মনিষ্ঠ কৰে, যোগজিজ্ঞসুৱো পার্থ, কৰ্ম্মবন্ধ তৰে । ৪৪ বহু যত্নে বহু জন্ম যোগাভ্যাস কৰি, লভে মোক্ষধন যোগী পাপ তাপ এৰি ৷ ৪৫ কৰ্ম্মী বা তপস্বী কিম্বা জ্ঞানী নৰচয়, সৰ্ব্বাপেক্ষা যোগী শ্রেষ্ঠ জানিবা নিশ্চয় । কতনো বর্ণাম, যোগী আর্জে যত গুণ, সিকাৰণে যোগী তুমি হোৱাহে অৰ্জ্জুন ! ৪৬ যোগীৰো মাজত যিটো মৎপৰায়ণ, তেৱেঁ শ্রেষ্ঠতম যোগী জানিবা লক্ষণ । ৪৭ । ইতি অভ্যাসযোগ ৷ 88<noinclude></noinclude> a5vz15gtte4yyfo7wz484bbzetj4llc 244273 244270 2026-03-31T16:13:05Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244273 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|ষষ্ঠ অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সেই জন্মে পুনঃ পূৰ্ব্ব অভ্যাসৰ বলে, সিদ্ধিহেতু যোগ পাৰ্থ, কৰয় কৌশলে। ৪৩। সংস্কাৰেই তাক পুনঃ ব্ৰহ্মনিষ্ঠ কৰে, যোগজিজ্ঞসুৱো পাৰ্থ, কৰ্ম্মবন্ধ তৰে। ৪৪ ৷ বহু যত্নে বহু জন্ম যোগাভ্যাস কৰি, লভে মোক্ষধন যোগী পাপ তাপ এৰি। ৪৫ ৷ কৰ্ম্মী বা তপস্বী কিম্বা জ্ঞানী নৰচয়, সৰ্ব্বাপেক্ষা যোগী শ্ৰেষ্ঠ জানিবা নিশ্চয়। কতনো বৰ্ণাম, যোগী আৰ্জ্জে যত গুণ, সিকাৰণে যোগী তুমি হোৱাহে অৰ্জ্জুন! ৪৬ ৷ যোগীৰো মাজত যিটো মৎপৰায়ণ, তেৱেঁ শ্ৰেষ্ঠতম যোগী জানিবা লক্ষণ। ৪৭। {{center|ইতি অভ্যাসযোগ।}}</poem> {{Rule|3em}}<noinclude>{{center|৪৪}}</noinclude> 572awg3ml9ryn7320ctt8oowrl9m0d2 104 89708 244272 2026-03-31T16:11:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নবম অধ্যায় শ্ৰীমন্তগবদ্গীতা। অতি দুৰ্জ্জনেও যদি ভঙ্গে একমনে, সাধুৰূপে সিয়ো গণ্য সঙ্কল্পৰ গুণে। ৩০। ত্ববিতে সিজন হয় ধৰ্ম্মপৰায়ণ, বিনষ্ট নহয় সখি, মোৰ ভক্তজন।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নবম অধ্যায় শ্ৰীমন্তগবদ্গীতা। অতি দুৰ্জ্জনেও যদি ভঙ্গে একমনে, সাধুৰূপে সিয়ো গণ্য সঙ্কল্পৰ গুণে। ৩০। ত্ববিতে সিজন হয় ধৰ্ম্মপৰায়ণ, বিনষ্ট নহয় সখি, মোৰ ভক্তজন। ৩১। পাপজন্মা, বৈশ্য, 'শূদ্ৰ অথবা স্ত্ৰীজাতি, মোৰ তত্ত্বজ্ঞানে পাৰ্থ, লভে পৰাগতি। ৩২। পবিত্ৰ ব্ৰাহ্মণ কিম্বা ৰাজৰ্ষিৰ কথা, কিনো কম? লভে মুক্তি, নহয় অন্যথা; স্থায়ী সুখ বিৰহিত অনিত্য সংসাৰ, জানি সখি, মোকে তুমি ভজা বাৰম্বাৰ। ৩৩ মোকে ভক্তি কৰা; মোকে কৰিবা যজন, দৃঢ় সঙ্কল্পেৰে মোতে স্থাপা বুদ্ধি মন; মোকে পৰাগতি চিন্তি কৰা নমস্কাৰ, নিশ্চয় কৰিবা মোতে আনন্দে বিহাৰ। ৩৪। ইতি ৰাজবিদ্যাৰাজ গুহ্যযোগ। ৫৮<noinclude></noinclude> cb51s44cuywo8sotiicjmimdjesrs2s 244277 244272 2026-03-31T16:16:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|নবম অধ্যায়| শ্ৰীমদ্ভগবদগীতা।|}} {{Block center|<poem>অতি দুৰ্জ্জনেও যদি ভঙ্গে একমনে, সাধুৰূপে সিয়ো গণ্য সঙ্কল্পৰ গুণে। ৩০। ত্বৰিতে সিজন হয় ধৰ্ম্মপৰায়ণ, বিনষ্ট নহয় সখি, মোৰ ভক্তজন। ৩১। পাপজন্মা, বৈশ্য, শূদ্ৰ অথবা স্ত্ৰীজাতি, মোৰ তত্ত্বজ্ঞানে পাৰ্থ, লভে পৰাগতি। ৩২। পবিত্ৰ ব্ৰাহ্মণ কিম্বা ৰাজৰ্ষিৰ কথা, কিনো কম? লভে মুক্তি, নহয় অন্যথা; স্থায়ী সুখ বিৰহিত অনিত্য সংসাৰ, জানি সখি, মোকে তুমি ভজা বাৰম্বাৰ। ৩৩ মোকে ভক্তি কৰা; মোকে কৰিবা যজন, দৃঢ় সঙ্কল্পেৰে মোতে স্থাপা বুদ্ধি মন; মোকে পৰাগতি চিন্তি কৰা নমস্কাৰ, নিশ্চয় কৰিবা মোতে আনন্দে বিহাৰ। ৩৪। ইতি ৰাজবিদ্যাৰাজ গুহ্যযোগ।</poem>}} {{center|৫৮}}<noinclude></noinclude> a06tn04qxuvyd1bl730v26vq8dzktq7 104 89709 244274 2026-03-31T16:13:25Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সপ্তম অধ্যায়। শ্রীকৃষ্ণই কলে, “পার্থ” শুনা বিবৰণ, যি উপায়ে লভে মোক ভক্ত যোগীগণ । ১ । বর্ণাওঁ বিজ্ঞান আৰু জ্ঞান, সখি মই— যি জ্ঞান জানিলে জ্ঞেয় নাথাকে একোই । ২ . অসং..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244274 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>সপ্তম অধ্যায়। শ্রীকৃষ্ণই কলে, “পার্থ” শুনা বিবৰণ, যি উপায়ে লভে মোক ভক্ত যোগীগণ । ১ । বর্ণাওঁ বিজ্ঞান আৰু জ্ঞান, সখি মই— যি জ্ঞান জানিলে জ্ঞেয় নাথাকে একোই । ২ . অসংখ্য মনুষ্য মাজে কোনো মহাজন, যোগসিদ্ধি হেতু পার্থ, কৰে স্থযতন ; বহু সিদ্ধ যোগী মাজে কশ্চিৎ এজন, সকলো ভারতে মোক কৰে দশন । ৩ অনিল, আকাশ, মন, অপ, তেজ, ক্ষিতি, বুদ্ধি, অহঙ্কাৰ—মোৰ অপৰা প্ৰকৃতি । 8 আছে মোৰ অন্য এক চেতন প্রকৃতি জীৱৰূপা, সদা য'ত জগতৰ স্থিতি । ৫ এই দুই প্রকৃতি মোৰ জগৎকাৰণ, সকলো প্রাণীকে সদা কৰিছে ধাৰণ ; বিশ্বব্রহ্মাণ্ডব পার্থ, যত সৃষ্টি লয়, মইয়ে কাৰণ তাৰ জানিবা নিশ্চয় । ৬। এক সূত্রে গাথা থাকে মনি যি প্ৰকাৰ, জানিবা সিদবে ম‍ই বিশ্বমূলাধাৰ । ৭ । 80<noinclude></noinclude> kjpqq5cbqeint016qiwsp4qolc10tap 244276 244274 2026-03-31T16:15:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244276 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||{{x-larger|সপ্তম অধ্যায়।}}|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শ্ৰীকৃষ্ণই কলে, “পাৰ্থ” শুনা বিবৰণ, যি উপায়ে লভে মোক ভক্ত যোগীগণ। ১। বৰ্ণাওঁ বিজ্ঞান আৰু জ্ঞান, সখি মই— যি জ্ঞান জানিলে জ্ঞেয় নাথাকে একোই। ২ ৷ অসংখ্য মনুষ্য মাজে কোনো মহাজন, যোগসিদ্ধি হেতু পাৰ্থ, কৰে সুযতন; বহু সিদ্ধ যোগী মাজে কশ্চিৎ এজন, সকলো ভাৱতে মোক কৰে দৰশন। ৩ ৷ অনিল, আকাশ, মন, অপ, তেজ, ক্ষিতি, বুদ্ধি, অহঙ্কাৰ—মোৰ অপৰা প্ৰকৃতি। ৪ ৷ আছে মোৰ অন্য এক চেতন প্ৰকৃতি জীৱৰূপা, সদা য’ত জগতৰ স্থিতি। ৫ ৷ এই দুই প্ৰকৃতি মোৰ জগৎকাৰণ, সকলো প্ৰাণীকে সদা কৰিছে ধাৰণ; বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ পাৰ্থ, যত সৃষ্টি লয়, মইয়ে কাৰণ তাৰ জানিবা নিশ্চয়। ৬। এক সূত্ৰে গাথা থাকে মনি যি প্ৰকাৰ, জানিবা সিদৰে ম‍ই বিশ্বমূলাধাৰ। ৭।</poem><noinclude>{{center|৪৫}}</noinclude> rdhu1i1ho39mxgr4t5nuhz5aygyyhl9 104 89710 244275 2026-03-31T16:13:28Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৩৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জেন বন্ধা ৰুপৰ তোৰা কাটি দিলে তাহাৰ তলা :::সকল টকা গেৰি গেৰি পৰে । হস্তি জেন ৰুপে ভর্চে, মেঘে জেন ধাৰে বৰ্সে, :::সেই মতে কলে ৰুপ গিৰে। সুধিৰ চাহাব জনে অধিপতি সেই খানে, :::টকা মোহৰ কৰে ৰাতি দিন । দিবা ৰাত্ৰি সম কৰি বাজে জন জন কৰি :::কলৰ নাহিকে খতি খুন । সেই কলে টকা জত দিনে ৰাতি হই কত, :::তাৰ সংখ্যা মনে ন ধৰই । কিন্তু মনে অনুমানি ঘণ্টা বেলাই টকা খনি :::হেজাৰ মাৰিতে পাবই । ঐ কলৰ মধ্যে হৈতে সর্ব টকা হই, জেন গিৰি সিঙ্গৰ্পৰা জল ধাৰা বই; গিৰ গিৰ গিৰ গিৰ সব্দক কৰিচে, অনুমান বিধি নিজে নিৰ্মান কৰিচে । কল জন্ত্রে অগ্নি ধুঁআ জত উপজ‍ই সেই ঘৰৰ ভিতৰতে কিঞ্চিতো ন বই। কলৰ্মধ্যে মধ্যে জাই ঘৰৰ ওপৰ ৷ জন্ত্র বলে উঠে ধুঁআ গগন মণ্ডল । সত্য বিনা এ পৱাৰে অন্য কিচু নাই । অসত্য ৰচিলে কিবা লাভ পোআ জাই ; ইহাতে কৰিয়া আমি কি কব বিস্তৰ? কিনাৰাম্ সত্ৰিয়া কৰি টাক্‌চাল জন্ত্ৰৰ ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8koaj2x8lieyce6bepj3pu03fs77371 104 89711 244278 2026-03-31T16:16:16Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সপ্তম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সূৰ্য্যৰ কিৰণ মই গন্ধ পৃথিবীৰ, অনলৰ তেজ মই তপ তপস্বীৰ ; পানীৰ সুৰম মই শব্দ আকাশৰ, জোনৰ পোহৰ, পুৰুষত্ব পুৰুয়ৰ । বেদৰ প্ৰণব ম‍ই শুনা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>সপ্তম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সূৰ্য্যৰ কিৰণ মই গন্ধ পৃথিবীৰ, অনলৰ তেজ মই তপ তপস্বীৰ ; পানীৰ সুৰম মই শব্দ আকাশৰ, জোনৰ পোহৰ, পুৰুষত্ব পুৰুয়ৰ । বেদৰ প্ৰণব ম‍ই শুনা ধনঞ্জয়, জীৱৰ জীৱন ময়ে জানিবা নিশ্চয় ; সকলো প্ৰাণীৰ মই বীজ সনাতন, তেজস্বীৰ তেজ আৰু সুমৰি মন । ৮-১০ । কামৰাগবিবর্জিত বলিষ্ঠ যি জন, তাৰ শক্তিৰূপে মই থাকে। অনুক্ষণ ; ধৰ্ম্ম-অবিৰোধী কামৰূপে বিকশিত, সকলো প্রাণীত ম‍ই জানিবা সতত । ১১। প্ৰকৃতিৰ সত্ত্ব, রজঃ, তমোগুণ হই— জানিবা নির্লিপ্তভাৱে আছে। সদা ম‍ই । ১২ জগৎ মোহিত মোৰ এই ত্রিগুণেৰে — পৰম পুৰুষ মোক জানিব নোৱাৰে । ১৩ । তাৰ টান মোৰ এই মায়াৰ বন্ধন, কিন্তু মোক লভি তৰে মোৰ ভক্তজন । ১৪ নৰাধম, পাপী, মূঢ় মায়াৰ বশত, আসুৰিক ভাৱাপন্ন ডুবে অজ্ঞানত । ১৫।<noinclude></noinclude> 8kowqzicwqnia9cbf78cm3stc800bv4 244279 244278 2026-03-31T16:18:18Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244279 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|সপ্তম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সূৰ্য্যৰ কিৰণ মই গন্ধ পৃথিবীৰ, অনলৰ তেজ মই তপ তপস্বীৰ; পানীৰ সুৰস মই শব্দ আকাশৰ, জোনৰ পোহৰ, পুৰুষত্ব পুৰুয়ৰ। বেদৰ প্ৰণব ম‍ই শুনা ধনঞ্জয়, জীৱৰ জীৱন ময়ে জানিবা নিশ্চয়; সকলো প্ৰাণীৰ মই বীজ সনাতন, তেজস্বীৰ তেজ আৰু সুমৰি মন। ৮-১০। কামৰাগবিবৰ্জিত বলিষ্ঠ যি জন, তাৰ শক্তিৰূপে মই থাকো অনুক্ষণ; ধৰ্ম্ম-অবিৰোধী কামৰূপে বিকশিত, সকলো প্ৰাণীত ম‍ই জানিবা সতত। ১১। প্ৰকৃতিৰ সত্ত্ব, ৰজঃ, তমোগুণ হই— জানিবা নিৰ্লিপ্তভাৱে আছোঁ সদা ম‍ই। ১২ ৷ জগৎ মোহিত মোৰ এই ত্ৰিগুণেৰে — পৰম পুৰুষ মোক জানিব নোৱাৰে। ১৩। তাৰ টান মোৰ এই মায়াৰ বন্ধন, কিন্তু মোক লভি তৰে মোৰ ভক্তজন। ১৪ ৷ নৰাধম, পাপী, মূঢ় মায়াৰ বশত, আসুৰিক ভাৱাপন্ন ডুবে অজ্ঞানত। ১৫।</poem><noinclude>{{center|৪৬}}</noinclude> ewe63j2kkczvajip419wddnp2x3iw81 104 89712 244280 2026-03-31T16:18:36Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । জ্ঞানী, আৰ্ত্ত, জিজ্ঞাসু বা অর্থকামীগণ, চাৰিবিধ নৰে “মোক কৰয় পূজন । ১৬ । তাৰ মাজে ভক্তিনিষ্ঠ জ্ঞানীজনে সাৰ — সপ্তম অধ্যায় তেনে জ্ঞানী মোৰ প্ৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244280 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । জ্ঞানী, আৰ্ত্ত, জিজ্ঞাসু বা অর্থকামীগণ, চাৰিবিধ নৰে “মোক কৰয় পূজন । ১৬ । তাৰ মাজে ভক্তিনিষ্ঠ জ্ঞানীজনে সাৰ — সপ্তম অধ্যায় তেনে জ্ঞানী মোৰ প্ৰিয়, মই প্ৰিয় তাৰ । ১৭। আত্মাৰ স্বৰূপ মোৰ ভক্ত জ্ঞানীগণ, সৰ্ব্বোত্তম গতি লভে, ব্রহ্মনিষ্ঠ মন বহু জনমৰ অন্তে জ্ঞানব কৌশলে জ্ঞানীজনে লভে মোক পৰাভক্তিবলে । সৰ্ব্বস্তু ব্রহ্মময়, দেখয় কেবল ; ১৮ । হেন মহাজন সখি, অতীব বিল । অন্যে বা কামনাবশে এৰি আত্মজ্ঞান, ১৯ । স্বপ্রবৃত্তি বশে কৰে অন্য দেৱধানি। 20 । যিয়ে যি ভাৱত কৰে দেৱতা পূজন, তাক সখি! দিওঁ ম‍ই তাতে ভক্তিধন। ২১। লভে পাছে কাম্য বস্তু আৰাধনা কৰি, জানিবা ইটোও সখি ! মোৰেই চাতুৰি । ২২। অনিত্য ই ফল সদা জানিবা নিশ্চয়, কাম্য বস্তু নহে জানা কদাপি অক্ষয় ; দেবতা পূজিলে দেবলোকে গতি হয়, মোৰ ভক্তজনে মোক লভে ধনঞ্জয় ! ২৩। 89<noinclude></noinclude> luy8nsuo66nclkyd016dsu21in3e88q 244282 244280 2026-03-31T16:21:31Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244282 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|সপ্তম অধ্যায়}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জ্ঞানী, আৰ্ত্ত, জিজ্ঞাসু বা অৰ্থকামীগণ, চাৰিবিধ নৰে “মোক কৰয় পূজন। ১৬। তাৰ মাজে ভক্তিনিষ্ঠ জ্ঞানীজনে সাৰ — তেনে জ্ঞানী মোৰ প্ৰিয়, মই প্ৰিয় তাৰ। ১৭। আত্মাৰ স্বৰূপ মোৰ ভক্ত জ্ঞানীগণ, সৰ্ব্বোত্তম গতি লভে, ব্ৰহ্মনিষ্ঠ মন ১৮ ৷ বহু জনমৰ অন্তে জ্ঞানৰ কৌশলে জ্ঞানীজনে লভে মোক পৰাভক্তিবলে। সৰ্ব্বস্তু ব্ৰহ্মময়, দেখয় কেবল; হেন মহাজন সখি, অতীব বিৰল। ১৯ ৷ অন্যে বা কামনাবশে এৰি আত্মজ্ঞান, স্বপ্ৰবৃত্তি বশে কৰে অন্য দেৱধ্যান। ২০ । যিয়ে যি ভাৱত কৰে দেৱতা পূজন, তাক সখি! দিওঁ ম‍ই তাতে ভক্তিধন। ২১। লভে পাছে কাম্য বস্তু আৰাধনা কৰি, জানিবা ইটোও সখি! মোৰেই চাতুৰি। ২২। অনিত্য ই ফল সদা জানিবা নিশ্চয়, কাম্য বস্তু নহে জানা কদাপি অক্ষয়; দেবতা পূজিলে দেবলোকে গতি হয়, মোৰ ভক্তজনে মোক লভে ধনঞ্জয়! ২৩।</poem><noinclude>{{center|৪৭}}</noinclude> ciov1mdtphrkye6iya7ko9vz487ihfa 104 89713 244284 2026-03-31T16:22:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সপ্তম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । মুবুজি পৰমতত্ব অল্পবুদ্ধি নৰে, সাকাৰ ভাৱত মোক উপাসনা কৰে। ২৪। যোগমায়া বলে মই থাকোঁ অপ্রকাশ, নলভে অজ্ঞানে মোব অব্যয় আভাস। ২৫। ব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>সপ্তম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । মুবুজি পৰমতত্ব অল্পবুদ্ধি নৰে, সাকাৰ ভাৱত মোক উপাসনা কৰে। ২৪। যোগমায়া বলে মই থাকোঁ অপ্রকাশ, নলভে অজ্ঞানে মোব অব্যয় আভাস। ২৫। বৰ্ত্তমান, ভবিষ্যৎ, অতীত ঘটনা, মই জানো, মোক নজানয় কোন জনা । ২৬। ইচ্ছাদ্বেষোখিত দ্বন্দ্বমোহআবেশত, অজ্ঞান সকল বন্দী মায়াৰ জালত। ২৭ । পুণ্যবলে যাৰ কিন্তু পাপ লোপ হয়, সেই দৃঢ়ব্রতী মোক সৰ্ব্বদা ভজয়। ২৮ । জৰা মৃত্যু এৰি মোক্ষ লভিবৰ মনে, মোৰ আশ্ৰয়ত থাকি যত্ন করা জনে ; ব্রহ্ম বা অধ্যাত্মতত্ত্ব, কৰ্ম্ম সমুদয়, জানে সৰ্ব্বদায় সখি, জানিবা নিশ্চয়। ২৯। ‘অধিদৈব’ ‘অধিভূত’ ‘অধিযজ্ঞ' সহ, জানি মোক মোতে যুক্ত থাকে অহৰহ ; মোতে নিত্য থাকি যুক্ত স্থিৰ যোগভৰে, প্ৰয়াণ কালতো মোক জানে অকাতৰে । ইতি জ্ঞানবিজ্ঞানযোগ । ৩০ । ৪৮<noinclude></noinclude> 0iykvgs910riaciqvv9sjjtspbw50li 244287 244284 2026-03-31T16:24:24Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|সপ্তম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নুবুজি পৰমতত্ব অল্পবুদ্ধি নৰে, সাকাৰ ভাৱত মোক উপাসনা কৰে। ২৪। যোগমায়া বলে মই থাকোঁ অপ্ৰকাশ, নলভে অজ্ঞানে মোব অব্যয় আভাস। ২৫। বৰ্ত্তমান, ভবিষ্যৎ, অতীত ঘটনা, মই জানো, মোক নজানয় কোন জনা। ২৬। ইচ্ছাদ্বেষোত্থিত দ্বন্দ্বমোহআবেশত, অজ্ঞান সকল বন্দী মায়াৰ জালত। ২৭। পুণ্যবলে যাৰ কিন্তু পাপ লোপ হয়, সেই দৃঢ়ব্ৰতী মোক সৰ্ব্বদা ভজয়। ২৮। জৰা মৃত্যু এৰি মোক্ষ লভিবৰ মনে, মোৰ আশ্ৰয়ত থাকি যত্ন কৰা জনে; ব্ৰহ্ম বা অধ্যাত্মতত্ত্ব, কৰ্ম্ম সমুদয়, জানে সৰ্ব্বদায় সখি, জানিবা নিশ্চয়। ২৯। ‘অধিদৈব’ ‘অধিভূত’ ‘অধিযজ্ঞ’ সহ, জানি মোক মোতে যুক্ত থাকে অহৰহ; মোতে নিত্য থাকি যুক্ত স্থিৰ যোগভৰে, প্ৰয়াণ কালতো মোক জানে অকাতৰে। ৩০ ৷ {{center|ইতি জ্ঞানবিজ্ঞানযোগ।}}</poem><noinclude>{{center|৪৮}}</noinclude> kilmmvd2d3jknr7bm68vuykf7gyt486 104 89714 244285 2026-03-31T16:22:25Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244285 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ সুখিয়াতি|৩৫}}</noinclude>{{center|গাঁও আৰু বজাৰৰ বৰ্ণন}} {{Block center|<poem>কালি ঘাটৰ পশ্চিম দিগে গ্ৰাম খিদিপুৰ, লিখিলে বাহুল্য হই, কি কব বিস্তৰ? ধন্য ধন্য থান সিতো লক্ষ্মি নিজে বসে, তাৰ মধ্যে চাপন খানা বাজাৰ প্ৰকাসে। তাতো কৰি প্ৰধান আচে চিম্লিয়া বাজাৰ, তাহাৰ পচিমে পটলডাঙ্গা নাম জাৰ; চাপাতলা হাট আচে তাহাৰ দখিনে, বাঘ বাজাৰ এক আচে উত্তৰ পচিমে। ততোধিক ৰুপে আচে বৰ জে বজাৰ, সমন নগৰ দেখি প্ৰতাপ তাহাৰ। সে বজাৰে দেখি অতি প্ৰজা লোকাৰণ্য, কোন বেটা গনিবেক তাতে কত সৈন্য? সব বজাৰত কৰি দ্ৰব্য সাস্তা আচে, কিন্তু সিধা লোক গেলে ঠগ হই পাচে; কদৰ বুজিয়া তাত কথা টানি নেই, ঠগি লোকে সোধে তাক হাই ডাবি দেই। কোন বেটা কোন লোকৰ মাথা কাটি লই, তত্ৰাচ তাহাৰ কিছু সন্ধান ন হই।</poem>}} {{center|চহৰ বৰ্নন}} {{Block center/s}} <poem>চহৰ চহৰ বৰ অতি বাহাদুৰ, দেৱৰ ভুবন জেন কৰিচে প্ৰচুৰ। বজাৰে নু ফুৰে জদি কৰিয়া বৰাই, মাথাই কৰি সব দ্ৰব্য দিএ কৰি পাই।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> r2a67deluw9o23adsxd70t954htn3uw 104 89715 244288 2026-03-31T16:24:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। দেখে যে “একসূত্ৰে গাথা থাকে মণি যি প্ৰকাৰ” সেই দৰে এক বিশ্ব প্ৰাণে সমস্ত ভিন ভিন ব্যষ্টি জীৱন অনুপ্ৰাণিত কৰিব আছে। বিশ্বধানীত একে জী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। দেখে যে “একসূত্ৰে গাথা থাকে মণি যি প্ৰকাৰ” সেই দৰে এক বিশ্ব প্ৰাণে সমস্ত ভিন ভিন ব্যষ্টি জীৱন অনুপ্ৰাণিত কৰিব আছে। বিশ্বধানীত একে জীৱনৰ স্পন্দন কেবল বিভিন্ন তালত প্ৰকাশিত হৈছে। মানুহে তেতিয়া সেই অচিন্ত্য, অবৰ্ণ্য পৰম বিভুৰ স্পৰ্শ অন্তৰত উপলব্ধি কৰে। ন তত্ৰ সূৰ্য্যো ভাতি ন চন্দ্ৰতাৰকং নেমা বিদ্যুতো ভাস্তি কুতোহয়মগ্নিঃ। তমেব ভান্তমনুভাতি সৰ্ব্বং তস্য। ভাসা সৰ্ব্বমিদং বিভাতি। শ্বেতাশ্বতৰ উপনিষদ! নাই চন্দ্ৰ সূৰ্য্য তৰা বিজুলীৰ জ্যোতি, অগ্নি ক'ত? তেওঁৰ জ্যোতিতে জ্যোতিষ্মান সব। সেয়ে মোৰ স্বপ্ৰকাশ পৰম আলয়, চন্দ্ৰাগ্নি সূৰ্য্যৰো য'ত প্ৰকাশ নহয়। ১৫ অধ্যায়, ৬। এই পৰম তত্ত্ব অবগত হলে মানুহে তেতিয়া জীৱনৰ সমস্যাবিলাক অন্য দৃষ্টিৰে দেখে। একাদশ অধ্যায়ত বৰ্ণিত, অৰ্জ্জুনে শ্ৰীকৃষ্ণৰ যি বিশ্বৰূপ দেখিছিল সেইটো এই বিশ্বচৈতন্য ভূমিৰ পৰাই দেখিছিল। মানুহে<noinclude></noinclude> gfohg15wmpzr09yy6r9olobvcai2wfy 244292 244288 2026-03-31T16:29:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244292 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} দেখে যে “একসূত্ৰে গাথা থাকে মণি যি প্ৰকাৰ” সেই দৰে এক বিশ্ব প্ৰাণে সমস্ত ভিন ভিন ব্যষ্টি জীৱন অনুপ্ৰাণিত কৰিব আছে। বিশ্বধানীত একে জীৱনৰ স্পন্দন কেবল বিভিন্ন তালত প্ৰকাশিত হৈছে। মানুহে তেতিয়া সেই অচিন্ত্য, অবৰ্ণ্য পৰম বিভুৰ স্পৰ্শ অন্তৰত উপলব্ধি কৰে। {{gap}}ন তত্ৰ সূৰ্য্যো ভাতি ন চন্দ্ৰতাৰকং নেমা বিদ্যুতো ভান্তি কুতোহয়মগ্নিঃ। তমেব ভান্তমনুভাতি সৰ্ব্বং তস্য। ভাসা সৰ্ব্বমিদং বিভাতি। শ্বেতাশ্বতৰ উপনিষদ! {{Block center|<poem>নাই চন্দ্ৰ সূৰ্য্য তৰা বিজুলীৰ জ্যোতি, অগ্নি ক'ত? তেওঁৰ জ্যোতিতে জ্যোতিষ্মান সব। সেয়ে মোৰ স্বপ্ৰকাশ পৰম আলয়, চন্দ্ৰাগ্নি সূৰ্য্যৰো য'ত প্ৰকাশ নহয়।</poem>}} {{right|১৫ অধ্যায়, ৬।}} {{Gap}}এই পৰম তত্ত্ব অবগত হলে মানুহে তেতিয়া জীৱনৰ সমস্যাবিলাক অন্য দৃষ্টিৰে দেখে। একাদশ অধ্যায়ত বৰ্ণিত, অৰ্জ্জুনে শ্ৰীকৃষ্ণৰ যি বিশ্বৰূপ দেখিছিল সেইটো এই বিশ্বচৈতন্য ভূমিৰ পৰাই দেখিছিল। মানুহে {{center|১১৮}}<noinclude></noinclude> b0k4qhta25eqw7eecgqoimbzfslq1z2 104 89716 244289 2026-03-31T16:24:48Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অষ্টম অধ্যায় । অৰ্জ্জুনে শুধিলে, “কোৱা হে মধুসূদন ! কিৰূপে কৰিম মই ব্ৰহ্ম নিৰূপণ ? অধ্যাত্ম কিহৰ নাম কৰ্ম্ম কিবা হয়, অধিভুত, অধিদৈব কিহকে বা কয় ? ১ । কোৱা কৃষ্ণ ! অধি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244289 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অষ্টম অধ্যায় । অৰ্জ্জুনে শুধিলে, “কোৱা হে মধুসূদন ! কিৰূপে কৰিম মই ব্ৰহ্ম নিৰূপণ ? অধ্যাত্ম কিহৰ নাম কৰ্ম্ম কিবা হয়, অধিভুত, অধিদৈব কিহকে বা কয় ? ১ । কোৱা কৃষ্ণ ! অধিযজ্ঞ নাম কোনে ধৰে, কিৰূপে বা ই দেহত অৱস্থান কৰে ? জিতেন্দ্রিয় আত্মনিষ্ঠ শুদ্ধচাৰী যত, কিৰূপে তোমাক জানে মৰণ কালত ?” ২ । শ্রীকৃষ্ণই কলে, “শুনা কুন্তীৰ তনয়, অক্ষৰ পৰম ব্ৰহ্ম জানিবা নিশ্চয় । মূলৰূপে তেৱে সদা বিশ্বে অনুস্যূত, তাকেই অধ্যাত্ম বোলে তত্ত্বজ্ঞানী যত ; জীৱ-অভিব্যক্তি বিশ্বপ্রকাশকরণ, জানিবা ইটোৱে মোৰ কৰ্ম্মৰ লক্ষণ । ৩ । সূৰ্য্যমণ্ডলত যিটো বিকাশ প্রধান, অধিদৈব তাবে নাম শুন। নিৰূপণ । নশ্বৰ ভূতক সখি! অধিভূত কয়, অধিযজ্ঞৰূপে আত্মা সৰ্ব্বদেহে ৰয় । 4 ! ৪৯ (8)<noinclude></noinclude> mv7wpm1vgg7wxohf7etvtbepx4zzi55 244290 244289 2026-03-31T16:27:08Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||{{x-larger|অষ্টম অধ্যায়।}}|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>অৰ্জ্জুনে শুধিলে, “কোৱা হে মধুসূদন! কিৰূপে কৰিম মই ব্ৰহ্ম নিৰূপণ? অধ্যাত্ম কিহৰ নাম কৰ্ম্ম কিবা হয়, অধিভুত, অধিদৈব কিহকে বা কয়? ১। কোৱা কৃষ্ণ! অধিযজ্ঞ নাম কোনে ধৰে, কিৰূপে বা ই দেহত অৱস্থান কৰে? জিতেন্দ্ৰিয় আত্মনিষ্ঠ শুদ্ধচাৰী যত, কিৰূপে তোমাক জানে মৰণ কালত?” ২। শ্ৰীকৃষ্ণই কলে, “শুনা কুন্তীৰ তনয়, অক্ষৰ পৰম ব্ৰহ্ম জানিবা নিশ্চয়। মূলৰূপে তেৱেঁ সদা বিশ্বে অনুস্যূত, তাকেই অধ্যাত্ম বোলে তত্ত্বজ্ঞানী যত; জীৱ-অভিব্যক্তি বিশ্বপ্ৰকাশকৰণ, জানিবা ইটোৱে মোৰ কৰ্ম্মৰ লক্ষণ। ৩। সূৰ্য্যমণ্ডলত যিটো বিকাশ প্ৰধান, অধিদৈব তাৰে নাম শুনা নিৰূপণ। নশ্বৰ ভূতক সখি! অধিভূত কয়, অধিযজ্ঞৰূপে আত্মা সৰ্ব্বদেহে ৰয়। ৪ ৷ {{Float right|(৪)}} </poem><noinclude>{{center|৪৯}}</noinclude> ivuc2ok76ymx5tr2atgg32sjxioya20 104 89717 244291 2026-03-31T16:27:27Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অষ্টম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সদায় যি ভাব ভাবি থাকে নবচয়, মৃত্যকালে হয় সেই ভাবৰ উদয় ; ; যি যি ভাব ভাবে নৰে অন্তিম সময়, সি সি ভাব প্রাপ্ত হয় জানিবা নিশ্চয় । অ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244291 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অষ্টম অধ্যায় শ্রীমদ্ভগবদ্গীতা । সদায় যি ভাব ভাবি থাকে নবচয়, মৃত্যকালে হয় সেই ভাবৰ উদয় ; ; যি যি ভাব ভাবে নৰে অন্তিম সময়, সি সি ভাব প্রাপ্ত হয় জানিবা নিশ্চয় । অন্তকালে স্মৰি মোক মোৰ ভক্তজন, মোতে লীন হয় শুনা সত্য বিবরণ । ৫-৬ । সিকাৰণে সৰ্ব্বদায় মোকেই সুমৰি, কৰা যুদ্ধ ধনঞ্জয়, মন থিব কৰি ; মন বুদ্ধি মোতে সখি ? কৰা সমৰ্পণ, নিশ্চয় লভিবা মোক অনামেয় ধন । १। যোগাভ্যাসে ৰত হোৱা থিব কৰি মন, অবশ্যে লভিবা তুমি ব্রহ্ম সনাতন । ৮। সূক্ষ্মাদপি অতি সূক্ষ্ম সংসাৰৰ মাজে, সৰ্ব্বজ্ঞ, নিয়ন্তা বিভু বিশ্ব ঘেৰি ৰাজে ; পুৰাণ পুৰুষ তেওঁ অতীব মহৎ ; অজ্ঞান কুৱঁলী নাশে দীপ্ত সূর্য্যবৎ । ৯। অস্তকালে ভক্তে পার্থ, মন স্থিৰ কৰি, ভ্ৰমধ্যত প্ৰাণবায়ু যোগবলে ধৰি ; নিশ্বৰ পালনকৰ্ত্তা অচিন্ত্য অবর্ণ, পরম পুরুষ লভি হয় ধন্য ধন্য । ১০।<noinclude></noinclude> fwxjqcedah8or7hfcfwqn8r3qpi9szv 244293 244291 2026-03-31T16:29:44Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244293 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|অষ্টম অধ্যায়|শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সদায় যি ভাব ভাবি থাকে নৰচয়, মৃত্যকালে হয় সেই ভাবৰ উদয়; যি যি ভাব ভাবে নৰে অন্তিম সময়, সি সি ভাব প্ৰাপ্ত হয় জানিবা নিশ্চয়। অন্তকালে স্মৰি মোক মোৰ ভক্তজন, মোতে লীন হয় শুনা সত্য বিবৰণ। ৫-৬। সিকাৰণে সৰ্ব্বদায় মোকেই সুমৰি, কৰা যুদ্ধ ধনঞ্জয়, মন থিৰ কৰি; মন বুদ্ধি মোতে সখি? কৰা সমৰ্পণ, নিশ্চয় লভিবা মোক অনামেয় ধন। ৭। যোগাভ্যাসে ৰত হোৱা থিৰ কৰি মন, অবশ্যে লভিবা তুমি ব্ৰহ্ম সনাতন। ৮। সূক্ষ্মাদপি অতি সূক্ষ্ম সংসাৰৰ মাজে, সৰ্ব্বজ্ঞ, নিয়ন্তা বিভু বিশ্ব ঘেৰি ৰাজে; পুৰাণ পুৰুষ তেওঁ অতীব মহৎ; অজ্ঞান কুৱঁলী নাশে দীপ্ত সূৰ্য্যবৎ। ৯। অস্তকালে ভক্তে পাৰ্থ, মন স্থিৰ কৰি, ভ্ৰূমধ্যত প্ৰাণবায়ু যোগবলে ধৰি; নিশ্বৰ পালনকৰ্ত্তা অচিন্ত্য অবৰ্ণ্য, পৰম পুৰুষ লভি হয় ধন্য ধন্য। ১০।</poem><noinclude>{{center|৫০}}</noinclude> dv69h0p10epeke5vzy6qn1rqkrx8fcp 104 89718 244294 2026-03-31T16:29:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। বিশ্বচৈতন্য ভূমিত হঠাৎ উপনীত হলে স্তব্ধীভূত হয় আৰু আত্মচৈতন্য ভূমিলৈ ফিৰি গৈ দ্বৈতাদ্বৈতভাব অবলম্বন কৰি সেই পৰম বিভূক বিশ্বগ্ৰাস..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। বিশ্বচৈতন্য ভূমিত হঠাৎ উপনীত হলে স্তব্ধীভূত হয় আৰু আত্মচৈতন্য ভূমিলৈ ফিৰি গৈ দ্বৈতাদ্বৈতভাব অবলম্বন কৰি সেই পৰম বিভূক বিশ্বগ্ৰাসী মূৰ্ত্তিত নাচাই বিশ্বপ্ৰেমিক মূৰ্ত্তিত দেখিবৰ ইচ্ছা কৰে। সেই নিমিত্তে অৰ্জ্জুনে কৈছিল, নেদেখা মূৰতি কিন্তু ভয়ভীত মন; মোক কৃপা কবি দেখি হৃষ্টমতি প্ৰেম মূৰ্ত্তি বৰি দিয়া দেব! দৰশন ১১শ অধ্যায়, ৪৫। এই বিশ্বচৈতন্য অনুভূত হলে কোনো কোনো সাধকে যথেচ্ছাচবণ কৰি চলিবৰ মন কৰিব পাৰে। তাৰ পব| অবশ্যে তেওঁৰ অৱনতি হয়; কিন্তু সেইটো বুজিব নোৱাৰি ভ্ৰমৰ বশ হৈ কেৰে কেৱে সেই দৰে চলে। এই বিষয়ে সতৰ্ক কৰিবৰ কাৰণে . . . শ্ৰীকৃষ্ণই বিশ্বচৈতন্য অনুভূতিৰ পাছত অৰ্জ্জুনক ১৮ শ অধ্যায়ত কৈছে— কৰ্ত্তব্য কৰ্ম্মাৰ ত্যাগ উচিত নহয়, মোহ বশে কৰ্ম্ম ত্যাগ তামস বোলয়। ১৮শ,৭। পৰা আমি গীতাত আৰু এটি সাধনাৰ ফালৰ পৰা আমি ১৯<noinclude></noinclude> lqi8hsdgttge5sbhe168kyp6qun29gj 244297 244294 2026-03-31T16:31:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244297 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} বিশ্বচৈতন্য ভূমিত হঠাৎ উপনীত হলে স্তব্ধীভূত হয় আৰু আত্মচৈতন্য ভূমিলৈ ফিৰি গৈ দ্বৈতাদ্বৈতভাব অবলম্বন কৰি সেই পৰম বিভূক বিশ্বগ্ৰাসী মূৰ্ত্তিত নাচাই বিশ্বপ্ৰেমিক মূৰ্ত্তিত দেখিবৰ ইচ্ছা কৰে। সেই নিমিত্তে অৰ্জ্জুনে কৈছিল, নেদেখা মূৰতি কিন্তু ভয়ভীত মন; মোক কৃপা কবি দেখি হৃষ্টমতি প্ৰেম মূৰ্ত্তি বৰি দিয়া দেব! দৰশন ১১শ অধ্যায়, ৪৫। এই বিশ্বচৈতন্য অনুভূত হলে কোনো কোনো সাধকে যথেচ্ছাচবণ কৰি চলিবৰ মন কৰিব পাৰে। তাৰ পব| অবশ্যে তেওঁৰ অৱনতি হয়; কিন্তু সেইটো বুজিব নোৱাৰি ভ্ৰমৰ বশ হৈ কেৰে কেৱে সেই দৰে চলে। এই বিষয়ে সতৰ্ক কৰিবৰ কাৰণে . . . শ্ৰীকৃষ্ণই বিশ্বচৈতন্য অনুভূতিৰ পাছত অৰ্জ্জুনক ১৮ শ অধ্যায়ত কৈছে— কৰ্ত্তব্য কৰ্ম্মাৰ ত্যাগ উচিত নহয়, মোহ বশে কৰ্ম্ম ত্যাগ তামস বোলয়। ১৮শ,৭। পৰা আমি গীতাত আৰু এটি সাধনাৰ ফালৰ পৰা আমি {{center|১৯}{<noinclude></noinclude> aspxsd13aqqs7xih8i49mtwxs7pq576 244343 244297 2026-03-31T17:35:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244343 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} বিশ্বচৈতন্য ভূমিত হঠাৎ উপনীত হলে স্তব্ধীভূত হয় আৰু আত্মচৈতন্য ভূমিলৈ ফিৰি গৈ দ্বৈতাদ্বৈতভাব অবলম্বন কৰি সেই পৰম বিভূক বিশ্বগ্ৰাসী মূৰ্ত্তিত নাচাই বিশ্বপ্ৰেমিক মূৰ্ত্তিত দেখিবৰ ইচ্ছা কৰে। সেই নিমিত্তে অৰ্জ্জুনে কৈছিল, নেদেখা মূৰতি কিন্তু ভয়ভীত মন; মোক কৃপা কবি দেখি হৃষ্টমতি প্ৰেম মূৰ্ত্তি বৰি দিয়া দেব! দৰশন ১১শ অধ্যায়, ৪৫। {{gap}}এই বিশ্বচৈতন্য অনুভূত হলে কোনো কোনো সাধকে যথেচ্ছাচবণ কৰি চলিবৰ মন কৰিব পাৰে। তাৰ পব| অবশ্যে তেওঁৰ অৱনতি হয়; কিন্তু সেইটো বুজিব নোৱাৰি ভ্ৰমৰ বশ হৈ কেৰে কেৱে সেই দৰে চলে। এই বিষয়ে সতৰ্ক কৰিবৰ কাৰণে . . . শ্ৰীকৃষ্ণই বিশ্বচৈতন্য অনুভূতিৰ পাছত অৰ্জ্জুনক ১৮ শ অধ্যায়ত কৈছে— কৰ্ত্তব্য কৰ্ম্মাৰ ত্যাগ উচিত নহয়, মোহ বশে কৰ্ম্ম ত্যাগ তামস বোলয়। ১৮শ,৭। পৰা আমি গীতাত আৰু এটি সাধনাৰ ফালৰ পৰা আমি {{center|১৯}}<noinclude></noinclude> qz0ligc07b1ptsjdvnnvgwo4qdwopvv 244367 244343 2026-03-31T17:59:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244367 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} বিশ্বচৈতন্য ভূমিত হঠাৎ উপনীত হলে স্তব্ধীভূত হয় আৰু আত্মচৈতন্য ভূমিলৈ ফিৰি গৈ দ্বৈতাদ্বৈতভাব অবলম্বন কৰি সেই পৰম বিভূক বিশ্বগ্ৰাসী মূৰ্ত্তিত নাচাই বিশ্বপ্ৰেমিক মূৰ্ত্তিত দেখিবৰ ইচ্ছা কৰে। সেই নিমিত্তে অৰ্জ্জুনে কৈছিল, {{center|<poem>নেদেখা মূৰতি {{gap|4em}}দেখি হৃষ্টমতি {{gap|4em}}কিন্তু ভয়ভীত মন; মোক কৃপা কৰি {{Gap|4em}} প্ৰেম মূৰ্ত্তি ধৰি {{Gap|4em}}দিয়া দেব! দৰশন ১১শ অধ্যায়, ৪৫।</poem>}} {{gap}}এই বিশ্বচৈতন্য অনুভূত হলে কোনো কোনো সাধকে যথেচ্ছাচবণ কৰি চলিবৰ মন কৰিব পাৰে। তাৰ পব| অবশ্যে তেওঁৰ অৱনতি হয়; কিন্তু সেইটো বুজিব নোৱাৰি ভ্ৰমৰ বশ হৈ কেৰে কেৱে সেই দৰে চলে। এই বিষয়ে সতৰ্ক কৰিবৰ কাৰণে শ্ৰীকৃষ্ণই বিশ্বচৈতন্য অনুভূতিৰ পাছত অৰ্জ্জুনক ১৮ শ অধ্যায়ত কৈছে— {{Block center|<poem>কৰ্ত্তব্য কৰ্ম্মাৰ ত্যাগ উচিত নহয়, মোহ বশে কৰ্ম্ম ত্যাগ তামস বোলয়। ১৮শ,৭।</poem>}} {{Gap}}সাধনাৰ ফালৰ পৰা আমি পৰা আমি গীতাত আৰু এটি বৰ {{center|১৯}}<noinclude></noinclude> kt0fekm9p5dch60lbdtnt4l5ehvdtk7 104 89719 244302 2026-03-31T16:39:09Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দিকৰাই-মুখৰ যুদ্ধ৷ গুৰিৰে পৰা তেৰ জনা ৰজাৰ পাচত, স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজা আহোম ৰাজপাটত উঠিল। তেওঁৰ দিনত ভাটীৰ পাঠান ৰজাই টুৰ্ব্বক সেনাপতিক অসম দেশ ল'বলৈ পঠাইছিল। কলিয়া..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244302 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>দিকৰাই-মুখৰ যুদ্ধ৷ গুৰিৰে পৰা তেৰ জনা ৰজাৰ পাচত, স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজা আহোম ৰাজপাটত উঠিল। তেওঁৰ দিনত ভাটীৰ পাঠান ৰজাই টুৰ্ব্বক সেনাপতিক অসম দেশ ল'বলৈ পঠাইছিল। কলিয়াবৰত অসমীয়া ফৌজেৰে সৈতে টুৰ্ব্বকৰ বণ লাগিল । সেই বাৰ বৰগোহাঁইকে আদি কৰি, আমাৰ ফালৰ আঠ জন সেনাপতি ৰণত পৰিল। টুনৰ্ব্বকে কলিয়াবৰৰে পৰা নামনি ছোৱা দেশ দখল কৰি উভতি গ'ল । ইছোৱা দেশে। ল'বৰ মনেৰে, পাঁচ বছৰৰ মূৰত, টুৰ্ব্বক সেনাপতি আকৌ সসৈন্যে কলিয়াবৰ পালেহি । এই বাৰ ৰণলৈ ৰজাই কণচেং বৰপাত্ৰ ডাঙৰীয়াক ঘাই সেনাপতি পাতি পঠিয়াইছিল। তেওঁ অতি সুযোগ্য লোক আছিল । সম্বন্ধত তেওঁ ৰজাৰ সতিয়ৈ ভায়েক হয়। তেওঁ অনেক সৈন্যেবে তুৰন্তে গৈ, দিকৰাই-মুখত পাঠানহঁতক আগভেটি ধৰিলে। দুই পক্ষৰ তয়াময়া যুদ্ধ লাগিল ৷ সেই যুদ্ধকে দিকৰাই-মুখ যুদ্ধ বোলে । পূর্বের বণত হানি পৰা বৰগোহাঁই ডাঙৰীয়াৰ ভাৰ্য্যা মূলা গাভৰুও এই যুদ্ধলৈ গৈছিল । গাভৰুদেৱে গিৰীয়েকক মৰাৰ হৈ, হেঁপাহ গুচাই হোৰ তুলিলে । তেওঁ অসীম সাহেৰে যুজ কৰি, জাক জাক পাঠানক মষিমূৰ কৰিলে । তেওঁৰ বিক্ৰমত বিপক্ষ সৈন্য পিঁয়াপি দিছিল । বহুত শত্রু<noinclude></noinclude> 85japwaexf4ua5srlq9hr58paaszk7t 244306 244302 2026-03-31T16:42:24Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244306 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''দিকৰাই-মুখৰ যুদ্ধ ৷'''|}}</noinclude>{{gap}}গুৰিৰে পৰা তেৰ জনা ৰজাৰ পাচত, স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজা আহোম ৰাজপাটত উঠিল। তেওঁৰ দিনত ভাটীৰ পাঠান ৰজাই টুৰ্ব্বক সেনাপতিক অসম দেশ ল’বলৈ পঠাইছিল। কলিয়াবৰত অসমীয়া ফৌজেৰে সৈতে টুৰ্ব্বকৰ ৰণ লাগিল। সেই বাৰ বৰগোহাঁইকে আদি কৰি, আমাৰ ফালৰ আঠ জন সেনাপতি ৰণত পৰিল। টুৰ্ব্বকে কলিয়াবৰৰে পৰা নামনি ছোৱা দেশ দখল কৰি উভতি গ’ল।<br/> {{gap}}ইছোৱা দেশে। ল’বৰ মনেৰে, পাঁচ বছৰৰ মূৰত, টুৰ্ব্বক সেনাপতি আকৌ সসৈন্যে কলিয়াবৰ পালেহি। এই বাৰ ৰণলৈ ৰজাই কণচেং বৰপাত্ৰ ডাঙৰীয়াক ঘাই সেনাপতি পাতি পঠিয়াইছিল। তেওঁ অতি সুযোগ্য লোক আছিল। সম্বন্ধত তেওঁ ৰজাৰ সতিয়ৈ ভায়েক হয়। তেওঁ অনেক সৈন্যেৰে তুৰন্তে গৈ, দিকৰাই-মুখত পাঠানহঁতক আগভেটি ধৰিলে। দুই পক্ষৰ তয়াময়া যুদ্ধ লাগিল। সেই যুদ্ধকে দিকৰাই-মুখ যুদ্ধ বোলে।<br/> {{gap}}পূৰ্ব্বে ৰণত হানি পঁৰা বৰগোহাঁই ডাঙৰীয়াৰ ভাৰ্য্যা মূলা গাভৰুও এই যুদ্ধলৈ গৈছিল। গাভৰুদেৱে গিৰীয়েকক মৰাৰ হৈ, হেঁপাহ গুচাই হোৰ তুলিলে। তেওঁ অসীম সাহেৰে যুজ কৰি, জাক জাক পাঠানক মষিমূৰ কৰিলে। তেওঁৰ বিক্ৰমত বিপক্ষ সৈন্য পিঁয়াপি দিছিল।বহুত শত্ৰু<noinclude></noinclude> 2o8pndi21ep00rrfi1gkwa7q0737tn2 104 89720 244305 2026-03-31T16:41:23Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244305 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৩৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>চহৰতে জত লোক থাকে জেই ঠাই, নিবাসৰ চাৰি দিসে চাৰি বজাৰ পাই। উত্তম অধমে কৰে বৰ জে পোচাক, জোঁতা মাত্ৰ নাহি পদে কুতা আৰু কাক। কোনো জদি ধন হেতু সমৰ্থ ন হই, ধাৰ কৰি সেই বেটা পকিতে চৰই।</poem> {{Block center/e}} {{center|অথ পুখুৰিৰ বৰ্নন}} {{Block center|<poem>আৰু আমি কহো সুনা পুস্কৰ্নিৰ কথা, কহিতে বিপুল লাগে তাহাৰ বেৱস্থা। দিৰ্ঘ প্ৰস্ত অতি বৰ পুখুৰি বিস্তৰ, প্ৰবন্ধেৰে ইটে বন্ধা দেখিতে সুন্দৰ। চৌ দিসে লোহাৰে বেৰা ঠুকে সক্তি কাৰে, ডবাব নি দিএ ভৰি ভাণ্ড চাৰি পাৰে; চতুৰ্কোনে দিপ জলে ৰাতি সমুদাই, দিৰ্ঘ দিৰ্ঘ ৰাস্তা জেন দিপ সেহি প্ৰাই; সৰ্ব জন দেখি জেন জমুনাৰ নই, তাতে মত্স্য পুত্ৰ মেলি কত পুসিচই। ৰাস্তাই পুস্কৰ্নিৰ দিপ বহু বহু জলে, ৰাত্ৰি হৈলে সেই প্ৰদিপ পুষ্প ৰুপে ফুলে; জল হৈলে সেই প্ৰদিপ ন হই নিৰ্বান, জি জি ঠাইতে জেই জাই পাবই সন্ধান। </poem>}} {{center|অথ চহৰ সুখিয়াতি}} {{Block center/s}} <poem>ধন্য ধন্য চহৰ বাবা কল্কতা নগৰ, লোনা জল বিনা হেৰা থাকিতে সুন্দৰ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> tj8rty8gny40bxzhkevjocr2uf6hr69 104 89721 244307 2026-03-31T16:42:44Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "-800- নতুন পাঠ । ২৯ বধ কৰি শেহত মূলা গাভৰুও ৰণত পৰিল । এনে সাহৰ বাবেই, তেওঁৰ নাম আমাৰ দেশত আজিলৈকে জিলিকি আছে । এই ৰণত কণচেং ডাঙৰীয়াই পাঠানক বিষম ৰূপে হৰুৱালে । তেওঁ নিজ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244307 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>-800- নতুন পাঠ । ২৯ বধ কৰি শেহত মূলা গাভৰুও ৰণত পৰিল । এনে সাহৰ বাবেই, তেওঁৰ নাম আমাৰ দেশত আজিলৈকে জিলিকি আছে । এই ৰণত কণচেং ডাঙৰীয়াই পাঠানক বিষম ৰূপে হৰুৱালে । তেওঁ নিজ হাতে টুৰ্ব্বক সেনাপতিৰ শিরশ্ছেদ কৰিলে ; আৰু পাঠান সৈন্যক হুৰাই নি কৰতোৱা নৈৰ সিপাৰ কৰি খেদি থৈ আহিলগৈ। শত্ৰুৰ অনেক চিপাহী বন্দী হৈ এই দেশতে বৈ গ'ল; আৰু হাতী, ঘোঁৰা, গুলি, বন্দুক আদি ভালেমান আহিলা-পাতিও থকি গ'ল । স্যৈবোৰ, কটক ; সুযোগ্য=উপযুক্ত, তয়াময়া =ঘোৰতৰ ; অসীম = বিক্ৰমত = প্ৰতাপত ; পিঁয়াপি শিরশ্ছেদ কৰিলে – মূৰ [ অর্থ :—ফৌজ =ৰণৰ "পাকৈত ; তুৰন্তে = অতি শীঘ্ৰে ; অপাৰ ; মযিমুৰ= তেনেই বিনাশ বা নষ্ট দিছিল=পলাই ছিন্‌ ভিন্‌ হৈছিল ; কাটি পেলালে ] ;<noinclude></noinclude> qnryx8dn85ai2aeqqiizhjdx21t7f04 244316 244307 2026-03-31T16:48:33Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244316 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|২৯}} {{Rule|}}</noinclude>বধ কৰি শেহত মূলা গাভৰুও ৰণত পৰিল। এনে সাহৰ বাবেই, তেওঁৰ নাম আমাৰ দেশত আজিলৈকে জিলিকি আছে।<br/> {{gap}}এই ৰণত কণচেং ডাঙৰীয়াই পাঠানক বিষম ৰূপে হৰুৱালে। তেওঁ নিজ হাতে টুৰ্ব্বক সেনাপতিৰ শিৰশ্ছেদ কৰিলে; আৰু পাঠান সৈন্যক হুৰাই নি কৰতোৱা নৈৰ সিপাৰ কৰি খেদি থৈ আহিলগৈ। শত্ৰুৰ অনেক চিপাহী বন্দী হৈ এই দেশতে ৰৈ গ’ল; আৰু হাতী, ঘোঁৰা, গুলি, বন্দুক আদি ভালেমান আহিলা-পাতিও থকি গ’ল।<br/> {{gap}}[অৰ্থ:—=ৰণৰ সৈন্যবোৰ, কটক; সুযোগ্য=উপযুক্ত, পাকৈত; তুৰন্তে = অতি শীঘ্ৰে;তয়াময়া =ঘোৰতৰ; অসীম = অপাৰ; মযিমুৰ= তেনেই বিনাশ বা নষ্ট;বিক্ৰমত = প্ৰতাপত; পিঁয়াপি দিছিল=পলাই ছিন্‌ ভিন্‌ হৈছিল; শিৰশ্ছেদ কৰিলে = মূৰ কাটি পেলালে ] {{center|—:•:—}}<noinclude></noinclude> ixy0b7fhgsv6qi9rm93hldi09rxnhsg 104 89722 244310 2026-03-31T16:45:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস পৰমেশ্বৰৰ অভিপ্ৰায় অভিব্যক্ত কৰি সকলো চলিছে! আৰু আমি বুজিছো যে য'তে যোগেশ্বৰ হৰি, য'তে ধনঞ্জয়, ত'তে শ্ৰী, বিজয়, নীতি— আনন্দ নিশ্চয়। ১৮..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244310 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস পৰমেশ্বৰৰ অভিপ্ৰায় অভিব্যক্ত কৰি সকলো চলিছে! আৰু আমি বুজিছো যে য'তে যোগেশ্বৰ হৰি, য'তে ধনঞ্জয়, ত'তে শ্ৰী, বিজয়, নীতি— আনন্দ নিশ্চয়। ১৮–৭৮। অৰ্থাৎ আত্মচৈতন্যস্থিত মানবাত্মাই সেই বিশ্বচৈতন্য অনুভব কবি পৰম বিভুৰ লগত ভিতৰুৱা সংস্পৰ্শ অনুভব কৰি সদায় আভ্যন্তৰিক আনন্দ উপভোগ কৰে। আহা, ভাইভনীসকল সেই অমৃত বাণী শুনাহি। হতাশ নহবা। লাহে লাহে খোজ লোৱা। বাহিৰে ভিতৰে ধুমুহা আহিব, ঢউ খেলাব কিন্তু একোকে ভ্ৰূক্ষেপ নকৰিবা। অন্তৰ্জীৱনৰ সেই জ্যোতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিবা। জ্যোতিষ্কন জ্যোতি তেওঁ মায়াব অতীত, জ্ঞান জ্ঞেয়ৰূপে থাকে সকলে! হৃদিত : ১৩৭ ১৮। D মনত ৰাখিবা আত্মচৈতলা কিয়ৎ কৰিলেও বহু মানসিক ভয়ৰ হাত সাৰিব আত্মচৈতন্যত নিজক জাগ্ৰত কৰি ৰাখিব পৰিমাণে লাভ পাৰি। অৱশ্যে লাগিব নহলে - আত্মচৈতন্য লাভ কৰিও ভ্ৰম প্ৰমাদবশতঃ পুনৰায় তললৈ নামি আহি হতাশ মনে ভয়বিহ্বল চিত্ত হৈ নানা অৱস্থাত বাগৰি ফুৰিবৰ সম্ভাৱনা। সাংসাৰিক লাভ লোকচানৰ ১.৩৭<noinclude></noinclude> n4461kfky26ikuejmh37ekg60mdm2y1 244319 244310 2026-03-31T16:51:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244319 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস}} পৰমেশ্বৰৰ অভিপ্ৰায় অভিব্যক্ত কৰি সকলো চলিছে! আৰু আমি বুজিছো যে {{Block center|<poem>য'তে যোগেশ্বৰ হৰি, য'তে ধনঞ্জয়, ত'তে শ্ৰী, বিজয়, নীতি— আনন্দ নিশ্চয়। ১৮–৭৮।</poem>}} {{Gap}}অৰ্থাৎ আত্মচৈতন্যস্থিত মানবাত্মাই সেই বিশ্বচৈতন্য অনুভব কবি পৰম বিভুৰ লগত ভিতৰুৱা সংস্পৰ্শ অনুভব কৰি সদায় আভ্যন্তৰিক আনন্দ উপভোগ কৰে। {{gap}}আহা, ভাইভনীসকল সেই অমৃত বাণী শুনাহি। হতাশ নহবা। লাহে লাহে খোজ লোৱা। বাহিৰে ভিতৰে ধুমুহা আহিব, ঢৌ খেলাব কিন্তু একোকে ভ্ৰূক্ষেপ নকৰিবা। অন্তৰ্জীৱনৰ সেই জ্যোতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিবা। {{Block center|<poem> জ্যোতিষ্কৰ জ্যোতি তেওঁ মায়াৰ অতীত, জ্ঞান জ্ঞেয়ৰূপে থাকে সকলে! হৃদিত : ১৩ ।১৮।</poem>}} {{gap}}মনত ৰাখিবা আত্মচৈতলা কিয়ৎ পৰিমাণে লাভ কৰিলেও বহু মানসিক ভয়ৰ হাত সাৰিব পাৰি। অৱশ্যে আত্মচৈতন্যত নিজক জাগ্ৰত কৰি ৰাখিব লাগিব নহলে আত্মচৈতন্য লাভ কৰিও ভ্ৰম প্ৰমাদবশতঃ পুনৰায় তললৈ নামি আহি হতাশ মনে ভয়বিহ্বল চিত্ত হৈ নানা অৱস্থাত বাগৰি ফুৰিবৰ সম্ভাৱনা। সাংসাৰিক লাভ লোকচানৰ {{center|১৩৭}}<noinclude></noinclude> mv5sxlnw0vocgirnkh7b0lrxd7kkldf 244321 244319 2026-03-31T16:52:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244321 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস}} পৰমেশ্বৰৰ অভিপ্ৰায় অভিব্যক্ত কৰি সকলো চলিছে! আৰু আমি বুজিছো যে {{Block center|<poem>য'তে যোগেশ্বৰ হৰি, য'তে ধনঞ্জয়, ত'তে শ্ৰী, বিজয়, নীতি— আনন্দ নিশ্চয়। ১৮–৭৮।</poem>}} {{Gap}}অৰ্থাৎ আত্মচৈতন্যস্থিত মানবাত্মাই সেই বিশ্বচৈতন্য অনুভব কবি পৰম বিভুৰ লগত ভিতৰুৱা সংস্পৰ্শ অনুভব কৰি সদায় আভ্যন্তৰিক আনন্দ উপভোগ কৰে। {{gap}}আহা, ভাইভনীসকল সেই অমৃত বাণী শুনাহি। হতাশ নহবা। লাহে লাহে খোজ লোৱা। বাহিৰে ভিতৰে ধুমুহা আহিব, ঢৌ খেলাব কিন্তু একোকে ভ্ৰূক্ষেপ নকৰিবা। অন্তৰ্জীৱনৰ সেই জ্যোতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিবা। {{Block center|<poem> জ্যোতিষ্কৰ জ্যোতি তেওঁ মায়াৰ অতীত, জ্ঞান জ্ঞেয়ৰূপে থাকে সকলে! হৃদিত : ১৩ ।১৮।</poem>}} {{gap}}মনত ৰাখিবা আত্মচৈতলা কিয়ৎ পৰিমাণে লাভ কৰিলেও বহু মানসিক ভয়ৰ হাত সাৰিব পাৰি। অৱশ্যে আত্মচৈতন্যত নিজক জাগ্ৰত কৰি ৰাখিব লাগিব নহলে আত্মচৈতন্য লাভ কৰিও ভ্ৰম প্ৰমাদবশতঃ পুনৰায় তললৈ নামি আহি হতাশ মনে ভয়বিহ্বল চিত্ত হৈ নানা অৱস্থাত বাগৰি ফুৰিবৰ সম্ভাৱনা। সাংসাৰিক লাভ লোকচানৰ {{center|১৩৭}}<noinclude></noinclude> 395b45ha4piredue2co6pf9xe4itvg7 104 89723 244311 2026-03-31T16:46:08Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244311 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||কলিকতাৰ সুখিয়াতি|৩৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>গুম গুম বাজে জেন গাঁৰিৰ ঘঞ্চাল, কোনো সব্দ ভেদ নাই সদা কোলাহাল। দুম দুম দাম দাম গিৰ গিৰ কৰে, ঠেলা ঠেলি লোক পৰে দেখি ৰঙ্গ চৰে। কিনো চিত্ৰ, কিনো ৰুপে, কিনো কাৰিকৰ, জত জন্ত্ৰ নিৰ্মান কৰে কল্কতা চহৰ। চল চল চল ভাই, কল্কতা চহৰ, তাহা দেখি চকুবিৰ্তি সবে অন্তকৰ। কল্কতা নগৰ জেই জন দেখা নাই, ম্ৰিতিকাৰ কলচিতে আচই লুকাই; জেই জন দেখি আচে কল্কতা ভুবন চকু দ্বাৰা কৰিলেক অম্ৰিত ভোজন। অন্য পথে গলে জদি ঠগ হানি হই, মাথা ভাঙ্গাই গলে বাবা কিচু নাহি ভই। লক্ষ্মি লক্ষ্মিপতি কৰে চহৰে বসতি, সেই হেতু কোনো কাজ নাহি অসঙ্গতি। সংখেপ পাৱাৰ কৰি এসব ভাবিয়া, মতি অনুসাৰে ৰচে কিনাৰাম সত্ৰিয়া।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hhhsxatwmbpt8szc8kdxicj5n6txg0b 104 89724 244312 2026-03-31T16:46:45Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244312 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>নগাঁৱত মাউৰ লগাৰ কথা। Cholera at Nowgong. ৬ বচৰ। নম্বৰ ৭। জুলাই ১৮৫১। আৰু জুন মাহত জিলা নগাঁৱত মাউৰে ধৰাত অনেক মানুহ মৰিচে। সদায় মানুহ মৰা দেখি মানুহবিলাকৰ মনত সুখ সাতি নাই। কেৱল অথিৰ হৈ মনত বৰ ভয় লাগি মানুহবিলাকে বোলে, আমিও নো এই বেলি জিম নে? মৰাবোৰ মৰিচে হই, কিন্তু আমাৰো এইবাৰ জিয়াৰ আগন্তুক নাই, এনে পৰাঠত জিম জেন বুলি কেৱে আসা ন কৰিবাহঁক, কি জানি এই বাৰতেই ইশ্বৰে সকলোকে সংহাৰ কৰে, সকলোএ গোট খাই ইশ্বৰৰ নামকে লওহঁক। এই বুলি মানুহবোৰে গোট খাই লৰা তিৰোতা ডেকা বুৰা সকলোএ সভা পাতি গাঁৱে গাঁৱে দুয়ো বেলা নাম লৈচে। বঙ্গালিবোৰেও গোট খাই তাল সিদঙ্গ লৈ ৩ বজাৰ পৰা ৰাতি ৮।৯ বজালৈকে নগৰৰ আলি বাটে বাটে কিৰ্তন কৰি কৰি সেসত গাঁৱলৈ জাই। পাচে চোতালতে বা পছলি মুৰতে আটাইবোৰে তাল খোল বজাই হাত দাঙি ঘুৰি ঘুৰি কিৰ্তন কৰি থাকোঁতেই ঘৰৰ পৰা গিৰিহঁতে আনি চেনি, বা বাতাচা, বা আন ভাল উপহাৰ বস্তু হৰিব লুট বুলি সকলোৰে মুৰৰ ওপৰত সিঁচি সিঁচি দিএ; পাচে মানুহবোৰে বুটলি বুটলি খাই। আৰু পল্টনিয়াবোৰে হলে পাৰ, চাগলি, হাঁহ আৰু নৈবেদ্যে সৈতে গোটাই লৈ কলঙ্গ নদিলৈ নি পানিৰ ওচৰতে পুজা দি প্ৰাৰ্থনা কৰি তাতে এৰি আহে। এই মতে জেয়ে জিহকে হই, তাকে কবিচে, কিন্তু এইবোৰ কৰাত উপসাম হোআ নাই, মৰিহে আচে, অচমিয়া উপাইৰ পৰা এটিও বখ্যা পোশা নাই;<noinclude></noinclude> mstqx7v63v91uddi69dhtvu8khqw9vp 244526 244312 2026-04-01T06:09:36Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244526 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|নগাঁৱত মাউৰ লগাৰ কথা।}} Cholera at Nowgong. ৬ বচৰ। নম্বৰ ৭। জুলাই ১৮৫১।</poem>}} {{gap}}জুন মাহত জিলা নগাঁৱত মাউৰে ধৰাত অনেক মানুহ মৰিচে। সদায় মানুহ মৰা দেখি মানুহবিলাকৰ মনত সুখ সাতি নাই। কেৱল অথিৰ হৈ মনত বৰ ভয় লাগি মানুহবিলাকে বোলে, আমিও নো এই বেলি জিম নে? মৰাবোৰ মৰিচে হই, কিন্তু আমাৰো এইবাৰ জিয়াৰ আগন্তুক নাই, এনে পৰাঠত জিম জেন বুলি কেৱে আসা ন কৰিবাহঁক, কি জানি এই বাৰতেই ইস্বৰে সকলোকে সংহাৰ কৰে, সকলোএ গোট খাই ইস্বৰৰ নামকে লওহঁক। এই বুলি মানুহবোৰে গোট খাই লৰা তিৰোতা ডেকা বুৰা সকলোএ সভা পাতি গাঁৱে গাঁৱে দুয়ো বেলা নাম লৈচে। আৰু বঙ্গালিবোৰেও গোট খাই তাল ম্ৰিদঙ্গ লৈ ৩ বজাৰ পৰা ৰাতি ৮।৯ বজালৈকে নগৰৰ আলি বাটে বাটে কিৰ্তন কৰি কৰি সেসত গাঁৱলৈ জাই। পাচে চোতালতে বা পদুলি মুৰতে আটাইবোৰে তাল খোল বজাই হাত দাঙি ঘুৰি ঘুৰি কিৰ্তন কৰি থাকোঁতেই ঘৰৰ পৰা গিৰিহঁতে আনি চেনি, বা বাতাচা, বা আন ভাল উপহাৰ বস্তু হৰিৰ লুট বুলি সকলোৰে মুৰৰ ওপৰত সিঁচি সিঁচি দিএ; পাচে মানুহবোৰে বুটলি বুটলি খাই। আৰু পল্টনিয়াবোৰে হলে পাৰ, চাগলি, হাঁহ আৰু নৈবেদ্যে সৈতে গোটাই লৈ কলঙ্গ নদিলৈ নি পানিৰ ওচৰতে পুজা দি প্ৰাৰ্থনা কৰি তাতে এৰি আহে। এই মতে জেয়ে জিহকে হই, তাকে কবিচে, কিন্তু এইবোৰ কৰাত উপসাম হোআ নাই, মৰিহে আচে, অচমিয়া উপাইৰ পৰা এটিও ৰখ্যা পোআ নাই;<noinclude></noinclude> 51ktop9qz2qs3sfmbo45yxnik57y7bs 104 89725 244313 2026-03-31T16:47:08Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244313 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>নগাঁৱত মাউৰ লগাৰ কথা ৩৯ সেয়ে নো কেনেকৈ পৰা আহোঁতে তেওঁ কিন্তু পাছৰি চাহাবৰ পৰা কিচু মানুহ জিচে। জিচে, শ্ৰীজুত অন্‌চন চাহাবে আমেৰিকাৰ নতুন ভাল দৰব কিচু লৈ আহিছিল; সেই দববকে নি জি জি খুআইচেনি, সেয়ে ৰখ্যা পৰিচে, আৰু ওচৰৰ চাৰিও ফালে জি জি পৰিচে, তাক হলে শ্ৰীজুত ইস্তদৰ্দ পাছৰি চাহাবেও দেৱাই দিও, দেৱাই খুআই ঘনে বাত্ৰা লৈ থাকে; তেও জদি পেট জাই, বা বাঁতি হই, আকও আন ৰকমৰ দেৱাই খুআই, বেলিএ বেলিএ চাহাবে নিজেই গৈ হাত ভৰি পিটিকি চাই তদাৰক কৰি থাকে। আৰু ইস্কুলৰ লৰা গোটা চাবেক পৰিচিল, সেই দৰে চাহাবে মেমে দেৱাই দি তদাৰক কৰি ভাল কৰিলে। আৰু সকলোতে কৈচে, জাৰ জাব বেমাৰ হই, মোৰ এখেৰ দেৱাই নি খুআবাগৈ। এই দৰে আমাৰ চাহাবে মেমে ব্ৰনচন চাহাবেও সকলোৰে ৰখ্যাৰ উপাই চিন্তিচে। মা.<noinclude></noinclude> r4vy4afbjuwrqmybw36apg9a03m39u8 104 89726 244314 2026-03-31T16:47:30Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244314 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>অনেক দেসৰ সম্বাদ। Journal of Events. ৬ বচৰ। নম্বৰ ৭। জুলাই, ১০৫১। এপ্ৰিল মাহৰ অকনোদইত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ গৰাত ধন পোআ কথা লিখা হৈচিল। সেই কথা বিচাৰ কৰ্তাৰ আগত সোধ পোচ কৰাত আউনিয়াটিৰ চাউল ভঁৰালিএ সেই ধন কাৰ্হি লোআৰ অপৰাধ পালত '৩ বচৰ, আৰু লগৰ ভকত জন চাকেক ১ বচৰকৈ ফাটক দিলে। গুআহাটিত থকা কেঁয়া লোকে ভাপ জাহাজৰ দোআৰাই চন্দুকত ধন ভৰাই কলিকতালৈ পঠালত তত লোআ গৰাকিএ চন্দুক মেলি ইটা ডোখৰ চাৰেক ভৰোআ মাথোন পালে। পাচে গুআহাটিত ভাপ জাহাজৰ বস্তু বখা জি কেবানি চাহাব, তাৰ গাত চোভা পাই সোধ কৰ্তাৰ আগলৈ নিলে। এতিয়া আমি শুনিচোঁ, তাক পঞ্চায়ত লোকে অপৰাধৰ ৰাই দিয়াত সোধ কৰ্তাই ৭ বচৰ ফাটকৰ জোগ্য বুলি থিৰ কৰিলে। ভাটি ফালে কাপ্তান ৰবিঞ্চন নামে এজন চাহাবে হাবিত চিকাৰ কৰোতে এটা বৰা গাহৰি বেগেৰে আহিবৰ দেখি চিটা গুলি ভৰোআ হিলৈ মালিত গাহৰিৰ আৰু খঙ্গ হৈ খেদি আহি চাহাবক কামুৰি পেট ফালি মৰিব লগাগৈ এৰি গ'ল। লখিমপুৰৰ পৰা এই কথা পত্ৰত লিখিচে, এই বচৰৰ জেঠ মাহত বাণ্টেী গাঁৱৰ এটা মানুহে আহু ধান নিৰাবলৈ জাঁওতে বাটত এটা বনৰিয়া মহে কৰঙ্গনে খোঁচ মাৰি তপিলালৈকে মঙ্গহ ডোখৰ ওভোতাই পেলালে; আৰু সিটো ভৰিৰ গোৰোআই দি সিঙ্গ<noinclude></noinclude> 64978835knnaflwoah7abn2ifmt7ug8 104 89727 244315 2026-03-31T16:47:52Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244315 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>অনেক দেশৰ সম্বাদ ৪ ১ সুমাই আঁঠুলৈকে মঙ্গহ ডোখৰ সিঙ্গতে নিলে। মুৰৰ পোনে হাত খোঁচ মাৰিলে, গালে দি সিঙ্গ মাবি মুখে উলিয়ালে; পাচে দু দিনৰ মূৰত মৰিল। সেই মহটো জিলাৰ শ্ৰীজুত হইদ চাহাবে গুলিয়াই মাৰিলে। আৰ গৰমুৰৰ ওচৰত এটা মানুহক গঁব এটাই খৰগেৰে পিঠি ফালে মাবি, তল পেটে উলিয়ালে। সেইটো মানুহক লখিমপুৰ জিলাৰ ডক্তৰ চাহাবে দৰব দি এমাহলৈকে ৰাখিচে। জেঠ মাহতে আৰু এটা মানুহৰ পাচ ফালে দি গুলি লাগি তপিলাই দি ওলাই বাজ হৈ গ'ল; তাকো ডক্তৰ চাহাবে দৰব দি ভাল কৰিলে, এতিয়া সি আগৰ নিচিনাকৈ বন বাৰি কৰি ফুৰিচে। ডিবুৰুগৰ জিলাৰ ওচৰত এটা বৰ মৰলি সাপে পহু ধৰি এডোখৰ গিলি থাকোতে মানুহে দেখা পাই বাত্ৰা কলত স্ৰীজুত ইদন নামে কাপ্তান চাহাবে গৈ দেখি তাৰ জোখ পোত কৰি ঠিক কৈ নকচা লিখিলে। ৮ জুনত বম্বাই নগৰত থকা এটা পাৰ্টি মানুহে পেট বোআ দৰব বেজ ঘৰৰ পৰা কিনিবলৈ চাকৰ পঠোআত দৰবৰ গৰাকিএ ভুল হৈ কাফিঙ্গৰ জোল দি পঠালে, তাকে খালত এঘণ্টাৰ পাচে সেই মানুহ মৰিল। জিমান কাফিঙ্গ আনিচিলে, সি তিনটাক মাৰিবলৈকো জুৰিলেহেঁতেন। জুন মাহত বিভুম নগৰৰ পৰা হাজাৰিবাগ গাঁৱলৈ ৭০ জন কইদি লোকক নিওতে, এক ৰাতিতে গোবিন্দপুৰ নগৰত কাপৰ ঘৰত বন্ধ হৈ সুই থাকোঁতে সেই ঘৰত জুই লাগি একে বেলিএ ২৪টা মানুহ পুৰি মাৰিলে, আন সাতোটাকো বৰকৈ পুৰিলে; আৰু ১৯টাক অলপ অলপ পুৰিলে। ৰখিয়াবোৰে ভ্ৰম কৰা হলে প্ৰাই আটাইবিলাক ন মৰাকৈ ৰাখিব পাৰিলেহেঁতেন। চদলপুৰত এজন নিল কুঁঠিৰ চাহাবৰ বস্তু লুট কৰিবলৈ এমসা ডকাইত আহিলত চাহাবে সিহঁতক ১৪ বেলি গুলি দিয়ালৈকে সাহ কৰি থাকিল, পাচে হুহকি গল।<noinclude></noinclude> rw8puxnrk2tgvenh1yp7k9x3ra6drbt 104 89728 244317 2026-03-31T16:49:17Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । নেজান সাজিব দেহি ঘৰ-বাৰী নাই, ৰ'দ বৰষুণ তোৰ মূৰতেই যায় ; ঘৰৰ ভিতৰ কৰি ৰাখিম সদায় বতৰৰ দুখে তোক অকণো নেপায় । সচাঁকৈয়ে তোক মই বৰ ভাল পাওঁ তয়ো সৰু ময়ো সৰু,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244317 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ । নেজান সাজিব দেহি ঘৰ-বাৰী নাই, ৰ'দ বৰষুণ তোৰ মূৰতেই যায় ; ঘৰৰ ভিতৰ কৰি ৰাখিম সদায় বতৰৰ দুখে তোক অকণো নেপায় । সচাঁকৈয়ে তোক মই বৰ ভাল পাওঁ তয়ো সৰু ময়ো সৰু, দুয়ো মিলি যাওঁ । আহ, হেৰ পোহেঁ৷ তোক চিকোণ, পখীটি আজি আৰু হাবিলৈ নেযাবি উলটি। চৰাই—সাদৰী মইনাকণ নোৱাৰো থাকিব তুমি কোৱা সুখে মোক অতি দুখ দিব । সোণৰ সজাই মোৰ কৰিব কি ভাল ? হলেও সোণেৰে সজা, তেও পোতাশাল । বনে বনে খাই ফুৰে। নিতে পকা গুটি ভাতত নেপাওঁ, আমি তেনে তিৰিপিতি ; গাখীৰেৰে নপলায় পিয়াহ আমাৰ শিলনি বাগৰা পানী খাওঁ ঝৰণাৰ । নেলাগে আমাক বাপা ঘৰ-বাৰী একো মুকলিৰ প্রাণী আমি মুকলিতে থাকে । । মুকলি-মূৰীয়া আমি স্বাধীন পৰাণী পৰৰ অধীন কিয় হ'ম বশ জানি ? ৩১<noinclude></noinclude> 8yq0wl0m1o3davpz6cpokrww7gf1c2n 244320 244317 2026-03-31T16:52:22Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244320 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৩১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নেজান সাজিব দেহি ঘৰ-বাৰী নাই, ৰ’দ বৰষুণ তোৰ মূৰতেই যায়; ঘৰৰ ভিতৰ কৰি ৰাখিম সদায় বতৰৰ দুখে তোক অকণো নেপায়। সচাঁকৈয়ে তোক মই বৰ ভাল পাওঁ তয়ো সৰু ময়ো সৰু, দুয়ো মিলি যাওঁ। আহ, হেৰ পোহেঁ৷ তোক চিকোণ্ পখীটি আজি আৰু হাবিলৈ নেযাবি উলটি। {{Overfloat left|চৰাই—}}সাদৰী মইনাকণ নোৱাৰোঁ থাকিব তুমি কোৱা সুখে মোক অতি দুখ দিব। সোণৰ সজাই মোৰ কৰিব কি ভাল? হলেও সোণেৰে সজা, তেও পোতাশাল। বনে বনে খাই ফুৰোঁ নিতে পকা গুটি ভাতত নেপাওঁ, আমি তেনে তিৰিপিতি; গাখীৰেৰে নপলায় পিয়াহ আমাৰ শিলনি বাগৰা পানী খাওঁ ঝৰণাৰ। নেলাগে আমাক বাপা ঘৰ-বাৰী একো মুকলিৰ প্ৰাণী আমি মুকলিতে থাকোঁ ৷ মুকলি-মূৰীয়া আমি স্বাধীন পৰাণী পৰৰ অধীন কিয় হ’ম বশ মানি?</poem><noinclude></noinclude> jpmxvudjm4phl1x1p6lh5izxv4hrxo2 104 89729 244318 2026-03-31T16:50:59Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 244318 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৬৭}}</noinclude>{{gap}}১৭৯২ ছনৰ ২ অক্টোবৰ তাৰিখে বিলাতত বেপ্টিস্টসকলৰ এখন সৰু সভাত উইলিয়াম কেৰী নামৰ এজন ডেকা পাছৰীৰ আহ্বানত বিদেশত খ্রীস্টধর্ম প্ৰচাৰৰ অর্থে Particular Baptist Society for the Propaga- tion of the Gospel amongst the Heathen প্রতিষ্ঠিত হয় । ১৭৯৩ ছনৰ ১ জানুৱাৰীত ইতিমধ্যেই বঙ্গদেশত কাম কৰা ডাক্টৰ জন তমাছ আৰু ক্ৰেীক ভাৰতবৰ্ষত ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ অৰ্থে নিয়োগ কৰা হয়। সেই বছৰতে দুয়ো কলিকতা পালেহি। কিন্তু ইস্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে সিখন বছহৰত নতুন পাছবীক পাম পাতিবলৈ দিবলৈ ৰাজী নোহোৱাত দুয়ো কলিকতাৰপৰা দহ মাইল দূৰৰ শ্ৰীৰামপুৰত ব'লগৈ । ১৭৯৯ ছনত যেতিয়া উইলিয়াম ৱাৰ্ড আৰু জখুৱা মার্শমেন আহিল, তেতিয়া বিখ্যাত শ্ৰীৰামপুৰ-ত্ৰয় ( Serampore Trio ) পূৰ হ'ল। তেওঁলোকে খ্রীষ্টিয়ান ধর্মশাস্ত্র দুকুৰি সাতোটা ভাৰতীয় ভাষা- উপভাষাত ভাঙি উলিয়ায়। কেৰী ছাহাবৰ যত্নতে কলিয়াবৰৰ আত্মাৰাম শৰ্মা কলিকতালৈ গৈ বাইবেলখন অসমীয়া কৰে আৰু ১৮১৩ চনত সিখন ছপা হৈ ওলায় । এই প্রথম ৰচিত আৰু মুদ্রিত অসমীয়া খ্ৰীষ্টিয়ান ৰচনা । ই অসমত আহোম যুগৰে বস্তু । {{gap}}১৮২৬ ছনত য়াণ্ডাবোৱে অসমৰ স্বাধীনতা বিলোপ কৰিলে । ১৮৩৮ ছনত অসমত ব্রিটিঃশ গজগজীয়া হৈ বহিল। প্রায় তেতিয়াৰেপৰা বৰ্মাত থকা বেপ্টিস্টসকলে অসমৰ ফালে এটি চকু ৰাখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে । অসমত গবৰ্ণৰ-জেনেৰেলৰ এজেন্ট আৰু কমিছনাৰ কেপ্টেইন এফ. জেনকিন্‌ছে কলিকতাৰ চিভিল ছাৰ্ভিচৰ বিষয়া মিষ্টাৰ ট্ৰেভেলিয়ানলৈ এখন চিঠি লিখি জনাইছিল যে বর্মা বা শ্যাম আৰু উত্তৰ-পূব বৰ্মাৰ জ্ঞানসকলেৰে সমগোত্রীয় খামটিসকলৰ মাজত ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিব পাৰি। তেওঁ আৰু জনাইছিল যে কোনো পাছৰী আহিলে তেওঁলোকে ব্রিটিঃশৰ আশ্ৰয় লাভ কৰিব। মিষ্টাৰ ট্ৰেভেলিয়ানে আকৌ কোনো পাছৰী পৰিয়ালে যদি সদিয়াত মিছন স্থাপন কৰাৰ ইচ্ছা কৰে তেওঁলোকলৈ এহেজাৰ টকাৰ বৰঙণি যাচিলে । ১৮৩৫ ছনত এমেৰিকাত থকা বেপ্টিস্ট বোর্ডক জেনকিন্‌ছৰ প্ৰস্তাৱ জনোৱা হ'ল। বোর্ডে মৌলমেনত থকা নেথান ব্রাউনক সদিয়ালৈ যাবলৈ আজ্ঞা কৰিলে ৷ {{gap}}ওলিভাৰ টি. কট্টাৰ আৰু নেথান ব্ৰাউনে নিজ পত্নী আৰু এটা ছপাখানা লৈ কলিকতাৰপৰা চাৰি মাহ বাটত খপি খপি ১৮৩৬ ছনৰ ২৩ মাৰ্চত<noinclude></noinclude> b28xpfy0ov8cd79cbl6vykqmsw031cf 244472 244318 2026-04-01T04:13:52Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244472 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৬৭}}</noinclude>{{gap}}১৭৯২ ছনৰ ২ অক্টোবৰ তাৰিখে বিলাতত বেপ্টিস্টসকলৰ এখন সৰু সভাত উইলিয়াম কেৰী নামৰ এজন ডেকা পাদুৰীৰ আহ্বানত বিদেশত খ্রীস্টধর্ম প্ৰচাৰৰ অর্থে Particular Baptist Society for the Propagation of the Gospel amongst the Heathen প্রতিষ্ঠিত হয় । ১৭৯৩ ছনৰ ১ জানুৱাৰীত ইতিমধ্যেই বঙ্গদেশত কাম কৰা ডাক্টৰ জন তমাছ আৰু কেৰীক ভাৰতবৰ্ষত ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ অৰ্থে নিয়োগ কৰা হয়। সেই বছৰতে দুয়ো কলিকতা পালেহি। কিন্তু ইস্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে সিখন বৰছহৰত নতুন পাদুৰীক পাম পাতিবলৈ দিবলৈ ৰাজী নোহোৱাত দুয়ো কলিকতাৰপৰা দহ মাইল দূৰৰ শ্ৰীৰামপুৰত ব'লগৈ । ১৭৯৯ ছনত যেতিয়া উইলিয়াম ৱাৰ্ড আৰু জশ্বুৱা মার্শমেন আহিল, তেতিয়া বিখ্যাত শ্ৰীৰামপুৰ-ত্ৰয় ( Serampore Trio ) পূৰ হ'ল। তেওঁলোকে খ্রীষ্টিয়ান ধর্মশাস্ত্র দুকুৰি সাতোটা ভাৰতীয় ভাষা-উপভাষাত ভাঙি উলিয়ায়। কেৰী ছাহাবৰ যত্নতে কলিয়াবৰৰ আত্মাৰাম শৰ্মা কলিকতালৈ গৈ বাইবেলখন অসমীয়া কৰে আৰু ১৮১৩ চনত সিখন ছপা হৈ ওলায় । এই প্রথম ৰচিত আৰু মুদ্রিত অসমীয়া খ্ৰীষ্টিয়ান ৰচনা। ই অসমত আহোম যুগৰে বস্তু। {{gap}}১৮২৬ ছনত য়াণ্ডাবোৱে অসমৰ স্বাধীনতা বিলোপ কৰিলে । ১৮৩৮ ছনত অসমত ব্রিটিঃশ গজগজীয়া হৈ বহিল। প্রায় তেতিয়াৰেপৰা বৰ্মাত থকা বেপ্টিস্টসকলে অসমৰ ফালে এটি চকু ৰাখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। অসমত গবৰ্ণৰ-জেনেৰেলৰ এজেন্ট আৰু কমিছনাৰ কেপ্টেইন এফ. জেনকিন্‌ছে কলিকতাৰ চিভিল ছাৰ্ভিচৰ বিষয়া মিষ্টাৰ ট্ৰেভেলিয়ানলৈ এখন চিঠি লিখি জনাইছিল যে বর্মা বা শ্যাম আৰু উত্তৰ-পূব বৰ্মাৰ শ্যানসকলেৰে সমগোত্রীয় খামটিসকলৰ মাজত ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিব পাৰি। তেওঁ আৰু জনাইছিল যে কোনো পাদুৰী আহিলে তেওঁলোকে ব্রিটিঃশৰ আশ্ৰয় লাভ কৰিব। মিষ্টাৰ ট্ৰেভেলিয়ানে আকৌ কোনো পাদুৰী পৰিয়ালে যদি সদিয়াত মিছন স্থাপন কৰাৰ ইচ্ছা কৰে তেওঁলোকলৈ এহেজাৰ টকাৰ বৰঙণি যাচিলে । ১৮৩৫ ছনত এমেৰিকাত থকা বেপ্টিস্ট বোর্ডক জেনকিন্‌ছৰ প্ৰস্তাৱ জনোৱা হ'ল। বোর্ডে মৌলমেনত থকা নেথান ব্রাউনক সদিয়ালৈ যাবলৈ আজ্ঞা কৰিলে ৷ {{gap}}ওলিভাৰ টি. কট্টাৰ আৰু নেথান ব্ৰাউনে নিজ পত্নী আৰু এটা ছপাখানা লৈ কলিকতাৰপৰা চাৰি মাহ বাটত খপি খপি ১৮৩৬ ছনৰ ২৩ মাৰ্চত<noinclude></noinclude> j55lyqwmkx6u2glr7vfv76khnne7o6h 244473 244472 2026-04-01T04:14:12Z Babulbaishya 104 244473 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৬৭}}</noinclude>{{gap}}১৭৯২ ছনৰ ২ অক্টোবৰ তাৰিখে বিলাতত বেপ্টিস্টসকলৰ এখন সৰু সভাত উইলিয়াম কেৰী নামৰ এজন ডেকা পাদুৰীৰ আহ্বানত বিদেশত খ্রীস্টধর্ম প্ৰচাৰৰ অর্থে Particular Baptist Society for the Propagation of the Gospel amongst the Heathen প্রতিষ্ঠিত হয়। ১৭৯৩ ছনৰ ১ জানুৱাৰীত ইতিমধ্যেই বঙ্গদেশত কাম কৰা ডাক্টৰ জন তমাছ আৰু কেৰীক ভাৰতবৰ্ষত ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ অৰ্থে নিয়োগ কৰা হয়। সেই বছৰতে দুয়ো কলিকতা পালেহি। কিন্তু ইস্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে সিখন বৰছহৰত নতুন পাদুৰীক পাম পাতিবলৈ দিবলৈ ৰাজী নোহোৱাত দুয়ো কলিকতাৰপৰা দহ মাইল দূৰৰ শ্ৰীৰামপুৰত ব'লগৈ । ১৭৯৯ ছনত যেতিয়া উইলিয়াম ৱাৰ্ড আৰু জশ্বুৱা মার্শমেন আহিল, তেতিয়া বিখ্যাত শ্ৰীৰামপুৰ-ত্ৰয় ( Serampore Trio ) পূৰ হ'ল। তেওঁলোকে খ্রীষ্টিয়ান ধর্মশাস্ত্র দুকুৰি সাতোটা ভাৰতীয় ভাষা-উপভাষাত ভাঙি উলিয়ায়। কেৰী ছাহাবৰ যত্নতে কলিয়াবৰৰ আত্মাৰাম শৰ্মা কলিকতালৈ গৈ বাইবেলখন অসমীয়া কৰে আৰু ১৮১৩ চনত সিখন ছপা হৈ ওলায় । এই প্রথম ৰচিত আৰু মুদ্রিত অসমীয়া খ্ৰীষ্টিয়ান ৰচনা। ই অসমত আহোম যুগৰে বস্তু। {{gap}}১৮২৬ ছনত য়াণ্ডাবোৱে অসমৰ স্বাধীনতা বিলোপ কৰিলে । ১৮৩৮ ছনত অসমত ব্রিটিঃশ গজগজীয়া হৈ বহিল। প্রায় তেতিয়াৰেপৰা বৰ্মাত থকা বেপ্টিস্টসকলে অসমৰ ফালে এটি চকু ৰাখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। অসমত গবৰ্ণৰ-জেনেৰেলৰ এজেন্ট আৰু কমিছনাৰ কেপ্টেইন এফ. জেনকিন্‌ছে কলিকতাৰ চিভিল ছাৰ্ভিচৰ বিষয়া মিষ্টাৰ ট্ৰেভেলিয়ানলৈ এখন চিঠি লিখি জনাইছিল যে বর্মা বা শ্যাম আৰু উত্তৰ-পূব বৰ্মাৰ শ্যানসকলেৰে সমগোত্রীয় খামটিসকলৰ মাজত ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিব পাৰি। তেওঁ আৰু জনাইছিল যে কোনো পাদুৰী আহিলে তেওঁলোকে ব্রিটিঃশৰ আশ্ৰয় লাভ কৰিব। মিষ্টাৰ ট্ৰেভেলিয়ানে আকৌ কোনো পাদুৰী পৰিয়ালে যদি সদিয়াত মিছন স্থাপন কৰাৰ ইচ্ছা কৰে তেওঁলোকলৈ এহেজাৰ টকাৰ বৰঙণি যাচিলে । ১৮৩৫ ছনত এমেৰিকাত থকা বেপ্টিস্ট বোর্ডক জেনকিন্‌ছৰ প্ৰস্তাৱ জনোৱা হ'ল। বোর্ডে মৌলমেনত থকা নেথান ব্রাউনক সদিয়ালৈ যাবলৈ আজ্ঞা কৰিলে ৷ {{gap}}ওলিভাৰ টি. কট্টাৰ আৰু নেথান ব্ৰাউনে নিজ পত্নী আৰু এটা ছপাখানা লৈ কলিকতাৰপৰা চাৰি মাহ বাটত খপি খপি ১৮৩৬ ছনৰ ২৩ মাৰ্চত<noinclude></noinclude> nl6swgo6fqf7s6ov3wnw3i65rtlhvub 104 89730 244322 2026-03-31T16:52:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "- গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। বিষয়ে বাবে বাৰে হিচাব কৰি মূৰ ঘামোৱাত একো লাভ নাই – সাংসাৰিক ঘটনাক উচিত মূল্যত বিবেচনা কৰা আক কৰ্ম্ম কৰি যোৱা—অন্তৰৰ আলোক জলাই লোৱ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244322 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>- গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। বিষয়ে বাবে বাৰে হিচাব কৰি মূৰ ঘামোৱাত একো লাভ নাই – সাংসাৰিক ঘটনাক উচিত মূল্যত বিবেচনা কৰা আক কৰ্ম্ম কৰি যোৱা—অন্তৰৰ আলোক জলাই লোৱা। জলাব পাৰিলেও বহু উপকাৰ পাবা। গীতাৰ কথাত, নাই কোনো পাপ আৰম্ভৰো নাশ নাই, অল্পানুষ্ঠানতো ভয় হন্তে ত্ৰাণ পায়। ২। ৪০। একনিষ্ঠ চিত্তে মোক উপাসনা কবি, মোৰ ভক্তে যায় যত যোগবিঘ্ন তৰি; মোতে নিত্যযুক্ত ৰাখে চিত্ত বুদ্ধি মন, অলপ ময়ো নিত্য কৰে। তাৰ অভাৱ মোচন। ৯। 22! মোত একচিত্ত হই মোকে কৰা ধ্যান, মোৰ অনুগ্ৰহে সৰ্ব্ববিঘ্নে পাবা ত্ৰাণ; মদগৰ্ব্বে মোক যদি কৰা অৱহেলা, সংসাৰ সাগৰে মগ্ন হব তব ভেলা। ১৮। ৫৮/ গীতাৰ কেই ডোখৰমান ঠাই আমাৰ বৰ ভাল লাগে আৰু সেইবিলাক পঢ়ি দকৈ চিন্তা কৰিলে বিশেষ উপকাৰ পোৱা যায়। সেইবিলাক হৈছে ১য় অধ্যায়ৰ ২০ – ২৫; ৫৫৫৮। ৫ম অধ্যায়ৰ ১৭–২৪। ৭–৯; ৬ষ্ঠ ১৩৮<noinclude></noinclude> ln9vnm1596qf0s2w30agu0wv5a67f6m 244368 244322 2026-03-31T18:05:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244368 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} বিষয়ে বাবে বাৰে হিচাব কৰি মূৰ ঘামোৱাত একো লাভ নাই – সাংসাৰিক ঘটনাক উচিত মূল্যত বিবেচনা কৰা আৰু কৰ্ম্ম কৰি যোৱা—অন্তৰৰ আলোক জলাই লোৱা। অলপ জলাব পাৰিলেও বহু উপকাৰ পাবা। গীতাৰ কথাত, {{Block center|<poem>নাই কোনো পাপ আৰম্ভৰো নাশ নাই, অল্পানুষ্ঠানতো ভয় হন্তে ত্ৰাণ পায়। ২। ৪০। একনিষ্ঠ চিত্তে মোক উপাসনা কবি, মোৰ ভক্তে যায় যত যোগবিঘ্ন তৰি; মোতে নিত্যযুক্ত ৰাখে চিত্ত বুদ্ধি মন, ময়ো নিত্য কৰে। তাৰ অভাৱ মোচন। ৯। ২২। মোত একচিত্ত হই মোকে কৰা ধ্যান, মোৰ অনুগ্ৰহে সৰ্ব্ববিঘ্নে পাবা ত্ৰাণ; মদগৰ্ব্বে মোক যদি কৰা অৱহেলা, সংসাৰ সাগৰে মগ্ন হব তব ভেলা। ১৮। ৫৮।</poem>}} {{gap}}গীতাৰ কেই ডোখৰমান ঠাই আমাৰ বৰ ভাল লাগে আৰু সেইবিলাক পঢ়ি দকৈ চিন্তা কৰিলে বিশেষ উপকাৰ পোৱা যায়। সেইবিলাক হৈছে ২য় অধ্যায়ৰ ২০ – ২৫; ৫৫-৫৮। ৫ম অধ্যায়ৰ ৭–৯; ১৭–২৪। ৬ষ্ঠ {{center|১৩৮}}<noinclude></noinclude> rphf2z0k3s7x7b1qel5bmwoycjqq6qz 104 89731 244323 2026-03-31T16:52:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ অর্থ :-নিপানী =পানী নতুন পাঠ । । নথকা ; চিকোণ= হৃষ্ট-পুষ্ট, ধুনীয়া ; পোতাশাল = বন্দীশাল, ফাটক; তিৰিপিতি = তৃপ্তি ; পৰাণী - অধীন = তলতীয়া ] ব্যাকৰণ – বিশেষ্য । যিবোৰ পদে কিহব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244323 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ অর্থ :-নিপানী =পানী নতুন পাঠ । । নথকা ; চিকোণ= হৃষ্ট-পুষ্ট, ধুনীয়া ; পোতাশাল = বন্দীশাল, ফাটক; তিৰিপিতি = তৃপ্তি ; পৰাণী - অধীন = তলতীয়া ] ব্যাকৰণ – বিশেষ্য । যিবোৰ পদে কিহবাৰ প্ৰাণী : T; নাম বুায়, তাকে বিশেষ্য বোলে। -গোপীনাথ এটা মানুহৰ নাম; সেই বাবে, গোপীনাথ পদটো বিশেষ্য পদ । হাতি, ঘোঁৰা, বা গৰু বুলিলে, একোটা জন্তুৰ নাম বুজায় ; এতেকে সিও বিশেষ্য। ঘটি, ঘৰ, চোলা, ফুল, নৈ, পৰ্ব্বত, কিতাপ—এইবোৰ একো একোটা বস্তুৰ নাম; সেই দেখি, এইবোৰ পদো বিশেষ্য। কলিকতা, গুৱাহাটী, বা কলিয়াবৰ বুলিলে, একোখন ঠাইৰ নাম বুজায় ; গতিকে, এনেবোৰ পদকে বিশেষ্য বোলে। মৰম, ধৰম, খং, হিংসা, ভক্তি, ঢথ, সুখ, এই- বোৰ পদে। বিশেষ্য ; কাৰণ সিহঁতে একোটা গুণ, দোষ, ভাব, বা অৱস্থাৰ নাম বুজাইছে। খাৱন, শোৱন, পিন্ধন, চলন, ফুৰণ, এই- বোৰ একো একোটা কামৰ নাম; সেই হেতুকে এনে বিধৰ পদবোৰকো বিশেষ্য বোগে। কিন্তু, খা, আহ, ভাল, বেরা, এতেকে, এইবোৰ পদ বিশেষ্য নহয়; কাৰণ সিহঁতে কোনো মানুহ, জন্তু, বস্তু বা আন একোৰে নাম নুবুজায় । = এই কথাখিনিত ডাঙৰ ডাঙৰ আখৰেৰে দিয়া শব্দবিলাকেই বিশেষ্য পদ : গোপীনাথে গুৱাহাটীলৈ যাওঁতে, বাটত দুখীয়া মানুহ এটা পাইছিল। তার পিন্ধন আৰু খাৱনত দুখ দেখি, তেওঁৰ মৰম লাগিল । তেওঁ তাক নিজৰ গাৰ কাপোৰখন আৰু ৰূপ এটকা দি আহিল ।<noinclude></noinclude> o6yv5fbligqllufq2174iq8rv7ylnnv 244324 244323 2026-03-31T16:59:44Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244324 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৩২|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}[ অৰ্থ:-নিপানী =পানী নথকা; চিকোণ= হৃষ্ট-পুষ্ট, ধুনীয়া; পোতাশাল = বন্দীশাল, ফাটক; তিৰিপিতি = তৃপ্তি; পৰাণী-প্ৰাণী ; অধীন = তলতীয়া ]<br/> {{center|ব্যাকৰণ – বিশেষ্য।}} {{gap}}যিবোৰ পদে কিহবাৰ নাম বুজায়, তাকে '''বিশেষ্য''' বোলে। গোপীনাথ এটা মানুহৰ নাম; সেই বাবে, '''গোপীনাথ''' পদটো বিশেষ্য পদ। হাতি, ঘোঁৰা, বা গৰু বুলিলে, একোটা জন্তুৰ নাম বুজায়; এতেকে সিও বিশেষ্য। ঘটি, ঘৰ, চোলা, ফুল, নৈ, পৰ্ব্বত, কিতাপ—এইবোৰ একো একোটা বস্তুৰ নাম; সেই দেখি, এইবোৰ পদো বিশেষ্য। কলিকতা, গুৱাহাটী, বা কলিয়াবৰ বুলিলে, একোখন ঠাইৰ নাম বুজায়; গতিকে, এনেবোৰ পদকো বিশেষ্য বোলে। মৰম, ধৰম, খং, হিংসা, ভক্তি, দুখ, সুখ, এই- বোৰ পদো বিশেষ্য; কাৰণ সিহঁতে একোটা গুণ, দোষ, ভাব, বা অৱস্থাৰ নাম বুজাইছে। খাৱন, শোৱন, পিন্ধন, চলন, ফুৰণ, এই- বোৰ একো একোটা কামৰ নাম; সেই হেতুকে এনে বিধৰ পদবোৰকো বিশেষ্য বোলে।<br/> {{gap}}কিন্তু, খা, আহ, ভাল, বেৰা, এতেকে, এইবোৰ পদ বিশেষ্য নহয়; কাৰণ সিহঁতে কোনো মানুহ, জন্তু, বস্তু বা আন একোৰে নাম নুবুজায়।<br/> {{gap}}এই কথাখিনিত ডাঙৰ ডাঙৰ আখৰেৰে দিয়া শব্দবিলাকেই বিশেষ্য পদ : '''গোপীনাথে গুৱাহাটীলৈ''' যাওঁতে, '''বাটত''' দুখীয়া '''মানুহ''' এটা পাইছিল। তাৰ '''পিন্ধন''' আৰু '''খাৱনত''' দুখ দেখি, তেওঁৰ '''মৰম''' লাগিল। তেওঁ তাক নিজৰ '''গাৰ কাপোৰখন''' আৰু ৰূপ এটকা দি আহিল। {{Rule|4em}}<noinclude></noinclude> p8ww38n5bj4y7u790cjdti3drb2oz3s 104 89732 244325 2026-03-31T17:00:18Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয় । গুৱাহাটীৰ আমিনগাঁও ৰেল ষ্টেচনৰ ওচৰত, গড় বুলিবৰ, ৰজাদিনীয়া ডাঙৰ গড় এটা সেই নাম কিয় হ'ল শুনা। মোমাই-কটা আছে । তাৰ চুকাফাই সৈতে কুৰি জনা বজ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244325 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয় । গুৱাহাটীৰ আমিনগাঁও ৰেল ষ্টেচনৰ ওচৰত, গড় বুলিবৰ, ৰজাদিনীয়া ডাঙৰ গড় এটা সেই নাম কিয় হ'ল শুনা। মোমাই-কটা আছে । তাৰ চুকাফাই সৈতে কুৰি জনা বজাৰ পাছত, চক্ৰধ্বজ সিংহ ৰজা পাটত উঠিল । এওঁ বৰ মনবলী ৰজা আছিল। এওঁৰ দিনত দিল্লীৰ মোগল বাদচাই অসম দেশ ল'বলৈ ফৌজ পঠাইছিল। সেই বাবেই এখন ডাঙৰ ৰণ লাগিছিল । সেই ৰণত, লাচিৎ ফুকন আহোমৰ ঘাই সেনাপতি আছিল। নিজৰ সৈন্যবোৰ নিৰাপদে ৰাখিবলৈ, লাচিৎ ফুকনে এটা গড় মৰাইছিল। হাতত এৰাতি মাত্র সময় আছিল । সেই ৰাতিৰ ভিতৰতে গড় নোলালে, পুৱালৈ মোগলে দেশ লয় লয় হৈছিল । গতিকে সেই বাড়িতে গড় ওলাব লাগে বুলি ফুকনে জৰীকৈ হুকুম শুনালে ; আৰু বনুৱাই লেহেম কৰে বুলি, তেওঁৰ নিজা মোমায়েকক কামৰ দেষ্টালি কৰি বলৈ দিলে। শেহ ৰাতি ফুকনে দেখেগৈ, বনুৱাই দুখ পায় বুলি মৰম কৰি, মোমায়েকে টানি নধৰাত, মনুহবোৰ বহি আছে ৷ ইফালে ৰাতিৰ ভিতৰতে গড় নোলালে, পাচ দিনালৈ মোগলে দেশ লয়। নিজ দেশৰ তেনে সঙ্কটত লাচিৎ<noinclude></noinclude> c51wfh52c6cmofpv0qkkvamprugy9kh 244326 244325 2026-03-31T17:03:34Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244326 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||{{X-larger|দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয়।}}|}}</noinclude>{{gap}}গুৱাহাটীৰ আমিনগাঁও ৰেল ষ্টেচনৰ ওচৰত,মোমাই-কটা গড় বুলিবৰ, ৰজাদিনীয়া ডাঙৰ গড় এটা আছে। তাৰ সেই নাম কিয় হ’ল শুনা।<br/> {{gap}}চুকাফাই সৈতে কুৰি জনা ৰজাৰ পাছত, চক্ৰধ্বজ সিংহ ৰজা পাটত উঠিল। এওঁ বৰ মনবলী ৰজা আছিল। এওঁৰ দিনত দিল্লীৰ মোগল বাদচাই অসম দেশ ল’বলৈ ফৌজ পঠাইছিল। সেই বাবেই এখন ডাঙৰ ৰণ লাগিছিল। সেই ৰণত, লাচিৎ ফুকন আহোমৰ ঘাই সেনাপতি আছিল।<br/> {{gap}}নিজৰ সৈন্যবোৰ নিৰাপদে ৰাখিবলৈ, লাচিৎ ফুকনে এটা গড় মৰাইছিল। হাতত এৰাতি মাত্ৰ সময় আছিল। সেই ৰাতিৰ ভিতৰতে গড় নোলালে, পুৱালৈ মোগলে দেশ লয় লয় হৈছিল। গতিকে সেই ৰাতিতে গড় ওলাব লাগে বুলি ফুকনে জৰূৰীকৈ হুকুম শুনালে; আৰু বনুৱাই লেহেম কৰে বুলি, তেওঁৰ নিজা মোমায়েকক কামৰ দেষ্টালি কৰি বলৈ দিলে।<br/> {{gap}}শেহ ৰাতি ফুকনে দেখেগৈ, বনুৱাই দুখ পায় বুলি মৰম কৰি, মোমায়েকে টানি নধৰাত, মনুহবোৰ বহি আছে। ইফালে ৰাতিৰ ভিতৰতে গড় নোলালে, পাচ দিনালৈ মোগলে দেশ লয়। নিজ দেশৰ তেনে সঙ্কটত লাচিৎ<noinclude></noinclude> ooinpsriw3is4h58cc40xh1romg9fwh 104 89733 244328 2026-03-31T17:04:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৩৪ - নতুন পাঠ। ফুকন ব্যাকুল হৈ পৰিল। হেওঁ ততালিকে এটা ভয়ঙ্কৰ অপুদাত্, কাৰ্য্য কৰি সকলোকে তবধ মনালে। “দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয়” – এই বুলি কৈ, লাচিতে তুৰন্তে মোমা- য়েক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244328 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৩৪ - নতুন পাঠ। ফুকন ব্যাকুল হৈ পৰিল। হেওঁ ততালিকে এটা ভয়ঙ্কৰ অপুদাত্, কাৰ্য্য কৰি সকলোকে তবধ মনালে। “দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয়” – এই বুলি কৈ, লাচিতে তুৰন্তে মোমা- য়েকক নিজ হাতে দোছোৱা কৰি থ'লে! আৰু ৰাতিতে গড় নোলালে, সকলো বনুৱাক তেনে কৰা হ'ব বুলি হুকুম শুনাই দিলে। মানুহবোৰে ন’থৈ ভয় খালে, আৰু প্ৰাণ টাকি লাগি, ৰাতিৰ ভিতৰতে গড় উলিয়াই দিলে। এই বাবেই, এই গড়টোক মোমাই কটা গড় বোলে। লাচিতে তেনে দৰে নিজৰ মহৎ হানি নকৰা হ'লে, সেই বাৰ মোগলে অসম দেশ ল'লেহেতেন । এই ৰণত লাচিৎ ফুকনে মোগলক অতিকৈ হৰুৱালে ; আৰু মোগল সেনাপতি ৰামসিংহ ৰজাক খেদি নি সসৈন্যে মানাহা নৈৰ সিপাৰকৈ থ'লেগৈ । তেওঁ আমাৰ দেশৰ এগৰাকী পাৰ্গত পুরুষ, ডাঙৰ বীৰ, আৰু অতি সুদক্ষ বিষয়া আছিল। [ অর্থঃ মনবলী == সাহিয়াল; লেহেম = গছবি; দেষ্টালি = দেষ্টা অর্থাৎ কাম কৰাওঁতাৰ কাৰ্য্য; অপুঘাত = অদ্ভুত ] ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন। প্রশ্ন—বিশেষ্য পদ কাক বোলে ? উত্তৰ—যি পদে কিহবাৰ নাম বুজায়, তাকে বিশেষ্য বোলে ।<noinclude></noinclude> mg9ijnq2y59b04ik3yatrkuihysv3t8 244329 244328 2026-03-31T17:08:16Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244329 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৩৪|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>ফুকন ব্যাকুল হৈ পৰিল। হেওঁ ততালিকে এটা ভয়ঙ্কৰ অপুদ্ঘাত্ কাৰ্য্য কৰি সকলোকে তবধ মনালে। “দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয়” – এই বুলি কৈ, লাচিতে তুৰন্তে মোমা- য়েকক নিজ হাতে দোছোৱা কৰি থ’লে! আৰু ৰাতিতে গড় নোলালে, সকলো বনুৱাক তেনে কৰা হ’ব বুলি হুকুম শুনাই দিলে। মানুহবোৰে ন’থৈ ভয় খালে, আৰু প্ৰাণ টাকি লাগি, ৰাতিৰ ভিতৰতে গড় উলিয়াই দিলে। এই বাবেই, এই গড়টোক মোমাই কটা গড় বোলে। লাচিতে তেনে দৰে নিজৰ মহৎ হানি নকৰা হ’লে, সেই বাৰ মোগলে অসম দেশ ল’লেহেতেন।<br/> {{gap}}এই ৰণত লাচিৎ ফুকনে মোগলক অতিকৈ হৰুৱালে; আৰু মোগল সেনাপতি ৰামসিংহ ৰজাক খেদি নি সসৈন্যে মানাহা নৈৰ সিপাৰকৈ থ’লেগৈ। তেওঁ আমাৰ দেশৰ এগৰাকী পাৰ্গত পুৰুষ, ডাঙৰ বীৰ, আৰু অতি সুদক্ষ বিষয়া আছিল।<br/> {{gap}}[ অৰ্থঃ মনবলী = সাহিয়াল; লেহেম = গহৰি; দেষ্টালি = দেষ্টা অৰ্থাৎ কাম কৰাওঁতাৰ কাৰ্য্য; অপুদ্ঘাত = অদ্ভুত ] {{center|'''ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন।'''}} {{gap}}প্ৰশ্ন—বিশেষ্য পদ কাক বোলে?<br/> {{gap}}উত্তৰ—যি পদে কিহবাৰ নাম বুজায়, তাকে বিশেষ্য বোলে।<noinclude></noinclude> os4040u4mzjsf3tjm5kc23ml3d34pyy 104 89734 244330 2026-03-31T17:08:46Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। 'তলৰ কথাখিনিৰ বিশেষ্য বাছা :- [১] কামৰূপ বৰ ডাঙৰ দেশ আছিল। 60 [ ২ ] ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত বৰ পুৰণি পুথি । [৩] লওঁত৷ মানুহ নোলালত, আমিত্তই রূপ-সোণবোৰ নাওত ভবোৱাই মাজ-ন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244330 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ। 'তলৰ কথাখিনিৰ বিশেষ্য বাছা :- [১] কামৰূপ বৰ ডাঙৰ দেশ আছিল। 60 [ ২ ] ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত বৰ পুৰণি পুথি । [৩] লওঁত৷ মানুহ নোলালত, আমিত্তই রূপ-সোণবোৰ নাওত ভবোৱাই মাজ-নৈত বুবোৱাই দিয়ালে । [৪] ছাগলী, ভেৰা-ছাগলী, মেব-ছাগলী, পহু, এইবোৰ আন এজাতির জন্তু। ইহঁত আটাইবোৰৰ গাৰ সাজ, খাৱন, থাকন, শোৱন, বিয়ন, আৰু আন গতি-গোত্রও ছাগলীৰ দৰে । [ 5 ] কলিয়াবৰত অসমীয়া ফৌজেৰে সৈতে টুৰ্ব্বকৰ ৰণ লাগিল । [ ৬ ] দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয় । --::-- নিৰ্ম্মলতা । যি নিৰ্ম্মল সেয়ে শুদ্ধ। নিৰ্ম্মল শব্দে মল নথকা বুজায় ; শুদ্ধ শব্দৰ অৰ্থ বেয়া বস্তুৰে মিহলি নোহোৱা ; এতেকে, ইয়াবো সেয়ে অর্থ। এই কাৰণে, শুদ্ধ বা শুচি হ'ব লাগিলে, নিৰ্ম্মল হ'ব লাগে । যি বস্তু মলিন, সি অশুচি ; আমি যদি সাত কলহো নিজনি পানী মূৰত ঢালি, কাকো নোহোৱাকৈ ঘৰৰ ভিতৰতে সোমাই থাকোঁ, আৰু আমাৰ গা মলিন থাকে, তেও আমি শুচি নহওঁ। আৰু অকল গাটো নিৰ্ম্মল হ'লেই হ'ল, এনে নহয় ; আমাৰ কাপোৰ<noinclude></noinclude> 3a5tgxhdigezil88baqqz8gpr1n3dzz 244331 244330 2026-03-31T17:14:19Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244331 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৩৫}} {{Rule|}}</noinclude>তলৰ কথাখিনিৰ বিশেষ্য বাছাঁ :⸺<br/> {{gap}}[ ১ ] কামৰূপ বৰ ডাঙৰ দেশ আছিল।<br/> {{gap}}[ ২ ] ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত বৰ পুৰণি পুথি।<br/> {{gap}}[ ৩ ] লওঁতা মানুহ নোলালত, আৰিমত্তই ৰূপ-সোণবোৰ নাওত ভৰোৱাই মাজ-নৈত বুৰোৱাই দিয়ালে।<br/> {{gap}}[ ৪ ] ছাগলী, ভেৰা-ছাগলী, মেৰ-ছাগলী, পহু, এইবোৰ আন এজাতিৰ জন্তু। ইহঁত আটাইবোৰৰ গাৰ সাজ, খাৱন, থাকন, শোৱন, বিয়ন, আৰু আন গতি-গোত্ৰও ছাগলীৰ দৰে।<br/> {{gap}}[ ৫ ] কলিয়াবৰত অসমীয়া ফৌজেৰে সৈতে টুৰ্ব্বকৰ ৰণ লাগিল।<br/> {{gap}}[ ৬ ] দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয়। {{center|——:০:——}} {{center|'''নিৰ্ম্মলতা।'''}} {{gap}}যি নিৰ্ম্মল সেয়ে শুদ্ধ। নিৰ্ম্মল শব্দে মল নথকা বুজায়; শুদ্ধ শব্দৰ অৰ্থ বেয়া বস্তুৰে মিহলি নোহোৱা; এতেকে, ইয়াৰো সেয়ে অৰ্থ। এই কাৰণে, শুদ্ধ বা শুচি হ’ব লাগিলে, নিৰ্ম্মল হ’ব লাগে। যি বস্তু মলিন, সি অশুচি; আমি যদি সাত কলহো নিজনি পানী মূৰত ঢালি, কাকো নোছোৱাকৈ ঘৰৰ ভিতৰতে সোমাই থাকোঁ, আৰু আমাৰ গা মলিন থাকে, তেও আমি শুচি নহওঁ। আৰু অকল গাটো নিৰ্ম্মল হ’লেই হ’ল, এনে নহয়; আমাৰ কাপোৰ<noinclude></noinclude> fmt7o6sy4igakvenkhc4d6oc0bil149 104 89735 244332 2026-03-31T17:14:52Z Sushmita Lekharu 3764 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244332 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ। আসন, লোটা, বাটি শয্যা আৰু ব্যৱহাৰ কৰা আন সকলো বস্তু নিকা হ'ব লাগে ; কিয়নো, মলিন বস্তু মাত্রেই অপরিত্র। • আমাৰ ঘৰ চোতাল ছাই গোবৰ আৰু জাবৰেৰে পূৰ হ'লে, আনবিলাক বস্তু নিৰ্ম্মল আৰু পৰিষ্কৃত হ'লেও কোনা ফল নহয়। এতেকে, আমাৰ গা আৰু কাপোৰ আদিৰ দৰে চোতাল-ঘৰকো নিকাকৈ ৰাখিব লাগে। নিৰ্ম্মল হ’লে পৱিত্ৰ হোৱা যায়, অকল সেয়ে নহয়; নিৰ্ম্মলতাৰ পৰা আমাৰ মন প্রফুল্ল হয়, আৰু গা ভালে থাকে। আমাৰ গা, কাপোৰ, ঘৰ, চোতাল আদি মলিন হ'ল, সেই বিলা- কৰ পৰা দুৰ্গন্ধ ওলাই মন সঙ্কুচিত কৰে, আৰু গাতে৷ ৰোগ জন্মে। মলেই ৰোগৰ আকৰ। আমাৰ গাৰ ভিতৰৰ পৰা নাক, মুখ, কাণ আৰু নোমৰ গুৰিয়েদি প্রতি উশাহতে কিছু মান দূষিত বস্তু, অর্থাৎ মলি ওলাব লাগিছে ; আৰু বাহিৰৰ ধূলি মাটি পৰিও গাত মলি বন্ধ, যায়; এতেকে, নিতৌ অতি কমেও এবাৰ মুখ হাত আদি শৰীৰৰ সকলো ভাগ ধুই পৰিষ্কাৰ কৰিব লাগে। কিন্তু গা ধোৱাৰ পাচত, মলিন কাপোৰ পিন্ধিব, বা জেগেল। ঠাইত থাকিব লাগিলে, গা ধুই নিকা হোৱাৰ কোনো সকাম নাই। এতেকে, সেই- বিলাকো যেন মলি নথকা হয়, তালৈ যতন কৰিব লাগে । সেয়ে হলেই মন গা দুয়ো ভালে থাকে । মলিন মানুহ সমাজৰ অযোগ্য, আৰু তেওঁক সকলোৱে ঘিণায় ৷<noinclude></noinclude> 0eh69auye52guo07x33c4sa5mi8s2yw 244333 244332 2026-03-31T17:17:46Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244333 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৩৬|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>আসন, লোটা, বাটি শয্যা আৰু ব্যৱহাৰ কৰা আন সকলো বস্তু নিকা হ’ব লাগে; কিয়নো, মলিন বস্তু মাত্ৰেই অপৱিত্ৰ।<br/> {{gap}}আমাৰ ঘৰ চোতাল ছাই গোবৰ আৰু জাবৰেৰে পূৰ হ’লে, আনবিলাক বস্তু নিৰ্ম্মল আৰু পৰিষ্কৃত হ’লেও কোনা ফল নহয়। এতেকে, আমাৰ গা আৰু কাপোৰ আদিৰ দৰে চোতাল-ঘৰকো নিকাকৈ ৰাখিব লাগে। নিৰ্ম্মল হ’লে পৱিত্ৰ হোৱা যায়, অকল সেয়ে নহয়; নিৰ্ম্মলতাৰ পৰা আমাৰ মন প্ৰফুল্ল হয়, আৰু গা ভালে থাকে। আমাৰ গা, কাপোৰ, ঘৰ, চোতাল আদি মলিন হ’ল, সেই বিলা- কৰ পৰা দুৰ্গন্ধ ওলাই মন সঙ্কুচিত কৰে, আৰু গাতো ৰোগ জন্মে। মলেই ৰোগৰ আকৰ। আমাৰ গাৰ ভিতৰৰ পৰা নাক, মুখ, কাণ আৰু নোমৰ গুৰিয়েদি প্ৰতি উশাহতে কিছু মান দূষিত বস্তু, অৰ্থাৎ মলি ওলাব লাগিছে; আৰু বাহিৰৰ ধূলি মাটি পৰিও গাত মলি বন্ধ, যায়; এতেকে, নিতৌ অতি কমেও এবাৰ মুখ হাত আদি শৰীৰৰ সকলো ভাগ ধুই পৰিষ্কাৰ কৰিব লাগে। কিন্তু গা ধোৱাৰ পাচত, মলিন কাপোৰ পিন্ধিব, বা জেগেলা ঠাইত থাকিব লাগিলে, গা ধুই নিকা হোৱাৰ কোনো সকাম নাই। এতেকে, সেই- বিলাকো যেন মলি নথকা হয়, তালৈ যতন কৰিব লাগে। সেয়ে হলেই মন গা দুয়ো ভালে থাকে।<br/> {{gap}}মলিন মানুহ সমাজৰ অযোগ্য, আৰু তেওঁক সকলোৱে ঘিণায়।<noinclude></noinclude> 9jp6ynl3nslm1ea3y1fy1uz2wkf99nk 104 89736 244334 2026-03-31T17:18:15Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "= নতুন পাঠ । ৩৭ - [ অর্থ :- শব্দে – কথাই; নিজনি তললৈ মলি নিগৰাত নিকা হোৱা ; অপৱিত্ৰ - অশুচি ; পঙ্কিত = নিকা, পৰিষ্কাৰ কৰা ; পৱিত্ৰ শুচি ; প্রফুল্ল - মুকলি, আনন্দিত; দুর্গন্ধ = বেয়..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244334 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>= নতুন পাঠ । ৩৭ - [ অর্থ :- শব্দে – কথাই; নিজনি তললৈ মলি নিগৰাত নিকা হোৱা ; অপৱিত্ৰ - অশুচি ; পঙ্কিত = নিকা, পৰিষ্কাৰ কৰা ; পৱিত্ৰ শুচি ; প্রফুল্ল - মুকলি, আনন্দিত; দুর্গন্ধ = বেয়া গোন্ধ; সঙ্কুচিত- কোঁচ থোৱা ; আকৰ = খনি; দূষিত – দোষ থকা বাবে বেয়া ; জেগেলা = লেতেৰা, গলিজ : সকাম = প্রয়োজন] বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন । (১) বামুণী-কোঁৱৰৰ সেই নাম কিয় হল ? ( ২ ) দিকৰাই-মুখৰ যুদ্ধৰ কথা কি পঢ়িলা, কিতাপ নোচোৱাকৈ কৈ যোৱা। ৩) লাচিৎ ফুকনে মোমায়েকক কিয় কাটিলে ? ( ৪ ) “মোমাই-কট। গড়” ক'ত আছে? ৰুদ্ৰসিংহ । ২৯ জনা আহোম ৰজাৰ পাচত, ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱ আহোম ৰাজপাটত উঠিল। এওঁৰে পিতৃ গদাধৰক পূর্বের ল'ৰা ৰজাই বধ কৰাবলৈ বিচাৰিছিল; আৰু মাতৃ জয়মতী গাভৰুক, তেওঁৰে বাতৰি নোকোৱাত, উগ্ৰ শাস্তি কৰাই মৰাইছিল। জয়মতীৰ মৰণৰ কিছু দিনৰ পাচত ল'ৰা ৰজাৰ<noinclude></noinclude> rqhrg0yioqbugye6fylztaubhpzo30l 244335 244334 2026-03-31T17:23:11Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244335 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৩৭}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}[ অৰ্থ :- শব্দে= কথাই; নিজনি =তললৈ মলি নিগৰাত নিকা হোৱা; অপৱিত্ৰ = অশুচি; পৰিষ্কৃত = নিকা, পৰিষ্কাৰ কৰা; পৱিত্ৰ= শুচি; প্ৰফুল্ল = মুকলি, আনন্দিত; দুৰ্গন্ধ = বেয়া গোন্ধ; সঙ্কুচিত= কোঁচ খোৱা; আকৰ = খনি; দূষিত = দোষ থকা বাবে বেয়া; জেগেলা = লেতেৰা, গলিজ : সকাম = প্ৰয়োজন] {{center|'''বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন।'''}} {{gap}}( ১ ) বামুণী-কোঁৱৰৰ সেই নাম কিয় হল?<br/> {{gap}}( ২ ) দিকৰাই-মুখৰ যুদ্ধৰ কথা কি পঢ়িলাঁ, কিতাপ নোচোৱাকৈ কৈ যোৱা।<br/> {{gap}}( ৩) লাচিৎ ফুকনে মোমায়েকক কিয় কাটিলে?<br/> {{gap}}( ৪ ) “মোমাই-কট। গড়” ক’ত আছে? {{center|⸺•⸺}} {{center|'''ৰুদ্ৰসিংহ।'''}} {{gap}}২৯ জনা আহোম ৰজাৰ পাচত, ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱ আহোম ৰাজপাটত উঠিল। এওঁৰে পিতৃ গদাধৰক পূৰ্ব্বে ল’ৰা ৰজাই বধ কৰাবলৈ বিচাৰিছিল; আৰু মাতৃ জয়মতী গাভৰুক, তেওঁৰে বাতৰি নোকোৱাত, উগ্ৰ শাস্তি কৰাই মৰাইছিল। জয়মতীৰ মৰণৰ কিছু দিনৰ পাচত ল’ৰা ৰজাৰ<noinclude></noinclude> lv9vfl9va7hikw1a4uust3gibu23f4j 104 89737 244336 2026-03-31T17:23:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "90 নতুন পাঠ। মূৰে গদাধৰেই ৰজা হ'ল । তেওঁকে গদাধৰসিংহ ৰজা বোলে । তেওঁ বৰ মনবলী, বাহুবলী, শক্ত ডাঙৰ আৰু প্ৰতাপী ৰজা আছিল । জয়মতীর লাই আৰু লেচাই নামেৰে দুটি ল'ৰা আছিল । গদ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244336 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>90 নতুন পাঠ। মূৰে গদাধৰেই ৰজা হ'ল । তেওঁকে গদাধৰসিংহ ৰজা বোলে । তেওঁ বৰ মনবলী, বাহুবলী, শক্ত ডাঙৰ আৰু প্ৰতাপী ৰজা আছিল । জয়মতীর লাই আৰু লেচাই নামেৰে দুটি ল'ৰা আছিল । গদাধৰৰ পাচত, তাৰে বৰজন কোঁৱৰ লাই গোহাঁইদেৱে ৰাজপাট পালে। তেওঁৰে নাম ৰুদ্ৰসিংহ বুলি জনাজাত হল । ( জয়সাগৰৰ দৌল আৰু পুখুৰী ) এই জনা ৰজাৰ দিনেই আহোম ৰাজ্যৰ অতি উঠন কাল আছিল । ৰুদ্ৰসিংহ ৰজা উৎসাহী, পৰাক্ৰমী, ওখ মনৰ আৰু স্থিৰ বুদ্ধিৰ পুৰুষ আছিল। এৱেঁই ভাটীৰ পৰা বাঢ়ৈ<noinclude></noinclude> glgqsutxf8yz08edexziy5oriwo61w1 244337 244336 2026-03-31T17:26:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244337 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৩৭|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude> মূৰে গদাধৰেই ৰজা হ’ল। তেওঁকে গদাধৰসিংহ ৰজা বোলে। তেওঁ বৰ মনবলী, বাহুবলী, শকত ডাঙৰ আৰু প্ৰতাপী ৰজা আছিল।<br/> {{gap}}জয়মতীৰ লাই আৰু লেচাই নামেৰে দুটি ল’ৰা আছিল। গদাধৰৰ পাচত, তাৰে বৰজন কোঁৱৰ লাই গোহাঁইদেৱে ৰাজপাট পালে। তেওঁৰে নাম ৰুদ্ৰসিংহ বুলি জনাজাত হল। {{center|( জয়সাগৰৰ দৌল আৰু পুখুৰী )}} {{gap}}এই জনা ৰজাৰ দিনেই আহোম ৰাজ্যৰ অতি উঠন কাল আছিল। ৰুদ্ৰসিংহ ৰজা উৎসাহী, পৰাক্ৰমী, ওখ মনৰ আৰু স্থিৰ বুদ্ধিৰ পুৰুষ আছিল। এৱেঁই ভাটীৰ পৰা বাঢ়ৈ<noinclude></noinclude> 7q75nfxyu6qxg9yps1jkxnjw7d3ar7m 104 89738 244338 2026-03-31T17:27:08Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ Created blank page 244338 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude><noinclude></noinclude> l3nzqfgm29ecfhk9ovjuxlvyiloqxir 244339 244338 2026-03-31T17:28:02Z Sushmita Lekharu 3764 244339 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ। ৩৯ অনাই, ন-কৈ ৰাজটোল সজাই ৰংপুৰ নগৰ পাতিছিল। এৱেঁ ইহে জয়সাগৰ পুখুৰী আৰু দৌল কৰাই, মাক জময়তীৰো যুগমীয়াকৈ চিন ৰাখি গ'ল । লিখা-পঢ়া বেহা-বেপাৰ, গান- বাজনা, পিন্ধা-উৰা, সকলো ফালে এওঁ দেশৰ উন্নতি কৰি- ছিল। বিদেশৰ পৰা ভাল ভাল বিদ্যা আৰু নিয়ম-কাৰণ বিচৰাই আনি, এওঁ এই দেশত চলিত কৰিছিল। পূর্বের গদাধৰ ৰজাই অনেক গোঁসাই-মহন্তক খেদাই থৈছিল৷ এওঁ সেইসকলক আকৌ চপাই আনি, আগৰ দৰে পাতিলেহি ; ৰজা-ঘৰৰ গুৰু ল'বলৈ, এওঁ ভাটী দেশৰ পৰা কৃষ্ণবাম ন্যায়বাগীশ নামেৰে এগৰাকী সাধক বামুণ বিচৰাই অনালে । তেৱেঁই পৰ্ব্বতীরা গোঁসাইসকলৰ আদি পুৰুষ । ৰুদ্ৰসিংহ ৰজাই আহোম ৰাজ্য অনেক বহল- আহল কৰিছিল ৷ শেহত তেওঁ বঙ্গ দেশো জয় কৰিবলৈ বুলি ভটীয়াই গৈছিল ; পাচে বাটতে গুৱাহাটীত স্বৰ্গী হ'ল। তেওঁ ১৯ বছৰ অসমৰ ৰাজপাট খালে । [ অর্থ :—উগ্র= টান, কঠোৰ; পৰাক্ৰমী – প্ৰতাপী ; যুগমীয়াকৈ = অনেক = উৎসাহী 11 উৎসাহ থকা ; কাল থকাকৈ ; সাধক = ভক্তি কবি ঈশ্বৰৰ বিশেষ অনুগ্রহ পোৱা পুৰুষ; স্বৰ্গ হ'ল- স্বৰ্গলৈ গ'ল অর্থাৎ ঢুকাল, হানি পৰিল ] -*:-<noinclude></noinclude> hk2ienmodp92lp882ej98lz7kulze5z 244340 244339 2026-03-31T17:33:05Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244340 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৩৯}} {{Rule|}}</noinclude>অনাই, ন-কৈ ৰাজটোল সজাই ৰংপুৰ নগৰ পাতিছিল। এৱেঁইহে জয়সাগৰ পুখুৰী আৰু দৌল কৰাই, মাক জময়তীৰো যুগমীয়াকৈ চিন ৰাখি গ’ল। লিখা-পঢ়া বেহা-বেপাৰ, গান- বাজনা, পিন্ধা-উৰা, সকলো ফালে এওঁ দেশৰ উন্নতি কৰি- ছিল। বিদেশৰ পৰা ভাল ভাল বিদ্যা আৰু নিয়ম-কাৰণ বিচৰাই আনি, এওঁ এই দেশত চলিত কৰিছিল। পূৰ্ব্বে গদাধৰ ৰজাই অনেক গোঁসাই-মহন্তক খেদাই থৈছিল ৷ এওঁ সেইসকলক আকৌ চপাই আনি, আগৰ দৰে পাতিলেহি; ৰজা-ঘৰৰ গুৰু ল’বলৈ, এওঁ ভাটী দেশৰ পৰা ৺কৃষ্ণৰাম ন্যায়বাগীশ নামেৰে এগৰাকী সাধক বামুণ বিচৰাই অনালে। তেৱেঁই পৰ্ব্বতীয়া গোঁসাইসকলৰ আদি পুৰুষ।<br/> {{gap}}ৰুদ্ৰসিংহ ৰজাই আহোম ৰাজ্য অনেক বহল- আহল কৰিছিল। শেহত তেওঁ বঙ্গ দেশো জয় কৰিবলৈ বুলি ভটীয়াই গৈছিল; পাচে বাটতে গুৱাহাটীত স্বৰ্গী হ’ল। তেওঁ ১৯ বছৰ অসমৰ ৰাজপাট খালে।<br/> [{{gap}}[ অৰ্থ :—উগ্ৰ= টান, কঠোৰ; উৎসাহী=উৎসাহ থকা; পৰাক্ৰমী = প্ৰতাপী; যুগমীয়াকৈ = অনেক কাল থকাকৈ; সাধক = ভক্তি কৰি ঈশ্বৰৰ বিশেষ অনুগ্ৰহ পোৱা পুৰুষ; স্বৰ্গী হ’ল= স্বৰ্গলৈ গ’ল অৰ্থাৎ ঢুকাল, হানি পৰিল ] ⸻:*:⸻<noinclude></noinclude> 42zam7srzhwg6f64y4ucgb1v5oei3p0 244341 244340 2026-03-31T17:33:23Z Sushmita Lekharu 3764 244341 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৩৯}} {{Rule|}}</noinclude>অনাই, ন-কৈ ৰাজটোল সজাই ৰংপুৰ নগৰ পাতিছিল। এৱেঁইহে জয়সাগৰ পুখুৰী আৰু দৌল কৰাই, মাক জময়তীৰো যুগমীয়াকৈ চিন ৰাখি গ’ল। লিখা-পঢ়া বেহা-বেপাৰ, গান- বাজনা, পিন্ধা-উৰা, সকলো ফালে এওঁ দেশৰ উন্নতি কৰি- ছিল। বিদেশৰ পৰা ভাল ভাল বিদ্যা আৰু নিয়ম-কাৰণ বিচৰাই আনি, এওঁ এই দেশত চলিত কৰিছিল। পূৰ্ব্বে গদাধৰ ৰজাই অনেক গোঁসাই-মহন্তক খেদাই থৈছিল ৷ এওঁ সেইসকলক আকৌ চপাই আনি, আগৰ দৰে পাতিলেহি; ৰজা-ঘৰৰ গুৰু ল’বলৈ, এওঁ ভাটী দেশৰ পৰা ৺কৃষ্ণৰাম ন্যায়বাগীশ নামেৰে এগৰাকী সাধক বামুণ বিচৰাই অনালে। তেৱেঁই পৰ্ব্বতীয়া গোঁসাইসকলৰ আদি পুৰুষ।<br/> {{gap}}ৰুদ্ৰসিংহ ৰজাই আহোম ৰাজ্য অনেক বহল- আহল কৰিছিল। শেহত তেওঁ বঙ্গ দেশো জয় কৰিবলৈ বুলি ভটীয়াই গৈছিল; পাচে বাটতে গুৱাহাটীত স্বৰ্গী হ’ল। তেওঁ ১৯ বছৰ অসমৰ ৰাজপাট খালে।<br/> [{{gap}}[ অৰ্থ :—উগ্ৰ= টান, কঠোৰ; উৎসাহী=উৎসাহ থকা; পৰাক্ৰমী = প্ৰতাপী; যুগমীয়াকৈ = অনেক কাল থকাকৈ; সাধক = ভক্তি কৰি ঈশ্বৰৰ বিশেষ অনুগ্ৰহ পোৱা পুৰুষ; স্বৰ্গী হ’ল= স্বৰ্গলৈ গ’ল অৰ্থাৎ ঢুকাল, হানি পৰিল ] {{center|⸻:*:⸻}}<noinclude></noinclude> r9xlx97rmf5r7i8kdzhrt95an0zbgj0 104 89739 244342 2026-03-31T17:33:58Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দাঁত আৰু জিভা । জিভাৰ কোমল দেহ, কঠিন দাঁতৰ বয়সেও দাঁত সক জিভাহে ডাঙৰ, তেও আগেয়েই দাঁত কিয় সৰি যায়, জিভাখনী মানুহৰ থাকে যে সদায় ? আচলে বিচলে গই কুমলীয়া জিভা দাঁত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244342 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>দাঁত আৰু জিভা । জিভাৰ কোমল দেহ, কঠিন দাঁতৰ বয়সেও দাঁত সক জিভাহে ডাঙৰ, তেও আগেয়েই দাঁত কিয় সৰি যায়, জিভাখনী মানুহৰ থাকে যে সদায় ? আচলে বিচলে গই কুমলীয়া জিভা দাঁতৰ মাজত যদি পৰে কেতিয়াবা, সদায় লোকক হিংসা দাঁত দুপাৰিয়ে চল পাই ততালিকে চেপা মাৰি ধৰে ৷ জিভাৰ স্বভাৱ কিন্তু কেনে চেনেহুৱা, দাঁতৰ মাজত শাল সোমাই যেতিয়া, জিভাই তুৰন্তে আহি ওপৰতে পৰে শাল উলিয়াওঁ বুলি দেহে কেহে ধৰে। যি জনা ঈশ্বৰ, তেওঁ হক বিচাৰক লোকক হিংসাৰ হৈ সৰায় দাঁতক, উদাৰ চিতীয়া আৰু চেনেহী জিভাৰ ন’থলে মৰণ কিম্বা জৰাৰ বিকাৰ । [ অর্থ :-কঠিন টান; হিংসা = হিংসা কৰা, চেনেহুৱা মৰমিয়াল = = কিম্বা = নতুবা ; জৰাৰ = আলৰ বুঢ়া অৱস্থাৰ ]<noinclude></noinclude> 65ul454y944t0p1g39mzwf5csymb5vd 244344 244342 2026-03-31T17:36:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244344 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''দাঁত আৰু জিভা।'''|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জিভাৰ কোমল দেহ, কঠিন দাঁতৰ বয়সেও দাঁত সৰু জিভাহে ডাঙৰ, তেও আগেয়েই দাঁত কিয় সৰি যায়, জিভাখনী মানুহৰ থাকে যে সদায়? আচলে বিচলে গই কুমলীয়া জিভা দাঁতৰ মাজত যদি পৰে কেতিয়াবা, সদায় লোকক হিংসা দাঁত দুপাৰিয়ে চল পাই ততালিকে চেপা মাৰি ধৰে। জিভাৰ স্বভাৱ কিন্তু কেনে চেনেহুৱা, দাঁতৰ মাজত শাল সোমাই যেতিয়া, জিভাই তুৰন্তে আহি ওপৰতে পৰে শাল উলিয়াওঁ বুলি দেহে কেহে ধৰে। যি জনা ঈশ্বৰ, তেওঁ হক বিচাৰক লোকক হিংসাৰ হৈ সৰায় দাঁতক, উদাৰ চিতীয়া আৰু চেনেহী জিভাৰ ন’থলে মৰণ কিম্বা জৰাৰ বিকাৰ।</poem> {{gap}}[ অৰ্থ :-কঠিন =টান; হিংসা = হিংসা কৰা, চেনেহুৱা= মৰমিয়াল কিম্বা=নতুবা; জৰাৰ = আলৰ বুঢ়া অৱস্থাৰ ]<noinclude></noinclude> c1mhcpljmcirzkh1fwxy1icysmoodyv 104 89740 244345 2026-03-31T17:37:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "থকা ঘৰ । মানুহৰ থকা ঘৰ কেনে হ'ব লাগে, তাক তলত কোৱা হৈছেঃ— (১) ঘৰৰ ভেটীবোৰ ওখ হ'ব লাগে ; চাপৰ ভেটী জেলুকে ধৰি জেকা কৰে । ভেটী জেকা হ'লে মানুহৰ বেমাৰ হয়। (২) ঘৰ নিয়মীয়া ওখ হ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244345 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>থকা ঘৰ । মানুহৰ থকা ঘৰ কেনে হ'ব লাগে, তাক তলত কোৱা হৈছেঃ— (১) ঘৰৰ ভেটীবোৰ ওখ হ'ব লাগে ; চাপৰ ভেটী জেলুকে ধৰি জেকা কৰে । ভেটী জেকা হ'লে মানুহৰ বেমাৰ হয়। (২) ঘৰ নিয়মীয়া ওখ হ'ব লাগে ; অতি চাপৰ হ'লে বতাহ নচলে আৰু গৰম হয়; অতি ওখ হলেও, টেলেঙ্গা হোৱাত বতাহে কোবায় । (৩) বতাহ আৰু পোহৰ সোমাবলৈ ঘৰৰ কেউফালে দুৱাৰ আৰু খিৰিকি-দুৱাৰ দিব লাগে । ( ৪ ) তলখন সাৰি মঁচি নিকা আৰু ফৰীয়াকৈ ৰাখিব লাগে । (৫) বাৰ-চালবোৰ মাজে মাজে সাৰি, তাৰ এলান্ধু আৰু মকৰা-জাল গুচাই থাকিব লাগে ৷ (৬) ঘৰৰ ভিতৰত বয়-বস্তু আটোম-টোকাৰীকৈ আৰু হাততে পোৱাকৈ, দিহা লগাই সজাই থ'ব লাগে। (৭) ঘৰৰ বাহিৰখনো অঁতাই আৰু ফৰকালকৈ ৰাখিব লাগে ; কাৰণ ওচৰত গেৰেকনি বা জাবৰণি হ'লে, বা পানী বন্ধ, গ'লে মানুহৰ বেমাৰ হয় । (৮ ) ঘৰৰ ওচৰত হাবি হ'বলৈ দিব নেলাগে। হাবি হ'লে সাপে বাহ লয়, আৰু মহ হয়। (৯) বাবৰ দুই লুটি লিপি, পাৰিলে তাত চূণ লগাব ও লাগে ; মাটি খহিলে আকৌ লিপিব লাগে ।<noinclude></noinclude> 8tomwj9xkco2c2g7nvg0xnr3l2k2ddf 244346 244345 2026-03-31T17:43:31Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244346 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''থকা ঘৰ।'''|}}</noinclude>মানুহৰ থকা ঘৰ কেনে হ’ব লাগে, তাক তলত কোৱা হৈছেঃ—<br/> {{gap}}(১) ঘৰৰ ভেটীবোৰ ওখ হ’ব লাগে; চাপৰ ভেটী জেলুকে ধৰি জেকা কৰে। ভেটী জেকা হ’লে মানুহৰ বেমাৰ হয়।<br/> {{gap}}(২) ঘৰ নিয়মীয়া ওখ হ’ব লাগে; অতি চাপৰ হ’লে বতাহ নচলে আৰু গৰম হয়; অতি ওখ হলেও, টেলেঙ্গা হোৱাত বতাহে কোবায়।<br/> {{gap}}(৩) বতাহ আৰু পোহৰ সোমাবলৈ ঘৰৰ কেউফালে দুৱাৰ আৰু খিৰিকি-দুৱাৰ দিব লাগে।<br/> {{gap}}( ৪ ) তলখন সাৰি মঁচি নিকা আৰু ফৰ্ফৰীয়াকৈ ৰাখিব লাগে।<br/> {{gap}}(৫) বাৰ-চালবোৰ মাজে মাজে সাৰি, তাৰ এলান্ধু আৰু মকৰা-জাল গুচাই থাকিব লাগে।<br/> {{gap}}(৬) ঘৰৰ ভিতৰত বয়-বস্তু আটোম-টোকাৰীকৈ আৰু হাততে পোৱাকৈ, দিহা লগাই সজাই থ’ব লাগে।<br/> {{gap}}(৭) ঘৰৰ বাহিৰখনো অঁতাই আৰু ফৰকালকৈ ৰাখিব লাগে; কাৰণ ওচৰত গেৰেকনি বা জাবৰণি হ’লে, বা পানী বন্ধ, গ’লে মানুহৰ বেমাৰ হয়।<br/> {{gap}}(৮ ) ঘৰৰ ওচৰত হাবি হ’বলৈ দিব নেলাগে। হাবি হ’লে সাপে বাহ লয়, আৰু মহ হয়।<br/> {{gap}}(৯) বাবৰ দুই লুটি লিপি, পাৰিলে তাত চূণ লগাবও লাগে; মাটি খহিলে আকৌ লিপিব লাগে।<noinclude></noinclude> hix0b5vyfu0386h86rnb2xjs84dnjd8 104 89741 244350 2026-03-31T17:45:29Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। 80 পিতৃভক্তিৰ গুণতেহে তাতকৈ শিৱসাগৰৰটো পুখুৰী অলপ সৰু কৰাইছিল। কিন্তু ই এটা বিতোপন বস্তু ; পুখুৰীটো এশ পূৰা মাটিত বহিছে; তাৰ ইপাৰৰ পৰা সিপাৰৰ মানুহ চিনিব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244350 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ। 80 পিতৃভক্তিৰ গুণতেহে তাতকৈ শিৱসাগৰৰটো পুখুৰী অলপ সৰু কৰাইছিল। কিন্তু ই এটা বিতোপন বস্তু ; পুখুৰীটো এশ পূৰা মাটিত বহিছে; তাৰ ইপাৰৰ পৰা সিপাৰৰ মানুহ চিনিব নোৱাৰি ; পানী অতি নিৰ্ম্মল ; আৰু সেয়ে বতাহত ঢৌ খেলি থাকে ; কেউপাৰে ডাঙৰ ডাঙৰ গছ আৰু তাৰ মাজে মাজে কাছাৰি আদি ধুনীয়া বঙ্গলাবোৰ ; এপাৰে তিনটি ৰজাদিনীয়া দৌল ; তাৰে মাজৰটিয়েই শিৱ-দৌলা। শিৱসাগৰৰ শিৱ-দৌল বৰ ওখ । তাৰ ওপৰত সোণৰ কলচী লগোৱা আছে। দৌলটো ওখ গুণে, মাটিৰ পৰা কলচীটো সিমান ডাঙৰ যেন নেদেখি। কিন্তু সি ওখই দহ হাত! তাক বৰ ডাঠ আৰু থিতাপীকৈ লগাইছিল; মানৰ দিনত মানহঁতে বৰটোপৰ গুলিৰেও তাক খহাব নোৱাৰি এৰি থৈ গ'ল । কলচীৰ গাত এতিয়াও গুলিৰ চিন আছে । ; শিৱসিংহৰ ৰজাৰ ৰাণী ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীয়ে এটা বৰ অকাৰ্য্য কৰিছিল। তেওঁ ৰজাঘৰীয়া দেৱী-পূজালৈ বুলি অনেক মহন্তক নিমন্ত্ৰণ কৰাই আনিছিল ; আৰু বলেৰে প্ৰসাদ কটিওৱাই আৰু বলিকটা তেজৰ ফোঁট দিয়াই তেওঁলোকক অকথাত অপমান কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত মোৱামৰীয়া মহন্ত ও আছিল ৷ ইয়াৰে পৰা পাচলৈ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ হ'লগৈ । সেইবোৰ কথাও ইয়াৰ পাচতে আছে। [ অর্থ :- পিতৃভক্তি = পিতৃলৈ ভক্তি; বিতোপন = অতি সুন্দৰ ; অকার্য্য = অনুচিত বা বেয়া কাৰ্য্য ; অকথাত = অহকত, অবাবত ।<noinclude></noinclude> c6i4hice2b53lbpedlzoigp9jpf7plx 244351 244350 2026-03-31T17:48:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244351 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৪৫}} {{Rule|}}</noinclude>পিতৃভক্তিৰ গুণতেহে তাতকৈ শিৱসাগৰৰটো পুখুৰী অলপ সৰু কৰাইছিল। কিন্তু ই এটা বিতোপন বস্তু; পুখুৰীটো এশ পূৰা মাটিত বহিছে; তাৰ ইপাৰৰ পৰা সিপাৰৰ মানুহ চিনিব নোৱাৰি; পানী অতি নিৰ্ম্মল; আৰু সেয়ে বতাহত ঢৌ খেলি থাকে; কেউপাৰে ডাঙৰ ডাঙৰ গছ আৰু তাৰ মাজে মাজে কাছাৰি আদি ধুনীয়া বঙ্গলাবোৰ ; এপাৰে তিনটি ৰজাদিনীয়া দৌল; তাৰে মাজৰটিয়েই শিৱ-দৌল।<br/> {{gap}}শিৱসাগৰৰ শিৱ-দৌল বৰ ওখ। তাৰ ওপৰত সোণৰ কলচী লগোৱা আছে। দৌলটো ওখ গুণে, মাটিৰ পৰা কলচীটো সিমান ডাঙৰ যেন নেদেখি। কিন্তু সি ওখই দহ হাত! তাক বৰ ডাঠ আৰু থিতাপীকৈ লগাইছিল; মানৰ দিনত মানহঁতে বৰটোপৰ গুলিৰেও তাক খহাব নোৱাৰি এৰি থৈ গ’ল। কলচীৰ গাত এতিয়াও গুলিৰ চিন আছে।<br/> {{gap}}শিৱসিংহৰ ৰজাৰ ৰাণী ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীয়ে এটা বৰ অকাৰ্য্য কৰিছিল। তেওঁ ৰজাঘৰীয়া দেৱী-পূজালৈ বুলি অনেক মহন্তক নিমন্ত্ৰণ কৰাই আনিছিল; আৰু বলেৰে প্ৰসাদ কটিওৱাই আৰু বলিকটা তেজৰ ফোঁট দিয়াই তেওঁলোকক অকথাত অপমান কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত মোৱামৰীয়া মহন্তও আছিল। ইয়াৰে পৰা পাচলৈ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ হ’লগৈ। সেইবোৰ কথাও ইয়াৰ পাচতে আছে।<br/> {{gap}}[ অৰ্থ:- পিতৃভক্তি = পিতৃলৈ ভক্তি; বিতোপন = অতি সুন্দৰ; অকাৰ্য্য = অনুচিত বা বেয়া কাৰ্য্য; অকথাত = অহকত, অবাবত।<noinclude></noinclude> t7sykvykgn6zfgolfskf0bg0du5x4mj 104 89742 244352 2026-03-31T17:50:25Z Sushmita Lekharu 3764 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244352 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৪৬ নতুন পাঠ । ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন। ( ১ ) প্রশ্ন- ক্রিয়া কাক বোলে ? উত্তৰ- যি পদে কাৰ্য্য করা বা নকৰা বুজায়, বা হোৱা কিবা নোহোৱা বুজায়, সেয়ে ক্রিয়া পদ। ( ২ ) ওপৰৰ পাঠৰ এই ছোৱা কথাৰ ক্ৰিয়া পদ বাছা— "শিৱসিংহ ৰজাৰ ৰাণী ফুলেশ্বৰী......ইয়াৰ পাচতে আছে।” ( ৩ ) তলব আঁচ দিয়া ঠাইবোৰত অর্থ ওলোৱাকৈ একোটা ক্ৰিয়া পদ বহুৱাই যোৱা : – ভাল মানুহে কেতিয়াও মিছা কথা- 1 -- মিছলীয়াক আটায়ে ঘিণ ——, আৰু কোনেও বিশ্বাস; মিছলীয়াই পদে পদে ঘাটি —- তাৰ কোনো কালে ভাল -- । -- মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ ৷ মোৱামৰীয়া মহন্তৰ শিষ্যসকলকে চমুকৈ মোৱামৰীয়া বোলে। ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীয়ে পূজালৈ মতাই আনি লঘু কৰাৰ বাবে, মোৱামৰীয়া মহন্তই দুৰ্ঘোৰ অপমান আৰু মৰণান্তিক বেজাৰ পালে ৷ তেওঁৰ নাম চতুৰ্ভুজ আছিল। তেওঁ শিষ্য- সকলে সৈতে গোটখাই, তলে তলে বিদ্ৰোহৰ যো-জা কৰিবলৈ ধৰিলে । শিৱসিংহৰ পাচত আৰু দুজনা ৰজাই কিছু দিনলৈ ৰাজপাট খালে। তাৰ পাচত লক্ষ্মী সিংহ ৰজা পাটত<noinclude></noinclude> 6f85wezrbnzl3mcy30dadznzjv89mnd 244491 244352 2026-04-01T05:21:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244491 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৪৬|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন।}} {{gap}}( ১ ) প্ৰশ্ন- ক্ৰিয়া কাক বোলে?<br/> উত্তৰ- যি পদে কিবা কাৰ্য্য কৰা বা নকৰা বুজায়, বা হোৱা নোহোৱা বুজায়, সেয়ে ক্ৰিয়া পদ।<br/> {{gap}}( ২ ) ওপৰৰ পাঠৰ এই ছোৱা কথাৰ ক্ৰিয়া পদ বাছাঁ— “শিৱসিংহ ৰজাৰ ৰাণী ফুলেশ্বৰী......ইয়াৰ পাচতে আছে।”<br/> {{gap}}( ৩ ) তলৰ আঁচ দিয়া ঠাইবোৰত অৰ্থ ওলোৱাকৈ একোটা ক্ৰিয়া পদ বহুৱাই যোৱাঁ : – ভাল মানুহে কেতিয়াও মিছা কথা- মিছলীয়াক আটায়ে ঘিণ ——, আৰু কোনেও বিশ্বাস⸺; মিছলীয়াই পদে পদে ঘাটি —- তাৰ কোনো কালে ভাল --। {{Rule|4em}} {{center|'''মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ।'''}} {{gap}}মোৱামৰীয়া মহন্তৰ শিষ্যসকলকে চমুকৈ মোৱামৰীয়া বোলে। ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীয়ে পূজালৈ মতাই আনি লঘু কৰাৰ বাবে, মোৱামৰীয়া মহন্তই দুৰ্ঘোৰ অপমান আৰু মৰণান্তিক বেজাৰ পালে। তেওঁৰ নাম চতুৰ্ভুজ আছিল। তেওঁ শিষ্য- সকলে সৈতে গোটখাই, ত’লে ত’লে বিদ্ৰোহৰ যো-জা কৰিবলৈ ধৰিলে। শিৱসিংহৰ পাচত আৰু দুজনা ৰজাই কিছু দিনলৈ ৰাজপাট খালে। তাৰ পাচত লক্ষ্মীসিংহ ৰজা পাটত<noinclude></noinclude> 4zhoizmlvxcuss00d4uc42t5hwek0tn 104 89743 244353 2026-03-31T17:50:55Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শিৱসাগৰ । ( শিৱসাগৰৰ দৌল আৰু পুখুৰী ) শিৱসাগৰৰ দৌল আৰু পুখুৰী শিৱসিংহ ৰজাৰ দিনত কৰোৱা । তেওঁ ৰুদ্ৰসিংহ ৰজাৰ পুতেক আছিল, আৰু তেওঁৰ পাচতে পাটত উঠিছিল ৷ আহোম ৰজাৰ ভিতৰত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244353 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শিৱসাগৰ । ( শিৱসাগৰৰ দৌল আৰু পুখুৰী ) শিৱসাগৰৰ দৌল আৰু পুখুৰী শিৱসিংহ ৰজাৰ দিনত কৰোৱা । তেওঁ ৰুদ্ৰসিংহ ৰজাৰ পুতেক আছিল, আৰু তেওঁৰ পাচতে পাটত উঠিছিল ৷ আহোম ৰজাৰ ভিতৰত তেৱোঁ এজন ডাঙৰ ৰজা, আৰু ধীৰ, জুৰ, গধুৰ স্বভাৱৰ লোক আছিল। তেওঁৰ দিনতো দেশত ভালেখিনি ভাল কাম হৈছিল ৷ শিৱসাগৰৰ পুখুৰীটো পুখুৰীটো জয়সাগৰতকৈ অলপ সৰু । জয়সাগৰ ৰুদ্ৰসিংহ ৰজাই খনোৱা ; শিৱসিংহ বজাই কিজানি<noinclude></noinclude> rh2gi1yjn7idnteeoo5r00nbzwiwx8k 104 89744 244354 2026-03-31T17:51:20Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। ৪৭ উঠিল। তেওঁৰ দিনত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱা বৰ ক্ষমতাৱন্ত বিষয়া আছিল। তেওঁৰ পৰাও মোৱামৰীয়াসকলে অনেক কথাত বেজাৰ পালে । লক্ষ্মীসিংহ ৰজাৰ মোহনমালা নাম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244354 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ। ৪৭ উঠিল। তেওঁৰ দিনত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱা বৰ ক্ষমতাৱন্ত বিষয়া আছিল। তেওঁৰ পৰাও মোৱামৰীয়াসকলে অনেক কথাত বেজাৰ পালে । লক্ষ্মীসিংহ ৰজাৰ মোহনমালা নামেৰে ককায়েক এজন আছিল। মুখত গুটি-সাঁচ থকাৰ বাবে তেওঁ ৰজা হ'ব নোৱাৰিলে । তেতিয়া অলপ ঘুণ থাকিলেও ৰজা পাতিবলৈ নিষেধ আছিল। সেই হিজাৰতে তেৱোঁ মোৱামৰীয়াৰ লগ ল'লেগৈ ৷ মোৱামৰীয়া আৰু ৰজাৰ পক্ষৰ ৰণ লাগিল ৷ এই ৰণত অনেক ঠাইত যুজ হৈছিল। মোৱামৰীয়াৰ ফালে, ৰাধা আৰু কক্মিণী নামেৰে দুজনী মৰাণ তিৰোতাই বৰ বিক্ৰমেৰে যুজিছিল। বিদ্রোহীহঁতে ৰজাক ধৰি আনি বন্দী কৰিলে, কীৰ্ত্তি বৰবৰুৱাক শূলত দিলে, আৰু ঘাই ঘাই বিষয়াসকলক কাটি মাৰি খাস্তাং কৰিলে। ৰমানন্দ বোলা মৰাণ এজনক ৰজা পাতি লৈ, ৰাজটোল অধিকাৰ কৰি মোৱামৰীয়াই দেশ কাঢ়ি ললে। শেহত বিষয়াসকলে অনেক প্ৰৱন্ধ কৰিহে, বিদ্রোহীহঁতক ধৰি আৰু ৰজাক মোকোলাই আনি, ৰাজ্য উদ্ধাৰ কৰিছে। মোৱামৰীয়া বিদ্রোহৰে বনি লাগি, আহোম ৰাজ্য লাহে লাহে নিশকতীয়া হৈ গল, আৰু শেহত মানৰ হাতত তেনেই ধ্বংস হ'লগৈ। [ অর্থ :—লঘু_কৰা = অপমান কৰা ; মৰণান্তিক = মৰিলে লগত যোৱা যো-জা = দিহা-পোহা; ক্ষমতাৱন্ত = ক্ষমতা থকা; নিষেধ =<noinclude></noinclude> 2skm5mklt9faa700laikzbasyixf40w 244489 244354 2026-04-01T05:16:14Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244489 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৪৭}} {{Rule|}}</noinclude>উঠিল। তেওঁৰ দিনত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱা বৰ ক্ষমতাৱন্ত বিষয়া আছিল। তেওঁৰ পৰাও মোৱামৰীয়াসকলে অনেক কথাত বেজাৰ পালে।<br/> {{gap}}লক্ষ্মীসিংহ ৰজাৰ মোহনমালা নামেৰে ককায়েক এজন আছিল। মুখত গুটি-সাঁচ থকাৰ বাবে তেওঁ ৰজা হ’ব নোৱাৰিলে। তেতিয়া অলপ ঘুণ থাকিলেও ৰজা পাতিবলৈ নিষেধ আছিল। সেই হিজাৰতে তেৱোঁ মোৱামৰীয়াৰ লগ ল’লেগৈ।<br/> {{gap}}মোৱামৰীয়া আৰু ৰজাৰ পক্ষৰ ৰণ লাগিল। এই ৰণত অনেক ঠাইত যুজ হৈছিল। মোৱামৰীয়াৰ ফালে, ৰাধা আৰু ৰুক্মিণী নামেৰে দুজনী মৰাণ তিৰোতাই বৰ বিক্ৰমেৰে যুজিছিল। বিদ্ৰোহীহঁতে ৰজাক ধৰি আনি বন্দী কৰিলে, কীৰ্ত্তি বৰবৰুৱাক শূলত দিলে, আৰু ঘাই ঘাই বিষয়াসকলক কাটি মাৰি খাস্তাং কৰিলে। ৰমানন্দ বোলা মৰাণ এজনক ৰজা পাতি লৈ, ৰাজটোল অধিকাৰ কৰি মোৱামৰীয়াই দেশ কাঢ়ি ললে।<br/> {{gap}}শেহত বিষয়াসকলে অনেক প্ৰৱন্ধ কৰিহে, বিদ্ৰোহীহঁতক ধৰি আৰু ৰজাক মোকোলাই আনি, ৰাজ্য উদ্ধাৰ কৰিছে। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰে বনি লাগি, আহোম ৰাজ্য লাহে লাহে নিশকতীয়া হৈ গল, আৰু শেহত মানৰ হাতত তেনেই ধ্বংস হ’লগৈ।<br/> {{gap}}[ অৰ্থ :—লঘু_কৰা = অপমান কৰা; মৰণান্তিক = মৰিলে লগত যোৱা যো-জা = দিহা-পোহা; ক্ষমতাৱন্ত = ক্ষমতা থকা; নিষেধ =<noinclude></noinclude> 3m5dhuklbdfbbal31jks9issf5exc10 104 89745 244355 2026-03-31T17:51:50Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৪৮ নতুন পাঠ। == -- বাধা, মানা; খাস্তাং= উন্, উচ্ছন্ন, অধিকাৰ = দখল ; প্রবন্ধ – যত্ন উদ্ধাৰ = মুক্ত, নিস্তাৰ ; বনি লাগি - লেচু লৈ ; ধ্বংস = নষ্ট ] বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন৷ (১) জয়সাগৰৰ পুখু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244355 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৪৮ নতুন পাঠ। == -- বাধা, মানা; খাস্তাং= উন্, উচ্ছন্ন, অধিকাৰ = দখল ; প্রবন্ধ – যত্ন উদ্ধাৰ = মুক্ত, নিস্তাৰ ; বনি লাগি - লেচু লৈ ; ধ্বংস = নষ্ট ] বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন৷ (১) জয়সাগৰৰ পুখুৰী কোনে কৰাইছিল, আৰু কি বাবে কৰাইছিল ? (২) শিৱসাগৰৰ পুখুৰী কোন ৰজাৰ দিনত (৩) মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ কোন ৰজাৰ দিনত কৰোৱা ? হৈছিল ? সন্ধিয়া ৷ সন্ধিয়াৰ ৰঙা বেলি ধীৰে ধীৰে গই পচিমৰ ফালে ডুবি গ'ল, পেপার্টি মুখত লই গৰখীয়া ল'ৰা গৰু স'তে ঘৰমুৱা হ'ল । ফুলে। ফুলে। গোলাপৰ ধুনীয়া কলিটি মলয়াৰ ধীৰ ছাটি পাই, ৰঙতে বিভোল দেহি নাচিব ধৰিলে নিজৰ জেউতি নিজে চাই। t<noinclude></noinclude> p8b13ad495itx64i6z0nz39n6w9lq4h 244488 244355 2026-04-01T05:12:59Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244488 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৪৮|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>বাধা, মানা; খাস্তাং= উচন্, উচ্ছন্ন, অধিকাৰ = দখল; প্ৰবন্ধ = যত্ন উদ্ধাৰ = মুক্ত, নিস্তাৰ; বনি লাগি = লেচু লৈ; ধ্বংস = নষ্ট ] {{center|বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন ৷}} {{gap}}(১) জয়সাগৰৰ পুখুৰী কোনে কৰাইছিল, আৰু কি বাবে কৰাইছিল?<br/> {{gap}}(২) শিৱসাগৰৰ পুখুৰী কোন ৰজাৰ দিনত কৰোৱা?<br/> {{gap}}(৩) মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ কোন ৰজাৰ দিনত হৈছিল? {{Rule|4em}} {{center|'''সন্ধিয়া।'''}} {{Block center|<poem>সন্ধিয়াৰ ৰঙা বেলি ধীৰে ধীৰে গই {{gap}}পচিমৰ ফালে ডুবি গ’ল, পেপাটি মুখত লই গৰখীয়া ল’ৰা {{gap}}গৰু স’তে ঘৰমুৱা হ’ল।<br/> ফুলোঁ ফুলোঁ গোলাপৰ ধুনীয়া কলিটি {{gap}}মলয়াৰ ধীৰ ছাটি পাই, ৰঙতে বিভোল দেহি নাচিব ধৰিলে {{gap}}নিজৰ জেউতি নিজে চাই।</poem>}}<noinclude></noinclude> ln2o3s6erjgu97spbs0uo77tsbggf38 104 89746 244357 2026-03-31T17:52:17Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। মৃণাল ভুঞ্জিব এৰি ৰাজহাঁহ জাক দিহাদিহি গ'ল এৰি বিল, আহিল ঘাটৰ পৰা বোৱাৰী জীয়াৰী সন্ধিয়াৰ চাকিটি জ্বলিল । হাটকরা বাটৰুৱা চাপিলেহি শেৱালীৰ বলিল সুবাস, ঘ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244357 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ। মৃণাল ভুঞ্জিব এৰি ৰাজহাঁহ জাক দিহাদিহি গ'ল এৰি বিল, আহিল ঘাটৰ পৰা বোৱাৰী জীয়াৰী সন্ধিয়াৰ চাকিটি জ্বলিল । হাটকরা বাটৰুৱা চাপিলেহি শেৱালীৰ বলিল সুবাস, ঘৰ পূব আকাশৰ পৰা ক'লা ঢাকনীয়ে দেখুৱালে নিশাৰ আভাস। লুইতৰ পাৰে পাৰে নাৱৰীয়াবোৰে ধীৰে ধীৰে বান্ধিলেহি নাও, গাঁৱৰ দৌলৰ পৰা দবা-শঙ্খ ধ্বনি বিয়পিলে সন্ধিয়াৰ বাও । ৪৯ [ অর্থ :- মৃণাল = পদুমৰ আলু ; ভুঞ্জিব এৰি = খাবলৈ এৰি ; বলিল=বতাহত চলিল; সুবাস = ভাল গোন্ধ ; আভাস = চিন, অনুৰূপ ; ধ্বনি=শব্দ, আৰাও বিয়পিলে= বিয়পি পৰিল ; বাও=বায়ু, বতাহ } - : (+) : মানৰ দিনৰ কথা । ( > ) লক্ষ্যাসিংহৰ পাচত, গৌৰীনাথসিংহ আৰু কমলেশ্বৰ সিংহই ত্ৰিশ বছৰ ৰাজত্ব কৰিলে। তাৰ পাছৰ জন ৰজাৰ<noinclude></noinclude> 3tbxu1wmcn0nir929fuigb8s6wsyo9z 244486 244357 2026-04-01T05:08:16Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244486 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৪৯}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center|<poem>মৃণাল ভুঞ্জিব এৰি ৰাজহাঁহ জাক {{gap}}দিহাদিহি গ’ল এৰি বিল, আহিল ঘাটৰ পৰা বোৱাৰী জীয়াৰী {{gap}}সন্ধিয়াৰ চাকিটি জ্বলিল। হাটৰুৱা বাটৰুৱা চাপিলেহি ঘৰ {{gap}}শেৱালীৰ বলিল সুবাস, পূব আকাশৰ পৰা ক’লা ঢাকনীয়ে {{gap}}দেখুৱালে নিশাৰ আভাস। লুইতৰ পাৰে পাৰে নাৱৰীয়াবোৰে {{gap}}ধীৰে ধীৰে বান্ধিলেহি নাও, গাঁৱৰ দৌলৰ পৰা দবা-শঙ্খ ধ্বনি {{gap}}বিয়পিলে সন্ধিয়াৰ বাও।</poem>}} {{gap}}[ অৰ্থ :- মৃণাল = পদুমৰ আলু; ভুঞ্জিব এৰি = খাবলৈ এৰি; বলিল=বতাহত চলিল; সুবাস = ভাল গোন্ধ; আভাস = চিন, অনুৰূপ; ধ্বনি=শব্দ, আৰাও , বিয়পিলে= বিয়পি পৰিল; বাও=বায়ু, বতাহ ] {{center|⸺: (•) :⸺}} {{center|'''মানৰ দিনৰ কথা।'''}} {{center|( ১ )}}<br/> {{gap}}লক্ষ্মীসিংহৰ পাচত, গৌৰীনাথসিংহ আৰু কমলেশ্বৰ সিংহই ত্ৰিশ বছৰ ৰাজত্ব কৰিলে। তাৰ পাছৰ জন ৰজাৰ<noinclude></noinclude> 9aqdhzkgdbez4ipn2o0yhbfci8awkml 104 89747 244358 2026-03-31T17:54:34Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "to নতুন পাঠ । নাম চন্দ্রকান্তসিংহ। তেওঁ বাৰ বছৰ বয়সতে ৰজা হৈছিল। তেতিয়া উজনিত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই, আৰু গুৱাহাটীত বদনচন্দ্ৰ বৰফুকন, এই দুজনেই প্রধান ক্ষমতারন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244358 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>to নতুন পাঠ । নাম চন্দ্রকান্তসিংহ। তেওঁ বাৰ বছৰ বয়সতে ৰজা হৈছিল। তেতিয়া উজনিত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই, আৰু গুৱাহাটীত বদনচন্দ্ৰ বৰফুকন, এই দুজনেই প্রধান ক্ষমতারন্ত বিষয়া আছিল। দুইৰে৷ ভিতৰি আৰ্মল আছিল। বৰফুকনে নামনিৰ প্ৰজাক উপদ্ৰৱ কৰা শুনি বুঢ়া- গোহায়ে তেওঁক ধৰি আনিবলৈ, বজাৰ আদেশ পত্র দি মানুহ পঠিয়ালে । এই সম্বাদ পাই, বৰফুকন পলাই মান দেশ পালেগৈ ; আৰু মান বজাৰ পৰা সৈন্য খুজি লৈ, নিজৰ দেশখনকে দখল কৰিবলৈ আহিল । তেওঁ সসৈন্যে যোৰহাটলৈ চোছা ল'লে । তেতিয়া অসমৰ ৰাজধানী যোৰহাটত আছিল । এনে দুর্যোগত, ৰাজ্যৰ ঘাই ধৰণী স্বৰূপ পূর্ণানন্দ বুঢ়াগেহাঁই হঠাৎ হানি পৰিল। তেওঁৰ মূৰে পুতেক ৰুচি- নাথ গোহাঁইদেৱ বুঢ়াগোহাঁই হ'ল। তেওঁ কোনো মতে মানক হটাব নোৱাৰিলে ; কারণ, মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰে পৰা দেশ তেনেই জুৰুলা হৈ আছিল । শেহত তেওঁ ৰজাক লৈ গুৱাহাটীলৈ যাবলৈ ওলাল; পাচে ৰজা অমান্তি হোৱাত, নিজেই সপৰিয়ালে ভটীয়াই গ'লগৈ । বৰফুকনে দেশ দখল কৰিলে। তেওঁ সকলোখিনি ৰাজ-ক্ষমতা নিজৰ হাতত ৰাখি, চন্দ্রকান্তক নাম মাত্ৰ ৰজা পাতি থ'লে । অন্তত ৰাজ ভঁৰালৰ অনেক ধন-সোণ আৰু ৰাজবংশৰ আঈদেও এগৰাকীকো মান বজালৈ ভেটী দি, বদন ফুকনে সেই বাৰলৈ, মানক<noinclude></noinclude> 4khwthb8nwvq2fi6lbkg4o969ao4bib 244418 244358 2026-03-31T19:40:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244418 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৫০|নতুন পাঠ ।|}} {{Rule|}} নাম চন্দ্রকান্তসিংহ। তেওঁ বাৰ বছৰ বয়সতে ৰজা হৈছিল। তেতিয়া উজনিত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই, আৰু গুৱাহাটীত বদনচন্দ্ৰ বৰফুকন, এই দুজনেই প্রধান ক্ষমতাৱন্ত বিষয়া আছিল। দুইৰে৷ ভিতৰি অমিল আছিল। {{gap}}বৰফুকনে নামনিৰ প্ৰজাক উপদ্ৰৱ কৰা শুনি বুঢ়া- গোহায়ে তেওঁক ধৰি আনিবলৈ, ৰজাৰ আদেশ পত্র দি মানুহ পঠিয়ালে । এই সম্বাদ পাই, বৰফুকন পলাই মান দেশ পালেগৈ ; আৰু মান ৰজাৰ পৰা সৈন্য খুজি লৈ, নিজৰ দেশখনকে দখল কৰিবলৈ আহিল । তেওঁ সসৈন্যে যোৰহাটলৈ চোছা ল'লে । তেতিয়া অসমৰ ৰাজধানী যোৰহাটত আছিল । {{gap}}এনে দুর্যোগত, ৰাজ্যৰ ঘাই ধৰণী স্বৰূপ পূর্ণানন্দ বুঢ়াগেহাঁই হঠাৎ হানি পৰিল। তেওঁৰ মূৰে পুতেক ৰুচি- নাথ গোহাঁইদেৱ বুঢ়াগোহাঁই হ'ল। তেওঁ কোনো মতে মানক হটাব নোৱাৰিলে ; কাৰণ, মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰে পৰা দেশ তেনেই জুৰুলা হৈ আছিল । শেহত তেওঁ ৰজাক লৈ গুৱাহাটীলৈ যাবলৈ ওলাল; পাচে ৰজা অমান্তি হোৱাত, নিজেই সপৰিয়ালে ভটীয়াই গ'লগৈ । বৰফুকনে দেশ দখল কৰিলে। তেওঁ সকলোখিনি ৰাজ-ক্ষমতা নিজৰ হাতত ৰাখি, চন্দ্রকান্তক নাম মাত্ৰ ৰজা পাতি থ'লে । অন্তত ৰাজ ভঁৰালৰ অনেক ধন-সোণ আৰু ৰাজবংশৰ আঈদেও এগৰাকীকো মান ৰজালৈ ভেটী দি, বদন ফুকনে সেই বাৰলৈ, মানক<noinclude></noinclude> l2nzgribx9zc3rq5lnq05frylj2bxye 104 89748 244359 2026-03-31T17:55:11Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। ৫ ১ বিদায় দিলে। দিলে। সেই জনা আইদেওৰ নামে নান দেশত আজিলৈকে “ভেমে৷” বুলিবৰ নগৰ এখন আছে। ইয়াৰ পাচত, বদন ফুকনক বঙ্গাল এটাই খুঁচি মাৰিলে । তেতিয়া পুৰন্দৰ ন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244359 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ। ৫ ১ বিদায় দিলে। দিলে। সেই জনা আইদেওৰ নামে নান দেশত আজিলৈকে “ভেমে৷” বুলিবৰ নগৰ এখন আছে। ইয়াৰ পাচত, বদন ফুকনক বঙ্গাল এটাই খুঁচি মাৰিলে । তেতিয়া পুৰন্দৰ নামেৰে আহোম ৰজাৰ বংশৰে কোঁৱৰ এজনক লগত লৈ, কাচনাথ ভঙ্গীয়া গুৱাহাটীৰ পৰা উজাই আহিল । তাকে শুনি, চন্দ্রকান্ত ৰজা ৰংপুৰলৈ গুচি গ'ল। পাচত মতালতো তেওঁ সংশয় মানে নাহিলত, সেই পুৰন্দৰ কোঁৱৰকে ৰজা পতা হ'ল। তেওঁকে পুৰন্দৰ সিংহ ৰজা বোলে। তেৱেঁই আহোমৰ শেষ বজা। যোৰহাট নগৰৰ ভিতাতে তেওঁৰ মৈদাম আছে । ( যোৰাটৰ ৰজা-মৈদাম ) চন্দ্রকান্তই আকৌ ৰজা হ'বলৈ বিচাৰে বুলি, পুৰন্দৰৰ ফলীয়া মানুহে তেওঁৰ কাণ এখনত ঘুণ লগালে। এই কথাত<noinclude></noinclude> oxx1tli03htl05zfu45szr6404kftsm 244484 244359 2026-04-01T05:02:25Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244484 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৫১}} {{Rule|}}</noinclude>বিদায় দিলে। সেই জনা আইদেওৰ নামে মান দেশত আজিলৈকে “ভেমো” বুলিবৰ নগৰ এখন আছে।<br/> {{gap}}ইয়াৰ পাচত, বদন ফুকনক বঙ্গাল এটাই খুঁচি মাৰিলে। তেতিয়া পুৰন্দৰ নামেৰে আহোম ৰজাৰ বংশৰে কোঁৱৰ এজনক লগত লৈ, ৰুচিনাথ ডাঙৰীয়া গুৱাহাটীৰ পৰা উজাই আহিল। তাকে শুনি, চন্দ্ৰকান্ত ৰজা ৰংপুৰলৈ গুচি গ’ল। পাচত মতালতো তেওঁ সংশয় মানে নাহিলত, সেই পুৰন্দৰ কোঁৱৰকে ৰজা পতা হ'ল। তেওঁকে পুৰন্দৰ সিংহ ৰজা বোলে। তেৱেঁই আহোমৰ শেষ ৰজা। যোৰহাট নগৰৰ ভিতৰতে তেওঁৰ মৈদাম আছে। ( যোৰহাটৰ ৰজা-মৈদাম ) {{gap}}চন্দ্ৰকান্তই আকৌ ৰজা হ’বলৈ বিচাৰে বুলি, পুৰন্দৰৰ ফলীয়া মানুহে তেওঁৰ কাণ এখনত ঘুণ লগালে। এই কথাত<noinclude></noinclude> 6gdgobqs0ilnlrfta7l4f4ulh9apaib 244485 244484 2026-04-01T05:02:44Z Sushmita Lekharu 3764 244485 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৫১}} {{Rule|}}</noinclude>বিদায় দিলে। সেই জনা আইদেওৰ নামে মান দেশত আজিলৈকে “ভেমো” বুলিবৰ নগৰ এখন আছে।<br/> {{gap}}ইয়াৰ পাচত, বদন ফুকনক বঙ্গাল এটাই খুঁচি মাৰিলে। তেতিয়া পুৰন্দৰ নামেৰে আহোম ৰজাৰ বংশৰে কোঁৱৰ এজনক লগত লৈ, ৰুচিনাথ ডাঙৰীয়া গুৱাহাটীৰ পৰা উজাই আহিল। তাকে শুনি, চন্দ্ৰকান্ত ৰজা ৰংপুৰলৈ গুচি গ’ল। পাচত মতালতো তেওঁ সংশয় মানে নাহিলত, সেই পুৰন্দৰ কোঁৱৰকে ৰজা পতা হ'ল। তেওঁকে পুৰন্দৰ সিংহ ৰজা বোলে। তেৱেঁই আহোমৰ শেষ ৰজা। যোৰহাট নগৰৰ ভিতৰতে তেওঁৰ মৈদাম আছে। ( যোৰহাটৰ ৰজা-মৈদাম )<br/> {{gap}}চন্দ্ৰকান্তই আকৌ ৰজা হ’বলৈ বিচাৰে বুলি, পুৰন্দৰৰ ফলীয়া মানুহে তেওঁৰ কাণ এখনত ঘুণ লগালে। এই কথাত<noinclude></noinclude> sxmw136lo358261226huz2n62ncuivj 104 89749 244360 2026-03-31T17:55:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৫২ নতুন পাঠ । বিষম ৰেজাব পাই, তেওঁ মান-ৰালৈ সম্বাদ পঠালে । মান-ৰজাই এইবাৰ ডেৰকুৰি হাজাৰ সৈন্য পঠিয়াই দিলে । ৰজা বুঢ়াগোহাঁই দুয়ো ভটীয়াই পলাল । মানহঁতে দেশ লুটি, ম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244360 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৫২ নতুন পাঠ । বিষম ৰেজাব পাই, তেওঁ মান-ৰালৈ সম্বাদ পঠালে । মান-ৰজাই এইবাৰ ডেৰকুৰি হাজাৰ সৈন্য পঠিয়াই দিলে । ৰজা বুঢ়াগোহাঁই দুয়ো ভটীয়াই পলাল । মানহঁতে দেশ লুটি, মানুহ কাটি মাৰি, গাঁও-ভুই উজাৰ কৰিলেহি । শেহত চন্দ্ৰকান্তক মানৰ তলতীয়া ৰজা পাতি থৈ, আৰু ইয়াত মান সৈন্য এজাক থিতাপীকৈ ৰাখি, মান সেনাপতি নিজ দেশলৈ উলটি গ'ল। সেই বাৰ অসমৰ ৰজা মানৰ তলতীয়া সেই দিন ধৰিয়েই আমাৰ অসম দেশ স্বাধীন গুচি হ'ল ; পৰৰ অধীন হ'ল । [ অৰ্থ :— উপদ্ৰৱ = দৌৰাত্ম্য ; আদেশ-পত্ৰ =হুকুনৰ কাকত ; দুর্যোগত =বেরা সন্ধি ক্ষণত ; স্বৰূপ = নিচিনা; সপৰিয়ালে = পৰিয়ালে সৈতে : সংশয় মানি=সন্দেহ কৰি; বিষম = অতিশয় ; সম্বাদ = বাতৰি : উাৰ =উচন্ ] (2) আগলৈ পুনৰ মান অহা নিবাৰণ কৰিবৰ অর্থে, চন্দ্রকান্ত ৰজাই উজনিৰ ফালে, মানৰ বাট ভেটি, ডাঙৰকৈ গড় এটা বন্ধাইছিল। ইয়াত থকা মান সৈন্যবোৰে এই কথা মনে মনে মান-ৰজালৈ জনাই পঠিয়ালে । মান-ৰজাই দুনাই অপাৰ সৈন্য পঠিয়াই দিলে । মান আহিবৰ শুনি, চন্দ্ৰকান্ত ৰজা গুৱাহাটীলৈ পলাই গ'ল। মানে তেওঁৰ মূৰে যোগেশ্বৰ নামেৰে আহোমৰ কোঁৱৰ<noinclude></noinclude> dxgwcxrtw0kzvjbzpu73ooku3fnhcxr 244483 244360 2026-04-01T04:58:51Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244483 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৫২|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>বিষম বেজাৰ পাই, তেওঁ মান-ৰজালৈ সম্বাদ পঠালে। মান-ৰজাই এইবাৰ ডেৰকুৰি হাজাৰ সৈন্য পঠিয়াই দিলে। ৰজা বুঢ়াগোহাঁই দুয়ো ভটীয়াই পলাল। মানহঁতে দেশ লুটি, মানুহ কাটি মাৰি, গাঁও-ভুঁই উজাৰ কৰিলেহি। শেহত চন্দ্ৰকান্তক মানৰ তলতীয়া ৰজা পাতি থৈ, আৰু ইয়াত মান সৈন্য এজাক থিতাপীকৈ ৰাখি, মান সেনাপতি নিজ দেশলৈ উলটি গ’ল। সেই বাৰ অসমৰ ৰজা মানৰ তলতীয়া হ’ল; সেই দিন ধৰিয়েই আমাৰ অসম দেশ স্বাধীন গুচি পৰৰ অধীন হ’ল।<br/> {{gap}}[ অৰ্থ :— উপদ্ৰৱ = দৌৰাত্ম্য; আদেশ-পত্ৰ =হুকুমৰ কাকত; দুৰ্যোগত =বেয়া সন্ধি ক্ষণত; স্বৰূপ = নিচিনা; সপৰিয়ালে = পৰিয়ালে সৈতে ; সংশয় মানি=সন্দেহ কৰি; বিষম = অতিশয়; সম্বাদ = বাতৰি ; উজাৰ =উচন্ ] {{center|(২)}} {{gap}}আগলৈ পুনৰ মান অহা নিবাৰণ কৰিবৰ অৰ্থে, চন্দ্ৰকান্ত ৰজাই উজনিৰ ফালে, মানৰ বাট ভেটি, ডাঙৰকৈ গড় এটা বন্ধাইছিল। ইয়াত থকা মান সৈন্যবোৰে এই কথা মনে মনে মান-ৰজালৈ জনাই পঠিয়ালে। মান-ৰজাই দুনাই অপাৰ সৈন্য পঠিয়াই দিলে।<br/> {{gap}}মান আহিবৰ শুনি, চন্দ্ৰকান্ত ৰজা গুৱাহাটীলৈ পলাই গ’ল। মানে তেওঁৰ মূৰে যোগেশ্বৰ নামেৰে আহোমৰ কোঁৱৰ<noinclude></noinclude> gtmqpjk3u8c5e70whlsu4dgv4w0nf2q 104 89750 244361 2026-03-31T17:57:03Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । 20 এজনক নামত মাথোন ৰজা পাতি থৈ, দেশ লুটিবলৈ লাগিল। এই বাৰ সিহঁতে তিনি জাক হৈ ল'লে; আক উজনিৰ পৰা নামনিলৈকে গোটেই দেশখন ওপবা ওপৰিকৈ দুবাব লুটি, তেনেই সাং কৰিলে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244361 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ । 20 এজনক নামত মাথোন ৰজা পাতি থৈ, দেশ লুটিবলৈ লাগিল। এই বাৰ সিহঁতে তিনি জাক হৈ ল'লে; আক উজনিৰ পৰা নামনিলৈকে গোটেই দেশখন ওপবা ওপৰিকৈ দুবাব লুটি, তেনেই সাং কৰিলে। মানে ধন-বিজ্ লুটি লৈ মানুহক ভিতৰ সুমাই, ঘৰত জুই লগাই দিছিল ; কেচুৱা লৰা ফৰ্ম্মটি মাবি, গছৰ গুটি পাৰিছিল ; গৰ্ভৱতী তিৰোতাৰ গৰ্ভ ছিবি, পেটৰ সন্তান উলিয়াই ৰং চাইছিল। সিহঁতে দৌল দেৱালয়ৰ মূৰ্তিবোৰ ভাঙ্গি ছিন্সি পেলালে, আৰু মূল্যবান বস্তুবোৰ লৈ গ'ল; ধন-বিত্‌ত যে নিলেই, মানুহৰো অন্ত কৰিলে । সিহঁতে বহস্যতে কাটি ডিঙ্গিয়েই অসংখ্য মানুহ ক্ষয় কৰিলে; কেতবোৰ বন্দী-বেটি কৰি দেশলৈ ইবোৰৰ অনেক খিনি দেশ দেশান্তৰলৈ পলাই গ'ল । অলেখ প্রজা বয়-বস্তু পুতি থৈ হানি সোমালগৈ । তাতে, কোনো খাবলৈ নেপাই, কোনো বেমাৰতে, বা কোনো বাধ ঘোঙৰ মুখত পৰিয়েই, মৰি হাজি জাহ্ গ'ল । সেই চোৱা কালকে মানৰ দিন বোলে। সেই কালৰ অসমীয়া মানুহৰ দুখ দুৰ্গতি আৰু জীয়াতুৰ কথা শুনিলে, এতিয়াও গা শিয়ঁৰি উঠে। তেতিয়াৰে পৰা অসম দেশ ধনে জনে, কেউ হাতে ভিকহু হ'ল। মানেই আহোম ৰাজ্যৰ অন্ত পেলালে, অসম দেশ উপান্ত কৰিলে । [ অর্থ :–নাং = ধ্বংস; জীয়া=মন্ত্রণা, কষ্ট; উপাত্ত = উজাৰ ]<noinclude></noinclude> j3ql39h4l028s2wu971u4b27xtir1i4 244482 244361 2026-04-01T04:54:44Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244482 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৫৩}} {{Rule|}}</noinclude>এজনক নামত মাথোন ৰজা পাতি থৈ, দেশ লুটিবলৈ লাগিল। এই বাৰ সিহঁতে তিনি জাক হৈ ল’লে; আৰু উজনিৰ পৰা নামনিলৈকে গোটেই দেশখন ওপৰা ওপৰিকৈ দুবাৰ লুটি, তেনেই সাং কৰিলে। মানে ধন-বিত্ লুটি লৈ মানুহক ভিতৰ সুমাই, ঘৰত জুই লগাই দিছিল; কেচুৱা লৰা ফৰ্ম্মুটি মাৰি, গছৰ গুটি পাৰিছিল; গৰ্ভৱতী তিৰোতাৰ গৰ্ভ ছিৰি, পেটৰ সন্তান উলিয়াই ৰং চাইছিল। সিহঁতে দৌল দেৱালয়ৰ মূৰ্ত্তিবোৰ ভাঙ্গি ছিঙ্গি পেলালে, আৰু মূল্যবান বস্তুবোৰ লৈ গ’ল; ধন-বিত্‌ যে নিলেই, মানুহৰো অন্ত কৰিলে। সিহঁতে ৰহস্যতে কাটি ছিঙ্গিয়েই অসংখ্য মানুহ ক্ষয় কৰিলে; কেতবোৰ বন্দী-বেটি কৰি দেশলৈ নিলে ৷ ইবোৰৰ অনেক খিনি দেশ দেশান্তৰলৈ পলাই গ’ল। অলেখ প্ৰজা বয়-বস্তু পুতি থৈ হাবি সোমালগৈ। তাতে, কোনো খাবলৈ নেপাই, কোনো বেমাৰতে, বা কোনো বাঘ ঘোঙৰ মুখত পৰিয়েই, মৰি হাজি জাহ্ গ’ল।<br/> {{gap}}সেই চোৱা কালকে মানৰ দিন বোলে। সেই কালৰ অসমীয়া মানুহৰ দুখ দুৰ্গতি আৰু জীয়াতুৰ কথা শুনিলে, এতিয়াও গা শিয়ঁৰি উঠে। তেতিয়াৰে পৰা অসম দেশ ধনে জনে, কেউ হাতে ভিকহু হ’ল। মানেই আহোম ৰাজ্যৰ অন্ত পেলালে, অসম দেশ উপান্ত কৰিলে। {{gap}}[ অৰ্থ :–সাং = ধ্বংস; জীয়াতু=যন্ত্ৰণা, কষ্ট; উপান্ত = উজাৰ ]<noinclude></noinclude> 76381bycfrd396w7cr3lu6up6cltkzu 104 89751 244362 2026-03-31T17:57:29Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "@8 নতুন পাঠ। ব্যাকৰণ -- বিশেষণ । “সজ” ল'ৰা বুলিলে, লৰাটো কোনে :—স, অর্থাৎ ভাল। “দুষ্ট” নেয়া বুলি জনা যায় । মানুহটো ভাল বুলি জানি। ল'ৰাটো মানুহ বুলিলে, মানুহটোক কেনে :– দ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244362 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>@8 নতুন পাঠ। ব্যাকৰণ -- বিশেষণ । “সজ” ল'ৰা বুলিলে, লৰাটো কোনে :—স, অর্থাৎ ভাল। “দুষ্ট” নেয়া বুলি জনা যায় । মানুহটো ভাল বুলি জানি। ল'ৰাটো মানুহ বুলিলে, মানুহটোক কেনে :– দৃষ্ট, অর্থাৎ বেয়া । এনেকুৱা ভাল বেয়া, বা দোষ গুণ বুজোৱা পদ- বোৰক বিশেষণ বোলে। ""সাজ" আৰু “দুষ্ট” দুইটা বিশেষণ পদ । এপূৰা মাটি ; যিবোৰ পদে লেখ বা জোখ বুজায় তাকে। বিশেষণ বোলে। পাচোটা আম; এশ মানুহ, এহাত কাপোৰ ; দুসেৰ লোণ; এই আখৰেৰে দিয়া পদবোৰ বিশেষণ হৈছে । কথাবোৰত, ডাঙৰ যিবোৰ পদে কোনো কাৰ্য্যৰ কিবা ভাও বুজায়, সিও বিশেষণ । “বেগাই আহিছে” বুলিলে, অহাৰ ভাও বুজায়; কেনেকৈ আহিছে ? - বেগাই এতেকে বেগাই কথাটো বিশেষণ পদ । চকামকাকৈ দেখিলোঁ; তুৰন্তে ঘূবিধা ; ততালিকে ওলালহি ; এইবোৰ কথাতো ডাঙৰ আগৰেৰ দিয়া পদবোৰে কাৰ্য্যৰ ভাও বুজাইছে; গতিকে নিহঁতো বিশেষণ এতেকে, যি পদে কিহবাৰ ( ১ ) ভাল-বেয়া বা দোষ-গুণ বুজায়, বা ( ২ ) লেখ-জোখ বুজায়, *এতিয়া ল'ৰাক ক্রিয়া-বিশেষণকে। বিশেষণ বুলিয়েই শিকাব । পাচত ব্যাকৰণৰ বেলেগ পুথি পঢ়াওঁতে প্রভেদ বুজাই দিব ।<noinclude></noinclude> hxberrxeiysq9wkivrys9svbp8v8qd0 244481 244362 2026-04-01T04:48:07Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244481 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৫৪|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|ব্যাকৰণ ⸺ বিশেষণ।}} {{gap}}“সজ” ল’ৰা বুলিলে, লৰাটো ভাল বুলি জানি। ল’ৰাটো কোনে :—সজ, অৰ্থাৎ ভাল। “দুষ্ট” মানুহ বুলিলে, মানুহটোক বেয়া বুলি জনা যায়। মানুহটো কেনে :– দুষ্ট, অৰ্থাৎ বেয়া। এনেকুৱা '''ভাল বেয়া,''' বা '''দোষ গুণ''' বুজোৱা পদ- বোৰক '''বিশেষণ''' বোলে। ""সজ" আৰু “দুষ্ট” দুইটা বিশেষণ পদ।<br/> {{gap}}যিবোৰ পদে '''লেখ বা জোখ''' বুজায় তাকো বিশেষণ বোলে। '''পাচোঁটা''' আম; '''এশ''' মানুহ, '''এপূৰা''' মাটি; '''এহাত''' কাপোৰ; '''দুসেৰ''' লোণ; এই কথাবোৰত, ডাঙৰ আখৰেৰে দিয়া পদবোৰ বিশেষণ হৈছে।<br/> {{gap}}যিবোৰ পদে '''কোনো কাৰ্য্যৰ কিবা ভাও''' বুজায়, সিও বিশেষণ। “বেগাই আহিছে” বুলিলে, অহাৰ ভাও বুজায়; কেনেকৈ আহিছে? - বেগাই এতেকে '''বেগাই''' কথাটো বিশেষণ পদ। '''চকামকাকৈ''' দেখিলোঁ; '''তুৰন্তে''' ঘূৰিবাঁ; '''ততালিকে''' ওলালহি; এইবোৰ কথাতো ডাঙৰ আগৰেৰ দিয়া পদবোৰে কাৰ্য্যৰ ভাও বুজাইছে; গতিকে সিহঁতো বিশেষণ ৷<ref>*এতিয়া ল’ৰাক ক্ৰিয়া-বিশেষণকো বিশেষণ বুলিয়েই শিকাব। পাচত ব্যাকৰণৰ বেলেগ পুথি পঢ়াওঁতে প্ৰভেদ বুজাই দিব।</ref><br/> {{gap}}এতেকে, যি পদে কিহবাৰ ( ১ ) '''ভাল-বেয়া''' বা '''দোষ-গুণ''' বুজায়, বা ( ২ ) '''লেখ-জোখ বুজায়,'''<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> lfmnch78y8bz1yth9vc3pxoym5n82ef 104 89752 244363 2026-03-31T17:58:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। ৫৫ নতুবা (৩) কিবা কাৰ্য্যৰ ভাও বা গতি বুজায়, দেয়ে বিশেষণ পদ। ঠাই; বদন বাৰী, কণা মানুহ ; তলৰ লিখা খিনিত ডাঙৰ আখৰৰ পদবোৰ বিশেষণ হৈছে :-- দঁতাল হাতী; ওখ গছ; চেনেহী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244363 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ। ৫৫ নতুবা (৩) কিবা কাৰ্য্যৰ ভাও বা গতি বুজায়, দেয়ে বিশেষণ পদ। ঠাই; বদন বাৰী, কণা মানুহ ; তলৰ লিখা খিনিত ডাঙৰ আখৰৰ পদবোৰ বিশেষণ হৈছে :-- দঁতাল হাতী; ওখ গছ; চেনেহী ছোৱালী; গোকাট্ মক্‌-জমক ফুলনি ; ধুনীয়া ঘৰ ; নদন- দ্বন্দুৰী তিৰোতা ; সোনকালে শুধা; পুৱাতে উঠিবা; খৰকৈ নেথাবা ; খিৰেৰে ফুৰিবা ; সন্ত জনে মিছা কথা সমূলি নয় ; মোৱামৰীয়| মহন্তই দুৰ্ঘোৰ অপমান আৰু মৰণান্তিক জিভাৰ কোমল দেহা কাঠন দাঁতৰ; বেজাৰ পালে ; এটকা ৰূপ। অসমত ইংৰাজৰ আমোল ৷ অসম দেশ লুটিবলৈ পাই, মানৰ কল বাঢ়িল । সিহঁতে অসমৰ সীমা পাৰ হৈ, ইংৰাজৰ ৰাজ্যতো সোমালগৈ। ইংৰাজ চর্কাৰে ভালেৰে নিষেধ কৰাত, মইমৎ মান সেনাপতিয়ে তাক নেমানিলে ; আৰু অসমৰ লগতে জাপি ল'বৰ মনেৰে, ইংৰাজ ৰাজ্যবো এছোৱা কাঢ়ি ল'লেগৈ । এই বাবে, ইংৰাজে সৈতে মানৰ ৰণ লাগিল। ইংৰাজৰ হিলৈৰ তাপত তম্ভিব<noinclude></noinclude> qvdf71487yomxn8xo1276g7ovhle9qw 244480 244363 2026-04-01T04:40:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244480 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৫৫}} {{Rule|}}</noinclude>নতুবা (৩) '''কিবা কাৰ্য্যৰ ভাও বা গতি''' বুজায়, সেয়ে '''বিশেষণ পদ।'''<br/> {{gap}}তলৰ লিখা খিনিত ডাঙৰ আখৰৰ পদবোৰ বিশেষণ হৈছে :⸺ '''দঁতাল''' হাতী; '''ওখ''' গছ; '''চেনেহী''' ছোৱালী; '''গোকাট্'''ঠাই;'''ৰমক্‌-জমক''' ফুলনি; '''ধুনীয়া''' ঘৰ; '''নদন-''' '''বদন''' বাৰী, '''কণা''' মানুহ; '''দ্বন্দুৰী''' তিৰোতা; '''সোনকালে''' শুবাঁ; '''পুৱাতে''' উঠিবা; '''খৰকৈ''' নেখাবা; '''থিৰেৰে''' ফুৰিবাঁ; '''সন্ত''' জনে '''মিছা''' কথা '''সমূলি''' নকয়; '''মোৱামৰীয়া''' মহন্তই '''দুৰ্ঘোৰ''' অপমান আৰু '''মৰণান্তিক''' বেজাৰ পালে; জিভাৰ '''কোমল''' দেহা '''কঠিন''' দাঁতৰ; '''এটকা''' ৰূপ। {{center|⸺:০:⸺}} {{center|{{X-larger|অসমত ইংৰাজৰ আমোল।}}}} {{gap}}অসম দেশ লুটিবলৈ পাই, মানৰ কল বাঢ়িল। সিহঁতে অসমৰ সীমা পাৰ হৈ, ইংৰাজৰ ৰাজ্যতো সোমালগৈ। ইংৰাজ চৰ্কাৰে ভালেৰে নিষেধ কৰাত, মইমৎ মান সেনাপতিয়ে তাক নেমানিলে; আৰু অসমৰ লগতে জাপি ল’বৰ মনেৰে, ইংৰাজ ৰাজ্যৰো এছোৱা কাঢ়ি ল’লেগৈ। এই বাবে, ইংৰাজে সৈতে মানৰ ৰণ লাগিল। ইংৰাজৰ হিলৈৰ তাপত তম্ভিব<noinclude></noinclude> fzjw59vxbwhzai4aij34dp6qlwtc7id 104 89753 244364 2026-03-31T17:58:23Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৫৬ নতুন পাঠ নোৱাৰি, মানহঁত থাবান হৈ পলাবলৈ ধৰিলে ।/ শেহত ইংৰাজৰ সৈন্য মানব নিজ দেশত সোমালগৈ । ৰণৰ মিত্‌- মাত্‌ কৰিবলৈ মানৰ তৎ হেৰাই গ'ল । মূৰকত মান বজাই অসম দেশ গোটেইখ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244364 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৫৬ নতুন পাঠ নোৱাৰি, মানহঁত থাবান হৈ পলাবলৈ ধৰিলে ।/ শেহত ইংৰাজৰ সৈন্য মানব নিজ দেশত সোমালগৈ । ৰণৰ মিত্‌- মাত্‌ কৰিবলৈ মানৰ তৎ হেৰাই গ'ল । মূৰকত মান বজাই অসম দেশ গোটেইখন, আৰু মান দেশৰো এছোৱা ইংৰাজক এৰি দি, সন্ধি কৰি, ৰণৰ ওৰ পেলালে। ইয়াৰ ৬৪ বছৰৰ মূৰত, মান দেশৰ বাকী ছোৱাও ইংৰাজৰ হাতত পৰি, মানব গোটেইখন দেশ ইংৰাজ ৰাজ্যত চামিল হ'ল । ওপৰত কোৱা সন্ধি ইয়াণ্ডাবু বোলা ঠাইত হোৱা বাবে, তেতিয়াৰে পৰা অসমত তাক ইয়াণ্ডাবুৰ সন্ধি বোলে । ইংৰাজৰ ৰাজত্ব চলিছে। আজিকালি বিলাতৰ ইংৰাজ বজাই প্রত্যেক পাঁচ বছৰৰ মূৰে মূৰে, অসম দেশ চলাবলৈ নতুনকৈ একোজন ডাঙৰ বিষয়া নিযুক্ত কৰি দিয়ে । তেওঁ অসমৰ ৰাজধানী শ্বিলং নগৰত থাকে, আৰু মাজে মাজে আনবোৰ জিলাত ফুৰি চাকি যায়হি। তেওঁকে অসমৰ লাট্ চাহাব বা গভৰ্ণৰ বোলে। গভৰ্ণৰ মানে শাসন কৰোতা । ইংৰাজৰ আমোলত দেশ সুথিলে আছে ; প্রজাও থেতি-খোলা৷ কৰি, নিৰ্ভয়ে আৰু শান্তিৰে থাকিব পাৰিছে ; দেশত লিখা-পঢ়া বিদ্যা বাঢ়িছে ; আৰু ৰাজকাৰ্য্যও শৃঙ্খলা লাগি চলিছে । ৰেল-জাহাজ চলাত, আৰু বাট-পথবোৰ সুগম হোৱাত, মানুহৰ চলাচল কৰিবলৈ আৰু বেহা-বেপাৰলৈ সুবিধা হৈছে। ডাক আৰু টেলিগ্রাফো ইংৰাজৰ দিনতহে<noinclude></noinclude> p2rmqy1007wp2ye24biitpcwzjs8j7b 244479 244364 2026-04-01T04:31:09Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244479 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৫৬|নতুন পাঠ|}} {{Rule|}}</noinclude>নোৱাৰি, মানহঁত থানবান হৈ পলাবলৈ ধৰিলে। শেহত ইংৰাজৰ সৈন্য মানৰ নিজ দেশত সোমালগৈ। ৰণৰ মিত্‌- মাত্‌ কৰিবলৈ মানৰ তৎ হেৰাই গ’ল। মূৰকত মান ৰজাই অসম দেশ গোটেইখন, আৰু মান দেশৰো এছোৱা ইংৰাজক এৰি দি, সন্ধি কৰি, ৰণৰ ওৰ পেলালে। ইয়াৰ ৬৪ বছৰৰ মূৰত, মান দেশৰ বাকী ছোৱাও ইংৰাজৰ হাতত পৰি, মানৰ গোটেইখন দেশ ইংৰাজ ৰাজ্যত চামিল হ’ল।<br/> {{gap}}ওপৰত কোৱা সন্ধি ইয়াণ্ডাবু বোলা ঠাইত হোৱা বাবে, তাক ইয়াণ্ডাবুৰ সন্ধি বোলে। তেতিয়াৰে পৰা অসমত ইংৰাজৰ ৰাজত্ব চলিছে।<br/> {{gap}}আজিকালি বিলাতৰ ইংৰাজ ৰজাই প্ৰত্যেক পাঁচ বছৰৰ মূৰে মূৰে, অসম দেশ চলাবলৈ নতুনকৈ একোজন ডাঙৰ বিষয়া নিযুক্ত কৰি দিয়ে। তেওঁ অসমৰ ৰাজধানী শ্বিলং নগৰত থাকে, আৰু মাজে মাজে আনবোৰ জিলাত ফুৰি চাকি যায়হি। তেওঁকে অসমৰ লাট্ চাহাব বা গভৰ্ণৰ বোলে। গভৰ্ণৰ মানে শাসন কৰোতা।<br/> {{gap}}ইংৰাজৰ আমোলত দেশ সুথিলে আছে; প্ৰজাও খেতি-খোলা কৰি, নিৰ্ভয়ে আৰু শান্তিৰে থাকিব পাৰিছে; দেশত লিখা-পঢ়া বিদ্যা বাঢ়িছে; আৰু ৰাজকাৰ্য্যও শৃঙ্খলা লাগি চলিছে। ৰেল-জাহাজ চলাত, আৰু বাট-পথবোৰ সুগম হোৱাত, মানুহৰ চলাচল কৰিবলৈ আৰু বেহা-বেপাৰলৈ সুবিধা হৈছে। ডাক আৰু টেলিগ্ৰাফো ইংৰাজৰ দিনতহে<noinclude></noinclude> 4tf650apwzv9cgq35oi4d7z0a6n6oct 104 89754 244365 2026-03-31T17:58:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । ৫৭ চলিছে । তাৰপৰাও দেশত অনেক কথালৈ সুচল হৈছে। [ অর্থ :-কল = সাহ; মইমৎ= উধৎ ; সন্ধি=মিত মাত; নিযুক্ত= নিয়োগ ; আমোলত = শাসন কালত ; সুথিলে = সুস্থিৰে, শান্তিৰে ; শৃঙ্খল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244365 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ । ৫৭ চলিছে । তাৰপৰাও দেশত অনেক কথালৈ সুচল হৈছে। [ অর্থ :-কল = সাহ; মইমৎ= উধৎ ; সন্ধি=মিত মাত; নিযুক্ত= নিয়োগ ; আমোলত = শাসন কালত ; সুথিলে = সুস্থিৰে, শান্তিৰে ; শৃঙ্খলা= ৰেহা ; নিয়াৰিকৈ = আঁৰ নথকাকৈ ; সুগম = অহা-যোৱা কৰিবলৈ চলৰ বা সুবিধাৰ ] বুৰঞ্জীব প্রশ্ন। (১) অসমলৈ মান কোনে আনিছিল ? কোন ৰজাৰ দিনত ? (২) মানে অসম দেশ কেইবাৰ দখল কৰিছিল ? ( ৩ ) অসমত আহোমৰ ৰাজ্য গুচি, ইংৰাজৰ ৰাজ্য কেনেকৈ হ'ল ?<noinclude></noinclude> dce34aucwsn6lsyuhw6n1hvpf70rrpl 244477 244365 2026-04-01T04:26:52Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244477 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৫৭}} {{Rule|}}</noinclude>চলিছে। তাৰপৰাও দেশত অনেক কথালৈ সুচল হৈছে।<br/> {{gap}}[ অৰ্থ :-কল = সাহ; মইমৎ= উধৎ; সন্ধি=মিত্ মাত্; নিযুক্ত= নিয়োগ; আমোলত = শাসন কালত; সুথিলে = সুস্থিৰে, শান্তিৰে; শৃঙ্খলা= ৰেহা; নিয়াৰিকৈ = আঁৰ নথকাকৈ; সুগম = অহা-যোৱা কৰিবলৈ চলৰ বা সুবিধাৰ ]<br/> {{center|বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন।}}<br/> {{gap}}(১) অসমলৈ মান কোনে আনিছিল? কোন ৰজাৰ দিনত?<br/> {{gap}}(২) মানে অসম দেশ কেইবাৰ দখল কৰিছিল?<br/> {{gap}}(৩) অসমত আহোমৰ ৰাজ্য গুচি, ইংৰাজৰ ৰাজ্য কেনেকৈ হ’ল?<noinclude></noinclude> lxe2ignymh72dm736ti9xqzyq8bbtrr 104 89755 244366 2026-03-31T17:59:14Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আব্দুল মজিদ। তোমালোকে আব্দুল্ মজিদ্ বেৰিষ্টাৰ চাহাবৰ নাম শুনিব পোৱাঁ । তেওঁ আমাৰ দেশৰ এগৰাকী চোকা বুদ্ধিৰ পুৰুষ আছিল। অকল নিজৰ বুদ্ধি আৰু চৰিত্ৰৰ গুণতে তেওঁ দেশ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244366 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>আব্দুল মজিদ। তোমালোকে আব্দুল্ মজিদ্ বেৰিষ্টাৰ চাহাবৰ নাম শুনিব পোৱাঁ । তেওঁ আমাৰ দেশৰ এগৰাকী চোকা বুদ্ধিৰ পুৰুষ আছিল। অকল নিজৰ বুদ্ধি আৰু চৰিত্ৰৰ গুণতে তেওঁ দেশৰ এজন নামজ্বলা ডাঙৰ লোক হ'ৱ পাৰিছিল। মজিদ্ চাহার্, যোৰহাট নগৰৰ বালিবাটত উপজিছিল। তেওঁৰ পিতৃ মৌলবী মহম্মদচাই মৌজাদাৰী কাম কৰিছিল । তেওঁ পুতেকৰ পঢ়া-শুনাত বৰ যত্নবান আছিল । মজিদে যোৰহাটৰ চকাৰী হাইস্কুলৰপৰা এণ্ট্ৰেন্স, ( আজি- কালিৰ মেট্টি কুলেচন্ ) পৰীক্ষাত উঠি, বৃত্তি পাই কলিকতাত পঢ়িবলৈ গৈছিল। সেই স্কুলৰপৰা পোন প্ৰথমতে তেৱেঁইহে সেই পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। কলিকতাত চাৰি বছৰ মন পুতি পঢ়ি-শুনি বি, এ, মহলাত তেওঁ তৃতীয় হৈ উঠিল ; আৰু বিলাতত পঢ়িবলৈ যাবৰ কাৰণে সৰহীয়াকৈ বৃত্তি পালে । তেতিয়া বিলাতলৈ গৈ, তাতো পৰীক্ষাত উঠি, তেওঁ বেৰিষ্টাৰ হৈ আহিলগৈ ।<noinclude></noinclude> pqgvyha8iyyeazzwgydfx6jq7dcwsdi 104 89756 244369 2026-03-31T18:06:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস! সংযম সহজসাধ্য; কিন্তু সেইফালে লক্ষ্য নাাখিলে হাজাৰ চেষ্ট। কৰিও লক্ষ্য ভ্ৰষ্ট হোৱা যায়। মুক্তিলাভে যত্নপৰ বিবেকী জনৰ; উন্মত্ত ইন্দ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244369 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস! সংযম সহজসাধ্য; কিন্তু সেইফালে লক্ষ্য নাাখিলে হাজাৰ চেষ্ট। কৰিও লক্ষ্য ভ্ৰষ্ট হোৱা যায়। মুক্তিলাভে যত্নপৰ বিবেকী জনৰ; উন্মত্ত ইন্দ্ৰিয়ে কৰে হৰণ মনৰ সদায় সংযমী কিন্তু স্থিতপ্ৰজ্ঞজন, তুমিও সংযত হই মোত দিয়া মন। ২/৬০-৬১। অভ্যাসযোগৰ দ্বাৰা আত্মচৈতন্যলাভ আৰু বিশ্বচৈতন্যভ ভুমুকি; তাৰ ফলত শান্তিলাভ, আত্মসংযম, ঐকান্তিকী ভক্তি আৰু আভ্যন্তধিক অনাশক্তি—এয়ে গীতাৰ সাৰ মৰ্ম্ম। গুকৰ উপদেশ মতে সাধনাৰ ভূমি আশ্ৰয় কৰি শাস্তি লভিবলৈ চেষ্টা কৰা নিজ অন্তৰত শান্তি নাপালে বাহিৰত ক'তে৷ শান্তি নোপোৱা : কোনো বাহ্যিক বস্তুৱে তোমাক শান্তি দিব নোৱাৰে। অভ্যান যোগেই জীৱনত অভ্যাসযোগ আশ্ৰয় কৰা পৰম লুথ ফলদায়ক হয়। লাভ কৰা। ইদৰে নিষ্পাপী যোগী মন থিৰ কৰি, ব্ৰহ্মস্পৰ্শমুখ লভে পাপ তাপ এৰি; আত্মস্থিত সৰ্ব্বভূত, আত্মা সৰ্ব্বভূতে, সমদৰ্শী যোগী দেখে সকলো ঠাইতে। ৬৷২৮-২৯। ১৪০<noinclude></noinclude> chxhf2va72sen60zfzamwngbb8d79ui 244374 244369 2026-03-31T18:17:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244374 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস ।}} {{gap}}সংযম সহজসাধ্য; কিন্তু সেইফালে লক্ষ্য নাৰাখিলে হাজাৰ চেষ্ট। কৰিও লক্ষ্য ভ্ৰষ্ট হোৱা যায়। {{Block center|<poem> মুক্তিলাভে যত্নপৰ বিবেকী জনৰ; উন্মত্ত ইন্দ্ৰিয়ে কৰে হৰণ মনৰ সদায় সংযমী কিন্তু স্থিতপ্ৰজ্ঞজন, তুমিও সংযত হই মোত দিয়া মন। ২।৬০-৬১।</poem>}} {{gap}}অভ্যাসযোগৰ দ্বাৰা আত্মচৈতন্যলাভ আৰু বিশ্বচৈতন্যভ ভুমুকি; তাৰ ফলত শান্তিলাভ, আত্মসংযম, ঐকান্তিকী ভক্তি আৰু আভ্যন্তধিক অনাশক্তি—এয়ে গীতাৰ সাৰ মৰ্ম্ম। {{gap}}গুৰুৰ উপদেশ মতে সাধনাৰ ভূমি আশ্ৰয় কৰি শাস্তি লভিবলৈ চেষ্টা কৰা নিজ অন্তৰত শান্তি নাপালে বাহিৰত ক'তে৷ শান্তি নোপোৱা : কোনো বাহ্যিক বস্তুৱে তোমাক শান্তি দিব নোৱাৰে। অভ্যাস যোগেই জীৱনত ফলদায়ক হয়। অভ্যাসযোগ আশ্ৰয় কৰা পৰম সুখ লাভ কৰা। {{Block center|<poem>ইদৰে নিষ্পাপী যোগী মন থিৰ কৰি, ব্ৰহ্মস্পৰ্শমুখ লভে পাপ তাপ এৰি; আত্মস্থিত সৰ্ব্বভূত, আত্মা সৰ্ব্বভূতে, সমদৰ্শী যোগী দেখে সকলো ঠাইতে। ৬৷২৮-২৯।</poem>}} {{center|১৪০}}<noinclude></noinclude> kcws2r1xs2bdhkx9n99gvp4nz33g5xc 104 89757 244370 2026-03-31T18:06:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। আধ্যাত্মিক ৰাজ্যত -- যদি স্বৰ্গৰ সুধাবহ অমৃতক্ষৰ পবন হিল্লোলত প্ৰাণ মতলীয়া কৰিব খোজা — যদি মন্দাকিনীৰ পাৰত থকা নন্দন কাননৰ পাৰ্জিা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244370 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। আধ্যাত্মিক ৰাজ্যত -- যদি স্বৰ্গৰ সুধাবহ অমৃতক্ষৰ পবন হিল্লোলত প্ৰাণ মতলীয়া কৰিব খোজা — যদি মন্দাকিনীৰ পাৰত থকা নন্দন কাননৰ পাৰ্জিাতৰ গোন্ধত আমোলমোল হব খোজা —যদি সাগৰৰ উত্তাল তৰঙ্গমালা দেখি কল্পনাৰ আশ্ৰয় লৈ ৰদ কাচলিত জক্‌মক্‌ কৰা ঢউৰ উপৰত আনন্দত নাচি বাগি ফুব্বি খোজা যদি সন্ধ্যা সময়ৰ ভাঙা ভাঙা মেঘৰ সুবণ খচিত ওৰণি গুচাই নীল আকাশৰ শান্ত নিৰ্ম্মল ওপচিপৰা স্বৰ্গীয় জেউতি ভুমুকি মাৰি চাব খোজা, যদি প্ৰকৃতি দেবীৰ সেউজীয়া আৱৰণৰ ভিতৰেদি কাৰ মনমোহা মূৰতি প্ৰকাশিত হৈছে সেইটো হৃদয়ঙ্গম কৰিব খোজা আৰু জীৱন সঙ্গীত শুনি ভাবত ভাহি ভাবত হাঁহি ভাবে নি নিজক ধন্য কৰিবৰ ইচ্ছা কৰা, তেন্তে আহা ভাইভনীসকল, সাধনাৰ ভূমি আশ্ৰয় কৰি সেই পৰম আৰু চৰম লক্ষ্যৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি আমি ধাউতি কৰে হিঁক। শুনা, অমৃতৰ বিশ্ববাসীপুত্ৰগণ! মুলোক স্থিত কিম্বা নৰলোকজন; জানিছো পুৰুষ মই অতীব মহৎ, আন্ধাৰৰ সিপাৰত বাজে সূৰ্য্যাৎ।<noinclude></noinclude> 2s8ty0ush7lpap03813i3monf06ttf0 244375 244370 2026-03-31T18:22:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244375 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} আধ্যাত্মিক ৰাজ্যত — {{gap}}যদি স্বৰ্গৰ সুধাবহ অমৃতক্ষৰ পবন হিল্লোলত প্ৰাণ মতলীয়া কৰিব খোজা — যদি মন্দাকিনীৰ পাৰত থকা নন্দন কাননৰ পাৰিজাতৰ গোন্ধত আমোলমোল হব খোজা —যদি সাগৰৰ উত্তাল তৰঙ্গমালা দেখি কল্পনাৰ আশ্ৰয় লৈ ৰদ কাচলিত জক্‌মক্‌ কৰা ঢউৰ উপৰত আনন্দত নাচি বাগি ফুৰিব খোজা যদি সন্ধ্যা সময়ৰ ভাঙা ভাঙা মেঘৰ সুবৰ্ণ খচিত ওৰণি গুচাই নীল আকাশৰ শান্ত নিৰ্ম্মল ওপচিপৰা স্বৰ্গীয় জেউতি ভুমুকি মাৰি চাব খোজা, যদি প্ৰকৃতি দেবীৰ সেউজীয়া আৱৰণৰ ভিতৰেদি কাৰ মনমোহা মূৰতি প্ৰকাশিত হৈছে সেইটো হৃদয়ঙ্গম কৰিব খোজা আৰু জীৱন সঙ্গীত শুনি ভাবত ভাহি ভাবত হাঁহি ভাবে নি নিজক ধন্য কৰিবৰ ইচ্ছা কৰা, তেন্তে আহা ভাইভনীসকল, সাধনাৰ ভূমি আশ্ৰয় কৰি সেই পৰম আৰু চৰম লক্ষ্যৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি আমি ধাউতি কৰোহঁক। {{Block center|<poem>শুনা, অমৃতৰ বিশ্ববাসীপুত্ৰগণ! মুলোক স্থিত কিম্বা নৰলোকজন; জানিছো পুৰুষ মই অতীব মহৎ, আন্ধাৰৰ সিপাৰত বাজে সূৰ্য্যবৎ।</poem>}}<noinclude></noinclude> omu62npeqld4yxik71nomybd8liya4e 244376 244375 2026-03-31T18:23:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244376 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস।}} আধ্যাত্মিক ৰাজ্যত — {{gap}}যদি স্বৰ্গৰ সুধাবহ অমৃতক্ষৰ পবন হিল্লোলত প্ৰাণ মতলীয়া কৰিব খোজা — যদি মন্দাকিনীৰ পাৰত থকা নন্দন কাননৰ পাৰিজাতৰ গোন্ধত আমোলমোল হব খোজা —যদি সাগৰৰ উত্তাল তৰঙ্গমালা দেখি কল্পনাৰ আশ্ৰয় লৈ ৰদ কাচলিত জক্‌মক্‌ কৰা ঢউৰ উপৰত আনন্দত নাচি বাগি ফুৰিব খোজা যদি সন্ধ্যা সময়ৰ ভাঙা ভাঙা মেঘৰ সুবৰ্ণ খচিত ওৰণি গুচাই নীল আকাশৰ শান্ত নিৰ্ম্মল ওপচিপৰা স্বৰ্গীয় জেউতি ভুমুকি মাৰি চাব খোজা, যদি প্ৰকৃতি দেবীৰ সেউজীয়া আৱৰণৰ ভিতৰেদি কাৰ মনমোহা মূৰতি প্ৰকাশিত হৈছে সেইটো হৃদয়ঙ্গম কৰিব খোজা আৰু জীৱন সঙ্গীত শুনি ভাবত ভাহি ভাবত হাঁহি ভাবে নি নিজক ধন্য কৰিবৰ ইচ্ছা কৰা, তেন্তে আহা ভাইভনীসকল, সাধনাৰ ভূমি আশ্ৰয় কৰি সেই পৰম আৰু চৰম লক্ষ্যৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি আমি ধাউতি কৰোহঁক। {{Block center|<poem>শুনা, অমৃতৰ বিশ্ববাসীপুত্ৰগণ! মুলোক স্থিত কিম্বা নৰলোকজন; জানিছো পুৰুষ মই অতীব মহৎ, আন্ধাৰৰ সিপাৰত বাজে সূৰ্য্যবৎ।</poem>}} {{center|১৪১}}<noinclude></noinclude> 5cj8bxge9t4vd8fxtlnxxe3gen6eac1 104 89758 244371 2026-03-31T18:06:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। তেওঁক জানিলে মৃত্যু পাৰ হব পাৰি, নাই অন্য পথ আৰু মহতক এৰি। শ্বেতাশ্বতৰ উপনিষদ। এই পথত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবৰ শক্তি তোমাতে নিহিত আছে! এই প..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244371 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গীতাৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থৰ আভাস। তেওঁক জানিলে মৃত্যু পাৰ হব পাৰি, নাই অন্য পথ আৰু মহতক এৰি। শ্বেতাশ্বতৰ উপনিষদ। এই পথত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবৰ শক্তি তোমাতে নিহিত আছে! এই পথত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিলে তুমিও কৰ পাৰিবা, অৰ্থবোধেৰে সৈতে কব পাৰিবা, হৰিৰ অদ্ভুত ৰূপ স্মৰি ঘনে ঘন, আনন্দ সাগৰে ঘনে হওঁ নিমগন; য'তে যোগেশ্বৰ হৰি য'তে ধনঞ্জয়, ত'তে শ্ৰী,বিজয়, নীতি,— আনন্দ নিশ্চয়। গুৱাহাটী। কাতি, ১৩২৫ হৰি ওঁ কৃষ্ণাৰ্পন মস্ত। ১৮।৭৭-৭৮।<noinclude></noinclude> 5my2zy9a1ttl0merldmhod8g3pc4o9q 104 89759 244372 2026-03-31T18:08:03Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। প্ৰথম অধ্যায় দুষ্টমতি কৌৰবৰ প্ৰিয়াকাঙ্ক্ষী বীৰ, চাম যত যুদ্ধকামী কৰা ৰথ স্থিৰ; কাৰ লগে যুজে। মই সমত পশি, মোৰ সমকক্ষ বীৰ নিবখিম সখি। ২১-২৩। বীৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244372 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা। প্ৰথম অধ্যায় দুষ্টমতি কৌৰবৰ প্ৰিয়াকাঙ্ক্ষী বীৰ, চাম যত যুদ্ধকামী কৰা ৰথ স্থিৰ; কাৰ লগে যুজে। মই সমত পশি, মোৰ সমকক্ষ বীৰ নিবখিম সখি। ২১-২৩। বীৰোচিত কথা কৃষ্ণে শুনি অৰ্জুনৰ, বাখি মাজে ৰথোত্তম উভয় সেন ব; কলে ভাৰতক, “পাৰ্থ! চোৱা হেৰা সব, ভীষ্ম, দ্ৰোণ আৰু অন্য বহুত কৌৰব।” ২৪-২৫ সি স্থানত সমাগত দেখিলে - অৰ্জনে যত মহাবীৰ উভয় পক্ষত; পিতৃব্য, মাতুল, সখা বন্ধু গুৰু, মহাযশা আৰু অন্য ইষ্ট মিত্ৰ কত। ২৬। আত্মীয় সৈনিক যত দেখি পাৰ্থ বিষাদিত কলে মাধৱক দুখ মনে; “হেৰা সখি-স্বজনক, ৰণস্থিত যুঁজাৰুক, দেখি দেহ কঁপে মোৰ ঘনে! “শুকাল যে মুখ মোৰ ৰোমাঞ্চিত তনু, শৰীৰ দহিছে মোৰ খহি পৰে ধনু! ২৭-২১। ঘূৰিছে যে মূৰ মোৰ থাকিব নোৱাৰোঁ, বিপৰীত কুলক্ষণ নিৰীক্ষণ কৰোঁ। ৩০।<noinclude></noinclude> 3le90n21syjsytnkhtk206sh3rcanwq 244532 244372 2026-04-01T07:10:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244532 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|প্ৰথম অধ্যায়}} {{center|<poem>দুষ্টমতি কৌৰবৰ প্ৰিয়াকাঙ্ক্ষী বীৰ, চাম যত যুদ্ধকামী কৰা ৰথ স্থিৰ; কাৰ লগে যুজে। মই সমত পশি, মোৰ সমকক্ষ বীৰ নিবখিম সখি। ২১-২৩। বীৰোচিত কথা কৃষ্ণে শুনি অৰ্জুনৰ, ৰাখি মাজে ৰথোত্তম উভয় সেনাৰ; কলে ভাৰতক, “পাৰ্থ! চোৱা হেৰা সব, ভীষ্ম, দ্ৰোণ আৰু অন্য বহুত কৌৰব।” ২৪-২৫ সি স্থানত সমাগত {{gap|4em}} দেখিলে - অৰ্জুনে যত {{gap|4em}} মহাবীৰ উভয় পক্ষত; পিতৃব্য, মাতুল, সখা {{gap|4em}} বন্ধু গুৰু, মহাযশা {{gap|4em}} আৰু অন্য ইষ্ট মিত্ৰ কত। ২৬। আত্মীয় সৈনিক যত {{gap|4em}} দেখি পাৰ্থ বিষাদিত {{gap|4em}} কলে মাধৱক দুখ মনে; “হেৰা সখি-স্বজনক, {{gap|4em}} ৰণস্থিত যুঁজাৰুক, {{gap|4em}} দেখি দেহ কঁপে মোৰ ঘনে! “শুকাল যে মুখ মোৰ ৰোমাঞ্চিত তনু, শৰীৰ দহিছে মোৰ খহি পৰে ধনু! ২৭-২৯। ঘূৰিছে যে মূৰ মোৰ থাকিব নোৱাৰোঁ, বিপৰীত কুলক্ষণ নিৰীক্ষণ কৰোঁ। ৩০।</poem>}}<noinclude></noinclude> f7eyj0ncw7ocjgx8ayugbexsuj25ijj 244533 244532 2026-04-01T07:13:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244533 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা।|প্ৰথম অধ্যায়}} {{Block center|<poem>দুষ্টমতি কৌৰবৰ প্ৰিয়াকাঙ্ক্ষী বীৰ, চাম যত যুদ্ধকামী কৰা ৰথ স্থিৰ; কাৰ লগে যুজে। মই সমত পশি, মোৰ সমকক্ষ বীৰ নিবখিম সখি। ২১-২৩। বীৰোচিত কথা কৃষ্ণে শুনি অৰ্জুনৰ, ৰাখি মাজে ৰথোত্তম উভয় সেনাৰ; কলে ভাৰতক, “পাৰ্থ! চোৱা হেৰা সব, ভীষ্ম, দ্ৰোণ আৰু অন্য বহুত কৌৰব।” ২৪-২৫</poem>}} {{Block center|<poem>সি স্থানত সমাগত {{gap|4em}} দেখিলে - অৰ্জুনে যত {{gap|4em}} মহাবীৰ উভয় পক্ষত; পিতৃব্য, মাতুল, সখা {{gap|4em}} বন্ধু গুৰু, মহাযশা {{gap|4em}} আৰু অন্য ইষ্ট মিত্ৰ কত। ২৬। আত্মীয় সৈনিক যত {{gap|4em}} দেখি পাৰ্থ বিষাদিত {{gap|4em}} কলে মাধৱক দুখ মনে; “হেৰা সখি-স্বজনক, {{gap|4em}} ৰণস্থিত যুঁজাৰুক, {{gap|4em}} দেখি দেহ কঁপে মোৰ ঘনে!</poem>}} {{Block center|<poem>“শুকাল যে মুখ মোৰ ৰোমাঞ্চিত তনু, শৰীৰ দহিছে মোৰ খহি পৰে ধনু! ২৭-২৯। ঘূৰিছে যে মূৰ মোৰ থাকিব নোৱাৰোঁ, বিপৰীত কুলক্ষণ নিৰীক্ষণ কৰোঁ। ৩০।</poem>}}<noinclude></noinclude> a0e1u8or9q23t2ip2ofo0w16ob9ccyy 104 89760 244390 2026-03-31T18:57:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬০ সুনাম= ভাল নতুন পাঠ। নাম, যশস্যা,; উপাধি = খিতাপ,; বিনয়ী = নম্ৰ; চতুৰ = টেঙৰ; অহিত = অপকাৰ ] ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন। তলৰ কথাবোৰ বিশেষণ পদ বাছা :- ( ১ ) মদপী, কনীয়া আৰু ভঙ্গুৱা মানু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244390 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৬০ সুনাম= ভাল নতুন পাঠ। নাম, যশস্যা,; উপাধি = খিতাপ,; বিনয়ী = নম্ৰ; চতুৰ = টেঙৰ; অহিত = অপকাৰ ] ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন। তলৰ কথাবোৰ বিশেষণ পদ বাছা :- ( ১ ) মদপী, কনীয়া আৰু ভঙ্গুৱা মানুহক আটায়ে ঘিণায়। (২) কুবু ধীয়া জনৰ মঙ্গল নহয়। (৩) সাধু স্বভাৱৰ লোক পৰম সন্মানৰ পাত্ৰ। (৪) অসমৰ সৰ্ব্বপ্ৰধান সুলেখক শঙ্কৰদেৱ। (৫) লাচিৎ ফুকন দুৰ্জয় বীৰ আছিল। (৬) গদাধৰ সিংহ সাহিয়াল, বাহুবলী আৰু প্ৰতাপী ৰজা আছিল। ( ৭ ) কদ্ৰসিংহ ৰজা উৎসাহী, পৰাক্ৰমী আৰু স্থিৰ বুদ্ধিৰ পুৰুষ আছিল। (৮) শিৱসাগৰৰ পুখুৰীটো এটা বিতোপন বস্তু। (৯) মহাত্মা যিচু খৃষ্টই খৃষ্টান ধৰ্ম্ম উলিয়াইছিল। খৃষ্টান মানুহে তেওঁক ঈশ্বৰৰ নিজ পুত্ৰ বুলি মানে। ( ১০ ) অসমৰ মাটি সাৰুৱা; ইয়াত নিয়মীয়া বৰষুণ হয়। এই সোণাপুৰ দেশত বিবিধ খেতি কৰিব পাৰি। -80%-<noinclude></noinclude> mkxz7qhwdxkot7b70lqj2i4uw60mawv 104 89761 244391 2026-03-31T18:57:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "স্বৰ্গ পুৰী। নাহৰ মদাৰ জুপি জুপি ডালে ডালে ফুলৰ থুপি, ফুলে ফুলে মাখি মৌয়ে ফুৰে উড়ি উড়ি, সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰাৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী। নিজান বনক ৰজনজনাই পৰে পৰে বনৰ চৰাই ঢ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244391 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>স্বৰ্গ পুৰী। নাহৰ মদাৰ জুপি জুপি ডালে ডালে ফুলৰ থুপি, ফুলে ফুলে মাখি মৌয়ে ফুৰে উড়ি উড়ি, সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰাৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী। নিজান বনক ৰজনজনাই পৰে পৰে বনৰ চৰাই ঢৌৱায় ব'ৰে সুধাৰ পৱন ৰঙ্গৰ আৰাও জুৰি, সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰাৰ সোণৰ স্বৰ্গ পুৰী। মেঘৰ কোলাত জোনৰ হাঁহি যায় জিলিকি মনক মোহি, য'ত জোনাকত ৰঙ্গত আমি নাচোঁ ঘূৰি ঘূৰি, সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী। কাণে কাণে বতাহী বাই পকা ধানক কথা শিকায়, জি, জি জি নাচে ধানে বহল পথাব জুৰি, সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰ্গ পুৰী। ঘৰে ঘৰে হাঁহি মুখ মৰম বেথা চেনেহ সুখ, দুখ নেমানে দেহে আমাৰ য'ত উমলি ফুৰি, সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী।<noinclude></noinclude> tqllrhegz74h2cvwx9yw9taujw3yna5 244492 244391 2026-04-01T05:24:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244492 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|'''স্বৰগ পুৰী।'''}} {{center|<poem>{{gap|4em}}নাহৰ মদাৰ জুপি জুপি {{gap|4em}} ডালে ডালে ফুলৰ থুপি, ফুলে ফুলে মাখি মৌয়ে ফুৰে উড়ি উড়ি, সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰাৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী। {{gap|4em}} নিজান বনক ৰজনজনাই {{gap|4em}} পৰে পৰে বনৰ চৰাই ঢৌৱায় য'ৰে সুধাৰ পৱন ৰঙ্গৰ আৰাও জুৰি, সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰাৰ সোণৰ স্বৰ্গ পুৰী। {{gap|4em}} মেঘৰ কোলাত জোনৰ হাঁহি {{gap|4em}} যায় জিলিকি মনক মোহি, য'ত জোনাকত ৰঙ্গত আমি নাচোঁ ঘূৰি ঘূৰি, সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী। {{gap|4em}} কাণে কাণে বতাহী বাই {{gap|4em}} পকা ধানক কথা শিকায়, জি, জি জি নাচে ধানে বহল পথাৰ জুৰি, সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰ্গ পুৰী। {{gap|4em}}ঘৰে ঘৰে হাঁহি মুখ {{gap|4em}}মৰম বেথা চেনেহ সুখ, দুখ নেমানে দেহে আমাৰ য'ত উমলি ফুৰি, সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী।</poem>}}<noinclude></noinclude> 0t1ffd0tnejte3zx9ddoiqe2yf9puc7 244493 244492 2026-04-01T05:26:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244493 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|'''স্বৰগ পুৰী।'''}} {{center|<poem>{{gap|4em}}নাহৰ মদাৰ জুপি জুপি {{gap|4em}} ডালে ডালে ফুলৰ থুপি, {{gap|2em}}ফুলে ফুলে মাখি মৌয়ে ফুৰে উড়ি উড়ি, {{gap|2em}} সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰাৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী। {{gap|4em}} নিজান বনক ৰজনজনাই {{gap|4em}} পৰে পৰে বনৰ চৰাই {{gap|2em}} ঢৌৱায় য'ৰে সুধাৰ পৱন ৰঙ্গৰ আৰাও জুৰি, {{gap|2em}} সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰাৰ সোণৰ স্বৰ্গ পুৰী। {{gap|4em}} মেঘৰ কোলাত জোনৰ হাঁহি {{gap|4em}} যায় জিলিকি মনক মোহি, {{gap|2em}} য'ত জোনাকত ৰঙ্গত আমি নাচোঁ ঘূৰি ঘূৰি, {{gap|2em}} সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী। {{gap|4em}} কাণে কাণে বতাহী বাই {{gap|4em}} পকা ধানক কথা শিকায়, {{gap|2em}} জি, জি জি নাচে ধানে বহল পথাৰ জুৰি, {{gap|2em}} সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰ্গ পুৰী। {{gap|4em}}ঘৰে ঘৰে হাঁহি মুখ {{gap|4em}}মৰম বেথা চেনেহ সুখ, {{gap|2em}} দুখ নেমানে দেহে আমাৰ য'ত উমলি ফুৰি, {{gap|2em}} সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী।</poem>}}<noinclude></noinclude> hkvybmpfx5ub6572etvn53uz06z43gs 244495 244493 2026-04-01T05:28:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244495 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|'''স্বৰগ পুৰী।'''}} {{Block center|<poem>{{gap|4em}}নাহৰ মদাৰ জুপি জুপি {{gap|4em}} ডালে ডালে ফুলৰ থুপি, {{Gap|2em}}ফুলে ফুলে মাখি মৌয়ে ফুৰে উড়ি উড়ি, {{gap|2em}} সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰাৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী। {{gap|4em}} নিজান বনক ৰজনজনাই {{gap|4em}} পৰে পৰে বনৰ চৰাই {{gap|2em}} ঢৌৱায় য'ৰে সুধাৰ পৱন ৰঙ্গৰ আৰাও জুৰি, {{gap|2em}} সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰাৰ সোণৰ স্বৰ্গ পুৰী। {{gap|4em}} মেঘৰ কোলাত জোনৰ হাঁহি {{gap|4em}} যায় জিলিকি মনক মোহি, {{gap|2em}} য'ত জোনাকত ৰঙ্গত আমি নাচোঁ ঘূৰি ঘূৰি, {{gap|2em}} সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী। {{gap|4em}} কাণে কাণে বতাহী বাই {{gap|4em}} পকা ধানক কথা শিকায়, {{gap|2em}} জি, জি জি নাচে ধানে বহল পথাৰ জুৰি, {{gap|2em}} সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰ্গ পুৰী। {{gap|4em}}ঘৰে ঘৰে হাঁহি মুখ {{gap|4em}}মৰম বেথা চেনেহ সুখ, {{gap|2em}} দুখ নেমানে দেহে আমাৰ য'ত উমলি ফুৰি, {{gap|2em}} সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী।</poem>}}<noinclude></noinclude> 9v4hq8wztasz9llkl6yzjvu2o3pae9m 104 89762 244392 2026-03-31T18:57:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬২ নতুন পাঠ। [ অৰ্থ :- পৰে পৰে = প্ৰহবেপতি তৌৰায় = ঢৌ খেলে; সুধীৰ = ধীৰেৰে বলা; পৱন == বায়ু, বতাহ বতাহী বাই=বতাহ ] ৰাগীয়াল বস্তু। ৰাগীয়াল বস্তু সকলোবোৰেই মানুহৰ অনিষ্ট ক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244392 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৬২ নতুন পাঠ। [ অৰ্থ :- পৰে পৰে = প্ৰহবেপতি তৌৰায় = ঢৌ খেলে; সুধীৰ = ধীৰেৰে বলা; পৱন == বায়ু, বতাহ বতাহী বাই=বতাহ ] ৰাগীয়াল বস্তু। ৰাগীয়াল বস্তু সকলোবোৰেই মানুহৰ অনিষ্ট কৰে। কিন্তু তাৰ ভিতৰৰে, নদ কানি আৰু ভাং এই তিনি বিধ অভিপাত অপকাৰী। ইয়াৰ ৰাগীয়ে মানুহৰ সকলো প্ৰকাৰে সৰ্ব্বনাশ কৰে। ইয়াক খালে স্বাস্থ্য নষ্ট হয়, আৰু শৰীৰৰ ভিতৰৰ যন্ত্ৰবোৰ বেয়া হয়। সেই দেখি নানা প্ৰকাৰৰ বেমাৰে ধৰি, হঠাতে জীৱনৰ অন্ত পেলায়। মদপী, কনীয়া বা ভঙ্গুৱা মানুহ প্ৰায়েই অকালতে মৰে। সদায় ৰাগীয়াল্‌ বস্তু খোৱা বাবে সেইবোৰ মানুহৰ বেমাৰত দৰব-জাতিয়েও নেফাপে। এইবোৰ বস্তু খাবলৈ ল'লে, মানুহৰ মনৰ উলাহ, গাব বল, আৰু মগজুৰ শক্তি, সকলোবিলাক ক্ৰমে লোপ হৈ যায়। এই তিনি বিধৰ ৰাগী বহা মানুহক কোনেও নপতিয়ায়; কাৰণ ইয়াৰ ৰাগীয়ে বল বুদ্ধি নষ্ট কৰে, আৰু স্বভাৱ চৰিত্ৰও বেয়া কৰি, মানুহক পতিয়নৰ অযোগ্য কৰে।<noinclude></noinclude> fv0i4z2uufyohgqad3ml62mndk39uvp 244393 244392 2026-03-31T19:01:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244393 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৬২|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} {{gap}}[ অৰ্থ :- পৰে পৰে = প্ৰহৰেপতি; তৌৰায় = ঢৌ খেলে; সুধীৰ = ধীৰেৰে বলা; পৱন == বায়ু, বতাহ বতাহী বাই=বতাহ ] {{Rule|4em}}}} {{center|'''ৰাগীয়াল বস্তু।'''}} {{Gap}}ৰাগীয়াল বস্তু সকলোবোৰেই মানুহৰ অনিষ্ট কৰে। কিন্তু তাৰ ভিতৰৰে, মদ কানি আৰু ভাং এই তিনি বিধ অতিপাত অপকাৰী। ইয়াৰ ৰাগীয়ে মানুহৰ সকলো প্ৰকাৰে সৰ্ব্বনাশ কৰে। ইয়াক খালে স্বাস্থ্য নষ্ট হয়, আৰু শৰীৰৰ ভিতৰৰ যন্ত্ৰবোৰ বেয়া হয়। সেই দেখি নানা প্ৰকাৰৰ বেমাৰে ধৰি, হঠাতে জীৱনৰ অন্ত পেলায়। মদপী, কনীয়া বা ভঙ্গুৱা মানুহ প্ৰায়েই অকালতে মৰে। সদায় ৰাগীয়াল্‌ বস্তু খোৱা বাবে সেইবোৰ মানুহৰ বেমাৰত দৰব-জাতিয়েও নেফাপে। এইবোৰ বস্তু খাবলৈ ল'লে, মানুহৰ মনৰ উলাহ, গাব বল, আৰু মগজুৰ শক্তি, সকলোবিলাক ক্ৰমে লোপ হৈ যায়। {{gap}}এই তিনি বিধৰ ৰাগী বহা মানুহক কোনেও নপতিয়ায়; কাৰণ ইয়াৰ ৰাগীয়ে বল বুদ্ধি নষ্ট কৰে, আৰু স্বভাৱ চৰিত্ৰও বেয়া কৰি, মানুহক পতিয়নৰ অযোগ্য কৰে।<noinclude></noinclude> 1xu8sgl6wrirkpkwksq6ddokwnazjpl 244394 244393 2026-03-31T19:01:52Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244394 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৬২|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} {{gap}}[ অৰ্থ :- পৰে পৰে = প্ৰহৰেপতি; তৌৰায় = ঢৌ খেলে; সুধীৰ = ধীৰেৰে বলা; পৱন == বায়ু, বতাহ বতাহী বাই=বতাহ ] {{Rule|4em}} {{center|'''ৰাগীয়াল বস্তু।'''}} {{Gap}}ৰাগীয়াল বস্তু সকলোবোৰেই মানুহৰ অনিষ্ট কৰে। কিন্তু তাৰ ভিতৰৰে, মদ কানি আৰু ভাং এই তিনি বিধ অতিপাত অপকাৰী। ইয়াৰ ৰাগীয়ে মানুহৰ সকলো প্ৰকাৰে সৰ্ব্বনাশ কৰে। ইয়াক খালে স্বাস্থ্য নষ্ট হয়, আৰু শৰীৰৰ ভিতৰৰ যন্ত্ৰবোৰ বেয়া হয়। সেই দেখি নানা প্ৰকাৰৰ বেমাৰে ধৰি, হঠাতে জীৱনৰ অন্ত পেলায়। মদপী, কনীয়া বা ভঙ্গুৱা মানুহ প্ৰায়েই অকালতে মৰে। সদায় ৰাগীয়াল্‌ বস্তু খোৱা বাবে সেইবোৰ মানুহৰ বেমাৰত দৰব-জাতিয়েও নেফাপে। এইবোৰ বস্তু খাবলৈ ল'লে, মানুহৰ মনৰ উলাহ, গাব বল, আৰু মগজুৰ শক্তি, সকলোবিলাক ক্ৰমে লোপ হৈ যায়। {{gap}}এই তিনি বিধৰ ৰাগী বহা মানুহক কোনেও নপতিয়ায়; কাৰণ ইয়াৰ ৰাগীয়ে বল বুদ্ধি নষ্ট কৰে, আৰু স্বভাৱ চৰিত্ৰও বেয়া কৰি, মানুহক পতিয়নৰ অযোগ্য কৰে।<noinclude></noinclude> oyt8go3yvow5fmfn8k0drvhctm0ztja 104 89763 244395 2026-03-31T19:02:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "হয়, নতুন পাঠ। ৬৩ ৰাগীয়াল বস্তু খালে, মানুহৰ স্বাস্থ্যৰ ন’থৈ অনিষ্ট বহুত ধন ভাগে, আৰু সকলো কামলৈ আওহেলা হয়; গতিকে, মানুহ শেহত ৰুগীয়া, সোবোপা আৰু ডাল- দৰিদ্ৰ হয়গৈ।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244395 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>হয়, নতুন পাঠ। ৬৩ ৰাগীয়াল বস্তু খালে, মানুহৰ স্বাস্থ্যৰ ন’থৈ অনিষ্ট বহুত ধন ভাগে, আৰু সকলো কামলৈ আওহেলা হয়; গতিকে, মানুহ শেহত ৰুগীয়া, সোবোপা আৰু ডাল- দৰিদ্ৰ হয়গৈ। এইবোৰ বস্তু মানুতে পোনতে তাবীয়াকৈহে খাবলৈ ধবে, আৰু তাকো সদায় গাম বুলি নেভাবে; কিন্তু সেই দৰে বহস্যত খাওঁতেই, পাচত এৰিব নোৱাৰা হয়গৈ। ইফালে, ইয়াৰ ৰোজ বাঢ়ি গৈ, এগুণৰ ঠাইত দহু গুণ খাব লগীয়াত পৰেগৈ। অনেকে ইয়াক খাবলৈ ধৰি, পাচত অপকাৰ বুজি এৰিব খোজে; কিন্তু সহজ বহা বাবে, যত্ন কৰিও এৰিব নোৱাৰে। ইয়াত এবাৰ মুখ দিলেই, ইয়ালৈ মানুহৰ লোভ লাগে; আৰু সেই লোভ সামৰিব নোৱাৰি নামুহ মৰা পৰে। সেই দেখি, এইবোৰ বস্তুত কেতিয়াও মুখ দিব নেপায়। চিগাৰেট্‌, চুবট্‌ আক মলাধপাতো ৰাগীয়া বস্তু। ইয়াৰ পৰাও অনেক প্ৰকাৰৰ টান বেমাৰ হয়। ঘাইকৈ, ল'ৰা মানুহে ইয়াক খালে, তেনেবোৰ বেমাৰে বেগেতে লগ লয়। তেনে বেমাৰে ধৰিলে, মানুহ সৰহ দিন নিজীয়ে। সেই দেখি, তোমালোকে কোনো ৰাগীয়াল্ বস্তুকে নেখাবাঁ 1 [ অৰ্থ :—অনিষ্ট = অপকাৰ; নেফাপে =গুণ নিদিয়ে: বহস্তত= ৰঙ্গত, আমোদত, ধুনত; ৰোজ = ৰাগীয়াল বস্তু খোৱাৰ সময় থাক পৰিমাণ; সহজ = অভ্যাস ]<noinclude></noinclude> fid3quu5h61khnmqvmj2xuos6fuhnlj 244396 244395 2026-03-31T19:06:03Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244396 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{rh||নতুন পাঠ।|৬৩}} {{rule|}} ৰাগীয়াল বস্তু খালে, মানুহৰ স্বাস্থ্যৰ ন’থৈ অনিষ্ট হয়, বহুত ধন ভাগে, আৰু সকলো কামলৈ আওহেলা হয়; গতিকে, মানুহ শেহত ৰুগীয়া, সোৰোপা আৰু ডাল- দৰিদ্ৰ হয়গৈ। {{Gap}}এইবোৰ বস্তু মানুতে পোনতে তাকৰীয়াকৈহে খাবলৈ ধৰে, আৰু তাকো সদায় খাম বুলি নেভাবে; কিন্তু সেই দৰে ৰহস্যত খাওঁতেই, পাচত এৰিব নোৱাৰা হয়গৈ। ইফালে, ইয়াৰ ৰোজ বাঢ়ি গৈ, এগুণৰ ঠাইত দহু গুণ খাব লগীয়াত পৰেগৈ। অনেকে ইয়াক খাবলৈ ধৰি, পাচত অপকাৰ বুজি এৰিব খোজে; কিন্তু সহজ বহা বাবে, যত্ন কৰিও এৰিব নোৱাৰে। ইয়াত এবাৰ মুখ দিলেই, ইয়ালৈ মানুহৰ লোভ লাগে; আৰু সেই লোভ সামৰিব নোৱাৰি নামুহ মৰা পৰে। সেই দেখি, এইবোৰ বস্তুত কেতিয়াও মুখ দিব নেপায়। {{gap}}চিগাৰেট্‌, চুৰট্‌ আক মলাধপাতো ৰাগীয়া বস্তু। ইয়াৰ পৰাও অনেক প্ৰকাৰৰ টান বেমাৰ হয়। ঘাইকৈ, ল'ৰা মানুহে ইয়াক খালে, তেনেবোৰ বেমাৰে বেগেতে লগ লয়। তেনে বেমাৰে ধৰিলে, মানুহ সৰহ দিন নিজীয়ে। সেই দেখি, তোমালোকে কোনো ৰাগীয়াল্ বস্তুকে নেখাবা । {{gap}}[ অৰ্থ :—অনিষ্ট = অপকাৰ; নেফাপে =গুণ নিদিয়ে: বহস্তত= ৰঙ্গত, আমোদত, ধুনত; ৰোজ = ৰাগীয়াল বস্তু খোৱাৰ সময় থাক পৰিমাণ; সহজ = অভ্যাস ]<noinclude></noinclude> nyrcel2q37k8zzlor2q6ef6azkl8kas 104 89764 244397 2026-03-31T19:07:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ Created blank page 244397 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> bcuh9mb5covbnddmhzanjrrhm035ck7 244398 244397 2026-03-31T19:07:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244398 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তেওঁৰ কাম। সৰু বৰ জীৱ জন্তু চৰাই চূকতি হাতী ঘোঁৰা পৰুৱা পিপৰা, বাঘ ঘোং বালিচাহী কেকোৰা কুমটি তেৱে সকলোকে নিজে কৰা। গোলাপক কাঁইটেৰে তেৱে সৰজিছে ফুলকলি তেৱেঁই ফুলায়, ফুলৰ গোন্ধেৰে তেওঁ সুবাসিত কবি ফুলনিক ৰাখিছে সদায়। টিপচীৰ পাখি দুটি তেওঁৰে স্ৰজন আলাসতে তাৰে উড়ি যায়, তেওঁৰে আদেশ পালি গছত কুলিয়ে নিতে কুউ কুউ গীত গায়। ওখ হিমালয়-টিঙ্গে তেওঁৰে আজ্ঞাতে শূইনতে আছে থিয় হই, গঙ্গা সিন্ধু ব্ৰহ্মপুত্ৰ অতীজৰে পৰা আছে কুল-কুলকৈ বৈ।<noinclude></noinclude> 1lj43es4uncuixz3hfjt84e5yornw10 244501 244398 2026-04-01T05:37:10Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244501 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''তেওঁৰ কাম।'''|}} {{Block center/e}}</noinclude><poem>সৰু বৰ জীৱ জন্তু চৰাই চৃকতি {{gap}}হাতী ঘোঁৰা পৰুৱা পিপৰা, বাঘ ঘোং বালিচাহী কেকোৰা কুমটি {{gap}}তেৱেঁ সকলোকে নিজে কৰা।<br/> গোলাপক কাঁইটেৰে তেৱেঁ সৰজিছে {{gap}}ফুলকলি তেৱেঁই ফুলায়, ফুলৰ গোন্ধেৰে তেওঁ সুবাসিত কবি {{gap}}ফুলনিক ৰাখিছে সদায়।<br/> টিপচীৰ পাখি দুটি তেওঁৰে স্ৰজন {{gap}}আলাসতে তাৰে উড়ি যায়, তেওঁৰে আদেশ পালি গছত কুলিয়ে {{gap}}নিতে কুউ কুউ গীত গায়।<br/> ওখ হিমালয়-টিঙ্গে তেওঁৰে আজ্ঞাতে {{gap}}শূইনতে আছে থিয় হই, গঙ্গা সিন্ধু ব্ৰহ্মপুত্ৰ অতীজৰে পৰা {{gap}}আছে কুল-কুলকৈ বৈ। </poem><noinclude></noinclude> i58mwdwxzq9xlz0ijc8kk3tzt0enbdi 104 89765 244399 2026-03-31T19:07:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "পাঠ। নতুন নদ নদী গছ লতা পৰ্ব্বত সাগৰ আকাশৰ জোন বেলি তৰা, আদি অন্ত মধ্য নাই বিশ্ব চৰাচৰ সকলোকে তেৱে নিজে কৰা। গছৰ সুৱদি গুটি তেওঁৰে স্ৰজন তৃপ্তি আমি পাওঁ তাকে খাই, সসা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244399 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পাঠ। নতুন নদ নদী গছ লতা পৰ্ব্বত সাগৰ আকাশৰ জোন বেলি তৰা, আদি অন্ত মধ্য নাই বিশ্ব চৰাচৰ সকলোকে তেৱে নিজে কৰা। গছৰ সুৱদি গুটি তেওঁৰে স্ৰজন তৃপ্তি আমি পাওঁ তাকে খাই, সসাগৰা পৃথিৱীত আছে কিবা কোৱা য'ত তেওঁ হাত দিয়া নাই? অনাদি অনন্ত তেওঁ, তেওঁৰ কামৰ সাধ্য কাৰ কৰিব বৰ্ণনা, তোমাত আমাত এই সমস্ত বিশ্বত জুৰি ভাই আছে সেই জনা। [ অৰ্থ :-সুবাসিত=সুগন্ধি, শূইনতে = শূন্যতে, অৰ্থাৎ আলাসতে; বিশ্ব= জগত; চৰাচৰ = সমস্ত; তৃপ্তি= সন্তোষ; সসাগৰা = সাগৰে সৈতে; অনাদি = আদি নথকা; অনন্ত = অন্ত নোহোৱা; সাধ্য = শক্তি; বৰ্ণনা = বিৱৰণ ] ব্যাকৰণ—পদ। আমি গুটীয়া কথাবোৰ জোৰা দি, একে! ফাকি কথা কওঁ। “মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে,” এই কথা ফাকিত তিনটা<noinclude></noinclude> mt6hod6hirpztjqi4r7dx96lgfirzsd 244503 244399 2026-04-01T05:40:36Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244503 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২২|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center|<poem>নদ নদী গছ লতা পৰ্ব্বত সাগৰ {{gap}}আকাশৰ জোন বেলি তৰা, আদি অন্ত মধ্য নাই বিশ্ব চৰাচৰ {{gap}}সকলোকে তেৱেঁ নিজে কৰা।<br/> গছৰ সুৱদি গুটি তেওঁৰে স্ৰজন {{gap}}তৃপ্তি আমি পাওঁ তাকে খাই, সসাগৰা পৃথিৱীত আছে কিবা কোৱাঁ {{gap}}য’ত তেওঁ হাত দিয়া নাই?<br/> অনাদি অনন্ত তেওঁ, তেওঁৰ কামৰ {{gap}}সাধ্য কাৰ কৰিব বৰ্ণনা, তোমাত আমাত এই সমস্ত বিশ্বত {{gap}}জুৰি ভাই আছে সেই জনা।</poem>}} {{gap}}[ অৰ্থ :-সুবাসিত=সুগন্ধি, শূইনতে = শূন্যতে, অৰ্থাৎ আলাসতে; বিশ্ব= জগত; চৰাচৰ = সমস্ত; তৃপ্তি= সন্তোষ; সসাগৰা = সাগৰে সৈতে; অনাদি = আদি নথকা; অনন্ত = অন্ত নোহোৱা; সাধ্য = শক্তি; বৰ্ণনা = বিৱৰণ ] {{center|ব্যাকৰণ—পদ।}} {{gap}}আমি গুটীয়া কথাবোৰ জোৰা দি, একো ফাকি কথা কওঁ। '''“মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে,”''' এই কথা ফাকিত তিনটা<noinclude></noinclude> 3xiquiviefnk3enpsd50gfpvi4hzsow 104 89766 244400 2026-03-31T19:07:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। গুটীৰা কথা আছে– ( ১ ) মেকুৰীয়ে (৩) খাইছে। “চুকাফাই আহোমৰ আদি বজা”; ২৩ (২) গাখীৰ এই ফাকি কথাত এই কেইটা কথা আছে–(১) চুকাফাই (২) আহোমৰ (৩) আদি (৪) ৰজা। এই দৰেই গুটীয়া..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244400 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। গুটীৰা কথা আছে– ( ১ ) মেকুৰীয়ে (৩) খাইছে। “চুকাফাই আহোমৰ আদি বজা”; ২৩ (২) গাখীৰ এই ফাকি কথাত এই কেইটা কথা আছে–(১) চুকাফাই (২) আহোমৰ (৩) আদি (৪) ৰজা। এই দৰেই গুটীয়া কথাবোৰ জোৰা দিয়েই, আমি সকলো কথা কওঁ আৰু লিখোঁ। এই দৰে কথাৰ ফাকিয়ে পতি যিবোৰ গুটীয়া কথা থাকে, তাকে একো একোটা পদ বোলে। ওপৰৰ “তেওঁৰ কান” পাঠৰ প্ৰথম চাৰি শাৰীত কেইটা পদ আছে, চাই চাই কৈ যোৱা। বামুণী-কোৱঁৰ। চুকাফাৰে সৈতে সাত জনা ৰজাৰ পাচত, বামুণী-কোঁৱৰ অসম দেশৰ ৰজা হ'ল৷ সৰুতে বামুণৰ সেইটো তেওঁৰ উপলুঙা নাম থাকি গ'ল। চুতীয়া ৰাজ্যত ৰণ কৰিবলৈ গৈছিল। ঘৰত উঠা বাবে, তেওঁৰ পিতৃ-ৰজা সেই জনা ৰজাৰ দুগৰাকী ৰাণী আছিল। ৰজাই বৰ বাণীক ৰাজ্যৰ ভাৰ দি সৈন্য সামন্ত লৈ, চুতীয়া ৰাজ্যলৈ যাত্ৰা কৰিলে। তেতিয়া সৰু কুঁৱৰীৰ গাত লেঠা আছিল। আগলৈ তেওঁৰ সন্তান ৰজা হয় বুলি, বৰ কুঁৱৰীয়ে সতিনী খেপত তেওঁৰ<noinclude></noinclude> fkq6enyiisw8zgmgtzlj94q6pxjtahr 244511 244400 2026-04-01T05:46:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244511 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|২৩}} {{Rule|}}</noinclude>গুটীয়া কথা আছে– ( ১ ) '''মেকুৰীয়ে''' (২) '''গাখীৰ''' (৩) '''খাইছে।'''<br/> {{gap}}'''“চুকাফাই আহোমৰ আদি ৰজা”''';<br/> এই ফাকি কথাত এই কেইটা কথা আছে–(১) '''চুকাফাই''' (২) '''আহোমৰ''' (৩) '''আদি''' (৪) '''ৰজা।'''<br/> {{gap}}এই দৰেই গুটীয়া কথাবোৰ জোৰা দিয়েই, আমি সকলো কথা কওঁ আৰু লিখোঁ। এই দৰে কথাৰ ফাকিয়ে পতি যিবোৰ গুটীয়া কথা থাকে, তাকে একো একোটা '''পদ''' বোলে।<br/> {{gap}}ওপৰৰ “তেওঁৰ কাম” পাঠৰ প্ৰথম চাৰি শাৰীত কেইটা পদ আছে, চাই চাই কৈ যোৱা। '''{{center|⸺•⸺}} {{center|বামুণী-কোৱঁৰ।'''}} {{gap}}চুকাফাৰে সৈতে সাত জনা ৰজাৰ পাচত, বামুণী-কোঁৱৰ অসম দেশৰ ৰজা হ’ল ৷ সৰুতে বামুণৰ ঘৰত উঠা বাবে, সেইটো তেওঁৰ উপলুঙা নাম থাকি গ’ল। তেওঁৰ পিতৃ-ৰজা চুতীয়া ৰাজ্যত ৰণ কৰিবলৈ গৈছিল। সেই জনা ৰজাৰ দুগৰাকী ৰাণী আছিল। ৰজাই বৰ ৰাণীক ৰাজ্যৰ ভাৰ দি সৈন্য সামন্ত লৈ, চুতীয়া ৰাজ্যলৈ যাত্ৰা কৰিলে।<br/> {{gap}}তেতিয়া সৰু কুঁৱৰীৰ গাত লেঠা আছিল। আগলৈ তেওঁৰ সন্তান ৰজা হয় বুলি, বৰ কুঁৱৰীয়ে সতিনী খেপত তেওঁৰ<noinclude></noinclude> ktqbrppvoytmyzlgiefoyy40nahvwba 104 89767 244401 2026-03-31T19:08:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। মিছাতে বেয়া বদ্‌নাম ৰটালে; আৰু তাৰ বাবেই প্ৰাণ দণ্ডৰ শাস্তি বিহিলে। ঘাই মন্ত্ৰী বুঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়া অতি টিমক লোক আছিল; তেওঁ ভিতৰি সম্ভেদ বুজি, নিৰ্দোষ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244401 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। মিছাতে বেয়া বদ্‌নাম ৰটালে; আৰু তাৰ বাবেই প্ৰাণ দণ্ডৰ শাস্তি বিহিলে। ঘাই মন্ত্ৰী বুঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়া অতি টিমক লোক আছিল; তেওঁ ভিতৰি সম্ভেদ বুজি, নিৰ্দোষী সৰু কুঁৱৰীক মনে মনে পলুৱাই পঠিয়ালে; আৰু তেওঁক ৰাজ-দণ্ডত বধ কৰালোঁ বুলি ইফালে ঢক্ ফুটাই দিলে। ৰজা ৰণ জিকি ঘূৰি আহিল; কিন্তু তেওঁ ঢুকালত ৰাজ- পাট উদং হ'ল। ৰজাৰ ভায়েক এজন আছিল; তেওঁক অযোগ্য গুণে, ডাঙৰীয়াসকলে ৰজা নেপাতিলে। গতিকে, কিছু কাললৈ ৰাজপাট উদঙ্গেই আছিল। এনেতে সৰু কুঁৱৰীৰ গৰ্ভৰ সন্তানৰ বাতৰি ওলাল। সক কুঁৱৰী দূৰৰ বামুণ এঘৰত পলাই আছিলগৈ। তাতে ল'ৰা এটি প্ৰসৱ কৰি তেওঁ ঢুকালত, বামুণেই লৰাটি তুলি তালি ডাঙৰ কৰিছিল। এই বাৰ্ত্তা শুনি ডাঙৰীয়া- সকলে বুজ কবি, তেৱেঁই সৰু ৰাণীৰ সন্তান বুলি প্ৰমাণ পালে। তেতিয়া তেওঁক নগৰলৈ আনি, শিঙ্গৰি ঘৰত তুলি বিধিৱতে আৰু সমাৰোহেৰে ৰজা পতা হ'ল। বামুণী-কোঁৱৰে সেই বামুণ ঘৰো লগতে তুলি আনিছিল। মানুহৰ মুখত তেওঁৰ বামুণী কোঁৱৰ নামেই জনাজাত হৈ ব'ল। তেওঁ ৯ বছৰ ৰাজপাট খালে! [ অৰ্থ :- সম্ভেদ = সাঁচা-মিছাৰ মৰ্ম্ম; প্ৰসৱ = জন্ম; শিঙ্গৰি ঘৰ= আহোম ৰজাৰ অভিষেকৰ ঘৰ; বিধিৰতে = প্ৰচলিত নিয়ম মতে; সমাৰোহেৰে = উৎসৱেৰে ]<noinclude></noinclude> pcsi4uuclp3ap6sdn7rozdq7ql0elha 244514 244401 2026-04-01T05:49:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244514 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২৪|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>মিছাতে বেয়া বদ্‌নাম ৰটালে; আৰু তাৰ বাবেই প্ৰাণ দণ্ডৰ শাস্তি বিহিলে। ঘাই মন্ত্ৰী বুঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়া অতি টিমক লোক আছিল; তেওঁ ভিতৰি সম্ভেদ বুজি, নিৰ্দোষী সৰু কুঁৱৰীক মনে মনে পলুৱাই পঠিয়ালে; আৰু তেওঁক ৰাজ-দণ্ডত বধ কৰালোঁ বুলি ইফালে ঢক্ ফুটাই দিলে। ৰজা ৰণ জিকি ঘূৰি আহিল; কিন্তু তেওঁ ঢুকালত ৰাজ- পাট উদং হ’ল। ৰজাৰ ভায়েক এজন আছিল; তেওঁক অযোগ্য গুণে, ডাঙৰীয়াসকলে ৰজা নেপাতিলে। গতিকে, কিছু কাললৈ ৰাজপাট উদঙ্গেই আছিল। এনেতে সৰু কুঁৱৰীৰ গৰ্ভৰ সন্তানৰ বাতৰি ওলাল।<br/> {{gap}}সৰু কুঁৱৰী দূৰৰ বামুণ এঘৰত পলাই আছিলগৈ। তাতে ল’ৰা এটি প্ৰসৱ কৰি তেওঁ ঢুকালত, বামুণেই লৰাটি তুলি তালি ডাঙৰ কৰিছিল। এই বাৰ্ত্তা শুনি ডাঙৰীয়া- সকলে বুজ কৰি, তেৱেঁই সৰু ৰাণীৰ সন্তান বুলি প্ৰমাণ পালে। তেতিয়া তেওঁক নগৰলৈ আনি, শিঙ্গৰি ঘৰত তুলি বিধিৱতে আৰু সমাৰোহেৰে ৰজা পতা হ’ল।<br/> {{gap}}বামুণী-কোঁৱৰে সেই বামুণ ঘৰো লগতে তুলি আনিছিল। মানুহৰ মুখত তেওঁৰ বামুণী কোঁৱৰ নামেই জনাজাত হৈ ৰ’ল। তেওঁ ৯ বছৰ ৰাজপাট খালে!<br/> {{gap}}[ অৰ্থ :- সম্ভেদ = সাঁচা-মিছাৰ মৰ্ম্ম; প্ৰসৱ = জন্ম; শিঙ্গৰি ঘৰ= আহোম ৰজাৰ অভিষেকৰ ঘৰ; বিধিৰতে = প্ৰচলিত নিয়ম মতে; সমাৰোহেৰে = উৎসৱেৰে ]<noinclude></noinclude> 1nd8wubaazhup4zinstqp7qqxkvo96n 104 89768 244402 2026-03-31T19:08:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। ব্যাকৰণ – সৰ্ববনাম। কথাৰ মাজত একেটা পদকে ঘূৰাই ঘূৰাই মাতি থাকিলে বেয়া শুনি, যেনে :- কৃষ্ণই কৃষ্ণৰ ঘৰৰ ভাৱনালৈ, কৃষ্ণ নিজে আতি, মধুকে মোকে মাতিছিল। মধুৱে ম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244402 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। ব্যাকৰণ – সৰ্ববনাম। কথাৰ মাজত একেটা পদকে ঘূৰাই ঘূৰাই মাতি থাকিলে বেয়া শুনি, যেনে :- কৃষ্ণই কৃষ্ণৰ ঘৰৰ ভাৱনালৈ, কৃষ্ণ নিজে আতি, মধুকে মোকে মাতিছিল। মধুৱে ময়ে গৈছিলোঁ; ভাৱনাত বাহুৱাৰ ভাও দেখি, মধুৰে মোৰে হাঁহি উঠিল। মধুৰে মোৰে ওচৰতে, নান আক হৰিও 'আছিল; ৰামে ছবিয়েও হাঁহিছিল। বহুৱাই বহুৱাৰ গাটো চূণেৰে ছিটিকি আহিছিল। বহুৱা সভাত ওলনাত, সভাত থকা আটায়ে বহুৱাৰ ভঙ্গিতা দেখি বহুৱাক শলাগিছিল। 1 এইদৰে কথা ক'লে, দীঘল আৰু শুনিবলৈকো দেয়া হয়। সেই গুণে, মানুহে এইদৰে ন'কৈ এনে দৰে কয় :- কৃষ্ণই তেওঁৰ ঘৰৰ ভাৱনালৈ তেওঁ নিজে আতি মধুকে মোকে মাতিছিল। আমি গৈছিলোঁ। তাত বহুবাৰ ভাও দেখি আমাৰ হাঁহি উঠিল। আমাৰ ভতে ৰাম আক হৰিও আছিল তেওঁলোকেও হাঁহিছিল। বহুৱাই তাৰ গাটো চূণেৰে ছিটিকি আহিছিল। সি সভাত ওললাত, তাত থকা আটায়ে তাৰ ভঙ্গিতা দেখি, তাক শলাগিছিল। ইয়াত বিশেষ্য পদবোৰ ঘনেপতি ন’কৈ, তাৰ সলনি, ডাঙৰ আখৰেৰে দিয়া পদবোৰ খটাইছে; অৰ্থাৎ "কৃষ্ণ” সলনি, “তেওঁ” বুলিছে; “মধুৱে ময়ে” নুবুলি, “আমি” বুলিছে; “ৰাম আৰু হৰিয়েও” নুবুলি “তেওঁলোকেও” বুলিছে; “বহুৱা”ৰ মূৰে “সি” বুলিছে; আৰু “ভাৱনাত” আৰু “সভাত,” ইয়াৰ মূৰে “তাত”<noinclude></noinclude> k7pllaxbdld8qylk3hahz7fmmj0fzhf 244487 244402 2026-04-01T05:11:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244487 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৬৪|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} {{center|ব্যাকৰণ – সৰ্বনাম।}} {{gap}}কথাৰ মাজত একেটা পদকে ঘূৰাই ঘূৰাই মাতি থাকিলে বেয়া শুনি, যেনে :- {{Gap}}কৃষ্ণই কৃষ্ণৰ ঘৰৰ ভাৱনালৈ, কৃষ্ণ নিজে আতি, মধুকে মোকে মাতিছিল। মধুৱে ময়ে গৈছিলোঁ; ভাৱনাত বাহুৱাৰ ভাও দেখি, মধুৰে মোৰে হাঁহি উঠিল। মধুৰে মোৰে ওচৰতে, ৰাম আৰু হৰিও আছিল; ৰামে হৰিয়েও হাঁহিছিল। বহুৱাই বহুৱাৰ গাটো চূণেৰে ছিটিকি আহিছিল। বহুৱা সভাত ওলালত, সভাত থকা আটায়ে বহুৱাৰ ভঙ্গিমা দেখি বহুৱাক শলাগিছিল। {{gap}}এইদৰে কথা ক'লে, দীঘল আৰু শুনিবলৈকো দেয়া হয়। সেই গুণে, মানুহে এইদৰে ন'কৈ এনে দৰে কয় :- কৃষ্ণই '''তেওঁৰ''' ঘৰৰ ভাৱনালৈ '''তেওঁ''' নিজে আহি মধুকে মোকে মাতিছিল। আমি গৈছিলোঁ। তাত বহুৱাৰ ভাও দেখি '''আমাৰ''' হাঁহি উঠিল। আমাৰ ওচৰতে ৰাম আৰু হৰিও আছিল '''তেওঁলোকেও''' হাঁহিছিল। বহুৱাই তাৰ গাটো চূণেৰে ছিটিকি আহিছিল। '''সি''' সভাত ওলালত, তাত থকা আটায়ে তাৰ ভঙ্গিমা দেখি, তাক শলাগিছিল। {{gap}}ইয়াত বিশেষ্য পদবোৰ ঘনেপতি ন’কৈ, তাৰ সলনি, ডাঙৰ আখৰেৰে দিয়া পদবোৰ খটাইছে; অৰ্থাৎ "কৃষ্ণ” সলনি, “তেওঁ” বুলিছে; “মধুৱে ময়ে” নুবুলি, “আমি” বুলিছে; “ৰাম আৰু হৰিয়েও” নুবুলি “তেওঁলোকেও” বুলিছে; “বহুৱা”ৰ মূৰে “সি” বুলিছে; আৰু “ভাৱনাত” আৰু “সভাত,” ইয়াৰ মূৰে “তাত”<noinclude></noinclude> 0yxxsw60n95k725goy5l2xq28zbszai 104 89769 244403 2026-03-31T19:08:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। ৬৫ বুলিছে। এই দৰে বিশেষ্যৰ সলনি ব্যৱহাৰ কৰা পদবোৰক সৰ্বনাম পদ বোলে। ওপৰত কোৱা কেইটাৰ বাহিৰেও সৰ্ব্বনাম পদ আৰু আছে। শিক্ষকে পঢ়াই যাওঁতেই সেইবোৰ তোমালো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244403 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। ৬৫ বুলিছে। এই দৰে বিশেষ্যৰ সলনি ব্যৱহাৰ কৰা পদবোৰক সৰ্বনাম পদ বোলে। ওপৰত কোৱা কেইটাৰ বাহিৰেও সৰ্ব্বনাম পদ আৰু আছে। শিক্ষকে পঢ়াই যাওঁতেই সেইবোৰ তোমালোকক মুখে মুখে শিকাই যাব। আৰ্য্য, পাঠান পাঠান আৰু আৰু মোগল জাতি। আমাৰ এই অসম প্ৰদেশখন ভাৰতবৰ্ষ দেশৰ ভিতৰত পৰিছে। প্ৰদেশ মানে সৰু দেশ। ভাৰতবৰ্ষ এখন প্ৰকাও দেশ। ইয়াৰ উত্তৰ সীমাত দুৰ্জ্জয় হিমালয় পৰ্ব্বতে পূৰ্ব্ব পৰা পশ্চিমলৈকে জুৰি আছে। হিমালয়ৰে৷ উত্তৰে, অৰ্থাৎ এচিয়া মহাদেশৰ মাজ ঠাইত, তাহানি এজাতি সুসভ্য মানুহ আছিল। তাৰ মানুহবোৰ দেখাত ওখ ডাঙৰ, বগা আৰু ধুনীয়া আছিল; ' আৰু বুধিয়ক গুণে, কামে-কাযেও পাকৈং আছিল। তাবে অনেক মানুহ হিমালয়ৰ পশ্চিম বেদি ভাৰতবৰ্ষলৈ সোমাই বছৰৰো আগৰ কথা। বোলে। আহিল। ই আজি কেইবা হাজাৰ তেওঁলোককে ভাৰতবৰ্ষৰ আৰ্য্য জাতি<noinclude></noinclude> gr26ymphh2gcymrbzacd144lljek4yl 244490 244403 2026-04-01T05:18:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244490 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||নতুন পাঠ।|৬৫}} {{rule|}} বুলিছে। এই দৰে বিশেষ্যৰ সলনি ব্যৱহাৰ কৰা পদবোৰক '''সৰ্বনাম''' পদ বোলে। {{Gap}}ওপৰত কোৱা কেইটাৰ বাহিৰেও সৰ্ব্বনাম পদ আৰু আছে। শিক্ষকে পঢ়াই যাওঁতেই সেইবোৰ তোমালোকক মুখে মুখে শিকাই যাব। {{center|'''⸻::⸻'''}} {{center|'''আৰ্য্য, পাঠান আৰু মোগল জাতি।'''}} {{gap}}আমাৰ এই অসম প্ৰদেশখন ভাৰতবৰ্ষ দেশৰ ভিতৰত পৰিছে। প্ৰদেশ মানে সৰু দেশ। ভাৰতবৰ্ষ এখন প্ৰকাও দেশ। ইয়াৰ উত্তৰ সীমাত দুৰ্জ্জয় হিমালয় পৰ্ব্বতে পূৰ্ব্ব পৰা পশ্চিমলৈকে জুৰি আছে। হিমালয়ৰো উত্তৰে, অৰ্থাৎ এচিয়া মহাদেশৰ মাজ ঠাইত, তাহানি এজাতি সুসভ্য মানুহ আছিল। তাৰ মানুহবোৰ দেখাত ওখ ডাঙৰ, বগা আৰু ধুনীয়া আছিল; আৰু বুধিয়ক গুণে, কামে-কাযেও পাকৈত আছিল। তাৰে অনেক মানুহ হিমালয়ৰ পশ্চিম মূৰেদি ভাৰতবৰ্ষলৈ সোমাই আহিল। ই আজি কেইবা হাজাৰ বছৰৰো আগৰ কথা।তেওঁলোককে ভাৰতবৰ্ষৰ আৰ্য্য জাতি বোলে।<noinclude></noinclude> iykmmcp3x2o7fk45lofq0nktv8omfqh 104 89770 244404 2026-03-31T19:09:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬৬ নতুন পাঠ। সেই কালত ভাৰতবৰ্ষৰ ঠাইবোৰ হাবি আছিল : ইয়াত অনেক জাতিৰ অসভ্য মানুহে বসতি কৰিছিল; ঠায়ে ঠায়ে দ্ৰাবিবী বোলা এজাতি সভ্য মানুহৰো ৰাজত্ব আছিল। সেই অসভ্য জ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244404 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৬৬ নতুন পাঠ। সেই কালত ভাৰতবৰ্ষৰ ঠাইবোৰ হাবি আছিল : ইয়াত অনেক জাতিৰ অসভ্য মানুহে বসতি কৰিছিল; ঠায়ে ঠায়ে দ্ৰাবিবী বোলা এজাতি সভ্য মানুহৰো ৰাজত্ব আছিল। সেই অসভ্য জাতি আৰু দ্ৰাবিৰীবোৰেও আৰ্যসকলক পোনতে অনেক উপদ্ৰৱ কৰিছিল। আৰ্য্যই অসভ্য জাতিবোৰক ৰাক্ষস, আৰু দ্ৰাবিৰীবোৰক অসুৰ বা দানৱ বুলিছিল। পাচত সেই অসভ্যবোৰে বণত হাৰি দাঁতিয়ে-কাষৰে আৰু পৰ্ব্বতে- পাষণ্ডে ঠাই ল'লেগৈ। আজিকালিৰ নগা, ডফলা, গাৰো আদি মানুহবোৰেই সেই অতীজৰ আদিমবাসীবোৰৰ সন্ততি। . দ্ৰাবিৰীবোৰ আৰ্য্যৰ দৰে বগা আৰু ঠগিত নাছিল। কিন্তু, তেওঁলোকো সভ্য আৰু পৰাক্ৰমী মানুহ আছিল। আৰু তেওঁলোকে ডাঙৰ ডাঙৰ ৰাজ্যও পাতিছিল। আৰ্য- সকলে কোনোক ৰণত পৰাজয় কৰি, আৰু কোনোৱে সৈতে মিত্ৰতা পাতি, দ্ৰাবিৰী ৰজাসকলক বৰাই ল'লে। " আৰ্যসকলে হাবি-হুবা ভাঙ্গি, সমৰ্থলবোৰত বহি গলৈ; আৰু খেতি-পথাৰ কৰি আলি-পদূলি উলিয়াই গাওঁ-ভূই আৰু নগৰ বহুৱাই, গোটেই দেশতে অনেক ৰাজ্য পাতিলে। সেই ৰাজ্যবোৰৰ গাইপতি সুকীয়া সুকীয়া স্বাধীন বজা হ'ল। হৰিশ্চন্দ্ৰ, জনক, দশৰথ, বাম, দুৰ্য্যোধন, যুধিষ্ঠিৰ, পৰীক্ষিত, এইসকল সেই কালৰ ৰজা। তেতিয়া পৃথিৱীৰ ভিতৰত অকল আৰ্যসকলেইহে অতি সুসভ্য মানুহ আছিল।<noinclude></noinclude> 8in8gkynzfq16fiz6r0u2qay5p5iiz6 244405 244404 2026-03-31T19:12:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244405 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৬৬|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} সেই কালত ভাৰতবৰ্ষৰ ঠাইবোৰ হাবি আছিল : ইয়াত অনেক জাতিৰ অসভ্য মানুহে বসতি কৰিছিল; ঠায়ে ঠায়ে দ্ৰাবিড়ী বোলা এজাতি সভ্য মানুহৰো ৰাজত্ব আছিল। সেই অসভ্য জাতি আৰু দ্ৰাবিৰীবোৰেও আৰ্যসকলক পোনতে অনেক উপদ্ৰৱ কৰিছিল। আৰ্য্যই অসভ্য জাতিবোৰক ৰাক্ষস, আৰু দ্ৰাবিৰীবোৰক অসুৰ বা দানৱ বুলিছিল। পাচত সেই অসভ্যবোৰে ৰণত হাৰি দাঁতিয়ে-কাষৰে আৰু পৰ্ব্বতে- পাষণ্ডে ঠাই ল'লেগৈ। আজিকালিৰ নগা, ডফলা, গাৰো আদি মানুহবোৰেই সেই অতীজৰ আদিমবাসীবোৰৰ সন্ততি। {{Gap}}দ্ৰাবিড়ীবোৰ আৰ্য্যৰ দৰে বগা আৰু ঠগিত নাছিল। কিন্তু, তেওঁলোকো সভ্য আৰু পৰাক্ৰমী মানুহ আছিল। আৰু তেওঁলোকে ডাঙৰ ডাঙৰ ৰাজ্যও পাতিছিল। আৰ্য- সকলে কোনোক ৰণত পৰাজয় কৰি, আৰু কোনোৱে সৈতে মিত্ৰতা পাতি, দ্ৰাবিৰী ৰজাসকলক বৰাই ল'লে। {{gap}}আৰ্যসকলে হাবি-হুবা ভাঙ্গি, সমতলবোৰত বহি গল; আৰু খেতি-পথাৰ কৰি আলি-পদূলি উলিয়াই গাওঁ-ভূই আৰু নগৰ বহুৱাই, গোটেই দেশতে অনেক ৰাজ্য পাতিলে। সেই ৰাজ্যবোৰৰ গাইপতি সুকীয়া সুকীয়া স্বাধীন বজা হ'ল। হৰিশ্চন্দ্ৰ, জনক, দশৰথ, ৰাম, দুৰ্য্যোধন, যুধিষ্ঠিৰ, পৰীক্ষিত, এইসকল সেই কালৰ ৰজা। তেতিয়া পৃথিৱীৰ ভিতৰত অকল আৰ্যসকলেইহে অতি সুসভ্য মানুহ আছিল।<noinclude></noinclude> ajqdmqaol5zfty7bg0byvrtrzcgo238 104 89771 244406 2026-03-31T19:13:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। (১০) পিৰালিবোৰ ম'চি থাকিব লাগে, আৰু খহিলে আকৌ বান্ধিব লাগে। (১১ ) চোতাল আৰু ঘৰৰ কেউদাতি নিতৌ সাৰিব লাগে। ( ১১ ) ঘৰৰ ওচৰত শৌচ কৰিব বা সৰুপানী ছব নেপায়; তাৰ গোন্ধ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244406 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। (১০) পিৰালিবোৰ ম'চি থাকিব লাগে, আৰু খহিলে আকৌ বান্ধিব লাগে। (১১ ) চোতাল আৰু ঘৰৰ কেউদাতি নিতৌ সাৰিব লাগে। ( ১১ ) ঘৰৰ ওচৰত শৌচ কৰিব বা সৰুপানী ছব নেপায়; তাৰ গোন্ধৰ পৰা বেমাৰ হয়। ঘৰৰ ওচৰত গোবৰ দ'মাই থোৱাও বৰ বেয়া। (১৩) মহ আৰু মাখিব পৰা অনেক বেমাৰ হয়। সিহঁত যাতে কমে, তাৰ যত্ন কৰিব লাগে। বাৰীত বন্ধ পানী ডোঙা বান্ধি থাকিলে বা গোববে জাবৰে ঠাই লেতেৰা হ'লে, মহ সৰহ হয়। ঘৰৰ ওচৰত সৰহকৈ তুলসী গছ হ'লে, মহ কিছু কমি থাকে। [ অৰ্থ :- আটোম-টোকাৰীকৈ = পৰিপাটিকৈ ] ব্যাকৰণ—ক্ৰিয়া ( উদাহৰণ ) তলৰ কথাখিনিত ডাঙৰ আখৰেৰে দিয়া পদবোৰেই ক্ৰিয়া পদ হৈছে : কাৰণ সিহঁতৰ প্ৰতিটোৱেই কিবা একোটা কাৰ্য্য কৰা নকৰা, ব৷ হোৱা নোহোৱা বুজাইছে =- সূৰ্ষ ওলাল। পোহৰ হ'ল। গোপাল উঠিল। মই মুখ ধুলে॥ কৃষ্ণই পঢ়িছে। তেওঁ কাইলৈ যাব। দুখ নকৰিলে মুখ নভৰে। “দাত আৰু জিভা” পাঠৰ নিচেই শেহৰ শাৰীত কিবা ক্ৰিয়া পদ আছে যদি কোৱা৷<noinclude></noinclude> mmtwcvtzenpney8yjziaesncntwwhrs 244494 244406 2026-04-01T05:28:05Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244494 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৪৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}(১০) পিৰালিবোৰ ম’চি থাকিব লাগে, আৰু খহিলে আকৌ বান্ধিব লাগে।<br/> {{gap}}( ১১ ) চোতাল আৰু ঘৰৰ কেউদাঁতি নিতৌ সাৰিব লাগে।<br/> {{gap}}( ১১ ) ঘৰৰ ওচৰত শৌচ কৰিব বা সৰুপানী ছুব নেপায়; তাৰ গোন্ধৰ পৰা বেমাৰ হয়। ঘৰৰ ওচৰত গোবৰ দ’মাই থোৱাও বৰ বেয়া।<br/> {{gap}}(১৩) মহ আৰু মাখিৰ পৰা অনেক বেমাৰ হয়। সিহঁত যাতে কমে, তাৰ যত্ন কৰিব লাগে। বাৰীত বন্ধ পানী ডোঙা বান্ধি থাকিলে বা গোবৰে জাবৰে ঠাই লেতেৰা হ’লে, মহ সৰহ হয়। ঘৰৰ ওচৰত সৰহকৈ তুলসী গছ হ’লে, মহ কিছু কমি থাকে।<br/> {{gap}}[ অৰ্থ :- আটোম-টোকাৰীকৈ = পৰিপাটিকৈ ] {{center|'''ব্যাকৰণ—ক্ৰিয়া ( উদাহৰণ )'''}} {{gap}}তলৰ কথাখিনিত ডাঙৰ আখৰেৰে দিয়া পদবোৰেই ক্ৰিয়া পদ হৈছে : কাৰণ সিহঁতৰ প্ৰতিটোৱেই কিবা একোটা কাৰ্য্য কৰা নকৰা, ব৷ হোৱা নোহোৱা বুজাইছে :—<br/> {{gap}}সূৰ্য্য '''ওলাল।''' পোহৰ '''হ’ল।''' গোপাল '''উঠিল।''' মই মুখ '''ধুলোঁ''' ৷ কৃষ্ণই '''পঢ়িছে।''' তেওঁ কাইলৈ '''যাব'''। দুখ '''নকৰিলে''' মুখ '''নভৰে।'''<br/> {{gap}}“দাঁত আৰু জিভা” পাঠৰ নিচেই শেহৰ শাৰীত কিবা ক্ৰিয়া পদ আছে যদি কোৱাঁ ৷ {{center|⸺•⸺}}<noinclude></noinclude> t80qyqbf5ixer3nka9iwshgig9v8azl 104 89772 244407 2026-03-31T19:14:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। শেহত সেই বণতে প্ৰাণ দিলে। পাঠানে ৰণত জিকি দেশ লৈ, অনেক কাললৈকে বিক্ৰমেৰে ৰাজত্ব কৰিলে। পাঠানৰ ৰাজত্বৰ কালতে, আকৌ সেই আগৰ বাটেইে আন এজাতি মছলমান মানুহ সোম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244407 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। শেহত সেই বণতে প্ৰাণ দিলে। পাঠানে ৰণত জিকি দেশ লৈ, অনেক কাললৈকে বিক্ৰমেৰে ৰাজত্ব কৰিলে। পাঠানৰ ৰাজত্বৰ কালতে, আকৌ সেই আগৰ বাটেইে আন এজাতি মছলমান মানুহ সোমালহি। তেওঁলোকক মোগল বোলে; মোগলে পাঠানক হৰুৱাই ভাৰতত মোগল ৰাজ্য পাতিলে। মোগল জাতিয়ে ভালেমান কাল প্ৰবল প্ৰতাপেবে ৰাজত্ব কৰিলে। মোগল ৰজাক বাচ৷ বুলিছিল। অনেক বজাক তলতীয়া কৰি লৈ, মোগল বাচ্চা ৰাজাধিৰাজ, অৰ্থাৎ ৰজাৰ ওপৰতো অধিৰজা হৈছিল। মোগলৰ মুঠতে ১৮ জনা বজাই প্ৰথম ছজনাই বৰ প্ৰতাপী আছিল। হুমায়ুণ, আক্‌ব, জাহাঙ্গিব, চাজাহান্ তাকে সম্ৰাট বোলে। তাবে ৰাজত্ব কৰিলে। তেওঁলোকৰ নাম বা-বৰ্, আৰু আউৰঞ্জেৰ। [ অৰ্থ :-- প্ৰকাণ্ড = অতি ডাঙ্গৰ; দুৰ্জয় = বিশাল, বৰ ডাঙৰ : বসতি = বাস কৰা ঠাই; আদিমবাসী = প্ৰথম নিবাসী; সন্তুতি = সতি-সন্তান, নাতি-পুতি; পৰাজয় কৰি = হৰুৱাই; মিত্ৰতা = মিতিৰালি; প্ৰবল = অতিশয়, কোবাল ] => ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন। তলৰ কথাখিনিৰ সৰ্ব্বনাম পদ বাছ।— ( ১ ) তোমালোকে যি পৃথিবীত বাস কৰা, সিনো কেনে আৰু তাতনো কি আছে, অ্যাপিও নেজানা।<noinclude></noinclude> di80z2rdzx0l9f95x2i4wbgmu4dvs1k 244470 244407 2026-04-01T03:05:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244470 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৬৮|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} শেহত সেই ৰণতে প্ৰাণ দিলে। পাঠানে ৰণত জিকি দেশ লৈ, অনেক কাললৈকে বিক্ৰমেৰে ৰাজত্ব কৰিলে। {{gap}}পাঠানৰ ৰাজত্বৰ কালতে, আকৌ সেই আগৰ বাটেইে আন এজাতি মছলমান মানুহ সোমালহি। তেওঁলোকক মোগল বোলে; মোগলে পাঠানক হৰুৱাই ভাৰতত মোগল ৰাজ্য পাতিলে। {{gap}}মোগল জাতিয়ে ভালেমান কাল প্ৰবল প্ৰতাপেৰে ৰাজত্ব কৰিলে। মোগল ৰজাক বাদ্‌চাহ বুলিছিল। অনেক ৰজাক তলতীয়া কৰি লৈ, মোগল বাদ্‌চাহ ৰাজাধিৰাজ, অৰ্থাৎ ৰজাৰ ওপৰতো অধিৰজা হৈছিল। তাকে সম্ৰাট বোলে। মোগলৰ মুঠতে ১৮ জনা বজাই ৰাজত্ব কৰিলে। তাৰে প্ৰথম ছজনাই বৰ প্ৰতাপী আছিল।তেওঁলোকৰ নাম বা-বৰ্, হুমায়ুণ, আক্‌বৰ, জাহাঙ্গীৰ, চাহজাহান্ আৰু আউৰংজেৱ । {{Gap}}[ অৰ্থ :-- প্ৰকাণ্ড = অতি ডাঙ্গৰ; দুৰ্জয় = বিশাল, বৰ ডাঙৰ : বসতি = বাস কৰা ঠাই; আদিমবাসী = প্ৰথম নিবাসী; সন্তুতি = সতি-সন্তান, নাতি-পুতি; পৰাজয় কৰি = হৰুৱাই; মিত্ৰতা = মিতিৰালি; প্ৰবল = অতিশয়, কোবাল ] {{center|ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন।}} {{gap}}তলৰ কথাখিনিৰ সৰ্ব্বনাম পদ বাছা— {{gap}}( ১ ) তোমালোকে যি পৃথিবীত বাস কৰা, সিনো কেনে আৰু তাতনো কি আছে, অদ্যাপিও নেজানা।<noinclude></noinclude> e0cii0c44zm7cig47b6s7bjkukfhm9w 104 89773 244408 2026-03-31T19:14:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ Created blank page 244408 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> bcuh9mb5covbnddmhzanjrrhm035ck7 244409 244408 2026-03-31T19:15:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244409 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>________________ নতুন পাঠ। য'ৰ মঙ্গলত হয় আমাৰ কল্যাণ য'ৰ যশস্যাত বাঢ়ে আমাৰ সম্মান, যাৰ পুণ্য-কাহিনীৰে আমি সন্মানিত পুৰুষে পুৰুষে যাৰ কোলাত পালিত, মহাতীর্থ পুণ্যভূমি সেয়েই আমাৰ, স্বৰ্গতো অধিক সেয়ে কৰা নমস্কাৰ । আমাৰ ধাতুভ য'ৰ জল বায়ু শুজে আমাৰ সকলো ৰোষ য'ৰ লোকে বুজে, জোন বেলি গছ লতা নৈ সৰোবৰ আমাৰ আমাৰ লাগে সকলোটি য', আমাৰ সেয়েই আমাৰ দেশ স্বদেশ জন্মভূমি আই বুলি কৰা নমস্কাৰ । য'ৰ নদ নদী জান ভৈয়াম পৰ্ব্বতে আমাৰে পুৰণি কথা কয় অবিৰতে, আমাৰে বুৰঞ্জী গায় অতীত কালৰ গৌ-কাহিনী কত পূৰ্ব্বপুৰুষৰ, মেয়েই আমাৰ দেশ নিজৰ আমাৰ মাতৃ বুলি নমস্কাৰ কৰা বাৰে বাৰ । ১১০<noinclude></noinclude> em4s7hmxa0q1krcdbk2dqix6bsuteob 244497 244409 2026-04-01T05:30:03Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244497 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। য'ৰ মঙ্গলত হয় আমাৰ কল্যাণ য'ৰ যশস্যাত বাঢ়ে আমাৰ সম্মান, যাৰ পুণ্য-কাহিনীৰে আমি সন্মানিত পুৰুষে পুৰুষে যাৰ কোলাত পালিত, মহাতীৰ্থ পুণ্যভূমি সেয়েই আমাৰ, স্বৰ্গতো অধিক সেয়ে কৰা নমস্কাৰ। আমাৰ ধাতুভ য'ৰ জল বায়ু শুজে আমাৰ সকলো ৰোষ য'ৰ লোকে বুজে, জোন বেলি গছ লতা নৈ সৰোবৰ আমাৰ আমাৰ লাগে সকলোটি য', আমাৰ সেয়েই আমাৰ দেশ স্বদেশ জন্মভূমি আই বুলি কৰা নমস্কাৰ। য'ৰ নদ নদী জান ভৈয়াম পৰ্ব্বতে আমাৰে পুৰণি কথা কয় অবিৰতে, আমাৰে বুৰঞ্জী গায় অতীত কালৰ গৌ-কাহিনী কত পূৰ্ব্বপুৰুষৰ, মেয়েই আমাৰ দেশ নিজৰ আমাৰ মাতৃ বুলি নমস্কাৰ কৰা বাৰে বাৰ। ১১০<noinclude></noinclude> imhu6otku6i25liznjrnr5isif64f3f 244499 244497 2026-04-01T05:33:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244499 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||নতুন পাঠ।|১১৩}} {{rule|}} য'ৰ মঙ্গলত হয় আমাৰ কল্যাণ য'ৰ যশস্যাত বাঢ়ে আমাৰ সম্মান, যাৰ পুণ্য-কাহিনীৰে আমি সন্মানিত পুৰুষে পুৰুষে যাৰ কোলাত পালিত, মহাতীৰ্থ পুণ্যভূমি সেয়েই আমাৰ, স্বৰ্গতো অধিক সেয়ে কৰা নমস্কাৰ। আমাৰ ধাতুভ য'ৰ জল বায়ু শুজে আমাৰ সকলো ৰোষ য'ৰ লোকে বুজে, জোন বেলি গছ লতা নৈ সৰোবৰ আমাৰ আমাৰ লাগে সকলোটি য', সেয়েই আমাৰ দেশ স্বদেশ আমাৰ জন্মভূমি আই বুলি কৰা নমস্কাৰ। য'ৰ নদ নদী জান ভৈয়াম পৰ্ব্বতে আমাৰে পুৰণি কথা কয় অবিৰতে, আমাৰে বুৰঞ্জী গায় অতীত কালৰ গৌৰৱ-কাহিনী কত পূৰ্ব্বপুৰুষৰ, সেয়েই আমাৰ দেশ নিজৰ আমাৰ মাতৃ বুলি নমস্কাৰ কৰা বাৰে বাৰ।<noinclude></noinclude> 899e2vrikaloiafvkz7kipjxyz0q32f 244502 244499 2026-04-01T05:39:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244502 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||নতুন পাঠ।|১১৩}} {{rule|}} {{Block center|<poem>য'ৰ মঙ্গলত হয় আমাৰ কল্যাণ য'ৰ যশস্যাত বাঢ়ে আমাৰ সম্মান, যাৰ পুণ্য-কাহিনীৰে আমি সন্মানিত পুৰুষে পুৰুষে যাৰ কোলাত পালিত, {{gap|4em}}মহাতীৰ্থ পুণ্যভূমি সেয়েই আমাৰ, {{gap|4em}} স্বৰ্গতো অধিক সেয়ে কৰা নমস্কাৰ। আমাৰ ধাতুভ য'ৰ জল বায়ু শুজে আমাৰ সকলো ৰোষ য'ৰ লোকে বুজে, জোন বেলি গছ লতা নৈ সৰোবৰ আমাৰ আমাৰ লাগে সকলোটি য', {{gap|4em}} সেয়েই আমাৰ দেশ স্বদেশ আমাৰ {{gap|4em}} জন্মভূমি আই বুলি কৰা নমস্কাৰ। য'ৰ নদ নদী জান ভৈয়াম পৰ্ব্বতে আমাৰে পুৰণি কথা কয় অবিৰতে, আমাৰে বুৰঞ্জী গায় অতীত কালৰ গৌৰৱ-কাহিনী কত পূৰ্ব্বপুৰুষৰ, {{gap|4em}} সেয়েই আমাৰ দেশ নিজৰ আমাৰ {{gap|4em}} মাতৃ বুলি নমস্কাৰ কৰা বাৰে বাৰ।</poem>}}<noinclude></noinclude> 9ry61uimmj4ko2e2m9eqsnxnl7zvcrn 104 89774 244410 2026-03-31T19:16:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ Created blank page 244410 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> bcuh9mb5covbnddmhzanjrrhm035ck7 244411 244410 2026-03-31T19:16:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244411 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৯৪ নতুন পাঠ। খৰচ কৰি অপব্যয় কৰাৰতে বিৰোধী আছিল। তাৰ উপৰিব, ৰাজাধিৰাজ ৰজা হৈও, তেওঁ জিৰণিৰ কাল ফেৰাকো অনাকামত যাব নিদিছিল ৰাজকাৰ্য্যৰ পৰা সকাহ, পালে, তেওঁ বেজী ৰটীয়া লৈ টুপী সিবলৈ বহিছিল, আৰু তাৰ পৰা যি অলপীয়া উৎপন্ন হৈছিল, তাকো সজ কামতহে লগাইছিল। ই এটা তেওঁৰ মহৎ গুণ আছিল। ইয়াক সকলো মানুহে শিকা উচিত। অসমৰ জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত, আউৰঞ্জেব, বাচাই অসম দেশ ল'বলৈ ফৌজ পঠাইছিল। সেই ৰজাই কৰ শোধাবলৈ গাত লৈ, সন্ধি কৰিলে ; আৰু ৰাজবংশৰ ৰমনী আইদেউক আউবঞ্জেৰৰ পুতেক আজিতৰা কোঁৱৰলৈ সালঙ্কৃতাকৈ, আৰু লগত অনেক বন্দী-বেটীৰে উলিয়াই দিলে। তেওঁকে বমনী গাভৰু বোলে। জয়ধ্বজ সিংহৰ পাচত, চক্ৰধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱে পূৰ্ব্বৰ সন্ধি মতে কৰ শোধাবলৈ অমান্তি হৈ, মোগলেৰে ৰণ পাতিলে । তেতিয়াও আউৰঞ্জেব, বাচাই, অসম দেশ ল'বলৈ, সেনাপতি ৰামসিংহ ৰজাৰ তলে ৬৩ হাজাৰ সৈন্যবে এটা বিরাট ফৌজ পঠাইছিল। সেইখন বৰ ডাঙৰ ৰণ ; তাত মাটিয়ে পানীয়ে অনেক ঠাইত যুজ হৈছিল, আৰু ৰণো বহু দিনলৈ লাগি আহিল। শেহত লাচিত বৰফুকনে ৰামসিংহ ৰজাক সসৈন্যে খেদি নি অসমৰ সীমাৰ ৰাজকৈ থৈ আহিলগৈ । আউৰবেৰ দিনত মোগলৰ অতুল প্রতাপ আছিল। তেওঁৰ দিনৰে পৰা মোগল ৰাজ্য ক্ৰমে ভাগি যাবলৈ ধৰিলে ।<noinclude></noinclude> hiw3qpfrxcpwjmej57rjishh2zvq91j 244423 244411 2026-04-01T01:06:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244423 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৯৪|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}} খৰচ কৰি অপব্যয় কৰাৰতে বিৰোধী আছিল। তাৰ উপৰিব, ৰাজাধিৰাজ ৰজা হৈও, তেওঁ জিৰণিৰ কাল ফেৰাকো অনাকামত যাব নিদিছিল ৰাজকাৰ্য্যৰ পৰা সকাহ, পালে, তেওঁ বেজী ৰটীয়া লৈ টুপী সিবলৈ বহিছিল, আৰু তাৰ পৰা যি অলপীয়া উৎপন্ন হৈছিল, তাকো সজ কামতহে লগাইছিল। ই এটা তেওঁৰ মহৎ গুণ আছিল। ইয়াক সকলো মানুহে শিকা উচিত। {{gap}}অসমৰ জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত, আউৰঞ্জেব, বাদ্‌চাই অসম দেশ ল'বলৈ ফৌজ পঠাইছিল। সেই বাৰ ৰজাই কৰ শোধাবলৈ গাত লৈ, সন্ধি কৰিলে ; আৰু ৰাজবংশৰ ৰমনী আইদেউক আউৰংজেৱৰ পুতেক আজিমতৰা কোঁৱৰলৈ সালঙ্কৃতাকৈ, আৰু লগত অনেক বন্দী-বেটীৰে উলিয়াই দিলে। তেওঁকে ৰমনী গাভৰু বোলে।��� {{gap}}জয়ধ্বজ সিংহৰ পাচত, চক্ৰধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱে পূৰ্ব্বৰ সন্ধি মতে কৰ শোধাবলৈ অমান্তি হৈ, মোগলেৰে ৰণ পাতিলে । তেতিয়াও আউৰংজেৱ, বাদ্‌চাই, অসম দেশ ল'বলৈ, সেনাপতি ৰামসিংহ ৰজাৰ তলে ৬৩ হাজাৰ সৈন্যৰে এটা বিৰাট ফৌজ পঠাইছিল। সেইখন বৰ ডাঙৰ ৰণ ; তাত মাটিয়ে পানীয়ে অনেক ঠাইত যুজ হৈছিল, আৰু ৰণো বহু দিনলৈ লাগি আহিল। শেহত লাচিত বৰফুকনে ৰামসিংহ ৰজাক সসৈন্যে খেদি নি অসমৰ সীমাৰ ৰাজকৈ থৈ আহিলগৈ । {{gap}}আউৰংজেবৰ দিনত মোগলৰ অতুল প্রতাপ আছিল। তেওঁৰ দিনৰে পৰা মোগল ৰাজ্য ক্ৰমে ভাগি যাবলৈ ধৰিলে ।<noinclude></noinclude> fwdg2khqnk1xpce49hsm9iflv9h6anx 244424 244423 2026-04-01T01:06:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244424 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৯৪|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}} খৰচ কৰি অপব্যয় কৰাৰতে বিৰোধী আছিল। তাৰ উপৰিব, ৰাজাধিৰাজ ৰজা হৈও, তেওঁ জিৰণিৰ কাল ফেৰাকো অনাকামত যাব নিদিছিল ৰাজকাৰ্য্যৰ পৰা সকাহ, পালে, তেওঁ বেজী ৰটীয়া লৈ টুপী সিবলৈ বহিছিল, আৰু তাৰ পৰা যি অলপীয়া উৎপন্ন হৈছিল, তাকো সজ কামতহে লগাইছিল। ই এটা তেওঁৰ মহৎ গুণ আছিল। ইয়াক সকলো মানুহে শিকা উচিত। {{gap}}অসমৰ জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত, আউৰঞ্জেব, বাদ্‌চাই অসম দেশ ল'বলৈ ফৌজ পঠাইছিল। সেই বাৰ ৰজাই কৰ শোধাবলৈ গাত লৈ, সন্ধি কৰিলে ; আৰু ৰাজবংশৰ ৰমনী আইদেউক আউৰংজেৱৰ পুতেক আজিমতৰা কোঁৱৰলৈ সালঙ্কৃতাকৈ, আৰু লগত অনেক বন্দী-বেটীৰে উলিয়াই দিলে। তেওঁকে ৰমনী গাভৰু বোলে। {{gap}}জয়ধ্বজ সিংহৰ পাচত, চক্ৰধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱে পূৰ্ব্বৰ সন্ধি মতে কৰ শোধাবলৈ অমান্তি হৈ, মোগলেৰে ৰণ পাতিলে । তেতিয়াও আউৰংজেৱ, বাদ্‌চাই, অসম দেশ ল'বলৈ, সেনাপতি ৰামসিংহ ৰজাৰ তলে ৬৩ হাজাৰ সৈন্যৰে এটা বিৰাট ফৌজ পঠাইছিল। সেইখন বৰ ডাঙৰ ৰণ ; তাত মাটিয়ে পানীয়ে অনেক ঠাইত যুজ হৈছিল, আৰু ৰণো বহু দিনলৈ লাগি আহিল। শেহত লাচিত বৰফুকনে ৰামসিংহ ৰজাক সসৈন্যে খেদি নি অসমৰ সীমাৰ ৰাজকৈ থৈ আহিলগৈ । {{gap}}আউৰংজেবৰ দিনত মোগলৰ অতুল প্রতাপ আছিল। তেওঁৰ দিনৰে পৰা মোগল ৰাজ্য ক্ৰমে ভাগি যাবলৈ ধৰিলে ।<noinclude></noinclude> 4apscd8r15mlfqj96fftyeeby2yuwge 104 89775 244412 2026-03-31T19:17:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আকবৰ বাচা। পোনৰ জনা মোগল বাচাৰ নাম বা-বৰ। তেওঁৰ পাচত, তেওঁৰ পুতেক হুমায়ুণ, ৰাজপাটত উঠিল। এই দুই গৰাকী ৰজা সাহিয়াল সুদক্ষ আৰু সৰব বহী পুৰুষ আছিল। হুমায়ুণৰ পুতেকে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244412 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আকবৰ বাচা। পোনৰ জনা মোগল বাচাৰ নাম বা-বৰ। তেওঁৰ পাচত, তেওঁৰ পুতেক হুমায়ুণ, ৰাজপাটত উঠিল। এই দুই গৰাকী ৰজা সাহিয়াল সুদক্ষ আৰু সৰব বহী পুৰুষ আছিল। হুমায়ুণৰ পুতেকেই সুবিখ্যাত মহামতি আক্ৰবৰ, বাচ্চা। আবৰ, বাচা জ্ঞানী, সদাশয় আৰু দয়ালু ৰজা আছিল। ৰাজপাটত উঠোতে তেওঁৰ বয়স ১৪ বছৰেই পূৰ হোৱা নাছিল। তেতিয়াৰে পৰা ৪৯ বছৰ কাল তেওঁ অতি ভালেৰে আৰু সুখ্যাতিৰে ৰাজত্ব কৰিলে।<noinclude></noinclude> 85hv14p9st3r3sh3t3s0ndun22pxi6z 104 89776 244413 2026-03-31T19:19:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। ৯১ 'আপুনি তাক এৰি দিয়ক। আপুনি নিজে ৰজা হৈ, এইদৰে লোকৰ মুখৰ টোপ কাঢ়ি ল'ব নেপায়; ই অধৰ্ম্মৰ কাম।” ৰজাই বোলে—“কপৌটোৱে বিপদত পৰি মোৰ আশ্ৰয় লৈছেহি; মই তাক কে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244413 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। ৯১ 'আপুনি তাক এৰি দিয়ক। আপুনি নিজে ৰজা হৈ, এইদৰে লোকৰ মুখৰ টোপ কাঢ়ি ল'ব নেপায়; ই অধৰ্ম্মৰ কাম।” ৰজাই বোলে—“কপৌটোৱে বিপদত পৰি মোৰ আশ্ৰয় লৈছেহি; মই তাক কেতিয়াও এৰি নিদিওঁ। তোক ইয়াব মূৰে যিহকে লাগে অন্য মঙ্গহ দিওঁ; তই তাকে খাই ইয়াক এৰি থৈ যা।” তেতিয়া শেনে ক'লে বোলে – " মহাৰাজ, মই অন্য মঙ্গহত তৃপ্তি নেপাও; তেওঁ যে আপুনি ধৰিছে, ভাল বাৰু, কপৌটোৰ জোথেৰে আটুট কৈ জুখি. আপোনাৰ নিজৰ গাৰ মঙ্গহ কাটি মোক খাবলৈ দিয়ক।” ইয়াকে শুনি ৰজাই ততালিকে ভৰ্জ্জু অনালে; আৰু এফালে কপৌটো থৈ, ইফালে তেওঁৰ গাৰ মঙ্গহ কাটি কাটি দিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু এনে অদ্ভুত কথা যে, মঙ্গই দিয়ে মানে কোনো মতে জোখত কপৌৰ সমানে নহয়গৈ। অন্তত দেখা গ'ল, ৰজাৰ গোটেই গাৰ মঙ্গহ দিলেহে কপৌৰে সৈতে সমান হ'ব। তেতিয়া তেওঁ শেনক ক'লে বোলে — “তই মোক খাই কপৌটো এৰি যা; মই তাক নিজৰ প্ৰাণ দিয়েই ৰক্ষা কৰিম। তেনেতে চৰাই দুটাই চৰাই গুচি দেৱতাৰ দিব্য ৰূপ ধৰিলে, আৰু এজনে ৰজাক ক'বলৈ ধৰিলে— “জা, আমি চৰাই নহওঁ; এজন ইন্দ্ৰ আৰু ইজন অগ্নি দেৱতা। আমি মায়া কৰি তোমাক পৰীক্ষা তোমাৰ চৰিত্ৰ দেখি বিস্ময় মানিছোঁ। লোক স্বৰ্গতহে থাকিবৰ যোগ্য। আহা, কৰিলোঁহি; কিন্তু তোমাৰ দৰে সাধু তোমাক আমি<noinclude></noinclude> dqdgxucfoql6fkna5iusc3ernl35ixu 244414 244413 2026-03-31T19:24:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244414 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||নতুন পাঠ।|৯১}} {{Rule|}} আপুনি তাক এৰি দিয়ক। আপুনি নিজে ৰজা হৈ, এইদৰে লোকৰ মুখৰ টোপ কাঢ়ি ল'ব নেপায়; ই অধৰ্ম্মৰ কাম।” {{Gap}}ৰজাই বোলে—“কপৌটোৱে বিপদত পৰি মোৰ আশ্ৰয় লৈছেহি; মই তাক কেতিয়াও এৰি নিদিওঁ। তোক ইয়াৰ মূৰে যিহকে লাগে অন্য মঙ্গহ দিওঁ; তই তাকে খাই ইয়াক এৰি থৈ যা।” তেতিয়া শেনে ক'লে বোলে – " মহাৰাজ, মই অন্য মঙ্গহত তৃপ্তি নেপাও; তেওঁ যে আপুনি ধৰিছে, ভাল বাৰু, কপৌটোৰ জোথেৰে আটুট কৈ জুখি. আপোনাৰ নিজৰ গাৰ মঙ্গহ কাটি মোক খাবলৈ দিয়ক।” {{gap}}ইয়াকে শুনি ৰজাই ততালিকে তৰ্জ্জু অনালে; আৰু এফালে কপৌটো থৈ, ইফালে তেওঁৰ গাৰ মঙ্গহ কাটি কাটি দিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু এনে অদ্ভুত কথা যে, মঙ্গহ দিয়ে মানে কোনো মতে জোখত কপৌৰ সমানে নহয়গৈ। অন্তত দেখা গ'ল, ৰজাৰ গোটেই গাৰ মঙ্গহ দিলেহে কপৌৰে সৈতে সমান হ'ব। তেতিয়া তেওঁ শেনক ক'লে বোলে — “তই মোক খাই কপৌটো এৰি যা; মই তাক নিজৰ প্ৰাণ দিয়েই ৰক্ষা কৰিম।" {{gap}}তেনেতে চৰাই দুটাই চৰাই গুচি দেৱতাৰ দিব্য ৰূপ ধৰিলে, আৰু এজনে ৰজাক ক'বলৈ ধৰিলে— “জা, আমি চৰাই নহওঁ; এজন ইন্দ্ৰ আৰু ইজন অগ্নি দেৱতা। আমি মায়া কৰি তোমাক পৰীক্ষা কৰিলোঁহি; কিন্তু তোমাৰ চৰিত্ৰ দেখি বিস্ময় মানিছোঁ। তোমাৰ দৰে সাধু লোক স্বৰ্গতহে থাকিবৰ যোগ্য। আহা, তোমাক আমি<noinclude></noinclude> mgvgfgmeujhv37pkjgut3plrg6tezrj 104 89777 244415 2026-03-31T19:25:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। ইন্দ্ৰ স্বৰ্গৰ ৰজা, আৰু দেৱতাসকল তেওঁৰ বিষয়া। পুৰাণত লিখা আছে, এবাৰ বৃত্ৰ নামেৰে এজন মহা পৰাক্ৰমী অসুৰে দেৱতাক ৰণত হৰুৱাই, ইন্দ্ৰক খেদি, বলেবে স্বৰ্গৰ ৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244415 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। ইন্দ্ৰ স্বৰ্গৰ ৰজা, আৰু দেৱতাসকল তেওঁৰ বিষয়া। পুৰাণত লিখা আছে, এবাৰ বৃত্ৰ নামেৰে এজন মহা পৰাক্ৰমী অসুৰে দেৱতাক ৰণত হৰুৱাই, ইন্দ্ৰক খেদি, বলেবে স্বৰ্গৰ ৰজা হৈছিল। দেৱতাসকলে, অসুৰক মাৰিবৰ উপায় নেপাই, অস্তত ব্ৰহ্মাৰ শৰণাপন্ন হ'ল; আৰু বহু কালৰ মূৰত আকাশী বাণী শুনিলে বোলে, দধীচি ঋষিৰ ৰাজহাড়ৰ অস্ত্ৰ গঢ়াই নানিলে, অন্য কোনো অস্ত্ৰেৰে সেই অসুৰক মাৰিব নোৱাৰি। দেৱতাসকলে গৈ দধীচি মহা সাধু লোক আছিল। সকলো কথা জনালত, তেওঁ ক'লে বোলে “মোৰ কি সৌভাগ্য! মোৰ মৰণৰ পৰা পৰৰ এনে মহৎ‍ উপকাৰ হ'ব!” এই বুলি ৰং মনেৰে যোগত বহি তেওঁ প্ৰাণ এৰিলে। তেওঁৰ হাড়েৰেই অস্ত্ৰ গঢ়াই, তাৰেই বৃত্ৰাসুৰক ৰণত মাৰি, স্বৰ্গৰ ৰাজ্য আকৌ দেৱতাৰ হাতলৈ অনা হ'ল। সেই অস্ত্ৰকেহে ইন্দ্ৰৰ বজ্ৰ বোলে। সত্য যুগত উশীনৰ নামেৰে এজনা পৰম সাধু স্বভাৱৰ ৰজা আছিল। এদিন কপৌ চৰাই এটা, ভয়ত উধাতু খাই উড়ি, তেওঁৰ কোলাত সোমালহি। সেই কালত চৰাই চ. কতি আদি প্ৰাণীবোৰেও মানুহৰ দৰে কথা ক'ব পাৰিছিল। কপৌটোৱে ক'লে— “মহাৰাজ মোক ৰক্ষা কৰক, সৌ শেন- টোৱে মোক খাবলৈ খেদি আহিছে।” ৰজাই তাক ৰক্ষা কৰিম বুলি অভয় দিলে, আৰু কোলাত সুমাই আবৰি ধৰিলে। তেনেতে শেনটোও পালেহি। সি বোলে — “মহাৰাজ, মোৰ বৰ ভোক লাগিছে; এই কপৌটো খাবলৈ খেদি ফুৰিছে৷;<noinclude></noinclude> sjgs4sckv8jjeciflh8cwbcuaa6y5ai 244416 244415 2026-03-31T19:29:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244416 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৯০|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}} {{gap}}ইন্দ্ৰ স্বৰ্গৰ ৰজা, আৰু দেৱতাসকল তেওঁৰ বিষয়া। পুৰাণত লিখা আছে, এবাৰ বৃত্ৰ নামেৰে এজন মহা পৰাক্ৰমী অসুৰে দেৱতাক ৰণত হৰুৱাই, ইন্দ্ৰক খেদি, বলেবে স্বৰ্গৰ ৰজা হৈছিল। দেৱতাসকলে, অসুৰক মাৰিবৰ উপায় নেপাই, অস্তত ব্ৰহ্মাৰ শৰণাপন্ন হ'ল; আৰু বহু কালৰ মূৰত আকাশী বাণী শুনিলে বোলে, দধীচি ঋষিৰ ৰাজহাড়ৰ অস্ত্ৰ গঢ়াই নানিলে, অন্য কোনো অস্ত্ৰেৰে সেই অসুৰক মাৰিব নোৱাৰি। {{gap}}দধীচি মহা সাধু লোক আছিল। দেৱতাসকলে গৈ সকলো কথা জনালত, তেওঁ ক'লে বোলে “মোৰ কি সৌভাগ্য! মোৰ মৰণৰ পৰা পৰৰ এনে মহৎ‍ উপকাৰ হ'ব!” এই বুলি ৰং মনেৰে যোগত বহি তেওঁ প্ৰাণ এৰিলে। তেওঁৰ হাড়েৰেই অস্ত্ৰ গঢ়াই, তাৰেই বৃত্ৰাসুৰক ৰণত মাৰি, স্বৰ্গৰ ৰাজ্য আকৌ দেৱতাৰ হাতলৈ অনা হ'ল। সেই অস্ত্ৰকেহে ইন্দ্ৰৰ বজ্ৰ বোলে। {{gap}}সত্য যুগত উশীনৰ নামেৰে এজনা পৰম সাধু স্বভাৱৰ ৰজা আছিল। এদিন কপৌ চৰাই এটা, ভয়ত উধাতু খাই উড়ি, তেওঁৰ কোলাত সোমালহি। সেই কালত চৰাই চৰাই চিৰাকটি আদি প্ৰাণীবোৰেও মানুহৰ দৰে কথা ক'ব পাৰিছিল। কপৌটোৱে ক'লে— “মহাৰাজ মোক ৰক্ষা কৰক, সৌ শেন- টোৱে মোক খাবলৈ খেদি আহিছে।” ৰজাই তাক ৰক্ষা কৰিম বুলি অভয় দিলে, আৰু কোলাত সোমাই আবৰি ধৰিলে। তেনেতে শেনটোও পালেহি। সি বোলে — “মহাৰাজ, মোৰ বৰ ভোক লাগিছে; এই কপৌটো খাবলৈ খেদি ফুৰিছো;<noinclude></noinclude> mgn4xzzqsbbtkk3l4chfn10ig80kmek 104 89778 244417 2026-03-31T19:29:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ : [ অৰ্থ :-অপ্লাৱিত = বহুত, অসংখ্য, হুবহু = অবিকল; : চাঙ্গটি- = চন্দোৱাৰ = চন্দ্ৰতাপ; অভিলাষ - বাঞ্ছা ] ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন। (১) কাল কাক বোলে? (২) কাল কেই বিধ আৰু কি কি? (৩) তলৰ ক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244417 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ : [ অৰ্থ :-অপ্লাৱিত = বহুত, অসংখ্য, হুবহু = অবিকল; : চাঙ্গটি- = চন্দোৱাৰ = চন্দ্ৰতাপ; অভিলাষ - বাঞ্ছা ] ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন। (১) কাল কাক বোলে? (২) কাল কেই বিধ আৰু কি কি? (৩) তলৰ কথাখিনিৰ কোন ক্ৰিয়াত কি কাল ঘাটিছে কৈ যোৱা :- অতীজত মানুহো বনৰ জন্তুৰ দৰেই বনৰীয়া আৰু মাইগোটা আছিল। কিন্তু মানুহে নিজৰ বুদ্ধিৰ বলত, বিবিধ প্ৰকাৰে নিজৰ উন্নতি কৰিছে, আৰু আগলৈকো কৰিব। পড় জাতি পূৰ্ব্বে যেনে আছিল, এতিয়াও সেই দৰেই আছে, আৰু চিৰকাল থাকিব; কাৰণ সিহঁতৰ বুদ্ধি নাই। বুদ্ধি আছে দেখিয়েই মানুহৰ এনে দৰে উন্নতি হ'ল, হৈছে আৰু হ'বও। -::- সাধু-চৰিত্ৰ। সাধু লোকে সদায় পৰৰ উপকাৰ কৰে। পণ্ডিত- সকলে কয় বোলে সাধু লোকৰ জীৱনেই হৈছে অকল পৰৰ উপকাৰৰ অৰ্থে। লোকৰ উপকাৰ কৰাতকৈ মানুহৰ ডাঙ্গৰ ধৰ্ম্ম বা পুণ্য আন একো নাই। আগৰ সাধুসকল সদায় সঁচা কথীয়া আছিল। ভাৰ উপৰিও, পৰৰ উপকাৰৰ হকে, বা লোকক বিপদত ভৰাবৰ অৰ্থে, তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰাণ দিবলৈকো কোঁচ নেখাইছিল।<noinclude></noinclude> 25lhobispvq3rb9vbqw23hds6bb4322 104 89779 244419 2026-03-31T19:42:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৭৬ নতুন পাঠ। তেওঁ অনেক ৰাজ্য জয় কৰিছিল আৰু সেইবোৰ ৰাজ্যও জাপি লৈ, মোগল সাম্ৰাজ্যক আগতকৈ বহুত বহলাই পাতিছিল। আজিকালি যে মাটিৰ ভাল বেয়া শ্ৰেণী ফালি বিতং বিতংকৈ খা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244419 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৭৬ নতুন পাঠ। তেওঁ অনেক ৰাজ্য জয় কৰিছিল আৰু সেইবোৰ ৰাজ্যও জাপি লৈ, মোগল সাম্ৰাজ্যক আগতকৈ বহুত বহলাই পাতিছিল। আজিকালি যে মাটিৰ ভাল বেয়া শ্ৰেণী ফালি বিতং বিতংকৈ খাজনা লগোৱা হৈছে, সেই নিয়ম প্ৰথমতে তেৱে ইহে উলিওৱা। আকবৰ, বাচ্চা বৰ ওখ মনৰ লোক আছিল। প্ৰজাৰ সুখ শান্তি বঢ়াবলৈ তেওঁ ন’থৈ পৰিযত্ন কৰিছিল। হিন্দু আৰু মছলমানৰ ভিতৰত মিলাপ্ৰীতি বঢ়াবলৈকে৷ তেওঁ কম পুৰুষাৰ্থ কৰা নাছিল। হিন্দুৰে মিল হ'বৰ মনেৰেই, তেওঁ হিন্দু ৰজাৰ ছোৱালী বিয়া কৰাই, তেওঁৰ পাটৰাণী পাতি লৈছিল। তেওঁৰ পুতেক জাহাঙ্গিৰ বাচাৰ মাক হিন্দু ৰজাৰ জীয়াৰী আছিল। [ অৰ্থ : মহামতি= ডাঙৰ মনৰ; সদাশয় = সজ ননৰ দয়ালু= মৰমিয়াল; সুখ্যাতিৰে = ভাল নামেৰে, যশস্যাৰে; সাম্ৰাজ্য == কেইবাখনো ৰাজ্য গোটাই পতা ডাঙৰ ৰাজ্য; পৰিযত্ন= চেষ্টা ] ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন। ( ১ ) অব্যয় পদ মানে কি বুজিল। কোৱা। গোটা দিয়েক উদাহৰণ দিয়া। (২) ওপৰৰ "নিৰ্ম্মলতা” পাঠৰ অব্যয় পদবোৰ বাছ"।<noinclude></noinclude> 45fldo248iwomp2gjp5n5itb3mteodb 244524 244419 2026-04-01T06:07:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244524 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৭৬|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} {{gap}}তেওঁ অনেক ৰাজ্য জয় কৰিছিল আৰু সেইবোৰ ৰাজ্যও জাপি লৈ, মোগল সাম্ৰাজ্যক আগতকৈ বহুত বহলাই পাতিছিল। আজিকালি যে মাটিৰ ভাল বেয়া শ্ৰেণী ফালি বিতং বিতংকৈ খাজনা লগোৱা হৈছে, সেই নিয়ম প্ৰথমতে তেৱে ইহে উলিওৱা। {{Gap}}আকবৰ, বাদ্‌চাহ বৰ ওখ মনৰ লোক আছিল। প্ৰজাৰ সুখ শান্তি বঢ়াবলৈ তেওঁ ন’থৈ পৰিযত্ন কৰিছিল। হিন্দু আৰু মছলমানৰ ভিতৰত মিলাপ্ৰীতি বঢ়াবলৈকো তেওঁ কম পুৰুষাৰ্থ কৰা নাছিল। হিন্দুৰে মিল হ'বৰ মনেৰেই, তেওঁ হিন্দু ৰজাৰ ছোৱালী বিয়া কৰাই, তেওঁৰ পাটৰাণী পাতি লৈছিল। তেওঁৰ পুতেক জাহাঙ্গীৰ বাদ্‌চাৰ মাক হিন্দু ৰজাৰ জীয়াৰী আছিল। {{gap}}[ অৰ্থ : মহামতি= ডাঙৰ মনৰ; সদাশয় = সজ মনৰ দয়ালু= মৰমিয়াল; সুখ্যাতিৰে = ভাল নামেৰে, যশস্যাৰে; সাম্ৰাজ্য == কেইবাখনো ৰাজ্য গোটাই পতা ডাঙৰ ৰাজ্য; পৰিযত্ন= চেষ্টা ] {{center|ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন।}} {{Gap}}( ১ ) অব্যয় পদ মানে কি বুজিল। কোৱা। গোটা দিয়েক উদাহৰণ দিয়া।� {{gap}}(২) ওপৰৰ "নিৰ্ম্মলতা” পাঠৰ অব্যয় পদবোৰ বাছা"। {{center|'''⸻:•:⸻'''}}<noinclude></noinclude> g44bh4951om87hc0mjjoq0ephzzlok4 244525 244524 2026-04-01T06:08:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244525 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৭৬|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} {{gap}}তেওঁ অনেক ৰাজ্য জয় কৰিছিল আৰু সেইবোৰ ৰাজ্যও জাপি লৈ, মোগল সাম্ৰাজ্যক আগতকৈ বহুত বহলাই পাতিছিল। আজিকালি যে মাটিৰ ভাল বেয়া শ্ৰেণী ফালি বিতং বিতংকৈ খাজনা লগোৱা হৈছে, সেই নিয়ম প্ৰথমতে তেৱে ইহে উলিওৱা। {{Gap}}আকবৰ, বাদ্‌চাহ বৰ ওখ মনৰ লোক আছিল। প্ৰজাৰ সুখ শান্তি বঢ়াবলৈ তেওঁ ন’থৈ পৰিযত্ন কৰিছিল। হিন্দু আৰু মছলমানৰ ভিতৰত মিলাপ্ৰীতি বঢ়াবলৈকো তেওঁ কম পুৰুষাৰ্থ কৰা নাছিল। হিন্দুৰে মিল হ'বৰ মনেৰেই, তেওঁ হিন্দু ৰজাৰ ছোৱালী বিয়া কৰাই, তেওঁৰ পাটৰাণী পাতি লৈছিল। তেওঁৰ পুতেক জাহাঙ্গীৰ বাদ্‌চাৰ মাক হিন্দু ৰজাৰ জীয়াৰী আছিল। {{gap}}[ অৰ্থ : মহামতি= ডাঙৰ মনৰ; সদাশয় = সজ মনৰ দয়ালু= মৰমিয়াল; সুখ্যাতিৰে = ভাল নামেৰে, যশস্যাৰে; সাম্ৰাজ্য == কেইবাখনো ৰাজ্য গোটাই পতা ডাঙৰ ৰাজ্য; পৰিযত্ন= চেষ্টা ] {{center|ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন।}} {{Gap}}( ১ ) অব্যয় পদ মানে কি বুজিল। কোৱা। গোটা দিয়েক উদাহৰণ দিয়া। {{gap}}(২) ওপৰৰ "নিৰ্ম্মলতা” পাঠৰ অব্যয় পদবোৰ বাছা"। {{center|'''⸻:•:⸻'''}}<noinclude></noinclude> sz4cxyampmtv4xul98ew1donima5gy5 104 89780 244420 2026-03-31T19:43:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। ৭৯ ঝকমকাবলৈ ধৰে। চাৰিও বাৰে গোটেই গাত অকণ অকণ ভগা আচীবোৰ জোৰা দি দি লগোৱা আছে। তাত সোমালেই, সেই আচীবোৰত নিজৰ হাজাৰ হাজাৰ প্ৰতিবিম্ব ওলাই পৰে। তেনেটো ঘৰতহ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244420 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। ৭৯ ঝকমকাবলৈ ধৰে। চাৰিও বাৰে গোটেই গাত অকণ অকণ ভগা আচীবোৰ জোৰা দি দি লগোৱা আছে। তাত সোমালেই, সেই আচীবোৰত নিজৰ হাজাৰ হাজাৰ প্ৰতিবিম্ব ওলাই পৰে। তেনেটো ঘৰতহে নুৰু জাহান বেগমে গা ধুইছিল। নুব জাহানে গা ধুবলৈ থোৱা পানীত গোন্ধ, ওলাবলৈ লিগিৰীহঁতে সদায় সৰহীয়াকৈ গোলাপ ফুল তিয়াই তিয়াই থৈছিল। সেই পানীতে তেওঁ এদিন এটোপ তেল ওপঙ্গি থকা দেখিলে; পৰীক্ষা কৰি চাই, আৰু তাত গোলাপ ফুলৰ গোন্ধ, পাই, সেই তেল গোলাপ ফুলৰ পৰা ওলোৱা বুলি বুজিলে। সেয়ে গোলাপী আতৰ, আৰু গোলাপ ফুলৰ গোন্ধ, থকা পানীয়েই গোলাপ জল নাম পালে। - [ অৰ্থ :— পত্নী = ভাৰ্য্যা; চতুৰ্থ জনা — তিনি জনাৰ পাচৰ জনা; অপূৰ্ব্ব = পূৰ্ব্বে নোহোৱা; প্ৰতিবিম্ব=ছ! ] মিউনিচিপেলিটী আৰু ল’কেল, বৰ্ড। বাইজৰ সুবিধাৰ অৰ্থে, নগৰেপতি দুখন সভা আছে। এখনক মিউনিচিপেলিটীৰ আৰু ইখনক ল'কেল, ব'ৰ্ডৰ সভা বোলে। প্ৰত্যেক মহকুমাতে, এই সভা দুখনৰ ওপৰতে তলত লিখা কামবিলাকৰ ভাৰ থাকে :-<noinclude></noinclude> oabnf2nqgeb2kn2ouq10z5cc8gcspwq 244421 244420 2026-03-31T19:48:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244421 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||নতুন পাঠ।|৭৯}} {{rule|}} ঝকমকাবলৈ ধৰে। চাৰিও বাৰে গোটেই গাত অকণ অকণ ভগা আৰ্চীবোৰ জোৰা দি দি লগোৱা আছে। তাত সোমালেই, সেই আৰ্চীবোৰত নিজৰ হাজাৰ হাজাৰ প্ৰতিবিম্ব ওলাই পৰে। তেনেটো ঘৰতহে নুৰু জাহান বেগমে গা ধুইছিল। {{Gap}}নুৰ জাহানে গা ধুবলৈ থোৱা পানীত গোন্ধ, ওলাবলৈ লিগিৰীহঁতে সদায় সৰহীয়াকৈ গোলাপ ফুল তিয়াই তিয়াই থৈছিল। সেই পানীতে তেওঁ এদিন এটোপ তেল ওপঙি থকা দেখিলে; পৰীক্ষা কৰি চাই, আৰু তাত গোলাপ ফুলৰ গোন্ধ, পাই, সেই তেল গোলাপ ফুলৰ পৰা ওলোৱা বুলি বুজিলে। সেয়ে গোলাপী আতৰ, আৰু গোলাপ ফুলৰ গোন্ধ, থকা পানীয়েই গোলাপ জল নাম পালে। {{gap}}[ অৰ্থ :— পত্নী = ভাৰ্য্যা; চতুৰ্থ জনা — তিনি জনাৰ পাচৰ জনা; অপূৰ্ব্ব = পূৰ্ব্বে নোহোৱা; প্ৰতিবিম্ব=ছাঁ ] {{Rule|4em}} {{center|'''মিউনিচিপেলিটী আৰু ল’কেল, বৰ্ড।'''}} {{Gap}}ৰাইজৰ সুবিধাৰ অৰ্থে, নগৰেপতি দুখন সভা আছে। এখনক মিউনিচিপেলিটীৰ আৰু ইখনক ল'কেল, ব'ৰ্ডৰ সভা বোলে। প্ৰত্যেক মহকুমাতে, এই সভা দুখনৰ ওপৰতে তলত লিখা কামবিলাকৰ ভাৰ থাকে :-<noinclude></noinclude> pmjtyzv5plc09kmyu9a5l44gjhh3onq 104 89781 244422 2026-03-31T19:49:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ba নতুন পাঠ। ( ১ ) আলি, দলং, পুল, আৰু নৈব মথাৱৰি ন-কৈ কৰোৱা, আৰু পুৰণিবোৰ ভালে ৰখা। ( ২ ) নিকা খোৱা পানীৰ দিহা কৰা (৩) প্ৰজাৰ স্বাস্থ্য ৰক্ষা কৰা। ( ৪ ) স্কুল পঢ়াশালী চলাই দেশত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244422 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ba নতুন পাঠ। ( ১ ) আলি, দলং, পুল, আৰু নৈব মথাৱৰি ন-কৈ কৰোৱা, আৰু পুৰণিবোৰ ভালে ৰখা। ( ২ ) নিকা খোৱা পানীৰ দিহা কৰা (৩) প্ৰজাৰ স্বাস্থ্য ৰক্ষা কৰা। ( ৪ ) স্কুল পঢ়াশালী চলাই দেশত শিক্ষা প্ৰচাৰ কৰা। এইবিলাক কামকে নগৰৰ ভিতৰত মিউনিচিপোলিটীয়ে, আৰু বাজ ঠাইত হ'লে ল’কেল্‌ বৰ্ডে কৰায়। । এই দুইখন সভা ৰাইজৰ মানুহে চলায়। তাত খৰচ কৰিবলৈ ধনো বাইজেহে যোগায়। ৰাইজে ভোট দি, তালৈ মেম্বৰ বাছি দিব লাগে। মেম্বৰ মানে সভাৰ সভ্য। সেই মেম্বৰ সকলেই, সভাত বহি আলচ কৰি, য'ত যি কৰিব লাগে, তাক কৰিবলৈ দিহা দিয়ে। এইবোৰ ৰাইজৰ অতি লাগতিয়াল কাম। সেই বাবে, যাকে তাকে ভোট দিয়াটো অযুগুত; যোগ্য মানুহ চাইহে ভোট দিব লাগে। মেম্বৰবোৰ অযোগ্য হ'লে, এই লাগতিয়াল ৰাজহুৱা কামবোৰ ভাল দৰে হ'ব নোৱাৰে। মিউনিচিপেলিটী চলাবলৈ নগৰৰ মানুহে টেক্স, অৰ্থাৎ কৰ দিব লাগে। ল'কেল্ ব'ৰ্ডৰ খৰচৰ বাবেও, ৰাইজে মাটিৰ খাজনাৰ লগতে কৰ শোধায়। দুই ঠাইতে, সেই ধনৰ উপৰি, চৰ্চাৰেও যি পাবে ধন দি সহায় কৰে। • দেশৰ আলি-পদূলি, পুল-দলং, আৰু স্কুল পুখুৰীকে আদি কৰি বস্তুবোৰ সকলো ৰাইজৰ ৰাজহুৱা সম্পত্তি, আৰু<noinclude></noinclude> sl14ci5f8nulg245bk10rw1msn9g89l 104 89782 244425 2026-04-01T01:08:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। তানন্তৰে পাইলা যাই কৈলাস শিখব দেখস্ত উম্বক বজাই আছন্ত শঙ্কৰ। দণ্ডৱতে ভীমে যাই নমিলা চৰণ মহাদেৱে বোলে ওই কাচাৰ নন্দন। ভীমে বোলে প্ৰভু মই কুস্তীৰ তনয় গৰু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244425 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। তানন্তৰে পাইলা যাই কৈলাস শিখব দেখস্ত উম্বক বজাই আছন্ত শঙ্কৰ। দণ্ডৱতে ভীমে যাই নমিলা চৰণ মহাদেৱে বোলে ওই কাচাৰ নন্দন। ভীমে বোলে প্ৰভু মই কুস্তীৰ তনয় গৰু চাৰি থাকিবোঁহো তোমাৰ আলয়। অনন্তৰে পাৰ্ব্বতীও তৈক লাগি গৈলা গৰু চাৰিবাক শুনি আশ্বাস কৰিলা। ভীমে বোলে আই মই কথা কতো ভাঙ্গি নিত্য মোক লাগে জানা ভাত সাত সাঙ্গী। ভগা ঘৰ ভগা বেৰ ফটা জুগীখান ঘৰ মাজে নাই দেখোঁ গোটা চাদি ধান। শিৱ সৰ্ব্বববদাতা ত্ৰিভুৱনে গায় ঘৰ মাজে দেখো তোমাসাৰ একো নাই। পাৰ্ব্বতী বোলয় শিশুগুটি বৰ টালি পৰহিব কথা কহ কালিৰ ছৱালি। গৰু চাৰি ধৰি লুৰি আনি দিবি মোক যত মানে লাগে মই ভাত দিবোঁ তোক। ভীমে বোলে আই তেৱে এহি কথা হোক পাচ কালে খেদাইৰাক নোৱাৰিবা মোক 1 এহি বুলি ভীমে যাই বৃষভ মেলিলা কাৰ্ত্তি গণপতি দুয়ো লগত লৰিলা।<noinclude></noinclude> jetdzvkrtvkhhtvbblxnqwggnek1v1r 244426 244425 2026-04-01T01:11:47Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244426 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৯৬|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} {{Block center|<poem>অনন্তৰে পাইলা যাই কৈলাস শিখৰ দেখস্ত ডম্বৰু বজাই আছন্ত শঙ্কৰ। দণ্ডৱতে ভীমে যাই নমিলা চৰণ মহাদেৱে বোলে ওই কাচাৰ নন্দন। ভীমে বোলে প্ৰভু মই কুস্তীৰ তনয় গৰু চাৰি থাকিবোঁহো তোমাৰ আলয়। অনন্তৰে পাৰ্ব্বতীও তৈক লাগি গৈলা গৰু চাৰিবাক শুনি আশ্বাস কৰিলা। ভীমে বোলে আই মই কথা কতো ভাঙ্গি নিত্য মোক লাগে জানা ভাত সাত সাঙ্গী। ভগা ঘৰ ভগা বেৰ ফটা জুগীখান ঘৰ মাজে নাই দেখোঁ গোটা চাদি ধান। শিৱ সৰ্ব্বববদাতা ত্ৰিভুৱনে গায় ঘৰ মাজে দেখো তোমাসাৰ একো নাই। পাৰ্ব্বতী বোলয় শিশুগুটি বৰ টালি পৰহিৰ কথা কহ কালিৰ ছৱালি। গৰু চাৰি ধৰি লুৰি আনি দিবি মোক যত মানে লাগে মই ভাত দিবোঁ তোক। ভীমে বোলে আই তেৱে এহি কথা হোক পাচ কালে খেদাইৰাক নোৱাৰিবা মোক । এহি বুলি ভীমে যাই বৃষভ মেলিলা কাৰ্ত্তি গণপতি দুয়ো লগত লৰিলা।</poem>}}<noinclude></noinclude> oizqogt87cse9l903ow2ieu8hholdv8 104 89783 244427 2026-04-01T01:12:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। অনজ্বৰে আসি বেলা ভৈলা দুই পৰ বৃষভ বান্ধিলা নিয়া বীৰ বৃকোদৰ। ভাত খাওঁ বুলি ভীমে বৃষভ বান্ধিলা কাৰ্ত্তি গণপতি ভাত খাইবাক লাগিলা। ভীমক দিলেক ভাত থালক ভৰাই..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244427 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। অনজ্বৰে আসি বেলা ভৈলা দুই পৰ বৃষভ বান্ধিলা নিয়া বীৰ বৃকোদৰ। ভাত খাওঁ বুলি ভীমে বৃষভ বান্ধিলা কাৰ্ত্তি গণপতি ভাত খাইবাক লাগিলা। ভীমক দিলেক ভাত থালক ভৰাই একগ্ৰাসে ভীমে তাক পেলাইলেক খাই। ব্যঞ্জন আনিয়া দেৱী দেখিপ্ত পাচে শুদা থালখান গন্ধীয়া আগে আছে। দিলো কি নিদিলে। ভাত বুলি দেৱী চাই পুমু ভাত আনিবাক গৈলেক সোমাই। আনিয়া অনেক অন্ন ভীমক দিলে ক গৰাস চাৰেকে ভীমে খায়া আতাইলেক। দেখি দেৱী পুনৰ্ব্বাৰ আৰু ভাত দিলা দুই গৰাসতে ভীম তাহাকে। গিলিলা চকৰ ব্যঞ্জন অন্ন সকলে ঢুকাইল দেখি পাৰ্বতীৰ মনে বিস্ময় মিলিল। ডাক দিয়া ভীমে বোলে শুনিওক আই আৰু ভাত আনা মোৰ ভোক নপলায়। ভাত নাই দেখি দেৱী ওলাই নাসিলা অসন্তোষে ভীমে যাই আচাস্ত কৰিলা। আচাস্ত কৰিয়া ভীমে বুলিলা বচন কৈন্ত আছে তোমাসাৰ ভিক্ষাজুলীৰন। ৯৭<noinclude></noinclude> qvspen2047hczqjm6w9k73rgahepqdr 244428 244427 2026-04-01T01:16:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244428 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh||নতুন পাঠ।|৯৭}} {{rule|}} {{Block center|<poem>অনন্তৰে আসি বেলা ভৈলা দুই পৰ বৃষভ বান্ধিলা নিয়া বীৰ বৃকোদৰ। ভাত খাওঁ বুলি ভীমে বৃষভ বান্ধিলা কাৰ্ত্তি গণপতি ভাত খাইবাক লাগিলা। ভীমক দিলেক ভাত থালক ভৰাই একগ্ৰাসে ভীমে তাক পেলাইলেক খাই। ব্যঞ্জন আনিয়া দেৱী দেখিপ্ত পাচে শুদা থালখান গৰখীয়া আগে আছে। দিলো কি নিদিলো ভাত বুলি দেৱী চাই পুনু ভাত আনিবাক গৈলেক সোমাই। আনিয়া অনেক অন্ন ভীমক দিলেক গৰাস চাৰেকে ভীমে খায়া আতাইলেক। দেখি দেৱী পুনৰ্ব্বাৰ আৰু ভাত দিলা দুই গৰাসতে ভীম তাহাকো গিলিলা চৰুৰ ব্যঞ্জন অন্ন সকলে ঢুকাইল দেখি পাৰ্বতীৰ মনে বিস্ময় মিলিল। ডাক দিয়া ভীমে বোলে শুনিওক আই আৰু ভাত আনা মোৰ ভোক নপলায়। ভাত নাই দেখি দেৱী ওলাই নাসিলা অসন্তোষে ভীমে যাই আচাস্ত কৰিলা। আচাস্ত কৰিয়া ভীমে বুলিলা বচন কৈত আছে তোমাসাৰ ভিক্ষাজুলীৰন।</poem>}}<noinclude></noinclude> 9gtl3npk4mvpgvwe5izkr0acynlfrb3 104 89784 244429 2026-04-01T01:18:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। হেন শুনি পাৰ্ব্বতীয়ে বুলিলা বচন আজি বাপু মোৰ ঘৰে নাই খুদ কণ। হেন শুনি ভীমে পাছে বুলিলেক বাক্ গৰু চাৰিবাক লাগি পাঞ্চ যাকে তাক নচাৰোহে৷ গৰু ম‍ই থৈকে ভৈকে য..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244429 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। হেন শুনি পাৰ্ব্বতীয়ে বুলিলা বচন আজি বাপু মোৰ ঘৰে নাই খুদ কণ। হেন শুনি ভীমে পাছে বুলিলেক বাক্ গৰু চাৰিবাক লাগি পাঞ্চ যাকে তাক নচাৰোহে৷ গৰু ম‍ই থৈকে ভৈকে যাওঁ তোমাসাৰ ঘৰে আবৰ দুখ পাওঁ। পাচত; == [ অৰ্থ :- বাজাব = যুধিষ্ঠিৰ ৰজাৰ; মেলানি = বিদায়; অনন্তৰে = শিখব = পৰ্ব্বতৰ টিং : আলয় = ঘৰ; তৈক লাগি গৈলা = ভালৈ গল; আশ্বাস = আতৌ-পিতৌ; জুগীথান = জোলোঙ্গাটো; তোমাস'ন – তোমালোকৰ; টালি = দুষ্ট, টটাটিঙ্গা; ছৱালি = ছলি, সফ ল'ৰা ছোৱালী; তেৱে = তেনেহলে; পাচ কালে = পাচত; কাৰ্ত্তি গণপতি = কত্তিক আৰু গনেশ, মহাদেৱৰ দুই পুতেক; লৰিলা = গ'ল; বুকোদৰ = ভীমৰ আৰু এটা নাম; একগ্ৰাসে = একে গৰাহতে; ব্যঞ্জন = আঞ্জা; গৰাস চাৰেকে = চাৰি গৰাহ মানতে; আচান্ত = মুখ ধোৱা কাৰ্য্য; বাক্ = বাক্য; পাঞ্চা = পাচা, পঠিওৱা; যৈকে তৈকে = য'লৈকে ত’লৈকে ] -::-<noinclude></noinclude> qp75nhyeozb493dd2wyy4rl6azx3kbe 244430 244429 2026-04-01T01:22:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244430 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৯৮|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} {{Block center|<poem>হেন শুনি পাৰ্ব্বতীয়ে বুলিলা বচন আজি বাপু মোৰ ঘৰে নাই খুদ কণ। হেন শুনি ভীমে পাছে বুলিলেক বাক্ গৰু চাৰিবাক লাগি পাঞ্চ যাকে তাক নচাৰোহে৷ গৰু ম‍ই থৈকে ভৈকে যাওঁ তোমাসাৰ ঘৰে আবৰ দুখ পাওঁ।</poem>}} {{Gap}}[ অৰ্থ :- ৰাজাৰ = যুধিষ্ঠিৰ ৰজাৰ; মেলানি = বিদায়; অনন্তৰে = শিখৰ = পৰ্ব্বতৰ টিং : আলয় = ঘৰ; তৈক লাগি গৈলা =তালৈ গল; আশ্বাস = আতৌ-পিতৌ; জুগীখান = জোলোঙ্গাটো; তোমাস'ন – তোমালোকৰ; টালি = দুষ্ট, টটাটিঙ্গা; ছৱালি = ছলি, সৰু ল'ৰা ছোৱালী; তেৱে = তেনেহলে; পাচ কালে = পাচত; কাৰ্ত্তি গণপতি = কত্তিক আৰু গনেশ, মহাদেৱৰ দুই পুতেক; লৰিলা = গ'ল; বুকোদৰ = ভীমৰ আৰু এটা নাম; একগ্ৰাসে = একে গৰাহতে; ব্যঞ্জন = আঞ্জা; গৰাস চাৰেকে = চাৰি গৰাহ মানতে; আচান্ত = মুখ ধোৱা কাৰ্য্য; বাক্ = বাক্য; পাঞ্চা = পাচা, পঠিওৱা; যৈকে তৈকে = য'লৈকে ত’লৈকে ] {{center|'''⸻::⸻'''}}<noinclude></noinclude> c5rrxx489mnw0p6nsfz4s9am6ira0vh 244431 244430 2026-04-01T01:23:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244431 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৯৮|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} {{Block center|<poem>হেন শুনি পাৰ্ব্বতীয়ে বুলিলা বচন আজি বাপু মোৰ ঘৰে নাই খুদ কণ। হেন শুনি ভীমে পাছে বুলিলেক বাক্ গৰু চাৰিবাক লাগি পাঞ্চ যাকে তাক নচাৰোহে৷ গৰু ম‍ই থৈকে ভৈকে যাওঁ তোমাসাৰ ঘৰে আবৰ দুখ পাওঁ।</poem>}} {{Gap}}[ অৰ্থ :- ৰাজাৰ = যুধিষ্ঠিৰ ৰজাৰ; মেলানি = বিদায়; অনন্তৰে = শিখৰ = পৰ্ব্বতৰ টিং : আলয় = ঘৰ; তৈক লাগি গৈলা =তালৈ গল; আশ্বাস = আতৌ-পিতৌ; জুগীখান = জোলোঙ্গাটো; তোমাস'ন – তোমালোকৰ; টালি = দুষ্ট, টটাটিঙ্গা; ছৱালি = ছলি, সৰু ল'ৰা ছোৱালী; তেৱে = তেনেহলে; পাচ কালে = পাচত; কাৰ্ত্তি গণপতি = কত্তিক আৰু গনেশ, মহাদেৱৰ দুই পুতেক; লৰিলা = গ'ল; বুকোদৰ = ভীমৰ আৰু এটা নাম; একগ্ৰাসে = একে গৰাহতে; ব্যঞ্জন = আঞ্জা; গৰাস চাৰেকে = চাৰি গৰাহ মানতে; আচান্ত = মুখ ধোৱা কাৰ্য্য; বাক্ = বাক্য; পাঞ্চা = পাচা, পঠিওৱা; যৈকে তৈকে = য'লৈকে ত’লৈকে] {{center|'''⸻::⸻'''}}<noinclude></noinclude> cidn9ozrxuekbywtevl7gqqdp8lk2ev 104 89785 244432 2026-04-01T01:23:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভাৰতবৰ্ষ আৰু অসম। বহুত ডাঙৰ দেশ লগালগি বা ওচৰা-ওচৰিকৈ থাকিলে তাকে মহাদেশ বোলে। এতেকে, মহাদেশ মানে অভি ডাঙৰ দেশ। পৃথিৱীত পাঁচখন মহাদেশ আছে— এচিয়া, ইউৰোপ, আফ্ৰিকা, আ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244432 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভাৰতবৰ্ষ আৰু অসম। বহুত ডাঙৰ দেশ লগালগি বা ওচৰা-ওচৰিকৈ থাকিলে তাকে মহাদেশ বোলে। এতেকে, মহাদেশ মানে অভি ডাঙৰ দেশ। পৃথিৱীত পাঁচখন মহাদেশ আছে— এচিয়া, ইউৰোপ, আফ্ৰিকা, আমেৰিকা আৰু ওচনিয়া। তাৰ ভিতৰৰে এচিয়া মহাদেশত, ভাৰতবৰ্ষ বুলিবৰ এখন ডাঙৰ দেশ আছে। তাৰ উত্তৰ সীমাত পৃথিৱীৰ সকলো পৰ্ব্বততকৈ ডাঙৰ নগাধিৰাজ হিমালয় পৰ্ব্বতে পূবৰ পৰা পশ্চিমলৈ জুৰি আছে; আৰু পূৰ পশ্চিম আৰু দক্ষিণ, এই তিনিও ফালে ইয়াক সাগৰে বেৰি ধৰি ৰক্ষা কৰিছে। এই ভাৰতবৰ্ষত ৩৫ কোটি মানুহ আছে। অৰ্থাৎ গোটেই পৃথিৱীৰ যিমান মানুহ, তাৰ পাঁচ ভাগৰ এভাগ অকল ভাৰতবৰ্ষতে আছে। . ভাৰ বৰ্ষক গোটেই পৃথিৱীৰ চানেকি বুলিব পাৰি। ইয়াৰ দৰে, আন কোনো দেশতে পৰ্ব্বত, নদ, নদী, হ্ৰদ, মৰুভূমি, নানা প্ৰকা- ৰৰ নি তাৰ একাদিক্ৰমে ছয় ঋতু একে ঠাইতে পোৱা নেয য়। ভাৰতবৰ্ষ অতি প্ৰাচীন আৰু সুসভ্য দেশ। পৃথিৱীৰ আনৰোৰ দেশৰ মানুহ অতি অসভ্য থকা কালতো, এই দেশৰ মানুহ সুসভ্য, জ্ঞানী আৰু সকলো প্ৰকাৰে উন্নত আছিল। পোন প্ৰথমতে ইয়াতেহে সকলো প্ৰকাৰৰ জ্ঞান আৰু বিদ্যাৰ<noinclude></noinclude> cpnhfa2utj1pxwu7n4h65przxa7125e 244433 244432 2026-04-01T01:25:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244433 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|'''ভাৰতবৰ্ষ আৰু অসম।'''}} {{gap}}বহুত ডাঙৰ দেশ লগালগি বা ওচৰা-ওচৰিকৈ থাকিলে তাকে মহাদেশ বোলে। এতেকে, মহাদেশ মানে অভি ডাঙৰ দেশ। পৃথিৱীত পাঁচখন মহাদেশ আছে— এচিয়া, ইউৰোপ, আফ্ৰিকা, আমেৰিকা আৰু ওচনিয়া। তাৰ ভিতৰৰে এচিয়া মহাদেশত, ভাৰতবৰ্ষ বুলিবৰ এখন ডাঙৰ দেশ আছে। তাৰ উত্তৰ সীমাত পৃথিৱীৰ সকলো পৰ্ব্বততকৈ ডাঙৰ নগাধিৰাজ হিমালয় পৰ্ব্বতে পূবৰ পৰা পশ্চিমলৈ জুৰি আছে; আৰু পূৰ পশ্চিম আৰু দক্ষিণ, এই তিনিও ফালে ইয়াক সাগৰে বেৰি ধৰি ৰক্ষা কৰিছে। {{gap}}এই ভাৰতবৰ্ষত ৩৫ কোটি মানুহ আছে। অৰ্থাৎ গোটেই পৃথিৱীৰ যিমান মানুহ, তাৰ পাঁচ ভাগৰ এভাগ অকল ভাৰতবৰ্ষতে আছে। {{gap}}ভাৰতবৰ্ষক গোটেই পৃথিৱীৰ চানেকি বুলিব পাৰি। ইয়াৰ দৰে, আন কোনো দেশতে পৰ্ব্বত, নদ, নদী, হ্ৰদ, মৰুভূমি, নানা প্ৰকা- ৰৰ নি তাৰ একাদিক্ৰমে ছয় ঋতু একে ঠাইতে পোৱা নেযায়। {{gap}}ভাৰতবৰ্ষ অতি প্ৰাচীন আৰু সুসভ্য দেশ। পৃথিৱীৰ আনৰোৰ দেশৰ মানুহ অতি অসভ্য থকা কালতো, এই দেশৰ মানুহ সুসভ্য, জ্ঞানী আৰু সকলো প্ৰকাৰে উন্নত আছিল। পোন প্ৰথমতে ইয়াতেহে সকলো প্ৰকাৰৰ জ্ঞান আৰু বিদ্যাৰ<noinclude></noinclude> 0k07c5i7vfm0mu7gwbudzdblvotbsgr 104 89786 244434 2026-04-01T01:26:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। চৰ্চ্চা হৈছিল; আৰু ইয়াৰে পৰাহে পৃথিৱীৰ আন আন দেশলৈ পাচত বিয়পি পৰিছে। এই ভাৰতবৰ্ষকে শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ, শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু বুদ্ধদেৰ আদি মহাপুৰুষসকলে পুণ্যময় ল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244434 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। চৰ্চ্চা হৈছিল; আৰু ইয়াৰে পৰাহে পৃথিৱীৰ আন আন দেশলৈ পাচত বিয়পি পৰিছে। এই ভাৰতবৰ্ষকে শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ, শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু বুদ্ধদেৰ আদি মহাপুৰুষসকলে পুণ্যময় লীলাৰে পৱিত্ৰ কৰি থৈ গৈছে। ইয়াকে ব্যাস, বশিষ্ঠ, কপিল প্ৰভৃতি মহা মহা ঝবি- সকলে জ্ঞানৰ পোহৰেৰে অনন্ত কাললৈকে পোহৰাই গৈছে। ভীষ্ম, দ্ৰোণ, কৰ্ণ, ভীম, অৰ্জুন, শিৱী, ৰণাজাসং আদি বীৰসকলৰ এয়ে জন্ম আৰু কৰ্ম্মস্থান। সাঁতা, সাৰিত্ৰী, দময়ন্তী আদি সতীসকলে ইয়াতে সতীত্বৰ অতুল আদৰ্শ ৰাখি গৈছে। অশোক, আকবৰ, চন্দ্ৰগুপ্তই এই দেশতে ৰাজত্ব কৰিছিল। এই পুণ্যভূমি ভাৰতবৰ্ষই আমি সকলো ভাৰতবাসাৰ নিজা দেশ, এই আমাৰ পৰম তীৰ্থস্থান। আমাৰ নিজ মাতৃভূমি। ভাৰতবৰ্ষতে অসম, বঙ্গ, আদি বহুত সক সক দেশ পঞ্জাব, মহাৰাষ্ট্ৰ, বোম্বাই মাদ্ৰাচ আছে। সেইবিলাকক একোখন প্ৰদেশ বোলে। প্ৰদেশ মানে সক দেশ। প্ৰদেশেপাত আপন ধৰ্ম্মৰ মানুহ আছে, ভাষা আৰু আচাৰ ব্যৱহাৰৰো কিছু কিছু প্ৰভেদ আছে; কিন্তু ঘাই কথাবিলাকত একো আমল নাই। সেই দেখি, ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো প্ৰদেশৰ মানুহ, একেদেশী বাবে, মুঠ বান্ধি মিলেৰে থাকিব লাগে। ভাৰতবৰ্ষৰ মেপত উত্তৰ পূব চুকত থকা “আসাম” খেলা দেশখনেই আমাৰ অসমীয়া মানুহৰ নিজা দেন। কিন্তু, শিৱসাগৰ জিলাৰ মানুহৰ শিৱসাগৰ জিলাখন জ<noinclude></noinclude> akivy8y7ovnn2uzkq6s1uqudj22a085 244515 244434 2026-04-01T05:52:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244515 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|১০০|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} চৰ্চ্চা হৈছিল; আৰু ইয়াৰে পৰাহে পৃথিৱীৰ আন আন দেশলৈ পাচত বিয়পি পৰিছে। {{Gap}}এই ভাৰতবৰ্ষকে শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ, শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু বুদ্ধদেৰ আদি মহাপুৰুষসকলে পুণ্যময় লীলাৰে পৱিত্ৰ কৰি থৈ গৈছে। ইয়াকে ব্যাস, বশিষ্ঠ, কপিল প্ৰভৃতি মহা মহা ঝবি- সকলে জ্ঞানৰ পোহৰেৰে অনন্ত কাললৈকে পোহৰাই গৈছে। ভীষ্ম, দ্ৰোণ, কৰ্ণ, ভীম, অৰ্জুন, শিৱী, ৰণাজাসং আদি বীৰসকলৰ এয়ে জন্ম আৰু কৰ্ম্মস্থান। সাঁতা, সাৰিত্ৰী, দময়ন্তী আদি সতীসকলে ইয়াতে সতীত্বৰ অতুল আদৰ্শ ৰাখি গৈছে। অশোক, আকবৰ, চন্দ্ৰগুপ্তই এই দেশতে ৰাজত্ব কৰিছিল। এই পুণ্যভূমি ভাৰতবৰ্ষই আমি সকলো ভাৰতবাসাৰ নিজা দেশ, এই আমাৰ পৰম তীৰ্থস্থান। আমাৰ নিজ মাতৃভূমি। ভাৰতবৰ্ষতে অসম, বঙ্গ,পঞ্জাব, মহাৰাষ্ট্ৰ, বোম্বাই মাদ্ৰাচ আদি বহুত সৰু সৰু দেশ আছে। সেইবিলাকক একোখন প্ৰদেশ বোলে। প্ৰদেশ মানে সক দেশ। প্ৰদেশেপাত আপন ধৰ্ম্মৰ মানুহ আছে, ভাষা আৰু আচাৰ ব্যৱহাৰৰো কিছু কিছু প্ৰভেদ আছে; কিন্তু ঘাই কথাবিলাকত একো আমল নাই। সেই দেখি, ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো প্ৰদেশৰ মানুহ, একেদেশী বাবে, মুঠ বান্ধি মিলেৰে থাকিব লাগে। {{gap}}ভাৰতবৰ্ষৰ মেপত উত্তৰ পূব চুকত থকা “আসাম” খেলা দেশখনেই আমাৰ অসমীয়া মানুহৰ নিজা দেন। কিন্তু, শিৱসাগৰ জিলাৰ মানুহৰ শিৱসাগৰ জিলাখন জ<noinclude></noinclude> sr8ff0wk6bi2xkm5dhm9loama6bcmae 244516 244515 2026-04-01T05:54:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244516 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|১০০|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} চৰ্চ্চা হৈছিল; আৰু ইয়াৰে পৰাহে পৃথিৱীৰ আন আন দেশলৈ পাচত বিয়পি পৰিছে। {{Gap}}এই ভাৰতবৰ্ষকে শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ, শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু বুদ্ধদেৱ আদি মহাপুৰুষসকলে পুণ্যময় লীলাৰে পৱিত্ৰ কৰি থৈ গৈছে। ইয়াকে ব্যাস, বশিষ্ঠ, কপিল প্ৰভৃতি মহা মহা ঝবি- সকলে জ্ঞানৰ পোহৰেৰে অনন্ত কাললৈকে পোহৰাই গৈছে। ভীষ্ম, দ্ৰোণ, কৰ্ণ, ভীম, অৰ্জুন, শিৱী, ৰণাজাসং আদি বীৰসকলৰ এয়ে জন্ম আৰু কৰ্ম্মস্থান। সাঁতা, সাৰিত্ৰী, দময়ন্তী আদি সতীসকলে ইয়াতে সতীত্বৰ অতুল আদৰ্শ ৰাখি গৈছে। অশোক, আকবৰ, চন্দ্ৰগুপ্তই এই দেশতে ৰাজত্ব কৰিছিল। এই পুণ্যভূমি ভাৰতবৰ্ষই আমি সকলো ভাৰতবাসীৰ নিজা দেশ, এই আমাৰ পৰম তীৰ্থস্থান। আমাৰ নিজ মাতৃভূমি। ভাৰতবৰ্ষতে অসম, বঙ্গ,পঞ্জাব, মহাৰাষ্ট্ৰ, বোম্বাই মাদ্ৰাচ আদি বহুত সৰু সৰু দেশ আছে। সেইবিলাকক একোখন প্ৰদেশ বোলে। প্ৰদেশ মানে সৰু দেশ। প্ৰদেশেপ্ৰতি আপন ধৰ্ম্মৰ মানুহ আছে, ভাষা আৰু আচাৰ ব্যৱহাৰৰো কিছু কিছু প্ৰভেদ আছে; কিন্তু ঘাই কথাবিলাকত একো অমিল নাই। সেই দেখি, ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো প্ৰদেশৰ মানুহ, একেদেশী বাবে, মুঠ বান্ধি মিলেৰে থাকিব লাগে। {{gap}}ভাৰতবৰ্ষৰ মেপত উত্তৰ পূব চুকত থকা “আসাম” বোলা দেশখনেই আমাৰ অসমীয়া মানুহৰ নিজা দেশ। কিন্তু, শিৱসাগৰ জিলাৰ মানুহৰ শিৱসাগৰ জিলাখন জ<noinclude></noinclude> 72056oxbj0yc1ijodossf1rnqiz5aaj 104 89787 244435 2026-04-01T01:27:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। ১০১ জিলা হলেও, গোটেই অসম দেশখনো জিৰ দেশ। সেই দৰেই অসম দেশখন আমাৰ নিজা দেশ হয় যদিও, গেটেই 'ভাৰতবৰ্ষ খনো আমাৰ নিজা দেশ। আমাৰ 45 অসম প্ৰদেশখনো বৰ প্ৰাচীন ঠাই। ই..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244435 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। ১০১ জিলা হলেও, গোটেই অসম দেশখনো জিৰ দেশ। সেই দৰেই অসম দেশখন আমাৰ নিজা দেশ হয় যদিও, গেটেই 'ভাৰতবৰ্ষ খনো আমাৰ নিজা দেশ। আমাৰ 45 অসম প্ৰদেশখনো বৰ প্ৰাচীন ঠাই। ইয়াৰ ইতিহাস অসমীয়া মানুহৰ গৌৰৱেৰে পৰিপূৰ্ণ। অসমৰ বুৰঞ্জী পঢ়িলে তোমালোকে সেইবিলাক কথা ভালকৈ জানিব পাৰিবাঁ; আৰু সেইবিলাক গৌৰৱৰ কথা ভালকৈ জানিলে বুজিলে, অসমলৈ তোমালোকৰ মনত ন'থৈ ভক্তি উপজিব। পূৰ্ব্ব কালৰ কথা নকলেও আজিকালিৰ দিনতে, এই দেশতে আনন্দৰাম ফুকন, আনন্দৰাম বৰুৱা গুণাভিৰাম বৰুৱা, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, জগন্নাথ বৰুৱা, মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা আদি যশস্বী পুৰুষসকলে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। ৷ তোমালোকে প্ৰথমতে এই অসম প্ৰদেশখনকে ভক্তি কৰিবলৈ শিকাঁ, ইয়াৰ উন্নতিৰ অৰ্থে অহো পুৰুষাৰ্থ কৰি- বলৈ শিকা, ইয়াৰ সকলো মানুহকে নিজৰ ভাই-ভনী বুলি মৰম চেনেহ কৰিবলৈ শিকা; আৰু এই প্ৰদেশখনকে ধনী আৰু মানী কৰিবলৈ যত্ন কৰা। তাৰ পাচত এই ভাবকে ক্ৰমশঃ বহলাই নি, গোটেই ভাৰতবৰ্ষৰ ওপৰতে বিয়পাই দিবা। সকলো প্ৰদেশৰ মানুহে নিজ নিজ প্ৰদেশৰ উন্নতিৰ অৰ্থে এইদৰে যত্ন কৰিলেই ভাৰতবৰ্ষ গোটেইখনৰ উন্নতি কৰা হ'ব। তেতিয়া ভাৰতবৰ্ষৰ লোকক পৃথিৱীৰ আন সকলে৷ দেশৰ মানুহে শ্ৰদ্ধা আৰু সন্মান কৰিব। .<noinclude></noinclude> fwr6v168u44mn07ya1z2cfq0eigo6tf 244436 244435 2026-04-01T01:29:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244436 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||নতুন পাঠ।|১০১}} {{rule|}} জিলা হলেও, গোটেই অসম দেশখনো জিৰ দেশ। সেই দৰেই অসম দেশখন আমাৰ নিজা দেশ হয় যদিও, গেটেই 'ভাৰতবৰ্ষ খনো আমাৰ নিজা দেশ। {{gap}}আমাৰ এই অসম প্ৰদেশখনো বৰ প্ৰাচীন ঠাই। ইয়াৰ ইতিহাস অসমীয়া মানুহৰ গৌৰৱেৰে পৰিপূৰ্ণ। অসমৰ বুৰঞ্জী পঢ়িলে তোমালোকে সেইবিলাক কথা ভালকৈ জানিব পাৰিবাঁ; আৰু সেইবিলাক গৌৰৱৰ কথা ভালকৈ জানিলে বুজিলে, অসমলৈ তোমালোকৰ মনত ন'থৈ ভক্তি উপজিব। পূৰ্ব্ব কালৰ কথা নকলেও আজিকালিৰ দিনতে, এই দেশতে আনন্দৰাম ফুকন, আনন্দৰাম বৰুৱা গুণাভিৰাম বৰুৱা, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, জগন্নাথ বৰুৱা, মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা আদি যশস্বী পুৰুষসকলে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। {{gap}}তোমালোকে প্ৰথমতে এই অসম প্ৰদেশখনকে ভক্তি কৰিবলৈ শিকাঁ, ইয়াৰ উন্নতিৰ অৰ্থে অহো পুৰুষাৰ্থ কৰি- বলৈ শিকা, ইয়াৰ সকলো মানুহকে নিজৰ ভাই-ভনী বুলি মৰম চেনেহ কৰিবলৈ শিকা; আৰু এই প্ৰদেশখনকে ধনী আৰু মানী কৰিবলৈ যত্ন কৰা। তাৰ পাচত এই ভাবকে ক্ৰমশঃ বহলাই নি, গোটেই ভাৰতবৰ্ষৰ ওপৰতে বিয়পাই দিবা। সকলো প্ৰদেশৰ মানুহে নিজ নিজ প্ৰদেশৰ উন্নতিৰ অৰ্থে এইদৰে যত্ন কৰিলেই ভাৰতবৰ্ষ গোটেইখনৰ উন্নতি কৰা হ'ব। তেতিয়া ভাৰতবৰ্ষৰ লোকক পৃথিৱীৰ আন সকলে৷ দেশৰ মানুহে শ্ৰদ্ধা আৰু সন্মান কৰিব। .<noinclude></noinclude> c06yhji2v5v1ebb42bb1w2c1c4dt454 104 89788 244437 2026-04-01T01:31:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। 27 খেতি কৰিছে, আৰু তাৰে পৰা কেনে সুখেৰে আছে আৰু চহকী হৈছে, তাক তোমালোকে চকুৰ আগতে দেখি আছা। লিখা-পঢ়া জনা বুধিয়ক মানুহে মন দি, আৰু গা-লাগি ধৰিলে, চাহ খেতিৰ দৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244437 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। 27 খেতি কৰিছে, আৰু তাৰে পৰা কেনে সুখেৰে আছে আৰু চহকী হৈছে, তাক তোমালোকে চকুৰ আগতে দেখি আছা। লিখা-পঢ়া জনা বুধিয়ক মানুহে মন দি, আৰু গা-লাগি ধৰিলে, চাহ খেতিৰ দৰেই আনবোৰ খেতিও বহলাই আৰু ৰেহা লগাই কৰিব পাৰে; আৰু তাৰে পৰা ধনী মানীও হব পাৰে। কোনো ব্যৱসায়ৰ পৰাই পোনতে সৰহকৈ ধন ঘটিব নোৱাৰি। যেই সেই ব্যৱসায়কে মানুহে পোনতে সৰুকৈহে ত'ৰি লয়; আৰু পাচত তাকে ক্ৰমে বহলাই নি ডাঙৰ কৰেগৈ। খেতি-খোলাও প্ৰথমতে অলপীয়াকৈ জুৰি ল'ব লাগে; আৰু তাকে লাহে লাহে বহলাই নি ডাঙৰ পাতিবগৈ পাৰি। লিখিব পঢ়িব নজনা চহা মানুহে এইবোৰ কথাৰ মৰ্ম্ম নেপায়, আৰু দিহা লগাই কাম-কায কৰিবও নেজানে। কিন্তু লিখা-পঢ়া শিকি জনা-বুজা হোৱা লোকে খেতিত ধৰিলে, আৰু তাতে মন পুতি লাগিলে, খেতিৰে পৰা নিজৰ উন্নতি আৰু লোকৰো উপকাৰ কৰিব পাৰে। [ অৰ্থ :-ব্যৱসায় - বৃত্তি; থোৱা পিন্ধাত বাজে, বাজহ উৎপন্ন = আৰ্জ্জন; ৰাজহি-ততহি = আৰু অন্য কামত লগা ধনৰ লেঠা; ত’ৰি= আৰম্ভ কৰি; জুৰি= আৰম্ভ কৰি; মৰ্ম্ম = অৰ্থ, আওভাও ] ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন পদ কেই বিধ আছে, আৰু তাৰ নাম কি কি? -::-<noinclude></noinclude> ictthymuyn5o16vlblvaiqvnxk3yu3x 244438 244437 2026-04-01T01:36:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244438 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||নতুন পাঠ।|২৭}} {{rule|}} খেতি কৰিছে, আৰু তাৰে পৰা কেনে সুখেৰে আছে আৰু চহকী হৈছে, তাক তোমালোকে চকুৰ আগতে দেখি আছা। লিখা-পঢ়া জনা বুধিয়ক মানুহে মন দি, আৰু গা-লাগি ধৰিলে, চাহ খেতিৰ দৰেই আনবোৰ খেতিও বহলাই আৰু ৰেহা লগাই কৰিব পাৰে; আৰু তাৰে পৰা ধনী মানীও হব পাৰে। {{Gap}}কোনো ব্যৱসায়ৰ পৰাই পোনতে সৰহকৈ ধন ঘটিব নোৱাৰি। যেই সেই ব্যৱসায়কে মানুহে পোনতে সৰুকৈহে ত'ৰি লয়; আৰু পাচত তাকে ক্ৰমে বহলাই নি ডাঙৰ কৰেগৈ। খেতি-খোলাও প্ৰথমতে অলপীয়াকৈ জুৰি ল'ব লাগে; আৰু তাকে লাহে লাহে বহলাই নি ডাঙৰ পাতিবগৈ পাৰি। {{gap}}লিখিব পঢ়িব নজনা চহা মানুহে এইবোৰ কথাৰ মৰ্ম্ম নেপায়, আৰু দিহা লগাই কাম-কায কৰিবও নেজানে। কিন্তু লিখা-পঢ়া শিকি জনা-বুজা হোৱা লোকে খেতিত ধৰিলে, আৰু তাতে মন পুতি লাগিলে, খেতিৰে পৰা নিজৰ উন্নতি আৰু লোকৰো উপকাৰ কৰিব পাৰে। [ অৰ্থ :-ব্যৱসায় - বৃত্তি; উৎপন্ন = আৰ্জ্জন; ৰাজহি-ততহি = থোৱা পিন্ধাত বাজে, ৰাজহ আৰু অন্য কামত লগা ধনৰ লেঠা; ত’ৰি= আৰম্ভ কৰি; জুৰি= আৰম্ভ কৰি; মৰ্ম্ম = অৰ্থ, আওভাও ] {{center|ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন}} {{center|পদ কেই বিধ আছে, আৰু তাৰ নাম কি কি?}} {{center|'''⸻::⸻'''}}<noinclude></noinclude> m0tb8up7xn31ap53rse7wertzqzgym5 104 89789 244439 2026-04-01T02:06:51Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । নিজ৷ ধনেৰে কৰা । তাক নিজৰ বস্তু বুলি সকলোৱে আপডাল্ কৰিব লাগে। এইবোৰ বস্তু নষ্ট হ'লে, আমাৰ নিজৰেহে হানি হয়। [ অর্থ : - প্ৰচাৰ কৰা = চলতি কৰা, প্রচলিত কৰা ; আপডাল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244439 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ । নিজ৷ ধনেৰে কৰা । তাক নিজৰ বস্তু বুলি সকলোৱে আপডাল্ কৰিব লাগে। এইবোৰ বস্তু নষ্ট হ'লে, আমাৰ নিজৰেহে হানি হয়। [ অর্থ : - প্ৰচাৰ কৰা = চলতি কৰা, প্রচলিত কৰা ; আপডাল্ = প্রতিপাল ] ব্যাকৰণ কাল । কাল মানে সময়। কোনো কথা যি সময়ত ঘটে, বা কোনো কাৰ্য যি সময়ত কৰা হয়, তাকে তাৰ কাল বোলে । ল'ৰাই উমলিছিল বুলিলে, অথনি, কালি বা তাৰো আগৰ কালৰ কথা বুজায় ; অর্থাৎ ল'ৰাই যেতিয়া ধেমালি কৰিছিল, সেই কালটো অতীত হৈ গল বুলি জানি । . ল'ৰাই উমলিব বুলিলে, বুজা যায় যে অথনিকৈ, কাইলৈ ৰা তাৰো পাচলৈ যি কাল আহিব, তাৰ কথাহে কৈছে; অর্থাৎ ল'ৰাই পাচলৈ বা ভবিষ্যতলৈ ধেমালি কৰিব বুলি জানি। ল'ৰাই উমলিছে বুলিলে, অর্থ হ'ব যে ল'ৰাই এতিয়াই উমলি আছে ; অর্থাৎ এতিয়া বৰ্ত্তমানতে যিটো কাল চলি আছে, সেই কালতে ধেমালি কৰা বুলি জানি। ল'ৰাই ওমলে বুলিলেও তাকে বুজাৰ ।<noinclude></noinclude> ji3yvtvq2xhgjdh12prt47tdib3ewnf 244440 244439 2026-04-01T02:12:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244440 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৮১}} {{Rule|}}</noinclude>নিজা ধনেৰে কৰা। তাক নিজৰ বস্তু বুলি সকলোৱে আপডাল্ কৰিব লাগে। এইবোৰ বস্তু নষ্ট হ’লে, আমাৰ নিজৰেহে হানি হয়।<br/> {{gap}}[ অৰ্থ : — প্ৰচাৰ কৰা = চলতি কৰা, প্ৰচলিত কৰা; আপডাল্ = প্ৰতিপাল ] {{center|ব্যাকৰণ কাল।}} {{gap}}কাল মানে সময়। কোনো কথা যি সময়ত ঘটে, বা কোনো কাৰ্য্য যি সময়ত কৰা হয়, তাকে তাৰ কাল বোলে।<br/> {{gap}}ল’ৰাই '''উমলিছিল''' বুলিলে, অথনি, কালি বা তাৰো আগৰ কালৰ কথা বুজায়; অৰ্থাৎ ল’ৰাই যেতিয়া ধেমালি কৰিছিল, সেই কালটো অতীত হৈ গল বুলি জানি। {{gap}}ল'ৰাই '''উমলিব''' বুলিলে, বুজা যায় যে অথনিকৈ, কাইলৈ ৰা তাৰো পাচলৈ যি কাল আহিব, তাৰ কথাহে কৈছে; অৰ্থাৎ ল’ৰাই পাচলৈ বা ভবিষ্যতলৈ ধেমালি কৰিব বুলি জানি।<br/> {{gap}}ল’ৰাই '''উমলিছে''' বুলিলে, অৰ্থ হ’ব যে ল’ৰাই এতিয়াই উমলি আছে; অৰ্থাৎ এতিয়া বৰ্ত্তমানতে যিটো কাল চলি আছে, সেই কালতে ধেমালি কৰা বুলি জানি। ল’ৰাই '''ওমলে''' বুলিলেও তাকে বুজাব।<noinclude></noinclude> tgrw8jjpnkpp16g302nqh9cukl76rwk 104 89790 244441 2026-04-01T02:13:08Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । সেই দৰেই, “খাইছিলোঁ" বা "খালো” বুলিলে, আগেয়ে খোৱা বুজায়, “খাম” বুলিলে আগলৈ থোৱা বুজায় ; আৰু “খাইছো” বা “খাওঁ” বুলিলে, এই কালতে খোৱা বুজায় । -::- আচৰিত ৷ এই য..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244441 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ । সেই দৰেই, “খাইছিলোঁ" বা "খালো” বুলিলে, আগেয়ে খোৱা বুজায়, “খাম” বুলিলে আগলৈ থোৱা বুজায় ; আৰু “খাইছো” বা “খাওঁ” বুলিলে, এই কালতে খোৱা বুজায় । -::- আচৰিত ৷ এই যে পৃথিৱীখন এয়ে আচৰিত, কিমান বহল আৰু ডাঙ্গৰ কিমান ! নদ নদী জান জুৰি পৰ্ব্বত সাগৰ আচৰিত পৃথিৱীৰ ৰস্তু সকলোটি। কত তৰহৰ প্ৰাণী আছে পৃথিৱীত, উদ্ভিদৰ কত জাত লেখ নাই তাৰ, যেতিয়া এফালে দিন, বাতি আন ফালে, জাব জহ, গছ লতা ভিন্‌ দেশে দেশে। নিয়মেৰে চিৰকাল পৃথিৱী: চলিছে নিয়মেৰে দুই পষ ঘূৰি ঘূৰি আহে, ঋতুৰ পাচত ঋতু নিয়মেৰে হয় নিয়মৰ কেনি ক'তো নাই হেৰ ফেৰ । • আমাৰ ইয়াত দিন হ'লে আমেৰিকাত ৰাতি হয়, আৰু ইয়াত ৰাতি হ'লে তাত দিন হয় ।<noinclude></noinclude> km5m1iz5jc7u2jckkqawnr0fmx01vdz 244442 244441 2026-04-01T02:19:36Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244442 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৮২|নতুন পাঠ।|}}</noinclude>{{gap}}সেই দৰেই, '''“খাইছিলোঁ"''' বা '''"খালো”''' বুলিলে, আগেয়ে খোৱা বুজায়; '''“খাম”''' বুলিলে আগলৈ খোৱা বুজায়; আৰু '''“খাইছো”''' বা '''“খাওঁ”''' বুলিলে, এই কালতে খোৱা বুজায়। {{center|⸺:•:⸺}} {{Block center|<poem>{{x-larger|{{center|আচৰিত।}}}} এই যে পৃথিৱীখন এয়ে আচৰিত, কিমান বহল আৰু ডাঙ্গৰ কিমান! নদ নদী জান জুৰি পৰ্ব্বত সাগৰ আচৰিত পৃথিৱীৰ বস্তু সকলোটি।<br/> কত তৰহৰ প্ৰাণী আছে পৃথিৱীত, উদ্ভিদৰ কত জাত লেখ নাই তাৰ, যেতিয়া এফালে দিন, ৰাতি আন ফালে,<ref>• আমাৰ ইয়াত দিন হ’লে আমেৰিকাত ৰাতি হয়, আৰু ইয়াত ৰাতি হ’লে তাত দিন হয়।</ref> জাৰ জহ্ গছ লতা ভিন্‌ দেশে দেশে।<br/> নিয়মেৰে চিৰকাল পৃথিৱী চলিছে নিয়মেৰে দুই পষ ঘূৰি ঘূৰি আহে, ঋতুৰ পাচত ঋতু নিয়মেৰে হয় নিয়মৰ কেনি ক’তো নাই হেৰ্ ফেৰ্।</poem>}}<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> p7zen00o481psczljbhtuopd5urh77k 104 89791 244443 2026-04-01T02:20:01Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । সদায় বসন্তে 'আহি গোলাপ ফুলায় কোমল কুঁহিৰ মালা তৰুক পিন্ধায়, পূবত ৰাঙলী বেলি দিনৌ ওলায় শুকুলা জোনৰ কলা নীলা আকশত । আচৰিত গছ লতা আচৰ্তি প্ৰাণী জীৱন মৰণ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244443 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ । সদায় বসন্তে 'আহি গোলাপ ফুলায় কোমল কুঁহিৰ মালা তৰুক পিন্ধায়, পূবত ৰাঙলী বেলি দিনৌ ওলায় শুকুলা জোনৰ কলা নীলা আকশত । আচৰিত গছ লতা আচৰ্তি প্ৰাণী জীৱন মৰণ দুয়ো আচৰিত অতি, আচৰিত কেউফালে নিয়ম প্রণালী, পৃথিৱীখনেই এক বস্তু আচৰিত । অসীম শূন্যত ঘূৰে ভৰা অগণন পৃথিৱী মাথোন তাৰে এটি মাত্ৰ তৰা, সকলোকে লই এই বিশ্ব চৰাচৰ কিমান ডাঙৰ তেনে, কেনে আচৰিত ! এই যে বিশাল বিশ্ব আচৰিত এনে আদি নাই অন্ত নাই, নাই পাৰাপাৰ, ইয়াক ৰচোঁতা জন কিমান ডাঙৰ অনাদি অনন্ত কেনে, কেনে আচৰিত ! [ অৰ্থ :- তৰহৰ = ৰকম, ৮৩ হেব,ফেব, = লৰচৰ বঢ়া টুটা ; ভকৰু=গছক ; কলা = চন্দ্রব দিনেপতি বঢ়া বা টুটা ভাগ ; প্রণালী = বন্ধা ৰীতি ; অগণন = অলেখ ; বিশ্ব চৰাচৰ = গোটেই জগত; বিশাল অতি ডাঙৰ ; পাৰাপাৰ = ইপাৰ সিপাৰ ]<noinclude></noinclude> 50g4sikmxr1vihgumslbpx94lbq3n1p 244444 244443 2026-04-01T02:24:15Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244444 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৮৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center|<poem>সদায় বসন্তে আহি গোলাপ ফুলায় কোমল কুঁহিৰ মালা তৰুক পিন্ধায়, পূবত ৰাঙলী বেলি দিনৌ ওলায় শুকুলা জোনৰ কলা নীলা আকশত।<br/> আচৰিত গছ লতা আচৰিত প্ৰাণী জীৱন মৰণ দুয়ো আচৰিত অতি, আচৰিত কেউফালে নিয়ম প্ৰণালী, পৃথিৱীখনেই এক বস্তু আচৰিত।<br/> অসীম শূন্যত ঘূৰে ভৰা অগণন পৃথিৱী মাথোন তাৰে এটি মাত্ৰ তৰা, সকলোকে লই এই বিশ্ব চৰাচৰ কিমান ডাঙৰ তেনে, কেনে আচৰিত!<br/> এই যে বিশাল বিশ্ব আচৰিত এনে আদি নাই অন্ত নাই, নাই পাৰাপাৰ, ইয়াক ৰচোঁতা জন কিমান ডাঙৰ অনাদি অনন্ত কেনে, কেনে আচৰিত!<br/></poem>}} [ অৰ্থ :- তৰহৰ = ৰকম, হেৰফেৰ, = লৰচৰ বঢ়া টুটা; ভকৰু=গছক; কলা = চন্দ্ৰৰ দিনেপতি বঢ়া বা টুটা ভাগ; প্ৰণালী = বন্ধা ৰীতি; অগণন = অলেখ; বিশ্ব চৰাচৰ = গোটেই জগত; বিশাল= অতি ডাঙৰ; পাৰাপাৰ = ইপাৰ সিপাৰ ]<noinclude></noinclude> ltjhum87nunamzb5tvrnmjvvvfzsael 104 89792 244445 2026-04-01T02:24:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তাজ মহলৰ কথা । তাজমহল আগ্রা নগৰত আছে। ই পৃথিৱীৰ ভিতৰত এটা অতি আচৰিত বস্তু। ইয়াক চাবলৈ গোটেই পৃথিৱীৰ পৰা মানুহ আছে । চাজাহান্ । তাজমহল চাজাহান্ বাচাই সজাইছিল । তেও..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244445 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তাজ মহলৰ কথা । তাজমহল আগ্রা নগৰত আছে। ই পৃথিৱীৰ ভিতৰত এটা অতি আচৰিত বস্তু। ইয়াক চাবলৈ গোটেই পৃথিৱীৰ পৰা মানুহ আছে । চাজাহান্ । তাজমহল চাজাহান্ বাচাই সজাইছিল । তেওঁ জাহাঙ্গিৰ বাচাৰ পুতেক, আৰু লেখত পঞ্চম জনা মোগল সম্রাট আছিল । তেওঁৰ দিনত দেশত শান্তি আছিল, আৰু ৰাজ্যবো উন্নতি হৈছিল। তেওঁ নিজেও সুখে শান্তিৰে থাকিহে ভাল পাইছিল । তেওঁ প্ৰজাৰ দুখ বুজা আৰু প্ৰজালৈ মৰম থকা ৰজা আছিল ।<noinclude></noinclude> r9xhwyckrqfkgigy1f69ud41qwazkrv 244446 244445 2026-04-01T02:26:50Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244446 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||{{x-larger|তাজমহলৰ কথা।}}|}}</noinclude>{{gap}}তাজমহল আগ্ৰা নগৰত আছে। ই পৃথিৱীৰ ভিতৰত এটা অতি আচৰিত বস্তু। ইয়াক চাবলৈ গোটেই পৃথিৱীৰ পৰা মানুহ আহে। {{center|চাজাহান্।}} {{gap}}তাজমহল চাজাহান্ বাদচাই সজাইছিল। তেওঁ জাহাঙ্গিৰ বাদচাৰ পুতেক, আৰু লেখত পঞ্চম জনা মোগল সম্ৰাট আছিল। তেওঁৰ দিনত দেশত শান্তি আছিল, আৰু ৰাজ্যৰো উন্নতি হৈছিল। তেওঁ নিজেও সুখে শান্তিৰে থাকিহে ভাল পাইছিল। তেওঁ প্ৰজাৰ দুখ বুজা আৰু প্ৰজালৈ মৰম থকা ৰজা আছিল।<noinclude></noinclude> het9ecap2o2jq8sgipaonl1zc87fenc 104 89793 244447 2026-04-01T02:27:50Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৮৮ নতুন পাঠ । নেপালে । সি আজিলৈকে ভ'ৰি থোৱাতে থাকিল। ইটোৰ পৰা সিটো মন্দিৰলৈ অহা-যোৱা কৰিবলৈ, যমুনা নৈৰ ওপৰে তেওঁ এখন দলঙ্গো দিয়াব খুজিছিল। দলঙ্গৰ তল ছোৱা দামী শিলে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244447 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৮৮ নতুন পাঠ । নেপালে । সি আজিলৈকে ভ'ৰি থোৱাতে থাকিল। ইটোৰ পৰা সিটো মন্দিৰলৈ অহা-যোৱা কৰিবলৈ, যমুনা নৈৰ ওপৰে তেওঁ এখন দলঙ্গো দিয়াব খুজিছিল। দলঙ্গৰ তল ছোৱা দামী শিলেৰে আৰু ওপৰ ছোৱা হাতী-দাঁতেৰে কৰাবৰ কথা আছিল। তেওঁ ৰাজসভাত বহিবলৈ এখন সৰহীয়া দামৰ আসন সজাই লৈছিল। সেই আসন সোণেৰে সজা, আৰু তাৰ নাম আছিল ময়ূৰ সিংহাসন । তাত বাটা সোণৰ খুটা লগাই, তাৰ ওপৰে সোণৰ, মিনা কৰা চাঙ্গটি চন্দোৱাৰ তৰা আছিল। খুটাইপতি দুটাকৈ ম'ৰা চৰাই, আৰু তাৰ মাজে মাজে একো জোপা গছ সাজি, তাত হীৰা, মাণিক, মুকুতা, মৰক‍ লগাইছিল । তাৰ দৰে মণি মৰক‍ পতোৱা আৰু মূল্যবান ৰাজ-আসন পৃথিৱীত আজিলৈকে কোনো ৰজাই কৰোৱা নাই । চাজাহান বাদ্‌চাৰ মমতাজ বেগমলৈ নিভাঁজ মৰম আছিল ; আৰু সেই বাবে তাজ মহলো তেওঁৰ অতি হেঁপাহৰ বস্তু আছিল । আগ্ৰাৰ মোগল কাৰেঙ্গৰ এটা কুঠৰীৰ পৰা তাজ মহলটো ভালকৈ আৰু ওচৰতে দেখা যায়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়ত, শেষ অভিলাষ কিবা আছেনে বুলি সোধাত, তেওঁ ক'লে বোলে মোক তাজ মহল চাই চাই মৰিবলৈ লাগে । তেতিয়া তেওঁক সেই কুঠৰীলৈ নিয়া হ'ল ; আক তাতে তাজমহললৈ চাই চাইয়ে তেওঁ চকু মুদিলে । তাজমহলতে মমতাজ, বেগম আৰু চাজাহান্ বাচা, দুইৰো কবৰ আছে ৷<noinclude></noinclude> 6u3nf6jabdwr139x8mmoua1cackg0f2 244448 244447 2026-04-01T02:31:18Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244448 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৮৮|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>নেপালে। সি আজিলৈকে ত’ৰি থোৱাতে থাকিল। ইটোৰ পৰা সিটো মন্দিৰলৈ অহা-যোৱা কৰিবলৈ, যমুনা নৈৰ ওপৰে তেওঁ এখন দলঙ্গো দিয়াব খুজিছিল। দলঙ্গৰ তল ছোৱা দামী শিলেৰে আৰু ওপৰ ছোৱা হাতী-দাঁতেৰে কৰাবৰ কথা আছিল।<br/> {{gap}}তেওঁ ৰাজসভাত বহিবলৈ এখন সৰহীয়া দামৰ আসন সজাই লৈছিল। সেই আসন সোণেৰে সজা, আৰু তাৰ নাম আছিল ময়ূৰ সিংহাসন। তাত বাৰটা সোণৰ খুটা লগাই, তাৰ ওপৰে সোণৰ, মিনা কৰা চাঙ্গটি-চন্দোৱাৰ তৰা আছিল। খুটাইপতি দুটাকৈ ম’ৰা চৰাই, আৰু তাৰ মাজে মাজে একো জোপা গছ সাজি, তাত হীৰা, মাণিক, মুকুতা, মৰক‍ৎ লগাইছিল। তাৰ দৰে মণি মৰক‍ পতোৱা আৰু মূল্যবান ৰাজ-আসন পৃথিৱীত আজিলৈকে কোনো ৰজাই কৰোৱা নাই।<br/> {{gap}}চাজাহান বাদ্‌চাৰ মমতাজ বেগমলৈ নিভাঁজ মৰম আছিল; আৰু সেই বাবে তাজমহলো তেওঁৰ অতি হেঁপাহৰ বস্তু আছিল। আগ্ৰাৰ মোগল কাৰেঙ্গৰ এটা কুঠৰীৰ পৰা তাজমহলটো ভালকৈ আৰু ওচৰতে দেখা যায়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়ত, শেষ অভিলাষ কিবা আছেনে বুলি সোধাত, তেওঁ ক’লে বোলে মোক তাজ মহল চাই চাই মৰিবলৈ লাগে। তেতিয়া তেওঁক সেই কুঠৰীলৈ নিয়া হ’ল; আৰু তাতে তাজমহললৈ চাই চাইয়ে তেওঁ চকু মুদিলে।<br/> {{gap}}তাজমহলতে মমতাজ, বেগম আৰু চাজাহান্ বাদচা, দুইৰো কবৰ আছে।<noinclude></noinclude> 5hxqqm8uboewwycj2g30hip9b4zgocx 104 89794 244449 2026-04-01T02:31:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। [অর্থঃ—নগাধিরাজ=পৰ্ব্বতৰ ৰজা, অর্থাৎ বৰ ডাঙৰ পৰ্ব্বত ; একাদিক্রমে - এটাৰ পাচত এটাকৈ, পাল পতি; চর্চ্চা - আলোচনা; অতুল - তুলনা নথকা ; আদর্শ = চানেকি ] ভাৰতত ইংৰাজ ।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244449 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ। [অর্থঃ—নগাধিরাজ=পৰ্ব্বতৰ ৰজা, অর্থাৎ বৰ ডাঙৰ পৰ্ব্বত ; একাদিক্রমে - এটাৰ পাচত এটাকৈ, পাল পতি; চর্চ্চা - আলোচনা; অতুল - তুলনা নথকা ; আদর্শ = চানেকি ] ভাৰতত ইংৰাজ । মোগলৰ পাচত ভাৰতত ইংৰাজৰ ৰাজত্ব হ'ল । ই ইউৰোপ মহাদেশৰ সিৰ্বৰে সাগৰৰ মাজত ইংলণ্ড' নামেৰে সৰু দেশ এখন আছে। ইংৰাজবিলাক সেই দেশৰ মানুচ । মোগল ৰজাৰ দিনত, ভাবে কিছুমানে ভাৰতবৰ্ষত বেহা-বেপাৰ কৰি অ ছিলহি । আউৰঞ্জেৰৰ পাচৰ বাচাসকলৰ দিনত, মোগল সাম্রাজ্য ভাগি ছিগি প্রায় অন্ত হ'ল, আৰু দেশৰ কেউফালে ভয়ঙ্কৰ অশাস্তি হ'বলৈ ধৰিলে। সেই সময়তে, অনেক ঠাইত সেই বেপাৰীসকলেই, নিজৰ বেহা-বেপাৰ ৰক্ষা কৰিবৰ কাৰণেই দেশৰো শাস্তি বক্ষা কৰিব লগীয়া হ'ল । তেতিয়াৰে পৰা, সেই দৰেই না না কাৰণত, ক্রমে দেশ গোটেইখন ইংৰাজ জাতিৰ হাতত পৰিলগৈ । শেহত, ইংলণ্ডত ৰাণী ভিক্টৰিয়াই ৰাজত্ব কৰা কালতে, তেওঁকে “মহাৰাণী ভাৰতেশ্বৰী” থিতাপ, দি, ভাৰতৰো সম্ৰাজ্ঞী পতা হ'ল । তেতিয়াৰে পৰা ভাৰতবৰ্ষত ইংৰাজৰ ৰাজত্ব আৰম্ভ হল ৷<noinclude></noinclude> r3s0yghpdmy743icpi2bgz328qj65pp 244450 244449 2026-04-01T02:36:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244450 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১০২|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}[অৰ্থঃ—নগাধিৰাজ=পৰ্ব্বতৰ ৰজা, অৰ্থাৎ বৰ ডাঙৰ পৰ্ব্বত; একাদিক্ৰমে = এটাৰ পাচত এটাকৈ, পাল পতি; চৰ্চ্চা =আলোচনা; অতুল = তুলনা নথকা; আদৰ্শ = চানেকি ] {{center|——::——}} {{center|{{xx-larger|ভাৰতত ইংৰাজ।}}}} {{gap}}মোগলৰ পাচত ভাৰতত ইংৰাজৰ ৰাজত্ব হ’ল। ইউৰোপ মহাদেশৰ সিমূৰে সাগৰৰ মাজত ইংলণ্ড নামেৰে সৰু দেশ এখন আছে। ইংৰাজবিলাক সেই দেশৰ মানুহ। মোগল ৰজাৰ দিনত, তাৰে কিছুমানে ভাৰতবৰ্ষত বেহা-বেপাৰ কৰি আছিলহি।<br/> {{gap}}আউৰঞ্জেৰৰ পাচৰ বাদচাসকলৰ দিনত, মোগল সাম্ৰাজ্য ভাগি ছিগি প্ৰায় অন্ত হ’ল, আৰু দেশৰ কেউফালে ভয়ঙ্কৰ অশান্তি হ’বলৈ ধৰিলে। সেই সময়তে, অনেক ঠাইত সেই বেপাৰীসকলেই, নিজৰ বেহা-বেপাৰ ৰক্ষা কৰিবৰ কাৰণেই দেশৰো শান্তি ৰক্ষা কৰিব লগীয়া হ’ল। তেতিয়াৰে পৰা, সেই দৰেই না না কাৰণত, ক্ৰমে দেশগোটেইখন ইংৰাজ জাতিৰ হাতত পৰিলগৈ। শেহত, ইংলণ্ডত ৰাণী ভিক্টৰিয়াই ৰাজত্ব কৰা কালতে, তেওঁকে “মহাৰাণী ভাৰতেশ্বৰী” খিতাপ্ দি, ভাৰতৰো সম্ৰাজ্ঞী পতা হ’ল। তেতিয়াৰে পৰা ভাৰতবৰ্ষত ইংৰাজৰ ৰাজত্ব আৰম্ভ হল।<noinclude></noinclude> g0sf14mbl8tfhq4rovrirmntapeazwn 104 89795 244451 2026-04-01T02:37:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। 1 ১৯৩৬ চনৰ ১• ডিচেম্বৰ তাৰিখে মহাৰাজ অষ্টম এডো- ৱাৰ্ডে নিজ ইচ্ছাৰে ৰাজপদ আৰু সিংহাসন পৰিত্যাগ কৰিলে । তেতিয়াৰে পৰা তেওঁৰ বৰ জন ভায়েক জৰ্জ্জ, কোৱঁৰে ষষ্ঠ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244451 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ। 1 ১৯৩৬ চনৰ ১• ডিচেম্বৰ তাৰিখে মহাৰাজ অষ্টম এডো- ৱাৰ্ডে নিজ ইচ্ছাৰে ৰাজপদ আৰু সিংহাসন পৰিত্যাগ কৰিলে । তেতিয়াৰে পৰা তেওঁৰ বৰ জন ভায়েক জৰ্জ্জ, কোৱঁৰে ষষ্ঠ জৰ্জ্জ, নাম লৈ ৰাজত্ব কৰিছে। এতিয়া তেৱেঁই ভাৰতবৰ্ষৰো সম্রাট। [ অর্থ :-সাম্রাজ্ঞী = মহাবাণী; প্রতিনিধি = সলনি ; শাস্তিপ্রিয় = শাস্তিৰে থাকিবলৈ ভাল গোৱা; দৰ্বাৰ = ৰাজসভা ; অধীশ্বৰ = গৰাকী বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন। (১) মহাৰাণীৰ পাচত যিজন ৰজা হৈছিল, তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ কি হয় ? তেওঁৰ নাম কি ? (২) ইংলণ্ডৰ কোন ৰজাৰ দিনত, ইউৰোপৰ মহাৰণ লাগিছিল ? (৩) এতিয়া যি জন ভাৰতৰ সম্রাট, তেওঁৰ নাম কি?<noinclude></noinclude> 5csejrosv7e61u9dx7avgc1h41pp9vb 244452 244451 2026-04-01T02:41:53Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244452 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|১০৭}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}১৯৩৬ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰ তাৰিখে মহাৰাজ অষ্টম এডো- ৱাৰ্ডে নিজ ইচ্ছাৰে ৰাজপদ আৰু সিংহাসন পৰিত্যাগ কৰিলে। তেতিয়াৰে পৰা তেওঁৰ বৰ জন ভায়েক জৰ্জ্জ কোৱঁৰে ষষ্ঠ জৰ্জ্জ, নাম লৈ ৰাজত্ব কৰিছে। এতিয়া তেৱেঁই ভাৰতবৰ্ষৰো সম্ৰাট। {{gap}}[ অৰ্থ :-সাম্ৰাজ্ঞী = মহাৰাণী; প্ৰতিনিধি = সলনি; শান্তিপ্ৰিয় = শান্তিৰে থাকিবলৈ ভাল পোৱা; দৰ্বাৰ = ৰাজসভা; অধীশ্বৰ = গৰাকী {{center|বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন।}}<br/> {{gap}}(১) মহাৰাণীৰ পাচত যিজন ৰজা হৈছিল, তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ কি হয়? তেওঁৰ নাম কি?<br/> {{gap}}(২) ইংলণ্ডৰ কোন ৰজাৰ দিনত, ইউৰোপৰ মহাৰণ লাগিছিল?<br/> {{gap}}(৩) এতিয়া যি জন ভাৰতৰ সম্ৰাট, তেওঁৰ নাম কি? {{Rule|4em}}<noinclude></noinclude> n54l54na6cpsmiv1bha3kyyceuer9ra 104 89796 244453 2026-04-01T02:42:17Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শিয়াল ৰজা। অঘাইতং নামে এটা শিয়াল আছিল। ঘৰে ঘৰে চৰু ছুই খাই ফুৰিছিল। এই দৰে এঘৰত খাওঁতে এদিন অকস্মাৎ বপুৰাৰ মিলি কুদিন । চক ছুই থাকোঁতেই কিবা গম পাই দেখিলে গৃহস্থ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244453 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শিয়াল ৰজা। অঘাইতং নামে এটা শিয়াল আছিল। ঘৰে ঘৰে চৰু ছুই খাই ফুৰিছিল। এই দৰে এঘৰত খাওঁতে এদিন অকস্মাৎ বপুৰাৰ মিলি কুদিন । চক ছুই থাকোঁতেই কিবা গম পাই দেখিলে গৃহস্থে গত ভিতৰ সোমাই । টোকোন জোকাৰি পাপাল নেদা দিলে শিয়ালেও প্রাণ টাকি ঢাপলি মেলিলে । চোতালতে জকা পাতি পানীৰে ভৰাই নীল গুলি ছিল এঘৰ ধোৱাই । পুৱা হ'লে তাৰেই কাপোৰ বোলার নীলৰ বোলেৰে তাক ৰূপহ কৰিব । ভয়ত উধাতু হই বেগেৰে লবে।তে পৰিল শিয়াল গ'ই জকাৰ পানীতে। তেনেই জোবোৰা খাই নীলৰ পানীত জুৰুপি-জুপুৰি হ'ই সোমাল হাবিত । * P<noinclude></noinclude> pdqhxsuk3425d7t8dl01spz47vvlr3k 244454 244453 2026-04-01T02:45:23Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244454 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||{{xx-larger|শিয়াল ৰজা।}}|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>অঘাইতং নামে এটা শিয়াল আছিল। ঘৰে ঘৰে চৰু ছুই খাই ফুৰিছিল। এই দৰে এঘৰত খাওঁতে এদিন অকস্মাৎ বপুৰাৰ মিলি কুদিন।<br/> চৰু ছুই থাকোঁতেই কিবা গম পাই দেখিলে গৃহস্থে গত ভিতৰ সোমাই। টোকোন জোকাৰি পদাপাল খেদা দিলে শিয়ালেও প্ৰাণ টাকি ঢাপলি মেলিলে।<br/> চোতালতে জকা পাতি পানীৰে ভৰাই নীল গুলি থইছিল এঘৰ ধোবাই। পুৱা হ’লে তাৰেই কাপোৰ বোলাব নীলৰ বোলেৰে তাক ৰূপহ কৰিব।<br/> ভয়ত উধাতু হই বেগেৰে লৰোঁতে পৰিল শিয়াল গ’ই জকাৰ পানীতে। তেনেই জোবোৰা খাই নীলৰ পানীত জুৰুপি-জুপুৰি হ’ই সোমাল হাবিত।</poem><noinclude></noinclude> ssa7sm3s4gf46mh68dufrxciwyutgwv 104 89797 244455 2026-04-01T02:45:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । ৰাতিপুৱা পোহৰত নিয়াগে দেখিলে নীলৰ পানীয়ে তাৰ শৰীৰ বোলালে ; নীলৰ বৰণ হ'ল গোটেই দেহাৰে কোনেও শিয়াল বুলি চিনিব নোৱাৰে । তেতিয়া সকলো জন্তু মতাই আনিসে এখন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244455 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ । ৰাতিপুৱা পোহৰত নিয়াগে দেখিলে নীলৰ পানীয়ে তাৰ শৰীৰ বোলালে ; নীলৰ বৰণ হ'ল গোটেই দেহাৰে কোনেও শিয়াল বুলি চিনিব নোৱাৰে । তেতিয়া সকলো জন্তু মতাই আনিসে এখন ডাঙৰ সভা হাবিত পাতিলে। সিংহ বাঘ হাতী বৰা চাপিল আটাই শিয়ালে বুলিলে বাক্য অতি · গহিনাই — “শুনা হেৰা বনবাসী পশু যত জাতি স্বৰ্গত জনম মোৰ স্বৰ্গত বসতি । তোমালোক সকলৰ ৰজা কোনো নাই সেই হেতু ৰজা পাতি পঠালে ব্রহ্মাই।” "ৰজা বুলি সকলোৱে সদায় মানিবা মোৰ দিহা মতেৰেহে সুকলো চলিবা ; যদিহে ইয়াৰ কিবা কৰা লৰচৰ তুৰম্ভে বধিম একা জানিবাঁ ঠাৱৰ।” দেহৰ বৰণ দেখি কেৱে নিচিনিলে শিয়ালকে সকলোৱে ৰজা মানি ল'লে ।<noinclude></noinclude> mxj0skut3g4rf09wbydlr45if6nkp45 244458 244455 2026-04-01T02:49:33Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244458 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|১০৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ৰাতিপুৱা পোহৰত শিয়ালে দেখিলে নীলৰ পানীয়ে তাৰ শৰীৰ বোলালে; নীলৰ বৰণ হ’ল গোটেই দেহাৰে কোনেও শিয়াল বুলি চিনিব নোৱাৰে।<br/> তেতিয়া সকলো জন্তু মতাই আনিলে এখন ডাঙৰ সভা হাবিত পাতিলে। সিংহ বাঘ হাতী বৰা চাপিল আটাই শিয়ালে বুলিলে বাক্য অতি গহিনাই —<br/> “শুনা হেৰা বনবাসী পশু যত জাতি স্বৰ্গত জনম মোৰ স্বৰ্গত বসতি। তোমালোক সকলৰ ৰজা কোনো নাই সেই হেতু ৰজা পাতি পঠালে ব্ৰহ্মাই।”<br/> “ৰজা বুলি সকলোৱে সদায় মানিবাঁ মোৰ দিহা মতেৰেহে সুকলো চলিবাঁ; যদিহে ইয়াৰ কিবা কৰাঁ লৰচৰ তুৰন্তে বধিম একা জানিবাঁ ঠাৱৰ।”<br/> দেহৰ বৰণ দেখি কেৱে নিচিনিলে শিয়ালকে সকলোৱে ৰজা মানি ল’লে।</poem><noinclude></noinclude> 0djc759jteia964gs17hw0zna5ir8os 104 89798 244456 2026-04-01T02:47:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "( ২ ). শ্বিলং নগৰ নতুন পাঠ। খাচিয়া পাহাৰত; সেয়ে অসমৰ ৰাজধানী; তালৈ গুৱাহাটীৰ পৰা ৬৪ মাইল; তাত বৰ জাৰ; তাতে অসমৰ গভৰ্ণৰ থাকে; তেৱেঁই অসম দেশ শাসন কৰে। ( ৩ ) ইংৰাজ বিলাক বি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244456 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>( ২ ). শ্বিলং নগৰ নতুন পাঠ। খাচিয়া পাহাৰত; সেয়ে অসমৰ ৰাজধানী; তালৈ গুৱাহাটীৰ পৰা ৬৪ মাইল; তাত বৰ জাৰ; তাতে অসমৰ গভৰ্ণৰ থাকে; তেৱেঁই অসম দেশ শাসন কৰে। ( ৩ ) ইংৰাজ বিলাক বিলাতৰ মানুহ্; তেওঁলোকৰ ৰজাই ভাৰতৰো সম্ৰাট। তেখেত লণ্ডন নগৰত থাকে। ইংৰাজ ৰাজ্যত তাতকৈ ডাঙৰ নগৰ নাই; তাৰে নাম্‌নাচ এখন ডাঙৰ নগৰ। কলিকতা; সিও (৪) ওপৰৰ “আহোম" পাঠৰ সৰ্ব্বনাম পদবোৰ বাছি বাছি কৈ যোৱা। ভালমানুহ। ভালমানুহ কাক বোলে? ভাল কাপোৰ-কানি পিন্ধিলেই ভালমানুহ হয় বুলি, তোমালোকে ভাবিব পাৰা। কিন্তু সেইটো মিছা কথা। অকল সাজ-পাৰেই মানুহক ভালমানুহ বোলাব নোৱাৰে। ভালমানুহ হ'বলৈ হ'লে, মানুহৰ স্বভাৱ চৰিত্ৰ ভাল হ'ব লাগে। সেয়ে নহলে, অঞ্চল পিন্ধা-উৰাৰ গুণতে, কোনো জনা-বুজা লোকে কাকো ভাল- মানুহৰ লেখত নলয়। (১) ভালমানুহে মিছা কথা নকয়। সেই দেখি, ভালমানুহ হ'ব খুজিলে, সদায় সঁচা কথা ক'ব লাগে।<noinclude></noinclude> bjzrlgvv04z1zg4y9i43hz9ygeb4s50 104 89799 244457 2026-04-01T02:47:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "90 নতুন পাঠ। (2) ভালমানুহ সদায় নিম্ৰ হৈ ফুৰে। উধ‍ কুৰ্চ্চতীয়া, স্বভাৱৰ, অহঙ্কাৰী, নতুবা মইবৰ ভাবৰ মানুহক জনা লোকে ভালমানুহ নোবোলে। এতেকে নম্ৰ হ'বলৈ শিকিবা। (৩) হিংসাক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244457 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>90 নতুন পাঠ। (2) ভালমানুহ সদায় নিম্ৰ হৈ ফুৰে। উধ‍ কুৰ্চ্চতীয়া, স্বভাৱৰ, অহঙ্কাৰী, নতুবা মইবৰ ভাবৰ মানুহক জনা লোকে ভালমানুহ নোবোলে। এতেকে নম্ৰ হ'বলৈ শিকিবা। (৩) হিংসাকুৰীয়া, কপটীয়া, কুৰ্চ্চ তীয়া, চকুচৰহা, বা লোকৰ অপকাৰ কৰিবলৈ বিচৰা মানুহো ভাল মানুহ নহয়। ভাল লোকে কাকো নিন্দা নকৰে, লোকৰ বেয়া কৰিবলৈ নিবিচাৰে, আৰু পাৰিলে লোকৰ উপকাৰহে কৰে। ভালমানুহ হ'ব খুজিলে, এই কথা মনত ৰাখিবা, আৰু এই মতে চলিব॥ ( ৪ ) চুৰ কৰা, ঠগ কৰা, লোকৰ বস্তুলৈ লোভ কৰা, এইবোৰ অতি অধম মানুহৰ কাম। ভালমানুহে এনেবোৰ কামলৈ নথৈ ঘিণ কৰে। তোমালোকেও এইবোৰ কামলৈ ঘিণ কৰিবা, আৰু এনে কাম কৰা মানুহৰ লগ নলবা। (৫) ভালমানুহে বোলা বাক্য নেৰে। তেওঁ - লোকে ভালকৈ ভাবি চিন্তি নোচোৱাকৈ কোনো কাম গাত নলয়; আৰু কিবা কৰিম বুলি গাত ল'লে, ভালৈ কেতিয়াও পৰাখ নহয়। কোনো কথা গাত ল'লে মানুহক আশা দিয়া হয়। লোকক আশা দি পাচত বিপাঙ্গত পেলোৱাটো অতি গৰ্হিত কাম। এই কথা সদায় মনত ৰাখিবা। ( ৬ ) ভালমানুহৰ মনত সকলোলৈকে দয়া থাকিব। লাগে। নিঠুৰ মনৰ কাঠচিতীয়া মানুহ ভালমানুহৰ লেখত<noinclude></noinclude> 27rbc1ehl5drtx6s6yqxnmkmj2elcjv 244460 244457 2026-04-01T02:52:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244460 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Rh|৭০|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}} {{gap}}(2) ভালমানুহ সদায় নম্ৰ হৈ ফুৰে। উদ্বৎ স্বভাৱৰ, অহঙ্কাৰী, নতুবা মইবৰ ভাবৰ মানুহক জনা লোকে ভালমানুহ নোবোলে। এতেকে নম্ৰ হ'বলৈ শিকিবা। {{gap}}(৩) হিংসাকুৰীয়া, কপটীয়া, কুৰ্চ্চুতীয়া, চকুচৰহা, বা লোকৰ অপকাৰ কৰিবলৈ বিচৰা মানুহো ভাল মানুহ নহয়। ভাল লোকে কাকো নিন্দা নকৰে, লোকৰ বেয়া কৰিবলৈ নিবিচাৰে, আৰু পাৰিলে লোকৰ উপকাৰহে কৰে। ভালমানুহ হ'ব খুজিলে, এই কথা মনত ৰাখিবা, আৰু এই মতে চলিবা । {{gap}}( ৪ ) চুৰ কৰা, ঠগ কৰা, লোকৰ বস্তুলৈ লোভ কৰা, এইবোৰ অতি অধম মানুহৰ কাম। ভালমানুহে এনেবোৰ কামলৈ নথৈ ঘিণ কৰে। তোমালোকেও এইবোৰ কামলৈ ঘিণ কৰিবা, আৰু এনে কাম কৰা মানুহৰ লগ নলবা। {{gap}}(৫) ভালমানুহে বোলা বাক্য নেৰে। তেওঁলোকে ভালকৈ ভাবি চিন্তি নোচোৱাকৈ কোনো কাম গাত নলয়; আৰু কিবা কৰিম বুলি গাত ল'লে, ভালৈ কেতিয়াও পৰাখ নহয়। কোনো কথা গাত ল'লে মানুহক আশা দিয়া হয়। লোকক আশা দি পাচত বিপাঙ্গত পেলোৱাটো অতি গৰ্হিত কাম। এই কথা সদায় মনত ৰাখিবা। {{gap}}( ৬ ) ভালমানুহৰ মনত সকলোলৈকে দয়া থাকিব। লাগে। নিঠুৰ মনৰ কাঠচিতীয়া মানুহ ভালমানুহৰ লেখত<noinclude></noinclude> 76oi0fgb8sny0fatsc0c87av41lspqs 104 89800 244459 2026-04-01T02:49:54Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । সিংহ বাঘে পহু মাৰি নিতৌ যোগায় শিৱালে সুখেৰে তাকে বহি বহি খায় । এদিন শিয়ালবোৰে হোৱা দিয়া শুনি নিজৰ ফাৰি কথা নেভাবি নুগুণ। হঠাতে লাগিল সিও নিজে হোৱা দি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244459 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ । সিংহ বাঘে পহু মাৰি নিতৌ যোগায় শিৱালে সুখেৰে তাকে বহি বহি খায় । এদিন শিয়ালবোৰে হোৱা দিয়া শুনি নিজৰ ফাৰি কথা নেভাবি নুগুণ। হঠাতে লাগিল সিও নিজে হোৱা দিব জাতিৰ স্বভাৱ কেৱে নোৱাৰে এৰিব । তেতিয়াহে পশুবোৰে তাক চিনি পালে ছিৰাছিৰ কৰি ফালি থিতাতে মাৰিলে । লোকক ঠগোঁতা জনে ঘূৰি ঠগ খায় এয়ে ৰীতি জগতৰ জানিবাঁ সদায় । [ অর্থ :-ৰীতি = সহজ, অর্থাৎ বন্ধা নিয়ম ] খৃষ্টাব্দ আৰু শকাব্দ । পুৰণি বা আগৰ কালৰ কথা জানিবলৈ হ'লে, কমান দিনৰ আগেয়ে সেই কথা হৈছিল, তাক জানিব<noinclude></noinclude> 00d076jmdemg143zaw192yx4ju731yq 244462 244459 2026-04-01T02:53:41Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244462 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১১০|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center|<poem>সিংহ বাঘে পহু মাৰি নিতৌ যোগায় শিৱালে সুখেৰে তাকে বহি বহি খায়।<br/> এদিন শিয়ালবোৰে হোৱা দিয়া শুনি নিজৰ ফাকিৰ কথা নেভাবি নুগুণি। হঠাতে লাগিল সিও নিজে হোৱা দিব জাতিৰ স্বভাৱ কেৱে নোৱাৰে এৰিব।<br/> তেতিয়াহে পশুবোৰে তাক চিনি পালে ছিৰাছিৰ কৰি ফালি থিতাতে মাৰিলে। লোকক ঠগোঁতা জনে ঘূৰি ঠগ খায় এয়ে ৰীতি জগতৰ জানিবাঁ সদায়।</poem>}} [ অৰ্থ :-ৰীতি = সহজ, অৰ্থাৎ বন্ধা নিয়ম ] {{center|'''খৃষ্টাব্দ আৰু শকাব্দ।'''}}<br/> {{gap}}পুৰণি বা আগৰ কালৰ কথা জানিবলৈ হ’লে, কিমান দিনৰ আগেয়ে সেই কথা হৈছিল, তাক জানিব লাগে ৷<noinclude></noinclude> 679e601htokghbqu5soxfu59h3oejl3 104 89801 244461 2026-04-01T02:52:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ। ৭১ নপৰে। তেনে মানুহক পেটেৰে কোনেও ভাল নোবোলে। সেই দেখি, সকলোলৈকে মৰমিয়াল হবলৈ শিকিবাঁ। ( ৭ ) মদপী, কানীয়া বা ভঙ্গুৰ। মানুহক কোনেও নপতি- য়ায়। ভালমানুহ হ'..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244461 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন পাঠ। ৭১ নপৰে। তেনে মানুহক পেটেৰে কোনেও ভাল নোবোলে। সেই দেখি, সকলোলৈকে মৰমিয়াল হবলৈ শিকিবাঁ। ( ৭ ) মদপী, কানীয়া বা ভঙ্গুৰ। মানুহক কোনেও নপতি- য়ায়। ভালমানুহ হ'ব খুজিলে, সেইবোৰ বস্তু খাবলৈ ল'ব নেপায়। (b) দ্বন্দ, কাজিয়া কৰি ফুৰাও ভালমানুহৰ সহজ নহয়। ভালমানুহে হাই-কাজিয়া নকৰে, আৰু সকলোৰে সৈতে মিলেৰে থাকিবলৈ যত্ন কৰে। (৯) ভালমানুহ সদায় নিকা হৈ থাকে। তেওঁ- লোকে ধুন-পেঁচ, নকৰে। তেওঁলোকৰ সাজ-পাৰবোৰ মাত্ৰ নিকা, আৰু গঢ় লগাই ল-নিকৈ পিন্ধা; কিন্তু তাত একো জাক্-জমক্‌ নেথাকে। ভালমানুহে কোনো কথাতে বৰ বুজাবৰ অৰ্থে, ধুন মাৰি ফিতা হি নকৰে। (১০) ভালমানুহে ঈশ্বৰলৈ ভয় আৰু ভক্তি কৰে; সেই বাবেই, তেওঁলোকে কোনো অন্যায় কাম নকৰে। ভালমানুহে সদায় ইয়াত লিখা মতে চলে; যি নচলে, সি ভালমানুহ নহয়। তেনে মানুহক মুখেৰে একো নকলেও, পেটেৰে আটায়ে ঘিণায়। তেনে মানুহ পাপীও : কাৰণ, এই মতে নচলিলে, মানুহক পাপেও পায়। [ অৰ্থ :— নম্ৰ = অহঙ্কাৰ নোহোৱা; মইবৰ ডাঙৰ মানুহ, এনে ভাব; ভাব= মই বৰ বাক্য=কথা; পৰাণ=বিমুখ; বিপাঙ্গত= টানত, চৰ খৰিয়াত; ল-নিকৈ = মিল হোৱাকৈ, মিলাই ] --:::--<noinclude></noinclude> rnxlwsoizpss5brkwd3hikkjouhsxqu 244465 244461 2026-04-01T02:57:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244465 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||নতুন পাঠ।|৭১}} {{rule|}} নপৰে। তেনে মানুহক পেটেৰে কোনেও ভাল নোবোলে। সেই দেখি, সকলোলৈকে মৰমিয়াল হবলৈ শিকিবাঁ। {{Gap}}( ৭ ) মদপী, কানীয়া বা ভঙ্গুৱা মানুহক কোনেও নপতি- য়ায়। ভালমানুহ হ'ব খুজিলে, সেইবোৰ বস্তু খাবলৈ ল'ব নেপায়। {{gap}}(৮) দ্বন্দ, কাজিয়া কৰি ফুৰাও ভালমানুহৰ সহজ নহয়। ভালমানুহে হাই-কাজিয়া নকৰে, আৰু সকলোৰে সৈতে মিলেৰে থাকিবলৈ যত্ন কৰে। {{gap}}(৯) ভালমানুহ সদায় নিকা হৈ থাকে। তেওঁ- লোকে ধুন-পেঁচ, নকৰে। তেওঁলোকৰ সাজ-পাৰবোৰ মাত্ৰ নিকা, আৰু গঢ় লগাই লনিকৈ পিন্ধা; কিন্তু তাত একো জাক্-জমক্‌ নেথাকে। ভালমানুহে কোনো কথাতে বৰ বুজাবৰ অৰ্থে, ধুন মাৰি ফিতাহি নকৰে। {{gap}}(১০) ভালমানুহে ঈশ্বৰলৈ ভয় আৰু ভক্তি কৰে; সেই বাবেই, তেওঁলোকে কোনো অন্যায় কাম নকৰে। ভালমানুহে সদায় ইয়াত লিখা মতে চলে; যি নচলে, সি ভালমানুহ নহয়। তেনে মানুহক মুখেৰে একো নকলেও, পেটেৰে আটায়ে ঘিণায়। তেনে মানুহ পাপীও : কাৰণ, এই মতে নচলিলে, মানুহক পাপেও পায়। {{gap}}[ অৰ্থ :— নম্ৰ = অহঙ্কাৰ নোহোৱা; মইবৰ ভাব= মই বৰ ডাঙৰ মানুহ, এনে ভাব; বাক্য=কথা; পৰামুখ=বিমুখ;বিপাঙ্গত= টানত, চৰ খৰিয়াত; ল-নিকৈ = মিল হোৱাকৈ, মিলাই ] {{center|'''--:::--'''}}<noinclude></noinclude> oe4omtgga9j36zuglg18hmsr49a9f8r 244467 244465 2026-04-01T02:58:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244467 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||নতুন পাঠ।|৭১}} {{rule|}} নপৰে। তেনে মানুহক পেটেৰে কোনেও ভাল নোবোলে। সেই দেখি, সকলোলৈকে মৰমিয়াল হবলৈ শিকিবাঁ। {{Gap}}( ৭ ) মদপী, কানীয়া বা ভঙ্গুৱা মানুহক কোনেও নপতি- য়ায়। ভালমানুহ হ'ব খুজিলে, সেইবোৰ বস্তু খাবলৈ ল'ব নেপায়। {{gap}}(৮) দ্বন্দ, কাজিয়া কৰি ফুৰাও ভালমানুহৰ সহজ নহয়। ভালমানুহে হাই-কাজিয়া নকৰে, আৰু সকলোৰে সৈতে মিলেৰে থাকিবলৈ যত্ন কৰে। {{gap}}(৯) ভালমানুহ সদায় নিকা হৈ থাকে। তেওঁ- লোকে ধুন-পেঁচ, নকৰে। তেওঁলোকৰ সাজ-পাৰবোৰ মাত্ৰ নিকা, আৰু গঢ় লগাই লনিকৈ পিন্ধা; কিন্তু তাত একো জাক্-জমক্‌ নেথাকে। ভালমানুহে কোনো কথাতে বৰ বুজাবৰ অৰ্থে, ধুন মাৰি ফিতাহি নকৰে। {{gap}}(১০) ভালমানুহে ঈশ্বৰলৈ ভয় আৰু ভক্তি কৰে; সেই বাবেই, তেওঁলোকে কোনো অন্যায় কাম নকৰে। ভালমানুহে সদায় ইয়াত লিখা মতে চলে; যি নচলে, সি ভালমানুহ নহয়। তেনে মানুহক মুখেৰে একো নকলেও, পেটেৰে আটায়ে ঘিণায়। তেনে মানুহ পাপীও : কাৰণ, এই মতে নচলিলে, মানুহক পাপেও পায়। {{gap}}[ অৰ্থ :— নম্ৰ = অহঙ্কাৰ নোহোৱা; মইবৰ ভাব= মই বৰ ডাঙৰ মানুহ, এনে ভাব; বাক্য=কথা; পৰামুখ=বিমুখ;বিপাঙ্গত= টানত, চৰ খৰিয়াত; ল-নিকৈ = মিল হোৱাকৈ, মিলাই ] {{center|'''⸻:::⸻'''}}<noinclude></noinclude> 0kdc5u8jwdadiks8kcx228uh7cdf5qm 104 89802 244463 2026-04-01T02:54:06Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । ১১১ জামাৰ চকুৰ আগতে হৈ যোৱা কোনো ঘটনাৰ কথা ক'বলৈ, সি কালি হৈছিল নে সাত দিন আগেয়ে ঘটিছিল, বা দুই এবছৰ আগৰ কথা, তাৰ গেখ দিওঁহক । বুৰঞ্জীৰ কিছুমান কথা বহু দিনৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244463 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ । ১১১ জামাৰ চকুৰ আগতে হৈ যোৱা কোনো ঘটনাৰ কথা ক'বলৈ, সি কালি হৈছিল নে সাত দিন আগেয়ে ঘটিছিল, বা দুই এবছৰ আগৰ কথা, তাৰ গেখ দিওঁহক । বুৰঞ্জীৰ কিছুমান কথা বহু দিনৰ পুৰণি । সেইবোৰৰ সময়ৰো এটা লেখ দিব লাগে। এই দৰে লেখ দিবলৈ হ'লে সকলোৰে জনাজাত কোনো এটা ঘটনা লৈ, তাৰ পৰা ঈমান বছৰ হ'ল, বা সেই ঘটনাৰ ইমান বছৰৰ আগৰ কথা, এই দৰে ক'ব লাগে। যিচু-খৃষ্টৰ জন্মকে আজিকালি সকলো দেশে তেনে ডাঙ্গৰ ঘটনা বুলি ধৰি, সময়ৰ লেখ দিয়ে। ইয়াকে খৃষ্টাব্দ বোলে আমাৰ দেশত সম্প্ৰতি খৃষ্টাব্দ চলিছে । কিন্তু, পুৰণি পুথি-পাঁজি আদিত, আৰু অসমীয়া লিখাত শকাব্দহে চলে। শকাদিত্য নামেৰে এজন পৰাক্ৰমী ৰজাৰ দিনৰ পৰা শাব্দ গণনা কৰা হয়। অব্দৰ অৰ্থ বছৰ ; খৃষ্টাব্দৰ অৰ্থ যিচু খৃষ্টৰ সময়ৰ পৰা ইমান বছৰ ; শকাব্দৰ অৰ্থ শৰাদিতাৰ সময়ৰ পৰা ইমান বছৰ। কিন্তু, যিচু-খৃষ্টৰ জন্মৰ আগেয়েও অনেক ঘটনা ঘটিছিল। তেনে কোনো ঘটনাৰ সময়ৰ লেখ, দিবলৈ হলে, খৃষ্টাব্দ পূর্ব্বে ইমান বছৰ বা সংক্ষেপতে ঃ পূঃ ইমান বছৰ, এই দৰে কোৱা হয়। আৰু খৃষ্টৰ জন্মৰ পাচৰ কথা বুজিবলৈ, মুঠতে খৃষ্টাব্দ, বা খৃঃ এই দৰে কোৱা যায়। যেনে, বুদ্ধদেৱৰ জন্ম হৈছিল খৃঃ পূঃ ৫৬৩; অর্থাৎ খৃষ্টৰ জন্মৰ ৫৩৬ বছৰৰ আগত বুদ্ধদেৱৰ জন্ম হৈছিল ।<noinclude></noinclude> giun6ajeveqo8ow6xqtklo8ofbnd6ct 244464 244463 2026-04-01T02:57:22Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244464 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|১১১}} {{Rule|}}</noinclude>আমাৰ চকুৰ আগতে হৈ যোৱা কোনো ঘটনাৰ কথা ক’বলৈ, সি কালি হৈছিল নে সাত দিন আগেয়ে ঘটিছিল, বা দুই এবছৰ আগৰ কথা, তাৰ লেখ দিওঁহক। বুৰঞ্জীৰ কিছুমান কথা বহু দিনৰ পুৰণি। সেইবোৰৰ সময়ৰো এটা লেখ দিব লাগে। এই দৰে লেখ দিবলৈ হ’লে সকলোৰে জনাজাত কোনো এটা ঘটনা লৈ, তাৰ পৰা ইমান বছৰ হ’ল, বা সেই ঘটনাৰ ইমান বছৰৰ আগৰ কথা, এই দৰে ক’ব লাগে। যিচু-খৃষ্টৰ জন্মকে আজিকালি সকলো দেশে তেনে ডাঙ্গৰ ঘটনা বুলি ধৰি, সময়ৰ লেখ দিয়ে। ইয়াকে খৃষ্টাব্দ বোলে আমাৰ দেশত সম্প্ৰতি খৃষ্টাব্দ চলিছে। কিন্তু পুৰণি পুথি-পাঁজি আদিত, আৰু অসমীয়া লিখাত শকাব্দহে চলে। শকাদিত্য নামেৰে এজন পৰাক্ৰমী ৰজাৰ দিনৰ পৰা শকাব্দ গণনা কৰা হয়। অব্দৰ অৰ্থ বছৰ; খৃষ্টাব্দৰ অৰ্থ যিচু খৃষ্টৰ সময়ৰ পৰা ইমান বছৰ; শকাব্দৰ অৰ্থ শকাদিত্যৰ সময়ৰ পৰা ইমান বছৰ।<br/> {{gap}}কিন্তু, যিচু-খৃষ্টৰ জন্মৰ আগেয়েও অনেক ঘটনা ঘটিছিল। তেনে কোনো ঘটনাৰ সময়ৰ লেখ, দিবলৈ হলে, খৃষ্টাব্দ পূৰ্ব্বে ইমান বছৰ বা সংক্ষেপতে খৃঃ পূঃ ইমান বছৰ,এই দৰে কোৱা হয়। আৰু খৃষ্টৰ জন্মৰ পাচৰ কথা বুজিবলৈ, মুঠতে খৃষ্টাব্দ, বা খৃঃ এই দৰে কোৱা যায়। যেনে, বুদ্ধদেৱৰ জন্ম হৈছিল খৃঃ পূঃ ৫৬৩; অৰ্থাৎ খৃষ্টৰ জন্মৰ ৫৩৬ বছৰৰ আগত বুদ্ধদেৱৰ জন্ম হৈছিল।<noinclude></noinclude> rd2vic1g2s1q3j4oo8l50y8dmbg1pwr 104 89803 244466 2026-04-01T02:57:51Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । আকৌ, ইউৰোপৰ মহাৰণ লাগিছিল ১৯১৪ খৃঃ ; অর্থাৎ খৃষ্ট জন্ম হ'বৰ ১৪১৪ বছৰ হওঁতে । [ অর্থ : গণনা = লেখ, সংক্ষেপতে = চুম্বকতে, চুটিকৈ ] আমাৰ দেশ । যিখনি নিজব দেশ পিতৃসকল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244466 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ । আকৌ, ইউৰোপৰ মহাৰণ লাগিছিল ১৯১৪ খৃঃ ; অর্থাৎ খৃষ্ট জন্ম হ'বৰ ১৪১৪ বছৰ হওঁতে । [ অর্থ : গণনা = লেখ, সংক্ষেপতে = চুম্বকতে, চুটিকৈ ] আমাৰ দেশ । যিখনি নিজব দেশ পিতৃসকলৰ নিজা নিজা যেন লাগে গাওঁ ভূই য'ৰ, যাতে জন্মে৷, য'তে থাকোঁ য'তে মৃত্যু হোক, জগতে আনাক বোলে যি দেশৰ লোক, সেয়ে আমাৰ দেশ আপোন আমাৰ ভকতি ভাৱেৰে পৰি কৰা নমস্কাৰ । য'ৰ ৱেলা মাতে পৰাণ জুবায়, আমাৰ কাণত যেন মৌ সানি যায়, য'ৰ কথাৰে ভাব মনত খেলায় হিয়াৰ আগে য'ৰ ভাষাৰে ওলায়, চেনেহী মধুৰী সেয়ে জননী আমাৰ, সেয়েই আমাৰ দেশ কৰা নমস্কাৰ<noinclude></noinclude> 2p9rwzd7orcc9ae93dx1uy0dqjrop3o 244468 244466 2026-04-01T03:02:10Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244468 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১১২|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|4em}}</noinclude>{{gap}}আকৌ, ইউৰোপৰ মহাৰণ লাগিছিল ১৯১৪ খৃঃ; অৰ্থাৎ খৃষ্ট জন্ম হ’বৰ ১৪১৪ বছৰ হওঁতে। {{gap}}[ অৰ্থ :— গণনা = লেখ, সংক্ষেপতে = চুম্বকতে, চুটিকৈ ] {{Rule|}} {{center|'''আমাৰ দেশ।'''}} {{Block center|<poem>যিখনি নিজৰ দেশ পিতৃসকলৰ নিজা নিজা যেন লাগে গাওঁ ভূই য’ৰ, যাতে জন্মো, য’তে থাকোঁ য’তে মৃত্যু হোক, জগতে আমাক বোলে যি দেশৰ লোক, {{gap}}সেয়ে আমাৰ দেশ আপোন আমাৰ {{gap}}ভকতি ভাৱেৰে পৰি কৰা নমস্কাৰ। য’ৰ শুৱলা মাতে পৰাণ জুৰায়, আমাৰ কাণত যেন মৌ সানি যায়, য’ৰ কথাৰে ভাব মনত খেলায় হিয়াৰ আগে য’ৰ ভাষাৰে ওলায়, {{gap}}চেনেহী মধুৰী সেয়ে জননী আমাৰ, {{gap}}সেয়েই আমাৰ দেশ কৰাঁ নমস্কাৰ ৷</poem>}}<noinclude></noinclude> 4dbrwb7is20bvufmrstcd8i3mj3h3e6 244469 244468 2026-04-01T03:02:49Z Sushmita Lekharu 3764 244469 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১১২|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}আকৌ, ইউৰোপৰ মহাৰণ লাগিছিল ১৯১৪ খৃঃ; অৰ্থাৎ খৃষ্ট জন্ম হ’বৰ ১৪১৪ বছৰ হওঁতে। {{gap}}[ অৰ্থ :— গণনা = লেখ, সংক্ষেপতে = চুম্বকতে, চুটিকৈ ] {{Rule|4em}} {{center|'''আমাৰ দেশ।'''}} {{Block center|<poem>যিখনি নিজৰ দেশ পিতৃসকলৰ নিজা নিজা যেন লাগে গাওঁ ভূই য’ৰ, যাতে জন্মো, য’তে থাকোঁ য’তে মৃত্যু হোক, জগতে আমাক বোলে যি দেশৰ লোক, {{gap}}সেয়ে আমাৰ দেশ আপোন আমাৰ {{gap}}ভকতি ভাৱেৰে পৰি কৰা নমস্কাৰ। য’ৰ শুৱলা মাতে পৰাণ জুৰায়, আমাৰ কাণত যেন মৌ সানি যায়, য’ৰ কথাৰে ভাব মনত খেলায় হিয়াৰ আগে য’ৰ ভাষাৰে ওলায়, {{gap}}চেনেহী মধুৰী সেয়ে জননী আমাৰ, {{gap}}সেয়েই আমাৰ দেশ কৰাঁ নমস্কাৰ ৷</poem>}}<noinclude></noinclude> rhthqyhwzt5ss29kxli8l4f2uc8bby5 104 89804 244474 2026-04-01T04:19:31Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন পাঠ । ৫৯ বিলাতৰ পৰা আহি তেওঁ পোনতে কিছু দিন কলিকতাৰ হাইকোর্টত বেৰিষ্টাৰী কৰিছিল; তাৰ পাচত চকাৰৰ কামত সোমাল । চর্কাৰে তেওঁক প্ৰথমতে গুৱাহাটীত মুন্সিফী কামত দি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244474 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন পাঠ । ৫৯ বিলাতৰ পৰা আহি তেওঁ পোনতে কিছু দিন কলিকতাৰ হাইকোর্টত বেৰিষ্টাৰী কৰিছিল; তাৰ পাচত চকাৰৰ কামত সোমাল । চর্কাৰে তেওঁক প্ৰথমতে গুৱাহাটীত মুন্সিফী কামত দিছিল। অতি সুখ্যাতিৰে কাম কৰি, তেওঁ ঘনেপতি ডাঙৰ পদ পাই যাবলৈ ধৰিলে ; আৰু শেহত ইমান ডাঙৰ কাম পাইছিলগৈ যে, পূর্বের কোনো অসমীয়া মানুহে চক্ৰাবৰ ঘৰত তেনে কাম পোৱা নাছিল । সেই কামতে৷ সুনাম আর্জি পেন্সন্‌ লৈ, আৰু চৰ্কাৰৰ পৰা চি, আই, ই, উপাধি পাই, তেওঁ শ্বিলং নগৰতে থিতাপীকৈ বহিছিল। ; আব্দুল মজিদ বৰ বিনয়ী, চতুৰ আৰু পাৰ্গত লোক আছিল। সিমান ডাঙৰ মানুহ হৈও, তেওঁ এনে অহঙ্কাৰ নথকা আৰু সৰব্‌ৰহী আছিল যে, ল'ৰা বা অতি টোকোনা মানুহে সৈতেও তেওঁ সমনীয়াৰ দৰে কথা পাতিছিল । তেওঁ কাৰো কেতিয়াও কোনো বেয়া কথা নকৈছিল, কাকো হিংসা খিয়াল নকৰিছিল, আৰু কাৰো একো অহিত কৰিবলৈ নিবিচাৰিছিল । দুখীয়াক তেওঁ পুতৌ কৰিছিল, আৰু পৰাখিনি পক্ষত লোকৰ উপকাৰ কৰিবলৈহে যত্ন কৰিছিল । ৫৬ বছৰ বয়সত, শ্বিলং নগৰৰ তেওঁৰ নিজা ঘৰত, সুখ শান্তিৰ মাজত আৰু কষ্ট নোপোৱাকৈ তেওঁৰ মৃত্যু হ'ল। [ অর্থ : চৰিত্ৰৰ স্বভাৱৰ ; = যত্নবান= উদ্যোগী ; উত্তীর্ণ হৈছিল=পৰীক্ষাত উঠিছিল ; মহলাত = পৰীক্ষাত ; পদ = বিষয় ;<noinclude></noinclude> n2tqctldgdauvv4l8x9knqvqfagwiy1 244476 244474 2026-04-01T04:23:44Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244476 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন পাঠ।|৫৯}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}বিলাতৰ পৰা আহি তেওঁ পোনতে কিছু দিন কলিকতাৰ হাইকোৰ্টত বেৰিষ্টাৰী কৰিছিল; তাৰ পাচত চৰ্কাৰৰ কামত সোমাল। চৰ্কাৰে তেওঁক প্ৰথমতে গুৱাহাটীত মুন্সিফী কামত দিছিল। অতি সুখ্যাতিৰে কাম কৰি, তেওঁ ঘনেপতি ডাঙৰ পদ পাই যাবলৈ ধৰিলে; আৰু শেহত ইমান ডাঙৰ কাম পাইছিলগৈ যে, পূৰ্বেৰ কোনো অসমীয়া মানুহে চৰ্কাৰৰ ঘৰত তেনে কাম পোৱা নাছিল। সেই কামতো সুনাম আৰ্জ্জি পেন্সন্‌ লৈ, আৰু চৰ্কাৰৰ পৰা চি, আই, ই, উপাধি পাই, তেওঁ শ্বিলং নগৰতে থিতাপীকৈ বহিছিল।<br/> {{gap}}আব্দুল মজিদ বৰ বিনয়ী, চতুৰ আৰু পাৰ্গত লোক আছিল। সিমান ডাঙৰ মানুহ হৈও, তেওঁ এনে অহঙ্কাৰ নথকা আৰু সৰব্‌ৰহী আছিল যে, ল’ৰা বা অতি টোকোনা মানুহে সৈতেও তেওঁ সমনীয়াৰ দৰে কথা পাতিছিল। তেওঁ কাৰো কেতিয়াও কোনো বেয়া কথা নকৈছিল, কাকো হিংসা খিয়াল নকৰিছিল, আৰু কাৰো একো অহিত কৰিবলৈ নিবিচাৰিছিল। দুখীয়াক তেওঁ পুতৌ কৰিছিল, আৰু পৰাখিনি পক্ষত লোকৰ উপকাৰ কৰিবলৈহে যত্ন কৰিছিল।<br/> {{gap}}৫৬ বছৰ বয়সত, শ্বিলং নগৰৰ তেওঁৰ নিজা ঘৰত, সুখ শান্তিৰ মাজত আৰু কষ্ট নোপোৱাকৈ তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল।<br/> {{gap}}[ অৰ্থ :— চৰিত্ৰৰ= স্বভাৱৰ; যত্নবান= উদ্যোগী; উত্তীৰ্ণ হৈছিল=পৰীক্ষাত উঠিছিল; মহলাত = পৰীক্ষাত; পদ = বিষয়;<noinclude></noinclude> ahdj06t3cqk2142gn33y60sqnc0dthl 104 89805 244475 2026-04-01T04:20:16Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244475 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৬৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>সদিয়াত ভৰি দিলেহি, পিছৰ বছৰ বোৰ্ডৰ আদেশমতে জেকব তমাছ আৰু মাইলছ ব্ৰন্‌ছনে সপত্নীক এমেৰিকাৰপৰা আহি কলিকতা পাই নাৱে তৰে সদিয়াৰ ব্ৰাউন-কট্টাৰৰ লগলৈ যাত্ৰা কৰিলে। তেওঁলোক সদিয়া পাওঁ পাওঁ হওঁতেই ৭ জুলাইৰ দিনা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত নাও বান্ধোতে পাৰৰ গছ খহি ততালিকে তমাছক হেচি মাৰি পেলালে। বিধৱা শ্ৰীমতী তমাছ আক ব্ৰনছন গিৰিয়েক-ঘৈণীয়েক ১৭ জুলাইত সদিয়াত প্ৰৱেশ কৰিলে। ১৮৩৯ ছনৰ খামটি বিদ্ৰোহৰ ফল-স্বৰূপে সমস্ত মিছন ছপাখানাই সৈতে জয়পুৰলৈ ভটীয়াই আহিব লগীয়া হ'ল। ১৮৪০ ছনত ব্ৰনছনে নামচঙীয়া নক্টেসকলৰ মাজত এখন পঢ়াশালি পাতিলে। তেওঁৰ লগত যোগ দিলেহি ভনীয়েক কুমাৰী ৰোডা ব্ৰন্‌ছন, চাইৰাছ বাকাব আৰু শ্ৰীমতী বাৰ্কাৰে। তেওঁৰ স্কুলৰ কাৰণে জেনকিন্‌ছৰ যত্নত উজনি অসমৰ কমিছনাৰে বাৰ শ টকা দান দিয়ে। {{gap}}১৮৪০ চনৰ অক্টোবৰত কুমাৰী বাৰ্কাৰ ঢুকাল। প্ৰথম ছবছৰৰ চেষ্টাৰ পিছত এজন অসমীয়া (নিধি লিবাই ) লোকেহে মাথোঁ ধৰ্ম ধৰাত ভৈয়ামত কাম কৰিবৰ মনস্থ কৰা হ'ল। ১৮৪১ ছনত বাৰ্কাৰ-দ্বয়ক শিৱসাগৰত কাম কৰিবলৈ পঠোৱা হ'ল, আৰু জেনকিন্‌ছৰ উপদেশমতে ব্ৰনছনে যোৰহাটত কাম আৰম্ভ কৰিবলৈ আহিল। ১৮৪৩ চনত তেওঁলোকৰ আৰু এটি থানা বহিল গুৱাহাটীত। এই সময়তে শিৱসাগৰত চৰকাৰী স্কুল স্থাপিত হয়; তাত অসমীয়া আৰু বঙলা শিকোৱা হৈছিল। কট্টাৰে শিৱসাগৰত গাঁৱে গাঁৱে ছখন স্কুল পাতে। হেলেকা শৰীৰৰ বাৰ্কাৰে গুৱাহাটীত এখন স্কুল সাজিলে। ১৮৪২ ছনত ব্ৰনছনে নগাঁৱত Nowgong Orphan Institution প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৮৪৩ ছনৰ ভিতৰতে শিৱসাগৰ বেপ্টিস্ট কাৰ্যাৱলীৰ প্ৰধান কেন্দ্ৰ হৈ পৰিল। কট্টাৰহঁতে জয়পুৰৰপৰা আনি ছপাখানা শিৱসাগৰত পাতিলে আৰু ব্ৰাউনে সদিয়াতে আৰম্ভ কৰা তেওঁৰ অসমীয়া সাহিত্য-সেৱা চলাই থাকিল। শিৱসাগৰৰ বাহিৰে নগাওঁ আৰু গুৱাহাটীও বেপ্টিষ্টৰ প্ৰধান ঠাই হ'ল। তিনিও ঠাইতে গীৰ্জা হ'ল। সদিয়া-জয়পুৰ এৰাবাৰী হ'ল। ১৮৪৮ ছনত এ. এইচ. ডেনফোৰ্থ আৰু শ্ৰীমতী ডেনফোৰ্থে মিছনৰ কামত যোগ দিলেহি গুৱাহাটীত, আইৰা. জে. স্টোড্ডাৰ্ড আৰু শ্ৰীমতী স্টোড্ডাৰ্ডে যোগ দিলেহি নগাঁৱৰ ওৰ্ফে'ন ইনস্টিটিউটত। ১৮৫১ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত নগাওঁ, শিৱসাগৰ আৰু গুৱাহাটীৰ গীৰ্জা মিলি আসাম বেপ্টিস্ট এছোচিয়েচন গঠন কৰিলে।<noinclude></noinclude> nfag72kezh4zmt3q3qn8bpxwb5l26df 104 89806 244478 2026-04-01T04:30:01Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244478 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৬৯}}</noinclude>{{gap}}এনেতে অসমৰ বেপ্টিস্টসকলৰ কাৰণে বিপদ জাক পাতি আহিল ৷ ব্রাউন-ব্ৰনছনে শিক্ষণ আৰু ধৰ্ম প্ৰচাৰক পৰস্পৰ পৰিপূৰকৰূপে লৈ যি কাম আৰম্ভ কৰিছিল, এমেৰিকাৰপৰা ডক্টৰ ছোলোমোন পেকৰ নেতৃত্বত অহা দৌত্যই সেই কাম নাপছন্দ কৰিলে। নগাঁৱৰ ওর্ফেন ইনস্টিটিউটক এখন নর্মাল স্কুলত পৰিণত কৰা হ'ল, ফলত সি মৰি থাকিল। ব্ৰনছন ইয়াতে বৰ হতাশ হ'ল। একে কাৰণতে আৰু বেয়া স্বাস্থ্যৰ বাবে নেথান ব্রাউনে ১৮৫৫ ছনত শিৱসাগৰ এৰিলে। ১৮৫৭ ছনত প্ৰথম ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু বেমাৰ-আজাৰেও বেপ্টিস্টসকলক জুৰুলা কৰিবলৈ আগ বাঢ়ি আহিল। গুৱাহাটীৰ ডেনফোর্থে ১৮৫৭ ছনৰ বাৰিষাটো নিতৌ ৰণ-বিভাগৰ কাম কৰিব লগীয়া হৈছিল, শিৱসাগৰৰ ছেমুৱেল এম্. হোৱাইটিং পৰিয়ালেও ৰণৰ জুমুৰি পৰিলেই কাম এৰি যাবলৈ সাজু হৈছিলেই, ভাগ্যে সেই অৱস্থা আৰু নহ'ল। ১৮৫৯ ছনত ডেনফোথ পৰিয়াল স্বাস্থ্য বেয়া বুলি এমেৰিকালৈ গ'লত চাইৰাছ্ এফ. টোলমান আৰু শ্রীমতী টোলমানক নগাঁৱলৈ পঠোৱা হয়। ইফালে ব্ৰনছন পৰিয়ালো এমেৰিকালৈ যোৱাত শিৱসাগৰৰ হোৱাইটিঙে কেয়োফালে চকু দিব লগীয়াত পৰিল। টোলমানে ১৮৫৯ ছনত মিকিৰ পৰ্বতত কাম আৰম্ভ কৰিছিল; কিন্তু তেওঁৰ শৰীৰৰ কাহিলা পৰাত ব্ৰনছন দেশৰপৰা ঘূৰি অহা ছেগতে তেওঁ এমেৰিকালৈ ঘূৰি যাবলৈ বাধ্য হ'ল। ইফালে ছৰকাৰৰ কৰ-কাটল বঢ়াত অসমীয়া প্ৰজাৰ মাজত অসন্তোষ বাঢ়ি উঠিল। কোনো কোনোৱে ক'বলৈ ধৰিলে, সকলো প্রজাকে ছৰকাৰে খ্ৰীষ্টিয়ান কৰিহে এৰিব । ভূতৰ ওপৰত দানহৰ দৰে, বেপ্টিস্টসকলৰ নিজ ঘৰ এমেৰিকাতে জুই লাগিল গৃহ-যুদ্ধৰ ৰূপত। বিশেষকৈ ১৯৬৭ ছনৰপৰা অসমত বেপ্টিস্টসকলৰ প্ৰচাৰৰ পথৰ পৰিৱৰ্তন হ'ল, তেওঁলোকে ভৈয়ামৰ লোকক এৰি পৰ্বতীয়া লোকৰ মাজত ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ লাগিল। {{gap}}১৮৪৬ ছনৰ জানুৱাৰীৰপৰা ওলিভাৰ টি. কট্টাৰৰ সম্পাদনাত ১৬-পিঠীয়া ‘অৰুনোদই' প্রকাশ পাবলৈ ধৰে। তাৰ ওপৰৰ শিৰোনামা এনে প্ৰকৃতিৰ—<noinclude></noinclude> bmcuvmwyystjw4yd5s8l1y4vknh8gn3 104 89807 244496 2026-04-01T05:29:48Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244496 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|.৭০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>{{Xx-larger|অৰুনোদই সম্বাদ পত্ৰ।}} {{Rule|}}{{Rule|}} প্ৰথম চোআ। মোঃ সিৱসাগৰ, জানোআৰি ১৮৪৬ খ্ৰিষ্ট অঃ সঁক। ১ নম্বৰ {{Rule|}} VOL. I. SIBSAGOR, ASAM, JANUARY, 1846. No. 1 {{Rule|}}{{Rule|}} কাকতখনৰ প্ৰতি পৃষ্ঠাত ছপা অংশৰ দুটাকৈ স্তম্ভ। স্তম্ভৰ শেষাংশত এইখিনি কথা ইংৰাজীত দিয়া হৈছিল— THE ORUNODOI, শেষ পৃষ্ঠাৰ দ্বিতীয় A monthly Paper, devoted to Religion, Sci- ence, and General Intelligence, is printed and pub- lished at the Sibsagor Mission Press, by O.T. CUTTER, for the American Baptist Mission in Asam. Price one rupee per annum, in advance, or one and a half at the end of the year. এই প্ৰথম সংখ্যা কাকতৰ বিষয় সূচী ওপৰত দিয়া হৈছে। লেখকসকলৰ নাম ক'তো দিয়া হোৱা নাই। তাৰ পৰিৱৰ্তে 'জোআ বচৰৰ কথা', 'ধৰমৰ কথা বাত্ৰা'' ( তাৰ লগৰ 'হেকলা পৰ্বতৰ তপত জোল ওলোআৰ কথা' ), আৰু ‘ৰজাৰ মৈদাম খনা' প্ৰবন্ধকেইটাৰ লেখকক বুজাবলৈ “” চিনটি মাত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। 'কানিৰ বিবৰন' প্ৰবন্ধৰ দুটা পদ ( আমাৰ মূল পুথিত সন্নিৱিষ্ট ) আৰু গদ্য কথাখিনিৰ শেষত লেখকৰ নামৰ ইঙ্গিত হ'ল “দ”। ওলিভাব টি কট্টাৰ ১৮৪৬ জানুৱাৰীৰপৰা ১৯৫০ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে সম্পাদক, মুদ্ৰক আৰু প্ৰকাশক আছিল। ১৮৫০ মাৰ্চৰপৰা তেওঁ মুদ্ৰক আৰু প্ৰকাশক- ৰূপে থাকিল, কিন্তু ডক্টৰ নেথান ব্ৰাউন ( ব্ৰাওন ) সম্পাদক হ'ল। ১৮৮২-৮৩ ছনলৈকে 'অকনোদই' চলি আছিল আৰু আন আন সম্পাদকসকল আছিল এপল্টন হাও ডেনফোৰ্থ, ছেমুৱেল এম্. হোৱাইটিং, ডক্টৰ মাইলছ ব্ৰনছন, শ্ৰীমতী এছ. আব্,. ৱাৰ্ড, ই. ডব্লিউ ক্লাৰ্ক, এ. কে. গাৰ্নী আদি। সকলো সংখ্যা পত্ৰিকা নোপোৱাত কাৰ কাৰ্যকাল কেতিয়ালৈকে আছিল জনা নগৈছে। ব্ৰাউন ছাহাব ১৮৫০ মাৰ্চৰপৰা ১৮৫৪ আগস্টলৈকে সম্পাদক আছিল, তাৰ পিছত কিমান দিনলৈ আছিল আমি ধৰিব নোৱাৰিলো। ১৮৫৬ জানুৱাৰীৰ<noinclude></noinclude> og21wm4h1tvx01pfw0plgeh4sa25fwk 244500 244496 2026-04-01T05:34:09Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244500 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৭০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>{{center|{{Xx-larger|অৰুনোদই সম্বাদ পত্ৰ।}}}} {{center|{{Rule|}}{{Rule|}} প্ৰথম চোআ। মোঃ সিৱসাগৰ, জানোআৰি ১৮৪৬ খ্ৰিষ্ট অঃ সঁক। ১ নম্বৰ}} {{center|{{Rule|}} VOL. I. SIBSAGOR, ASAM, JANUARY, 1846. No. 1}} {{Rule|}}{{Rule|}} কাকতখনৰ প্ৰতি পৃষ্ঠাত ছপা অংশৰ দুটাকৈ স্তম্ভ। শেষ পৃষ্ঠাৰ দ্বিতীয় স্তম্ভৰ শেষাংশত এইখিনি কথা ইংৰাজীত দিয়া হৈছিল— {{center|<poem>THE ORUNODOI, A monthly Paper, devoted to Religion, Science, and General Intelligence, is printed and published at the Sibsagor Mission Press, by O.T. CUTTER, for the American Baptist Mission in Asam. Price one rupee per annum, in advance, or one and a half at the end of the year.</poem>}} এই প্ৰথম সংখ্যা কাকতৰ বিষয় সূচী ওপৰত দিয়া হৈছে। লেখকসকলৰ নাম ক'তো দিয়া হোৱা নাই। তাৰ পৰিৱৰ্তে 'জোআ বচৰৰ কথা', 'ধৰমৰ কথা বাত্ৰা'' ( তাৰ লগৰ 'হেকলা পৰ্বতৰ তপত জোল ওলোআৰ কথা' ), আৰু ‘ৰজাৰ মৈদাম খনা' প্ৰবন্ধকেইটাৰ লেখকক বুজাবলৈ “॥” চিনটি মাত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। 'কানিৰ বিবৰন' প্ৰবন্ধৰ দুটা পদ (আমাৰ মূল পুথিত সন্নিৱিষ্ট) আৰু গদ্য কথাখিনিৰ শেষত লেখকৰ নামৰ ইঙ্গিত হ'ল “ব্দ”। {{gap}}ওলিভাৰ টি কট্টাৰ ১৮৪৬ জানুৱাৰীৰপৰা ১৯৫০ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে সম্পাদক, মুদ্ৰক আৰু প্ৰকাশক আছিল। ১৮৫০ মাৰ্চৰপৰা তেওঁ মুদ্ৰক আৰু প্ৰকাশকৰূপে থাকিল, কিন্তু ডক্টৰ নেথান ব্ৰাউন (ব্ৰাওন) সম্পাদক হ'ল। ১৮৮২-৮৩ ছনলৈকে 'অৰুনোদই' চলি আছিল আৰু আন আন সম্পাদকসকল আছিল এপলটন হাও ডেনফোৰ্থ, ছেমুৱেল এম্. হোৱাইটিং, ডক্টৰ মাইলছ ব্ৰনছন, শ্ৰীমতী এছ. আৰ্. ৱাৰ্ড, ই. ডব্লিউ ক্লাৰ্ক, এ. কে. গাৰ্নী আদি। সকলো সংখ্যা পত্ৰিকা নোপোৱাত কাৰ কাৰ্যকাল কেতিয়ালৈকে আছিল জনা নগৈছে। ব্ৰাউন ছাহাব ১৮৫০ মাৰ্চৰপৰা ১৮৫৪ আগস্টলৈকে সম্পাদক আছিল, তাৰ পিছত কিমান দিনলৈ আছিল আমি ধৰিব নোৱাৰিলো। ১৮৫৬ জানুৱাৰীৰ<noinclude></noinclude> bpv4ae6at0dm3drzhd7wn8flex8dzft 104 89808 244504 2026-04-01T05:40:48Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244504 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭১}}</noinclude>পৰা ডেনফোৰ্থৰ নাম আছে। ১৮৫৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰপৰা হোৱাইটিং সম্পাদক হয়, আৰু সম্ভৱতঃ ১৮৬০ ডিচেম্বৰলৈকে থাকে। ১৮৬১ বছৰটো উইলিয়াম ৱাৰ্ড সম্পাদক আছিল; তাৰ পিছৰ লেখ পোৱা নাযায়। {{gap}}সৰহখিনি ক্ষেত্ৰতে ‘অৰুনোদই'ৰ প্ৰবন্ধ-লেখকসকলৰ নাম পোৱা নাযায়। অনেক ঠাইত লেখকৰ কোনো ইঙ্গিত দিবৰে যত্ন কৰা হোৱা নাই। আন কিছু ঠাইত॥, $, *, ... আদি চিনে লেখকৰ নামৰ ঠাই লৈছে। তাৰ ভিতৰত “॥” চিনটোৰেই ব্যৱহাৰ বৰ বেছি, আৰু আমাৰ অনুমানমতে ই সম্পাদকীয় ৰচনাৰ সঙ্কেত। ১৮৪৮ ছনৰ নবেম্বৰত প্ৰথম দেখা দিয়া জন বানয়ানৰ Pilgrim's Progress-অৰ ভাঙনি 'জাতিকৰ জাত্ৰা'ৰ অনুবাদককো এই সঙ্কেতেৰেই নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। 'অৰুনোদই'ত সকলোতকৈ বেছি প্ৰবন্ধ-কবিতা লিখা লেখক হ'ল নিবি লিবাই ফাৰাৱেল। অসমীয়া খ্ৰীস্টিয়ান সাহিত্যলৈ এওঁৰ বৰঙণিয়েই সেই দেখি আটাইতকৈ ডাঙৰ বুলি ক'ব পাৰি। আমাৰ অনুমান হয়, এওঁ 'অৰুনোদই'ৰ সম্পাদকসকলৰ সদায় সোঁ হাত আছিল আৰু অনেক নিনাও লেখা এওঁৰেই। এওঁৰ প্ৰবন্ধৰ বিষয় অতি বিস্তৃত; তাৰ ভিতৰত বিশিষ্ট হ'ল ভক্ত পল আদি এপোস্টলসকলৰ (পাঁচনি) পৰিচয় সমূহ, হিন্দুস্থানৰ আৰু গজনিৰ মুছলমান ৰজা-সম্ৰাটসকলৰ বুৰঞ্জী, বাইবেলৰ বিবিধ কাহিনী আৰু চৰিত্ৰৰ আভাস, ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাতৰি আৰু 'তিৰ্থৰ বিবৰন' বা 'তিৰ্থৰ জাত্ৰা' নামে পদ্য ৰচনা। শেষৰ ৰচনাটিত নকৈ খ্ৰীস্ট-ধৰ্মত শৰণীয়া হোৱা নিধি লিবাই হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি কঠোৰ আৰু কটু হৈ পৰিছে; অনেক ঠাইত যে অযথায় তেনে হৈছে, আমাৰ মূল পুথিত সন্নিৱিষ্ট পাঠৰপৰাই তাক ধৰিব পৰা যাব। 'ন.ল.' বা 'ন.ল.ফ.' তেওঁৰ নামৰ সঙ্কেত-ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। {{gap}}‘অৰুনোদই'ৰ লেখকসকলৰ সাঙ্কেতিক নামবোৰ তলত বৰ্ণানুক্ৰমিকভাৱে সজোৱা হ'ল- <poem>{{gap}}অ.—আমেৰিকা প্ৰথমে দৰ্সন হোআৰ কথা'। {{gap}}অ.চ.ক— 'গিয়ানৰ পহাৰ', 'পৰিখাৰ বিবৰন'। '{{gap}}অ.ল.ম. — 'নানা সম্বাদ', 'পৰিস্ৰমৰ ফল'। {{gap}}অ.হ.দ. 'আপোনাৰ হিত চিন্তা কুকুৰ,' 'মৌ মাখিৰ কথা,' 'The new Steamer' I</poem><noinclude></noinclude> bvx9jisu6h6zj9eeak98ek3v9jy3xi5 244505 244504 2026-04-01T05:41:18Z Babulbaishya 104 244505 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭১}}</noinclude>পৰা ডেনফোৰ্থৰ নাম আছে। ১৮৫৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰপৰা হোৱাইটিং সম্পাদক হয়, আৰু সম্ভৱতঃ ১৮৬০ ডিচেম্বৰলৈকে থাকে। ১৮৬১ বছৰটো উইলিয়াম ৱাৰ্ড সম্পাদক আছিল; তাৰ পিছৰ লেখ পোৱা নাযায়। {{gap}}সৰহখিনি ক্ষেত্ৰতে ‘অৰুনোদই'ৰ প্ৰবন্ধ-লেখকসকলৰ নাম পোৱা নাযায়। অনেক ঠাইত লেখকৰ কোনো ইঙ্গিত দিবৰে যত্ন কৰা হোৱা নাই। আন কিছু ঠাইত॥, $, *, ... আদি চিনে লেখকৰ নামৰ ঠাই লৈছে। তাৰ ভিতৰত “॥” চিনটোৰেই ব্যৱহাৰ বৰ বেছি, আৰু আমাৰ অনুমানমতে ই সম্পাদকীয় ৰচনাৰ সঙ্কেত। ১৮৪৮ ছনৰ নবেম্বৰত প্ৰথম দেখা দিয়া জন বানয়ানৰ Pilgrim's Progress-অৰ ভাঙনি 'জাতিকৰ জাত্ৰা'ৰ অনুবাদককো এই সঙ্কেতেৰেই নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। 'অৰুনোদই'ত সকলোতকৈ বেছি প্ৰবন্ধ-কবিতা লিখা লেখক হ'ল নিবি লিবাই ফাৰাৱেল। অসমীয়া খ্ৰীস্টিয়ান সাহিত্যলৈ এওঁৰ বৰঙণিয়েই সেই দেখি আটাইতকৈ ডাঙৰ বুলি ক'ব পাৰি। আমাৰ অনুমান হয়, এওঁ 'অৰুনোদই'ৰ সম্পাদকসকলৰ সদায় সোঁ হাত আছিল আৰু অনেক নিনাও লেখা এওঁৰেই। এওঁৰ প্ৰবন্ধৰ বিষয় অতি বিস্তৃত; তাৰ ভিতৰত বিশিষ্ট হ'ল ভক্ত পল আদি এপোস্টলসকলৰ (পাঁচনি) পৰিচয় সমূহ, হিন্দুস্থানৰ আৰু গজনিৰ মুছলমান ৰজা-সম্ৰাটসকলৰ বুৰঞ্জী, বাইবেলৰ বিবিধ কাহিনী আৰু চৰিত্ৰৰ আভাস, ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাতৰি আৰু 'তিৰ্থৰ বিবৰন' বা 'তিৰ্থৰ জাত্ৰা' নামে পদ্য ৰচনা। শেষৰ ৰচনাটিত নকৈ খ্ৰীস্ট-ধৰ্মত শৰণীয়া হোৱা নিধি লিবাই হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি কঠোৰ আৰু কটু হৈ পৰিছে; অনেক ঠাইত যে অযথায় তেনে হৈছে, আমাৰ মূল পুথিত সন্নিৱিষ্ট পাঠৰপৰাই তাক ধৰিব পৰা যাব। 'ন.ল.' বা 'ন.ল.ফ.' তেওঁৰ নামৰ সঙ্কেত-ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। {{gap}}‘অৰুনোদই'ৰ লেখকসকলৰ সাঙ্কেতিক নামবোৰ তলত বৰ্ণানুক্ৰমিকভাৱে সজোৱা হ'ল— <poem>{{gap}}অ.—আমেৰিকা প্ৰথমে দৰ্সন হোআৰ কথা'। {{gap}}অ.চ.ক— 'গিয়ানৰ পহাৰ', 'পৰিখাৰ বিবৰন'। '{{gap}}অ.ল.ম. — 'নানা সম্বাদ', 'পৰিস্ৰমৰ ফল'। {{gap}}অ.হ.দ. 'আপোনাৰ হিত চিন্তা কুকুৰ,' 'মৌ মাখিৰ কথা,' 'The new Steamer' I</poem><noinclude></noinclude> lyrg3o11gxnldkontpargcbstm0lnj3 244507 244505 2026-04-01T05:44:33Z Babulbaishya 104 244507 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭১}}</noinclude>পৰা ডেনফোৰ্থৰ নাম আছে। ১৮৫৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰপৰা হোৱাইটিং সম্পাদক হয়, আৰু সম্ভৱতঃ ১৮৬০ ডিচেম্বৰলৈকে থাকে। ১৮৬১ বছৰটো উইলিয়াম ৱাৰ্ড সম্পাদক আছিল; তাৰ পিছৰ লেখ পোৱা নাযায়। {{gap}}সৰহখিনি ক্ষেত্ৰতে ‘অৰুনোদই'ৰ প্ৰবন্ধ-লেখকসকলৰ নাম পোৱা নাযায়। অনেক ঠাইত লেখকৰ কোনো ইঙ্গিত দিবৰে যত্ন কৰা হোৱা নাই। আন কিছু ঠাইত॥, $, *, ... আদি চিনে লেখকৰ নামৰ ঠাই লৈছে। তাৰ ভিতৰত “॥” চিনটোৰেই ব্যৱহাৰ বৰ বেছি, আৰু আমাৰ অনুমানমতে ই সম্পাদকীয় ৰচনাৰ সঙ্কেত। ১৮৪৮ ছনৰ নবেম্বৰত প্ৰথম দেখা দিয়া জন বানয়ানৰ Pilgrim's Progress-অৰ ভাঙনি 'জাতিকৰ জাত্ৰা'ৰ অনুবাদককো এই সঙ্কেতেৰেই নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। 'অৰুনোদই'ত সকলোতকৈ বেছি প্ৰবন্ধ-কবিতা লিখা লেখক হ'ল নিবি লিবাই ফাৰাৱেল। অসমীয়া খ্ৰীস্টিয়ান সাহিত্যলৈ এওঁৰ বৰঙণিয়েই সেই দেখি আটাইতকৈ ডাঙৰ বুলি ক'ব পাৰি। আমাৰ অনুমান হয়, এওঁ 'অৰুনোদই'ৰ সম্পাদকসকলৰ সদায় সোঁ হাত আছিল আৰু অনেক নিনাও লেখা এওঁৰেই। এওঁৰ প্ৰবন্ধৰ বিষয় অতি বিস্তৃত; তাৰ ভিতৰত বিশিষ্ট হ'ল ভক্ত পল আদি এপোস্টলসকলৰ (পাঁচনি) পৰিচয় সমূহ, হিন্দুস্থানৰ আৰু গজনিৰ মুছলমান ৰজা-সম্ৰাটসকলৰ বুৰঞ্জী, বাইবেলৰ বিবিধ কাহিনী আৰু চৰিত্ৰৰ আভাস, ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাতৰি আৰু 'তিৰ্থৰ বিবৰন' বা 'তিৰ্থৰ জাত্ৰা' নামে পদ্য ৰচনা। শেষৰ ৰচনাটিত নকৈ খ্ৰীস্ট-ধৰ্মত শৰণীয়া হোৱা নিধি লিবাই হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি কঠোৰ আৰু কটু হৈ পৰিছে; অনেক ঠাইত যে অযথায় তেনে হৈছে, আমাৰ মূল পুথিত সন্নিৱিষ্ট পাঠৰপৰাই তাক ধৰিব পৰা যাব। 'ন.ল.' বা 'ন.ল.ফ.' তেওঁৰ নামৰ সঙ্কেত-ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। {{gap}}‘অৰুনোদই'ৰ লেখকসকলৰ সাঙ্কেতিক নামবোৰ তলত বৰ্ণানুক্ৰমিকভাৱে সজোৱা হ'ল— {{hanging indent|অ.—আমেৰিকা প্ৰথমে দৰ্সন হোআৰ কথা'।}} {{hanging indent|অ.চ.ক— 'গিয়ানৰ পহাৰ', 'পৰিখাৰ বিবৰন'।}} {{hanging indent|অ.ল.ম. — 'নানা সম্বাদ', 'পৰিস্ৰমৰ ফল'।}} {{hanging indent|অ.হ.দ. 'আপোনাৰ হিত চিন্তা কুকুৰ,' 'মৌ মাখিৰ কথা,' 'The new Steamer' I}}<noinclude></noinclude> 43ab5361adbys04zls0xhbkfvgfmjt1 244508 244507 2026-04-01T05:44:56Z Babulbaishya 104 244508 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭১}}</noinclude>পৰা ডেনফোৰ্থৰ নাম আছে। ১৮৫৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰপৰা হোৱাইটিং সম্পাদক হয়, আৰু সম্ভৱতঃ ১৮৬০ ডিচেম্বৰলৈকে থাকে। ১৮৬১ বছৰটো উইলিয়াম ৱাৰ্ড সম্পাদক আছিল; তাৰ পিছৰ লেখ পোৱা নাযায়। {{gap}}সৰহখিনি ক্ষেত্ৰতে ‘অৰুনোদই'ৰ প্ৰবন্ধ-লেখকসকলৰ নাম পোৱা নাযায়। অনেক ঠাইত লেখকৰ কোনো ইঙ্গিত দিবৰে যত্ন কৰা হোৱা নাই। আন কিছু ঠাইত॥, $, *, ... আদি চিনে লেখকৰ নামৰ ঠাই লৈছে। তাৰ ভিতৰত “॥” চিনটোৰেই ব্যৱহাৰ বৰ বেছি, আৰু আমাৰ অনুমানমতে ই সম্পাদকীয় ৰচনাৰ সঙ্কেত। ১৮৪৮ ছনৰ নবেম্বৰত প্ৰথম দেখা দিয়া জন বানয়ানৰ Pilgrim's Progress-অৰ ভাঙনি 'জাতিকৰ জাত্ৰা'ৰ অনুবাদককো এই সঙ্কেতেৰেই নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। 'অৰুনোদই'ত সকলোতকৈ বেছি প্ৰবন্ধ-কবিতা লিখা লেখক হ'ল নিবি লিবাই ফাৰাৱেল। অসমীয়া খ্ৰীস্টিয়ান সাহিত্যলৈ এওঁৰ বৰঙণিয়েই সেই দেখি আটাইতকৈ ডাঙৰ বুলি ক'ব পাৰি। আমাৰ অনুমান হয়, এওঁ 'অৰুনোদই'ৰ সম্পাদকসকলৰ সদায় সোঁ হাত আছিল আৰু অনেক নিনাও লেখা এওঁৰেই। এওঁৰ প্ৰবন্ধৰ বিষয় অতি বিস্তৃত; তাৰ ভিতৰত বিশিষ্ট হ'ল ভক্ত পল আদি এপোস্টলসকলৰ (পাঁচনি) পৰিচয় সমূহ, হিন্দুস্থানৰ আৰু গজনিৰ মুছলমান ৰজা-সম্ৰাটসকলৰ বুৰঞ্জী, বাইবেলৰ বিবিধ কাহিনী আৰু চৰিত্ৰৰ আভাস, ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাতৰি আৰু 'তিৰ্থৰ বিবৰন' বা 'তিৰ্থৰ জাত্ৰা' নামে পদ্য ৰচনা। শেষৰ ৰচনাটিত নকৈ খ্ৰীস্ট-ধৰ্মত শৰণীয়া হোৱা নিধি লিবাই হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি কঠোৰ আৰু কটু হৈ পৰিছে; অনেক ঠাইত যে অযথায় তেনে হৈছে, আমাৰ মূল পুথিত সন্নিৱিষ্ট পাঠৰপৰাই তাক ধৰিব পৰা যাব। 'ন.ল.' বা 'ন.ল.ফ.' তেওঁৰ নামৰ সঙ্কেত-ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। {{gap}}‘অৰুনোদই'ৰ লেখকসকলৰ সাঙ্কেতিক নামবোৰ তলত বৰ্ণানুক্ৰমিকভাৱে সজোৱা হ'ল— :{{hanging indent|অ.—আমেৰিকা প্ৰথমে দৰ্সন হোআৰ কথা'।}} {{hanging indent|অ.চ.ক— 'গিয়ানৰ পহাৰ', 'পৰিখাৰ বিবৰন'।}} {{hanging indent|অ.ল.ম. — 'নানা সম্বাদ', 'পৰিস্ৰমৰ ফল'।}} {{hanging indent|অ.হ.দ. 'আপোনাৰ হিত চিন্তা কুকুৰ,' 'মৌ মাখিৰ কথা,' 'The new Steamer' I}}<noinclude></noinclude> l8lovdvdcdwpgbk218qbrfqxrna1lob 244509 244508 2026-04-01T05:45:16Z Babulbaishya 104 244509 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭১}}</noinclude>পৰা ডেনফোৰ্থৰ নাম আছে। ১৮৫৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰপৰা হোৱাইটিং সম্পাদক হয়, আৰু সম্ভৱতঃ ১৮৬০ ডিচেম্বৰলৈকে থাকে। ১৮৬১ বছৰটো উইলিয়াম ৱাৰ্ড সম্পাদক আছিল; তাৰ পিছৰ লেখ পোৱা নাযায়। {{gap}}সৰহখিনি ক্ষেত্ৰতে ‘অৰুনোদই'ৰ প্ৰবন্ধ-লেখকসকলৰ নাম পোৱা নাযায়। অনেক ঠাইত লেখকৰ কোনো ইঙ্গিত দিবৰে যত্ন কৰা হোৱা নাই। আন কিছু ঠাইত॥, $, *, ... আদি চিনে লেখকৰ নামৰ ঠাই লৈছে। তাৰ ভিতৰত “॥” চিনটোৰেই ব্যৱহাৰ বৰ বেছি, আৰু আমাৰ অনুমানমতে ই সম্পাদকীয় ৰচনাৰ সঙ্কেত। ১৮৪৮ ছনৰ নবেম্বৰত প্ৰথম দেখা দিয়া জন বানয়ানৰ Pilgrim's Progress-অৰ ভাঙনি 'জাতিকৰ জাত্ৰা'ৰ অনুবাদককো এই সঙ্কেতেৰেই নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। 'অৰুনোদই'ত সকলোতকৈ বেছি প্ৰবন্ধ-কবিতা লিখা লেখক হ'ল নিবি লিবাই ফাৰাৱেল। অসমীয়া খ্ৰীস্টিয়ান সাহিত্যলৈ এওঁৰ বৰঙণিয়েই সেই দেখি আটাইতকৈ ডাঙৰ বুলি ক'ব পাৰি। আমাৰ অনুমান হয়, এওঁ 'অৰুনোদই'ৰ সম্পাদকসকলৰ সদায় সোঁ হাত আছিল আৰু অনেক নিনাও লেখা এওঁৰেই। এওঁৰ প্ৰবন্ধৰ বিষয় অতি বিস্তৃত; তাৰ ভিতৰত বিশিষ্ট হ'ল ভক্ত পল আদি এপোস্টলসকলৰ (পাঁচনি) পৰিচয় সমূহ, হিন্দুস্থানৰ আৰু গজনিৰ মুছলমান ৰজা-সম্ৰাটসকলৰ বুৰঞ্জী, বাইবেলৰ বিবিধ কাহিনী আৰু চৰিত্ৰৰ আভাস, ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাতৰি আৰু 'তিৰ্থৰ বিবৰন' বা 'তিৰ্থৰ জাত্ৰা' নামে পদ্য ৰচনা। শেষৰ ৰচনাটিত নকৈ খ্ৰীস্ট-ধৰ্মত শৰণীয়া হোৱা নিধি লিবাই হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি কঠোৰ আৰু কটু হৈ পৰিছে; অনেক ঠাইত যে অযথায় তেনে হৈছে, আমাৰ মূল পুথিত সন্নিৱিষ্ট পাঠৰপৰাই তাক ধৰিব পৰা যাব। 'ন.ল.' বা 'ন.ল.ফ.' তেওঁৰ নামৰ সঙ্কেত-ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। {{gap}}‘অৰুনোদই'ৰ লেখকসকলৰ সাঙ্কেতিক নামবোৰ তলত বৰ্ণানুক্ৰমিকভাৱে সজোৱা হ'ল— ::{{hanging indent|অ.—আমেৰিকা প্ৰথমে দৰ্সন হোআৰ কথা'।}} {{hanging indent|অ.চ.ক— 'গিয়ানৰ পহাৰ', 'পৰিখাৰ বিবৰন'।}} {{hanging indent|অ.ল.ম. — 'নানা সম্বাদ', 'পৰিস্ৰমৰ ফল'।}} {{hanging indent|অ.হ.দ. 'আপোনাৰ হিত চিন্তা কুকুৰ,' 'মৌ মাখিৰ কথা,' 'The new Steamer' I}}<noinclude></noinclude> q69kd28biqlmpgdtxif6nyii0nkk2nd 244510 244509 2026-04-01T05:45:46Z Babulbaishya 104 244510 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭১}}</noinclude>পৰা ডেনফোৰ্থৰ নাম আছে। ১৮৫৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰপৰা হোৱাইটিং সম্পাদক হয়, আৰু সম্ভৱতঃ ১৮৬০ ডিচেম্বৰলৈকে থাকে। ১৮৬১ বছৰটো উইলিয়াম ৱাৰ্ড সম্পাদক আছিল; তাৰ পিছৰ লেখ পোৱা নাযায়। {{gap}}সৰহখিনি ক্ষেত্ৰতে ‘অৰুনোদই'ৰ প্ৰবন্ধ-লেখকসকলৰ নাম পোৱা নাযায়। অনেক ঠাইত লেখকৰ কোনো ইঙ্গিত দিবৰে যত্ন কৰা হোৱা নাই। আন কিছু ঠাইত॥, $, *, ... আদি চিনে লেখকৰ নামৰ ঠাই লৈছে। তাৰ ভিতৰত “॥” চিনটোৰেই ব্যৱহাৰ বৰ বেছি, আৰু আমাৰ অনুমানমতে ই সম্পাদকীয় ৰচনাৰ সঙ্কেত। ১৮৪৮ ছনৰ নবেম্বৰত প্ৰথম দেখা দিয়া জন বানয়ানৰ Pilgrim's Progress-অৰ ভাঙনি 'জাতিকৰ জাত্ৰা'ৰ অনুবাদককো এই সঙ্কেতেৰেই নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। 'অৰুনোদই'ত সকলোতকৈ বেছি প্ৰবন্ধ-কবিতা লিখা লেখক হ'ল নিবি লিবাই ফাৰাৱেল। অসমীয়া খ্ৰীস্টিয়ান সাহিত্যলৈ এওঁৰ বৰঙণিয়েই সেই দেখি আটাইতকৈ ডাঙৰ বুলি ক'ব পাৰি। আমাৰ অনুমান হয়, এওঁ 'অৰুনোদই'ৰ সম্পাদকসকলৰ সদায় সোঁ হাত আছিল আৰু অনেক নিনাও লেখা এওঁৰেই। এওঁৰ প্ৰবন্ধৰ বিষয় অতি বিস্তৃত; তাৰ ভিতৰত বিশিষ্ট হ'ল ভক্ত পল আদি এপোস্টলসকলৰ (পাঁচনি) পৰিচয় সমূহ, হিন্দুস্থানৰ আৰু গজনিৰ মুছলমান ৰজা-সম্ৰাটসকলৰ বুৰঞ্জী, বাইবেলৰ বিবিধ কাহিনী আৰু চৰিত্ৰৰ আভাস, ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাতৰি আৰু 'তিৰ্থৰ বিবৰন' বা 'তিৰ্থৰ জাত্ৰা' নামে পদ্য ৰচনা। শেষৰ ৰচনাটিত নকৈ খ্ৰীস্ট-ধৰ্মত শৰণীয়া হোৱা নিধি লিবাই হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি কঠোৰ আৰু কটু হৈ পৰিছে; অনেক ঠাইত যে অযথায় তেনে হৈছে, আমাৰ মূল পুথিত সন্নিৱিষ্ট পাঠৰপৰাই তাক ধৰিব পৰা যাব। 'ন.ল.' বা 'ন.ল.ফ.' তেওঁৰ নামৰ সঙ্কেত-ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। {{gap}}‘অৰুনোদই'ৰ লেখকসকলৰ সাঙ্কেতিক নামবোৰ তলত বৰ্ণানুক্ৰমিকভাৱে সজোৱা হ'ল— ::{{hanging indent|অ.—আমেৰিকা প্ৰথমে দৰ্সন হোআৰ কথা'।}} {{gap}}{{hanging indent|অ.চ.ক— 'গিয়ানৰ পহাৰ', 'পৰিখাৰ বিবৰন'।}} {{hanging indent|অ.ল.ম. — 'নানা সম্বাদ', 'পৰিস্ৰমৰ ফল'।}} {{hanging indent|অ.হ.দ. 'আপোনাৰ হিত চিন্তা কুকুৰ,' 'মৌ মাখিৰ কথা,' 'The new Steamer' I}}<noinclude></noinclude> jy8eo3642yrvs9ba19mvudy5b5ro01v 244512 244510 2026-04-01T05:46:25Z Babulbaishya 104 244512 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭১}}</noinclude>পৰা ডেনফোৰ্থৰ নাম আছে। ১৮৫৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰপৰা হোৱাইটিং সম্পাদক হয়, আৰু সম্ভৱতঃ ১৮৬০ ডিচেম্বৰলৈকে থাকে। ১৮৬১ বছৰটো উইলিয়াম ৱাৰ্ড সম্পাদক আছিল; তাৰ পিছৰ লেখ পোৱা নাযায়। {{gap}}সৰহখিনি ক্ষেত্ৰতে ‘অৰুনোদই'ৰ প্ৰবন্ধ-লেখকসকলৰ নাম পোৱা নাযায়। অনেক ঠাইত লেখকৰ কোনো ইঙ্গিত দিবৰে যত্ন কৰা হোৱা নাই। আন কিছু ঠাইত॥, $, *, ... আদি চিনে লেখকৰ নামৰ ঠাই লৈছে। তাৰ ভিতৰত “॥” চিনটোৰেই ব্যৱহাৰ বৰ বেছি, আৰু আমাৰ অনুমানমতে ই সম্পাদকীয় ৰচনাৰ সঙ্কেত। ১৮৪৮ ছনৰ নবেম্বৰত প্ৰথম দেখা দিয়া জন বানয়ানৰ Pilgrim's Progress-অৰ ভাঙনি 'জাতিকৰ জাত্ৰা'ৰ অনুবাদককো এই সঙ্কেতেৰেই নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। 'অৰুনোদই'ত সকলোতকৈ বেছি প্ৰবন্ধ-কবিতা লিখা লেখক হ'ল নিবি লিবাই ফাৰাৱেল। অসমীয়া খ্ৰীস্টিয়ান সাহিত্যলৈ এওঁৰ বৰঙণিয়েই সেই দেখি আটাইতকৈ ডাঙৰ বুলি ক'ব পাৰি। আমাৰ অনুমান হয়, এওঁ 'অৰুনোদই'ৰ সম্পাদকসকলৰ সদায় সোঁ হাত আছিল আৰু অনেক নিনাও লেখা এওঁৰেই। এওঁৰ প্ৰবন্ধৰ বিষয় অতি বিস্তৃত; তাৰ ভিতৰত বিশিষ্ট হ'ল ভক্ত পল আদি এপোস্টলসকলৰ (পাঁচনি) পৰিচয় সমূহ, হিন্দুস্থানৰ আৰু গজনিৰ মুছলমান ৰজা-সম্ৰাটসকলৰ বুৰঞ্জী, বাইবেলৰ বিবিধ কাহিনী আৰু চৰিত্ৰৰ আভাস, ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাতৰি আৰু 'তিৰ্থৰ বিবৰন' বা 'তিৰ্থৰ জাত্ৰা' নামে পদ্য ৰচনা। শেষৰ ৰচনাটিত নকৈ খ্ৰীস্ট-ধৰ্মত শৰণীয়া হোৱা নিধি লিবাই হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি কঠোৰ আৰু কটু হৈ পৰিছে; অনেক ঠাইত যে অযথায় তেনে হৈছে, আমাৰ মূল পুথিত সন্নিৱিষ্ট পাঠৰপৰাই তাক ধৰিব পৰা যাব। 'ন.ল.' বা 'ন.ল.ফ.' তেওঁৰ নামৰ সঙ্কেত-ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। {{gap}}‘অৰুনোদই'ৰ লেখকসকলৰ সাঙ্কেতিক নামবোৰ তলত বৰ্ণানুক্ৰমিকভাৱে সজোৱা হ'ল— :{{hanging indent|অ.—আমেৰিকা প্ৰথমে দৰ্সন হোআৰ কথা'।}} :{{hanging indent|অ.চ.ক— 'গিয়ানৰ পহাৰ', 'পৰিখাৰ বিবৰন'।}} :{{hanging indent|অ.ল.ম. — 'নানা সম্বাদ', 'পৰিস্ৰমৰ ফল'।}} :{{hanging indent|অ.হ.দ. 'আপোনাৰ হিত চিন্তা কুকুৰ,' 'মৌ মাখিৰ কথা,' 'The new Steamer' I}}<noinclude></noinclude> 8p2m61tzn5gw04dmq06lp6rwoa08vry 244513 244512 2026-04-01T05:47:02Z Babulbaishya 104 244513 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭১}}</noinclude>পৰা ডেনফোৰ্থৰ নাম আছে। ১৮৫৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰপৰা হোৱাইটিং সম্পাদক হয়, আৰু সম্ভৱতঃ ১৮৬০ ডিচেম্বৰলৈকে থাকে। ১৮৬১ বছৰটো উইলিয়াম ৱাৰ্ড সম্পাদক আছিল; তাৰ পিছৰ লেখ পোৱা নাযায়। {{gap}}সৰহখিনি ক্ষেত্ৰতে ‘অৰুনোদই'ৰ প্ৰবন্ধ-লেখকসকলৰ নাম পোৱা নাযায়। অনেক ঠাইত লেখকৰ কোনো ইঙ্গিত দিবৰে যত্ন কৰা হোৱা নাই। আন কিছু ঠাইত॥, $, *, ... আদি চিনে লেখকৰ নামৰ ঠাই লৈছে। তাৰ ভিতৰত “॥” চিনটোৰেই ব্যৱহাৰ বৰ বেছি, আৰু আমাৰ অনুমানমতে ই সম্পাদকীয় ৰচনাৰ সঙ্কেত। ১৮৪৮ ছনৰ নবেম্বৰত প্ৰথম দেখা দিয়া জন বানয়ানৰ Pilgrim's Progress-অৰ ভাঙনি 'জাতিকৰ জাত্ৰা'ৰ অনুবাদককো এই সঙ্কেতেৰেই নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। 'অৰুনোদই'ত সকলোতকৈ বেছি প্ৰবন্ধ-কবিতা লিখা লেখক হ'ল নিবি লিবাই ফাৰাৱেল। অসমীয়া খ্ৰীস্টিয়ান সাহিত্যলৈ এওঁৰ বৰঙণিয়েই সেই দেখি আটাইতকৈ ডাঙৰ বুলি ক'ব পাৰি। আমাৰ অনুমান হয়, এওঁ 'অৰুনোদই'ৰ সম্পাদকসকলৰ সদায় সোঁ হাত আছিল আৰু অনেক নিনাও লেখা এওঁৰেই। এওঁৰ প্ৰবন্ধৰ বিষয় অতি বিস্তৃত; তাৰ ভিতৰত বিশিষ্ট হ'ল ভক্ত পল আদি এপোস্টলসকলৰ (পাঁচনি) পৰিচয় সমূহ, হিন্দুস্থানৰ আৰু গজনিৰ মুছলমান ৰজা-সম্ৰাটসকলৰ বুৰঞ্জী, বাইবেলৰ বিবিধ কাহিনী আৰু চৰিত্ৰৰ আভাস, ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাতৰি আৰু 'তিৰ্থৰ বিবৰন' বা 'তিৰ্থৰ জাত্ৰা' নামে পদ্য ৰচনা। শেষৰ ৰচনাটিত নকৈ খ্ৰীস্ট-ধৰ্মত শৰণীয়া হোৱা নিধি লিবাই হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি কঠোৰ আৰু কটু হৈ পৰিছে; অনেক ঠাইত যে অযথায় তেনে হৈছে, আমাৰ মূল পুথিত সন্নিৱিষ্ট পাঠৰপৰাই তাক ধৰিব পৰা যাব। 'ন.ল.' বা 'ন.ল.ফ.' তেওঁৰ নামৰ সঙ্কেত-ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। {{gap}}‘অৰুনোদই'ৰ লেখকসকলৰ সাঙ্কেতিক নামবোৰ তলত বৰ্ণানুক্ৰমিকভাৱে সজোৱা হ'ল— :{{hanging indent|অ.—আমেৰিকা প্ৰথমে দৰ্সন হোআৰ কথা'।}} :{{hanging indent|অ.চ.ক— 'গিয়ানৰ পহাৰ', 'পৰিখাৰ বিবৰন'।}} :{{hanging indent|অ.ল.ম. — 'নানা সম্বাদ', 'পৰিস্ৰমৰ ফল'।}} :{{hanging indent|অ.হ.দ. 'আপোনাৰ হিত চিন্তা কুকুৰ,' 'মৌ মাখিৰ কথা,' 'The new Steamer'I}}<noinclude></noinclude> dyy7d17r01l5zp0qfw4h43gqv3rxle6 244522 244513 2026-04-01T06:00:53Z Babulbaishya 104 244522 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭১}}</noinclude>পৰা ডেনফোৰ্থৰ নাম আছে। ১৮৫৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰপৰা হোৱাইটিং সম্পাদক হয়, আৰু সম্ভৱতঃ ১৮৬০ ডিচেম্বৰলৈকে থাকে। ১৮৬১ বছৰটো উইলিয়াম ৱাৰ্ড সম্পাদক আছিল; তাৰ পিছৰ লেখ পোৱা নাযায়। {{gap}}সৰহখিনি ক্ষেত্ৰতে ‘অৰুনোদই'ৰ প্ৰবন্ধ-লেখকসকলৰ নাম পোৱা নাযায়। অনেক ঠাইত লেখকৰ কোনো ইঙ্গিত দিবৰে যত্ন কৰা হোৱা নাই। আন কিছু ঠাইত॥, $, *, ... আদি চিনে লেখকৰ নামৰ ঠাই লৈছে। তাৰ ভিতৰত “॥” চিনটোৰেই ব্যৱহাৰ বৰ বেছি, আৰু আমাৰ অনুমানমতে ই সম্পাদকীয় ৰচনাৰ সঙ্কেত। ১৮৪৮ ছনৰ নবেম্বৰত প্ৰথম দেখা দিয়া জন বানয়ানৰ Pilgrim's Progress-অৰ ভাঙনি 'জাতিকৰ জাত্ৰা'ৰ অনুবাদককো এই সঙ্কেতেৰেই নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। 'অৰুনোদই'ত সকলোতকৈ বেছি প্ৰবন্ধ-কবিতা লিখা লেখক হ'ল নিবি লিবাই ফাৰাৱেল। অসমীয়া খ্ৰীস্টিয়ান সাহিত্যলৈ এওঁৰ বৰঙণিয়েই সেই দেখি আটাইতকৈ ডাঙৰ বুলি ক'ব পাৰি। আমাৰ অনুমান হয়, এওঁ 'অৰুনোদই'ৰ সম্পাদকসকলৰ সদায় সোঁ হাত আছিল আৰু অনেক নিনাও লেখা এওঁৰেই। এওঁৰ প্ৰবন্ধৰ বিষয় অতি বিস্তৃত; তাৰ ভিতৰত বিশিষ্ট হ'ল ভক্ত পল আদি এপোস্টলসকলৰ (পাঁচনি) পৰিচয় সমূহ, হিন্দুস্থানৰ আৰু গজনিৰ মুছলমান ৰজা-সম্ৰাটসকলৰ বুৰঞ্জী, বাইবেলৰ বিবিধ কাহিনী আৰু চৰিত্ৰৰ আভাস, ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাতৰি আৰু 'তিৰ্থৰ বিবৰন' বা 'তিৰ্থৰ জাত্ৰা' নামে পদ্য ৰচনা। শেষৰ ৰচনাটিত নকৈ খ্ৰীস্ট-ধৰ্মত শৰণীয়া হোৱা নিধি লিবাই হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি কঠোৰ আৰু কটু হৈ পৰিছে; অনেক ঠাইত যে অযথায় তেনে হৈছে, আমাৰ মূল পুথিত সন্নিৱিষ্ট পাঠৰপৰাই তাক ধৰিব পৰা যাব। 'ন.ল.' বা 'ন.ল.ফ.' তেওঁৰ নামৰ সঙ্কেত-ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। {{gap}}‘অৰুনোদই'ৰ লেখকসকলৰ সাঙ্কেতিক নামবোৰ তলত বৰ্ণানুক্ৰমিকভাৱে সজোৱা হ'ল— ::{{hanging indent|অ.—আমেৰিকা প্ৰথমে দৰ্সন হোআৰ কথা'।}} ::{{hanging indent|অ.চ.ক— 'গিয়ানৰ পহাৰ', 'পৰিখাৰ বিবৰন'।}} ::{{hanging indent|অ.ল.ম. — 'নানা সম্বাদ', 'পৰিস্ৰমৰ ফল'।}} ::{{hanging indent|অ.হ.দ. 'আপোনাৰ হিত চিন্তা কুকুৰ,' 'মৌ মাখিৰ কথা,' 'The new Steamer'I}}<noinclude></noinclude> m2vjerou4mk6y67n94yp956o6wa88qg 104 89809 244506 2026-04-01T05:42:45Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "192 আ.— 'বিভিচাৰ বিসয়ক', 'নগাৰ বিবৰন', 'থামতিৰ বিবৰন,' 'মিচিমিব বিবরন', 'আবৰ, বৰ আবৰ, মিৰি আৰু ডফলাৰ বিবৰন’, ‘অঁকাব বিবৰন', 'আমেৰিকাৰ দুই জন চিকাৰি লোকৰ বিবৰন'। আ.হ.দ — 'মৰমিয়াল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244506 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|.৭২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>192 আ.— 'বিভিচাৰ বিসয়ক', 'নগাৰ বিবৰন', 'থামতিৰ বিবৰন,' 'মিচিমিব বিবরন', 'আবৰ, বৰ আবৰ, মিৰি আৰু ডফলাৰ বিবৰন’, ‘অঁকাব বিবৰন', 'আমেৰিকাৰ দুই জন চিকাৰি লোকৰ বিবৰন'। আ.হ.দ — 'মৰমিয়াল কুকুৰ ই.হু.ব. (সম্ভৱতঃ শ্ৰীমতী ইলাইছা হুইটি, ব্রাউন ) – 'ম্রিত্যু হোআ পাছৰি বাৰ্কৰ চাহাবৰ বিবৰন, ' (বাথগঞ্জৰ ) 'ৰামগতিৰ বিবরন, ' 'ধৰমি চহৰিয়া এজনৰ বিবৰণ' । উং—‘ববি নামে এটা সাহসিক কুকুৰৰ আখ্যান'। 'ও.——গিত' (৭৮), (৮.৫)। ও.ও. ( সম্ভৱতঃ ও. আৰু ও. ও. হ'ল উইলিয়াম ৱাৰ্ড ) – 'গিত' (৯.২ ) । ক.—অসমীয়া আৰু বঙালী মানুহৰ চৰিত্ৰ তুলনা কৰি এটি প্রবন্ধ, ‘তিনটা ঘোৰাৰ পৰিখা । ক..চ.‘নগাৱঁত মাউৰ লগাৰ কথা'। কু. — 'আচৰিত কথা বাত্রা'। খে. ( সম্ভৱতঃ বেপ্টিস্টসকলৰ লগত সম্বন্ধ ৰখা যোৰহাটৰ খেটকেশ্বৰ পণ্ডিত ) 'নিনিবি পুৰনি নগৰত পোআ মুর্তি'। ঘ. — 'গঙ্গা নাৰায়ন চিল' । ঘ.ল.প.—'আকবৰ বাদ্যাৰ কথা'। ঘি.—‘দুখিয়া লোকক দয়া কৰা’, ‘আচৰিত কপে প্ৰান ৰথ্যা পোআ', 'বনিয়ন চাহাব আৰু বন্দিমাল ৰখিয়াৰ কথা' আদি ৷ চ.অ.ক.— 'ইশ্বৰে আপোনাৰ লোকক ৰখা' । চি..—'বিদ্যা কপ ব্রিথ্য' । - চি.দ.প.‘উপদেস হেলা কৰা লৰাৰ অধিক বয়সত দুৰৱস্থা হোত্মা', 'পুৰাতি’। জ.ট.—‘আৰ্চিৰ বিসই’, ‘মৰনৰ বিষয়ে কিছু চিন্তা', 'এটা ন ভবা গননা' 'আকৰ্ষন আৰু তাপৰ বিসই', 'খেহ, লোকৰ ক্ৰিপা কৰোঁতা দেবি', 'কুভাবনা', 'কালৰ বিসই', 'হাতি আৰু সিয়ালৰ স্ৰিষ্টান্ত'। জ. ত— 'সত্য ধৰ্মৰ চাৰি প্ৰমান'। জ... — 'ডাঙ্গৰ বিসইৰ কথা'।<noinclude></noinclude> 0sy6wvntbxh2fobyhzdk9vwcs8jftz5 244517 244506 2026-04-01T05:55:29Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244517 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|.৭২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>:{{hanging indent|আ.— 'বিভিচাৰ বিসয়ক', 'নগাৰ বিবৰন', 'খামতিৰ বিবৰন,' 'মিচিমিৰ বিবৰন', 'আবৰ, বৰ আবৰ, মিৰি আৰু ডফলাৰ বিবৰন’, ‘অঁকাৰ}} বিবৰন', 'আমেৰিকাৰ দুই জন চিকাৰি লোকৰ বিবৰন'। :{{hanging indent|আ.হ.দ. — 'মৰমিয়াল কুকুৰ}} :{{hanging indent|ই.হু.ব. (সম্ভৱতঃ শ্ৰীমতী ইলাইছা হুইটি, ব্ৰাউন) – 'ম্ৰিত্যু হোআ পাদুৰি বাৰ্কৰ চাহাবৰ বিবৰন, ' (বাখৰগঞ্জৰ ) 'ৰামগতিৰ বিবৰন, ' 'ধৰমি চহৰিয়া এজনৰ বিবৰণ'।}} :{{hanging indent|উং—‘ববি নামে এটা সাহসিক কুকুৰৰ আখ্যান'।}} :{{hanging indent|ও.——গিত' (৭৮), (৮.৫)।}} :{{hanging indent|ও.ও. ( সম্ভৱতঃ ও. আৰু ও. ও. হ'ল উইলিয়াম ৱাৰ্ড ) – 'গিত' (৯.২ )।}} :{{hanging indent|ক.—অসমীয়া আৰু বঙালী মানুহৰ চৰিত্ৰ তুলনা কৰি এটি প্ৰবন্ধ, ‘তিনটা ঘোৰাৰ পৰিখা"।}} :{{hanging indent|ক.ৰ.চ.‘নগাৱঁত মাউৰ লগাৰ কথা'।}} :{{hanging indent|কু. — 'আচৰিত কথা বাত্ৰা'।}} :{{hanging indent|খে. ( সম্ভৱতঃ বেপ্টিস্টসকলৰ লগত সম্বন্ধ ৰখা যোৰহাটৰ খেটকেশ্বৰ পণ্ডিত) 'নিনিবি পুৰনি নগৰত পোআ মুৰ্তি'।}} :{{hanging indent|ঘ. — 'গঙ্গা নাৰায়ন চিল'।}} :{{hanging indent|ঘ.ল.প.—'আকবৰ বাদস্যাৰ কথা'।}} :hanging indent|ঘি.—‘দুখিয়া লোকক দয়া কৰা’, ‘আচৰিত ৰুপে প্ৰান ৰখ্যা পোআ', 'বনিয়ন চাহাব আৰু বন্দিসাল ৰখিয়াৰ কথা' আদি।}} :{{hanging indent|চ.অ.ক.— 'ইশ্বৰে আপোনাৰ লোকক ৰখা'।}} :{{hanging indent|চি.দ.—'বিদ্যা ৰুপ ব্ৰিখ্য'।}} :{{hanging indent|চি.দ.প.‘উপদেস হেলা কৰা লৰাৰ অধিক বয়সত দুৰৱস্থা হোআ', 'পুৰাব্ৰিত’।}} :{{hanging indent|জ.ট.—‘আৰ্চিৰ বিসই’, ‘মৰনৰ বিষয়ে কিছু চিন্তা', 'এটা ন ভবা গননা' 'আকৰ্ষন আৰু তাপৰ বিসই', 'খেহ, লোকৰ ক্ৰিপা কৰোঁতা দেবি', 'কুভাবনা', 'কালৰ বিসই', 'হাতি আৰু সিয়ালৰ দ্ৰিষ্টান্ত'।}} :{{hanging indent|জ. ত.— 'সত্য ধৰ্মৰ চাৰি প্ৰমান'।}} :{{hanging indent|জ.ৰ. — 'ডাঙ্গৰ বিসইৰ কথা'।}}<noinclude></noinclude> 68r1ysfrx398wee1pzfpxkyzs8yvrbo 244518 244517 2026-04-01T05:58:04Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244518 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৭২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>:{{hanging indent|আ.— 'বিভিচাৰ বিসয়ক', 'নগাৰ বিবৰন', 'খামতিৰ বিবৰন,' 'মিচিমিৰ বিবৰন', 'আবৰ, বৰ আবৰ, মিৰি আৰু ডফলাৰ বিবৰন’, ‘অঁকাৰ}} বিবৰন', 'আমেৰিকাৰ দুই জন চিকাৰি লোকৰ বিবৰন'। :{{hanging indent|আ.হ.দ. — 'মৰমিয়াল কুকুৰ}} :{{hanging indent|ই.হু.ব. (সম্ভৱতঃ শ্ৰীমতী ইলাইছা হুইটি, ব্ৰাউন) – 'ম্ৰিত্যু হোআ পাদুৰি বাৰ্কৰ চাহাবৰ বিবৰন, ' (বাখৰগঞ্জৰ ) 'ৰামগতিৰ বিবৰন, ' 'ধৰমি চহৰিয়া এজনৰ বিবৰণ'।}} :{{hanging indent|উং—‘ববি নামে এটা সাহসিক কুকুৰৰ আখ্যান'।}} :{{hanging indent|ও.——গিত' (৭৮), (৮.৫)।}} :{{hanging indent|ও.ও. ( সম্ভৱতঃ ও. আৰু ও. ও. হ'ল উইলিয়াম ৱাৰ্ড ) – 'গিত' (৯.২ )।}} :{{hanging indent|ক.—অসমীয়া আৰু বঙালী মানুহৰ চৰিত্ৰ তুলনা কৰি এটি প্ৰবন্ধ, ‘তিনটা ঘোৰাৰ পৰিখা"।}} :{{hanging indent|ক.ৰ.চ.‘নগাৱঁত মাউৰ লগাৰ কথা'।}} :{{hanging indent|কু. — 'আচৰিত কথা বাত্ৰা'।}} :{{hanging indent|খে. ( সম্ভৱতঃ বেপ্টিস্টসকলৰ লগত সম্বন্ধ ৰখা যোৰহাটৰ খেটকেশ্বৰ পণ্ডিত) 'নিনিবি পুৰনি নগৰত পোআ মুৰ্তি'।}} :{{hanging indent|ঘ. — 'গঙ্গা নাৰায়ন চিল'।}} :{{hanging indent|ঘ.ল.প.—'আকবৰ বাদস্যাৰ কথা'।}} :hanging indent|ঘি.—‘দুখিয়া লোকক দয়া কৰা’, ‘আচৰিত ৰুপে প্ৰান ৰখ্যা পোআ', 'বনিয়ন চাহাব আৰু বন্দিসাল ৰখিয়াৰ কথা' আদি।}} :{{hanging indent|চ.অ.ক.— 'ইশ্বৰে আপোনাৰ লোকক ৰখা'।}} :{{hanging indent|চি.দ.—'বিদ্যা ৰুপ ব্ৰিখ্য'।}} :{{hanging indent|চি.দ.প.‘উপদেস হেলা কৰা লৰাৰ অধিক বয়সত দুৰৱস্থা হোআ', 'পুৰাব্ৰিত’।}} :{{hanging indent|জ.ট.—‘আৰ্চিৰ বিসই’, ‘মৰনৰ বিষয়ে কিছু চিন্তা', 'এটা ন ভবা গননা' 'আকৰ্ষন আৰু তাপৰ বিসই', 'খেহ, লোকৰ ক্ৰিপা কৰোঁতা দেবি', 'কুভাবনা', 'কালৰ বিসই', 'হাতি আৰু সিয়ালৰ দ্ৰিষ্টান্ত'।}} :{{hanging indent|জ. ত.— 'সত্য ধৰ্মৰ চাৰি প্ৰমান'।}} :{{hanging indent|জ.ৰ. — 'ডাঙ্গৰ বিসইৰ কথা'।}}<noinclude></noinclude> t5b1f3k846pek6w33s8wq8um6p9iso9 244519 244518 2026-04-01T06:00:02Z Babulbaishya 104 244519 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৭২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>::{{hanging indent|আ.— 'বিভিচাৰ বিসয়ক', 'নগাৰ বিবৰন', 'খামতিৰ বিবৰন,' 'মিচিমিৰ বিবৰন', 'আবৰ, বৰ আবৰ, মিৰি আৰু ডফলাৰ বিবৰন’, ‘অঁকাৰ}} বিবৰন', 'আমেৰিকাৰ দুই জন চিকাৰি লোকৰ বিবৰন'। ::{{hanging indent|আ.হ.দ. — 'মৰমিয়াল কুকুৰ}} ::{{hanging indent|ই.হু.ব. (সম্ভৱতঃ শ্ৰীমতী ইলাইছা হুইটি, ব্ৰাউন) – 'ম্ৰিত্যু হোআ পাদুৰি বাৰ্কৰ চাহাবৰ বিবৰন, ' (বাখৰগঞ্জৰ ) 'ৰামগতিৰ বিবৰন, ' 'ধৰমি চহৰিয়া এজনৰ বিবৰণ'।}} ::{{hanging indent|উং—‘ববি নামে এটা সাহসিক কুকুৰৰ আখ্যান'।}} ::{{hanging indent|ও.——গিত' (৭৮), (৮.৫)।}} ::{{hanging indent|ও.ও. ( সম্ভৱতঃ ও. আৰু ও. ও. হ'ল উইলিয়াম ৱাৰ্ড ) – 'গিত' (৯.২ )।}} ::{{hanging indent|ক.—অসমীয়া আৰু বঙালী মানুহৰ চৰিত্ৰ তুলনা কৰি এটি প্ৰবন্ধ, ‘তিনটা ঘোৰাৰ পৰিখা"।}} ::{{hanging indent|ক.ৰ.চ.‘নগাৱঁত মাউৰ লগাৰ কথা'।}} ::{{hanging indent|কু. — 'আচৰিত কথা বাত্ৰা'।}} ::{{hanging indent|খে. ( সম্ভৱতঃ বেপ্টিস্টসকলৰ লগত সম্বন্ধ ৰখা যোৰহাটৰ খেটকেশ্বৰ পণ্ডিত) 'নিনিবি পুৰনি নগৰত পোআ মুৰ্তি'।}} ::{{hanging indent|ঘ. — 'গঙ্গা নাৰায়ন চিল'।}} ::{{hanging indent|ঘ.ল.প.—'আকবৰ বাদস্যাৰ কথা'।}} ::hanging indent|ঘি.—‘দুখিয়া লোকক দয়া কৰা’, ‘আচৰিত ৰুপে প্ৰান ৰখ্যা পোআ', 'বনিয়ন চাহাব আৰু বন্দিসাল ৰখিয়াৰ কথা' আদি।}} ::{{hanging indent|চ.অ.ক.— 'ইশ্বৰে আপোনাৰ লোকক ৰখা'।}} ::{{hanging indent|চি.দ.—'বিদ্যা ৰুপ ব্ৰিখ্য'।}} ::{{hanging indent|চি.দ.প.‘উপদেস হেলা কৰা লৰাৰ অধিক বয়সত দুৰৱস্থা হোআ', 'পুৰাব্ৰিত’।}} ::{{hanging indent|জ.ট.—‘আৰ্চিৰ বিসই’, ‘মৰনৰ বিষয়ে কিছু চিন্তা', 'এটা ন ভবা গননা' 'আকৰ্ষন আৰু তাপৰ বিসই', 'খেহ, লোকৰ ক্ৰিপা কৰোঁতা দেবি', 'কুভাবনা', 'কালৰ বিসই', 'হাতি আৰু সিয়ালৰ দ্ৰিষ্টান্ত'।}} ::{{hanging indent|জ. ত.— 'সত্য ধৰ্মৰ চাৰি প্ৰমান'।}} ::{{hanging indent|জ.ৰ. — 'ডাঙ্গৰ বিসইৰ কথা'।}}<noinclude></noinclude> iq88vbwmoxnv00od7ul5xbrodimighi 244521 244519 2026-04-01T06:00:25Z Babulbaishya 104 244521 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|.৭২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>::{{hanging indent|আ.— 'বিভিচাৰ বিসয়ক', 'নগাৰ বিবৰন', 'খামতিৰ বিবৰন,' 'মিচিমিৰ বিবৰন', 'আবৰ, বৰ আবৰ, মিৰি আৰু ডফলাৰ বিবৰন’, ‘অঁকাৰ}} বিবৰন', 'আমেৰিকাৰ দুই জন চিকাৰি লোকৰ বিবৰন'। ::{{hanging indent|আ.হ.দ. — 'মৰমিয়াল কুকুৰ}} ::{{hanging indent|ই.হু.ব. (সম্ভৱতঃ শ্ৰীমতী ইলাইছা হুইটি, ব্ৰাউন) – 'ম্ৰিত্যু হোআ পাদুৰি বাৰ্কৰ চাহাবৰ বিবৰন, ' (বাখৰগঞ্জৰ ) 'ৰামগতিৰ বিবৰন, ' 'ধৰমি চহৰিয়া এজনৰ বিবৰণ'।}} ::{{hanging indent|উং—‘ববি নামে এটা সাহসিক কুকুৰৰ আখ্যান'।}} ::{{hanging indent|ও.——গিত' (৭৮), (৮.৫)।}} ::{{hanging indent|ও.ও. ( সম্ভৱতঃ ও. আৰু ও. ও. হ'ল উইলিয়াম ৱাৰ্ড ) – 'গিত' (৯.২ )।}} ::{{hanging indent|ক.—অসমীয়া আৰু বঙালী মানুহৰ চৰিত্ৰ তুলনা কৰি এটি প্ৰবন্ধ, ‘তিনটা ঘোৰাৰ পৰিখা"।}} ::{{hanging indent|ক.ৰ.চ.‘নগাৱঁত মাউৰ লগাৰ কথা'।}} ::{{hanging indent|কু. — 'আচৰিত কথা বাত্ৰা'।}} ::{{hanging indent|খে. ( সম্ভৱতঃ বেপ্টিস্টসকলৰ লগত সম্বন্ধ ৰখা যোৰহাটৰ খেটকেশ্বৰ পণ্ডিত) 'নিনিবি পুৰনি নগৰত পোআ মুৰ্তি'।}} ::{{hanging indent|ঘ. — 'গঙ্গা নাৰায়ন চিল'।}} ::{{hanging indent|ঘ.ল.প.—'আকবৰ বাদস্যাৰ কথা'।}} ::{{hanging indent|ঘি.—‘দুখিয়া লোকক দয়া কৰা’, ‘আচৰিত ৰুপে প্ৰান ৰখ্যা পোআ', 'বনিয়ন চাহাব আৰু বন্দিসাল ৰখিয়াৰ কথা' আদি।}} ::{{hanging indent|চ.অ.ক.— 'ইশ্বৰে আপোনাৰ লোকক ৰখা'।}} ::{{hanging indent|চি.দ.—'বিদ্যা ৰুপ ব্ৰিখ্য'।}} ::{{hanging indent|চি.দ.প.‘উপদেস হেলা কৰা লৰাৰ অধিক বয়সত দুৰৱস্থা হোআ', 'পুৰাব্ৰিত’।}} ::{{hanging indent|জ.ট.—‘আৰ্চিৰ বিসই’, ‘মৰনৰ বিষয়ে কিছু চিন্তা', 'এটা ন ভবা গননা' 'আকৰ্ষন আৰু তাপৰ বিসই', 'খেহ, লোকৰ ক্ৰিপা কৰোঁতা দেবি', 'কুভাবনা', 'কালৰ বিসই', 'হাতি আৰু সিয়ালৰ দ্ৰিষ্টান্ত'।}} ::{{hanging indent|জ. ত.— 'সত্য ধৰ্মৰ চাৰি প্ৰমান'।}} ::{{hanging indent|জ.ৰ. — 'ডাঙ্গৰ বিসইৰ কথা'।}}<noinclude></noinclude> mbifcy1kjv4degp2ci9eid1vzmjfasj 104 89811 244523 2026-04-01T06:02:56Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244523 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>ভূমিকা 26. ::{{hanging indent|জি.ৰ. ( গুণাভিৰাম বৰুৱা) – বিধৱা বিবাহ', 'বন্ধুতাৰ কথা', 'ইংলণ্ড আৰু অচম দেস', ‘তিৰ্থ আৰু পুৰানৰ উত্পতিৰ কথা', 'পুৰুসে তিৰোতাক জি কপে সমাদৰ কৰিব লাগে' 'ছজনি বিধৱা চোৱালিৰ বিবাহ হোআব কথা', 'মাত্ৰি ভাসাব সক্তি' আদি, 'ৰাম নৱমী নাটক। ' ::{{hanging indent|জে.ট—'ত্ৰান কৰ্তাৰ আগমন'। ::{{hanging indent|জোব — 'প্ৰিথিবিৰ আকৰ্ষনৰ বিসইতে দুইজনৰ কথোপকথন'। ::{{hanging indent|তঃথ— 'ধৰ্মৰ উচাহৰ কথা', 'সোকৰ ঔসধ। ::{{hanging indent|ঘ. ত. — সম্পাদকলৈ (১২.১২ )। ::{{hanging indent|দ.‘বাপেক পুতেক আৰু গাধ,' 'বৰখুনৰ কথা', 'মাউৰ কালত বুৰা দাঙ্গৰিয়াৰ মহত্মাৰ বিবৰন'। ::{{hanging indent|দ.ক. — 'পৰিয়ালৰ সাসন।” ::{{hanging indent|ধ— 'গিয়ান আৰু লাভ বহাৰ কথা' ::{{hanging indent|ধ. ল. হ. — 'আপুনি আপোনাৰ বিচাৰ কৰা উচিত, অথবা ( দুভাগ )। ::{{hanging indent|হু.—'নামান নামেৰে এজন কুঠিয়া স্বস্ত হোৱাৰ কথা। ::{{hanging indent|প. ৰা. স. সিৱসাগৰত সভা পতা কথা'। ::{{hanging indent|প. স. — 'প্ৰিথিবিৰ আকাৰৰ বিসই', 'মতোআল হোআৰ কথা'। ::{{hanging indent|পু. স.——হিত কথা সফল'। ::{{hanging indent|প্ৰ. চ. দ——পাকৈ ঢোঁৰা চৰাইৰ বিবৰন'। ::{{hanging indent|ফ.‘তিনিটা সৰু মাচৰ দ্ৰিষ্টান্তৰ কথা,। ::{{hanging indent|ফ. দ.—'ভাই, ভনি, লগৰিয়াবিলাকলৈ লৰাহঁতৰ বেৱহাৰ', 'মিচা কোথৰ কথা', 'ম্ৰিত্যুৰ পাচৰ ঘটনাৰ কথা'। ::{{hanging indent|ব. (সম্ভৱতঃ, ব., ব. দ. আৰু ৰ হ'ল ডক্টৰ নেথান ব্ৰাউন। ) - 'সিল হৈ জোআ মহৰ কথা', 'তেজ জোআ সিৰৰ বিবৰন', 'কেমতাই অৰ্থাত বনৰৌ পহুৰ বিবৰন', 'জোআ নগৰৰ কাঠৰ ঘোঁৰা। ::{{hanging indent|বং—'দেও পুজক লৰাৰ গান'। ::{{hanging indent|ব. দ———অসম লৰা আমেৰিকালৈ জোআব কথা', 'কুকুৰ আৰু সিয়ালৰ কথা', 'গুপুত ধন'। ::{{hanging indent|ব. ন. — 'প্ৰাথমিক সিথ্যা', 'ইশ্বৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰিষ্টিৰ কৰ্মৰ কথা',<noinclude></noinclude> 2qnbdf6ix56x7xuoear7yi41qw44vyc 244528 244523 2026-04-01T06:15:56Z Babulbaishya 104 244528 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭৩}}</noinclude>::{{hanging indent|জি.ৰ. ( গুণাভিৰাম বৰুৱা) – বিধৱা বিবাহ', 'বন্ধুতাৰ কথা', 'ইংলণ্ড আৰু অচম দেস', ‘তিৰ্থ আৰু পুৰানৰ উত্পতিৰ কথা', 'পুৰুসে তিৰোতাক জি ৰুপে সমাদৰ কৰিব লাগে' 'দুজনি বিধৱা চোৱালিৰ বিবাহ হোআৰ কথা', 'মাত্ৰি ভাসাৰ সক্তি' আদি, 'ৰাম নৱমী নাটক।'}} ::{{hanging indent|জে.ট—'ত্ৰান কৰ্তাৰ আগমন'।}} ::{{hanging indent|জোব — 'প্ৰিথিবিৰ আকৰ্ষনৰ বিসইতে দুইজনৰ কথোপকথন'।}} ::{{hanging indent|তঃথ— 'ধৰমৰ উচাহৰ কথা', 'সোকৰ ঔসধ।}} ::{{hanging indent|ঘ. ত. — সম্পাদকলৈ (১২.১২ )।}} ::{{hanging indent|দ.—‘বাপেক পুতেক আৰু গাধ,' 'বৰখুনৰ কথা', 'মাউৰ কালত বুৰা দাঙ্গৰিয়াৰ মহত্মাৰ বিবৰন'।}} ::{{hanging indent|দ.ক. — 'পৰিয়ালৰ সাসন।”}} ::{{hanging indent|ধ— 'গিয়ান আৰু লাভ বৰ্হাৰ কথা'}} ::{{hanging indent|ধ. ল. হ. — 'আপুনি আপোনাৰ বিচাৰ কৰা উচিত, অথবা..' (দুভাগ)।}} ::{{hanging indent|হু.—'নামান নামেৰে এজন কুঠিয়া স্বস্ত হোৱাৰ কথা।}} ::{{hanging indent|প. ৰা. স.— সিৱসাগৰত সভা পতা কথা'।}} ::{{hanging indent|প. স. — 'প্ৰিথিবিৰ আকাৰৰ বিসই', 'মতোআল হোআৰ কথা'।}} ::{{hanging indent|পু. স.——হিত কথা সফল'।}} ::{{hanging indent|প্ৰ. চ. দ——পাকৈ ঢোঁৰা চৰাইৰ বিবৰন'।}} ::{{hanging indent|ফ.—‘তিনিটা সৰু মাচৰ দ্ৰিষ্টান্তৰ কথা,।}} ::{{hanging indent|ফ. দ.—'ভাই, ভনি, লগৰিয়াবিলাকলৈ লৰাহঁতৰ বেৱহাৰ', 'মিচা কোআৰ কথা', 'ম্ৰিত্যুৰ পাচৰ ঘটনাৰ কথা'।}} ::{{hanging indent|ব. (সম্ভৱতঃ, ব., ব. দ. আৰু ৰ হ'ল ডক্টৰ নেথান ব্ৰাউন। ) — 'সিল হৈ জোআ মঁহৰ কথা', 'তেজ জোআ সিৰৰ বিবৰন', 'কেমতাই অৰ্থাত বনৰৌ পহুৰ বিবৰন', 'ত্ৰোআ নগৰৰ কাঠৰ ঘোঁৰা।}} ::{{hanging indent|বং—'দেও পুজক লৰাৰ গান'।}} ::{{hanging indent|ব. দ—অসম লৰা আমেৰিকালৈ জোআৰ কথা', 'কুকুৰ আৰু সিয়ালৰ কথা', 'গুপুত ধন'।}} ::{{hanging indent|ব. ন. — 'প্ৰাথমিক সিখ্যা', 'ইস্বৰ আৰু তেওঁৰ স্ৰিষ্টিৰ কৰমৰ কথা',}}<noinclude></noinclude> 1eq7090hqkp1txtdb34qwzujwfj4mrl 244529 244528 2026-04-01T06:16:39Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244529 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূমিকা|.৭৩}}</noinclude>::{{hanging indent|জি.ৰ. (গুণাভিৰাম বৰুৱা) – বিধৱা বিবাহ', 'বন্ধুতাৰ কথা', 'ইংলণ্ড আৰু অচম দেস', ‘তিৰ্থ আৰু পুৰানৰ উত্পতিৰ কথা', 'পুৰুসে তিৰোতাক জি ৰুপে সমাদৰ কৰিব লাগে' 'দুজনি বিধৱা চোৱালিৰ বিবাহ হোআৰ কথা', 'মাত্ৰি ভাসাৰ সক্তি' আদি, 'ৰাম নৱমী নাটক।'}} ::{{hanging indent|জে.ট—'ত্ৰান কৰ্তাৰ আগমন'।}} ::{{hanging indent|জোব — 'প্ৰিথিবিৰ আকৰ্ষনৰ বিসইতে দুইজনৰ কথোপকথন'।}} ::{{hanging indent|তঃথ— 'ধৰমৰ উচাহৰ কথা', 'সোকৰ ঔসধ।}} ::{{hanging indent|ঘ. ত. — সম্পাদকলৈ (১২.১২ )।}} ::{{hanging indent|দ.—‘বাপেক পুতেক আৰু গাধ,' 'বৰখুনৰ কথা', 'মাউৰ কালত বুৰা দাঙ্গৰিয়াৰ মহত্মাৰ বিবৰন'।}} ::{{hanging indent|দ.ক. — 'পৰিয়ালৰ সাসন।”}} ::{{hanging indent|ধ— 'গিয়ান আৰু লাভ বৰ্হাৰ কথা'}} ::{{hanging indent|ধ. ল. হ. — 'আপুনি আপোনাৰ বিচাৰ কৰা উচিত, অথবা..' (দুভাগ)।}} ::{{hanging indent|হু.—'নামান নামেৰে এজন কুঠিয়া স্বস্ত হোৱাৰ কথা।}} ::{{hanging indent|প. ৰা. স.— সিৱসাগৰত সভা পতা কথা'।}} ::{{hanging indent|প. স. — 'প্ৰিথিবিৰ আকাৰৰ বিসই', 'মতোআল হোআৰ কথা'।}} ::{{hanging indent|পু. স.——হিত কথা সফল'।}} ::{{hanging indent|প্ৰ. চ. দ——পাকৈ ঢোঁৰা চৰাইৰ বিবৰন'।}} ::{{hanging indent|ফ.—‘তিনিটা সৰু মাচৰ দ্ৰিষ্টান্তৰ কথা,।}} ::{{hanging indent|ফ. দ.—'ভাই, ভনি, লগৰিয়াবিলাকলৈ লৰাহঁতৰ বেৱহাৰ', 'মিচা কোআৰ কথা', 'ম্ৰিত্যুৰ পাচৰ ঘটনাৰ কথা'।}} ::{{hanging indent|ব. (সম্ভৱতঃ, ব., ব. দ. আৰু ৰ হ'ল ডক্টৰ নেথান ব্ৰাউন। ) — 'সিল হৈ জোআ মঁহৰ কথা', 'তেজ জোআ সিৰৰ বিবৰন', 'কেমতাই অৰ্থাত বনৰৌ পহুৰ বিবৰন', 'ত্ৰোআ নগৰৰ কাঠৰ ঘোঁৰা।}} ::{{hanging indent|বং—'দেও পুজক লৰাৰ গান'।}} ::{{hanging indent|ব. দ—অসম লৰা আমেৰিকালৈ জোআৰ কথা', 'কুকুৰ আৰু সিয়ালৰ কথা', 'গুপুত ধন'।}} ::{{hanging indent|ব. ন. — 'প্ৰাথমিক সিখ্যা', 'ইস্বৰ আৰু তেওঁৰ স্ৰিষ্টিৰ কৰমৰ কথা',}}<noinclude></noinclude> i52d2449r4k45268xp0x1ovjs5fcmo0 104 89812 244535 2026-04-01T07:18:36Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সাহিত্য মিছাতেই বোলোঁ আমি “আমাৰ আমাৰ” দুবৰিতো নাই অধিকাৰ ; আতমা ওলালে বাজ আমাৰ নাথাকে, মিলে প্রভু তোমাতে আমাৰ । জানি বা নাজানি দীনে কৰে৷ কত দোষ, ক্ষমিবা সকলো প্রভু দ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244535 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>সাহিত্য মিছাতেই বোলোঁ আমি “আমাৰ আমাৰ” দুবৰিতো নাই অধিকাৰ ; আতমা ওলালে বাজ আমাৰ নাথাকে, মিলে প্রভু তোমাতে আমাৰ । জানি বা নাজানি দীনে কৰে৷ কত দোষ, ক্ষমিবা সকলো প্রভু দায়, ফুলাবা জ্ঞানৰ ফুল হিয়া কাননত, কোটিবাৰ প্ৰণামো সদায় । প্রশ্ন ১। ঈশ্বৰে স্ৰজন কৰা বস্তু কিছুমানৰ নাম কোৱা। ২। ঈশ্বৰ ক'ত আছে ? ৩। ওপৰৰ পদ্যটোত ঈশ্বৰৰ ওচৰত কি প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে ? ব্যাকৰণ আৰু ৰা ১। বিশেষ্য পদ কাক বোলে ? বিশেষ্য কেই প্ৰকাৰ ? ২। ওপৰৰ পাঠটোত থকা চকু, প্রাণ, গছ, দয়া আৰু দোষ এইবোৰৰ কোনটো কি বিশেষ্য হব ? ৩। তলত দিয়া শব্দবোৰ লগাই একোটা বাক্য লিখা—আত্মা, ফুল আৰু স্বামী ।<noinclude></noinclude> 8juwhqlj5fksnrhdk4s3s07ao6xg36e 244537 244535 2026-04-01T07:24:42Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244537 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২|সাহিত্য|}}</noinclude>{{Block center|<poem>মিছাতেই বোলোঁ আমি “আমাৰ আমাৰ” {{gap}}দুবৰিতো নাই অধিকাৰ; আতমা ওলালে বাজ আমাৰ নাথাকে, {{gap}}মিলে প্ৰভু তোমাতে আমাৰ। জানি বা নাজানি দীনে কৰোঁ কত দোষ, {{gap}}ক্ষমিবা সকলো প্ৰভু দায়, ফুলাবা জ্ঞানৰ ফুল হিয়া কাননত, {{gap}}কোটিবাৰ প্ৰণামোঁ সদায়।</poem>}} {{Rule|4em}} {{center|প্ৰশ্ন}} {{gap}}১। ঈশ্বৰে স্ৰজন কৰা বস্তু কিছুমানৰ নাম কোৱা।<br/> {{gap}}২। ঈশ্বৰ ক’ত আছে?<br/> {{gap}}৩। ওপৰৰ পদ্যটোত ঈশ্বৰৰ ওচৰত কি প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে? {{center|ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা}} {{gap}}১। বিশেষ্য পদ কাক বোলে? বিশেষ্য কেই প্ৰকাৰ?<br/> {{gap}}২। ওপৰৰ পাঠটোত থকা চকু, প্ৰাণ, গছ, দয়া আৰু দোষ এইবোৰৰ কোনটো কি বিশেষ্য হব?<br/> {{gap}}৩। তলত দিয়া শব্দবোৰ লগাই একোটা বাক্য লিখা—আত্মা, ফুল আৰু স্বামী। {{Rule|4em}}<noinclude></noinclude> oxe1ad224l9yoa7ruc4uxq0p6bb89l0 104 89813 244539 2026-04-01T07:26:11Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৩২ সাহিত্য লেটি লোৱাৰ ফলত মোৰ নোমত মলিহে লাগিল । এতিয়া কোৱাচোন, যুধিষ্ঠিৰৰ এই যজ্ঞ কেনেকৈ দৰিদ্ৰ বামুণৰ আলহী সোধাৰ দৰে হয় ? এই বুলি কৈ নেউল আঁতৰিল ; সমাজ নিমাত হল ৷..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244539 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৩২ সাহিত্য লেটি লোৱাৰ ফলত মোৰ নোমত মলিহে লাগিল । এতিয়া কোৱাচোন, যুধিষ্ঠিৰৰ এই যজ্ঞ কেনেকৈ দৰিদ্ৰ বামুণৰ আলহী সোধাৰ দৰে হয় ? এই বুলি কৈ নেউল আঁতৰিল ; সমাজ নিমাত হল ৷ ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা | > 1 ওপৰৰ পাঠটোত থকা আছিল, কৰিছিল, পাতে, খাইছিল, দিছিল, আৰু হৈছে, এইবোৰ কি ক্রিয়া ? অসমাপিকা ক্রিয়া হলে এইবোৰৰ আকাৰ কেনে হলহেঁতেন ? ২ । দুখীয়া, বৰণীয়া, শুদ্ধাচাৰী, ভিখাৰী আৰু সমজুৱা এইবোৰ কি পদ ? এইবোৰক বিশেষ্য পদলৈ নিব খুজিলে শব্দবোৰ কেনে হব ? ৩। দুৱাৰ, বামুণ বজা, মাহ, সমাজ আৰু লাজ, এই বিশেষ্য পদবোৰ বিশেষণত কেনে হব ? কলৰ খেতি । “তিন শ যাঠি জোপা কবা কল, মাহেকে পথে চিকোণাবা তল । পাত-পচলা লাভত খাবা, লঙ্কাৰ বণিজ ঘৰতে পাবা । আঠীয়াত গোবৰ, মনোহৰত জাবৰ । পূৰাত খাই, মালভোগত ছাই ৷ ভাদত কল কৰি ৰোপণ । সবংশে মৰিল লঙ্কাৰ ৰাৱণ ॥” ডাক।<noinclude></noinclude> fvjq2k5q4sqbpczkl94es5ae76vk04k 244541 244539 2026-04-01T07:31:46Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244541 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৩২|সাহিত্য|}}</noinclude>লেটি লোৱাৰ ফলত মোৰ নোমত মলিহে লাগিল। এতিয়া কোৱাঁচোন, যুধিষ্ঠিৰৰ এই যজ্ঞ কেনেকৈ দৰিদ্ৰ বামুণৰ আলহী সোধাৰ দৰে হয়? এই বুলি কৈ নেউল আঁতৰিল; সমাজ নিমাত হল। {{Rule|4em}} {{center|ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা।}} {{gap}}১। ওপৰৰ পাঠটোত থকা আছিল, কৰিছিল, পাতে, খাইছিল, দিছিল, আৰু হৈছে, এইবোৰ কি ক্ৰিয়া? অসমাপিকা ক্ৰিয়া হলে এইবোৰৰ আকাৰ কেনে হলহেঁতেন?<br/> {{gap}}২। দুখীয়া, বৰণীয়া, শুদ্ধাচাৰী, ভিখাৰী আৰু সমজুৱা এইবোৰ কি পদ? এইবোৰক বিশেষ্য পদলৈ নিব খুজিলে শব্দবোৰ কেনে হব?<br/> {{gap}}৩। দুৱাৰ, বামুণ ৰজা, মাহ, সমাজ আৰু লাজ, এই বিশেষ্য পদবোৰ বিশেষণত কেনে হব? {{center|{{xx-larger|কলৰ খেতি।}}}} {{Block center|<poem>“তিন শ যাঠি জোপা ৰুবা কল, মাহেকে পথে চিকোণাবা তল। পাত-পচলা লাভত খাবা, লঙ্কাৰ বণিজ ঘৰতে পাবা॥ আঠীয়াত গোবৰ, মনোহৰত জাবৰ। পূৰাত খাই, মালভোগত ছাই॥ ভাদত কল কৰি ৰোপণ। সবংশে মৰিল লঙ্কাৰ ৰাৱণ॥” ডাক।</poem>}}<noinclude></noinclude> qsm8aspz9fqs8ck1v3pklnn3waijv24 104 89814 244543 2026-04-01T07:34:35Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244543 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|৩১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ততস্বত্বা গৃহং গচ্ছে‍ৎ সত্যনাৰায়ণং স্মৰণ। এবং কৃতে মনুষ্যাণাং বাঞ্ছাসিদ্ধিভবেধ্ৰুবম॥ বিশেষতঃ কলিযুগে নান্যোপায়োস্তি ভূতলে। কথামস্য প্ৰবক্ষ্যামি কৃতকৃত্যো ভবেদ দ্বিজ॥ ৰ্কশ্চিং কাশীপুৰে গ্ৰামে আনীদ্বিপ্ৰশ্চ নিৰ্ধনঃ। ক্ষুতৃষ্ণাব্যাকুলো ভূত্বা সততং ভ্ৰমতে মহীম্॥ দুঃখিতং ব্ৰাহ্মণং তুষ্টা ভগবান্ ব্ৰাহ্মণপ্ৰিয়ঃ। বৃদ্ধ ব্ৰাহ্মণৰূপেন প্ৰপ্ৰচ্ছ দ্বিজ মাদৰাৎ॥</poem> {{center|'''বৃদ্ধ ব্ৰাহ্মণউবাচ।'''}} <poem>কিমৰ্থং ভ্ৰমসে বিপ্ৰ মহীং কৃৎস্নাং সুদুঃখিতঃ। তৎ সৰ্ব্বং শ্ৰোতুমিচ্ছামি কথ্যতাং যদি ৰোচতে॥</poem> {{center|'''ব্ৰাহ্মণ উবাচ।'''}} <poem>ব্ৰাহ্মণোতিদৰিৰ্দ্ৰোহং ভিক্ষাৰ্থ ভ্ৰমনং মম। উপায়ং যদি জানাসি কৃপয়া কথয় প্ৰভো॥</poem> {{center|'''বৃদ্ধ ব্ৰাহ্মণউবাচ।'''}} <poem>সত্যনাৰায়ণো বিষ্ণুৰ্ব্বাঞ্ছিতাৰ্থফলপ্ৰদঃ। তস্য ত্বং দ্বিজ শাদল কুৰুষ ব্ৰতমুত্তমম্॥ যৎকৃত্বা সৰ্বদুঃখেভ্যোমুক্তো ভবতি মানবঃ।</poem> {{center|'''শ্ৰীভগবানুবাচ।'''}} <poem>বিধানঞ্চ ব্ৰতস্যাস্য বিপ্ৰায়া ভাষ্য যত্নতঃ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> o8liaarfjmplcbzvrmfgrd7tml1bbhe 104 89815 244544 2026-04-01T07:38:34Z Sushmita Lekharu 3764 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244544 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''সৰু বস্তু।'''|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>{{center|(১)}} তৃণ হেন জ্ঞানে{{gap|4em}} কোনো বস্তুকেই {{gap|4em}}আওহেলা অনুচিত। ক্ষুদ্ৰ সমবায়ে{{gap|4em}} বৃহৎ গঠিত {{gap|4em}}ঈশ শক্তি নিৰূপিত॥ {{center|(২)}} দৈনন্দিন কৃত{{gap|4em}} কাৰ্য্য সমষ্টিৰে {{gap|4em}}নৰদেহ নিৰমাণ। পল, অনুপল{{gap|4em}} সময় মিলিয়ে {{gap|4em}}বছৰৰ পৰিমাণ॥ {{center|(৩)}} ইষ্টক উপৰি{{gap|4em}} ইষ্টক স্থাপিয়ে {{gap|4em}}সাজি দিব্য পকী ঘৰ। পৰিয়াল বান্ধি{{gap|4em}} সুখে তাত আমি {{gap|4em}}নিওঁ দিন জীৱনৰ॥ {{center|(৪)}} দৃষ্টিৰো অতীত{{gap|4em}} পৰমাণু যোগে {{gap|4em}}ওখ ভূধৰৰ সৃষ্টি। কড়া কড়া কৈ{{gap|4em}} কড়ি সাঁচিয়েই {{gap|4em}}নাম পায় ধনপতি॥</poem><noinclude></noinclude> q5x71lgaeouoweb3vaffsfesbqcuzxo 104 89816 244545 2026-04-01T07:42:05Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244545 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৩২|শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সত্য নাৰায়ণো বৃদ্ধস্তত্ৰৈবান্তৰধীয়ত॥ ততোসৌ মনসা বিপ্ৰশ্চিন্তয়ামাস ঈশ্বৰম্। ব্ৰতং নাৰায়ণেনোক্তং বিদিত্বা মন্দিৰং যযৌ॥ ততোহং তৎ কৰিয়্যাামি ব্ৰতং মনসি নিশ্চিতম্। ইতি নিশ্চিত্য বিপ্ৰোসৌ ৰাত্ৰৌ নিদ্ৰাং নলদ্ধবান্। ততঃ প্ৰতিঃ সমুখায় সত্যনাৰায়ণব্ৰতম্॥ কৰিষ্যেহহঞ্চ সঙ্কল্পং ভিক্ষাৰ্থমগমদ্বিজঃ। তস্মিন্নেব দিনে বিপ্ৰঃ প্ৰচুৰং দ্ৰব্য মাপ্তবান্॥ তেনৈব বন্ধুভিঃ সাৰ্দ্ধং সত্যস্য ব্ৰত মাচৰম। সৰ্ব্বদুঃখা বিনিৰ্ম্মক্তঃ সৰ্ব্বসম্পৎ সমন্বিতঃ॥ ::বভূব স দ্বিজশ্ৰেষ্ঠো ব্ৰতস্যাস্য প্ৰসাদতঃ। ততঃ প্ৰভৃতি-কালঞ্চ মাপি মাসি ব্ৰতংকৃতম্॥ এবং নাৰায়ণোদেতদ্ব্ৰতং জ্ঞাত্বা দ্বিজোত্তমঃ। সৰ্ব্বপাপ বিনৰ্ম্মুক্তো দুৰ্ল্লভং মোক্ষমাপ্তবান্॥ ব্ৰত মেতদ যদাবিপ্ৰ পৃথিব্যাং সঞ্চৰিষ্যতে। তদৈব সৰ্ব্বদুঃখং হি মানবানাং বিনশ্যতি॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''সুত উবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>এবং নাৰায়ণেনোক্তং নৰিদায় মহাত্মনে। ময়াপি কথিতং বিপ্ৰঃ কিমহৎ কথয়ামি বঃ॥ </poem>{{Block center/e}}<noinclude></noinclude> 0gyk196ghk0goy1lxg9nx4opkdfri4k 104 89817 244546 2026-04-01T07:45:08Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244546 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||সৰু বস্তু|৩৭}}</noinclude>{{Block center|<poem>{{center|(৫)}} ক্ষুদ্ৰাদপি ক্ষুদ্ৰ{{gap|4em}} তৃণ-বিৰচিত {{gap|4em}}ৰজ্জুগুণ প্ৰভাৱত। বান্ধি বনৰীয়া{{gap|4em}} মদমত্ত গজো {{gap|4em}}সাধোঁ কাম সংসাৰত॥ {{center|(৬)}} কুঠাৰৰ ঘাত{{gap|4em}} বিশাল তৰুও {{gap|4em}}ঢলি পৰে পৃথিবীত। নগণ্য একোটি{{gap|4em}} অগ্নিস্ফুলিঙ্গতে {{gap|4em}}মহা অগ্নি প্ৰজ্বলিত॥ {{center|(৭)}} টোপা টোপা কৈ{{gap|4em}} পানী পৰি পৰি {{gap|4em}}কঠিন শিলকো নাশে। এনেভাৱে যত{{gap|4em}} সৰু বস্তু লৈ {{gap|4em}}মহা বিশ্ব পৰকাশে॥</poem>}} {{Rule|4em}} '''প্ৰশ্ন-''' (১) বছৰৰ সৰু সৰু ভাগ কিছুমানৰ নাম কোৱাঁ?<br/> {{gap}}(২) ধনী কাক বোলে? ধনী হোৱাৰ উপায় কি?<br/> {{gap}}(৩) পৰমাণু বুলিলে কি বুজা? মাটি পানীত পৰমাণু আছে নে? {{Rule|4em}}<noinclude></noinclude> tf1eq4f2e9jrlghobjqclj1gvssjbjd 104 89818 244547 2026-04-01T07:45:54Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "88 সাহিত্য বায়ুৰ লগত যি ধূলি-মাকতি যায়, সেইবোৰ এই নোমত বজি বয় । যি গোন্ধ পালে আমাৰ মন প্রফুল্ল হয়, তাক সুগন্ধ বোলোঁ ; পদুম, গোলাপ সুগন্ধি ফুল। যি গোন্ধ লবলৈ ভাল নালা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244547 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>88 সাহিত্য বায়ুৰ লগত যি ধূলি-মাকতি যায়, সেইবোৰ এই নোমত বজি বয় । যি গোন্ধ পালে আমাৰ মন প্রফুল্ল হয়, তাক সুগন্ধ বোলোঁ ; পদুম, গোলাপ সুগন্ধি ফুল। যি গোন্ধ লবলৈ ভাল নালাগে বা যি গোন্ধ পালে ঘৃণা জন্মে তাক দুর্গন্ধ বোলোঁ; গোবৰ-জাবৰ পচিলে দুর্গন্ধ ওলায় । কাণেৰে শুনা যায়; কাণৰ আন নাম শ্ৰৱণ ; এই কারণে শ্রবণেন্দ্রিয় বুলিলে কাণক বুজায় । কাণৰ বিন্ধাৰ ভিতৰত এখন পাতল ছাল আছে ; বাহিৰৰপৰা তাত প্ৰতিঘাত হলে শব্দৰ জ্ঞান জন্মে। কাণত কণামাকৰী বুলি এবিধ মলি জন্মে। এই মলি মাজে সময়ে চাফ কৰি নাথাকিলে কাণত নানা বিধ চৰ্ম্মৰোগ জন্মে । নজনা মানুহৰ হতুৱাই কাণত ফিকাৰী দিয়ালে কাণৰ ভিতৰৰ কাণমাডল * ফাটে; এই ছাল ফাটিলে শ্রবণশক্তি হ্রাস হয়; আৰু কোনো সময়ত একেবাৰে এই শক্তি লোপো হয় । কিছুমান মানুহ জন্মৰ পৰাই কলা ৷ কলাৰ মনত বৰ বেজাৰ ; অন্য মানুহে চিঞৰি থাকিলেও তেওঁ একো নুশুনে। চৰাইৰ শুৱলা মাত, কেচুৱাৰ আধাফুটা কথা আৰু বাদ্যৰ মধুৰ ধ্বনি কলাই শুনিবলৈ নাপায় । আমাৰ গোটাই গাতে ছালৰ ঢাকনী আছে; কোনো বস্তু আমাৰ গাত লাগিলে ছালতহে লাগে ৷ ছালত নিচেই কাণমাডল—শ্ৰৱণছান ।<noinclude></noinclude> aheja5l43te2t9xweqoe6baytho2h9b 244549 244547 2026-04-01T07:54:37Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244549 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৪৪|সাহিত্য|}}</noinclude>বায়ুৰ লগত যি ধূলি-মাকতি যায়, সেইবোৰ এই নোমত বজি ৰয়।<br/> {{gap}}যি গোন্ধ পালে আমাৰ মন প্ৰফুল্ল হয়, তাক সুগন্ধ বোলোঁ; পদুম, গোলাপ সুগন্ধি ফুল। যি গোন্ধ লবলৈ ভাল নালাগে বা যি গোন্ধ পালে ঘৃণা জন্মে তাক দুৰ্গন্ধ বোলোঁ; গোবৰ-জাবৰ পচিলে দুৰ্গন্ধ ওলায়।<br/> {{gap}}কাণেৰে শুনা যায়; কাণৰ আন নাম শ্ৰৱণ; এই কাৰণে শ্ৰবণেন্দ্ৰিয় বুলিলে কাণক বুজায়। কাণৰ বিন্ধাৰ ভিতৰত এখন পাতল ছাল আছে; বাহিৰৰপৰা তাত প্ৰতিঘাত হলে শব্দৰ জ্ঞান জন্মে। কাণত কণামাকৰী বুলি এবিধ মলি জন্মে। এই মলি মাজে সময়ে চাফ কৰি নাথাকিলে কাণত নানা বিধ চৰ্ম্মৰোগ জন্মে। নজনা মানুহৰ হতুৱাই কাণত ফিচকাৰী দিয়ালে কাণৰ ভিতৰৰ কাণমাডল *<ref>কাণমাডল—শ্ৰৱণছাল।</ref> ফাটে; এই ছাল ফাটিলে শ্ৰবণশক্তি হ্ৰাস হয়; আৰু কোনো সময়ত একেবাৰে এই শক্তি লোপো হয়। কিছুমান মানুহ জন্মৰ পৰাই কলা। কলাৰ মনত বৰ বেজাৰ; অন্য মানুহে চিঞৰি থাকিলেও তেওঁ একো নুশুনে। চৰাইৰ শুৱলা মাত, কেচুৱাৰ আধাফুটা কথা আৰু বাদ্যৰ মধুৰ ধ্বনি কলাই শুনিবলৈ নাপায়।<br/> {{gap}} আমাৰ গোটাই গাতে ছালৰ ঢাকনী আছে; কোনো বস্তু আমাৰ গাত লাগিলে ছালতহে লাগে। ছালত নিচেই<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> e8y0kkshxtsg4nuot8fzxvegtkykn7x 104 89819 244548 2026-04-01T07:50:44Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244548 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|৩৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|'''ঋষয় উচুঃ।'''}} {{Block center/s}}<poem>তস্মাদ বিপ্ৰ ব্ৰতং কেন পৃথিব্যাং চৰিতং মুনে। তৎ সৰ্ব্বং শ্ৰোতু মিচ্ছামঃ শ্ৰদ্ধাস্মাকং প্ৰজায়তে॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''সুত উবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>শৃধ্বং মুনয়ঃ সৰ্ব্বে তস্মাদযেন কৃতংভূবি। একদা সদ্বিজবৰো যথা বিভববিস্তৰৈ। বন্ধুভিঃ স্বজনৈঃ সাৰ্দ্ধং ব্ৰতং কৰ্ত্তং সমুদ্যতঃ এতস্মিন্নন্তৰেকালে কাষ্ঠকেতুঃ সমাগতঃ॥ বহিঃকাষ্ঠঞ্চ সংস্থাপ্য বিপ্ৰস্থ্য মন্দিৰং যযৌ তৃষ্ণায় পীড়িতে৷ ভুত্ত্বা বিপ্ৰং দৃষ্টা তথাবিধম্॥ প্ৰণিপত্য দ্বিজং প্ৰাহ কিমিদং ক্ৰিয়তে ত্বয়া। কৃতেকিং ফলমাপ্লোতি বিস্তৰাদবদমে প্ৰভো॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''বিপ্ৰউবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>সত্যনাৰায়ণস্যেদং ব্ৰতং সৰ্ব্বেস্পিতপ্ৰদন্ দুখঃদাৰিদ্ৰ্যশমনং পুত্ৰপৌত্ৰবিবৰ্দ্ধনম্। তস্য প্ৰসাদান্মে সৰ্বং ধন ধান্যাদিকং মহৎ। ততস্তদ্বচনং শ্ৰুত্বা কাষ্ঠহৰ্ত্তাতি হাৰ্যতঃ। পপৌজলং প্ৰসাদঞ্চ ভুক্তা তন্নগৰং যযৌ। সত্যনাৰায়ণং দেবং চিন্তয়ন্ স্থিৰমানস॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> pp6t4rhckhftjj49gzv75afopbazueu 104 89820 244550 2026-04-01T07:55:28Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সাহিত্য ২। ওপৰত উল্লেখ কৰা শব্দবোৰৰ নিচিনা পাচৰ বিশেষ্যৰ লগত সম্বন্ধ থকা শব্দক কি পা বোলে ? ৩। সম্বন্ধ পদ কাক বোলে ? বান, গৰু, ধন, কাকত এইবোৰ সম্বন্ধ পদ চ কেনে হব ? মাণিক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244550 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>সাহিত্য ২। ওপৰত উল্লেখ কৰা শব্দবোৰৰ নিচিনা পাচৰ বিশেষ্যৰ লগত সম্বন্ধ থকা শব্দক কি পা বোলে ? ৩। সম্বন্ধ পদ কাক বোলে ? বান, গৰু, ধন, কাকত এইবোৰ সম্বন্ধ পদ চ কেনে হব ? মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা ৷ কিয় আজি অকস্মাৎ নীৰৱ বীণাৰ তান হৃদয়ৰ তন্ত্ৰী স্বৰহীন ? জাতীয় জীৱনে কিয় হেৰুৱাই সুৰ বিষাদৰ ডাৱৰে মলিন ? হেৰুৱাই অকালতে অসমীয়া জাতি কৰ্ম্মজীৱনৰ শিক্ষাগুৰু, মাতৃহীন শিশু দৰে আলাই আথানি দগ্ধ যেন বজ্রাহত তৰু ! আগৰথী হই তুমি জাতীয় যুগত নিজৰ জীৱন গণ কৰি, সাহ ভৰসাৰে তুমি উন্নতি পথত নিছিল৷ সবাকো হাতে ধৰি ৷<noinclude></noinclude> dc2q9lg9z5i0papsnxpijj65n6pn3v0 244552 244550 2026-04-01T08:00:28Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244552 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৪৬|সাহিত্য|}}</noinclude>{{gap}}২। ওপৰত উল্লেখ কৰা শব্দবোৰৰ নিচিনা পাচৰ বিশেষ্যৰ লগত সম্বন্ধ থকা শব্দক কি পদ বোলে?<br/> {{gap}}৩। সম্বন্ধ পদ কাক বোলে? বান, গৰু, ধন, কাকত এইবোৰ সম্বন্ধ পদত কেনে হব? {{Rule|4em}} {{center|{{xxx-larger|মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা।}}}} {{Block center|<poem>{{center|১}} কিয় আজি অকস্মাৎ{{gap|4em}} নীৰৱ বীণাৰ তান {{gap|4em}}হৃদয়ৰ তন্ত্ৰী স্বৰহীন? জাতীয় জীৱনে কিয়{{gap|4em}} হেৰুৱাই সুৰ {{gap|4em}}বিষাদৰ ডাৱৰে মলিন? {{center|২}} হেৰুৱাই অকালতে{{gap|4em}} অসমীয়া জাতি {{gap|4em}}কৰ্ম্মজীৱনৰ শিক্ষাগুৰু, মাতৃহীন শিশু দৰে{{gap|4em}} আলাই আথানি {{gap|4em}}দগ্ধ যেন বজ্ৰাহত তৰু! {{center|৩}} আগৰথী হই তুমি{{gap|4em}} জাতীয় যুজত {{gap|4em}}নিজৰ জীৱন পণ কৰি, সাহ ভৰসাৰে তুমি{{gap|4em}} উন্নতি পথত {{gap|4em}}নিছিলা সবাকো হাতে ধৰি। </poem>}}<noinclude></noinclude> 6m1yfmpct4fqcn9tjgl00ori4xotlln 104 89821 244551 2026-04-01T08:00:22Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244551 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৩৪|শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কাষ্ঠং বিক্ৰীয় নগৰে প্ৰাস্প্যামি চাদ্য যন্ধনম। তেনৈব সত্য দেবস্য কৰিয্যে ব্ৰতমুত্তমম। ইতি সঞ্চিত্য মনসা কাষ্ঠং কৃথ্বা তু মস্তকে। জগাম নগৰং ৰম্যং ধনীনাং যত্ৰ সং স্থিতি। তদ্দিনে কাষ্ঠ মুল্যঞ্চ দ্বিগুণং প্ৰাপ্তবানসৌ। তত প্ৰসন্নহৃদয় সুপক্কং কদলীকলম। শৰ্কৰাং ঘৃতদুগ্ধঞ্চ গোধুমস্যচ চূৰ্ণকম। প্ৰত্যেকস্তু সপাদঞ্চ গৃহীত্ত্বা স্বপুৰং যবৌ॥ ততো বন্ধুন সমাছন্ন চকাৰ বিধিনা ব্ৰতম। তদ্ৰব্ৰতস্য প্ৰসাদেন ধনপুাম্বিতোহ ভবৎ॥ ইহলোকে সুখং ভুক্তা চান্তে সত্যপুৰং যযৌ। পুনৰন্যৎ প্ৰবক্ষ্যামি শৃধ্বং মুনি পুঙ্গবা॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''সুত উবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>আসি চুল্কামুখো নাম নৃপতিবলিনাং বৰ। জিতেন্দ্ৰিয় সত্যবাদী যযৌ দেবালয়ং প্ৰতি॥ দিনে দিনে ধনং দত্ত্ব। দ্বিজং সন্তোষয়েং সুধী। তষ্য ভাৰ্য্যা প্ৰমুগ্ধা চ সৰোজবদনা সতী। ভদ্ৰশীল ব্ৰতং সত্যং সিন্ধুতীৰে কৰোৰ্ম্মুনে। এতি স্মিনেৰ সময়ে সাধু ৰক সমাগত।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hpc0van298ovx0gzf4d4dukwfbbphyt 104 89822 244553 2026-04-01T08:00:59Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "স্বদেশৰ হেতু যুজি মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা 8 ৰণক্ষেত্রে কৰিলা শয়ন ; বীৰ মৰণেৰে তোমাৰ শোকত আজি অসমীয়া জাতি জীৱন্ততে যেন হীনপ্রাণ ! দেৱ কাৰ্য্য-হিত হেতু হৰিলে দেৱতা যোৱাঁ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244553 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>স্বদেশৰ হেতু যুজি মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা 8 ৰণক্ষেত্রে কৰিলা শয়ন ; বীৰ মৰণেৰে তোমাৰ শোকত আজি অসমীয়া জাতি জীৱন্ততে যেন হীনপ্রাণ ! দেৱ কাৰ্য্য-হিত হেতু হৰিলে দেৱতা যোৱাঁ দেৱ, নকৰোঁ বেজাৰ, তোমাৰ অমৰ আত্মা মাজে মাজে আহি মঙ্গল সাধোক অসমৰ ৷৷ 87 ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা । ১। সম্বোধন পদ কাক বোলে ? ২। ওপৰৰ পদত থকা দেৱ শব্দটো কি পদ ? ৩। হবি, প্রভু, মধু, মন এইবোৰক সম্বোধন পদ কৰি একোটা বাক্য - ৰচনা কৰা ।<noinclude></noinclude> hjqo933chgscvbtkn8l99f01r3yz5ug 244555 244553 2026-04-01T08:06:09Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244555 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা|৪৭}}</noinclude>{{Block center|<poem>{{center|৪}} স্বদেশৰ হেতু যুজি{{gap|4em}} বীৰ মৰণেৰে {{gap|4em}}ৰণক্ষেত্ৰে কৰিলা শয়ন; তোমাৰ শোকত আজি{{gap|4em}} অসমীয়া জাতি {{gap|4em}}জীৱন্ততে যেন হীনপ্ৰাণ! {{center|৫}} দেৱ কাৰ্য্য-হিত হেতু{{gap|4em}} হৰিলে দেৱতা {{gap|4em}}যোৱাঁ দেৱ, নকৰোঁ বেজাৰ, তোমাৰ অমৰ আত্মা{{gap|4em}} মাজে মাজে আহি {{gap|4em}}মঙ্গল সাধোক অসমৰ॥</poem>}} {{Rule|2em}} {{center|ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা।}} {{gap}}১। সম্বোধন পদ কাক বোলে?<br/> {{gap}}২। ওপৰৰ পদ্যত থকা দেৱ শব্দটো কি পদ?<br/> {{gap}}৩। হৰি, প্ৰভু, মধু, মন এইবোৰক সম্বোধন পদ কৰি একোটা বাক্য ৰচনা কৰাঁ। {{Rule|3em}}<noinclude></noinclude> 9vl444bm2vr90t4fa19ng71632bboqj 104 89823 244554 2026-04-01T08:04:37Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244554 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|৩৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>বাণিজ্যাৰ্থং বহুবিধৈ ৰত্নাদ্যৈ পৰিপুৰিতাম। নাবং সংস্থাপ্য তত্তীৰে জগাম তটং প্ৰতি॥ দৃষ্টা তত্ৰ ব্ৰতং সম্যক প্ৰপ্ৰস্থ বিনয়াম্বিত॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''সাধুৰুবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>কিমিদং ক্ৰিয়তে ৰাজন ভক্তিযুক্তেন চেতসা। প্ৰকাশং কুৰু তৎসৰ্বং শ্ৰোতু মিচ্ছামি সাম্প্ৰতম।</poem>{{Block center/e}} {{center|ৰাজোবাচ।}} {{Block center/s}}<poem>পূজনং ক্ৰিয়তে সাধো বিষ্ণুৰতুল তেজসঃ। ব্ৰতঞ্চ স্বজনৈ সাৰ্দ্ধ পুদ্ৰাদিপ্ৰাপ্তয়ে মুদা॥ প্ৰত্যুবাচ ততো নত্বা ৰাজানং সাদৰং বচঃ। সাঙ্গং কথয়মে ৰাজন্ ব্ৰতমেতৎ কৰোম্যহম॥ মমাপি সন্ততিৰ্মাস্তি এতম্মাদ্ভবিতা ধ্ৰুবম্। ততো নিবৃত্য বাণিজ্যাৎ সানন্দং গৃহমাযযৌ॥ কিয়দ্দিনে তস্য ভাৰ্য্যাভবদ্‌গৰ্ভবতী সতী। গৰ্ভ যুক্তানন্দচিত্বাভবদ্ধৰ্ম্মপৰায়ণা॥ পূৰ্ণে গৰ্ভে ততো জাতা বালিকা চাতি সুন্দৰী। দিনে দিনে বৰ্দ্ধমানা শুক্লপক্ষে যথা শশী॥ ততো বণিকস্থতায়াশ্চ জাতকাদিন্ সমাপ্যচ। নান্না কলাবতী চেতি তন্নামকৰণং কৃতম্॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> bc6xez91pi2t9lbvx2mlxg8en1iavvp 104 89824 244556 2026-04-01T08:06:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ঈশ্বর ৫৫ লম্বোদৰ বৰা বৰ কষ্টসহিষ্ণু, উৎসাহী আৰু পৰদুখকাত পুরুষ আছিল । তেওঁ নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা নেৰিছিল। বৰ পৰিতাপৰ বিষয়, যে বৰাদেৱে অতি কম দিন কাম কৰিয়েই ১৮৯২ খৃষ্টা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244556 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>ঈশ্বর ৫৫ লম্বোদৰ বৰা বৰ কষ্টসহিষ্ণু, উৎসাহী আৰু পৰদুখকাত পুরুষ আছিল । তেওঁ নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা নেৰিছিল। বৰ পৰিতাপৰ বিষয়, যে বৰাদেৱে অতি কম দিন কাম কৰিয়েই ১৮৯২ খৃষ্টাব্দত স্বৰ্গী হয়। তেওঁ মুঠতে বত্ৰিশ বছৰহে জীয়াই আছিল । ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা । ১। অকৰ্ম্মক ক্রিয়া কাক বোলে ? ওপৰৰ পাঠত থকা আছে, জন্মিছিল, ধৰে, পৰে, করে, পঢ়ে, পৰিল আৰু ধৰিলে এই ক্ৰিয়াবোৰৰ কোন কেইটা অকৰ্ম্মক ক্রিয়া ? WAWEZI ২। ওপৰৰ পাঠটোৰ তলৰ বাৰ শাৰীত থকা পাহৰিছিল, পীড়া দিছিল আৰু শুনিলে ক্ৰিয়া তিনটাৰ কৰ্ম্ম কেইটা বাছি উলিওৱা । ৩। কৰ্ম্ম থকা চাৰিটা বাক্য কোৱ ঈশ্বৰ । হে ঈশ্বৰ, তুমি হোৱা জীৱন-পোহৰ, দেখোঁ মানে আচৰিত বস্তু জগতৰ ; নিশাৰ জোনাকী হাঁহি, দিনৰ পোহৰ, তোমাৰ জেউতি মাথোঁ, চিন গৌৰৱৰ । জিলিকে জেউতি তযু যেই পিনে চাওঁ, সুন্দৰ তোমাৰ সৃষ্টি মাথোঁ দেখা পাওঁ ।<noinclude></noinclude> pnf6scep0kmlagav9qmqw3mq2z3ih9s 244558 244556 2026-04-01T08:11:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244558 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||ঈশ্বৰ|৫৫}}</noinclude>{{gap}}লম্বোদৰ বৰা বৰ কষ্টসহিষ্ণু, উৎসাহী আৰু পৰদুখকাতৰ পুৰুষ আছিল। তেওঁ নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা নেৰিছিল। বৰ পৰিতাপৰ বিষয়, যে বৰাদেৱে অতি কম দিন কাম কৰিয়েই ১৮৯২ খৃষ্টাব্দত স্বৰ্গী হয়। তেওঁ মুঠতে বত্ৰিশ বছৰহে জীয়াই আছিল।<br/> {{center|ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা।}} {{gap}}১। অকৰ্ম্মক ক্ৰিয়া কাক বোলে? ওপৰৰ পাঠত থকা আছে, জন্মিছিল, ধৰে, পৰে, কৰে, পঢ়ে, পৰিল আৰু ধৰিলে এই ক্ৰিয়াবোৰৰ কোন কেইটা অকৰ্ম্মক ক্ৰিয়া?<br/> {{gap}}২। ওপৰৰ পাঠটোৰ তলৰ বাৰ শাৰীত থকা পাহৰিছিল, পীড়া দিছিল আৰু শুনিলে ক্ৰিয়া তিনটাৰ কৰ্ম্ম কেইটা বাছি উলিওৱাঁ।<br/> {{gap}}৩। কৰ্ম্ম থকা চাৰিটা বাক্য কোৱাঁ ৷ {{center|<poem>'''ঈশ্বৰ।''' ১ হে ঈশ্বৰ, তুমি হোৱা জীৱন-পোহৰ, দেখোঁ মানে আচৰিত বস্তু জগতৰ; নিশাৰ জোনাকী হাঁহি, দিনৰ পোহৰ, তোমাৰ জেউতি মাথোঁ, চিন গৌৰৱৰ। জিলিকে জেউতি তযু যেই পিনে চাওঁ, সুন্দৰ তোমাৰ সৃষ্টি মাথোঁ দেখা পাওঁ।</poem>}}<noinclude></noinclude> csz3vs4ystqbf6d8qyv6lp9ins11pkk 104 89825 244557 2026-04-01T08:07:24Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244557 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৩৬|শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ততো লীলাবতী প্ৰাহ স্বামী নং মধুৰং বচ নকৰোষি কিমৰ্থং বা পুৰা যস্তু প্ৰতিশ্ৰুতম॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''সাধুৰুবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>বিবাহ সময়েঽপ্যস্যা কৰিষ্যামি ব্ৰতং প্ৰিয়ে। ইতি ভাৰ্য্যা সমাশ্বাস্য জগাম তত্তটং প্ৰতি॥ তত কলাবতী কন্যা বৰ্দ্ধিতা পিতৃ বেশ্মানি। দৃষ্ট্বা কন্যাং ততঃ সাধুনগৰে বন্ধুভি সহ। মন্ত্ৰযিত্বা দ্ৰুতং দূতং প্ৰেষয়ামাস ধৰ্ম্মবিৎ 1 বিবাহাৰ্থঞ্চ কন্যায়৷ বৰং শ্ৰেষ্ঠং বিচাৰয়ন। তেনাজ্ঞপ্তস্ততং সোহসৌ কাঞ্চনং নগৰং যযৌ। তস্মাদেকং বণিকপত্ৰং সমাদাযাগতো সিহ। দৃষ্টাতু সুন্দৰং বালং বণিকপুত্ৰং গুণান্বিতম্। জ্ঞাতিভিঃবন্ধুৰ্ভিঃ সাৰ্দ্ধং পৰিতুষ্টেন চেতসা॥ দত্তবান সাধূ পুত্ৰায় কন্যাং বিধি বিধানতঃ। ততোহ ভাগ্যবশাক্তেন বিস্মৃতং ব্ৰতমুত্তমম্‌। বিবাহসময়েঽপ্যস্যাস্তেনৰুষ্টোহভবদ্বিভুঃ। ততঃ কালেন ক্ৰিয়তা নিজধৰ্ম্মবিশাৰদঃ॥ বাণিজ্যাৰ্থং ততঃ শীঘ্ৰং জামাতা সহিতো বণিক॥ পুৰীং, নিৰ্ম্মায় নগৰে চন্দ্ৰ কেতোন্ পাচ॥ এতস্মিন্নেব কালে তু সত্যনাৰায়ণঃ প্ৰভুঃ। ভ্ৰষ্ট প্ৰতিজ্ঞমালোক্য শাপং তস্মৈ প্ৰদত্তবান॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 3j6evbnue2bf52wfz2651xiw0rp0sjy 104 89826 244559 2026-04-01T08:11:37Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৫৬ সাহিত্য সুৰুঙাৰ মাজে মাজে ৰঙা ডাৱৰৰ, সন্ধিয়াৰ ৰঙা বেলি বিতৰে পোহৰ ; সোণোৱালী জিলিকনি চাই একে থৰে, ভাবোঁ আমি সেই পিনে বাট স্বৰ্গৰে ; ৰাঙলী বেলিৰ সেই কোমল কিৰণ, উজ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৫৬ সাহিত্য সুৰুঙাৰ মাজে মাজে ৰঙা ডাৱৰৰ, সন্ধিয়াৰ ৰঙা বেলি বিতৰে পোহৰ ; সোণোৱালী জিলিকনি চাই একে থৰে, ভাবোঁ আমি সেই পিনে বাট স্বৰ্গৰে ; ৰাঙলী বেলিৰ সেই কোমল কিৰণ, উজ্বল জেউতি প্রভু, তোমাৰ স্বজন ৷ তা-বছা পাখিবোৰে নিশাৰ শুৱনি যেতিয়া ধৰেহি ঢাকি আকাশ-অৱনী, পৰে যেন কলা এটি চৰাই ধুনীয়া, গোটগায়ে গুটি ফুল সোণ বৰণীয়া । স্বৰ্গৰ তৰা আৰু পৱিত্ৰ আন্ধাৰ, অলেখ অসীম মহা মহিমা তোমাৰ ৷ 8 গাভৰু বসন্ত আহি হলে উপস্থিত তোমাৰ শুদৃষ্টি পৰি ফুলে ফুলনিত, বসন্তৰ যত ফুল ধুনীয়া ধুনীয়া, গোন্ধতে আমোলমোল নানা বৰণীয়া । জিলিকে জেউতি তযু যেই পিনে চাওঁ, সুন্দৰ তোমাৰ সৃষ্টি মাথোঁ দেখা পাওঁ।<noinclude></noinclude> mu2chn32bnm4513s9vwo72wc0wswjst 244560 244559 2026-04-01T08:15:54Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244560 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৫৬|সাহিত্য|}} {{Block center/s}}</noinclude><center><poem>২ সুৰুঙাৰ মাজে মাজে ৰঙা ডাৱৰৰ, সন্ধিয়াৰ ৰঙা বেলি বিতৰে পোহৰ; সোণোৱালী জিলিকনি চাই একে থৰে, ভাবোঁ আমি সেই পিনে বাট স্বৰগৰে; ৰাঙলী বেলিৰ সেই কোমল কিৰণ, উজ্বল জেউতি প্ৰভু, তোমাৰ সৃজন। ৩ তৰা-বছা পাখিবোৰে নিশাৰ শুৱনি যেতিয়া ধৰেহি ঢাকি আকাশ-অৱনী, পৰে যেন কলা এটি চৰাই ধুনীয়া, গোটগায়ে গুটি ফুল সোণ বৰণীয়া। স্বৰগৰ তৰা আৰু পৱিত্ৰ আন্ধাৰ, অলেখ অসীম মহা মহিমা তোমাৰ। ৪ গাভৰু বসন্ত আহি হলে উপস্থিত তোমাৰ সুদৃষ্টি পৰি ফুলে ফুলনিত, বসন্তৰ যত ফুল ধুনীয়া ধুনীয়া, গোন্ধতে আমোলমোল নানা বৰণীয়া। জিলিকে জেউতি তযু যেই পিনে চাওঁ, সুন্দৰ তোমাৰ সৃষ্টি মাথোঁ দেখা পাওঁ।</poem></center> {{Rule|2em}}<noinclude></noinclude> 985pk4n2u2qjmj71gihm465fwegydww 104 89827 244561 2026-04-01T08:16:16Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ড্রেক চাহাবৰ পৃথিবী ভ্ৰমণ ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা । ১। কাল কাক বোলে ? ২। ওপৰৰ পদত থকা ক্ৰিয়াবোৰ বহীত লিখি সেইবোৰ ক্ৰিয়া কোন কালৰ চোৱা । ৩ । কাল কেই বিধ আৰু কি কি ? পাওঁ, চাওঁ,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>ড্রেক চাহাবৰ পৃথিবী ভ্ৰমণ ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা । ১। কাল কাক বোলে ? ২। ওপৰৰ পদত থকা ক্ৰিয়াবোৰ বহীত লিখি সেইবোৰ ক্ৰিয়া কোন কালৰ চোৱা । ৩ । কাল কেই বিধ আৰু কি কি ? পাওঁ, চাওঁ, দেখোঁ আৰু বিতবে ক্রিয়াই অতীত কাণত কেনে আকাৰ ধৰিব ? ডেক চাহাবৰ পৃথিবী ভ্রমণ । চিলাৰায়ৰ নাম তোমালোকে শুনিবলৈ পাইছা । সেই সময়ত আমাৰ দেশত নৰনাৰায়ণ ৰজা বৰ বিখ্যাত হৈ উঠিছিল । নৰনাৰায়ণ কোচ বংশৰ ৰজা আছিল। তেওঁ ভায়েক যুৱৰাজ চিলাৰায়ৰ হতুৱাই চাৰিওফালৰ বহুত দেশ জয় কৰাইছিল ; আৰু নিজে মহাৰাজ উপাধি লৈছিল । মহাৰাজ নৰনাৰায়ণৰ সময়ত দিল্লীত আকবৰ বাদচাহ আছিল ; তেওঁ ভাৰতবৰ্ষৰ সৰহখিনি ঠাই জয় কৰি ধনে-মানে বৰ ডাঙৰ ৰজা হৈ উঠিছিল ৷ আকবৰ এনে ক্ষমতাবান আৰু দয়ালু ৰজা আছিল, যে সেই সময়ত তেওঁক বহুতে ঈশ্বৰৰ লগত তুলনা কৰিছিল । এই সময়ত ইংলণ্ডখনো এজনা বিদ্যাৱতী আৰু দয়াৱতী ৰাণীয়ে শাসন কৰিছিল। তেওঁৰ নাম এলিজাবেথ আছিল । এলিজাবেথ দিনত ইংলণ্ডদেশৰ ধন-বিদ্যা বাঢ়িছিল ।<noinclude></noinclude> nvjmpf2aorlobnvtq81zt833yz31xsg 244562 244561 2026-04-01T08:19:43Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||ড্ৰেক চাহাবৰ পৃথিবী ভ্ৰমণ|৫৭}}</noinclude>{{center|ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা।}} {{gap}}১। কাল কাক বোলে?<br/> {{gap}}২। ওপৰৰ পদত থকা ক্ৰিয়াবোৰ বহীত লিখি সেইবোৰ ক্ৰিয়া কোন কালৰ চোৱা।<br/> {{gap}}৩। কাল কেই বিধ আৰু কি কি? পাওঁ, চাওঁ, দেখোঁ আৰু বিতৰে ক্ৰিয়াই অতীত কাণত কেনে আকাৰ ধৰিব? {{Rule|3em}} {{center|{{x-larger|ডেক চাহাবৰ পৃথিবী ভ্ৰমণ।}}}} {{gap}}চিলাৰায়ৰ নাম তোমালোকে শুনিবলৈ পাইছা। সেই সময়ত আমাৰ দেশত নৰনাৰায়ণ ৰজা বৰ বিখ্যাত হৈ উঠিছিল। নৰনাৰায়ণ কোচ বংশৰ ৰজা আছিল। তেওঁ ভায়েক যুৱৰাজ চিলাৰায়ৰ হতুৱাই চাৰিওফালৰ বহুত দেশ জয় কৰাইছিল; আৰু নিজে মহাৰাজ উপাধি লৈছিল।<br/> {{gap}}মহাৰাজ নৰনাৰায়ণৰ সময়ত দিল্লীত আকবৰ বাদচাহ আছিল; তেওঁ ভাৰতবৰ্ষৰ সৰহখিনি ঠাই জয় কৰি ধনে-মানে বৰ ডাঙৰ ৰজা হৈ উঠিছিল। আকবৰ এনে ক্ষমতাবান আৰু দয়ালু ৰজা আছিল, যে সেই সময়ত তেওঁক বহুতে ঈশ্বৰৰ লগত তুলনা কৰিছিল।<br/> {{gap}}এই সময়ত ইংলণ্ডখনো এজনা বিদ্যাৱতী আৰু দয়াৱতী ৰাণীয়ে শাসন কৰিছিল। তেওঁৰ নাম এলিজাবেথ আছিল। এলিজাবেথ দিনত ইংলণ্ডদেশৰ ধন-বিদ্যা বাঢ়িছিল।<noinclude></noinclude> 1mteks28bnfqwh1uuckc4lh7yyyco1v 104 89828 244563 2026-04-01T08:20:36Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "জীৱন । দীঘল জখলা এই মানুহ জীৱন, খোপে খোপে উঠি আমি আহিছোঁ উধাই ; নাজানোঁ — কিমান খোপ উঠিলেনে৷ আৰু পাম গই অনন্তৰ নিৰ্জন ঠাই, নাইবা কিমান ওখ এই কালাধাৰ, নতুবা নপৰে ওৰ অসীম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>জীৱন । দীঘল জখলা এই মানুহ জীৱন, খোপে খোপে উঠি আমি আহিছোঁ উধাই ; নাজানোঁ — কিমান খোপ উঠিলেনে৷ আৰু পাম গই অনন্তৰ নিৰ্জন ঠাই, নাইবা কিমান ওখ এই কালাধাৰ, নতুবা নপৰে ওৰ অসীম অপাৰ ৷ ঈশ্বৰৰ মায়া মাথোঁ— তেওঁৰে সকলো, ব্ৰহ্মাণ্ড-লীলাৰ এই অমিয়া সংসাৰ ; যিদিনা লভিম গই এৰি অহা ঠাই সিদিনাহে মায়া শেষ হব আপোনাৰ ৷ জানৰ জিৰণি নই, নইৰ সাগৰ, অনন্ত জিৰণি মাথোঁ নৰ-জীৱনৰ G - সকলো মানুহে গই লভিব ঈশ্বৰ- যিজনে সাজিছে এই মায়াৰ সংসাৰ ; দেখা দিব নিজে তেওঁ যেতিয়া আপুনি তেতিয়াহে পাম আমি স্বগ আমাৰ ৷ একে মন, একে প্রাণ, একে গঢ় মিলি, একে স্বর্গ সাজি দুখ নাশিব সমূলি ।<noinclude></noinclude> ik82ek88nleqif1fia6fcudihnsfuad 244564 244563 2026-04-01T08:24:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||{{x-larger|জীৱন।}}|}}</noinclude>{{Block center|<poem>{{center|১}} দীঘল জখলা এই মানুহ জীৱন, খোপে খোপে উঠি আমি আহিছোঁ উধাই; নাজানোঁ — কিমান খোপ উঠিলেনো আৰু পাম গই অনন্তৰ নিৰজন ঠাই, নাইবা কিমান ওখ এই কালাধাৰ, নতুবা নপৰে ওৰ অসীম অপাৰ। {{center|২}} ঈশ্বৰৰ মায়া মাথোঁ— তেওঁৰে সকলো, ব্ৰহ্মাণ্ড-লীলাৰ এই অমিয়া সংসাৰ; যিদিনা লভিম গই এৰি অহা ঠাই সিদিনাহে মায়া শেষ হব আপোনাৰ। জানৰ জিৰণি নই, নইৰ সাগৰ, অনন্ত জিৰণি মাথোঁ নৰ-জীৱনৰ {{center|৩}} সকলো মানুহে গই লভিব ঈশ্বৰ- যিজনে সাজিছে এই মায়াৰ সংসাৰ; দেখা দিব নিজে তেওঁ যেতিয়া আপুনি তেতিয়াহে পাম আমি স্বৰগ আমাৰ। একে মন, একে প্ৰাণ, একে গঢ় মিলি, একে স্বৰ্গ সাজি দুখ নাশিব সমূলি।</poem>}} {{Rule|3em}}<noinclude></noinclude> j0lm47oe9ls1belyht0va76az3qlnvq 104 89829 244565 2026-04-01T08:25:27Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "উন্নতি ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা | ১। পুরুষ কেইবিধ আৰু কি কি ? ২। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, শিৱসাগৰ, তেওঁ, মই, তাই, পত্নী, তুমি, পোহাৰী, আপুনি, বছৰ আৰু ডেকা এইবোৰৰ কোনটোৰ কি পুরুষ ? উন্নতি ।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>উন্নতি ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা | ১। পুরুষ কেইবিধ আৰু কি কি ? ২। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, শিৱসাগৰ, তেওঁ, মই, তাই, পত্নী, তুমি, পোহাৰী, আপুনি, বছৰ আৰু ডেকা এইবোৰৰ কোনটোৰ কি পুরুষ ? উন্নতি । শৰীৰৰ উন্নতিলৈ লাগে পৱিত্ৰতা, মানসিক উন্নতিৰ উপায় সততা ৷ স্বার্থত্যাগ সামাজিক উন্নতিৰ মূল, কি অ'ছে মহৎ সেৱা-ধৰ্মৰ তুল ? সাজ-উন্নতি হকে স্বার্থ পৰিহৰাঁ, আধ্যাত্মিক উন্নতিত সেৱা-ধৰ্ম্ম ধৰা । সকলোকে নাভাবিলে নিজৰ আপোন, জগতত সেৱা ধৰ্ম্ম নহয় সাধন । তুমি আমি সকলোটি অংশ ঈশ্বৰৰ, সাধ্যমতে কৰ। হিত সকলো লোকৰ । আনন্দৰ জিলিকনি পৰিব হিয়াত ; স্বৰ্গৰ পাৰিজাত ফুলিব ধৰাত ; ব্যাকৰণ অৰু ৰচনা । ১। ওপৰৰ পদ্যটোৰ প্ৰথম চাৰি শাৰীৰ প্রতিটা শব্দৰ পদ বাছি উলিওৱ ২। মানবিক শব্দটো বিশেষ্যত কেনে হব ?<noinclude></noinclude> 9jmy1mvq4ibljpg54vzhwytt8wa4ug5 244566 244565 2026-04-01T08:29:59Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244566 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||উন্নতি|৭৯}}</noinclude>{{center|'''ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা ৷'''}} {{gap}}১। পুৰুষ কেইবিধ আৰু কি কি?<br/> {{gap}}২। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, শিৱসাগৰ, তেওঁ, মই, তাই, পত্নী, তুমি, পোহাৰী, আপুনি, বছৰ আৰু ডেকা এইবোৰৰ কোনটোৰ কি পুৰুষ? {{Rule|3em}} {{center|'''উন্নতি।'''}} {{Block center|<poem>শৰীৰৰ উন্নতিলৈ লাগে পৱিত্ৰতা, মানসিক উন্নতিৰ উপায় সততা। স্বাৰ্থত্যাগ সামাজিক উন্নতিৰ মূল, কি আছে মহৎ সেৱা-ধৰমৰ তুল? সমাজ-উন্নতি হকে স্বাৰ্থ পৰিহৰাঁ, আধ্যাত্মিক উন্নতিত সেৱা-ধৰ্ম্ম ধৰাঁ। সকলোকে নাভাবিলে নিজৰ আপোন, জগতত সেৱা ধৰ্ম্ম নহয় সাধন। তুমি আমি সকলোটি অংশ ঈশ্বৰৰ, সাধ্যমতে কৰাঁ হিত সকলো লোকৰ। আনন্দৰ জিলিকনি পৰিব হিয়াত; স্বৰগৰ পাৰিজাত ফুলিব ধৰাত;</poem>}} {{center|ব্যাকৰণ অৰু ৰচনা।}} {{gap}}১। ওপৰৰ পদ্যটোৰ প্ৰথম চাৰি শাৰীৰ প্ৰতিটা শব্দৰ পদ বাছি উলিওৱা<br/> {{gap}}২। মানসিক শব্দটো বিশেষ্যত কেনে হব?<noinclude></noinclude> r55hlbx4p8nb4dkjs7ackwltdlpm571 104 89830 244567 2026-04-01T08:30:37Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আজি আৰু কালি আন ব্যৱহাৰত নলগাওঁ । ইয়াৰপৰা কপাহী সূতাবদৰে এবিধ সূত৷ তৈয়াৰ হয় ৷ আমাৰ দেশত মৰাপাটৰপৰা সূতা তৈয়াৰ কৰা কল নাই ৷ বিলাতত কল আছে; আমাৰ দেশৰ মৰাপাট শেত ব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>আজি আৰু কালি আন ব্যৱহাৰত নলগাওঁ । ইয়াৰপৰা কপাহী সূতাবদৰে এবিধ সূত৷ তৈয়াৰ হয় ৷ আমাৰ দেশত মৰাপাটৰপৰা সূতা তৈয়াৰ কৰা কল নাই ৷ বিলাতত কল আছে; আমাৰ দেশৰ মৰাপাট শেত বিলাতলৈ ৰপ্তানি হয় ৷ বজৰুৱা কপাহী সূতাৰ কিছুমানত, যে মৰাপাটৰ আঁহ মিহলি থাকে তাত কোনো সংশয় নাই। “জুত” নামেৰে কাপোৰ তো একেবাৰে মৰাপাটৰ সূতাৰে তৈয়াবী ; সেই কাৰণে মৰাপাটৰ ইমান দাম । আজি আৰু কালি । সৌভাগ্যই লাগ দিলে যদি কেতিয়াবা, ফুল ফুলে আমাৰ বাটত, কেতিয়া চাপৰি তুমি সি ফুল গোটাবা ? — আজি, হেৰা আজিৰ দিনত । যদি দেখা ভবিষ্যৎ দুখৰ সপোন সৌভাগ্যই এবা দিব বুলি, কাহানি বেজাৰ কৰি থাকিবা বিমন ? - —কালিলৈ, হেবা অহা কালি ।<noinclude></noinclude> 84uqe1wvhobdmnqki2434kd7vh7ahs2 244568 244567 2026-04-01T08:35:13Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||আজি আৰু কালি|৮৯}}</noinclude>আন ব্যৱহাৰত নলগাওঁ। ইয়াৰপৰা কপাহী সূতাৰদৰে এবিধ সূতা তৈয়াৰ হয়। আমাৰ দেশত মৰাপাটৰপৰা সূতা তৈয়াৰ কৰা কল নাই। বিলাতত কল আছে; আমাৰ দেশৰ মৰাপাট শেহত বিলাতলৈ ৰপ্তানি হয়। বজৰুৱা কপাহী সূতাৰ কিছুমানত, যে মৰাপাটৰ আঁহ মিহলি থাকে তাত কোনো সংশয় নাই। “জুত” নামেৰে কাপোৰ তো একেবাৰে মৰাপাটৰ সূতাৰে তৈয়াৰী; সেই কাৰণে মৰাপাটৰ ইমান দাম। {{Rule|3em}} {{center|{{x-larger|আজি আৰু কালি।}}}} {{Block center|<poem>{{center|১}} সৌভাগ্যই লাগ দিলে যদি কেতিয়াবা, {{gap}}ফুল ফুলে আমাৰ বাটত, কেতিয়া চাপৰি তুমি সি ফুল গোটাবা? {{gap}}— আজি, হেৰা আজিৰ দিনত।<br/> যদি দেখা ভবিষ্যৎ দুখৰ সপোন {{gap}}সৌভাগ্যই এৰা দিব বুলি, কাহানি বেজাৰ কৰি থাকিবা বিমন? {{gap}}—কালিলৈ, হেৰা অহা কালি। </poem>}}<noinclude></noinclude> ahn2w56h81ssf4sf70aebl0aaa0upab 104 89831 244569 2026-04-01T08:35:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "do সাহিত্য যি জনে কৰিলে হেব৷ আমাৰ অন্যায়, তেওঁ যদি দোষ গাত লই ক্ষমা মাগে, কেতিয়ানো মৰষিব৷ দায় ? —আজি, হেবা ক্ষমা আজিয়েই । কঠোৰ কৰ্ত্তব্য যদি কৰোঁতে পালন, আলচিছা গাল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>do সাহিত্য যি জনে কৰিলে হেব৷ আমাৰ অন্যায়, তেওঁ যদি দোষ গাত লই ক্ষমা মাগে, কেতিয়ানো মৰষিব৷ দায় ? —আজি, হেবা ক্ষমা আজিয়েই । কঠোৰ কৰ্ত্তব্য যদি কৰোঁতে পালন, আলচিছা গালি দিবলৈ কেতিয়ানো গঞ্জনাৰ বুলিবা বচন ? —কালি, হেৰা অহা কালিলৈ । আমি যদি ধাৰে আনি নুশুজাত ধাৰ, ধাৰে দিয়া পৰে অভাৱত, কেতিয়া কৰিবা সাধ্যমতে প্ৰতিকাৰ, — আজি হেৰা আজিৰ দিনত । আমাৰ ধৰুৱা যদি শুজিবলৈ ধাৰ অপাৰগ সর্ববস্বান্ত হই, কাহানি সাধিবা ধাৰ, লগাবা বিচাৰ ? —কালি, হেৰা অহা কালিলৈ ৷<noinclude></noinclude> dqdpmzgfj01w53qisco82ts59kt50tz 244570 244569 2026-04-01T08:39:15Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244570 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||সাহিত্য|}}</noinclude>{{Block center|<poem>{{center|২}} যি জনে কৰিলে হেৰা আমাৰ অন্যায়, {{gap}}তেওঁ যদি দোষ গাত লই ক্ষমা মাগে, কেতিয়ানো মৰষিবা দায়? {{gap}}—আজি, হেৰা ক্ষমা আজিয়েই।<br/> কঠোৰ কৰ্ত্তব্য যদি কৰোঁতে পালন, {{gap}}আলচিছা গালি দিবলৈ কেতিয়ানো গঞ্জনাৰ বুলিবা বচন? {{gap}}—কালি, হেৰা অহা কালিলৈ। {{center|৩}} আমি যদি ধাৰে আনি নুশুজাত ধাৰ, {{gap}}ধাৰে দিয়া পৰে অভাৱত, কেতিয়া কৰিবা সাধ্যমতে প্ৰতিকাৰ, {{gap}}— আজি হেৰা আজিৰ দিনত।<br/> আমাৰ ধৰুৱা যদি শুজিবলৈ ধাৰ {{gap}}অপাৰগ সৰ্ব্বস্বান্ত হই, কাহানি সাধিবা ধাৰ, লগাবা বিচাৰ? {{gap}}—কালি, হেৰা অহা কালিলৈ।</poem>}}<noinclude></noinclude> dyxiek5e1ld59z58uuzmax894ap6izh 104 89832 244571 2026-04-01T08:39:43Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আজি আৰু কালি S বিমল আনন্দ আৰু সুকৰ্ম্মৰ হেতু নাথাকে মুহূৰ্ত্তবোৰ বই, ছেগ বুজি কাম কৰা সৌভাগ্যৰ সেতু —আজি হেৰা কৰ। আজিয়েই ছেগ গলে ছেগ আৰু নাহে সবাই শোক, দুখ, খং আৰু গা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>আজি আৰু কালি S বিমল আনন্দ আৰু সুকৰ্ম্মৰ হেতু নাথাকে মুহূৰ্ত্তবোৰ বই, ছেগ বুজি কাম কৰা সৌভাগ্যৰ সেতু —আজি হেৰা কৰ। আজিয়েই ছেগ গলে ছেগ আৰু নাহে সবাই শোক, দুখ, খং আৰু গালি সঘনে আহিব পাৰে, থৰা আঁতৰাই, —কালিলৈ, হেৰা অহা কালি ৷ ৯১ 3 ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা | ১। কৰ্ম্মকারক কাক বোলে ? ২। ওপৰৰ পদ্যটোৰ আৰম্ভৰপৰা ষোল শাৰীত থকা কৰ্ম্মবোৰ বাছি উলিওৱা । ৩। (ক) কৰ্ম্ম থকা দুটা বাক্য ৰচনা কৰা । (খ) ওপৰৰ পদ্যটোৰ তলৰ আঠ শাৰীতে থকা, কৰ। আৰু থবা ক্রিয়াক কৰ্ম্ম কেইটা বাছি উলিওৱা ।<noinclude></noinclude> 8jlc1aj2bt8ymnmkpact1qa5hlx06zo 244572 244571 2026-04-01T08:43:23Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||আজি আৰু কালি|৯১}}</noinclude>{{Block center|<poem>{{center|৪}} বিমল আনন্দ আৰু সুকৰ্ম্মৰ হেতু {{gap}}নাথাকে মুহূৰ্ত্তবোৰ ৰই, ছেগ বুজি কাম কৰা সৌভাগ্যৰ সেতু {{gap}}—আজি হেৰা কৰাঁ আজিয়েই<br/> ছেগ গলে ছেগ আৰু নাহে সতৰাই {{gap}}শোক, দুখ, খং আৰু গালি সঘনে আহিব পাৰে, থবা আঁতৰাই, {{gap}}—কালিলৈ, হেৰা অহা কালি।</poem>}} {{center|ব্যাকৰণ আৰু ৰচনা ৷}} {{gap}}১। কৰ্ম্মকাৰক কাক বোলে?<br/> {{gap}}২। ওপৰৰ পদ্যটোৰ আৰম্ভৰপৰা ষোল শাৰীত থকা কৰ্ম্মবোৰ বাছি উলিওৱাঁ।<br/> {{gap}}৩। (ক) কৰ্ম্ম থকা দুটা বাক্য ৰচনা কৰা।<br/> {{gap}}(খ) ওপৰৰ পদ্যটোৰ তলৰ আঠ শাৰীতে থকা, কৰাঁ আৰু থবা ক্ৰিয়াৰ কৰ্ম্ম কেইটা বাছি উলিওৱাঁ।<noinclude></noinclude> s5ipyblo6hbyi2sq4na23zyeaxgdt61 104 89833 244573 2026-04-01T08:43:52Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "পিতা ৷ যাৰ কৃপাবলে আহি দেখিলে। সংসাৰ, মনোমোহা প্রকৃতির শোভা বিতোপন ; যি জনে কৰিলে বৰ কত যতনেৰে, সেই পিতৃদেৱ-পদ ভজ হেৰ মন । পিতা স্বর্গ, পিতা ধৰ্ম্ম, পিতৃ-পদ তপ, পিতাৰ প্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>পিতা ৷ যাৰ কৃপাবলে আহি দেখিলে। সংসাৰ, মনোমোহা প্রকৃতির শোভা বিতোপন ; যি জনে কৰিলে বৰ কত যতনেৰে, সেই পিতৃদেৱ-পদ ভজ হেৰ মন । পিতা স্বর্গ, পিতা ধৰ্ম্ম, পিতৃ-পদ তপ, পিতাৰ প্ৰীতিতে প্রীত দেৱ-দেৱীগণ ; পিতাৰ আশীষ পুত্ৰ কল্যাণ কাৰণ, জানি সি পদত মন থাক অনুক্ষণ । পিতা উপদেষ্টা গুরু ভক্তিৰ আধাৰ, জ্ঞান-ধৰ্ম্ম-ভক্তি-নীতি পিতৃ-কৃপাদান, মূৰ্ত্তিমান দেৱ পিতৃ সংসাৰৰ সাৰ ; মূঢ় মন, কৰ পিতৃ-ভক্তি-বস পান । পিতার আসন কিনো অতি উচ্চতর, দয়৷ মৰমৰ তেওঁ চানেকি দিওঁতা, শীতল কোমল হিয়া শান্তিৰ আগাৰ, পৰম আৰাধ্য তেওঁ জীৱন্ত দেৱতা ।<noinclude></noinclude> gx0ogbsstwoc6eogmxzlw3y9aildikx 244574 244573 2026-04-01T08:46:05Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''পিতা।'''|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>যাৰ কৃপাবলে আহি দেখিলোঁ সংসাৰ, মনোমোহা প্ৰকৃতিৰ শোভা বিতোপন; যি জনে কৰিলে বৰ কত যতনেৰে, সেই পিতৃদেৱ-পদ ভজ হেৰ মন।<br/> পিতা স্বৰ্গ, পিতা ধৰ্ম্ম, পিতৃ-পদ তপ, পিতাৰ প্ৰীতিতে প্ৰীত দেৱ-দেৱীগণ; পিতাৰ আশীষ পুত্ৰ কল্যাণ কাৰণ, জানি সি পদত মন থাক অনুক্ষণ।<br/> পিতা উপদেষ্টা গুৰু ভক্তিৰ আধাৰ, জ্ঞান-ধৰ্ম্ম-ভক্তি-নীতি পিতৃ-কৃপাদান, মূৰ্ত্তিমান দেৱ পিতৃ সংসাৰৰ সাৰ; মূঢ় মন, কৰ পিতৃ-ভক্তি-ৰস পান।<br/> পিতাৰ আসন কিনো অতি উচ্চতৰ, দয়া মৰমৰ তেওঁ চানেকি দিওঁতা, শীতল কোমল হিয়া শান্তিৰ আগাৰ, পৰম আৰাধ্য তেওঁ জীৱন্ত দেৱতা।</poem><noinclude></noinclude> 2k05iwzjd7t5zj3soid9umm8htpc2ag 104 89834 244575 2026-04-01T08:46:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সাহিত্য আদর্শ শিক্ষক পিতা আদর্শ পুৰুষ, নীতিময় উপদেশ মৰমৰ ধন, সতি-সন্ততিক তেওঁ দিয়ে অহনিশ, সি জনক নুপূজিলে বৃথা ই জীৱন ৷ তপস্বী ইব্রাহিম । অতীজতে কাশ্মীৰৰ উত্তৰফা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>সাহিত্য আদর্শ শিক্ষক পিতা আদর্শ পুৰুষ, নীতিময় উপদেশ মৰমৰ ধন, সতি-সন্ততিক তেওঁ দিয়ে অহনিশ, সি জনক নুপূজিলে বৃথা ই জীৱন ৷ তপস্বী ইব্রাহিম । অতীজতে কাশ্মীৰৰ উত্তৰফালে বল্‌খ নামে এখন রাজ্য আছিল। এই ৰাজ্যত এসময়ত ইব্রাহিম আদম নামে এজন ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ দিনত তিনিবাৰ নামাজ পঢ়িছিল, আৰু সদায় ঈশ্বৰ-চিন্তাত থাকি ৰাজ্যৰ কাম কৰিছিল। ইব্রাহিমে এদিন সন্ধ্যাৰ উপাসনা শেষ কৰি বহুত পৰ ৰাজত তহলি আছিল; পাচত ভালেখিনি ৰাতি হোৱা দেখি তেওঁ নিজৰ শোৱাঘৰত শুলেগৈ। ইব্রাহিমৰ বহু পৰলৈ টোপনি নাহিল । মাজনিশা চোতালত তেওঁ মানুহৰ ভৰিৰ শব্দ শুনিবলৈ পালে ; শব্দ ক্রমে বেচি হবলৈ ধৰাত ৰজা ইব্রাহিম বাজলৈ ওলাল ৷ তেওঁ দেখে, যে এজন অচিনাকি মানুহ চোতালত ঘূৰি ফুৰিব ধৰিছে। ৰজাই সুধিলে – “তুমি কোন্ ? ইয়াত কি কৰিছা ?” ৰজাৰ কথাত মানুহজনে উত্তৰ দিলে—“মোৰ এটা উট হেৰাইছে, তাকে বিচাৰিছোঁ।” মানুহজনৰ কথাত ৰজাৰ সন্দেহ হল- “এই ৰাতি ই কেনেকৈ মোৰ ভিতৰলৈ আহিল ? বোধকৰোঁ -<noinclude></noinclude> fb81c2tprx24przxx45aipbkto3ggyp 244576 244575 2026-04-01T08:49:23Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১০২|সাহিত্য|}}</noinclude>{{Block center|<poem>আদৰ্শ শিক্ষক পিতা আদৰ্শ পুৰুষ, নীতিময় উপদেশ মৰমৰ ধন, সতি-সন্ততিক তেওঁ দিয়ে অহৰ্নিশ, সি জনক নুপূজিলে বৃথা ই জীৱন।</poem>}} {{Rule|3em}} {{center|'''তপস্বী ইব্ৰাহিম।'''}} {{gap}}অতীজতে কাশ্মীৰৰ উত্তৰফালে বল্‌খ নামে এখন ৰাজ্য আছিল। এই ৰাজ্যত এসময়ত ইব্ৰাহিম আদম নামে এজন ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ দিনত তিনিবাৰ নামাজ পঢ়িছিল, আৰু সদায় ঈশ্বৰ-চিন্তাত থাকি ৰাজ্যৰ কাম কৰিছিল।<br/> {{gap}}ইব্ৰাহিমে এদিন সন্ধ্যাৰ উপাসনা শেষ কৰি বহুত পৰ বাজত তহলি আছিল; পাচত ভালেখিনি ৰাতি হোৱা দেখি তেওঁ নিজৰ শোৱাঘৰত শুলেগৈ। ইব্ৰাহিমৰ বহু পৰলৈ টোপনি নাহিল। মাজনিশা চোতালত তেওঁ মানুহৰ ভৰিৰ শব্দ শুনিবলৈ পালে; শব্দ ক্ৰমে বেচি হবলৈ ধৰাত ৰজা ইব্ৰাহিম বাজলৈ ওলাল। তেওঁ দেখে, যে এজন অচিনাকি মানুহ চোতালত ঘূৰি ফুৰিব ধৰিছে। ৰজাই সুধিলে – “তুমি কোন্? ইয়াত কি কৰিছা?” ৰজাৰ কথাত মানুহজনে উত্তৰ দিলে—“মোৰ এটা উট হেৰাইছে, তাকে বিচাৰিছোঁ।” মানুহজনৰ কথাত ৰজাৰ সন্দেহ হল- “এই ৰাতি ই কেনেকৈ মোৰ ভিতৰলৈ আহিল? বোধকৰোঁ<noinclude></noinclude> 1di0qplmfjk5r9gcs53rq6hw8zdvkvo 104 89835 244577 2026-04-01T08:50:06Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "স্বদেশ-প্রেম । ১১৫ সূৰ্য্যৰ তাপত পৃথিবী তপত হয়; পৃথিবীৰ মাটি, পানী, গছ, বন আদিৰপৰা ৰ'দৰ তপত জলীয় ভাগ সদায় ওপৰলৈ উঠে। জলীয় ভাপ আকাশৰ ওপৰলৈ গৈ চেঁচা হলে মেঘ হয়; আৰু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>স্বদেশ-প্রেম । ১১৫ সূৰ্য্যৰ তাপত পৃথিবী তপত হয়; পৃথিবীৰ মাটি, পানী, গছ, বন আদিৰপৰা ৰ'দৰ তপত জলীয় ভাগ সদায় ওপৰলৈ উঠে। জলীয় ভাপ আকাশৰ ওপৰলৈ গৈ চেঁচা হলে মেঘ হয়; আৰু পাচত বৰষুণ হৈ পৃথিবীত পৰে। এইদৰে তাপৰ গুণত পানী জলীয় ভাপ, মেঘ আদিত পৰিণত হৈ পৃথিবীৰ উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীৰ অশেষ মঙ্গল সাধন কৰিছে । স্বদেশ-প্রেম। ধৰে নে জনম কেৱে এই মৰতত শিলাময় কৰি তাৰ হিয়া, “এয়ে মোৰ জন্মভূমি” বুলি মনে মনে এবাৰো যি কোৱা নাইকিয়া ? আনৰ দেশৰ পৰা উলটি আহোঁতে ফুৰি-চাকি, ঘৰ মুৱা হৈ, জেলা নাই হিয়া যাৰ স্বদেশ-প্ৰেমেৰে আছে নে কোনোবা এনে অই ! আছে যদি এনে কোনো, এনে কাঠচিত, চিনি থবা তাক ভালকই ; তাৰ বাবে গায় উচ্ছাস উথলি, মুঠে তাৰ গুণ গাবলই ।<noinclude></noinclude> 8qmjoyjtw5vl1jyg8375pga1gazveyb 244578 244577 2026-04-01T08:53:42Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||স্বদেশ-প্ৰেম।|১১৫}}</noinclude>{{gap}}সূৰ্য্যৰ তাপত পৃথিবী তপত হয়; পৃথিবীৰ মাটি, পানী, গছ, বন আদিৰপৰা ৰ’দৰ তপত জলীয় ভাপ সদায় ওপৰলৈ উঠে। জলীয় ভাপ আকাশৰ ওপৰলৈ গৈ চেঁচা হলে মেঘ হয়; আৰু পাচত বৰষুণ হৈ পৃথিবীত পৰে। এইদৰে তাপৰ গুণত পানী জলীয় ভাপ, মেঘ আদিত পৰিণত হৈ পৃথিবীৰ উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীৰ অশেষ মঙ্গল সাধন কৰিছে। {{Rule|3em}} {{center|{{x-larger|স্বদেশ-প্ৰেম।}}}} {{Block center|<poem>ধৰে নে জনম কেৱে এই মৰতত {{gap|4em}}শিলাময় কৰি তাৰ হিয়া, “এয়ে মোৰ জন্মভূমি” বুলি মনে মনে {{gap|4em}}এবাৰো যি কোৱা নাইকিয়া? আনৰ দেশৰ পৰা উলটি আহোঁতে {{gap|4em}}ফুৰি-চাকি,ঘৰ মুৱা হৈ, জলা নাই হিয়া যাৰ স্বদেশ-প্ৰেমেৰে {{gap|4em}}আছে নে কোনোবা এনে অই! আছে যদি এনে কোনো, এনে কাঠচিত, {{gap|4em}}চিনি থবা তাক ভালকই; তাৰ বাবে গায়কৰ উচ্ছ্বাস উথলি, {{gap|4em}}নুঠে তাৰ গুণ গাবলই। </poem>}}<noinclude></noinclude> 3ei0ehce3mxc8hssygog4o4ac5m3kjf 104 89836 244579 2026-04-01T08:54:09Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১১৬ সাহিত্য । থাকক থাকিলে তাৰ ডাঙৰ উপাধি, জগতত ফটা ফুটা নাম। থাকক থাকিলে তাৰ বিভূতি-বৈভৱ, — বাসনাই ঢুকি পোৱা মান কিন্তু তেনে স্বার্থপৰ দুৰকপলীয়া নাপায় থিয়াতি জন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>১১৬ সাহিত্য । থাকক থাকিলে তাৰ ডাঙৰ উপাধি, জগতত ফটা ফুটা নাম। থাকক থাকিলে তাৰ বিভূতি-বৈভৱ, — বাসনাই ঢুকি পোৱা মান কিন্তু তেনে স্বার্থপৰ দুৰকপলীয়া নাপায় থিয়াতি জনমত ; দুগুণ মৰণ ভুগি ধূলিৰ মানুহ মিলি যাব ধূলিৰ লগত ৷ তাৰ বাবে কেৱে আৰু নোটোকে চকুলো, কেৱে তাক নকৰে সম্মান ; কবিয়ে কবিতা ৰচি নকৰে নকৰে কেতিয়াও তাৰ গুণ গান । সাৰ কথা । ১। মিছাকথীয়া মানুহে কেতিয়াবা সঁচা কলেও আনে নপতিয়ায় । ২। সঁচা কোরাঁ, খং এবং, দানী হোৱাঁ ; এই তিনটাই তোমাক দেৱতা কৰিব । ৩। যি মানুহে নিজে কোৱা উপদেশবোৰ কামত নখটায়, তেওঁৰ সেই কথাবোৰ গোন্ধ নথকা মদাৰ ফুলৰ দৰে ।<noinclude></noinclude> 5lf9iwgul1xozc943le9j9d3x4176gy 244580 244579 2026-04-01T08:57:03Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১১৬|সাহিত্য।|}}</noinclude>{{Block center|<poem>থাকক থাকিলে তাৰ ডাঙৰ উপাধি, {{gap|4em}}জগতত ফটা ফুটা নাম। থাকক থাকিলে তাৰ বিভূতি-বৈভৱ, — {{gap|4em}}বাসনাই ঢুকি পোৱা মান কিন্তু তেনে স্বাৰ্থপৰ দুৰকপলীয়া {{gap|4em}}নাপায় খিয়াতি জনমত; দুগুণ মৰণ ভুগি ধূলিৰ মানুহ {{gap|4em}}মিলি যাব ধূলিৰ লগত। তাৰ বাবে কেৱে আৰু নোটোকে চকুলো, {{gap|4em}}কেৱে তাক নকৰে সম্মান; কবিয়ে কবিতা ৰচি নকৰে নকৰে {{gap|4em}}কেতিয়াও তাৰ গুণ গান।</poem>}} {{Rule|2em}} {{center|'''সাৰ কথা।'''}} {{gap}}১। মিছাকথীয়া মানুহে কেতিয়াবা সঁচা কলেও আনে নপতিয়ায়।<br/> {{gap}}২। সঁচা কোৱাঁ, খং এৰাঁ, দানী হোৱাঁ; এই তিনটাই তোমাক দেৱতা কৰিব।<br/> {{gap}}৩। যি মানুহে নিজে কোৱা উপদেশবোৰ কামত নখটায়, তেওঁৰ সেই কথাবোৰ গোন্ধ নথকা মদাৰ ফুলৰ দৰে।<noinclude></noinclude> 8dk9iifihs86stkzcp07hp0fqt6gxao 104 89837 244581 2026-04-01T08:57:36Z Sushmita Lekharu 3764 /* লিখা নথকা */ 244581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude><noinclude></noinclude> 8rkis1u1eq884mmog1z4yd5v3zz7l07 104 89838 244582 2026-04-01T09:00:07Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অরুনোদইৰ ধলফাট মন্দিৰ মাজতে সিৱ মূৰ্তি ৰাখে বেবি, সিৱৰ তুলনা কাচ ৰাখিচে পুখুৰি ৷ মহনা বুলিয়া তাক সকলে মাতই, সেয়ে স্বয়ং সিৱ বুলি ব্রাহ্মনেও কই। ইথানতো পুর্বমত আ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অরুনোদইৰ ধলফাট মন্দিৰ মাজতে সিৱ মূৰ্তি ৰাখে বেবি, সিৱৰ তুলনা কাচ ৰাখিচে পুখুৰি ৷ মহনা বুলিয়া তাক সকলে মাতই, সেয়ে স্বয়ং সিৱ বুলি ব্রাহ্মনেও কই। ইথানতো পুর্বমত আছে বেস্যা তিৰি, ব্রাহ্মন সকলে ধন লই চল কৰি ; দৰ্শনৰ পুজা ভেটি অনেক দস্তুৰি, জাত্ৰিৰ হাতৰ ধন লই বহু হৰি। চাউল, কলা, ড্রিত, চেনি, উপহাৰ নানা, সর্ব পাণ্ডাগনে লই ভোজন দখিনা ; তাব পাচে পুখুৰিলৈ নিএ জাত্রিগন, চাগ কাটি ত্ৰিপুৰাৰি কৰাই ভোজন ৷ এহি মতে হৰে ধন, শুনা তাৰ ফন্দ, আচৰ্জ কম দেখাই লগাই বৰ ধন্দ ; বোলে, নিজ হাতে জদি খুআবা সিৱক, তাৰ পুন্য ফলে পাচে জাবা স্বর্গ লোক । চাগ নতু পাৰ জাগিন হাতে দিয়া, এটাহ পাৰি মাতে কাচ মহনা বুলিয়া । সেহি কপে সিকি আচে অনেক বচৰ, লোভে বস হৈয়া আহে পুখুৰি ওপৰ ; ওপৰে উঠিয়া কাচ জন্তু আদি লই, দেখিয়া অগ্যানি লোকে বিশ্বাস কই। ভোজন কৰোআ হলে ব্রাহ্মনে জাত্রিক, বোলে, বহু দান কৰা ব্ৰাহ্মন লোকক ; কবালা নিজ হাতেবে সিৱক ভোজন, তুমি বিনে পুন্যৱন্ত নাহি কোনো জন। -<noinclude></noinclude> qbszzp8d7abvkt58sknokv9m28c65wn 244583 244582 2026-04-01T09:04:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৬৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মন্দিৰ মাজতে সিৱ মূৰ্তি ৰাখে বেৰি, সিৱৰ তুলনা কাচ ৰাখিচে পুখুৰি। মহনা বুলিয়া তাক সকলে মাতই, সেয়ে স্বয়ং সিৱ বুলি ব্ৰাহ্মনেও কই। ইথানতো পুৰ্বমত আছে বেস্যা তিৰি, ব্ৰাহ্মন সকলে ধন লই চল কৰি; দৰ্সনৰ পুজা ভেটি অনেক দস্তুৰি, জাত্ৰিৰ হাতৰ ধন লই বহু হৰি। চাউল, কলা, ঘ্ৰিত, চেনি, উপহাৰ নানা, সৰ্ব পাণ্ডাগনে লই ভোজন দখিনা; তাব পাচে পুখুৰিলৈ নিএ জাত্ৰিগন, চাগ কাটি ত্ৰিপুৰাৰি কৰাই ভোজন। এহি মতে হৰে ধন, শুনা তাৰ ফন্দ, আচৰ্জ কম দেখাই লগাই বৰ ধন্দ; বোলে, নিজ হাতে জদি খুআবা সিৱক, তাৰ পুন্য ফলে পাচে জাবা স্বৰ্গ লোক। চাগ নতু পাৰ জাত্ৰিগন হাতে দিয়া, এটাহ পাৰি মাতে কাচ মহনা বুলিয়া। সেহি ৰুপে সিকি আচে অনেক বচৰ, লোভে বস হৈয়া আহে পুখুৰি ওপৰ; ওপৰে উঠিয়া কাচ জন্তু আদি লই, দেখিয়া অগ্যানি লোকে বিশ্বাস কৰই। ভোজন কৰোআ হলে ব্ৰাহ্মনে জাত্ৰিক, বোলে, বহু দান কৰা ব্ৰাহ্মন লোকক; কৰালা নিজ হাতেৰে সিৱক ভোজন, তুমি বিনে পুন্যৱন্ত নাহি কোনো জন।</poem><noinclude></noinclude> ijornvq6jx6bwyj1rjzbg9tpfuvv722 104 89839 244584 2026-04-01T09:04:22Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিৰ জাত্রা জাৰ হাতে নাহি খাই তাহাক বোলই, বহু পাপ আচে তোৰ জানিবি নিচই ; সেই হেতু সিৱে নাহি খালে হাতে তোৰ, নিজ ভাগ্য জান তই অমঙ্গল বৰ ; এই হেতু বোলোঁ আমি কৰিও গ্রহন, কৰা, দা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিৰ জাত্রা জাৰ হাতে নাহি খাই তাহাক বোলই, বহু পাপ আচে তোৰ জানিবি নিচই ; সেই হেতু সিৱে নাহি খালে হাতে তোৰ, নিজ ভাগ্য জান তই অমঙ্গল বৰ ; এই হেতু বোলোঁ আমি কৰিও গ্রহন, কৰা, দান আদি তুমি পুজিও ব্রাহ্মন ; আৰু কৰা জগ্য হোম সিৱৰ কাৰনে, পাপ থেমা হব, পাচে খাবহি আপোনে । দুয়ো পোনে লাভ লই ব্রাহ্মন সকলে, তির্থ জাত্ৰি লোকক পেলাই বহু ভুলে ; কি নো ধর্ম কর্ম মই একো নে দেখিলোঁ, পইচাৰ সব্দ সদা কানতে সুনিলোঁ, জি থানত জাঁও মই দেখোঁ এহি ৰিতি, বিচাৰিয়া বুজা সবে কি নো ধর্ম নিতি ? দুই তির্থে দুই জন সবাৰ ওপৰে, অন্য পাণ্ডাগন জত তাৰ সেৱা কৰে ; বুলিয়া গোঁসাই তাসম্বাক কৰে মান, সাসন কৰিয়া থাকে সবাতো প্রধান ; ৰজা ভাৱে সিবিলাকে কৰে ৱেহাৰ, সঙ্গত আদলি চলে নিচা আদি তাৰ ; দেৱান মহৰি থাকে তাসম্বাৰ কাসে, বিচাৰ কাৰনে জেন বহে চাৰি পাসে ; নিষ্ঠুৰ নিদয়া অতি পৰধন হৰা, তাহাৰ সমুখে থাকে এক হোকা ধৰা ; অহঙ্কাৰে পুৰ্ন সিতো, কথা নাহি স্থনে, স্তম্ভৰ সদ্রিস বহি থাকে সর্বখ্যনে।<noinclude></noinclude> 65y0kzxk64c9d6cd5gra6lopwbekly2 244585 244584 2026-04-01T09:07:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিৰ্থৰ জাত্ৰা|৬৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জাৰ হাতে নাহি খাই তাহাক বোলই, বহু পাপ আচে তোৰ জানিবি নিচই; সেই হেতু সিৱে নাহি খালে হাতে তোৰ, নিজ ভাগ্য জান তই অমঙ্গল বৰ; এই হেতু বোলোঁ আমি কৰিও গ্ৰহন, কৰা দান আদি তুমি পুজিও ব্ৰাহ্মন; আৰু কৰা জগ্য হোম সিৱৰ কাৰনে, পাপ খেমা হব, পাচে খাবহি আপোনে। দুয়ো পোনে লাভ লই ব্ৰাহ্মন সকলে, তিৰ্থ জাত্ৰি লোকক পেলাই বহু ভুলে; কি নো ধৰ্ম কৰ্ম মই একো নে দেখিলোঁ, পইচাৰ সব্দ সদা কানতে সুনিলোঁ, জি থানত জাঁও মই দেখোঁ এহি ৰিতি, বিচাৰিয়া বুজা সবে কি নো ধৰ্ম নিতি? দুই তিৰ্থে দুই জন সবাৰ ওপৰে, অন্য পাণ্ডাগন জত তাৰ সেৱা কৰে; বুলিয়া গোঁসাই তাসম্বাক কৰে মান, সাসন কৰিয়া থাকে সবাতো প্ৰধান; ৰজা ভাৱে সিবিলাকে কৰে ৱেৱহাৰ, সঙ্গত আৰ্দলি চলে নিচান্ আদি তাৰ; দেৱান মহৰি থাকে তাসম্বাৰ কাসে, বিচাৰ কাৰনে জেন বহে চাৰি পাসে; নিষ্ঠুৰ নিৰ্দয়া অতি পৰধন হৰা, তাহাৰ সমুখে থাকে এক হোকা ধৰা; অহঙ্কাৰে পুৰ্ন সিতো, কথা নাহি স্থনে, স্তম্ভৰ সদ্ৰিস বহি থাকে সৰ্বখ্যনে।</poem><noinclude></noinclude> tqbxx7vhlbfmv85qctjkg00odx4acyi 104 89840 244586 2026-04-01T09:07:50Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬৬ অরুনোদইৰ ধলফাট জাত্ৰি লোকে কৰে তুতি, নো বোলে বচন, আপোনাকে সদা ভাবে কৰি সৰ্বোতম । গ্রিহ বাস কালে মই তথাতে গৈচিলোঁ, দেখি পাণ্ডা সকলৰ চৰনে ধৰিলোঁ; মোৰ সঙ্গে মাতামহি ত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৬৬ অরুনোদইৰ ধলফাট জাত্ৰি লোকে কৰে তুতি, নো বোলে বচন, আপোনাকে সদা ভাবে কৰি সৰ্বোতম । গ্রিহ বাস কালে মই তথাতে গৈচিলোঁ, দেখি পাণ্ডা সকলৰ চৰনে ধৰিলোঁ; মোৰ সঙ্গে মাতামহি তির্থত চলিল, তাক দেখি মুখ্য পাণ্ডা আনন্দিত হৈল । তিৰি লোক গলে পাই বহুতৰ ধন, হৰিসিত ভৈলা পাণ্ডা সেহিসে কারন; একোকে নে জানে অল্প তিবি মতিগন, ব্ৰাহ্মনৰ ক্ৰোধ ভয়ে কৰে অৰ্থ দান । নে জাই ঘৰত তিৰি ন কৰি দৰ্শন, ইহাক জানই মনে সেহি পাণ্ডাগন। কত মতে বুজালোহো নু শুনে বচন, অৰ্থৰ কাৰনে লুভি হৈল সর্বজন ; এই হেতু ধৰিলোঁহো দুষ্টৰ চৰন, তথাপিতো নে মানিলে মোহোৰ বচন ; আমাক বুলিলে বাক্য বিকট বদনে, এক সত টকা লৈবো দর্শন কারনে ; জদি ইচা আছে, তেন্তে কৰিবা দৰ্শন, নতু পুনৰপি ঘৰে কৰিও গমন । সেসতে একৈচ টকা লৈলন্ত দুৰ্জ্জনে, তেতিখ্যনে দিলে আগ্যা দৰ্শন কাৰনে । সকলো জাতিৰ প্রতি কবে এহি বিতি, ধন নে পাইলে কথা নু সুনে দুর্মতি। ৰাতি কালে নিতে নিতে সেহি সব নাৰি পাল ক্রমে গোঁসাইব থাকে সেৱা কবি ।<noinclude></noinclude> r12mhdhfbvxd5f681dr5cecugumsflz 244587 244586 2026-04-01T09:11:09Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৬৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জাত্ৰি লোকে কৰে তুতি, নো বোলে বচন, আপোনাকে সদা ভাবে কৰি সৰ্বোতম। গ্ৰিহ বাস কালে মই তথাতে গৈচিলোঁ, দেখি পাণ্ডা সকলৰ চৰনে ধৰিলোঁ; মোৰ সঙ্গে মাতামহি তিৰ্থত চলিল, তাক দেখি মুখ্য পাণ্ডা আনন্দিত হৈল। তিৰি লোক গলে পাই বহুতৰ ধন, হৰিসিত ভৈলা পাণ্ডা সেহিসে কাৰন; একোকে নে জানে অল্প তিবি মতিগন, ব্ৰাহ্মনৰ ক্ৰোধ ভয়ে কৰে অৰ্থ দান। নে জাই ঘৰত তিৰি ন কৰি দৰ্সন, ইহাক জানই মনে সেহি পাণ্ডাগন। কত মতে বুজালোহো নু সুনে বচন, অৰ্থৰ কাৰনে লুভি হৈল সৰ্বজন; এই হেতু ধৰিলোঁহো দুষ্টৰ চৰন, তথাপিতো নে মানিলে মোহোৰ বচন; আমাক বুলিলে বাক্য বিকট বদনে, এক সত টকা লৈবো দৰ্সন কাৰনে; জদি ইচা আছে, তেন্তে কৰিবা দৰ্সন, নতু পুনৰপি ঘৰে কৰিও গমন। সেসতে একৈচ টকা লৈলন্ত দুৰ্জ্জনে, তেতিখ্যনে দিলে আগ্যা দৰ্শন কাৰনে। সকলো জাতিৰ প্ৰতি কবে এহি ৰিতি, ধন নে পাইলে কথা নু সুনে দুৰ্মতি। ৰাতি কালে নিতে নিতে সেহি সব নাৰি পাল ক্ৰমে গোঁসাইৰ থাকে সেৱা কৰি।</poem><noinclude></noinclude> 6jqq66xwq6iahmhc76uun353qzfny7n 104 89841 244588 2026-04-01T09:11:27Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিওঁৰ ছাত্ৰা লোকে বোলে কন্যাগনে পুজে চৰনত, সেই হেতু থাকে বাতি গোসাইব থানত ; কিন্তু তাৰ ঘৰ মাজে দুই প্রানি বিনে, সোমাব নোআৰে তাত অন্য কোনো জনে । এহি সব দেখি আচোঁ আপোন চ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিওঁৰ ছাত্ৰা লোকে বোলে কন্যাগনে পুজে চৰনত, সেই হেতু থাকে বাতি গোসাইব থানত ; কিন্তু তাৰ ঘৰ মাজে দুই প্রানি বিনে, সোমাব নোআৰে তাত অন্য কোনো জনে । এহি সব দেখি আচোঁ আপোন চকুতে, তাক বিবৰিব মই নোমাবো লাজতে ; সংক্ষেপ কৰিহে মই লিখিলোঁহো সাৰ, এহি কথা সত্য ভাৱে কৰিলোঁ প্ৰচাৰ ৷ এনে দেব পুজাত ন হব কোনো ধর্ম, এই হেতু ভিয়াগ কৰি ভজা পুৰ্ন ব্ৰহ্ম । অচম দেসৰ তির্থ জেনে দেখিলোঁহো, জতন কৰিয়া তাক মই লিখিলোঁহো। বিচাৰিয়া দেখা সবে, এহি কেনে ধর্ম? জি সকলে দেখি আচে, জানে তাৰ কৰ্ম । মোৰ নিবেদন কথা মনত গুনিয়া, নিজ নিজ গিয়ানে ভাই দেখাহা ভাবিয়া ; মিচা দেৱ দেবি, আৰু মিচা তির্থ ফল, আস্ত্ৰই কৰিলে তাত হব অমঙ্গল ; এনে মিচা ভক্তিত নাহিকে পৰিত্ৰান, কিন্তু তাত হ'ব সেসে বৰ অপমান । এই হেতু ভ্ৰম এৰি হোআ গিয়ানৱন্ত, চইতানৰ মায়াত ন হবা আৰু ভ্ৰান্ত ৷ কৰজোৰে বোলোঁ ম‍ই মিনতি কৰিয়া, ভজা য়িচু খ্রিষ্ট পদ মনে বিশ্বাসিয়া ; এৰা, এৰা, এৰা সবে মিচা দেৱগন, পৰকালে উধাৰৰ কৰিও জতন ; ৬৭<noinclude></noinclude> 0nuy9qg16kqfd3moo6r3sazhhexnngm 244589 244588 2026-04-01T09:15:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিৰ্থৰ জাত্ৰা|৬৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>লোকে বোলে কন্যাগনে পুজে চৰনত, সেই হেতু থাকে ৰাতি গোঁসাইৰ থানত; কিন্তু তাৰ ঘৰ মাজে দুই প্ৰানি বিনে, সোমাব নোআৰে তাত অন্য কোনো জনে। এহি সব দেখি আচোঁ আপোন চকুতে, তাক বিবৰিব মই নোআৰোঁ লাজতে; সংক্ষেপ কৰিহে মই লিখিলোঁহো সাৰ, এহি কথা সত্য ভাৱে কৰিলোঁ প্ৰচাৰ। এনে দেব পুজাত ন হব কোনো ধৰ্ম, এই হেতু তিয়াগ কৰি ভজা পুৰ্ন ব্ৰহ্ম। অচম দেসৰ তিৰ্থ জেনে দেখিলোঁহো, জতন কৰিয়া তাক মই লিখিলোঁহো। বিচাৰিয়া দেখা সবে, এহি কেনে ধৰ্ম? জি সকলে দেখি আচে, জানে তাৰ কৰ্ম। মোৰ নিবেদন কথা মনত গুনিয়া, নিজ নিজ গিয়ানে ভাই দেখাহা ভাবিয়া; মিচা দেৱ দেবি, আৰু মিচা তিৰ্থ ফল, আস্ৰই কৰিলে তাত হব অমঙ্গল; এনে মিচা ভক্তিত নাহিকে পৰিত্ৰান, কিন্তু তাত হ’ব সেসে বৰ অপমান। এই হেতু ভ্ৰম এৰি হোআ গিয়ানৱন্ত, চইতানৰ মায়াত ন হবা আৰু ভ্ৰান্ত। কৰজোৰে বোলোঁ ম‍ই মিনতি কৰিয়া, ভজা য়িচু খ্ৰিষ্ট পদ মনে বিস্বাসিয়া; এৰা, এৰা, এৰা সবে মিচা দেৱগন, পৰকালে উধাৰৰ কৰিও জতন;</poem><noinclude></noinclude> 3hklw60agyla7syqpz1ktwuada4gadv 104 89842 244590 2026-04-01T09:15:24Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬৮ অরুনোদইৰ ধলফাট ভাবি দেখা, আয়ুসৰ ক্ৰমে হৈচে সেস, ন ভজিলে য়িচু খ্রিষ্ট হবা সর্বনাস ; স্বর্গ জাত্রা হেতু লোআ পথৰ সমল, নতুবা পৰকালত হব অমঙ্গল ; স্বর্গপুৰে সাঁচি থোআ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৬৮ অরুনোদইৰ ধলফাট ভাবি দেখা, আয়ুসৰ ক্ৰমে হৈচে সেস, ন ভজিলে য়িচু খ্রিষ্ট হবা সর্বনাস ; স্বর্গ জাত্রা হেতু লোআ পথৰ সমল, নতুবা পৰকালত হব অমঙ্গল ; স্বর্গপুৰে সাঁচি থোআ ধৰ্ম ৰুপ ধন, অসাৰ বস্তুৰ প্ৰতি নি দিবাহে মন। জি হেতু এই সকলো বস্তু নাস হব, জি কালত প্ৰভু য়িচু জগতে আহিব ; জগতৰ সেস দিনে এক মহা দুত ভয়ঙ্কৰ ভেঁৰি তেঁৱে বজাব অদ্ভুত। তাহাতে সকলো ম্রিত্যু উঠি তেতিখান, নিজ নিজ আত্মা জুক্ত হব প্রতি জন ; জগতৰ আদিৰ পৰা জত জত নৰ সবে উঠি থিয় হব প্ৰভুৰ ওচৰ ৷ অগ্নিএ কৰিলে দগ্ধ, জন্তুতে মন, মৈদামত থোআ, নতু জলতে মগন, সকলো প্ৰকাৰে জেয়ে হৈচিলে সংহাৰ, নিজ দেহ ধৰি উঠিবেক পুনৰ্বাৰ । সুজ চন্দ্ৰ তৰাগন সব নষ্ট হব প্রিথিবি কঁপিব, পাপি পর্বতে পলাব । পাপ পুনু জেয়ে জি কবিলে ইহলোক, তাহাৰ উত্তৰ দিব সৰ্ব নৰ লোক ; দেখাতে বা গুপুততে মনৰ অন্তৰে ৰাতি দিনে আদি কৰি জেনে চিন্তা কৰে ; প্ৰভুৰ দ্রিষ্টিত হৈচে সকলো প্ৰকাস, সাস্ত্রে বোলে এহি কথা কৰিবা বিশ্বাস ;<noinclude></noinclude> ts10o24wqzf9ohms9ok3ymxqx3p1f7g 244591 244590 2026-04-01T09:18:22Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৬৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ভাবি দেখা, আয়ুসৰ ক্ৰমে হৈচে সেস, ন ভজিলে য়িচু খ্ৰিষ্ট হবা সৰ্বনাস; স্বৰ্গ জাত্ৰা হেতু লোআ পথৰ সমল, নতুবা পৰকালত হব অমঙ্গল; স্বৰ্গপুৰে সাঁচি থোআ ধৰ্ম ৰুপ ধন, অসাৰ বস্তুৰ প্ৰতি নি দিবাহে মন। জি হেতু এই সকলো বস্তু নাস হব, জি কালত প্ৰভু য়িচু জগতে আহিব; জগতৰ সেস দিনে এক মহা দুত ভয়ঙ্কৰ ভেঁৰি তেঁৱে বজাব অদ্ভুত। তাহাতে সকলো ম্ৰিত্যু উঠি তেতিখান, নিজ নিজ আত্মা জুক্ত হব প্ৰতি জন; জগতৰ আদিৰ পৰা জত জত নৰ সবে উঠি থিয় হব প্ৰভুৰ ওচৰ। অগ্নিএ কৰিলে দগ্ধ, জন্তুতে মৰন, মৈদামত থোআ, নতু জলতে মগন, সকলো প্ৰকাৰে জেয়ে হৈচিলে সংহাৰ, নিজ দেহ ধৰি উঠিবেক পুনৰ্বাৰ। সুৰ্জ চন্দ্ৰ তৰাগন সব নষ্ট হব প্ৰিথিবি কঁপিব, পাপি পৰ্বতে পলাব। পাপ পুনু জেয়ে জি কৰিলে ইহলোক, তাহাৰ উতৰ দিব সৰ্ব নৰ লোক; দেখাতে বা গুপুততে মনৰ অন্তৰে ৰাতি দিনে আদি কৰি জেনে চিন্তা কৰে; প্ৰভুৰ দ্ৰিষ্টিত হৈচে সকলো প্ৰকাস, সাস্ত্ৰে বোলে এহি কথা কৰিবা বিস্বাস;</poem><noinclude></noinclude> 2z5l27bnb3gvxskgumx0mf6n8oyzzba 104 89843 244592 2026-04-01T09:18:50Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিওঁৰ জাত্রা জি হেতুক তেৱেঁ প্ৰভু সর্ব অন্তর্জামি, মনৰো ভাবনা জানে জগতৰ স্বামি । সকলোৰে বিচাৰ কৰিব সেহি দিন, উপজুক্ত প্রতিফল দিব সনাতন ৷ ইশ্বৰে জাতিৰ কথা একো নু সুধ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিওঁৰ জাত্রা জি হেতুক তেৱেঁ প্ৰভু সর্ব অন্তর্জামি, মনৰো ভাবনা জানে জগতৰ স্বামি । সকলোৰে বিচাৰ কৰিব সেহি দিন, উপজুক্ত প্রতিফল দিব সনাতন ৷ ইশ্বৰে জাতিৰ কথা একো নু সুধিব, সৰ্ব কৰমৰ কথা মাত্ৰ বিচাৰিব ; জাৰ পাপ, তাৰ সাপ হৈবেক হে ভাই, সৰু, বৰ, বিপ্ৰ, ক্ষুদ্র, একো ভেদ নাই। দখিনতে ধৰমি সকলোকে ৰাখিব, পাপি বাঁও হাতে বাখি এই ৰুপে কব ; আঁহা, মোৰ পিত্ৰিৰ প্ৰেমৰ পাত্ৰগন, সুখ ভোগ কৰিওক স্বৰগৰ থান । ধর্ম পথে চলি জত পাইচিলা ক্লেস, তাৰ হেতু ভুঞ্জা সুখ অসেস বিসেস। স্বর্গিয় দুতৰ সঙ্গে মন হৰিসিত ভুঞ্জা সুখ পিন্ধি সদা অখই মুকুট। এহি ৰূপে ধর্মিগন স্বগত জাব, তেওঁৰ সঙ্গে বাস কৰি আনন্দে থাকিব । অনন্তৰে পাপিগন প্রতি ক্ৰোধ কৰি, বুলিব সবাকো, অৰে দুষ্ট দুৰাচাৰি ; অনন্ত নৰক মাজে গৈয়া কৰ বাস, জতে আচে চইতান, আৰু তাৰ দাস । এহি মতে সিহঁতকে৷ নৰ্কত পঠাব, ঘোৰ অন্ধকাৰ মাজে জাতনা ভুঞ্জিব ৷ সেহি দিনে পাপিগন ন হব উধাৰ, কেৱল নৰক সাস্তি হব হাহাকাৰ । ৬১<noinclude></noinclude> 1gdwjosexe2m1cyoije9672yseb8z21 244593 244592 2026-04-01T09:21:44Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিৰ্থৰ জাত্ৰা|৬৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জি হেতুক তেৱেঁ প্ৰভু সৰ্ব অন্তৰ্জামি, মনৰো ভাবনা জানে জগতৰ স্বামি। সকলোৰে বিচাৰ কৰিব সেহি দিন, উপজুক্ত প্ৰতিফল দিব সনাতন। ইস্বৰে জাতিৰ কথা একো নু সুধিব, সৰ্ব কৰমৰ কথা মাত্ৰ বিচাৰিব; জাৰ পাপ, তাৰ সাপ হৈবেক হে ভাই, সৰু, বৰ, বিপ্ৰ, ক্ষুদ্ৰ, একো ভেদ নাই। দখিনতে ধৰমি সকলোকে ৰাখিব, পাপি বাঁও হাতে ৰাখি এই ৰুপে কব; আঁহা, মোৰ পিত্ৰিৰ প্ৰেমৰ পাত্ৰগন, সুখ ভোগ কৰিওক স্বৰগৰ থান। ধৰ্ম পথে চলি জত পাইচিলা ক্লেস, তাৰ হেতু ভুঞ্জা সুখ অসেস বিসেস। স্বৰ্গিয় দুতৰ সঙ্গে মন হৰিসিত ভুঞ্জা সুখ পিন্ধি সদা অখই মুকুট। এহি ৰূপে ধৰ্মিগন স্বৰগত জাব, তেওঁৰ সঙ্গে বাস কৰি আনন্দে থাকিব। অনন্তৰে পাপিগন প্ৰতি ক্ৰোধ কৰি, বুলিব সবাকো, অৰে দুষ্ট দুৰাচাৰি; অনন্ত নৰক মাজে গৈয়া কৰ বাস, জতে আচে চইতান, আৰু তাৰ দাস। এহি মতে সিহঁতকো নৰ্কত পঠাব, ঘোৰ অন্ধকাৰ মাজে জাতনা ভুঞ্জিব। সেহি দিনে পাপিগন ন হব উধাৰ, কেৱল নৰক সাস্তি হব হাহাকাৰ।</poem><noinclude></noinclude> pdo5k2b5qtl1h7ko71b3gyl30sx42dl 104 89844 244594 2026-04-01T09:22:04Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অরুনোদইৰ ধলফাট নে চাব কাহাৰো মুখ, দায়া ন কৰিব সত্য ৰুপে সকলোৰে বিচাৰ কৰিব । এই হেতু বোলোঁ মই, মোৰ বাক্য ধৰা, ভজি য়িচু খ্রিষ্ট পদ পাপ সিন্ধু তৰা ; সংসাৰৰ সুখ ভোগে ন কৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অরুনোদইৰ ধলফাট নে চাব কাহাৰো মুখ, দায়া ন কৰিব সত্য ৰুপে সকলোৰে বিচাৰ কৰিব । এই হেতু বোলোঁ মই, মোৰ বাক্য ধৰা, ভজি য়িচু খ্রিষ্ট পদ পাপ সিন্ধু তৰা ; সংসাৰৰ সুখ ভোগে ন কৰিবা মন, আৰু নে সঁচিবা তুমি বহুতৰ ধন ; জিৱনৰ কালত ইশ্বৰ সেৱা কৰা, সকলো ভাৱত সদা সুকর্ম আচৰা ; পৰ তিৰি, পৰ ধন ন কৰা হৰণ, মিচা কথা নকহিবা কাহাৰো কাৰণ ; নিজ পিত্রি মাত্রি জানি কৰা সমাদৰ, অকাৰনে নবধিবা জিৱ মানুহৰ ; 'নিবর্ধক ন লয়োক ইশ্বৰৰ নাম, সপ্তম দিনক স্মৰি কৰিবা বিশ্রাম; ইশ্বৰৰ বিনে তুমি কাকো নে মানিবা, স্বর্গে মর্ত্য্যে কাৰো পুতলাক নু পুজিবা ; আপোনাৰ দৰে প্ৰেম কৰা সৰ্বজন, ইস্বৰ বুলিয়া নে মানিবা দেৱগণ ; তিয়াগ কৰা কাম, ক্ৰোধ আৰু অহঙ্কাৰ, সাস্ত্রে বোলে ইশ্বৰৰ আগ্যা এহি সাৰ ৷ পুনৰ জনম হব লাগে সকলোবে, পিত্রি, পুত্র, ধর্মাত্মা, এই তিনিৰো গুনেৰে ; সি ন হলে মন সুধ কদাচো ন হই, জত পুন্য আর্জে সব হব পাপমই । পুনৰ জনম পালে সুধ হই মন, তাহাতে সোমাব ধৰ্ম আত্মাৰ কিবন ;<noinclude></noinclude> o23pbzkkceyp1647hb7s9160mysi1fd 244595 244594 2026-04-01T09:25:21Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৭০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নে চাব কাহাৰো মুখ, দায়া ন কৰিব সত্য ৰুপে সকলোৰে বিচাৰ কৰিব। এই হেতু বোলোঁ মই, মোৰ বাক্য ধৰা, ভজি য়িচু খ্ৰিষ্ট পদ পাপ সিন্ধু তৰা; সংসাৰৰ সুখ ভোগে ন কৰিবা মন, আৰু নে সঁচিবা তুমি বহুতৰ ধন; জিৱনৰ কালত ইস্বৰ সেৱা কৰা, সকলো ভাৱত সদা সুকৰ্ম আচৰা; পৰ তিৰি, পৰ ধন ন কৰা হৰণ, মিচা কথা নকহিবা কাহাৰো কাৰণ; নিজ পিত্ৰি মাত্ৰি জানি কৰা সমাদৰ, অকাৰনে নবধিবা জিৱ মানুহৰ; নিৰৰ্থক ন লয়োক ইস্বৰৰ নাম, সপ্তম দিনক স্মৰি কৰিবা বিশ্ৰাম; ইশ্বৰৰ বিনে তুমি কাকো নে মানিবা, স্বৰ্গে মৰ্ত্য্যে কাৰো পুতলাক নু পুজিবা; আপোনাৰ দৰে প্ৰেম কৰা সৰ্বজন, ইস্বৰ বুলিয়া নে মানিবা দেৱগণ; তিয়াগ কৰা কাম, ক্ৰোধ আৰু অহঙ্কাৰ, সাস্ত্ৰে বোলে ইস্বৰৰ আগ্যা এহি সাৰ। পুনৰ জনম হব লাগে সকলোৰে, পিত্ৰি, পুত্ৰ, ধৰ্মাত্মা, এই তিনিৰো গুনেৰে; সি ন হলে মন সুধ কদাচো ন হই, জত পুন্য আৰ্জে সব হব পাপমই। পুনৰ জনম পালে সুধ হই মন, তাহাতে সোমাব ধৰ্ম আত্মাৰ কিৰন;</poem><noinclude></noinclude> drocjivpp6bvyhuea0wbo5dagfblfoy 104 89845 244596 2026-04-01T09:25:45Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভিৰ্থৰ ছাত্ৰা তাৰ পৰা হব আৰু গিয়ানৰ উদই, পাপ, পুন্য, সকলো জানিব সমুদাই ; তেওঁৰ শক্তি বলে পাপ দমন কৰিব, তিয়াগ কৰি পাপ, ধর্ম পথতে চলিব ; মনৰ ভিতৰে হব ভক্তিৰ উদই, তাহাত জন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>ভিৰ্থৰ ছাত্ৰা তাৰ পৰা হব আৰু গিয়ানৰ উদই, পাপ, পুন্য, সকলো জানিব সমুদাই ; তেওঁৰ শক্তি বলে পাপ দমন কৰিব, তিয়াগ কৰি পাপ, ধর্ম পথতে চলিব ; মনৰ ভিতৰে হব ভক্তিৰ উদই, তাহাত জন্মিব পাপ কমত ভই । এহি কপে কর্ম হলে, হই পৰিত্ৰান, তেহে মৰনৰ পাচে পাবা স্বর্গ থান। কজোৰে কলো ম‍ই, বিনই কৰিয়া সবে মানা মোৰ সত্য বচন শুনিয়া ; খ্রিষ্ট বিনে কোনো থানে নাহিকে উপাই, তেঁৱেহে পাপিৰ নাথ জানিবা সবাই । তেৱে অতি দায়াতুৰ পাপিৰ কাৰন সেই হেতু কৰে দান আপোনাৰ প্ৰান। न. . ফ.<noinclude></noinclude> 7rpl9u0uylvrkwr8jrntcw6ywyz8hg5 244598 244596 2026-04-01T09:33:22Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিৰ্থৰ জাত্ৰা|৭১}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তাৰ পৰা হব আৰু গিয়ানৰ উদই, পাপ, পুন্য, সকলো জানিব সমুদাই; তেওঁৰ শক্তি বলে পাপ দমন কৰিব, তিয়াগ কৰি পাপ, ধৰ্ম পথতে চলিব; মনৰ ভিতৰে হব ভক্তিৰ উদই, তাহাত জন্মিব পাপ কৰমত ভই। এহি ৰুপে কৰ্ম হলে, হই পৰিত্ৰান, তেহে মৰনৰ পাচে পাবা স্বৰ্গ থান। কৰজোৰে কলোঁ ম‍ই, বিনই কৰিয়া সবে মানা মোৰ সত্য বচন সুনিয়া; খ্ৰিষ্ট বিনে কোনো থানে নাহিকে উপাই, তেঁৱেহে পাপিৰ নাথ জানিবা সবাই। তেৱে অতি দায়াতুৰ পাপিৰ কাৰন সেই হেতু কৰে দান আপোনাৰ প্ৰান।</poem> {{Float right|ন ল. ফ.}}<noinclude></noinclude> lxmh5pnnp7v2c3k3xw55j7lq4h81tnn 104 89846 244597 2026-04-01T09:28:31Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|৩৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>অ্ৰদ্য়াৰভ্য কিয়ৎকালং দুঃখন্তেগ্ৰহ ভবিষ্যতি। তস্মিন্নেব দিনে ৰাজ্ঞো ধনমাদায় তস্কৰঃ॥ তেনৈব বৰ্ত্ম নায়াতঃ পৃষ্ঠদেশং বিলোকয়ন্। তৎপশ্চাৎ ধাবতো দূতন দৃষ্টা ভীতেন চেতসা। ধনং সংস্থাপ্য তত্ৰৈব গতং শীঘ্ৰমলক্ষিতঃ। ততো দুতাঃ সমায়াত! যত্ৰাস্তি সজ্জনো বণিক্‌॥ দৃষ্টা ভূপ-ধনং তত্ৰ বদ্ধাতা বণিক্সুতৌ। হৰ্যযুক্তা ধাবমানা উচুন প সমীপতঃ॥ তস্কৰৌ দ্বৌ সমানীতৌ বিলোক্যা জ্ঞাপয় প্ৰভো। তেনজ্ঞপ্তৈস্ততঃ শীঘ্ৰং দৃঢ়ংবদ্ধাতু তাবুভৌ॥ স্থাপিতৌ দ্বৌ মহাদুৰ্গে কাৰাগাৰে বিচাৰতঃ।</poem>{{Block center/e}} {{center|'''সুত উবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>মায়য়া সত্য দেবস্য নশ্ৰুতঞ্চ তয়োবচঃ। ততস্তয়োৰ্ধনং যচ্চ গৃহীতং চন্দ্ৰকেতুনা॥ তচ্ছাপৰ্চ্চ তয়োৰ্গেহে ভাৰ্য্যাপি দুঃখিতাভবৎ। চৌৰেণাপহুতংসৰ্ব্বং গেহে যৰ্চ্চ স্থিতংধনম্॥ আধিব্যাধিসমাযূক্ত৷ ক্ষুংপিপাসা, প্ৰপীড়িতা। অন্নচিন্তাপৰা ভুত্বা ভ্ৰমতে চগৃহে গৃহে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 7shmbf5pcb2gwqarcmm8yzdle1gc5o4 104 89847 244599 2026-04-01T09:33:55Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ৰঙ্গপুৰ নগৰৰ বনন ৷ Poetical Description of Rongpur. ৮ বছৰ। নম্বৰ ১। জানু মাৰি, ১৯৫৩। সবাৰো আগত মই কৰোঁ নিবেদন, নিন্দা ন কৰিবা শুনি মোহোৰ বচন ; মন দিয়া শুনা সবে বচন আমাৰ, ৰংপুৰ নগৰ কথা কৰিব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>ৰঙ্গপুৰ নগৰৰ বনন ৷ Poetical Description of Rongpur. ৮ বছৰ। নম্বৰ ১। জানু মাৰি, ১৯৫৩। সবাৰো আগত মই কৰোঁ নিবেদন, নিন্দা ন কৰিবা শুনি মোহোৰ বচন ; মন দিয়া শুনা সবে বচন আমাৰ, ৰংপুৰ নগৰ কথা কৰিবো প্ৰচাৰ । ওপৰৰ পৰা আহি আচাম নিপবৰ, সি সবেও ভাল মতে সাজিলন্ত ঘৰ ; ৰংপুৰ নামে আচে নগৰ বিচখান, জাত প্রজাগনে খানি পাইচে বহু ধন। কি কৰিবো আমি সবে তাহাৰ বর্নন, বৰ বৰ পকি ঘৰ কৰিলে নির্মান ; ৰজাৰ নিবাস ঘৰ অতি বিচখ্যান, তাহাৰ ভিতৰে শুনি মেঘৰ গৰ্জন। তলাতল ঘৰ সিতো অতি ভয়ঙ্কৰ, দেখিলে মাত্রকে মন মোহই নৰৰ ; তাহাৰ ভিতৰে দেখি বৰ অন্ধিয়াৰি, পসিলে তাহাত জানা ওলাব নোআৰি । এতিয়া হৈলন্ত তাত বহুত জংঘল, তথাপিতো চালে চকু কবে জল মল । আৰু এক গোটা আচে বঙ্গ ঘৰ নামে তাত ৰঙ্গ কৰে পাত্র মন্ত্রি ৰজা সমে;<noinclude></noinclude> 7g6kty1xzv4nainc2zg69mj6sr040y0 244601 244599 2026-04-01T09:37:15Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''ৰঙ্গপুৰ নগৰৰ বনন।'''|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>Poetical Description of Rongpur. ৮ বচৰ। নম্বৰ ১। জানুআৰি, ১৯৫৩।<br/> সবাৰো আগত মই কৰোঁ নিবেদন, নিন্দা ন কৰিবা শুনি মোহোৰ বচন; মন দিয়া শুনা সবে বচন আমাৰ, ৰংপুৰ নগৰ কথা কৰিবো প্ৰচাৰ। ওপৰৰ পৰা আহি আচাম নিপবৰ, সি সবেও ভাল মতে সাজিলন্ত ঘৰ; ৰংপুৰ নামে আচে নগৰ বিচখ্যন, জাত প্ৰজাগনে খানি পাইচে বহু ধন। কি কৰিবো আমি সবে তাহাৰ বৰ্নন, বৰ বৰ পকি ঘৰ কৰিলে নিৰ্মান; ৰজাৰ নিবাস ঘৰ অতি বিচখ্যন, তাহাৰ ভিতৰে শুনি মেঘৰ গৰ্জন। তলাতল ঘৰ সিতো অতি ভয়ঙ্কৰ, দেখিলে মাত্ৰকে মন মোহই নৰৰ; তাহাৰ ভিতৰে দেখি বৰ অন্ধিয়াৰি, পসিলে তাহাত জানা ওলাব নোআৰি। এতিয়া হৈলন্ত তাত বহুত জংঘল, তথাপিতো চালে চকু কৰে জল মল। আৰু এক গোটা আচে ৰঙ্গ ঘৰ নামে তাত ৰঙ্গ কৰে পাত্ৰ মন্ত্ৰি ৰজা সমে;</poem><noinclude></noinclude> r725b7ozp675bv7olkvz5zhaavssujz 104 89848 244600 2026-04-01T09:34:27Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৩৮|শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তথা কলাবতীকন্যা ভ্ৰমতে প্ৰতি বাসৰম্! একদা সা তু ভবনাৎ ক্ষুধাৰ্ত্তা দ্বিজমন্দিৰম্॥ গত্বা পশ্যদ ব্ৰতং তত্ৰ সত্যনাৰায়ণস্য চ। উপবিশ্য কথাংশ্ৰুত্বা বৰং সম্প্ৰাৰ্থ্য বাঞ্ছিতম্॥ প্ৰসাদ ভক্ষণংকৃত্বা যযৌৰাত্ৰৌ গৃহংপ্ৰতি। ততোলীলাবতী কন্যাং ৰ্ভৎসয়ামাসতাং ভূশম্‌॥ পুত্ৰি ৰাত্ৰৌ স্থিতা কুত্ৰ কিন্তে মমসি বৰ্ত্ততে।</poem>{{Block center/e}} {{center|'''কলাবত্যুবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>দ্বিজালয়ে ব্ৰতং মাৰ্ত্তদৃষ্টং বাঞ্চিতসিদ্ধিদম্। তচ্ছুত্বা কন্যকাবাক্যং ব্ৰতং কৰ্ত্তুংসমুদ্যতা॥ সস্থতা সা বণিগভাৰ্য্যা সত্যনাৰায়ণস্য চ। ব্ৰতং চক্ৰেচ বৈসাধ্বী বন্ধুভিঃ স্বজনৈঃসহ॥ ভৰ্ত্ত জামাতৰে৷ ক্ষিপ্ৰ মাগচ্ছেতাং মমাশ্ৰমম্। ইতিদেবং বৰংযাচে সত্যদেবং পুনঃ পুনঃ॥ অপৰাধস্তু ভৰ্ত্ত মে জামাতুঃ ক্ষন্তমহসি। ব্ৰতেন তস্যাস্তিষ্টোংসে৷ সত্যনাৰায়ণঃ প্ৰভুঃ॥ দৰ্শয়ামাস স্বপ্নং হি চন্দ্ৰকেতুং নৃপোত্তমম্। দেয়ং ধনঞ্চ তৎসৰ্ব্বং বিধিনা দ্বিগুণীকৃতম্॥ নো চেৎ ত্বা নাশয়িষ্যািম সৰাজ্য-ধন পুত্ৰকম্॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> jn5rwavh3zvl09zjlhtrr62cr4a42k1 104 89849 244602 2026-04-01T09:37:44Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ৰঙ্গপুৰ নগৰৰ বর্নন তাৰ মাজে কোঠা কোঠা দেখিতে সুন্দৰ, সি কাৰনে তার নাম বোলে বঙ্গ ঘ এক গোট দল আচে দেখিতে সুন্দৰ, ছব হস্তে দেখি তাক অতি ভয়ঙ্কৰ ; তাহাৰ ৰূপৰ আৰু নাহিকে উপ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>ৰঙ্গপুৰ নগৰৰ বর্নন তাৰ মাজে কোঠা কোঠা দেখিতে সুন্দৰ, সি কাৰনে তার নাম বোলে বঙ্গ ঘ এক গোট দল আচে দেখিতে সুন্দৰ, ছব হস্তে দেখি তাক অতি ভয়ঙ্কৰ ; তাহাৰ ৰূপৰ আৰু নাহিকে উপমা, বজা সমনিতে তাত খেলই ফাকুআ । আৰু পকি ঘৰ দল আচই জতেক, আমি মুখে তাৰ কথা কহিবো কতেক । আচাম ৰজাই তাক নগৰ বোলই, সি সবক ইংরাজিএ জিলা নাম কই। আৰু কিছু কহো ম‍ই জিলা বিবরন, অল্প মন দিয়া সুনা তাহাৰ বৰ্নন। তথাতে আচই এক দল বিচখান, ছৰ হৈতে দেখি জেন পর্বত সমান । এক সত হস্ত মানে উস্রিত হৱই, সোনাৰ কলচি এক ওপৰে আচই ; এক প্ৰহৰৰ পৰা তাক দেখা জাই, জল মল কৰি সিতো কলচি জলই। সিৱ নামে এক মূৰ্তি তাহাৰ ভিতৰে, ব্রাহ্মন সকলে তাত নিতে পূজা কৰে । তাহাৰ বাৰত মূৰ্তি আচই বিস্তৰ, হাত ভৰি নাক কান দেখিতে সুন্দৰ । তাৰ পুবে আচে এক বিষ্ণুৰ মন্দিৰ, পচিমতো দেবি দল দেখিতে সুন্দৰ ৷ পুখুৰি আচই তাত বিস্তৰ বহল, তাহাৰ চাৰিও পাৰে সাজে বহু ঘৰ । १७<noinclude></noinclude> 6amzdul74g9plqa308bnxkexe9ezzlq 244604 244602 2026-04-01T09:41:27Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||ৰঙ্গপুৰ নগৰৰ বৰ্নন|৭৩}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তাৰ মাজে কোঠা কোঠা দেখিতে সুন্দৰ, সি কাৰনে তাৰ নাম বোলে ৰঙ্গ ঘৰ এক গোট দল আচে দেখিতে সুন্দৰ, দুৰ হন্তে দেখি তাক অতি ভয়ঙ্কৰ; তাহাৰ ৰূপৰ আৰু নাহিকে উপমা, ৰজা সমনিতে তাত খেলই ফাকুআ। আৰু পকি ঘৰ দল আচই জতেক, আমি মুৰ্খে তাৰ কথা কহিবো কতেক। আচাম ৰজাই তাক নগৰ বোলই, সি সবক ইংৰাজিএ জিলা নাম কই।<br/> আৰু কিছু কহোঁ ম‍ই জিলা বিবৰন, অল্প মন দিয়া সুনা তাহাৰ বৰ্নন। তথাতে আচই এক দল বিচখান, দুৰ হৈতে দেখি জেন পৰ্বত সমান। এক সত হস্ত মানে উস্ৰিত হৱই, সোনাৰ কলচি এক ওপৰে আচই; এক প্ৰহৰৰ পৰা তাক দেখা জাই, জল মল কৰি সিতো কলচি জলই। সিৱ নামে এক মূৰ্তি তাহাৰ ভিতৰে, ব্ৰাহ্মন সকলে তাত নিতে পূজা কৰে। তাহাৰ বাৰত মূৰ্তি আচই বিস্তৰ, হাত ভৰি নাক কান দেখিতে সুন্দৰ। তাৰ পুবে আচে এক বিষ্ণুৰ মন্দিৰ, পচিমতো দেবি দল দেখিতে সুন্দৰ। পুখুৰি আচই তাত বিস্তৰ বহল, তাহাৰ চাৰিও পাৰে সাজে বহু ঘৰ।</poem><noinclude></noinclude> bwfuufu5vitzkfmottjk0ep8yxlkacj 104 89850 244603 2026-04-01T09:39:56Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|৩৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>এবমাভাষ্য ৰাজানং ধ্যানগম্যোহভবৎ প্ৰভুঃ॥ ততঃ প্ৰভাতসময়ে ৰাজা চ স্বজনৈঃ সহ। উপবিশ্য সভামধ্যে প্ৰাহ দুতজনং প্ৰতি॥ বদ্ধৌ মহাজনৌ ক্ষিপ্ৰমানয়স্বান্তিকংমম। ততোদুতা দ্ৰুতং গত্বা সমানিণ্যৰ্ব্বণিক্ সুতৌ॥ তৌ চ নত্বা বণিক্পুত্ৰৌ চন্দ্ৰকেতুং নৃপোত্তমম্। স্বত্বা চ পূ বিবৃত্তান্তং বিস্ময়ায় বিহ্বলৌ॥ ৰাজা বণিক্‌সুতৌ বীক্ষ্য প্ৰোবাচঃ সাদৰংব্যঃ দৈবাৎ প্ৰাপ্তং মহৎ কষ্টমিদানীং নান্তি তদ্ৰয়ম্॥ ইদানীমেব মুক্তস্তং ক্ষুৰকৰ্ম্মাদিকং চৰ। ততো নৃপৰৰঃ শ্ৰীমান্ স্বৰ্ণৰত্নবিভূষণৈঃ॥ অলঙ্কৃত্য বণিকপুত্ৰৌ বচসাপ্ৰীণয়দৃভূশম্। পুৰা নীতঞ্চ যদ্দু ব্যং দ্বিগুণীকৃত্য দত্তবান্॥ প্ৰোবাচ তৌ ততৌৰাজা গচ্ছ সাধো নিজামম্। ৰাজানং প্ৰণিপত্যাহ গন্তব্যং ত্বংপ্ৰসাদতঃ॥ যাত্ৰাং কৃত্বা ততঃ সাধুৰ্ম্মঙ্গলাচাৰ পূৰ্ব্বকম্। ব্ৰাহ্মণেভ্যো ধনং দত্ত্বা মহৰ্ষে। নগৰং যযৌ॥ কিয়দ্দৰে গতে সাধৌ সত্যনাৰায়ণঃ প্ৰভুঃ। জিজ্ঞাসং কৃতবান্ সাধো কিমস্তি তৰণৌতব॥ ততো মহাজনে মতো হেলয়া চ প্ৰহস্যচ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> kjmvwpmontfknqyogchrnce4kj47nca 104 89851 244605 2026-04-01T09:41:51Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "8 অকনো দইৰ ধলফাট তাৰ মাজে ৰাজ হংস বহুত চৰই, দেখিলে সবাৰো মনে সন্তোষ মিলই । পুবৰ পাৰত তাৰ পল্টন আচই, দখিনে পচিমে চাহাবানে ঘৰ লই; সি সব ঘৰক জিতো কৰিলে নির্মান, বৰ বুধিমন্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>8 অকনো দইৰ ধলফাট তাৰ মাজে ৰাজ হংস বহুত চৰই, দেখিলে সবাৰো মনে সন্তোষ মিলই । পুবৰ পাৰত তাৰ পল্টন আচই, দখিনে পচিমে চাহাবানে ঘৰ লই; সি সব ঘৰক জিতো কৰিলে নির্মান, বৰ বুধিমন্ত সিতো ইংরাজি সমান । খেলত চেটিয়া মই আহোম কুলত, সততে বসতি কৰো সিৱসাগৰত ; মই অল্প মতি দোস কৰিও মসন, দয়াৰামে পদ ৰচি কৰোঁ নিবেদন।<noinclude></noinclude> chgkjopcs7096vvp9cl7doee0cg7h49 244606 244605 2026-04-01T09:43:14Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৭৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তাৰ মাজে ৰাজ হংস বহুত চৰই, দেখিলে সবাৰো মনে সন্তোষ মিলই। পুবৰ পাৰত তাৰ পল্টন আচই, দখিনে পচিমে চাহাবানে ঘৰ লই; সি সব ঘৰক জিতো কৰিলে নিৰ্মান, বৰ বুধিমন্ত সিতো ইংৰাজি সমান। খেলত চেটিয়া মই আহোম কুলত, সততে বসতি কৰোঁ সিৱসাগৰত; মই অল্প মতি দোস কৰিও মৰ্সন, দয়াৰামে পদ ৰচি কৰোঁ নিবেদন।</poem><noinclude></noinclude> b1zd0ptlkemyz7iqvpqk2c4c0tj33m5 104 89852 244607 2026-04-01T09:43:36Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "চাপাখানাৰ বিবৰন । Description of the Printing Office. ৮ বচৰ নম্বৰ ২। ফেবকআৰি, ১৮৫৩। মাহে মাহে অরুনোদই জেনে মতে পাই, তাৰ বিবৰন লিখোঁ জন্তু সব চাই ; বহু বহু লোক আচে দেখিতে নে পাই, অচম দেসত জান..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>চাপাখানাৰ বিবৰন । Description of the Printing Office. ৮ বচৰ নম্বৰ ২। ফেবকআৰি, ১৮৫৩। মাহে মাহে অরুনোদই জেনে মতে পাই, তাৰ বিবৰন লিখোঁ জন্তু সব চাই ; বহু বহু লোক আচে দেখিতে নে পাই, অচম দেসত জানা এনে জন্তু নাই । এক গোটা পকি ঘৰ ইটাৰে কৰিচে, ঠায়ে ঠায়ে বহু জন্তু তাহাতে থাপিচে ; কোঠালি কোঁঠালি তাক দেখিবাক ভাল, আৰ্চিৰ দুআব ভাত দিচে চাৰি ফাল । তাহাব ভিতবে জন্তু জতেক আচেই, আদি অন্ত নাহি তাৰ কত কর্ম হই, আখব ঢলোআ জন্তু অতি আচৰিত ; তাহাৰ ভিতৰে হই আখৰ তুৰিত । কেইচ নামে এক চাঙ্গ সাজিচে কাঠব, খোটালি খোঁটালি ঘৰ তাহাৰ ওপৰ, আদি অন্ত নাহি জত আখৰ আচই ; খোঁটালিৰ মাজে সব ভৰিয়া ৰাখই ৷ নানা দেসে নানা বাত্রা জত জত পাই, ডাকেৰে সি সব কথা ইথানে পঠাই ; মাচুলক দিয়া পাচে তাহাক আনই, জিতো কথা অতি ভাল তাহাক লিখই ।<noinclude></noinclude> d8b03qabx0sdn8gl2w5qaadyfct54pb 244609 244607 2026-04-01T09:47:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||{{x-larger|'''চাপাখানাৰ বিবৰন।'''}}|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>'''Description of the Printing Office.''' ৮ বচৰ ৷ নম্বৰ ২। ফেবৰুআৰি, ১৮৫৩।<br/> মাহে মাহে অৰুনোদই জেনে মতে পাই, তাৰ বিবৰন লিখোঁ জন্তু সব চাই; বহু বহু লোক আচে দেখিতে নে পাই, অচম দেসত জানা এনে জন্ত্ৰ নাই। এক গোটা পকি ঘৰ ইটাৰে কৰিচে, ঠায়ে ঠায়ে বহু জন্ত্ৰ তাহাতে থাপিচে; কোঁঠালি কোঁঠালি তাক দেখিবাক ভাল, আৰ্চিৰ দুআৰ তাত দিচে চাৰি ফাল। তাহাৰ ভিতৰে জন্ত্ৰ জতেক আচেই, আদি অন্ত নাহি তাৰ কত কৰ্ম হই, আখব ঢলোআ জন্ত্ৰ অতি আচৰিত; তাহাৰ ভিতৰে হই আখৰ তুৰিত। কেইচ নামে এক চাঙ্গ সাজিচে কাঠৰ, খোঁটালি খোঁটালি ঘৰ তাহাৰ ওপৰ, আদি অন্ত নাহি জত আখৰ আচই; খোঁটালিৰ মাজে সব ভৰিয়া ৰাখই। নানা দেসে নানা বাত্ৰা জত জত পাই, ডাকেৰে সি সব কথা ইথানে পঠাই; মাচুলক দিয়া পাচে তাহাক আনই, জিতো কথা অতি ভাল তাহাক লিখই।</poem><noinclude></noinclude> 6uvvnl57ejvbotioigg785ez9w3lhc5 104 89853 244608 2026-04-01T09:46:26Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪০|শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কথং পৃচ্ছসি ভো দণ্ডিন্ মুদ্ৰাং কিং লব্ধ মিচ্ছসি লতাপত্ৰাদিকঞ্চৈব বৰ্ত্ততে তৰণৌমম॥ নিষ্ঠুৰঞ্চ বচঃ শ্ৰুত্বা সত্যং ভবভু তে বচঃ। এবমুক্তা গতঃ শীঘ্ৰং দণ্ডীতস্য সমীপতঃ॥ কিয়ৰ্দ্দূৰে ততো গত্বা স্থিতঃ সিন্ধু সমীপতঃ। গতে দণ্ডিনি সাধুশ্চ কৃতনিত্য ক্ৰিয় স্তদা॥ উত্থিতং তৰণীং দৃষ্টা মুৰ্চ্ছিতোন্যপতডুবি। লব্ধ সংজ্ঞো বণিক্‌ পুস্তঙশ্চিন্তাপৰোহভবৎ। শ্বশুৰং দুহিতূঃ কান্তো বচনঞ্চেদমব্ৰবীৎ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''জামাতোবাচঃ।'''}} {{Block center/s}}<poem>কিমৰ্থং কুৰুতে শোকং শাপাদেতচ্চ দণ্ডিনঃ। শক্যতে তেন সৰ্ব্বংহি কৰ্ত্তং হৰ্ত্তংন সংশয়ঃ॥ তত্তস্তচ্ছৰণং যামা বাঞ্চিতাথৌ ভবিষ্যতি। জামাতুশ্চ বচঃ শ্ৰুত্বা তৎসকাশ গতস্তদা॥ দৃষ্টাচ দণ্ডিনং ভক্তা নত্বা প্ৰোবচ সত্বৰম্। ক্ষমস্ব চাপৰাধং মে.যদুক্তং তব সন্নিধৌ॥ ময়া দুৰত্নিনা দেব মুগ্ধোহং তব মায়য়া। যদুক্তং তদ্বচো নাথ দুষ্ট' যে ক্ষন্তু মহৰ্ষি॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 7remze44f27inm4fhztispm0jt2a9c7 104 89854 244610 2026-04-01T09:47:54Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অরুনোদইৰ ধলফাট তাত জত কথা থাকে কম্পোচ কৰই, মিচা কথা তাৰ মধ্যে কিছু নে লেখই, ওপৰে কাগজ দিয়া অখৰ চাপই ; চাহাবক দিএ নিয়া তাহাক পর্হই । পৰ্হি সুনি পাই তাত জতেক অসুধ, কৰ্ত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অরুনোদইৰ ধলফাট তাত জত কথা থাকে কম্পোচ কৰই, মিচা কথা তাৰ মধ্যে কিছু নে লেখই, ওপৰে কাগজ দিয়া অখৰ চাপই ; চাহাবক দিএ নিয়া তাহাক পর্হই । পৰ্হি সুনি পাই তাত জতেক অসুধ, কৰ্ত্তে কৰিয়া পাচে তাক কৰে সুধ; এই মতে হলে পাচে ফমক বান্ধই, হজুৰ হুকুম মতে তাহাক চাপই । দুই খান সাল আচে সমস্তে লোহাৰ, আৰু ভালেমান জন্তু মাজত তাহাৰ ; তাহাৰ ওপৰে নিয়া আখৰক থই, কলত কালিক আনি ওপৰে ঘঁহই। ওপৰে কাগজ দিয়া কলক ঘুৰাই, দুই পাকে গৈই তাৰ ভিতৰে সোমাই এক চেপা দিলে তাত আখৰ বহই, এক নিমিসতে চাৰি পাঁচ খন হই। দুই এক দিনে জাক লিখিতে নোআৰে, সি সব আখৰ জানা একে বাৰে পাৰে ; দুই পিঠি ভিন কথা জানিবা নিচই, সেই হেতু দুই বাৰ পুনৰ চাপই ; কাগজ চৌবিচ পাত দিস্তাতে থাকই, তেনে এক কুৰি দিস্তা দিনতে চাপই ; অকনউদই মধ্যে নক্‌চা জত আছে, দিনে দিনে চাৰ্জিনে তাহাক কাটিচে। পাঁচ চই দিনে তাক তৈয়াৰ কৰই, দুই এক বাৰ বিনে আৰু নি দিয়ই।<noinclude></noinclude> 5h82cwxd6l0lw2fiqstcd17k6nmm4ym 244611 244610 2026-04-01T09:50:58Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৭৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তাত জত কথা থাকে কম্পোচ কৰই, মিচা কথা তাৰ মধ্যে কিছু নে লেখই, ওপৰে কাগজ দিয়া অখৰ চাপই; চাহাবক দিএ নিয়া তাহাক পৰ্হই। পৰ্হি সুনি পাই তাত জতেক অসুধ, কৰেক্ত কৰিয়া পাচে তাক কৰে সুধ; এই মতে হলে পাচে ফমক বান্ধই, হজুৰ হুকুম মতে তাহাক চাপই। দুই খান সাল আচে সমস্তে লোহাৰ, আৰু ভালেমান জন্ত্ৰ মাজত তাহাৰ; তাহাৰ ওপৰে নিয়া আখৰক থই, ৰুলত কালিক আনি ওপৰে ঘঁহই। ওপৰে কাগজ দিয়া কলক ঘুৰাই, দুই পাকে গৈই তাৰ ভিতৰে সোমাই এক চেপা দিলে তাত আখৰ বহই, এক নিমিসতে চাৰি পাঁচ খন হই। দুই এক দিনে জাক লিখিতে নোআৰে, সি সব আখৰ জানা একে বাৰে পাৰে; দুই পিঠি ভিন কথা জানিবা নিচই, সেই হেতু দুই বাৰ পুনৰ চাপই; কাগজ চৌবিচ পাত দিস্তাতে থাকই, তেনে এক কুৰি দিস্তা দিনতে চাপই; অৰুনউদই মধ্যে নক্‌চা জত আছে, দিনে দিনে চাৰিজনে তাহাক কাটিচে। পাঁচ চই দিনে তাক তৈয়াৰ কৰই, দুই এক বাৰ বিনে আৰু নি দিয়ই।</poem><noinclude></noinclude> m9tpxt9tpvwd5prkdhgv7k5y3co4x3y 104 89855 244612 2026-04-01T09:51:19Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "চাপাখানাৰ বিবৰন 3 এহি ঘৰে কৰ্ম কাৰি প্ৰাই ত্রিচ জন, আগ্যা অনুসাৰে সব কর্মক সাধন ; সবাৰ ওপৰে আচে এক অধিপতি, জত কাম কৰে মানে তেঁওৰ অনুমতি তাহাৰ ভিতৰে কাম কৰে জত জন, লিখিব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>চাপাখানাৰ বিবৰন 3 এহি ঘৰে কৰ্ম কাৰি প্ৰাই ত্রিচ জন, আগ্যা অনুসাৰে সব কর্মক সাধন ; সবাৰ ওপৰে আচে এক অধিপতি, জত কাম কৰে মানে তেঁওৰ অনুমতি তাহাৰ ভিতৰে কাম কৰে জত জন, লিখিব পহিব পাৰে আনন্দিত মন। ইশ্বৰৰ অনুগ্রহ পাই নিৰন্তৰ, বয়সে সমান সব দেখিতে সুন্দৰ, ধন্য ধন্য ইংরাজিহে বুধিমান হই, দেৱৰ নিৰ্মান কৰ্ম মানুহে কৰই । আগে ৰজা গনে কৰে বহু প্ৰজা পাই, জত কৰ্ম ইংরাজিএ কলেৰে চলাই ; জিতো কাম বহু লোকে কৰিতে নোআবে, কল হেতু দুই তিনি জনে তাক কৰে । অগাধ সাগৰে অবিলম্বে হই পাৰ, সি সব কম দেখি অতি চমত্ কাৰ, সত্য শুনে ইশ্বৰৰ দায়া আচে পাই, দেখা কেনে পুত্ৰৱন্তে প্ৰজাক পালই । আমি সবে তাৰ কথা কি কহিব আৰু, বুধিমন্ত জনে অন্ত নে পাৱন্ত জাৰ ; পাঠক পণ্ডিত সমে লোক দেখিয়োক, কথা জদি মিচা হই নিন্দিবা মোহোক ৷ ঘণ্টা এক আচে সিতো ঘৰ ওপৰতে ; নিতে নিতে বাদ্য কৰে প্রত্যেক ঘণ্টাতে, এক প্ৰহৰৰ পথ তাৰ সব্দ জাই, নিকটে থাকিতে কর্ন তাল মাৰে ভাই ; 99<noinclude></noinclude> c3jgz2is0ph2p0qbvwtxomzq9gncylh 244614 244612 2026-04-01T09:54:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||চাপাখানাৰ বিবৰন|৭৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>এহি ঘৰে কৰ্ম কাৰি প্ৰাই ত্ৰিচ জন, আগ্যা অনুসাৰে সব কৰ্মক সাধন; সবাৰ ওপৰে আচে এক অধিপতি, জত কাম কৰে মানে তেঁওৰ অনুমতি তাহাৰ ভিতৰে কাম কৰে জত জন, লিখিব পৰ্হিব পাৰে আনন্দিত মন। ইস্বৰৰ অনুগ্ৰহ পাই নিৰন্তৰ, বয়সে সমান সব দেখিতে সুন্দৰ, ধন্য ধন্য ইংৰাজিহে বুধিমান হই, দেৱৰ নিৰ্মান কৰ্ম মানুহে কৰই। আগে ৰজা গনে কৰে বহু প্ৰজা পাই, জত কৰ্ম ইংৰাজিএ কলেৰে চলাই; জিতো কাম বহু লোকে কৰিতে নোআৰে, কল হেতু দুই তিনি জনে তাক কৰে। অগাধ সাগৰে অবিলম্বে হই পাৰ, সি সব কৰম দেখি অতি চমতকাৰ, সত্য শুনে ইশ্বৰৰ দায়া আচে পাই, দেখা কেনে পুত্ৰৱন্তে প্ৰজাক পালই। আমি সবে তাৰ কথা কি কহিব আৰ, বুধিমন্ত জনে অন্ত নে পাৱন্ত জাৰ; পাঠক পণ্ডিত সমে লোক দেখিয়োক, কথা জদি মিচা হই নিন্দিবা মোহোক। ঘণ্টা এক আচে সিতো ঘৰ ওপৰতে; নিতে নিতে বাদ্য কৰে প্ৰত্যেক ঘণ্টাতে, এক প্ৰহৰৰ পথ তাৰ সব্দ জাই, নিকটে থাকিতে কৰ্ন তাল মাৰে ভাই;</poem><noinclude></noinclude> 8csaoyzro5ot7uacvkpggoq5bpm1b4b 104 89856 244613 2026-04-01T09:51:49Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্য-নাৰায়ণ।|৪১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>যতঃ পৰাকৃতাঃ সৰ্ব্বে ক্ষমা সাৰাহি সাধবঃ। পুনঃপুনঃস্ততোনত্বা কৰোদ শোক বিহ্বলঃ॥ তমুবাচ ততোদণ্ডী বিলপন্তং বিলোক্যচ। মা ৰোদীঃ শৃনু মে বাক্যং ভুত্বা পূজাপৰান্মুখঃ॥ মামবজ্ঞায় দুৰ্ব্বদ্ধে লব্ধং দুঃখং মুহুৰ্মুহুঃ। তচ্ছ্বত্বা ভগবদ্বাক্যং স্তুতিং কৰ্ত্তং সমুদ্যতঃ॥</poem> {{center|'''সাধুৰুবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>তন্মায়া মোহিতাঃ সৰ্ব্বে ব্ৰহ্মা্যাস্ত্ৰিদিবৌকসঃ। ন জানন্তি গুণং ৰূপং তপশ্চৰ্য্যামিদংপ্ৰভে॥ মুঢ়োঽহং ত্বাং কথং জানে মোহিতস্তব ময়িয়া। প্ৰসীদ পূজায়িষ্যামি যথা বিভব বিস্তৰৈঃ॥ পুত্ৰং বিভঞ্চ মচিতং পাহি মাং শৰণাগতম্। শ্ৰুত্বা ভক্তিযুক্তংবাক্যং পৰিতুষ্টো জনাৰ্দ্দনঃ॥ বৰঞ্চ বাঞ্ছিতং দত্ব৷ তত্ৰৈবান্তৰধীয়ত। ততোহসৌ নাবমাৰুহ্য দৃষ্ট। ৰত্নাদি পুৰিতাম॥ কৃপয়া সত দেবস্য যৎকলং বাঞ্ছিত মম। ইত্যুক্তা স্বজনৈঃ সাৰ্দ্ধং পুজাংকৃত্বা যথাবিধি॥ হৰ্ষেণ মহত৷ সাধু; প্ৰয়াণমকৰোদ্বিজ। নাবং সংযোজ্য বেগেন স্বদেশমগ্ৰমত্তদ৷॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> lhyua18elzfajdd93tqvp2bjeb9kcyg 104 89857 244615 2026-04-01T09:54:29Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অকনো দইৰ ধলফাট সেহি ঘণ্টা আনি আচে ভাটি দেস হৈতে, চাৰি পাঁচ জনে মাত্র পাবই লাৰিতে ; ইংৰাজিৰ কিনো কর্ম দেখিয়োক ভাই অচম দেসতো এনেকুআ জন্ত্র নাই । কোন বিধি কৰি দিলে জন্ত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অকনো দইৰ ধলফাট সেহি ঘণ্টা আনি আচে ভাটি দেস হৈতে, চাৰি পাঁচ জনে মাত্র পাবই লাৰিতে ; ইংৰাজিৰ কিনো কর্ম দেখিয়োক ভাই অচম দেসতো এনেকুআ জন্ত্র নাই । কোন বিধি কৰি দিলে জন্তু নিৰুপন, কোনে কহি অন্ত পাব তাহাৰ কথন ; ধন্য, ধন্য, ইঙ্গৰাজ কিনো বুধিমন্ত, কোনো কালে এই মত ৰজা নহবস্ত । মোৰ জানা নিজ গ্রাম উত্তৰ পাৰত, জন্ম ধৰি আচেঁাঁ, মই আহোম কুলত ; মই অল্পমতি নৰ, দোস ন ধৰিবা, জি সব অশুধ দেখা সমস্তো খেমিবা ; আত পৰে আন কথা নে পালোঁ ভাবিয়া সংখেপে ৰচিলো মাত্র দয়াৰাম চেটিয়া ।<noinclude></noinclude> g4ppxidlh47tfwz8kdfuvlryffmhjen 244616 244615 2026-04-01T09:56:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৭৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সেহি ঘণ্টা আনি আচে ভাটি দেস হৈতে, চাৰি পাঁচ জনে মাত্ৰ পাৰই লাৰিতে; ইংৰাজিৰ কিনো কৰ্ম দেখিয়োক ভাই অচম দেসতো এনেকুআ জন্ত্ৰ নাই। কোন বিধি কৰি দিলে জন্ত্ৰ নিৰুপন, কোনে কহি অন্ত পাব তাহাৰ কথন; ধন্য, ধন্য, ইঙ্গৰাজ কিনো বুধিমন্ত, কোনো কালে এই মত ৰজা নহবন্ত। মোৰ জানা নিজ গ্ৰাম উতৰ পাৰত, জন্ম ধৰি আচোঁ, মই আহোম কুলত; মই অল্পমতি নৰ, দোস ন ধৰিবা, জি সব অসুধ দেখা সমস্তো খেমিবা; আত পৰে আন কথা নে পালোঁ ভাবিয়া সংখেপে ৰচিলো মাত্ৰ দয়াৰাম চেটিয়া।</poem><noinclude></noinclude> deb8mmv1z62q1gjhlke402ghale3i1s 104 89858 244617 2026-04-01T09:56:52Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গুআহাটিৰ বিবৰণ Description of Gowahati. ৮ বচৰ। নম্বৰ ৬। জুন, ১৮৫৩। সবাৰ চৰনে মই কৰি নমস্কাৰ, গুআহাটি নগৰ কথা কৰিবো প্ৰচাৰ ; মোৰ পদ সুনি সবে দোস ন ধৰিবা, অৱহেলা ন কৰিয়া কিঞ্চিত সুনিব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>গুআহাটিৰ বিবৰণ Description of Gowahati. ৮ বচৰ। নম্বৰ ৬। জুন, ১৮৫৩। সবাৰ চৰনে মই কৰি নমস্কাৰ, গুআহাটি নগৰ কথা কৰিবো প্ৰচাৰ ; মোৰ পদ সুনি সবে দোস ন ধৰিবা, অৱহেলা ন কৰিয়া কিঞ্চিত সুনিবা । পুৰ্বে ৰজা আচিলন্ত নৰ নাৰায়ন, ইন্দ্ৰ বংসি ৰজা আহি কৰি আক্ৰমন। বব ফুকন আদি কৰি বিসয়া পাতিয়া, গৰগাঁৱতে ৰহিলন্ত নগৰ কৰিয়া । তাৰ পাচে সুনা, সবে জেন কথা ভৈলা, বদনচন্দ্র নামে বৰ ফুকন এক হৈলা ; বুৰা গোঁহাই সহিতে কন্দল কৰিয়া মান দেসে পলাই গৈলা নগৰ চাৰিয়া ; কতো দিন থাকি মান চিপাহি আনিলা, মানে আহি নগৰক উচান কৰিলা । সেহি দিন ধৰি অচমৰ দিন গৈলা, মানক খেদিয়া কম্পানিৰ দেস ভৈলা, সন্তোস পাইয়া পাচে জত চাহাবান ; বৰ বৰ পাকঘৰ কৰিলা নিৰ্মান । কৰিলা কচাৰি ঘৰ অতি ভয়ঙ্কৰ, অচমিয়া লোকে জাক বোলে দৌপদৰ ;<noinclude></noinclude> n0gmcqgf0h663qlrwk7dc1q3qoteyi4 244622 244617 2026-04-01T09:59:15Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||{{xx-larger|গুআহাটিৰ বিবৰণ}}|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>'''Description of Gowahati.''' ৮ বচৰ। নম্বৰ ৬। জুন, ১৮৫৩।<br/> সবাৰ চৰনে মই কৰি নমস্কাৰ, গুআহাটি নগৰ কথা কৰিবো প্ৰচাৰ; মোৰ পদ সুনি সবে দোস ন ধৰিবা, অৱহেলা ন কৰিয়া কিঞ্চিত সুনিবা। পুৰ্বে ৰজা আচিলন্ত নৰ নাৰায়ন, ইন্দ্ৰ বংসি ৰজা আহি কৰি আক্ৰমন। বৰ ফুকন আদি কৰি বিসয়া পাতিয়া, গৰগাঁৱতে বহিলন্ত নগৰ কৰিয়া। তাৰ পাচে সুনা, সবে জেন কথা ভৈলা, বদনচন্দ্ৰ নামে বৰ ফুকন এক হৈলা; বুৰা গোঁহাই সহিতে কন্দল কৰিয়া মান দেসে পলাই গৈলা নগৰ চাৰিয়া; কতো দিন থাকি মান চিপাহি আনিলা, মানে আহি নগৰক উচান কৰিলা। সেহি দিন ধৰি অচমৰ দিন গৈলা, মানক খেদিয়া কম্পানিৰ দেস ভৈলা, সন্তোস পাইয়া পাচে জত চাহাবান; বৰ বৰ পাকঘৰ কৰিলা নিৰ্মান। কৰিলা কচাৰি ঘৰ অতি ভয়ঙ্কৰ, অচমিয়া লোকে জাক বোলে দোপদৰ;</poem><noinclude>{{Right|৬}}</noinclude> gggm1wjvdagkszy5myiadmv23to4mgr 6 89859 244618 2026-04-01T09:57:28Z Gitartha.bordoloi 38 {{Book | Author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | Date = ১৯৬০ | Image = | Language = as | Source = https://archive.org/details/id3226-abhisandhi-premnarayan-novel | Subtitle = | Title = অভিসন্ধি }} [[শ্ৰেণী:স্থানীয়ভাৱে আপল'ড কৰা ফাইল]] 244618 wikitext text/x-wiki == সাৰাংশ == {{Book | Author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | Date = ১৯৬০ | Image = | Language = as | Source = https://archive.org/details/id3226-abhisandhi-premnarayan-novel | Subtitle = | Title = অভিসন্ধি }} [[শ্ৰেণী:স্থানীয়ভাৱে আপল'ড কৰা ফাইল]] == অনুজ্ঞাপত্ৰ == {{PD-India}} kcub2urqp4de7w0q24qpye61l0f03md 244620 244618 2026-04-01T09:59:00Z Gitartha.bordoloi 38 পৃষ্ঠা [[চিত্ৰ:Id3226 - Abhisandhi - Premnarayan - Novel ocred.pdf]]ৰ পৰা [[চিত্ৰ:অভিসন্ধি.pdf]]লৈ Gitartha.bordoloiয়ে স্থানান্তৰ কৰিলে: Misspelled title 244618 wikitext text/x-wiki == সাৰাংশ == {{Book | Author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | Date = ১৯৬০ | Image = | Language = as | Source = https://archive.org/details/id3226-abhisandhi-premnarayan-novel | Subtitle = | Title = অভিসন্ধি }} [[শ্ৰেণী:স্থানীয়ভাৱে আপল'ড কৰা ফাইল]] == অনুজ্ঞাপত্ৰ == {{PD-India}} kcub2urqp4de7w0q24qpye61l0f03md 104 89860 244619 2026-04-01T09:58:49Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪২|শ্ৰীসত্য নাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> ততো জামাতৰং প্ৰাহুপশ্য বংস পুৰী মম। দুতঞ্চ প্ৰেষয়ামাস নিজবিত্তস্য ৰকম্॥ ততোহসৌনগৰং গত্বা সাধুভৰ্য্যা, বিলোক্যচ। উবাচ বাঞ্ছিত, বাক্যনত্বা বদ্ধাঞ্জলিস্তদা॥ নিকটে নগৰস্যৈব জামাতা সহিতো বণিক্। আগতো বন্ধুৰৰ্গৈশ্চ ধনৈৰ্ব্বহুবিধৈস্তথা॥ শ্ৰুত্বাদুতমুখাং বাক্যং মহাহৰ্যযুতা সতী। সত্যপুজা, ততঃকৃত্বা প্ৰোবাচ তনুজা প্ৰতি॥ ব্ৰজামি শীঘ্ৰমাগ⇒ সাংসদশনায় চ। ইতি মাতৃবচঃ শ্ৰুত্বা ব্ৰতংকৃত্ব৷ সমাপ্য চ॥ প্ৰসাদং সম্পৰিত্যজ্য গতা সা চ পতিং প্ৰতি। তেন ৰুষ্ট; সত্যদোবো ভৰ্ত্তাৰং তৰণীং তথা॥ সংহৃত্য চ ধনৈঃ সাৰ্দ্ধং জলে তস্মিন্ সমৰ্পয়েৎ। ততঃ কলাবতী কন্য৷ সালোক্য বণিজং পতিম্॥ শোকেন মহতা তত্ৰ ৰুদন্তী চাপতদ্ভুবি। দৃষ্টা তথাবিধাং কন্যাং নদৃষ্টাভু পতিং তৰীম॥ ভীতেন মহতা সাধুঃ কিমাশ্চৰ্য্যমিদং মহৎ। বিচিন্ত্যমানান্তে সৰ্ব্বে বুভুবস্তৰিবাহকাঃ॥ ততো লীলাবতী সাধ্বী দৃষ্টাতদ্ বিহ্বলা সতী। বিলাপাতিদুঃখেন ভৰ্ত্তাৰঞ্চেদমন্ত্ৰবীং॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> qpitf05zehcp9r1k4vsw0zjzc6ltiwc 6 89861 244621 2026-04-01T09:59:00Z Gitartha.bordoloi 38 পৃষ্ঠা [[চিত্ৰ:Id3226 - Abhisandhi - Premnarayan - Novel ocred.pdf]]ৰ পৰা [[চিত্ৰ:অভিসন্ধি.pdf]]লৈ Gitartha.bordoloiয়ে স্থানান্তৰ কৰিলে: Misspelled title 244621 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[চিত্ৰ:অভিসন্ধি.pdf]] o4u0tthecc8j30m7jez8evhcseydqxr 104 89862 244623 2026-04-01T09:59:38Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "bo অরুনোদইৰ ধলফাট পর্বত সমান ঘৰ দেখি লাগে ভই, 'ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদিও বহই ; ভিতৰ সোমালে গাৱে বায়ু লাগে ভাই ; কতো কতো লোক সব পৰি নিদ্ৰা জাই । কোঁঠালি কোঁঠালি চাঙ্গ কাঠৰ স..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>bo অরুনোদইৰ ধলফাট পর্বত সমান ঘৰ দেখি লাগে ভই, 'ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদিও বহই ; ভিতৰ সোমালে গাৱে বায়ু লাগে ভাই ; কতো কতো লোক সব পৰি নিদ্ৰা জাই । কোঁঠালি কোঁঠালি চাঙ্গ কাঠৰ সাজিয়া, চত্ৰৰঞ্চি দলিচা তাত থইচে পাৰিয়া ; ওপৰত পংখা সব আবিয়া আচই, কাকতি বহিয়া তাত কাকত লিখই। সবাৰ মধ্যত এক দিব্য চাঙ্গ আচে ; ওপৰত চন্দ্ৰতাপ প্রকাস কৰিচে । কালকটৰি চৰাচৰি ফৌজদাৰি দেআনি, তাহাৰ মাজত চাহাব বহই আপুনি ; মাচিয়াত বহি থাকে দেখিতে সুন্দৰ পছম চকাৰ জেন চৌপাসে কেসব । কচাৰিৰ পচিমত খাজনাৰ ঘৰ, কম্পানি খাজনা থাকে তাহাৰ ভিতৰ ; দিনে ৰাতি চিপাহিৰ পহৰা আচই, নিতে নিতে চাহাব আহি তবিল গনই ৷ তাহাৰ পুবতে কমিশ্যনৰ কচাবি, সনিকটে আছে এক দিঘলি পুখুৰি, ইটাৰে নিৰ্মান ঘৰ অতি বিতোপন, আৰ্চিৰ দুআৰ সব কৰিচে সোভন ; কোঠালি কোঁঠালি চাঙ্গ বহুত আচই, কেরানি সকলে বহি ইংৰাজি লিখই ; বিবন্যু কমিস্যনৰি দুই চিৰস্তাৰ নাম, আমলা সকলে তাত কৰি থাকে কাম<noinclude></noinclude> kt5e99f7q78djbpme03nsxfri1ik8d7 244624 244623 2026-04-01T10:02:28Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৮০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>পৰ্বত সমান ঘৰ দেখি লাগে ভই, ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদিও বহই; ভিতৰ সোমালে গাৱে বায়ু লাগে ভাই; কতো কতো লোক সব পৰি নিদ্ৰা জাই। কোঁঠালি কোঁঠালি চাঙ্গ কাঠৰ সাজিয়া, চত্ৰৰঞ্চি দলিচা তাত থইচে পাৰিয়া; ওপৰত পংখা সব আৰিয়া আচই, কাকতি বহিয়া তাত কাকত লিখই। সবাৰ মধ্যত এক দিব্য চাঙ্গ আচে; ওপৰত চন্দ্ৰতাপ প্ৰকাস কৰিচে। কালকটৰি চৰাচৰি ফৌজদাৰি দেআনি, তাহাৰ মাজত চাহাব বহই আপুনি; মাচিয়াত বহি থাকে দেখিতে সুন্দৰ পছম চকাৰ জেন চৌপাসে কেসৰ। কচাৰিৰ পচিমত খাজনাৰ ঘৰ, কম্পানি খাজনা থাকে তাহাৰ ভিতৰ; দিনে ৰাতি চিপাহিৰ পহৰা আচই, নিতে নিতে চাহাব আহি তবিল গনই। তাহাৰ পুবতে কমিশ্যনৰ কচাৰি, সনিকটে আছে এক দিঘলি পুখুৰি, ইটাৰে নিৰ্মান ঘৰ অতি বিতোপন, আৰ্চিৰ দুআৰ সব কৰিচে সোভন; কোঁঠালি কোঁঠালি চাঙ্গ বহুত আচই, কেৰানি সকলে বহি ইংৰাজি লিখই; বিবন্যু কমিস্যনৰি দুই চিৰস্তাৰ নাম, আমলা সকলে তাত কৰি থাকে কাম</poem><noinclude></noinclude> 1fur1jf6dd5lgwk5b4e66zrpi5263qm 104 89863 244625 2026-04-01T10:02:48Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গুআহাটিৰ বিবৰন তাহাৰ মধ্যতে এক ওথ চাঙ্গ আচে, বিচিত্র মাচিয়া মেজ পাৰিয়া ৰাখিচে । ওপৰত চন্দ্ৰতাপ প্রকাস কৰই, চাহাবে বহিয়া তাত গোচৰ সোধই ; ডিপুটি কমিস্যনৰ তেওঁৰ প্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>গুআহাটিৰ বিবৰন তাহাৰ মধ্যতে এক ওথ চাঙ্গ আচে, বিচিত্র মাচিয়া মেজ পাৰিয়া ৰাখিচে । ওপৰত চন্দ্ৰতাপ প্রকাস কৰই, চাহাবে বহিয়া তাত গোচৰ সোধই ; ডিপুটি কমিস্যনৰ তেওঁৰ প্ৰতিনিধি, সমুখে বহিয়া তেঁৱো কাৰ্জ কৰে সিধি । তাৰ দখিনত আচে চিপাহি পল্টন, সেনাপতি গৈয়া কৰে আখৰা সঘন । সকাৰ মাজত সোভে এক গির্জাৰ ঘৰ, দলৰ আকাৰ দেখি অতি ভয়ঙ্কৰ, ওপৰত চাই আচে বগিতাম পাত । ওখই আন্দাজ তাৰ হব ত্ৰিচ হাত ; আৰু আঠ সৰু-দৌল তাত প্ৰকাসই, সমুখতে বাট ঘৰ এগোটা আচই । আৰ্চিৰ দুআৰ সব জল মল কৰে, চাহিবাক নোআৰি চকুত চাট মাৰে, বৰ বৰ পাটি ভিতৰত পাৰি দিছে, সাৰি মাৰি চকি সব পাৰিয়া ৰাখিচে, ওপৰত চন্দ্ৰতাপ অধিক জলই, কাপৰৰ পঙ্খ সব আৰিয়া আচই ; পুবৰ মুধৰ ফালে ভেটিটো ইটাৰ, কাঠৰ কুন্দুআ বেৰা অতি চমত্ কাৰ ; ভেটিৰ ওপৰে অতি বহল মেজত, বাইবল কিতাপ থৈচে তাৰ ওপৰত ; ইংৰাজি বাজনা আচে আপুনি বাজই, প্রতি দিনে এই কপে গিৰিজা কৰই। ৮১<noinclude></noinclude> f3pyfuimm4niw5iwkepuo6lij1vllqz 244627 244625 2026-04-01T10:05:55Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||গুআহাটিৰ বিবৰন|৮১}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তাহাৰ মধ্যতে এক ওখ চাঙ্গ আচে, বিচিত্ৰ মাচিয়া মেজ পাৰিয়া ৰাখিচে। ওপৰত চন্দ্ৰতাপ প্ৰকাস কৰই, চাহাবে বহিয়া তাত গোচৰ সোধই; ডিপুটি কমিস্যনৰ তেওঁৰ প্ৰতিনিধি, সমুখে বহিয়া তেঁৱো কাৰ্জ কৰে সিধি। তাৰ দখিনত আচে চিপাহি পল্টন, সেনাপতি গৈয়া কৰে আখৰা সঘন। সবাৰ মাজত সোভে এক গিৰ্জাৰ ঘৰ, দলৰ আকাৰ দেখি অতি ভয়ঙ্কৰ, ওপৰত চাই আচে বগিতাম পাত। ওখই আন্দাজ তাৰ হব ত্ৰিচ হাত; আৰু আঠ সৰু-দৌল তাত প্ৰকাসই, সমুখতে বাট ঘৰ এগোটা আচই। আৰ্চিৰ দুআৰ সব জল মল কৰে, চাহিবাক নোআৰি চকুত চাট মাৰে, বৰ বৰ পাটি ভিতৰত পাৰি দিছে, সাৰি সাৰি চকি সব পাৰিয়া ৰাখিচে, ওপৰত চন্দ্ৰতাপ অধিক জলই, কাপৰৰ পঙ্খ সব আৰিয়া আচই; পুবৰ মুধৰ ফালে ভেটিটো ইটাৰ, কাঠৰ কুন্দুআ বেৰা অতি চমত্ কাৰ; ভেটিৰ ওপৰে অতি বহল মেজত, বাইবল কিতাপ থৈচে তাৰ ওপৰত; ইংৰাজি বাজনা আচে আপুনি বাজই, প্ৰতি দিনে এই ৰুপে গিৰিজা কৰই।</poem><noinclude></noinclude> 6rymk667gdkra429r5usg81e12lwg7b 106 89864 244626 2026-04-01T10:03:09Z Gitartha.bordoloi 38 নতুন 244626 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=অভিসন্ধি |Language=as |Volume= |Edition=প্ৰথম |Author=প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=মণি-মাণিক প্ৰকাশ |Address=গুৱাহাটী |Year=1960 |Key= |ISBN= |DLI= |IA=id3226-abhisandhi-premnarayan-novel |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 2="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 1="বেটুপাত" 3="প্ৰকাশন" 4="উছৰ্গা" 5="বিজ্ঞাপন" 6="1" 142="বেটুপাত" /> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 01dpr04z5alozorhmbrm1i0sc52yroy 104 89865 244628 2026-04-01T10:05:59Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ ||৪৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> ইদানীং নৌকয়াসাৰ্দ্ধমদৃশ্যোহ ভূদলক্ষিতম্। নজানে কেন দৈবেন হেলয়া বাপহাৰিতম্॥ সত্য দেবস্য মহাত্ম্যং কিং জ্ঞাতং নহি শক্যতে। ইত্যুক্তা বিলপা ত ৱস্থা স্বজনৈঃ সহ॥ ততোলীলাবতী কন্যাং ক্ৰোড়ে কৃত্বা ৰুৰোদচ। ততঃ কলাবতী কন্যা নষ্টে স্বামিন দুঃখিতা॥ গৃহীত্বা পাদুকাং তস্য অনুগন্তুং মনোদধে। কন্যায়াশ্চৰিতং দৃষ্টা সভাৰ্য্যাঃ সজনোবণিক্‌॥ অতিশোকেন সন্তপ্তশ্চিন্তয়ামাস ধৰ্ম্ম্বিৎ। হৃতোহি সত্যদেবেন জামাতা সত্যমায়য়া॥ সত্যপূজাং কৰিষ্যামি যথাবিভববিস্তৰৈঃ। ইতি সৰ্ব্বান্ সমাহুয় কথিতঞ্চ মনোৰথম্॥ নত্বা চ দণ্ডবত্তুমৌ সত্যদেব পুনঃ পুনঃ। ততত্ত্বষ্টঃ সত্যদেবো গগনাদ্বণিজ প্ৰতি॥ জগাদ বচনঞ্চেদং নৈবেদ্যমবমন্য চ। আগতা স্বামিনং দ্ৰষ্ট মতোহদৃশ্যোঽহভবৎ প্ৰভুঃ॥ গৃহং গত্বা প্ৰসাদঞ্চ ভূক্তা চায়াতু সা পুনঃ। লব্ধভৰ্ত্তৃসুখা সাধো ভবিষ্যতি নসংশয়ঃ॥ ততশ্চ প্ৰাণদং বাক্যং শ্ৰুত্বা গগণমণ্ডলাৎ। ক্ষিপ্ৰং তথা গৃহং গত্বা প্ৰসাদং প্ৰতিভুজ্যচ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> r17wqqhse5wshbg2oio40cgcyoy542u 244630 244628 2026-04-01T10:08:48Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|৪৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> ইদানীং নৌকয়াসাৰ্দ্ধমদৃশ্যোহ ভূদলক্ষিতম্। নজানে কেন দৈবেন হেলয়া বাপহাৰিতম্॥ সত্য দেবস্য মহাত্ম্যং কিং জ্ঞাতং নহি শক্যতে। ইত্যুক্তা বিলপা ত ৱস্থা স্বজনৈঃ সহ॥ ততোলীলাবতী কন্যাং ক্ৰোড়ে কৃত্বা ৰুৰোদচ। ততঃ কলাবতী কন্যা নষ্টে স্বামিন দুঃখিতা॥ গৃহীত্বা পাদুকাং তস্য অনুগন্তুং মনোদধে। কন্যায়াশ্চৰিতং দৃষ্টা সভাৰ্য্যাঃ সজনোবণিক্‌॥ অতিশোকেন সন্তপ্তশ্চিন্তয়ামাস ধৰ্ম্ম্বিৎ। হৃতোহি সত্যদেবেন জামাতা সত্যমায়য়া॥ সত্যপূজাং কৰিষ্যামি যথাবিভববিস্তৰৈঃ। ইতি সৰ্ব্বান্ সমাহুয় কথিতঞ্চ মনোৰথম্॥ নত্বা চ দণ্ডবত্তুমৌ সত্যদেব পুনঃ পুনঃ। ততত্ত্বষ্টঃ সত্যদেবো গগনাদ্বণিজ প্ৰতি॥ জগাদ বচনঞ্চেদং নৈবেদ্যমবমন্য চ। আগতা স্বামিনং দ্ৰষ্ট মতোহদৃশ্যোঽহভবৎ প্ৰভুঃ॥ গৃহং গত্বা প্ৰসাদঞ্চ ভূক্তা চায়াতু সা পুনঃ। লব্ধভৰ্ত্তৃসুখা সাধো ভবিষ্যতি নসংশয়ঃ॥ ততশ্চ প্ৰাণদং বাক্যং শ্ৰুত্বা গগণমণ্ডলাৎ। ক্ষিপ্ৰং তথা গৃহং গত্বা প্ৰসাদং প্ৰতিভুজ্যচ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> cp71zki48cc31bim898mql2vr81bckk 104 89866 244629 2026-04-01T10:06:16Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৮২ অকনোদইৰ ধলফাট এবে সুনা আৰু কিছু কহো বিবৰণ, নগৰৰ মাজত বজাৰ চাৰি খন ; পুবে চক বজাৰ, পশ্চিমে দলঙ্গ পাৰ, দখিনে আচই এক পল্টন বজাৰ। মাজত ফাঁচি বজাৰ আচে একখান, তিনিও বজাৰে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৮২ অকনোদইৰ ধলফাট এবে সুনা আৰু কিছু কহো বিবৰণ, নগৰৰ মাজত বজাৰ চাৰি খন ; পুবে চক বজাৰ, পশ্চিমে দলঙ্গ পাৰ, দখিনে আচই এক পল্টন বজাৰ। মাজত ফাঁচি বজাৰ আচে একখান, তিনিও বজাৰে জাৰ ন হই সমান; বজাৰৰ মধ্যত ডাঙ্গৰ পঞ্চ ঘৰ, ইটাই নির্মিচে ভেটি দেখিতে সুন্দৰ । বজাৰ চৌধাৰি বুলি বিসয়া আচই। অচমিয়া লোকে জাক হাটখোআ বোলই । চাৰি কোখে আলি সব ন জাই বর্ননা, বজাৰ নিকটে আচে কম্পানিৰ থানা ; বাট চাৰিও ফালে কেঁয়া পতি আচে, মহা সুখে প্রজা সবে বিকিচে কিনিচে। দুই তিনি শত লোক প্রতিদিনে হই ; চোৰ দুষ্ট দগাবাজ কেহো ন কৰই । পুবে লতাসিল ফাৰি, পশ্চিমে দলঙ্গ পাৰ, পদুলি পছলি ৰাতি ফুৰে চৌকিদাৰ ; বজাৰৰ মধ্যে জদি হুৰা মুৰা হই, চৌধাৰিত্ৰ নিয়া তাক থানাত দিয়ই। হাস্পিটাল নামে ঘৰ এগোটা আচই, অচমিয়া লোকে জাক বেজ ঘৰ কই। দুখি নিৰাস্ত্ৰই লোক পৰিলে নৰিয়া, দেখি বর্কান্দাজ লোকে লৈ জাই ধৰিয়া ; সেই ঘৰে বেজ সবে ঔষধক দিও, কতো কতো মৰি জাই কতো লোক জিএ<noinclude></noinclude> i9ssyqgmxnundngi4o7g0zfohfm5yl1 244631 244629 2026-04-01T10:09:41Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৮২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>এবে সুনা আৰু কিছু কহোঁ বিবৰণ, নগৰৰ মাজত বজাৰ চাৰি খন; পুবে চক বজাৰ, পচিমে দলঙ্গ পাৰ, দখিনে আচই এক পল্টন বজাৰ। মাজত ফাঁচি বজাৰ আচে একখান, তিনিও বজাৰে জাৰ ন হই সমান; বজাৰৰ মধ্যত ডাঙ্গৰ পঞ্চ ঘৰ, ইটাই নিৰ্মিচে ভেটি দেখিতে সুন্দৰ। বজাৰ চৌধাৰি বুলি বিসয়া আচই। অচমিয়া লোকে জাক হাটখোআ বোলই। চাৰি কোখে আলি সব ন জাই বৰ্ননা, বজাৰ নিকটে আচে কম্পানিৰ থানা; বাট চাৰিও ফালে কেঁয়া পতি আচে, মহা সুখে প্ৰজা সবে বিকিচে কিনিচে। দুই তিনি শত লোক প্ৰতিদিনে হই; চোৰ দুষ্ট দগাবাজ কেহো ন কৰই। পুবে লতাসিল ফাৰি, পশ্চিমে দলঙ্গ পাৰ, পদুলি পদুলি ৰাতি ফুৰে চৌকিদাৰ; বজাৰৰ মধ্যে জদি হুৰা মুৰা হই, চৌধাৰিএ নিয়া তাক থানাত দিয়ই। হাস্পিটাল নামে ঘৰ এগোটা আচই, অচমিয়া লোকে জাক বেজ ঘৰ কই। দুখি নিৰাস্ৰই লোক পৰিলে নৰিয়া, দেখি বৰ্কান্দাজ লোকে লৈ জাই ধৰিয়া; সেই ঘৰে বেজ সবে ঔষধক দিএ, কতো কতো মৰি জাই কতো লোক জিএ;</poem><noinclude></noinclude> en0ah96eqqaswm4vfl0fjmz56051tbq 104 89867 244632 2026-04-01T10:10:05Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গুমহাটিৰ বিবৰন থানাৰ নিকটে বৰ ফাটক আচই, ইটাৰ চৌদিগে গৰ দেখি লাগে ভই। জিতো লোকে চোৰ খুন ডকাইতি কৰিচে ভৰিত জিজিবি পিন্ধি মাটিক কাটিচে। নগৰ উত্তৰ ফালে চাহাবৰ ঘৰ, থানে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244632 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>গুমহাটিৰ বিবৰন থানাৰ নিকটে বৰ ফাটক আচই, ইটাৰ চৌদিগে গৰ দেখি লাগে ভই। জিতো লোকে চোৰ খুন ডকাইতি কৰিচে ভৰিত জিজিবি পিন্ধি মাটিক কাটিচে। নগৰ উত্তৰ ফালে চাহাবৰ ঘৰ, থানে থানে পকি ঘৰ আচই বিস্তৰ, নগৰ পশ্চিম ফালে ভৰলু নদি আচে, কাঠৰ পাতেৰে তাত দলঙ্গ বান্ধিচে । দলৰ আকাৰ দুয়ো পাৰে চাৰি খুঁটা, ইটাই নির্মিয়া তাত দিচে এক ফুটা, ফুটাৰ মাজতে লোহা জিজিবি লগাই, দুয়ো পাৰে খুঁটা মাৰি দিয়াচে পোতাই, তাৰ মাজে লোহাৰ ধৰনি সব দিচে, তলে ঢাম খুআইয়া দলঙ্গ বান্ধিচে ; ঘোঁৰা গৰু গলে খোজ তাত নবলই, দুয়ো ফালে চুটি বেৰা একো ন পৰই ; দুয়ো পাৰে সম তাৰ নাই বেচি কমি, আলাসতে আচে জেন বাছলি ওলমি। কচাৰি ওচৰে দুই স্কুল আচই, অচমিয়া লোকে জাক বোলে বিদ্যালই ; কম্পানি মহিনা দিয়া পণ্ডিত ৰখিচে, পৰ উপকাৰ কৰি লৰাক পহাইচে । মঠ মন্দিৰৰ পকি আচই জতেক, মই মুখে তাৰ কথা বৰ্নিবো কতেক । এতেকে ধৰ্মিষ্ঠ নাহি ইংৰাজি সমান, পৰৰ কাৰনে কোনে কৰে এত মান । ৮৩<noinclude></noinclude> gnvx7w0jljcvd9hj36rnqiwbk2v2ybs 244633 244632 2026-04-01T10:13:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||গুআহাটিৰ বিবৰন|৮৩}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>থানাৰ নিকটে বৰ ফাটক আচই, ইটাৰ চৌদিগে গৰ দেখি লাগে ভই। জিতো লোকে চোৰ খুন ডকাইতি কৰিচে, ভৰিত জিজিৰি পিন্ধি মাটিক কাটিচে। নগৰ উতৰ ফালে চাহাবৰ ঘৰ, থানে থানে পকি ঘৰ আচই বিস্তৰ, নগৰ পশ্চিম ফালে ভৰলু নদি আচে, কাঠৰ পাতেৰে তাত দলঙ্গ বান্ধিচে। দলৰ আকাৰ দুয়ো পাৰে চাৰি খুঁটা, ইটাই নিৰ্মিয়া তাত দিচে এক ফুটা, ফুটাৰ মাজতে লোহা জিজিৰি লগাই, দুয়ো পাৰে খুঁটা মাৰি দিয়াচে পোতাই, তাৰ মাজে লোহাৰ ধৰনি সব দিচে, তলে ঢাম খুআইয়া দলঙ্গ বান্ধিচে; ঘোঁৰা গৰু গলে খোজ তাত নৰলই, দুয়ো ফালে চুটি বেৰা একো ন পৰই; দুয়ো পাৰে সম তাৰ নাই বেচি কমি, আলাসতে আচে জেন বাদুলি ওলমি। কচাৰি ওচৰে দুই স্কুল আচই, অচমিয়া লোকে জাক বোলে বিদ্যালই; কম্পানি মহিনা দিয়া পণ্ডিত ৰখিচে, পৰ উপকাৰ কৰি লৰাক পৰ্হাইচে। মঠ মন্দিৰৰ পকি আচই জতেক, মই মুৰ্খে তাৰ কথা বৰ্নিবো কতেক। এতেকে ধৰ্মিষ্ঠ নাহি ইংৰাজি সমান, পৰৰ কাৰনে কোনে কৰে এত মান।</poem><noinclude></noinclude> t98x3pmkpbux3hlalk3nrsy87aoave1 104 89868 244634 2026-04-01T10:14:09Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৮৪ অরুনোদইৰ ধলফাট জথা সাধ্য পদ মই কৰিলো ৰচনা, নিন্দা ন কৰিবা সুনি জত বিগ্য জনা ; অতি মুর্খ সিস্থ জানি দোসক থেমিবা, আপোনাৰ গুনে সবে সন্তোস লভিবা কুঁৱই গঁয়া খেল বুৰা গ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244634 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৮৪ অরুনোদইৰ ধলফাট জথা সাধ্য পদ মই কৰিলো ৰচনা, নিন্দা ন কৰিবা সুনি জত বিগ্য জনা ; অতি মুর্খ সিস্থ জানি দোসক থেমিবা, আপোনাৰ গুনে সবে সন্তোস লভিবা কুঁৱই গঁয়া খেল বুৰা গোহাঁই বংসৰ, এই নগৰৰ মধ্যে দলঙ্গ পাৰে ঘৰ প্রকাৰেই বুজিও কুলৰ পৰিচই, ধর্মকান্ত গোহাঁই এই নিবেদন কই।<noinclude></noinclude> kt9ske4vmtcf7837op84arnwbg0ixc4 244635 244634 2026-04-01T10:15:27Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244635 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৮৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জথা সাধ্য পদ মই কৰিলো ৰচনা, নিন্দা ন কৰিবা সুনি জত বিগ্য জনা; অতি মুৰ্খ সিসু জানি দোসক খেমিবা, আপোনাৰ গুনে সবে সন্তোস লভিবা ৷ কুঁৱই গঁয়া খেল বুৰা গোহাঁই বংসৰ, এই নগৰৰ মধ্যে দলঙ্গ পাৰে ঘৰ প্ৰকাৰেই বুজিও কুলৰ পৰিচই, ধৰ্মকান্ত গোহাঁই এই নিবেদন কই।</poem><noinclude></noinclude> 4h79o383omq1fywvdt29ewde5c2463t 104 89869 244636 2026-04-01T10:15:48Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "জাত্ৰা কৰা কথা লোক গোট খাইছিল, এজন পাছৰি চাহাব, মেম চাহাব, আৰু দুই জন বাবাও আছিল । মেম চাহাবৰ কিছুমান বেমাৰ হোআতে নদিত হেৱা খাবলৈ গৈছিল, আৰু উইলমত চাহাব, তেওঁৰ মেম চাহ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>জাত্ৰা কৰা কথা লোক গোট খাইছিল, এজন পাছৰি চাহাব, মেম চাহাব, আৰু দুই জন বাবাও আছিল । মেম চাহাবৰ কিছুমান বেমাৰ হোআতে নদিত হেৱা খাবলৈ গৈছিল, আৰু উইলমত চাহাব, তেওঁৰ মেম চাহাবে সৈতে কলিকতাৰ পৰা নাজিৰালৈ এখান বজৰাত চাহ কম্পানিৰ বিসই লবলৈ আহিচে । আৰু দিবুক গৰৰ পৰা জেঙ্কিঞ্চ চাহাবে ভতিয়াই আহিচে, কান তেঁওৰ মেম চাহাবক কলিকতালৈ ভাপ জাহাজত পঠাইছিল, কিন্তু জাহাজত জাঁওতে কোনো কাৰনে তেঁওৰ গিয়ান হিন হোআ হেতুকে আৰু জাব নোআৰে বুলি জাহাজৰ অধিকাৰে তেওঁক ঢাকাত এৰি গল, তেঁওকে দেখিবলৈ চাহাবে ভতিয়াই গৈচে । তেঁওৰ বদলি পিটাৰ চাহাব তেঁওৰ মেম চাহাব আৰু এটি বাবাই সৈতে কলিকতাৰ পৰা আহিচিল । পাচে তেঁওৰ মেমৰ বাটত আহোঁতে কিবা বেমাৰ হৈ মঙ্গলদৈ পাঁওতেই মৰিল । তেঁওৰ মৰা স কবৰ দিবৰ কাৰনে গোআহাটি ভতিয়াই নি তাতে কবৰ দি পুনৰাই উজাই আহিল ৷ ' আৰু তেজপুৰৰ কলেক্তৰ চাহাবে দৰঙ্গ জিলাৰ কপিত মাটি নদিএ নষ্ট কৰাৰ কাৰনে তাকে কি কপে ভেঁতি ৰাখিম বুলি চাবলৈ জাওতে গধুলি হোআৰ কাৰনে এই ৰাতি হাৰঞ্চ চাহাবৰ বঙ্গলাতে থাকিল ৷ মই হলে বামলৈ উঠি এজুম ডোম মানুহক বহি থাকিবৰ দেখি সিহঁতৰ ওচৰলৈ গৈ সুধিলোঁ, তহঁতে ইয়াত কি কৰিচা ? সিহঁতে কলে আমি কানি খাইচোঁ । মই কলো, অহ কানি খাইচা, সেয়ে তোমালোকৰ সত্ৰুহে ; অনেক অনেক মানুহক নষ্ট কৰিলে, ইয়াক তহঁতে নে জানিলি নে? সিহঁতে বোলে, হই, এই সকল আমি জানো, তথাপি কি কৰিম ? এৰিব নোআৰোঁ, খোআ সহজ, কানিএ সকতকৈ টানিচে। জেতিয়া কানি খাবলৈ পাঁও তেতিয়াহে লৰা তিৰোতা আদি কৰি সকলোকে আলাপ প্রিতি কৰোঁ; কিন্তু কানি নে খালে সকলোকে একো মুল্য হেন নে দেখোঁ, কেৱল মাটিৰ নিচিনা মানো। কম্পানিৰ দিনৰ পূৰ্বে প্ৰাই কোনে নে খাইচিল, এতিয়া হলে প্রাই সকলোএ<noinclude></noinclude> elx49wb8ta2o38s7raop3o1ymxib7xm 244637 244636 2026-04-01T10:19:44Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244637 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||জাত্ৰা কৰা কথা|৮৯}} {{Block center/s}}</noinclude>লোক গোট খাইছিল, এজন পাদুৰি চাহাব, মেম চাহাব, আৰু দুই জন বাবাও আছিল। মেম চাহাবৰ কিছুমান বেমাৰ হোআতে নদিত হেৱা খাবলৈ গৈছিল, আৰু উইলমত চাহাব, তেওঁৰ মেম চাহাবে সৈতে কলিকতাৰ পৰা নাজিৰালৈ এখান বজৰাত চাহ কম্পানিৰ বিসই লবলৈ আহিচে। আৰু দিবুক গৰৰ পৰা জেঙ্কিঞ্চ চাহাবে ভতিয়াই আহিচে, কান তেঁওৰ মেম চাহাবক কলিকতালৈ ভাপ জাহাজত পঠাইছিল, কিন্তু জাহাজত জাঁওতে কোনো কাৰনে তেঁওৰ গিয়ান হিন হোআ হেতুকে আৰু জাব নোআৰে বুলি জাহাজৰ অধিকাৰে তেওঁক ঢাকাত এৰি গল, তেঁওকে দেখিবলৈ চাহাবে ভতিয়াই গৈচে। তেঁওৰ বদলি পিটাৰ চাহাব তেঁওৰ মেম চাহাব আৰু এটি বাবাই সৈতে কলিকতাৰ পৰা আহিচিল। পাচে তেঁওৰ মেমৰ বাটত আহোঁতে কিবা বেমাৰ হৈ মঙ্গলদৈ পাঁওতেই মৰিল। তেঁওৰ মৰা স কবৰ দিবৰ কাৰনে গোআহাটি ভতিয়াই নি তাতে কবৰ দি পুনৰাই উজাই আহিল। আৰু তেজপুৰৰ কলেক্তৰ চাহাবে দৰঙ্গ জিলাৰ ৰুপিত মাটি নদিএ নষ্ট কৰাৰ কাৰনে তাকে কি ৰুপে ভেঁতি ৰাখিম বুলি চাবলৈ জাঁওতে গধুলি হোআৰ কাৰনে এই ৰাতি হাৰঞ্চ চাহাবৰ বঙ্গলাতে থাকিল। মই হলে বামলৈ উঠি এজুম ডোম মানুহক বহি থাকিবৰ দেখি সিহঁতৰ ওচৰলৈ গৈ সুধিলোঁ, তহঁতে ইয়াত কি কৰিচা? সিহঁতে কলে আমি কানি খাইচোঁ। মই কলো, অহ কানি খাইচা, সেয়ে তোমালোকৰ সত্ৰুহে; অনেক অনেক মানুহক নষ্ট কৰিলে, ইয়াক তহঁতে নে জানিলি নে? সিহঁতে বোলে, হই, এই সকল আমি জানোঁ, তথাপি কি কৰিম? এৰিব নোআৰোঁ, খোআ সহজ, কানিএ সকতকৈ টানিচে। জেতিয়া কানি খাবলৈ পাঁও তেতিয়াহে লৰা তিৰোতা আদি কৰি সকলোকে আলাপ প্ৰিতি কৰোঁ; কিন্তু কানি নে খালে সকলোকে একো মুল্য হেন নে দেখোঁ, কেৱল মাটিৰ নিচিনা মানোঁ। কম্পানিৰ দিনৰ পূৰ্বে প্ৰাই কোনে নে খাইচিল, এতিয়া হলে প্ৰাই সকলোএ<noinclude></noinclude> m84006xqxiualr6sklxhnurl26onvsp 104 89870 244638 2026-04-01T10:20:04Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অরুনোদইৰ ধলফাট কানি খাই, আৰু লোকবিলাকৰ প্রান হিন হল। ম‍ই সিহঁতত কলো এই সত্ৰু বৰ সকত আৰু অচমিয়াবিলাকক সিস্ত্রে বন্দি কৰিচে, তথাপি দমন কৰিলে কৰিব পাৰে । প্রথমতে সেই..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244638 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অরুনোদইৰ ধলফাট কানি খাই, আৰু লোকবিলাকৰ প্রান হিন হল। ম‍ই সিহঁতত কলো এই সত্ৰু বৰ সকত আৰু অচমিয়াবিলাকক সিস্ত্রে বন্দি কৰিচে, তথাপি দমন কৰিলে কৰিব পাৰে । প্রথমতে সেই সক্ৰই দুই এক মাহ মানলৈকে বৰকৈ জুধ কৰিব ; কি জানি কানিয়াবিলাকে বুলিব, হাই হাই, কেনেকৈ থাকিম, আমি হলে সকলো নিচই নষ্ট হম । এনে সক্ৰক কোনেও সহিব নোআৰে, কিন্তু ক্রমে ক্রমে জদি খেদি দি থাকে, তেন্তে তাৰ বল কমি জাব, পাচত নিচই ঘাটি কৰা হব । সিহঁতে কিছু সন্মত হোআ জেন দেখি, মই আৰু কথা কলোঁ, তহঁতৰ সন্তানবিলাকে জদি সেই সক্ৰক কেতিয়াও নো চোএ, তেন্তে কোনো "কপে দুই এক পুৰুস হলে তাক দেসৰ পৰা খেদোআ হব ; এই সকলোকে কৈ নাৱলৈ আহিলোঁ । বুধ বাৰ গধুলি এটা ঘাট পাই তাতে ৰাতি ৰলোঁ । সেই ঘাটতে মাচ কিনিবৰ নিমিতে দুই তিনি দিনমান বাটৰ পৰা অহা তিনি কুৰিমান কচাৰি লোকক তাতে লগ পালোঁ । সিহঁতে কাতি মাহৰ পৰা বহাগলৈকে অহা জোআ কৰি তিনি চাৰি কুৰিমান লোক এই ঠাইতে থাকে ৷ সিহঁতে ডোম লোকৰ পৰা কেঁচা মাচ কিনি ৰদত সুকুআই আপোন আপোন গাঁৱলৈ নি কোনোটোৰ তাৰে লা সলাই, পাচে সেই লা আনি কেঁয়াবিলাকত বেচি ধন পাই, সেই ধন আনি খাজনা সোধাই, আৰু কোনোবোৰে হলে আপোনাৰ লৰা তিৰোতাই সৈতে ঘৰতে খাই । এতিয়া হলে সিহঁতে মাচ পোআ নাই, সুধা হাতে ঘৰলৈ উভতি জাব লাগিব বুলি কলে । কচাৰি লোক হলে অগিয়ানি আৰু মহাজনবিলাকেও সিহঁতক বৰকৈ ঠগাই বুলি সুনিচোঁ। কম্পানিএ জদি সিহঁতলৈ অনুগ্ৰহ কৰি সিবিলাকৰ মাজত ইস্কুল পাতে, তেন্তে দুই এক বচৰতে সিবিলাক বৰ উত্তম লোক হব পাৰে । সিঙ্গৰি পৰ্বত এৰি আহি ৰাতি পুআই উজাই জাওতে এটা ওখ গৰাৰ ওপৰত বহি থকা এটা বৰ ডাঙ্গৰ বাঘ দেখিলোঁ । সি মানুহৰ মাত শুনি মুৰ দাঙ্গি দাঙ্গি চাই গোটা চাৰেক মানুহক দেখি, ভই<noinclude></noinclude> nhncu6w19v0j0upojs3xjaclaohoep2 244639 244638 2026-04-01T10:24:45Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244639 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৯০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>কানি খাই, আৰু লোকবিলাকৰ প্ৰান হিন হল। ম‍ই সিহঁতত কলোঁ এই সত্ৰু বৰ সকত আৰু অচমিয়াবিলাকক সিঘ্ৰে বন্দি কৰিচে, তথাপি দমন কৰিলে কৰিব পাৰে। প্ৰথমতে সেই সত্ৰুই দুই এক মাহ মানলৈকে বৰকৈ জুধ কৰিব; কি জানি কানিয়াবিলাকে বুলিব, হাই হাই, কেনেকৈ থাকিম, আমি হলে সকলো নিচই নষ্ট হম। এনে সক্ৰক কোনেও সহিব নোআৰে, কিন্তু ক্ৰমে ক্ৰমে জদি খেদি দি থাকে, তেন্তে তাৰ বল কমি জাব, পাচত নিচই ঘাটি কৰা হব। সিহঁতে কিছু সন্মত হোআ জেন দেখি, মই আৰু কথা কলোঁ, তহঁতৰ সন্তানবিলাকে জদি সেই সত্ৰুক কেতিয়াও নো চোএ, তেন্তে কোনো ৰুপে দুই এক পুৰুস হলে তাক দেসৰ পৰা খেদোআ হব; এই সকলোকে কৈ নাৱলৈ আহিলোঁ।<br/> {{gap}}বুধ বাৰ গধুলি এটা ঘাট পাই তাতে ৰাতি ৰলোঁ। সেই ঘাটতে মাচ কিনিবৰ নিমিতে দুই তিনি দিনমান বাটৰ পৰা অহা তিনি কুৰিমান কচাৰি লোকক তাতে লগ পালোঁ। সিহঁতে কাতি মাহৰ পৰা বহাগলৈকে অহা জোআ কৰি তিনি চাৰি কুৰিমান লোক এই ঠাইতে থাকে। সিহঁতে ডোম লোকৰ পৰা কেঁচা মাচ কিনি ৰদত সুকুআই আপোন আপোন গাঁৱলৈ নি কোনোটোৰ তাৰে লা সলাই, পাচে সেই লা আনি কেঁয়াবিলাকত বেচি ধন পাই, সেই ধন আনি খাজনা সোধাই, আৰু কোনোবোৰে হলে আপোনাৰ লৰা তিৰোতাই সৈতে ঘৰতে খাই। এতিয়া হলে সিহঁতে মাচ পোআ নাই, সুধা হাতে ঘৰলৈ উভতি জাব লাগিব বুলি কলে। কচাৰি লোক হলে অগিয়ানি আৰু মহাজনবিলাকেও সিহঁতক বৰকৈ ঠগাই বুলি সুনিচোঁ। কম্পানিএ জদি সিহঁতলৈ অনুগ্ৰহ কৰি সিবিলাকৰ মাজত ইস্কুল পাতে, তেন্তে দুই এক বচৰতে সিবিলাক বৰ উতম লোক হব পাৰে।<br/> {{gap}}সিঙ্গৰি পৰ্বত এৰি আহি ৰাতি পুআই উজাই জাঁওতে এটা ওখ গৰাৰ ওপৰত বহি থকা এটা বৰ ডাঙ্গৰ বাঘ দেখিলোঁ। সি মানুহৰ মাত সুনি মুৰ দাঙ্গি দাঙ্গি চাই গোটা চাৰেক মানুহক দেখি, ভই<noinclude></noinclude> 741n4fgcuuem4cbrtyzua8fhzx54h9e 104 89871 244640 2026-04-01T10:25:24Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244640 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪৪|শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> অপশ্যং পুনৰাগম্য পতিং নাবং জনৈঃ সহ। ততঃ কলাবতী তুষ্ট। জগাদ পিতৰং প্ৰতি॥ এহি তাত গৃহং যাহি বিলম্ব কুৰুতে কথম্। তচ্ছুত্বা কন্যাকাবাক্যং সন্তুষ্টোহ ভূদ্বণিকৃতঃ॥ পূজনং সত্য দেবস্য কৃত্বা বিধিবিধানতঃ। ধনেবন্ধুজনৈঃ সাৰ্দ্ধং জগাম নিজমন্দিৰম্॥ পৌৰ্ণমাস্যঞ্চ সংক্ৰান্ত্যাংপূজা কৃত্বা যথাবিধি। ইহলোকে সুখী ভূত্বা চান্তে সত্যপুৰং যযৌ॥</poem>{{Block center/e}} ইতি শ্ৰীস্কন্দপুৰাণে ৰেবাখন্দে শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ {{gap}}কথায়াং বণিক্‌ সাধু মোক্ষবৰ্ণনোনাম {{gap}}{{gap}}তৃতীয়োহধ্যায়ঃ সমাপ্তঃ। {{center|'''⸻ • ⸻'''}} {{center|'''সুত উবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>অথ চান্যৎ প্ৰবক্ষামি শৃধ্বং মুনিসত্তমাঃ। আসীদ্বংশধ্বজোৰাজা প্ৰজাপালন তৎপৰঃ। প্ৰসাদং সত্যদেবস্য ত্যত্ত্বা দুঃখমবাপ স্যসঃ। একদাস বনং গত্বা হত্বা চ বিবিধান্ মৃগান্॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6eb0cf73c4oev2frmenvzk0o6xrt6eu 244642 244640 2026-04-01T10:26:25Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244642 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪৪|শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> অপশ্যং পুনৰাগম্য পতিং নাবং জনৈঃ সহ। ততঃ কলাবতী তুষ্ট। জগাদ পিতৰং প্ৰতি॥ এহি তাত গৃহং যাহি বিলম্ব কুৰুতে কথম্। তচ্ছুত্বা কন্যাকাবাক্যং সন্তুষ্টোহ ভূদ্বণিকৃতঃ॥ পূজনং সত্য দেবস্য কৃত্বা বিধিবিধানতঃ। ধনেবন্ধুজনৈঃ সাৰ্দ্ধং জগাম নিজমন্দিৰম্॥ পৌৰ্ণমাস্যঞ্চ সংক্ৰান্ত্যাংপূজা কৃত্বা যথাবিধি। ইহলোকে সুখী ভূত্বা চান্তে সত্যপুৰং যযৌ॥ ইতি শ্ৰীস্কন্দপুৰাণে ৰেবাখন্দে শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ {{gap}}কথায়াং বণিক্‌ সাধু মোক্ষবৰ্ণনোনাম {{gap}}{{gap}}তৃতীয়োহধ্যায়ঃ সমাপ্তঃ।</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻ • ⸻'''}} {{center|'''সুত উবাচ।'''}} {{Block center/s}}<poem>অথ চান্যৎ প্ৰবক্ষামি শৃধ্বং মুনিসত্তমাঃ। আসীদ্বংশধ্বজোৰাজা প্ৰজাপালন তৎপৰঃ। প্ৰসাদং সত্যদেবস্য ত্যত্ত্বা দুঃখমবাপ স্যসঃ। একদাস বনং গত্বা হত্বা চ বিবিধান্ মৃগান্॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 3n24rb5deyxu7ds0e9kwy0e1uluey49 104 89872 244641 2026-04-01T10:25:54Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অরুনোদইৰ ধলফাট জদি ইচা থাকে বাপু কৰা তুমি তাক, ন কৰিলে মন্দ, কিন্তু নাহি দিও হাক । নু বুলিলে মোৰ পাপ হৈবেক নিচই, এই হেতু কহো মই জেনে ইচা হই। মদ, মাংস আদি কৰি সংখৰ সবদে, ন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244641 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অরুনোদইৰ ধলফাট জদি ইচা থাকে বাপু কৰা তুমি তাক, ন কৰিলে মন্দ, কিন্তু নাহি দিও হাক । নু বুলিলে মোৰ পাপ হৈবেক নিচই, এই হেতু কহো মই জেনে ইচা হই। মদ, মাংস আদি কৰি সংখৰ সবদে, নানা ফুল চন্দনাদি আৰু বেল পাতে ; তাহাক নি গুপ্ত কপে এক ঘৰ মাজে, ভক্তি ভাৱে কুমাৰিক জিবিলাকে পুজে ; তাহাতে কামাখ্যা দেবি হৰিস মনত, জেন বৰ খোজে, তাক দিব সেই খেনত । দেবিব প্রতিগ্যা বাক্য বিফল ন হই, কাল ক্রমে হব সিধি জানিবা নিচই। এহি ৰূপে বুধি চলে ভুলাই জাত্রিক, এক ঘৰে ৰাখি থই দ্রব্য সকলক । উপজুক্ত লোক চাই কন্যা পঠিয়াই, জাত্রিক তাইৰ চৰনতে পুজাদি কবই। পুজা হলে তাৰ পাচে কৰে আৰু দান, অৱসেসে মদ আদি কৰে দুয়ো পান । মনে মনে দুয়ো জনে ঘৰৰ ভিতৰে জেনে ইচা হই, তাক কৰিবাক পাৰে। বামুনে বোলই, তাত নাহি কিছু দোস, মন্দ কর্ম ন হই সিতো সক্তিৰ সন্তোস । সমস্ত ৰাতিতে দুয়ো জনে বাস কৰে, অন্য কোনো নাহি আহে ঘৰৰ ভিতৰে । মদ পান হেতু কোনো জন মতোআল, হলে তাত বিৰক্ত ন হই ব্রাহ্মন্ সকল।<noinclude></noinclude> rlnbl22zxei2bbqo49t6wh50yhct95p 244644 244641 2026-04-01T10:33:58Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৫৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জদি ইচা থাকে বাপু কৰা তুমি তাক, ন কৰিলে মন্দ, কিন্তু নাহি দিও হাক। নু বুলিলে মোৰ পাপ হৈবেক নিচই, এই হেতু কহো মই জেনে ইচা হই। মদ, মাংস আদি কৰি সংখৰ সবদে, নানা ফুল চন্দনাদি আৰু বেল পাতে; তাহাক নি গুপ্ত ৰুপে এক ঘৰ মাজে, ভক্তি ভাৱে কুমাৰিক জিবিলাকে পুজে; তাহাতে কামাখ্যা দেবি হৰিস মনত, জেন বৰ খোজে, তাক দিব সেই খেনত। দেবিব প্ৰতিগ্যা বাক্য বিফল ন হই, কাল ক্ৰমে হব সিধি জানিবা নিচই। এহি ৰূপে বুধি চলে ভুলাই জাত্ৰিক, এক ঘৰে ৰাখি থই দ্ৰব্য সকলক। উপজুক্ত লোক চাই কন্যা পঠিয়াই, জাত্ৰিক তাইৰ চৰনতে পুজাদি কবই। পুজা হলে তাৰ পাচে কৰে আৰু দান, অৱসেসে মদ আদি কৰে দুয়ো পান। মনে মনে দুয়ো জনে ঘৰৰ ভিতৰে জেনে ইচা হই, তাক কৰিবাক পাৰে। বামুনে বোলই, তাত নাহি কিছু দোস, মন্দ কৰ্ম ন হই সিতো সক্তিৰ সন্তোস। সমস্ত ৰাতিতে দুয়ো জনে বাস কৰে, অন্য কোনো নাহি আহে ঘৰৰ ভিতৰে। মদ পান হেতু কোনো জন মতোআল, হলে তাত বিৰক্ত ন হই ব্ৰাহ্মন্ সকল।</poem><noinclude></noinclude> qeixw89btynrb0b5i100gyyo2aym3ei 104 89873 244643 2026-04-01T10:32:27Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244643 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|৪৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> আগত্য বটমূলে চ দৃষ্টা সত্যস্য পূজনম। গোপাঃ কুৰ্ব্বন্তি সস্তুষ্টা ভক্তি মুক্তাঃ সবান্ধবাঃ। ৰাজা দৃ টাতু দৰ্পেন নাগতো ন ননাম সঃ। ততো গোপগণাঃ সৰ্ব্বে প্ৰসাদান নৃপসন্নিধৌ॥ সংস্থাপ্য পুনৰাগত্য ভুক্তাঃ সৰ্ব্বে যথোপিতম। ততঃ প্ৰসাদ সন্ত্যজ্য ৰাজা দুঃখ মবাপসস্যঃ॥ তস্য পুত্ৰশতং নষ্টং ধনধান্যাদিকঞ্চ যৎ। সত্য দেবেন তৎ সৰ্ব্বং নাশিতং মন নিশ্চিতম॥ অতস্তত্ৰৈব গচ্ছামি যত্ৰ দেবস্য পূজনম। মনসেতি বিনিশ্চিত্য যযৌ গোপাল সন্নিধিম্‌॥ ততোহসৌ সত্য দেবস্য পুজা, গোপগণৈঃ সহ। ভক্তিশ্ৰদ্ধান্বিতোভুত্বা চকাৰ বিধিবন্নৃ পঃ। সত্যদেব প্ৰসাদেন ধনপুত্ৰাম্বিতোহ ভবৎ॥ ইহালাকে সুখীভূতা চান্তে বিষ্ণুপূৰং যযৌ। যইদং কুৰুতে সত্য ব্ৰতং পৰম দুৰ্লভম। শূনোতি চ কথাং পুণ্যাং ভুক্তিমূক্তিফলপ্ৰদাম্॥ ধন ধান্যদিকং তস্য ভবেৎ সত্যপ্ৰসাদতঃ দৰিদ্ৰো লভতে বিত্তংবদ্ধো মুচ্যতে বন্ধনাৎ ভীতো ভয়াত প্ৰমুচেত সত্যমেত নৃসংশয়ঃ। ঈপ্ সিতঞ্চ ফলং ভুক্তা চান্তে সত্যপুৰ ব্ৰজে‍ৎ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> h191zb5fiplg5hkigevgzxgsl52moz7 104 89874 244645 2026-04-01T10:34:16Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিথৰ বিবৰন জত দিন ইচা কৰে থাকিবাক পাৰে, অর্থ ঢুকালেহে গলে ধৰি বাজ কৰে । এহি ৰুপে হবে ধন নাহি ধৰ্ম কৰ্ম নাম মাত্ৰ ধৰে বিপ্ৰ, মিচা সব কর্ম। জাত্ৰি সকলৰ কথা কৰিলা স্ৰৱন, ব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244645 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিথৰ বিবৰন জত দিন ইচা কৰে থাকিবাক পাৰে, অর্থ ঢুকালেহে গলে ধৰি বাজ কৰে । এহি ৰুপে হবে ধন নাহি ধৰ্ম কৰ্ম নাম মাত্ৰ ধৰে বিপ্ৰ, মিচা সব কর্ম। জাত্ৰি সকলৰ কথা কৰিলা স্ৰৱন, ব্ৰাহ্মনৰ কথা আৰু কৰো নিবেদন । বজাৰৰ চাউল আদি একোকে নে খাই, বিধুতি বস্ত্ৰৰে ৰান্ধি ভোজন কৰই ; বাহিৰত গলে কৰে স্নান তেতিখান, সুদ্ৰৰ ঘৰত কোনো ন কৰে ভোজন । হাবিৰ কাঠক আনি পানি চেটিয়াই, বৰা কাচ আদি সহা সব ধৰি খাই ; ওঁই নামে সৰ্প আৰু বগলিকো খাই, কুকুৰ দেখিলে সবে ৰাম ৰাম কই । কামাখ্যাৰ বিবৰন আৰু বহু জানো, লিখিলে বাহুল্য হব, মনে এহি গুনো। এই কপে নি লিখিহে ৰাখোঁ ম‍ই হাত, জদি কোনো জনে সোধে, বুজাই দিমো তাত । জি হেতু পুৰ্বৰ পৰা ম‍ই আচো সুনি, আৰু সদা গৈয়া তাত দেখিচো আপুনি । গুআহাটি গুআলপৰা নাম এহি থান, ভ্ৰমিলোঁ তাহাত মই চাৰি বচৰু মান । আত পাচে নিবেদন শুনা সর্ব জন, হয়গ্রিৱ মাধৱৰ বোলোঁ বিবন। ৫৯<noinclude></noinclude> 5wxgn10s1a5byvzloyqhutmjx1rxo7h 244646 244645 2026-04-01T10:38:18Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244646 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিৰ্থৰ বিবৰন|৫৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জত দিন ইচা কৰে থাকিবাক পাৰে, অৰ্থ ঢুকালেহে গলে ধৰি বাজ কৰে। এহি ৰুপে হৰে ধন নাহি ধৰ্ম কৰ্ম নাম মাত্ৰ ধৰে বিপ্ৰ, মিচা সব কৰ্ম।<br/> জাত্ৰি সকলৰ কথা কৰিলা স্ৰৱন, ব্ৰাহ্মনৰ কথা আৰু কৰোঁ নিবেদন। বজাৰৰ চাউল আদি একোকে নে খাই, বিধুতি বস্ত্ৰৰে ৰান্ধি ভোজন কৰই; বাহিৰত গলে কৰে স্নান তেতিখান, সুদ্ৰৰ ঘৰত কোনো ন কৰে ভোজন। হাবিৰ কাঠক আনি পানি চেটিয়াই, বৰা কাচ আদি সহা সব ধৰি খাই; গুঁই নামে সৰ্প আৰু বগলিকো খাই, কুকুৰ দেখিলে সবে ৰাম ৰাম কই। কামাখ্যাৰ বিবৰন আৰু বহু জানোঁ, লিখিলে বাহুল্য হব, মনে এহি গুনোঁ। এই ৰুপে নি লিখিহে ৰাখোঁ ম‍ই হাত, জদি কোনো জনে সোধে, বুজাই দিমো তাত। জি হেতু পুৰ্বৰ পৰা ম‍ই আচোঁ সুনি, আৰু সদা গৈয়া তাত দেখিচো আপুনি। গুআহাটি গুআলপৰা নাম এহি থান, ভ্ৰমিলোঁ তাহাত মই চাৰি বচৰ্ মান।<br/> আত পাচে নিবেদন সুনা সৰ্ব জন, হয়গ্ৰিৱ মাধৱৰ বোলোঁ বিবৰন।</poem><noinclude></noinclude> gtg933e2gzflp3xcecrgri6h52badei 104 89875 244647 2026-04-01T10:39:43Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244647 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪৬|শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> ইতি যঃ কথিত বিপ্ৰাঃ সত্যনাৰায়ণতম॥ যংকৃত্বা সৰ্ব্বদুঃখেভ্যো মুক্তো ভবতিমানবঃ। বিশেষতঃ কলিযুগে সত্যপূজাকথাফলম। সত্যনাৰায়ণ কেচিং সত্যদেবং তথাপৰে॥ নানাৰূপ ধৰো ভূত্বা সৰ্ব্বেষামীপতি প্ৰদঃ। ভবিষ্যতি কলৌ সত্যব্ৰতৰূপী সনাতনঃ॥ য ইদং পঠতে নিত্য' শূনোতি মুনিসত্তমাঃ। ভষ্য নশ্যন্তি পাপানি সত্য দেবপ্ৰসাদতঃ॥ ইতি শ্ৰীস্কন্দপূৰাণে ৰেবাখণ্ডে শ্ৰীসত্য- :::নাৰায়ণ কথানাম চতুৰ্থোধ্যায়ঃ॥ ::::শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ ব্ৰতকথা ::::::::সমাপ্তঃ॥</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻ • ⸻'''}}<noinclude></noinclude> r9y1589y6p20qiq92iqv5psrd28i9nh 104 89876 244648 2026-04-01T10:40:05Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অকনোদইৰ ধলফাট জেৱানচিঙ্গ নামে এজন চিকৰ সেনাপতিএ এটা জগৰিয়া গোৰা চিপাহিক ধৰিবৰ নিমিতে তাৰ ওচৰলৈ গ'লত সি ফটিকাৰে বলিয়া হৈ একে বেলিএ সেই সেনাপতিক মাৰিলে । পাচে হাত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অকনোদইৰ ধলফাট জেৱানচিঙ্গ নামে এজন চিকৰ সেনাপতিএ এটা জগৰিয়া গোৰা চিপাহিক ধৰিবৰ নিমিতে তাৰ ওচৰলৈ গ'লত সি ফটিকাৰে বলিয়া হৈ একে বেলিএ সেই সেনাপতিক মাৰিলে । পাচে হাতত তৰোআল লৈ লৰ মাৰি বাটত এটা গাধ পাই তাকো কাটি পেলালে ; পাচে গৈ মানুহ ফাঁচি দিবলৈ পোতা চতিৰ খুঁটাক কাটিব ধৰিলে ; সেসে তাক বৰ ভ্ৰমেৰেহে ধৰা হ'ল। ; এবিএল নামে এখান জাহাজ ১৪ মেই তাৰিখত হুগুলি নদিৰ মুখে ওলাওতে লস্কৰে জুই লগালত পুৰি পুৰি পাচে জুয়ে জখাৰ পাই তাত লাগি একে বেলিএ ফুটি জাহাজ তল গল । তাত কাফিঙ্গৰ ৮০০ চন্দুক আচিল পাচে সোধ পোচ কৰি কৰিম বক্‌চ নামে এটা লস্কৰ ছসি জেন বুজি দেসান্তৰ কৰি জনম ভৰ ফাটকত দিলে। নৱেম্বৰৰ ১৯ তাৰিখৰ পৰা ৬ দিনলৈ ইঙ্গলণ্ডত ভয়ানক ধুমুহা বতাহ হোআত, অনেক জাহাজ ভাগিল । এখন জাহাজত ২১৬ জন মানুহ আচিল ; জাহাজ বামলৈ নিয়া হৈ ভাগিলত ৯৬ মানুহ মৰিল । আন এখন জাহাজত ৫০০ মান মৰিল । আক্তোবৰ ২৩ তাৰিখত ৯০ বৰ টোপ নিয়া তুৰুকি ৰনুআ জাহাজৰ ভিতৰত খাৰত জুই লাগি ফুটি জাহাজ আদি সকলোকে ডোখৰ ডোখৰকৈ উৰুআই পেলালে । তাত 500 মান মানুহো মৰিল । ৪ এপ্ৰিলৰ পৰা ৬৭ দিনলৈকে আমেৰিকাৰ দাঁতিত বৰ তুফান হৈছিল, সাগৰৰ ঢৌ বতাহে তোলাত ভালেমান নগৰ আৰু গাঁৱৰ আলি বাট তল গলত ঘৰ আদি অনেক বস্তু লোকচান হ'ল। বস্তন নগৰৰ দখিন ফালে এটা প্রদিপ দল ভাগি পৰিল, আৰু তাত থকা দুজন ৰখিয়াও মৰিল, সিবিলাকৰ সও পোআ ন গল । খেহ দেসব কাস্তন নগৰৰ পৰা ওৰিএস্তল নামে এখান<noinclude></noinclude> of13t593t6bpdzwep1gmafh7tjwyh7j 244651 244648 2026-04-01T10:45:38Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244651 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৪২|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{gap}}জেৱানচিঙ্গ নামে এজন চিকৰ সেনাপতিএ এটা জগৰিয়া গোৰা চিপাহিক ধৰিবৰ নিমিতে তাৰ ওচৰলৈ গ’লত সি ফটিকাৰে বলিয়া হৈ একে বেলিএ সেই সেনাপতিক মাৰিলে। পাচে হাতত তৰোআল লৈ লৰ মাৰি বাটত এটা গাধ পাই তাকো কাটি পেলালে; পাচে গৈ মানুহ ফাঁচি দিবলৈ পোতা চতিৰ খুঁটাক কাটিব ধৰিলে; সেসে তাক বৰ স্ৰমেৰেহে ধৰা হ’ল।<br/> {{gap}}এৰিএল নামে এখান জাহাজ ১৪ মেই তাৰিখত হুগুলি নদিৰ মুখে ওলাওতে লস্কৰে জুই লগালত পুৰি পুৰি পাচে জুয়ে জখাৰ পাই তাত লাগি একে বেলিএ ফুটি জাহাজ তল গল। তাত কাফিঙ্গৰ ৮০০ চন্দুক আচিল পাচে সোধ পোচ কৰি কৰিম বক্‌চ নামে এটা লস্কৰ দুসি জেন বুজি দেসান্তৰ কৰি জনম ভৰ ফাটকত দিলে।<br/> {{gap}}নৱেম্বৰৰ ১৯ তাৰিখৰ পৰা ৬ দিনলৈ ইঙ্গলণ্ডত ভয়ানক ধুমুহা বতাহ হোআত, অনেক জাহাজ ভাগিল। এখন জাহাজত ২১৬ জন মানুহ আচিল; জাহাজ বামলৈ নিয়া হৈ ভাগিলত ৯৬ মানুহ মৰিল। আন এখন জাহাজত ৫০০ মান মৰিল।<br/> {{gap}}আক্তোবৰ ২৩ তাৰিখত ৯০ বৰ টোপ নিয়া তুৰুকি ৰনুআ জাহাজৰ ভিতৰত খাৰত জুই লাগি ফুটি জাহাজ আদি সকলোকে ডোখৰ ডোখৰকৈ উৰুআই পেলালে। তাত ৫০০ মান মানুহো মৰিল।<br/> {{gap}}১৪ এপ্ৰিলৰ পৰা ৬৷৭ দিনলৈকে আমেৰিকাৰ দাঁতিত বৰ তুফান হৈছিল, সাগৰৰ ঢৌ বতাহে তোলাত ভালেমান নগৰ আৰু গাঁৱৰ আলি বাট তল গলত ঘৰ আদি অনেক বস্তু লোকচান হ’ল। বস্তন নগৰৰ দখিন ফালে এটা প্ৰদিপ দল ভাগি পৰিল, আৰু তাত থকা দুজন ৰখিয়াও মৰিল, সিবিলাকৰ সও পোআ ন গল।<br/> {{gap}}খেহ দেসৰ কাস্তন নগৰৰ পৰা ওৰিএন্তল নামে এখান<noinclude></noinclude> cucrtu3rv0zcnyvatn2xxfxvni7pr5k 104 89877 244652 2026-04-01T10:46:01Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অনেক দেশৰ সম্বাদ ৪৩ আমেৰিকান জাহাজে ২৭,০০০ মোন চাহ আদি বস্তু নি ১৮ দিনত লণ্ডন নগৰ পালে। ইমান বেগেৰে আগেয়ে কেও জাব পৰা নাই ৷ পাচিফিক নামে আমেৰিকাৰ এখন ভাপ জাহাজ এপ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244652 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অনেক দেশৰ সম্বাদ ৪৩ আমেৰিকান জাহাজে ২৭,০০০ মোন চাহ আদি বস্তু নি ১৮ দিনত লণ্ডন নগৰ পালে। ইমান বেগেৰে আগেয়ে কেও জাব পৰা নাই ৷ পাচিফিক নামে আমেৰিকাৰ এখন ভাপ জাহাজ এপ্ৰিলৰ ৯ তাৰিখত লিবপুল নগৰ এৰি ৯ দিন ২০ ঘণ্টাৰ ভিতৰত ৩০০০ মাইলৰ বহল আটলান্তিক সাগৰ পাৰ হৈ নুয়ৰ্ক নগৰ পালে ৷ তাৰ সমান বেগে আন কোনো জাহাজ জোআ নাই । ওআ্যিংতন নামে এখান আমেৰিকান জাহাজত ১০১০ মানুহ উঠি লিবপুল নগৰ এৰি ৩০ মেই তাৰিখত নুয়ৰ্ক নগৰ পালেগৈ । এইমান সবহ মানুহ একে খান জাহাজত আগেয়ে জোআ নাই ; বাটতো সিবিলাকৰ এটাও ন মৰিল ।<noinclude></noinclude> 1si4njb636kt5ljyu4s1mb7xvnbg5jj 244653 244652 2026-04-01T10:50:06Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244653 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অনেক দেসৰ সম্বাদ|৪৩}}</noinclude>আমেৰিকান জাহাজে ২৭,০০০ মোন চাহ আদি বস্তু নি ৯৮ দিনত লণ্ডন নগৰ পালে। ইমান বেগেৰে আগেয়ে কেও জাব পৰা নাই।<br/> {{gap}}পাচিফিক নামে আমেৰিকাৰ এখন ভাপ জাহাজ এপ্ৰিলৰ ৯ তাৰিখত লিবৰপুল নগৰ এৰি ৯ দিন ২০ ঘণ্টাৰ ভিতৰত ৩০০০ মাইলৰ বহল আটলান্তিক সাগৰ পাৰ হৈ নুয়ৰ্ক নগৰ পালে। তাৰ সমান বেগে আন কোনো জাহাজ জোআ নাই।<br/> {{gap}}ওআস্যিংতন নামে এখান আমেৰিকান জাহাজত ১০১০ মানুহ উঠি লিবৰপুল নগৰ এৰি ৩০ মেই তাৰিখত নুয়ৰ্ক নগৰ পালেগৈ। এইমান সৰহ মানুহ একে খান জাহাজত আগেয়ে জোআ নাই; বাটতো সিবিলাকৰ এটাও ন মৰিল।<noinclude></noinclude> e6w7847xz16n3gdkb7i59907flpeizq 104 89878 244654 2026-04-01T10:50:42Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সাঁথৰ দিয়া । Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১ ১। ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে, চপাব নোআৰে । ২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷ ৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা । 81 ঘৰৰ ভিত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244654 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>সাঁথৰ দিয়া । Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১ ১। ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে, চপাব নোআৰে । ২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷ ৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা । 81 ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷ ৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি । ৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই । 91 এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ। ৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই । ৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।<noinclude></noinclude> 9qnqo0je0pg8eup0uxn4raa00i87v4j 104 89879 244655 2026-04-01T10:57:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিনি জন ভাইৰ মিস্তনেৰি জাত্রা৷ Missionary Tour of Native Assistants. ৭ বচৰ নম্বৰ ২। ফেবকআৰি ১৮৫২। আমি সিৱসাগৰ জিলাৰ পৰা ৬ ডিচেম্বৰত প্ৰথমে গৈ আউনিআটি সত্ৰৰ ভাটিএ ভেঁকেলি মুখত থকা মিৰি গা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244655 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিনি জন ভাইৰ মিস্তনেৰি জাত্রা৷ Missionary Tour of Native Assistants. ৭ বচৰ নম্বৰ ২। ফেবকআৰি ১৮৫২। আমি সিৱসাগৰ জিলাৰ পৰা ৬ ডিচেম্বৰত প্ৰথমে গৈ আউনিআটি সত্ৰৰ ভাটিএ ভেঁকেলি মুখত থকা মিৰি গাঁও পালোঁ । সেই মিৰি গাঁৱতে আমাৰ মিসান ইস্কুল থকাত আমি তাতে এদিন থাকি লৰাবোৰৰ লিখ্য পহাৰ মহলা ললোঁ । পাচে ইস্কুল ঘৰত মিৰিবোৰক গোটাই, তাতে আমাৰ নিতি মতে সিবিলাকৰ লগত ইস্বৰক সেৱা কৰিলোঁ; আৰু সিবিলাকৰ আগত আমি তিনিও ভায়ে ক্ৰমেৰে 'আমাৰ প্ৰভুৰ মহা প্রাচিত্ৰৰ কথা বুজালোঁ। মিৰিবোৰ মাইকি মতা সকলোএ আমাৰ কথা সুনিবলৈ গোট খালে ৷ পাচে আমি জি জি কথা, বিশেষকৈ প্ৰভুৰ জি প্ৰেমৰ কথা সিহঁতত বুজালোঁ, তাকে ভালকৈ সকলো এ মন দি সুনিলে ; কিন্তু ইস্কুলৰ চাত্ৰবোৰৰ মাজৰ কোনো কোনোএ প্ৰভুৰ দুখ ভোগৰ কথা শুনি বৰকৈ মন দিলে । আমি সিহঁতৰ গাঁও পোআৰ গধুলিও আমাৰ নাৱলৈ আহি সিহঁতে বহু পৰলৈ ইস্বৰৰ কথা শুনিলে । এই মিৰি জাতি লোকলৈ আমি সদাই সুঁঅৰি থাকোঁ। সিহঁতৰ আগৰ কোনো ধৰ্ম বা সাস্ত্র নাই, এতিয়াহে অচমিয়া গোঁসাইবিলাকে সিহঁতক ভকত কৰাই মিচা আস্ত্ৰই দেখাইচে । তথাপি আমি সিহঁতলৈ সদায় আসা কৰোঁ, আৰু অলপতে ইশ্বৰে সিবিলাকলৈ পৰিত্ৰান প্রকাস কৰি দেখাব বুলি বিশ্বাস কৰিচো । ইশ্বৰে জেন এই কুসলব সমই আতি সিস্ত্রে আনে, তাৰ কাৰণে আমাৰ সদাই প্রার্থনা ।<noinclude></noinclude> a2cery4dhizhd4l487gw2ldgmkpi0ds 244658 244655 2026-04-01T11:05:19Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||{{X-larger|তিনি জন ভাইৰ মিস্যৰ্নোৰ জাত্ৰা ৷}}|}}</noinclude>{{center|<poem>Missionary Tour of Native Assistants. ৭ বচৰ ৷ নম্বৰ ২। ফেবৰুআৰি ১৮৫২।</poem>}}<br/> {{gap}}আমি সিৱসাগৰ জিলাৰ পৰা ৬ ডিচেম্বৰত প্ৰথমে গৈ আউনিআটি সত্ৰৰ ভাটিএ ভেঁকেলি মুখত থকা মিৰি গাঁও পালোঁ। সেই মিৰি গাঁৱতে আমাৰ মিস্যন ইস্কুল থকাত আমি তাতে এদিন থাকি লৰাবোৰৰ লিখা পৰ্হাৰ মহলা ললোঁ। পাচে ইস্কুল ঘৰত মিৰিবোৰক গোটাই, তাতে আমাৰ নিতি মতে সিবিলাকৰ লগত ইস্বৰক সেৱা কৰিলোঁ; আৰু সিবিলাকৰ আগত আমি তিনিও ভায়ে ক্ৰমেৰে আমাৰ প্ৰভুৰ মহা প্ৰাচিত্ৰৰ কথা বুজালোঁ। মিৰিবোৰ মাইকি মতা সকলোএ আমাৰ কথা সুনিবলৈ গোট খালে। পাচে আমি জি জি কথা, বিশেষকৈ প্ৰভুৰ জি প্ৰেমৰ কথা সিহঁতত বুজালোঁ, তাকে ভালকৈ সকলো এ মন দি সুনিলে; কিন্তু ইস্কুলৰ চাত্ৰবোৰৰ মাজৰ কোনো কোনোএ প্ৰভুৰ দুখ ভোগৰ কথা শুনি বৰকৈ মন দিলে। আমি সিহঁতৰ গাঁও পোআৰ গধুলিও আমাৰ নাৱলৈ আহি সিহঁতে বহু পৰলৈ ইস্বৰৰ কথা সুনিলে।<br/> {{gap}}এই মিৰি জাতি লোকলৈ আমি সদাই সুঁঅৰি থাকোঁ। সিহঁতৰ আগৰ কোনো ধৰম বা সাস্ত্ৰ নাই, এতিয়াহে অচমিয়া গোঁসাইবিলাকে সিহঁতক ভকত কৰাই মিচা আস্ৰই দেখাইচে। তথাপি আমি সিহঁতলৈ সদায় আসা কৰোঁ, আৰু অলপতে ইস্বৰে সিবিলাকলৈ পৰিত্ৰান প্ৰকাস কৰি দেখাব বুলি বিশ্বাস কৰিচোঁ। ইশ্বৰে জেন এই কুসলৰ সমই আতি সিঘ্ৰে আনে, তাৰ কাৰণে আমাৰ সদাই প্ৰাৰ্থনা।<noinclude></noinclude> ghbicg8sc5jukac3gd2gke05sndu5ch 104 89880 244659 2026-04-01T11:05:46Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিনি জন ভাইৰ মিশুনেবি জাত্রা 87 সেই মিৰি গাঁৱৰ পৰা গৈ ১৩ তাৰিখে কলঙ্গপুৰ গাঁও পালোঁ। তাতে অহাই জোআই ৬ দিন মান থাকি চাৰিও ফালৰ গাঁৱত ফুৰি জি কৰ্ম কৰিবলৈ আমাৰ প্রয়োজন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিনি জন ভাইৰ মিশুনেবি জাত্রা 87 সেই মিৰি গাঁৱৰ পৰা গৈ ১৩ তাৰিখে কলঙ্গপুৰ গাঁও পালোঁ। তাতে অহাই জোআই ৬ দিন মান থাকি চাৰিও ফালৰ গাঁৱত ফুৰি জি কৰ্ম কৰিবলৈ আমাৰ প্রয়োজন আচিল, সেই আমাৰ ত্ৰান কর্তা প্ৰভুৰ অমুল্য পৰিত্ৰানৰ বাক্য প্ৰচাৰ কৰিলোঁ । আমাৰ কথা সুনিবলৈ অনেক সত্ৰৰ পৰা গোসাঁই মহাজন বিলাকে আহি আমি কোআ কথাৰে সৈতে বাদ বিচাৰ কৰিলে। কিন্তু সিবিলাকৰ সাস্ত্ৰৰ ভিতৰত জাত কুলৰ প্রাচিত বাজে অন্তৰ পাপৰ কোনো প্রাচিত নোলাই ; তাকে প্রমাণ কৰি বুজালত সিবিলাকেও সেই কথা হই বুলি সৈ কাহিলে । পাচে এঈ কথা কেনেকুআ, তাক বিচাৰ পৰ কৰি চাবৰ কাৰণে আমাৰ পৰা সাস্ত্ৰ কিতাপ সিবিলাকে আপুনি . খুজি খুজি ললে । ১৫ তাৰিখে সুতাৰ নামে এখন গাঁৱলৈ তিনিও ভাই গৈ দুই তিনি ঠাইত সোমাই কিচু কিচু মানুহ পাই, তাতে সিবিলাকৰ আগত অলপ বেলি প্ৰভুৰ দুখ ভোগৰ কথা প্ৰচাৰ কৰিলো । আৰু জিবিলাকে পহিব পারে, সিবিলাকে সাস্ত্ৰ কিতাপ ললে । তাত থকা এজন গোসায়েও আমি বিবেচনা কৰি চাম বুলি, আমাৰ পৰা এখান সাস্ত্ৰ আৰু আন কিতাপ কিচু ললে । আৰু কলে, বোলে, তোমালোকে আমুক ঠাইলৈ গৈ তাতে এই কথা প্ৰচাৰ কৰাগৈ ; কিয়নো তাতে এজন ব্রিধ গোসাঁই ম্রিত্যু হোআত আৰু তেওঁৰ দহ দিনিয়া দহা হৈচে । এই কাৰণে তাত অনেক ঠাইৰ পৰা বহু লোক আহি গোট খাইচে। সেই কথা শুনি আমি এজন মানুহৰ লগত গৈ সেই ঠাই পালোঁহঁক । তাতে বহু লোক গোট খোআ পাই আমি ক্ৰমেৰে আমাৰ ত্ৰান কৰ্তা প্ৰভুৰ প্রাচিত কথা বুজাবলৈ ধৰিলোঁ । পাচে আমাৰ কথা শুনি ১০০ মান লোক ঘৰৰ চোতালত গোট খালে, তাতে আমি দুই ভায়ে দুই ঘণ্টা মান সিবিলাকৰ আগত প্ৰভুক কিৰ্তন কৰিলোঁ। আৰু সিবিলাকে এতিয়া জি ধৰমত আস্ত্ৰই লৈ আচে, তাৰ দোআৰাই জে পৰিত্ৰাণ 8<noinclude></noinclude> dfateq4tpv4ji8mv2s03opiwu6bbox6 244661 244659 2026-04-01T11:11:33Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিনি জন ভাইৰ মিস্যনেৰি জাত্ৰা|}৪৭}</noinclude>{{gap}}সেই মিৰি গাঁৱৰ পৰা গৈ ১৩ তাৰিখে কলঙ্গপুৰ গাঁও পালোঁ। তাতে অহাই জোআই ৬ দিন মান থাকি চাৰিও ফালৰ গাঁৱত ফুৰি জি কৰম কৰিবলৈ আমাৰ প্ৰয়োজন আচিল, সেই আমাৰ ত্ৰান কৰ্তা প্ৰভুৰ অমুল্য পৰিত্ৰানৰ বাক্য প্ৰচাৰ কৰিলোঁ। আমাৰ কথা সুনিবলৈ অনেক সত্ৰৰ পৰা গোসাঁই মহাজন বিলাকে আহি আমি কোআ কথাৰে সৈতে বাদ বিচাৰ কৰিলে। কিন্তু সিবিলাকৰ সাস্ত্ৰৰ ভিতৰত জাত কুলৰ প্ৰাচিতত বাজে অন্তৰ পাপৰ কোনো প্ৰাচিত নোলাই; তাকে প্ৰমাণ কৰি বুজালত সিবিলাকেও সেই কথা হই বুলি সৈ কাৰ্হিলে। পাচে এঈ কথা কেনেকুআ, তাক বিচাৰ পৰ কৰি চাবৰ কাৰণে আমাৰ পৰা সাস্ত্ৰ কিতাপ সিবিলাকে আপুনি খুজি খুজি ললে।<br/> {{gap}}১৫ তাৰিখে সুতাৰ নামে এখন গাঁৱলৈ তিনিও ভাই গৈ দুই তিনি ঠাইত সোমাই কিচু কিচু মানুহ পাই, তাতে সিবিলাকৰ আগত অলপ বেলি প্ৰভুৰ দুখ ভোগৰ কথা প্ৰচাৰ কৰিলো। আৰু জিবিলাকে পৰ্হিব পাৰে, সিবিলাকে সাস্ত্ৰ কিতাপ ললে। তাত থকা এজন গোসাঁয়েও আমি বিবেচনা কৰি চাম বুলি, আমাৰ পৰা এখান সাস্ত্ৰ আৰু আন কিতাপ কিচু ললে। আৰু কলে, বোলে, তোমালোকে আমুক ঠাইলৈ গৈ তাতে এই কথা প্ৰচাৰ কৰাগৈ; কিয়নো তাতে এজন ব্ৰিধ গোসাঁই ম্ৰিত্যু হোআত আৰু তেওঁৰ দহ দিনিয়া দহা হৈচে। এই কাৰণে তাত অনেক ঠাইৰ পৰা বহু লোক আহি গোট খাইচে। সেই কথা শুনি আমি এজন মানুহৰ লগত গৈ সেই ঠাই পালোঁহঁক। তাতে বহু লোক গোট খোআ পাই আমি ক্ৰমেৰে আমাৰ ত্ৰান কৰ্তা প্ৰভুৰ প্ৰাচিতৰ কথা বুজাবলৈ ধৰিলোঁ। পাচে আমাৰ কথা শুনি ১০০ মান লোক ঘৰৰ চোঁতালত গোট খালে, তাতে আমি দুই ভায়ে দুই ঘণ্টা মান সিবিলাকৰ আগত প্ৰভুক কিৰ্তন কৰিলোঁ। আৰু সিবিলাকে এতিয়া জি ধৰমত আস্ৰই লৈ আচে, তাৰ দোআৰাই জে পৰিত্ৰাণ<noinclude>{{Right|৪}}</noinclude> qk5liuxw8mxf82ul7mvhwvg3ys8hmbo 244662 244661 2026-04-01T11:12:07Z Sushmita Lekharu 3764 244662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিনি জন ভাইৰ মিস্যনেৰি জাত্ৰা|৪৭}}</noinclude>{{gap}}সেই মিৰি গাঁৱৰ পৰা গৈ ১৩ তাৰিখে কলঙ্গপুৰ গাঁও পালোঁ। তাতে অহাই জোআই ৬ দিন মান থাকি চাৰিও ফালৰ গাঁৱত ফুৰি জি কৰম কৰিবলৈ আমাৰ প্ৰয়োজন আচিল, সেই আমাৰ ত্ৰান কৰ্তা প্ৰভুৰ অমুল্য পৰিত্ৰানৰ বাক্য প্ৰচাৰ কৰিলোঁ। আমাৰ কথা সুনিবলৈ অনেক সত্ৰৰ পৰা গোসাঁই মহাজন বিলাকে আহি আমি কোআ কথাৰে সৈতে বাদ বিচাৰ কৰিলে। কিন্তু সিবিলাকৰ সাস্ত্ৰৰ ভিতৰত জাত কুলৰ প্ৰাচিতত বাজে অন্তৰ পাপৰ কোনো প্ৰাচিত নোলাই; তাকে প্ৰমাণ কৰি বুজালত সিবিলাকেও সেই কথা হই বুলি সৈ কাৰ্হিলে। পাচে এঈ কথা কেনেকুআ, তাক বিচাৰ পৰ কৰি চাবৰ কাৰণে আমাৰ পৰা সাস্ত্ৰ কিতাপ সিবিলাকে আপুনি খুজি খুজি ললে।<br/> {{gap}}১৫ তাৰিখে সুতাৰ নামে এখন গাঁৱলৈ তিনিও ভাই গৈ দুই তিনি ঠাইত সোমাই কিচু কিচু মানুহ পাই, তাতে সিবিলাকৰ আগত অলপ বেলি প্ৰভুৰ দুখ ভোগৰ কথা প্ৰচাৰ কৰিলো। আৰু জিবিলাকে পৰ্হিব পাৰে, সিবিলাকে সাস্ত্ৰ কিতাপ ললে। তাত থকা এজন গোসাঁয়েও আমি বিবেচনা কৰি চাম বুলি, আমাৰ পৰা এখান সাস্ত্ৰ আৰু আন কিতাপ কিচু ললে। আৰু কলে, বোলে, তোমালোকে আমুক ঠাইলৈ গৈ তাতে এই কথা প্ৰচাৰ কৰাগৈ; কিয়নো তাতে এজন ব্ৰিধ গোসাঁই ম্ৰিত্যু হোআত আৰু তেওঁৰ দহ দিনিয়া দহা হৈচে। এই কাৰণে তাত অনেক ঠাইৰ পৰা বহু লোক আহি গোট খাইচে। সেই কথা শুনি আমি এজন মানুহৰ লগত গৈ সেই ঠাই পালোঁহঁক। তাতে বহু লোক গোট খোআ পাই আমি ক্ৰমেৰে আমাৰ ত্ৰান কৰ্তা প্ৰভুৰ প্ৰাচিতৰ কথা বুজাবলৈ ধৰিলোঁ। পাচে আমাৰ কথা শুনি ১০০ মান লোক ঘৰৰ চোঁতালত গোট খালে, তাতে আমি দুই ভায়ে দুই ঘণ্টা মান সিবিলাকৰ আগত প্ৰভুক কিৰ্তন কৰিলোঁ। আৰু সিবিলাকে এতিয়া জি ধৰমত আস্ৰই লৈ আচে, তাৰ দোআৰাই জে পৰিত্ৰাণ<noinclude>{{Right|৪}}</noinclude> 3t5fa16h6wq7v4cvzmgt4eucpgis7qu 104 89881 244660 2026-04-01T11:08:23Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xxx-larger|সত্যসেৱাৰ নাম।}}'''}} {{center|'''⸻⸻'''}} {{Block center/s}}<poem>অ' হৰি য়ে হে সত্যনাৰাণ সঙ্কল্পক সিদ্ধিকৰা তোমাৰ চৰণ ::::::হে সত্যনাৰায়ণ।</poem> {{center|'''⸻ • ⸻'''}} {{center|সত্যনাৰায়ণ হৰে।}} {{center|সেৱকে কাতৰ কৰে।}} {{center|'''⸻ • ⸻'''}} সত্যনাৰাণ,{{gap|4em}}বিঘিনীখণ্ডন, :::ভজোহোঁ তযু চৰণ॥ {{center|'''⸻ • ⸻'''}} {{Block center/s}}<poem>অ' হৰি য়ে হে সত্যনাৰায়ণ অপুত্ৰৰ পুত্ৰ হোৱে নিধনীৰ ধন ::::::হে সত্যনাৰায়ণ।</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻ • ⸻'''}}<noinclude></noinclude> 4qgxn5bwjb9jdlzy1p55h0k7rfk20z8 104 89882 244663 2026-04-01T11:12:28Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "St অরুনোদইৰ ধলফাট পাব নোআবে, তাকো বহু প্রমাণেৰে বুজালো। আমি কোআ এনে প্রমাণ স্থনি সিবিলাকে আৰু বৰকৈ মন দিলে। পাচে কোনো কোনোএ সুধিলে, বোলে, তেন্তে আমি য়িচু খ্রিষ্টক ন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>St অরুনোদইৰ ধলফাট পাব নোআবে, তাকো বহু প্রমাণেৰে বুজালো। আমি কোআ এনে প্রমাণ স্থনি সিবিলাকে আৰু বৰকৈ মন দিলে। পাচে কোনো কোনোএ সুধিলে, বোলে, তেন্তে আমি য়িচু খ্রিষ্টক নো কেনে কপে চিন্তিলে পাব পাৰিম ? তাতে আমি সন্তোস মনেৰে সিবিলাকে প্রভুক জি কপে চিন্তিলে পাব পাৰে, তাৰে কথা বুজাই দিলো ৷ এই কপে আমি সিবিলাকৰ আগত কথোপকথন কৰি থাকোঁতে কোনো এজন মানুহে নাম ঘৰৰ পৰা লোকবিলাকক ৰিঙ্গিয়াই কলে, এতিয়া তোমালোকে দহালৈ আঁহা, কিয়নো সকলো বস্তু জুগুত হৈ আচে । তেতিয়া মোৰ পাচৰ পৰা এটা মানুহে উত্তৰ দি কলে, তোমালোকৰ তাত নো কি বস্তু আচে ? কেৱল মাহ আৰু চাউল মাথোন আচে, কিন্তু আমি ইয়াত অমৃত কপ বাক্য সুনিবলৈ পাইচোঁ। এই হেতুকে আমি এনে কথা এৰি তালৈ জাব নোআবো; কি জানি এই কথাৰ দোআবাই ইশ্বৰে আমাক কোনো কপে মুক্তিৰ পথ দেখাই। এই কপে সেই মানুহে বহু গোসাই আৰু ভদ্র লোকবিলাকৰ আগত সাহ দি কলে ; তথাপি কোনোএ তাৰ কথাত একো উত্তৰ দিব নোআৰিলে। আৰু মানুহ- বিলাকে আমাৰ কথা মনৰ ইচাৰে স্থনি থকাৰ কাৰণে আন একো কথালৈ মন নি দিলে । পাচে জেতিয়া আমি কথা কৈ এঁটালে', তেতিয়া জিবিলাকে পহিব পাৰে, সেইবিলাকক সাস্ত্ৰ কিতাপ দি আন এক দুই ঠাইত সোমাই পাচে আমি থকা ঠাইলৈ আহিলোঁ । মানুহবিলাকে আমাৰ কথাত এই কপে মন নি সুনাত আমি অতি আনন্দ পালোঁ । আৰু মনত এনে সান্তনা হোআত বাট বুলি আহোঁতেও নাচিম জেন লাগিচিল। এনে ৰূপে প্রভুএ আপোনাৰ অনন্ত পরিত্রানৰ বাক্য লোকবিলাকৰ আগত আমাৰ দোআৰাই প্ৰকাশ কৰোআত আমি তেওঁৰ ধন্যবাদ কৰিবৰ অতি কাৰন হৈচে । এনেকৈ আমি কলঙ্গপুৰত ফুৰি এটাই ১৯ তাৰিখে তাব পৰা এবেলাৰ উজনি হোআ গহপুৰ নামে মোৰ জনম ঠাইলৈ গলোঁ।<noinclude></noinclude> 60xxzhsodlruq707ynaeqd9l0mqeao0 244665 244663 2026-04-01T11:17:34Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৪৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>পাব নোআৰে, তাকো বহু প্ৰমাণেৰে বুজালোঁ। আমি কোআ এনে প্ৰমাণ সুনি সিবিলাকে আৰু বৰকৈ মন দিলে। পাচে কোনো কোনোএ সুধিলে, বোলে, তেন্তে আমি য়িচু খ্ৰিষ্টক নো কেনে ৰুপে চিন্তিলে পাব পাৰিম? তাতে আমি সন্তোস মনেৰে সিবিলাকে প্ৰভুক জি ৰুপে চিন্তিলে পাব পাৰে, তাৰে কথা বুজাই দিলোঁ। এই ৰুপে আমি সিবিলাকৰ আগত কথোপকথন কৰি থাকোঁতে কোনো এজন মানুহে নাম ঘৰৰ পৰা লোকবিলাকক ৰিঙ্গিয়াই কলে, এতিয়া তোমালোকে দহালৈ আঁহা, কিয়নো সকলো বস্তু জুগুত হৈ আচে। তেতিয়া মোৰ পাচৰ পৰা এটা মানুহে উতৰ দি কলে, তোমালোকৰ তাত নো কি বস্তু আচে? কেৱল মাহ আৰু চাউল মাথোন আচে, কিন্তু আমি ইয়াত অমৃত ৰুপ বাক্য সুনিবলৈ পাইচোঁ। এই হেতুকে আমি এনে কথা এৰি তালৈ জাব নোআৰোঁ; কি জানি এই কথাৰ দোআৰাই ইশ্বৰে আমাক কোনো ৰুপে মুক্তিৰ পথ দেখাই। এই ৰুপে সেই মানুহে বহু গোসাই আৰু ভদ্ৰ লোকবিলাকৰ আগত সাহ দি কলে; তথাপি কোনোএ তাৰ কথাত একো উত্তৰ দিব নোআৰিলে। আৰু মানুহ- বিলাকে আমাৰ কথা মনৰ ইচাৰে সুনি থকাৰ কাৰণে আন একো কথালৈ মন নি দিলে। পাচে জেতিয়া আমি কথা কৈ এঁটালোঁ, তেতিয়া জিবিলাকে পৰ্হিব পাৰে, সেইবিলাকক সাস্ত্ৰ কিতাপ দি আন এক দুই ঠাইত সোমাই পাচে আমি থকা ঠাইলৈ আহিলোঁ।<br/> {{gap}}মানুহবিলাকে আমাৰ কথাত এই ৰুপে মন নি সুনাত আমি অতি আনন্দ পালোঁ। আৰু মনত এনে সান্তনা হোআত বাট বুলি আহোঁতেও নাচিম জেন লাগিচিল। এনে ৰূপে প্ৰভুএ আপোনাৰ অনন্ত পৰিত্ৰানৰ বাক্য লোকবিলাকৰ আগত আমাৰ দোআৰাই প্ৰকাশ কৰোআত আমি তেওঁৰ ধন্যবাদ কৰিবৰ অতি কাৰন হৈচে।<br/> {{gap}}এনেকৈ আমি কলঙ্গপুৰত ফুৰি এঁটাই ১৯ তাৰিখে তাৰ পৰা এবেলাৰ উজনি হোআ গহপুৰ নামে মোৰ জনম ঠাইলৈ গলোঁ।<noinclude></noinclude> i5be8p3m2s7ojtz45v3hcuaxy1obmk9 104 89883 244664 2026-04-01T11:17:32Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১২|অভীষ্ট-পুৰাণ|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>আঠ দিন বিবাহক আছয় আমাৰ। আমাক পাইবাৰ কেনে কৰা অঙ্গীকাৰ॥ হৰি হৰি কিছু কথা পুৰুষৰ মন। মিছা কথা কৈলে জানো বোলয় দুৰ্জন॥ এহি বুলি ফুলেচানা মন্ত্ৰণাত কাজি। নাইবাৰ কথাক যে ধৰিবোহো আজি॥ হুবল দেশত বিদ্যাধৰ নৰেশ্বৰ। আঠ দিনে বিহা কৰি নিব তান ঘৰ॥ মনোজয় বেগে ঘোবা তাহাতে চৰিবা। আঠ দিন ভিতৰতে আপুনি আহিবা॥ সুগন্ধা মাইলেনী আছে নগৰ উত্তৰে। তুমি থাকিবাহা গৈয়া তাসম্বাৰ ঘৰে॥ এহি বুলি ফুলেচানা ফুলত লেখিলা। তিনি গোট ফুল পিন্ধি আপুনি চলিলা॥ সখীগণ সমে পাছে গৃহে চলি গৈলা। হংসৰ গমনে গৈয়া মন্দিৰক পাইলা॥ মাধব বিক্ৰমে গৈয়া চাহিলেক পাছে। ফুলৰ পাহিত দেখে ভাল লেখি আছে॥ ফিৰি যাই মাধব যে পত্ৰখান চাইলা। পত্ৰ চাই মাধব যে গৃহে চলি গৈলা॥ কতো বেলি পাইলা গৈয়া আপুন নগৰী। দণ্ডৱতে পিতৃ পাৱে নমস্কাৰ কৰি॥ ত্ৰিবিক্ৰম ৰাজা যেন আছে মূৰ্চ্ছা যাই। অতি ৰঙ্গ ভৈলা পাচে তনয়ক পাই॥ যেতিক্ষণে পুত্ৰ যাই কৰিলা সেৱলি। দয়াস্তৰে পুত্ৰক কোলাত লৈলা তুলি। বাপু বাপু বুলি মুখে দিলেক চুম্বন। মহাপ্ৰেম ভাৱে পাছে কৰিলা ক্ৰন্দন॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> cbsy037drv4h645axk1vp5remn9pah0 104 89884 244666 2026-04-01T11:17:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিনি জন ভাইৰ মিশুনেৰি জাত্রা 82 তাতো মোৰ আগৰ চিনাকিবোৰৰ আগত ৬ দিন মান থাকি প্ৰভুক কিৰ্তন কৰিলোঁ । সিবিলাকে মোৰ মুখৰ পৰা য়িচু খ্ৰিষ্টৰ প্ৰাচিত বচন শুনি বৰ বিস্মই জে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিনি জন ভাইৰ মিশুনেৰি জাত্রা 82 তাতো মোৰ আগৰ চিনাকিবোৰৰ আগত ৬ দিন মান থাকি প্ৰভুক কিৰ্তন কৰিলোঁ । সিবিলাকে মোৰ মুখৰ পৰা য়িচু খ্ৰিষ্টৰ প্ৰাচিত বচন শুনি বৰ বিস্মই জেন পালে । আৰু মই সিবিলাকৰ গাঁৱৰ মানুহ হৈ এনে নতুন ধৰ্মৰ কথা কোআত ভালকৈ মন দি শুনিলে । ২২ তাৰিখে মোৰ সৰিল অতি ভাল নো হোআত ভাইবিলাকে সৈতে ছবৈ গাঁৱলৈ জাব নোআৰিলো, ওচৰৰ গাঁৱতে ফুৰি ১০।১২ জন লোকৰ আগত অলপ বেলি ইশ্বৰৰ কথা কবলৈ পালোঁ । ভাইবিলাকে সৈতে দুৰৈ গাঁৱলৈ জাব নোআৰাত মনত বৰ অসন্তোস হৈচিল । তথাপি জেতিয়া ভাইহঁত গাঁও ফুৰি আহিল, তেতিয়া সিবিলাকে অতি আনন্দৰ বাত্রা মোত বুজালে, বোলে, আজি আমি এঠাইত এজন বুৰা আৰু গোটা চাৰেক ডেকা মানুহকো লগ পালো । তাতে সিবিলাকৰ আগত কিচু বেলি কথা কঁওতেই বুৰাই মাত লগালে, বোলে, গল ৰাতি মই এটা আচৰিত সপোন দেখিলোঁ, এজন চাহাব ঘোৰাত উঠি আমাৰ ঘৰৰ ফাললৈ পোনাই আহিচিল; তেওঁৰ বুকু ৰঙ্গা, মুখ বগা, পাচে তেঁও আহি মোৰ ঘৰৰ ওচৰ পোআতে কলে, মই জাবৰ কাৰণে তোমাৰ জেওৰা ভাঙ্গি দিয়া; কিয়নো চাহাবে জেন আমাৰ ঘৰলৈ নাহিব, তাৰ কাৰণে বৰ ওখকৈ জেওৰা দিচিলো । তেও চাহাবে বাট দে, বাট দে বুলি কলে । কিন্তু আমি তেঁও আহিবলৈ বাট নি দিয়া দেখি চাহাবে ঘোঁৰাই সৈতে জাপ মাৰি ইমান ওখ জেওৰা খন পাৰ হৈ আহিল । পাচে আমাৰ ওচৰ পাই এই কথা কলে, তোমালোকে সকলোএ আগৰ মিচা ধৰম আৰু মিচা আস্ত্ৰই এৰি সত্য ধৰম লব লাগে; কিয়নো এতিয়া সত্য অৱতাৰৰ কথা ওলাইচে। তাতে তোমালোকে ধৰিলে পৰিত্ৰান পাবা। এই ৰুপে কথা আমাত কৈ চাহাবে ঘোঁৰাই সৈতে উত্তৰ ফাললৈ গুচি গল । সেই বুৰাই আপোনাৰ সপোনৰ কথা কৈ ভাইবিলাকত কলে, তেে<noinclude></noinclude> o69pbl821ijbz0vi1pezwsf5q3yjwa2 244667 244666 2026-04-01T11:21:53Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিনি জন ভাইৰ মিস্যনেৰি জাত্ৰা|৪৯}}</noinclude>তাতো মোৰ আগৰ চিনাকিবোৰৰ আগত ৬ দিন মান থাকি প্ৰভুক কিৰ্তন কৰিলোঁ। সিবিলাকে মোৰ মুখৰ পৰা য়িচু খ্ৰিষ্টৰ প্ৰাচিতৰ বচন শুনি বৰ বিস্মই জেন পালে। আৰু মই সিবিলাকৰ গাঁৱৰ মানুহ হৈ এনে নতুন ধৰ্মৰ কথা কোআত ভালকৈ মন দি সুনিলে।<br/> {{gap}}২২ তাৰিখে মোৰ সৰিল অতি ভাল নো হোআত ভাইবিলাকে সৈতে দুৰৈ গাঁৱলৈ জাব নোআৰিলো, ওচৰৰ গাঁৱতে ফুৰি ১০।১২ জন লোকৰ আগত অলপ বেলি ইশ্বৰৰ কথা কবলৈ পালোঁ। ভাইবিলাকে সৈতে দুৰৈ গাঁৱলৈ জাব নোআৰাত মনত বৰ অসন্তোস হৈচিল। তথাপি জেতিয়া ভাইহঁত গাঁও ফুৰি আহিল, তেতিয়া সিবিলাকে অতি আনন্দৰ বাত্ৰা মোত বুজালে, বোলে, আজি আমি এঠাইত এজন বুৰা আৰু গোটা চাৰেক ডেকা মানুহকো লগ পালোঁ। তাতে সিবিলাকৰ আগত কিচু বেলি কথা কঁওতেই বুৰাই মাত লগালে, বোলে, গল ৰাতি মই এটা আচৰিত সপোন দেখিলোঁ, এজন চাহাব ঘোৰাত উঠি আমাৰ ঘৰৰ ফাললৈ পোনাই আহিচিল; তেওঁৰ বুকু ৰঙ্গা, মুখ বগা, পাচে তেঁও আহি মোৰ ঘৰৰ ওচৰ পোআতে কলে, মই জাবৰ কাৰণে তোমাৰ জেওৰা ভাঙ্গি দিয়া; কিয়নো চাহাবে জেন আমাৰ ঘৰলৈ নাহিব, তাৰ কাৰণে বৰ ওখকৈ জেওৰা দিচিলো। তেও চাহাবে বাট দে, বাট দে বুলি কলে। কিন্তু আমি তেঁও আহিবলৈ বাট নি দিয়া দেখি চাহাবে ঘোঁৰাই সৈতে জাপ মাৰি ইমান ওখ জেওৰা খন পাৰ হৈ আহিল। পাচে আমাৰ ওচৰ পাই এই কথা কলে, তোমালোকে সকলোএ আগৰ মিচা ধৰম আৰু মিচা আস্ৰই এৰি সত্য ধৰম লব লাগে; কিয়নো এতিয়া সত্য অৱতাৰৰ কথা ওলাইচে। তাতে তোমালোকে ধৰিলে পৰিত্ৰান পাবা। এই ৰুপে কথা আমাত কৈ চাহাবে ঘোঁৰাই সৈতে উতৰ ফাললৈ গুচি গল। সেই বুৰাই আপোনাৰ সপোনৰ কথা কৈ ভাইবিলাকত কলে, তেন্তে<noinclude></noinclude> tsjg4j7nlfdksmr8vimvc8g34eic7s4 104 89885 244668 2026-04-01T11:22:13Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "20 অরুনোদইৰ ধলফাট তোমালোকে জি জনৰ কথা আমাৰ আগত কৈচা, সেই জনেই আমি সপোনত দেখা সত্য অৱতাৰ হব পাই। আমাৰ ভাইবিলাকে এনে ৰূপে গৈ সিবিলাকৰ আগত সত্য অৱতাৰ প্ৰভু য়িচু খ্ৰিষ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>20 অরুনোদইৰ ধলফাট তোমালোকে জি জনৰ কথা আমাৰ আগত কৈচা, সেই জনেই আমি সপোনত দেখা সত্য অৱতাৰ হব পাই। আমাৰ ভাইবিলাকে এনে ৰূপে গৈ সিবিলাকৰ আগত সত্য অৱতাৰ প্ৰভু য়িচু খ্ৰিষ্টৰ সুভ বাত্রা কিৰ্তন কৰাত সিবিলাকে সুনি বিশ্বই মানিলে । এই কপে সেই মোৰ জনম ভুমিত অহাই জোআই সাত দিন মান থকা হল । আৰু সেই থকা দিনৰ ভিতৰত আমি দিনে দিনে তিনি কুৰি বা চাৰি কুৰি মান মানুহৰ আগত প্ৰভুৰ বাক্য কবলৈ পাইচিলোঁ। গাঁৱৰ পৰা উভতি আহিলেও ওচৰৰ গাঁৱলিয়াবোৰে ৰাতি জুমে জুমে আমাৰ ওচৰলৈ আহে। সিবিলাকে ধৰম কথা সুনিবৰ কাৰনে আহে, কেৱল এনে ন হই, কিন্তু মোৰ লগত একদিয়ন নামে বিলাতি বাজনা জোআত তাক শুনিবলৈহে আহে । তাতে আমি অলপ বেলি বাজনা দেখাই ৰাতি বহুতলৈকে সিবিলাকৰ আগত আমাৰ প্ৰভুৰ কথা বুজাও। এদিন আমি গাঁঠি গাঁও নামে এক ঠাইলৈ গলোঁ, তাতে ডফলা কেতবোৰ আহি গাঁও পাতি আচে । পাচে আমি সেই ডফলাৰ ঘৰলৈ গৈ এটা গামক পাই তাৰ আগত অলপ বেলি ইশ্বৰৰ কথা কলোঁ । সি এনে কথা কেতিয়াও আগৈএ নু সুনাত বৰ বিস্মই হল । আৰু বুলিলে, মোক প্ৰভু য়িচু খ্রিষ্টে ৰাখিচে নে ? তেঁৱে মোক মাৰিব নে ? পাচে আমি কলোঁ হই, তোমাক ৰাখিচে, আৰু মাৰিবও কথা কৈ এটাই তাক মই সুধিলোঁ, তোমাৰ আগৰ বুপা ককা কৰ পৰা আহিল ? সি কলে, আমি স্বৰগৰ পৰা আহিলো, আহোম ৰজা সোনৰ জখলাৰে আহিল, আমি বাঁহৰ জখলাৰে আহিলোঁ সেই কাৰনে এতিয়া আমি চাঙ্গ ঘৰ সাজি থাকোঁ। ডফলা জাতি প্ৰাই মিৰিৰ দৰে হই, ঘৰো মিৰিৰ ঘৰৰ দৰে, আৰু জেতিয়া অচমিয়া কথা কই তেতিয়া মিৰিৰ দৰেই উচাৰন কৰিব নোআৰে। মানুহবোৰ মিৰিতকৈ সকত আৰু হিংসক । সিহঁতে সদায় ৰনৰ সাজেৰে ফুৰে, ডিঙ্গিত কাৰৰ<noinclude></noinclude> 20p9t1o6qsuwg64eazad0kyble4ok9x 244670 244668 2026-04-01T11:26:12Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244670 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৫০|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>তোমালোকে জি জনৰ কথা আমাৰ আগত কৈচা, সেই জনেই আমি সপোনত দেখা সত্য অৱতাৰ হব পাই।<br/> {{gap}}আমাৰ ভাইবিলাকে এনে ৰুপে গৈ সিবিলাকৰ আগত সত্য অৱতাৰ প্ৰভু য়িচু খ্ৰিষ্টৰ সুভ বাত্ৰা কিৰ্তন কৰাত সিবিলাকে সুনি বিস্মই মানিলে।<br/> {{gap}}এই ৰুপে সেই মোৰ জনম ভুমিত অহাই জোআই সাত দিন মান থকা হল। আৰু সেই থকা দিনৰ ভিতৰত আমি দিনে দিনে তিনি কুৰি বা চাৰি কুৰি মান মানুহৰ আগত প্ৰভুৰ বাক্য কবলৈ পাইচিলোঁ। গাঁৱৰ পৰা উভতি আহিলেও ওচৰৰ গাঁৱলিয়াবোৰে ৰাতি জুমে জুমে আমাৰ ওচৰলৈ আহে। সিবিলাকে ধৰম কথা সুনিবৰ কাৰনে আহে, কেৱল এনে ন হই, কিন্তু মোৰ লগত একৰ্দিয়ন নামে বিলাতি বাজনা জোআত তাক সুনিবলৈহে আহে। তাতে আমি অলপ বেলি বাজনা দেখাই ৰাতি বহুতলৈকে সিবিলাকৰ আগত আমাৰ প্ৰভুৰ কথা বুজাঁও।<br/> {{gap}}এদিন আমি গাঁঠি গাঁও নামে এক ঠাইলৈ গলোঁ, তাতে ডফলা কেতবোৰ আহি গাঁও পাতি আচে। পাচে আমি সেই ডফলাৰ ঘৰলৈ গৈ এটা গামক পাই তাৰ আগত অলপ বেলি ইস্বৰৰ কথা কলোঁ। সি এনে কথা কেতিয়াও আগৈএ নু সুনাত বৰ বিস্মই হল। আৰু বুলিলে, মোক প্ৰভু য়িচু খ্ৰিষ্টে ৰাখিচে নে? তেঁৱে মোক মাৰিব নে? পাচে আমি কলোঁ হই, তোমাক ৰাখিচে, আৰু মাৰিবও ৷ কথা কৈ এঁটাই তাক মই সুধিলোঁ, তোমাৰ আগৰ বুপা ককা কৰ পৰা আহিল? সি কলে, আমি স্বৰগৰ পৰা আহিলো, আহোম ৰজা সোনৰ জখলাৰে আহিল, আমি বাঁহৰ জখলাৰে আহিলোঁ সেই কাৰনে এতিয়া আমি চাঙ্গ ঘৰ সাজি থাকোঁ। ডফলা জাতি প্ৰাই মিৰিৰ দৰে হই, ঘৰো মিৰিৰ ঘৰৰ দৰে, আৰু জেতিয়া অচমিয়া কথা কই তেতিয়া মিৰিৰ দৰেই উচাৰন কৰিব নোআৰে। মানুহবোৰ মিৰিতকৈ সকত আৰু হিংসক। সিহঁতে সদায় ৰনৰ সাজেৰে ফুৰে, ডিঙ্গিত কাঁৰৰ<noinclude></noinclude> p7n0472qwolzhf24l5w3398kwmvsspi 104 89886 244669 2026-04-01T11:24:52Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|১৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> এহি কথা মাতৃয়ো শুনিলা অভ্যন্তৰে। হিয়ে মুষ্টি হানিয়া আসিলা তৈৰ পৰে॥ আতি প্ৰেমভাৱে ভৈলা বাতুল পৰাই। দুয়ো নয়নৰ নীৰ ধীৰে বহি যাই॥ গদ গদ মাত আতি প্ৰেম শোকাকুল। গলত ধৰিলা যাই শোকে বিয়াকুল॥ পুত্ৰক গলত ধৰি পাচে মহা সতী। মৌন হুৱা থাকিলন্ত খানিক নামাতি॥ কতো বেলি উথিয়া পুত্ৰৰ মুখ চাই। বুলিবে লাগিলা পাচে তনয়ক চাই॥ আহা বাপু ভিতৰক যাওঁ এতিক্ষণ। আনন্দ কৰিয়া বাপু কৰিয়ো ভোজন॥ মোৰ কিবা বস্তু নাই পিতৃৰ যশত। ভ্ৰমিয়া ফুৰিলা বাপু পৰৰ গৃহত॥ নৃপতি বোলন্ত পাচে কুমাৰক চাই। ভিতৰত যাই বাপ দধি ভাত খাই॥ পাত্ৰ মন্ত্ৰী আসি বাপু পাতোক সমাজ। পৰেসে পুছিব বাপু তোমাৰ যে কাজ॥ উথিয়া কুমাৰে পাচে পিতৃৰ গোচৰে। আগ কৰি পুত্ৰক পঠাইলা অভ্যন্তৰে॥ পাঞ্চ গাইৰ দুধে কুমাৰক ধুয়াইলেক। পঞ্চামৃতে যড় ৰসে অন্ন ভুঞ্জাইলেক॥ ভণ্ডাৰৰ যত বস্তু ভাল ভাল চাই। কুমাৰক পিন্ধাইবাক আনিলন্ত যাই॥ কুমাৰে বোলই আই শুনিয়ো বচন। নালাগে আমাৰ আই ইসব বসন॥ মই আহিলো আই এক কথাৰ কাৰণ। তোমাৰ বচন লাগি কৰিলো ভোজন॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> fanbgue3bn3ea4wyypegn3lo9avq9qs 104 89887 244671 2026-04-01T11:26:34Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিনি জন ভাইৰ মিথ্যানেৰি জাত্রা টোন আৰু ধেনু, আৰু ডেৰহাত মান দিঘল এখন পঙ্গুআ অর্থাত দা। এইবোৰ অস্ত্ৰ সদাই গাত লৈ ফুৰাই, কোনোএ জদি সিহঁতক অপকাৰ কৰে, সিহঁতেও তাৰ প্ৰতি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244671 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিনি জন ভাইৰ মিথ্যানেৰি জাত্রা টোন আৰু ধেনু, আৰু ডেৰহাত মান দিঘল এখন পঙ্গুআ অর্থাত দা। এইবোৰ অস্ত্ৰ সদাই গাত লৈ ফুৰাই, কোনোএ জদি সিহঁতক অপকাৰ কৰে, সিহঁতেও তাৰ প্ৰতিফল নি দিএ মানে নেবে। সিহঁত মানুহবোৰে প্ৰায়ে নগাত কৈ বগা ; নগাৰ দৰে সকলো বস্তু খাই । সিহঁতে চাৰি পাঁচ দেৱতাক পুজে; সেই দেৱতাবোৰৰ নাম এই। চৰক, অর্থাৎ স্ববগ দেও, স্ল দেও, চিকি দেও, লুট দেও, আৰু টাপম দেও। কিন্তু আটাইতকৈ প্রধান চৰক দেও। জেতিয়া সিহঁতে দেৱতা সেৱা কৰে, তেতিয়া আহোম দেওধাইৰ দৰে গাহৰি, কুকুৰা মাৰি মন্ত্ৰ গাই । ডফলাৰ কেৱল দুই জাতি মাথোন । এজাতিৰ নাম টাগি, সিহঁতৰ ভাষা আনতকৈ কিছু লৰ৷ আগৰ কালত ডফলাবোৰে ৰায়তক বৰ দুখ দিচিল, কেতিয়াবা অলপ মান জগৰ লাগিলেই ৰাতি ঘৰ বেৰা দি কোনো কোনো ঘৰ ধৰি সিহঁতৰ চাঙ্গলৈ নিএ ৷ পাচে গাঁৱৰ পৰা বহতিয়াবোৰে বহু ধন দিহে আনিব পাৰে । এতিয়া হলে সিহঁতৰ ইমান সক্তি নাই। ডফলাৰ ভাষা প্ৰায়ে মিৰিৰ নিচিনা শুনি । জি দিনত আমি গহপুৰৰ পৰা আহিলোঁ, তেতিয়া মই সেই মোৰ আপোন গাঁৱলৈ বাটৰ পৰা ঘুৰি ঘুৰি চাই মনত ভাবিলোঁ, হাই হাই, ইশ্বৰে এই ঠাইলৈ আপোনাৰ কুসল | পঠিয়ালে ; মানুহবিলাকে জদি এই বাত্রা গ্রাজ্য কৰা হলে, তেন্তে সিবিলাকৰ কেনে আনন্দৰ কারন হলহেঁতেন । কিন্তু এতিয়া আমি আহিলোঁ, কি জানি এনেকথা সিবিলাকে আৰু কেতিয়াও শুনিবলৈ নে পাব। তথাপি জানিচোঁ, আমাৰ প্ৰভুৰ জি অগ্নিকপ বাক্য এই পাপমই অবনতি পৰিল, সেই অন্য সকলোকে পুৰি ভস্ম ন কৰে মানে তাৰ পৰা উলটি নাহিব। পৌলে জেনেকৈ কলে, মই বন্ধনতে আচোঁ, তথাপি ইশ্বৰ বাক্য বন্ধন ন হই। সেই ৰুপে আমি আহিলেও ইস্বৰৰ সক্তিমন্ত্ৰ বাক্য তাৰ পৰা উলটি নাহিব, ইয়াকে মই বিশ্বাস কৰিচোঁ । ন.ল.ফ.<noinclude></noinclude> p3h0rv9fwqnyy0o84203aoff4851t2k 244672 244671 2026-04-01T11:31:23Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244672 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিনি জন ভাইৰ মিস্যনেৰি জাত্ৰা|৫১}}</noinclude>টোন আৰু ধেনু, আৰু ডেৰহাত মান দিঘল এখন পঙ্গুআ অৰ্থাত দা। এইবোৰ অস্ত্ৰ সদাই গাত লৈ ফুৰাই, কোনোএ জদি সিহঁতক অপকাৰ কৰে, সিহঁতেও তাৰ প্ৰতিফল নি দিএ মানে নেৰে। সিহঁত মানুহবোৰে প্ৰায়ে নগাত কৈ বগা; নগাৰ দৰে সকলো বস্তু খাই। সিহঁতে চাৰি পাঁচ দেৱতাক পুজে; সেই দেৱতাবোৰৰ নাম এই। চৰক, অৰ্থাৎ স্বৰগ দেও, ম্লঁ দেও, চিকি দেও, লুঁট দেও, আৰু টাপম দেও। কিন্তু আটাইতকৈ প্ৰধান চৰক দেও। জেতিয়া সিহঁতে দেৱতা সেৱা কৰে, তেতিয়া আহোম দেওধাইৰ দৰে গাহৰি, কুকুৰা মাৰি মন্ত্ৰ গাই। ডফলাৰ কেৱল দুই জাতি মাথোন। এজাতিৰ নাম টাগি, সিহঁতৰ ভাসা আনতকৈ কিছু লৰ ৷ আগৰ কালত ডফলাবোৰে ৰায়তক বৰ দুখ দিচিল, কেতিয়াবা অলপ মান জগৰ লাগিলেই ৰাতি ঘৰ বেৰা দি কোনো কোনো ঘৰ ধৰি সিহঁতৰ চাঙ্গলৈ নিএ। পাচে গাঁৱৰ পৰা বহতিয়াবোৰে বহু ধন দিহে আনিব পাৰে। এতিয়া হলে সিহঁতৰ ইমান সক্তি নাই। ডফলাৰ ভাসা প্ৰায়ে মিৰিৰ নিচিনা সুনি।<br/> {{gap}}জি দিনত আমি গহপুৰৰ পৰা আহিলোঁ, তেতিয়া মই সেই মোৰ আপোন গাঁৱলৈ বাটৰ পৰা ঘুৰি ঘুৰি চাই মনত ভাবিলোঁ, হাই হাই, ইশ্বৰে এই ঠাইলৈ আপোনাৰ কুসল পঠিয়ালে; মানুহবিলাকে জদি এই বাত্ৰা গ্ৰাজ্য কৰা হলে, তেন্তে সিবিলাকৰ কেনে আনন্দৰ কাৰন হলহেঁতেন। কিন্তু এতিয়া আমি আহিলোঁ, কি জানি এনেকথা সিবিলাকে আৰু কেতিয়াও সুনিবলৈ নে পাব। তথাপি জানিচোঁ, আমাৰ প্ৰভুৰ জি অগ্নিৰুপ বাক্য এই পাপমই অৰন্যত পৰিল, সেই অন্য সকলোকে পুৰি ভস্ম ন কৰে মানে তাৰ পৰা উলটি নাহিব। পৌলে জেনেকৈ কলে, মই বন্ধনতে আচোঁ, তথাপি ইস্বৰ বাক্য বন্ধন ন হই। সেই ৰুপে আমি আহিলেও ইস্বৰৰ সক্তিমন্ত্ৰ বাক্য তাৰ পৰা উলটি নাহিব, ইয়াকে মই বিশ্বাস কৰিচোঁ। {{Float right|ন.ল.ফ.}}<noinclude></noinclude> ihqx6qbd4yfvkbbr9s7jvrf3n0ou4fo 104 89888 244673 2026-04-01T11:32:30Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিৰ্থৰ বিবৰন। Wanderings of a Pilgrim, – From the Bengali. “ ৰচৰ । নম্বৰ ৮। আগষ্ট, ১৮৫২ ৩ আধ্যা । কামাখ্যাৰ বিবৰন ৷ পৱাৰ। কাপতে আচে মুৰ্তি কামাখ্যা দেবিব, জিলা গুআহাটি সিতো পৰ্বত ওপৰ ; ইটাৰ নিৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244673 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিৰ্থৰ বিবৰন। Wanderings of a Pilgrim, – From the Bengali. “ ৰচৰ । নম্বৰ ৮। আগষ্ট, ১৮৫২ ৩ আধ্যা । কামাখ্যাৰ বিবৰন ৷ পৱাৰ। কাপতে আচে মুৰ্তি কামাখ্যা দেবিব, জিলা গুআহাটি সিতো পৰ্বত ওপৰ ; ইটাৰ নিৰ্মান কৰা বৰ এক গৰ, তাৰ মাজে পুব দুআৰে আচই মন্দিৰ ; ইটাৰে বান্ধিচে তাক ভিতৰত গাঁত, উপমা কি দিমো তাৰ পাটকুআ মত ? তাহাৰ ভিতৰে থাকে কামাখ্যা সুন্দৰি, সি সব ব্রিতান্ত মই কহিব নোআৰি । মুৰ্তি আদি কিচু নাহি, সিলৰ গুপ্তাঙ্গ, খনিকৰে কাটি কৰিলন্ত সেহি অঙ্গ। সোনেৰে খতাইচে তাক, দেখোতে সোভন, জাত্রি লোক গলে তাতে কৰাই দৰ্শন; বেল পাত আদি কৰি দিও তাৰ মাজ, তিৰি লোকে দেখি তাক কৰে অতি লাজ ; নিলাজ হৈয়া বোলে আপোন তিৰিক, ভাল মতে দসন কৰিবি দেবিক।<noinclude></noinclude> lr9hwlh4k1d0s8bmn135cjys9iwb07d 244674 244673 2026-04-01T11:36:08Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244674 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''তিৰ্থৰ বিবৰন।'''|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|<poem>'''Wanderings of a Pilgrim, – From the Bengali.''' ৭বচৰ। নম্বৰ ৮। আগষ্ট, ১৮৫২ ৷ ৩ আধ্যা। '''কামাখ্যাৰ বিবৰন।''' পৱাৰ।</poem>}} <poem>কামৰুপতে আচে মুৰ্তি কামাখ্যা দেবিৰ, জিলা গুআহাটি সিতো পৰ্বত ওপৰ; ইটাৰ নিৰ্মান কৰা বৰ এক গৰ, তাৰ মাজে পুব দুআৰে আচই মন্দিৰ; ইটাৰে বান্ধিচে তাক ভিতৰত গাঁত, উপমা কি দিমো তাৰ পাটকুআ মত? তাহাৰ ভিতৰে থাকে কামাখ্যা সুন্দৰি, সি সব ব্ৰিতান্ত মই কহিব নোআৰি। মুৰ্তি আদি কিচু নাহি, সিলৰ গুপ্তাঙ্গ, খনিকৰে কাটি কৰিলন্ত সেহি অঙ্গ। সোনেৰে খতাইচে তাক, দেখোঁতে সোভন, জাত্ৰি লোক গলে তাতে কৰাই দৰ্সন; বেল পাত আদি কৰি দিএ তাৰ মাজ, তিৰি লোকে দেখি তাক কৰে অতি লাজ; নিলাজ হৈয়া বোলে আপোন তিৰিক, ভাল মতে দৰসন কৰিবি দেবিক।</poem><noinclude></noinclude> 5l2zuf24qravutj8gqghq4nqlgz2dos 104 89889 244675 2026-04-01T11:37:07Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিথৰ বিবৰন সহস্ৰ ব্ৰাহ্মন তাত বহে চাৰি পাসে, ভক্তি ভাৱ কিছু নাহি লাভৰ আশ্বাসে ; চাউল কলা মিঠে আদি নানা উপহাৰ, সজায়া সাবি সাবি ভোগ দিএ তাৰ । অন্ধকাৰৰ্মই অতি দেখি ভয়ঙ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244675 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিথৰ বিবৰন সহস্ৰ ব্ৰাহ্মন তাত বহে চাৰি পাসে, ভক্তি ভাৱ কিছু নাহি লাভৰ আশ্বাসে ; চাউল কলা মিঠে আদি নানা উপহাৰ, সজায়া সাবি সাবি ভোগ দিএ তাৰ । অন্ধকাৰৰ্মই অতি দেখি ভয়ঙ্কৰ, কোলাহাল সব্দ উঠে মন্দিৰ ভিতৰ। /লোকক ভুলুআ চলে আচর্জ দেখুআই, সিলৰ অঙ্গৰ পৰা জল উলিয়াই । অতি বেগে উঠে সেহি, স্থনা বিবরন, কিন্তু সিও সত্য ন হই, কালৰ কাৰন ৷ তাত ৰক্ত তিনি দিন উঠে মাহে প্রতি, গুপুতে ৰুধিব দিএ বহু চাগ কাটি, বোলে, ৰিতুস্নান হৈচে কামাখ্যা দেবিব, ব্রাহ্মনেও লই ফোট সি সব কধিৰ । কিচু কিচু লৈয়া কেৱে 'দিএ চকু মুখে, হিয়াত ৰাখিয়া হাত মচই মস্তকে। তাহাৰে বোলই বস্ত্ৰ সকল ব্রাহ্মন, অল্প মূল্য লৈয়া দিএ সর্ব জাতিগণ ৷ পাত্ৰত ভৰিয়া ৰাখে কৰিয়া জতন, বোলে, পাপ খেমা হব তাহাবে কাৰন ; ৰোগ, দুখ, ধন হানি কদাচ ন হব, বাতি কালে ভুতে আৰু প্রেতে ন ধৰিব ৷ অকাৰনে হিন্দু লোকে কৰে নানা কর্ম, বিচাৰ কৰিয়া দেখা, তাত কোন ধর্ম ? তাহাতে ব্রাহ্মন সত ঘৰ বাস কৰে, তিথ গুৰু বুলি তাৰা পাণ্ডা নাম ধৰে । 20<noinclude></noinclude> 9p4wcvbev8rog9ophi1cttvunwra6vh 244676 244675 2026-04-01T11:41:01Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244676 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিৰ্থৰ বিবৰন|৫৩}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সহস্ৰ ব্ৰাহ্মন তাত বহে চাৰি পাসে, ভক্তি ভাৱ কিছু নাহি লাভৰ আস্বাসে; চাউল কলা মিঠে আদি নানা উপহাৰ, সজায়া সাৰি সাৰি ভোগ দিএ তাৰ। অন্ধকাৰমই অতি দেখি ভয়ঙ্কৰ, কোলাহাল সব্দ উঠে মন্দিৰ ভিতৰ। লোকক ভুলুআ চলে আচৰ্জ দেখুআই, সিলৰ অঙ্গৰ পৰা জল উলিয়াই। অতি বেগে উঠে সেহি, সুনা বিবৰন, কিন্তু সিও সত্য ন হই, কালৰ কাৰন। তাত ৰক্ত তিনি দিন উঠে মাহে প্ৰতি, গুপুতে ৰুধিব দিএ বহু চাগ কাটি, বোলে, ৰিতুস্নান হৈচে কামাখ্যা দেবিৰ, ব্ৰাহ্মনেও লই ফোঁট সি সব ৰুধিৰ। কিচু কিচু লৈয়া কেৱে দিএ চকু মুখে, হিয়াত ৰাখিয়া হাত মচই মস্তকে। তাহাৰে বোলই বস্ত্ৰ সকল ব্ৰাহ্মন, অল্প মূল্য লৈয়া দিএ সৰ্ব জাতিগণ। পাত্ৰত ভৰিয়া ৰাখে কৰিয়া জতন, বোলে, পাপ খেমা হব তাহাৰে কাৰন; ৰোগ, দুখ, ধন হানি কদাচ ন হব, ৰাতি কালে ভুতে আৰু প্ৰেতে ন ধৰিব। অকাৰনে হিন্দু লোকে কৰে নানা কৰ্ম, বিচাৰ কৰিয়া দেখা, তাত কোন ধৰ্ম? তাহাতে ব্ৰাহ্মন সত ঘৰ বাস কৰে, তিৰ্থ গুৰু বুলি তাৰা পাণ্ডা নাম ধৰে।</poem><noinclude></noinclude> o83mg9hx8hx5c7p63t4au8lbbssf9zb 104 89890 244677 2026-04-01T11:41:22Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "Q8 অকনোদইৰ ধলফাট সি সবৰ ঘৰে কন্যা জতেক জন্মই, বচৰ কুৰিৰ কমে বিবাহ না হই ; সি সবক বোলে সবে কন্য অকুমাৰি, জি কপ আচাৰ তাৰ কহিব নোআৰি ৷ সিহঁতে দেবিৰ কোসে থাকে দিনে দিনে, জাত্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244677 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>Q8 অকনোদইৰ ধলফাট সি সবৰ ঘৰে কন্যা জতেক জন্মই, বচৰ কুৰিৰ কমে বিবাহ না হই ; সি সবক বোলে সবে কন্য অকুমাৰি, জি কপ আচাৰ তাৰ কহিব নোআৰি ৷ সিহঁতে দেবিৰ কোসে থাকে দিনে দিনে, জাত্রিগণ দেখি ধৰে পইচাৰ কাৰনে। তাৰ মাজে সুদিবৰো কন্যা সদা বই, নিলাজ হৈয়া সবে ভ্ৰমন কৰই । স্বামি বিনে কাৰো হই দুই তিনি সন্তান, বোলে দেবি দিচে মোক অনুগ্রহ দান ! ধনৰ লোভত লাগি সৰ্বখ্যন ফুৰে, দুষ্টৰ সঙ্গত জাই পর্বতে গহ্বৰে । কুমাৰি লোকৰ কথা কৰিলা অৱন, ব্ৰাহ্মণৰ কথা এবে কৰোঁ নিবেদন। পথে পথে বহি থাকে জাতিৰ কাৰনে, জাক দেখে, তাক বোলে, জাবা দৰ্শনে । এক জন জাত্রি পালে হৰিস মনত, অতি বেগে নিএ তাক আপোন ঘৰত । আদৰ সন্মান কৰি ৰাখই জতনে তামাথু ভৰিয়া তাক খুআই আপোনে ; তাৰ পাচে মধু স্বৰে কৰই জিগ্যাস, কৰ পৰা আহি আচা, কোন থানে বাস ? ধন্য তজু, পিত্রি মাত্রি দিলে কেনে জন্ম, তুমিহে কৰিলা বাপু সুপুত্ৰৰ কৰ্ম ; হৰিসিত মনে কৰা কামাখ্যা দর্শন, তাহাতে নিস্তাব পাবা দোৰ্ঘোৰ মৰন ;<noinclude></noinclude> ma37wk4le16kb5g0l36u6ofpukdmqsr 104 89891 244678 2026-04-01T11:41:43Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিৰ্থৰ বিবৰন ব্ৰাহ্মণক কৰা দান পুজা কুমাৰিক অন্ত কালে নিসংসয়ে জাবা স্বৰ্গলোক । তুমি জদি আহি আচা দৰ্শন কাৰন জনাও তোমাক জিতো হব প্রয়োজন । দেবিৰ কাৰনে বস্ত্ৰ সিন্দ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244678 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিৰ্থৰ বিবৰন ব্ৰাহ্মণক কৰা দান পুজা কুমাৰিক অন্ত কালে নিসংসয়ে জাবা স্বৰ্গলোক । তুমি জদি আহি আচা দৰ্শন কাৰন জনাও তোমাক জিতো হব প্রয়োজন । দেবিৰ কাৰনে বস্ত্ৰ সিন্দুৰ আদি ভেঁটা, পাপ খেমা হেতু দুআৰতে চাগ কাটা ; লোন আদি কৰি কিছু সুগন্ধি মচলা, নৈবেদ্য কাৰনে চেনি চাউল আৰু কলা । এই হেতু টকা পইচা জত দিব পাৰা, জিত কাষ্ঠ দিয়া কিচু জঁগ্য জাগ কৰা, প্রধান পাণ্ডা সকলে পুজাক কৰিব, পুজাৰি সবকো জানা লাগে টকা দিব ; মালিও দুঅৰি আদি অনেক লোককো ধাৰা মতে পইচা বাপু লাগিব সবাকো ; থানে থানে আৰু জত দেখা দেৱালই, দর্শন দখিনা আদি সিও সবে লই, এই কপে কৰিলে হই দেরি দৰসন, মোক পাচে দিবা আপোনাৰ জেন মন ; তাৰ পাচে কুমাৰি সকলেও ধৰিব, নিয়ম মতে তাসম্বাকো লাগে দিব । নিজ হাতে কৰা জদি এই সব বই, ধন হানি হব আৰু বহু দুখ হই ; এই হেতু বোলোঁ মই, মোৰ কথা ধৰা, মোহোৰ হাতত দিয়া জি জি তুমি পাৰা ; কিচু কিচু ৰূপে মই সবাকো তুমিমো, নিৰাপদে ভাল কপে দৰ্শন কৰামো।<noinclude></noinclude> kpp9us75le4t6733j2u9gptdk6era62 104 89892 244679 2026-04-01T11:42:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "LM অৰুনোদইৰ ধলফাট মোহোক জি দিবা তাক কাকো নু বুলিবা, মুখ্য পাণ্ডা জদি সোধে, ইয়াকে কহিবা ; দুখি লোক ম‍ই আহি আছে৷ দৰ্শনত, ধৰিলে নোআৰোঁ দিব জদি বিধি মত ; দুটি এটি টকা মই ঠাক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244679 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>LM অৰুনোদইৰ ধলফাট মোহোক জি দিবা তাক কাকো নু বুলিবা, মুখ্য পাণ্ডা জদি সোধে, ইয়াকে কহিবা ; দুখি লোক ম‍ই আহি আছে৷ দৰ্শনত, ধৰিলে নোআৰোঁ দিব জদি বিধি মত ; দুটি এটি টকা মই ঠাকুৰক দিচোঁ, কামাখ্যা দেবিব নামে জিহকে আনিচোঁ । জতেক ব্রাহ্মন আচে কৰে এই মত, প্ৰথমতে মিচা কথা কব দিএ তাত । ধর্ম ফল ব্রিধি জিতো বুজাহা সকলে, কেৱল ভাওনা কৰি টকা লই চলে। জদি কোনো জাত্ৰি তাৰ মতে ন কৰই, ঠগ কৰি তাক পাচে আপদে পেলাই । মুখ্য পাণ্ডা সকলোতে গুপুতে জনাই, বৰ ধনী লোক ইটো জানিবা নিচই। জাত্রিক দেখিলে খোজে পুজা বহুতৰ, দিব নোআৰিলে মেলি নি দিএ ছআৰ। প্রথমে সন্মত হৈ দিলে তাৰ হাতে, এক অংস বই সিতো কৰে দৰ্শনতে। বাকি জত থাকে তাক নিজে নিজে লই কোনো থানে মাত্র এক পইচাৰ বই । দৰ্শনৰ পাচে জাত্ৰি লৈ জাই ঘৰক, বোলে, এতিয়া ভোজন কৰোআ কুমাৰিক ; আৰু দিয়া সিহঁতৰ কঁপালে সিন্দুৰ, এহি ৰুপে ই থানৰ আচই দস্তুৰ ; ন কৰিলে তির্থ ফল কদাচো নহই, সত্য ভাৱে কলো আমি, জানিবা নিচই ;<noinclude></noinclude> g0hvivmccga0gh94ynv8ygj4drbw14j 104 89893 244680 2026-04-01T11:42:26Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তিওঁৰ বিবৰন জতেক কৰিলা বই সব হব ব্রেথা, সেই কাৰনে কলোঁ মই এই সাব কথা । বজাৰৰ মিঠৈ আদি একোকে নে খাব, জি হেতুক তাক খালে জাতি নষ্ট হব। তোমাৰ কাৰনে আমি নিজে: কৰোঁ শ্ৰম, ধন দি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244680 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>তিওঁৰ বিবৰন জতেক কৰিলা বই সব হব ব্রেথা, সেই কাৰনে কলোঁ মই এই সাব কথা । বজাৰৰ মিঠৈ আদি একোকে নে খাব, জি হেতুক তাক খালে জাতি নষ্ট হব। তোমাৰ কাৰনে আমি নিজে: কৰোঁ শ্ৰম, ধন দিলে কৰা জাব জেলেপি উত্তম। এহি মত চল কৰি টকা খিনি লই, চাউল গুৰি খুন্দি পিঠাক কৰই । পাচ, সাত কুমাৰিক কৰে নিমন্ত্রন, সুদিৰৰো কন্যা তাত কৰই ভোজন, অলপ কৰি সিহঁতক কৰোআই ভোজন, কঁপালতো দিএ ফোঁট সিন্দুৰ চন্দন ; তাৰ পাচে বোলে, সুনা বাপু জাত্রি লোক, ভোজন দখিনা দিয়া ব্রাহ্মন কন্যাক ৷ এহি কপে জত পাৰে সকলোকে লই, কন্যাকো নি দিও, কিন্তু আপুনি ৰাখই ; তাৰ পাচে জদি দেখে, আচে কিছু বাঁকি, নানা মতে চল কৰি দিও বৰ ফাঁকি । তিথ থানে ৰাতি বাস কৰাহা ইথানে, ত্ৰিৰাত্ৰি বাসৰ কথা আচই বিধানে। বিনই বাক্যত জাত্রি সন্তোস কৰিয়া, নিজ ঘৰে ৰাখে তাক বাস থান দিয়া । ৰাতি হলে বোলে, তাক স্থনা নিবেদন, জদি মন থাকে ধৰা মোহোৰ বচন । সর্ব কাজ সিধি হৈছে, আচে এক ভাই, গোপনিয় কথা তোমাতেহে কহোঁ মই। ৫৭<noinclude></noinclude> baxjgcx30tfr1if5wltmi8km64cpfxw 104 89894 244682 2026-04-01T11:55:00Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244682 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ|১৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> উত্তৰ দক্ষিণ দিশ পশ্চিমক চাইলোঁ। ইতিনি ভুবনে কন্যা বিচাৰি নপাইলোঁ॥ তাত পাচে পূৰ্ব্ব দিশে গৈলোঁ দৰাদৰি। অম্ৰাৱতী পাইলো গৈয়া দেবৰ নগৰী॥ তৈৰ যত বিদ্যাধৰী ৰূপে অপেশ্বৰী। চন্দ্ৰ সূৰ্য্য সম জ্যোতি ৰূপে বিদ্যাধৰী॥ তাহাৰ নাহিকে দেখো বত্ৰিশ লক্ষণ। তাসম্বাক বাছি এৰি গৈলো থানে থান॥ ফুৰি ফুৰি বিচাৰি চাহিলো যত্ন কৰি। যশোমতী পাইলো পাছে ৰাজাৰ নগৰী॥ যশোমতী নগৰক দেখি লাগে দৰ। সুবৰ্ণে বান্ধিছে তাক চাৰিও কাষৰ॥ ৰাত্ৰি দিনে নগৰক দেখি জলমল। সাক্ষাতে দেখি যে তাক চন্দ্ৰৰ মণ্ডল॥ পূৰ্ব্বে বিশ্বকৰ্ম্মে যিটো বান্ধিছে নগৰ। সিটো নগৰত হেমপদ্ম নৰেশ্বৰ॥ আছয় পুখুৰী তাত দেখিতে সুন্দৰ। সুবৰ্ণে বান্ধিছে তাৰ চাৰিও কাষৰ॥ চাৰিও পাৰত ফুল ফুলিছে বিস্তৰ। তাক লাগি আলি বান্ধি আছে সুবৰ্ণৰ॥ যিজন পুৰুষ তাক চাহিবাক যাই। উগ্ৰ দণ্ড কৰে তাক আন শাস্তি নাই॥ তাতে নিতে স্নান কৰে কন্যা নিৰন্তৰে। মনে মনে গৈলোঁ মই দেখিবো ওচৰে॥ বৃক্ষ আৰ হুয়া মই আছোহো কাষৰে। স্নানিবাক গৈলা তৈকে কন্যা নিৰন্তৰে॥ এক কন্যা আছে যেন মণ্ডল সূৰ্য্যৰ। স্বৰ্গত নায়িকে কন্যা তান সমসৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4vruh2z9r5mt2t9yjdwv57r58jfxboh