ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.46.0-wmf.22 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 106 32661 244987 118262 2026-04-02T05:55:25Z JyotiPN 1603 244987 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কনফুচিয়াছ |Language=as |Volume= |Edition= |Author=শৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামী (দ্বিতীয়) |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=djvu |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1to8=roman 9=1/> |Volumes= |Remarks={{পৃষ্ঠা:কনফুচিয়াছ.djvu/৫}} |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} r9vts03detghxptpz5uobiagg2yv9nu 244988 244987 2026-04-02T05:56:22Z JyotiPN 1603 244988 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কনফুচিয়াছ |Language=as |Volume= |Edition= |Author=শৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামী (দ্বিতীয়) |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=djvu |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1to8=roman 9=1/> |Volumes= |Remarks={{পৃষ্ঠা:কনফুচিয়াছ.djvu/৫}} |Notes=এই কিতাপখনৰ কপিৰাইট ওকলা নাই। |Width= |Css= |Header= |Footer= }} sc7lnk5eof3hd429o09l23mjeawxlai 102 78929 244880 235913 2026-04-01T23:03:37Z JyotiPN 1603 244880 wikitext text/x-wiki {{author |firstname = প্ৰেমনাৰায়ণ |middlename = |lastname = দত্ত |fast_initial = |birthyear = 1899 |deathyear = 1965 |description = '''প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত''' (১৯২৬-১৯৬৫) অসমীয়া সাহিত্যত ৰহস্য উপন্যাসৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। ১৯৪৭ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন ৰহস্য উপন্যাস দিন ডকাইত প্ৰকাশ পায়। জন্ম বজালীত। পিতৃ ৰতিৰাম আৰু মাতৃ পানীপ্ৰিয়া। প্ৰথম বিভাগত মেট্ৰিক পাছ কৰিও ঘৰুৱা অৱস্থাৰ বাবে উচ্চ শিক্ষা লোৱাৰপৰা বিৰত থাকিবলগা হয়। প্ৰথমে বৰপেটাৰ এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত গুৱাহাটীৰ এখন দোকানৰ কৰ্মচাৰী ৰূপে কাম কৰে। অৰিয়েণ্টেল নামৰ জীৱন বীমা কোম্পানী এটাৰো এজেণ্ট আছিল। পিছলৈ সকলো এৰি হোমিওপেথি চিকিৎসা কৰিবলৈ লয় আৰু সাহিত্য-চৰ্চাত মনোনিৱেশ কৰে। পা ফু আৰু ৰহস্যৰ ৰহঘৰা তেওঁৰ দুটি জনপ্ৰিয় উপন্যাস চিৰিজ। দুইটা চিৰিজতে মুঠ বিশখন উপন্যাস আছে। মণি-মাণিক প্ৰকাশনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। |image = |wikipedia_link = |wikiquote_link = |commons_link = }} ==গ্ৰন্থসমূহ== * [[মাধমাৰ]] * [[মেৰপেচ]] ;সামাজিক উপন্যাস * [[নিয়তিৰ নিৰ্মালি]] * [[প্ৰণয়ৰ সূঁতি]] * [[আকাঙ্খাৰ অন্তৰালত]] ;ৰস-ৰচনা * [[অসমাপ্ত]] * [[আদিৰসৰ উৎপত্তি]] * [[কণ্ঠৰোল]] * [[আশীৰ্বাদ]] * [[হে হৰি সাৰ শূন্য]] {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:লেখক]] kgqhc6q7zd3q39ho36fx2ssvk3zi2qe 6 85882 244875 235220 2026-04-01T21:36:01Z JyotiPN 1603 removed [[Category:ৱিকিউৎসত আপল'ড কৰা যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ গ্লেম প্ৰকল্পৰ গ্ৰন্থ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 244875 wikitext text/x-wiki == সাৰাংশ == {{Book | Author = হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱা | Date = ১৯৫১ | Image = | Source = নৰ্মাল স্কুল, যোৰহাট | Subtitle = | Title = শিশু-মহাভাৰত | Edition= | Publisher = লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল | Printer= নৱজীৱন প্ৰেছ | City= গুৱাহাটী }} [[শ্ৰেণী:স্থানীয়ভাৱে আপল'ড কৰা ফাইল]] == অনুজ্ঞাপত্ৰ == {{PD-India}} m9688qkzq38q8narpul4p7xv9qpix5w 104 86396 244878 236935 2026-04-01T22:46:02Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 244878 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{rh|১২|সুকন্যাসুন্দৰী উপাখ্যান।|}} {{block center/s}}</noinclude><poem>সেহিমত ৰমণীৰ মাজত প্ৰভাৱ ৷ কৰন্ত প্রকাশ যেন মত লক্ষ্মী মাৱ 1 হেন ৰূপে কন্যা আছে নৃপতিৰ ঘৰে । দৈব্যৰ বিপাক শুনা কি ঘটিল পৰে ॥ ২৩ ॥ একদিনা মহামতি শয্যাতি ৰাজন । নিমন্ত্রিয়া অনাইলন্ত পাত্র মন্ত্রীগণ ॥ সবাকো সম্বোধি বোলে মনুৰ সন্তুতি। মৃগয়া উদ্দেশে কালি কৰিবোহো গতি ॥ ২৪ ॥ সমদলে অৰণ্যত যাওঁ সৰ্ববজন । শীঘ্ৰে সাজুকৰা গজবাজী সৈন্যগণ ॥ অন্যান্য সম্ভাৰ আৰু সুখাদ্য সকল । দশম দিনৰ অৰ্থে গোটোয়া সম্বল ॥ ২৫ ॥ কালি প্রভাততে যাইবো শুভ যাত্রা কৰি ॥ মুখ্য পাত্র তুমি যত্নে ৰাখিবা নগৰী ৷৷ হেন যেবে আদেশ কৰিল নৰৰায় । সুকন্যাসুন্দৰী আসি বন্দিল ত্বৰায় ॥ ২৬ ॥ করযোড় কৰি কন্যা বুলিল বচন । ময়ো লগে যাইবো পিতা করে। নিবেদন ॥ তোমাৰ সঙ্গতি এড়ি হওঁ জ্ঞান হত । মোকো লৈয়া যোয়া বনে তোমাৰ লগত ৷ ২৭</poem><noinclude>{{block center/e}}</noinclude> kkb03xf2235wdvdgjcvw55f2g0txxj5 104 86402 244877 236948 2026-04-01T22:45:17Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 244877 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{rh||সুকন্যাসুন্দৰী উপাখ্যান।|১৯}} {{block center/s}}</noinclude>সুকন্যাসুন্দৰী উপাখ্যান । <poem>জানি সর্বজনে ভকতিক কৰা সাৰ । যাৰ বলে নৰগণ নিস্তৰে সংসাৰ ॥ সকলোৰে মূল জানা মাধৱৰ নাম ৷ নিৰন্তৰে সৰ্ব্বজনে বোলা ৰাম ৰাম || ৫০ |</poem> {{block center/s}} নমো হৰিৰাম, দুলড়ি । দুখহাৰী ভকতৰ । তুমি পূর্ণকাম, কৰিছে৷ কাকূতি, কৰা মোৰ গতি, কৃপাময় দামোদৰ শুক মুনিবৰ, অতি অনন্তৰ, ৰাজাক বুলিল চাই । শুনা মহাৰায়, পুষ্পবন পায়, কি কৰিলে সুকন্যাই ॥ ৫৯ ৷ ১৯<noinclude></noinclude> q5fvdjcdcoia9g91j3v6sxw67e9iy1o 4 86537 244864 244542 2026-04-01T18:21:02Z JyotiPN 1603 244864 wikitext text/x-wiki ==নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা== ; Completed # [[সূচী:গল্প-লহৰি.pdf|'''গল্প-লহৰি''']] (সম্পূৰ্ণ - প্ৰয়াসী) # [[সূচী:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf|'''সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:নাৰদ চৰিত্ৰ.pdf|'''নাৰদ চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:গুৰু-দক্ষিণা.djvu|'''গুৰু-দক্ষিণা''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:বাৰাহ-চৰিত্ৰ.pdf |'''বাৰাহ-চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:পাশা পৰ্ব্ব.pdf|'''পাশা পৰ্ব্ব''']] (সম্পূৰ্ণ - সুস্মিতা লেখাৰু) # [[সূচী:ৰত্নাকৰ.pdf |'''ৰত্নাকৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - দিম্পল) # [[সূচী:তৰুণৰাম ফুকন.pdf|'''তৰুণৰাম ফুকন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা বৰুৱা) # [[সূচী:ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf|'''ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা) # [[সূচী:সিদ্ধি লাভ.pdf|'''সিদ্ধি লাভ''']] (সম্পূৰ্ণ- নৰুনা ) # [[সূচী:বুকাৰ ৱাচিংটন.pdf|'''বুকাৰ ৱাচিংটন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা ) # [[সূচী:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬.djvu|'''ভাৰত-বুৰঞ্জী (১৯৩৬)''']] (সম্পূৰ্ণ- সুস্মিতা লেখাৰু ) # [[সূচী:শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা.pdf|'''শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা''']] ( সম্পূৰ্ণ- জ্যোতি চিৰিং ) # [[সূচী:লৱ-কুশ.pdf|'''লৱ-কুশ''']] (সুস্মিতা লেখাৰু - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf|'''পৰাচিত (সামাজিক নাটক)''']] (সম্পূৰ্ণ- প্ৰাণজ্যোতি) # [[সূচী:শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা.pdf|'''শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা''']] (সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu|'''ভক্তি-প্ৰেমাৱলী''']] (সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি.pdf|'''শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি''']] (ঋষি, প্ৰয়াসী-সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ).pdf|'''সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ)''']] (প্ৰয়াসী - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf|'''দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ''']] (বাবুল বৈশ্য, প্ৰয়াসী , প্ৰাণজ্যোতি - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:মূৰ্খ-শতক.pdf|'''মূৰ্খ-শতক''']] প্ৰয়াসী # [[সূচী:অভীষ্ট-পুৰাণ.pdf|'''অভীষ্ট-পুৰাণ''']] ;incomplete # [[সূচী:নতুন পাঠ.pdf|'''নতুন পাঠ''']] (অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:অসম বুৰঞ্জী.djvu|'''অসম বুৰঞ্জী''']] (নৰুনা - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:অৰুনোদই ধলফাট.pdf|'''অৰুনোদই ধলফাট''']] # [[সূচী:শিশু - মহাভাৰত.djvu|'''শিশু - মহাভাৰত''']] # [[সূচী:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf|'''অসম-বুৰঞ্জী পাঠ''']] # [[সূচী:কামৰূপৰ বুৰঞ্জী.pdf|'''কামৰূপৰ বুৰঞ্জী''']] # [[সূচী:কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা).pdf |'''কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা)''']] ;to be done # [[সূচী:প্ৰভাত (আলোচনী).pdf|'''প্ৰভাত (আলোচনী)''']] [[শ্ৰেণী:GLAM]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] d9y1xetb3rxk4meaobgg9r5k6e008o8 244865 244864 2026-04-01T18:23:01Z JyotiPN 1603 244865 wikitext text/x-wiki ==নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা== ; Completed # [[সূচী:গল্প-লহৰি.pdf|'''গল্প-লহৰি''']] (সম্পূৰ্ণ - প্ৰয়াসী) # [[সূচী:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf|'''সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:নাৰদ চৰিত্ৰ.pdf|'''নাৰদ চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:গুৰু-দক্ষিণা.djvu|'''গুৰু-দক্ষিণা''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:বাৰাহ-চৰিত্ৰ.pdf |'''বাৰাহ-চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:পাশা পৰ্ব্ব.pdf|'''পাশা পৰ্ব্ব''']] (সম্পূৰ্ণ - সুস্মিতা লেখাৰু) # [[সূচী:ৰত্নাকৰ.pdf |'''ৰত্নাকৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - দিম্পল) # [[সূচী:তৰুণৰাম ফুকন.pdf|'''তৰুণৰাম ফুকন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা বৰুৱা) # [[সূচী:ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf|'''ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা) # [[সূচী:সিদ্ধি লাভ.pdf|'''সিদ্ধি লাভ''']] (সম্পূৰ্ণ- নৰুনা ) # [[সূচী:বুকাৰ ৱাচিংটন.pdf|'''বুকাৰ ৱাচিংটন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা ) # [[সূচী:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬.djvu|'''ভাৰত-বুৰঞ্জী (১৯৩৬)''']] (সম্পূৰ্ণ- সুস্মিতা লেখাৰু ) # [[সূচী:শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা.pdf|'''শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা''']] ( সম্পূৰ্ণ- জ্যোতি চিৰিং ) # [[সূচী:লৱ-কুশ.pdf|'''লৱ-কুশ''']] (সুস্মিতা লেখাৰু - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf|'''পৰাচিত (সামাজিক নাটক)''']] (সম্পূৰ্ণ- প্ৰাণজ্যোতি) # [[সূচী:শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা.pdf|'''শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা''']] (সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu|'''ভক্তি-প্ৰেমাৱলী''']] (সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি.pdf|'''শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি''']] (ঋষি, প্ৰয়াসী-সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ).pdf|'''সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ)''']] (প্ৰয়াসী - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf|'''দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ''']] (বাবুল বৈশ্য, প্ৰয়াসী , প্ৰাণজ্যোতি - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:মূৰ্খ-শতক.pdf|'''মূৰ্খ-শতক''']] প্ৰয়াসী # [[সূচী:অভীষ্ট-পুৰাণ.pdf|'''অভীষ্ট-পুৰাণ''']] # [[সূচী:অৰুনোদই ধলফাট.pdf|'''অৰুনোদই ধলফাট''']] # [[সূচী:শিশু - মহাভাৰত.djvu|'''শিশু - মহাভাৰত''']] # [[সূচী:নতুন পাঠ.pdf|'''নতুন পাঠ''']] (অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf|'''অসম-বুৰঞ্জী পাঠ''']] ;incomplete # [[সূচী:অসম বুৰঞ্জী.djvu|'''অসম বুৰঞ্জী''']] (নৰুনা - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:কামৰূপৰ বুৰঞ্জী.pdf|'''কামৰূপৰ বুৰঞ্জী''']] # [[সূচী:কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা).pdf |'''কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা)''']] ;to be done # [[সূচী:প্ৰভাত (আলোচনী).pdf|'''প্ৰভাত (আলোচনী)''']] [[শ্ৰেণী:GLAM]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] pkrt4e62eomornnp4e7cx3070fbd2rn 244866 244865 2026-04-01T18:33:38Z JyotiPN 1603 /* নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা */ 244866 wikitext text/x-wiki ==নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা== ; Completed # [[সূচী:গল্প-লহৰি.pdf|'''গল্প-লহৰি''']] (সম্পূৰ্ণ - প্ৰয়াসী) # [[সূচী:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf|'''সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:নাৰদ চৰিত্ৰ.pdf|'''নাৰদ চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - বাবুল বৈশ্য) # [[সূচী:গুৰু-দক্ষিণা.djvu|'''গুৰু-দক্ষিণা''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:বাৰাহ-চৰিত্ৰ.pdf |'''বাৰাহ-চৰিত্ৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - জ্যোতি চিৰিং) # [[সূচী:পাশা পৰ্ব্ব.pdf|'''পাশা পৰ্ব্ব''']] (সম্পূৰ্ণ - সুস্মিতা লেখাৰু) # [[সূচী:ৰত্নাকৰ.pdf |'''ৰত্নাকৰ''']] (সম্পূৰ্ণ - দিম্পল) # [[সূচী:তৰুণৰাম ফুকন.pdf|'''তৰুণৰাম ফুকন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা বৰুৱা) # [[সূচী:ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf|'''ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা) # [[সূচী:সিদ্ধি লাভ.pdf|'''সিদ্ধি লাভ''']] (সম্পূৰ্ণ- নৰুনা ) # [[সূচী:বুকাৰ ৱাচিংটন.pdf|'''বুকাৰ ৱাচিংটন''']] (সম্পূৰ্ণ - নৰুনা ) # [[সূচী:ভাৰত-বুৰঞ্জী ১৯৩৬.djvu|'''ভাৰত-বুৰঞ্জী (১৯৩৬)''']] (সম্পূৰ্ণ- সুস্মিতা লেখাৰু ) # [[সূচী:শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা.pdf|'''শ্ৰী শ্ৰীন-ঘোষা''']] ( সম্পূৰ্ণ- জ্যোতি চিৰিং ) # [[সূচী:লৱ-কুশ.pdf|'''লৱ-কুশ''']] (সুস্মিতা লেখাৰু - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf|'''পৰাচিত (সামাজিক নাটক)''']] (সম্পূৰ্ণ- প্ৰাণজ্যোতি) # [[সূচী:শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা.pdf|'''শ্ৰীমদ্ভগবদ্গীতা''']] (সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:ভক্তি-প্ৰেমাৱলী.djvu|'''ভক্তি-প্ৰেমাৱলী''']] (সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি.pdf|'''শ্ৰীসত্যনাৰায়ণ পুথি''']] (ঋষি, প্ৰয়াসী-সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ).pdf|'''সাহিত্য (৪ৰ্থ ভাগ)''']] (প্ৰয়াসী - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ.pdf|'''দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ''']] (বাবুল বৈশ্য, প্ৰয়াসী , প্ৰাণজ্যোতি - সম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:মূৰ্খ-শতক.pdf|'''মূৰ্খ-শতক''']] প্ৰয়াসী # [[সূচী:অভীষ্ট-পুৰাণ.pdf|'''অভীষ্ট-পুৰাণ''']] # [[সূচী:অৰুনোদই ধলফাট.pdf|'''অৰুনোদই ধলফাট''']] # [[সূচী:শিশু - মহাভাৰত.djvu|'''শিশু - মহাভাৰত''']] # [[সূচী:নতুন পাঠ.pdf|'''নতুন পাঠ''']] (অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:অসম-বুৰঞ্জী পাঠ.pdf|'''অসম-বুৰঞ্জী পাঠ''']] ;incomplete # [[সূচী:অসম বুৰঞ্জী.djvu|'''অসম বুৰঞ্জী''']] (নৰুনা - অসম্পূৰ্ণ) # [[সূচী:কামৰূপৰ বুৰঞ্জী.pdf|'''কামৰূপৰ বুৰঞ্জী''']] # [[সূচী:কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা).pdf |'''কবিতা-হাৰ (আগ ছোৱা)''']] ;to be done # [[সূচী:প্ৰভাত (আলোচনী).pdf|'''প্ৰভাত (আলোচনী)''']] ; Newly added # [[সূচী:মেৰপেচ.pdf|'''মেৰপেচ''']] # [[সূচী:অসম বুৰঞ্জীৰ কথা.pdf|'''অসম বুৰঞ্জীৰ কথা''']] # [[সূচী:ভক্তি-প্ৰদীপ.pdf|'''ভক্তি-প্ৰদীপ''']] # [[সূচী:অসমীয়া ইতিহাস পুৰাণ.pdf|'''অসমীয়া ইতিহাস পুৰাণ''']] # [[সূচী:নতুন স্বাস্থ্যপাঠ.pdf|'''নতুন স্বাস্থ্যপাঠ''']] # [[সূচী:বিশ্ব-ভূগোল.pdf|'''বিশ্ব-ভূগোল''']] [[শ্ৰেণী:GLAM]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] kl80jmisdebvx89pfmoolwju9cxzgzz 6 86956 244876 238254 2026-04-01T22:01:46Z JyotiPN 1603 added [[Category:ৱিকিউৎসত আপল'ড কৰা যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ গ্লেম প্ৰকল্পৰ গ্ৰন্থ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 244876 wikitext text/x-wiki == সাৰাংশ == {{Book | Author = নৰোত্তম ঠাকুৰ | Date = ২০২৪ | Image = | Language = as | Source = GLAM contribution by Normal School, Jorhat | Subtitle = | Title = ভক্তি-প্ৰেমাৱলী }} [[শ্ৰেণী:স্থানীয়ভাৱে আপল'ড কৰা ফাইল]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎসত আপল'ড কৰা যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ গ্লেম প্ৰকল্পৰ গ্ৰন্থ]] == অনুজ্ঞাপত্ৰ == {{PD-India}} jxjo0k9xwx2nbold09adcs77gb4hr4t 104 87076 244869 238456 2026-04-01T20:18:38Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244869 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|6em}} {{Rule|25em}} {{center|<poem>যোৰহাট দৰ্পণ প্ৰেচত, — শ্রীনন্দধৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা ছপা হ’ল।</poem>}} {{Rule|25em}} {{Dhr|6em}}<noinclude></noinclude> 7opwzph3yu4y2733b5auwlc0s8hjzl3 104 87086 244870 238474 2026-04-01T20:20:33Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 244870 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xxxx-larger|'''নতুন পাঠ।'''}}}} {{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}} {{Dhr|3em}} {{center|{{Xx-larger|'''পঞ্চম ভাগ।'''}}}} {{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}} {{Dhr|2.5em}} {{center|{{X-larger|পুৱাৰ শোভা।}}}} {{Block center/s}} <poem>সূৰুযে পূবৰ ফালে আহি দেখা দিলে কিৰণেৰে কেউফালে পোহৰ কৰিলে, আধা-ফুলা ফুলকলি গছত ফুলালে চৰাইৰ জাকত মহা আৰাও লগালে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> tgdk1krrk04wlgt9d7e0x7oih7d7pcq 244871 244870 2026-04-01T20:21:10Z JyotiPN 1603 244871 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xxxx-larger|'''নতুন পাঠ।'''}}}} {{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}} {{Dhr|3em}} {{center|{{Xx-larger|'''পঞ্চম ভাগ।'''}}}} {{Custom rule|sp|20|co|6|fy1|40|co|6|sp|20}} {{Dhr|2.5em}} {{center|{{X-larger|পুৱাৰ শোভা।}}}} {{Block center/s}} <poem>সূৰুযে পূবৰ ফালে আহি দেখা দিলে কিৰণেৰে কেউফালে পোহৰ কৰিলে, আধা-ফুলা ফুলকলি গছত ফুলালে চৰাইৰ জাকত মহা আৰাও লগালে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 85nbiuzk2621hsfj6s3r4wld0nhfkj6 104 87088 244872 238478 2026-04-01T20:23:13Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244872 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|২|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> বেলিৰ কিৰণ আহি বিলত পৰিছে বিলৰ ওপচ্ পানী জিলিকি উঠিছে, মাছৰ পোনাটিহঁতি উমলি ফুৰিছে লাহতী পদুমে কেনে লাহেৰে হালিছে! নিয়ৰৰ টোপাবোৰ শ্যামল পাতত তিৰিবিৰি কৰি কেনে জ্বলে পোহৰত, জানিবাহে কোনোবাই গছৰ পাতত পতালে মাণিক হীৰা মণি মৰক‍ৎ। মলয়াই ৰিবি ৰিবি কৰি ধীৰে ধীৰে শৰীৰ জুৰাই, মন ভৰি উলাহেৰে, আমোল্‌মোলাই ফুলা ফুলৰ ৰেণুৰে, ছাটি মাৰি যায় গাত শুৱলা ভাৱেৰে। পুৱাৰ শোভাত আছে অমিয়া স্বৰ্গৰ যেনিয়েই চোৱা যায় দেখি মনোহৰ ইহেন সুন্দৰ শোভা পুৱাৰ কালৰ কৰুণাৰ দান সেই কৰুণাময়ৰ।</poem> {{Block center/e}} {{Rule|5em}} {{gap}}[অৰ্থ :—সূৰুযে=সূৰ্য্যই; কিৰণেৰে=পোহৰেৰে; শ্যামল=সেউজীয়া; মণি=ৰত্ন; অমিয়া =অমৃত]<noinclude></noinclude> 9m6fzr1vopo9rovu0dmjy4dp83jm6jr 104 87101 244868 238501 2026-04-01T20:17:06Z JyotiPN 1603 /* লিখা নথকা */ [[Special:Contributions/Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[User talk:Babulbaishya|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/238501|238501]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 244868 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="JyotiPN" /></noinclude><noinclude></noinclude> c4vssvh8k90qs1o5skxsnkdos1t2ii5 104 87415 245016 239157 2026-04-02T07:44:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 245016 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|}}শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণায় নমঃ {{center|}}শ্লোকঃ {{Block center|<poem>যন্নামধেয়েন ভৱান্ধিঃ মধ্বা তৰ্য্যাঃ সমুত্তীৰ্য্য {{gap|7em}}নৰঃ পৰম্পদম্। প্রাপ্নোতি পাতক্যপি তং সনাতনং সদা সদানন্দ- {{Gap|7em}}মুপাস্মহে হৃদি ॥</poem>}} {{center|'''বন্দনা'''}} {{Block center|<poem>জয় জয় কৃষ্ণ কৃপাময় মহা হৰি । অপাৰ সংসাৰ পাৰ পাৱে যাক স্মৰি ৷৷ হোৱে শুদ্ধ উচ্চৰি চণ্ডাল যাৰ নাম ৷ হেনয় কৃষ্ণক কৰে৷ সহস্ৰ প্ৰণাম ॥১ নমো নমো দৈৱকী-নন্দন দায়াশীল । তুমি সে পৰম আত্মা আবেসে জানিল ॥ প্ৰভু ভগৱন্ত ভকতৰ নৱনিধি । কৃষ্ণক স্মৰণে আৰম্ভৰ হৌক সিদ্ধি ॥২</poem>}}<noinclude></noinclude> 6skvbu5q5n96wz6yv08jsr2vbc46k2g 245017 245016 2026-04-02T07:44:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 245017 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণায় নমঃ}} {{center|শ্লোকঃ}} {{Block center|<poem>যন্নামধেয়েন ভৱান্ধিঃ মধ্বা তৰ্য্যাঃ সমুত্তীৰ্য্য {{gap|9em}}নৰঃ পৰম্পদম্। প্রাপ্নোতি পাতক্যপি তং সনাতনং সদা সদানন্দ- {{Gap|9em}}মুপাস্মহে হৃদি ॥</poem>}} {{center|'''বন্দনা'''}} {{Block center|<poem>জয় জয় কৃষ্ণ কৃপাময় মহা হৰি । অপাৰ সংসাৰ পাৰ পাৱে যাক স্মৰি ৷৷ হোৱে শুদ্ধ উচ্চৰি চণ্ডাল যাৰ নাম ৷ হেনয় কৃষ্ণক কৰে৷ সহস্ৰ প্ৰণাম ॥১ নমো নমো দৈৱকী-নন্দন দায়াশীল । তুমি সে পৰম আত্মা আবেসে জানিল ॥ প্ৰভু ভগৱন্ত ভকতৰ নৱনিধি । কৃষ্ণক স্মৰণে আৰম্ভৰ হৌক সিদ্ধি ॥২</poem>}}<noinclude></noinclude> 17md3zhkb4xag203y6n0yw3ma9rj66p 245018 245017 2026-04-02T07:45:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 245018 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণায় নমঃ}} {{center|শ্লোকঃ}} {{Block center|<poem>যন্নামধেয়েন ভৱান্ধিঃ মধ্বা তৰ্য্যাঃ সমুত্তীৰ্য্য {{gap|10em}}নৰঃ পৰম্পদম্। প্রাপ্নোতি পাতক্যপি তং সনাতনং সদা সদানন্দ- {{Gap|10em}}মুপাস্মহে হৃদি ॥</poem>}} {{center|'''বন্দনা'''}} {{Block center|<poem>জয় জয় কৃষ্ণ কৃপাময় মহা হৰি । অপাৰ সংসাৰ পাৰ পাৱে যাক স্মৰি ৷৷ হোৱে শুদ্ধ উচ্চৰি চণ্ডাল যাৰ নাম ৷ হেনয় কৃষ্ণক কৰে৷ সহস্ৰ প্ৰণাম ॥১ নমো নমো দৈৱকী-নন্দন দায়াশীল । তুমি সে পৰম আত্মা আবেসে জানিল ॥ প্ৰভু ভগৱন্ত ভকতৰ নৱনিধি । কৃষ্ণক স্মৰণে আৰম্ভৰ হৌক সিদ্ধি ॥২</poem>}}<noinclude></noinclude> s0vnmxyo44mdxbkos16btun3hg4a8ew 104 88198 244836 240885 2026-04-01T16:28:23Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 244836 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰণি । ফন্যা সকলক চাই বোলে ফুলেছেনি। বস্ত্ৰক খসাই উন্নত হৱা কেনি ৷ এহি বুলি কন্যা সকলক বোলে বাক । বস্ত্ৰৰ আঞ্চলে মোচে আপুনাৰ নাক ॥ শুধৰ্ম্মা বোলয় সবে নাৰীৰ সমাজ । বস্ত্ৰক এৰিবে লাগে সিটো কোন কাজ ॥ ফুলেছানা বোলে সখি কথাৰ বুজা তত্ত্ব । আছয় পুৰুষ জানা আমাৰ মাঝত ৷ আকাশত চন্দ্ৰ সূৰ্য্য আছে দুই ভাই। সৃষ্টিৰ কাৰণে দুই ভাই আছে চাই ॥ দেৱত উত্তমদেৱ আছয় স্বৰ্গৰ । নিশ্চয় জানিবা তেহে পিতৃ সমসৰ ৷৷ সিয়ো সব পুৰুষ জানিবা নিষ্ট কবি । ঈশ্বৰ স্বৰূপে আছে জগতকে ধৰি ॥ এহি অৰণ্যত আছে পুরুষ যত যত। বিচাৰো পুৰুষ আছে বনৰ মাত || আৰু যত জল আছে এহি থান ভৰি । সেহি সব পুৰুষ জানিবা নিষ্ট কৰি ॥ আৰু সখি হেন বোল বুলিবাক পাৰি । সবাতে আছয় যেন পুৰুষ যে নাৰী ৷ কুম্ভ দুই দেখি কোনে বুলিবেক ভাল । পুৰুষ স্বৰূপ ভৈলে চৰে কামানল ৷ আকে জানি সখি তুমি বুলি আক সম । ভাগে ভাগে আছে জানা সবাৰে সঞ্জম মাধব বিক্রমে বৃক্ষ তলে আছে চাই । কিনো অগ্রগণী কন্যা জানিলেক তাই ॥ চাবাচ চাবাচ কন্যা জানিলোহু মনে । পৃথিবীত নাহি কন্যা তোহোৰ সমানে ॥<noinclude></noinclude> 5dv1zof75un4u7agu6gp1bhfupcm8iw 244837 244836 2026-04-01T16:31:31Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244837 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কন্যা সকলক চাই বোলে ফুলেছেনি। বস্ত্ৰক খসাই উন্নত হৱা কেনি॥ এহি বুলি কন্যা সকলক বোলে বাক। বস্ত্ৰৰ আঞ্চলে মোচে আপুনাৰ নাক॥ সুধৰ্ম্মা বোলয় সবে নাৰীৰ সমাজ। বস্ত্ৰক এৰিবে লাগে সিটো কোন কাজ॥ ফুলেছানা বোলে সখি কথাৰ বুজা তত্ত্ব। আছয় পুৰুষ জানা আমাৰ মাঝত॥ আকাশত চন্দ্ৰ সূৰ্য্য আছে দুই ভাই। সৃষ্টিৰ কাৰণে দুই ভাই আছে চাই॥ দেৱত উত্তমদেৱ আছয় স্বৰ্গৰ। নিশ্চয় জানিবা তেহে পিতৃ সমসৰ॥ সিয়ো সব পুৰুষ জানিবা নিষ্ট কৰি। ঈশ্বৰ স্বৰূপে আছে জগতকে ধৰি॥ এহি অৰণ্যত আছে পুৰুষ যত যত। বিচাৰো পুৰুষ আছে বনৰ মাঝত ॥ আৰু যত জল আছে এহি থান ভৰি। সেহি সব পুৰুষ জানিবা নিষ্ট কৰি॥ আৰু সখি হেন বোল বুলিবাক পাৰি। সবাতে আছয় যেন পুৰুষ যে নাৰী॥ কুম্ভ দুই দেখি কোনে বুলিবেক ভাল। পুৰুষ স্বৰূপ ভৈলে চৰে কামানল॥ আকে জানি সখি তুমি বুলি আক সম। ভাগে ভাগে আছে জানা সবাৰে সঞ্জম॥ মাধব বিক্ৰমে বৃক্ষ তলে আছে চাই। কিনো অগ্ৰগণী কন্যা জানিলেক তাই॥ চাবাচ চাবাচ কন্যা জানিলোহু মনে। পৃথিবীত নাহি কন্যা তোহোৰ সমানে॥</poem><noinclude></noinclude> 30x5uu0vzluazcep090kqd39d0gv064 104 88199 244838 240886 2026-04-01T16:31:58Z Sushmita Lekharu 3764 244838 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । ইহান সমান বুধি নাজানয় আনে । কি আপুনি জানিলো কন্যা বত্রিশ লক্ষণে ॥ তিনিয়ো দিশত চাইলোহু থানে থানে এহি বুলি মাধব বিক্রমে গুণে মনে ॥ শুনা তৈতে যিতো কৰ্ম্ম কন্যাৱে কৰিলা মাধব বিক্রমে তাক চাহিয়া আছিলা হাসি খিখিন্দলি কবি কন্যায়ে আছিলা। ফুলেছানা কন্যা পাচে মাতিবে লাগিল | ॥ উঠা সবে কন্যাগণ গৃহে চলি যাওঁ । ভোজনৰ পৰ ভৈলা দধি ভাত খাও হেন শুনি তেখনে উঠিলা কন্যাগণ । তীৰত উঠিয়া সবে সলাইলা বসন বসন সলায়া পূব দিশে চলি গৈলা । বক্তবর্ণ ফুল: আনি মাথাত পিন্ধিলা ভাগৰে, পিৰিল৷ দেহা ভৈলা ৰক্তপ্ৰায় । .. সিবেলা সকলে ভৈলা বাতুল পৰায় ৷ এহি মতে আছে সবে কন্যা যে সকল । মাধব বিক্রমে মাতিবাক নাপাই চল ॥ ১ ফুলেছানা কন্যা মাতে সকলকে চাই । বঙ্গাফুল পিন্ধিবাক মোৰ ইচ্ছা নাই ৷ ...... দক্ষিণ দিশত লৰা ফুল চুপি আছে। তাক পিন্ধিবাক লাগি চলি গৈলা পাচে মাধব বিক্রমে পাচে বৰ চল পাইলা । ফুলৰ গুৰিক লাগি!শীঘ্ৰে চলি গৈলা !! লৰা ফুলৰ পাহিত লেখিলা অনুপাম । :- ত্রিবিক্রম রাজ পুত্র মাধব বিক্রম তিনিয়ে। দিশত চাইলো কৰি মহাযত্ব । পূবে দিশে তোমাক পাইলোহো মহাযত্ন<noinclude></noinclude> a5p93pe1atzb2ip0gqqju5gt85rnzef 244839 244838 2026-04-01T16:32:10Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 244839 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । ইহান সমান বুধি নাজানয় আনে । কি আপুনি জানিলো কন্যা বত্রিশ লক্ষণে ॥ তিনিয়ো দিশত চাইলোহু থানে থানে এহি বুলি মাধব বিক্রমে গুণে মনে ॥ শুনা তৈতে যিতো কৰ্ম্ম কন্যাৱে কৰিলা মাধব বিক্রমে তাক চাহিয়া আছিলা হাসি খিখিন্দলি কবি কন্যায়ে আছিলা। ফুলেছানা কন্যা পাচে মাতিবে লাগিল | ॥ উঠা সবে কন্যাগণ গৃহে চলি যাওঁ । ভোজনৰ পৰ ভৈলা দধি ভাত খাও হেন শুনি তেখনে উঠিলা কন্যাগণ । তীৰত উঠিয়া সবে সলাইলা বসন বসন সলায়া পূব দিশে চলি গৈলা । বক্তবর্ণ ফুল: আনি মাথাত পিন্ধিলা ভাগৰে, পিৰিল৷ দেহা ভৈলা ৰক্তপ্ৰায় । .. সিবেলা সকলে ভৈলা বাতুল পৰায় ৷ এহি মতে আছে সবে কন্যা যে সকল । মাধব বিক্রমে মাতিবাক নাপাই চল ॥ ১ ফুলেছানা কন্যা মাতে সকলকে চাই । বঙ্গাফুল পিন্ধিবাক মোৰ ইচ্ছা নাই ৷ ...... দক্ষিণ দিশত লৰা ফুল চুপি আছে। তাক পিন্ধিবাক লাগি চলি গৈলা পাচে মাধব বিক্রমে পাচে বৰ চল পাইলা । ফুলৰ গুৰিক লাগি!শীঘ্ৰে চলি গৈলা !! লৰা ফুলৰ পাহিত লেখিলা অনুপাম । :- ত্রিবিক্রম রাজ পুত্র মাধব বিক্রম তিনিয়ে। দিশত চাইলো কৰি মহাযত্ব । পূবে দিশে তোমাক পাইলোহো মহাযত্ন<noinclude></noinclude> o9mhqmyjf4bpxxpg3y6zt1o9s4ul4xo 244842 244839 2026-04-01T16:36:38Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244842 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১০|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ইহান সমান বুধি নাজানয় আনে। আপুনি জানিলো কন্যা বত্ৰিশ লক্ষণে॥ তিনিয়ো দিশত চাইলোহু থানে থানে এহি বুলি মাধব বিক্ৰমে গুণে মনে॥ শুনা তৈতে যিতো কৰ্ম্ম কন্যাৱে কৰিলা ৷ মাধব বিক্ৰমে তাক চাহিয়া আছিলা ॥ হাসি খিখিন্দলি কৰি কন্যায়ে আছিলা। ফুলেছানা কন্যা পাচে মাতিবে লাগিলা॥ উঠা সবে কন্যাগণ গৃহে চলি যাওঁ। ভোজনৰ পৰ ভৈলা দধি ভাত খাওঁ ॥ হেন শুনি তেখনে উঠিলা কন্যাগণ। তীৰত উঠিয়া সবে সলাইলা বসন॥ বসন সলায়া পূব দিশে চলি গৈলা। ৰক্তবৰ্ণ ফুল আনি মাথাত পিন্ধিলা॥ ভাগৰে, পিৰিলা দেহা ভৈলা ৰক্তপ্ৰায়। সিবেলা সকলে ভৈলা বাতুল পৰায়॥ এহি মতে আছে সবে কন্যা যে সকল। মাধব বিক্ৰমে মাতিবাক নাপাই চল॥ ফুলেছানা কন্যা মাতে সকলকে চাই। ৰঙ্গাফুল পিন্ধিবাক মোৰ ইচ্ছা নাই॥ দক্ষিণ দিশত লৰা ফুল চুপি আছে। তাক পিন্ধিবাক লাগি চলি গৈলা পাচে॥ মাধব বিক্ৰমে পাচে বৰ চল পাইলা। ফুলৰ গুৰিক লাগি শীঘ্ৰে চলি গৈলা ॥ লৰা ফুলৰ পাহিত লেখিলা অনুপাম। ত্ৰিবিক্ৰম ৰাজ পুত্ৰ মাধব বিক্ৰম॥ তিনিয়ো দিশত চাইলো কৰি মহাযত্ন। পূবে দিশে তোমাক পাইলোহো মহাৰত্ন॥</poem><noinclude></noinclude> 357xvt5ue5xonwidyv8o4zv71c86wwx 104 88200 244843 240887 2026-04-01T16:37:03Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 244843 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । বত্রিশ লক্ষণে কন্যা তুমি সুলক্ষণী । তোমাক না পাইলে মই আন কন্যা নানি সত্য সত্য সত্য মাই নিষ্ট কবি বোলে।। ভাৰ্য্যাক নঘতো মানে গৃহক নচলোঁ ৷ ত্ৰিবিক্ৰম ৰাজাৰ নগৰ চিত্ৰপুৰী । তাহান তনয় মোক জানা নিষ্ট কৰি তোমাৰ আগত মই কহো স্বৰূপত । ষাঠি লক্ষ ৰাজা খাতে আমাৰ তলত ॥ এহি বুলি ফুলত যে লেখিলা কাকত ৷ মাধব বিক্রমে যাই ৰহিল৷ তথাত ॥ পাচে ফুলেচানা কন্যা তৈকে লাগি গৈলা । যেই ফুলে লেখি আছে তাতে হাত দিলা ॥ ফুলেচানা কন্যা পাঠে বাক্য বোলে সম। ত্রিবিক্রম ৰাজপুত্র মাধব বিক্রম ॥ তিনিয়ো দিশত চাইলো কৰি মহা যত্ন । পূব দিশে তোমাক পাইলোহো মহৰিত্ন | বত্রিশ লক্ষণে কন্যা তুমি সুলক্ষণা । তোমাক নাপাইলে মই নিবিহাইবো কন্যা | সত্যে সন্ধ্যে সত্যে বোলো বচন নিষ্ঠুৰ । ভাৰ্য্যাক নঘতো মানে নাযাওঁ নিজ পুৰ ॥ ফুলেচানা কন্যা মনে কৰন্ত বিষাদ ॥ উভয় সঙ্কট আসি মিলিলা প্রমাদ ॥ দূৰ হন্তে থাকি সিটো ৰাজাৰ কুমাৰে । অবাক্য উথিবে পাৰে নামাতিল ডৰে ॥ এহি বুলি ললিত বচনে পঠাওঁ আক । উভয় সঙ্কট ভৈলে নাপাইবি আমাক | এহি বুলি হেমপদ্ম ৰাজাৰ ঝিয়াৰা । আহিবাৰ কথাক লেখিলা যত্ন কৰি ॥ 15%<noinclude></noinclude> 1seitpp5hrprmguyp9hfe97pnnx8xgl 244844 244843 2026-04-01T16:41:11Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244844 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|১১}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>বত্ৰিশ লক্ষণে কন্যা তুমি সুলক্ষণী। তোমাক না পাইলে মই আন কন্যা নানি॥ সত্য সত্য সত্য মই নিষ্ট কৰি বোলোঁ ৷ ভাৰ্য্যাক নঘতো মানে গৃহক নচলোঁ॥ ত্ৰিবিক্ৰম ৰাজাৰ নগৰ চিত্ৰপুৰী। তাহান তনয় মোক জানা নিষ্ট কৰি॥ তোমাৰ আগত মই কহো স্বৰূপত। ষাঠি লক্ষ ৰাজা খাতে আমাৰ তলত॥ এহি বুলি ফুলত যে লেখিলা কাকত। মাধব বিক্ৰমে যাই ৰহিলা তথাত॥ পাচে ফুলেচানা কন্যা তৈকে লাগি গৈলা। যেই ফুলে লেখি আছে তাতে হাত দিলা॥ ফুলেচানা কন্যা পাচে বাক্য বোলে সম। ত্ৰিবিক্ৰম ৰাজপুত্ৰ মাধব বিক্ৰম॥ তিনিয়ো দিশত চাইলো কৰি মহা যত্ন। পূব দিশে তোমাক পাইলোহো মহাৰত্ন ॥ বত্ৰিশ লক্ষণে কন্যা তুমি সুলক্ষণা। তোমাক নাপাইলে মই নিবিহাইবো কন্যা ॥ সত্যে সত্যে সত্যে বোলো বচন নিষ্ঠুৰ। ভাৰ্য্যাক নঘতো মানে নাযাওঁ নিজ পুৰ॥ ফুলেচানা কন্যা মনে কৰন্ত বিষাদ॥ উভয় সঙ্কট আসি মিলিলা প্ৰমাদ॥ দূৰ হন্তে থাকি সিটো ৰাজাৰ কুমাৰে। অবাক্য উথিবে পাৰে নামাতিল ডৰে॥ এহি বুলি ললিত বচনে পঠাওঁ আক। উভয় সঙ্কট ভৈলে নাপাইবি আমাক ॥ এহি বুলি হেমপদ্ম ৰাজাৰ ঝিয়াৰী। আহিবাৰ কথাক লেখিলা যত্ন কৰি॥</poem><noinclude></noinclude> sszaate5jnuwxhu6w73zy9b3quapm7w 104 88391 244873 241374 2026-04-01T21:03:04Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244873 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''জীৱ-জন্তু-উদ্ভিদৰ জাতি।'''}}}} ( 1 ) [[File:নতুন পাঠ (page 23 crop).jpg| left| 250px]]এইটো এবিধ জন্তুৰ ছবি। এই বিধ জন্তু আমাৰ দেশত নাই। আফ্ৰিকা দেশৰ এবিধ বনৰীয়া জন্তু। ইয়াক ঘোঁৰাৰ দৰে দেখি; কিন্তু ই ঘোঁৰা নহয়; ইয়াক জেব্ৰা বোলে। {{gap}}জেব্ৰা ঘোঁৰাতকৈ চাপৰ, আৰু তাৰ গাত কাপ্ কাপকৈ আঁচ থাকে। ঘোঁৰা ঘৰচীয়া আৰু জাতি; জেব্ৰা বনৰীয়া, চেঙ্গা আৰু বৰ দুৰন্ত জন্তু। কিন্তু, আনবোৰ কথাত এই দুবিধ জন্তুৰ ব মিল আছে৷ দুইৰো গাৰ আৰু মুখৰ একে ঠগ; একে দৰেই গলধনত দীঘল নোম আৰু ঠেঙ্গত খুৰা আছে; দুইৰো ঠেঙ্গবোৰ দীঘল আৰু লাহী; দুয়ো একেদৰে চেকুৰে; আৰু দুয়ো অকল ঘাঁহকেহে খায়। সেই দেখি, একে শ্ৰেণীৰ বা একে জাতিৰ জন্তু। জাতিৰ বোলে। এই দুই বিধ ইহঁতক ঘোঁৰা<noinclude></noinclude> 58bfa3vie07194l80cbik0wwezqp1gr 104 88413 245031 241416 2026-04-02T10:08:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245031 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৫৬]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|১০}} <poem>মুকলি মনেৰে,{{gap|8em}}ভকতি ভাবেৰে, {{gap|4em}}শুচি-বস্ত্ৰে শুদ্ধ শৰীৰে আহি, সবে ঘৰে ঘৰে,{{gap|8em}}গুৰু সেৱা কৰে, {{gap|4em}}আশীষে গুৰুৱে মিটিকি হাঁহি! কোনো কোনো ঘৰে,{{gap|8em}}হৰি-গীত কৰে, {{gap|4em}}আনন্দত ৰঙ্গে বজাই তাল, মুখে নাম গাই,{{gap|8em}} চাপৰি বজায় {{gap|4em}}খলক লাগিছে, শুনাত ভাল!</poem> {{center|১১}} <poem>কোনো কোনো জনে,{{gap|8em}}আনন্দিত মনে, {{gap|4em}}নতুন বস্ত্ৰেৰে সজ্জিত হই, ইঘৰে সিঘৰে, {{gap|8em}}অহা যোৰা কৰে, {{gap|4em}}হাতত বিহুৰ সম্ভাৰ লই। শত্ৰুতা পাহৰি,{{gap|8em}} আদৰি সাদৰি, {{gap|4em}}শত্ৰুৱেও আজি শত্ৰুক মাতি, ( চোৱাঁ পৰমাণ ){{gap|8em}} পিঠা, পৰমাণ, {{gap|4em}}মহানন্দে সবে খাইছে বাঁটি!</poem> {{center|১২}} <poem>জিনি শতদল,{{gap|8em}} মুখ নিৰমল, {{gap|4em}}যৌৱন-লাবণ্যে শোভিত কায়, আনন্দৰ হাঁসি,{{gap|8em}} হাঁসিছে প্ৰকাশি {{gap|4em}}দন্তকুন্দ-ফুল কলিৰ প্ৰায়!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hroy2tmt9vio5oz8qmldnv3bx0615xe 104 88447 244694 241470 2026-04-01T12:35:23Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244694 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||জাত্ৰা কৰা কথা|৮৭}}</noinclude>উত্তৰ দি কলোঁ, প্রাচিত হব লাগে, প্রাচিত নহলে ন হই, তাত বাজে আৰু উপাই নাই ৷ সিহঁতে সুধিলে, কি নো প্রাচিত হব লাগে? মই কলোঁ, কোনো মানুহে জদি এস ৰুপ ধাৰ কৰে, তেন্তে তাক সুজিবলৈ এস ৰুপ লাগে, তাতকৈ কম হলে ধাৰ মাৰিব নোআৰে । সেই ৰুপে পাপৰ বেচ দুখ, আৰু জিমান পাপ থাকে, তাৰ প্ৰাচিতৰ নিমিতে সেই মান দুখ লাগে, সিহঁতে বুলিলে, অহ, এনে কথা বৰ আচর্জ, আমাৰ পাপ অসিমা, আৰু এইমান দুখ কোনে সহিব পাৰে ? মানুহবিলাকৰ মাজত কোনেও ভুঞ্জিব নোআৰে বুলি কলোঁ, আৰু ইস্বৰে উপাই নি দিলে আমি সকলো অনন্ত কাল নৰক জাতনা ভুঞ্জিলোঁহেঁতেন। সিহঁতে সুধিলে, ইশ্বৰে নো কি উপাই কৰিলে, তাক আমি সুনা নাই ৷ ম‍ই কলোঁ, হাই হাই, এনে সুভ বাত্রা তোমালোকৰ কানত ন পৰিল নে ? মই হলে তাক নু সুনিলে একো আসা নো হোআকৈ এতিয়ালৈকে এন্ধাৰতে ফুৰি থাকিলোঁহেঁতেন ৷ পাপৰ পৰা উধাৰিবলৈ মানুহবিলাকৰ মাজত উপাই নাই দেখি, পৰম ইস্বৰে অনুগ্ৰহ কৰি আপোনাৰ পুত্ৰক এই প্রিথিবিলৈ পঠালে; তেওঁ আমাৰ সকলোৰে পাপৰ ভাৰ লৈ আমাৰ সলনি হৈ, পেৰেঙ্গনিত আপোনাৰ প্রান তিয়াগ কৰিলে। তেওঁ সামান্য ৰূপে মৰিল, এনে ন হই, অসিমা দুখ খাইহে মৰিল, এই কাৰনে তেওঁৰ মৰনত পাপি লোকৰ জামিন হোআ হেন দেখা গল। আৰু এনে প্ৰাচিতত পৰম ইস্বৰো সন্তুষ্ট হ'ল, আৰু তেওঁৰ দোআৰাই আমাৰ প্ৰাৰ্থনাও সুনিব বুলি আমি ঠিককৈ জানিচোঁ। তথাপি প্ৰাৰ্থনা কৰোঁতে তেওঁৰ পুত্ৰৰ নাম সদাই লব লাগে, ন ললে ইস্বৰে সন্তুষ্ট হওক চাৰি বিতুষ্টহে হব ; কিয়নো আপোনাৰ পুত্ৰত বিশ্বাস কৰিবলৈ সেই নাম পৰম ইস্বৰে দিলে, তাকে ন ললে কোনো ৰূপে তেওঁৰ অনুগ্রহ পাব নোআৰা৷ সিহঁতে সুধিলে, বোলে, ইস্বৰৰ পুত্ৰৰ নাম লৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে, পাপ খেমা হোআৰ প্ৰমান পোআ জাই নে ? ম‍ই কলোঁ হই, কিন্তু আমি তেওঁৰ আগত সকলো পাপ সৈ কার্হি অকপট মনেৰে<noinclude></noinclude> twa26c6garphgr74l76dui1mxgxyu1m 104 88448 244690 241471 2026-04-01T12:28:28Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244690 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৮৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>হই জদি, তেন্তে উত্তৰ ফালে হিম দেসত থকা লোকবিলাকে কেনেকৈ এনে জাৰৰ পৰা ৰখ্যা পাব ? {{gap}}ৰাতিপুআ দেওবাৰ হল, আৰু ইশ্বৰৰ চাৰি আগ্যাৰ দৰে বিস্ৰাম কৰিলোঁ ৷ পাচে ভাত পানি খাই বামত উঠি এটা নাম ঘৰলৈ গৈ, তাতে অনেক লোকবিলাকৰ লগত আমাৰ ত্ৰান কৰ্তা প্ৰভুৰ বিসয়ে কিছুমান কথা বাত্রা হলোঁ। কিন্তু সিহঁতে মোত কলে, বোলে, আমি বৰ গৰিব, আৰু একো নে জানোঁ, তেতিয়া মই সিহঁতত সুধিলোঁ, পৰলোকত তোমোলাকৰ পৰিত্ৰান হব নে? তেতিয়া সিহঁতে কলে, তাক আমি কেনেকৈ কম ? মই কলোঁ, তোমোলাকৰ সেস গতি জদি ঠিকনা নাই, তেন্তে সকলো সংসই হৈ থাকিচে, আৰু তোমোলাক নিচই দুখিয়া হই বুলি জানিচা। আৰু সুধিলো, তোমোলাকে নো কাক চিন্তা কৰিচা ? সিবিলাকে বোলে, পৰম ইস্বৰক । ম‍ই কলোঁ, সেয়ে হলে ভাল, পৰম ইস্বৰক চিন্তিবৰ উচিত; তেন্তে তেওঁ তোমোলাকৰ চিন্তা গ্ৰহন কৰিচে নে, নাই কৰা ইয়াৰ কোনো প্রমান পাইচা নে ? সিহঁতে কলে, তেওঁ গ্ৰহন কৰিচে বুলি আমি আসা কৰিছোঁ, তথাপি তাৰ একো প্ৰমান এতিয়ালৈকে দেখা ন গল, আমাৰ দুখ গুচা নাই, আৰু পাপি স্বভাও গুচা নাই । তাতে মই কলোঁ, বন্ধুসকল, তেনেহলে মই জানিচোঁ, তোমোলাকৰ প্ৰাৰ্থনা ইস্বৰে সুনা নাই; সুনা হলে তোমালোকৰ পাপৰ ভাৰ গুচাৰ প্ৰমান পালাহেঁতেন। বাৰু, তোমালোকে জদি কোনো চাহাবত কিবা কথা সুধি সুধি থকাত, তেওঁ বিমুখ হৈ একো উত্তৰ নি দিএ, তেন্তে কি বুলিবা ? চাহাবে বেজাৰ পাই আমাৰ কথা নু সুনে, এনেকৈ বুলিবা ন হই নে ? সেই ৰুপে তোমোলাকেও দিনে দিনে অনেক বচৰৰ পৰা ইস্বৰৰ নাম ভজিলা, তথাপি এতিয়ালৈকে এটি পাপ খেমা হল বুলি কব নোআৰা, আৰু তাৰ একো প্ৰমান নাই ৷ পৰম ইস্বৰে নিচই বেজাৰ হৈ তোমালোকৰ পাপ পৰ্ব্বতৰ সমান ডাঙ্গৰ হোআত তেঁও অহিত হৈচে তেনেহলে আমি কি কৰিম ? ম‍ই<noinclude></noinclude> r91yjva6rjtjnopyi6rm0z40c8sy77c 104 88449 244688 241472 2026-04-01T12:23:52Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244688 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|জাত্ৰা কৰা কথা।}} A Missionary Journal. ১ বচৰ। নম্বৰ ১। জানুআৰি, ১৮৫৪।</poem>}} {{gap}}গুআহাটি নৱেম্বৰ ১৮ তাৰিখে তেজপুৰলৈ জাবৰ কাৰনে নাৱত উঠি উজাই আহি বৰ চাহাবৰ খাত পালত, নাৱৰিয়াবিলাকে ভাত খাবলৈ নাও চপালে । ম‍ই খাত বঙ্গলাত ভোটৰ ৰজা আচে বুলি জানি, তেওঁক চাবলৈ তালৈ গৈ তেওঁক চিঠি লিখি বহি থকা পালোঁ ৷ তেওঁ হলে এক বচৰ আগৈএ আপোনাৰ দেসত কিবা দাই কৰি দণ্ড পাম বুলি ভই লাগি, তাৰ পৰা পলাই আহি কম্পানিৰ দেসত আস্ত্ৰই ললেহি । পাচে ভোটৰ জি প্ৰধান ৰজা লাচা নগৰত থাকে, তেওঁক ধৰিবলৈ ৫০০ মান চুটিয়া সৈন্যক পঠালে, কিন্তু সিহঁতে পৰ্ব্বতৰ পৰা নামি আহি, গেৰাজৰ দুআৰ মুখত কম্পানিৰ সৈন্যবিলাক দেখি ভই কৰি উভতি গুচি গল। কিন্তু পলাই অহা ৰজাই পুনৰাই আপোনাৰ দেসত জাবলৈ এতিয়ালৈকে সাহ নে পালে, প্রাই এক বচৰ গুআহাটিতে থাকিল ৷ ম‍ই তেওঁৰ লগত কিছুমান কথা বতৰা হৈ বিদাই লৈ, পুনৰাই নাৱলৈ আহিলোঁ। সেই দিন তাৰ পৰা আহি গধুলি কুঁৰুআত ৰলোঁহি। তাতে এটা বৰ নাম ঘৰ আৰু অনেক লোকো থাকে। সেইবিলাকৰ আগত আমাৰ ত্ৰান কৰ্তা প্ৰভুৰ কথা বুজাবলৈ জাবৰ মোৰ বৰ ইচা আচিল, কিন্তু বালি সৰহ আৰু ৰাতিও হল, এই কাৰনে জাব নোআৰিলোঁ ৷ ইয়াৰ পাচ দিন বৰাগি নামে এখান গাঁও পাই গধুলি তাতে থাকিলোঁ। কিন্তু সেই ৰাতিতে জাৰে বৰ টানকৈ ধৰিলে, প্ৰাই সৰিল ৰখ্যা কৰিব নোআৰোঁ হেন দেখি মোৰ মনতে ভাবিলোঁ, এই দেসৰ জাৰ সহিবলৈ ইমান টান<noinclude></noinclude> 9c14kf4mxbcc3lik32v6a9333vd8fsh 104 88856 244932 242365 2026-04-02T03:19:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244932 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১১৪|নতুন পাঠ ।|}}</noinclude> {{block center|<poem>পৰ্ব্বত কানন নদ নদী সুশোভিনী বিশ্ব-খনিকৰে পতা অসমা ফুলনি, জ্ঞানী যানী সম্ভ সাধু বীৰ প্ৰসৱিনী সতী সাধ্বী পতিব্রতা নাৰীৰ জননী, {{gap|4em}}অপাৰ কৰুণাময়ী আই আমাসাৰ, {{gap|5em}}আমাৰ দেশক আহা কৰে। নমস্কাৰ ।</poem>}} {{gap}}[ অর্থ : – পিতৃসকলৰ = বুপা-ককাসকলৰ ; পৰাপ= প্ৰাণ ; জাগে=ননত ৰৰকৈ খেলোৱা ভাৰ, ধাউতি; জননী = পাই, জনন দিৱতী; পুণ্য-কাহিনী – গুণ্যৰ কথা;কানন = উপবন ;প্রসবিনী - জননী সন্মানিত =মানী ; পুণ্যভূমি -- পরিত্র ঠাই; ধাতুত= শৰীৰৰ অৱস্থা বা স্বাস্থ্যত; বোধ = মনৰ ভাল বা বেয়া পোৱা ভাব; স্বদেশ = নিজা দেশ; অবিৰতে = সহায় ; গৌৰৱ কাহিনী= গৌৰৱৰ ৰিবৰণ, পূৰ্ব্বপুৰুষ = বুপা-ককা ; বিশ্ব-খনিকৰে = ঈশ্বৰে ; অসম। = সমতুল্য নখকা ; দিয়তী; আমাসাৰ = আমাৰ ] {{Rule|4em}} {{center|'''অন্ত'''}}<noinclude></noinclude> q8z9yb5e9v64oceuitj9if2te6omush 104 88947 244706 242615 2026-04-01T13:08:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244706 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কামৰূপৰ বুৰঞ্জী । প্ৰথম আধ্যা। প্ৰাচীন কামৰূপ। {{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণায় নমোনমঃ। দ্বিতীয়-মুনিশিলাৰ পৰা মানস নদীক লাগি কামপৃষ্ঠ অন্তৰ্গত সোণকোষ সহিত কামপৃষ্ঠ। বসোণকোষৰ পৰা মোৰঙ্গৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|অসুৰৰ বংশ }}|4em}} দো-সীমাক লাগি ৰত্নপৃষ্ঠ। কলঙ্গ নদীৰ পৰা কড়ৈবাৰীৰ কৈলাস নদী পৰ্য্যন্ত ভদ্ৰপৃষ্ঠ। দিকৰ- বাহিনীৰ পৰা দ্বিতীয়-মুনিশিলাক লাগি সৌমাৰপৃষ্ঠ। এই চাৰি পৃষ্ঠৰ ৰাজা প্ৰথমে ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰ মৈৰঙ্গ দানৱ, তান পুত্ৰ হতকাসুৰ, তান পুত্ৰ সম্বৰাসু, তান পুত্ৰ ৰক্তেশ্বৰ। তাৰ পাচে ভিন্ন-বংশী নৰকাসুৰ, তান পুত্ৰ ভগদত্ত, তান পুত্ৰ ধৰ্ম্মপাল, তান পুত্ৰ কৰ্ম্মপাল, তান পুত্ৰ পৃথ্বীপাল, তান পুত্ৰ সুবাহু। ৰাজ্যক অনীতি অন্যায় কৰে যেন কামাখ্যাই ক্ৰোধ হৈ কৈলাসক খেদাইলেক। ১॥ {{Gap}}পাচে গৌৰৰ পৰা ধৰ্ম্মপাল নামখেত্ৰিৰ ৰাজা হল আহি। গোদণ্ড পৰ্ববতত পাট কৰি ৰাজা হৈ গৌৰৰ, কনোজ, {{Float left|{{gap}}{{smaller|ধৰ্মপাল}}|4em}} মন্দাতলাৰ, জবইসাহানৰ, তিহুটৰ, বাৰকাৰ, এই ছয় ঠাইৰ ব্ৰাহ্মণ, কায়স্থ, কলিতা আনি পণ্ডিতৰ সভা কৰি ৰাজাই কৰে। ২॥ {{gap}}পাচে কেন্দুকলাই ব্ৰাহ্মণে কামাখ্যাক পূজা কৰি গীত গায়। গীতত তুষ্ট হৈ দেবী দিগম্বৰী হৈ নাচে। এই কথা শুনি ৰাজা বামুণক বোলে, {{Float left|{{gap}}{{smaller|কেন্দুকলাই ব্ৰাহ্মণ}}|4em}} কামাখ্যা কিৰূপে নাচে মোক দেখাও।” বামুণে বোলে, “ তুমি কুদ্ৰাক্ষ জালাই আঁৰ হৈ থাকিবা, মঞি দেখাম৷ ” পাচে কেন্দুকলাই প্ৰজাৰ সঙ্গে চাপৰি বজাই গীত গায়,<noinclude></noinclude> ilj7fhqdneikumd1cnj83k1nf8lepxd 244707 244706 2026-04-01T13:10:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244707 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী ।}}}} {{center|'''প্ৰথম আধ্যা।''' {{center|প্ৰাচীন কামৰূপ।}} {{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণায় নমোনমঃ। দ্বিতীয়-মুনিশিলাৰ পৰা মানস নদীক লাগি কামপৃষ্ঠ অন্তৰ্গত সোণকোষ সহিত কামপৃষ্ঠ। বসোণকোষৰ পৰা মোৰঙ্গৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|অসুৰৰ বংশ }}|4em}} দো-সীমাক লাগি ৰত্নপৃষ্ঠ। কলঙ্গ নদীৰ পৰা কড়ৈবাৰীৰ কৈলাস নদী পৰ্য্যন্ত ভদ্ৰপৃষ্ঠ। দিকৰ- বাহিনীৰ পৰা দ্বিতীয়-মুনিশিলাক লাগি সৌমাৰপৃষ্ঠ। এই চাৰি পৃষ্ঠৰ ৰাজা প্ৰথমে ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰ মৈৰঙ্গ দানৱ, তান পুত্ৰ হতকাসুৰ, তান পুত্ৰ সম্বৰাসু, তান পুত্ৰ ৰক্তেশ্বৰ। তাৰ পাচে ভিন্ন-বংশী নৰকাসুৰ, তান পুত্ৰ ভগদত্ত, তান পুত্ৰ ধৰ্ম্মপাল, তান পুত্ৰ কৰ্ম্মপাল, তান পুত্ৰ পৃথ্বীপাল, তান পুত্ৰ সুবাহু। ৰাজ্যক অনীতি অন্যায় কৰে যেন কামাখ্যাই ক্ৰোধ হৈ কৈলাসক খেদাইলেক। ১॥ {{Gap}}পাচে গৌৰৰ পৰা ধৰ্ম্মপাল নামখেত্ৰিৰ ৰাজা হল আহি। গোদণ্ড পৰ্ববতত পাট কৰি ৰাজা হৈ গৌৰৰ, কনোজ, {{Float left|{{gap}}{{smaller|ধৰ্মপাল}}|4em}} মন্দাতলাৰ, জবইসাহানৰ, তিহুটৰ, বাৰকাৰ, এই ছয় ঠাইৰ ব্ৰাহ্মণ, কায়স্থ, কলিতা আনি পণ্ডিতৰ সভা কৰি ৰাজাই কৰে। ২॥ {{gap}}পাচে কেন্দুকলাই ব্ৰাহ্মণে কামাখ্যাক পূজা কৰি গীত গায়। গীতত তুষ্ট হৈ দেবী দিগম্বৰী হৈ নাচে। এই কথা শুনি ৰাজা বামুণক বোলে, {{Float left|{{gap}}{{smaller|কেন্দুকলাই ব্ৰাহ্মণ}}|4em}} কামাখ্যা কিৰূপে নাচে মোক দেখাও।” বামুণে বোলে, “ তুমি কুদ্ৰাক্ষ জালাই আঁৰ হৈ থাকিবা, মঞি দেখাম৷ ” পাচে কেন্দুকলাই প্ৰজাৰ সঙ্গে চাপৰি বজাই গীত গায়,<noinclude></noinclude> i4d0x7xpbwr2nsho74szr1f670959vs 244708 244707 2026-04-01T13:10:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী ।}}}} {{center|'''প্ৰথম আধ্যা।'''}} {{center|প্ৰাচীন কামৰূপ।}} {{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণায় নমোনমঃ। দ্বিতীয়-মুনিশিলাৰ পৰা মানস নদীক লাগি কামপৃষ্ঠ অন্তৰ্গত সোণকোষ সহিত কামপৃষ্ঠ। বসোণকোষৰ পৰা মোৰঙ্গৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|অসুৰৰ বংশ }}|4em}} দো-সীমাক লাগি ৰত্নপৃষ্ঠ। কলঙ্গ নদীৰ পৰা কড়ৈবাৰীৰ কৈলাস নদী পৰ্য্যন্ত ভদ্ৰপৃষ্ঠ। দিকৰ- বাহিনীৰ পৰা দ্বিতীয়-মুনিশিলাক লাগি সৌমাৰপৃষ্ঠ। এই চাৰি পৃষ্ঠৰ ৰাজা প্ৰথমে ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰ মৈৰঙ্গ দানৱ, তান পুত্ৰ হতকাসুৰ, তান পুত্ৰ সম্বৰাসু, তান পুত্ৰ ৰক্তেশ্বৰ। তাৰ পাচে ভিন্ন-বংশী নৰকাসুৰ, তান পুত্ৰ ভগদত্ত, তান পুত্ৰ ধৰ্ম্মপাল, তান পুত্ৰ কৰ্ম্মপাল, তান পুত্ৰ পৃথ্বীপাল, তান পুত্ৰ সুবাহু। ৰাজ্যক অনীতি অন্যায় কৰে যেন কামাখ্যাই ক্ৰোধ হৈ কৈলাসক খেদাইলেক। ১॥ {{Gap}}পাচে গৌৰৰ পৰা ধৰ্ম্মপাল নামখেত্ৰিৰ ৰাজা হল আহি। গোদণ্ড পৰ্ববতত পাট কৰি ৰাজা হৈ গৌৰৰ, কনোজ, {{Float left|{{gap}}{{smaller|ধৰ্মপাল}}|4em}} মন্দাতলাৰ, জবইসাহানৰ, তিহুটৰ, বাৰকাৰ, এই ছয় ঠাইৰ ব্ৰাহ্মণ, কায়স্থ, কলিতা আনি পণ্ডিতৰ সভা কৰি ৰাজাই কৰে। ২॥ {{gap}}পাচে কেন্দুকলাই ব্ৰাহ্মণে কামাখ্যাক পূজা কৰি গীত গায়। গীতত তুষ্ট হৈ দেবী দিগম্বৰী হৈ নাচে। এই কথা শুনি ৰাজা বামুণক বোলে, {{Float left|{{gap}}{{smaller|কেন্দুকলাই ব্ৰাহ্মণ}}|4em}} কামাখ্যা কিৰূপে নাচে মোক দেখাও।” বামুণে বোলে, “ তুমি কুদ্ৰাক্ষ জালাই আঁৰ হৈ থাকিবা, মঞি দেখাম৷ ” পাচে কেন্দুকলাই প্ৰজাৰ সঙ্গে চাপৰি বজাই গীত গায়,<noinclude></noinclude> 7m1vevk1obpk2tfl238hk8z7uva5w12 104 88956 245025 242845 2026-04-02T07:59:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 245025 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||পৰীক্ষিত আৰু লক্ষ্মীনাৰায়ণ।|১১}}</noinclude>দিলে। পাচে না-খাঁ খাটি পৰীক্ষিতকে। বিদায় দিয়াইলেক। পাসাই পৰীক্ষিতে বোলে, বুলিলেক, “তোৰ ৰাজ্যত যি নাই খোজ। ” লক্ষ্মীনাৰায়ণ আৰু পৰীক্ষিতৰ বিদায় 66 মোৰ ৰাজ্যত সকলো পায়। পাংসাৰ স্বৰূপ মোক মূৰ্ত্তি লিখি দিওক, তাকে সেৱা কৰি থাকিম। ” পাসাই বোলে, 6 যাকে তাকে নেদোঁ। আমাৰ " বংশৰ লগত বিৰোধ নকৰিবি, তোক দিলোঁ। বিৰোধ কৰাহ নষ্ট হবি। ” পাচে সবিনয় আহিল। ২৫॥ " পাৎসাৰ ঠাই বিদায় হৈ আহিবৰ শুনি কামৰূপৰ বৰা বুকক ঢকাৰ নবাব ইলাম-থাক লিখিলেক, “পৰীক্ষিত আহিলে আমি পলাম। নবাবেও লেখা পালে। আৰু পৰীক্ষিত ঢকা আহিলত নবাবে কলে, “শুনিছোঁ, পাসাৰ ছবি আনিছি। ছবি এৰি মোৰ ঠাই আহিবেক। ছবি থাকিলে মোৰ পাসাৰ সমুখত পুন- বাৰ পৰীক্ষিত " উঠি সেৱা কৰিব লাগে। পৰীক্ষিতে কথা নামানি ছবি লৈ নবা- বৰ আগ হল। ছবি দেখি নবাব আগ বাঢ়ি ছবিক সেৱা কৰি ক্ৰোদ্ধ হৈ পাসাক লিখিলেক। পৰীক্ষিত হাৰামজাদা বুলি কামৰূপৰ বৰা বুককৰ লেখাখনকো দি পঠালে। আৰু ওচৰ-পাঁজৰৰ ৰাজা জমিদাৰকো অন্যায় কৰি থাকে, সিও সমাচাৰ লিখিলেক, বোলে, “পৰীক্ষিত এইসকল দুৰ্গুণ। বনোৰ বাধক ধৰি নি এৰি দিলা। ফিৰি বন পাইলি বাজ হইবাৰ নুই। ” পাসাই নবাবক লিখিলেক, “ফিৰি মোৰ ঠাইক পঠাই দি।” পাচে পৰীক্ষিতক দিল্লীক পঠাই দিলেক।" ২৬॥ পাচে ত্ৰিবেণী-তীৰ্থ পালে যায়। ব্ৰাহ্মণত পুছিলেক, “ই তীৰ্থৰ কি ফল-শ্ৰুতি?” ব্ৰাহ্মণে বোলে, “যি কামনা কৰি মৰে তাকে পায়। আত আত্মহত্যা পাপ নাই।” এই কথা শুনি ৰাজা বোলে, “ই তীৰ্থকেহি নাপায়। কেই দিন জীৱন!” এই সংকল্প কৰি, দান-দক্ষিণা কৰি দেহত্যাগ কৰিলেক। ত্ৰিবেণী-তীৰ্থ ত পৰীক্ষিতৰ দেহত্যাগ কবীন্দ্ৰপাত্ৰৰ বেটা কবিশেখৰ শ্ৰীৰাম লস্কৰক আদ্য কৰি, ৰাজাৰ লগৰ<noinclude></noinclude> q0zp12zu863n15kyoryqdo53y2bn47x 104 89016 244699 242732 2026-04-01T12:55:13Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244699 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২৬|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}}</noinclude>সোণা এসেৰ, কোতা ১০০ খান, থঙ্গা ৩০ খান কলীয়া পটীয়া ৪০, গান্ধ ৭টা; সত্ৰাজিতে দিলে দলচা ২০ খন, লাহৰি ২০ খন, পামৰি ৪০ খান, চিট ৩ খন, তাৱ ৪০, ঝৰিপোৱাল ২ ধাৰ; শক ১৫৪১, মাস চৈত্ৰ। ৬২॥<br/> {{gap}}তাত পাচে কতো দিন অন্তৰে চন্দ্ৰনাৰাণ দুই তিৰী এৰি পলাই গ’ল ঝাজিৰ পৰা। তাত পাচে মামোগোবিন্দ বেটা মধুনাৰাণক ধৰ্ম্মৰাজা এই দাই ধৰি গল মুচৰি মাৰিলে, বোলে, “তোক ৰাজ্য{{Float left|{{gap}}{{smaller|সত্ৰাজিতৰ ষড়যন্ত্ৰ}}|4em}} পাতিব দিলোঁ, তই স্বতন্ত্ৰ হবি কিয়?” পাচে পুত্ৰৰ মৃত্যু শুনি কোনোখান কৰে বুলি লুকীৰ পৰা নাহে। মামোগোবিন্দে মহাৰাজাৰ আজ্ঞায়ে কড়ৈবাৰী পৰ্য্যন্ত ৰাজ্য খাই আছে। মহাৰাজাও মামোগোবিন্দক মাতি পঠায়, তথাপি নাহে। মামোগোবিন্দয়ে মহাৰাজাত হাৰামখোৰ হৈল, তাক সত্ৰাজিতেও জানিলে।পাচে সত্ৰাজিতে কটকীত- কৰি পত্ৰ দি পঠাইলে, " মহাৰাজাদেৱে যদি মোক আজ্ঞা কৰে মই মামোগোবিন্দক ধৰি নাৱৰ পীৰিত বান্ধি দি পঠাম। ৬৩॥<br/> {{gap}}পাচে স্বৰ্গদেৱে এই কথা শুনি ৰত্নকন্দলী, জাবৰখৰি, একাদহ, এই তিনিক শীঘ্ৰ কৰি পঠালে, বোলে, “মামোক পালেহে তহঁত আহিবি।” তদনন্তৰে সত্ৰাজিতে পশ্চিমে মামোক বেৰিলে,{{Float left|{{gap}}{{smaller|সত্ৰাজিতৰ বিশ্বাস- ঘাতকতা}}|4em}} পূবে আহোমে বেৰিলে। পাচে মামো ভাগি বঙ্গাললৈ গল। সত্ৰাজিতে মামোগোবিন্দক ধৰি ঢকালৈ দি পঠালে। আহোমক নিদিলে আব্দুল-ইচলামক দৰে। পাৎসাৰ ঠাই মোক দুৰিয়া কৰিব বুলি ইকথা মনতে থাকিল। তদন্তৰে স্বৰ্গদেৱে শুনিলে, ধৰ্ম্মৰাজত জগৰ লগাবৰ কাৰণেহে লাঙ্গি ফুকনে মামোগোবিন্দক লুকীলৈ পঠালে। সত্ৰাজিতকো ধৰি আনিব পাৰিলে হতে, কিন্তু মিত্ৰৰ কাৰণেহে নধৰিলে। আৰু ঢকাৰ নবাবেও সোণকোহৰ মুখত হাট-বাট কৰোঁ বুলি বিস্তৰ বস্তু-জাত দি উকিল পঠাইছিল। পাচে ৺দেৱে শুনি বোলে, “এনে কথাৰে যে কটকী ফুকনে ইকথা নকৈ আন কথা কিয় কব?” এই কাৰণে লাঙ্গি ফুকন, পোৱালি লাঙ্গি-ডেকা, লেচাম-ডেকা, তিনিতো ঝগৰ লাগিল। পাচে খাব নিদি কদৰ্থি তিনিকো মাৰিলে। ৬৪ ॥<noinclude></noinclude> 314rr9fn4td1u85rq1b93gm4biu3gu6 104 89019 244713 242735 2026-04-01T13:15:43Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244713 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২৮|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}}</noinclude>{{gap}}কসবে হাজো,কসবে গুৱাহাটী,বিকাৰ-মোহল, পেছকছ, পানদৰিবাৰী বৰগ-মোহল, পুস্কা-মোহল, গুদৰা উমানন্দ, হেমা-মোহল, মাকি- মোহল, চেতলবাজী, ফৰোইয়াত, খেদা-হাথী, আগাধুবি, নিকাহী-মোহল, পাইকান মোহল, কছাৰী-মোহল, চুটিয়া-মোহল, কাৰখানা, এই দুকুৰি এক- মোহল। ৬৭॥<br/> {{gap}}চৰকাৰ ঢেকেৰিৰ তলে, — পৰগনে খুটাঘাট, পৰগনে গুমা, পৰগনে পৰ্ব্বতজোৱাৰ, পৰগনে কসবে ধুবুৰি, পৰগনে জামিৰা, পৰগনে টাৰীয়া, পগনে ঘুৰলা, পৰগনে জলকৰ- মোহল, পৰগনে {{Float left|{{gap}}{{smaller|চৰকাৰ ঢেকেৰিৰ পৰগনা}}|4em}} কসবে ঘিলা, পৰগনে চাপগঁড়, পৰগনে ৰেছম-তাঁতী, পৰগনে কোঁকলাৰ, পৰগনে খুমাৰ, পৰগনে কাঠ- মোহল, পৰগনে কটোৱালী, পৰগনে ডিম্যালী-মোহল, পৰগনে ধামাদি- মোহল, পৰগনে চুলহট, পৰগনে দস্তক-মোহল, মুঠত উনৈশখন মোহল। ৬৮॥<br/> {{gap}}চৰকাৰ দক্ষিণকূলৰ তলে,— পৰগনে সাম্ভোৰ,আৰ তলে পাঁচ তপা, — তপে বগৰিবাৰী, তপে চামুৰীয়া, তপে বেকেলী, তপে হালজাল ওজাখেলি, তপে তিসিমপুৰ। পৰগনে পাণ্ডু, ইয়াৰ তলে সাত {{Float left|{{gap}}{{smaller|চৰকাৰ দক্ষিণকূলৰ পৰগনা}}|4em}}তপা,—তপে বঙ্গেশ্বৰ, তপে মঝিয়লি, তপে ছয়নীয়া, তপে বেলতলা, তপে ভড়ুৱা কটা,....... ৷<br/> {{gap}}পৰগনে ডুমুৰীয়া, পৰগনে বাড়ন্তী, পৰগনে মেছপাৰা, পৰগনে কালুমলুৱা- পাৰা, পৰ্গনে কড়ৈবাৰী, পৰগনে পুষ্যাতলে,পৰগনে গাড়ো-মহল,পৰগনে গোড়কাটী। ৬৯॥<br/> {{gap}}চৰকাৰ বঙ্গাল ভূমৰ তলে – পৰগনে বাহেৰবন্ধ, পৰগনে ভিতৰবন্ধ, পৰগনে গয়বাৰী, পৰগনে চকীবৰেতলা, চান্দিয়ানী। {{Float left|{{gap}}{{smaller|চৰকাৰ বঙ্গাল ভূমৰ পৰগনা}}|4em}}এই চাৰিও চৰকাৰ মিলি ৭৫ মোহল। ৭০ ॥<br/> ছেক-বিৰাহিমে হজুৰৰ পৰা আহি মলুক বিচাৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|পৰগনা নামৰ অৰ্থ}}|4em}}কৰি পৰগনা বন্দী কৰিলেক।<noinclude></noinclude> shekgqbig3mgdkws52jecyanj9opeh2 104 89118 244983 242896 2026-04-02T05:50:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244983 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|APPENDIX C}} {{center|GENERAL VIEW OF THE HISTORY OF KĀMARŪPA}} {{center|BY}} {{center|DR. FRANCIS BUCHANAN M.D., M.R.A.S.}}</noinclude> {{Gap}}[The following chapter has been printed from an old manuscript kindly lent to the editor by the authorities of the India Office Library, London, in September, 1928. It forms Editor's note.{{Float left|{{gap}}{{smaller|Editor's note }}|4em}} part of the huge mass of manuscript records, commonly known as "Buchanan Manuscripts", representing the results of the survey of India made by Dr. Francis Buchanan; alias Buchanan-Hamilton, in 1807-1814, on which so much labour and money were spent. This manuscript was presented to the Library of the East India Company by Dr. Charles Wilkins on March 1, 1830. Montgomery Martin incorporated this chapter with slight changes in the third volume of his History, Antiquities, Topography, and Statistics of Eastern India, published in 1838, pp. 403-421. Buchanan's account presents a valuable nucleus of in- formation regarding the history of ancient Kamarüpa. The mar- ginalia are ours. Buchanan's spellings have been retained in the text.-S. K. Bhuyan.] The history of this district is perhaps involved in still greater obscurity than that of Dinajpur. Almost the whole of it is in- cluded in the ancient Hindu territory of kamrupa, {{Float left|{{gap}}{{smaller|Boundaries of kamrupa}}|4em}} which extends east from the Korotoya,Kamarupa. where it joined the kingdom of Motsyo, to Dikhorbasini, a river of Assam, which enters the Brahmaputra a little to the east of the eastern Kamakhya, which is said to be fourteen days' journey by water above Jorhat, the present capital of that kingdom. I have not been able to learn that the ancient Hindus mention any kingdom as intervening between Kamrup and China. Those whom I have consulted seem to think, that Kamrup is bounded on the east by China, by which however it must be observed, is probably meant the country between the Indian and Chinese Empires; for, as Abul Fazil justly observes, the Chinese Empire is the Maha-chin of the Hindus. He indeed calls Pegu, the China of the Hindus; but in this, he is only to be considered as mentioning for the whole, what was then the princi- pal kingdom; as now we might say, that the Empire of Ava is the<noinclude></noinclude> s9dr2er2rc1o5cpkiex8plfxgji61ll 245024 244983 2026-04-02T07:57:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 245024 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|APPENDIX C}} {{center|GENERAL VIEW OF THE HISTORY OF KĀMARŪPA}} {{center|BY}} {{center|DR. FRANCIS BUCHANAN M.D., M.R.A.S.}}</noinclude> {{Gap}}[The following chapter has been printed from an old manuscript kindly lent to the editor by the authorities of the India Office Library, London, in September, 1928. It forms Editor's note.{{Float left|{{gap}}{{smaller|Editor's note }}|4em}} part of the huge mass of manuscript records, commonly known as "Buchanan Manuscripts", representing the results of the survey of India made by Dr. Francis Buchanan; alias Buchanan-Hamilton, in 1807-1814, on which so much labour and money were spent. This manuscript was presented to the Library of the East India Company by Dr. Charles Wilkins on March 1, 1830. Montgomery Martin incorporated this chapter with slight changes in the third volume of his History, Antiquities, Topography, and Statistics of Eastern India, published in 1838, pp. 403-421. Buchanan's account presents a valuable nucleus of in- formation regarding the history of ancient Kamarüpa. The mar- ginalia are ours. Buchanan's spellings have been retained in the text.-S. K. Bhuyan.] The history of this district is perhaps involved in still greater obscurity than that of Dinajpur. Almost the whole of it is in- cluded in the ancient Hindu territory of kamrupa, {{Float left|{{gap}}{{smaller|Boundaries of kamrupa}}|4em}} which extends east from the Korotoya,Kamarupa. where it joined the kingdom of Motsyo, to Dikhorbasini, a river of Assam, which enters the Brahmaputra a little to the east of the eastern Kamakhya, which is said to be fourteen days' journey by water above Jorhat, the present capital of that kingdom. I have not been able to learn that the ancient Hindus mention any kingdom as intervening between Kamrup and China. Those whom I have consulted seem to think, that Kamrup is bounded on the east by China, by which however it must be observed, is probably meant the country between the Indian and Chinese Empires; for, as Abul Fazil justly observes, the Chinese Empire is the Maha-chin of the Hindus. He indeed calls Pegu, the China of the Hindus; but in this, he is only to be considered as mentioning for the whole, what was then the princi- pal kingdom; as now we might say, that the Empire of Ava is the<noinclude></noinclude> 9hog6sj8b33lhd5z0wxn92p3xxoski1 104 89127 244717 243988 2026-04-01T13:18:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244717 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৯৪|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}} উকিল আহিল তাক আগ বাঢ়ি আনিব লাগে। এই কাৰণে নাওশাল চাবৰ ছলে গৈ ফুকনে তাক বিদায় দিলে। *১৫৭॥ {{gap}}এইমতে এক বৎসৰ হ'ল। তাত পাচে মহাৰাজা বৰফুকন প্ৰভৃতি ভাঙ্গৰীয়াসকলে সমালোচন কবি, তুঙ্গখঙ্গীয়া গদাধৰ সিংহ মহাৰাজা গুৱাহাটী মাৰি মছুৰ-খাঁক ধৰিবাক প্ৰতি ডাঙ্গৰীয়া- {{Float left|{{gap}}{{smaller|বঙ্গালৰ পৰাজয় }}|4em}} সকলক আজ্ঞা কৰিলে। লান্মাখক বৰফুকন, গড়গয়া সন্দিকৈ ফুকন, চাৰিঙ্গীয়া ফুকন, বিহপুৰীয়া ফুকন, হাৰিমহি কাণ্ডিৰ নাতি চেংবাই ফুকন, দিহিঙ্গীয়া বৰুৱা পালত গৈ, কলিয়াবৰৰ পৰা ১৬০৩ শকত আষাৰ মাসত যাত্ৰা কৰিলে। দক্ষিণকোলে নাৱে তবে গৈ কাজলী পালত আচামৰ ঠাট অনেক দেখি কাজলী, পানীখাতি, কুকৰা, এই তিনি থানা এৰি বলে নোৱাৰি নাও-নাৱৰা সঙ্গিতে গুৱাহাটী সোমালগৈ। কাজলীত বন্ধোৱা নাও কালপাহাড়ত পৰিল। বাঁহবাৰীৰ থানাকো তৰুৱা মানুহে মাৰিলে। তাতো বঙ্গালৰ ঘোঁৰা, বন্দুক কিছু পালে। সোণাপুৰ থানাকো মাৰিলে। তাৰ থানাদাৰো পৰিল। লোকজনো বিস্তৰ পৰিল। ঘোঁৰা, বন্দুক, আনো বস্তুজাত বিস্তৰ পালে। কিছুমান মানুহ পলাইহে এৰাল। জয়দুৱাৰৰ মানুহ ভাগি ইটাখুলি সোমাল- গৈ। আচামেও নাৱে-তৱে ইটাখুলি ছাহবুকজত ধৰিলেগৈ। এইৰূপে বাহিব থানাৰ লোকজন ভাগি ইটাখুলি সোমালগৈ। ইটাখুলিৰ লোকজন সহিতে আলিএকহুৰে উমানন্দ থানাত বৰহিলৈ পাতিছিলে। দক্ষিণকোলাত সৰ্দাৰ পানী-দিহিঙ্গীয়া বৰবৰুৱা, নেওগ ফুকন, পিকচাই ডেকা-ফুকন আনো ৰাজখোৱা, হাজৰিকীয়া সহিতে সমদলে শৰণীয়া পৰ্ববতৰ {{rule|}} * এই পাতটো মূল পুথিত বৰ বমক্, জমক, হৈ আছে। পাতটোৰ দীঘলে বহলে ৰং-চঙ্গীয়া পাৰি দিয়া। পুথি লিখোঁ তাই মূল চিঠিত যিখিনি ঠাইত আব্বা আছিল তাত " আৰ্হি আছিল " বা " আধি লিখিছিল আছো" বুলি যথাস্থানত দেখুৱাই দিছে। পাসাৰ পুতেক চুলতান আজতৰাৰ হস্তচিহ্ন “পাসাৰ বেটাৰ হস্ত-পঞ্চাৰ " ঠাইত আফি দিয়া হৈছে সেইদৰে "পাসাৰ বেটাৰ মোহৰৰ " ঠাইত এটা মোহবৰ ছবি দিয়া হৈছে। ১৬. শকৰ আধাৰ মাসত কলিয়াবৰৰ বুঢ়াফুক নলৈ.... নাওশাল চাবব ছলে গৈ ফুকনে তাক বিদায় দিলে।” এই কথাখিনি উক্ত ৰঞ্জিত পাতটোত আছে। -সম্পাদক।<noinclude></noinclude> o6h2omoawjil7ofe6idx9czlf1pte3d 244779 244717 2026-04-01T14:42:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244779 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯৪|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}}</noinclude> উকিল আহিল তাক আগ বাঢ়ি আনিব লাগে। এই কাৰণে নাওশাল চাবৰ ছলে গৈ ফুকনে তাক বিদায় দিলে। *১৫৭॥ {{gap}}এইমতে এক বৎসৰ হ'ল। তাত পাচে মহাৰাজা বৰফুকন প্ৰভৃতি ভাঙ্গৰীয়াসকলে সমালোচন কবি, তুঙ্গখঙ্গীয়া গদাধৰ সিংহ মহাৰাজা গুৱাহাটী মাৰি মছুৰ-খাঁক ধৰিবাক প্ৰতি ডাঙ্গৰীয়া- {{Float left|{{gap}}{{smaller|বঙ্গালৰ পৰাজয় }}|4em}} সকলক আজ্ঞা কৰিলে। লান্মাখক বৰফুকন, গড়গয়া সন্দিকৈ ফুকন, চাৰিঙ্গীয়া ফুকন, বিহপুৰীয়া ফুকন, হাৰিমহি কাণ্ডিৰ নাতি চেংবাই ফুকন, দিহিঙ্গীয়া বৰুৱা পালত গৈ, কলিয়াবৰৰ পৰা ১৬০৩ শকত আষাৰ মাসত যাত্ৰা কৰিলে। দক্ষিণকোলে নাৱে তবে গৈ কাজলী পালত আচামৰ ঠাট অনেক দেখি কাজলী, পানীখাতি, কুকৰা, এই তিনি থানা এৰি বলে নোৱাৰি নাও-নাৱৰা সঙ্গিতে গুৱাহাটী সোমালগৈ। কাজলীত বন্ধোৱা নাও কালপাহাড়ত পৰিল। বাঁহবাৰীৰ থানাকো তৰুৱা মানুহে মাৰিলে। তাতো বঙ্গালৰ ঘোঁৰা, বন্দুক কিছু পালে। সোণাপুৰ থানাকো মাৰিলে। তাৰ থানাদাৰো পৰিল। লোকজনো বিস্তৰ পৰিল। ঘোঁৰা, বন্দুক, আনো বস্তুজাত বিস্তৰ পালে। কিছুমান মানুহ পলাইহে এৰাল। জয়দুৱাৰৰ মানুহ ভাগি ইটাখুলি সোমাল- গৈ। আচামেও নাৱে-তৱে ইটাখুলি ছাহবুকজত ধৰিলেগৈ। এইৰূপে বাহিব থানাৰ লোকজন ভাগি ইটাখুলি সোমালগৈ। ইটাখুলিৰ লোকজন সহিতে আলিএকহুৰে উমানন্দ থানাত বৰহিলৈ পাতিছিলে। দক্ষিণকোলাত সৰ্দাৰ পানী-দিহিঙ্গীয়া বৰবৰুৱা, নেওগ ফুকন, পিকচাই ডেকা-ফুকন আনো ৰাজখোৱা, হাজৰিকীয়া সহিতে সমদলে শৰণীয়া পৰ্ববতৰ {{rule|}} * এই পাতটো মূল পুথিত বৰ বমক্, জমক, হৈ আছে। পাতটোৰ দীঘলে বহলে ৰং-চঙ্গীয়া পাৰি দিয়া। পুথি লিখোঁ তাই মূল চিঠিত যিখিনি ঠাইত আব্বা আছিল তাত " আৰ্হি আছিল " বা " আধি লিখিছিল আছো" বুলি যথাস্থানত দেখুৱাই দিছে। পাসাৰ পুতেক চুলতান আজতৰাৰ হস্তচিহ্ন “পাসাৰ বেটাৰ হস্ত-পঞ্চাৰ " ঠাইত আফি দিয়া হৈছে সেইদৰে "পাসাৰ বেটাৰ মোহৰৰ " ঠাইত এটা মোহবৰ ছবি দিয়া হৈছে। ১৬. শকৰ আধাৰ মাসত কলিয়াবৰৰ বুঢ়াফুক নলৈ.... নাওশাল চাবব ছলে গৈ ফুকনে তাক বিদায় দিলে।” এই কথাখিনি উক্ত ৰঞ্জিত পাতটোত আছে। -সম্পাদক।<noinclude></noinclude> pilgmn5c2iubhxwc0du47hab8c353xd 104 89456 244778 243907 2026-04-01T14:17:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244778 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh|৯২|অসম বুৰঞ্জী পাঠ|}} পলিটিকেল এজেন্ট চাহাবৰ পৰামৰ্শ মতে ৰাজ্যশাসন কবিব দিলে। {{Gap}}(৪) মিঃ এইচ, জে, এচ, কটন ১৮৯৬ চনৰ ২৭ নবেম্বৰত {{Float left|{{gap}}{{smaller|মিঃ এইচ. জে কটন ১৮৯১ – ১৯০৬}}|4em}} অসমৰ চীফ কমিচনাৰ হয়। এইজন চীফ কমিচনাৰে বৰ যত্ন কৰি গুৱাহাটীত “কটন কলেজ” নামে এটা কলেজ স্থাপন কৰে (১৯০১)। ডিব্ৰুগড়ত তেওঁৰ যত্নতে ‘বেৰি হোৱাইট' ডাক্তৰী স্কুল হয়। {{Gap}}তেওঁৰ শাসনৰ সময়ত (১৮৯৭ চন) এটা বৰ ডাঙৰ ভূমিকম্প হৈছিল। এই ভূমিকম্পত কামৰূপ আৰু গোৱাল- পাৰা জিলাৰ বহুত গাওঁ-ভূই তললৈ বহি বিলৰ দৰে হৈছিল আৰু অনেক বিল ওখ হৈ উঠিছিল। {{Gap}}(৫) কটন চাহাব যোৱাৰ পাছতেই ফুলাৰ চাহাব আমাৰ চীফ-কমিচনাৰ হয়। তেওঁ মৌজাদাৰী প্ৰথা {{Float left|{{gap}}{{smaller|চাৰ বেমফিল্ড ফুলাৰ ১৯০২ – ১৯০৬ }}|4em}} চলাইছিল। আগেয়ে মাটিৰ দহচনীয়া বন্দোৱস্ত আছিল তেওঁৰ দিনৰপৰা কুৰিচনীয়া বন্দোৱস্ত হয়। {{Gap}}শাসন কাৰ্য্যৰ সুবিধাৰ নিমিত্তে ভাৰতবৰ্ষৰ ভাইচয়ে পূৰ্ব্ববঙ্গ আৰু উত্তৰ-বঙ্গৰ কেখিনি জিলা অসমৰ লগত জাপি দি “পুৰ্ব্ববঙ্গ আৰু অসম” নামেৰে এখন প্ৰদেশ গঠিত কৰে; আৰু তাক এজন লেফটেনান্ট গৱৰ্ণৰৰ অধীন কৰে (১৯০৫)। ৰাজধানী ঢাকালৈ নিয়ে; চিলং জহৰদিনৰ ৰাজধানী হৈ ৰয়।<noinclude></noinclude> mh6b2tqsvvgq0ebjdi1xpjhl9t2bfee 104 89695 244852 244248 2026-04-01T17:14:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244852 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||নতুন পাঠ ।|৭৩}} {{rule|}}</noinclude> {{center|<poem>তোমাৰ গুণতে বলিয়া ভোমোৰা {{Gap|5em}}সদা গুণ গুণ কৰে, তোমাৰ গুণতে মতলীয়া নদী {{Gap|5em}} কুল কুল্ তান ধৰে । অচল পৰ্ব্বত আপোন পাহৰা {{Gap|5em}}তোমাৰ মহিমা গুণি, তযু মহিমাৰ ভাবত বিভোল {{Gap|5em}}সমাধিত বহা জ্ঞানী। তোমাৰ মহিমা বুজিছে যি জনে {{Gap|5em}} সুখী সেয়ে সর্ববদায়, স্বৰগ মৰত বিশ্ব ব্রহ্মাণ্ডত {{Gap|5em}} তুমি বিনে কেও নাই ।</poem>}} {{Gap}}[ অর্থ :-ঘোষে = কীৰ্ত্তন কৰে গায়; উজলি=জিলিকি ; তোষে= সন্তুষ্ট কৰে ; উষাৰ=পুৱাৰ ; তযু=তোমাৰ ; তান=সুৰ ; অচল = চলিব নোৱাৰা : সমাধিত = ধ্যানত, তপস্থাত ব্ৰহ্মাণ্ড =জগত ] {{center|ব্যাকৰণ – অব্যয় ।}} {{gap}}পদবোৰৰ ৰূপ অর্থাৎ গঢ় সলনি হৈ থাকে । “ভাত,” এইটো বিশেষ্য পদ । ইয়াক আমি অনেক ৰূপেৰে ব্যৱহাৰ কৰোঁ, যেনে—'''ভাত''' খালো; '''ভাতক''' নিঘিণাবা ; '''ভাতত''' অৰুচি;<noinclude></noinclude> 5un6cpxdtwg8m85wldqzshkigzfi6vi 104 89725 244684 244313 2026-04-01T12:17:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244684 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||নগাঁৱত মাউৰ লগাৰ কথা|৩৯}} কিন্তু পাদুৰি চাহাবৰ পৰা কিচু মানুহ জিচে। সেয়ে নো কেনেকৈ জিচে, শ্ৰীজুত অন্‌চন চাহাবে আমেৰিকাৰ পৰা আহোঁতে তেওঁ নতুন ভাল দৰব কিচু লৈ আহিছিল; সেই দৰবকে নি জি জি খুআইচেনি, সেয়ে ৰখ্যা পৰিচে, আৰু ওচৰৰ চাৰিও ফালে জি জি পৰিচে, তাক হলে শ্ৰীজুত ইস্তদৰ্দ পাছৰি চাহাবেও দেৱাই দিও, দেৱাই খুআই ঘনে বাত্ৰা লৈ থাকে; তেও জদি পেট জাই, বা বাঁতি হই, আকও আন ৰকমৰ দেৱাই খুআই, বেলিএ বেলিএ চাহাবে নিজেই গৈ হাত ভৰি পিটিকি চাই তদাৰক কৰি থাকে। আৰু ইস্কুলৰ লৰা গোটা চাৰেক পৰিচিল, সেই দৰে চাহাবে মেমে দেৱাই দি তদাৰক কৰি ভাল কৰিলে। আৰু সকলোতে কৈচে, জাৰ জাব বেমাৰ হই, মোৰ এখেৰ দেৱাই নি খুআবাগৈ। এই দৰে আমাৰ চাহাবে মেমে ব্ৰনচন চাহাবেও সকলোৰে ৰখ্যাৰ উপাই চিন্তিচে। {{right|মা.}}<noinclude></noinclude> 8fhh53gmc4d6o320pbkfi3mf0ncjhgv 244685 244684 2026-04-01T12:18:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244685 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||নগাঁৱত মাউৰ লগাৰ কথা|৩৯}} কিন্তু পাদুৰি চাহাবৰ পৰা কিচু মানুহ জিচে। সেয়ে নো কেনেকৈ জিচে, শ্ৰীজুত অন্‌চন চাহাবে আমেৰিকাৰ পৰা আহোঁতে তেওঁ নতুন ভাল দৰব কিচু লৈ আহিছিল; সেই দৰবকে নি জি জি খুআইচেনি, সেয়ে ৰখ্যা পৰিচে, আৰু ওচৰৰ চাৰিও ফালে জি জি পৰিচে, তাক হলে শ্ৰীজুত ইস্তদৰ্দ পাদুৰি চাহাবেও দেৱাই দিও, দেৱাই খুআই ঘনে বাত্ৰা লৈ থাকে; তেও জদি পেট জাই, বা বাঁতি হই, আকও আন ৰকমৰ দেৱাই খুআই, বেলিএ বেলিএ চাহাবে নিজেই গৈ হাত ভৰি পিটিকি চাই তদাৰক কৰি থাকে। আৰু ইস্কুলৰ লৰা গোটা চাৰেক পৰিচিল, সেই দৰে চাহাবে মেমে দেৱাই দি তদাৰক কৰি ভাল কৰিলে। আৰু সকলোতে কৈচে, জাৰ জাব বেমাৰ হই, মোৰ এখেৰ দেৱাই নি খুআবাগৈ। এই দৰে আমাৰ চাহাবে মেমে ব্ৰনচন চাহাবেও সকলোৰে ৰখ্যাৰ উপাই চিন্তিচে। {{right|মা.}}<noinclude></noinclude> 169zturptxiasbmw96woddh6lyul5t9 104 89726 244687 244314 2026-04-01T12:23:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244687 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|অনেক দেসৰ সম্বাদ।}}}} {{center|Journal of Events.}} {{center|৬ বচৰ। নম্বৰ ৭। জুলাই, ১৮৫১।}} {{Gap}}এপ্ৰিল মাহৰ অৰুনোদইত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ গৰাত ধন পোআ কথা লিখা হৈচিল। সেই কথা বিচাৰ কৰ্তাৰ আগত সোধ পোচ কৰাত আউনিয়াটিৰ চাউল ভঁৰালিএ সেই ধন কাৰ্হি লোআৰ অপৰাধ পালত '৩ বচৰ, আৰু লগৰ ভকত জন চাৰেকক ১ বচৰকৈ ফাটক দিলে। {{gap}}গুআহাটিত থকা কেঁয়া লোকে ভাপ জাহাজৰ দোআৰাই চন্দুকত ধন ভৰাই কলিকতালৈ পঠালত তত লোআ গৰাকিএ চন্দুক মেলি ইটা ডোখৰ চাৰেক ভৰোআ মাথোন পালে। পাচে গুআহাটিত ভাপ জাহাজৰ বস্তু ৰখা জি কেৰানি চাহাব, তাৰ গাত চোভা পাই সোধ কৰ্তাৰ আগলৈ নিলে। এতিয়া আমি শুনিচোঁ, তাক পঞ্চায়ত লোকে অপৰাধৰ ৰাই দিয়াত সোধ কৰ্তাই ৭ বচৰ ফাটকৰ জোগ্য বুলি থিৰ কৰিলে। {{gap}}ভাটিৰ ফালে কাপ্তান ৰবিঞ্চন নামে এজন চাহাবে হাবিত চিকাৰ কৰোতে এটা বৰা গাহৰি বেগেৰে আহিবৰ দেখি চিটা গুলি ভৰোআ হিলৈ মালিত গাহৰিৰ আৰু খঙ্গ হৈ খেদি আহি চাহাবক কামুৰি পেট ফালি মৰিব লগাগৈ এৰি গ'ল। {{gap}}লখিমপুৰৰ পৰা এই কথা পত্ৰত লিখিচে, এই বচৰৰ জেঠ মাহত বাণ্টৌ গাঁৱৰ এটা মানুহে আহু ধান নিৰাবলৈ জাঁওতে বাটত এটা বনৰিয়া মহে কৰঙ্গনে খোঁচ মাৰি তপিলালৈকে মঙ্গহ ডোখৰ ওভোতাই পেলালে; আৰু সিটো ভৰিৰ গোৰোআই দি সিঙ্গ<noinclude></noinclude> q1suims40br2gb77pc2em6tzxs542xb 104 89727 244692 244315 2026-04-01T12:31:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244692 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||অনেক দেশৰ সম্বাদ|৪১}} সুমাই আঁঠুলৈকে মঙ্গহ ডোখৰ সিঙ্গতে নিলে। মুৰৰ পোনে হাত খোঁচ মাৰিলে, গালে দি সিঙ্গ মাৰি মুখে উলিয়ালে; পাচে দুদিনৰ মূৰত মৰিল। সেই মহটো জিলাৰ শ্ৰীজুত হইদ চাহাবে গুলিয়াই মাৰিলে। {{gap}}আৰ গৰমুৰৰ ওচৰত এটা মানুহক গঁড় এটাই খৰগেৰে পিঠি ফালে মাৰি, তল পেটে উলিয়ালে। সেইটো মানুহক লখিমপুৰ জিলাৰ ডক্তৰ চাহাবে দৰব দি এমাহলৈকে ৰাখিচে। {{gap}}জেঠ মাহতে আৰু এটা মানুহৰ পাচ ফালে দি গুলি লাগি তপিলাই দি ওলাই বাজ হৈ গ'ল; তাকো ডক্তৰ চাহাবে দৰব দি ভাল কৰিলে, এতিয়া সি আগৰ নিচিনাকৈ বন বাৰি কৰি ফুৰিচে। {{gap}}ডিবুৰুগৰ জিলাৰ ওচৰত এটা বৰ মৰলি সাপে পহু ধৰি এডোখৰ গিলি থাকোতে মানুহে দেখা পাই বাত্ৰা কলত স্ৰীজুত ইদন নামে কাপ্তান চাহাবে গৈ দেখি তাৰ জোখ পোত কৰি ঠিক কৈ নকচা লিখিলে। {{gap}}৮ জুনত বম্বাই নগৰত থকা এটা পাৰ্টি মানুহে পেট বোআ দৰব বেজ ঘৰৰ পৰা কিনিবলৈ চাকৰ পঠোআত দৰবৰ গৰাকিএ ভুল হৈ কাফিঙ্গৰ জোল দি পঠালে, তাকে খালত এঘণ্টাৰ পাচে সেই মানুহ মৰিল। জিমান কাফিঙ্গ আনিচিলে, সি তিনটাক মাৰিবলৈকো জুৰিলেহেঁতেন। {{Gap}}জুন মাহত বিভুম নগৰৰ পৰা হাজাৰিবাগ গাঁৱলৈ ৭০ জন কইদি লোকক নিওঁতে, এক ৰাতিতে গোবিন্দপুৰ নগৰত কাপৰ ঘৰত বন্ধ হৈ সুই থাকোঁতে সেই ঘৰত জুই লাগি একে বেলিএ ২৪টা মানুহ পুৰি মাৰিলে, আন সাতোটাকো বৰকৈ পুৰিলে; আৰু ১৯টাক অলপ অলপ পুৰিলে। ৰখিয়াবোৰে ভ্ৰম কৰা হলে প্ৰাই আটাইবিলাক নমৰাকৈ ৰাখিব পাৰিলেহেঁতেন। {{Gap}}চদলপুৰত এজন নিল কুঁঠিৰ চাহাবৰ বস্তু লুট কৰিবলৈ এমসা ডকাইত আহিলত চাহাবে সিহঁতক ১৪ বেলি গুলি দিয়ালৈকে সাহ কৰি থাকিল, পাচে হুহকি গল।<noinclude></noinclude> po6a0zoui57ro22my8iql0b1q0jwu7q 104 89760 244859 244390 2026-04-01T17:31:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244859 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|৬০|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}}</noinclude>সুনাম= ভাল নাম, যশস্যা,; উপাধি = খিতাপ,; বিনয়ী = নম্ৰ; চতুৰ = টেঙৰ; অহিত = অপকাৰ ] {{center|ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন।}} {{gap}}তলৰ কথাবোৰ বিশেষণ পদ বাছা :- {{gap}}( ১ ) মদপী, কনীয়া আৰু ভঙ্গুৱা মানুহক আটায়ে ঘিণায়। {{gap}} (২) কুৰ্চূটীয়া জনৰ মঙ্গল নহয়। {{gap}} (৩) সাধু স্বভাৱৰ লোক পৰম সন্মানৰ পাত্ৰ। {{gap}} (৪) অসমৰ সৰ্ব্বপ্ৰধান সুলেখক শঙ্কৰদেৱ। {{gap}} (৫) লাচিৎ ফুকন দুৰ্জয় বীৰ আছিল। {{gap}} (৬) গদাধৰ সিংহ সাহিয়াল, বাহুবলী আৰু প্ৰতাপী ৰজা আছিল। {{gap}} ( ৭ )ৰুদ্ৰসিংহ ৰজা উৎসাহী, পৰাক্ৰমী আৰু স্থিৰ বুদ্ধিৰ পুৰুষ আছিল। {{gap}} (৮) শিৱসাগৰৰ পুখুৰীটো এটা বিতোপন বস্তু। {{gap}} (৯) মহাত্মা যিচু খৃষ্টই খৃষ্টান ধৰ্ম্ম উলিয়াইছিল। খৃষ্টান মানুহে তেওঁক ঈশ্বৰৰ নিজ পুত্ৰ বুলি মানে। {{gap}} ( ১০ ) অসমৰ মাটি সাৰুৱা; ইয়াত নিয়মীয়া বৰষুণ হয়। এই সোণাপুৰ দেশত বিবিধ খেতি কৰিব পাৰি।<noinclude></noinclude> 2oygv5rx4gafgpdm9s2io2rzk93il2d 244860 244859 2026-04-01T17:32:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244860 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|৬০|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}}</noinclude>সুনাম= ভাল নাম, যশস্যা,; উপাধি = খিতাপ,; বিনয়ী = নম্ৰ; চতুৰ = টেঙৰ; অহিত = অপকাৰ ] {{center|ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন।}} {{gap}}তলৰ কথাবোৰ বিশেষণ পদ বাছা :- {{gap}}( ১ ) মদপী, কনীয়া আৰু ভঙ্গুৱা মানুহক আটায়ে ঘিণায়। {{gap}} (২) কুৰ্চূটীয়া জনৰ মঙ্গল নহয়। {{gap}} (৩) সাধু স্বভাৱৰ লোক পৰম সন্মানৰ পাত্ৰ। {{gap}} (৪) অসমৰ সৰ্ব্বপ্ৰধান সুলেখক শঙ্কৰদেৱ। {{gap}} (৫) লাচিৎ ফুকন দুৰ্জয় বীৰ আছিল। {{gap}} (৬) গদাধৰ সিংহ সাহিয়াল, বাহুবলী আৰু প্ৰতাপী ৰজা আছিল। {{gap}} ( ৭ )ৰুদ্ৰসিংহ ৰজা উৎসাহী, পৰাক্ৰমী আৰু স্থিৰ বুদ্ধিৰ পুৰুষ আছিল। {{gap}} (৮) শিৱসাগৰৰ পুখুৰীটো এটা বিতোপন বস্তু। {{gap}} (৯) মহাত্মা যিচু খৃষ্টই খৃষ্টান ধৰ্ম্ম উলিয়াইছিল। খৃষ্টান মানুহে তেওঁক ঈশ্বৰৰ নিজ পুত্ৰ বুলি মানে। {{gap}} ( ১০ ) অসমৰ মাটি সাৰুৱা; ইয়াত নিয়মীয়া বৰষুণ হয়। এই সোণাপুৰ দেশত বিবিধ খেতি কৰিব পাৰি। {{center|'''⸻:⸻'''}}<noinclude></noinclude> 9my0jctnt3booi3zohm0dhyr8cd6juc 104 89778 244850 244417 2026-04-01T17:06:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244850 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||নতুন পাঠ |৮৯}}</noinclude> {{gap}}[ অৰ্থ :-অপ্লাৱিত = বহুত, অসংখ্য, হুবহু = অবিকল; : চাঙ্গটি- =চন্দোৱাৰ = চন্দ্ৰতাপ; অভিলাষ= বাঞ্ছা ] {{center|ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন।}} {{gap}}(১) কাল কাক বোলে? {{gap}}(২) কাল কেই বিধ আৰু কি কি? {{Gap}}(৩) তলৰ কথাখিনিৰ কোন ক্ৰিয়াত কি কাল ঘাটিছে কৈ যোৱা :- অতীজত মানুহো বনৰ জন্তুৰ দৰেই বনৰীয়া আৰু গাইগোটা আছিল। কিন্তু মানুহে নিজৰ বুদ্ধিৰ বলত, বিবিধ প্ৰকাৰে নিজৰ উন্নতি কৰিছে, আৰু আগলৈকো কৰিব। পশু জাতি পূৰ্ব্বে যেনে আছিল, এতিয়াও সেই দৰেই আছে, আৰু চিৰকাল থাকিব; কাৰণ সিহঁতৰ বুদ্ধি নাই। বুদ্ধি আছে দেখিয়েই মানুহৰ এনে দৰে উন্নতি হ'ল, হৈছে আৰু হ'বও। {{center|'''⸻::⸻'''}} {{center|'''সাধু-চৰিত্ৰ।'''}} {{Gap}}সাধু লোকে সদায় পৰৰ উপকাৰ কৰে। পণ্ডিত- সকলে কয় বোলে সাধু লোকৰ জীৱনেই হৈছে অকল পৰৰ উপকাৰৰ অৰ্থে। লোকৰ উপকাৰ কৰাতকৈ মানুহৰ ডাঙ্গৰ ধৰ্ম্ম বা পুণ্য আন একো নাই। আগৰ সাধুসকল সদায় সঁচা কথীয়া আছিল। তাৰ উপৰিও, পৰৰ উপকাৰৰ হকে, বা লোকক বিপদত ভৰাবৰ অৰ্থে, তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰাণ দিবলৈকো কোঁচ নেখাইছিল।<noinclude></noinclude> bagylsbq4tvfakztxlod1uc71q42uzx 104 89781 244861 244422 2026-04-01T17:37:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244861 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|৮০|নতুন পাঠ।|}}</noinclude> {{gap}}( ১ ) আলি, দলং, পুল, আৰু নৈব মথাৱৰি ন-কৈ কৰোৱা, আৰু পুৰণিবোৰ ভালে ৰখা। {{gap}}( ২ ) নিকা খোৱা পানীৰ দিহা কৰা। {{gap}}(৩) প্ৰজাৰ স্বাস্থ্য ৰক্ষা কৰা। {{gap}}( ৪ ) স্কুল পঢ়াশালী চলাই দেশত শিক্ষা প্ৰচাৰ কৰা। {{Gap}}এইবিলাক কামকে নগৰৰ ভিতৰত মিউনিচিপোলিটীয়ে, আৰু বাজ ঠাইত হ'লে ল’কেল্‌ বৰ্ডে কৰায়। । {{gap}}এই দুইখন সভা ৰাইজৰ মানুহে চলায়। তাত খৰচ কৰিবলৈ ধনো ৰাইজেহে যোগায়। ৰাইজে ভোট দি, তালৈ মেম্বৰ বাছি দিব লাগে। মেম্বৰ মানে সভাৰ সভ্য। সেই মেম্বৰ সকলেই, সভাত বহি আলচ কৰি, য'ত যি কৰিব লাগে, তাক কৰিবলৈ দিহা দিয়ে। এইবোৰ ৰাইজৰ অতি লাগতিয়াল কাম। সেই বাবে, যাকে তাকে ভোট দিয়াটো অযুগুত; যোগ্য মানুহ চাইহে ভোট দিব লাগে। মেম্বৰবোৰ অযোগ্য হ'লে, এই লাগতিয়াল ৰাজহুৱা কামবোৰ ভাল দৰে হ'ব নোৱাৰে। {{gap}}মিউনিচিপেলিটী চলাবলৈ নগৰৰ মানুহে টেক্স, অৰ্থাৎ কৰ দিব লাগে। ল'কেল্ ব'ৰ্ডৰ খৰচৰ বাবেও, ৰাইজে মাটিৰ খাজনাৰ লগতে কৰ শোধায়। দুই ঠাইতে, সেই ধনৰ উপৰি, চৰ্চাৰেও যি পাৰে ধন দি সহায় কৰে। {{gap}}দেশৰ আলি-পদূলি, পুল-দলং, আৰু স্কুল পুখুৰীকে আদি কৰি বস্তুবোৰ সকলো ৰাইজৰ ৰাজহুৱা সম্পত্তি, আৰু<noinclude></noinclude> m8vk81w8jijnl12qpxlqlryvcasa2yj 244862 244861 2026-04-01T17:38:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244862 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|৮০|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude> {{gap}}( ১ ) আলি, দলং, পুল, আৰু নৈব মথাৱৰি ন-কৈ কৰোৱা, আৰু পুৰণিবোৰ ভালে ৰখা। {{gap}}( ২ ) নিকা খোৱা পানীৰ দিহা কৰা। {{gap}}(৩) প্ৰজাৰ স্বাস্থ্য ৰক্ষা কৰা। {{gap}}( ৪ ) স্কুল পঢ়াশালী চলাই দেশত শিক্ষা প্ৰচাৰ কৰা। {{Gap}}এইবিলাক কামকে নগৰৰ ভিতৰত মিউনিচিপোলিটীয়ে, আৰু বাজ ঠাইত হ'লে ল’কেল্‌ বৰ্ডে কৰায়। । {{gap}}এই দুইখন সভা ৰাইজৰ মানুহে চলায়। তাত খৰচ কৰিবলৈ ধনো ৰাইজেহে যোগায়। ৰাইজে ভোট দি, তালৈ মেম্বৰ বাছি দিব লাগে। মেম্বৰ মানে সভাৰ সভ্য। সেই মেম্বৰ সকলেই, সভাত বহি আলচ কৰি, য'ত যি কৰিব লাগে, তাক কৰিবলৈ দিহা দিয়ে। এইবোৰ ৰাইজৰ অতি লাগতিয়াল কাম। সেই বাবে, যাকে তাকে ভোট দিয়াটো অযুগুত; যোগ্য মানুহ চাইহে ভোট দিব লাগে। মেম্বৰবোৰ অযোগ্য হ'লে, এই লাগতিয়াল ৰাজহুৱা কামবোৰ ভাল দৰে হ'ব নোৱাৰে। {{gap}}মিউনিচিপেলিটী চলাবলৈ নগৰৰ মানুহে টেক্স, অৰ্থাৎ কৰ দিব লাগে। ল'কেল্ ব'ৰ্ডৰ খৰচৰ বাবেও, ৰাইজে মাটিৰ খাজনাৰ লগতে কৰ শোধায়। দুই ঠাইতে, সেই ধনৰ উপৰি, চৰ্চাৰেও যি পাৰে ধন দি সহায় কৰে। {{gap}}দেশৰ আলি-পদূলি, পুল-দলং, আৰু স্কুল পুখুৰীকে আদি কৰি বস্তুবোৰ সকলো ৰাইজৰ ৰাজহুৱা সম্পত্তি, আৰু<noinclude></noinclude> o1yz5dwcdopwqpyr5xo3eqqiho77n42 104 89798 244854 244456 2026-04-01T17:22:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244854 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||নতুন পাঠ।|৬৯}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}( ২ ) শ্বিলং নগৰ খাচিয়া পাহাৰত; সেয়ে অসমৰ ৰাজধানী; তালৈ গুৱাহাটীৰ পৰা ৬৪ মাইল; তাত বৰ জাৰ; তাতে অসমৰ গভৰ্ণৰ থাকে; তেৱেঁই অসম দেশ শাসন কৰে। {{gap}}( ৩ ) ইংৰাজ বিলাক বিলাতৰ মানুহ্; তেওঁলোকৰ ৰজাই ভাৰতৰো সম্ৰাট। তেখেত লণ্ডন নগৰত থাকে। ইংৰাজ ৰাজ্যত তাতকৈ ডাঙৰ নগৰ নাই; তাৰে নাম্‌নাচ কলিকতা;সিও এখন ডাঙৰ নগৰ। {{gap}}(৪) ওপৰৰ “আহোম" পাঠৰ সৰ্ব্বনাম পদবোৰ বাছি বাছি কৈ যোৱা। {{center|'''⸻:•:⸻'''}} {{center|'''ভালমানুহ।'''}} {{gap}ভালমানুহ কাক বোলে? ভাল কাপোৰ-কানি পিন্ধিলেই ভালমানুহ হয় বুলি, তোমালোকে ভাবিব পাৰা। কিন্তু সেইটো মিছা কথা। অকল সাজ-পাৰেই মানুহক ভালমানুহ বোলাব নোৱাৰে। ভালমানুহ হ'বলৈ হ'লে, মানুহৰ স্বভাৱ চৰিত্ৰ ভাল হ'ব লাগে। সেয়ে নহলে, অকল পিন্ধা-উৰাৰ গুণতে, কোনো জনা-বুজা লোকে কাকো ভাল- মানুহৰ লেখত নলয়। {{gap}}(১) ভালমানুহে মিছা কথা নকয়। সেই দেখি, ভালমানুহ হ'ব খুজিলে, সদায় সঁচা কথা ক'ব লাগে।<noinclude></noinclude> 79izmcet19vqd3naul698hob21hfhq5 104 89878 244709 244654 2026-04-01T13:12:28Z Babulbaishya 104 244709 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{hanging indent|১। ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে,<br/> চপাব নোআৰে ।}} {{hanging indent|২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷}} {{hanging indent|৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা ।}} {{hanging indent|৪। ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷}} {{hanging indent|৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি ।}} {{hanging indent|৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই ।}} {{hanging indent|৭। এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ।}} {{hanging indent|৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই ।}} {{hanging indent|৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।}}<noinclude></noinclude> dwqp1j6tuhbry5mglkl949y56o00qqm 244710 244709 2026-04-01T13:12:58Z Babulbaishya 104 244710 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} ::::{{hanging indent|১। ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে,<br/> চপাব নোআৰে ।}} {{hanging indent|২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷}} {{hanging indent|৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা ।}} {{hanging indent|৪। ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷}} {{hanging indent|৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি ।}} {{hanging indent|৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই ।}} {{hanging indent|৭। এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ।}} {{hanging indent|৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই ।}} {{hanging indent|৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।}}<noinclude></noinclude> jjrfotmx3qkuadgglz06urt6tvku0r7 244711 244710 2026-04-01T13:13:29Z Babulbaishya 104 244711 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} ::::{{hanging indent|১। ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে, চপাব নোআৰে ।}} {{hanging indent|২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷}} {{hanging indent|৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা ।}} {{hanging indent|৪। ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷}} {{hanging indent|৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি ।}} {{hanging indent|৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই ।}} {{hanging indent|৭। এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ।}} {{hanging indent|৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই ।}} {{hanging indent|৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।}}<noinclude></noinclude> 2g59nc7jxvdke93oof2wwrq40r62da1 244712 244711 2026-04-01T13:14:47Z Babulbaishya 104 244712 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Float left|১।}} <poem>ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে, চপাব নোআৰে।</poem> {{hanging indent|২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷}} {{hanging indent|৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা ।}} {{hanging indent|৪। ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷}} {{hanging indent|৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি ।}} {{hanging indent|৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই ।}} {{hanging indent|৭। এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ।}} {{hanging indent|৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই ।}} {{hanging indent|৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।}}<noinclude></noinclude> 1prmhjly6fmm0nj6h3ht0bv06ae05nb 244714 244712 2026-04-01T13:16:10Z Babulbaishya 104 244714 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Block center/s}} {{Float left|১।}} <poem>ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে, চপাব নোআৰে।</poem> {{Block center/e}} ২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷}} ৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা ।}} ৪। ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷}} ৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি ।}} ৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই ।}} ৭। এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ।}} ৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই ।}} ৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।}}<noinclude></noinclude> omqwufwyqyqj1v68yczbllmyxp9vkwi 244716 244714 2026-04-01T13:17:54Z Babulbaishya 104 244716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Float left|১।{{gap}}}} <poem>ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে, চপাব নোআৰে।</poem> ২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷}} ৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা ।}} ৪। ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷}} ৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি ।}} ৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই ।}} ৭। এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ।}} ৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই ।}} ৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।}}<noinclude></noinclude> lc3m4r87szwwxvd2vqrfzn3e0z76t77 244719 244716 2026-04-01T13:19:54Z Babulbaishya 104 244719 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{playscript|gap=3|১।|<poem>ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে, চপাব নোআৰে।</poem> ২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷}} ৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা ।}} ৪। ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷}} ৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি ।}} ৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই ।}} ৭। এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ।}} ৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই ।}} ৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।}}<noinclude></noinclude> ca4knz95pjwy5q0zegobdtnqpejg4et 244730 244719 2026-04-01T13:39:08Z Babulbaishya 104 244730 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Block center/s}} {{overfloat left|১।}}ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে, :চপাব নোআৰে। ২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷}} ৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা ।}} ৪। ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷}} ৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি ।}} ৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই ।}} ৭। এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ।}} ৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই ।}} ৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।}} {{Block center/e}}<noinclude></noinclude> 25kzjvb01966wlx3j9bt1lo3z91njuk 244731 244730 2026-04-01T13:40:11Z Babulbaishya 104 244731 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Block center/s}} {{overfloat left|১।}}ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে, চপাব নোআৰে। {{Block center/e}} ২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷}} ৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা ।}} ৪। ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷}} ৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি ।}} ৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই ।}} ৭। এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ।}} ৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই ।}} ৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।}}<noinclude></noinclude> ry2xfcta0rbalnng1218acjd12o3a7n 244734 244731 2026-04-01T13:40:50Z Babulbaishya 104 244734 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Block center/s}} {{overfloat left|১।}}ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে, :চপাব নোআৰে। {{Block center/e}} ২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷}} ৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা ।}} ৪। ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷}} ৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি ।}} ৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই ।}} ৭। এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ।}} ৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই ।}} ৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।}}<noinclude></noinclude> c8qek1gyum7hm644hqhlnl6hgwb0nr0 244735 244734 2026-04-01T13:41:24Z Babulbaishya 104 244735 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Block center/s}} {{overfloat left|১।}}ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে,<br/> চপাব নোআৰে। {{Block center/e}} ২। হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷}} ৩। মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা ।}} ৪। ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি ৷}} ৫। হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি ।}} ৬। সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোতা নাই, স্থপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই ।}} ৭। এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ।}} ৮। ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই ।}} ৯। মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।}}<noinclude></noinclude> b8tqmn6hqqlrb21qv7ujesr37fwvm87 244738 244735 2026-04-01T13:45:00Z Babulbaishya 104 244738 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Block center/s}} {{overfloat left|১।}}ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে,<br/> চপাব নোআৰে। {{overfloat left|২।}} হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷ {{overfloat left|৩।}} মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা। {{overfloat left|৪।}} ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি। {{overfloat left|৫।}} হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি। {{overfloat left|৬।}} সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোঁতা নাই, সুপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই। {{overfloat left|৭।}} এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ। {{overfloat left|৮।}} ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই। {{overfloat left|৯। }}মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে, খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি। {{Block center/e}}<noinclude></noinclude> b9uy4k6t52ljhdz5ftlxbvlmsroi5mb 244739 244738 2026-04-01T13:45:53Z Babulbaishya 104 244739 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Block center/s}} {{overfloat left|১।}}ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে,<br/> চপাব নোআৰে। {{overfloat left|২।}} হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷ {{Block center/e}} {{overfloat left|৩।}} মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা। {{overfloat left|৪।}} ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি। {{overfloat left|৫।}} হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি। {{overfloat left|৬।}} সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোঁতা নাই, সুপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই। {{overfloat left|৭।}} এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ। {{overfloat left|৮।}} ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই। {{overfloat left|৯। }}মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে, খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।<noinclude></noinclude> sccbxxebi8b6xm5aw76jmpk5yoxglri 244740 244739 2026-04-01T13:46:25Z Babulbaishya 104 244740 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Block center/s}} {{overfloat left|১।}}ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে,<br/> চপাব নোআৰে। {{overfloat left|২।}} হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷ {{Block center/e}} {{overfloat left|৩।}} মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা। {{overfloat left|৪।}} ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি। {{overfloat left|৫।}} হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি। {{overfloat left|৬।}} সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোঁতা নাই, সুপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই। {{overfloat left|৭।}} এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ। {{overfloat left|৮।}} ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই। {{overfloat left|৯। }}মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে, খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি।<noinclude></noinclude> j7zb0czrklqthc67dm6hurxvlrvsa2s 244741 244740 2026-04-01T13:47:15Z Babulbaishya 104 244741 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Block center/s}} {{overfloat left|১।}}ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে,<br/> চপাব নোআৰে। {{overfloat left|২।}} হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷ {{overfloat left|৩।}} মাক জুটুলি মুটুলি, পুতেক চোকা টেকেলা। {{overfloat left|৪।}} ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি, চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি। {{overfloat left|৫।}} হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি, তাইৰ চকু বাৰে কুৰি। {{overfloat left|৬।}} সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোঁতা নাই, সুপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই। {{overfloat left|৭।}} এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ, মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ। {{overfloat left|৮।}} ব্রিখ্য হই, গুটি নাই, ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই, সৰু কালে কাপৰ লই, বৰ হলে নাঙ্গট হই। {{overfloat left|৯। }}মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে, খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি। {{Block center/e}}<noinclude></noinclude> mjn8ocxl68ki7aeil64mqo4hcjyn6f4 244742 244741 2026-04-01T13:48:03Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244742 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xx-larger|সাঁথৰ দিয়া।}} Riddles. ৬ বচৰ। নম্বৰ ১ । চেপ্তেম্বৰ ১৮৫১</poem>}} {{Block center/s}} {{overfloat left|১।}}ৰজাৰ লেজু গচ মেলিব পাৰে,<br/> চপাব নোআৰে। {{overfloat left|২।}} হাবিত কাহে, ওলাই নাহে ৷ {{overfloat left|৩।}} মাক জুটুলি মুটুলি,<br/> পুতেক চোকা টেকেলা। {{overfloat left|৪।}} ঘৰৰ ভিতৰ সোমাল বাঘিনি,<br/> চাৰি ঠেঙ্গ মেলি হল গাভিনি। {{overfloat left|৫।}} হাবিৰ পৰা ওলাল বুৰি,<br/> তাইৰ চকু বাৰে কুৰি। {{overfloat left|৬।}} সুফুল ফুলিচে, পিন্ধোঁতা নাই,<br/> সুপাটি পাৰিচে, সোঁওতা নাই। {{overfloat left|৭।}} এক গোট জন্তু আচে, গাৱে ত্রিভংগুৰ,<br/> মাথে এক স্থুল আচে, ত্ৰিতই লেঙ্গুৰ। {{overfloat left|৮।}} ব্রিখ্য হই, গুটি নাই,<br/> ঘৰৰ কৰ্মে সততে পাই,<br/> সৰু কালে কাপৰ লই,<br/> বৰ হলে নাঙ্গট হই। {{overfloat left|৯। }}মুৰত চৰে, চোৰ চোৰ কৰে,<br/> খাই হাতৰ পানি, থাকে খোৰ খানি। {{Block center/e}}<noinclude></noinclude> ooa887g97em5in2494l57nqzqpix7eb 104 89890 244686 244677 2026-04-01T12:20:17Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244686 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৫৪|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সি সবৰ ঘৰে কন্যা জতেক জন্মই, বচৰ কুৰিৰ কমে বিবাহ না হই ; সি সবক বোলে সবে কন্য অকুমাৰি, জি ৰুপ আচাৰ তাৰ কহিব নোআৰি ৷ সিহঁতে দেবিৰ কোসে থাকে দিনে দিনে, জাত্রিগণ দেখি ধৰে পইচাৰ কাৰনে। তাৰ মাজে সুদিৰৰো কন্যা সদা ৰই, নিলাজ হৈয়া সবে ভ্ৰমন কৰই । স্বামি বিনে কাৰো হই দুই তিনি সন্তান, বোলে দেবি দিচে মোক অনুগ্রহ দান ! ধনৰ লোভত লাগি সৰ্বখ্যন ফুৰে, দুষ্টৰ সঙ্গত জাই পর্বতে গহ্বৰে। কুমাৰি লোকৰ কথা কৰিলা স্ৰৱন, ব্ৰাহ্মণৰ কথা এবে কৰোঁ নিবেদন। পথে পথে বহি থাকে জাত্ৰিৰ কাৰনে, জাক দেখে, তাক বোলে, জাবা দৰসনে । এক জন জাত্রি পালে হৰিস মনত, অতি বেগে নিএ তাক আপোন ঘৰত । আদৰ সন্মান কৰি ৰাখই জতনে তামাথু ভৰিয়া তাক খুআই আপোনে ; তাৰ পাচে মধু স্বৰে কৰই জিগ্যাস, কৰ পৰা আহি আচা, কোন থানে বাস? ধন্য তজু, পিত্রি মাত্রি দিলে কেনে জন্ম, তুমিহে কৰিলা বাপু সুপুত্ৰৰ কৰ্ম ; হৰিসিত মনে কৰা কামাখ্যা দর্শন, তাহাতে নিস্তাব পাবা দোৰ্ঘোৰ মৰন ; </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 2swlc3j9w3896jh0jn7bdzgpi5couio 104 89891 244693 244678 2026-04-01T12:34:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244693 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিৰ্থৰ বিবৰন|৫৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ব্ৰাহ্মণক কৰা দান পুজা কুমাৰিক অন্ত কালে নিসংসয়ে জাবা স্বৰ্গলোক। তুমি জদি আহি আচা দৰ্সন কাৰন জনাঁও তোমাক জিতো হব প্ৰয়োজন। দেবিৰ কাৰনে বস্ত্ৰ সিন্দুৰ আদি ভেঁটা, পাপ খেমা হেতু দুআৰতে চাগ কাটা; লোন আদি কৰি কিছু সুগন্ধি মচলা, নৈবেদ্য কাৰনে চেনি চাউল আৰু কলা। এই হেতু টকা পইচা জত দিব পাৰা, ঘ্ৰিত কাষ্ঠ দিয়া কিচু জঁগ্য জাগ কৰা, প্ৰধান পাণ্ডা সকলে পুজাক কৰিব, পুজাৰি সবকো জানা লাগে টকা দিব; মালিও দুঅৰি আদি অনেক লোককো ধাৰা মতে পইচা বাপু লাগিব সবাকো; থানে থানে আৰু জত দেখা দেৱালই, দৰ্সন দখিনা আদি সিও সবে লই, এই ৰুপে কৰিলে হই দেবি দৰসন, মোক পাচে দিবা আপোনাৰ জেন মন; তাৰ পাচে কুমাৰি সকলেও ধৰিব, নিয়ম মতে তাসম্বাকো লাগে দিব। নিজ হাতে কৰা জদি এই সব বই, ধন হানি হব আৰু বহু দুখ হই; এই হেতু বোলোঁ মই, মোৰ কথা ধৰা, মোহোৰ হাতত দিয়া জি জি তুমি পাৰা; কিচু কিচু ৰুপে মই সবাকো তুসিমো, নিৰাপদে ভাল ৰুপে দৰ্সন কৰামো।</poem><noinclude></noinclude> 1bruc5gyhefdhx80ohhwv09oxh8qwfw 104 89892 244691 244679 2026-04-01T12:31:29Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244691 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৫৬|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মোহোক জি দিবা তাক কাকো নু বুলিবা, মুখ্য পাণ্ডা জদি সোধে, ইয়াকে কহিবা; দুখি লোক ম‍ই আহি আচোঁ দৰ্সনত, ধৰিলে নোআৰোঁ দিব জদি বিধি মত; দুটি এটি টকা মই ঠাকুৰক দিচোঁ, কামাখ্যা দেবিৰ নামে জিহকে আনিচোঁ।<br/> জতেক ব্ৰাহ্মন আচে কৰে এই মত, প্ৰথমতে মিচা কথা কব দিএ তাত। ধৰ্ম ফল ব্ৰিধি জিতো বুজাহা সকলে, কেৱল ভাওনা কৰি টকা লই চলে। জদি কোনো জাত্ৰি তাৰ মতে ন কৰই, ঠগ কৰি তাক পাচে আপদে পেলাই। মুখ্য পাণ্ডা সকলোতে গুপুতে জনাই, বৰ ধনী লোক ইটো জানিবা নিচই। জাত্ৰিক দেখিলে খোজে পুজা বহুতৰ, দিব নোআৰিলে মেলি নি দিএ দুআৰ। প্ৰথমে সন্মত হৈ দিলে তাৰ হাতে, এক অংস বই সিতো কৰে দৰ্সনতে। বাকি জত থাকে তাক নিজে নিজে লই কোনো থানে মাত্ৰ এক পইচাৰ বই। দৰ্সনৰ পাচে জাত্ৰি লৈ জাই ঘৰক, বোলে, এতিয়া ভোজন কৰোআ কুমাৰিক; আৰু দিয়া সিহঁতৰ কঁপালে সিন্দুৰ, এহি ৰুপে ই থানৰ আচই দস্তুৰ; ন কৰিলে তিৰ্থ ফল কদাচো নহই, সত্য ভাৱে কলোঁ আমি, জানিবা নিচই;</poem><noinclude></noinclude> inbq59c0h13g9nfoepf50wq4ukpvwag 104 89893 244689 244680 2026-04-01T12:27:13Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244689 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||তিৰ্থৰ বিবৰন|৫৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জতেক কৰিলা বই সব হব ব্ৰেথা, সেই কাৰনে কলোঁ মই এই সাৰ কথা। বজাৰৰ মিঠৈ আদি একোকে নে খাব, জি হেতুক তাক খালে জাতি নষ্ট হব। তোমাৰ কাৰনে আমি নিজে: কৰোঁ স্ৰম, ধন দিলে কৰা জাব জেলেপি উতম। এহি মত চল কৰি টকা খিনি লই, চাউল গুৰি খুন্দি পিঠাক কৰই। পাচ, সাত কুমাৰিক কৰে নিমন্ত্ৰন, সুদিৰৰো কন্যা তাত কৰই ভোজন, অলপ কৰি সিহঁতক কৰোআই ভোজন, কঁপালতো দিএ ফোঁট সিন্দুৰ চন্দন; তাৰ পাচে বোলে, সুনা বাপু জাত্ৰি লোক, ভোজন দখিনা দিয়া ব্ৰাহ্মন কন্যাক। এহি ৰুপে জত পাৰে সকলোকে লই, কন্যাকো নি দিএ, কিন্তু আপুনি ৰাখই; তাৰ পাচে জদি দেখে, আচে কিছু বাঁকি, নানা মতে চল কৰি দিও বৰ ফাঁকি। তিৰ্থ থানে ৰাতি বাস কৰাহা ইথানে, ত্ৰিৰাত্ৰি বাসৰ কথা আচই বিধানে। বিনই বাক্যত জাত্ৰি সন্তোস কৰিয়া, নিজ ঘৰে ৰাখে তাক বাস থান দিয়া। ৰাতি হলে বোলে, তাক সুনা নিবেদন, জদি মন থাকে ধৰা মোহোৰ বচন। সৰ্ব কাজ সিধি হৈছে, আচে এক ভাই, গোপনিয় কথা তোমাতেহে কহোঁ মই।</poem><noinclude></noinclude> h6npns7ozaxjyjsahxeu1k2l47az5q8 104 89895 244683 2026-04-01T12:05:50Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244683 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৬|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>বিচাৰি চাহিলো কন্যা নাহি একো জনী। তাহান মাজত কন্যা নামে ফুলেচানী॥ প্ৰবন্ধে সবাকো মই কৰি চালো যত্ন। সবাৰে৷ মাজত ফুলেচানী মহাৰত্ন॥ মুখে মুখে কথা কবা ছলক নপালোঁ। লৰা ফুল পাহিত যে পত্ৰক লেখিলোঁ॥ তযু পুত্ৰ মোৰ নাম পত্ৰত লেখিলোঁ। প্ৰবন্ধ কৰিয়া মই গাছতে এৰিলোঁ॥ ফুল চিঙ্গিবাক গৈলা পিন্ধিবে মাথাত। প্ৰথমতে যাই সেহি ফুলে দিলা হাত॥ পাহিত অক্ষৰ দেখি গুণিলা মনত। চিত্ৰপুৰী নগৰক দেখিলা সাক্ষাত॥ জন্মান্তৰে আমাক কৰিলা মহা যত্ন। কন্যাৰ মাঝত ফুলেছানা মহা ৰত্ন॥ হেনয় দেখিয়া পাছে মাতিলা সুন্দৰী। দেখিলা ফুলত পাছে অক্ষৰক ভিৰি॥ যশমতি নগৰত ৰাজা হেমপদ্ম। তোমাৰ আগত মই নকৰিলোঁ চদ্ম॥ সুবল দেশৰ বিদ্যাধৰ নৰেশ্বৰ। আঠ দিনে বিহা কবি নিব তান ঘৰ॥ অনুগ্ৰহ আছে যদি কহিবা আমাক। প্ৰিয়বাক্য তোমাক বোলিলু নিষ্ট বাক॥ সুগন্ধা মাইলেনী আছে মোৰ নগৰত। নগৰ বাহিৰে আছে গৰ বাহিৰত॥ মনোজয় বেগে ঘোড়া আনিবা সাক্ষাতে। নিশ্চয় থাকিবা যাই মাইলেনী ঘৰতে॥ বিবাহৰ বেলা যদি হৰিবা আমাক। তেবে সে আমাক পাইবা নিষ্ট কৰি বাক॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 0xtyu0q4d0x494vebexo0zr0mldn6mf 104 89896 244695 2026-04-01T12:50:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "98 অৰুনোদইৰ ধলফাট জন্তুবোৰক, আমি জি ৰুপ বেৱহাৰ কৰিব লাগে তাৰ কথা', ‘মিক্ৰস্কোপ আৰু এক নিষ্ঠুৰ লৰাৰ কথা’, ‘মহা চিকন্দৰ আৰু তেওঁৰ মাক', ইত্যাদি। ব. ন. চ.—'উত্তম ভাৰ্জা'। ব. প..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244695 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>98 অৰুনোদইৰ ধলফাট জন্তুবোৰক, আমি জি ৰুপ বেৱহাৰ কৰিব লাগে তাৰ কথা', ‘মিক্ৰস্কোপ আৰু এক নিষ্ঠুৰ লৰাৰ কথা’, ‘মহা চিকন্দৰ আৰু তেওঁৰ মাক', ইত্যাদি। ব. ন. চ.—'উত্তম ভাৰ্জা'। ব. প.—'প্ৰভুৰ ৰাজ্য ব্ৰিধি'। বিং সং—'খেহ দেশৰ জঙ্ক নামেৰে সাগৰত ফুৰা জাহাজ', 'ঢাকাৰ মল মল কাপোৰৰ বিবৰন'। ঝ. —‘কানিৰ বিবৰন', 'কাকতি ফৰিঙ্গৰ কথা', 'ধৰ্মৰ কথা বাত্ৰা', 'মানুহ এজনক ফাঁচি দিয়াৰ কথা' (শিৱসাগৰত )। ভ——চৰাই চলনৰ সক্তি', 'বিশ্বাসৰ ফল' ভ. ম. ব.‘সুৰ সিকা এটা পাৰ চৰাইৰ কথা', 'সুবুধি'। ভ. শ. স. স. — ‘জ্ঞান প্ৰদায়িনি সভাৰ সম্বাদ'। ম. —‘কএদি এজনক ফাসি দিয়া কথা' ( নগাঁৱত ), 'প্ৰিথিবিৰ পূৰ্ব- কালিয় ইতিহাসৰ সংক্ষেপ বিবৰন' 'অৰুনোদই পা সৰু লৰাবিলাকৰ প্ৰতি প্ৰথম প্ৰনই পত্ৰ', 'মিচৰ দেসৰ বিসই' আদি। ম. ফ. ক্ৰ. — 'কসিয়া ৰজাবিলাকৰ আখ্যান'। ম. ব. (সম্ভৱতঃ, ম. আৰু ম. ব. ডক্টৰ মাইলছ ব্ৰনছন ) – ' মহম্মদ = ধৰম বঢ়াৰ বাত্ৰা', 'ঘোষা পুথি চপা হোআ বিগ্যাপন,' 'বহু মূল্য মুকুতা', 'লঙ্কা উপদীপৰ কথা', 'তোমাৰ মুক্তিৰ ভৰসা কি'। ম. ৰ. ব. ( কুমাৰী মেৰী আৰু ব্ৰনছন? ) – সৰু চিত্ৰল' (পদ্য)। মা — 'নগাঁৱত মাউৰ লগাৰ কথা'। মো. স. — 'পৱাৰ' ( ১.৩ )। ৰ—'ভোটৰ দেসৰ বিবৰন', 'লঙ্কা উপদিপৰ কথা', 'কম্পানি বাহাদুৰৰ বিবান। ৰং দং প্ৰং—'বিদ্যাৰ গুন'। ক. — 'পূৰ্বকালৰ ইতিহাস', 'আদমে পাপ কৰা কথা', 'কইন আৰু হেবেলৰ কথা', 'আব্ৰাহামলৈ অঙ্গিকাৰ কৰা দেস' আৰু 'পুত্ৰ', 'আব্ৰাহাম নাইবা প্ৰেমৰ পৰিখা', ‘যাকোবে দেখা স্বৰ্গিয় সপোন' আদি। ক. এ. ক. বাতৰি ( ১৬.৩)।<noinclude></noinclude> jysg82ot0bq7joc6oqg01xxae828apj 104 89897 244696 2026-04-01T12:50:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভূমিকা ক. ৰা‘বিধৱা বিবাহ' ( ১২.৮ )। ক. বা. ডে.—'ছটা ভয়ানক মাত'। ল. দ. — 'সাধু কথা'। ল. লে. দ.‘উপকাৰি পৰামস”। স্ব. স. — সাধুকথা ( Riddles ) – তাৰে এটাৰ এশাৰী কথা হ'ল কৰি কঙ্কন হিয়েলিব চন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244696 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভূমিকা ক. ৰা‘বিধৱা বিবাহ' ( ১২.৮ )। ক. বা. ডে.—'ছটা ভয়ানক মাত'। ল. দ. — 'সাধু কথা'। ল. লে. দ.‘উপকাৰি পৰামস”। স্ব. স. — সাধুকথা ( Riddles ) – তাৰে এটাৰ এশাৰী কথা হ'ল কৰি কঙ্কন হিয়েলিব চন্দ।' হ. চ.— 'স্ত্ৰীশিক্ষা'। C. H. —'য়ান হাৰ্মচেন নামেৰে এটা মাউৰা লৰাৰ বিবৰন'। D. 'লিদিয়া অৰ্ভিবেন্ত, নাইবা আত্মাক নাস কৰা ঠাৱৰ'। G. D. 'লুইচা নামেৰে এজনি চোআলিৰ বিবৰন'। G. L. P . - ' প্ৰশ্নবিলাকৰ উত্তৰ'। H. Chunder ( সম্ভৱতঃ, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা ) – 'আচৰিত গচ'। G. J. S. - ' সভ্যতা আৰু বাণিজ্যৰ কথা'। এইদৰে লেখকৰ নাম সাঙ্কেতিক ৰূপত দিয়াৰ চলতি গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ 'আসাম বন্ধু’তো আছিল। গুণাভিৰামে তাত নিজৰ নামৰ ঠাইত 'জি' দিছিল। তলত দিয়া প্ৰবন্ধ-লেখক বা পত্ৰ-লেখকৰ নাম-সমূহ বিভিন্ন সংখ্যা ‘অৰুনোদই’ত পোৱা যায়। আনন্দিৰাম ফুকন ( আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন ) – তলত চাওক। ইড৷ বি পাটন—'আমেৰিকাৰ পৰা পঠোআ পত্ৰ'। উৎসৱানন্দ গোস্বামী ডিপুটি ইনস্পেকট—'বিজ্ঞাপন' ( ১৬.৬ )। কনকচন্দ্ৰ সৰ্মা—'ভূতলৈ ভয় কৰা মিচা'। কম্বুকণ্ঠ সৰ্মা—‘সিংহ আৰু সহাৰ কথা। কাতিৰাম গোঁহাই—'চৰাপুঞ্জি মোকামৰ বিবৰন'। > কিনাৰাম সত্ৰিয়া——কলিকতাৰ সুখিয়াতি' ( পদ্ম )। গোবিন্দৰাম ভূঁয়া—‘নগাঁও জিলাৰ বৰ্নন' (পা)। চিকা দাস (শিৱসাগৰ ) – 'সত সংসৰ্গ কৰাৰ কথা' (পদ্ম )। জাতিৰাম গোঁহাই—'পুলিপেনাং মাজুলিৰ বিবৰন'। দয়াৰাম চেটিয়া——ৰঙ্গপুৰ নগৰৰ বৰ্নন' ( পা )। ধৰ্মকান্ত গোহাঁই—'ওআহাটিৰ বিবৰন' (পা)।<noinclude></noinclude> m9r6q07mtrlzkqyd0hxgu2m02b7lheb 104 89898 244697 2026-04-01T12:50:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "49 অৰুনোদইৰ ধলফাট পথ্যধৰ সৰ্মা—'জুবা ও গিয়ানি লোকলৈ নিবেদন'। পমধৰ সম (সম্ভৱতঃ, প্ৰেমধৰ শৰ্মা ) – ' লৰা কালে কৰিব মৰম'। পুৰ্ণানন্দ সৰ্মা মহোৰি ক্ৰিমিনেল কোৰ্ড ( Sri Purnanond Sorma )..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244697 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>49 অৰুনোদইৰ ধলফাট পথ্যধৰ সৰ্মা—'জুবা ও গিয়ানি লোকলৈ নিবেদন'। পমধৰ সম (সম্ভৱতঃ, প্ৰেমধৰ শৰ্মা ) – ' লৰা কালে কৰিব মৰম'। পুৰ্ণানন্দ সৰ্মা মহোৰি ক্ৰিমিনেল কোৰ্ড ( Sri Purnanond Sorma ) —‘বিবেচনাৰ গুণ' (পদ্ম) 'ভালৰুপে কাকত পহাৰ নিয়ম’, ‘অচম দেসৰ বালক সকলৰ বুধি আৰু যথাৰ্থ গিয়ান বাহিবৰ উপাই', সম্পাদকলৈ (১.৮ ), 'আচাম দেস হিতৈমিনি সভাব বিগ্যাপন, 'অসমীয়া ভাষাৰ কথা' আদি। স্ৰীৱাশুন চাহাব আৰু শ্ৰীমতী মেম চাহাব — চিঠি (১৬.১০ )। মিৰ মজফৰ হুচেন (কলিকতাত পঢ়া ছাত্ৰ ) – 'জহনিব বিবৰন', সম্পাদকলৈ চিঠি (১.২ )। মুনছী কেফায়ৎ উল্লা মুনচেফ—' নীতিকথা', 'জ্ঞানী অজ্ঞানীৰ চৰিত্ৰ বৰ্ননা'। লুচিএন হেউডেন, ওৰফে ধনীৰাম — বোস্টোন ছহৰপৰা পত্ৰ। সৰ্ব্বগুণ্য ভট্টাচাৰ্য্য—চিঠি (১৬.১০ ) সুভদ্ৰি— 'জুধত ৰথ্যা পোআ'। Anondoram Phukan — ইংৰাজি আৰু অসমিয়া যি অভিধান অলপতে চপোৱা হব, তাৰে আহি ( ১১:১২ ) : A - Ablution Lakhmilal Dutt ( Sibsagor ) : সম্পাদকলৈ চিঠি (৯.৮) নিজৰ নাম স্পষ্টকৈ নিদি লিখা লেখকসকলে এইবোৰ নাম ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়— অৰুনোদইৰ পাঠক এজন— 'অৰুনোদইৰ স্থনিয়ম ' এজন অচমিয়া লোক— 'অচম দেসৰ লোকসকলৰ প্ৰতি নিবেদন পত্ৰ' (৮.৫ ), ( ৮. 1 ), (৮.৮), (৮.১০ ), ( ৯.১ ), ( ৯.৭), 'বিবাহৰ সময়ত যি সকল নিয়ম প্ৰতিপালন কৰা কৰ্তব্য তাৰ কথা', 'বিধবাৰ বিবাহ', 'অচমিয়া ভাষা'। এই লেখক গুণাভিৰাম বৰুৱাও হ’ব পাৰে। এজন মিত্ৰ— 'নিজ পিত্ৰি মাত্ৰি জানি সমাদৰ ৰাখিবা। এজন স্থলৰ ছাত্ৰ—‘সভ্য হ'বলৈ নিবেদন'। ওপৰ অচমত থকা এজন অসমিয়া লোক— 'অচমিয়া লোকসকলৰ হিত কথা'।<noinclude></noinclude> 35zqdi1ukdbxsijwucwnp3agcomihlp 104 89899 244698 2026-04-01T12:52:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সাঁথৰ দিয়া ১০। ন মৰা নি জিয়া দুই ভাই, জন্তু ন হই চলি জাই; ঘোঁৰা ন হই টাব চাৰি, ৰজা ন হই চত্ৰ ধাৰি। ১১। একে হাত কাঠ, বাৰে হাত ডাঠ, তাৰে সাজিলে ভিম কাতৰি, তিনি স তিনি কুৰি জ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244698 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>সাঁথৰ দিয়া ১০। ন মৰা নি জিয়া দুই ভাই, জন্তু ন হই চলি জাই; ঘোঁৰা ন হই টাব চাৰি, ৰজা ন হই চত্ৰ ধাৰি। ১১। একে হাত কাঠ, বাৰে হাত ডাঠ, তাৰে সাজিলে ভিম কাতৰি, তিনি স তিনি কুৰি জঁতৰ জঁতৰি। ১২। ন মৰে, ন জিএ, একেটি ভাই, মানুহৰ ঘৰে বিচাৰিলে পাই, পহু পখি তাৰ মাথে চুলে মাত্ৰ সততে কান্দে। ১৩। সৰ্ব গাই জাবৰ, মাজে কিচু খাল খালে মুখত গোন্ধাই সিতো, খাবলৈকো ভাল। 8t অৰুনোদই। ৬ বচৰ। নম্বৰ ১০। অক্টোবৰ, ১৮৫১ চেপ্তেম্বৰৰ অৰুনোদইত লিখা সাঁথৰৰ উত্তৰ। মিচা মাৰ্চ। ৮, বাহ। ১, আলি বাট। ২, কুঠাৰ। ৩, ভোট মচি। ৪, চালনি। ৬, সুৰ্জ আৰু পানি। ৭, ১০, খৰম। ১১, বচৰ। ১২, ঘণ্টা। ১৩, জোৰ তামোল। আঠুআ। ১, খুৰ<noinclude></noinclude> c0xvwh5yv0psjp472pge6sd8eoquoqi 244700 244698 2026-04-01T12:58:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244700 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||সাঁথৰ দিয়া|৪৫}} {{Block center|<poem>১০। ন মৰা নি জিয়া দুই ভাই, জন্তু ন হই চলি জাই; ঘোঁৰা ন হই টাব চাৰি, ৰজা ন হই চত্ৰ ধাৰি। ১১। একে হাত কাঠ, বাৰে হাত ডাঠ, তাৰে সাজিলে ভিম কাতৰি, তিনি স তিনি কুৰি জঁতৰ জঁতৰি। ১২। ন মৰে, ন জিএ, একেটি ভাই, মানুহৰ ঘৰে বিচাৰিলে পাই, পহু পখি তাৰ মাথে চুলে মাত্ৰ সততে কান্দে। ১৩। সৰ্ব গাই জাবৰ, মাজে কিচু খাল খালে মুখত গোন্ধাই সিতো, খাবলৈকো ভাল।</poem>}} {{rule|}} অৰুনোদই। ৬ বচৰ। নম্বৰ ১০। অক্টোবৰ, ১৮৫১ । চেপ্তেম্বৰৰ অৰুনোদইত লিখা সাঁথৰৰ উত্তৰ। ১, আলি বাট। ২, কুঠাৰ। ৩, ভোট মৰিচ। ৪,আঁঠুৱা চালনি। ৬, সুৰ্জ আৰু পানি। ৭,মিছা মাছ। ৮, বাঁহ ৯, খুৰ ১০, খৰম। ১১, বচৰ। ১২, ঘণ্টা। ১৩, জোৰ তামোল।<noinclude></noinclude> 23q731p7fv3oea2xzb18rj8hvcojma9 244701 244700 2026-04-01T12:59:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244701 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||সাঁথৰ দিয়া|৪৫}} {{Block center|<poem>১০। ন মৰা নি জিয়া দুই ভাই, জন্তু ন হই চলি জাই; ঘোঁৰা ন হই টাব চাৰি, ৰজা ন হই চত্ৰ ধাৰি। ১১। একে হাত কাঠ, বাৰে হাত ডাঠ, তাৰে সাজিলে ভিম কাতৰি, তিনি স তিনি কুৰি জঁতৰ জঁতৰি। ১২। ন মৰে, ন জিএ, একেটি ভাই, মানুহৰ ঘৰে বিচাৰিলে পাই, পহু পখি তাৰ মাথে চুলে মাত্ৰ সততে কান্দে। ১৩। সৰ্ব গাই জাবৰ, মাজে কিচু খাল খালে মুখত গোন্ধাই সিতো, খাবলৈকো ভাল।</poem>}} {{rule|}} অৰুনোদই। ৬ বচৰ। নম্বৰ ১০। অক্টোবৰ, ১৮৫১ । চেপ্তেম্বৰৰ অৰুনোদইত লিখা সাঁথৰৰ উত্তৰ। ১, আলি বাট। ২, কুঠাৰ। ৩, ভোট মৰিচ। ৪,আঁঠুৱা চালনি। ৬, সুৰ্জ আৰু পানি। ৭,মিছা মাছ। ৮, বাঁহ ৯, খুৰ ১০, খৰম। ১১, বচৰ। ১২, ঘণ্টা। ১৩, জোৰ তামোল।<noinclude></noinclude> srp80l3ejwj7py4tnhde25van6gpcnf 244702 244701 2026-04-01T12:59:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||সাঁথৰ দিয়া|৪৫}} {{Block center|<poem>১০। ন মৰা নি জিয়া দুই ভাই, জন্তু ন হই চলি জাই; ঘোঁৰা ন হই টাব চাৰি, ৰজা ন হই চত্ৰ ধাৰি। ১১। একে হাত কাঠ, বাৰে হাত ডাঠ, তাৰে সাজিলে ভিম কাতৰি, তিনি স তিনি কুৰি জঁতৰ জঁতৰি। ১২। ন মৰে, ন জিএ, একেটি ভাই, মানুহৰ ঘৰে বিচাৰিলে পাই, পহু পখি তাৰ মাথে চুলে মাত্ৰ সততে কান্দে। ১৩। সৰ্ব গাই জাবৰ, মাজে কিচু খাল খালে মুখত গোন্ধাই সিতো, খাবলৈকো ভাল।</poem>}} {{rule|}} অৰুনোদই। ৬ বচৰ। নম্বৰ ১০। অক্টোবৰ, ১৮৫১ । চেপ্তেম্বৰৰ অৰুনোদইত লিখা সাঁথৰৰ উত্তৰ। ১, আলি বাট। ২, কুঠাৰ। ৩, ভোট মৰিচ। ৪,আঁঠুৱা চালনি। ৬, সুৰ্জ আৰু পানি। ৭,মিছা মাছ। ৮, বাঁহ ৯, খুৰ ১০, খৰম। ১১, বচৰ। ১২, ঘণ্টা। ১৩, জোৰ তামোল।<noinclude></noinclude> qswvdncb02aendoyxzegbaf1cbhpwtb 244703 244702 2026-04-01T13:00:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244703 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||সাঁথৰ দিয়া|৪৫}} {{ center|<poem>১০। ন মৰা নি জিয়া দুই ভাই, জন্তু ন হই চলি জাই; ঘোঁৰা ন হই টাব চাৰি, ৰজা ন হই চত্ৰ ধাৰি। ১১। একে হাত কাঠ, বাৰে হাত ডাঠ, তাৰে সাজিলে ভিম কাতৰি, তিনি স তিনি কুৰি জঁতৰ জঁতৰি। ১২। ন মৰে, ন জিএ, একেটি ভাই, মানুহৰ ঘৰে বিচাৰিলে পাই, পহু পখি তাৰ মাথে চুলে মাত্ৰ সততে কান্দে। ১৩। সৰ্ব গাই জাবৰ, মাজে কিচু খাল খালে মুখত গোন্ধাই সিতো, খাবলৈকো ভাল।</poem>}} {{rule|}} অৰুনোদই। ৬ বচৰ। নম্বৰ ১০। অক্টোবৰ, ১৮৫১ । চেপ্তেম্বৰৰ অৰুনোদইত লিখা সাঁথৰৰ উত্তৰ। ১, আলি বাট। ২, কুঠাৰ। ৩, ভোট মৰিচ। ৪,আঁঠুৱা চালনি। ৬, সুৰ্জ আৰু পানি। ৭,মিছা মাছ। ৮, বাঁহ ৯, খুৰ ১০, খৰম। ১১, বচৰ। ১২, ঘণ্টা। ১৩, জোৰ তামোল।<noinclude></noinclude> fctcluc0zwd1gc6dxck2x2g2bvys286 244704 244703 2026-04-01T13:00:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244704 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{rh||সাঁথৰ দিয়া|৪৫}} {{block center|<poem>১০। ন মৰা নি জিয়া দুই ভাই, জন্তু ন হই চলি জাই; ঘোঁৰা ন হই টাব চাৰি, ৰজা ন হই চত্ৰ ধাৰি। ১১। একে হাত কাঠ, বাৰে হাত ডাঠ, তাৰে সাজিলে ভিম কাতৰি, তিনি স তিনি কুৰি জঁতৰ জঁতৰি। ১২। ন মৰে, ন জিএ, একেটি ভাই, মানুহৰ ঘৰে বিচাৰিলে পাই, পহু পখি তাৰ মাথে চুলে মাত্ৰ সততে কান্দে। ১৩। সৰ্ব গাই জাবৰ, মাজে কিচু খাল খালে মুখত গোন্ধাই সিতো, খাবলৈকো ভাল।</poem>}} {{rule|}} অৰুনোদই। ৬ বচৰ। নম্বৰ ১০। অক্টোবৰ, ১৮৫১ । চেপ্তেম্বৰৰ অৰুনোদইত লিখা সাঁথৰৰ উত্তৰ। ১, আলি বাট। ২, কুঠাৰ। ৩, ভোট মৰিচ। ৪,আঁঠুৱা চালনি। ৬, সুৰ্জ আৰু পানি। ৭,মিছা মাছ। ৮, বাঁহ ৯, খুৰ ১০, খৰম। ১১, বচৰ। ১২, ঘণ্টা। ১৩, জোৰ তামোল।<noinclude></noinclude> 2s66l4uhf1akxax5tn18toi0625fj9n 244705 244704 2026-04-01T13:07:50Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 244705 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{rh||সাঁথৰ দিয়া|৪৫}} {{block center|<poem>১০। ন মৰা নি জিয়া দুই ভাই, জন্তু ন হই চলি জাই; ঘোঁৰা ন হই টাব চাৰি, ৰজা ন হই চত্ৰ ধাৰি। ১১। একে হাত কাঠ, বাৰে হাত ডাঠ, তাৰে সাজিলে ভিম কাতৰি, তিনি স তিনি কুৰি জঁতৰ জঁতৰি। ১২। ন মৰে, ন জিএ, একেটি ভাই, মানুহৰ ঘৰে বিচাৰিলে পাই, পহু পখি তাৰ মাথে চুলে মাত্ৰ সততে কান্দে। ১৩। সৰ্ব গাই জাবৰ, মাজে কিচু খাল খালে মুখত গোন্ধাই সিতো, খাবলৈকো ভাল।</poem>}} {{rule|}} অৰুনোদই। ৬ বচৰ। নম্বৰ ১০। অক্টোবৰ, ১৮৫১ । চেপ্তেম্বৰৰ অৰুনোদইত লিখা সাঁথৰৰ উত্তৰ। ১, আলি বাট। ২, কুঠাৰ। ৩, ভোট মৰিচ। ৪,আঁঠুৱা চালনি। ৬, সুৰ্জ আৰু পানি। ৭,মিছা মাছ। ৮, বাঁহ ৯, খুৰ ১০, খৰম। ১১, বচৰ। ১২, ঘণ্টা। ১৩, জোৰ তামোল।<noinclude></noinclude> qsjucedq0bzx8lgzl7sfabdqoonuleq 244751 244705 2026-04-01T13:59:33Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244751 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||সাঁথৰ দিয়া|৪৫}}</noinclude>{{Block center/s}} {{overfloat left|১০।}} ন মৰা নি জিয়া দুই ভাই,<br/> জন্তু ন হই চলি জাই;<br/> ঘোঁৰা ন হই টাব চাৰি,<br/> ৰজা ন হই চত্ৰ ধাৰি। {{overfloat left|১১।}} একে হাত কাঠ, বাৰে হাত ডাঠ,<br/> তাৰে সাজিলে ভিম কাতৰি,<br/> তিনি স তিনি কুৰি জঁতৰ জঁতৰি। {{overfloat left|১২।}} ন মৰে, ন জিএ, একেটি ভাই,<br/> মানুহৰ ঘৰে বিচাৰিলে পাই,<br/> পহু পখি তাৰ মাথে<br/> চুলে মাত্ৰ সততে কান্দে। {{overfloat left|১৩।}} সৰ্ব গাই জাবৰ, মাজে কিচু খাল<br/> খালে মুখত গোন্ধাই সিতো,<br/> খাবলৈকো ভাল। {{Block center/e}} {{rule|}} {{center|<poem>অৰুনোদই। ৬ বচৰ। নম্বৰ ১০। অক্টোবৰ, ১৮৫১ । চেপ্তেম্বৰৰ অৰুনোদইত লিখা সাঁথৰৰ উত্তৰ।</poem>}} {{gap}}১, আলি বাট। ২, কুঠাৰ। ৩, ভোট মৰিচ। ৪,আঁঠুৱা চালনি। ৬, সুৰ্জ আৰু পানি। ৭,মিছা মাছ। ৮, বাঁহ ৯, খুৰ ১০, খৰম। ১১, বচৰ। ১২, ঘণ্টা। ১৩, জোৰ তামোল।<noinclude></noinclude> 025zfifa8mp3qkzd4tyw4glpwnibcaz 104 89900 244715 2026-04-01T13:16:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "A অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ নৃপতি বোলন্ত বুঢ়া পাত্র যে সুবুদ্ধি । কাৰ্য্যৰ কুশল জানে আমাৰ যুগুতি ॥ সকল সমাজে বোলে নৃপতিক চাই । মন্ত্রী বোলে তোমাৰ পুত্ৰৰ ইচ্ছা নাই ॥ নৃপতি বোল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244715 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>A অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ নৃপতি বোলন্ত বুঢ়া পাত্র যে সুবুদ্ধি । কাৰ্য্যৰ কুশল জানে আমাৰ যুগুতি ॥ সকল সমাজে বোলে নৃপতিক চাই । মন্ত্রী বোলে তোমাৰ পুত্ৰৰ ইচ্ছা নাই ॥ নৃপতি বোলন্ত এবে এহি খানি হোক । পুত্ৰৰ লগত বুঢ়া মন্ত্ৰী চলিয়োক ॥ পুত্ৰক বোলন্ত বাপু মন্ত্রী যাক লগে । শালত চাহিয়ো ঘোৰা মনোজয় বেগে তেতিক্ষণে শালে ঘোৰা চাইলা যত্ন কৰি । মনোজয় বেগে ঘোৰা নেপাইলা বিচাৰি ৷৷ বাপেকক চাহিয়া কুমাৰে বোলে বাক । বহুমন্ত্ৰী লগত নিদিবা আমাসাক বয়সে ডাঙ্গৰ সিটো পিতৃ সমসৰ । সিটো কেনমতে হব আমাৰ চাকৰ ৷ পচেক্ষণ নামে মোক দিয়োক ঢাকব । তাহাক দিয়োক দাস নৈৰাশ নকৰ ॥ শুনি ত্রিবিক্রম বাজা গুণিলা মনত । যি বুলিলি মানে তই নপশে কাণত ৷ যতেক কহিলো মানে সবে ভৈলা ছন্ন। বুদ্ধিত চতুৰ নোহে সিটো পচেক্ষণ ॥ তথাপিতো তোৰ যদি তাত ভৈলা মন । নিয়োক তাহাত মোৰ নাহিকে দূষণ ৷ কুমাৰে বোলয় আবে শুনা নিষ্ট কৰি । নতু জানা পচেক্ষণ বুদ্ধিত চাতুৰী ৷ বুদ্ধিত চতুৰ সিটো মাতত আগল । তাহাক লগত লৈলে কাৰ্য হব ভাল ॥ পুত্ৰৰ বচন শুনি পাছে নৰপতি । পচেক্ষণ চাকৰক আনিলেক মাতি ॥<noinclude></noinclude> silzy6cr9hheuu66tb3yyxozufoz1xj 244720 244715 2026-04-01T13:19:59Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244720 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১৮|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নৃপতি বোলন্ত বুঢ়া পাত্ৰ যে সুবুদ্ধি। কাৰ্য্যৰ কুশল জানে আমাৰ যুগুতি॥ সকল সমাজে বোলে নৃপতিক চাই। মন্ত্ৰী বোলে তোমাৰ পুত্ৰৰ ইচ্ছা নাই॥ নৃপতি বোলন্ত এবে এহি খানি হোক। পুত্ৰৰ লগত বুঢ়া মন্ত্ৰী চলিয়োক॥ পুত্ৰক বোলন্ত বাপু মন্ত্ৰী যাক লগে। শালত চাহিয়ো ঘোৰা মনোজয় বেগে ॥ তেতিক্ষণে শালে ঘোৰা চাইলা যত্ন কৰি। মনোজয় বেগে ঘোৰা নেপাইলা বিচাৰি॥ বাপেকক চাহিয়া কুমাৰে বোলে বাক। বহুমন্ত্ৰী লগত নিদিবা আমাসাক ॥ বয়সে ডাঙ্গৰ সিটো পিতৃ সমসৰ। সিটো কেনমতে হব আমাৰ চাকৰ ॥ পচেক্ষণ নামে মোক দিয়োক চাকৰ। তাহাক দিয়োক দাস নৈৰাশ নকৰ॥ শুনি ত্ৰিবিক্ৰম ৰাজা গুণিলা মনত। যি বুলিলি মানে তই নপশে কাণত॥ যতেক কহিলো মানে সবে ভৈলা ছন্ন। বুদ্ধিত চতুৰ নোহে সিটো পচেক্ষণ॥ তথাপিতো তোৰ যদি তাত ভৈলা মন। নিয়োক তাহাত মোৰ নাহিকে দূষণ॥ কুমাৰে বোলয় আবে শুনা নিষ্ট কৰি। নতু জানা পচেক্ষণ বুদ্ধিত চাতুৰী॥ বুদ্ধিত চতুৰ সিটো মাতত আগল। তাহাক লগত লৈলে কাৰ্য্য হব ভাল॥ পুত্ৰৰ বচন শুনি পাছে নৰপতি। পচেক্ষণ চাকৰক আনিলেক মাতি॥</poem><noinclude></noinclude> mawpt7oejve7lmfejegltcy30mnmoja 104 89901 244718 2026-04-01T13:19:23Z Rishiraj Dutta01 4255 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244718 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Rishiraj Dutta01" />{{rh|১৬|অমৰেন্দ্ৰ গ্ৰন্থাৱলী|}}</noinclude>নেদেখি দ্বৈপায়ন হ্ৰদত লুকাই থাকেগৈ। ভীমে এই {{smaller|দ্বৈপায়ন হ্ৰদত দুৰ্যোধন আৰু পাণ্ডবসকল}} {{gap}}সংবাদ পাই হ্ৰদৰ পাৰলৈ গৈ নানা ভৎসনা কৰাত তেওঁ হ্ৰদৰ পৰা উঠি ভীমৰ লগত ৰণ কৰে। দুয়োৰো ভিতৰত বহু পৰ গদাযুদ্ধ চলে। শেষত শ্ৰীকৃষ্ণৰ ইঙ্গিত মতে দুৰ্যোধনৰ উৰুত কোব মাৰি দিয়াত তেওঁ পৰি যায় আৰু দুদিন যন্ত্ৰণা ভোগ কৰাৰ পাছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ইয়াতে কুৰুক্ষেত্ৰৰ ৰণৰ ওৰ পৰে। এই<noinclude></noinclude> d1btwexchpu07nsqmv1z3594s0o1jtr 104 89902 244721 2026-04-01T13:20:20Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । ইকথা কহিবে পিতৃ আহিলো সর্ববথা । হেন শুনি ত্রিবিক্রমে চপৰাইলা মাথা । কতো বেলি গুণি ৰাজা বুলিলা বচন । তোমাত নাহিকে বাপু সি সব লক্ষণ ॥ বিবাহ সময় হৈলে য..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244721 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । ইকথা কহিবে পিতৃ আহিলো সর্ববথা । হেন শুনি ত্রিবিক্রমে চপৰাইলা মাথা । কতো বেলি গুণি ৰাজা বুলিলা বচন । তোমাত নাহিকে বাপু সি সব লক্ষণ ॥ বিবাহ সময় হৈলে যোৱা সম দলে। যুদ্ধ জিনি কন্যাক আনিবো কৌতূহলে ৷ যুদ্ধ জিনি কন্যাক আনিবো এহি থানে । সুবৰ্ণ ৰজত বৃষভক দিবো দানে ॥ সুবৰ্ণ বক্তৃত লক্ষ অসংখ্য প্রমাণ । ব্ৰাহ্মণ সবাক কৰিবাক লাগে দান দান দিলে অধিকে যশস্যা হৈবে ভাল । দক্ষিণা নেদিলে কোনে বুলিবেক ভাল ॥ মাতিলস্ত কুমাৰে পিতৃৰ পাৱে ধৰি । হেনমতে:পিতৃ কন্যা আনিবে নপাৰি ৷ ইতো যুজিবাক যাবা যুদ্ধতে জিনিবা । কন্যাৰ নিমিত্তে সৈন্য বিস্তৰ মাৰিবা ৷ মনোজয় বেগে ঘোড়া দিয়োক বিচাৰি ৷ বিবাহ সময় ভৈলে আনিবোহে৷ হৰি ৷৷ এ গোটা চাকৰ দিয়া আমাৰ লগত । থাকিয়োক পিতৃ তুমি নিৰ্ভয়ে গৃহত ৷৷ ত্রিবিক্রম বাজা পাছে গুণে মনে মন । জানিলো পুত্ৰৰ ভৈলা চুৰব লক্ষণ ৷ ৰাজা বোলে শুনা পুত্ৰ বচন আমাৰ । যতেক আছয় মোব পাত্র মন্ত্ৰিবৰ ॥ পুত্ৰৰ লগত চলি যায়োক যতনে । তেবেসে কাৰ্য্যৰ সবে বুঝিবো লক্ষণে ॥ পাত্রে বোলে কুমাৰৰ যাক মনে ৰুচি। আপুনি নিয়োক মনে যাক ভাল বাচি ॥<noinclude></noinclude> k1wxf1wzu1my2d94nsef7jk0fyk6wvd 244722 244721 2026-04-01T13:23:50Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244722 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|১৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ইকথা কহিবে পিতৃ আহিলো সৰ্ব্বথা। হেন শুনি ত্ৰিবিক্ৰমে চপৰাইলা মাথা॥ কতো বেলি গুণি ৰাজা বুলিলা বচন। তোমাত নাহিকে বাপু সি সব লক্ষণ॥ বিবাহ সময় হৈলে যোৱা সম দলে। যুদ্ধ জিনি কন্যাক আনিবো কৌতূহলে॥ যুদ্ধ জিনি কন্যাক আনিবো এহি থানে। সুবৰ্ণ ৰজত বৃষভক দিবো দানে॥ সুবৰ্ণ ৰজত লক্ষ অসংখ্য প্ৰমাণ। ব্ৰাহ্মণ সবাক কৰিবাক লাগে দান॥ দান দিলে অধিকে যশস্যা হৈবে ভাল। দক্ষিণা নেদিলে কোনে বুলিবেক ভাল॥ মাতিলন্ত কুমাৰে পিতৃৰ পাৱে ধৰি। হেনমতে:পিতৃ কন্যা আনিবে নপাৰি॥ ইতো যুজিবাক যাবা যুদ্ধতে জিনিবা। কন্যাৰ নিমিত্তে সৈন্য বিস্তৰ মাৰিবা॥ মনোজয় বেগে ঘোড়া দিয়োক বিচাৰি। বিবাহ সময় ভৈলে আনিবোহো হৰি॥ এ গোটা চাকৰ দিয়া আমাৰ লগত। থাকিয়োক পিতৃ তুমি নিৰ্ভয়ে গৃহত॥ ত্ৰিবিক্ৰম ৰাজা পাছে গুণে মনে মন। জানিলো পুত্ৰৰ ভৈলা চুৰৰ লক্ষণ॥ ৰাজা বোলে শুনা পুত্ৰ বচন আমাৰ। যতেক আছয় মোৰ পাত্ৰ মন্ত্ৰিবৰ॥ পুত্ৰৰ লগত চলি যায়োক যতনে। তেবেসে কাৰ্য্যৰ সবে বুঝিবো লক্ষণে॥ পাত্ৰে বোলে কুমাৰৰ যাক মনে ৰুচি। আপুনি নিয়োক মনে যাক ভাল বাচি॥</poem><noinclude></noinclude> hyq585p03cfnxdgvsyuj5w4am1ne2zd 104 89903 244723 2026-04-01T13:24:12Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ নৃপতি বুলিলা তাক স্বৰূপ বচন । পুত্ৰৰ লগত চলি যোৱা এতিক্ষণ । হেমপদ্ম বজা আছে যশমতী পুৰী । ফুলেচানা নামে কন্যা আছয় নগৰী ॥ আঠদিন ভিতৰত ৰাজা বিদ্যাধৰে ।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244723 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ নৃপতি বুলিলা তাক স্বৰূপ বচন । পুত্ৰৰ লগত চলি যোৱা এতিক্ষণ । হেমপদ্ম বজা আছে যশমতী পুৰী । ফুলেচানা নামে কন্যা আছয় নগৰী ॥ আঠদিন ভিতৰত ৰাজা বিদ্যাধৰে । বিহা কৰি নিব কন্যা বাজা তাৰ ঘৰে ৷ সেই সময়তে দুয়োজন চলি যাইবা । মনোজয় বেগে ঘোবা তাহাত চৰিবা ॥ দিলোহো বিদায় দুয়ো শীঘ্ৰে কৰি চলা । ৰাজাক প্রণাম কবি তেখনে চলিলা ॥ উত্তৰ শালত ঘোৰা কৌটি শত চাৰি । তাহাত চাহিয়া ঘোৰা নেপাইলা বিচাৰি ৷৷ তাত পাছে চলি গৈলা পশ্চিমৰ শালে । অযুত হাজাৰ ঘোড়া আছে সিতো থানে ॥ মনোজয় বেগে ঘোড়া নাহি সিথানত । আৰু এক শাল আছে দক্ষিণ দিশত ॥ তাহাত আছয় ঘোড়া চতুৰ্থ হাজাৰ । সূৰ্য্য সম কৰে কান্তি ৰূপে চমৎকাৰ ॥ থিয় লেঞ্জে নাচে ঘোড়া উর্দ্ধ মুখে কান্দে । সদায়ে পাবস্ত ঝম্প ভূমি পাৱ নেদে ॥ মাধব বিক্রমে চাই যান্ত ঘৰে ঘৰে । দেখিলা এ গোটা ঘোড়া গৰৰ বাহিৰে ৷ ঘাস পানী দুঃখে ঘোড়া ভৈলেক খিনিত । দেখে ঘোড়া পৰম সুন্দৰ মনোনীত মাধব বিক্রমে দেখে ঘোড়া তেজৱান । বোলে ঘোড়া গোটক এখনে ধৰি আৰু ॥ পচেক্ষণে বোলে ঘোড়া মুহিকে সুন্দৰ । ভাল ভৈলে তাঙ্ক কিয়ো কৰে অনাদৰ<noinclude></noinclude> okrqzvv97hbe0j909p3n2fnfiva664k 244724 244723 2026-04-01T13:28:08Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244724 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|১৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নৃপতি বুলিলা তাক স্বৰূপ বচন। পুত্ৰৰ লগত চলি যোৱা এতিক্ষণ॥ হেমপদ্ম ৰজা আছে যশমতী পুৰী। ফুলেচানা নামে কন্যা আছয় নগৰী॥ আঠদিন ভিতৰত ৰাজা বিদ্যাধৰে। বিহা কৰি নিব কন্যা ৰাজা তাৰ ঘৰে॥ সেই সময়তে দুয়োজন চলি যাইবা। মনোজয় বেগে ঘোৰা তাহাত চৰিবা॥ দিলোহো বিদায় দুয়ো শীঘ্ৰে কৰি চলা। ৰাজাক প্ৰণাম কৰি তেখনে চলিলা॥ উত্তৰ শালত ঘোৰা কৌটি শত চাৰি। তাহাত চাহিয়া ঘোৰা নেপাইলা বিচাৰি॥ তাত পাছে চলি গৈলা পশ্চিমৰ শালে। অযুত হাজাৰ ঘোড়া আছে সিতো থানে॥ মনোজয় বেগে ঘোড়া নাহি সিথানত। আৰু এক শাল আছে দক্ষিণ দিশত॥ তাহাত আছয় ঘোড়া চতুৰ্থ হাজাৰ। সূৰ্য্য সম কৰে কান্তি ৰূপে চমৎকাৰ॥ থিয় লেঞ্জে নাচে ঘোড়া উৰ্দ্ধ মুখে কান্দে। সদায়ে পাৰন্ত ঝম্প ভূমি পাৱ নেদে॥ মাধব বিক্ৰমে চাই যান্ত ঘৰে ঘৰে। দেখিলা এ গোটা ঘোড়া গৰৰ বাহিৰে॥ ঘাস পানী দুঃখে ঘোড়া ভৈলেক খিনিত। দেখে ঘোড়া পৰম সুন্দৰ মনোনীত॥ মাধব বিক্ৰমে দেখে ঘোড়া তেজৱান। বোলে ঘোড়া গোটক এখনে ধৰি আন॥ পচেক্ষণে বোলে ঘোড়া নুহিকে সুন্দৰ। ভাল ভৈলে তাঙ্ক কিয়ো কৰে অনাদৰ॥</poem><noinclude></noinclude> lpvpuqtkih2hfqha2ytrd3ndo9szvk2 104 89904 244725 2026-04-01T13:28:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । এহি বুলি পচেক্ষণে ঘোড়াক ধৰিলা । খৰতৰ বেগে ঘোড়া উৰাও কৰিলা ॥ হৰত হৰত পতি খোজে লৰে ভৰি । মাধব বিক্রমে ঘোড়া লক্ষ আছে কবি ৷ বেগত উত্তম ঘোড়া দেখিলেক পা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244725 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । এহি বুলি পচেক্ষণে ঘোড়াক ধৰিলা । খৰতৰ বেগে ঘোড়া উৰাও কৰিলা ॥ হৰত হৰত পতি খোজে লৰে ভৰি । মাধব বিক্রমে ঘোড়া লক্ষ আছে কবি ৷ বেগত উত্তম ঘোড়া দেখিলেক পাছে । ঘোড়াৰ যে গম সিতো লৈক্ষ কৰি আছে ॥ পৃথিবীত সিতে৷ ভৰি পাৰে কি নাপাৰে । হেনয় বীৰত্ব সিতো দেখিলন্ত তাৰে ৷ ঘোড়া গোট ধৰি পাছে অভ্যন্তরে নিলা । ভিন শালে থোয়া ঘোড়া ঘাস পানি দিলা মাস ধান তিনি লক্ষ দেই তিনি বোজে । নৰলে ঘোড়াত পাচে ভৰি চাবি খোজে ঘোড়াত উথিয়া সিতো মনত উশয় । সাত দিবসত সে ভূমিত নেদে পায় । মধ্য ৰাত্ৰি উঠি ভাত ৰাজাৰ কুমাৰ । চিত্ৰ পুৰী যশমতি এহি দুই দ্বাৰ ৷৷ ঘোড়াও উঠিয়া গম দিলা একবাব । অহা যোহা তহিকে কৰিলা সাতবাৰ ॥ তেবেসে ঘোড়াৰ বল বুজিলা প্ৰমাণ । ফুলেচানা কন্যা হবি আনিবো এথান ॥ এহি বুলি মাধব বিক্ৰমে ঘোড়া ধৰি ৷ দাস্ত কামুৰিয়া ধৰিলস্ত বাঘ জৰি চাবুক মাবিয়া কৰিলন্ত তিৰস্কাৰ । নিমিষেকে আহিলন্ত তিনি সাতবাৰ ৷ যিখানি যিমত সৰে কুমাৰৰ মনে । তাহাত অধিক হয় দশগুণ পানে ॥ 'মাধব বিক্রমে বোলে শুনা পচেক্ষণ। যাইবাক লাগয় বস্তু জিজ্ঞাসিয়া আন ।<noinclude></noinclude> 2jtmqdpzmv96bl9o4rh1vsp3q7kmxbw 244726 244725 2026-04-01T13:32:48Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244726 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২০|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>এহি বুলি পচেক্ষণে ঘোড়াক ধৰিলা। খৰতৰ বেগে ঘোড়া উৰাও কৰিলা॥ হৰত হৰত পতি খোজে লৰে ভৰি। মাধব বিক্ৰমে ঘোড়া লক্ষ আছে কৰি॥ বেগত উত্তম ঘোড়া দেখিলেক পাছে। ঘোড়াৰ যে গম সিতো লৈক্ষ কৰি আছে॥ পৃথিবীত সিতো ভৰি পাৰে কি নাপাৰে। হেনয় বীৰত্ব সিতো দেখিলন্ত তাৰে॥ ঘোড়া গোট ধৰি পাছে অভ্যন্তৰে নিলা। ভিন শালে থোয়া ঘোড়া ঘাস পানি দিলা॥ মাস ধান তিনি লক্ষ দেই তিনি বোজে। নৰলে ঘোড়াত পাচে ভৰি চাবি খোজে॥ ঘোড়াত উথিয়া সিতো মনত উশ্বয়। সাত দিবসত সে ভূমিত নেদে পায়॥ মধ্য ৰাত্ৰি উঠি তাত ৰাজাৰ কুমাৰ। চিত্ৰ পুৰী যশমতি এহি দুই দ্বাৰ॥ ঘোড়াত উঠিয়া গম দিলা একবাৰ। অহা যোহা তহিকে কৰিলা সাতবাৰ॥ তেবেসে ঘোড়াৰ বল বুজিলা প্ৰমাণ। ফুলেচানা কন্যা হৰি আনিবো এথান॥ এহি বুলি মাধব বিক্ৰমে ঘোড়া ধৰি। দান্ত কামুৰিয়া ধৰিলন্ত বাঘ জৰি চাবুক মাৰিয়া কৰিলন্ত তিৰস্কাৰ। নিমিষেকে আহিলন্ত তিনি সাতবাৰ॥ যিখানি যিমত সৰে কুমাৰৰ মনে। তাহাত অধিক হয় দশগুণ পানে॥ মাধব বিক্ৰমে বোলে শুনা পচেক্ষণ। যাইবাক লাগয় বস্তু জিজ্ঞাসিয়া আন॥</poem><noinclude></noinclude> oa01662z7m5nocqgpy4gpsflqffmzpu 104 89905 244727 2026-04-01T13:33:08Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । লয়োক সম্ভাৰ সব জুগুতি কৰিয়া । খাতিবৰ ৰোজ ভৈলা যাইবাক লাগয় | মাধব বিক্রম পাচে ভৈলা সাজ পাৰ। গাৱত পিন্ধিলা পাচে বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ ॥ এতেকে সুন্দৰ ৰূপ চা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244727 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । লয়োক সম্ভাৰ সব জুগুতি কৰিয়া । খাতিবৰ ৰোজ ভৈলা যাইবাক লাগয় | মাধব বিক্রম পাচে ভৈলা সাজ পাৰ। গাৱত পিন্ধিলা পাচে বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ ॥ এতেকে সুন্দৰ ৰূপ চাহন নাষাই । অলঙ্কাৰ সমে সিতো সূৰ্য্য সম প্ৰাই ৷ পিতৃক প্রণামি পাচে মাহুক নুমিলা । মনত গুণিয়া পাচে বচন বুলিলা কন্যাক নাপাইলে মই নাহিবো ইবাৰে । এহি:সত্য অঙ্গীকাৰ জানিবা আমাৰে দিব্য অলঙ্কাৰ মানে সবাকে পিন্ধিলা ৷ পিতৃক প্রণাম কৰি বিদাই কৰিলা ৷ অন্যযে ঘোড়াতে চৰি কাহাত নগৈলা ডেয় দিয়া সিতো নিজ ঘোড়াতে! চৰিলা ॥ ইঙ্গিততে পাইলা যাই যশমতি পুৰী। নিমিষেকে পাইলা যাই মাইলেনীৰ বাৰি ৷ সুগন্ধা মাইলেনী আছে নগৰ উত্তৰে। নগৰ বাহিৰে আছে গৰৰ বাহিৰে ॥ তান গৃহে ঘোৰাক ৰাখিলা পচেক্ষণ । সুগন্ধা মাইলেনী গৃহে বহিলা প্ৰথম গধূলীৰ অতিথি বুলি দিলা বাস ঘৰ সিধা ভজা দিলা আৰু ভোজন সম্ভাৰ ॥ ভোজন কৰিয়া পাছে শয়ন কৰিলা। মাইলেনীয়ে৷ ফুল মালা গান্থিবাক লৈলা ॥ গাঁথা ৰাত্ৰি মালা তুমি দিব লাগে কাক । কিবা প্রয়োজন আছে কহিয়ো আলাক মাইলেনী বোলয় বাপু শুনা হিত কথা । হেমপদ্ম নৃপতিৰ আছয় দুহিতা ৷<noinclude></noinclude> ry7nw0p12sqz7431xcurdz9t4f72eie 244728 244727 2026-04-01T13:36:45Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244728 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|২১}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>লয়োক সম্ভাৰ সব জুগুতি কৰিয়া। খাতিবৰ ৰোজ ভৈলা যাইবাক লাগয় ॥ মাধব বিক্ৰম পাচে ভৈলা সাজ পাৰ। গাৱত পিন্ধিলা পাচে বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ॥ এতেকে সুন্দৰ ৰূপ চাহন নাযাই। অলঙ্কাৰ সমে সিতো সূৰ্য্য সম প্ৰাই॥ পিতৃক প্ৰণামি পাচে মাহুক নুমিলা। মনত গুণিয়া পাচে বচন বুলিলা॥ কন্যাক নাপাইলে মই নাহিবো ইবাৰে। এহি:সত্য অঙ্গীকাৰ জানিবা আমাৰে॥ দিব্য অলঙ্কাৰ মানে সবাকে পিন্ধিলা। পিতৃক প্ৰণাম কৰি বিদাই কৰিলা॥ অন্যযে ঘোড়াতে চৰি কাহাত নগৈলা ৷ ডেয় দিয়া সিতো নিজ ঘোড়াতে চৰিলা॥ ইঙ্গিততে পাইলা যাই যশমতি পুৰী। নিমিষেকে পাইলা যাই মাইলেনীৰ বাৰি॥ সুগন্ধা মাইলেনী আছে নগৰ উত্তৰে। নগৰ বাহিৰে আছে গৰৰ বাহিৰে॥ তান গৃহে ঘোৰাক ৰাখিলা পচেক্ষণ। সুগন্ধা মাইলেনী গৃহে বহিলা প্ৰথম॥ গধূলীৰ অতিথি বুলি দিলা বাস ঘৰ ৷ সিধা ভজা দিলা আৰু ভোজন সম্ভাৰ॥ ভোজন কৰিয়া পাছে শয়ন কৰিলা। মাইলেনীয়ো ফুল মালা গান্থিবাক লৈলা॥ গাঁথা ৰাত্ৰি মালা তুমি দিব লাগে কাক। কিবা প্ৰয়োজন আছে কহিয়ো আমাক॥ মাইলেনী বোলয় বাপু শুনা হিত কথা। হেমপদ্ম নৃপতিৰ আছয় দুহিতা॥</poem><noinclude></noinclude> 54gb5hv68brmjk1w8dxhafzqhl0gvlv 104 89906 244729 2026-04-01T13:37:07Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । ফুলেচানা নামে কন্যা আছয় সুন্দৰী । বিহা কৰি নিব কালি বাজা বিদ্যাধৰি ॥ তোমাৰ আগত মই কহো নিষ্ট কৰি । বিবাহৰ মালা মই গাথো যত্ন কৰি ॥ কুমাৰেয়ো মাইলেনীক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244729 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । ফুলেচানা নামে কন্যা আছয় সুন্দৰী । বিহা কৰি নিব কালি বাজা বিদ্যাধৰি ॥ তোমাৰ আগত মই কহো নিষ্ট কৰি । বিবাহৰ মালা মই গাথো যত্ন কৰি ॥ কুমাৰেয়ো মাইলেনীক বুলিলেক মাতি । আমাক দিয়োক মালা দেখো কেন নীতি ॥ ৰাজাৰ কুমাৰ জানা মোক নিষ্ট কৰি । ফস্তি সহিতে মালা দিলন্ত সাদৰি ৷ আন মালা বঁচি বাঁচি থৈলা বাঝ কৰি । লৰা ফুলে লেখিলা বুঢ়িক আৰ কৰি ৷৷ পুখুৰীৰ পাৰে যাক পায়া আছা লাগ । মাইলেনীৰ ঘৰে আহি আছে মহাভাগ যদি মোত দয়া আছে চাহিবা নিৰেখি। কালি প্রভাততে যেন হৈয়ো দেখা দেখি ৷ লুকাই লেথিলা তাক বুঢ়ি নেদেখিলা । আন মালা উপৰত ঘৰে নিয়া থৈলা ॥ জনি পুহাইলা বুলি জানিলেক বুঢ়ী । মালা লৈয়া গৈলা পাচে কুঁয়াৰীৰ পুৰী ৷ মালা লৈই মাইলেনী যে আছিলেক চাই। ফুলেচানা মালাক পিন্ধিলা চাই চাই ॥ আন যত মালাক পিন্ধিলা অনুপাম । পাহিত দেখিলা সিতো কুঁয়াৰৰ নাম ॥ পুখুৰিৰ পাৰে যাক পায়া আছা লাগ । মাইলেনীৰ ঘৰে আসি আছা মহাভাগ | কথা শুনি ফুলেচানা থিয়াএ মৰিলা । উভয় সঙ্কট আহি প্ৰমাদ মিলিলা ॥ মই বোলো কথা পাসৰিলা সিতো জন । নিষ্ট কৰি বোলো মনে পৰিবো কেমন<noinclude></noinclude> fvt9b14ymq6xoy0le5dqdl59awd047i 244732 244729 2026-04-01T13:40:18Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244732 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২২|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ফুলেচানা নামে কন্যা আছয় সুন্দৰী। বিহা কৰি নিব কালি ৰাজা বিদ্যাধৰি॥ তোমাৰ আগত মই কহো নিষ্ট কৰি। বিবাহৰ মালা মই গাথো যত্ন কৰি॥ কুমাৰেয়ো মাইলেনীক বুলিলেক মাতি। আমাক দিয়োক মালা দেখো কেন নীতি॥ ৰাজাৰ কুমাৰ জানা মোক নিষ্ট কৰি। ফৰন্তি সহিতে মালা দিলন্ত সাদৰি॥ আন মালা বঁচি বাঁচি থৈলা বাঝ কৰি। লৰা ফুলে লেখিলা বুঢ়িক আৰ কৰি॥ পুখুৰীৰ পাৰে যাক পায়া আছা লাগ। মাইলেনীৰ ঘৰে আহি আছে মহাভাগ॥ যদি মোত দয়া আছে চাহিবা নিৰেখি। কালি প্ৰভাততে যেন হৈয়ো দেখা দেখি॥ লুকাই লেখিলা তাক বুঢ়ি নেদেখিলা। আন মালা উপৰত ঘৰে নিয়া থৈলা॥ ৰজনি পুহাইলা বুলি জানিলেক বুঢ়ী। মালা লৈয়া গৈলা পাচে কুঁয়াৰীৰ পুৰী॥ মালা লৈই মাইলেনী যে আছিলেক চাই। ফুলেচানা মালাক পিন্ধিলা চাই চাই॥ আন যত মালাক পিন্ধিলা অনুপাম। পাহিত দেখিলা সিতো কুঁয়াৰৰ নাম॥ পুখুৰিৰ পাৰে যাক পায়া আছা লাগ। মাইলেনীৰ ঘৰে আসি আছা মহাভাগ॥ কথা শুনি ফুলেচানা থিয়াএ মৰিলা। উভয় সঙ্কট আহি প্ৰমাদ মিলিলা॥ মই বোলো কথা পাসৰিলা সিতো জন। নিষ্ট কৰি বোলো মনে পৰিবো কেমন॥</poem><noinclude></noinclude> js3achwmmmxco02y2z75ptv1wkfe70b 104 89907 244733 2026-04-01T13:40:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । সেহি মতে গুণি গাস্থি আছিলা সিঠাই । বুলিবে লাগিল৷ পাচে মাইলেনীক চাই ৷ মাইলেনীক বোলে বুঢ়ী নাভেণ্ডিবি মোত ৷ অতিথি আছয় নেকি তোহোৰ ঘৰত ॥ মাইলেনী বোলয়..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244733 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । সেহি মতে গুণি গাস্থি আছিলা সিঠাই । বুলিবে লাগিল৷ পাচে মাইলেনীক চাই ৷ মাইলেনীক বোলে বুঢ়ী নাভেণ্ডিবি মোত ৷ অতিথি আছয় নেকি তোহোৰ ঘৰত ॥ মাইলেনী বোলয় আই শুনিয়ো বচন । মোৰ ঘৰে অতিথি আছয় দুই জন ॥ শুনিয়োক কথা আই শুনা স্বৰূপত । কি কহিবো অতিথিৰ ৰূপৰ মহত্ত্ব ॥ তপ্ত সুবৰ্ণৰ বৰ্ণ জ্বলে কলেৱৰ ৷ সাক্ষাতে দেখিয়া যেন বাজাৰ কঁয়াৰ ৷৷ ফুলেচানা বোলে বুঢ়ী কহু নিষ্ট কৰি । অতিথিক গৃহত ৰাখিবা যত্ন কৰি ৷ প্রভাততে যাইবো কালি পুষ্প বাৰি বনে। অতিথিক লাগ যেন পাওঁ সেহি থানে ৷ যদি হে মাইলেনি তই নকৰা ইহাক । সত্যে সত্যে মাইলেনি তোৰ যাইবে কান নাক ৷৷ এহি বুলি মাইলেনীক গৃহে পঠাই দিলা । কুমাৰৰ আগে যাই এহি কথা কৈলা ॥ নলায়া নাযায়া দুয়ো আছাহা ঘৰত । ফুলেচানা কন্যায়ে জানিলেক কিমত | ইতো কথা কহিবাক মোৰ ভয় লাগে । প্রভাততে পুষ্প বনে দুইৰো যাইবে লাগে ॥ দুয়ো জনে পুষ্প বনে থাকিবাহা যাই । কন্যা গৈয়া যেন মতে দুইকো লাগ পাই ৷৷ কালি পুয়া পুষ্প বনে দুইকো যাবা দিছে । নাজানুহু কিবা কাজে ভাঙ্গিয়া নকৈছে ॥ নিতে নিতে মালা তুমি দিয়া যাৰ থানে । তুমি সে নাজানা তাক আৰু কোনে জানে ॥<noinclude></noinclude> d3gb742vohpfb985gmibl6ejcncwlb3 244736 244733 2026-04-01T13:43:46Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244736 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|২৩}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সেহি মতে গুণি গান্থি আছিলা সিঠাই। বুলিবে লাগিলা পাচে মাইলেনীক চাই॥ মাইলেনীক বোলে বুঢ়ী নাভেণ্ডিবি মোত। অতিথি আছয় নেকি তোহোৰ ঘৰত॥ মাইলেনী বোলয় আই শুনিয়ো বচন। মোৰ ঘৰে অতিথি আছয় দুই জন॥ শুনিয়োক কথা আই শুনা স্বৰূপত। কি কহিবো অতিথিৰ ৰূপৰ মহত্ত্ব॥ তপ্ত সুবৰ্ণৰ বৰ্ণ জ্বলে কলেৱৰ। সাক্ষাতে দেখিয়া যেন ৰাজাৰ কুঁয়াৰ॥ ফুলেচানা বোলে বুঢ়ী কহু নিষ্ট কৰি। অতিথিক গৃহত ৰাখিবা যত্ন কৰি॥ প্ৰভাততে যাইবো কালি পুষ্প বাৰি বনে। অতিথিক লাগ যেন পাওঁ সেহি থানে॥ যদি হে মাইলেনি তই নকৰা ইহাক। সত্যে সত্যে মাইলেনি তোৰ যাইবে কান নাক॥ এহি বুলি মাইলেনীক গৃহে পঠাই দিলা। কুমাৰৰ আগে যাই এহি কথা কৈলা॥ নলায়া নাযায়া দুয়ো আছাহা ঘৰত। ফুলেচানা কন্যায়ে জানিলেক কিমত॥ ইতো কথা কহিবাক মোৰ ভয় লাগে। প্ৰভাততে পুষ্প বনে দুইৰো যাইবে লাগে॥ দুয়ো জনে পুষ্প বনে থাকিবাহা যাই। কন্যা গৈয়া যেন মতে দুইকো লাগ পাই॥ কালি পুয়া পুষ্প বনে দুইকো যাবা দিছে। নাজানুহু কিবা কাজে ভাঙ্গিয়া নকৈছে॥ নিতে নিতে মালা তুমি দিয়া যাৰ থানে। তুমি সে নাজানা তাক আৰু কোনে জানে॥</poem><noinclude></noinclude> mvyrjs540v8vvbsn4vwnz0pd7ezfzdd 104 89908 244737 2026-04-01T13:44:13Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "28 অভীষ্ট-পুৰাণ । নাভেণ্ডিবি তুমি মোত কহা নিষ্ট কবি । তেবে সুস্থ হৈবো মন থাকু নিদ্ৰা কাৰ ৷ বুঢ়ী বোলে বাপু মোত ভাঙ্গি কয়া নাই ৷ ৰাজা-মন দেৱ-মন বুঝন নাযাই ৷ অতিথি আহিছে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244737 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>28 অভীষ্ট-পুৰাণ । নাভেণ্ডিবি তুমি মোত কহা নিষ্ট কবি । তেবে সুস্থ হৈবো মন থাকু নিদ্ৰা কাৰ ৷ বুঢ়ী বোলে বাপু মোত ভাঙ্গি কয়া নাই ৷ ৰাজা-মন দেৱ-মন বুঝন নাযাই ৷ অতিথি আহিছে বুলি কয়া নাই আমি। কেন মতে জানিলেক আতে আছা তুমি ॥ আকে জানি নৰলোকে এরা আন কাম । পাতেক চাৰোক ডাকি বোলা ৰাম ৰাম | শিব শৰ্ম্মা বদতি কৰিলা যেন কৰ্ম্ম । বোলে তই কিবা কৈলি মাধব বিক্রম ॥ কি কাৰণে তই মোত সুমুৰা হৰি ধৰ্ম্ম । আমাৰ কথাত তুমি নকৰিবা মৰ্ম্ম অনন্তৰে ভৈলা আসি ঘোৰ নিশা ৰাতি । এহি মতে যেবে বুঢ়ী আছে গুনি গান্থি ॥ কুমাৰৰ নাই নিদ্ৰা আনন্দিত মনে । মাইলেনীৰ নাই নিদ্ৰা কৰু কুন খানে ॥ শুনস্তে গাথস্তে সিতো ৰাত্ৰি বহি গৈলা । প্রভাতে মাইলেনী দুইকে৷ ভোজন কৰাইলা | ভোজন কৰাইলা দুইকো মহা ৰঙ্গ মনে। মাধব বিক্রম চলি গৈলা পুষ্পবনে ॥ বাত চাই আছে কন্যা বনৰ ভিতৰে যেন কথা ভৈলা পাচে অত অনন্তৰে ৷ ফুলেচানা কন্যা তৈতে ভোজন কৰিলা । পিতৃৰ পাশক কন্যা তেখনে লৰিলা প্রণাম কৰিয়া হেন বুলিলেক বাণী । পুষ্পনে যাইবে খুজ দিয়োক মেলানি ।<noinclude></noinclude> nvfgdzhgjilvwtoxxtscl6xz4yj6dre 244743 244737 2026-04-01T13:48:18Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244743 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২৪|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নাভেণ্ডিবি তুমি মোত কহা নিষ্ট কৰি। তেবে সুস্থ হৈবো মন থাকু নিদ্ৰা কাৰ ৷ বুঢ়ী বোলে বাপু মোত ভাঙ্গি কয়া নাই। ৰাজা-মন দেৱ-মন বুঝন নাযাই॥ অতিথি আহিছে বুলি কয়া নাই আমি। কেন মতে জানিলেক আতে আছা তুমি॥ আকে জানি নৰলোকে এৰা আন কাম। পাতেক চাৰোক ডাকি বোলা ৰাম ৰাম ॥ {{Rule|2em}} শিব শৰ্ম্মা বদতি কৰিলা যেন কৰ্ম্ম। বোলে তই কিবা কৈলি মাধব বিক্ৰম॥ কি কাৰণে তই মোত সুমুৰা হৰি ধৰ্ম্ম। আমাৰ কথাত তুমি নকৰিবা মৰ্ম্ম॥ অনন্তৰে ভৈলা আসি ঘোৰ নিশা ৰাতি। এহি মতে যেবে বুঢ়ী আছে গুনি গান্থি॥ কুমাৰৰ নাই নিদ্ৰা আনন্দিত মনে। মাইলেনীৰ নাই নিদ্ৰা কৰু কুন খানে॥ শুনন্তে গাথন্তে সিতো ৰাত্ৰি বহি গৈলা। প্ৰভাতে মাইলেনী দুইকো ভোজন কৰাইলা॥ ভোজন কৰাইলা দুইকো মহা ৰঙ্গ মনে। মাধব বিক্ৰম চলি গৈলা পুষ্পবনে॥ বাত চাই আছে কন্যা বনৰ ভিতৰে ৷ যেন কথা ভৈলা পাচে অত অনন্তৰে॥ ফুলেচানা কন্যা তৈতে ভোজন কৰিলা। পিতৃৰ পাশক কন্যা তেখনে লৰিলা॥ প্ৰণাম কৰিয়া হেন বুলিলেক বাণী। পুষ্পবনে যাইবে খুজ দিয়োক মেলানি॥</poem><noinclude></noinclude> 9wsuos1ipjsz46cand9bkn6shrm9bi3 104 89909 244744 2026-04-01T13:48:42Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-সুৰাণ ৷ বিহা কৰি নিবো কালি দ্বীপ দ্বীপান্তরে । আৰু নেদেখিবো সিতো পুষ্পবন মোৰে ৷ হেমপদ্ম ৰাজা বোলে ঝিয়াকক চাই ।. কেহু নেদেখস্তে আই আহিবিহি তই ॥ মোক যেন মন্দ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244744 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-সুৰাণ ৷ বিহা কৰি নিবো কালি দ্বীপ দ্বীপান্তরে । আৰু নেদেখিবো সিতো পুষ্পবন মোৰে ৷ হেমপদ্ম ৰাজা বোলে ঝিয়াকক চাই ।. কেহু নেদেখস্তে আই আহিবিহি তই ॥ মোক যেন মন্দ নোবোলয় একজনে । ফিৰিয়া আসিবি আই দণ্ডেক এখনে ॥ কোনো লোকে তোহোক নেদেখে বিদ্যমানে । দিলুহু বিদাই চলি যায়া এতিক্ষণে ॥ ভাল বুলি পিতৃ পায়ে কৰিলা সেৱলি । পুষ্পবন চাহিবাক শীঘ্ৰে গৈলা চলি ॥ লাসে লাসে চলি গৈলা চাৰি দণ্ড মানে । চাবি দণ্ড ভিতৰতে পাইলা পুষ্পবনে ॥ ইডাল সিডাল কৰি লেখা কৰি চাই । মাধব বিক্রম যৈতে আছে তৈকে যাই ৷ ফুলেচানা কন্যাৰ কথা এহি থানে থওঁ । পচেক্ষণে যি কৰিলা তাৰ কথা কওঁ ॥ পচেক্ষণ চাকৰক মাতিলা কুঁয়াৰে । আমি নিদ্রা যাওঁ তই থাক উজাগাবে ৷ এহি বুলি মাধব বিক্ৰম নিদ্ৰা গৈলা । পচেক্ষণে মনে মনে শুনিবাক লৈলা ৷ একেশ্বৰে থাকি কৰু আখুটী খুকুটী । কিচো কিচো কৰি দুইৰো আসিলা ঘুমটী ॥ পচেক্ষণ নিদ্ৰা গৈলা বামহাত পাৰি । সেহি সময়ত আহি ঠেকিলা সুন্দৰী ॥ দুয়ো নিদ্ৰা পৰি আছে নাহিকে চেতন । ফুলেচানা কন্যা পাছে গুনে মনে মন । থস মস কৰি কন্যা আছে কতো বেলি। জাগিবে নেদেখি পাচে গুনিলেক বাণী ॥<noinclude></noinclude> 36f7ibaliv1049k5t4cdc6lj66oe5e1 244745 244744 2026-04-01T13:51:38Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244745 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|২৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>বিহা কৰি নিবো কালি দ্বীপ দ্বীপান্তৰে। আৰু নেদেখিবো সিতো পুষ্পবন মোৰে॥ হেমপদ্ম ৰাজা বোলে ঝিয়াকক চাই। কেহু নেদেখন্তে আই আহিবিহি তই॥ মোক যেন মন্দ নোবোলয় একজনে। ফিৰিয়া আসিবি আই দণ্ডেক এখনে॥ কোনো লোকে তোহোক নেদেখে বিদ্যমানে। দিলুহু বিদাই চলি যায়া এতিক্ষণে॥ ভাল বুলি পিতৃ পায়ে কৰিলা সেৱলি। পুষ্পবন চাহিবাক শীঘ্ৰে গৈলা চলি॥ লাসে লাসে চলি গৈলা চাৰি দণ্ড মানে। চাৰি দণ্ড ভিতৰতে পাইলা পুষ্পবনে॥ ইডাল সিডাল কৰি লেখা কৰি চাই। মাধব বিক্ৰম যৈতে আছে তৈকে যাই॥ ফুলেচানা কন্যাৰ কথা এহি থানে থওঁ। পচেক্ষণে যি কৰিলা তাৰ কথা কওঁ॥ পচেক্ষণ চাকৰক মাতিলা কুঁয়াৰে। আমি নিদ্ৰা যাওঁ তই থাক উজাগাৰে॥ এহি বুলি মাধব বিক্ৰম নিদ্ৰা গৈলা। পচেক্ষণে মনে মনে শুনিবাক লৈলা॥ একেশ্বৰে থাকি কৰু আখুটী খুকুটী। কিচো কিচো কৰি দুইৰো আসিলা ঘুমটী॥ পচেক্ষণ নিদ্ৰা গৈলা বামহাত পাৰি। সেহি সময়ত আহি ঠেকিলা সুন্দৰী॥ দুয়ো নিদ্ৰা পৰি আছে নাহিকে চেতন। ফুলেচানা কন্যা পাছে গুনে মনে মন॥ থস মস কৰি কন্যা আছে কতো বেলি। জাগিবে নেদেখি পাচে গুনিলেক বাণী॥</poem><noinclude></noinclude> 1ip8udmgxn5iid6trbyis5oqd7ioxfc 104 89910 244746 2026-04-01T13:51:55Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । পত্রকে লেখিলা যেন মতে পাইবা মোক । মনোজয় ঘোড়া লৈয়া যাইবা বিবাহক ॥ অসঙ্খ্যাত ৰাজকন্যাগণ নিৰন্তবে। মোৰ থানে কন্যা তৈতে থাকিব বিস্তৰে। মধ্যত থাকিব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244746 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । পত্রকে লেখিলা যেন মতে পাইবা মোক । মনোজয় ঘোড়া লৈয়া যাইবা বিবাহক ॥ অসঙ্খ্যাত ৰাজকন্যাগণ নিৰন্তবে। মোৰ থানে কন্যা তৈতে থাকিব বিস্তৰে। মধ্যত থাকিবো মই বামহাত তাবি। সেহি জন মই হৰিবাহা যত্ন কৰি ॥ সফুৰাৰ গুয়া পান থৈলা বাঝ কবি । পত্ৰকে লেখিয়া সফুৰাতে কৈলা ভাব ৷৷ ধুৱাইবাৰ বেলিত আছিলা এক পৰ । সেহি সময়ত আহি প্রবেশিলা ঘৰ ॥ কুমাৰে পাইলেক সাৰী সেহি সময়তে । দেখে সফুৰাৰ গুয়া আছে বাহিৰতে ॥. চতুৰ্ভিতি বঙ্গ কৰি চাৰিদিকে চাই । সফুৰাৰ গুয়া পান থৈলা বাহিৰাই ৷ তেতিক্ষণে কুমাৰে সফুৰা মেলি চাইলা । সফুৰাৰ ভিতৰতে পত্ৰ দেখা পাইলা ৷ পত্রখান কুমাৰে আপনি পঢ়ি চাইলা । নিদ্ৰাত থাকস্তে সিতো কন্যা আহি পাইলা ৷ পত্রতে লেখিলা যেন মতে পাইবা মোক । মনোজয় ঘোড়া লৈয়া যাইবা বিবাহক ॥ অসংখ্যাত ৰাজকন্যা আছে নিস্তবে। মোৰ থানে কন্যা বহু থাকিব বিস্তৰে ॥ মধ্যত থাকিবো ম‍ই বাম হাত তাৰি । সেহিজন মই হবিবাহা নিষ্ট কৰি ৷৷ মাধব বিক্রমে পড়িলেক পত্র খান। মনে মনে পচেক্ষণে পাতি আছে কান ॥ পত্ৰ খান পঢ়ি পাচে গৈপ্য কৰি থৈলা | .. পচেক্ষণে চাকৰক জওয়াবে লৈলা ৷৷<noinclude></noinclude> euxvg473gqes96ogjcpmrj1cx6f6z7p 244747 244746 2026-04-01T13:55:33Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244747 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২৬|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>পত্ৰকে লেখিলা যেন মতে পাইবা মোক। মনোজয় ঘোড়া লৈয়া যাইবা বিবাহক॥ অসঙ্খ্যাত ৰাজকন্যাগণ নিৰন্তৰে। মোৰ থানে কন্যা তৈতে থাকিব বিস্তৰে॥ মধ্যত থাকিবো মই বামহাত তাবি। সেহি জন মই হৰিবাহা যত্ন কৰি॥ সফুৰাৰ গুয়া পান থৈলা বাঝ কৰি। পত্ৰকে লেখিয়া সফুৰাতে কৈলা ভাৰ॥ ধুৱাইবাৰ বেলিত আছিলা এক পৰ। সেহি সময়ত আহি প্ৰবেশিলা ঘৰ॥ কুমাৰে পাইলেক সাৰী সেহি সময়তে। দেখে সফুৰাৰ গুয়া আছে বাহিৰতে॥ চতুৰ্ভিতি ৰঙ্গ কৰি চাৰিদিকে চাই। সফুৰাৰ গুয়া পান থৈলা বাহিৰাই॥ তেতিক্ষণে কুমাৰে সফুৰা মেলি চাইলা। সফুৰাৰ ভিতৰতে পত্ৰ দেখা পাইলা॥ পত্ৰখান কুমাৰে আপনি পঢ়ি চাইলা। নিদ্ৰাত থাকন্তে সিতো কন্যা আহি পাইলা॥ পত্ৰতে লেখিলা যেন মতে পাইবা মোক। মনোজয় ঘোড়া লৈয়া যাইবা বিবাহক॥ অসংখ্যাত ৰাজকন্যা আছে নিৰন্তৰে। মোৰ থানে কন্যা বহু থাকিব বিস্তৰে॥ মধ্যত থাকিবো ম‍ই বাম হাত তাৰি। সেহিজন মই হৰিবাহা নিষ্ট কৰি॥ মাধব বিক্ৰমে পড়িলেক পত্ৰ খান। মনে মনে পচেক্ষণে পাতি আছে কান॥ পত্ৰ খান পঢ়ি পাচে গৈপ্য কৰি থৈলা ৷ পচেক্ষণে চাকৰক জগুয়াবে লৈলা॥</poem><noinclude></noinclude> hlraox54wv2nhym3f3c22jdo38w1o3a 104 89911 244748 2026-04-01T13:55:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । উঠা উঠা দুৰাচাৰ কিবা আছা চাই । আমিয়ো গৈলুহু নিদ্ৰা নিদ্ৰা গৈলি তই ॥ কিন্তু মোৰ অনিষ্ট কপাল বড় দুঃখ । আশা কৰি আছু যাৰ নেদেখিলু মুখ ॥ এহি বুলি মন দুঃখ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244748 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । উঠা উঠা দুৰাচাৰ কিবা আছা চাই । আমিয়ো গৈলুহু নিদ্ৰা নিদ্ৰা গৈলি তই ॥ কিন্তু মোৰ অনিষ্ট কপাল বড় দুঃখ । আশা কৰি আছু যাৰ নেদেখিলু মুখ ॥ এহি বুলি মন দুঃখ কৰিয়া বিস্তৰ । হাওঁৰে দুৰ্জ্জন পাপী দুঃখ দিলা বৰ ৷ মই বোলো উজাগৰে থাকিবিহি তই। তোহোৰ ভৰসা কৰি নিদ্ৰা গৈলো মই ৷ পচেক্ষণে বোলে ম‍ই নিদ্রা যাওয়া নাই । ঘুমটীৰ ছলে মনে মনে আছে৷ ছাই ॥ মাধব বিক্রমে ক্রোধে থাকিলা উপেক্ষি । বোলাবোলি কৰিবাৰ দুইবো নাই সাক্ষি ॥ মাধব বিক্রমে ক্রোধে চবায়ে দশন । পচেক্ষণে গুনিবাক লৈলা মনে মন ৷৷ মনে গুনি এৰাইবাৰ নাপাইলোহো সন্ধি । মনত জিজ্ঞাসি চায়ে এৰাইবাৰে বুদ্ধি ॥ পচেক্ষণে উথিলেক ভয় পৰিহৰি । কুমাৰক মাতিলেক দণ্ডৱতে পৰি ॥ অজানতে নিদ্ৰা আহিলেক কিচোমান । কি কহিবো প্ৰভু মোৰ হত ভৈলা জ্ঞান ৷৷ স্তুতিত সন্তুষ্ট ভৈলা মাধব বিক্ৰম । পচেক্ষণে বোলে মোক ৰক্ষা কৰা ধৰ্ম্ম শৰণত সেৱা কৰি পাচ গুচি গৈলা । মনে মনে পচেক্ষণে শুনিবাক লৈলা ॥ স্তুতি নতি কৰি পাচে বচম বুলিলা । বিবাহৰ বেলা আসি সময় মিলিলা ॥ উজাগৰে আজি বাত্রি নিদ্রা যায়া নাই । বাগৰি পৰিবা তুমি হামুকুৰা খাই ৷<noinclude></noinclude> jhz4x4a5fp79w3k8ymt50tcsmrbyboz 244749 244748 2026-04-01T13:58:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244749 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|২৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>উঠা উঠা দুৰাচাৰ কিবা আছা চাই। আমিয়ো গৈলুহু নিদ্ৰা নিদ্ৰা গৈলি তই॥ কিনু মোৰ অনিষ্ট কপাল বড় দুঃখ। আশা কৰি আছু যাৰ নেদেখিলু মুখ॥ এহি বুলি মন দুঃখ কৰিয়া বিস্তৰ। হাওঁৰে দুৰ্জ্জন পাপী দুঃখ দিলা বৰ॥ মই বোলো উজাগৰে থাকিবিহি তই। তোহোৰ ভৰসা কৰি নিদ্ৰা গৈলো মই॥ পচেক্ষণে বোলে ম‍ই নিদ্ৰা যাওয়া নাই। ঘুমটীৰ ছলে মনে মনে আছো ছাই॥ মাধব বিক্ৰমে ক্ৰোধে থাকিলা উপেক্ষি। বোলাবোলি কৰিবাৰ দুইৰো নাই সাক্ষি॥ মাধব বিক্ৰমে ক্ৰোধে চবায়ে দশন। পচেক্ষণে গুনিবাক লৈলা মনে মন॥ মনে গুনি এৰাইবাৰ নাপাইলোহো সন্ধি। মনত জিজ্ঞাসি চায়ে এৰাইবাৰে বুদ্ধি॥ পচেক্ষণে উথিলেক ভয় পৰিহৰি। কুমাৰক মাতিলেক দণ্ডৱতে পৰি॥ অজানতে নিদ্ৰা আহিলেক কিচোমান। কি কহিবো প্ৰভু মোৰ হত ভৈলা জ্ঞান॥ স্তুতিত সন্তুষ্ট ভৈলা মাধব বিক্ৰম। পচেক্ষণে বোলে মোক ৰক্ষা কৰা ধৰ্ম্ম॥ শৰণত সেৱা কৰি পাচ গুচি গৈলা। মনে মনে পচেক্ষণে শুনিবাক লৈলা॥ স্তুতি নতি কৰি পাচে বচন বুলিলা। বিবাহৰ বেলা আসি সময় মিলিলা॥ উজাগৰে আজি ৰাত্ৰি নিদ্ৰা যায়া নাই। বাগৰি পৰিবা তুমি হামুকুৰা খাই॥</poem><noinclude></noinclude> q6eky8qif6yv2j6lzlyapk35as8d40x 104 89912 244750 2026-04-01T13:59:23Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুষাণ । • কিচোমান নিদ্রা যায়৷ চাই থাকু আমি । আৰু নিদ্রা যাই বুলি নডৰাইবা তুমি ॥ ববি অস্তগত আসি হৈবেক গধূলি । স্নান কৰি ভোজন কৰিয়া মহাবলী ॥ এহি বুলি সমীপতে জ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244750 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুষাণ । • কিচোমান নিদ্রা যায়৷ চাই থাকু আমি । আৰু নিদ্রা যাই বুলি নডৰাইবা তুমি ॥ ববি অস্তগত আসি হৈবেক গধূলি । স্নান কৰি ভোজন কৰিয়া মহাবলী ॥ এহি বুলি সমীপতে জল আনি দিলা। মাধব বিক্রমে স্নান করিবে উথিলা ॥ পচেক্ষণে বোলে মোৰ ভাল ভৈলা বিধি । যত্ন কৰি আছে ভাঙ্গ ধথুৰা ঔষধি পচেক্ষণে আনি পাচে যতন কৰিলা । বিজুত সঞ্চাৰে আনি সন্দ্ৰেসে সানিলা | যত্ন কৰি আনি দিলা আগক বৰাই । নজানি কুমাৰে তাক পেলাইলেক খাই ৷ লাগিলা ভাঙ্গৰ ঝাল ঘনে উঠে: হামি। পচেক্ষণে বোলে আজি কেনাই কৰা তুমি ॥ আজি ৰাত্ৰি তুমি দেখু নিদ্রা যায়া নাই । কিচো মান নিদ্ৰা কৰা আমি থাকু চাই ৷ পচেক্ষণে বোলে মোৰ কাৰ্য্য ভৈলা ভাল । মুণ্ডত ধৰিলা ভাঙ্গ ধথুবাৰ ঝাল | এবেসে জানিলো মোৰ কাৰ্য্য সিদ্ধি ভৈলা নিদ্ৰাত পৰিল মোৰ কাৰ্য্য ভাল ভৈলা ॥ ভাঙ ধথুৰাৰ ঝালে থাকিবেক পৰি । উপায় কবিয়া মই কন্যা নিব হৰি || ইহাৰ ৰাজ্যক গৈলে কাতিবেক ধৰি । পৰ দেশে গৈলে মোক পাইবে কেন কৰি মাধব বিক্রমে বোলে নিদ্রা যাও মই । বিবাহ সময় ভৈলে জগুয়াইবি তই ॥ পচেক্ষণে বোলে প্রভো নকৰিবা ভয়। কাতিবাহা তেবে ধৰি নজগুয়াও মই I<noinclude></noinclude> 7a9d3axkkthvb0eudx8zzdxpvspb2ea 244798 244750 2026-04-01T15:21:35Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244798 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২৮|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কিচোমান নিদ্ৰা যায়া চাই থাকু আমি। আৰু নিদ্ৰা যাই বুলি নডৰাইবা তুমি॥ ৰবি অস্তগত আসি হৈবেক গধূলি। স্নান কৰি ভোজন কৰিয়া মহাবলী॥ এহি বুলি সমীপতে জল আনি দিলা। মাধব বিক্ৰমে স্নান কৰিবে উথিলা॥ পচেক্ষণে বোলে মোৰ ভাল ভৈলা বিধি। যত্ন কৰি আছে ভাঙ্গ ধথুৰা ঔষধি॥ পচেক্ষণে আনি পাচে যতন কৰিলা। বিজুত সঞ্চাৰে আনি সন্দ্ৰেসে সানিলা ॥ যত্ন কৰি আনি দিলা আগক বৰাই। নজানি কুমাৰে তাক পেলাইলেক খাই॥ লাগিলা ভাঙ্গৰ ঝাল ঘনে উঠে: হামি। পচেক্ষণে বোলে আজি কেনাই কৰা তুমি॥ আজি ৰাত্ৰি তুমি দেখু নিদ্ৰা যায়া নাই। কিচো মান নিদ্ৰা কৰা আমি থাকু চাই॥ পচেক্ষণে বোলে মোৰ কাৰ্য্য ভৈলা ভাল। মুণ্ডত ধৰিলা ভাঙ্গ ধথুৰাৰ ঝাল ॥ এবেসে জানিলো মোৰ কাৰ্য্য সিদ্ধি ভৈলা ৷ নিদ্ৰাত পৰিল মোৰ কাৰ্য্য ভাল ভৈলা॥ ভাঙ ধথুৰাৰ ঝালে থাকিবেক পৰি। উপায় কৰিয়া মই কন্যা নিব হৰি ॥ ইহাৰ ৰাজ্যক গৈলে কাতিবেক ধৰি। পৰ দেশে গৈলে মোক পাইবে কেন কৰি॥ মাধব বিক্ৰমে বোলে নিদ্ৰা যাও মই। বিবাহ সময় ভৈলে জগুয়াইবি তই॥ পচেক্ষণে বোলে প্ৰভো নকৰিবা ভয়। কাতিবাহা তেবে ধৰি নজগুয়াও মই॥</poem><noinclude></noinclude> 6b64v4xgnwb1f7ng3m150kmssss3k7k 104 89913 244752 2026-04-01T13:59:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অতীষ্ট পুৰাণ । নিৰ্ভয় কৰিয়া তুমি নিদ্ৰা কৰি থাক । সময়ৰ বেলা ভৈলে জওয়াইবো তোমাক ৷ মাধব বিক্রমে বোলে স্বরূপ বচন । এহি বুলি বীৰে পাছে কবিলা শয়ন ॥ কুমাৰে সে নিজাত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244752 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অতীষ্ট পুৰাণ । নিৰ্ভয় কৰিয়া তুমি নিদ্ৰা কৰি থাক । সময়ৰ বেলা ভৈলে জওয়াইবো তোমাক ৷ মাধব বিক্রমে বোলে স্বরূপ বচন । এহি বুলি বীৰে পাছে কবিলা শয়ন ॥ কুমাৰে সে নিজাত যে অচেতন ভৈলা । পচেক্ষণ চাকৰৰ মন ৰঙ্গ ভৈলা ॥ আনন্দে নধৰে দেহা উত্ৰায়ল মন । মনোজয় ঘোৰাক যে কৰিলা যতন । দিব্য কাচে কাচিয়া বান্ধিলা বাঘ জৰি । পিঠিত জঙ্গলী বান্ধিলন্ত টান কৰি ৷৷ কুমাৰক এড়িলস্ত" বৃক্ষৰ তলত । দেখিয়ো কিমত ভৈলা দুষ্টৰ মহত্ত | হিতে থাকি অহিত চিস্তিলা দুৰাচাৰ । ধৰ্ম্মাধৰ্ম্ম সুমুৰন্ত ৰাজবিষি বড় ; পচেক্ষণে:কুমাৰক এড়িবাক মনে । কুমাৰক জগুইবাক লাগিলা কেমনে ভাঙৰ ঝালত মেলিবে নোৱাৰে আখি । অধিক কৰয় নিদ্ৰা আতি মহাভগী ॥ নাজাগিবা দেখি বোলে মোত দোষ নাই । আপোনাৰ দোষে কন্যা হৰুয়াইবি তই ৷ এডেকোতে যাই বাত্ৰি এক পৰ ভৈলা । বিদ্যাধৰ ৰাজা যেবে বিহাক অনাইলা ॥ সুবৰ্ণ দেশৰ ৰাজা যশমতি পুৰা । সাত দিন বাটৰ আহিল৷ কাচি পাৰি ৷ কতো হয় হস্তী ঘোবা কতো ৰথে চৰি । তাসখ্যাত বাদ্যভাণ্ড বাজে ৰঙ্গ কৰি । এত হস্তে আহি পাইলা ৰাজা বিদ্যাধৰি । হুলস্থুল লাগি গৈলা সকলে নগৰি ॥<noinclude></noinclude> i6ogbgsf1g3t09tg35ealplp2fmdbyt 244803 244752 2026-04-01T15:25:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244803 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট পুৰাণ।|২৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নিৰ্ভয় কৰিয়া তুমি নিদ্ৰা কৰি থাক। সময়ৰ বেলা ভৈলে জগুয়াইবো তোমাক॥ মাধব বিক্ৰমে বোলে স্বৰূপ বচন। এহি বুলি বীৰে পাছে কৰিলা শয়ন॥ কুমাৰে সে নিজাত যে অচেতন ভৈলা। পচেক্ষণ চাকৰৰ মন ৰঙ্গ ভৈলা॥ আনন্দে নধৰে দেহা উত্ৰায়ল মন। মনোজয় ঘোৰাক যে কৰিলা যতন॥ দিব্য কাচে কাচিয়া বান্ধিলা বাঘ জৰি। পিঠিত জঙ্গলী বান্ধিলন্ত টান কৰি॥ কুমাৰক এড়িলন্ত বৃক্ষৰ তলত। দেখিয়ো কিমত ভৈলা দুষ্টৰ মহত্ত ॥ হিতে থাকি অহিত চিন্তিলা দুৰাচাৰ। ধৰ্ম্মাধৰ্ম্ম সুমুৰন্ত ৰাজবিষি বড়॥ পচেক্ষণে:কুমাৰক এড়িবাক মনে। কুমাৰক জগুইবাক লাগিলা কেমনে॥ ভাঙৰ ঝালত মেলিবে নোৱাৰে আখি। অধিক কৰয় নিদ্ৰা আতি মহাভগী॥ নাজাগিবা দেখি বোলে মোত দোষ নাই। আপোনাৰ দোষে কন্যা হৰুয়াইবি তই॥ এতেকোতে যাই ৰাত্ৰি এক পৰ ভৈলা। বিদ্যাধৰ ৰাজা যেবে বিহাক অনাইলা॥ সুবৰ্ণ দেশৰ ৰাজা যশমতি পুৰা। সাত দিন বাটৰ আহিলা কাচি পাৰি॥ কতো হয় হস্তী ঘোৰা কতো ৰথে চৰি। অসঙ্খ্যাত বাদ্যভাণ্ড বাজে ৰঙ্গ কৰি॥ এত হস্তে আহি পাইলা ৰাজা বিদ্যাধৰি। হুলস্থুল লাগি গৈলা সকলে নগৰি॥</poem><noinclude></noinclude> o5srm1ervq8y0o8h5vkhq4ypdllvqc6 104 89914 244753 2026-04-01T14:00:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "69 অভীষ্ট-পুৰাণ । ঘোটকত চৰিয়াছে লক্ষ যে হাজাৰ । বত্রিশ হাজাৰ ৰাজা ৰথৰ উপৰ ৷ দোলাতে চৰিয়া আসে লক্ষ কৌটী শক্ত। ভূমি পাৱে যত আসে লেখা দিৰ কত ॥ মুখ্য মুখ্য ৰাজাগণ দোলাত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244753 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>69 অভীষ্ট-পুৰাণ । ঘোটকত চৰিয়াছে লক্ষ যে হাজাৰ । বত্রিশ হাজাৰ ৰাজা ৰথৰ উপৰ ৷ দোলাতে চৰিয়া আসে লক্ষ কৌটী শক্ত। ভূমি পাৱে যত আসে লেখা দিৰ কত ॥ মুখ্য মুখ্য ৰাজাগণ দোলাতে চৰিয়া । সমুদাই সৈন্য আহে তাহাকে বেড়িয়া ৷৷ এক নৃপতিৰ সৈন্য চতুৰ্থ হাজাৰ কর্ণে নুশুনয় মাত বোল কেহু কাব ৷ ঘোড়া সব চিহ্নৰাই হস্তীৰ হিংসিনি। ৰথৰ ঘসানী হুম হুম মাত্ৰ শুনি ৷ মৰিয় বন্দুক কৌটী লক্ষ একে বাৰে শবদেখে যেন মেৰু শৃঙ্গ খসি পৰে ৷ পৰ্ব্বত খসিয়া যেন পৰে হেন জানি। তেনয় বাছাৰ ধ্বনি দশ দিশে শুনি ॥ মধ্যত চলিয়া যাই ৰাজা বিদ্যাধৰ । প্রলয়ৰ সূৰ্য্য যেন জ্বলে কলেৱষ ॥ কি কহিবো ৰাজা বিদ্যাধৰৰ মহিমা। সাজি আছে ৰথ খান কোনে পায়ে সীমা চাৰি গোট হস্তী যেন পর্বত শিখৰ । চাৰি গোট ঘোড়া চৰি হস্তীৰ উপৰ ঘোড়াৰ উপৰে সাজি আছে ৰথ খান । নলৰে শৰীৰ যেন ভূমিৰ সমান দুই হস্তী যেন ৰথ পাৰে মুনিৰাজ । প্ৰকাশ কৰয় যেন পূর্ণিমাৰ সূৰ্য্য ৰথধ্বজ যাই ৰাজা সব যেহি জন। সবাৰ মধ্যভূ বিদ্যাধৰ সূৰ্য্য যেন ৷ সৈন্যব আন্দোল হৈছে শুনিতে অপার। হেমপদ্ম ৰাজাৰ পাচে পশিলাঁ নগৰ ॥<noinclude></noinclude> d1onsqlaybv6p3l59ugyvxn9w9bunoq 244804 244753 2026-04-01T15:29:51Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244804 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৩০|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ঘোটকত চৰিয়াছে লক্ষ যে হাজাৰ। বত্ৰিশ হাজাৰ ৰাজা ৰথৰ উপৰ॥ দোলাতে চৰিয়া আসে লক্ষ কৌটী শত ৷ ভূমি পাৱে যত আসে লেখা দিৰ কত॥ মুখ্য মুখ্য ৰাজাগণ দোলাতে চৰিয়া। সমুদাই সৈন্য আহে তাহাকে বেড়িয়া॥ এক নৃপতিৰ সৈন্য চতুৰ্থ হাজাৰ ৷ কৰ্ণে নুশুনয় মাত বোল কেহু কাৰ॥ ঘোড়া সব চিহৰাই হস্তীৰ হিংসিনি। ৰথৰ ঘসানী হুম হুম মাত্ৰ শুনি॥ মৰিয় বন্দুক কৌটী লক্ষ একে বাৰে ৷ শবদেবে যেন মেৰু শৃঙ্গ খসি পৰে॥ পৰ্ব্বত খসিয়া যেন পৰে হেন জানি। তেনয় বাদ্যৰ ধ্বনি দশ দিশে শুনি॥ মধ্যত চলিয়া যাই ৰাজা বিদ্যাধৰ। প্ৰলয়ৰ সূৰ্য্য যেন জ্বলে কলেৱৰ॥ কি কহিবো ৰাজা বিদ্যাধৰৰ মহিমা। সাজি আছে ৰথ খান কোনে পায়ে সীমা॥ চাৰি গোট হস্তী যেন পৰ্বত শিখৰ। চাৰি গোট ঘোড়া চৰি হস্তীৰ উপৰ॥ ঘোড়াৰ উপৰে সাজি আছে ৰথ খান। নলৰে শৰীৰ যেন ভূমিৰ সমান ॥ দুই হস্তী যেন ৰথ পাৰে মুনিৰাজ। প্ৰকাশ কৰয় যেন পূৰ্ণিমাৰ সূৰ্য্য॥ ৰথধ্বজ যাই ৰাজা সব যেহি জন। সবাৰ মধ্যত বিদ্যাধৰ সূৰ্য্য যেন॥ সৈন্যৰ আন্দোল হৈছে শুনিতে অপাৰ। হেমপদ্ম ৰাজাৰ পাচে পশিলাঁ নগৰ॥</poem><noinclude></noinclude> fzjxhlxlh5rxv3d4spef20z1gqkz1u2 104 89915 244754 2026-04-01T14:00:20Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "1 - অভীষ্ট-পুৰাণ । জিৰাইবাৰ মণ্ডপক পাইলা কতো বেলি । তাহাতে জিরাইল। গৈয়া সবে সৈন্য মিলি ॥ ঢাক ঢোল মৃদঙ্গ যে দামা কৰতালি । কালি মেৰু ভেৰি তামে উপৰ্ব্ব কাহিলি ॥ বিদ্যাধ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244754 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>1 - অভীষ্ট-পুৰাণ । জিৰাইবাৰ মণ্ডপক পাইলা কতো বেলি । তাহাতে জিরাইল। গৈয়া সবে সৈন্য মিলি ॥ ঢাক ঢোল মৃদঙ্গ যে দামা কৰতালি । কালি মেৰু ভেৰি তামে উপৰ্ব্ব কাহিলি ॥ বিদ্যাধৰৰ কথা আবে পাচ কৰি থওঁ । যি কবিলা হেমপদ্ম তাৰ কথা কওঁ ॥ অসঙ্খ্যাত বান্ধনিয়ে ৰান্ধি দেই ভাত। লেখা জোখা নাই সৈন্য গণে খাই ভাত ॥ এলক্ষ বাঙ্কনি আনি দেই বাহিৰত । তিনি লক্ষ বান্ধনি দেই ভিতাৰ ঘৰত। বাহিবত খাই প্রজাগণ নিবস্তৰে । ভিতৰত খাই মুখ্য মুখ্য নিবস্তৰে । গায়ে গায়ে সিংহাসন সুবর্ণব থাল । অচাইবাৰ ডাববক লৈছে বাম ফাল ॥ কৰ্পূৰ তাম্বুল থৈছে বাতা আগুয়াই ৷ আচমন কৰি যেবে সমীপতে পাই ভোজন কৰিল৷ পাছে নৃপতি সকল ৷ বিবাহৰ গৃহে চলি গৈলেক সকল ॥ ষোল প্ৰহৰৰ পন্থ বিবাহৰ ঘৰ । এক ফাল ভৈলাযে সৈন্যৰ বসিবৰ আগত বসিলা ৰাজাগণ নিৰন্তৰ । তাত পাছে বসিলন্ত পাত্র মন্ত্ৰিবৰ ৷৷ পাছত বসিলা আনু লোক নিৰন্তৰ । প্ৰহৰৰ বাট ভৈলা ঘৰৰ বাহিৰ ॥ বিহাত বসিলা আসি নৃপতি সকল । জনে জনে যোগাইলেক কপূর তাম্বুল সুবৰ্ণৰ গাছা বাতি সবাৰ আগত । সুগন্ধ অগুৰু ধূপ সবাৰ মাঝত।<noinclude></noinclude> 254zsuwl5b7svg554gv4wd57cd0z46y 244807 244754 2026-04-01T15:33:36Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244807 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৩৩}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জিৰাইবাৰ মণ্ডপক পাইলা কতো বেলি। তাহাতে জিৰাইলা গৈয়া সবে সৈন্য মিলি॥ ঢাক ঢোল মৃদঙ্গ যে দামা কৰতালি। কালি মেৰু ভেৰি তামে উপৰ্ব্ব কাহিলি॥ বিদ্যাধৰৰ কথা আবে পাচ কৰি থওঁ। যি কৰিলা হেমপদ্ম তাৰ কথা কওঁ॥ অসঙ্খ্যাত ৰান্ধনিয়ে ৰান্ধি দেই ভাত। লেখা জোখা নাই সৈন্য গণে খাই ভাত॥ এলক্ষ ৰান্ধনি আনি দেই বাহিৰত। তিনি লক্ষ ৰান্ধনি দেই ভিতাৰ ঘৰত॥ বাহিৰত খাই প্ৰজাগণ নিৰস্তৰে। ভিতৰত খাই মুখ্য মুখ্য নিৰন্তৰে॥ গায়ে গায়ে সিংহাসন সুবৰ্ণৰ থাল। অচাইবাৰ ডাবৰক লৈছে বাম ফাল॥ কৰ্পূৰ তাম্বুল থৈছে বাতা আগুয়াই। আচমন কৰি যেবে সমীপতে পাই॥ ভোজন কৰিলা পাছে নৃপতি সকল। বিবাহৰ গৃহে চলি গৈলেক সকল॥ ষোল প্ৰহৰৰ পন্থ বিবাহৰ ঘৰ। এক ফাল ভৈলাযে সৈন্যৰ বসিবৰ॥ আগত বসিলা ৰাজাগণ নিৰন্তৰ। তাত পাছে বসিলন্ত পাত্ৰ মন্ত্ৰিবৰ॥ পাছত বসিলা আনু লোক নিৰন্তৰ। প্ৰহৰৰ বাট ভৈলা ঘৰৰ বাহিৰ॥ বিহাত বসিলা আসি নৃপতি সকল। জনে জনে যোগাইলেক কপূৰ তাম্বুল॥ সুবৰ্ণৰ গাছা বাতি সবাৰ আগত। সুগন্ধ অগুৰু ধূপ সবাৰ মাঝত॥</poem><noinclude></noinclude> k8pckb6wstl08z5ty6t2iu99h2lfvzl 104 89916 244755 2026-04-01T14:00:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । দিনময় ভৈলা যেন সকল নগৰ । বাদ্যভাণ্ড বজাই সবে ঝুমাঝুমি বৰ । বাছাৰ শবদে স্বৰ্গ ঘনে মুহি লৰে । বিদ্যাধৰ ৰাজা উথিলেক তাত পৰে । জোকাৰ পাৰিয়া উথিলেক কন্য..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244755 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । দিনময় ভৈলা যেন সকল নগৰ । বাদ্যভাণ্ড বজাই সবে ঝুমাঝুমি বৰ । বাছাৰ শবদে স্বৰ্গ ঘনে মুহি লৰে । বিদ্যাধৰ ৰাজা উথিলেক তাত পৰে । জোকাৰ পাৰিয়া উথিলেক কন্যাগণ । বিদ্যাৱতীগণ উথিলেক তাৰে ক্ষণ পৃথিবী মণ্ডলে কম্পি কম্পি লয়ে ঠাই । হাজাবে হাজাৰে সৈন্যে কৰে জয় জয় ॥ ধ্বনি ইন্দ্ৰে যেন বজ্ৰ মাৰি কৰে বজ্ৰ হেমপদ্ম ৰাজা পাচে পঠাইলা মেলানি। অশ্ব সৈন্য দেখি ৰাজা মন সুখ ভৈলা । বিবাহৰ অলঙ্কাৰ গাওত পিন্ধিলা । কৰ্ণত কুগুল লৈলা গলে হেমহাব। কঙ্কালে পিন্ধিলা পাচে চিত্ৰ পীতাম্বৰ ।। হাতত পিন্ধিলা কঙ্কণৰ ঝাপ তাৰ । কপালত কপলি যে আতি জোতিষ্কাৰ ॥ দশ আঙ্গুলিত পিন্ধে ৰত্নব আঙ্গস্থি । পাওঁত নেপুৰ প্ৰতি অঙ্গলি আঙ্গুস্থি ॥ সকলে বসন আনি আবৰণ দিলা । সূবর্ণ সমান জ্যোতি প্ৰকাশ কৰিলা । বিমানে আনিয়া সাজাইলেক যজ্ঞ থানি । ঘুড়ি ঘুড়ি চাহিলেক মুখ চন্দ্ৰয়নি । মুখচন্দ্র ভাঙ্গিলেক কৰি মহাজন । ফুলেচান। নাসিলেক এক পহাৰণ । ৰত্ন সিংহাসনত বসিলা বড় নাৰী । জয়ধ্বনি কৰিয়া বসিলা আন নাৰী । ৰত্ন ফুল সিঞ্চিৰিয়া পূজিলেক হৰি ৷ পূজি ফুলেচানা সুমুৰন্ত হৰি হৰি ।।<noinclude></noinclude> 27f7rwte8fzr0cwstzwaiablipj08nm 244809 244755 2026-04-01T15:37:11Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244809 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৩২|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>দিনময় ভৈলা যেন সকল নগৰ। বাদ্যভাণ্ড বজাই সবে ঝুমাঝুমি বৰ॥ বাদ্যৰ শবদে স্বৰ্গ ঘনে মুহি লৰে। বিদ্যাধৰ ৰাজা উথিলেক তাত পৰে॥ জোকাৰ পাৰিয়া উথিলেক কন্যাগণ। বিদ্যাৱতীগণ উথিলেক তাৰে ক্ষণ॥ পৃথিবী মণ্ডলে কম্পি কম্পি লয়ে ঠাই। হাজাৰে হাজাৰে সৈন্যে কৰে জয় জয়॥ ইন্দ্ৰে যেন বজ্ৰ মাৰি কৰে বজ্ৰ ধ্বনি ৷ হেমপদ্ম ৰাজা পাচে পঠাইলা মেলানি॥ অশ্ব সৈন্য দেখি ৰাজা মন সুখ ভৈলা। বিবাহৰ অলঙ্কাৰ গাওত পিন্ধিলা॥ কৰ্ণত কুণ্ডল লৈলা গলে হেমহাৰ। কঙ্কালে পিন্ধিলা পাচে চিত্ৰ পীতাম্বৰ॥ হাতত পিন্ধিলা কঙ্কণৰ ঝাপ তাৰ। কপালত কপলি যে আতি জোতিষ্কাৰ॥ দশ আঙ্গুলিত পিন্ধে ৰত্নৰ আঙ্গস্থি। পাওঁত নেপুৰ প্ৰতি অঙ্গলি আঙ্গুস্থি॥ সকলে বসন আনি আবৰণ দিলা। সূবৰ্ণ সমান জ্যোতি প্ৰকাশ কৰিলা॥ বিমানে আনিয়া সাজাইলেক যজ্ঞ থানি। ঘুড়ি ঘুড়ি চাহিলেক মুখ চন্দ্ৰয়নি॥ মুখচন্দ্ৰ ভাঙ্গিলেক কৰি মহাজন। ফুলেচানা নাসিলেক এক পহাৰণ॥ ৰত্ন সিংহাসনত বসিলা বড় নাৰী। জয়ধ্বনি কৰিয়া বসিলা আন নাৰী॥ ৰত্ন ফুল সিঞ্চিৰিয়া পূজিলেক হৰি। পূজি ফুলেচানা সুমুৰন্ত হৰি হৰি॥</poem><noinclude></noinclude> npj85pc8b4nc08vdjpw96vbk2v6idkc 104 89917 244756 2026-04-01T14:00:59Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰণি । কতো বেলি পাইব আসি মাধব বিক্রম। এহি বুলি কন্যা সুমুৰয় ধৰ্ম্ম ধৰ্ম্ম ৷৷ কতো বেলি হৰি নিবো মনে উতপাত । এহি বুলি ঘনে ঘনে ডাঙ্গে বাম হাত ৷৷ শিব শৰ্ম্মা বদ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244756 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰণি । কতো বেলি পাইব আসি মাধব বিক্রম। এহি বুলি কন্যা সুমুৰয় ধৰ্ম্ম ধৰ্ম্ম ৷৷ কতো বেলি হৰি নিবো মনে উতপাত । এহি বুলি ঘনে ঘনে ডাঙ্গে বাম হাত ৷৷ শিব শৰ্ম্মা বদতি শুনিয়ো ধর্ম্মরাই । পচেক্ষণে চাকরেয়ো জগুয়াইবে যাই ।। ৰাজাৰ কুমাৰক জগুয়াইলেক পাছে । নাজাগে কুমাৰ অচেতন পৰি আছে ৷ আমাত নাহিকে দোষ জানা মহা ধৰ্ম্ম । নিদ্ৰাতে হাবাইলা কন্যা মাধব বিক্রম ॥ দেবগণ সাক্ষি হৈবা মোত দোষ নাই । হবাইবাৰ কন্যাক চাকবে নিয়া যাই ৷ এহি বুলি পচেক্ষণে ঘোৰাত চবিলা । মনোজয় ঘোৰা লৈয়া বিবাহক গৈলা ॥ ফুলেচানা কন্যাক দেখিলা বিদ্যমানে ।. নিবে বুলি বাম হাত তাবে ঘনে ঘনে ॥ হেন দেখি পচেক্ষণে আছে বাট চাই । এক মতে হৰিবাৰ চলক নাপাই ৷ শিব শৰ্ম্মা বদতি শুনিয়ো মহাবল । যি কথা কৰিলা তৈতে ব্ৰাহ্মণ সকল ॥ বিদ্যাধৰ নৃপতিব গুরু পুৰোহিত ৷ শৃঙ্গী মহা ঋষি যজ্ঞ পাতিলা তহিত ॥ গালৱ ব্ৰাহ্মণ সব ব্ৰহ্ম বিপৰিত । হেমপদ্ম নৃপতিৰ গুৰু পুৰোহিত গালৱে বুলস্ত ঋষি শৃঙ্গীক সম্বুধি । তুমি পুৰিয়োক হোম আমি পঢ়ে। বিধি ॥ যজ্ঞ বিসর্জ্জন দান আমি লৈবে পাও। তোমাৰ আগত মই স্বৰূপত কও” ॥ ৩৩<noinclude></noinclude> 7dc16ftksbn7rf5plxukeo1avid5h5n 244811 244756 2026-04-01T15:40:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244811 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৩৩}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কতো বেলি পাইব আসি মাধব বিক্ৰম। এহি বুলি কন্যা সুমুৰয় ধৰ্ম্ম ধৰ্ম্ম॥ কতো বেলি হৰি নিবো মনে উতপাত। এহি বুলি ঘনে ঘনে ডাঙ্গে বাম হাত॥ শিব শৰ্ম্মা বদতি শুনিয়ো ধৰ্ম্মৰাই। পচেক্ষণে চাকৰেয়ো জগুয়াইবে যাই॥ ৰাজাৰ কুমাৰক জগুয়াইলেক পাছে। নাজাগে কুমাৰ অচেতন পৰি আছে॥ আমাত নাহিকে দোষ জানা মহা ধৰ্ম্ম। নিদ্ৰাতে হাৰাইলা কন্যা মাধব বিক্ৰম॥ দেবগণ সাক্ষি হৈবা মোত দোষ নাই। হৰাইবাৰ কন্যাক চাকৰে নিয়া যাই॥ এহি বুলি পচেক্ষণে ঘোৰাত চৰিলা। মনোজয় ঘোৰা লৈয়া বিবাহক গৈলা॥ ফুলেচানা কন্যাক দেখিলা বিদ্যমানে। নিবে বুলি বাম হাত তাৰে ঘনে ঘনে॥ হেন দেখি পচেক্ষণে আছে বাট চাই। এক মতে হৰিবাৰ চলক নাপাই॥ শিব শৰ্ম্মা বদতি শুনিয়ো মহাবল। যি কথা কৰিলা তৈতে ব্ৰাহ্মণ সকল॥ বিদ্যাধৰ নৃপতিৰ গুৰু পুৰোহিত। শৃঙ্গী মহা ঋষি যজ্ঞ পাতিলা তহিত॥ গালৱ ব্ৰাহ্মণ সব ব্ৰহ্ম বিপৰিত। হেমপদ্ম নৃপতিৰ গুৰু পুৰোহিত॥ গালৱে বুলস্ত ঋষি শৃঙ্গীক সম্বুধি। তুমি পুৰিয়োক হোম আমি পঢ়োঁ বিধি॥ যজ্ঞ বিসৰ্জ্জন দান আমি লৈবে পাওঁ। তোমাৰ আগত মই স্বৰূপত কওঁ॥</poem><noinclude></noinclude> 7rca6r1av75n1ctle28etadp5gzlu36 104 89918 244757 2026-04-01T14:01:16Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "08 অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ দাৰাদাতা ব্ৰহ্মদাতা আজদাতা দান । তোমাৰ দক্ষিণা দিলু এই তিনি মান ॥ শৃঙ্গী ঋষি বোলে তুমি শুনিয়ো বচন । মোহৰ কথাত তুমি নকৰিবা মন ৷ গালৱ বদতি তুমি শুনিয..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244757 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>08 অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ দাৰাদাতা ব্ৰহ্মদাতা আজদাতা দান । তোমাৰ দক্ষিণা দিলু এই তিনি মান ॥ শৃঙ্গী ঋষি বোলে তুমি শুনিয়ো বচন । মোহৰ কথাত তুমি নকৰিবা মন ৷ গালৱ বদতি তুমি শুনিয়োক মুনি । দক্ষিণ৷ নেদিলে হোম লুপুৰিব৷ তুমি ৷ শৃঙ্গীয়ে বোলন্ত পুৰিবাক নেদো হুমি । যাচিয়া দিয়ক কন্যা কথা বান্ধো তুমি ॥ এহি কথা শুনিলেক শৃঙ্গী মহাগর্ব । উধোজ গালৱে তুলি লৈলা শ্ৰুক শ্ৰুব ॥ ইকথা মাতিলা আবে তুমি ঋষি গৰ্ব্ব । ইকথা কহাত দোষ শুদ্ধি চায়া সৰ্বব ॥ "কৰিলা মৰ্য্যাদা হীন সভা বিদ্যমানে । বাজায়ে ৰাজাক কন্যা যাচি দিব কোনে ॥ মৰ্যাদা ভাঙ্গিলা আজি তাৰ মান্য মাৰু ৷ গতা চাৰি মাৰিয়া সভাৰ বাৰু কৰু ॥ হেন শুনি শৃঙ্গী ঋষি উঠি ক্ৰোধ কৰি । চাৰাক দাঙ্গিয়া বোলে মাৰু খুন্দা লৰি ॥ দুইকো দুই চাৰাক কবয় দাঙ্গা দাঙ্গি । ঊন্নিস হাজাৰ বাজা ঋষি ৰাজা শৃঙ্গী ॥ বত্রিশ হাজাৰ শিষ্য আছে গালৱৰে । শৃঙ্গীয়ে গালৱে চৰ দাঙ্গা দাঙ্গি কৰে ৷ শিষ্যৰ মাঝত বড় লাগি গৈল। দন্দ । সেহি সময়ত পাচে ভৈলা ভাল মন্দ ৷৷ চিদ্ৰ পাই পচেক্ষণে গৈলা সেহি চেগে। কন্যা ধৰি হবি নিলা মনোজয় বেগে | ব্রাহ্মণ মাঝত লাগি গৈলা উসমিস । কন্যা হবি নিলা কোনে নাপাইলা উদিশ |<noinclude></noinclude> mfw8num7tirtv3h652693cf6r0j40vn 244813 244757 2026-04-01T15:44:34Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244813 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৩৪|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>দাৰাদাতা ব্ৰহ্মদাতা আজদাতা দান। তোমাৰ দক্ষিণা দিলু এই তিনি মান॥ শৃঙ্গী ঋষি বোলে তুমি শুনিয়ো বচন। মোহৰ কথাত তুমি নকৰিবা মন॥ গালৱ বদতি তুমি শুনিয়োক মুনি। দক্ষিণা নেদিলে হোম নুপুৰিবা তুমি॥ শৃঙ্গীয়ে বোলন্ত পুৰিবাক নেদো হুমি। যাচিয়া দিয়ক কন্যা কথা বান্ধো তুমি॥ এহি কথা শুনিলেক শৃঙ্গী মহাগৰ্ব্ব। উধোজ গালৱে তুলি লৈলা শ্ৰুক স্ৰুব॥ ইকথা মাতিলা আবে তুমি ঋষি গৰ্ব্ব। ইকথা কহাত দোষ শুদ্ধি চায়া সৰ্ব্ব॥ কৰিলা মৰ্য্যাদা হীন সভা বিদ্যমানে। ৰাজায়ে ৰাজাক কন্যা যাচি দিব কোনে॥ মৰ্যাদা ভাঙ্গিলা আজি তাৰ মান্য মাৰু। গতা চাৰি মাৰিয়া সভাৰ বাঝ কৰু॥ হেন শুনি শৃঙ্গী ঋষি উঠি ক্ৰোধ কৰি। চাৰাক দাঙ্গিয়া বোলে মাৰু খুন্দা লৰি॥ দুইকো দুই চাৰাক কৰয় দাঙ্গা দাঙ্গি। ঊন্নিস হাজাৰ ৰাজা ঋষি ৰাজা শৃঙ্গী॥ বত্ৰিশ হাজাৰ শিষ্য আছে গালৱৰে। শৃঙ্গীয়ে গালৱে চৰ দাঙ্গা দাঙ্গি কৰে॥ শিষ্যৰ মাঝত বড় লাগি গৈলা দন্দ। সেহি সময়ত পাচে ভৈলা ভাল মন্দ॥ চিদ্ৰ পাই পচেক্ষণে গৈলা সেহি চেগে। কন্যা ধৰি হৰি নিলা মনোজয় বেগে॥ ব্ৰাহ্মণ মাঝত লাগি গৈলা উসমিস। কন্যা হৰি নিলা কোনে নাপাইলা উদিশ ॥</poem><noinclude></noinclude> sc3ag34oc5xx6xf3hjk9mra1g6ni3of 104 89919 244758 2026-04-01T14:01:35Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । পচেক্ষণে মহাবঙ্গে কন্যা হৰি নিলা। পন্থতে যাহস্তে পাচে যেন কথা ভৈলা ॥ কন্যাক হবিয়া যেবে নিলা বিবাহব। ঘোড়াৰ উপৰে কন্যা গুনিলা বিস্তব ! হবিয়া আনিলা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244758 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । পচেক্ষণে মহাবঙ্গে কন্যা হৰি নিলা। পন্থতে যাহস্তে পাচে যেন কথা ভৈলা ॥ কন্যাক হবিয়া যেবে নিলা বিবাহব। ঘোড়াৰ উপৰে কন্যা গুনিলা বিস্তব ! হবিয়া আনিলা মোক অনেক প্রবন্ধে। নাহিকে কুমাৰ চিহ্ণ শৰীৰৰ গন্ধে ॥ পুহাইলা ৰজনী আসি ভৈলা সুপ্রসন্ন । চিনিলা চাকৰ বুলি দুৰ্জ্জনৰ মন ৷৷ আমি সমে ইহাৰ কি মতে ঘতা হৌকে সুফুল চুম্বিরে খোজে গবৰৰ পোকে ॥ দৈই দুগ্ধ ভোগক শূকৰে বাঞ্চা কৰে । শৃগালে চৰিবে খোজে হস্তীৰ উপৰে । পচেক্ষণ চাকৰৰ ভৈলা সেহি কৰ্ম্ম। হৰি হৰি কিন্তু কৈলি মাধব বিক্রম ॥ দুৰ্জ্জনৰ হাতে আজি কি কৰয় ধৰ্ম্মে । যেন তেন ক।ব এৰাইবাৰ চাৰে চৰ্ম্মে ৷ চাকৰক মাতিলেক মধুৰ বচনে । হাৰবে খুজিলা মোক মাধব বিক্রমে ॥ যদি শান্তি পুণ্য আছে ৰাখিব গোসাই । পচেক্ষণে বোলে তই নকৰিবি ভই মাধব বিক্ৰম মোৰ তেহে ধৰ্ম্ম বাপ। সংশয় নকৰি মোক ভজা এৰি তাপ ॥ হেন বাক্য বুলি তোক মোক এৰি দিছে। তাহান আজ্ঞায়ে মই হৰিয়া আনিছে ॥ চলি যাও মনে তুমি নকৰিবা দুঃখ । আমাক বৰিলে তোৰ হৈবে বৰ সুখ - গুনি চাই কন্যা এৰাইবাৰ চল নাই ৷ কতো বেলি গুনি পাচে পাইলস্ত উপাই ॥ 30<noinclude></noinclude> sijap28y5o169ln88124782pdnd8f57 244814 244758 2026-04-01T15:48:17Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244814 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৩৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>পচেক্ষণে মহাৰঙ্গে কন্যা হৰি নিলা। পন্থতে যাহন্তে পাচে যেন কথা ভৈলা॥ কন্যাক হৰিয়া যেবে নিলা বিবাহৰ। ঘোড়াৰ উপৰে কন্যা গুনিলা বিস্তৰ ॥ হৰিয়া আনিলা মোক অনেক প্ৰবন্ধে। নাহিকে কুমাৰ চিহ্ণ শৰীৰৰ গন্ধে॥ পুহাইলা ৰজনী আসি ভৈলা সুপ্ৰসন্ন। চিনিলা চাকৰ বুলি দুৰ্জ্জনৰ মন॥ আমি সমে ইহাৰ কি মতে ঘতা হৌকে ৷ সুফুল চুম্বিৰে খোজে গবৰৰ পোকে॥ দৈই দুগ্ধ ভোগক শূকৰে বাঞ্চা কৰে। শৃগালে চৰিবে খোজে হস্তীৰ উপৰে॥ পচেক্ষণ চাকৰৰ ভৈলা সেহি কৰ্ম্ম। হৰি হৰি কিনু কৈলি মাধব বিক্ৰম॥ দুৰ্জ্জনৰ হাতে আজি কি কৰয় ধৰ্ম্মে। যেন তেন কাৰ এৰাইবাৰ চাৰে চৰ্ম্মে॥ চাকৰক মাতিলেক মধুৰ বচনে। হাৰবে খুজিলা মোক মাধব বিক্ৰমে॥ যদি শান্তি পুণ্য আছে ৰাখিব গোসাই। পচেক্ষণে বোলে তই নকৰিবি ভই॥ মাধব বিক্ৰম মোৰ তেহে ধৰ্ম্ম বাপ। সংশয় নকৰি মোক ভজা এৰি তাপ॥ হেন বাক্য বুলি তোক মোক এৰি দিছে। তাহান আজ্ঞায়ে মই হৰিয়া আনিছে॥ চলি যাওঁ মনে তুমি নকৰিবা দুঃখ। আমাক বৰিলে তোৰ হৈবে বৰ সুখ ॥ গুনি চাই কন্যা এৰাইবাৰ চল নাই। কতো বেলি গুনি পাচে পাইলন্ত উপাই॥</poem><noinclude></noinclude> d8fgnttjveiffs39guly734nqw0f7sb 104 89920 244759 2026-04-01T14:01:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৩৬ অভীষ্ট-পুৰাণ । দুষ্টক কৰিলে আত কিচো দোষ নাই ৷ হাতৰ এৰাইতে পাৰু যিসব উপাই ॥ হাত এবাই পাচে যেন তেন কৰু । বলক কৰিলে আক কি কৰিতে পাক ॥ আগে মোৰ শাস্তি পুণ্য কৰিবেক নষ্ট।..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244759 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৩৬ অভীষ্ট-পুৰাণ । দুষ্টক কৰিলে আত কিচো দোষ নাই ৷ হাতৰ এৰাইতে পাৰু যিসব উপাই ॥ হাত এবাই পাচে যেন তেন কৰু । বলক কৰিলে আক কি কৰিতে পাক ॥ আগে মোৰ শাস্তি পুণ্য কৰিবেক নষ্ট। কি কবিতে পাৰি তাক কৰি কায়কষ্ট॥ নষ্ট মাত্র কবিবেক কি কবিতে পাক । হাতব এৰাই মোৰ কুল ৰক্ষা কৰু ॥ কাৰ্য্যক গুনিয়া কন্যা বুলিলেক বাণী । বোলে পিয়াসতে মৰু জল দিয়া আনি ॥ জলক ভুঞ্জিয়া এবে শান্ত কষ্ণ দেহ । পাচত শৃঙ্গাৰ কৰু বচন সন্দেহ ॥ মনব বাঞ্চাক পুৰু পাচত হযিবি । নির্জ্জন বনত আৰ ভয় নকৰিবি ৷ কিনু মোৰ পূৰ্ব্ব ভাগ্যে পাইলু সাধি সাই । পচেক্ষণে বুলিলেক বচন দুনাই ৷৷ ঝাম্প দিয়া ঘোড়াব নামিলা তেতিক্ষণে । জল আনিবাক গৈলা হৰিত গমনে । ঠোগিলু বুলিয়া কন্যা হাসে খলখলী । দণ্ডেৰ পন্থ মানে গৈলেক লৱৰি । ঘোড়াত মাৰিলা কুব চাবুকৰ বাৰি । বিজুত সঞ্চাৰে ঘোড়া গৈলা ডেয় কৰি ৷৷ ডাক দিয়া কন্যা বোলে শুনা পচেক্ষণ । তোহোৰ পাপীৰ ভৈলা এমত লক্ষণ ৷ উৰাও কৰিয়৷ কন্যা কত দুৰে গৈলা । পচেক্ষণে জল লৈয়া ফিরিয়া আসিলা ॥ দেখিলেক শূন্য থান কন্যা কৈক গৈলা । হাঁকুল ব্যাকুল কবি বিচাৰিবে লৈলা ॥<noinclude></noinclude> 4xzr1lbh2pvastmzza008516ikooljz 244816 244759 2026-04-01T15:51:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244816 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৩৬|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>দুষ্টক কৰিলে আত কিচো দোষ নাই। হাতৰ এৰাইতে পাৰু যিসব উপাই॥ হাত এৰাই পাচে যেন তেন কৰু। বলক কৰিলে আক কি কৰিতে পাৰু॥ আগে মোৰ শান্তি পুণ্য কৰিবেক নষ্ট। কি কৰিতে পাৰি তাক কৰি কায়কষ্ট॥ নষ্ট মাত্ৰ কৰিবেক কি কৰিতে পাৰু। হাতৰ এৰাই মোৰ কুল ৰক্ষা কৰু॥ কাৰ্য্যক গুনিয়া কন্যা বুলিলেক বাণী। বোলে পিয়াসতে মৰু জল দিয়া আনি॥ জলক ভুঞ্জিয়া এবে শান্ত কৰু দেহ। পাচত শৃঙ্গাৰ কৰু বচন সন্দেহ॥ মনৰ বাঞ্চাক পুৰু পাচত হৰিবি। নিৰ্জ্জন বনত আৰ ভয় নকৰিবি॥ কিনু মোৰ পূৰ্ব্ব ভাগ্যে পাইলু সাধি সাই। পচেক্ষণে বুলিলেক বচন দুনাই॥ ঝাম্প দিয়া ঘোড়াৰ নামিলা তেতিক্ষণে। জল আনিবাক গৈলা হৰিত গমনে॥ ঠোগিলু বুলিয়া কন্যা হাসে খলখলী। দণ্ডেকৰ পন্থ মানে গৈলেক লৱৰি॥ ঘোড়াত মাৰিলা কুব চাবুকৰ বাৰি। বিজুত সঞ্চাৰে ঘোড়া গৈলা ডেয় কৰি॥ ডাক দিয়া কন্যা বোলে শুনা পচেক্ষণ। তোহোৰ পাপীৰ ভৈলা এমত লক্ষণ॥ উৰাও কৰিয়া কন্যা কত দুৰে গৈলা। পচেক্ষণে জল লৈয়া ফিৰিয়া আসিলা॥ দেখিলেক শূন্য থান কন্যা কৈক গৈলা। হাঁকুল ব্যাকুল কৰি বিচাৰিবে লৈলা॥</poem><noinclude></noinclude> px0q8wkpp79k0goagr1e99vi70ohpq5 104 89921 244760 2026-04-01T14:02:12Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । শিব শৰ্ম্মা বদভিযে পাঁচ কথা শুনা । চন্দ্ৰপুৰী পাইলা গৈয়া কন্যা ফুলেচানা ॥ যি থানত হেমচন্দ্ৰ আছে মহা ৰাই। ফুলেচানা যি কৰ্ম্ম কৰিলা তৈকে যাই । ঘোড়া..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244760 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । শিব শৰ্ম্মা বদভিযে পাঁচ কথা শুনা । চন্দ্ৰপুৰী পাইলা গৈয়া কন্যা ফুলেচানা ॥ যি থানত হেমচন্দ্ৰ আছে মহা ৰাই। ফুলেচানা যি কৰ্ম্ম কৰিলা তৈকে যাই । ঘোড়াক ৰাখিলা গিয়া চন্দ্ৰপুৰ। দেশে । স্ত্রী কাচ এৰিলা পুৰুষৰ ধৰি বেশে । পুৰুষৰ বেশ ধৰি পিন্ধিল কাপোৰ । মাথাত বান্ধিল আনি পাট পীতাম্বৰ ॥ বীৰ কাচে কাচিলেক পুৰুষৰ থান । বাজাৰ দ্বাৰত গৈয়া ভৈলা দৰিশন ৷ দুৱাৰি পুছিলা সিতো স্বৰূপ বচন । কৈৰ পৰা কৈক যাস কিবা প্রয়োজন ॥ দুৱাৰিক ৰোলে আবে কথা অনুপাম । চদ্ম কৰি বোলে মোৰ বীৰবৰ নাম চিত্ৰপুৰী নগৰত ত্ৰিবিক্ৰম ৰাই । মাধব বিক্রম নামে আছে মোৰ ভাই । বত্রিশ লক্ষণে ভৈলা মাধব বিক্রম । ত্রিভুবনে নাই কন্যা তাহানযে সম ৷ কন্যা নাপাই মাধব বিক্ৰম মোৰ ভাই ৷ চাৰিও দেশত কন্যা নাপাইলেক চাই ॥ ভাতৃৰ সন্তাপ মই সহিতে নপাৰি । দেশে দেশে ফুক ম‍ই তাহাঙ্ক বিচাৰি ৷৷ এহি কথা ৰাজাত যাই কহ৷ নিষ্ট কৰি ৷ তান বাইজে আছে কিবা দিয়োক বিচাৰি তেতিক্ষণে গৈলা দুৱাৰী নৃপতিৰ আগে ৷ সেহি কথা বাজাত কহিলা মহাভাগে ॥ চিত্ৰপুৰী নগৰত ত্ৰিবিক্রম বাই । মাধব বিক্রম নামে আছে যে তনয় ॥<noinclude></noinclude> i47iqob3rs37j23oo0uw16goxgfjmob 244817 244760 2026-04-01T15:55:31Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244817 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৩৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>শিব শৰ্ম্মা বদতিযে পাচ কথা শুনা। চন্দ্ৰপুৰী পাইলা গৈয়া কন্যা ফুলেচানা॥ যি থানত হেমচন্দ্ৰ আছে মহা ৰাই। ফুলেচানা যি কৰ্ম্ম কৰিলা তৈকে যাই॥ ঘোড়াক ৰাখিলা গিয়া চন্দ্ৰপুৰ দেশে। স্ত্ৰী কাচ এৰিলা পুৰুষৰ ধৰি বেশে॥ পুৰুষৰ বেশ ধৰি পিন্ধিল কাপোৰ। মাথাত বান্ধিল আনি পাট পীতাম্বৰ॥ বীৰ কাচে কাচিলেক পুৰুষৰ থান। বাজাৰ দ্বাৰত গৈয়া ভৈলা দৰিশন॥ দুৱাৰি পুছিলা সিতো স্বৰূপ বচন। কৈৰ পৰা কৈক যাস কিবা প্ৰয়োজন॥ দুৱাৰিক বোলে আবে কথা অনুপাম। চদ্ম কৰি বোলে মোৰ বীৰবৰ নাম॥ চিত্ৰপুৰী নগৰত ত্ৰিবিক্ৰম ৰাই। মাধব বিক্ৰম নামে আছে মোৰ ভাই॥ বত্ৰিশ লক্ষণে ভৈলা মাধব বিক্ৰম। ত্ৰিভুবনে নাই কন্যা তাহানযে সম॥ কন্যা নাপাই মাধব বিক্ৰম মোৰ ভাই। চাৰিও দেশত কন্যা নাপাইলেক চাই॥ ভাতৃৰ সন্তাপ মই সহিতে নপাৰি। দেশে দেশে ফুৰু ম‍ই তাহাঙ্ক বিচাৰি॥ এহি কথা ৰাজাত যাই কহা নিষ্ট কৰি। তান ৰাইজে আছে কিবা দিয়োক বিচাৰি॥ তেতিক্ষণে গৈলা দুৱাৰী নৃপতিৰ আগে। সেহি কথা ৰাজাত কহিলা মহাভাগে॥ চিত্ৰপুৰী নগৰত ত্ৰিবিক্ৰম ৰাই। মাধব বিক্ৰম নামে আছে যে তনয়॥</poem><noinclude></noinclude> 4a19r3w9rqlo6amt4u0d7kc8dkrpdx9 104 89922 244761 2026-04-01T14:02:30Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "41/09 অভীষ্ট-পুৰাণ । মাধব বিক্রম কন্যা চাহিবাক গৈলা । তাক চাহি বীৰবৰ বিচাৰি আইলা ৷৷ তোমাৰ আগত মই কহো নিষ্ট কৰি । যেন তেন মতে মোক দিয়োক বিচাৰি ॥ দুয়াৰীৰ আগত বাজা দিলা স..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244761 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>41/09 অভীষ্ট-পুৰাণ । মাধব বিক্রম কন্যা চাহিবাক গৈলা । তাক চাহি বীৰবৰ বিচাৰি আইলা ৷৷ তোমাৰ আগত মই কহো নিষ্ট কৰি । যেন তেন মতে মোক দিয়োক বিচাৰি ॥ দুয়াৰীৰ আগত বাজা দিলা সমিধান। বীৰবৰ কুমাৰক এবে মাতি আন ৷ পুছিলা নৃপতি তুমি শুনা মোৰ বাক । কৈৰ পৰা আইলা তুমি কহিয়ো আমাক ৷ নৃপতি ৰোলয় বীৰবৰ শুনা তুমি । তোমাৰ বীৰত্ব কথা শুনি আছো আমি ॥ ভযু পিতৃ মহা ৰলী ত্রিবিক্রম হাই। ত্রিভুবনে তাহাক যুঝস্ত কোন নাই মাধবৰ ভাই তুমি ত্রিবিক্রম সুত । জানো মই তোমাৰ কৰ্ম্মক অদভুত ॥ এক কথা বোলো ৰাপু তাক শুনিয়োক । আমাৰ ৰাজ্যৰ বাপু এ গোত জন্তুক ॥ পৰম বলিষ্ঠ তাৰ মেঘনাদ নাম। এক ৰাত্ৰি চূৰ্ণ কৰে সাতখান গ্ৰাম ৷৷ ' সাতখান গ্রাম ভুঞ্জে ৰাত্ৰি অনুপাম । বাত্ৰি ভাগে আহি সিতো কবে হেন কাম অগ্নিৰ ফবিঙ্গ যেন আহে এহি স্থান। সাত দিবসৰ পথ তাহাব যে থান ॥ সাত দিন মাৰিলেক গ্রাম সাতখন । মেঘনাদ নামে জন্তু পৰম দুৰ্জ্জন ॥ লেখা জোখ নাই মোৰ খাইল প্রজা যত । সমুখে তাহাক যুদ্ধ দিবে কাৰ পুত ॥ যদি বীৰবৰ হুয়া ত্রিবিক্রম সুত। তাহাক মাৰিয়া কৰ্ম্ম কৰা অদভুত ॥<noinclude></noinclude> twatrzw08j9v5wx1qleheuxbfzhancy 244819 244761 2026-04-01T15:59:01Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244819 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৩৮|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মাধব বিক্ৰম কন্যা চাহিবাক গৈলা। তাক চাহি বীৰবৰ বিচাৰি আইলা॥ তোমাৰ আগত মই কহো নিষ্ট কৰি। যেন তেন মতে মোক দিয়োক বিচাৰি॥ দুয়াৰীৰ আগত ৰাজা দিলা সমিধান। বীৰবৰ কুমাৰক এবে মাতি আন॥ পুছিলা নৃপতি তুমি শুনা মোৰ বাক। কৈৰ পৰা আইলা তুমি কহিয়ো আমাক॥ নৃপতি বোলয় বীৰবৰ শুনা তুমি। তোমাৰ বীৰত্ব কথা শুনি আছো আমি॥ তযু পিতৃ মহা বলী ত্ৰিবিক্ৰম ৰাই। ত্ৰিভুবনে তাহাক যুঝস্ত কোন নাই॥ মাধবৰ ভাই তুমি ত্ৰিবিক্ৰম সুত। জানো মই তোমাৰ কৰ্ম্মক অদভুত॥ এক কথা বোলো বাপু তাক শুনিয়োক। আমাৰ ৰাজ্যৰ বাপু এ গোত জন্তুক॥ পৰম বলিষ্ঠ তাৰ মেঘনাদ নাম। এক ৰাত্ৰি চূৰ্ণ কৰে সাতখান গ্ৰাম॥ সাতখান গ্ৰাম ভুঞ্জে ৰাত্ৰি অনুপাম। ৰাত্ৰি ভাগে আহি সিতো কৰে হেন কাম॥ অগ্নিৰ ফৰিঙ্গ যেন আহে এহি স্থান। সাত দিবসৰ পথ তাহাৰ যে থান॥ সাত দিন মাৰিলেক গ্ৰাম সাতখন। মেঘনাদ নামে জন্তু পৰম দুৰ্জ্জন॥ লেখা জোখ নাই মোৰ খাইল প্ৰজা যত। সমুখে তাহাক যুদ্ধ দিবে কাৰ পুত॥ যদি বীৰবৰ হুয়া ত্ৰিবিক্ৰম সুত। তাহাক মাৰিয়া কৰ্ম্ম কৰা অদভুত॥</poem><noinclude></noinclude> 8tgsztts02xbeaa0ij2muayuteptk6s 104 89923 244762 2026-04-01T14:02:45Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "50 অভীষ্ট-পুৰাণ । তেবেসে বুলিবে পাৰো ত্ৰিবিক্ৰম সুত । জানিব তোমাৰ সবে কথা অদভুত ॥ মনে গুনি বোলে মই কোন কৰ্ম্ম কৰু ভয়ঙ্কৰ জন্তু গোট কেন মতে মাৰু ॥ বীৰবৰ বুলি কৈলু শ্ব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244762 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>50 অভীষ্ট-পুৰাণ । তেবেসে বুলিবে পাৰো ত্ৰিবিক্ৰম সুত । জানিব তোমাৰ সবে কথা অদভুত ॥ মনে গুনি বোলে মই কোন কৰ্ম্ম কৰু ভয়ঙ্কৰ জন্তু গোট কেন মতে মাৰু ॥ বীৰবৰ বুলি কৈলু শ্বশুৰত গৰ্ব্বে । সবে মিচা ভৈলা মোৰ নক্কহু যেবে ॥ শ্বশুবৰ মৰ্য্যাদাক ৰাখু কেন কবি । শান্তি ধৰ্ম্ম আছে যেবে ৰক্ষা কৰা হৰি | এহি বুলি হুৰিক যে হৃদয়ে চিন্তিলা । নৃপতিক চাই হেন বচন বুলিলা || জন্তু আছে যদি তাক মাৰিবন্ত হবি ৷ হবি না মাৰিলে তাক মাৰিবাক নবি ॥ হবি যদি মাৰে তাক নকৰুহু ভয় । হৰি সে বোলন্ত বলিবাক নৰু ময় ॥ দুৰ্জ্জনক মাৰিয়া তোমাৰ মাৰু ধাৰি | কৰন্ত উধাৰ মোক ঈশ্বৰ মুৰাৰি | হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বোলে মনত বিস্ময়। পৰম পণ্ডিত তুমি নৃপতি তনয় ৷ যত্ন কৰি দিয়া আস্ক ৰহিবাৰ ঘৰ । বলব প্রমাণ বুঝু গায়োৰ ইহবি ৷৷ গধূলি সময় ভৈলে হৈবা সাবধান । বীৰ কাচে কাচি সবে হুয়োক যতন ৷ যুদ্ধৰ সম্ভাৰ লৈয়া সবে যুদ্ধে যাৱা ৷ জন্তু গোট যতে আছে ইহাক দেখোৱা ॥ পাত্র মন্ত্রী সকলে শুনিয়ো হেন বাক । কৃতাঞ্জলি কৰি সবে বুলিলা ৰাজাক- আতাস শুনিলে তাৰ দৰে ধাতু জাই ৷ কেন মতে দেখাইবুহু ওচৰক যাই ॥<noinclude></noinclude> 3y7715k27j29pyhon8ume340nn74xwc 244820 244762 2026-04-01T16:03:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244820 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৩৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তেবেসে বুলিবে পাৰো ত্ৰিবিক্ৰম সুত। জানিব তোমাৰ সবে কথা অদভুত॥ মনে গুনি বোলে মই কোন কৰ্ম্ম কৰু ৷ ভয়ঙ্কৰ জন্তু গোট কেন মতে মাৰু॥ বীৰবৰ বুলি কৈলু শ্বশুৰত গৰ্ব্বে। সবে মিচা ভৈলা মোৰ নকৰুহু যেবে॥ শ্বশুৰৰ মৰ্য্যাদাক ৰাখু কেন কৰি। শান্তি ধৰ্ম্ম আছে যেবে ৰক্ষা কৰা হৰি ॥ এহি বুলি হৰিক যে হৃদয়ে চিন্তিলা। নৃপতিক চাই হেন বচন বুলিলা ॥ জন্তু আছে যদি তাক মাৰিবন্ত হৰি। হৰি না মাৰিলে তাক মাৰিবাক নৰি॥ হৰি যদি মাৰে তাক নকৰুহু ভয়। হৰি সে বোলন্ত বলিবাক নৰু ময়॥ দুৰ্জ্জনক মাৰিয়া তোমাৰ মাৰু ধাৰি | কৰন্ত উধাৰ মোক ঈশ্বৰ মুৰাৰি ৷ হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বোলে মনত বিস্ময়। পৰম পণ্ডিত তুমি নৃপতি তনয়॥ যত্ন কৰি দিয়া আঙ্ক ৰহিবাৰ ঘৰ। বলৰ প্ৰমাণ বুঝু গায়োৰ ইহাৰ॥ গধূলি সময় ভৈলে হৈবা সাবধান। বীৰ কাচে কাচি সবে হুয়োক যতন॥ যুদ্ধৰ সম্ভাৰ লৈয়া সবে যুদ্ধে যাৱা। জন্তু গোট যতে আছে ইহাক দেখোৱা॥ পাত্ৰ মন্ত্ৰী সকলে শুনিয়ো হেন বাক। কৃতাঞ্জলি কৰি সবে বুলিলা ৰাজাক॥ আতাস শুনিলে তাৰ দৰে ধাতু জাই। কেন মতে দেখাইবুহু ওচৰক যাই॥</poem><noinclude></noinclude> m63k7ochd1vgi1r1m7xx0xgv80bhl24 104 89924 244763 2026-04-01T14:03:01Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "8° অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ খাজা বোলে ওচৰক কেহু নাযাইবা । এহি দিশে আছে বুলি বাট দেখাই দিবা ॥ চাবি দিকে ৰিঙ্গি পাৰি থাকিবাহা চাই । জাগিলি মাত্রকে সবে আসিবি পলাই ॥ নৃপতিক চাই বাক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244763 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>8° অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ খাজা বোলে ওচৰক কেহু নাযাইবা । এহি দিশে আছে বুলি বাট দেখাই দিবা ॥ চাবি দিকে ৰিঙ্গি পাৰি থাকিবাহা চাই । জাগিলি মাত্রকে সবে আসিবি পলাই ॥ নৃপতিক চাই বাক্য বোলে সৰ্ব্বলোকে । আসি ধৰিবেক সিতো বিজুলি ছমাকে কোনে পলাইবাক পাৰে ফাহাৰ শকতি । কেতিক্ষণে ধৰে আসি তাৰ নাহি থিতি ॥ তথাপিতো তোমাৰ বচনে চলি যাইব । অস্তৰৰ পাৰে আমি অঙ্গগুলি দেখাইব ॥ হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বোলে কিচো দোষ নাই । যেনতেন মতে শত্রু দিবাহা দেখাই ৷ এহি কথা শুনি পাছে পাত্র মন্ত্রিগণ ৷ ঘৰে ঘৰে যাই পাছে কৰিলা ভোজন ৷ ভোজন কৰিয়া পাছে পুত্ৰ পৰিয়ালে ৷ গলাগলি কৰি সবে কান্দিলা বিস্তৰে ॥ যতেক আছয় সবে কুটুম্ব বান্ধৱে ৷ গলাগলি কৰিয়া কান্দিলা এক ঠাৱে ॥ ক্রন্দন কৰয় সবে বিয়াকুল মতি ৷ যুদ্ধৰ সম্ভাৰ লৈলা যাৰ যেন নিতি ৷ যুদ্ধৰ কটক লৈলা লক্ষকৌটী শত ৷ মায়া বীৰবৰে পাচে গুনিলা মনত ॥ নৃপতিক গৈয়া সবে কৰিলা সেৱলি । সবাৰে চক্ষুৰ লোহ পৰে সৰসৰি ৷৷ ভাৰ্য্যা পুত্রে বিলাপি যে কৰন্ত ক্রন্দন । মায়াবীৰ বৰে পাছে গুনিলেক মন ৷ যুদ্ধক ওলাইলা সবে হাতে অস্ত্ৰ ধৰি । মনোজয় নামে ঘোড়া তাহাত যে চৰি ॥<noinclude></noinclude> oiy5dg5ppv4ajd9dp3draztv30tt1sp 244815 244763 2026-04-01T15:51:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244815 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|৪০|অভীষ্ট-পুৰাণ ৷|}}</noinclude> {{Block center|<poem>ৰাজা বোলে ওচৰক কেহু নাযাইবা । এহি দিশে আছে বুলি বাট দেখাই দিবা ॥ চাৰি দিকে ৰিঙ্গি পাৰি থাকিবাহা চাই । জাগিলি মাত্রকে সবে আসিবি পলাই ॥ নৃপতিক চাই বাক্য বোলে সৰ্ব্বলোকে । আসি ধৰিবেক সিতো বিজুলি ছমাকে কোনে পলাইবাক পাৰে কাহাৰ শকতি । কেতিক্ষণে ধৰে আসি তাৰ নাহি থিতি ॥ তথাপিতো তোমাৰ বচনে চলি যাইব । অন্তৰৰ পাৰে আমি অঙ্গগুলি দেখাইব ॥ হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বোলে কিচো দোষ নাই । যেনতেন মতে শত্রু দিবাহা দেখাই ৷। এহি কথা শুনি পাছে পাত্র মন্ত্রিগণ ৷ ঘৰে ঘৰে যাই পাছে কৰিলা ভোজন ৷। ভোজন কৰিয়া পাছে পুত্ৰ পৰিয়ালে ৷ গলাগলি কৰি সবে কান্দিলা বিস্তৰে ॥ যতেক আছয় সবে কুটুম্ব বান্ধৱে ৷ গলাগলি কৰিয়া কান্দিলা এক ঠাৱে ॥ ক্রন্দন কৰয় সবে বিয়াকুল মতি ৷ যুদ্ধৰ সম্ভাৰ লৈলা যাৰ যেন নিতি ৷। যুদ্ধৰ কটক লৈলা লক্ষকৌটী শত ৷ মায়া বীৰবৰে পাচে গুনিলা মনত ॥ নৃপতিক গৈয়া সবে কৰিলা সেৱলি । সবাৰে চক্ষুৰ লোহ পৰে সৰসৰি ৷৷ ভাৰ্য্যা পুত্রে বিলাপি যে কৰন্ত ক্রন্দন । মায়াবীৰ বৰে পাছে গুনিলেক মন ৷ যুদ্ধক ওলাইলা সবে হাতে অস্ত্ৰ ধৰি । মনোজয় নামে ঘোড়া তাহাত যে চৰি ॥</poem>}}<noinclude></noinclude> 3loix45w9yqlwcx6iy21w3gjhhxwurk 104 89925 244764 2026-04-01T14:03:22Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ বীৰ কাচে কাচিলা হাতত শূল লৈলা। হৃদয়ত কৃষ্ণকযে চিন্তিবাক লৈলা ৷৷ মনোজয় বেগেযে সবাব আগ ভৈলা । ঝুমা ঝুমি কৰি যাই কটক পাইলা ॥ নির্জ্জন বনক যাই পালেক সক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244764 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ বীৰ কাচে কাচিলা হাতত শূল লৈলা। হৃদয়ত কৃষ্ণকযে চিন্তিবাক লৈলা ৷৷ মনোজয় বেগেযে সবাব আগ ভৈলা । ঝুমা ঝুমি কৰি যাই কটক পাইলা ॥ নির্জ্জন বনক যাই পালেক সকলে । মনে মনে গুনে সবে জন্তু কত আইলে | নিশ্চয় জানিল আসি খাইবেক আমাক । চাবিদণ্ড অস্তবতে বৈলা সেনা ঝাক ৷ প্রবোধ বচন বুলিলেক জনে জনে । শুনিয়োক বীৰ তুমি পাতিয়োক কৰ্ণে ॥ ত্রিভুবনে জন্তুক যুঝস্তা কেহু নাই । আছোক যুঝিব আটাশতে ধাতু যাই ৷ কিমতে যুঝিব তাক দেখিতে সংশয়। ওচৰক যাইবাক মোৰ লাগে ভয় ॥ তোমাক বুলুহু বাপু পশুয়োৰ বাণী । কাৰ শক্তি আছে তাক মাৰিবেক কুনি ৷ ইতো বোল বুলু বাপু তোমাকে সে চাই । জন্তুক মাৰিবে এব যায়োক পলাই ॥ আপুনি জানাহা হিত অহিতযে কাক । ৰাজাৰ বচনে কোনে পাৰে মাৰিবাক ৷ তুমি যে পলাইলে বাপু সবে ৰক্ষা পাই ৷ জন্তুক মাৰিলা বুলি আমি কওঁ যাই ৷ মায়াবীৰে বোলে আবে কথা শুনা কাল । ইকথা শুনিলে লোকে মুবুলিবে ভাল ॥ ক্ষেত্রিয়ে পলাইবে যদি সমৰক এৰি । সপ্তম পুৰুষ নৰকত থাকে পৰি ভকতৰ মিছা কথা জানিবা তেনয় । সতীয়ো অসতী হয় নৰকে পৰয় ।<noinclude></noinclude> fxfnx8x1y9o2m4yfx6hwcg6ioaj35s9 244818 244764 2026-04-01T15:58:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244818 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ ৷|৪১}}</noinclude> {{Block center|<poem>বীৰ কাচে কাচিলা হাতত শূল লৈলা। হৃদয়ত কৃষ্ণকযে চিন্তিবাক লৈলা ৷৷ মনোজয় বেগেযে সবাব আগ ভৈলা । ঝুমা ঝুমি কৰি যাই কটক পাইলা ॥ নির্জ্জন বনক যাই পালেক সকলে । মনে মনে গুনে সবে জন্তু কত আইলে ।। নিশ্চয় জানিল আসি খাইবেক আমাক । চাবিদণ্ড অস্তবতে বৈলা সেনা ঝাক ৷। প্রবোধ বচন বুলিলেক জনে জনে । শুনিয়োক বীৰ তুমি পাতিয়োক কৰ্ণে ।। ত্রিভুবনে জন্তুক যুঝস্তা কেহু নাই । আছোক যুঝিব আটাশতে ধাতু যাই ৷। কিমতে যুঝিব তাক দেখিতে সংশয়। ওচৰক যাইবাক মোৰ লাগে ভয় ॥ তোমাক বুলুহু বাপু পশুয়োৰ বাণী । কাৰ শক্তি আছে তাক মাৰিবেক কুনি ৷। ইতো বোল বুলু বাপু তোমাকে সে চাই । জন্তুক মাৰিবে এৰি যায়োক পলাই ॥ আপুনি জানাহা হিত অহিতযে কাক । ৰাজাৰ বচনে কোনে পাৰে মাৰিবাক ৷। তুমি যে পলাইলে বাপু সবে ৰক্ষা পাই ৷ জন্তুক মাৰিলা বুলি আমি কওঁ যাই ৷। মায়াবীৰে বোলে আবে কথা শুনা কাল । ইকথা শুনিলে লোকে নুবুলিবে ভাল ॥ ক্ষেত্রিয়ে পলাইবে যদি সমৰক এৰি । সপ্তম পুৰুষ নৰকত থাকে পৰি।। ভকতৰ মিছা কথা জানিবা তেনয় । সতীয়ো অসতী হয় নৰকে পৰয় ।।</poem>}}<noinclude></noinclude> 1acjjs2oh4rgdcccdx20viewdfa43uj 104 89926 244765 2026-04-01T14:03:38Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ag অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ ভাহাক মাৰন্তে যদি মই যাওঁ মৰি । তথাপি নো পলাইবো সমৰক এৰি । শুনিলা সকলে হেন বীৰৰ বচন । হেন শুনি সব লোকে বুলিলা বচন - যাইবাক নপাঙ্ক আমি তোমাৰ বচনে। দক্ষ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244765 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>ag অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ ভাহাক মাৰন্তে যদি মই যাওঁ মৰি । তথাপি নো পলাইবো সমৰক এৰি । শুনিলা সকলে হেন বীৰৰ বচন । হেন শুনি সব লোকে বুলিলা বচন - যাইবাক নপাঙ্ক আমি তোমাৰ বচনে। দক্ষিণ দিশক তুমি চলা এতিক্ষণে ॥ সমদলে কটক বহিল৷ সেহি স্থানে । মায়া বীৰবৰে চলি গৈলা তেতিক্ষণে ॥ বনৰ মাঝত নিয়া ঘোড়াক ৰাখিলা । কৈত আছে জন্তু গোট কৰ্ণ পাতি চাইলা ॥ ভয়ঙ্কৰ বৃক্ষ আছে বনৰ ভিতৰে। জলত ঘুৰিবে পাৰে চাৰিও কাষৰে হেন বটবৃক্ষ দাল দেখি বিপৰীত । শুতি আছে জন্তু গোট তাহাৰ তলত ॥ নিদ্রাতে থাকন্তে জন্তু গায়ে ঝাকি পাবে অগ্নিৰ ফিৰিঙ্গি যেন ঝাকেঝাকে উৰে ॥ নাকৰ নিশ্বাস যেন বতাস ফুকায় 1. হস্তী গঁড় মহিষক বতাসে উৰায় !! তথাত থাকিয়া কন্যা গুনিলা মনত । তুমি নামাৰিলে প্ৰভু মৰিষে কিমত । যদি শাস্তি পুণ্য মোৰ আছে মহাধৰ্ম্ম । আপুনি কৰিবা তুমি ইতো মহাকৰ্ম্ম । এহি বুলি ফুলেচানা হৃদয়ত স্মৰি ।। অসুৰক খেদি গৈলা হাতে অস্ত্ৰ ধৰিব H এক হাতে খণ্ডা লৈলা আৰু হাতে শূল। মাধক বুলস্ত কিনো ভকতিৰ বল ॥ মোক সাৰ কৰি কন্যা ভজিলিহি তই । অসুৰ মাৰিবা তুমি জানিলো নিশ্চই।<noinclude></noinclude> okctzivtb10wsvffrn23kjlygmltz87 244821 244765 2026-04-01T16:03:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244821 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৪২|অভীষ্ট-পুৰাণ ৷|}}</noinclude> {{Block center|<poem>তাহাক মাৰন্তে যদি মই যাওঁ মৰি । তথাপি নো পলাইবো সমৰক এৰি ।। শুনিলা সকলে হেন বীৰৰ বচন । হেন শুনি সব লোকে বুলিলা বচন ।। যাইবাক নপাৰু আমি তোমাৰ বচনে। দক্ষিণ দিশক তুমি চলা এতিক্ষণে ॥ সমদলে কটক বহিলা সেহি স্থানে । মায়া বীৰবৰে চলি গৈলা তেতিক্ষণে ॥ বনৰ মাঝত নিয়া ঘোড়াক ৰাখিলা । কৈত আছে জন্তু গোট কৰ্ণ পাতি চাইলা ॥ ভয়ঙ্কৰ বৃক্ষ আছে বনৰ ভিতৰে। জলত ঘুৰিবে পাৰে চাৰিও কাষৰে ।। হেন বটবৃক্ষ দাল দেখি বিপৰীত । শুতি আছে জন্তু গোট তাহাৰ তলত ॥ নিদ্রাতে থাকন্তে জন্তু গায়ে ঝাকি পাৰে। অগ্নিৰ ফিৰিঙ্গি যেন ঝাকেঝাকে উৰে ॥ নাকৰ নিশ্বাস যেন বতাস ফুকায় । হস্তী গঁড় মহিষক বতাসে উৰায় ।। তথাত থাকিয়া কন্যা গুনিলা মনত । তুমি নামাৰিলে প্ৰভু মৰিষে কিমত ।। যদি শাস্তি পুণ্য মোৰ আছে মহাধৰ্ম্ম । আপুনি কৰিবা তুমি ইতো মহাকৰ্ম্ম ।। এহি বুলি ফুলেচানা হৃদয়ত স্মৰি । অসুৰক খেদি গৈলা হাতে অস্ত্ৰ ধৰিব ।। এক হাতে খণ্ডা লৈলা আৰু হাতে শূল। মাধক বুলন্ত কিনো ভকতিৰ বল ॥ মোক সাৰ কৰি কন্যা ভজিলিহি তই । অসুৰ মাৰিবা তুমি জানিলো নিশ্চই।।</poem>}}<noinclude></noinclude> sju3ttfgk16bjcygmzhrsv038l3fuof 104 89927 244766 2026-04-01T14:03:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । ধন্য ধন্য কন্যা তুমি ভক্তি সম পুণ্য । এহি বুলি গৰ্ভত পশিলা নাবায়ণ ॥ কন্যাৰ গৰ্ভত পশিলন্ত নাৰায়ণ তেতিক্ষণে বাড়িলেক দশগুণ প্রাণ । শূলৰ প্ৰহাৰ দিলা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244766 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । ধন্য ধন্য কন্যা তুমি ভক্তি সম পুণ্য । এহি বুলি গৰ্ভত পশিলা নাবায়ণ ॥ কন্যাৰ গৰ্ভত পশিলন্ত নাৰায়ণ তেতিক্ষণে বাড়িলেক দশগুণ প্রাণ । শূলৰ প্ৰহাৰ দিলা অসুৰৰ মূৰে । বজ্রপাত ভৈলা যেন পৰ্ববত উপৰে । শূলব প্ৰহাবে সিতো দুৰ্জ্জয় অসুৰ। জাগিয়া উথিলা যেন শব্দ গৈলা দূৰ ৷৷ দুই গোভা চক্ষু যেন মাণিক বতম । ক্রোধে ঝঙ্কাৰস্ত মাথা কালান্তক ধग ।। ঝঙ্কাৰন্ত মাথা শব্দ বহি যাই দূৰ চৰণৰ প্ৰহাৰে পৰ্ব্বত হয় দূৰ । থিয় হৈয়া পৰ্ববতভ মাৰে খঙ্গে গুবি। সাগৰ পৰ্ব্বত যেন লৰে মেৰু গিৰি । বিস্ময় দেখিয়া কন্যা অসুৰৰ মতি। মহা ভয়ানক কন্যা ভৈলেক বিশ্ৰুতি ॥ মনত গুনিয়া কন্যা নাপাওঁ উপাই । ক্যায়ে বোলন্ত গুৰু হৈবন্ত সহাই ৷৷ বোলে প্ৰিয় ভকতক ৰাখিবা নিশ্চই । গৰ্ভত থাকিয়া গোসাঁই হৈবত্ত সহাই ৷ নাহি শ্ৰুতি বুদ্ধি সিতো নাই দিনৰাত্ৰি ৷ কৃষ্ণৰ প্ৰসাদে, ভৈলা বিপুল শকতি ॥ কন্যায় সহিতে যুদ্ধ কৰে দামোদৰ । আৰু তাতে মনোজয় ঘোৰাৰ উপৰ আৰু তাতে তিক্ষ্ণতৰ শূল ধৰি হাতে । ইন্দ্ৰে যেন বজ্ৰ মাৰে ধবল পৰ্ব্বতে ॥ অসুৰৰ গাত্ৰে দিলা শূলৰ প্ৰহাৰ ! মেঘনাদ জন্তু মৰি গৈলা যমঘৰ ॥<noinclude></noinclude> l4gce7a24nl11bm5oflyh1l0biksk16 244829 244766 2026-04-01T16:18:07Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244829 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৪০}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ধন্য ধন্য কন্যা তুমি ভক্তি সম পুণ্য। এহি বুলি গৰ্ভত পশিলা নাৰায়ণ॥ কন্যাৰ গৰ্ভত পশিলন্ত নাৰায়ণ ৷ তেতিক্ষণে বাড়িলেক দশগুণ প্ৰাণ॥ শূলৰ প্ৰহাৰ দিলা অসুৰৰ মূৰে। বজ্ৰপাত ভৈলা যেন পৰ্ব্বত উপৰে॥ শূলৰ প্ৰহাৰে সিতো দুৰ্জ্জয় অসুৰ। জাগিয়া উথিলা যেন শব্দ গৈলা দূৰ॥ দুই গোতা চক্ষু যেন মাণিক ৰতন। ক্ৰোধে ঝঙ্কাৰস্ত মাথা কালান্তক যম॥ ঝঙ্কাৰন্ত মাথা শব্দ বহি যাই দূৰ ৷ চৰণৰ প্ৰহাৰে পৰ্ব্বত হয় দূৰ॥ থিয় হৈয়া পৰ্ব্বতত মাৰে খঙ্গে গুৰি। সাগৰ পৰ্ব্বত যেন লৰে মেৰু গিৰি॥ বিস্ময় দেখিয়া কন্যা অসুৰৰ মতি। মহা ভয়ানক কন্যা ভৈলেক বিশ্ৰুতি॥ মনত গুনিয়া কন্যা নাপাওঁ উপাই। কন্যায়ে বোলন্ত গুৰু হৈবন্ত সহাই॥ বোলে প্ৰিয় ভকতক ৰাখিবা নিশ্চই। গৰ্ভত থাকিয়া গোসাঁই হৈবন্ত সহাই॥ নাহি শ্ৰুতি বুদ্ধি সিতো নাই দিনৰাত্ৰি। কৃষ্ণৰ প্ৰসাদে, ভৈলা বিপুল শকতি॥ কন্যায় সহিতে যুদ্ধ কৰে দামোদৰ। আৰু তাতে মনোজয় ঘোৰাৰ উপৰ॥ আৰু তাতে তিক্ষ্ণতৰ শূল ধৰি হাতে। ইন্দ্ৰে যেন বজ্ৰ মাৰে ধবল পৰ্ব্বতে॥ অসুৰৰ গাত্ৰে দিলা শূলৰ প্ৰহাৰ ৷ মেঘনাদ জন্তু মৰি গৈলা যমঘৰ॥ </poem><noinclude></noinclude> 1eegfn9cc16akiojs13a0otuofo87y8 104 89928 244767 2026-04-01T14:04:12Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "88 অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ মেঘনাদ জন্তু যদি ভৈলেক নিৰ্ম্মল। উঠিলা পৃথিবী খান চতুর্থ আঙ্গল ॥ মাৰিলেক জন্তু গোত ঘোৰ শৰ ভেদি। সাগৰ সমান শোণিতৰ বহে নদী ॥ মৰিলেক জন্তু গোত পৰম দুর..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244767 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>88 অভীষ্ট-পুৰাণ ৷ মেঘনাদ জন্তু যদি ভৈলেক নিৰ্ম্মল। উঠিলা পৃথিবী খান চতুর্থ আঙ্গল ॥ মাৰিলেক জন্তু গোত ঘোৰ শৰ ভেদি। সাগৰ সমান শোণিতৰ বহে নদী ॥ মৰিলেক জন্তু গোত পৰম দুর্জ্জন । তেবেসে ধৰণী খন ভৈলেক প্ৰসন শুনিয়োক সৰ্ব্বজন কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ । কন্যায়ে সহিতে হবি দেখা কেন মিত্র | যাৰ ভকতিত তুষ্ট ভৈলা দেব হৰি ৷ অসুৰক মাৰে ছবি হাতে অস্ত্ৰ ধৰি । সর্ববজনে বোলে জন্তু কন্যায়ে মাৰিলা । ঈশ্বৰে মাৰিলা তাক কোনে নেদেখিলা B পৰিলা অসুৰ শব্দ ভৈলা গুমগুমি । পলাইবাক লাগি সৈন্য কৰে ঝুমাঝুমি ॥ ফিৰিয়া আসিয়া কন্যা দেখিলা সবাক । নপলাইবা বুলিয়া সবাকে দিল। হাক মায়াবীৰবৰে বোলে হৰিসে মাৰিলা। মৰিয়া অসুৰ যম পুৰক চলিল! | নপলাইবে বোলে সর্বলোক নিৰস্তৰে। কিন্তু ভৈলা বুলি বাৰ্ত্তা পুছিল। সাদৰে ॥ সেহি বেলা ভূমি খান লৰিলা বিস্তৰ । যেহি বেলা জন্তু মৰি গৈলা যম ঘৰ ॥ নপলাইবা ভয় আৰু নাহিকে কাহাৰ। হৰি সে কৰিলা জানা কুশল সবাৰ । শুনিয়োক সৰ্ব্বজন কাৰ এক মন। ১ অভীষ্ট পুরাণ পদ অমৃত সমান দেখিয়ে৷ হবিব জানা অতর্ক মহিমা। অভকতে নজানয় হৰির মহিমা ॥ 4010<noinclude></noinclude> fes8u5omib0nl7ns2ewh89k6nbyc3w5 244830 244767 2026-04-01T16:21:55Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244830 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৪৪|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মেঘনাদ জন্তু যদি ভৈলেক নিৰ্ম্মূল। উঠিলা পৃথিবী খান চতুৰ্থ আঙ্গুল॥ মাৰিলেক জন্তু গোত ঘোৰ শৰ ভেদি। সাগৰ সমান শোণিতৰ বহে নদী॥ মৰিলেক জন্তু গোত পৰম দুৰ্জ্জন। তেবেসে ধৰণী খন ভৈলেক প্ৰসন॥ শুনিয়োক সৰ্ব্বজন কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ। কন্যায়ে সহিতে হৰি দেখা কেন মিত্ৰ॥ যাৰ ভকতিত তুষ্ট ভৈলা দেব হৰি। অসুৰক মাৰে ছবি হাতে অস্ত্ৰ ধৰি॥ সৰ্ব্বজনে বোলে জন্তু কন্যায়ে মাৰিলা। ঈশ্বৰে মাৰিলা তাক কোনে নেদেখিলা ॥ পৰিলা অসুৰ শব্দ ভৈলা গুমগুমি। পলাইবাক লাগি সৈন্য কৰে ঝুমাঝুমি॥ ফিৰিয়া আসিয়া কন্যা দেখিলা সবাক। নপলাইবা বুলিয়া সবাকে দিলা হাক॥ মায়াবীৰবৰে বোলে হৰিসে মাৰিলা। মৰিয়া অসুৰ যম পুৰক চলিলা ॥ নপলাইবে বোলে সৰ্বলোক নিৰস্তৰে। কিন্তু ভৈলা বুলি বাৰ্ত্তা পুছিলা সাদৰে॥ সেহি বেলা ভূমি খান লৰিলা বিস্তৰ। যেহি বেলা জন্তু মৰি গৈলা যম ঘৰ॥ নপলাইবা ভয় আৰু নাহিকে কাহাৰ। হৰি সে কৰিলা জানা কুশল সবাৰ॥ শুনিয়োক সৰ্ব্বজন কাৰ এক মন। অভীষ্ট পুৰাণ পদ অমৃত সমান॥ দেখিয়ো হৰিৰ জানা অতৰ্ক মহিমা। অভকতে নজানয় হৰিৰ মহিমা॥</poem><noinclude></noinclude> ntcxm7bb1lqkxap8cc6z8fisiq0nb4y 104 89929 244768 2026-04-01T14:04:29Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । স্বধৰ্ম্মত থাকি যদি সঙ্কটে পৰয় । নাহি কোন ভয় তাক হৰিসে বাখয় ॥ যি থানত গৰ্বৰ অহঙ্কাৰ যত যত । নিসিজিবে ভক্তি তাৰ জানা সেহিমত্ত মেঘনাদ নামে জন্তু ত্র..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244768 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । স্বধৰ্ম্মত থাকি যদি সঙ্কটে পৰয় । নাহি কোন ভয় তাক হৰিসে বাখয় ॥ যি থানত গৰ্বৰ অহঙ্কাৰ যত যত । নিসিজিবে ভক্তি তাৰ জানা সেহিমত্ত মেঘনাদ নামে জন্তু ত্রিভুবনে নাই। তিৰিৰ হাতত জন্তু মাৰাইলা গোসাই হৰিৰ চৰণ মনে কৰিলেক সাৰ । জানা একো কালে অমঙ্গল নাহি তাৰ ৷৷ আক জানি নৰলোক এৰা আন কাম । পাতেক ছাবোক ডাকি বোলা ৰাম ৰাম | ঝুমুৰী । ফুলেছানা বড় নাৰী। জন্তুক আসিলা মাৰি || নাৰায়ণ নৰোত্তম । আপোনি ভৈলস্ত যম ॥ - শুনিয়োক সৰ্ব্বজন । দুঃখ নকাৰবা মন ॥ গৈলা জন্তু যম ঘৰ । নকৰা কিঞ্চিত দৰ ॥ আহা সবে চলি যাও । আনন্দে জন্তুক চাওঁ ॥ মায়া বীৰবৰে কৈলা । সবাৰে আনন্দ ভৈলা ৷৷ গুচিলা আজি সে ভয় । জন্তু গৈলা যমালয় ॥<noinclude></noinclude> cj62s7ljwl10trolqq43l7u87zpq4mw 244835 244768 2026-04-01T16:25:33Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244835 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৪৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>স্বধৰ্ম্মত থাকি যদি সঙ্কটে পৰয়। নাহি কোন ভয় তাক হৰিসে ৰাখয়॥ যি থানত গৰ্ব্ব অহঙ্কাৰ যত যত। নিসিজিবে ভক্তি তাৰ জানা সেহিমত্ত॥ মেঘনাদ নামে জন্তু ত্ৰিভুবনে নাই। তিৰিৰ হাতত জন্তু মাৰাইলা গোসাই॥ হৰিৰ চৰণ মনে কৰিলেক সাৰ। জানা একো কালে অমঙ্গল নাহি তাৰ॥ আক জানি নৰলোক এৰা আন কাম। পাতেক ছাৰোক ডাকি বোলা ৰাম ৰাম ॥</poem> {{Rule|3em}} {{center|'''ঝুমুৰী।'''}} <poem>ফুলেছানা বড় নাৰী। জন্তুক আসিলা মাৰি ॥ নাৰায়ণ নৰোত্তম। আপোনি ভৈলন্ত যম॥ শুনিয়োক সৰ্ব্বজন। দুঃখ নকৰিবা মন॥ গৈলা জন্তু যম ঘৰ। নকৰা কিঞ্চিত দৰ॥ আহা সবে চলি যাও। আনন্দে জন্তুক চাওঁ॥ মায়া বীৰবৰে কৈলা। সবাৰে আনন্দ ভৈলা॥ গুচিলা আজি সে ভয়। জন্তু গৈলা যমালয়॥</poem><noinclude></noinclude> gc3g5salhduso7qvkd26kxa95xzjy6u 104 89930 244769 2026-04-01T14:04:45Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৪৬ অভীষ্ট-পুৰাণ । এহি বুলি বঙ্গ ভৈলা । জন্তুক চাহিবে গৈলা ॥ কতো দূবে গৈয়া পাছে । দেখে জন্তু পৰি আছে । যেন অগ্নি নুমাই গৈলা । সকলে আনন্দ ভৈলা ॥ গুছিলা গাওৰ তত । অগ্নি স..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244769 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>৪৬ অভীষ্ট-পুৰাণ । এহি বুলি বঙ্গ ভৈলা । জন্তুক চাহিবে গৈলা ॥ কতো দূবে গৈয়া পাছে । দেখে জন্তু পৰি আছে । যেন অগ্নি নুমাই গৈলা । সকলে আনন্দ ভৈলা ॥ গুছিলা গাওৰ তত । অগ্নি সম ৰূপ যত ৷ ফুটুকা ফুটুকী গাৱ । যৈতে জলে ঠায় ঠায় ৷ গহিন পথৰ যেন।.. পৰি আছে হেন থান ॥ লালে বীর্য্যে বহে নদী। হৰ হৰ শব্দ ভেদী ॥ হস্তী গঁৰ নুহি সৰ । আগে দত্ত নিৰন্তৰ ৷ বিজালতে ভাসি যাই | - গৰু যে মানুষ খাই ৷ ভবি আশে উদৰত । সীমা সংখ্যা নাই যত ॥ কাহাৰ আছয় জিউ । ভিতৰত হয় থিউঃ॥ নাকৰ কাপৰ দ্বাৰে । অগাই: অগাই লৰ মাৰে । হস্তী গঁব আছে খাই । থিউ লাজে অগাই যাই ৷ কতো ফিধি ফিৰি চাই । জানো আৰু লাগ পাই ৷<noinclude></noinclude> i5frle14efjrc4vyx2lmtlzvpsfk18x 244825 244769 2026-04-01T16:09:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244825 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৪৬|অভীষ্ট-পুৰাণ ।|}}</noinclude> {{Block center|<poem>এহি বুলি ৰঙ্গ ভৈলা । জন্তুক চাহিবে গৈলা ॥ কতো দূৰে গৈয়া পাছে । দেখে জন্তু পৰি আছে ।। যেন অগ্নি নুমাই গৈলা । সকলে আনন্দ ভৈলা ॥ গুছিলা গাওৰ তত । অগ্নি সম ৰূপ যত ৷। ফুটুকা ফুটুকী গাৱ । যৈতে জলে ঠায় ঠায় ৷। গহিন পথৰ যেন। পৰি আছে হেন থান ॥ লালে বীর্য্যে বহে নদী। হৰ হৰ শব্দ ভেদী ॥ হস্তী গঁৰ নুহি সৰ । আগে দন্ত নিৰন্তৰ ৷। বিজালতে ভাসি যাই । গৰু যে মানুষ খাই ৷। ভবি আশে উদৰত । সীমা সংখ্যা নাই যত ॥ কাহাৰ আছয় জিউ । ভিতৰত হয় থিউঃ॥ নাকৰ ফাপৰ দ্বাৰে । অগাই: অগাই লৰ মাৰে ।। হস্তী গঁৰ আছে খাই । থিউ লাজে অগাই যাই ৷। কতো ফিধি ফিৰি চাই । জানো আৰু লাগ পাই ।৷</poem>}}<noinclude></noinclude> 5me48ssnwsm9c62ndxm1otl4ohnbk4n 104 89931 244770 2026-04-01T14:05:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "• অভীষ্ট-পুৰাণ । অচেতনে পৰি আছে। মৰা যেন দেখে পাছে ৷ চাৰি প্ৰহৰৰ বাট । পৰি আছে জন্তু গোট ॥ নিচিনয় নাক কান যেন দেখে ভূমি খান ॥ চক্ষুৰ উপমা যেন। তাহাক কহিবে কুন ॥ মায়া..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244770 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>• অভীষ্ট-পুৰাণ । অচেতনে পৰি আছে। মৰা যেন দেখে পাছে ৷ চাৰি প্ৰহৰৰ বাট । পৰি আছে জন্তু গোট ॥ নিচিনয় নাক কান যেন দেখে ভূমি খান ॥ চক্ষুৰ উপমা যেন। তাহাক কহিবে কুন ॥ মায়া বীৰবৰে বোলে । । শুনিয়োক কৌতূহলে ॥ আহা সবে চলি যাওঁ । নৃপতিৰ আগে কওঁ ॥ ৰাজ্যৰ নাহিকে কষ্ট । বাজাৰ নুহিকে নষ্ট ৷ সবাৰে ভৈলেক ভাল । গুচিলেক যম কাল | সবাৰ গুচিলা শোক । বাদ্যভাণ্ড বাজাইয়োক | গুটিলা ভূমিৰ ভাৰ । - আনন্দৰ নাহি পাৰ ৷৷ হবি সুপ্রসন ভৈলা । জন্তু, যমপুৰে গৈলা ॥ ঈশ্বৰে কৰিলা ভাল ৷ গুচিলা সবাৰে কাল | সকল যে সৈন্যগণে । প্ৰণমিলা জনে জনে ৷ . সংক্ষেপতে যিটো জনে। সবাকে বুলিলা মনে ॥ 89<noinclude></noinclude> nmnm65fexn6oxgesg5ergc7joczhpbb 244827 244770 2026-04-01T16:16:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244827 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||অভীষ্ট-পুৰাণ ।|৪৭}}</noinclude> {{Block center|<poem></poem>}}অচেতনে পৰি আছে। মৰা যেন দেখে পাছে ৷। চাৰি প্ৰহৰৰ বাট । পৰি আছে জন্তু গোট ॥ নিচিনয় নাক কান যেন দেখে ভূমি খান ॥ চক্ষুৰ উপমা যেন। তাহাক কহিবে কুন ॥ মায়া বীৰবৰে বোলে । । শুনিয়োক কৌতূহলে ॥ আহা সবে চলি যাওঁ । নৃপতিৰ আগে কওঁ ॥ ৰাজ্যৰ নাহিকে কষ্ট । ৰাজাৰ নুহিকে নষ্ট ৷। সবাৰে ভৈলেক ভাল । গুচিলেক যম কাল।। সবাৰ গুচিলা শোক । বাদ্যভাণ্ড বাজাইয়োক ।। গুটিলা ভূমিৰ ভাৰ । - আনন্দৰ নাহি পাৰ ৷৷ হবি সুপ্রসন ভৈলা । জন্তু, যমপুৰে গৈলা ॥ ঈশ্বৰে কৰিলা ভাল ৷ গুচিলা সবাৰে কাল ।। সকল যে সৈন্যগণে । প্ৰণমিলা জনে জনে ৷। সংক্ষেপতে যিটো জনে। সবাকে বুলিলা মনে ॥</poem>}}<noinclude></noinclude> t9m8ppgl3lad0lltym6jy4iu0japnih 244828 244827 2026-04-01T16:17:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244828 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||অভীষ্ট-পুৰাণ ।|৪৭}}</noinclude> {{Block center|<poem>অচেতনে পৰি আছে। মৰা যেন দেখে পাছে ৷। চাৰি প্ৰহৰৰ বাট । পৰি আছে জন্তু গোট ॥ নিচিনয় নাক কান যেন দেখে ভূমি খান ॥ চক্ষুৰ উপমা যেন। তাহাক কহিবে কুন ॥ মায়া বীৰবৰে বোলে । । শুনিয়োক কৌতূহলে ॥ আহা সবে চলি যাওঁ । নৃপতিৰ আগে কওঁ ॥ ৰাজ্যৰ নাহিকে কষ্ট । ৰাজাৰ নুহিকে নষ্ট ৷। সবাৰে ভৈলেক ভাল । গুচিলেক যম কাল।। সবাৰ গুচিলা শোক । বাদ্যভাণ্ড বাজাইয়োক ।। গুটিলা ভূমিৰ ভাৰ । - আনন্দৰ নাহি পাৰ ৷৷ হবি সুপ্রসন ভৈলা । জন্তু, যমপুৰে গৈলা ॥ ঈশ্বৰে কৰিলা ভাল ৷ গুচিলা সবাৰে কাল ।। সকল যে সৈন্যগণে । প্ৰণমিলা জনে জনে ৷। সংক্ষেপতে যিটো জনে। সবাকে বুলিলা মনে ॥</poem>}}<noinclude></noinclude> 81i3h017wwpupq234ok4iep10koxvlk 104 89932 244771 2026-04-01T14:05:18Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । শুনা পাত্রগণ যত । গুন সবে হৃদয়ত ॥ জন্তু গৈলা যম ঘৰ ॥ নেদেখিলা গৃহে নৰ ॥ আৰ স্থানে জন্তু নাই । আক কেহু দেখা নাই ॥ সাঙ্গি বান্ধি গৃহে নেও। ৰাজাৰ আগত দেওঁ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244771 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । শুনা পাত্রগণ যত । গুন সবে হৃদয়ত ॥ জন্তু গৈলা যম ঘৰ ॥ নেদেখিলা গৃহে নৰ ॥ আৰ স্থানে জন্তু নাই । আক কেহু দেখা নাই ॥ সাঙ্গি বান্ধি গৃহে নেও। ৰাজাৰ আগত দেওঁ শুনিয়োক সৰ্ববজন । কৃষ্ণত অৰ্পিয়ো মन ॥ বিষয়ত এৰা আশ । কৃষ্ণ বিনে সৰ্ব্বনাশ ॥ এৰিয়োক আন কাম । বোলা সবে ৰাম ৰাম | পদ ৷ শিবশৰ্ম্মা বদতি শুনহ আঁতপৰ । জন্তুক আনিবে লাগি ভৈলা কাছ পাৰ ৷৷ মুখ্য মুখ্য বলিয়াব সেনাগণ যত । প্ৰমত্ত হস্তীৰ বল আছয় গাৱত ॥ কাহাৰ গাৱত আছে দুই হস্তী বল। কেহু দুই ভিনি চাৰি পাঞ্চৰ যে বল ॥ মুখ্য মুখ্য বলিয়াৰ লক্ষ 'কৌটা চাবি । আন বলী সাঙ্গি বান্ধি ধৰিলা আৱৰি ॥ জন্তুক ধৰিলা যাই পিপৰৰ প্ৰায় । চতুৰ্ভিতি আৱৰি ধৰিলা ঠায় ঠায়<noinclude></noinclude> emh5on9iiy90m0sss4ivkjyuw0db3v3 244833 244771 2026-04-01T16:23:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244833 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৪৮|অভীষ্ট-পুৰাণ ।|}}</noinclude> {{Block center|<poem>শুনা পাত্রগণ যত । গুন সবে হৃদয়ত ॥ জন্তু গৈলা যম ঘৰ । নেদেখিলা গৃহে নৰ ॥ আৰ স্থানে জন্তু নাই । আক কেহু দেখা নাই ॥ সাঙ্গি বান্ধি গৃহে নেও। ৰাজাৰ আগত দেওঁ।। শুনিয়োক সৰ্ববজন । কৃষ্ণত অৰ্পিয়ো মন ॥ বিষয়ত এৰা আশ । কৃষ্ণ বিনে সৰ্ব্বনাশ ॥ এৰিয়োক আন কাম । বোলা সবে ৰাম ৰাম ।।</poem>}} {{Rule|4em}} {{center|'''পদ ৷'''}} {{Block center|<poem>শিবশৰ্ম্মা বদতি শুনহ আঁতপৰ । জন্তুক আনিবে লাগি ভৈলা কাছ পাৰ ৷৷ মুখ্য মুখ্য বলিয়াৰ সেনাগণ যত । প্ৰমত্ত হস্তীৰ বল আছয় গাৱত ॥ কাহাৰ গাৱত আছে দুই হস্তী বল। কেহু দুই তিনি চাৰি পাঞ্চৰ যে বল ॥ মুখ্য মুখ্য বলিয়াৰ লক্ষ 'কৌটী চাৰি । আন বলী সাঙ্গি বান্ধি ধৰিলা আৱৰি ॥ জন্তুক ধৰিলা যাই পিপৰৰ প্ৰায় । চতুৰ্ভিতি আৱৰি ধৰিলা ঠায় ঠায় ।।</poem>}}<noinclude></noinclude> fvy361oz0zrjdcte5yjvwjutijnondb 104 89933 244772 2026-04-01T14:05:35Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । মঞ্চ জিউ কবি একেলগে বল দিলা । ডাঙ্গিবা নপাবি কতো পাছত ধৰিলা ॥ লক্ষ লক্ষ কৌটা কৌটা হাজাৰ যতেক | সবে মিলি ধৰি বল দিলেক তাহাক ॥ যেন তেন কবি তাক নিলা কিছো মা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244772 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । মঞ্চ জিউ কবি একেলগে বল দিলা । ডাঙ্গিবা নপাবি কতো পাছত ধৰিলা ॥ লক্ষ লক্ষ কৌটা কৌটা হাজাৰ যতেক | সবে মিলি ধৰি বল দিলেক তাহাক ॥ যেন তেন কবি তাক নিলা কিছো মানে । নিবাক নপাৰি পেলাইলেক সেহি থানে জন্তুক পেলাই সিটো কবে বেদ ধ্বনি। শুনিয়া বাদ্যৰ শব্দ ভূমিকম্প জিনি ৷ বাদ্যক বাজাই সিটো নাহি আদি অন্ত । হাজাৰে হাজাৰে কৌটা লক্ষ অসংখ্যাত ॥ বাজায় বাদ্য যে সব ভূমিখান ছানি । চৈধ্যয় ভুবনে শুনিলেক শব্দধ্বনি ৷ এহি মতে বাদ্য সব বাজাইলা সম্প্ৰতি । নগবে শুনিলা হেমচন্দ্ৰ মহামতি | সিংহাসনে নামি পাছে ৰাজালৰ দিলা । ডাক দিয়া উঠি বোলে অকাৰ্য্য মিলিলা ॥ জন্তুক মাৰিবে চলি গৈলা মহাবল । নপাৰিলা মাৰিবাক ভৈলা অমঙ্গল ॥ অস্ত্রশস্ত্ৰ ধৰি সাবধানে থাকা চাই। আসিবন্ত জন্তু খেদি জানিলু নিশ্চই ৷ বীৰবৰে গৈলা খেদি মাৰিবাক মনে । তাহাৰ অবস্থা জানু ভৈলা কুনখানে ৷৷ হুব হুৰ শব্দ শুনি চৌভিতি নগব । আন কিছো মুশুনয় আটাশ জন্তুৰ ॥ আহা সবে একেবৄথে সবে থাকু চাই ৷ ওচৰ চাপিলে সিটো আসিবো পলাই৷ এহি মতে সাবধানে আছিলেক চাই। আসে আসে বুলি কান পাতিলেক যাই ||<noinclude></noinclude> 4sger8tjrvwfpexc14p3vcfckeweory 244797 244772 2026-04-01T15:18:05Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244797 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৪৯}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মঞ্চ জিউ কৰি একেলগে বল দিলা। ডাঙ্গিবা নপাবি কতো পাছত ধৰিলা॥ লক্ষ লক্ষ কৌটী কৌটী হাজাৰ যতেক ৷ সবে মিলি ধৰি বল দিলেক তাহাক॥ যেন তেন কৰি তাক নিলা কিছো মানে। নিবাক নপাৰি পেলাইলেক সেহি থানে॥ জন্তুক পেলাই সিটো কৰে বেদ ধ্বনি। শুনিয়া বাদ্যৰ শব্দ ভূমিকম্প জিনি॥ বাদ্যক বাজাই সিটো নাহি আদি অন্ত। হাজাৰে হাজাৰে কৌটী লক্ষ অসংখ্যাত॥ বাজায় বাদ্য যে সব ভূমিখান ছানি। চৈধ্যয় ভুবনে শুনিলেক শব্দধ্বনি॥ এহি মতে বাদ্য সব বাজাইলা সম্প্ৰতি। নগৰে শুনিলা হেমচন্দ্ৰ মহামতি ॥ সিংহাসনে নামি পাছে ৰাজালৰ দিলা। ডাক দিয়া উঠি বোলে অকাৰ্য্য মিলিলা॥ জন্তুক মাৰিবে চলি গৈলা মহাবল। নপাৰিলা মাৰিবাক ভৈলা অমঙ্গল॥ অস্ত্ৰশস্ত্ৰ ধৰি সাবধানে থাকা চাই। আসিবন্ত জন্তু খেদি জানিলু নিশ্চই॥ বীৰবৰে গৈলা খেদি মাৰিবাক মনে। তাহাৰ অবস্থা জানু ভৈলা কুনখানে॥ হুব হুৰ শব্দ শুনি চৌভিতি নগৰ। আন কিছো নুশুনয় আটাশ জন্তুৰ॥ আহা সবে একেবৄথে সবে থাকু চাই। ওচৰ চাপিলে সিটো আসিবো পলাই ॥ এহি মতে সাবধানে আছিলেক চাই। আসে আসে বুলি কান পাতিলেক যাই ॥</poem><noinclude></noinclude> klat7gb33ugoqrwsdqft8jq81v05zjc 104 89934 244773 2026-04-01T14:05:54Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ। জুম পাতি সৈন্যগণ আছে একে সবি। থিতাতে নুশুনে মাত কঁপে হাত ভৰি ৷ বুলিলা নৃপতি পাছে সবাকে উপেখি । মেঘনাদ নামে জন্তু মহাবল দেখি ৷ তাহাক মাৰিয়া কিবা সৈন্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244773 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ। জুম পাতি সৈন্যগণ আছে একে সবি। থিতাতে নুশুনে মাত কঁপে হাত ভৰি ৷ বুলিলা নৃপতি পাছে সবাকে উপেখি । মেঘনাদ নামে জন্তু মহাবল দেখি ৷ তাহাক মাৰিয়া কিবা সৈন্যৰ আন্দোল । একো বাৰ্ত্তা নপাই ককহু হুল স্থূল ॥ এহি বুলি দুই দূত আনাইলেক মাতি । আশ্বাস কনিয়া বুলিলেক নরপতি ৷ পাচিতে নপাক বাপু আপনার মন । মযদি দয়া আছে বাপু যাৱা দুয়োজন ॥ কিবা জন্তু সহিতে সৈন্যৰ বড় দন্দ । ইহাৰ নিৰ্ণয় নুবুজিলু ভাল মন্দ ৷৷ ভাৰসা আছয় যদি যাৱা চাহিবাক । নগৈলে নৱা বাপু দণ্ডি কৰিবাক ॥ তিৰি ছলি সহিতে যে সসৈন্যে সকল । যাইবাক পাৰাহ। যদি সবাৰে কুশল ॥ সিদ্ধিকেতু শালধ্বজ দুই সেনাপতি। উঠিয়া বাজাক দুয়ো কৰিল৷ প্ৰণতি ॥ যদি তযু শ্ৰীমুখৰ আজ্ঞা কিছো পাওঁ । মৰুজিউ কৰি আমি চাহিবাক যাওঁ ৷ হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বোলে আপুনাৰ মন । আশীৰ্ব্বাদ দিলোঁ আমি যাৱা এতিক্ষণ ॥ ইকাৰ্য্যটো কথা যদি তোৰা দুইজনে । যাবে নমৰুহু মানে নপাসাক মনে । এহি বাক্য বোলে হেমচন্দ্ৰ নৰেশ্বৰ । অলঙ্কাৰে মুণ্ডিলন্ত দুইৰো কলেৱৰ । 3 বাৰ্ত্তাক আনিবে পাৰা যি কৰিবু পাছে। তোৰা দুইকো যি দিবুহু মোৰ মনে আছে ।<noinclude></noinclude> 3t88b1m0i29atn7j7drrkrbuo16xxn9 244794 244773 2026-04-01T15:14:01Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244794 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৫০|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জুম পাতি সৈন্যগণ আছে একে সৰি। থিতাতে নুশুনে মাত কঁপে হাত ভৰি॥ বুলিলা নৃপতি পাছে সবাকে উপেখি। মেঘনাদ নামে জন্তু মহাবল দেখি॥ তাহাক মাৰিয়া কিবা সৈন্যৰ আন্দোল। একো বাৰ্ত্তা নপাই কৰুহু হুল স্থূল॥ এহি বুলি দুই দূত আনাইলেক মাতি। আশ্বাস কৰিয়া বুলিলেক নৰপতি॥ পাচিতে নপাৰু বাপু আপনাৰ মন। যদি দয়া আছে বাপু যাৱা দুয়োজন॥ কিবা জন্তু সহিতে সৈন্যৰ বড় দন্দ। ইহাৰ নিৰ্ণয় নুবুজিলু ভাল মন্দ॥ ভাৰসা আছয় যদি যাৱা চাহিবাক। নগৈলে নৱাৰু বাপু দণ্ডি কৰিবাক॥ তিৰি ছলি সহিতে যে সসৈন্যে সকল। যাইবাক পাৰাহা যদি সবাৰে কুশল॥ সিদ্ধিকেতু শালধ্বজ দুই সেনাপতি। উঠিয়া ৰাজাক দুয়ো কৰিলা প্ৰণতি॥ যদি তযু শ্ৰীমুখৰ আজ্ঞা কিছো পাওঁ। মৰুজিউ কৰি আমি চাহিবাক যাওঁ॥ হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বোলে আপুনাৰ মন। আশীৰ্ব্বাদ দিলোঁ আমি যাৱা এতিক্ষণ॥ ইকাৰ্য্যটো কৰা যদি তোৰা দুইজনে। যাবে নমৰুহু মানে নপাসাৰু মনে॥ এহি বাক্য বোলে হেমচন্দ্ৰ নৰেশ্বৰ। অলঙ্কাৰে মুণ্ডিলন্ত দুইৰো কলেৱৰ॥ বাৰ্ত্তাক আনিবে পাৰা যি কৰিবু পাছে। তোৰা দুইকো যি দিবুহু মোৰ মনে আছে॥</poem><noinclude></noinclude> 1m8141iq92zu6yn6r6niu6qvm6zglte 104 89935 244774 2026-04-01T14:06:09Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । এহি বুলি দুই দূত দিলন্ত পথাই । “দূত যেই সেই ৰূপে বাপু চাই আসা চাই ৷৷ ৰাজ্যক অসুৰে যদি কবয় বিঘাত । শীঘ্র বেগে আহি বাপু জনাবা আমাক || বাজাক প্রণাম কৰি দুয..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244774 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । এহি বুলি দুই দূত দিলন্ত পথাই । “দূত যেই সেই ৰূপে বাপু চাই আসা চাই ৷৷ ৰাজ্যক অসুৰে যদি কবয় বিঘাত । শীঘ্র বেগে আহি বাপু জনাবা আমাক || বাজাক প্রণাম কৰি দুয়ো মহাবলী । জন্তুক চাহিবা লাগি শীঘ্ৰে গৈলা চলি ॥ মনে মনে চলি যাই দেখিলেক পাছে । মৰা জন্তু গোট সৈন্যগণে বেড়ি আছে ॥ অন্তৰিছে সৈন্যগণ প্ৰহৰৰ বাট । মধ্যত আছয় দেখা মৰা জন্তু গোট ॥ উভতি আসিয়া দূত দিলেক লৱব । নিমিষেকে দুয়ো যাই পাইলেক নগৰ | শীঘ্র বেগে আহি বাৰ্ত্তা জনাইল৷ ৰাজাত। জন্তু খেদি আসে দেখি বাজা ভয় ভীত ৷ ৰাজাৰ লগত সৈন্যগণ যত আছে । ' সকলো দিলেক লব নৃপতির কাছে ॥ হেন দেখি শালধ্বজ বীৰ সিদ্ধিপাশ । নপলাইবা বুলি দুয়ো পাৰন্ত আটাশ ৷ আসম্বাৰ কথা কহো কান পাতি শুন। চাম্বিদণ্ড পন্থ গৈলা ছাৰি নিজ স্থান ৷৷ তথাতে ৰহিলা পাছে থিৰ কৰি মন। শীঘ্ৰ কৰি আহে দেখি বীৰ দুই জন ’৷৷ নপলাইবে বোলে হেন শুনিলেক বাক ! নপলাই থাকিলেক সবে সেনা ঝাক ॥ এতেকতে দুই দূতে খেদি লাগ পাইলা । নপতিৰ আগে যাই সেহি কথা কৈলা ॥ ৰাজাক প্ৰণামি হৈন বুলিলেক ৰাণী । কাণ পাতি থাকা কহো জন্তুৰ কাহিনী ॥ 89<noinclude></noinclude> raimv9iiqae01ujqsa9xoih4eifl10k 244793 244774 2026-04-01T15:10:05Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244793 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৫১}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>এহি বুলি দুই দূত দিলন্ত পথাই। যেই সেই ৰূপে বাপু চাই আসা চাই॥ ৰাজ্যক অসুৰে যদি কৰয় বিঘাত। শীঘ্ৰ বেগে আহি বাপু জনাবা আমাক ॥ ৰাজাক প্ৰণাম কৰি দুয়ো মহাবলী। জন্তুক চাহিবা লাগি শীঘ্ৰে গৈলা চলি॥ মনে মনে চলি যাই দেখিলেক পাছে। মৰা জন্তু গোট সৈন্যগণে বেড়ি আছে॥ অন্তৰিছে সৈন্যগণ প্ৰহৰৰ বাট। মধ্যত আছয় দেখা মৰা জন্তু গোট॥ উভতি আসিয়া দূত দিলেক লৱৰ। নিমিষেকে দুয়ো যাই পাইলেক নগৰ ॥ শীঘ্ৰ বেগে আহি বাৰ্ত্তা জনাইল৷ ৰাজাত। জন্তু খেদি আসে দেখি ৰাজা ভয় ভীত॥ ৰাজাৰ লগত সৈন্যগণ যত আছে। সকলো দিলেক লৰ নৃপতিৰ কাছে॥ হেন দেখি শালধ্বজ বীৰ সিদ্ধিপাশ। নপলাইবা বুলি দুয়ো পাৰন্ত আটাশ॥ আসম্বাৰ কথা কহো কান পাতি শুন। চাৰিদণ্ড পন্থ গৈলা ছাৰি নিজ স্থান॥ তথাতে ৰহিলা পাছে থিৰ কৰি মন। শীঘ্ৰ কৰি আহে দেখি বীৰ দুই জন ॥ নপলাইবে বোলে হেন শুনিলেক বাক৷ নপলাই থাকিলেক সবে সেনা ঝাক॥ এতেকতে দুই দূতে খেদি লাগ পাইলা। নৃপতিৰ আগে যাই সেহি কথা কৈলা॥ ৰাজাক প্ৰণামি হৈন বুলিলেক ৰাণী। কাণ পাতি থাকা কহো জন্তুৰ কাহিনী॥</poem><noinclude></noinclude> c98yprtykj6cwhubrc5h85favvsegf7 104 89936 244775 2026-04-01T14:06:27Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ । নিশ্বাস নাপায় দুয়ো লৱৰৰ চোটে। হাত ফোট কবি নাসিকাৰ বায়ু চুটে কতো কহে খৰ বাক্য কতো জিবায়ন্ত । কৈত শুন। প্রভো তুমি জন্তুৰ বৃত্তাস্ত ৷৷ আমি দুয়ো তয..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244775 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ । নিশ্বাস নাপায় দুয়ো লৱৰৰ চোটে। হাত ফোট কবি নাসিকাৰ বায়ু চুটে কতো কহে খৰ বাক্য কতো জিবায়ন্ত । কৈত শুন। প্রভো তুমি জন্তুৰ বৃত্তাস্ত ৷৷ আমি দুয়ো তযু বাক্যে গৈলা দৰাদৰি । প্রত্যেক দেখিলা জন্তু গোট আছে মৰি ফিৰিয়া আসিলো আমি কহিবাৰ মনে । ভয় হৈয়া তোৰ৷ সব পলাস কি কাৰণে ৷ আনন্দে নধবে বাজা সেহি কথা শুনি । দশন প্রকাশি হেন বুলিলেক বাণী ॥ জন্তুক মাৰিলা নিষ্টে কহিলো প্রমাণ । কহিয়োক জন্তু গোট দেখু কোন স্থান ৷৷ দুই দূতে কহিলেক বাজা কাণ পাতি শৰীৰ প্ৰকাশ যেন চালেঙ্গিব গতি ॥ সাঙ্গি বান্ধি আনিবাক নগৰক চাইলা । দাঙ্গিবে নাপাবি তাক বাটতে এড়িলা ॥ তোৰা সৰ হেন যদি লৰা নিষ্ট বাক । আমাৰ লগত গৈলে পাক দেখাইৰাক হেন শুনি নগৰৰ যত নাৰী নৰ । সবাৰ মনত ভৈলা আনন্দ অপাৰ সকল সমাজে বোলে সাধু বীৰবৰ । মাবিলা জন্তুক ভৈলা আনন্দ অপাৰ ॥ ধন্য ধন্য বীব তুমি ত্রিবিক্রম সুত । তোমাৰ সমান ৰীৰ নাহি পৃথিবীত ॥ এহি বুলি প্ৰশংসা কৰয় সৈন্যগণ I চলিলা সকল সৈন্য চাহিবাক মন || কতো দূৰে দেখিলেক সৈন্যৰ আন্দোল। বাদ্যভাণ্ড বজাই সবে কৰে কৌতূহল ॥<noinclude></noinclude> 5hvezxbafltmf5oicvjg6rgvc6o527h 244790 244775 2026-04-01T15:06:03Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244790 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নিশ্বাস নাপায় দুয়ো লৱৰৰ চোটে। হাত ফোট কৰি নাসিকাৰ বায়ু চুটে॥ কতো কহে খৰ বাক্য কতো জিৰায়ন্ত। কৈত শুনা প্ৰভো তুমি জন্তুৰ বৃত্তান্ত॥ আমি দুয়ো তযু বাক্যে গৈলা দৰাদৰি। প্ৰত্যেক দেখিলা জন্তু গোট আছে মৰি॥ ফিৰিয়া আসিলো আমি কহিবাৰ মনে। ভয় হৈয়া তোৰ৷ সব পলাস কি কাৰণে॥ আনন্দে নধৰে ৰাজা সেহি কথা শুনি। দশন প্ৰকাশি হেন বুলিলেক বাণী॥ জন্তুক মাৰিলা নিষ্টে কহিলো প্ৰমাণ। কহিয়োক জন্তু গোট দেখু কোন স্থান॥ দুই দূতে কহিলেক ৰাজা কাণ পাতি ৷ শৰীৰ প্ৰকাশ যেন চালেঙ্গিৰ গতি॥ সাঙ্গি বান্ধি আনিবাক নগৰক চাইলা। দাঙ্গিবে নাপাবি তাক বাটতে এড়িলা॥ তোৰা সব হেন যদি লৰা নিষ্ট বাক। আমাৰ লগত গৈলে পাক দেখাইৰাক॥ হেন শুনি নগৰৰ যত নাৰী নৰ। সবাৰ মনত ভৈলা আনন্দ অপাৰ॥ সকল সমাজে বোলে সাধু বীৰবৰ। মাবিলা জন্তুক ভৈলা আনন্দ অপাৰ॥ ধন্য ধন্য বীৰ তুমি ত্ৰিবিক্ৰম সুত। তোমাৰ সমান বীৰ নাহি পৃথিবীত॥ এহি বুলি প্ৰশংসা কৰয় সৈন্যগণ ৷ চলিলা সকল সৈন্য চাহিবাক মন ॥ কতো দূৰে দেখিলেক সৈন্যৰ আন্দোল। বাদ্যভাণ্ড বজাই সবে কৰে কৌতূহল॥</poem><noinclude></noinclude> 7t12t0x6iff1213ksgejod5uh5jil2t 104 89937 244776 2026-04-01T14:06:48Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "' অভীষ্ট-পুৰাণ । মালা দুৰ্জ্জন জন্তু গোট আছে পৰি । আনন্দে জন্তুক সবে আছস্ত আববি ॥ মৰা জন্তু গোট দেখে পৰ্বত পৰাই । চালেঙ্গীৰ বাতি যেন জ্বলে সর্বব গাই ৷ দেখি হেন ৰাজা ভ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244776 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>' অভীষ্ট-পুৰাণ । মালা দুৰ্জ্জন জন্তু গোট আছে পৰি । আনন্দে জন্তুক সবে আছস্ত আববি ॥ মৰা জন্তু গোট দেখে পৰ্বত পৰাই । চালেঙ্গীৰ বাতি যেন জ্বলে সর্বব গাই ৷ দেখি হেন ৰাজা ভৈলা আনন্দ অপাৰ । বোলে ত্রিবিক্রম ৰাজা প্ৰচণ্ড প্রবল ॥ এনয় জন্তুৰ ৰূপাকৈত দেখা নাই ! সাঙ্গি বান্ধি গৃহক নিবাৰ সাধ্য নাই গৃহক লৈয়োক সবে আক সাঙ্গি কৰি । তিৰি ছলি ইহাক চাইবাক চক্ষু ভৰি ৷৷ ৰাজাৰ প্ৰচণ্ড বাক্য শুনি সেনাগণে । সাঙ্গি বান্ধি গৃহক যে আনিলা যতনে । যতেক আছিলা মানে সবে তিবি ছলি । জন্তুক চাহিৰে প্ৰতি ভৈলেক লৱৰি ৷৷ ' আত অনস্তৰে হেমচন্দ্ৰ মহাৰাজ । মেল ঘৰে বসিলেক পাতিয়া সমাজ বীৰবৰ কুমাৰক সাদৰে মাতিলা ৷ তোমাৰ নিমিত্তে মোৰ ৰাজ্যখান বৈলা ॥ তুমিসে আছিলা বাপু জন্তু গোট মাৰি । ইতো উপকাৰ বাপু হুজু কেন কৰি মোৰ মনে তোমাক দিবাক নাই ধন । যত হস্তী ঘোৰা ধন সবে অকারণ ॥ জিজ্ঞাসিয়া মোব আগে কহা পাত্রগণ । বীৰবৰ কুমাৰক কিবা দিবো ধন মুখ্য মুখ্য পাত্রগণে বিচাৰিয়া চাইলা । দিবাক লাগিয়া ধন বিচাৰি নাপাইলা | মোৰ বৰ ৰাজ্যক কৰিলা পৰিত্ৰাণ । গুণি চায় ধন ইতো তৃণৰ সমান ॥ 07<noinclude></noinclude> c13qyxr9m5n1oiak1rrm32rcmgcogjy 244787 244776 2026-04-01T15:02:04Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244787 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৫৩}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মাৰলা দুৰ্জ্জন জন্তু গোট আছে পৰি। আনন্দে জন্তুক সবে আছন্ত আবৰি॥ মৰা জন্তু গোট দেখে পৰ্ব্বত পৰাই। চালেঙ্গীৰ বাতি যেন জ্বলে সৰ্ব্ব গাই॥ দেখি হেন ৰাজা ভৈলা আনন্দ অপাৰ। বোলে ত্ৰিবিক্ৰম ৰাজা প্ৰচণ্ড প্ৰবল॥ এনয় জন্তুৰ ৰূপ কৈত দেখা নাই ৷ সাঙ্গি বান্ধি গৃহক নিবাৰ সাধ্য নাই॥ গৃহক লৈয়োক সবে আক সাঙ্গি কৰি। তিৰি ছলি ইহাক চাইবাক চক্ষু ভৰি॥ ৰাজাৰ প্ৰচণ্ড বাক্য শুনি সেনাগণে। সাঙ্গি বান্ধি গৃহক যে আনিলা যতনে॥ যতেক আছিলা মানে সবে তিৰি ছলি। জন্তুক চাহিৰে প্ৰতি ভৈলেক লৱৰি॥ আত অনন্তৰে হেমচন্দ্ৰ মহাৰাজ। মেল ঘৰে বসিলেক পাতিয়া সমাজ॥ বীৰবৰ কুমাৰক সাদৰে মাতিলা। তোমাৰ নিমিত্তে মোৰ ৰাজ্যখান ৰৈলা॥ তুমিসে আছিলা বাপু জন্তু গোট মাৰি। ইতো উপকাৰ বাপু সুজু কেন কৰি॥ মোৰ মনে তোমাক দিবাক নাই ধন। যত হস্তী ঘোৰা ধন সবে অকাৰণ॥ জিজ্ঞাসিয়া মোৰ আগে কহা পাত্ৰগণ। বীৰবৰ কুমাৰক কিবা দিবো ধন ॥ মুখ্য মুখ্য পাত্ৰগণে বিচাৰিয়া চাইলা। দিবাক লাগিয়া ধন বিচাৰি নাপাইলা ॥ মোৰ বৰ ৰাজ্যক কৰিলা পৰিত্ৰাণ। গুণি চায় ধন ইতো তৃণৰ সমান॥</poem><noinclude></noinclude> 6fhmwu6zia0eayfdloa1f18xutsqmdt 104 89938 244777 2026-04-01T14:11:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "8 অভীষ্ট-পুৰাণ। কৰযোৰ কবি পাত্ৰে বুলিলা ৰাজাক। আপোনি জিজ্ঞাসি দান কৰিয়োক তাক | শুনি হেমচন্দ্ৰ ৰাজা গুনিলেক মনে। কৰ্ম্মক চাহিয়া দিবা নুজুৱয় ধনে। যুবতী কুমাৰী মো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244777 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>8 অভীষ্ট-পুৰাণ। কৰযোৰ কবি পাত্ৰে বুলিলা ৰাজাক। আপোনি জিজ্ঞাসি দান কৰিয়োক তাক | শুনি হেমচন্দ্ৰ ৰাজা গুনিলেক মনে। কৰ্ম্মক চাহিয়া দিবা নুজুৱয় ধনে। যুবতী কুমাৰী মোৰ সৰ্ব্বাঙ্গে সুন্দৰী। এহিসে কন্যাৰ বটে হৈব সৰি বৰি॥ তাহাক দিবোহু বিয়া কাঁচা ফল কাতি। সাতখান গ্ৰাম দিবো উৎসৰ্গিয়া আতি॥ পাত্ৰ সকলক বোলে কিবা আছা চাই। এতিক্ষণে বিবাহক সাজ কৰা যাই॥ উৎসৰ্গিয়া দিবো যত ধন অৰ্ণব দাই। গণিতে নপাৰি তাক কহন নাযাই। ধন বত্ন হস্তী ঘোড়া আছে যত যত। সবাকে উৎসৰ্গি দিবো তাহাৰ লগত। পাত্ৰগণে বোলে ইতো কথা স্বৰূপত। আমাক তাবিলা ইতো ঘোৰ আপদত॥ ইসব দক্ষিণা আঙ্ক দিবাক উচিত। তিৰি ছলি সবে ভৈলা ইহাৰ যে ধৃত॥ এহি বাক্য বোলে সবে পাত্ৰগণে মিলি। কন্যাক প্ৰশংসে সবে ধন্য ধন্য বুলি! চাবাস্ ৰাজাৰ বীৰ্ঘ্যে ভৈলি উতপতি চাবাস্ প্ৰচণ্ড বীৰ বিপুল শকতি॥ মেঘনাদ জন্তুত দেবতা গৈলা হাৰি। ছেন বীৰ একে শূলে নুঠিলেক ফিৰি॥ কুশল কৰিলা ৰাজ্য আপদ গুচিলা। ইহাক যে কন্যা দান দিবাক লাগিলা॥ শুনি হেম, ৰাজা ভৈলা আনন্দ অপাৰ। তেতিক্ষণে আনিলেক যজ্ঞয় সম্ভাৰ॥<noinclude></noinclude> 05qkj1xb4nwwicl5pz9qh76si40xui5 244784 244777 2026-04-01T14:57:36Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244784 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|৫৪|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কৰযোৰ কৰি পাত্ৰে বুলিলা ৰাজাক। আপোনি জিজ্ঞাসি দান কৰিয়োক তাক ॥ শুনি হেমচন্দ্ৰ ৰাজা গুনিলেক মনে। কৰ্ম্মক চাহিয়া দিবা নুজুৱয় ধনে॥ যুবতী কুমাৰী মোৰ সৰ্ব্বাঙ্গে সুন্দৰী। এহিসে কন্যাৰ বটে হৈব সৰি বৰি॥ তাহাক দিবোহু বিয়া কাঁচা ফল কাতি। সাতখান গ্ৰাম দিবো উৎসৰ্গিয়া আতি॥ পাত্ৰ সকলক বোলে কিবা আছা চাই। এতিক্ষণে বিবাহক সাজ কৰা যাই॥ উৎসৰ্গিয়া দিবো যত ধন অৰ্ব্বুদাই। গণিতে নপাৰি তাক কহন নাযাই॥ ধন ৰত্ন হস্তী ঘোড়া আছে যত যত। সবাকে উৎসৰ্গি দিবো তাহাৰ লগত॥ পাত্ৰগণে বোলে ইতো কথা স্বৰূপত। আমাক তাৰিলা ইতো ঘোৰ আপদত॥ ইসব দক্ষিণা আঙ্ক দিবাক উচিত। তিৰি ছলি সবে ভৈলা ইহাৰ যে ধৃত॥ এহি বাক্য বোলে সবে পাত্ৰগণে মিলি। কন্যাক প্ৰশংসে সবে ধন্য ধন্য বুলি॥ চাবাস্ ৰাজাৰ বীৰ্য্যে ভৈলি উতপতি ৷ চাবাস্ প্ৰচণ্ড বীৰ বিপুল শকতি॥ মেঘনাদ জন্তুত দেবতা গৈলা হাৰি। হেন বীৰ একে শূলে নুঠিলেক ফিৰি॥ কুশল কৰিলা ৰাজ্য আপদ গুচিলা। ইহাক যে কন্যা দান দিবাক লাগিলা॥ শুনি হেম, ৰাজা ভৈলা আনন্দ অপাৰ। তেতিক্ষণে আনিলেক যজ্ঞয় সম্ভাৰ॥</poem><noinclude></noinclude> 7web0u6xg8fvqnlt7sfztov2pbn6xzm 104 89939 244780 2026-04-01T14:43:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ কথা শুনি ফুলেচানা গুনে মনে মনে। কন্যা হুয়া কন্যা বিহা কৰাইবু কেমনে॥ পুৰুষ বুলিয়া মোত বিহা দেই নাবা। তিৰি বুলি কলি মোক বাখে ভাৰ্য্যা কৰি॥ আকে জানি ই..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244780 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ কথা শুনি ফুলেচানা গুনে মনে মনে। কন্যা হুয়া কন্যা বিহা কৰাইবু কেমনে॥ পুৰুষ বুলিয়া মোত বিহা দেই নাবা। তিৰি বুলি কলি মোক বাখে ভাৰ্য্যা কৰি॥ আকে জানি ইহাকে সে স্বামী বুলি মানি। বিদ্যাধৰ নৃপতিক এবিলোঁহো গুনি॥ বিবাহতে নৃপতিক কবিলু অকাৰ্য্য। লজ্জাতে নগৈলু শিতো আপনাৰ ৰাজ্য॥ কিবা মোৰ কথা আবে আকুট কুকুট। বিধাতায়ে কৰে মোক উভয় সংকট॥ আজি মোক ৰাখিবেক দৈবকীনন্দনে। কন্যা বিহা দিলে মোত পৰিবে বক্ষণে। এহি বুলি গুনি কন্যা মৌন হুৱা আছে। হৰিৰ প্ৰসাদে সদবুধি ভৈলা পাছে॥ নৃগতিক বোলে শুনা কথা মহাৰাজ। ৰাজ্যৰ নুহিকে ইতো লৰালৰি কাৰ্য্য॥ বিবাহ দিবাক লাগে নৃপতি সবাৰ। এতেকে বান্ধিবে লাগে ঘৰ বিবাহৰ। ত্ৰিংশত বিংশতি ঘৰ জুষ্ঠা বান্ধি কবে। বাৰিষা অন্তৰে কন্যা তেবে বিহা কৰে | পুত্ৰ বলি যদি দয়া আছয় তোমাব। কন্যা বিহা দিবা তুমি বাৰিষা অন্তৰ। একে খামি কাৰ্য্য মাত্ৰ এবে কৰা যদি। তেবেসে আমাৰ মনোৰথ হবে সিদ্ধি॥ মাধববিক্ৰম ভাঙ্ক দিয়োক বিচাৰি। তেবেসে সবাকে পাইলু জানা নিষ্ট কৰি হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বোলে কথা স্বৰূপত। ভিন্ন বুলি মোক তুমি নলৈবা মনত<noinclude></noinclude> sg118ynzc9kj08wkv4s6utf633n9c9g 244781 244780 2026-04-01T14:48:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244781 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ|৫৫}}</noinclude> {{Block center|<poem>কথা শুনি ফুলেচানা গুনে মনে মনে। কন্যা হুয়া কন্যা বিহা কৰাইবু কেমনে॥ পুৰুষ বুলিয়া মোত বিহা দেই নাবা। তিৰি বুলি কলি মোক বাখে ভাৰ্য্যা কৰি॥ আকে জানি ইহাকে সে স্বামী বুলি মানি। বিদ্যাধৰ নৃপতিক এৰিলোঁহো গুনি॥ বিবাহতে নৃপতিক কবিলু অকাৰ্য্য। লজ্জাতে নগৈলু শিতো আপনাৰ ৰাজ্য॥ কিবা মোৰ কথা আবে আকুট কুকুট। বিধাতায়ে কৰে মোক উভয় সংকট॥ আজি মোক ৰাখিবেক দৈবকীনন্দনে। কন্যা বিহা দিলে মোত পৰিবে ৰক্ষণে। এহি বুলি গুনি কন্যা মৌন হুৱা আছে। হৰিৰ প্ৰসাদে সদবুধি ভৈলা পাছে॥ নৃগতিক বোলে শুনা কথা মহাৰাজ। ৰাজ্যৰ নুহিকে ইতো লৰালৰি কাৰ্য্য॥ বিবাহ দিবাক লাগে নৃপতি সবাৰ। এতেকে বান্ধিবে লাগে ঘৰ বিবাহৰ। ত্ৰিংশত বিংশতি ঘৰ জুষ্ঠা বান্ধি কৰে । বাৰিষা অন্তৰে কন্যা তেবে বিহা কৰে ।। পুত্ৰ বলি যদি দয়া আছয় তোমাবৰ। কন্যা বিহা দিবা তুমি বাৰিষা অন্তৰ।। একে খামি কাৰ্য্য মাত্ৰ এবে কৰা যদি। তেবেসে আমাৰ মনোৰথ হবে সিদ্ধি॥ মাধববিক্ৰম তাঙ্ক দিয়োক বিচাৰি। তেবেসে সবাকে পাইলু জানা নিষ্ট কৰি।। হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বোলে কথা স্বৰূপত। ভিন্ন বুলি মোক তুমি নলৈবা মনত।।</poem>}}<noinclude></noinclude> daumulpl3svs18ygdokjc18j9bo2ld6 244782 244781 2026-04-01T14:49:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244782 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ|৫৫}}</noinclude> {{Block center|<poem>কথা শুনি ফুলেচানা গুনে মনে মনে। কন্যা হুয়া কন্যা বিহা কৰাইবু কেমনে॥ পুৰুষ বুলিয়া মোত বিহা দেই নাবা। তিৰি বুলি কলি মোক ৰাখে ভাৰ্য্যা কৰি॥ আকে জানি ইহাকে সে স্বামী বুলি মানি। বিদ্যাধৰ নৃপতিক এৰিলোঁহো গুনি॥ বিবাহতে নৃপতিক কবিলু অকাৰ্য্য। লজ্জাতে নগৈলু শিতো আপনাৰ ৰাজ্য॥ কিবা মোৰ কথা আবে আকুট কুকুট। বিধাতায়ে কৰে মোক উভয় সংকট॥ আজি মোক ৰাখিবেক দৈবকীনন্দনে। কন্যা বিহা দিলে মোত পৰিবে ৰক্ষণে। এহি বুলি গুনি কন্যা মৌন হুৱা আছে। হৰিৰ প্ৰসাদে সদবুধি ভৈলা পাছে॥ নৃগতিক বোলে শুনা কথা মহাৰাজ। ৰাজ্যৰ নুহিকে ইতো লৰালৰি কাৰ্য্য॥ বিবাহ দিবাক লাগে নৃপতি সবাৰ। এতেকে বান্ধিবে লাগে ঘৰ বিবাহৰ। ত্ৰিংশত বিংশতি ঘৰ জুষ্ঠা বান্ধি কৰে । বাৰিষা অন্তৰে কন্যা তেবে বিহা কৰে ।। পুত্ৰ বলি যদি দয়া আছয় তোমাবৰ। কন্যা বিহা দিবা তুমি বাৰিষা অন্তৰ।। একে খামি কাৰ্য্য মাত্ৰ এবে কৰা যদি। তেবেসে আমাৰ মনোৰথ হবে সিদ্ধি॥ মাধববিক্ৰম তাঙ্ক দিয়োক বিচাৰি। তেবেসে সবাকে পাইলু জানা নিষ্ট কৰি।। হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বোলে কথা স্বৰূপত। ভিন্ন বুলি মোক তুমি নলৈবা মনত।।</poem>}}<noinclude></noinclude> 856bgtlx7zizj581uo4i9ykcy76mijp 104 89940 244783 2026-04-01T14:50:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ। ইতো ৰাজ্যভাৰ বাপু সকলে তোমাৰ। মোৰ মনে ভিন্ন নাই কৈলু সাৰে সাব॥ যুদ্ধৰ কটক দিলো হস্তী ঘোড়া যূথ। সবেয়ে। তোমাৰ লগে যাউক যথা তথা॥ সবাবে হৈবাহা বাপু তু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244783 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ। ইতো ৰাজ্যভাৰ বাপু সকলে তোমাৰ। মোৰ মনে ভিন্ন নাই কৈলু সাৰে সাব॥ যুদ্ধৰ কটক দিলো হস্তী ঘোড়া যূথ। সবেয়ে। তোমাৰ লগে যাউক যথা তথা॥ সবাবে হৈবাহা বাপু তুমি অধিকাৰী। কটক চলোক কাৰ্য্য সাধা শীঘ্ৰ কৰি॥ তযু ভাতৃ কুন থানে কিবা ৰূপগুণ। কাহাৰ গৃহত আছে চিনিবেক কুন। বুদ্ধিবলে যেমন প্ৰকাৰে পাইবা ভাই। তেমন প্ৰকাৰে বাপু চিন্তিয়ো উপাই॥ মায়াবীৰবৰে পাচে উথিলেক মাতি একে খানি বুদ্ধি জানু মোৰ মনে আতি॥ যদি তযু শ্ৰীমুখৰ পাওঁ বল বুদ্ধি। প্ৰকাৰে উপাই মই কৰিবো সুবুদ্ধি॥ একে খানি কাৰ্য্য মই গুণি আছু মনে। কাৰ্য্যৰ কাৰণে কিছো মান দিয়া ধনে॥ হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বোলে যেই মনে কয যেমন প্ৰকাৰে কাৰ্য্য সিদ্ধি মাত্ৰ কৰ। হয় হস্তী দাস দাসী সুবৰ্ণ ভাণ্ডাৰ। সবাকে দিলুহু কাৰ্য্য সাধা আপুনাৰ॥ মায়াবীৰবৰে বোলে শুনা নৰপতি। তোমাৰ বুদ্ধিত মই দিলু অনুমতি॥ দক্ষিণ দিশক লাগি সমদলে যাই। ভিন্ন কৰি একখান নগৰ বান্ধাই। হেন শুনি ৰাজা পাচে দিলা সমিধান | তোক লাগি বাপু মোৰ নুজুবই স্থান॥ নুবুলিবা বাপু মোৰ নসহয় প্ৰাণে। আমি সকলো কাৰ্য্য থাকি ইতো থানে<noinclude></noinclude> tpz9vw0ffg8pu10hdtw4v2imxzit16s 244785 244783 2026-04-01T14:59:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244785 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|৫৬|অভীষ্ট- পুৰাণ|}}</noinclude> {{Block center|<poem>ইতো ৰাজ্যভাৰ বাপু সকলে তোমাৰ। মোৰ মনে ভিন্ন নাই কৈলু সাৰে সাৰ॥ যুদ্ধৰ কটক দিলো হস্তী ঘোড়া যূথ। সবেয়ো তোমাৰ লগে যাউক যথা তথা॥ সবাবে হৈবাহা বাপু তুমি অধিকাৰী। কটক চলোক কাৰ্য্য সাধা শীঘ্ৰ কৰি॥ তযু ভাতৃ কুন থানে কিবা ৰূপগুণ। কাহাৰ গৃহত আছে চিনিবেক কুন। বুদ্ধিবলে যেমন প্ৰকাৰে পাইবা ভাই। তেমন প্ৰকাৰে বাপু চিন্তিয়ো উপাই॥ মায়াবীৰবৰে পাচে উথিলেক মাতি একে খানি বুদ্ধি জানু মোৰ মনে আতি॥ যদি তযু শ্ৰীমুখৰ পাওঁ বল বুদ্ধি। প্ৰকাৰে উপাই মই কৰিবো সুবুদ্ধি॥ একে খানি কাৰ্য্য মই গুণি আছু মনে। কাৰ্য্যৰ কাৰণে কিছো মান দিয়া ধনে॥ হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বোলে যেই মনে কয়। যেমন প্ৰকাৰে কাৰ্য্য সিদ্ধি মাত্ৰ কৰ। হয় হস্তী দাস দাসী সুবৰ্ণ ভাণ্ডাৰ। সবাকে দিলুহু কাৰ্য্য সাধা আপুনাৰ॥ মায়াবীৰবৰে বোলে শুনা নৰপতি। তোমাৰ বুদ্ধিত মই দিলু অনুমতি॥ দক্ষিণ দিশক লাগি সমদলে যাই। ভিন্ন কৰি একখান নগৰ বান্ধাই।। হেন শুনি ৰাজা পাচে দিলা সমিধান। তোক লাগি বাপু মোৰ নুজুবই স্থান॥ নুবুলিবা বাপু মোৰ নসহয় প্ৰাণে। আমি সকলো কাৰ্য্য থাকি ইতো থানে।।</poem>}}<noinclude></noinclude> 3bztnhxgzanu0jtajlwje2rusvtnqd7 104 89941 244786 2026-04-01T15:00:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ। বীৰবৰে বোলে পিতৃ নখঙ্গিবা মনে। দিয়োক বিদাই মোক কাৰ্য্যৰ কাৰণে পিতৃ হেন মানি মই সেবিবো তোমাক কাৰ্য্য বুঝি তুমি ভিন্ন নেদেখিবা মোক॥ হেমচন্দ্ৰ বাজা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244786 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ। বীৰবৰে বোলে পিতৃ নখঙ্গিবা মনে। দিয়োক বিদাই মোক কাৰ্য্যৰ কাৰণে পিতৃ হেন মানি মই সেবিবো তোমাক কাৰ্য্য বুঝি তুমি ভিন্ন নেদেখিবা মোক॥ হেমচন্দ্ৰ বাজা পাচে বুলিলা বচন। আমিয়ো ভৈলুহু বাপু তোমাৰ পালন॥ দিলুহু বিদাই বাপু শুনা সাৰে সাব। তোমাত সপিলো বাপু যত ৰাজ্যভাৰ॥ কাৰ্য্য বুঝি আহিবাহা বাৰিষা অস্ততে। মায়াবীৰে বোলে পিতৃ কথা স্বৰূপত॥ দিয়োক বিদাই সেবু তযু চৰণত যত হস্তী ঘোড়া লোক লৰিলা লগত॥ এহি বুলি বীৰবৰ গৈলা দক্ষিণক। লগতে লৈলেক সৈন্য কটক যতেক | প্ৰভাস তীৰ্থক লাগি যেহি পন্থে যাই। যোজন নগব পাতি বৈলা সেহি ঠাই অৰণ্যৰ মাঝে মাঝে এক বাট আছে। যাত্ৰিগণ যাই সেই প্ৰভাসৰ কাছে॥ মায়াবীৰবৰে পাছে সিথানতে থাকি। সাগৰৰ সীমা জুৰি পাতিলন্ত চকি॥ ৰাত্ৰি দিনে সাবধানে থাকিবাহা চাই। প্ৰভাস তীৰ্থক লাগি যাত্ৰিগণ যাই॥ চকিত ৰাখিবা তাক যাইবাক নপাবে। লিখাতে লেখিয়া চাইলা এঘৰ হাজাৰে॥ পাছে চকিয়ালে যাই ৰাজাত জনাইলা। এঘৰ হাজাৰ যাত্ৰী চকিত বসিলা॥ হেন শুনি বীৰবৰ নামে ফুলেচনা। যাৰ যেন প্ৰয়োজন পুচিলাহা যেন॥ 49<noinclude></noinclude> 9dqilyktn1thmz1v14i0e9fjedpjp1n 244788 244786 2026-04-01T15:03:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244788 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৫৭}}</noinclude> {{Block center|<poem>বীৰবৰে বোলে পিতৃ নখঙ্গিবা মনে। দিয়োক বিদাই মোক কাৰ্য্যৰ কাৰণে পিতৃ হেন মানি মই সেবিবো তোমাক কাৰ্য্য বুঝি তুমি ভিন্ন নেদেখিবা মোক॥ হেমচন্দ্ৰ ৰাজা পাচে বুলিলা বচন। আমিয়ো ভৈলুহু বাপু তোমাৰ পালন॥ দিলুহু বিদাই বাপু শুনা সাৰে সাৰ। তোমাত সপিলো বাপু যত ৰাজ্যভাৰ॥ কাৰ্য্য বুঝি আহিবাহা বাৰিষা অস্ততে। মায়াবীৰে বোলে পিতৃ কথা স্বৰূপত॥ দিয়োক বিদাই সেবু তযু চৰণত। যত হস্তী ঘোড়া লোক লৰিলা লগত॥ এহি বুলি বীৰবৰ গৈলা দক্ষিণক। লগতে লৈলেক সৈন্য কটক যতেক ।। প্ৰভাস তীৰ্থক লাগি যেহি পন্থে যাই। যোজন নগৰ পাতি বৈলা সেহি ঠাই ।। অৰণ্যৰ মাঝে মাঝে এক বাট আছে। যাত্ৰিগণ যাই সেই প্ৰভাসৰ কাছে॥ মায়াবীৰবৰে পাছে সিথানতে থাকি। সাগৰৰ সীমা জুৰি পাতিলন্ত চকি॥ ৰাত্ৰি দিনে সাবধানে থাকিবাহা চাই। প্ৰভাস তীৰ্থক লাগি যাত্ৰিগণ যাই॥ চকিত ৰাখিবা তাক যাইবাক নপাবে। লিখাতে লেখিয়া চাইলা এঘৰ হাজাৰে॥ পাছে চকিয়ালে যাই ৰাজাত জনাইলা। এঘৰ হাজাৰ যাত্ৰী চকিত বসিলা॥ হেন শুনি বীৰবৰ নামে ফুলেচনা। যাৰ যেন প্ৰয়োজন পুচিলাহা যেন॥</poem>}}<noinclude></noinclude> 1e8wplgrg6by067qiplbat3i5a5rwh6 104 89942 244789 2026-04-01T15:03:52Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "^ অভীষ্ট-পুৰাণ। কাকত কৰিয়া পঠাইলস্ত জনে জন। .. সকলে চকিত এই কথা দিল৷ জানে॥ মৈবাশৰ্ম্মা নামে ঋষি জানা নিষ্ট কৰি। . তাহাতে পুছিবা গৈয়া ভাগ ভাগ কৰি॥ কহিয়ো সবাৰে মনে ক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244789 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>^ অভীষ্ট-পুৰাণ। কাকত কৰিয়া পঠাইলস্ত জনে জন। .. সকলে চকিত এই কথা দিল৷ জানে॥ মৈবাশৰ্ম্মা নামে ঋষি জানা নিষ্ট কৰি। . তাহাতে পুছিবা গৈয়া ভাগ ভাগ কৰি॥ কহিয়ো সবাৰে মনে কিবা প্ৰয়োজন। প্ৰভাস তীৰ্থক লাগি যোৱা কিকাৰণ॥ প্ৰভাসক যাই মাগিবাহা কোন ফল। নভাণ্ডিবা যিতো কাৰ্য্য কহিয়ো সকল॥ হেন শুনি কহিলন্ত সবে যাত্ৰিগণ। ভাগ ভাগ কৰি কহিলন্ত প্ৰয়োজন। কেহো বোলে মই দুখী খাইবে নাই অন্ন। তীৰ্থ দশনে যেন পাইবো বহু ধন॥ কেহো বোলে মোৰ কথা কহিলো প্ৰভায়। প্ৰভাসৰ ফলে যেন মোৰ পুত্ৰ হয়॥ কেহো বোলে মোৰ পুত্ৰ নাই নিষ্ট কৰি। কেহো বোলে মোৰ ভাৰ্য্যা গোট গৈলা মৰি। প্ৰভাসৰ ফলে মই পাইবোহো সুন্দৰী। ভাৰ্য্যাক ঘটিয়া ম‍ই যাম নিজ পুৰী। কেহো বোলে শুনা মোৰ স্বৰূপ বচন। প্ৰভাসক যাও মই এহি প্ৰয়োজন | দেবৰ দুৰ্লভ হৰি বিচাৰি নেপাই। হেন ভক্তিদান পাইবো প্ৰভাসক যাই। কেহো বোলে আমি পাপী পৰম নিষ্ফল। পাপ এৰাইবাক যাও দেখিয়ো সকল॥ প্ৰভাস স্নানিলে সৰ্বব পাপ হয় ক্ষয়। গোবিন্দত ভক্তি হৈব হেন মনে লয় | সবে কথা পুছিলন্ত জানা নিষ্ট কৰি। ভিনে ভিনে কাকুতি কৰিলা যত্ন কৰি॥<noinclude></noinclude> 3rlyjtggxzj2ju6pecsjabh1vzekgzn 244791 244789 2026-04-01T15:09:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244791 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৫৮|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}}</noinclude> {{Block center|<poem>কাকত কৰিয়া পঠাইলস্ত জনে জনে। সকলে চকিত এই কথা দিলা জানে॥ মৈৰাশৰ্ম্মা নামে ঋষি জানা নিষ্ট কৰি। তাহাতে পুছিবা গৈয়া ভাগ ভাগ কৰি॥ কহিয়ো সবাৰে মনে কিবা প্ৰয়োজন। প্ৰভাস তীৰ্থক লাগি যোৱা কিকাৰণ॥ প্ৰভাসক যাই মাগিবাহা কোন ফল। নভাণ্ডিবা যিতো কাৰ্য্য কহিয়ো সকল॥ হেন শুনি কহিলন্ত সবে যাত্ৰিগণ। ভাগ ভাগ কৰি কহিলন্ত প্ৰয়োজন।। কেহো বোলে মই দুখী খাইবে নাই অন্ন। তীৰ্থ দৰ্শনে যেন পাইবো বহু ধন॥ কেহো বোলে মোৰ কথা কহিলো প্ৰভায়। প্ৰভাসৰ ফলে যেন মোৰ পুত্ৰ হয়॥ কেহো বোলে মোৰ পুত্ৰ নাই নিষ্ট কৰি। কেহো বোলে মোৰ ভাৰ্য্যা গোট গৈলা মৰি।। প্ৰভাসৰ ফলে মই পাইবোহো সুন্দৰী। ভাৰ্য্যাক ঘটিয়া ম‍ই যাম নিজ পুৰী।। কেহো বোলে শুনা মোৰ স্বৰূপ বচন। প্ৰভাসক যাও মই এহি প্ৰয়োজন।। দেবৰ দুৰ্লভ হৰি বিচাৰি নেপাই। হেন ভক্তিদান পাইবো প্ৰভাসক যাই।। কেহো বোলে আমি পাপী পৰম নিষ্ফল। পাপ এৰাইবাক যাও দেখিয়ো সকল॥ প্ৰভাস স্নানিলে সৰ্বব পাপ হয় ক্ষয়। গোবিন্দত ভক্তি হৈব হেন মনে লয় ।। সবে কথা পুছিলন্ত জানা নিষ্ট কৰি। ভিনে ভিনে কাকুতি কৰিলা যত্ন কৰি॥</poem>}}<noinclude></noinclude> cpwh08zsueinr9mpo6a5y8lefs1pfie 104 89943 244792 2026-04-01T15:09:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "n অভীষ্ট পুৰাণ। R নৃপতিব আগত যে দিলেক কাকত। কাকত চাহিয়া সকলক দিল| হাক॥ যাত্ৰী যে অযাত্ৰী কন্যা একত্ৰ কৰিলা। যাত্ৰী সকলক পাছে মাতিয়া আনিলা॥ যাব যেন যেই ইচ্ছা তাক কন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244792 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>n অভীষ্ট পুৰাণ। R নৃপতিব আগত যে দিলেক কাকত। কাকত চাহিয়া সকলক দিল| হাক॥ যাত্ৰী যে অযাত্ৰী কন্যা একত্ৰ কৰিলা। যাত্ৰী সকলক পাছে মাতিয়া আনিলা॥ যাব যেন যেই ইচ্ছা তাক কন্যা দিলা। সবাক সম্বুধি পাছে বাজায়ে মাতিলা॥ যাত্ৰী সকলৰ মনৰথক পূবিলা। যাক যিবা বস্তু লাগে সেহি ছেগে দিলা॥ ভক্তি কৰিবাক লাগি যেই আছি আছে। দিলোহো বিদায় যাৱা প্ৰভাসৰ কাছে। আৰু সাবধানে থাকা প্ৰভাসৰ তীবে। পৰিলে মাত্ৰকে মোত জানাইবা সত্বৰে। চকিত ছাবিয়া যদি একজন যাই। সত্যে সত্যে বোলো মই কাটিবো নিশ্চয়॥ মায়াবীববৰে হেন কহিলা সবাক। উজাগৰে থাকিবহো সকলে কটক॥ শিবশৰ্ম্মা বদতি যে শুনা সাবেসাব। মাধব বিক্ৰমৰ কথা শুনা আতপৰ॥ পুষ্পব তলত বহি মাধব বিক্ৰম। মকা মকি কান্দিলন্ত কবিয়া মৰম॥ হৰি হৰি কিনো মোৰ অকাৰ্য্য মিলিলা॥ দুৰ্জ্জনে হবিয়া কন্যা পলুৱাই নিলা। . মোক স্বামী বৰু বলি মনে কবি বঙ্গ। কন্যায়ে কান্দিলা দুৰ্জ্জনৰ পায়৷ সঙ্গ॥ এহি বুলি মাধব বিক্ৰম গুণি মনে। মহা দুঃখে ভ্ৰমি ফুবে বিক্ৰম নন্দনে! মন দুখে গৈয়া পশিলেক ঘোৰ বনে। ধৌম্য আশ্ৰমত গৈয়া ৰহিলা সি থানে॥<noinclude></noinclude> p493ndsusc55dcd0illk0o50hbc6fce 244795 244792 2026-04-01T15:16:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244795 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অভীষ্ট পুৰাণ।|৫৯}}</noinclude> {{Block center|<poem>নৃপতিৰ আগত যে দিলেক কাকত। কাকত চাহিয়া সকলক দিলা হাক॥ যাত্ৰী যে অযাত্ৰী কন্যা একত্ৰ কৰিলা। যাত্ৰী সকলক পাছে মাতিয়া আনিলা॥ যাৰ যেন যেই ইচ্ছা তাক কন্যা দিলা। সবাক সম্বুধি পাছে ৰাজায়ে মাতিলা॥ যাত্ৰী সকলৰ মনৰথক পূৰিলা। যাক যিবা বস্তু লাগে সেহি ছেগে দিলা॥ ভক্তি কৰিবাক লাগি যেই আছি আছে। দিলোহো বিদায় যাৱা প্ৰভাসৰ কাছে।। আৰু সাবধানে থাকা প্ৰভাসৰ তীৰে। পৰিলে মাত্ৰকে মোত জানাইবা সত্বৰে।। চকিত ছাৰিয়া যদি একজন যাই। সত্যে সত্যে বোলো মই কাটিবো নিশ্চয়॥ মায়াবীৰবৰে হেন কহিলা সবাক। উজাগৰে থাকিবহো সকলে কটক॥ শিবশৰ্ম্মা বদতি যে শুনা সাৰেসাৰ। মাধব বিক্ৰমৰ কথা শুনা আতপৰ॥ পুষ্পৰ তলত বহি মাধব বিক্ৰম। মকা মকি কান্দিলন্ত কৰিয়া মৰম॥ হৰি হৰি কিনো মোৰ অকাৰ্য্য মিলিলা॥ দুৰ্জ্জনে হৰিয়া কন্যা পলুৱাই নিলা। . মোক স্বামী বৰু বলি মনে কৰা ৰঙ্গ। কন্যায়ে কান্দিলা দুৰ্জ্জনৰ পায়া সঙ্গ॥ এহি বুলি মাধব বিক্ৰম গুণি মনে। মহা দুঃখে ভ্ৰমি ফুৰে বিক্ৰম নন্দনে।। মন দুখে গৈয়া পশিলেক ঘোৰ বনে। ধৌম্য আশ্ৰমত গৈয়া ৰহিলা সি থানে॥</poem>}}<noinclude></noinclude> jdsmxp5gdy3e9qovtyh7s5vg1rbl96b 104 89944 244796 2026-04-01T15:16:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "1 অভীষ্ট-পুৰাণ। D আছন্ত সি ধৌম্য ঋষি উগ্ৰ তপ কৰি। তথাতে থাকিলা গৈয়া ভ্ৰমৰি ভ্ৰমবি॥ দেখি: ধৌম্য তাক ঋষি দিলা সমিধান। কি কাৰণে ফুৰা বাপু কাহাৰ নন্দন। মাধব বিক্ৰম বোলে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244796 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>1 অভীষ্ট-পুৰাণ। D আছন্ত সি ধৌম্য ঋষি উগ্ৰ তপ কৰি। তথাতে থাকিলা গৈয়া ভ্ৰমৰি ভ্ৰমবি॥ দেখি: ধৌম্য তাক ঋষি দিলা সমিধান। কি কাৰণে ফুৰা বাপু কাহাৰ নন্দন। মাধব বিক্ৰম বোলে শুনা পাচ কথা। কহন নাই মোব জি ভৈলা ব্যবস্থা স্বৰূপত সুধা যদি লঘু কহিবাক। যি ভৈলা আমাৰ কথা শুনা কহু তাক॥ ত্ৰিবিক্ৰম নৃপতিৰ পুত্ৰ অনুপাম। মাধব বিক্ৰম আৰু বীৰবৰ নাম॥ মাধব বিক্ৰম যাই চকিত পৰিলা। কন্যায়ে বোলস্ত শুনিয়োক যেন ভৈলা। কন্যায়ে বোলন্ত শুনিয়োক চকিয়াৰ। যতনে ৰাখিয়া তাক দিয়া বাসাঘৰ। সিধা ভজা দিবা ৰাখিবাহা ভালঘৰ। দুনাই খুজিবা বস্তু নলগায় আৰ। সকল সম্ভাৰ দিবো আত অনস্তৰ। এহি মতে আছে তিনিদিন যে তাস্তব॥ বিদ্যাধৰ ৰাজা আসি পালা চকিত। চকিয়াল পায় তাক আনিলা দেখিত। সবাক বুলিলা পাছে প্ৰবোধ বচনে। সাদৰে ৰাখিবা তাক কৰিয়া যতনে॥ এহিমতে তিনি দিন আছে বাট চাই। এতেকতে পঢ়েক্ষণে পৰিলেক যাই॥ চকিত পুছিলা তাত স্বৰূপ বচন। প্ৰভাসক যাস তই কিবা প্ৰয়োজন। পচেক্ষণে বোলে এক দুষ্টা বৰ নাৰী। পৰম যতনে তাইক আনিলুহু হৰি।<noinclude></noinclude> smrbaxc5t0hmn5pvdd4zp5tmwh1t0dj 244799 244796 2026-04-01T15:22:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244799 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ। |}}</noinclude> {{Block center|<poem>আছন্ত সি ধৌম্য ঋষি উগ্ৰ তপ কৰি। তথাতে থাকিলা গৈয়া ভ্ৰমৰি ভ্ৰমৰি॥ দেখি ধৌম্য তাক ঋষি দিলা সমিধান। কি কাৰণে ফুৰা বাপু কাহাৰ নন্দন।। মাধব বিক্ৰম বোলে শুনা পাচ কথা। কহন নাই মোৰ জি ভৈলা ব্যবস্থা।। স্বৰূপত সুধা যদি লঘু কহিবাক। যি ভৈলা আমাৰ কথা শুনা কহু তাক॥ ত্ৰিবিক্ৰম নৃপতিৰ পুত্ৰ অনুপাম। মাধব বিক্ৰম আৰু বীৰবৰ নাম॥ মাধব বিক্ৰম যাই চকিত পৰিলা। কন্যায়ে বোলন্ত শুনিয়োক যেন ভৈলা।। কন্যায়ে বোলন্ত শুনিয়োক চকিয়াৰ। যতনে ৰাখিয়া তাক দিয়া বাসাঘৰ।। সিধা ভজা দিবা ৰাখিবাহা ভালঘৰ। দুনাই খুজিবা বস্তু নলগায় আৰ।। সকল সম্ভাৰ দিবো আত অনন্তৰ। এহি মতে আছে তিনিদিন যে অন্তৰ॥ বিদ্যাধৰ ৰাজা আসি পালা চকিত। চকিয়াল পায় তাক আনিলা দেখিত।। সবাক বুলিলা পাছে প্ৰবোধ বচনে। সাদৰে ৰাখিবা তাক কৰিয়া যতনে॥ এহিমতে তিনি দিন আছে বাট চাই। এতেকতে পঢ়েক্ষণে পৰিলেক যাই॥ চকিত পুছিলা তাত স্বৰূপ বচন। প্ৰভাসক যাস তই কিবা প্ৰয়োজন।। পচেক্ষণে বোলে এক দুষ্টা বৰ নাৰী। পৰম যতনে তাইক আনিলুহু হৰি।।</poem>}}<noinclude></noinclude> j2juweis7y8gam4uwupza21j816tfi0 244800 244799 2026-04-01T15:22:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244800 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬২|অভীষ্ট-পুৰাণ। |}}</noinclude> {{Block center|<poem>আছন্ত সি ধৌম্য ঋষি উগ্ৰ তপ কৰি। তথাতে থাকিলা গৈয়া ভ্ৰমৰি ভ্ৰমৰি॥ দেখি ধৌম্য তাক ঋষি দিলা সমিধান। কি কাৰণে ফুৰা বাপু কাহাৰ নন্দন।। মাধব বিক্ৰম বোলে শুনা পাচ কথা। কহন নাই মোৰ জি ভৈলা ব্যবস্থা।। স্বৰূপত সুধা যদি লঘু কহিবাক। যি ভৈলা আমাৰ কথা শুনা কহু তাক॥ ত্ৰিবিক্ৰম নৃপতিৰ পুত্ৰ অনুপাম। মাধব বিক্ৰম আৰু বীৰবৰ নাম॥ মাধব বিক্ৰম যাই চকিত পৰিলা। কন্যায়ে বোলন্ত শুনিয়োক যেন ভৈলা।। কন্যায়ে বোলন্ত শুনিয়োক চকিয়াৰ। যতনে ৰাখিয়া তাক দিয়া বাসাঘৰ।। সিধা ভজা দিবা ৰাখিবাহা ভালঘৰ। দুনাই খুজিবা বস্তু নলগায় আৰ।। সকল সম্ভাৰ দিবো আত অনন্তৰ। এহি মতে আছে তিনিদিন যে অন্তৰ॥ বিদ্যাধৰ ৰাজা আসি পালা চকিত। চকিয়াল পায় তাক আনিলা দেখিত।। সবাক বুলিলা পাছে প্ৰবোধ বচনে। সাদৰে ৰাখিবা তাক কৰিয়া যতনে॥ এহিমতে তিনি দিন আছে বাট চাই। এতেকতে পঢ়েক্ষণে পৰিলেক যাই॥ চকিত পুছিলা তাত স্বৰূপ বচন। প্ৰভাসক যাস তই কিবা প্ৰয়োজন।। পচেক্ষণে বোলে এক দুষ্টা বৰ নাৰী। পৰম যতনে তাইক আনিলুহু হৰি।।</poem>}}<noinclude></noinclude> bp8d6hve8pq0ven4ihezbapgsro0189 244802 244800 2026-04-01T15:23:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244802 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬০|অভীষ্ট-পুৰাণ। |}}</noinclude> {{Block center|<poem>আছন্ত সি ধৌম্য ঋষি উগ্ৰ তপ কৰি। তথাতে থাকিলা গৈয়া ভ্ৰমৰি ভ্ৰমৰি॥ দেখি ধৌম্য তাক ঋষি দিলা সমিধান। কি কাৰণে ফুৰা বাপু কাহাৰ নন্দন।। মাধব বিক্ৰম বোলে শুনা পাচ কথা। কহন নাই মোৰ জি ভৈলা ব্যবস্থা।। স্বৰূপত সুধা যদি লঘু কহিবাক। যি ভৈলা আমাৰ কথা শুনা কহু তাক॥ ত্ৰিবিক্ৰম নৃপতিৰ পুত্ৰ অনুপাম। মাধব বিক্ৰম আৰু বীৰবৰ নাম॥ মাধব বিক্ৰম যাই চকিত পৰিলা। কন্যায়ে বোলন্ত শুনিয়োক যেন ভৈলা।। কন্যায়ে বোলন্ত শুনিয়োক চকিয়াৰ। যতনে ৰাখিয়া তাক দিয়া বাসাঘৰ।। সিধা ভজা দিবা ৰাখিবাহা ভালঘৰ। দুনাই খুজিবা বস্তু নলগায় আৰ।। সকল সম্ভাৰ দিবো আত অনন্তৰ। এহি মতে আছে তিনিদিন যে অন্তৰ॥ বিদ্যাধৰ ৰাজা আসি পালা চকিত। চকিয়াল পায় তাক আনিলা দেখিত।। সবাক বুলিলা পাছে প্ৰবোধ বচনে। সাদৰে ৰাখিবা তাক কৰিয়া যতনে॥ এহিমতে তিনি দিন আছে বাট চাই। এতেকতে পঢ়েক্ষণে পৰিলেক যাই॥ চকিত পুছিলা তাত স্বৰূপ বচন। প্ৰভাসক যাস তই কিবা প্ৰয়োজন।। পচেক্ষণে বোলে এক দুষ্টা বৰ নাৰী। পৰম যতনে তাইক আনিলুহু হৰি।।</poem>}}<noinclude></noinclude> is7fgwvfax0kbqxxvdh16cuc0m9inds 104 89945 244801 2026-04-01T15:23:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ। হৰিয়া আনিলু ভাইব নুবুঝিলো মতি। বনে এড়ি গৈলা মোক কৰি অনাথিতি | প্ৰভাস স্নানিবে লাগি এহি কাৰ্য্যে যাওঁ। যেন অল্প দিনে মই কন্যা লাগ পাওঁ॥ এহি প্ৰয়োজ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244801 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ। হৰিয়া আনিলু ভাইব নুবুঝিলো মতি। বনে এড়ি গৈলা মোক কৰি অনাথিতি | প্ৰভাস স্নানিবে লাগি এহি কাৰ্য্যে যাওঁ। যেন অল্প দিনে মই কন্যা লাগ পাওঁ॥ এহি প্ৰয়োজনে যাওঁ প্ৰভাসব কাছে। যেন অল্পদিনে পাইবে৷ সুন্দীৰ পাছে॥ যদি সেই কন্যা আনি মিলাৱয় বিধি। যি কৰিবু তাইক মোৰ জাগিছে যে হৃদি॥ জ্ববে মৰা গৰু যেন নুহিবেক ভাল। লাগ পাইলে জীয়ন্তে ছেগাইবোহু ছাল॥ এহি কথা কাকত কৰিলা যেন কবি। ফুলেচানা পত্ৰ খান চাহিলেক পৰি॥ কৰ যোৰ কৰি বোলে নৃপতিব আগে। এহি খানি পত্ৰ কন্যা তাক দিব লাগে ফুলেচানা পত্ৰ খান 'চাহিলেক পৰি। বিবাহতে যেন মতে আনিলেক হৰি॥ কতো দূবে ঘোৰাক বাখিলা অৰণ্যত। জল আনিবাক লাগি গৈলা যেন মত॥ ঘোৰ৷ লৈয়া তেতিক্ষণে গৈলেক পলাই। ফুলেচানা দেখিলেক কাকতক চাই। কন্যায়ে বেলিন্ত মোব কাৰ্য্য ভৈলা সিদ্ধি। মোৰ নিজ শত্ৰুক মিলাইলা আনি বিধি॥ কিনো সুপ্ৰসন মই আছো পুণ্য কৰি। খুজিবাৰ বস্তুক মিলাইলা আনি হৰি॥ ফুলেচানা বোলে কাৰ্য্য ভৈলেক সসাঙ্গি। থাকিবে নলাগে আশা চকি পাট ছাঙ্গি | মনে মনে গুণিলন্ত আতি অন্তৰে। কতো বেলি পাইলা গৈয়া মাধবৰ ঘৰে।<noinclude></noinclude> dvo1o90anjgpikavk0vq5cibidj1bum 244805 244801 2026-04-01T15:30:31Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244805 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৬১}}</noinclude> {{Block center|<poem>হৰিয়া আনিলু তাইৰ নুবুঝিলো মতি। বনে এড়ি গৈলা মোক কৰি অনাথিতি ।। প্ৰভাস স্নানিবে লাগি এহি কাৰ্য্যে যাওঁ। যেন অল্প দিনে মই কন্যা লাগ পাওঁ॥ এহি প্ৰয়োজনে যাওঁ প্ৰভাসৰ কাছে। যেন অল্পদিনে পাইবো সুন্দৰীৰ পাছে॥ যদি সেই কন্যা আনি মিলাৱয় বিধি। যি কৰিবু তাইক মোৰ জাগিছে যে হৃদি॥ জ্ববে মৰা গৰু যেন নুহিবেক ভাল। লাগ পাইলে জীয়ন্তে ছেগাইবোহু ছাল॥ এহি কথা কাকত কৰিলা যেন কৰি। ফুলেচানা পত্ৰ খান চাহিলেক পৰি॥ কৰ যোৰ কৰি বোলে নৃপতিৰ আগে। এহি খানি পত্ৰ কন্যা তাক দিব লাগে।। ফুলেচানা পত্ৰ খান 'চাহিলেক পৰি। বিবাহতে যেন মতে আনিলেক হৰি॥ কতো দূৰে ঘোঁৰাক ৰাখিলা অৰণ্যত। জল আনিবাক লাগি গৈলা যেন মত॥ ঘোঁৰা লৈয়া তেতিক্ষণে গৈলেক পলাই। ফুলেচানা দেখিলেক কাকতক চাই।। কন্যায়ে বোলন্ত মোৰ কাৰ্য্য ভৈলা সিদ্ধি। মোৰ নিজ শত্ৰুক মিলাইলা আনি বিধি॥ কিনো সুপ্ৰসন মই আছো পুণ্য কৰি। খুজিবাৰ বস্তুক মিলাইলা আনি হৰি॥ ফুলেচানা বোলে কাৰ্য্য ভৈলেক সসাঙ্গি। থাকিবে নলাগে আশা চকি পাট দাঙ্গি ।। মনে মনে গুণিলন্ত আতি অন্তৰে। কতো বেলি পাইলা গৈয়া মাধবৰ ঘৰে।।</poem>}}<noinclude></noinclude> ts46y2mdli5lj4u8ymbmnaigim382ho 104 89946 244806 2026-04-01T15:30:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ। এহি মতে ফুলেচানা কাৰ্য্যক সাধিলা। চকি পাট দাঙ্গি পাছে নগৰক নিলা। নগৰ তুলিয়া ফুলেচানা বড় নাৰী। সেহি তিনি বন্দিয়াক লৈলা যেন কবি॥ চন্দ্ৰপুৰী নগৰত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244806 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ। এহি মতে ফুলেচানা কাৰ্য্যক সাধিলা। চকি পাট দাঙ্গি পাছে নগৰক নিলা। নগৰ তুলিয়া ফুলেচানা বড় নাৰী। সেহি তিনি বন্দিয়াক লৈলা যেন কবি॥ চন্দ্ৰপুৰী নগৰত হেমচন্দ্ৰ ৰাই। বন্দিয়াক লই তাত প্ৰবেশিলা গই॥ চোদলাত মাধবক তুলিলা প্ৰবন্ধে। বিদ্যাধৰ ৰাজাক আনিলা হস্তিস্কন্ধে পচেক্ষণে চাকৰক আনিলা পাচত। আগে পাছে দুই দাল দড়ি কঙ্কালত। হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বসি আছে সিংহাসনে। ফুলেচানা কন্যা যাই নমিলা চৰণে॥ মুখে বস্ত্ৰ দিয়া কন্যা আবৰিলা পাছে। কহিবে লাগিলা কন্যা হৈয়া এককাছে॥ তিৰি বুলি নকহিলো তোমাৰ আগত | নুহিকে পুৰুষ মই কহিলো তোমাত তিৰি হৈয়া লৈলো ম‍ই পুৰুষৰ নাম। হেমপদ্মব ঝিউ মই ফুলেচানা নাম॥ সুবল দেশৰ ইতো ৰাজা বিদ্যাধৰ। গুৰা পান দিলা সিতো আপোন নগৰ। বিবাহক লাগি খাতি দিলা বাৰ চাই। ত্ৰিবিক্ৰম নৃপতিৰ প্ৰথম তনয়॥ চাৰিয়ো দিশত কন্যা না পাইলা চাই। বিচাৰি ফুৰন্তে তেওঁ আমাসাকে পাই। এখনি গোচব কৰু পাওত তোমাৰ। এহি জন বিদ্যাধব সুবল দেশৰ!! তোমাৰ দুহিতা যিতো জয়ন্তী কুমাৰী। নাজিক দিবো ভাৰ্য্যা কবি॥<noinclude></noinclude> 1kaygmpf18pxxxqk40j36cqwyp2hnnp 244808 244806 2026-04-01T15:36:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244808 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬২|অভীষ্ট-পুৰাণ।|}}</noinclude> {{Block center|<poem>এহি মতে ফুলেচানা কাৰ্য্যক সাধিলা। চকি পাট দাঙ্গি পাছে নগৰক নিলা।। নগৰ তুলিয়া ফুলেচানা বড় নাৰী। সেহি তিনি বন্দিয়াক লৈলা যেন কৰি॥ চন্দ্ৰপুৰী নগৰত হেমচন্দ্ৰ ৰাই। বন্দিয়াক লই তাত প্ৰবেশিলা গই॥ চোদলাত মাধবক তুলিলা প্ৰবন্ধে। বিদ্যাধৰ ৰাজাক আনিলা হস্তিস্কন্ধে।। পচেক্ষণে চাকৰক আনিলা পাচত। আগে পাছে দুই দাল দড়ি কঙ্কালত।। হেমচন্দ্ৰ ৰাজা বসি আছে সিংহাসনে। ফুলেচানা কন্যা যাই নমিলা চৰণে॥ মুখে বস্ত্ৰ দিয়া কন্যা আবৰিলা পাছে। কহিবে লাগিলা কন্যা হৈয়া এককাছে॥ তিৰি বুলি নকহিলো তোমাৰ আগত। নুহিকে পুৰুষ মই কহিলো তোমাত।। তিৰি হৈয়া লৈলো ম‍ই পুৰুষৰ নাম। হেমপদ্মৰ ঝিউ মই ফুলেচানা নাম॥ সুবল দেশৰ ইতো ৰাজা বিদ্যাধৰ। গুৱা পান দিলা সিতো আপোন নগৰ।। বিবাহক লাগি খাতি দিলা বাৰ চাই। ত্ৰিবিক্ৰম নৃপতিৰ প্ৰথম তনয়॥ চাৰিয়ো দিশত কন্যা না পাইলা চাই। বিচাৰি ফুৰন্তে তেওঁ আমাসাকে পাই।। এখনি গোচৰ কৰু পাওত তোমাৰ। এহি জন বিদ্যাধৰ সুবল দেশৰ।। তোমাৰ দুহিতা যিতো জয়ন্তী কুমাৰী। নাজিক দিবো ভাৰ্য্যা কবি॥</poem>}}<noinclude></noinclude> gay95d70nkxdnf7fueyqw6pms7nag9z 104 89947 244810 2026-04-01T15:37:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অভীষ্ট-পুৰাণ। ফুলেচানা কন্যা যাই, মাধবক ববি। সমাজৰ মাঝত নমিলা দৃঢ় কৰি॥ বিদ্যাধব কুমাবত জয়ন্তীক দিলা। পচেক্ষণে চাকৰক মাতিয়া আনিলা॥ মাতিয়া আনিয়া তাক কিছো নুস..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244810 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অভীষ্ট-পুৰাণ। ফুলেচানা কন্যা যাই, মাধবক ববি। সমাজৰ মাঝত নমিলা দৃঢ় কৰি॥ বিদ্যাধব কুমাবত জয়ন্তীক দিলা। পচেক্ষণে চাকৰক মাতিয়া আনিলা॥ মাতিয়া আনিয়া তাক কিছো নুসুধিলা। মাজত আনিয়া এক বৃক্ষক পুতিলা॥ তাতে বান্ধি জিয়ন্ততে ছেগাইবে ছাল। সুমুবাইলা পাচ কথা এহি দণ্ড ভাল। হেমচন্দ্ৰ নৃপতিক ৰাজ্য পাট দিলা। মাধব বিক্ৰম পাছে চিত্ৰপুৰে গৈলা। সমাজত বসি আছে ত্ৰিবিক্ৰম ৰাই। কন্যা সঙ্গে মাধব যে প্ৰবেশিলা যাই॥ ফুলেচানা কন্যাৰ সুন্দৰ ৰূপ দেখি। কতো বেলি থাকি পাছে মেলিলেক আখি। ফুলেচানা কন্যাক পাছে প্ৰশংসা কৰিলা। ত্ৰিবিক্ৰম বাজা পাছে আনন্দক পাইলা॥ মাধবক চাই পাছে বচন বুলিলা। যত ৰাজ্যপাট ৰাজা সবাকে অৰ্পিলা॥ হাতে তালি দিয়া বাজা তুলিলেক হাস। আজি ধৰি বাপু মই কৰিলো বিদেশ॥ এহি বুলি তাত পাছে আনন্দিত মন। বাজ্য সমাজত এৰি দিলা সিংহাসন॥ প্ৰীতি কৰি আছে যে ৰাজ্যক প্ৰতিপাল। এহি ৰূপে পালিলেসে বুলিবেক ভাল॥ পিতৃক প্ৰণাম কৰি মাধব বিক্ৰমে। তোমাৰ প্ৰসাদে আসি পাইলু ৰাজ্য ভাবে॥ অভ্যন্তৰে গৈয়া পাছে ত্ৰিবিক্ৰম ৰাই। হৰি মন্দিৰত বসি ৰৈলা তপসাই॥ ৬৩<noinclude></noinclude> kejwbhfm06xopvvm01sox9b1on0aizc 244812 244810 2026-04-01T15:43:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244812 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||অভীষ্ট-পুৰাণ।|৬৩}}</noinclude> {{Block center|<poem>ফুলেচানা কন্যা যাই, মাধবক বৰি। সমাজৰ মাঝত নমিলা দৃঢ় কৰি॥ বিদ্যাধৰ কুমাৰত জয়ন্তীক দিলা। পচেক্ষণে চাকৰক মাতিয়া আনিলা॥ মাতিয়া আনিয়া তাক কিছো নুসুধিলা। মাজত আনিয়া এক বৃক্ষক পুতিলা॥ তাতে বান্ধি জিয়ন্ততে ছেগাইবে ছাল। সুমুৰাইলা পাচ কথা এহি দণ্ড ভাল।। হেমচন্দ্ৰ নৃপতিক ৰাজ্য পাট দিলা। মাধব বিক্ৰম পাছে চিত্ৰপুৰে গৈলা।। সমাজত বসি আছে ত্ৰিবিক্ৰম ৰাই। কন্যা সঙ্গে মাধব যে প্ৰবেশিলা যাই॥ ফুলেচানা কন্যাৰ সুন্দৰ ৰূপ দেখি। কতো বেলি থাকি পাছে মেলিলেক আখি। ফুলেচানা কন্যাক পাছে প্ৰশংসা কৰিলা। ত্ৰিবিক্ৰম ৰাজা পাছে আনন্দক পাইলা॥ মাধবক চাই পাছে বচন বুলিলা। যত ৰাজ্যপাট ৰাজা সবাকে অৰ্পিলা॥ হাতে তালি দিয়া ৰাজা তুলিলেক হাস। আজি ধৰি বাপু মই কৰিলো বিদেশ॥ এহি বুলি তাত পাছে আনন্দিত মন। ৰাজ্য সমাজত এৰি দিলা সিংহাসন॥ প্ৰীতি কৰি আছে যে ৰাজ্যক প্ৰতিপাল। এহি ৰূপে পালিলেসে বুলিবেক ভাল॥ পিতৃক প্ৰণাম কৰি মাধব বিক্ৰমে। তোমাৰ প্ৰসাদে আসি পাইলু ৰাজ্য ভাবে॥ অভ্যন্তৰে গৈয়া পাছে ত্ৰিবিক্ৰম ৰাই। হৰি মন্দিৰত বসি ৰৈলা তপসাই॥</poem>}}<noinclude></noinclude> 32au5au6r1h4t3ujtfr5sc677dfl40t 104 89948 244822 2026-04-01T16:04:02Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244822 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[ ১২ ]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৮}} <poem>:::মাতে যম সঁচা কথা টানত পৰিলে, কিন্তু সি মুখৰ কথা;{{gap|4em}} অন্তৰত পাই ব্যথা :::মৰিবৰ কথা কলে নৰীয়া পৰিলে, :::অশ্ৰু মোচে 'সশঙ্কিত জীৱন' বুলিলে!</poem> {{center|৯}} <poem>বুঢ়াক বুলিলে বুঢ়া, চকু ঘোপা কৰে, জানো যমে লাই পাই,{{gap|4em}}শীঘ্ৰে মাৰি লই যায়, :::হেন ভাবে কত বুঢ়া সংসাৰ ভিতৰে :::-সৰল অজলা লোকে সদা এই দৰে!</poem> {{center|১০}} <poem>সেইটি ছোৱালী চোৱা শুকুলা বস্ত্ৰেৰে, শোভে দেহ সুকোমল,{{gap|4em}}ৰূপে কৰে টল বল, :::মুখত মালিন্য যেন চন্দ্ৰ কলঙ্কেৰে :::আদি অন্ত নাই প্ৰাণ মজিছে দুখেৰে! </poem> {{center|১১}} <poem>ছোৱালী কালতে যমে টাঙ্গোন মাৰিলে, হৰিলে প্ৰাণৰ পতি,{{gap|4em}} হল এই দুৰ্গতি, সুখভোগ বিলাসৰ অন্তকে কৰিলে, বিষাদৰ জীৱন্ত মুৰুতি কৰি দিলে!</poem> {{center|১২}} <poem>তেও তো কদাপি তেও যমক নেমাতে, কেতিয়াবা ধিকাৰত,{{gap|4em}}যন্ত্ৰণাৰ পীড়নত, বাঞ্ছিলে মৰণ, বাঞ্ছে দুঃখৰ জ্বালাতে, পাহৰিলে দুঃখ, চিন্তে প্ৰাণ বাঁচে যাতে!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 7wvdz5h55myzq7wfv0qeovuvpkgkgoy 244823 244822 2026-04-01T16:05:05Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244823 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[ ১২ ]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৮}} <poem>:::মাতে যম সঁচা কথা টানত পৰিলে, কিন্তু সি মুখৰ কথা;{{gap|4em}} অন্তৰত পাই ব্যথা :::মৰিবৰ কথা কলে নৰীয়া পৰিলে, :::অশ্ৰু মোচে 'সশঙ্কিত জীৱন' বুলিলে!</poem> {{center|৯}} <poem>:::বুঢ়াক বুলিলে বুঢ়া, চকু ঘোপা কৰে, জানো যমে লাই পাই,{{gap|4em}}শীঘ্ৰে মাৰি লই যায়, :::হেন ভাবে কত বুঢ়া সংসাৰ ভিতৰে :::-সৰল অজলা লোকে সদা এই দৰে!</poem> {{center|১০}} <poem>:::সেইটি ছোৱালী চোৱা শুকুলা বস্ত্ৰেৰে, শোভে দেহ সুকোমল,{{gap|4em}}ৰূপে কৰে টল বল, :::মুখত মালিন্য যেন চন্দ্ৰ কলঙ্কেৰে :::আদি অন্ত নাই প্ৰাণ মজিছে দুখেৰে! </poem> {{center|১১}} <poem>:::ছোৱালী কালতে যমে টাঙ্গোন মাৰিলে, হৰিলে প্ৰাণৰ পতি,{{gap|4em}} হল এই দুৰ্গতি, সুখভোগ বিলাসৰ অন্তকে কৰিলে, বিষাদৰ জীৱন্ত মুৰুতি কৰি দিলে!</poem> {{center|১২}} <poem>:::তেও তো কদাপি তেও যমক নেমাতে, কেতিয়াবা ধিকাৰত,{{gap|4em}}যন্ত্ৰণাৰ পীড়নত, বাঞ্ছিলে মৰণ, বাঞ্ছে দুঃখৰ জ্বালাতে, পাহৰিলে দুঃখ, চিন্তে প্ৰাণ বাঁচে যাতে!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> invu0m8aco1hjoaov18w80gsv9l4zjw 244824 244823 2026-04-01T16:05:46Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244824 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[ ১২ ]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৮}} <poem>:::মাতে যম সঁচা কথা টানত পৰিলে, কিন্তু সি মুখৰ কথা;{{gap|4em}} অন্তৰত পাই ব্যথা :::মৰিবৰ কথা কলে নৰীয়া পৰিলে, :::অশ্ৰু মোচে 'সশঙ্কিত জীৱন' বুলিলে!</poem> {{center|৯}} <poem>:::বুঢ়াক বুলিলে বুঢ়া, চকু ঘোপা কৰে, জানো যমে লাই পাই,{{gap|4em}}শীঘ্ৰে মাৰি লই যায়, :::হেন ভাবে কত বুঢ়া সংসাৰ ভিতৰে :::-সৰল অজলা লোকে সদা এই দৰে!</poem> {{center|১০}} <poem>:::সেইটি ছোৱালী চোৱা শুকুলা বস্ত্ৰেৰে, শোভে দেহ সুকোমল,{{gap|4em}}ৰূপে কৰে টল বল, :::মুখত মালিন্য যেন চন্দ্ৰ কলঙ্কেৰে :::আদি অন্ত নাই প্ৰাণ মজিছে দুখেৰে! </poem> {{center|১১}} <poem>:::ছোৱালী কালতে যমে টাঙ্গোন মাৰিলে, হৰিলে প্ৰাণৰ পতি,{{gap|4em}} হল এই দুৰ্গতি, :::সুখভোগ বিলাসৰ অন্তকে কৰিলে, :::বিষাদৰ জীৱন্ত মুৰুতি কৰি দিলে!</poem> {{center|১২}} <poem>:::তেও তো কদাপি তেও যমক নেমাতে, কেতিয়াবা ধিকাৰত,{{gap|4em}}যন্ত্ৰণাৰ পীড়নত, :::বাঞ্ছিলে মৰণ, বাঞ্ছে দুঃখৰ জ্বালাতে, :::পাহৰিলে দুঃখ, চিন্তে প্ৰাণ বাঁচে যাতে!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> s2b65vclak16ews97bda9nlckk598n4 104 89949 244826 2026-04-01T16:13:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244826 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[ ১৩ ]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|১৩}} <poem>:::চোৱাঁ সেই অথিৰ-অবিৰ বুঢ়ীটীক, হাতত লাখুটি লই,{{gap|4em}} কথমপি থিয় হই, :::ইফাল সিফাল কৰি ধিকাৰি বিধিক, :::দিন কাটে—কোনেও নেচায় দুখুনীক!</poem> {{center|১৪}} <poem>:::শৰীৰত কেৱলেই হাড় ছাল সাৰ, শোপোৰা-শুপুৰি ছাল, {{gap|4em}}হাড় দেখি ডাল ডাল, :::শোকৰ জ্বালাত প্ৰাণ যেন মহাভাৰ, :::মানুহৰ নাম মাত্ৰ কেৱলে আকাৰ!</poem> {{center|১৫}} <poem>:::আৰ্জ্জনীয়া পুতেকৰ সন্তাপ পাইছে, পুত্ৰবধূ বৰ্ত্তমান,{{gap|4em}} দুধে প্ৰায় মৃত প্ৰাণ, :::“মাৰ” বুলি সৰ্ব্বদাই যমক মাতিছে, :::বিধতাক দিনে-ৰাতি নিন্দিব লাগিছে।</poem> {{center|১৬}} <poem>:::তথাপিতো কেতিয়াবা নৰীয়া পৰিলে, মৰে বুলি শোক কৰে, {{gap|4em}}চকুৰ লোটক পৰে; :::কোনোবাই যদিহে বেজক আনি দিলে, :::খুজি-মাগি ভাল হোৱা দৰবটি গিলে!</poem> {{center|১৭}} <poem>:::দুখী ৰোগী নানা জনে এই দৰে প্ৰায়, কথাতেই যম মাতে,{{gap|4em}}কথাতেই কান্দে কাটে,</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> oev6fj16n6zggtic9gkb82siv7gkvc6 104 89950 244831 2026-04-01T16:22:03Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244831 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[ ১৪ ]|}}</noinclude><poem> :::মৰে বুলি ভয়ত অন্তৰ কোঁচ খায়, :::সাপ দেখি 'খায়' বুলি ভয়ত পলায়।</poem> {{center|১৮}} <poem>যত জন্তু আছে পৃথিবীত সৰ্ব্বচৰ, সকলোৰে মূল্যবান্,{{gap|4em}}সকলোতে কৰি প্ৰাণ, :::প্ৰাণৰ সমান নাই একোৰে আদৰ, :::“আত্মাক সততে ৰাখাঁ” বাক্য পণ্ডিতৰ!</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸺⸺'''}} {{center|'''{{Xx-larger|শিশু৷}}'''}} {{center|১}} {{Block center/s}}<poem>:::ধান-খেৰ পাৰি ভগাপাছিৰ পেটত, :::খেৰ ঢাকি ফটাকানি পাৰি ওপৰত, শয্যা দিছে দুখীয়াই,{{gap|4em}}ৰঙ্গে চাল-বাৰ চাই, :::শুই থাকাঁ দুখীয়াৰ পজা জিলিকাই, :::শোৱাঁ সাদৰি সোণাই!</poem> {{center|২}} <poem>:::হাইতাল-হেঙ্গুল-বুলীয়া পালঙ্গত, :::সুকোমল সুন্দৰ তুলীৰ ওপৰত, শুব দিয়ে সুখীয়াই,{{gap|4em}} নাই একো দুখীয়াই, :::দুখীয়া ভাবেৰে তাতে থইছে শুৱাই, :::শোৱাঁ সাদৰি সোণাই!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> th1gd5t8m12ycai85oi4xqu9od0poor 244832 244831 2026-04-01T16:22:35Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244832 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[ ১৪ ]|}}</noinclude><poem> :::মৰে বুলি ভয়ত অন্তৰ কোঁচ খায়, :::সাপ দেখি 'খায়' বুলি ভয়ত পলায়।</poem> {{center|১৮}} <poem>:::যত জন্তু আছে পৃথিবীত সৰ্ব্বচৰ, সকলোৰে মূল্যবান্,{{gap|4em}}সকলোতে কৰি প্ৰাণ, :::প্ৰাণৰ সমান নাই একোৰে আদৰ, :::“আত্মাক সততে ৰাখাঁ” বাক্য পণ্ডিতৰ!</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸺⸺'''}} {{center|'''{{Xx-larger|শিশু৷}}'''}} {{center|১}} {{Block center/s}}<poem>:::ধান-খেৰ পাৰি ভগাপাছিৰ পেটত, :::খেৰ ঢাকি ফটাকানি পাৰি ওপৰত, শয্যা দিছে দুখীয়াই,{{gap|4em}}ৰঙ্গে চাল-বাৰ চাই, :::শুই থাকাঁ দুখীয়াৰ পজা জিলিকাই, :::শোৱাঁ সাদৰি সোণাই!</poem> {{center|২}} <poem>:::হাইতাল-হেঙ্গুল-বুলীয়া পালঙ্গত, :::সুকোমল সুন্দৰ তুলীৰ ওপৰত, শুব দিয়ে সুখীয়াই,{{gap|4em}} নাই একো দুখীয়াই, :::দুখীয়া ভাবেৰে তাতে থইছে শুৱাই, :::শোৱাঁ সাদৰি সোণাই!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> rv6s3crrtlrh15s6kk5yq1ws6ta1c82 244834 244832 2026-04-01T16:24:18Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244834 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[ ১৪ ]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> :::মৰে বুলি ভয়ত অন্তৰ কোঁচ খায়, :::সাপ দেখি 'খায়' বুলি ভয়ত পলায়।</poem> {{center|১৮}} <poem>:::যত জন্তু আছে পৃথিবীত সৰ্ব্বচৰ, সকলোৰে মূল্যবান্,{{gap|4em}}সকলোতে কৰি প্ৰাণ, :::প্ৰাণৰ সমান নাই একোৰে আদৰ, :::“আত্মাক সততে ৰাখাঁ” বাক্য পণ্ডিতৰ!</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸺⸺'''}} {{center|'''{{Xx-larger|শিশু৷}}'''}} {{center|১}} {{Block center/s}}<poem>:::ধান-খেৰ পাৰি ভগাপাছিৰ পেটত, :::খেৰ ঢাকি ফটাকানি পাৰি ওপৰত, শয্যা দিছে দুখীয়াই,{{gap|4em}}ৰঙ্গে চাল-বাৰ চাই, :::শুই থাকাঁ দুখীয়াৰ পজা জিলিকাই, :::শোৱাঁ সাদৰি সোণাই!</poem> {{center|২}} <poem>:::হাইতাল-হেঙ্গুল-বুলীয়া পালঙ্গত, :::সুকোমল সুন্দৰ তুলীৰ ওপৰত, শুব দিয়ে সুখীয়াই,{{gap|4em}} নাই একো দুখীয়াই, :::দুখীয়া ভাবেৰে তাতে থইছে শুৱাই, :::শোৱাঁ সাদৰি সোণাই!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> bwpudff6gaoghgorfjlbykybrbr8f00 104 89951 244840 2026-04-01T16:33:17Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244840 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[১৫]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৩}} <poem> :::সোণ-ৰূপ চহকীৰ বহুমূল্য ধন, :::সুখ-আশে চহকীয়ে কৰে উপাৰ্জ্জন, ধন নাই দুখীয়াই, {{gap|4em}}তোমাৰ মুখকে চায়, তোমাৰ মুখেই তাৰ দুখ পাহৰায়, সোৱাঁ সাদৰি সোণাই!</poem> {{center|৪}} <poem>:::তোমাক সাদৰে বুকে ধৰিয়া সাবতি, :::লাৰি-চাৰি তোমাকে কৰিয়ে লটি-ঘটি, মূৰ সুঙ্গি চুমা খায়,{{gap|4em}} তোমাৰ হাঁহিকে চায়; :::তোমাৰ হাঁহিয়ে তাৰ পজা পোহৰায় :::হাহাঁ সাদৰি সোণাই! </poem> {{center|৫}} <poem>:::হাহাঁ বোপা ডালিম-গুটীয়া দাঁত মেলি, :::নিয়ক দুখীৰ দুখ-অন্ধকাৰ ঠেলি, পাহৰোক দুখীয়াই {{gap|4em}}সংসাৰৰ ঘোৰ দায়, :::মাতাঁ তাক, মিঠামাতে বোলাহাঁ ‘বোপাই’ :::তাৰ শৰীৰ জুৰাই!</poem> {{center|৬}} <poem>:::ঠুনুক-ঠানাক সেই আধা-ফুটা মাত, :::( অমৃত বৰষে যেন প্ৰত্যেক কথাত )</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> rpdvcetv62crn5rc0mw8gq63ypmgj7i 244841 244840 2026-04-01T16:33:50Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244841 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[১৫]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৩}} <poem> :::সোণ-ৰূপ চহকীৰ বহুমূল্য ধন, :::সুখ-আশে চহকীয়ে কৰে উপাৰ্জ্জন, ধন নাই দুখীয়াই, {{gap|4em}}তোমাৰ মুখকে চায়, :::তোমাৰ মুখেই তাৰ দুখ পাহৰায়, :::সোৱাঁ সাদৰি সোণাই!</poem> {{center|৪}} <poem>:::তোমাক সাদৰে বুকে ধৰিয়া সাবতি, :::লাৰি-চাৰি তোমাকে কৰিয়ে লটি-ঘটি, মূৰ সুঙ্গি চুমা খায়,{{gap|4em}} তোমাৰ হাঁহিকে চায়; :::তোমাৰ হাঁহিয়ে তাৰ পজা পোহৰায় :::হাহাঁ সাদৰি সোণাই! </poem> {{center|৫}} <poem>:::হাহাঁ বোপা ডালিম-গুটীয়া দাঁত মেলি, :::নিয়ক দুখীৰ দুখ-অন্ধকাৰ ঠেলি, পাহৰোক দুখীয়াই {{gap|4em}}সংসাৰৰ ঘোৰ দায়, :::মাতাঁ তাক, মিঠামাতে বোলাহাঁ ‘বোপাই’ :::তাৰ শৰীৰ জুৰাই!</poem> {{center|৬}} <poem>:::ঠুনুক-ঠানাক সেই আধা-ফুটা মাত, :::( অমৃত বৰষে যেন প্ৰত্যেক কথাত )</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 1k4u9xtccg2gyd03nmp50bl78miwrb1 104 89952 244845 2026-04-01T16:41:54Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "AL OH): Dated......19. WYON পাতনি ৷ এই সৰু পুথিখন বৰ যতন কৰি গোটোৱা হৈছে। ই এখন পছ উপন্যাস ; ইযে নতুন ধৰণৰ পুথি কোৱা বাহুল্য মাত্ৰ। আশা কৰে৷ গুণগ্রাহী পাঠক সকলে পঢ়ি চাই ইয়াত কিবা দো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244845 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>AL OH): Dated......19. WYON পাতনি ৷ এই সৰু পুথিখন বৰ যতন কৰি গোটোৱা হৈছে। ই এখন পছ উপন্যাস ; ইযে নতুন ধৰণৰ পুথি কোৱা বাহুল্য মাত্ৰ। আশা কৰে৷ গুণগ্রাহী পাঠক সকলে পঢ়ি চাই ইয়াত কিবা দোষ থাকিলে যেন জনাই । আমাৰ নিচিনা জ্ঞানহীন মানুহে পুথি প্ৰকাশ কৰা লাজৰহে কথা ; তথাপি সাহসত ভৰদি এই কাজত আগ বাঢ়িলো। অলমতি- বিস্তরেণ । ৰাইজৰ ভৰিধূলা, শ্ৰীৰমাকান্ত শৰ্ম্মা।<noinclude></noinclude> 6fbxoi7rqafhku5wblyd7m5m40hi5qr 244846 244845 2026-04-01T16:43:42Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244846 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|'''পাতনি।'''}} {{gap}}এই সৰু পুথিখন বৰ যতন কৰি গোটোৱা হৈছে। ই এখন পদ্য উপন্যাস; ইযে নতুন ধৰণৰ পুথি কোৱা বাহুল্য মাত্ৰ। আশা কৰো গুণগ্ৰাহী পাঠক সকলে পঢ়ি চাই ইয়াত কিবা দোষ থাকিলে যেন জনাই। আমাৰ নিচিনা জ্ঞানহীন মানুহে পুথি প্ৰকাশ কৰা লাজৰহে কথা; তথাপি সাহসত ভৰদি এই কাজত আগ বাঢ়িলো। অলমতি- বিস্তৰেণ। {{Float right|ৰাইজৰ ভৰিধূলা,<br/> '''শ্ৰীৰমাকান্ত শৰ্ম্মা।'''}}<noinclude></noinclude> g2w3yfowu7bqu6ygr13ptvt5enmivd0 104 89953 244847 2026-04-01T16:51:48Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244847 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[১৬]|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>মাতাঁ বুলি ‘আই আই!' {{gap|4em}} মাতাঁ তুমি বিঙ্গিয়াই :::কত ৰং পাব শুনি মাৰ-বাপেৰাই, ::::শুনো আমি ও সোণাই!</poem> {{center|৭}} <poem>:::দুখীয়াৰ পজা-বাকৰিৰ উতপল, :::দুখুনী মাৰাৰ তুমি চন্দ্ৰ নিৰমল, নিজ মনে হাঁহি-মাতি, {{gap|4em}} উঠি-বহি কান্দি-কাটি, :::অকল সৰীয়া দুখীয়াৰ ঘৰ পাতি, ::::তুমি পোহৰাঁ পজাটি।</poem> {{center|৮}} <poem>:::অকলে অকলে তুমি হাহা খল খল, :::মাতাঁ যেন ময়নাৰ মিষ্ট কল-কল, দেখি বাজী তিৰুতাই, {{gap|4em}}দুখে যেন মৰি যায়, :::বাঞ্ছে যেন পুত্ৰৱতী কৰে বিধতাই, ::::তুমি মাতাহাঁ সোণাই!</poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}} {{center|'''{{Xx-larger|গোলাপ।}}'''}} {{center|১}} {{Block center/s}}<poem>ৰূপেৰে ফুলনী পোহৰাই, গন্ধে দশোদিশ মল্মলাই, দেখোঁতাৰ মন-প্ৰাণ হৰি, ফুলাঁ তুমি ফুলনী কুঁৱৰী!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> rsr1p64eex4fjf92o1m23uzgcnotpx7 104 89954 244848 2026-04-01T16:58:53Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244848 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[১৭]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> হওক উন্মত্ত যত ভোমোৰাবিলাক, গুন গুন বব কৰি আগুৰি তোমাক। :::সুমধুৰ মকৰন্দ-আশে, :::বেৰোক তোমাক চতুঃপাশে, :::জুতী, জাতী, সেউতী, চম্পক, :::পুৰি-ডেই বেজাৰে মৰক!</poem> {{center|২}} <poem>:::সকলোৱে হই মৰা প্ৰায়, :::তোমাৰ আয়ম থাকে চাই; :::নিয়ৰ-নিৰ্ম্মল-জলে শীতে, :::ধুৱায় তোমাক নিতে নিতে, ৰঙ্গা-ৰদ আহি পাছে সাদৰি সাদৰি, গা টোকে তোমাৰ সদা ফুলনী-কুঁৱৰী! :::সন্ধ্যা-পুৱা মলয় বতাসে, :::বিছিব তোমাক হাবিয়াসে; :::তোমাৰ গন্ধকে লই উড়ি, :::সংসাৰত ফুৰে ঘুৰি ঘুৰি!</poem> {{center|৩}} <poem>:::নিৰমল জোনৰ জোনাকে, :::নিত্যে আসি জুৰায় তোমাকে; :::দুখ—আপোনাৰ গন্ধ নাই, :::তোমাৰ শৰীৰে গা ঘঁহায়!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> qzbylzk1dqw0xdld2q05cskpzmk8wld 104 89955 244849 2026-04-01T17:05:10Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244849 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[১৮]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> ৰদত লেৰেলা বুলি বৰষুণ পৰি, তোমাক জিপাই থাকে গোলাপ সুন্দৰি! :::ফুলি থাকা নিত্যে সুখ পাবা, :::লেৰেলিলে খন্তেকে শুকাবা, :::পাহি সৰি পৰিব মাটিত, :::লেটি সব অসংখ্য ধূলিত।</poem> {{center|8}} <poem>:::গাভৰূৰ ধুনীয়া খোপাৰ, :::অলঙ্কাৰ হোৱা অহঙ্কাৰ, :::বাহি হলে হব ছাৰখাৰ :::ৰূপ, গন্ধ, গুচিব তোমাৰ, ফুলি থাকা এতেকে নহবা তুমি বাহি, নসৰাবা কেতিয়াও গাৰ এটি পাহি, :::গাভৰূৱে সদাই পিন্ধিব, :::লগে লই ডেকাই ফুৰিব, :::ফুলৰাণী ফুলনী-শুৱনি! :::ফুলি থাকাঁ শুৱাই ফুলনী। </poem>{{Block center/e}} {{center|'''⸻'''}}<noinclude></noinclude> 1i4iw0vdupxo176injy273c6myfg0io 104 89956 244851 2026-04-01T17:13:26Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244851 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|কপৌ চৰাই।}}'''}} {{center|১}} {{Block center/s}}<poem>:::সুখী তুমি কপউ চৰাই, সঙ্গিনীক সঙ্গে লই,{{gap|4em}} গছৰ ডালত ৰই, :::মনৰ আনন্দে তুমি আছা গান গাই, ::::কতো একো ৰাই-ৰুই নাই </poem> {{center|২}} <poem>:::তুমি পৰাধীন হোৱা নাই, ওখ গছ ওপৰত,{{gap|4em}} বাহ সাজি মনোমত, :::উচ্চমন আছা তুমি ওখ ঠাই চাই, ::::আমাক আদৰ্শ দেখুৱাই।</poem> {{center|৩}} <poem>:::বনৰীয়া ফল মূল খাই, পুৰাইছা উদৰক,{{gap|4em}} গুচাইছা পিয়াহক, :::বন্য জৰণীৰ পানী পিয়ে সৰ্ব্বদাই; ::::পাতল অন্তৰ, চিন্তা নাই!</poem> {{center|8}} <poem>:::আমাক দৃষ্টান্ত দেখুৱাই পতি-পত্নী-প্ৰণয়ৰ,{{gap|4em}}কৰা প্ৰিয়াক সাদৰ, :::শুনোৱা নিতান্তে সুমধুৰ গান গাই, ::::শুনো তাৰ শ্ৰবণ জুৰাই। </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 2wg0po2e6b2e007wuk2lrv4382aaxzm 106 89957 244853 2026-04-01T17:15:43Z JyotiPN 1603 "" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244853 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=অসমীয়া ইতিহাস পুৰাণ |Language=as |Volume= |Edition= |Author=ভাৰতচন্দ্ৰ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor=দেবেন্দ্ৰনাথ বৰা |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=দেবেন্দ্ৰনাথ বৰা |Address=লক্ষীমপুৰ |Year=1907 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="মুদ্ৰণ" 3="পাতনি" 4="-" 5="1" 42="-" /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} cktawdtkcfm302pa03owq2sttqxjkea 104 89958 244855 2026-04-01T17:25:56Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244855 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[20]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> :::সংসাৰৰ ফালে চাই চাই, ৰুমা <ref>{{gap}}পাৰ আৰু কপৌৱে মাতিলে 'ৰুমা' বোলে ৷</ref>কণ্ঠ তুলি তুলি,{{gap|4em}}প্রিয়া-পাশে ঘূৰি ঘুৰি ::বাজনা-চেৱত যেন শৰীৰ দোলাই :::দেখিলে হৰিষ লাগি যায় ! ::::ৰুমা তুমি ঘনাই ঘনাই, ::::“সংসাৰত সুখ নাই নাই ::নিজৰ অধীনে আমি নিজ মনে খাওঁ, ::মুকলি মনেৰে ঘুৰি কত ৰং পাওঁ’!</poem> {{center|৬}} <poem>:::নিজে নিজ সুখক বঢ়াই, সংসাৰীক দেখুৱাই,{{gap|4em}}ফুৰিছা তুমি চৰাই, ::ভয়হীন মনে বুকু ফিন্দাই ফিন্দাই, :::শঙ্কাৰ লেশকে যেন নাই !</poem> {{center|৭}} <poem>:::বিপদেতো কিন্তু এৰা নাই, পাষণ্ড বিয়াধে পাই,{{gap|4em}}জানো জালে মেৰিয়ায়, ::মনত নিতান্তে শঙ্কা তোমাৰো চৰাই, :::চঁকি চঁকি চাইছা ঘনাই ।</poem> {{center|৮}} <poem>:::আঁৰে আঁৰে জানোবা লুকাই, নিষ্ঠুৰ পক্ষিঘাতীয়ে,{{gap|4em}}মাংস লোভে গুলি দিয়ে ; •<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> he5yaazru803q3qcppzc08o4gk06bxb 244856 244855 2026-04-01T17:26:45Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244856 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[20]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> :::সংসাৰৰ ফালে চাই চাই, ৰুমা <ref>{{gap}}পাৰ আৰু কপৌৱে মাতিলে 'ৰুমা' বোলে ৷</ref>কণ্ঠ তুলি তুলি,{{gap|4em}}প্রিয়া-পাশে ঘূৰি ঘুৰি ::বাজনা-চেৱত যেন শৰীৰ দোলাই :::দেখিলে হৰিষ লাগি যায় ! ::::ৰুমা তুমি ঘনাই ঘনাই, ::::“সংসাৰত সুখ নাই নাই ::নিজৰ অধীনে আমি নিজ মনে খাওঁ, ::মুকলি মনেৰে ঘুৰি কত ৰং পাওঁ’!</poem> {{center|৬}} <poem>:::নিজে নিজ সুখক বঢ়াই, সংসাৰীক দেখুৱাই,{{gap|4em}}ফুৰিছা তুমি চৰাই, ::ভয়হীন মনে বুকু ফিন্দাই ফিন্দাই, :::শঙ্কাৰ লেশকে যেন নাই !</poem> {{center|৭}} <poem>:::বিপদেতো কিন্তু এৰা নাই, পাষণ্ড বিয়াধে পাই,{{gap|4em}}জানো জালে মেৰিয়ায়, ::মনত নিতান্তে শঙ্কা তোমাৰো চৰাই, :::চঁকি চঁকি চাইছা ঘনাই ।</poem> {{center|৮}} <poem>:::আঁৰে আঁৰে জানোবা লুকাই, নিষ্ঠুৰ পক্ষিঘাতীয়ে,{{gap|4em}}মাংস লোভে গুলি দিয়ে ; •<noinclude>{{Rule|}} <references /> {{Block center/e}}</noinclude> rm7jy98k6gnjskw2rbls1vjyk2dvaug 244857 244856 2026-04-01T17:27:49Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244857 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[20]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> :::সংসাৰৰ ফালে চাই চাই, ৰুমা <ref>{{gap}}পাৰ আৰু কপৌৱে মাতিলে 'ৰুমা' বোলে ৷</ref>কণ্ঠ তুলি তুলি,{{gap|4em}}প্রিয়া-পাশে ঘূৰি ঘুৰি ::বাজনা-চেৱত যেন শৰীৰ দোলাই :::দেখিলে হৰিষ লাগি যায় ! ::::ৰুমা তুমি ঘনাই ঘনাই, ::::“সংসাৰত সুখ নাই নাই ::নিজৰ অধীনে আমি নিজ মনে খাওঁ, ::মুকলি মনেৰে ঘুৰি কত ৰং পাওঁ’!</poem> {{center|৬}} <poem>:::নিজে নিজ সুখক বঢ়াই, সংসাৰীক দেখুৱাই,{{gap|4em}}ফুৰিছা তুমি চৰাই, ::ভয়হীন মনে বুকু ফিন্দাই ফিন্দাই, :::শঙ্কাৰ লেশকে যেন নাই !</poem> {{center|৭}} <poem>:::বিপদেতো কিন্তু এৰা নাই, পাষণ্ড বিয়াধে পাই,{{gap|4em}}জানো জালে মেৰিয়ায়, ::মনত নিতান্তে শঙ্কা তোমাৰো চৰাই, :::চঁকি চঁকি চাইছা ঘনাই ।</poem> {{center|৮}} <poem>:::আঁৰে আঁৰে জানোবা লুকাই, নিষ্ঠুৰ পক্ষিঘাতীয়ে,{{gap|4em}}মাংস লোভে গুলি দিয়ে ;</poem><noinclude>{{Rule|}} <references /> {{Block center/e}}</noinclude> apqckkhxd4my5dq4yzohnlgrm12mb12 244858 244857 2026-04-01T17:29:41Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244858 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||[২০]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৫}} <poem> :::সংসাৰৰ ফালে চাই চাই, ৰুমা <ref>{{gap}}পাৰ আৰু কপৌৱে মাতিলে 'ৰুমা' বোলে ৷</ref>কণ্ঠ তুলি তুলি,{{gap|4em}}প্রিয়া-পাশে ঘূৰি ঘুৰি ::বাজনা-চেৱত যেন শৰীৰ দোলাই :::দেখিলে হৰিষ লাগি যায় ! ::::ৰুমা তুমি ঘনাই ঘনাই, ::::“সংসাৰত সুখ নাই নাই ::নিজৰ অধীনে আমি নিজ মনে খাওঁ, ::মুকলি মনেৰে ঘুৰি কত ৰং পাওঁ’!</poem> {{center|৬}} <poem>:::নিজে নিজ সুখক বঢ়াই, সংসাৰীক দেখুৱাই,{{gap|4em}}ফুৰিছা তুমি চৰাই, ::ভয়হীন মনে বুকু ফিন্দাই ফিন্দাই, :::শঙ্কাৰ লেশকে যেন নাই !</poem> {{center|৭}} <poem>:::বিপদেতো কিন্তু এৰা নাই, পাষণ্ড বিয়াধে পাই,{{gap|4em}}জানো জালে মেৰিয়ায়, ::মনত নিতান্তে শঙ্কা তোমাৰো চৰাই, :::চঁকি চঁকি চাইছা ঘনাই ।</poem> {{center|৮}} <poem>:::আঁৰে আঁৰে জানোবা লুকাই, নিষ্ঠুৰ পক্ষিঘাতীয়ে,{{gap|4em}}মাংস লোভে গুলি দিয়ে ;</poem><noinclude>{{Rule|}} <references /> {{Block center/e}}</noinclude> 48onnlmpldvxtmvsbimugl54690wsmo 106 89959 244863 2026-04-01T18:14:28Z JyotiPN 1603 "" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244863 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=বিশ্ব-ভূগোল |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=সুশীলকুমাৰ বৰুৱা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=ক্ষিৰদাকুমাৰ বৰুৱা |Address=কলিকতা |Year=1937 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="প্ৰকাশন" 5="শুভেচ্ছা বাণী" 6="-" 7to8="পাতনি" 9to21="সূচীপত্ৰ" 22="-" 23="1" 392="-" 390to391="শুধৰণি" 135="-" 136to137="ছবি" 138="113" 156to157="-" 158="131" 238to239="ছবি" 240="-" 241="211" 253="ছবি" 254="-" 255="223" 281to282="ছবি" 283="249" 307to308="ছবি" 309="273" 331to332="ছবি" 333="295" 347to348="ছবি" 349="-" 350="309" 370to371="ছবি" 372="329" 376="পৰিশিষ্ট (১)" 376to380="পৰিশিষ্ট" 377="(খ)" 378="(গ)" 379="(ঘ)" 380="পৰিশিষ্ট (২)" 381="2" /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} acbt6wj3tip18wc7d4xcxn7k0frlb5g 104 89960 244867 2026-04-01T20:16:00Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244867 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||নতুন পাঠ।|২৫}}</noinclude>{{center|ব্যাকৰণ —পদৰ নাম।}} {{gap}}পদ কাক বোলে! তাক পাই আহিছাঁ। পদ পাঁচ বিধৰ আছে:—(১) বিশেষ্য পদ, (২) ক্ৰিয়া পদ, (৩) বিশেষণ পদ, (৪) সৰ্ব্বনাম পদ, (৫) অব্যয় পদ। {{gap}}কেউবিধৰে কথা পাচত বিতঙ্গে পাবা। এতিয়া এই নাম পাঁচোটা মুখত আওৰাই থোৱাঁ। {{Custom rule|sp|20|co|6|fy1|40|co|6|sp|20}} {{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|'''খেতি।'''}}}} [[File:নতুন পাঠ (page 33 crop).jpg|center|300px]] {{gap}}জীৱিকাৰ অৰ্থে খেতি বৰ ভাল ব্যৱসায়। অতীজৰে পৰা ই সভ্য মানুহৰ কাম। হাবিয়ে-বননিয়ে পৰ্ব্বতে-পাষণ্ডে থকা নাঙঠা বা আধা নাঙ্গঠা অসভ্যবোৰ মানুহে খেতি খোলা কৰিবৰ ভু নেপায়।<noinclude></noinclude> itqwtfcypyabeb8h8pkfmvnaz4zret1 104 89961 244874 2026-04-01T21:04:38Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244874 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>২৬ নতুন পাঠ। আমাৰ দেশৰ প্ৰায় আটাইবোৰ মানুহৰ খেতিয়েইহে মাত্ৰ জীৱিকাৰ ঘাই উপায়। কোনোৱে নিজ হাতে খেতি কৰি, কোনোৱে মানুহ ভৰি খেতি কৰাই, কোনোৱে বা লোকক মাটি লগাই, খেতিৰ ওপৰতেহে খাই আছে; আৰু খেতিৰে উৎপন্ন বেচি, তাৰে পৰাহে ৰাজহি-ততহিও মাৰিছে। কোনোৱে আকৌ লোকৰ খেতিতে হাল-কোৰ বাই, বা মহৰি কেৰাণী কাম কৰি, ধন ঘটি খাইছে। তাসম দেশৰ মাটি সাৰুৱা; আৰু ইয়াত সদায় নিয়মীয়াকৈ বৰষুণ হয়। সেই দেখি এই দেশত খেতি- বাতি কৰিবলৈ অতি সুচল আছে। ইয়াত অনেক প্ৰকাৰৰ খেতি হয়; যেনে ধান, কুঁহিয়াৰ, মাহ, সৰিয়হ, চাহ, মৰা- পাট, আলু, কপাহ, বিবিধ ফল, তামোল-পাণ, শাক-পাচলি, আৰু এৰী-মুগা ইত্যাদি। ভালকৈ খেতি-বাতি কৰিলে মানুহৰ খোৱা-পিন্ধাত কষ্ট নহয়; আৰু মানুহ সুখেৰে, নিজঞ্জালে আৰু মানেবে থাকিব পাৰে। তেনে মানুহ স্বাধীন, নহয়; সেই বাবে তেওঁলোকে নিজৰ অৰ্থাত লোকৰ তলতীয়া ইচ্ছামতে চলি, মনৰ সুখেৰে থাকিব পাৰে। নিজে শ্ৰম কৰি বা বুদ্ধি খটাই, স্বাধীন ব্যৱসায় কৰি খোৱা বাবে, তেনে মানুহক সকলোৱে সন্মান কৰে। খেতি-খোলা কৰিয়েই মানুহ চহকীও হ'ব পাৰে। আমাৰ দেশত চাহ খেতি কৰা চাহাববোৰে কেনেকুৱা ডাঙৰ<noinclude></noinclude> q80j5xyhf9sa6vmwh7r4c4k7n0mes0r 244931 244874 2026-04-02T03:11:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244931 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|২৬|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}}</noinclude> আমাৰ দেশৰ প্ৰায় আটাইবোৰ মানুহৰ খেতিয়েইহে মাত্ৰ জীৱিকাৰ ঘাই উপায়। কোনোৱে নিজ হাতে খেতি কৰি, কোনোৱে মানুহ ধৰি খেতি কৰাই, কোনোৱে বা লোকক মাটি লগাই, খেতিৰ ওপৰতেহে খাই আছে; আৰু খেতিৰে উৎপন্ন বেচি, তাৰে পৰাহে ৰাজহি-ততহিও মাৰিছে। কোনোৱে আকৌ লোকৰ খেতিতে হাল-কোৰ বাই, বা মহৰি কেৰাণী কাম কৰি, ধন ঘটি খাইছে। {{gap}}অসম দেশৰ মাটি সাৰুৱা; আৰু ইয়াত সদায় নিয়মীয়াকৈ বৰষুণ হয়। সেই দেখি এই দেশত খেতি- বাতি কৰিবলৈ অতি সুচল আছে। ইয়াত অনেক প্ৰকাৰৰ খেতি হয়; যেনে ধান, কুঁহিয়াৰ, মাহ, সৰিয়হ, চাহ, মৰা- পাট, আলু, কপাহ, বিবিধ ফল, তামোল-পাণ, শাক-পাচলি, আৰু এৰী-মুগা ইত্যাদি। {{gap}}ভালকৈ খেতি-বাতি কৰিলে মানুহৰ খোৱা-পিন্ধাত কষ্ট নহয়; আৰু মানুহ সুখেৰে, নিজঞ্জালে আৰু মানেবে থাকিব পাৰে। তেনে মানুহ স্বাধীন,অৰ্থাৎ লোকৰ তলতীয়া নহয়; সেই বাবে তেওঁলোকে নিজৰ ইচ্ছামতে চলি, মনৰ সুখেৰে থাকিব পাৰে। নিজে শ্ৰম কৰি বা বুদ্ধি খটাই, স্বাধীন ব্যৱসায় কৰি খোৱা বাবে, তেনে মানুহক সকলোৱে সন্মান কৰে। {{gap}}খেতি-খোলা কৰিয়েই মানুহ চহকীও হ'ব পাৰে। আমাৰ দেশত চাহ খেতি কৰা চাহাববোৰে কেনেকুৱা ডাঙৰ<noinclude></noinclude> hl0azwr7sfd5wp1zs4k4n3esqpk1ttm 104 89964 244882 2026-04-02T01:13:52Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[98] ৰাজা বাদশাহ কভকৰ উচ্চ-শিৰ, কতৰ সুন্দৰ ৰূপ, ধুনীয়া শৰীৰ, কীটাদিৰো পদতলে পৰি, ধূলিৰূপে ফুৰিছে বাগৰি ; তোমাৰ গৰ্ভতে ধূলি হল, নাম মাত্র খালি পৰি ৰল ৷" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244882 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[98] ৰাজা বাদশাহ কভকৰ উচ্চ-শিৰ, কতৰ সুন্দৰ ৰূপ, ধুনীয়া শৰীৰ, কীটাদিৰো পদতলে পৰি, ধূলিৰূপে ফুৰিছে বাগৰি ; তোমাৰ গৰ্ভতে ধূলি হল, নাম মাত্র খালি পৰি ৰল ৷<noinclude></noinclude> 752vyp40u4170q5zfvy5d7992u2n178 244883 244882 2026-04-02T01:16:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244883 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৭৪]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ৰাজা বাদশ্যাহ কতকৰ উচ্চ-শিৰ, কতৰ সুন্দৰ ৰূপ, ধুনীয়া শৰীৰ, ::কীটাদিৰো পদতলে পৰি, ::ধূলিৰূপে ফুৰিছে বাগৰি; ::তোমাৰ গৰ্ভতে ধূলি হল, ::নাম মাত্ৰ খালি পৰি ৰল॥</poem> {{Rule|4em}}<noinclude></noinclude> s3gqmjmlyq01yryab0lm0zz4qfexkf7 104 89965 244884 2026-04-02T01:17:17Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[90] কণ্ড বুঢ়া-বুঢ়ী পিতৃ মাতৃৰ লাখুটি, বিপদৰ আলম্বন, ককাল কাছুটি, ভবডেকা কত লৰা যাবি, তিকতাক কবি কন্যা-বাৰী, কতৰ অন্তৰ জ্বলাইছা, এটা মাৰি বাটে। দণ্ডিছা ! ১৩ কত পুণ্যবান..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244884 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[90] কণ্ড বুঢ়া-বুঢ়ী পিতৃ মাতৃৰ লাখুটি, বিপদৰ আলম্বন, ককাল কাছুটি, ভবডেকা কত লৰা যাবি, তিকতাক কবি কন্যা-বাৰী, কতৰ অন্তৰ জ্বলাইছা, এটা মাৰি বাটে। দণ্ডিছা ! ১৩ কত পুণ্যবানৰ শৰীৰ, কত দেহ মহ৷ পাতকীৰ, সকলোকে সামবি শ্মশান, সকলোকে কৰিছা সমান ! কত বাবে শত্ৰুকো সামৰি তুমি আনি, লগ লগাইছা ভাল বেরা সব প্রাণী । সকলোৰে মিলন কৰিছা, সংসাবক ‘মৈত্রী' শিক্ষা দিছা ; তোমাবেই এমুঠি ধূলিত, কত প্রাণী হইছে মিলিত ! ১৪ যোগ, ভোগো তুমিয়ে ঢুকুৱা, পঞ্চভূতো তুমিয়ে লুকুৱা, সংসাৰ তোমাতে ছাৰ-খাব, তুমিয়ে হে সংসাধৰ সাব !<noinclude></noinclude> lggi5o8utugr6n6jpgda1xru6gdhxk5 244885 244884 2026-04-02T01:23:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244885 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৭৩]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কত বুঢ়া-বুঢ়ী পিতৃ মাতৃৰ লাখুটি, বিপদৰ আলম্বন, ককাঁল কাছুটি, ::ভৰডেকা কত লৰা মাৰি, ::তিৰুতাক কৰি কন্যা-বাৰী, ::কতৰ অন্তৰ জ্বলাইছা, ::এটা মাৰি বাৰেটা দণ্ডিছা!</poem> {{center|১৩}} <poem>::কত পুণ্যবানৰ শৰীৰ, ::কত দেহ মহা পাতকীৰ, ::সকলোকে সামৰি শ্মশান, ::সকলোকে কৰিছা সমান! কত বাবে শত্ৰুকো সামৰি তুমি আনি, লগ লগাইছা ভাল বেৰা সব প্ৰাণী। ::সকলোৰে মিলন কৰিছা, ::সংসাৰক ‘মৈত্ৰী’ শিক্ষা দিছা; ::তোমাৰেই এমুঠি ধূলিত, ::কত প্ৰাণী হইছে মিলিত!</poem> {{center|১৪}} <poem>::ৰোগ, ভোগো তুমিয়ে ঢুকুৱা, ::পঞ্চভূতো তুমিয়ে লুকুৱা, ::সংসাৰ তোমাতে ছাৰ-খাৰ, ::তুমিয়ে হে সংসাৰৰ সাৰ!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> oz8990yns1v0penj3e3xsyxc1d6g0d2 104 89966 244886 2026-04-02T01:23:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 2 ] দুখীয়া দেখিলে কেঁৰা কৰি ও নেচায়, দুখীক মাতিলে ভাবে মান ক্ষয় যায় ! দুখীয়াৰ লগত বহিলে, দুখীয়াৰ লগত ফুবিলে, ভাবে নিজ উচ্চ-জীৱনৰ, উচ্চভাব হয় বা আঁতৰ ! ১১ এনে অহঙ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244886 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 2 ] দুখীয়া দেখিলে কেঁৰা কৰি ও নেচায়, দুখীক মাতিলে ভাবে মান ক্ষয় যায় ! দুখীয়াৰ লগত বহিলে, দুখীয়াৰ লগত ফুবিলে, ভাবে নিজ উচ্চ-জীৱনৰ, উচ্চভাব হয় বা আঁতৰ ! ১১ এনে অহঙ্কারী কত জন, দুখী সঙ্গে হইছে মিলন ; দুখীৰ লগত বাগৰিছে, অহঙ্কাৰ যেন ভাগৰিছে ! দুখীকে সাবটি কিবা শ্মশানৰ মাজে- পাপৰ কৰিছে পৰাচিত যেন লাজে ! শগুণ শিয়ালে শটো খায়, মাটি তোলে পোক পৰুৱাই, মাটিৰ শৰীৰ মাটি হয়, ‘অহঙ্কাৰী' নাম পৰি বয় ! কত সুকবিৰ প্ৰাণ হৰি ! এই শ্মশানকে আনি হৰি ! জগতক তুমি কন্দাইছা, সাহিত্যক অনাথ কৰিছা,<noinclude></noinclude> 3288w1513do4bwmqst5q7sq2278hr86 244887 244886 2026-04-02T01:28:08Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244887 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৭২]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>দুখীয়া দেখিলে কেঁৰা কৰি ও নেচায়, দুখীক মাতিলে ভাবে মান ক্ষয় যায়! ::দুখীয়াৰ লগত বহিলে, ::দুখীয়াৰ লগত ফুৰিলে, ::ভাবে নিজ উচ্চ-জীৱনৰ, ::উচ্চভাব হয় বা আঁতৰ!</poem> {{center|১১}} <poem>::এনে অহঙ্কাৰী কত জন, ::দুখী সঙ্গে হইছে মিলন; ::দুখীৰ লগত বাগৰিছে, ::অহঙ্কাৰ যেন ভাগৰিছে! দুখীকে সাবটি কিবা শ্মশানৰ মাজে- পাপৰ কৰিছে পৰাচিত যেন লাজে! ::শগুণ শিয়ালে শটো খায়, ::মাটি তোলে পোক পৰুৱাই, ::মাটিৰ শৰীৰ মাটি হয়, ::‘অহঙ্কাৰী’ নাম পৰি ৰয়!</poem> {{center|১২}} <poem>::কত সুকবিৰ প্ৰাণ হৰি! ::এই শ্মশানকে আনি হৰি! ::জগতক তুমি কন্দাইছা, ::সাহিত্যক অনাথ কৰিছা,</poem><noinclude></noinclude> p7r6o8sosjl27xqvh5xzhliap4q2hxl 104 89967 244888 2026-04-02T01:28:34Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 9 ] শ্মশানে সবাৰে অন্ধকাৰ দিন-ৰাতি সবে একাকাব, কাকো কতো কদাপি নেতাবে, ধনী দুখী সকলোকে মাৰে, শ্মশান সাম্য-শিক্ষাৰ স্থল সংসাৰত, সকলোৱে শিক্ষা লভা অহঙ্কাৰী যত । টোকোনাও..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244888 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 9 ] শ্মশানে সবাৰে অন্ধকাৰ দিন-ৰাতি সবে একাকাব, কাকো কতো কদাপি নেতাবে, ধনী দুখী সকলোকে মাৰে, শ্মশান সাম্য-শিক্ষাৰ স্থল সংসাৰত, সকলোৱে শিক্ষা লভা অহঙ্কাৰী যত । টোকোনাও ইয়াতে ৰবহি, সুখীয়া ও ইয়াতে শুবহি, বজাৰো এয়েই শেষাসন, বাইজৰো অন্তিম শয়ন, মাটিৰ শৰীৰ ইতো মাটিত নিবি, ধুন-পেছ মিছা কিয় লাগিছে কৰিব ? মিছা দৰ্প মিছা অভিমান, মিছা সুখ মিছা ধন মान, মৰিলেই সকলো সমান, শ্মশানেই জ্বলন্ত প্রমান ! শ্মশানৰ এমুঠি ধুলিত, কত প্রাণী হইছে মিলিত, কত অহঙ্কাৰী, ময়মত, ধনৰ বলত উনমত,<noinclude></noinclude> 5j8xhn5tsa6rbiabjbv8mgz3kcbkla4 244889 244888 2026-04-02T01:32:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244889 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৭১]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>::শ্মশানে সবাৰো অন্ধকাৰ ::দিন-ৰাতি সবে একাকাৰ, ::কাকো কতো কদাপি নেতাৰে, ::ধনী দুখী সকলোকে মাৰে, শ্মশান সাম্য-শিক্ষাৰ স্থল সংসাৰত, সকলোৱে শিক্ষা লভা অহঙ্কাৰী যত।</poem> {{center|৯}} <poem>::টোকোনাও ইয়াতে ৰবহি, ::সুখীয়া ও ইয়াতে শুবহি, ::বজাৰো এয়েই শেষাসন, ::ৰাইজৰো অন্তিম শয়ন, মাটিৰ শৰীৰ ইতো মাটিত মিলিব, ধুন-পেছ মিছা কিয় লাগিছে কৰিব? ::মিছা দৰ্প মিছা অভিমান, ::মিছা সুখ মিছা ধন মान, ::মৰিলেই সকলো সমান, ::শ্মশানেই জ্বলন্ত প্ৰমান!</poem> {{center|১০}} <poem>::শ্মশানৰ এমুঠি ধুলিত, ::কত প্ৰাণী হইছে মিলিত, ::কত অহঙ্কাৰী, ময়মত, ::ধনৰ বলত উনমত,</poem><noinclude></noinclude> 0saq5zb15l3d1x00spomufomg4a4i0w 104 89968 244890 2026-04-02T01:33:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[90] দৰ বস্তু দত থাকে বামৰ বামত, দৰ নাই দ-বাম একোৰে শ্মশানত ; সুখ-শিখৰৰ পৰা, ৰিপদ-পোতত পৰা, সকলোৰে অন্তকালে শ্মশানে হে গতি, শ্মশানক বিনে আনপিনে নাই গতি! সংসাৰৰ মাজে মাজে অদ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244890 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[90] দৰ বস্তু দত থাকে বামৰ বামত, দৰ নাই দ-বাম একোৰে শ্মশানত ; সুখ-শিখৰৰ পৰা, ৰিপদ-পোতত পৰা, সকলোৰে অন্তকালে শ্মশানে হে গতি, শ্মশানক বিনে আনপিনে নাই গতি! সংসাৰৰ মাজে মাজে অদৃষ্টৰ ফলি, কাৰে৷ কাৰো জলি উঠে কাল যায় জ্বলি ; ভাগ্যবান উঠে জলি, দৰিদ্ৰৰ পৰে মলি, ভাগ্যে ধন-ৰত্ন পায়, দৰিদ্ৰৰ ছাই, সুখী দুখী শ্মশানে সমান ভাবে চায় ! বল থকা সবে বলী, বলহীন বলি, বলীয়ে নিৰ্ব্বলী হবে নানারূপে ছলি শক্তিৰ গৌৰব কবি, সংসাৰ ভৰত তাৰ যেন টলমল, ফুৰে যেন মত্ত কৰী, শ্মশান পালেই ছাই ভস্ম হয় বল ! ধনীৰ নিশা ও দিন, দিনে। নিশা, হলে দীন, ধনে সংসাৰত কৰে দিন বাতি চিন্‌, ধনে আজি প্ৰাণ তাৰে, মৃত্যু হয় কালি তাৰে মুবুজে গহীন ভাবে লোক বুজহীন ।<noinclude></noinclude> 26d7ieps30lr6bml8ssqnnlwk7bx7hj 244891 244890 2026-04-02T01:40:11Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244891 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৭০]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>:দৰ বস্তু দত থাকে বামৰ বামত, :দৰ নাই দ-বাম একোৰে শ্মশানত; সুখ-শিখৰৰ পৰা,{{gap|4em}} বিপদ-পোতত পৰা, :সকলোৰে অন্তকালে শ্মশানে হে গতি, :শ্মশানক বিনে আনপিনে নাই গতি!</poem> {{center|৬}} <poem>:সংসাৰৰ মাজে মাজে অদৃষ্টৰ ফলি, :কাৰো কাৰো জলি উঠে কাল যায় জ্বলি; ভাগ্যবান উঠে জলি,{{gap|4em}} দৰিদ্ৰৰ পৰে মলি, :ভাগ্যে ধন-ৰত্ন পায়, দৰিদ্ৰৰ ছাই, :সুখী দুখী শ্মশানে সমান ভাবে চায়!</poem> {{center|৭}} <poem>:বল থকা সবে বলী, বলহীন বলি, :বলীয়ে নিৰ্ব্বলী হৰে নানাৰূপে ছলি; শক্তিৰ গৌৰব কৰি,{{gap|4em}} ফুৰে যেন মত্ত কৰী, :সংসাৰ ভৰত তাৰ যেন টলমল, :শ্মশান পালেই ছাই ভস্ম হয় বল!</poem> {{center|৮}} <poem>ধনীৰ নিশা ও দিন,{{gap|4em}}দিনো নিশা, হলে দীন, :ধনে সংসাৰত কৰে দিন ৰাতি চিন্‌, ধনে আজি প্ৰাণ তাৰে,{{gap|4em}}মৃত্যু হয় কালি তাৰে :নুবুজে গহীন ভাবে লোক বুজহীন।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 0c8k7edknqugp3v1eayo1k9r1xg87p8 104 89969 244892 2026-04-02T01:40:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ ৬৯ ] মানীয়ে নেপালে মান ভাবে মৰাৰ সমান, উচ্চ নীচ সংসাৰত সকলোতে আছে, ধনী, দুঃখী, বব, সক শ্মশানে নেবাচে । জীয়াই থাকোতে চতুর্দোল সিংহাসনে, নবপতি শোভে বহু বসন ভূষণে, সাধা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244892 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ ৬৯ ] মানীয়ে নেপালে মান ভাবে মৰাৰ সমান, উচ্চ নীচ সংসাৰত সকলোতে আছে, ধনী, দুঃখী, বব, সক শ্মশানে নেবাচে । জীয়াই থাকোতে চতুর্দোল সিংহাসনে, নবপতি শোভে বহু বসন ভূষণে, সাধাৰণ দুই চাৰি ওচৰ চাপোক চাৰি, দেখাকে নেপায় কত কৰি সবিনয়, শ্মশানে সকলে। কিন্তু লয় কৰি লয় ! ভাল বস্তু খায় যিবা, খায় বিহ-কানি, সঙ্গ বস্ত্ৰ পিন্ধা, কিবা পিন্ধা ফটা-কানি, সমানে সাদৰে কোনে ? এই শ্মশানৰে কোনে, কালে সমভাবে সকলোকে টানি আনে ; সকলোকে সমানে সামৰিবনে আনে ? 8 বিষম সংসাৰ সাবাসাৰ বাচ নাই, ধনে জনে বলী হলে সমাদৰ পায় ; পণ্ডিতো ভিখাৰী লে বিধি বেয়া ফালে হলে, মহামুখো ধনী হলে পায় সমাদৰ, শ্মশানৰ আগত একোৰে নাই দৰ !<noinclude></noinclude> tb9sonutlhnskwok3hwr2cd0og1vdjj 244893 244892 2026-04-02T01:47:28Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244893 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[ ৬৯ ]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মানীয়ে নেপালে মান{{gap|4em}}ভাবে মৰাৰ সমান, :উচ্চ নীচ সংসাৰত সকলোতে আছে, :ধনী, দুঃখী, বৰ, সৰু শ্মশানে নেবাচে।</poem> {{center|২}} <poem>:জীয়াই থাকোঁতে চতুৰ্দ্দোল সিংহাসনে, :নৰপতি শোভে বহু বসন ভূষণে, সাধাৰণ দুই চাৰি{{gap|4em}}ওচৰ চাপোক চাৰি, :দেখাকে নেপায় কত কৰি সবিনয়, :শ্মশানে সকলো কিন্তু লয় কৰি লয়!</poem> {{center|৩}} <poem>:ভাল বস্তু খায় যিবা, খায় বিহ-কানি, :সজ বস্ত্ৰ পিন্ধা, কিবা পিন্ধা ফটা-কানি, সমানে সাদৰে কোনে?{{gap|4em}} এই শ্মশানৰে কোনে, :কালে সমভাবে সকলোকে টানি আনে; :সকলোকে সমানে সামৰিবনে আনে?</poem> {{center|৪}} <poem>:বিষম সংসাৰ সাৰাসাৰ বাচ নাই, :ধনে জনে বলী হলে সমাদৰ পায়; পণ্ডিতো ভিখাৰী হলে,{{gap|4em}}বিধি বেয়া ফালে হলে, :মহামুৰ্খো ধনী হলে পায় সমাদৰ, :শ্মশানৰ আগত একোৰে নাই দৰ!</poem><noinclude></noinclude> s0w1j4x6s6hiiqryecgg9mcndsj3u2t 104 89970 244894 2026-04-02T01:47:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[66] মহাৰাজ নৰনাৰায়ণো ভাগ্যবান, যিজনে কৰিলে যোগ্য তোমাৰ সম্মান । ভাগ্যবান ধৰ্ম্মনাৰায়ণ পালে সভাপণ্ডিত সুজন ; ভাগ্যৱতী অসমীয়া ভাষা, তৌমাহৰ্ত্তে পালে বৰ আশা ৷ দুখী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244894 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[66] মহাৰাজ নৰনাৰায়ণো ভাগ্যবান, যিজনে কৰিলে যোগ্য তোমাৰ সম্মান । ভাগ্যবান ধৰ্ম্মনাৰায়ণ পালে সভাপণ্ডিত সুজন ; ভাগ্যৱতী অসমীয়া ভাষা, তৌমাহৰ্ত্তে পালে বৰ আশা ৷ দুখীয়া অসম পৰিহৰি, যদি কবি তুমি জন্ম ধবি গুৱালাহেঁতেন ব্রিটেনক জন্ম হলহেতেন সার্থক, লভিলা হেঁতেন কত খ্যাতি সৰস্বতী, নহল হেঁতেন আজি এই দুৰগতি! এতিয়া তোমাক সংসাৰত, দেখিলোঁহেঁতেন ভিন্ন মত ; আধামৰা অসমত পৰি আজিও থাকিলা তুমি মবি ! শ্মশান । ধনীয়ে ফিতাহি কবে ‘ম‍ই ধনবান' গৰ্ব্বীয়ে নেদেখে, বৰ নিজৰ সমান।<noinclude></noinclude> n4vy2ya0vwjdzn4lqe9vkj19d0z3oyy 244897 244894 2026-04-02T01:52:13Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244897 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৬৮]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মহাৰাজ নৰনাৰায়ণো ভাগ্যবান, যিজনে কৰিলে যোগ্য তোমাৰ সম্মান। ::ভাগ্যবান ধৰ্ম্মনাৰায়ণ ::পালে সভাপণ্ডিত সুজন; ::ভাগ্যৱতী অসমীয়া ভাষা, ::তোমাহন্তে পালে বৰ আশা।</poem> {{center|৯}} <poem>::দুখীয়া অসম পৰিহৰি, ::যদি কবি তুমি জন্ম ধৰি, ::গুৱালাহেঁতেন ব্ৰিটেনক ::জন্ম হলহেতেন সাৰ্থক, লভিলা হেঁতেন কত খ্যাতি সৰস্বতী, নহল হেঁতেন আজি এই দুৰগতি! ::এতিয়া তোমাক সংসাৰত, ::দেখিলোঁহেঁতেন ভিন্ন মত; ::আধামৰা অসমত পৰি ::আজিও থাকিলা তুমি মৰি!</poem> {{Rule|2em}} {{center|'''শ্মশান।'''}} {{center|১}} <poem>::ধনীয়ে ফিতাহি কৰে ‘ম‍ই ধনবান’ ::গৰ্ব্বীয়ে নেদেখে, বৰ নিজৰ সমান।</poem><noinclude></noinclude> jihjd599od2ah5582hw6fger2exgae1 104 89971 244895 2026-04-02T01:49:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ Created blank page 244895 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> bcuh9mb5covbnddmhzanjrrhm035ck7 244896 244895 2026-04-02T01:50:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 244896 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পাচত পিজো গাভবে কি হল সেই বিষয়ে বঞ্জী নিমাত। আমি নিছে। নগাওঁ অঞ্চলত পিজোঁ গাভৰ সতি সম্প্ৰতি এতিয়াও আছে, তেওঁলোকে বা আন কোনোৱে পিজোঁ আইদেউৰ জীৱন কাহিনীৰ বিষয়ে আমাক আভাস দিবনে? (৫) সতী জয়মতীৰ পাতেক লেচাই নাম, পীয়া বজাব নাতিবোৱাবী, অৰ্থাৎ কদমদীঘলা গোঁহাইৰ পত্নী বা কমলেশ্বৰ সিংহ আৰু চন্দ্ৰকান্ত সিংহব মাকব কি নাম আছিল? এই গৰাকী ৰাজমাৱৰ বৰ ক্ষমতা আছিল, এৱেই পাচলৈ ধনী বৰবৰুৱাবে চক্ৰান্ত কবি পচিং চিপাদাবব হতুৱাই বদনচন্দ্ৰক বধ কৰায়। দ্বিতীয় বাব মান আহোঁতে এও কথা আমাৰ গীতত আছে। - আব, ব,পচিং বঙ্গাল বাতিয়েই পলাই যোৱাব এওঁৰ পাচলৈ কি হল? (৬) গীতত আছে, ~~দ্বিতীয় আৰু, তৃতীয় বাব আক্ৰমণত মানে ধনী বৰবৰু ৱাক ববশীত দিয়ে আব্, পতালি ফুকনৰ পেট ফালে। এই পতালি ফুকন কোন? আগলৈ মানক ভেটা দিবলৈ জয়পূবত চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱে এটা কোঁঠ পাতি পতাল বৰাক কোঁঠৰ অধিপতি কবে, তেওঁক মানহ'তে বধ কৰে। এই পতাল বা ববৱাকে পতালি ফুকন বদলি আমি ভাবিব পাৰোঁনে? (৭) দ্বিতীয় বাব মান অসমলৈ আহোঁতে মান বজাই ছেগ ফুকনক মান সেনাপতি পাতি অসমলৈ পঠিয়ায়। বুৰঞ্জীত মান সেনাপতি শ্যাম ফকনব কথা পাইছোঁ। এই শ্যাম ফকনেই আমাৰ গাঁতৰ ছেগ ফকননে? গীতত আছে, প্ৰথম বাৰ মান আসামলৈ আহোঁতে মানব সেনাপতি আছিল কামিনী ফকন। এই কামিনী ফাকেনব বিষয়ে কোনোবাই কিবা জানেনে? (৮) গীতত আছে, যোৰহাটৰ মাছহাটৰ কাষৰত পূৰ্ণানন্দ বঢ়াগোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াৰ মৈদাম বন্ধা হয়। ডাঙ্গৰীয়াৰ মৈদামৰ চিনমোকাম এতিয়া আছে নে? (৯) আমাৰ হাতত থকা গীতটোক সাধাৰণতঃ “বৰফুকনৰ গীত” বলি কোৱা হয়। এই গীতটি নানা ঠাইত প্ৰচলিত বলি আমি গম পাইছো। কোনো- বাই অনগ্ৰহ কৰিব সম্পূৰ্ণ' গীতটো, বা যিমান ফাঁকি সংগ্ৰহ, আমালৈ পঠিয়াব পাবেনে? এই গীতেই বেলেগ বেলেগ ঠাইত ভিন ভিন ভাৱে শুনা যাব পাবে আৰু, পদ আব, কথাৰো লৰচৰ থাকিব পাবে, সকলোখিনি বিজাবলৈ পালে আমাৰ বৰ সুবিধা হব। [ ওপৰত দিয়া কথাবিলাকৰ সমিধান, কটন কলেজ, গুৱাহাটী, ঠিকনাত যেন মোব নামে পঠিয়ায়। তাক শৃঙ্খলাৱদ্ধ কবি "অৰ্ঘাৰ” পাঠক-পাঠিকা সকলক আমি উপহাৰ দিম। ] [ ১০০ ]<noinclude></noinclude> adraa7cgt799zgafo6sajaso6osp1tc 104 89972 244898 2026-04-02T01:52:35Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "i 4 ] আখলৰ এলান্ধু-কলীয়া চাঙ্গখনি, তোমাৰ গ্ৰন্থক আজি দিছত্ত জুৰণি ! নেদেখে পোহৰ বাহিৰৰ, এন্ধাৰতে কতেক বছৰ । হায় কেতিয়া নো সৰস্বতি! শুধৰে লোকৰ মতি গতি! 9 হোমাৰ, বর্জ্জি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244898 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>i 4 ] আখলৰ এলান্ধু-কলীয়া চাঙ্গখনি, তোমাৰ গ্ৰন্থক আজি দিছত্ত জুৰণি ! নেদেখে পোহৰ বাহিৰৰ, এন্ধাৰতে কতেক বছৰ । হায় কেতিয়া নো সৰস্বতি! শুধৰে লোকৰ মতি গতি! 9 হোমাৰ, বর্জ্জিল, মিলটন্ ছেক্ষপীৰ, ছেলী, বায়ণ, বিদেশী যতেক কবিমানে, শতমুখে সবে ও বখানে, কিন্তু কিনো অদৃষ্টৰ দোষ কম কাক ? ঘৰৰ বস্তুক চালে কটা যায় নাক কত ছেলী বায়ৰণ থাকে ঘৰৰ চুকত জাকে জাকে দীর্ঘ দৃষ্টি ওচৰে নপৰে, দৃষ্টি পবে আঁতৰে আঁতৰে! কবি চূড়ামণি ভাগ্যবান, পিতৃ চাই পুত্র গুণবান কামৰূপ মাজে উপজিলা, তাব দ্বিজকুল উজ্জ্বলিল,<noinclude></noinclude> hapahng8p2dxf14q3ir10edz4s0xwkf 244900 244898 2026-04-02T01:56:21Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244900 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৬৭]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>আখলৰ এলান্ধু-কলীয়া চাঙ্গখনি, তোমাৰ গ্ৰন্থক আজি দিছন্ত জুৰণি! ::নেদেখে পোহৰ বাহিৰৰ, ::এন্ধাৰতে কতেক বছৰ। ::হায় কেতিয়া নো সৰস্বতি! ::শুধৰে লোকৰ মতি গতি!</poem> {{center|৭}} <poem>::হোমাৰ, বৰ্জ্জিল, মিলটন্ ::ছেক্ষপীৰ, ছেলী, বায়ৰণ, ::বিদেশী যতেক কবিমানে, ::শতমুখে সবে ও বখানে, কিন্তু কিনো অদৃষ্টৰ দোষ কম কাক? ঘৰৰ বস্তুক চালে কটা যায় নাক ::কত ছেলী বায়ৰণ থাকে ::ঘৰৰ চুকত জাকে জাকে ::দীৰ্ঘ দৃষ্টি ওচৰে নপৰে, ::দৃষ্টি পৰে আঁতৰে আঁতৰে!</poem> {{center|৮}} <poem>::কবি চূড়ামণি ভাগ্যবান, ::পিতৃ চাই পুত্ৰ গুণবান ::কামৰূপ মাজে উপজিলা, ::তাৰ দ্বিজকুল উজ্জ্বলিলা,</poem><noinclude></noinclude> b8med6n9yu5qrasiznkg9uwvqqb5hw3 104 89973 244899 2026-04-02T01:56:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ১১৭ দহ বছৰ বয়সত আৰ এবাৰ একৈচ বছৰ বয়সত। এইয়া মোৰ ছিটাব চিন চোঁৱা।” এই বুলি কৈ ছোলা দাঙি তেওঁৰ ছিটাৰ দাগ দেখুৱালে। এনেতে ৰাজকুমাৰে কলে “আপুনি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244899 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ১১৭ দহ বছৰ বয়সত আৰ এবাৰ একৈচ বছৰ বয়সত। এইয়া মোৰ ছিটাব চিন চোঁৱা।” এই বুলি কৈ ছোলা দাঙি তেওঁৰ ছিটাৰ দাগ দেখুৱালে। এনেতে ৰাজকুমাৰে কলে “আপুনি যদি তিনিবাৰ লৈছে, তেনে আপোনাৰ দেখোন নটা ছিটাব দাগ থাকিব লাগিছিল?" ডাক্তৰে হাঁহি হাঁহি কবলৈ ধৰিলে, “মই প্ৰথম বাবেই ইমান ভালকৈ ললোঁ যে, এতিয়ালৈকে কোনো ৰকমৰ বসন্ত মোৰ গাত J ওলোৱা নাই। পিচৰ কেইবাৰৰ ছিটাই একো গুণ নধৰিলে। তথাপিও দহ বছৰৰ অন্তৰে অন্তৰে একোবাৰকৈ ছিটা লৈ থকা ভাল। তেতিয়া হলে বসন্ত ৰোগৰ একো আশঙ্কা নেথাকে। ছিটাই আকৌ গুণ ধৰিলে আশঙ্কা দূব হোৱা নাই বুলি জানিব লাগে। এনে তাৱস্থাত বসন্ত হলেও বেচি সাংঘাতিক হোৱাৰ ভয় নেথাকে। আপোনালোক সকলোবে বয়স একৈচতকৈও বেচি হৈছে। গতিকে আপোনালোকে এবাৰ ছিটা ললেই দুনাই লবৰ আৱশ্যক নকৰে। ডাক্তৰে মালীক বিদায় দি কলে, “তোমালোক এতিয়া যোৱা। মই যিখিনি কথা কলোঁ, নেপাহৰিবা। ম‍ই এতিয়া ৰাজকুমাৰ আৰু আন অমাত্যবৰ্গক ছিটা দিম।” এনেতে বজাই মাত লগালে, “আমি ছিটাৰ নিমিত্তে সাজু আছোঁহঁক। ” তাৰ পিচত তেওঁ অমাত্যবৰ্গৰ পিনে চাই কলে, “আপোনালোকে। সাজু আছে নহয়নে?” সভা-পণ্ডিত জ্যোতিষৰামৰ বাহিৰে আন সভাসদসকলে কলে, “হয় মহাৰাজ, আমিও প্ৰস্তুত আছেহিঁক।” জ্যোতিষাম এজন বৰ ভয়াতুৰ পণ্ডিত। ডাক্তৰৰ হাতত জোঙ্গাল ছুৰী আৰু ৰসৰ নলী দেখি তেওঁৰ মুখ শেঁতা পৰি গল। গতিক বিষম দেখি তেওঁ ৰজাক<noinclude></noinclude> nl1b2y92tbfrrmjqvplpb7g34l3g879 104 89974 244901 2026-04-02T01:56:44Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[6] ধন ধান্য বেটী বন্দী সকলোকে দিলে, মহাশাস্ত্ৰ ভাৰত ভাঙ্গিব আদেশিলে ! লৰা তুমি, কিন্তু শকতিত; বুঢ়ায়ো মানিলে আচৰিত, সকলোৱে নানা নাম দিলে, কবিত্বক তোমাৰ পূজিলে ! অনিৰু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244901 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[6] ধন ধান্য বেটী বন্দী সকলোকে দিলে, মহাশাস্ত্ৰ ভাৰত ভাঙ্গিব আদেশিলে ! লৰা তুমি, কিন্তু শকতিত; বুঢ়ায়ো মানিলে আচৰিত, সকলোৱে নানা নাম দিলে, কবিত্বক তোমাৰ পূজিলে ! অনিৰুদ্ধ ওপজাৰ নাম, কবিচন্দ্ৰ বুলিলে দেৱান, কবিত্বত আচৰিত মানি, ভাৰতৰ ভাঙ্গনি বথানি, মহাৰাজে গুণী, জ্ঞানী শলাগয় যাক - “ৰাম সৰস্বতী” নাম দিলস্ত তোমাক । তোমাৰে “ভারতচন্দ্ৰো” নাম, গজকেতু বধ চালে পাম, কুলাচল বধত গোটাই, “ভাৰত ভূষণ' নাম পায় ৷ তোমাৰ অযুত-লেখনীৰ, কিনো দশা হইছে পুথিব নিগনি পল্পতাছোবা যত, কুটিছে লাদিছে ওপৰত,<noinclude></noinclude> avusildm2iz0jdrsvecwfdemfzmi5bp 244902 244901 2026-04-02T02:02:12Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244902 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৬৬]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ধন ধান্য বেটী বন্দী সকলোকে দিলে, মহাশাস্ত্ৰ ভাৰত ভাঙ্গিব আদেশিলে! ::লৰা তুমি, কিন্তু শকতিত; ::বুঢ়ায়ো মানিলে আচৰিত, ::সকলোৱে নানা নাম দিলে, ::কবিত্বক তোমাৰ পূজিলে!</poem> {{center|৫}} <poem>::অনিৰুদ্ধ ওপজাৰ নাম, ::কবিচন্দ্ৰ বুলিলে দেৱান, ::কবিত্বত আচৰিত মানি, ::ভাৰতৰ ভাঙ্গনি বখানি, মহাৰাজে— গুণী, জ্ঞানী শলাগয় যাক “ৰাম সৰস্বতী” নাম দিলন্ত তোমাক। ::তোমাৰে “ভাৰতচন্দ্ৰো” নাম, ::গজকেতু বধ চালে পাম, ::কুলাচল বধত গোটাই, ::“ভাৰত ভূষণ’ নাম পায়।</poem> {{center|৬}} <poem>::তোমাৰ অমৃত-লেখনীৰ, ::কিনো দশা হইছে পুথিৰ, ::নিগনি পঁয়তাছোৰা যত, ::কুটিছে লাদিছে ওপৰত,</poem><noinclude></noinclude> 0c8vghnv2t1fi6c94ny9s6bwhy3i6k1 104 89975 244903 2026-04-02T02:02:37Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ ৬ ] নাম শুনি তোমাৰ, মূৰটে। মোহাৰিব, সেমেনা-সেমেনি কৰি কথা পাহৰিব ৷ কেতিয়া নো কত উপজিলা, কোন দেশ পবিত্ৰ কৰিলা ; আছেকি সকলো কথা কয়, নাম শুনি মানিব বিস্ময়। দেশৰ ভাষাত ক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244903 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ ৬ ] নাম শুনি তোমাৰ, মূৰটে। মোহাৰিব, সেমেনা-সেমেনি কৰি কথা পাহৰিব ৷ কেতিয়া নো কত উপজিলা, কোন দেশ পবিত্ৰ কৰিলা ; আছেকি সকলো কথা কয়, নাম শুনি মানিব বিস্ময়। দেশৰ ভাষাত কৰি বতি, দেশী ভাষা কৰিলা উন্নতি, ভাঙ্গি মহাশাস্ত্ৰ ভাৰতক, অধমী যতেক লোকক, কল্পতক ভাৰতৰ সোৱাদ বুজালা, এনে নাম দৈৱদোষে আজিয়ে লুকালা ! পাঁচ শ বছব নতু যায়, অসমত এতিয়াও গায়, তোমার ভাঙ্গনি ভাৰতৰ, গম নাই তত্রাচ লোকৰ ! 8 কোঁচবেহাৰৰ কবি যত ঘাটি থালে তব কবিত্বত, দেখি বেহাৰব অধীশ্বৰ, কৰিলে তোমার সমাদय,<noinclude></noinclude> j2bqrcqb41ahvkx6o868id1cf9mzpzh 244904 244903 2026-04-02T02:06:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244904 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৬৫]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>নাম শুনি তোমাৰ, মূৰটো মোহাৰিব, সেমেনা-সেমেনি কৰি কথা পাহৰিব। ::কেতিয়া নো কত উপজিলা, ::কোন দেশ পবিত্ৰ কৰিলা; ::আছোক সকলো কথা কয়, ::নাম শুনি মানিব বিস্ময়।</poem> {{center|৩}} <poem>::দেশৰ ভাষাত কৰি ৰতি, ::দেশী ভাষা কৰিলা উন্নতি, ::ভাঙ্গি মহাশাস্ত্ৰ ভাৰতক, ::অধৰমী যতেক লোকক, কল্পতৰু ভাৰতৰ সোৱাদ বুজালা, এনে নাম দৈৱদোষে আজিয়ে লুকালা! ::পাঁচ শ বছৰ নতু যায়, ::অসমত এতিয়াও গায়, ::তোমাৰ ভাঙ্গনি ভাৰতৰ, ::গম নাই তত্ৰাচ লোকৰ!</poem> {{center|৪}} <poem>::কোঁচবেহাৰৰ কবি যত ::ঘাটি থালে তব কবিত্বত, ::দেখি বেহাৰৰ অধীশ্বৰ, ::কৰিলে তোমাৰ সমাদৰ,</poem><noinclude></noinclude> 6q7gzo7j6mr39dnh89tp99zd1m48c2h 104 89976 244905 2026-04-02T02:07:12Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ৰাম সৰস্বতী। (১) জুইলগা কপাল তোমাৰ, কিনো দোষ দিম বিধতাৰ, অসীম শকতি-শালী হই, দুখীয়াৰ দেশে জন্ম লই, নহলে নো অসমৰ বননীত পবি, কিয় তুমি এনে দীন-বেশে যাবা মৰি ? অসম দেশতে উপজ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244905 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>ৰাম সৰস্বতী। (১) জুইলগা কপাল তোমাৰ, কিনো দোষ দিম বিধতাৰ, অসীম শকতি-শালী হই, দুখীয়াৰ দেশে জন্ম লই, নহলে নো অসমৰ বননীত পবি, কিয় তুমি এনে দীন-বেশে যাবা মৰি ? অসম দেশতে উপজিলা, অসমৰ মাজতে মৰিলা, কত শত বছৰ গইছে, তুমি ভঙ্গা ভাবত গাইছে ; তথাপি কতেক লোকে হায় তোমাৰ নামকে শুনা নাই, ইতৰৰ কথা পৰিহৰি, শিক্ষিত লোককে শোধা ধৰি, (১) এওঁ অসমীয়া মহাভাৰত লেখক। কামৰূপ জিলাৰ উত্তৰ সকবংশৰ মৌজাৰ পাছবীয়া গাওঁত ওপছে, পঞ্চদশ শতাব্দীৰ মানুহ । বিস্তৃত বিবরণ ২য় খণ্ড জোনা- কীৰ ১ম সংখ্যাত চোৱা। 'কংশাৰি' 'হৰিহৰ' ‘শ্ৰীধৰ- কন্দনী' এওঁলোকেৰে একেলগে ভাৰত ভাগিছিল! শঙ্কৰ, মাধৱ, অনন্ত কন্দলীকো এওঁ লগ পাইছিল। এওঁ তেওঁলোকতকৈ বয়সে সক।<noinclude></noinclude> oy5r0lht8in1ozmu6pu824xk7kocqm4 244906 244905 2026-04-02T02:14:51Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244906 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''ৰাম সৰস্বতী। (১)'''|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|১}} <poem>::জুইলগা কপাল তোমাৰ, ::কিনো দোষ দিম বিধতাৰ, ::অসীম শকতি-শালী হই, ::দুখীয়াৰ দেশে জন্ম লই, নহলে নো অসমৰ বননীত পৰি, কিয় তুমি এনে দীন-বেশে যাবা মৰি? ::অসম দেশতে উপজিলা, ::অসমৰ মাজতে মৰিলা, ::কত শত বছৰ গইছে, ::তুমি ভঙ্গা ভাবত গাইছে;</poem> {{center|২}} <poem>::তথাপি কতেক লোকে হায় ::তোমাৰ নামকে শুনা নাই, ::ইতৰৰ কথা পৰিহৰি, ::শিক্ষিত লোককে শোধা ধৰি,</poem> {{Rule|}} {{gap}}(১) এওঁ অসমীয়া মহাভাৰত লেখক। কামৰূপ জিলাৰ উত্তৰ সৰুবংশৰ মৌজাৰ পাছৰীয়া গাওঁত ওপজে, পঞ্চদশ শতাব্দীৰ মানুহ। বিস্তৃত বিবৰণ ২য় খণ্ড জোনা- কীৰ ১ম সংখ্যাত চোৱাঁ। ‘কংশাৰি’ ‘হৰিহৰ’ ‘শ্ৰীধৰ- কন্দলী’ এওঁলোকেৰে একেলগে ভাৰত ভাঙ্গিছিল! শঙ্কৰ, মাধৱ, অনন্ত কন্দলীকো এওঁ লগ পাইছিল। এওঁ তেওঁলোকতকৈ বয়সে সৰু।<noinclude></noinclude> 3u78uw3vx7f2rj6rolvhtf81u12mjv6 104 89977 244907 2026-04-02T02:15:41Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ ৩ ] প্রকৃতিয়ে দেখি মনে বিপদক গণি, কলা খনীয়াবে যেন টানিলে ওৰণি ! হো-হো কবি বতাহ আহিছে, গিব গিব মেঘেও গাজিছে, চিক্‌-মিক্‌ চিক্‌-মিক্‌ জিলিকে বিজুলী, চালে চাট্‌ মাৰি ধৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244907 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ ৩ ] প্রকৃতিয়ে দেখি মনে বিপদক গণি, কলা খনীয়াবে যেন টানিলে ওৰণি ! হো-হো কবি বতাহ আহিছে, গিব গিব মেঘেও গাজিছে, চিক্‌-মিক্‌ চিক্‌-মিক্‌ জিলিকে বিজুলী, চালে চাট্‌ মাৰি ধৰে চকুত সমুলি ! মনে মনে সকলোৱে ভাবিয়ে নেপায়, আড়ম্বৰ যিটো আজি কিবা হয় হায় ! কিন্তু চোৱাঁ বায়ুৱে কোবাই, আঁতৰালে মেঘক গোটাই, এটোপ দুটোপ বৰষুণ কনিয়ালে ; কেটামান বৰ বৰ টোপাল পেলালে ; লাহে লাহে সূৰ্য্যও ওলাল, বতৰ পুনশ্চ হল ভাল, খস্তেকতে বায়ুৱে সকলো আঁতৰালে, “পৰ্ব্বতে আটোপ কৰি নিগনি জগালে! !”<noinclude></noinclude> 0j4z2z28u53z282m5lgch1ssel97tgp 244908 244907 2026-04-02T02:18:53Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244908 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৬৩]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>প্ৰকৃতিয়ে দেখি মনে বিপদক গণি, কলা খনীয়াৰে যেন টানিলে ওৰণি! ::হো-হো কৰি বতাহ আহিছে, ::গিৰ গিৰ মেঘেও গাজিছে, চিক্‌-মিক্‌ চিক্‌-মিক্‌ জিলিকে বিজুলী, চালে চাট্‌ মাৰি ধৰে চকুত সমুলি!</poem> {{center|৬}} <poem>মনে মনে সকলোৱে ভাবিয়ে নেপায়, আড়ম্বৰ যিটো আজি কিবা হয় হায়! ::কিন্তু চোৱাঁ বায়ুৱে কোবাই, ::আঁতৰালে মেঘক গোটাই, এটোপ দুটোপ বৰষুণ কনিয়ালে; কেটামান বৰ বৰ টোপাল পেলালে; ::লাহে লাহে সূৰ্য্যও ওলাল, ::বতৰ পুনশ্চ হল ভাল, খন্তেকতে বায়ুৱে সকলো আঁতৰালে, “পৰ্ব্বতে আটোপ কৰি নিগনি জগালে!!”</poem> {{Rule|3em}}<noinclude></noinclude> sf2afksut27lhqhgl9v6v3gzu9v62il 104 89978 244909 2026-04-02T02:19:18Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 2 ] খঙ্গে পৃথিবীক যেন মাৰে হেঁচি ধৰি, অস্ত্ৰ-কণ্ঠ প্ৰাণীৰ শুকাই তৰ—তৰি ৷ 8 জাকে জীকে মেঘ যত ওলমে ওপবে ! চাবই নোৱাৰি যেন পৰে পৰে পৰে ! ৰিব ৰিব কবি লাহে লাহে, 'গছ-পাত লৰালে ব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244909 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 2 ] খঙ্গে পৃথিবীক যেন মাৰে হেঁচি ধৰি, অস্ত্ৰ-কণ্ঠ প্ৰাণীৰ শুকাই তৰ—তৰি ৷ 8 জাকে জীকে মেঘ যত ওলমে ওপবে ! চাবই নোৱাৰি যেন পৰে পৰে পৰে ! ৰিব ৰিব কবি লাহে লাহে, 'গছ-পাত লৰালে বতাহে, লবিল যতেক মেঘ বতাহ বেগত, চতুৰ্দ্দিশে বিয়াপি পৰিল আকাশত । লাহে লাহে বতাহ চবিল, বেচি কৰি খলক লাগিল, টুকুবি-পজাত থাকি দীন দুঃখীগণে, কব-যোৰে জৈমিনী(১) গাইছে মনে-মনে। চুকে-কোণে কতবাত যিফেৰি আছিল, সিফেৰি পোহৰো লাহে লাহে আঁত বিল। এতিয়া এন্ধাৰ পূর্ণ হল, বিশ্ব অন্ধকাৰে তল গল, (১) “জৈমিনী সুমন্তশ্চ বৈশম্পায়ন এবচ” । পুলস্ত্য পুলহশ্চৈব পঞ্চৈতে পঞ্চৈতে বজ্ৰবাৰণাঃ”। বৰ বতাহ-বৰষুণত এই শ্লোকটি গালে ঘৰত বজ্ৰ নপৰে বুলি অনেকৰ মনত বিশ্বাস আছে ।<noinclude></noinclude> 3jng6ywo77mtnrvzhd6zskpwqbw7adm 244910 244909 2026-04-02T02:25:35Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244910 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৬২]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>::খঙ্গে পৃথিবীক যেন মাৰে হেঁচি ধৰি, ::অন্ত্ৰ-কণ্ঠ প্ৰাণীৰ শুকাই তৰ—তৰি।</poem> {{center|৪}} <poem>জাকে জীকে মেঘ যত ওলমে ওপৰে! চাবই নোৱাৰি যেন পৰে পৰে পৰে! ::ৰিব ৰিব কৰি লাহে লাহে, ::গছ-পাত লৰালে বতাহে, লৰিল যতেক মেঘ বতাহ বেগত, চতুৰ্দ্দিশে বিয়াপি পৰিল আকাশত। ::লাহে লাহে বতাহ চৰিল, ::বেচি কৰি খলক লাগিল, টুকুৰি-পজাত থাকি দীন দুঃখীগণে, কৰ-যোৰে জৈমিনী(১)<ref>(১) “জৈমিনীশ্চ সুমন্তশ্চ বৈশম্পায়ন এবচ”। পুলস্ত্য পুলহশ্চৈব পঞ্চৈতে বজ্ৰবাৰণাঃ”। বৰ বতাহ-বৰষুণত এই শ্লোকটি গালে ঘৰত বজ্ৰ নপৰে বুলি অনেকৰ মনত বিশ্বাস আছে। </ref>গাইছে মনে-মনে।</poem> {{center|৫}} <poem>চুকে-কোণে কতবাত যিফেৰি আছিল, সিফেৰি পোহৰো লাহে লাহে আঁতৰিল। ::এতিয়া এন্ধাৰ পূৰ্ণ হল, ::বিশ্ব অন্ধকাৰে তল গল,</poem><noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> tpk8xq289mw13i9msmv5lb5vjh1n8ou 104 89979 244911 2026-04-02T02:26:01Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "(১) [ ] বা-বতাহ একো নাই সকলো নিৰল, ঢউ নাই নঈত সুস্থিৰ যত জল, কলা মেঘে কালৰূপ ধৰি, নিয়ে যেন সংসাৰ সংহৰি, চকু কোন্দোৱাই যেন দত্ত কৰচিয়া, দণ্ড লই দণ্ড-পাণি আছে দণ্ডাইয়া ! গু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244911 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>(১) [ ] বা-বতাহ একো নাই সকলো নিৰল, ঢউ নাই নঈত সুস্থিৰ যত জল, কলা মেঘে কালৰূপ ধৰি, নিয়ে যেন সংসাৰ সংহৰি, চকু কোন্দোৱাই যেন দত্ত কৰচিয়া, দণ্ড লই দণ্ড-পাণি আছে দণ্ডাইয়া ! গুৰিত গাজনি গৰ গৰ, ভয়ে কঁপে শুনিলে অস্তব, মাজে মাজে জুয়াঙ্গনি বিজুলী জিলিকে, অন্ধকাৰ পোহৰাই নিয়ে কোনো দিকে! কোনো দিকে আঁকে যেন সেণিৰ লতিকা কশতি-শিলত কিবা সুবর্ণ-মক্ষিকা ! (১) নতুবা সোণৰ সাতসবি, পিন্ধাই মেঘক বঙ্গ কৰি, ক্রোধে মেঘ উঠে পুনঃ গুজৰি গুজৰি, অন্ধকাৰ আসে জ্যোতি পলায় আঁতবি একে কলা আৰু কলা হয়, চতুৰ্দ্দিশ অন্ধকাৰময়, প্ৰস্তৰ-জাত বস্তু 'স্বর্ণমাথী' বা 'স্বর্ণমক্ষিকা’ও বোলে। এবিধ । ইয়াক<noinclude></noinclude> 1i19xx2n6p2zkev8yzjy0lj1cc352tv 244912 244911 2026-04-02T02:32:14Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244912 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৬১]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|২}} <poem>বা-বতাহ একো নাই সকলো নিৰল, ঢউ নাই নঈত সুস্থিৰ যত জল, ::কলা মেঘে কালৰূপ ধৰি, ::নিয়ে যেন সংসাৰ সংহৰি, চকু কোন্দোৱাই যেন দন্ত কৰচিয়া, দণ্ড লই দণ্ড-পাণি আছে দণ্ডাইয়া! ::গুৰিত গাজনি গৰ গৰ, ::ভয়ে কঁপে শুনিলে অন্তৰ, মাজে মাজে জুয়াঙ্গনি বিজুলী জিলিকে, অন্ধকাৰ পোহৰাই নিয়ে কোনো দিকে!</poem> {{center|৩}} <poem>কোনো দিকে আঁকে যেন সেণিৰ লতিকা কশতি-শিলত কিবা সুবৰ্ণ-মক্ষিকা! (১)<ref>প্ৰস্তৰ-জাত বস্তু এবিধ। ইয়াক ‘স্বৰ্ণমাথী’ বা ‘স্বৰ্ণমক্ষিকা’ও বোলে।</ref> ::নতুবা সোণৰ সাতসৰি, ::পিন্ধাই মেঘক ৰঙ্গ কৰি, ক্ৰোধে মেঘ উঠে পুনঃ গুজৰি গুজৰি, অন্ধকাৰ আসে জ্যোতি পলায় আঁতৰি ::একে কলা আৰু কলা হয়, ::চতুৰ্দ্দিশ অন্ধকাৰময়,</poem><noinclude>{{Rule|}} <references /> {{Left|৬}}</noinclude> 3l8xbhe3lnewrw35474x27xyrcyi7ww 104 89980 244913 2026-04-02T02:54:05Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244913 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xxx-larger|মেৰপেচ}}'''}} {{center|'''{{X-larger|এক}}'''}} {{gap}}অনিল ৰায় চৌধুৰীৰ মূৰ শিতানৰ মেজখনত থকা টেলিফোনৰ বেল বাজিল - ক্ৰিং-ক্ৰিং-ক্ৰিং -------লেপৰ তলত আৰাম কৰি শুই থকা অনিলৰ টোপনিৰ কোনো ব্যাঘাত নহল। একেৰাহে বেলটোৱে শব্দ কৰিবই ধৰিলত সাৰপাই চকু নেমেলাকৈয়ে বিৰক্ত ভাবে হাতখন লেপৰ তলৰ পৰা উলিয়াই অনিচ্ছা সত্ত্বেও ৰিচিভাৰটো আনি মুখৰ ওচৰত লৈ নাকেৰে কেৱল হুঁ-উ-উ উচ্চাৰণহে কৰিলত আন মুৰৰ পৰা কথা আহি তেওঁৰ কাণত সোমাল “হেল্লো ৰায়চৌধুৰী, নাকেৰে কি গোৰগোৰাইছে? শুই উঠাই নাই হবলা, নহয়নে?” {{gap}}আকৌ অনিলে নাকেৰে শব্দ কৰিলে "ওঁ-ওঁ-হুঁ..." {{gap}}আন মূৰৰ পৰা আকৌ কথা আহিল “এৰা মই ঠিকেই ধৰিছো। অইন হোৱাহলে ঘৰত নাই বুলি আশা এৰি দি ৰিচিভাৰ থৈ বহি থাকিলহেঁতেন।" বুলি কৈ ডাঙৰকৈ এবাৰ মাত লগালে “বোলো সাৰ পাইছেনে নাই? মই গগন গগৈয়ে মাতিছো ..." {{gap}}কৰ্কশ মাতটোৱে কাণেৰে সোমাই অনিলৰ টোপনিৰ জাল কাটি দিলত চকুমেলি কলে “এ গগৈদেও, মোৰ কেঁচা ঘুমটিটো পুৰঠ হব নিদি তেনেই মাটি কৰিলে। বৰেপুৱাই কিবা বিপদ আপদ ... ” {{gap}}গগৈয়ে হাহি মাৰি উত্তৰ দিলে "বৰেপুৱা ক'ত দেখিলে? এতিয়া দেখোন ঘৰীত চাৰে আঠ বাজিল। কালি নিশা বহুত কবিতা লিখিলে হবলা? কেই বজাত শুইছিল?"<noinclude></noinclude> f61uya2mtq66jjgqt7gsqwhdvbiy5xj 244914 244913 2026-04-02T02:54:41Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 244914 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xxx-larger|মেৰপেচ}}'''}} {{center|'''{{X-larger|এক}}'''}} {{gap}}অনিল ৰায় চৌধুৰীৰ মূৰ শিতানৰ মেজখনত থকা টেলিফোনৰ বেল বাজিল - ক্ৰিং-ক্ৰিং-ক্ৰিং -------লেপৰ তলত আৰাম কৰি শুই থকা অনিলৰ টোপনিৰ কোনো ব্যাঘাত নহল। একেৰাহে বেলটোৱে শব্দ কৰিবই ধৰিলত সাৰপাই চকু নেমেলাকৈয়ে বিৰক্ত ভাবে হাতখন লেপৰ তলৰ পৰা উলিয়াই অনিচ্ছা সত্ত্বেও ৰিচিভাৰটো আনি মুখৰ ওচৰত লৈ নাকেৰে কেৱল হুঁ-উ-উ উচ্চাৰণহে কৰিলত আন মুৰৰ পৰা কথা আহি তেওঁৰ কাণত সোমাল “হেল্লো ৰায়চৌধুৰী, নাকেৰে কি গোৰগোৰাইছে? শুই উঠাই নাই হবলা, নহয়নে?” {{gap}}আকৌ অনিলে নাকেৰে শব্দ কৰিলে "ওঁ-ওঁ-হুঁ..." {{gap}}আন মূৰৰ পৰা আকৌ কথা আহিল “এৰা মই ঠিকেই ধৰিছো। অইন হোৱাহলে ঘৰত নাই বুলি আশা এৰি দি ৰিচিভাৰ থৈ বহি থাকিলহেঁতেন।" বুলি কৈ ডাঙৰকৈ এবাৰ মাত লগালে “বোলো সাৰ পাইছেনে নাই? মই গগন গগৈয়ে মাতিছো ..." {{gap}}কৰ্কশ মাতটোৱে কাণেৰে সোমাই অনিলৰ টোপনিৰ জাল কাটি দিলত চকুমেলি কলে “এ গগৈদেও, মোৰ কেঁচা ঘুমটিটো পুৰঠ হব নিদি তেনেই মাটি কৰিলে। বৰেৰপুৱাই কিবা বিপদ আপদ ... ” {{gap}}গগৈয়ে হাহি মাৰি উত্তৰ দিলে "বৰেৰপুৱা ক'ত দেখিলে? এতিয়া দেখোন ঘৰীত চাৰে আঠ বাজিল। কালি নিশা বহুত কবিতা লিখিলে হবলা? কেই বজাত শুইছিল?"<noinclude></noinclude> tghj9htrh9uviiqygsyy40wi8sirnya 104 89981 244915 2026-04-02T02:54:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ম্যাকমিলান কোম্পানিয়ে প্ৰকাশকবা অসমীয়া পঢ়াশালি বিলাকত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা কিতাপ অসমীয়া পাঠ (ৰঙিণ ছবিৰ সৈতে) অসমীয়া লৰা সখি ... নিম্ন প্ৰাইমেৰি পাঠ—প্ৰথম ভাগ নিম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244915 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ম্যাকমিলান কোম্পানিয়ে প্ৰকাশকবা অসমীয়া পঢ়াশালি বিলাকত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা কিতাপ অসমীয়া পাঠ (ৰঙিণ ছবিৰ সৈতে) অসমীয়া লৰা সখি ... নিম্ন প্ৰাইমেৰি পাঠ—প্ৰথম ভাগ নিম্ন প্ৰাইমেৰি পাঠ—দ্বিতীয় ভাগ নীতিমালা, দ্বিতীয় ভাগ নীতিমালা, তৃতীয় ভাগ নীতিমালা, চতুৰ্থ ভাগ ... ... .... ... ... ... Jo lo 10 1/5 নীতিমালা, পঞ্চম ভাগ ... সাহিত্য-প্ৰবেশ ব্যাকৰণ। শ্ৰীশনিৰাম বৰা কৃত- স্কুল- জ্যামিতি—প্ৰথম ভাগ। হল আৰু ষ্টিভেন্স কত শিক্ষকৰ হাতৰ পুথি প্ৰাইমেৰি স্কুলৰ নিমিত্তে জে. এ. বিধি এম. এ. কৃত শিক্ষক সহচৰ, প্ৰথম খণ্ড – ভাৰতবৰ্ষীয় পঢ়াশালিব শিশুশ্ৰেণীৰ উপযোগী পৰস্পৰ সংশ্লিষ্ট পা প্ৰকৃতি পাঠ, তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ মান—জে. এ. টে আৰু শ্ৰীগোলাপচন্দ্ৰ বৰুৱা দ্বাৰা অনুদি, ঐ পঞ্চম মান ঐ ... বই ও সপ্তম মান ... নতুন স্বাস্থ্য পাঠ [স্বাস্থ্যবান আৰু ধনবান দেশ - ই. মাৰ্সডেন ও বি. কে. বৰুৱা ... .... প্ৰবেশিকা ভাৰত বুৰঞ্জী — শ্ৰীবসন্তকুমাৰ বৰুৱা কৃত ভাৰতবৰ্ষৰ বুৰঞ্জী বিষয়ক পাঠ [ ছাতৰ ভাঙবণ ] পঢ়াশালিৰ পৰা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড ভূবৃত্তান্ত – আসামৰ বিৰণেৰে সৈতে বায় শ্ৰী অঘোৰনাথ অধিক ৰী কৃত প্ৰথম ভাগ ( তৃতীয়, আৰু চতুৰ্থ মানৰ নিমিত্তে . দ্বিতীয় ভাগ ( ৫ম, ৬ষ্ঠ আৰু ৭ম মানৰ নিমিত্তে ) সমগ্ৰ পুস্তক 15% Assamese-The Land of Health and the Land of wealth -[A New Health Story Reader] By Marsden and Baruah--Price Re. 1/-<noinclude></noinclude> iq3cu113tkpouthy2bh28h9cvyutior 104 89982 244916 2026-04-02T02:55:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "}" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244916 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>}<noinclude></noinclude> 6l6dvmtev0fllpp87a41mc33fgxhwex 244917 244916 2026-04-02T02:55:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* লিখা নথকা */ 244917 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> ey76pqou7djzd07qqmf1vvsepuzmixk 104 89983 244918 2026-04-02T02:55:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* লিখা নথকা */ 244918 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> ey76pqou7djzd07qqmf1vvsepuzmixk 104 89984 244919 2026-04-02T02:56:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ২:৩ কৰিছে তাৰ কাৰণে আমি সকলোৱে আমাৰ আন্তৰিক কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিছোঁ। আপুনি আমাৰ মাজত থাকি সদায় এই দৰে উপদেশ দিয়া হলে, আমাৰ কিমান মঙ্গল হলহেঁতে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244919 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ২:৩ কৰিছে তাৰ কাৰণে আমি সকলোৱে আমাৰ আন্তৰিক কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিছোঁ। আপুনি আমাৰ মাজত থাকি সদায় এই দৰে উপদেশ দিয়া হলে, আমাৰ কিমান মঙ্গল হলহেঁতেন সেই কথা নকলেও হব। কিন্তু আপোনাৰ নিজ দেশৰ ৰজা আৰু প্ৰজাৰ প্ৰতিও আপোনাৰ কৰ্ত্তব্য আছে। আপোনাৰ ৰজাই ' আপোনাক কেতিয়াও এবি নিদেয়ে, আমি সকলোৱে আপোনাক অতি সাদৰেৰে বিদায় দিছোঁ, আৰু ভগৱানৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ, যাতে আপুনি নিৰাপদে স্বদেশলৈ উভতি গৈ দীৰ্ঘ জীৱন লাভ কৰে।” এই বুলি কৈ ৰজাই ডাক্তৰক অনেক বহুমূলীয়া বস্তু উপহাৰ দি সম্মানেৰে বিদায় দিলে। ঘৰ পালেগৈ। ডাক্তৰে বজাৰ পৰা বিদায় লৈ নিৰাপদে i -- সম্পূৰ্ণ।<noinclude></noinclude> lazzruv9ndaue9lpuhkhgs5510n9vpa 244920 244919 2026-04-02T03:00:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244920 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|২৩৩}}</noinclude> কৰিছে তাৰ কাৰণে আমি সকলোৱে আমাৰ আন্তৰিক কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিছোঁ। আপুনি আমাৰ মাজত থাকি সদায় এই দৰে উপদেশ দিয়া হলে, আমাৰ কিমান মঙ্গল হলহেঁতেন সেই কথা নকলেও হব। কিন্তু আপোনাৰ নিজ দেশৰ ৰজা আৰু প্ৰজাৰ প্ৰতিও আপোনাৰ কৰ্ত্তব্য আছে। আপোনাৰ ৰজাই আপোনাক কেতিয়াও এৰি নিদেয়ে, আমি সকলোৱে আপোনাক অতি সাদৰেৰে বিদায় দিছোঁ আৰু ভগৱানৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ, যাতে আপুনি নিৰাপদে স্বদেশলৈ উভতি গৈ দীৰ্ঘ জীৱন লাভ কৰে।” এই বুলি কৈ ৰজাই ডাক্তৰক অনেক বহুমূলীয়া বস্তু উপহাৰ দি সম্মানেৰে বিদায় দিলে।ডাক্তৰে বজাৰ পৰা বিদায় লৈ নিৰাপদে ঘৰ পালেগৈ। {{center|'''⸻:•:⸻'''}} {{center|সম্পূৰ্ণ।}}<noinclude></noinclude> huz6ep4uuwbblirvkq5pi60tgyzie6b 104 89985 244921 2026-04-02T03:00:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "২৩২ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। লোক দুয়া মোৰ প্ৰশ্নৰ অতি সুন্দৰ উত্তৰ দিছা। মই খোৱা-পিয়া সম্পৰ্কে তোমালোকক আৰু কোনো প্ৰশ্ন নকৰোঁ। কিয়নো দিন প্ৰায় শেষ হল, আৰু এই বিষয়ে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244921 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>২৩২ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। লোক দুয়া মোৰ প্ৰশ্নৰ অতি সুন্দৰ উত্তৰ দিছা। মই খোৱা-পিয়া সম্পৰ্কে তোমালোকক আৰু কোনো প্ৰশ্ন নকৰোঁ। কিয়নো দিন প্ৰায় শেষ হল, আৰু এই বিষয়ে প্ৰশ্ন সুধিবৰ সময় নাই। ম‍ই তোমালোকৰ প্ৰত্যেককে পঞ্চাশ টাকা উপহাৰ দিলোঁ।” দুয়ো লৰাট আনন্দ মনেৰে আগবাঢ়ি গল, আৰু ৰজাক সেৱা জনাই পুৰস্কাৰ গ্ৰহণ কৰিলে। তাৰ পিচত ৰজাই লৰা দুটাক সুধিলে, “তোমালোকে এই পুৰস্কাৰ লৈ কি কৰিবা?” টকালৈ দুয়োটিলৰা ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ গল, আৰু তেওঁক সেৱা জনাই কলে, “অনুগ্ৰহ কৰি আমাক দুটা কথা শিকোৱা বাবে ৰজাই দিয়া এই পুৰস্কাৰটে আপুনি পাৰিতোষিক লৈ আমাক কৃতাৰ্থ কৰক।” ডাক্তৰে লৰা দুটাৰ শিষ্টাচাৰ দেখি বৰ আনন্দ পাই কলে, “বাপাহঁত, তোমালোক বৰ সজ লৰা। পিতাবাই তোমালোকক শিষ্টাচাৰ বেছ শিকাইছে। মোক একো পাৰিশ্ৰমিক নেলাগে। তোমালোকৰ দৰে লৰাক দুটা কথা শিকাই বিশেষ লাভ আছে। তোমালোকৰ সজ উত্তৰ শুনি মই বিশেষ আনন্দ লাভ কৰিছোঁ। মোক ইয়াৰ একো মাছুল নেলাগে। এই টকাৰে তোমালোকেও কেইখনমান সুন্দৰ লাগতিয়াল কিতাপ কিনা। মহাৰাজে এই কিভাপত ভেখেতৰ নাম লিখি দিব; আৰু তোমালোকে পৰম যত্নে গৌৰবৰ চিনস্বৰূপে এই কিতাপকেইখন আজীৱন ৰাখি থবা।” ৰজাই কলে, “এতিয়া আৰু ভালেখিনি পৰ হল, ম‍ই আৰু আমাৰ শ্ৰদ্ধাস্পদ ডাক্তাৰক বেচি পৰ ৰাখিব নোখোজোঁ। আজিয়েই তেখেত ঘৰলৈ যাবৰ নিমিত্তে সকলো ঠিকঠাক কৰি থৈছে।” এই বুলি কৈয়েই ডাক্তৰৰ ফালে মু-কৰি ৰজাই কবলৈ ধৰিলে, “মহাশয়, আপুনি অনুগ্ৰহ কৰি আমাৰ নিমিত্তে যিখিনি কষ্টস্বীকাৰ<noinclude></noinclude> 5wibgmkpjszjj6a4t5rciq54eax8epr 244923 244921 2026-04-02T03:04:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244923 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৩২|নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|}}</noinclude> লোক দুয়ো মোৰ প্ৰশ্নৰ অতি সুন্দৰ উত্তৰ দিছা। মই খোৱা-পিয়া সম্পৰ্কে তোমালোকক আৰু কোনো প্ৰশ্ন নকৰোঁ। কিয়নো দিন প্ৰায় শেষ হল, আৰু এই বিষয়ে প্ৰশ্ন সুধিবৰ সময় নাই। ম‍ই তোমালোকৰ প্ৰত্যেককে পঞ্চাশ টাকা উপহাৰ দিলোঁ।” {{gap}}দুয়ো লৰাই আনন্দ মনেৰে আগবাঢ়ি গল, আৰু ৰজাক সেৱা জনাই পুৰস্কাৰ গ্ৰহণ কৰিলে। তাৰ পিচত ৰজাই লৰা দুটাক সুধিলে, “তোমালোকে এই পুৰস্কাৰ লৈ কি কৰিবা?” টকালৈ দুয়োটিলৰা ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ গল, আৰু তেওঁক সেৱা জনাই কলে, “অনুগ্ৰহ কৰি আমাক দুটা কথা শিকোৱা বাবে ৰজাই দিয়া এই পুৰস্কাৰটে আপুনি পাৰিতোষিক লৈ আমাক কৃতাৰ্থ কৰক।” {{gap}}ডাক্তৰে লৰা দুটাৰ শিষ্টাচাৰ দেখি বৰ আনন্দ পাই কলে, “বাপাহঁত, তোমালোক বৰ সজ লৰা। পিতাবাই তোমালোকক শিষ্টাচাৰ বেছ শিকাইছে। মোক একো পাৰিশ্ৰমিক নেলাগে। তোমালোকৰ দৰে লৰাক দুটা কথা শিকাই বিশেষ লাভ আছে। তোমালোকৰ সজ উত্তৰ শুনি মই বিশেষ আনন্দ লাভ কৰিছোঁ। মোক ইয়াৰ একো মাছুল নেলাগে। এই টকাৰে তোমালোকেও কেইখনমান সুন্দৰ লাগতিয়াল কিতাপ কিনা। মহাৰাজে এই কিভাপত ভেখেতৰ নাম লিখি দিব; আৰু তোমালোকে পৰম যত্নে গৌৰবৰ চিনস্বৰূপে এই কিতাপকেইখন আজীৱন ৰাখি থবা।” ৰজাই কলে, “এতিয়া আৰু ভালেখিনি পৰ হল, ম‍ই আৰু আমাৰ শ্ৰদ্ধাস্পদ ডাক্তাৰক বেচি পৰ ৰাখিব নোখোজোঁ। আজিয়েই তেখেত ঘৰলৈ যাবৰ নিমিত্তে সকলো ঠিকঠাক কৰি থৈছে।” এই বুলি কৈয়েই ডাক্তৰৰ ফালে মু-কৰি ৰজাই কবলৈ ধৰিলে, “মহাশয়, আপুনি অনুগ্ৰহ কৰি আমাৰ নিমিত্তে যিখিনি কষ্টস্বীকাৰ<noinclude></noinclude> e3n3ywa1p915h1s5u4w4rxigttpi227 104 89986 244922 2026-04-02T03:03:35Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244922 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|২|মেৰপেচ|}}</noinclude>{{gap}}অনিলৰ টোপনি ভালকৈ ভাগিছিল। স্বাভাৱিক মাত উলিয়াব নোৱাৰিলেও ধীৰ ভাবেবে উত্তৰ দিলে "শেষ নিশাহে শুইছিলো নেকি কেনেকৈ জানিম? ঘৰীটোৱে কালি ধৰ্ম্মঘট কৰিছে। গতিকে সি এঘাৰ বজাৰ পিছত আৰু সমূলি আগ নাবাঢ়িল। ময়ো মাজে সময়ে তাৰ মুখলৈ চাই বেছি ৰাতি হোৱা নাই বুলিহে চলাই আছিলো। অৱশেষত পেন্‌টোৱে যেতিয়া ধৰ্ম্মঘট কৰি বহিল তেতিয়া খং উঠি শুই আছো...” {{gap}}গগৈয়ে হাঁহিৰ উচ্চ বোল তুলিলে। তাৰ পিচত কলে “এৰা, ঘৰীয়ে ধৰ্ম্মঘট কৰি অপকাৰ কৰিছিল যদিও 'পেনে' উপকাৰকে কৰিলে। নহলে হয়তো ৰাতি পুৱালেহেঁতেন৷ যি নহওক, দুয়োকে লৈ এতিয়াই আহক, ঘৰীত চাবি দি মিলাই দিম আৰু 'পেন'তো চিয়াঁহী ভৰাই দিম।” {{gap}}“কিন্তু” বুলি অনিলে কলে “সেই দুটাৰ যেনিবা ৰোহ ভাঙি দিলেই, তাৰবাদেও আন এটা সমস্যা আছে গগৈদেও ---" {{gap}}“বুজিছো, তাৰবাবে নো ভাবিব লাগিছেনে? মই নকলেও আপোনাৰ ন-বৌৱে ব্ৰেকফাষ্ট সাজু কৰি ৰাখিব; বোধ হয় ৰাখিছেই। কিয়নো আপোনাক মাতি আনিম বুলি কোৱা তেওঁ শুনিছেই। আপোনাৰ চাকৰক মানা কৰি দিয়ক.. {{gap}}হাঁহিমাৰি অনিলে কলে “মানা কৰিবই নালাগে। চাকৰ, বাবুৰ্চি খানচামা আদি সকলো বাবখোৱা জং বাহাদুৰ নামৰ জন্তুটোৱেও কালি দুপৰীয়াৰ পৰা ধৰ্ম্মঘট কৰিছে।” {{gap}}“হয়নেকি? ধৰ্ম্মঘটৰ চাকনৈয়াত পৰিল দেখিছো। কিবা ধন-বিত লৈ পলাল নেকি?” {{gap}}“পলোৱা নাই, আৰু তেনেকুৱা জন্তু সি নহয়। মই খেদি দিলেও কাবৌ-কোকালি কৰি, ভৰিত ধৰি কন্দাকতা কৰি ৰৈ যায়। অইন<noinclude></noinclude> ce7i0cu7z7w0zidbafbjdiookh2s0n7 104 89987 244924 2026-04-02T03:05:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "TJ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ [ স্বাস্থ্যবান আৰু ধনবান দেশ ] 21 ই. মাৰ্চডেন বি. এ. প্ৰণীত, আক বি. কে. বকৰা বি. এ. অনূদিত। ৬৭৭ ম্যাকমিলান এণ্ড কোং লিমিটেড্ ২৯৪ নং বহুবাজাৰ ষ্ট্ৰীট, কলি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244924 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>TJ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ [ স্বাস্থ্যবান আৰু ধনবান দেশ ] 21 ই. মাৰ্চডেন বি. এ. প্ৰণীত, আক বি. কে. বকৰা বি. এ. অনূদিত। ৬৭৭ ম্যাকমিলান এণ্ড কোং লিমিটেড্ ২৯৪ নং বহুবাজাৰ ষ্ট্ৰীট, কলিকাতা।<noinclude></noinclude> kx9c9xlrxxeaewo6ijaxb64jdow0zap 104 89988 244925 2026-04-02T03:05:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* লিখা নথকা */ 244925 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> ey76pqou7djzd07qqmf1vvsepuzmixk 104 89989 244926 2026-04-02T03:05:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬৬৪ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ [ স্বাস্থ্যবান আৰু ধনবান দেশ ] নৰ্মাল স্কুল লাইব্ৰেৰী যোৰহাট। ই. মাৰ্চডেন বি. এ. প্ৰণীত, আক বি. কে. বৰুৱা বি. এ. অনূদিত। ম্যাকমিলান এণ্ড কোং লিমিট..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244926 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৬৬৪ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ [ স্বাস্থ্যবান আৰু ধনবান দেশ ] নৰ্মাল স্কুল লাইব্ৰেৰী যোৰহাট। ই. মাৰ্চডেন বি. এ. প্ৰণীত, আক বি. কে. বৰুৱা বি. এ. অনূদিত। ম্যাকমিলান এণ্ড কোং লিমিটেড্ ২৯৪ নং বহুবাজাৰ ষ্ট্ৰীট, কলিকাতা।<noinclude></noinclude> 44xzs5rpdlfqft9m29fim8xd1wagvxr 104 89990 244927 2026-04-02T03:06:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬১ নং বহুবাজাৰ ষ্ট্ৰীট, কুন্তলীন প্ৰেস পূৰ্ণচন্দ্ৰ দাস দ্বাৰা মুদ্ৰিত।" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244927 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৬১ নং বহুবাজাৰ ষ্ট্ৰীট, কুন্তলীন প্ৰেস পূৰ্ণচন্দ্ৰ দাস দ্বাৰা মুদ্ৰিত।<noinclude></noinclude> q58uimne6sit9sgze85btt89b72iqp8 104 89991 244928 2026-04-02T03:06:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "বিষয় গঙ্গাদেশ ... T সূচীপ 119 - ৬৭%, ২। চিকাৰী কেপ্টেইন স্মিথ আৰু গঙ্গাদেশৰ বাঘ 81 চোৰৰ মৰণ ... প্ৰতাপ সিংহৰ প্ৰতি কেপ্টেইনৰ উপদেশ ৫। কলেব। বোগত স্মিথৰ মৃত্যু ৬। ডাক্তৰ সীতা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244928 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বিষয় গঙ্গাদেশ ... T সূচীপ 119 - ৬৭%, ২। চিকাৰী কেপ্টেইন স্মিথ আৰু গঙ্গাদেশৰ বাঘ 81 চোৰৰ মৰণ ... প্ৰতাপ সিংহৰ প্ৰতি কেপ্টেইনৰ উপদেশ ৫। কলেব। বোগত স্মিথৰ মৃত্যু ৬। ডাক্তৰ সীতাৰাম ৭। ডাক্তৰ সীতাৰামৰ বিবাহ ৮। যমুনা দেশ ৯। ৰজা জয়সিংহ আৰু দৰবাৰ ... ১০। ৰজা জয়সিংহৰ প্ৰতি সীতাৰামৰ উপদেশ ১১। ৰাজকুমাৰ জয়পালৰ ভ্ৰমণ ১২। কুমাৰৰ ডাক্তৰী কলেজলৈ গমন ১৩। বসন্তৰোগ আৰু প্ৰতিকাৰ ১৪। জয়পালৰ পুনৰ ডাক্তৰী কলেজ পৰিদৰ্শন ১৫। কুমাৰৰ পুনৰ আস্পতাল পৰিদৰ্শন ১৬। আপতাল আৰু ক্লেৰোফৰ্ম ১৭। পচা নিবাৰক আৰু প্ৰতিষেধক দৰব ১৮। গঙ্গাদেশৰ ফলমূল ১৯। কুমাৰ জয়পালৰ প্ৰত্যাগমন ... ২০। প্লেগ সম্পৰ্কে ডাক্তৰ সীতাৰামৰ প্ৰশ্ন ... ... ... ... ... ... ... ২১। ৰজা, ৰাজকুমাৰ আৰু বিষয়াসকলে ছিটা লয় ২২। যক্ষ্মা আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ ২৩। যমুনাদেশত ডাক্তৰ সীতাৰাম ২৪। ডাক্তৰৰ বিদায় ... যোৰহা : 9 ... ১৩ ২৩ ২৮ ৩৫ ৩৮ ৪ ১ ৪৮ ৫৫ ° ৬৮ 90 ... 99 ৮১ ৮৬, ৮৯ ৯৬ ... ... ১১১ ১১৯ ১২৮ ... ১৩২<noinclude></noinclude> 8jvk10odla7ibu1nksp63mwfctzx4li 104 89992 244929 2026-04-02T03:06:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "do দ্বিতীয় ভাগ। ২৫। ডাক্তৰৰ পুনৰাগমন ... ২৬। ডাক্তৰ সীতাৰাম আৰু দৰবাৰ ২৭। মিতাচাৰ বা পাৰৰাজ চাইৰাচৰ কথা ২৮। ভিন ভিন খাদ্য ... ২৯। আমি খোৱা-পিয়া কৰোঁ কিয়? ৩০। লাহে লাহে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244929 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>do দ্বিতীয় ভাগ। ২৫। ডাক্তৰৰ পুনৰাগমন ... ২৬। ডাক্তৰ সীতাৰাম আৰু দৰবাৰ ২৭। মিতাচাৰ বা পাৰৰাজ চাইৰাচৰ কথা ২৮। ভিন ভিন খাদ্য ... ২৯। আমি খোৱা-পিয়া কৰোঁ কিয়? ৩০। লাহে লাহে খোৱা আৱশ্যক ৩১। সুৰাসাৰ এবিধ মদ ৩২। আলেকজাণ্ডাৰৰ উপাখ্যান ... ৩৩। চোকা মদৰ অপকাৰিতা ... • ৩৪। কানি, ভাং আৰু কোকেইনৰ অপকাৰিতা ৩৫। ইনফ্লয়েঞ্জা আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ d - ৩৬। দৰবাৰ চৰাত লৰাহঁতৰ পৰীক্ষা ১৩৭ ১৪৮ ... ১৫৮ ১৬৬ ... ১৭৫ ১৮৩ ১৮৮ ১৯৩ ১৯৯ ২১১ ২১৪ ... ২১৮<noinclude></noinclude> 1jn24yyi76skxvuf5gw77icwhwy739m 104 89993 244930 2026-04-02T03:06:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ [ স্বাস্থ্য আৰু ধনৰ দেশ ] ১—গঙ্গাদেশ; স্বাস্থ্যবান দেশ। উত্তৰ ভাৰতত গঙ্গাদেশ নামেৰে এখনি অতি সুন্দৰ ঠাই আছিল। সেই ঠাইৰ মাজেদি প্ৰসিদ্ধ গঙ্গানৈ ব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244930 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ [ স্বাস্থ্য আৰু ধনৰ দেশ ] ১—গঙ্গাদেশ; স্বাস্থ্যবান দেশ। উত্তৰ ভাৰতত গঙ্গাদেশ নামেৰে এখনি অতি সুন্দৰ ঠাই আছিল। সেই ঠাইৰ মাজেদি প্ৰসিদ্ধ গঙ্গানৈ বৈ গোটেই দেশখনক অতি সাৰুৱা কৰি তুলিছিল। এই নৈ হিমালয় পৰ্ববতৰ পৰা নামি, আৰ্য্যাবৰ্ত্তত সোমাই, ১৫০০ মাইল বাট পাৰ হৈ বঙ্গ অখাতত পৰিছে। সঁচাকৈ কবলৈ গলে এই দেশখন, হিমালয়ৰ পৰা মাটি খহাই আনি গঙ্গা নৈয়েই সাজিছে। আৰু সেই কাৰণেই নৈৰ পাৰৰ প্ৰত্যেকটো ধূলিকণাই নিষ্ঠাবান হিন্দুৰ নিমিত্তে পবিত্ৰ! গঙ্গাদেশত বৰষুণৰ অভাৱ নাই, মানুহৰ স্বাস্থ্যও ভাল; আৰু তাত খেতিবাতিও ভাল হয়। গঙ্গানৈৰ পাৰতে ৰাজধানী গঙ্গাপুৰ তঅৱস্থিত। এই দেশতে ৰাজপুত বংশৰ ৰামসিংহ নামেৰে এজন ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। ৰজাই প্ৰজাক পুত্ৰৰ দৰে পালন কৰিছিল; সিহঁতেও বজাক পিতৃৰ দৰে ভাল পাইছিল আৰু ভক্তি কৰিছিল।<noinclude></noinclude> tupwcztu6cflzesoqdmtgddc28q6elq 104 89994 244933 2026-04-02T03:20:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "-::- ৮৪ নতুন পাঠ। ব্যাকৰণ – তিনি কাল। - ক্ৰিয়া পদবিলাকৰ পৰাই কাল বুজা যায়। (১) হৰি আহিছিল, (২) হৰি আহিব, (৩) হৰি আহিছে; এই তিনি ফাকি কথাত, “আহিছিল”, “আহিব”, আৰু “আহিছে”, এয়ে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244933 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>-::- ৮৪ নতুন পাঠ। ব্যাকৰণ – তিনি কাল। - ক্ৰিয়া পদবিলাকৰ পৰাই কাল বুজা যায়। (১) হৰি আহিছিল, (২) হৰি আহিব, (৩) হৰি আহিছে; এই তিনি ফাকি কথাত, “আহিছিল”, “আহিব”, আৰু “আহিছে”, এয়ে ক্ৰিয়া পদ। তাৰে পৰা হৰি অহাৰ সময়টো বুজা যায়। "আহিছিল” বোলোতে যোৱা কাল, অৰ্থাৎ অতীত কালত অহা বুজায়; “আহিব” বুলিলে পাচলৈ অৰ্থাৎ ভবিষ্যতলৈ অহা বুজায়; আৰু “আহিছে” বুলিলে এতিয়াই অৰ্থাৎ বৰ্ত্তমানতে অহাটো বুজায়। সেই দৰেই কালো তিনি (২) ভবিষ্যৎ কাল, আৰু ( ৩ ) যি কাল অতীত হৈ গ'ল, বিধ— (১) ভূত বা অতীত কাল, বৰ্ত্তমান কাল। তাক ভূত বা অতীত কাল বোলে। যি কাল পাচলৈ আহিব, তাক ভবিষ্যৎ কাল বোলে। সম্প্ৰতি চলি থক। কালক বৰ্ত্তমান কাল বোলে। দিছিলো, দিলো, শুনিছিল, পঢ়িছিল। :—এইবোৰ ভূত ৱা অতীত কাণৰ ক্ৰিয়া; কাৰণ এইবোৰত অতীত বা যোৱা কালৰ কথা কৈছে। দিম, শুনিব, পঢ়িবা— এইবোৰত ভবিষ্যৎ বা আগলৈ অহা কালৰ কথা কৈছে; সেই দেখি, এইবোৰ ভবিষ্যৎ কালৰ ক্ৰিয়া। দিছোঁ, দিওঁ, শুনিছে, শুনে, পঢ়িছাঁ, পঢ়া—এইবোৰ বৰ্ত্তমান কালৰ ক্ৰিয়া; কাৰণ, এইবোৰে এই চলি থকা বৰ্ত্তমান কালতে দিয়া শুনা বা পঢ়াৰ কথা কৈছে।<noinclude></noinclude> hyy6ers9a4b8uteye123xa7s4f910c4 244935 244933 2026-04-02T03:29:18Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244935 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮৪|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude> {{center|ব্যাকৰণ – তিনি কাল।}} {{gap}}ক্ৰিয়া পদবিলাকৰ পৰাই কাল বুজা যায়। (১) হৰি আহিছিল, (২) হৰি আহিব, (৩) হৰি আহিছে; এই তিনি ফাকি কথাত, '''“আহিছিল”''', '''“আহিব”''', আৰু '''“আহিছে”,''' এয়ে ক্ৰিয়া পদ। তাৰে পৰা হৰি অহাৰ সময়টো বুজা যায়। '''"আহিছিল”''' বোলোতে যোৱা কাল, অৰ্থাৎ অতীত কালত অহা বুজায়;'''“আহিব”''' বুলিলে পাচলৈ অৰ্থাৎ ভবিষ্যতলৈ অহা বুজায়; আৰু '''“আহিছে”''' বুলিলে এতিয়াই অৰ্থাৎ বৰ্ত্তমানতে অহাটো বুজায়। {{Gap}}সেই দৰেই কালো তিনি বিধ— (১) ভূত বা অতীত কাল, (২) ভবিষ্যৎ কাল, আৰু ( ৩ )বৰ্ত্তমান কাল। {{gap}}যি কাল অতীত হৈ গ'ল,তাক '''ভূত বা অতীত কাল''' বোলে। যি কাল পাচলৈ আহিব, তাক '''ভবিষ্যৎ কাল''' বোলে। সম্প্ৰতি চলি থকা কালক বৰ্ত্তমান কাল বোলে। {{gap}}দিছিলো, দিলো, শুনিছিল, পঢ়িছিল। :—এইবোৰ ভূত ৱা অতীত কাণৰ ক্ৰিয়া; কাৰণ এইবোৰত অতীত বা যোৱা কালৰ কথা কৈছে। {{gap}}দিম, শুনিব, পঢ়িবা— এইবোৰত ভবিষ্যৎ বা আগলৈ অহা কালৰ কথা কৈছে; সেই দেখি, এইবোৰ ভবিষ্যৎ কালৰ ক্ৰিয়া। {{gap}}দিছোঁ, দিওঁ, শুনিছে, শুনে, পঢ়িছাঁ, পঢ়া—এইবোৰ বৰ্ত্তমান কালৰ ক্ৰিয়া; কাৰণ, এইবোৰে এই চলি থকা বৰ্ত্তমান কালতে দিয়া শুনা বা পঢ়াৰ কথা কৈছে।<noinclude></noinclude> hrt8ja1tojc5onpcqensuvrppdj6scs 104 89995 244934 2026-04-02T03:24:48Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 0 ] শিক্ষিত সকল, দিয়া সবে বল, বিহুত নিলাজ সঙ্গীত গুচি, ঈশ্বৰ ভজন, হওক কীৰ্ত্তন, অপবিত্র ভাবে হওক শুচি। আনন্দ থাকোক, শুদ্ধ ভাব হোক, সকলোকে ধৰি শিকনি দিয়া, বেয়াখিনি চা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244934 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 0 ] শিক্ষিত সকল, দিয়া সবে বল, বিহুত নিলাজ সঙ্গীত গুচি, ঈশ্বৰ ভজন, হওক কীৰ্ত্তন, অপবিত্র ভাবে হওক শুচি। আনন্দ থাকোক, শুদ্ধ ভাব হোক, সকলোকে ধৰি শিকনি দিয়া, বেয়াখিনি চাই, লই শুধৰাই, বিহুৰ বিশুদ্ধ অমৃত পিয়া ! 'বাৰম্ভে লঘুক্রিয়া।' ঘোৰ অন্ধকাৰ হল দিন দুপবত, ভয়ে প্রাণী সকলৰ গাত নাই তত, মেঘে ঘন ধোঁৱা-যৰণীয়া, অকাশক কৰিলে কলীয়া, ৰঙ্গা, বগা চেকুৰা-চেকুৰি মেঘ যত, পৃথিবীৰ ৰং চাই লুকায় চুকত ৷ যতেক চৰাই চিৰিকটি বাঁহ-মুখে উড়িলা উভটি, ভ্ৰম হল বাতি বুলি দেখি অন্ধকাৰ, মানুহে ভয়ত কিন্তু কৰে হাহাকাৰ ।<noinclude></noinclude> qebulebqjy6kiwkhtupodk8bzy1zs8h 244936 244934 2026-04-02T03:30:11Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244936 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৬০]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|২০}} <poem>শিক্ষিত সকল,{{gap|4em}} দিয়াঁ সবে বল, {{gap|4em}}বিহুত নিলাজ সঙ্গীত গুচি, ঈশ্বৰ ভজন,{{gap|4em}} হওক কীৰ্ত্তন, {{gap|4em}}অপবিত্ৰ ভাবে হওক শুচি। আনন্দ থাকোক,{{gap|4em}} শুদ্ধ ভাব হোক, {{gap|4em}}সকলোকে ধৰি শিকনি দিয়াঁ, বেয়াখিনি চাই,{{gap|4em}} লই শুধৰাই, {{gap|4em}}বিহুৰ বিশুদ্ধ অমৃত পিয়াঁ!</poem> {{Rule|3em}} {{center|‘বহ্বাৰম্ভে লঘুক্ৰিয়া।’}} {{center|১}} <poem>:ঘোৰ অন্ধকাৰ হল দিন দুপৰত, :ভয়ে প্ৰাণী সকলৰ গাত নাই তত, ::মেঘে ঘন ধোঁৱা-বৰণীয়া, ::অকাশক কৰিলে কলীয়া, :ৰঙ্গা, বগা চেকুৰা-চেকুৰি মেঘ যত, :পৃথিবীৰ ৰং চাই লুকায় চুকত। :যতেক চৰাই চিৰিকটি :বাঁহ-মুখে উড়িলা উভটি, :ভ্ৰম হল ৰাতি বুলি দেখি অন্ধকাৰ, :মানুহে ভয়ত কিন্তু কৰে হাঁহাকাৰ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> p5save22i9pj61q4lk7iaweget9asra 104 89996 244937 2026-04-02T03:30:31Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 9 ] এরা পাখীৰত, কোন কাৰণত গোবৰৰ ছিটা মিহলি হল, কোন দুৰাচাবে, দুষ্ট ব্যৱহাৰে, সমস্ত দেশক ডুবাই গল ? ১৮ দগধ বৃক্ষব, যেন অসমৰ, নতুন মুকুল বিহুৱে ভাই ! শোক সাগবব, বিষাদ পঙ্কৰ,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244937 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 9 ] এরা পাখীৰত, কোন কাৰণত গোবৰৰ ছিটা মিহলি হল, কোন দুৰাচাবে, দুষ্ট ব্যৱহাৰে, সমস্ত দেশক ডুবাই গল ? ১৮ দগধ বৃক্ষব, যেন অসমৰ, নতুন মুকুল বিহুৱে ভাই ! শোক সাগবব, বিষাদ পঙ্কৰ, বিহুৱে জানিবা পাৰৰ প্ৰায় ! অসভ্য সকলে, মিলি দলে দলে, তাকো জানো নষ্ট কৰিব পায় ? কৰি কুৰুম, বিনাশি ধৰম, দেশৰ মুখত ঘঁহিলে ছাই ! ১৯ PIP আনন্দ বিহনে, জাতীয় জীৱনে, কাৰ্য্যক্ষম গুণ নেথাকে ভাই, নৈৰাশ্য শোকত, শক্তি, বুদ্ধি যত, ডুবি থাকে যেন মৰাৰ প্ৰায় ! কাৰ বং নাই, কোন জাতি ভাই আনন্দ নকৰি মৰিছে- কোৱা ? অসভ্য বিলাকে, মিলি জাকে জাকে, কত কত বং কৰিছে চোৱা !<noinclude></noinclude> lip4w8356twrp8gev1s1codric7jao9 244938 244937 2026-04-02T03:37:41Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244938 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৫৯]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>এৱাঁ গাখীৰত,{{gap|4em}} কোন কাৰণত {{gap|4em}}গোবৰৰ ছিটা মিহলি হল, কোন দুৰাচাৰে,{{gap|4em}} দুষ্ট ব্যৱহাৰে, {{gap|4em}}সমস্ত দেশক ডুবাই গল?</poem> {{center|১৮}} <poem>দগধ বৃক্ষৰ,{{gap|4em}} যেন অসমৰ, {{gap|4em}}নতুন মুকুল বিহুৱে ভাই! শোক সাগৰৰ,{{gap|4em}} বিষাদ পঙ্কৰ, {{gap|4em}}বিহুৱে জানিবা পাৰৰ প্ৰায়! অসভ্য সকলে,{{gap|4em}} মিলি দলে দলে, {{gap|4em}}তাকো জানো নষ্ট কৰিব পায়? কৰি কুকৰুম,{{gap|4em}} বিনাশি ধৰম, {{gap|4em}}দেশৰ মুখত ঘঁহিলে ছাই!</poem> {{center|১৯}} <poem>আনন্দ বিহনে,{{gap|4em}} জাতীয় জীৱনে, {{gap|4em}}কাৰ্য্যক্ষম গুণ নেথাকে ভাই, নৈৰাশ্য শোকত,{{gap|4em}} শক্তি, বুদ্ধি যত, {{gap|4em}}ডুবি থাকে যেন মৰাৰ প্ৰায়! কাৰ ৰং নাই,{{gap|4em}} কোন জাতি ভাই {{gap|4em}}আনন্দ নকৰি মৰিছে কোৱা? সুসভ্য বিলাকে,{{gap|4em}} মিলি জাকে জাকে, {{gap|4em}}কত কত ৰং কৰিছে চোৱা!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> je0j2h84vr7r8i40q972ib805ptdjsq 104 89997 244939 2026-04-02T03:38:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "কোনো কোনো জনে, [ ৫৮ ] ১৫ পালৰ মহক গোটাই লই, আনন্দিত মনে, গৰলীয়া চাই যুজাই বুজাই, আনন্দ কৰিছে পথাৰে গই ! কতো ডেকাগণে, ইজনে সিজনে, লগ লগৰীয়া বিচাৰি আনি, কড়ি খেল কৰে, হবিষ অ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244939 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>কোনো কোনো জনে, [ ৫৮ ] ১৫ পালৰ মহক গোটাই লই, আনন্দিত মনে, গৰলীয়া চাই যুজাই বুজাই, আনন্দ কৰিছে পথাৰে গই ! কতো ডেকাগণে, ইজনে সিজনে, লগ লগৰীয়া বিচাৰি আনি, কড়ি খেল কৰে, হবিষ অন্তৰে, 'দহ' ‘পছি’ বোল বুলিছে টানি ! ১৬ কেনো বা ফালে বা, পাশাকে থেলেবা, বহিছে বিবিধ আয়ম কৰি, 'ছতিন্ন পঞ্চাৰ, পোৱা বাৰ মাৰ' চিঞৰ মাৰিছে পাশটি ধৰি । প্রবীণ সকলে, কোনো কোনো স্থলে, ডবাৰ থেলত লগাই হাত, ৰাই-কই নাই, ছল চাই চাই, 'কিস্তি দিছে' কাকো কৰিছে ‘মাত’। আনন্দ কৰোক, পাহৰোক শোক, বিশুদ্ধ ভাবেবে মজোক চিত, কিন্তু কোনে হবি ! লাজ পৰিহৰি, চলালে বিহুত নিলাজ গীত !<noinclude></noinclude> 1dsdwxj6xhbwyj6x9h4ottxwtxgd742 244940 244939 2026-04-02T03:45:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244940 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৫৮]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|১৫}} <poem>কোনো কোনো জনে,{{gap|4em}} আনন্দিত মনে, {{gap|4em}}পালৰ মহক গোটাই লই, গঁৰলীয়া চাই{{gap|4em}} যুজাই যুজাই, {{gap|4em}}আনন্দ কৰিছে পথাৰে গই! কতো ডেকাগণে,{{gap|4em}} ইজনে সিজনে, {{gap|4em}}লগ লগৰীয়া বিচাৰি আনি, কড়ি খেল কৰে,{{gap|4em}} হৰিষ অন্তৰে, {{gap|4em}}‘দহ’ ‘পছি’ বোল বুলিছে টানি!</poem> {{center|১৬}} <poem>কেনো বা ফালে বা,{{gap|4em}} পাশাকে খেলেবা, {{gap|4em}}বহিছে বিবিধ আয়ম কৰি, ‘ছতিন্ন পঞ্চাৰ,{{gap|4em}} পোৱা বাৰ মাৰ’ {{gap|4em}}চিঞঁৰ মাৰিছে পাশটি ধৰি। প্ৰবীণ সকলে,{{gap|4em}} কোনো কোনো স্থলে, {{gap|4em}}ডবাৰ খেলত লগাই হাত, ৰাই-ৰুই নাই,{{gap|4em}} ছল চাই চাই, {{gap|4em}}‘কিস্তি দিছে’ কাকো কৰিছে ‘মাত’।</poem> {{center|১৭}} <poem>আনন্দ কৰোক,{{gap|4em}} পাহৰোক শোক, {{gap|4em}}বিশুদ্ধ ভাবেৰে মজোক চিত, কিন্তু কোনে হৰি!{{gap|4em}} লাজ পৰিহৰি, {{gap|4em}}চলালে বিহুত নিলাজ গীত!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> bqybpa0c3imzxhf9mgrt31y8ox6m9gm 104 89998 244941 2026-04-02T03:45:25Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[9] আজি ইজনীয়ে সিজনী মাতি, হেন ৰূপৱতী, জাক পাতি পাতি, বাটি ভৰি মাহ-হালধী বাঁটি ! 56 যতেক যুবতী, লয় বাটি বাঁটি একে তিৰুতাব আনন্দ অপাব, - মাহ-হালধীত অধিক ৰতি, দহ জনী সঙ্গে, তা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244941 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[9] আজি ইজনীয়ে সিজনী মাতি, হেন ৰূপৱতী, জাক পাতি পাতি, বাটি ভৰি মাহ-হালধী বাঁটি ! 56 যতেক যুবতী, লয় বাটি বাঁটি একে তিৰুতাব আনন্দ অপাব, - মাহ-হালধীত অধিক ৰতি, দহ জনী সঙ্গে, তাতে মনোবঙ্গে ঘাঘঁহি কবে প্রসন্ন মতি । মন উত্ৰাৱল, উথল পাথল, আনন্দে ; জানোবা সজাৰ হায় ! মুকলি ময়না, নতুবা বয়না- হাত মেলি আজি স্বৰগ পায় ! ১৪ ভিতৰ শুৱনি, বধূ কোনো জনী, বাহ্যিক আজি ওলাব পাই, ধুন পেছ ধৰি, মনে বং কৰি, মাক বাপেকৰ ঘৰক যায় । প্রফুল্ল অন্তৰ, ভাবে নিৰন্তৰ, মুকলি মনেৰে দুদিন খাম, ছোৱালী কালৰ, সখী সকলৰ পুনৰায় লগ ছদিন পাম ।<noinclude></noinclude> lq6njzachxgl2kirp4ot4hvvet46frp 244942 244941 2026-04-02T03:52:41Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244942 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৫৭]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>হেন ৰূপৱতী,{{gap|4em}} যতেক যুবতী, {{gap|4em}}আজি ইজনীয়ে সিজনী মাতি, জাক পাতি পাতি,{{gap|4em}} লয় বাটি বাঁটি {{gap|4em}}বাটি ভৰি মাহ-হালধী বাঁটি!</poem> {{center|১৩}} <poem>একে তিৰুতাৰ{{gap|4em}} আনন্দ অপাৰ, {{gap|4em}}মাহ-হালধীত অধিক ৰতি, দহ জনী সঙ্গে,{{gap|4em}} তাতে মনোৰঙ্গে {{gap|4em}}ঘঁহাঘঁহি কৰে প্ৰসন্ন মতি। মন উত্ৰাৱল,{{gap|4em}} উথল পাথল, {{gap|4em}}আনন্দে;জানোবা সজাৰ হায়! মুকলি ময়না,{{gap|4em}} নতুবা বয়না- {{gap|4em}}হাত মেলি আজি স্বৰগ পায়!</poem> {{center|১৪}} <poem>ভিতৰ শুৱনি,{{gap|4em}} বধূ কোনো জনী, {{gap|4em}}বাহিৰক আজি ওলাব পাই, ধুন পেছ ধৰি,{{gap|4em}} মনে ৰং কৰি, {{gap|4em}}মাক বাপেকৰ ঘৰক যায়। প্ৰফুল্ল অন্তৰ,{{gap|4em}} ভাবে নিৰন্তৰ, {{gap|4em}}মুকলি মনেৰে দুদিন খাম, ছোৱালী কালৰ,{{gap|4em}} সখী সকলৰ {{gap|4em}}পুনৰায় লগ দুদিন পাম।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> mxr79hjidd9ekb9hc9b4hrtpk2ylsgj 104 89999 244943 2026-04-02T03:53:03Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "কোনো কোনো জনে, [ 55 ] বন্ধু-বান্ধৱক ঘ হিয়ে দিছে, ধৰাধৰি কবি, অতি বঙ্গ মনে, ধেমালিতে ধৰি, কাকোবা পানীক টানিয়ে নিছে ! জাক জাক হই, লগ বাঁটি লই, কোনো ডেকাহ তে পাতিছে খেল, থাকি ও..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244943 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>কোনো কোনো জনে, [ 55 ] বন্ধু-বান্ধৱক ঘ হিয়ে দিছে, ধৰাধৰি কবি, অতি বঙ্গ মনে, ধেমালিতে ধৰি, কাকোবা পানীক টানিয়ে নিছে ! জাক জাক হই, লগ বাঁটি লই, কোনো ডেকাহ তে পাতিছে খেল, থাকি ওচৰতে, যত বুঢ়াহঁতে, থেলকে উদ্দেশি পাতিছে মেল । কোনোৱে জিকিছে, কোনোৱে হাৰিছে, জিকাটোব হলে মনত ৰং, ধিকাবি ধিকাৰি, দিয়ে টিটকাবি হৰাটোক, তাৰ উঠেছি খং খেলত ভাগৰিব, বাগৰি বাগৰি - গৰাগবি দিয়ে কোনোবা জনে, কোনো জনে গই, - ধৰি তুলি লই, আনন্দ কৰিছে হৰিষ মনে ! হলে পাছে বেলি, এৰি খেলা-খেলি, সকলে নামিব নদীৰ জলে, নানা ৰং কবি, সাতৰি সাঁতৰি, গা-পা ধুই পাছে গৃহক চলে।<noinclude></noinclude> b10vgtw60glklzp7nqaka8vk6njjjsv 244944 244943 2026-04-02T03:59:55Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244944 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৫৫]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কোনো কোনো জনে,{{gap|4em}} অতি ৰঙ্গ মনে, {{gap|4em}}বন্ধু-বান্ধৱক ঘহিয়ে দিছে, ধৰাধৰি কৰি,{{gap|4em}} ধেমালিতে ধৰি, {{gap|4em}}কাকোবা পানীক টানিয়ে নিছে!</poem> {{center|৮}} <poem>জাক জাক হই,{{gap|4em}} লগ বাঁটি লই, {{gap|4em}}কোনো ডেকাহতে পাতিছে খেল, থাকি ওচৰতে,{{gap|4em}} যত বুঢ়াহঁতে, {{gap|4em}}খেলকে উদ্দেশি পাতিছে মেল। কোনোৱে জিকিছে,{{gap|4em}} কোনোৱে হাৰিছে, {{gap|4em}}জিকাটোৰ হলে মনত ৰং, ধিকাৰি ধিকাৰি,{{gap|4em}} দিয়ে টিটকাৰি {{gap|4em}}হৰাটোক,তাৰ উঠেছি খং</poem> {{center|৯}} <poem>খেলত ভাগৰি,{{gap|4em}} বাগৰি বাগৰি {{gap|4em}}গৰাগৰি দিয়ে কোনোবা জনে, কোনো জনে গই,{{gap|4em}} ধৰি তুলি লই, {{gap|4em}}আনন্দ কৰিছে হৰিষ মনে! হলে পাছে বেলি,{{gap|4em}} এৰি খেলা-খেলি, {{gap|4em}}সকলে নামিব নদীৰ জলে, নানা ৰং কৰি,{{gap|4em}} সাঁতৰি সাঁতৰি, {{gap|4em}}গা-পা ধুই পাছে গৃহক চলে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8a6dzg8r5whzz9jsh1lzajzymdytuor 104 90000 244945 2026-04-02T04:00:37Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 8 ] বিহুৰ কাৰণে, যত ধনীগণে, মাহেক পষেক আগৰে পৰা, ছিৰা পিঠা যত, ভাজি মনোযত, ৰাখিছে সদাই আখল ভবা । দুখীয়া সকলে, কান্দিব নিৰলে, ভাবিব “শুদাই বিহুটো যায়, ” তথাপিতো ভাই, মাগ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244945 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 8 ] বিহুৰ কাৰণে, যত ধনীগণে, মাহেক পষেক আগৰে পৰা, ছিৰা পিঠা যত, ভাজি মনোযত, ৰাখিছে সদাই আখল ভবা । দুখীয়া সকলে, কান্দিব নিৰলে, ভাবিব “শুদাই বিহুটো যায়, ” তথাপিতো ভাই, মাগিয়ে গোটাই, ৰঙ্গেবে এসাজ বিহুত খায় । 15319 আনন্দে অস্থিৰ, লৰা-ছোৱালীৰ, ছিৰা পিঠা দেখি মনত ৰং, শোপা-শোপে আনি লয় সানি সানি, খাবলৈ নোৱাৰি মনত থং ! বুজনবিলাকে মিলি জাকে জাকে, হৰিষে হালধী মাহক ঘঁহে, "বিহু বিহু” বুলি, আনন্দে সমুলি, দুখ যদি পায় তথাপি সহে ৷ বদ দেখা পায়, সকলোৱে যায়, হালধী মাহেৰে, নঈৰ দাঁতিক স্নানক মনে, সৰ্ব্বৌষধি ঘঁহে কোনোবা জনে । শোভিত দেহেৰে,<noinclude></noinclude> ir95mumqudhdhjhdb8960per2umc4qg 244946 244945 2026-04-02T04:08:13Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244946 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৫৪]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৫}} <poem>বিহুৰ কাৰণে,{{gap|4em}} যত ধনীগণে, ::মাহেক পষেক আগৰে পৰা, ছিৰা পিঠা যত,{{gap|4em}} ভাজি মনোমত, ::ৰাখিছে সদাই আখল ভৰা। দুখীয়া সকলে,{{gap|4em}} কান্দিব নিৰলে, ::ভাবিব“শুদাই বিহুটো যায়,” তথাপিতো ভাই,{{gap|4em}} মাগিয়ে গোটাই, ::ৰঙ্গেৰে এসাজ বিহুত খায়।</poem> {{center|৬}} <poem>আনন্দে অস্থিৰ,{{gap|4em}} লৰা-ছোৱালীৰ, ::ছিৰা পিঠা দেখি মনত ৰং, শোপা-শোপে আনি{{gap|4em}} লয় সানি সানি, ::খাবলৈ নোৱাৰি মনত খং! বুজনবিলাকে{{gap|4em}} মিলি জাকে জাকে, ::হৰিষে হালধী মাহক ঘঁহে, “বিহু বিহু” বুলি,{{gap|4em}} আনন্দে সমুলি, ::দুখ যদি পায় তথাপি সহে।</poem> {{center|৭}} <poem>বদ দেখা পায়,{{gap|4em}} সকলোৱে যায়, ::নঈৰ দাঁতিক স্নানক মনে, হালধী মাহেৰে,{{gap|4em}} শোভিত দেহেৰে, ::সৰ্ব্বৌষধি ঘঁহে কোনোবা জনে।</poem><noinclude>{{Block center/s}}</noinclude> njv9wn2mh38zrqw48b2nd9p6hu83ru9 104 90001 244947 2026-04-02T04:08:43Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 53 ] আনন্দ ভ ড়াল মুকলি কৰিব, আজি বিধতাই, অসমীয়া মাতি, সুখৰ সম্ভোগ হাতত ধৰি ! G যেন বং চাই, দিছে বাঁটি বাঁটি আজি অসমত, জানিবা মহত, বিহুৰ উৎসৱ প্ৰত্যেক ঘৰে, লৰা-বুঢ়া সবে, ইয..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244947 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 53 ] আনন্দ ভ ড়াল মুকলি কৰিব, আজি বিধতাই, অসমীয়া মাতি, সুখৰ সম্ভোগ হাতত ধৰি ! G যেন বং চাই, দিছে বাঁটি বাঁটি আজি অসমত, জানিবা মহত, বিহুৰ উৎসৱ প্ৰত্যেক ঘৰে, লৰা-বুঢ়া সবে, ইয়াৰে উৎসৱে, সকলো পাহৰি আনন্দ কৰে । বছৰে দুদিন (১) আনন্দৰ চিন, অসম বিয়াপি বিহুত পৰে, বিহুৰ কাৰণে দগধ জীৱনে, পথ দহনৰ দুখ দুদিনে মবে ! 8 খাব নব আছে দেখাত ভাল, যতেক সুখীয়া, দুগ্ধী যিটো জন, সিও আজি ভাই, পিন্ধি ফটা-কানি, আনন্দে বলীয়া, নহলে মাগণ চপাই-কেঁাচাই, খুজি মাগি আনি, চকলৈ এসাঁজো নেষায় জাল ; বিহু পাই হই মুকলি-মন, বং মনে আজি ভুঞ্জিছে অম্ল । (১) বহাগৰ আৰু মাঘৰ বিহু ।<noinclude></noinclude> 50qbvgtvs8crr8zbn49rj15dv5c8g2b 244948 244947 2026-04-02T04:18:54Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244948 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৫৩]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>আজি বিধতাই,{{gap|4em}} যেন ৰং চাই, ::আনন্দ ভড়াল মুকলি কৰি, অসমীয়া মাতি,{{gap|4em}} দিছে বাঁটি বাঁটি ::সুখৰ সম্ভোগ হাতত ধৰি!</poem> {{center|৩}} <poem>আজি অসমত,{{gap|4em}} জানিবা মহত, ::বিহুৰ উৎসৱ প্ৰত্যেক ঘৰে, লৰা-বুঢ়া সবে,{{gap|4em}} ইয়াৰে উৎসৱে, ::সকলো পাহৰি আনন্দ কৰে। বছৰে দুদিন <ref>(১) বহাগৰ আৰু মাঘৰ বিহু।</ref>{{gap|4em}} আনন্দৰ চিন, ::অসম বিয়াপি বিহুত পৰে, বিহুৰ কাৰণে{{gap|4em}} দগধ জীৱনে, ::দহনৰ দুখ দুদিনে মৰে!</poem> {{center|৪}} <poem>যতেক সুখীয়া,{{gap|4em}} আনন্দে বলীয়া, ::খাব লব আছে দেখাত ভাল, দুখী যিটো জন,{{gap|4em}} নহলে মাগণ ::চৰুলৈ এসাঁজো নেযায় জাল; সিও আজি ভাই,{{gap|4em}} চপাই-কোঁচাই, ::বিহু পাই হই মুকলি-মন, পিন্ধি ফটা-কানি,{{gap|4em}} খুজি মাগি আনি, ::ৰং মনে আজি ভুঞ্জিছে অন্ন।</poem><noinclude>{{Rule|}} <references /> {{Block center/e}}</noinclude> krfc2kmu59m2lwzkbwwtjdcmnxgwgh6 104 90002 244949 2026-04-02T04:19:18Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 22 ] মতুবা স্বৰগ হস্তে ভটা সেউজীয়া সেই মেঘ ছটা, পথাৰ বিয়াপি পৰি পৃথিবী ওপৰে, শোভা বৰষিছে চৰাচৰে । বিহু কি আনন্দে আজি নানা বেশে সাজি, অসমীয়া সবে ধেমালি কৰে, দুখীৰ দেশ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244949 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 22 ] মতুবা স্বৰগ হস্তে ভটা সেউজীয়া সেই মেঘ ছটা, পথাৰ বিয়াপি পৰি পৃথিবী ওপৰে, শোভা বৰষিছে চৰাচৰে । বিহু কি আনন্দে আজি নানা বেশে সাজি, অসমীয়া সবে ধেমালি কৰে, দুখীৰ দেশত, আজি শত শত, সুখৰ সপোন সকলো ঘৰে ! আজি কিয় সবে, উন্মত্ত উৎসৱে, টোপনি এলাহ কলই গল, দুধ পরিশ্রম, কিয় আজি কম, আজি কিয় মন মুকলি হল ? কানি-বসে মজা, দেশৰ অভজা, জীয়াতো মুখত মৰাৰ চিন্‌, এনে অসমীয়া, আনন্দে বলীয়া, অসমৰ আজি কিহৰ দিন ?<noinclude></noinclude> 2v9a55o2uuq1u973uq915sqqiycs09k 244950 244949 2026-04-02T04:25:01Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244950 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৫২]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>::নতুবা স্বৰগ হন্তে ভটা ::সেউজীয়া সেই মেঘ ছটা, পথাৰ বিয়াপি পৰি পৃথিবী ওপৰে, ::শোভা বৰষিছে চৰাচৰে।</poem> {{Rule|3em}} {{center|'''বিহু ৷'''}} {{center|১}} <poem>কি আনন্দে আজি{{gap|4em}} নানা বেশে সাজি, ::অসমীয়া সবে ধেমালি কৰে, দুখীৰ দেশত,{{gap|4em}} আজি শত শত, ::সুখৰ সপোন সকলো ঘৰে! আজি কিয় সবে,{{gap|4em}} উন্মত্ত উৎসৱে, ::টোপনি এলাহ কলই গল, দুখ পৰিশ্ৰম,{{gap|4em}} কিয় আজি কম, ::আজি কিয় মন মুকলি হল?</poem> {{center|২}} <poem>কানি-ৰসে মজা,{{gap|4em}} দেশৰ অভজা, ::জীয়াতো মুখত মৰাৰ চিন্‌, এনে অসমীয়া,{{gap|4em}} আনন্দে বলীয়া, ::অসমৰ আজি কিহৰ দিন?</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 2f8twck6a8xbq1dxplxcj4k7wwfnsey 104 90003 244951 2026-04-02T04:25:24Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "মহ ডাঁহ নাই, [ ৫১ ] জাৰ নাই জহকে। নেপাই ! মনসুখে সবে নিদ্রা যায়, বসস্তৰ গুৱনি নিশায়, বিৰহীহে দুঃখ পায় বিৰহ- ব্যথাই । নিৰমল জোনব জোনাকে, নিশা জুৰাইছে যাকে তাকে, বিৰহীক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244951 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>মহ ডাঁহ নাই, [ ৫১ ] জাৰ নাই জহকে। নেপাই ! মনসুখে সবে নিদ্রা যায়, বসস্তৰ গুৱনি নিশায়, বিৰহীহে দুঃখ পায় বিৰহ- ব্যথাই । নিৰমল জোনব জোনাকে, নিশা জুৰাইছে যাকে তাকে, বিৰহীক কেৱল দহিছে ধুনাৰাই, বসস্তে বিৰহী নুহুখায় । আনন্দিত মনে, ফাঁকুৱা পাতিছে কোনো জনে, বসস্তৰ উৎসৱ প্ৰধান, দৌলত তুলিছে ভগৱান, ফাঁকু আনি পূজা কবে বিবিধ যতনে। কোনোৱে বসন্ত গান গায়, বসস্ত তালত বাঘ বায়, কুমকুম্‌ ফীকু মাৰে ইজনে সিজনে । সোভে সবে বাঙ্গলী বসনে । কোনোবা পথাৰে আহুৰ ধাননী ডৰাডবে, বতাহৰ মৃদু বাও পাই কঁপি কঁপি উঠিছে ঘনাই, শ্যামল নদীত যেন ঢৌৱে খেলা কৰে ।<noinclude></noinclude> havwp11aib4xmime1t28pbfyugedzgi 244954 244951 2026-04-02T04:31:19Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244954 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৫১]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মহ ডাঁহ নাই,{{gap|4em}}জাৰ নাই জহকো নেপাই! ::মনসুখে সবে নিদ্ৰা যায়, ::বসন্তৰ শুৱনি নিশায়, বিৰহীহে দুঃখ পায় বিৰহ-ব্যথাই। ::নিৰমল জোনৰ জোনাকে, ::নিশা জুৰাইছে যাকে তাকে, বিৰহীক কেৱল দহিছে ধুনাৰাই, ::বসন্তে বিৰহী নুসুখায়।</poem> {{center|৮}} <poem>আনন্দিত মনে,{{gap|4em}}ফাঁকুৱা পাতিছে কোনো জনে, ::বসন্তৰ উৎসৱ প্ৰধান, ::দৌলত তুলিছে ভগৱান, ফাঁকু আনি পূজা কৰে বিবিধ যতনে। ::কোনোৱে বসন্ত গান গায়, ::বসন্ত তালত বাদ্য বায়, কুমকুম্‌ ফাঁকু মাৰে ইজনে সিজনে। ::সোভে সবে ৰাঙ্গলী বসনে।</poem> {{center|৯}} <poem>কোনোবা পথাৰে{{gap|4em}}আহুৰ ধাননী ডৰাডৰে, ::বতাহৰ মৃদু বাও পাই ::কঁপি কঁপি উঠিছে ঘনাই, শ্যামল নদীত যেন ঢৌৱে খেলা কৰে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> k738pe7y1cz05cx0b2h7apuz6mih1hd 104 90004 244952 2026-04-02T04:26:54Z নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা 3844 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 244952 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{rh|৮|অসম-বুৰঞ্জী পাঠ|}}</noinclude> ৰূপহীমুখৰপৰা ভৰলীনৈলৈকে স্বর্ণপীঠ আৰু ভৰলীৰপৰা দিক্ৰাইলৈকে সেই খণ্ডক সৌমাৰপীঠ বুলিছিল। {gap}(২) কুৰুক্ষেত্ৰ সমৰ কিছুকাল আগত কামৰূপত অসুৰ অসুৰ বংশৰ ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। বোধ হয় ৰজাৰ স্বভাৱ বৰ উৎকট আছিল দেখি পশ্চিম ফালৰ আৰ্যসকলে এওঁবিলাকক অসুৰ বুলিছিল । {gap}(৩) আমাৰ দক্ষিণে ত্ৰিপুৰা জিলা । এই সময়ত সেই {{Css image crop |Image = অসম-বুৰঞ্জী_পাঠ.pdf |Page = 12 |bSize = 512 |cWidth = 450 |cHeight = 368 |oTop = 231 |oLeft = -1 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> 5vmd7uhpvsl36hbt8quvm51bcet6ilz 104 90005 244953 2026-04-02T04:27:23Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244953 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|মেৰপেচ||৩}}</noinclude>{{gap}}বস্তু বাহানি বা টকা-পইচা চুৰ কৰিবলৈ সুবিধা নাপায় কাৰণ ম‍ই ওলাই গলে ৰুমত তলা লগাই যাওঁ। কেৱল তাৰ হাতত থাকে খোৱা বস্তুৰ ভৰাঁল। তাৰে পৰাই গৰু-ঘোঁৰাই খোৱাদি ওৰে দিনটো চলাই থাকে। দুমাহৰ ভিতৰতে তাৰ 'হাফ-পেন্ট দুবাৰ পেটত নটা হয়। এইবাৰ বেছি মাপৰ তৈয়াৰ কৰাই দিছো যাতে ছমাহমান সলনি কৰিব নালাগে।” {{gap}}আনমূৰে গগৈয়ে উচ্চ হাস্য কৰি সুধিলে "পিছে কালি কি ধৰ্ম্মঘ কৰিলে?” {{gap}}“কওঁ শুনক” অনিলে কলে "কালি মোৰ বন্ধু এজনেও দুপৰীয়া ইয়াতে খোৱাৰ কথা আছিল। গতিকে তিনি জনৰ জোখাৰে সি হেনো ভুলতে দুসাজৰ চাউল বহাইছিল। পিছে ওলোটা লেঠাত পৰি বন্ধুৰে সৈতে মই ৰেষ্টোৰাত খাই আহিলো। তেতিয়া পেলনি যোৱাৰ ভয়ত ভাত-আঞ্জা আটাইবোৰ ঠেলি পেটত সুমাই থলে।তেতিয়াৰ পৰা লৰচৰ কৰিব নোৱাৰা হৈ পৰ্ব্বতাকৃতি ধৰি ...” {{gap}}গগৈয়ে ডাঙৰকৈ হাঁহিলে। অনিলে আকৌ কলে "নিশা দহ বজাত ঘৰলৈ আহি নিজে এপিয়লা ওভালটিন কৰি খাই কবিতা অৰাধনা কৰিছিলো। যি নহওক, মুখ হাত ধুই মই এতিয়াই গৈ তাতে ব্ৰেকফাষ্ট যিনি ধৰি অইন কথা পিছতো পাতিম। " {{gap}}গগৈয়ে কলে "বেছ সেয়ে হব, সোনকালে আহক। আপোনাৰ অৱস্থাটো ম‍ই মিচেচ্ গগৈক জনাই থওঁ, নহলে আকৌ দুৰ্ব্বাসাৰ ভোক পলুৱাব নোৱাৰিলে অনৰ্থ ঘটাব পাৰে।” {{gap}}প্ৰায় পোন্ধৰ মিনিটৰ পাছতে অনিল ৰায়ৰ মটৰ গগন গগৈৰ পদুলি মুখত ৰ'ল। গগৈ দম্পতিয়ে তেওঁক আদৰি পোনেই ‘ডাইনিং হললৈ' নিলে। অনিল বহিলত গগৈয়ে কলে আপুনি খাব, তেওঁ খুৱাব। গতিকে ইয়াত মোৰ কাম সমূলি নাই। কেইজনমান<noinclude></noinclude> 6ka0pq6kmu1376yrfd5kgyo9yhw51gf 104 90006 244955 2026-04-02T04:31:43Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 5 ] বতাহত হলি হাঁসি হাঁসি, প্রকাশে নিজৰ ৰূপবাশি, মউ পিয়া ভোমোৰাই বেৰি বেবি ধৰে, মউ থাই আনন্দে গুঞ্জবে ! কতনো চৰাই, জাক পাতি উড়ি উড়ি যাই, পদুমৰ ওপৰত পৰি, আনন্দত কল কল ক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244955 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 5 ] বতাহত হলি হাঁসি হাঁসি, প্রকাশে নিজৰ ৰূপবাশি, মউ পিয়া ভোমোৰাই বেৰি বেবি ধৰে, মউ থাই আনন্দে গুঞ্জবে ! কতনো চৰাই, জাক পাতি উড়ি উড়ি যাই, পদুমৰ ওপৰত পৰি, আনন্দত কল কল কৰি, ৰং কৰি বুব মাৰি মৃণালক খায় ; কাৰো কাৰো গাত নাই তত, জলৰ ক্ৰীড়াত উনমত, ক্রীড়া-কলৰৱে বিল খলক লগায় ; ফুৰোঁতাই চাই সুখ পায় । কোনো কোনো ঠাই STHE পানীৰ অভাৱে শুষ্ক প্রায় অলপ ধতুৱা নদী যত, চতৰ ৰদৰ প্ৰতাপত, বালি পৰি সমুলি শুকাই মৰি যায় ; তীৰবাসী নৰ, নাৰী যত, পানী একলহৰ লগত, নঈৰ বুকুত যেন কুঠাৰ কোৱায়, তথাপি এটোপে৷ পানী নাই<noinclude></noinclude> rk76nk43s4eyvmbwkyadhu7auue3tcx 244956 244955 2026-04-02T04:35:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244956 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৫০]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>::বতাহত হলি হাঁসি হাঁসি, ::প্ৰকাশে নিজৰ ৰূপৰাশি, মউ পিয়া ভোমোৰাই বেৰি বেৰি ধৰে, ::মউ খাই আনন্দে গুঞ্জৰে!</poem> {{center|৫}} <poem>কতনো চৰাই,{{gap}}জাক পাতি উড়ি উড়ি যাই, ::পদুমৰ ওপৰত পৰি, ::আনন্দত কল কল কৰি, ৰং কৰি বুৰ মাৰি মৃণালক খায়; ::কাৰো কাৰো গাত নাই তত, ::জলৰ ক্ৰীড়াত উনমত, ক্ৰীড়া-কলৰৱে বিল খলক লগায়; ::ফুৰোঁতাই চাই সুখ পায়।</poem> {{center|৬}} <poem>কোনো কোনো ঠাই{{gap}}পানীৰ অভাৱে শুষ্ক প্ৰায় ::অলপ ধতুৱা নদী যত, ::চতৰ ৰদৰ প্ৰতাপত, বালি পৰি সমুলি শুকাই মৰি যায়; ::তীৰবাসী নৰ, নাৰী যত, ::পানী একলহৰ লগত, নঈৰ বুকুত যেন কুঠাৰ কোৱায়, ::তথাপি এটোপো পানী নাই ৷</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> iibeintiwstwjypwrwx7pc6x8b08s12 104 90007 244957 2026-04-02T04:36:29Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সুন্দৰ বতৰ, [ 8 ] মুকলি মুকতি আকাশৰ বাট-পথে বোকাপানী নাই, সুন্দৰ শুকান সব ঠাই, সন্ধ্যা-পুৱা বাও পায় মৃদু মলয়ৰ । শীতৰ সঙ্কোচ পৰিহৰি, গা চালি উদ্ভিদে লাহে কৰি, নব কিশলয়..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244957 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>সুন্দৰ বতৰ, [ 8 ] মুকলি মুকতি আকাশৰ বাট-পথে বোকাপানী নাই, সুন্দৰ শুকান সব ঠাই, সন্ধ্যা-পুৱা বাও পায় মৃদু মলয়ৰ । শীতৰ সঙ্কোচ পৰিহৰি, গা চালি উদ্ভিদে লাহে কৰি, নব কিশলয় লয় নানা বৰণৰ, সুকোমল অতি মনোহৰ ৷ ফুলি নানা ফুল, তরু লতা গুৱায় অতুল, সৌৰভ বিলাই লাহে লাহে, সন্ধ্যা-পুত্র। মলয় বতাহে, বাসন্তী জগত কৰে গন্ধত আকুল । ক্ষণে ক্ষণে উড়ে ক্ষণে পৰে, বিকশিত ফুলৰ ওপৰে মধু লোভে মতলীয়া যত অলিকুল, গুণগুণি কৰে হুলস্থুল । বিলে সৰোবৰে, পদুমনী কেনে শোভা কৰে, নলিনীয়ে প্রিয় অনুচৰী সুৰভি শোভাক সঙ্গে কৰি, মূৰ ভাঙ্গি' সৰোবৰ জলৰ ওপৰে,<noinclude></noinclude> 0csut7o5mhxikmx83fk6ers19gl6sj0 244959 244957 2026-04-02T04:42:13Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244959 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৪৯]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|২}} <poem>সুন্দৰ বতৰ,{{gap|4em}}মুকলি মুৰুতি আকাশৰ ::বাট-পথে বোকাপানী নাই, ::সুন্দৰ শুকান সব ঠাই, সন্ধ্যা-পুৱা বাও পায় মৃদু মলয়ৰ। ::শীতৰ সঙ্কোচ পৰিহৰি, ::গা চালি উদ্ভিদে লাহে কৰি, ::নব কিশলয় লয় নানা বৰণৰ, ::সুকোমল অতি মনোহৰ।</poem> {{center|৩}} <poem>ফুলি নানা ফুল,{{gap|4em}}তৰু লতা শুৱায় অতুল, ::সৌৰভ বিলাই লাহে লাহে, ::সন্ধ্যা-পুৱা মলয় বতাহে, বাসন্তী জগত কৰে গন্ধত আকুল। ::ক্ষণে ক্ষণে উড়ে ক্ষণে পৰে, ::বিকশিত ফুলৰ ওপৰে মধু লোভে মতলীয়া যত অলিকুল, ::গুণগুণি কৰে হুলস্থুল।</poem> {{center|৪}} <poem>বিলে সৰোবৰে,{{gap|4em}}পদুমনী কেনে শোভা কৰে, ::নলিনীয়ে প্ৰিয় অনুচৰী ::সুৰভি শোভাক সঙ্গে কৰি, মূৰ ডাঙ্গি সৰোবৰ জলৰ ওপৰে,</poem><noinclude>{{Left|৫}} {{Block center/e}}</noinclude> bz4rs43ycls2du8i6nckz91lm75nefs 104 90008 244958 2026-04-02T04:40:05Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244958 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪|মেৰপেচ|}}</noinclude>{{gap}}মক্কেল আছে সেই কেজনক বিদায় দিওঁগৈ। আপুনি খোৱা শেষ কৰি তালৈ আহিলে আপোনাৰ মক্কেলৰ লগত কথা-বাৰ্ত্তা পাতিম। ” বুলি কৈ ওলাই গল। {{gap}}মিচেচ্ গগৈয়ে ইতিমধ্যে বহুত যোগাৰ কৰি থৈছিল। কথা পাতি পাতি পেট পূৰাই খাই দুপৰীয়াৰ সাজৰ বাবেও নিমন্ত্ৰণ গ্ৰহণ কৰি উগাৰ কেইটামান মাৰি তামোল এমোকোবা মুখত সুমাই লৈ গগৈৰ ওচৰলৈ গল। বাকীবোৰ মক্কেল ইতিমধ্যে বিদায় হৈ গৈছিল। গগৈৰ সম্মুখৰ ফালে চকী এখনত বহি এগৰাকী ডেকেৰী বিষণ্ন মনেৰে নিজৰ নাকটো চিকুটিব লাগিছে। বয়স অনুমান পচিশ বছৰ। অনিলে ভালকৈ লক্ষ্য কৰি বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল যে তেওঁ ক'ৰবাত নাৰ্চৰ চাকৰি কৰে। আকৌ এবাৰ ভালকৈ নিৰীক্ষণ কৰি চকী এখনত বহিলত গগৈয়ে গুড়গুৰীৰ নলিচা ডাল মুখৰ পৰা আঁতৰাই আৰম্ভ কৰিলে “শুনিছে ৰায় চৌধুৰী, এৱেই আপোনাৰ মক্কেল। নাম মিচ্ চিন্ময়ী চলিহা। ট্ৰেইনিং লোৱা নাৰ্চ যদিও কোনো চৰকাৰী চাকৰি নকৰে। মানুহে মাতিলে উপযুক্ত ফীজলৈ শুশ্ৰূষা কৰেগৈ কিন্তু সদা সৰ্ব্বদায়তো কেচ নাপায়, গতিকে আজি দুবছৰত টকা পইচা বিশেষ জমা কৰিব পৰা নাই। অৱশ্যে ভালদৰে খাই লৈ আছে। এতিয়া আপোনাক কবলগীয়া প্ৰথম কথা হল যে এওঁ আপোনাৰ উচিত ফীজ দিবই নোৱাৰে। আনপিনে ম‍ই জনাত হাজাৰৰ কমত আপুনি কাৰো কেচ... ” {{gap}}বাধা দি অনিলে কলে " নলওঁ সঁচা আৰু সময়ত কেচৰ গঢ়-গতি দেখি এহাজাৰ কিয় দহ হাজাৰ দিলেও মই নলওঁ। কিন্তু গগৈদেও আপুনিতো জানে যে সময়ত মই ঘৰৰ খাই বনৰ ম'হও খেদি ফুৰো। সময়ত খোৱা-বোৱাৰ পাছ এৰি গাঁঠিৰ ধন ভাঙিও ৰহস্যৰ সমাধান কৰি ন-বৌৰ গালি খোৱা আপুনি দেখা নাই জানো? ম‍ই আপোনাক<noinclude></noinclude> k7x7dqvt36oukyrfq9tfvihqlxafacj 104 90009 244960 2026-04-02T04:42:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 8 ] কোনো কোনো গাঁৱত পামত, সৰিয়হ খেতিব গুণত, পথাৰ উদং হোৱা নাই, দেখিলে হৰিষ লাগি যায়, সৰিয়হ ফুল ফুলি, হালধীয়া মেঘ বুলি, আঁতৰৰ পৰা মনে ভ্রান্তি ওপজায়, চালে চকু চমকে চ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244960 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 8 ] কোনো কোনো গাঁৱত পামত, সৰিয়হ খেতিব গুণত, পথাৰ উদং হোৱা নাই, দেখিলে হৰিষ লাগি যায়, সৰিয়হ ফুল ফুলি, হালধীয়া মেঘ বুলি, আঁতৰৰ পৰা মনে ভ্রান্তি ওপজায়, চালে চকু চমকে চাবৰ মন যায় ! বসন্ত । বসন্ত আহিল, শীত লাহে কৰি আঁতৰিল, জাৰ হস্তে পবিত্রাণ পাই, বঙ্গে পক্ষীসবে গীত গায়; পঞ্চম সুৰত ডালে কুহৰে কোকিল । কুঁৱলি উৱঁলি তল গল, সূৰ্য্যৰ বিপদ দূৰ হল, সোৰা, চোকা, গুচি বদ সোৱাদ লাগিল, শীতমুগ্ধ জগত জাগিল ।<noinclude></noinclude> 9o4l1jrtruwl4ekh6mbdbgoa05tnf8d 244962 244960 2026-04-02T04:48:16Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244962 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৪৮]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|১১}} <poem>::কোনো কোনো গাঁৱত পামত, ::সৰিয়হ খেতিৰ গুণত, ::পথাৰ উদং হোৱা নাই, ::দেখিলে হৰিষ লাগি যায়, সৰিয়হ ফুল ফুলি,{{gap|4em}}হালধীয়া মেঘ বুলি, ::আঁতৰৰ পৰা মনে ভ্ৰান্তি ওপজায়, ::চালে চকু চমকে চাবৰ মন যায়!</poem> {{Rule|2em}} {{center|বসন্ত।}} {{center|১}} <poem>বসন্ত আহিল, শীত লাহে কৰি আঁতৰিল, ::জাৰ হন্তে পৰিত্ৰাণ পাই, ::ৰঙ্গে পক্ষীসবে গীত গায়; পঞ্চম সুৰত ডালে কুহৰে কোকিল। ::কুঁৱলি উৱঁলি তল গল, ::সূৰ্য্যৰ বিপদ দূৰ হল, সোৰা, চোকা, গুচি ৰদ সোৱাদ লাগিল, ::শীতসুপ্ত জগত জাগিল।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> stpaqfkdajjatk4rj602yap0t6rirtr 104 90010 244961 2026-04-02T04:45:39Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244961 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|মেৰপেচ||৫}}</noinclude>কথা দিলো, যদি মোৰ মনোমত কেচ হয় বিনা বানচে লম বাৰু। কিন্তু মনোমত নহলে টকা দিলেও নলওঁ। এতিয়া ঘটনাটো কোনে কব, আপুনি নে এওঁ?” {{gap}}গগৈয়ে কলে “শুনা চিন্ময়ী, তোমাৰ সমস্যা যেনে গুৰুতৰ বুলি কৈছা তাৰ হাত সাৰিবৰ উপায়তো উকীলে কৰিব নোৱাৰে। কাৰণ সাক্ষী-প্ৰমাণ আদি ঠিকমতে যোগাৰ কৰিব লাগিব। আকৌ তুমি ভবামতে তোমাক যদি গ্ৰেপ্তাৰ কৰি হাজতত ৰাখে তেতিয়া হলে ৰায়চৌধুৰীৰ নিচিনা মানুহৰ সহায় নাপালে তোমাৰ ৰক্ষা নাই। শুনিলাই নহয়, এওঁ যাৰে তাৰে কেচ টকা দিলেও নলয়, বহি বহি কবিতা আৰাধনা কৰে। টকাই তেওঁৰ মন ভুলাব নোৱাৰে। তোমাৰ প্ৰকৃত ঘটনা বৰ্ণোৱা। যদি এওঁক তোমাৰ ঘটনাই আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে তেন্তে তোমাৰ কেচ লব আৰু তেতিয়া হলে আদালতত ময়ো যুঁজিবলৈ সমল পাম। কিন্তু তোমাক সাৱধান কৰি দিছো, আমাৰ আগত মিছা নকবা। বহুতে প্ৰাণৰ ভয়ত আমাৰ আগত মিছা কৈ শেষত নিজৰে অপকাৰ কৰে।” {{gap}}মিচ্ চলিহাই এবাৰ গগৈ আৰু আনবাৰ অনিলৰ মুখলৈ চাই তলমূৰ কৰিলে। চকুলো ওলাবলৈ ধৰাত ৰুমালেৰে চকুপানী মচিলে। তাকে দেখি অনিলে কঠুৱা মাতেৰে ক'লে “শুনক মিচ্, চলিহা চকু পানীয়ে মোৰ মন গলাব নোৱাৰে আৰু চকুৰ ঠাৰেও ভুলাব নোৱাৰে। গতিকে যি কবলগীয়া আছে যথাযথ বৰ্ণাই যাওক। তাৰ পিচত বহি বহি কান্দি থাকিব।” {{gap}}গগৈ গৃহিণীয়ে নিঃশব্দে কেতিয়াবা আহি অনিলৰ পাছফালে থিয় হৈ ৰৈ আছিল। তেওঁ মাত লগালে “ঠিক কথা চিন্ময়ী, এওঁ কম বিধৰ ভকত নহয় জানিবা। মুখ দেখিলেই মনৰ কথা কব পৰা শক্তি এওঁৰ আছে। তুমি নিৰ্ভয়ে সঁচা কথা কোৱা।”<noinclude></noinclude> 1opfwmo00kwb7bw15abzu0mnxc8ouoh 104 90011 244963 2026-04-02T04:48:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[89] শীতৰ বিষম প্রতাপত, ফুল সবো লুকাল ভয়ত, উৎসাহ একোৰে নাই, থাকে সবে কোঁচ খাই, গাত চাই চাই সাপ বিলাকো শোমায়, পৃথিবী দেখিবা যেন ছন্-পৰা ঠাই ! আকাশত চন্দ্ৰমা মলিন, সূৰ্য্য..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244963 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[89] শীতৰ বিষম প্রতাপত, ফুল সবো লুকাল ভয়ত, উৎসাহ একোৰে নাই, থাকে সবে কোঁচ খাই, গাত চাই চাই সাপ বিলাকো শোমায়, পৃথিবী দেখিবা যেন ছন্-পৰা ঠাই ! আকাশত চন্দ্ৰমা মলিন, সূৰ্য্য ও বুঢ়াৰ দৰে ক্ষীণ, টানি-টুনি দুপৰীয়া প্ৰায়, কথমপি আকাশে ওলায়, কুলীয়ে বেৰি ধৰি, 'বঙ্গ চাই হৰি হৰি, বেশি ডেৰ পৰলৈকে ওলাব নোৱাৰে, পৰাক্ৰমী মাৰ্ত্তগুৰে৷ এনে দশা-জাবে! F বাটৰুৱা লোকৰ জঞ্জাল, খাল বিল সকলো কাল, পৰি সুবিস্তীর্ণ বালি-চৰ, নঈ সোঁতা শোভে কি সুন্দৰ, বছৰৰ শ্রমফল, শস্যো-গৃহাগত হল, খেতিয়ক সকলৰ আনন্দিত মন, লৰা তিকভাবে বঙ্গে মেলত মগণ । 117183<noinclude></noinclude> q9tjmhynfnxopq34t20ttwrfxwenunh 244965 244963 2026-04-02T04:56:21Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244965 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৪৭|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>::শীতৰ বিষম প্ৰতাপত, ::ফুল সবো লুকাল ভয়ত, উৎসাহ একোৰে নাই,{{gap|4em}}থাকে সৰে কোঁচ খাই, :গাত চাই চাই সাপ বিলাকো শোমায়, :পৃথিবী দেখিবা যেন ছন্-পৰা ঠাই!</poem> {{center|৯}} <poem>::আকাশত চন্দ্ৰমা মলিন, ::সূৰ্য্য ও বুঢ়াৰ দৰে ক্ষীণ, ::টানি-টুনি দুপৰীয়া প্ৰায়, ::কথমপি আকাশে ওলায়, কুৱলীয়ে বেৰি ধৰি,{{gap|4em}}ৰঙ্গ চাই হৰি হৰি, :বেলি ডেৰ পৰলৈকে ওলাব নোৱাৰে, :পৰাক্ৰমী মাৰ্ত্তণ্ডৰো এনে দশা-জাৰে!</poem> {{center|১০}} <poem>::বাটৰুৱা লোকৰ জঞ্জাল, ::খাল বিল সকলো কাল, ::পৰি সুবিস্তীৰ্ণ বালি-চৰ, ::নঈ সোঁতা শোভে কি সুন্দৰ, বছৰৰ শ্ৰমফল,{{gap|4em}} শস্যো-গৃহাগত হল, :খেতিয়ক সকলৰ আনন্দিত মন, :লৰা তিৰুতাৰে ৰঙ্গে মেলত মগণ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> l86jki8yq8bg6sy5tw6cth6xaz1cf76 104 90012 244964 2026-04-02T04:51:07Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244964 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৬|মেৰপেচ|}}</noinclude>{{gap}}অলপ ৰৈ নাৰ্চে চকুযোৰ মচি পোন হৈ বহি আৰম্ভ কৰিলেো “কওঁ শুনক, মিঃ ৰায়চৌধুৰী, সুকেন্দ্ৰ বৰুৱা বৈজ্ঞানীকৰ নাম নিশ্চয় শুনিছে...” {{gap}}অনিলে ক'লে “নাম শুনাই নহয়, তেওঁক ভালকৈ জানো। তেওঁ যে চৰকাৰী চাকৰি এৰি দি বিজ্ঞানৰ কিবা গবেষণা কামত আত্ম-নিয়োগ কৰিছে তাকো জানো। তেওঁৰ নিজৰ গবেষণাগাৰ এটাও আছে, এবছৰ আগেয়ে এদিন তালৈ গৈ হৰেক ৰকমৰ ৰং-বেৰঙৰ বস্তু ও দেখি আহিছিলো।” {{gap}}নাৰ্চে কলে "তেওঁৰ পৰিবাৰ নীলাম্বৰী বৰুৱাৰ শুশ্ৰূষাৰ বাবে আজি দুসপ্তাহ আগৰ পৰা দিনে বাৰ টকাকৈ মোক নিযুক্ত কৰিছিল। ছবছৰ পূৰ্বে তেওঁৰ এবাৰ পেৰা-টাইফইড হৈছিল। অসুখ সমূলি টান নাছিল। তিনি সপ্তাহতে ভাত-পানী খাই বৈ লৰিচৰি ফুৰিছিল। পিছে কি কাৰণত নাজানো, ভাত খোৱাৰো এসপ্তাহৰ পাছৰ পৰা তেওঁৰ ব্ৰেইন আৰু হাৰ্ট সাংঘাতিক ভাবে দুৰ্ব্বল হৈ পৰিছিল। চিকিৎসা কৰা ডাক্তৰজনৰ মতে সেইটো চেকেণ্ডাৰী ইনফেকশন অথবা 'আফটাৰ এফেক্ট'। যি নহওক, কলিকতাত স্পেচিয়েলিষ্ট এজনক দেখুৱাই তাৰে চিকিৎসা কৰোৱাত অলপ দিনতে আশাতীত ভাবে ফল পাইছিল হেনো। তাৰ পিছত গুৱাহাটীলৈ আহি দৰব-জাতি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ এৰি দি বেছ ভালেই আছিল আৰু মানুহজনীও ক্ৰমে শকত আবত হৈ পৰিছিল। আজি ডেৰমাহমান আগতে তেওঁৰ 'মিচ কেৰেইজ' (গৰ্ভপাত) হয়। তেতিয়া ডাঃ কৃপানাথ আৰু নাৰ্চ মিচ্ পিয়াৰীক লগায়। কৃপানাথ তেওঁলোকৰ বহুদিনীয়া গৃহ-চিকিৎসক আৰু পিয়াৰীও টাইফইড হোৱাৰ সময়ত তেওঁক শুশ্ৰষা কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁৰ শুশ্ৰূষা কৰিবৰ আৱশ্যক নাথাকিলেও<noinclude></noinclude> jg9tz4ogpau8m7qzafht8gb7smmwrgj 104 90013 244966 2026-04-02T04:56:55Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 43 ] মগনীয়া দুখীয়াই, ফটাকঠা উলিয়াই, তাপলি মাৰি'ছ ভাল কৰি চাই চাই, মনে মনে ভাবে কেনে কবি জাব যায় । কুঁৱলীয়ে ধোঁৱাকোয়৷ কৰি, ঢাকে পুৱা দশোদিশ ভবি, প্রকৃতিয়ে যেন জাৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244966 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 43 ] মগনীয়া দুখীয়াই, ফটাকঠা উলিয়াই, তাপলি মাৰি'ছ ভাল কৰি চাই চাই, মনে মনে ভাবে কেনে কবি জাব যায় । কুঁৱলীয়ে ধোঁৱাকোয়৷ কৰি, ঢাকে পুৱা দশোদিশ ভবি, প্রকৃতিয়ে যেন জাৰ পাই, কাপোৰেৰে ঢাকে নিজ কায় ! কাপোৰক দলিয়াই, পেলাওঁ বদক পাই, আমি যেনে কবি তেৱেঁ। ৰদ দেখা পাই, কুঁৱলী বস্ত্ৰক যেন গুচাই পেলায় ! 8 কঁপে দেহ থৰ-থৰ কৰিব, কেঁকোৰা জাৰত হাত-ভৰি, পানী দেখিলেই কোঁচে চিত, বদ দেখিলেই আনন্দিত, কাপোৰে শৰীৰ ঢাকি কথমপি প্রাণ টাকি, শয্যা হস্তে গৃহস্থে নিহালি পৰিহৰি, কথমপি পুৱাহে মাটিত দিয়ে ভৰি ! R গুঙ্গি শুঙ্গি জুহালৰ গুৰি, ফুৰে পাছে কতোকাল ঘুবি, ৰঙ্গাৰদ ওলোৱা দেখিলে,<noinclude></noinclude> rzubns8g40uz8rq6buu1sl4c8ygboto 244967 244966 2026-04-02T05:03:48Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244967 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৪৫]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মগনীয়া দুখীয়াই,{{gap|4em}}ফটাকঠা উলিয়াই, ::তাপলি মাৰিছে ভাল কৰি চাই চাই, ::মনে মনে ভাবে কেনে কৰি জাৰ যায়।</poem> {{center|৩}} <poem>::কুঁৱলীয়ে ধোঁৱাকোঁৱা কৰি, ::ঢাকে পুৱা দশোদিশ ভৰি, ::প্ৰকৃতিয়ে যেন জাৰ পাই, ::কাপোৰেৰে ঢাকে নিজ কায়! কাপোৰক দলিয়াই,{{gap}}পেলাওঁ ৰদক পাই, :আমি যেনে কৰি তেৱোঁ ৰদ দেখা পাই, :কুঁৱলী বস্ত্ৰক যেন গুচাই পেলায়!</poem> {{center|৪}} <poem>::কঁপে দেহ থৰ-থৰ কৰিব, ::কেঁকোৰা জাৰত হাত-ভৰি, ::পানী দেখিলেই কোঁচে চিত, ::ৰদ দেখিলেই আনন্দিত, কাপোৰে শৰীৰ ঢাকি{{gap}}কথমপি প্ৰাণ টাকি, :শয্যা হন্তে গৃহস্থে নিহালি পৰিহৰি, :কথমপি পুৱাহে মাটিত দিয়ে ভৰি!</poem> {{center|৫}} <poem>::শুঙ্গি শুঙ্গি জুহালৰ গুৰি, ::ফুৰে পাছে কতোকাল ঘুৰি, ::ৰঙ্গাৰদ ওলোৱা দেখিলে,</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8lhw9sjihojm6g679zigkrn80nw3nta 104 90014 244968 2026-04-02T05:05:01Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "D কিন্তু মকবন্দ নাই, [ 43 ] চকা এৰি উড়ি যায় ; একোকে নেপাই, শোকত কান্দে বিনাই । মনে গুণ গুণাই মাজে মাজে সমীৰণে পছম দেখা নেপাই, সুগন্ধি বিচাৰি চাই, চকা পাত ঠাৰি, জোকাৰি জোকা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244968 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>D কিন্তু মকবন্দ নাই, [ 43 ] চকা এৰি উড়ি যায় ; একোকে নেপাই, শোকত কান্দে বিনাই । মনে গুণ গুণাই মাজে মাজে সমীৰণে পছম দেখা নেপাই, সুগন্ধি বিচাৰি চাই, চকা পাত ঠাৰি, জোকাৰি জোকাৰি, বিচাৰিছে ঘনে ঘনে, জানোবা পাতৰ মাজে লুকাইয়ে আছে লাজে, ভুমুকিয়া' চাই, সাক্ষাত নেপাই- উলটিছে দুঃখমনে ! পথাৰত পকে ধান, বৰা হাতী আদি কৰিব, নানা জন্তু আহে লৰি ধানৰ লোভত ; টঙ্গী ওপৰত, টঙ্গী-ৰখা সাৱধান | কোনোটোৱে ঢোল বাই, কোনোৱে টকা কোবাই, জন্তুক খেদায়, কোনোটোৱে গায় গান, ভয় দেখুৱাই, ভয়ে ওষ্ঠাগত প্ৰাণ ! কোনোটোৱে জোব ধৰে, পথাৰক পোহৰাই, কৰে নানাবিধ হাই,<noinclude></noinclude> g82dnh63ht9c3om507l0pclo8ekyaka 244969 244968 2026-04-02T05:15:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244969 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৪৩]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কিন্তু মকৰন্দ নাই,{{gap}}চকা এৰি উড়ি যায়; :একোকে নেপাই,{{gap}}মনে গুণ গুণাই :::শোকত কান্দে বিনাই।</poem> {{center|৬}} <poem>:::মাজে মাজে সমীৰণে পদুম দেখা নেপাই,{{gap|4em}}সুগন্ধি বিচাৰি চাই, :চকা পাত ঠাৰি,{{gap}}জোকাৰি জোকাৰি, ::::বিচাৰিছে ঘনে ঘনে, জানোবা পাতৰ মাজে,{{gap}}লুকাইয়ে আছে লাজে, :ভুমুকিয়া’চাই,{{gap|4em}}সাক্ষাত নেপাই, ::::উলটিছে দুঃখমনে!</poem> {{center|৭}} <poem>::::পথাৰত পকে ধান, বৰা হাতী আদি কৰি,{{gap}}নানা জন্তু আহে লৰি :ধানৰ লোভত;{{gap|4em}} টঙ্গী ওপৰত, ::::টঙ্গী-ৰখা সাৱধান ৷ কোনোটোৱে ঢোল বাই, কোনোৱে টকা কোবাই, :ভয় দেখুৱাই,{{gap|4em}} জন্তুক খেদায়, :::কোনোটোৱে গায় গান, ::::ভয়ে ওষ্ঠাগত প্ৰাণ!</poem> {{center|৮}} <poem>:::কোনোটোৱে জোৰ ধৰে, পথাৰক পোহৰাই,{{gap|4em}} কৰে নানাবিধ হাই,</poem><noinclude>{{Block center/s}}</noinclude> 7t7wd0al9j9ea2jpvxacr9qhi5q5t6x 104 90015 244970 2026-04-02T05:17:16Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ ৩ ] দুধ-পৰিশ্ৰম যেন বিফলে নেযায় । কাৰো কাৰো পথাৰে পথাৰে, বানপানী হই ধান মাৰে, দুৰ্ভগীয়া খেতিয়কে হায়, বেজাৰত বুকু ভুকুৱায়, ভাৱন৷ ধৰিছে ভবিষ্যতে কিনো খায়। যতে ত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244970 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ ৩ ] দুধ-পৰিশ্ৰম যেন বিফলে নেযায় । কাৰো কাৰো পথাৰে পথাৰে, বানপানী হই ধান মাৰে, দুৰ্ভগীয়া খেতিয়কে হায়, বেজাৰত বুকু ভুকুৱায়, ভাৱন৷ ধৰিছে ভবিষ্যতে কিনো খায়। যতে ততে সংসাৰত নিয়ম সদাই, এটাক হঁহায় যদি এটাক কন্দায় ৷ ‘সাত’ এটা প্ৰধান উৎসব বাৰিষাৰ যত আম-কঠালৰ হয় বুত্তাহাৰ ৷ সুখীয়াই খাই ৰঙ্গ কৰে, দুখীয়াক মাৰিছে বভবে ; ঘৰৰ চালত খেৰ নাই, গুলেই স্বৰ্গ দেখা পায় । ‘সাতৰ’ সভাত তাৰ কি চাবা বিলাই ! ঘৰে বাৰে-চালে উৰুষিছে, ঘুগুলি-কঠাকে৷ তিয়াইছে, শুকান কাপোৰ কতো নাই, জাৰে জাৰ অন্তৰ কঁপায় ৷ ঘৰৰ জীয়া-মাজে পানীয়ে খেলায় !- ঘৰে বহি বিমৰিষে ভাবিছে সদাই, বাৰিষাৰ দিনকেটা কেনেকৰি যায় ।<noinclude></noinclude> rpcyznoqweba10dwgapanu9hyg2zxyf 244972 244970 2026-04-02T05:22:25Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244972 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৩৫]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>দুখ-পৰিশ্ৰম যেন বিফলে নেযায়। ::কাৰো কাৰো পথাৰে পথাৰে, ::বানপানী হই ধান মাৰে, ::দুৰ্ভগীয়া খেতিয়কে হায়, ::বেজাৰত বুকু ভুকুৱায়, ভাৱনা ধৰিছে ভবিষ্যতে কিনো খায়। যতে ততে সংসাৰত নিয়ম সদাই, এটাক হঁহায় যদি এটাক কন্দায়।</poem> {{center|৫}} <poem>‘সাত’ এটা প্ৰধান উৎসব বাৰিষাৰ যত আম-কঠালৰ হয় বুণ্ডামাৰ। ::সুখীয়াই খাই ৰঙ্গ কৰে, ::দুখীয়াক মাৰিছে বতৰে; ::ঘৰৰ চালত খেৰ নাই, ::শুলেই স্বৰগ দেখা পায়। ‘সাতৰ’ সতাত তাৰ কি চাবা বিলাই! ::ঘৰে বাৰে-চালে উৰুষিছে, ::ঘুগুলি-কঠাকো তিয়াইছে, ::শুকান কাপোৰ কতো নাই, ::জাৰে জাৰ অন্তৰ কঁপায়। ঘৰৰ মজীয়া-মাজে পানীয়ে খেলায়! ঘৰে বহি বিমৰিষে ভাবিছে সদাই, বাৰিষাৰ দিনকেটা কেনেকৰি যায়।</poem><noinclude>{{Block center/s}}</noinclude> t4igc6l8bbojn7tllmh9qa50o7y1udi 104 90016 244971 2026-04-02T05:18:22Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244971 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|মেৰপেচ||৭}}</noinclude>মাজে সময়ে আহ যাহ কৰা নিমন্ত্ৰণ আদি খোৱাৰ অভ্যাস আছে।” {{gap}}গগন গগৈয়ে অধৈৰ্য্য হৈ কলে “তুমি দেখোন মহাভাৰত এখ আৰম্ভ কৰিলা। আচল কথালৈ নাহা কিয়?” {{gap}}চিন্ময়ী চলিহাই কলে "কোনখিনিৰ পৰা আৰম্ভ কৰিলে ভাল হয় তাকে বুজিব নোৱাৰিহে গুৰিৰ পৰাই বৰ্ণালো। নীলাম্বৰী বৰুৱাই মোক ওচৰত বহুৱাই লৈ এইবোৰ কথা কৈছিল। একে কথাকে তেওঁ প্ৰায় সদায় কৈছিল। দুই এদিন আক্ষেপ কৰি কৈছিল যে তেওঁক কোনেও দেখিব নোৱাৰে। সুখ-দুখৰ কথা এষাৰ পাতি মনৰ বোজা পাতলাবলৈ হেনো তেওঁৰ কোনোৱেই নাই। মোক পাই তেওঁ অন্তৰেৰে সৈতে ভাল পাইছিল। নিজৰ ভনীতকৈও বেছি মৰম কৰিছিল। তেওঁ টোপনিত পৰিলেহে ম‍ই নিজৰ কোঠালৈ যাব পাৰিছিলো। সাৰে থাকিলে সকলো সমন্নতে তেওঁৰ সমুখৰ পৰা আঁতৰি যাব নিদিছিল। এনেকি ভাত আক জা-জলপান আদিও তেওঁৰ সমুখতে বহি খাব লাগিছিল আৰু তাকে দিয়াত কিবা হীন-ডেঢ়ি যেন দেখিলে শান্তিক অৰ্থাৎ ৰান্ধনী জনীক ধমকো দিছিল। মোক পাই ইমান ভাল পাইছিল যে এসপ্তাহৰ মুৰতে তেওঁ মোক নিজৰ পৰা দুশ টকা পুৰস্কাৰো দিছিল। অৱশ্যে এই টকা দিয়া কথাটো ঘৰৰ অইনবোৰে নাজানে। গিৰিয়েককো কোৱা নাছিল।” {{gap}}অনিল ৰায় চৌধুৰীয়ে হঠাতে সুধিলে "আপোনাক এনেকুৱা চেনেহ কৰা দেখি ঘৰৰ আনবোৰৰ চকু পোৱা নাছিল নে?” {{gap}}“আকৌ কৈছেনে মিঃ ৰায়চৌধুৰী? ঘৰৰ বাকীবোৰে এনেকি 'মেইড চাৰ্ভেন্ট' আৰু ৰান্ধনীৰ বাবখোৱা শান্তি আৰু চাকৰ লৰা মোলান পৰ্যন্ত সকলোৰে চকু ফুটিছিল। সকলোবোৰেই মোক<noinclude></noinclude> ozyshup02f9ltbx5k3c9y6jg7sa54gh 104 90017 244973 2026-04-02T05:22:54Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 35 ] ভৰপূৰ নদ নদী নানা পানী পাই, প্রচণ্ড সোঁতেৰে সমুদ্ৰৰ ফালে ধায় । সাপৰ নেগুৰ ছিগা ধাৰে, গৰা খহাইছে কোনো পাবে, গাওঁ খনে খনে খন্তেকত, ধুম্ ধাম্‌ খহে অবিৰত, খহনি পাৰৰ লো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244973 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 35 ] ভৰপূৰ নদ নদী নানা পানী পাই, প্রচণ্ড সোঁতেৰে সমুদ্ৰৰ ফালে ধায় । সাপৰ নেগুৰ ছিগা ধাৰে, গৰা খহাইছে কোনো পাবে, গাওঁ খনে খনে খন্তেকত, ধুম্ ধাম্‌ খহে অবিৰত, খহনি পাৰৰ লোক ভয়ত পলায় । কোনো ফালে বান-পানী যাই, গাওঁ ভূঁই সকলো উটাই, গৰু-মহ সকলো ভসায়, সকলোৱে ভয়ত বেবায়, হৰি হৰি কিনো চাবা জীৱৰ বিলাই ! ঘাঁহ নাই ভোকতে কতেক জন্তু মৰে, থকা কেটা উটি ফুৰে পানীৰ ওপৰে ! মানুহৰো বিপদৰ পাৰ-কুল নাই, ভাবে যেন একো দণ্ডে একো দিন যায় । কোনো জনে ওখ ঠাই চাই, লৰাতি তাক পঠিয়ায়; চাঙ্গ সাজি পানীৰ মাজতে, দিন কেটা কাটে কোনো মতে,<noinclude></noinclude> 96lp525yxfu5ael8wi0skfm8fs2w7pk 244975 244973 2026-04-02T05:27:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244975 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৩৬]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৬}} <poem>ভৰপূৰ নদ নদী নানা পানী পাই, প্ৰচণ্ড সোঁতেৰে সমুদ্ৰৰ ফালে ধায়। ::সাপৰ নেগুৰ ছিগা ধাৰে, ::গৰা খহাইছে কোনো পাৰে, ::গাওঁ খনে খনে খন্তেকত, ::ধুম্ ধাম্‌ খহে অবিৰত, খহনি পাৰৰ লোক ভয়ত পলায়। ::কোনো ফালে বান-পানী যাই, ::গাওঁ ভূঁই সকলো উটাই, ::গৰু-মহ সকলো ভসায়, ::সকলোৱে ভয়ত বেবায়, হৰি হৰি কিনো চাবা জীৱৰ বিলাই! ঘাঁহ নাই ভোকতে কতেক জন্তু মৰে, থকা কেটা উটি ফুৰে পানীৰ ওপৰে!</poem> {{center|৭}} <poem>মানুহৰো বিপদৰ পাৰ-কুল নাই, ভাবে যেন একো দণ্ডে একো দিন যায়। ::কোনো জনে ওখ ঠাই চাই, ::লৰাতিৰূতাক তাক পঠিয়ায়; ::চাঙ্গ সাজি পানীৰ মাজতে, ::দিন কেটা কাটে কোনো মতে,</poem><noinclude>{{Block center/s}}</noinclude> 02cvf296v9u3ir2v62718jw6hr9k6g7 104 90018 244974 2026-04-02T05:24:49Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244974 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৮||মেৰপেচ}}</noinclude>বিহ নজৰেৰে চাইছিল আৰু পাৰিলে সুকেন্দ্ৰ বৰুৱা ডাঙৰীয়াক মিছা কথা লগোৱাৰ চেষ্টাতো আছিল। আৰু অভিযোগো কৰিছিল মই হেনো অবাবতে খা-খৰচ চাৰিগুণ বঢ়াই গৃহস্থৰ সৰ্ব্বনাশ কৰিব ধৰিছো আৰু মোৰ কৰ্ত্তব্য হেনো ঠিক মতে নকৰো।" {{gap}}হঠাতে মিচেচ্ গগৈয়ে সুধিলে “সেই বিষয়ে বৰুৱাই কিবা তোমাক সাৱধান কৰি দিছিল নেকি?” {{gap}}“সাৱধান কৰি দিয়া নাছিল যদিও অবাবত বেছি খা-খৰচ নকৰিবলৈ দুদিন তেওঁ মোক উপদেশ দিছিল কিন্তু মোৰ ডিউটীৰি বিষয়ে মাতিবলৈ সমূলি সাহ কৰা নাছিল। কিয়নো মোৰ অকৃত্ৰিম খাটনি তেওঁ নিজে দেখিছিল আৰু তাত কোনো খুঁত বিচাৰি পোৱা নাছিল। আৰু বিশেষকৈ ঘৈণীয়েক যেতিয়া মোৰ কামত সন্তুষ্ট তেনে অৱস্থাত বৰুৱাই মাতিবলৈ ভয় কৰিছিল। বৰুৱাই ঘৈণীয়েকক যেনেকৈ ভাল পায় তেনেকৈ ভয়ো কৰে। খং উঠিলেি বৰুৱানীয়ে তেওঁক কোঠাৰ পৰা ওলাই যাবলৈ কয় আৰু তেৱোঁ নিমাত হৈ ততালিকে আদেশ পালন কৰে। " {{gap}}গগৈয়ে কলে “বুজিলো, তেনেহলে বৰুৱায়ো তোমাক পেটে পেটে দেখিব নোৱাৰিছিল। পিছে তোমাক নিযুক্ত কৰিছিল কোনে?” {{gap}}বাতৰি কাকতত বৰুৱাই জাননী দিছিল। তাকে দেখি সৰ্ব্বপ্ৰথমে ময়েই গৈ দেখা কৰিছিলো বৰুৱাই মোক পোনেই ঘৈণীয়েকৰ ওচৰলৈ লৈ গৈছিল আৰু তেৱেই তাতে মোক পৰিচয় আক অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে দুই চাৰিষাৰ কথা সুধিছিল। বৰুৱানীয়ে মোৰ মুখলৈ চাই আছিল। গিৰিয়েকক বেছি কথা সুধিবলৈ অৱকাশ নিদি হঠাতে কৈ পেলাইছিল 'চিন্ময়ী তোমাক মই এতিয়াৰ পৰাই নিযুক্ত কৰিলো। আমাৰ মটৰত গৈ তোমাৰ আৱশ্যকীয় বস্তু বাহানি লৈ আধাঘণ্টাৰ ভিতৰত আহিবা। এতিয়া কোনো কথা<noinclude></noinclude> feamgyywobk541jw8ysnwku2ygg6vsl 104 90019 244976 2026-04-02T05:28:23Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[39] উটি ফুবা সাপ বেং যত, লগৰীয়া এই বিপদত, সবে একেলগে শোৱে থাকে, জীয়া যম সঙ্গে জাকে জাকে, হিংসাবৃত্তি বাৰিষাত আতুবে পলায় ! চুচীয়া নাৱত নতু ভূ বব ও পৰে, ইঘৰে সিঘবে লোকে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244976 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[39] উটি ফুবা সাপ বেং যত, লগৰীয়া এই বিপদত, সবে একেলগে শোৱে থাকে, জীয়া যম সঙ্গে জাকে জাকে, হিংসাবৃত্তি বাৰিষাত আতুবে পলায় ! চুচীয়া নাৱত নতু ভূ বব ও পৰে, ইঘৰে সিঘবে লোকে অহা-যোৱা কৰে ! বান-পানী খাল বিলবিলাকে সোমাই, সাপ পোক পৰুৱা যতেক উলিয়ায়; বাঢ়ি বাঢ়ি নঈৰ পানীয়ে, চাপবি, মাজুলী তল নিয়ে, বাঘ, ববা, পহু, সাপ যত, উটি ফুৰে সকলো জলত, মাটি বালি অলপো যদিহে কোনোবাই, কতবাত কদাচিত পায়, তাতেই সকলে৷ গোট খায় কাবো কতো বাই-কই নাই, আতুৰত জীৱ যায় যায় ! শোপা মাবি সকলোৱে থাকে একে ঠাই ! পহু থাকে বাঘৰ আশ্রয়ে হায়, হায়, সাপ থাকে পছৰ শৰীৰে মেৰিয়াই !! For ge<noinclude></noinclude> 3nhl0oo6zb4tzra9zp34uzfkbx21oxx 244978 244976 2026-04-02T05:37:12Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244978 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৩৭|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>::উটি ফুৰা সাপ বেং যত, ::লগৰীয়া এই বিপদত, ::সবে একেলগে শোৱে থাকে, ::জীয়া যম সঙ্গে জাকে জাকে, হিংসাবৃত্তি বাৰিষাত আতুৰে পলায় ৷ চুচীয়া নাৱত নতু ভূঁৰৰ ওপৰে, ইঘৰে সিঘৰে লোকে অহা-যোৱা কৰে ৷</poem> {{center|৮}} <poem>বান-পানী খাল বিলবিলাকে সোমাই, সাপ পোক পৰুৱা যতেক উলিয়ায়; ::বাঢ়ি বাঢ়ি নঈৰ পানীয়ে, ::চাপৰি, মাজুলী তল নিয়ে, ::বাঘ, বৰা, পহু, সাপ যত, ::উটি ফুৰে সকলো জলত, মাটি বালি অলপো যদিহে কোনোবাই, ::কতবাত কদাচিত পায়, ::তাতেই সকলো গোট খায়; ::কাৰো কতো বাই-ৰুই নাই, ::আতুৰত জীৱ যায় যায়! শোপা মাৰি সকলোৱে থাকে একে ঠাই! পহু থাকে বাঘৰ আশ্ৰয়ে হায়, হায়, সাপ থাকে পহুৰ শৰীৰে মেৰিয়াই!!</poem> {{Rule|3em}}<noinclude>{{Right|৪}} {{Block center/e}}</noinclude> i0f71twcsb1t7vuuvdndsulhmo5fdfx 104 90020 244977 2026-04-02T05:33:18Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244977 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|মেৰপেচ||৯}}</noinclude>নাই যোৱা। বৰুৱাই আজ্ঞাবহৰ দৰে মোক বাহিৰত ৰৈ থকা মটৰত তুলি দি ড্ৰাইভাৰৰ হতুৱাই পঠিয়াই দিছিল।” {{gap}}অনিল ৰায়ে মিচেচ্ গগৈৰ ফালে চাই ৰসিকতা কৰি কলে “শুনিছে ন-বৌ, সুকেন্দ্ৰ বৰুৱাক আমাৰ গগৈ ককাইদেউৰ দৰে তিৰোতা সেৰুৱা বুলি নাভাবিব। মিচ্ চলিহাই ঘৈণীয়েকক ভাল পোৱা বুলি কয় যদিও আচলতে সেই কথা সঁচা নহয়। কিবা কাৰণত ঘৈণীয়েকৰ ওচৰত তেওঁৰ মুখবন্ধ। এনাসূতাৰ বান্ধ অৰ্থাৎ প্ৰাণৰ টান তেওঁৰ সমূলি নাই।” {{gap}}কৃত্ৰিম ক্ৰোধেৰে গগৈয়ে কলে "দুষ্ট লৰা, তুমি মোক তিৰোতা সেৰুৱা বুলিলা? কথা ভাল নহব পিছে।” {{gap}}নাৰ্চৰ বাহিৰে বাকী তিনিওজনে হাঁহিলে। নাৰ্চে কলে “আপোনাৰ অদ্ভুত শক্তি মিঃ ৰায়চৌধুৰী। মোৰ এষাৰ কথা শুনিয়েই আপুনি এজনৰ প্ৰকৃত পৰিচয় বুজি লব পাৰিলে। এৰা, ময়ো আজি দুদিন মানৰ পৰাহে ভালকৈ বুজিব পাৰিছিলো যে তেওঁ ঘৈণীয়েকৰ ইমান বাধ্য আছিল যদিও পেটে পেটে ঘিণ কৰিছিল কিন্তু কোনো কথাত প্ৰতিবাদ কৰাৰ সাহস নাছিল। তাৰ কাৰণো মই বৰুৱানী বাইদেউৰ পৰা শুনিছো, কওঁ শুনক—” {{gap}}বাধা দি অনিলে কলে "কাৰণ পিছতো শুনিম। সৰ্ব প্ৰথমে শুনিব খোজো যে আপুনি উকীলৰ ওচৰলৈ লৰি অহাৰ কাৰণ কি? {{gap}}কান্দোন মুৱা হৈ নাৰ্চে উত্তৰ দিলে “বাইদেউক অৰ্থাৎ নীলাম্বৰী বৰুৱানীক যোৱা গধুলি কোনোৱাই 'ইনজেকশ্যনে'ৰে বিষ প্ৰয়োগ কৰি হত্যা কৰিলে। ৰাতি এঘাৰ বজাত পুলিচ আহিল। মোক আৰু তাত উপস্থিত সকলোকে জেৰা কৰিলে। খানা তালাচ কৰিলে। ফটো ললে। এইবোৰ কাম শেষ কৰোতে ৰাতি পুৱালেই।<noinclude></noinclude> ars0mhqxd56a5v2h7inxn3meofh4mhm 104 90021 244979 2026-04-02T05:37:38Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শৰৎ । বৰষুণ পাতলিল, ধুমুহা ও আঁত বিল, বোকা গুচি বাটপথ খট খটীয়া হল । কেতিয়াবা কেতিয়াবা, এটোপাবা দুটোপাবা, আনিয়ে পুনশ্চ মেঘ শূন্যে মাৰ গল ৷ শৰীৰে শকতি নাই, কঁকাল ভগ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244979 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>শৰৎ । বৰষুণ পাতলিল, ধুমুহা ও আঁত বিল, বোকা গুচি বাটপথ খট খটীয়া হল । কেতিয়াবা কেতিয়াবা, এটোপাবা দুটোপাবা, আনিয়ে পুনশ্চ মেঘ শূন্যে মাৰ গল ৷ শৰীৰে শকতি নাই, কঁকাল ভগাৰ প্ৰায়, কথমপি মূৰ তুলি পুনশ্চ পৰিছে । পানীৰ তলৰ পৰা, গা-মূৰ জোকাৰি ধৰা, শৰতৰ সমাগমে জানোবা উঠিছে ! ধান ৰোৱা সাঙ্গ কবি, খেতিয়কে ঘৰাঘৰি, বঙ্গমনে সকলোৱে আজৰি লইছে, পথাৰত শাৰী শাৰী, লহ-পহি ধান বাঢ়ি, যেন সেউজীয়া মেঘ-চকলা শোভিছে ! “হেমস্তে কুঁৱলি পৰি, পাত-চোত যাব সবি, লঠা-মূৰা হলে কোনে শুধিব আমাক,” অন্তৰৰ হাবিয়াসে, শৰতত সুপ্রকাশে, মনে ভাবি বৃক্ষসবে গছৰ শোভাক ! যত যত ফুল আছে, বঙ্গত সকলো নাচে, গুৱলা বতৰ পাই আনন্দে ফুলিছে,<noinclude></noinclude> fnrqqfl1f80yysd44wrwarj3mwo7h9c 244981 244979 2026-04-02T05:45:12Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244981 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''শৰৎ।'''|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|১}} <poem>বৰষুণ পাতলিল,{{gap|4em}} ধুমুহা ও আঁতৰিল, {{gap}}বোকা গুচি বাটপথ খটখটীয়া হল। কেতিয়াবা কেতিয়াবা,{{gap|4em}} এটোপাবা দুটোপাবা, {{gap}}আনিয়ে পুনশ্চ মেঘ শূন্যে মাৰ গল। শৰীৰে শকতি নাই,{{gap|4em}} কঁকাল ভগাৰ প্ৰায়, {{gap}}কথমপি মূৰ তুলি পুনশ্চ পৰিছে। পানীৰ তলৰ পৰা,{{gap|4em}} গা-মূৰ জোকাৰি ধৰা, {{gap}}শৰতৰ সমাগমে জানোবা উঠিছে!</poem> {{center|২}} <poem>ধান ৰোৱা সাঙ্গ কৰি,{{gap|4em}} খেতিয়কে ঘৰাঘৰি, {{gap}}ৰঙ্গমনে সকলোৱে আজৰি লইছে, পথাৰত শাৰী শাৰী,{{gap|4em}} লহ-পহি ধান বাঢ়ি, {{gap}}যেন সেউজীয়া মেঘ-চকলা শোভিছে! “হেমন্তে কুঁৱলি পৰি,{{gap|4em}} পাত-চোত যাব সৰি, {{gap}}লঠা-মূৰা হলে কোনে শুধিব আমাক,” অন্তৰৰ হাবিয়াসে,{{gap|4em}} শৰতত সুপ্ৰকাশে, {{gap}}মনে ভাবি বৃক্ষসবে গছৰ শোভাক!</poem> {{center|৩}} <poem>যত যত ফুল আছে,{{gap|4em}} ৰঙ্গত সকলো নাচে, {{gap}}শুৱলা বতৰ পাই আনন্দে ফুলিছে,</poem><noinclude>{{Block center/s}}</noinclude> 2p5lc1pnaldfodi63b3rjkwax1ip1wt 104 90022 244980 2026-04-02T05:40:08Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244980 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০||মেৰপেচ}}</noinclude>তেতিয়া পুলিচে মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ বাবে লাচটো পঠাই দি ঘৰত উপস্থিত থকা সকলোকে ঘৰৰ বাজ নহবলৈ আদেশ দি পুলিচ পহৰা দুজন ৰাখি থৈ গল। মই অলপ সময় ভাবি আন বয়বস্তু সকলো পেলাই থৈ চাদৰৰ আঁচলৰ মাজত টকা-পইচাৰে কেৱল ভেনিটীবেগটো লৈ ততালিকে তাৰপৰা ওলাই আহিলো। প্ৰথমে ৰিক্স এখনত উঠি মোৰ বহালৈ বুলি গৈছিলো। কিন্তু ধৰা পৰিবৰ ভয়ত তাত নানামি মোৰ বান্ধবী এজনীৰ ঘৰলৈ গৈছিলো। তেওঁক লগ নাপাই উপায়ন্তৰ হৈ হঠাতে বুদ্ধি খেলালে যে গগৈ দেৱৰ শৰণ লোৱাৰ বাহিৰে আন ভাল উপায় নাই। তাকে ভাবি সেই ৰিক্সৰে আহি এখেতসকলৰ ভৰিত পৰি কান্দিছো। এখেতৰ দৰে বিখ্যাত লোকৰ নাম সকলোৱে জানে। গতিকে ময়ো জানো কিন্তু সংস্পৰ্শলৈ আহিবৰ কোনো হেতু নাছিল। এতিয়া দয়াকৰি....." {{gap}}তেওঁৰ কথাত বাধা দি অনিলে কলে "খোচামোদ কৰি সময়ৰ অপব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে। পুলিচৰ চকুৰ আগত সাৰিব নোৱাৰে, হয়তো এতিয়াই ওলাবহি। গতিকে ইতিমধ্যে যিমান সময় পায় তাৰ ভিতৰতে সকলো ঘটনা যথাযথ বৰ্ণাই যাওক। নহলে সময় নাপাব। প্ৰথমে কওকচোন পুলিচ পহৰা আৰু আনবোৰৰ চকুৰ আগেদি কেনেকৈ পলাই আহিল?” {{gap}}“সমুখৰ ফালেৰে মই অহা নাই। পায়খানাৰ দাঁতিত দুৱাৰ এখন আছে। সেই পিনেৰে ওলাই পাছফালে আলিত উঠি চাদৰখন মূৰত ওৰণি কৰি লৈ দুই এখোজ দিছোঁহে, এনেতে ৰিক্স এখন আহিব ধৰা দেখি জাপমাৰি..... {{gap}}“নালাগে বাৰু। পিছে কওকচোন, পুলিচৰ আদেশ নামানি পলালে কিয়? হত্যা কৰাটো প্ৰথম অপৰাধ আৰু এইটো দ্বিতীয় অপৰাধ। আপোনাৰ কোনোমতে সাৰণ নাই।"<noinclude></noinclude> m07n8v8yac05fnfrmok79swya4k0gp7 104 90023 244982 2026-04-02T05:45:37Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "জাব চাপিলেহি কাষ, [৩৯] (অন্তৰে অন্তৰে ত্ৰাস, ) সৰিব লাগিব আৰু ভোগ উকলিছে ! আকাশত মেঘ নাই, ৰঙ্গে নাচে জোনাবাই নিৰ্মল শাৰদীয় জোনাক ঢালিছে, তাগণে বঙ্গমনে, চন্দ্ৰক বেৰি গগ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244982 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>জাব চাপিলেহি কাষ, [৩৯] (অন্তৰে অন্তৰে ত্ৰাস, ) সৰিব লাগিব আৰু ভোগ উকলিছে ! আকাশত মেঘ নাই, ৰঙ্গে নাচে জোনাবাই নিৰ্মল শাৰদীয় জোনাক ঢালিছে, তাগণে বঙ্গমনে, চন্দ্ৰক বেৰি গগণে, F নিশাক শুৱাই নিজ ৰূপ প্ৰকাশিছে ৷ মুকলি সকলো কলি, মৃদু বতাহত হলি, ৰাজহংস চক্রবাক, ফুলিছে পদুম ফুল বিলক গুৱাই আনন্দত কলকলি থলক লগায় । কোঢ়া সৰালীৰ জাক, সাঁতৰি সাঁতৰি বঙ্গে, বুৰ মাৰি সঙ্গীসঙ্গে, ঘনে ঘনে বিল জলে তৰঙ্গ তুলিছে, কতোবেলি আনন্দত, ক্রীড়া কৰি উনমত, বুৰ মাৰি পদুমৰ মোলান খানিছে ! পদুমৰ চকা লাগে, মাছ মৰা সাং হলে, ভেটৰ মকুৱা লাগে দেখাত সুন্দৰ, শৰতৰ শেষ ভাগে, মাছমাৰোঁতা সকলে, কোনো জনে কষ্ট সই, তোৰাতোৰে ছিঙ্গি লয় আনন্দ বিস্তৰ । নিকৰি-শিঙ্গৰি লয়, কাইটকো গণা নাই বস্তুৰ লোভত ;<noinclude></noinclude> izm91enj5xh9y3mil2ubmizbjq5lyt2 244985 244982 2026-04-02T05:54:56Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244985 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৩৯]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>জাৰ চাপিলেহি কাষ,{{gap|4em}} (অন্তৰে অন্তৰে ত্ৰাস, ) {{gap}}সৰিব লাগিব আৰু ভোগ উকলিছে! আকাশত মেঘ নাই,{{gap|4em}} ৰঙ্গে নাচে জোনাবাই {{gap}}নিৰমল শাৰদীয় জোনাক ঢালিছে, তৰাগণে ৰঙ্গমনে,{{gap|4em}} চন্দ্ৰক বেৰি গগণে, {{gap}}নিশাক শুৱাই নিজ ৰূপ প্ৰকাশিছে।</poem> {{center|৪}} <poem>মুকলি সকলো কলি,{{gap|4em}} মৃদু বতাহত হলি, {{gap}}ফুলিছে পদুম ফুল বিলক শুৱাই ৰাজহংস চক্ৰবাক,{{gap|4em}} কোঢ়া সৰালীৰ জাক, {{gap}}আনন্দত কলকলি খলক লগায়। সাঁতৰি সাঁতৰি ৰঙ্গে,{{gap|4em}}বুৰ মাৰি সঙ্গীসঙ্গে, {{gap}}ঘনে ঘনে বিল জলে তৰঙ্গ তুলিছে, কতোবেলি আনন্দত,{{gap}} ক্ৰীড়া কৰি উনমত, {{gap}}বুৰ মাৰি পদুমৰ মোলান খানিছে!</poem> {{center|৫}} <poem>শৰতৰ শেষ ভাগে,{{gap|4em}} পদুমৰ চকা লাগে, {{gap}}ভেটৰ মকুৱা লাগে দেখাত সুন্দৰ, মাছমাৰোঁতা সকলে,{{gap|4em}}মাছ মৰা সাং হলে, {{gap}}তোৰাতোৰে ছিঙ্গি লয় আনন্দ বিস্তৰ। কোনো জনে কষ্ট সই,{{gap|4em}} নিকৰি-শিঙ্গৰি লয়, {{gap}}কাঁইটকো গণা নাই বস্তুৰ লোভত;</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 0yg53uo9ch1ysn8th4w8kn6xnlt7n8p 102 90024 244984 2026-04-02T05:54:42Z JyotiPN 1603 "{{author |firstname = শৰৎচন্দ্ৰ |middlename = |lastname = গোস্বামী |fast_initial = শ |birthyear = 1915 |deathyear = 1968 |description = '''শৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামী (দ্বিতীয়)''' দুবাৰকৈ কমলপুৰ সমষ্টিৰ বিধানসভাৰ সদস্য আছিল। জন্ম কমলপুৰত। দেউ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244984 wikitext text/x-wiki {{author |firstname = শৰৎচন্দ্ৰ |middlename = |lastname = গোস্বামী |fast_initial = শ |birthyear = 1915 |deathyear = 1968 |description = '''শৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামী (দ্বিতীয়)''' দুবাৰকৈ কমলপুৰ সমষ্টিৰ বিধানসভাৰ সদস্য আছিল। জন্ম কমলপুৰত। দেউতাক কমলপুৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ আছিল। ১৯৩৩ চনত তেওঁ কটন কলেজিয়েটৰপৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা, ১৯৩৭ চনত কটন কলেজৰপৰা দৰ্শনত সন্মানসহ স্নাতক আৰু ১৯৪০ চনত কলিকতাৰপৰা দৰ্শনৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়। ১৯৪২ চনত গুৱাহাটী সন্দিকৈ কলেজৰ অধ্যাপক হয় আৰু ১৯৬৬-৭৪ চনলৈ এই কলেজৰ অধ্যক্ষৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে। বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ৰূপেও কিছু কাল কাম কৰে। ১৯৭৪ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কোষাধ্যক্ষ হয় আৰু ১৯৭৮-৮১ চনলৈ মাধ্যমিক শিক্ষা বোৰ্ডৰ চেয়াৰমেন ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। অসম বিত্ত নিগম, উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল ৰেলৱে আদিৰ কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতিৰ সদস্য আছিল আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়, অসম একাডেমী, গান্ধী স্মাৰকখিনিধি আদি অনুষ্ঠানসমূহৰ মুখপত্ৰ সম্পাদনা কৰিছিল। |image = |wikipedia_link = |wikiquote_link = |commons_link = }} '''(কপিৰাইট আছে।)''' ==ৰচনাৱলী== * [[চক্ৰেটিছ, প্লেটো আৰু এৰিষ্টটল]] * [[কনফুচিয়াছ]] * [[মহা-সমৰ]] * [[প্লেটো]] * [[মনোবিজ্ঞান]] * [[মহাত্মা গান্ধীৰ জীৱন-কাহিনী]] * [[ধৰ্ম-দৰ্শন]] [[শ্ৰেণী:লেখক]] 58dd08edgevfc87644rpsgq53phi8x3 104 90025 244986 2026-04-02T05:55:17Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "টেঙ্গৰ লৰাই খায়, [ 4 ] অজলাই থাকে চাই, কাঁইট গুচোৱা টান বেজাৰ মনত ! কলা মেঘ মাৰ গল, গাজনি নোহোৱা হল, মৰা চৰাইব আৰু আনন্দ গুছিল, বাৰিষাৰ বল পাই, বুকু ফিন্দাই ফিন্দাই, নদ নদী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244986 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>টেঙ্গৰ লৰাই খায়, [ 4 ] অজলাই থাকে চাই, কাঁইট গুচোৱা টান বেজাৰ মনত ! কলা মেঘ মাৰ গল, গাজনি নোহোৱা হল, মৰা চৰাইব আৰু আনন্দ গুছিল, বাৰিষাৰ বল পাই, বুকু ফিন্দাই ফিন্দাই, নদ নদী সকলো ওফন্দি পৰিছিল ; এতিয়া মৰিল বল, শুকাল নদীব জল, আহিনৰ শেষত তৰাং খাল বিল, শোপাশোপে মাছ পৰে, ৰঙ্গে সকলোৱে ধৰে, মাচুৱাই মানুহৰ গুছিল মস্কিল । শক্তি-ভক্তে ভক্তিভাৱে, দেবী দশভূজা পারে, পূজা কৰে শক্তি-হীন শক্তি কামনায়, আনন্দে উৎসৱে ভাব, সকলোবে তোলপাৰ দুখীয়ায়ো বঙ্গেবে এসাজ ভাত খায় । আঁতৰত কাম কৰা, খাটনিত পিত-মৰ', মনৰ উল্লাসে অতি, কেবাণী ও বাৰ দিন অৱসৰ পাই, পাক মাৰি লৰাতিকতাক আহে চাই ! গৃহমুখে কৰি গতি,<noinclude></noinclude> os37dq5wryhydo1rlns5ihyc6b1eo67 244989 244986 2026-04-02T06:02:36Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244989 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৪০]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>টেঙ্গৰ লৰাই খায়,{{gap|4em}} অজলাই থাকে চাই, {{gap}}কাঁইট গুচোৱা টান বেজাৰ মনত!</poem> {{center|৬}} <poem>কলা মেঘ মাৰ গল,{{gap|4em}}গাজনি নোহোৱা হল, {{gap}}মৰা চৰাইৰ আৰু আনন্দ গুছিল, বাৰিষাৰ বল পাই,{{gap|4em}} বুকু ফিন্দাই ফিন্দাই, {{gap}}নদ নদী সকলো ওফন্দি পৰিছিল; এতিয়া মৰিল বল,{{gap|4em}} শুকাল নদীৰ জল, {{gap}}আহিনৰ শেষত তৰাং খাল বিল, শোপাশোপে মাছ পৰে,{{gap|4em}}ৰঙ্গে সকলোৱে ধৰে, {{gap}}মাচুৱাই মানুহৰ গুছিল মস্কিল।</poem> {{center|৭}} <poem>শক্তি-ভক্তে ভক্তিভাৱে,{{gap|4em}}দেবী দশভূজা পাৰে, {{gap}}পূজা কৰে শক্তি-হীন শক্তি কামনায়, আনন্দে উৎসৱে তাৰ,{{gap|4em}}সকলোৰে তোলপাৰ, {{gap}}দুখীয়ায়ো ৰঙ্গেৰে এসাঁজ ভাত খায়। আঁতৰত কাম কৰা,{{gap|4em}} খাটনিত পিত-মৰা, {{gap}}কেৰাণী ও বাৰ দিন অৱসৰ পাই, মনৰ উল্লাসে অতি,{{gap|4em}}গৃহমুখে কৰি গতি, {{gap}}পাক মাৰি লৰাতিৰুতাক আহে চাই!</poem> {{Rule|4em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ger7dvf1dj85yrca18bkolenvshipgl 104 90026 244990 2026-04-02T06:03:17Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "চকুলো টুকিছে, [ 22 ] 'শুদা গা বিধৱা প্ৰায় ! সদাই কান্দিছে, ফুল পাই ভোমোৰাই মউ পিবলই পাই,(১) এই ফুলনীতে, ফুৰিছিল নিতে, এতিয়া খত্তেকে। নাই ! 8 বিলৰ শোভা গুছিল, পছমনী শৃঙ্গ হল,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244990 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>চকুলো টুকিছে, [ 22 ] 'শুদা গা বিধৱা প্ৰায় ! সদাই কান্দিছে, ফুল পাই ভোমোৰাই মউ পিবলই পাই,(১) এই ফুলনীতে, ফুৰিছিল নিতে, এতিয়া খত্তেকে। নাই ! 8 বিলৰ শোভা গুছিল, পছমনী শৃঙ্গ হল, ভেট যত মাব গল, অপাৰে অপাৰে, চকা মকুৱাবে, সৰসী ভৰি পৰিল । বিলত পদুম নাই, চৰাই বিলাকে হায়, কলৰৱ কৰি, হুঁ ৱৰি সুঁৱৰি, বিলহস্তে উলটিল ! মধুলোভী ভোমোৰাই, পদ্মচকা দেখা পাই, ফুল বুলি ভ্ৰমে হায়, ওপৰত পৰি, গুঞ্জৰি গুঞ্জবি, ভূমুকি ভামাকি চায় ( ১ ) গদ্যত লেখা হলে ‘মৌ পিবলৈ পাই’ বুলিহে লেখা গলহেঁতেন। এই কিতাপৰ আদিতে লেখা নিম্নমথিনি চোৱা ।<noinclude></noinclude> bs4f5un1s3n2mj5ezkf0m6ma6ve88i2 245029 244990 2026-04-02T09:46:33Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245029 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৪২]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>:চকুলো টুকিছে, {{gap|4em}} সদাই কান্দিছে, ::::শুদা গা বিধৱা প্ৰায়! ফুল পাই ভোমোৰাই,{{gap|4em}}মউ পিবলই পাই,<ref>( ১ ) গদ্যত লেখা হলে ‘মৌ পিবলৈ পাই’ বুলিহে লেখা গলহেঁতেন। এই কিতাপৰ আদিতে লেখা নিয়মখিনি চোৱাঁ।</ref> :এই ফুলনীতে, {{gap|4em}} ফুৰিছিল নিতে, ::::এতিয়া খন্তেকো নাই!</poem> {{center|৪}} <poem>::::বিলৰ শোভা গুছিল, পদুমনী শূন্য হল, {{gap|4em}} ভেট যত মাৰ গল, :অপাৰে অপাৰে, {{gap|4em}} চকা মকুৱাৰে, ::::সৰসী ভৰি পৰিল। বিলত পদুম নাই, {{gap|4em}} চৰাই বিলাকে হায়, :কলৰৱ কৰি, {{gap|4em}} সুঁৱৰি সুঁৱৰি, ::::বিলহন্তে উলটিল!</poem> {{center|৫}} <poem>::::মধুলোভী ভোমোৰাই, পদ্মচকা দেখা পাই,{{gap|4em}}ফুল বুলি ভ্ৰমে হায়, :ওপৰত পৰি, {{gap|4em}} গুঞ্জৰি গুঞ্জৰি, ::::ভুমুকি ভামাকি চায় ৷</poem><noinclude>{{Rule|}} <references /> {{Block center/s}}</noinclude> 2xi8a13ohhcrxytptjsx8wrhr777q5t 104 90027 244991 2026-04-02T06:03:38Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "হেমন্ত । শবতে ললে বিদায়, নিয়ৰৰ মুকুতাৰ, ডিঙ্গিত পিন্ধাই হাব, শৰীৰত দিয়া, কুঁৱলি - খনীয়া, প্রকৃতিক সজুৱাই, লগত লইয়া শীত, কাতিৰ বিহু দুঃখিত, ঋতু হিমৱন্ত, ধীৰে আসিলস..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244991 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>হেমন্ত । শবতে ললে বিদায়, নিয়ৰৰ মুকুতাৰ, ডিঙ্গিত পিন্ধাই হাব, শৰীৰত দিয়া, কুঁৱলি - খনীয়া, প্রকৃতিক সজুৱাই, লগত লইয়া শীত, কাতিৰ বিহু দুঃখিত, ঋতু হিমৱন্ত, ধীৰে আসিলস্ত, তৰুলতা নচুৱাই । শীতৰ সমীপ হল, ভেট উপলকুল, . আন আন যত ফুল, Another গছতে শুকাল, সৌৰভ লুকাল, গছতেই মাৰ গল । নাৰ্জীক (১) সঁপি ফুলনী, যত ফুলনী-গুৱনি, গোলাপাদি ফুল, ৰূপত অতুল, আঁতৰি আঁতৰি বল । G তাবেহে শোকতে হায়, ফুলৰ গছ সকলে, যেন নিয়ৰৰ জলে, (১) পুষ্প বিশেষ—ঠাই বিশেষে গোন্ধালতীও বোলে ৷ গন্ধৰাজো ইয়াবে আন এটা না<noinclude></noinclude> ttf5vftx9fzp3f3xy61sav8g1kphgba 245030 244991 2026-04-02T09:57:50Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245030 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||'''হেমন্ত।'''|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|১}} <poem>::::শৰতে ললে বিদায়, নিয়ৰৰ মুকুতাৰ,{{gap|4em}}ডিঙ্গিত পিন্ধাই হাৰ, :শৰীৰত দিয়া,{{gap|4em}}কুঁৱলি-খনীয়া, ::::প্ৰকৃতিক সজুৱাই, লগত লইয়া শীত,{{gap|4em}}কাতিৰ বিহু দুঃখিত, :ঋতু হিমৱন্ত,{{gap|4em}}ধীৰে আসিলন্ত, ::::তৰুলতা নচুৱাই।</poem> {{center|২}} <poem>::::শীতৰ সমীপ হল, ভেট উতপলকুল,{{gap|4em}}আন আন যত ফুল, :গছতে শুকাল,{{gap|4em}}সৌৰভ লুকাল, ::::গছতেই মাৰ গল। নাৰ্জীক<ref>(১) পুষ্প বিশেষ—ঠাই বিশেষে গোন্ধমালতীও বোলে। গন্ধৰাজো ইয়াৰে আন এটা নাম ৷ </ref>সঁপি ফুলনী,{{gap|4em}}যত ফুলনী-শুৱনি, :গোলাপাদি ফুল,{{gap|4em}}ৰূপত অতুল, ::::আঁতৰি আঁতৰি ৰল।</poem> {{center|৩}} <poem>::::তাৰেহে শোকতে হায়, ফুলৰ গছ সকলে, {{gap|4em}} যেন নিয়ৰৰ জলে,</poem><noinclude>{{Rule|}} {{Block center/e}} <references /></noinclude> i03b7ie6xz6lglln9nwix4tck056puu 104 90028 244992 2026-04-02T06:04:01Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নিশা নিতে নিতে, [88] হাই উৰুমিতে পথাৰ কোঢ়াল কবে। কোনো কোনো পথাৰত, ধান ডৰাডৰে, কামপক্ষী শত শত, খাই নষ্ট কবে খেতিয়ক প্ৰাণে মৰে শীত । মাঘ বিহু-ভোগ মুখে লই, হেমন্তক পাছ কৰি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244992 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নিশা নিতে নিতে, [88] হাই উৰুমিতে পথাৰ কোঢ়াল কবে। কোনো কোনো পথাৰত, ধান ডৰাডৰে, কামপক্ষী শত শত, খাই নষ্ট কবে খেতিয়ক প্ৰাণে মৰে শীত । মাঘ বিহু-ভোগ মুখে লই, হেমন্তক পাছ কৰি থই, কঁপনী এলাহ সঙ্গে কৰি, শীতে দিলে পৃথিবীত ভবি, ৰদৰ মৰিল বল, বৃষ্টি ও পবিল তল, বতাহো কাচিৎ মৃদু মৃদু ভাবে বয় ; শীতে যেন সকলোৱে সঙ্কুচিত হয়। সুন্দৰ নিহালি কঠা চাই, চহকীয়ে ললে উলিয়াই ; শ্বাল লেপ গোমী বস্ত্র চাই, ধনী লোকে আনিলে গোটাই ; স<noinclude></noinclude> qcant7odk9y8w12fqtw2zvvjznfqada 245028 244992 2026-04-02T09:35:12Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245028 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৪৪]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>:নিশা নিতে নিতে,{{gap|4em}}হাই উৰুমিতে ::::পথাৰ কোঢ়াল কৰে। কোনো কোনো পথাৰত,{{gap}}কামপক্ষী শত শত, :ধান ডৰাডৰে,{{gap|4em}} খাই নষ্ট কৰে ::::খেতিয়ক প্ৰাণে মৰে ৷</poem> {{Rule|4em}} {{center|'''শীত।'''}} {{center|১}} <poem>::::মাঘ বিহু-ভোগ মুখে লই, ::::হেমন্তক পাছ কৰি থই, ::::কঁপনী এলাহ সঙ্গে কৰি, ::::শীতে দিলে পৃথিবীত ভৰি, ৰদৰ মৰিল বল, {{gap|4em}} বৃষ্টি ও পৰিল তল, ::বতাহো কাচিৎ মৃদু মৃদু ভাবে বয়; ::শীতে যেন সকলোৱে সঙ্কুচিত হয়।</poem> {{center|২}} <poem>::::সুন্দৰ নিহালি কঠা চাই, ::::চহকীয়ে ললে উলিয়াই; ::::শ্বাল লেপ লোমী বস্ত্ৰ চাই, ::::ধনী লোকে আনিলে গোটাই;</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4ncir89gpbt4wjxkch1b2zfe0wlwjta 104 90029 244993 2026-04-02T06:04:26Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[8] জুহালৰ জুইক এৰিলে, লই চোতালৰ দাঁতি, ৰা-বদে পিঠি পাতি, দুঃখনাশী ধোৱা-থোৱা হাতে তুলি ধৰি, চকু মুদি লাহে লাহে টানে ধুন কৰি ! বোৱাৰীয়ে শয্যা পৰিহ ব, প্রাতঃকৃত্য কাৰ্য্য..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244993 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[8] জুহালৰ জুইক এৰিলে, লই চোতালৰ দাঁতি, ৰা-বদে পিঠি পাতি, দুঃখনাশী ধোৱা-থোৱা হাতে তুলি ধৰি, চকু মুদি লাহে লাহে টানে ধুন কৰি ! বোৱাৰীয়ে শয্যা পৰিহ ব, প্রাতঃকৃত্য কাৰ্য্য সাগ কৰি, আনি বাহি সুশীতল জল, ঢালিলে মূৰত কল কল, জাবে থথকি কঁপে, বেজাবত কতো শপে, বায়ুৱে সুছল পাই লাহে লাহে কবি, টনাটোঁহা কৰে বোৱাৰীৰ বস্ত্ৰে ধৰি १ লাহে লাহে ওৰণি গুছাই, বোৱাৰীৰ মুখ চাই চাই, লুকা-ভুকা খেলে বং কবি, টানি কতো বিহাঞ্চলে ধবি, হেনমতে বঙ্গমনে, সুবসিক সমীরণে, জলাকলা কবি বোৱাৰীক বং চাই, কঁপায় বিষম জাবে—নিজে বং পায় ! গছে। পকা পাত সকরাই, হই থাকে যেন মৃত-প্ৰায়,<noinclude></noinclude> eeuqd77vlxkgocb8uu5yw34ipa3dv7p 245027 244993 2026-04-02T09:24:51Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245027 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৪৬]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>:::জুহালৰ জুইক এৰিলে, লই চোতালৰ দাঁতি,{{gap|4em}}ৰঙ্গা-ৰদে পিঠি পাতি, ::দুঃখনাশী ধোৱাঁ-খোৱা হাতে তুলি ধৰি, ::চকু মুদি লাহে লাহে টানে ধুন কৰি!</poem> {{center|৬}} <poem>:::বোৱাৰীয়ে শয্যা পৰিহৰ, :::প্ৰাতঃকৃত্য কাৰ্য্য সাঙ্গ কৰি, :::আনি বাহি সুশীতল জল, :::ঢালিলে মূৰত কল কল, জাৰে থকথকি কঁপে,{{gap|4em}}বেজাৰত কতো শপে, ::বায়ুৱে সুছল পাই লাহে লাহে কৰি, ::টনাঢোঁহা কৰে বোৱাৰীৰ বস্ত্ৰে ধৰি</poem> {{center|৭}} <poem>:::লাহে লাহে ওৰণি গুছাই, :::বোৱাৰীৰ মুখ চাই চাই, :::লুকা-ভুকা খেলে ৰং কৰি, :::টানি কতো বিহাঞ্চলে ধৰি, হেনমতে ৰঙ্গমনে,{{gap|4em}}সুৰসিক সমীৰণে, ::জলাকলা কৰি বোৱাৰীক ৰং চাই, ::কঁপায় বিষম জাৰে—নিজে ৰং পায়!</poem> {{center|৮}} <poem>:::গছো পকা পাত সৰুৱাই, :::হই থাকে যেন মৃত-প্ৰায়,</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> p27qg16m7xvk1tetsbkn85khzgb80d4 104 90030 244994 2026-04-02T06:05:45Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[08] বাৰে বৰণীয়া পানী নঈত নামিছে । বৰষুণ পাই ঢল ঘনাই আহিছে । সকলোৱে সেই পানী খায় পানী লাগি বৰ দুখ পায় ; লৰা-ছোৱালীয়ে লচপচি বৰষুণ পানী খচি খচি, কফ কাহি কাহি কতো কাতৰে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244994 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[08] বাৰে বৰণীয়া পানী নঈত নামিছে । বৰষুণ পাই ঢল ঘনাই আহিছে । সকলোৱে সেই পানী খায় পানী লাগি বৰ দুখ পায় ; লৰা-ছোৱালীয়ে লচপচি বৰষুণ পানী খচি খচি, কফ কাহি কাহি কতো কাতৰে কেঁকায় । জাজি গছ, নঈত উটিছে ধৰি ডোমে পয়ছ' 'ঘটিছে, খৰি-ধৰা আন লোকো গ‍ই, ধাপ, দি পাৰত আছে ৰই, কতবাত এডাল দুডাল জানো পায় । বৰ গছ দেখি কোনো সাঁতৰ মেলিছে, ধৰিব নোৱাৰি কত টকালি পাৰিছে ! যেতিয়কে পানী পাই সানন্দ অন্তৰে, হাল-কোৰ ধৰি পথাৰত খেতি ধৰে । কোনো জনে কঠীয়া তুলিছে, কোনো জনে বোকাকে কৰিছে, ভুই বোৱে কোনো কোনো জনে, কাৰোবা কামনা মনে-মনে,<noinclude></noinclude> 5lk07dtf5coa89kxgt6gsahwt7rkqf5 244995 244994 2026-04-02T06:10:30Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244995 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৩৪]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৩}} <poem>বাৰে বৰণীয়া পানী নঈত নামিছে। বৰষুণ পাই ঢল ঘনাই আহিছে। ::সকলোৱে সেই পানী খায় ::পানী লাগি বৰ দুখ পায়; ::লৰা-ছোৱালীয়ে লচপচি, ::বৰষুণ পানী খচি খচি, কফ কাহি কাহি কতো কাতৰে কেঁকায়। ::জাঁজি গছ, নঈত উটিছে ::ধৰি ডোমে পয়ছা ঘটিছে, ::খৰি-ধৰা আন লোকো গ‍ই, ::খাপ্ দি পাৰত আছে ৰই, কতবাত এডাল দুডাল জানো পায়। বৰ গছ দেখি কোনো সাঁতৰ মেলিছে, ধৰিব নোৱাৰি কত টকালি পাৰিছে!</poem> {{center|৪}} <poem>খেতিয়কে পানী পাই সানন্দ অন্তৰে, হাল-কোৰ ধৰি পথাৰত খেতি ধৰে। ::কোনো জনে কঠীয়া তুলিছে, ::কোনো জনে বোকাকে কৰিছে, ::ভুই ৰোৱে কোনো কোনো জনে, ::কাৰোবা কামনা মনে-মনে,</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 1fyh3zc5ptnnmbiy2omn1evx2vep001 104 90031 244996 2026-04-02T06:10:49Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[33] পানাপিয়া ( ১ ) পিয়াহ গুচিল, ঘৰ-বাৰি সকলো জেকিল, বাট-পথে বোকা হল ফুৰিব নোৱাৰি । খাল, বিল, ডোবা হল কাণলৈকে ভৰা, দোকোল-দাকাল জলে পূর্ণ হল ধৰা । পানী পাই ভেকোলাই আনন্দ অন্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244996 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[33] পানাপিয়া ( ১ ) পিয়াহ গুচিল, ঘৰ-বাৰি সকলো জেকিল, বাট-পথে বোকা হল ফুৰিব নোৱাৰি । খাল, বিল, ডোবা হল কাণলৈকে ভৰা, দোকোল-দাকাল জলে পূর্ণ হল ধৰা । পানী পাই ভেকোলাই আনন্দ অন্তৰে । গীত গায়—শুনি কাণ টাল মাৰি ধৰে ! আকাশত মেঘ শাৰী শাৰী দেখা পাই, মৰা চৰাইৰ আনন্দত ঠাই নাই । বঙ্গে ডিঙ্গি ফিকাই ফিকাই কণ্ঠ তুলি তুলি গহীনাই, আপোনাকে আপুনিয়ে চাই কেকা ৰবে খলক লগাই, যেন বাৰিষাৰ আগমনী গীত গায় । মাতি মাতি তৃপ্তি নপলায়, সুন্দৰ পেথম উলিয়াই, শতচন্দ্ৰ সুশোভিত কায়, ঘূৰি ঘূৰি ঘুৰি নচুৱায় দেখিলে হৰিষ লাগে নয়ন জুৰায় । মৰাৰ আনন্দ দেখি জগত জনাই, মেঘে গাজি জল ঢালে উটি বুৰি যায় । ( ১ ) পক্ষী বিশেষ ।<noinclude></noinclude> izs0emp0ona0t18j5xfvy59wxfaqj9x 244997 244996 2026-04-02T06:15:33Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244997 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৩৩]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>::পানীপিয়া <ref>( ১ ) পক্ষী বিশেষ।</ref> পিয়াহ গুচিল, ::ঘৰ-বাৰি সকলো জেকিল, বাট-পথে বোকা হল ফুৰিব নোৱাৰি। খাল, বিল, ডোবা হল কাণলৈকে ভৰা, দোকোল-দাকাল জলে পূৰ্ণ হল ধৰা।</poem> {{center|২}} <poem>::পানী পাই ভেকোলাই আনন্দ অন্তৰে। ::গীত গায়—শুনি কাণ টাল মাৰি ধৰে! আকাশত মেঘ শাৰী শাৰী দেখা পাই, মৰা চৰাইৰ আনন্দত ঠাই নাই। ::ৰঙ্গে ডিঙ্গি ফিকাই ফিকাই ::কণ্ঠ তুলি তুলি গহীনাই, ::আপোনাকে আপুনিয়ে চাই ::কেকা ৰবে খলক লগাই, যেন বাৰিষাৰ আগমনী গীত গায়। ::মাতি মাতি তৃপ্তি নপলায়, ::সুন্দৰ পেখম উলিয়াই, ::শতচন্দ্ৰ সুশোভিত কায়, ::ঘূৰি ঘূৰি ঘুৰি নচুৱায়, দেখিলে হৰিষ লাগে নয়ন জুৰায়। মৰাৰ আনন্দ দেখি জগত জনাই, মেঘে গাজি জল ঢালে উটি বুৰি যায়।</poem><noinclude>{{Rule|}} <references /> {{Block center/e}}</noinclude> b5j8jcdcxzocjx8ph0thesp5qg7rf3m 104 90032 244998 2026-04-02T06:15:53Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 2 ] হেঁটুলুকা প্ৰভৃতি চৰাই, মাতিছে অমৃত বৰ্ষাই; কৰ্ণক জুৰাই ৷ আম, জামু, লেটেকু; কঠাল, পনিয়ল, সুন্দর চিড়াল, টিছ বাঙ্গি সকলো পকিল, ফলে ফুলে জগত ভবিল, গছনী শুৱাই ! চৰাইবিল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 244998 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 2 ] হেঁটুলুকা প্ৰভৃতি চৰাই, মাতিছে অমৃত বৰ্ষাই; কৰ্ণক জুৰাই ৷ আম, জামু, লেটেকু; কঠাল, পনিয়ল, সুন্দর চিড়াল, টিছ বাঙ্গি সকলো পকিল, ফলে ফুলে জগত ভবিল, গছনী শুৱাই ! চৰাইবিলাকে তাকে দেখি ৰঙ্গ পাই, গীত গাই ফুবে গছে গছে জপিয়াই ! বাৰিষা ৷ গ্রাষ্মকাল আতবিল বাজ পাট খাই. লাহে কবি ভুমুকি মাৰিলে বাৰিষাই । কলা মেঘে গাজিছে ঘনাই, আকাশ ওন্দোলা সৰ্ব্বদাই, কেতিয়াবা ধুমুহা মাৰিছে, তরুলতা সকলো ভাঙ্গিছে, চাতি মাৰি উড়ৱায় কাৰে। ঘৰ বাৰি ধাৰাসাৰ বৰষুণ আনি, - শীতলিলে বসুমতী<noinclude></noinclude> nv21fncz5pc1gxch5ev7n1twto9uamo 244999 244998 2026-04-02T06:21:38Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 244999 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৩২]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>::হেঁটুলুকা প্ৰভৃতি চৰাই, ::মাতিছে অমৃত বৰষাই; {{gap|4em}}{{gap}}কৰ্ণক জুৰাই। ::আম, জামু, লেটেকু; কঠাল, ::পনিয়ল, সুন্দৰ চিড়াঁল, ::টিহুঁ বাঙ্গি সকলো পকিল, ::ফলে ফুলে জগত ভৰিল, {{gap|4em}}{{gap}}গছনী শুৱাই! চৰাইবিলাকে তাকে দেখি ৰঙ্গ পাই, গীত গাই ফুৰে গছে গছে জপিয়াই!</poem> {{Rule|4em}} {{center|'''বাৰিষা।'''}} {{center|১}} <poem>গ্ৰাষ্মকাল আতৰিল ৰাজ পাট খাই. লাহে কৰি ভুমুকি মাৰিলে বাৰিষাই। ::কলা মেঘে গাজিছে ঘনাই, ::আকাশ ওন্দোলা সৰ্ব্বদাই, ::কেতিয়াবা ধুমুহা মাৰিছে, ::তৰুলতা সকলো ভাঙ্গিছে, চাতি মাৰি উড়ুৱায় কাৰো ঘৰ বাৰি ৷ ::ধাৰাসাৰ বৰষুণ আনি, ::শীতলিলে বসুমতী খানি</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 70y8ryicc96x6q24ymlpu4jx1tm5zin 104 90033 245000 2026-04-02T06:22:11Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "['bj সৰু লৰা-ছোৱালীয়ে উপায় পাইছে, জাক পাতি আনন্দে নঈত নাদুৰিছে । গৰু-গাইবিলাকৰ ৰঙ্গ ৰদ, পাই, মহৰ মৰণ হল গাত তত নাই ৷ লগ লাগি যতেক গুৱালে, পানীকাষে খুটিক লৰালে ; পানী পাই..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245000 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>['bj সৰু লৰা-ছোৱালীয়ে উপায় পাইছে, জাক পাতি আনন্দে নঈত নাদুৰিছে । গৰু-গাইবিলাকৰ ৰঙ্গ ৰদ, পাই, মহৰ মৰণ হল গাত তত নাই ৷ লগ লাগি যতেক গুৱালে, পানীকাষে খুটিক লৰালে ; পানী পাই মহ জাকে জাকে, ঢল মাৰি পৰি পৰি থাকে, পানীত লুকাই । পানী ফালি শিঙ্গেবে কোবাই, কোনোটোৱে পানী-ধাৰ খায়; কোনোটোৱে মাতিছে টেটাই কোনোটোৱে আছে বুৰিয়াই জহ আঁতৰাই । যিবিলাক মহে কতো পোৱা নাই পানী, মাটিতে বোকাৰে লেটি লয় খল খানি । বসস্ত্তত ওলোৱা গছৰ পাত যত ঘন সেউজীয়া হল শকত শকত । চেঁঙ্গেৰ!-পথৰা ৰদ পাই, তাৰ মাজে জুবাই-শ তাই,<noinclude></noinclude> 85ktvkp8kexu9cm06soslwss0k7a1fo 245001 245000 2026-04-02T06:28:32Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245001 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৩১]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সৰু লৰা-ছোৱালীয়ে উপায় পাইছে, জাক পাতি আনন্দে নঈত নাদুৰিছে।</poem> {{center|৪}} <poem>গৰু-গাইবিলাকৰ ৰঙ্গ ৰদ, পাই, মহৰ মৰণ হল গাত তত নাই। ::লগ লাগি যতেক গুৱালে, ::পানীকাষে খুটিক লৰালে; ::পানী পাই মহ জাকে জাকে, ::ঢল মাৰি পৰি পৰি থাকে, {{gap|4em}}{{gap|4em}}পানীত লুকাই। ::পানী ফালি শিঙ্গেৰে কোবাই, ::কোনোটোৱে পানী-খাৰ খায়; ::কোনোটোৱে মাতিছে টেঁটাই ::কোনোটোৱে আছে বুৰিয়াই {{gap|4em}}{{gap|4em}}জহ আঁতৰাই। যিবিলাক মহে কতো পোৱা নাই পানী, মাটিতে বোকাৰে লেটি লয় খল খানি।</poem> {{center|৫}} <poem>বসন্তত ওলোৱা গছৰ পাত যত ঘন সেউজীয়া হল শকত শকত। ::চেঁঙ্গেৰা-পখৰা ৰদ পাই, ::তাৰ মাজে জুৰাই-শঁতাই,</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4hvk6kqar2k5dbbcghwe3pn4o95ow9l 14 90034 245002 2026-04-02T07:15:17Z JyotiPN 1603 "[[শ্ৰেণী:মৃত্যু বৰ্ষ অনুসৰি লেখক]]" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245002 wikitext text/x-wiki [[শ্ৰেণী:মৃত্যু বৰ্ষ অনুসৰি লেখক]] jtw0g2h7c7kt6tadyqda0so9fakxxxw 104 90035 245003 2026-04-02T07:27:47Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ৰজা। তাকল এই খিনিকে কৰিলেই হলনে? ৰাম। ২৩১ এইবোৰ কামৰ যাতে এটাও কৰা নহয় তাৰ নিমিত্তে সতৰ্ক হোৱা উচিত। বজা। ইমান যত্ন লোৱাৰ পৰা লাভ কি? তেজ। মহাৰা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245003 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ৰজা। তাকল এই খিনিকে কৰিলেই হলনে? ৰাম। ২৩১ এইবোৰ কামৰ যাতে এটাও কৰা নহয় তাৰ নিমিত্তে সতৰ্ক হোৱা উচিত। বজা। ইমান যত্ন লোৱাৰ পৰা লাভ কি? তেজ। মহাৰাজ, ডাক্তৰে আমাক কৈছে যে, ৬০৷৭০ বছৰৰ আগেয়ে আমাৰ দেশব দবে ইংলণ্ডতো কলেবাৰ প্ৰাদুৰ্ভাব আছিল। ৰজা। এতিয়া ইংলণ্ডৰ অৱস্থা কেনে? বাম। এতিয়া ইংলণ্ডত কলেবাৰ নাম- গোন্ধ নাই বুলিলেও ৰেচি কোৱা নহয়। বজা। ইয়াৰ কাৰণ কি ? তেজ। ইংৰাজ বিলাকে এতিয়া স্বাস্থ্য, বিধি পালন কৰিবলৈ শিকিছে। তেওঁলোকে গাৱঁৰ পানী যাতে শুকাই যাব পাৰে তাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে, ঘৰবাৰীবোৰ যাতে পৰিষ্কাৰ থাকে তাৰো দিহা কৰিছে, আৰু যাতে সৰ্ববসাধাৰণে পৰিষ্কাৰ পানী পায় তাৰো বন্দোবস্ত কৰিছে। ৰজা। আমিও আমাৰ দেশৰ নিমিত্তে তেনে ব্যৱস্থাৰ আশা কৰিব পাৰোঁনে? ৰাম। অৱশ্যে অকল মুখেৰে কলেই নহয়, কামতো কৰিব লাগে। পঢ়িলেই আৰু বক্তৃতা দিলেই নহয়। কামো কৰিব লাগে। বজা। তেনেহলে আমি কি কৰা উচিত? তেজ। আমি সকলোৱে স্বাস্থ্যবিধি মানি চলিব লাগে, নিজব নিজৰ শৰীৰ ঘৰবাৰী আৰু গাওঁ-ভূই সকলো পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন কৰি ৰাখিব লাগে। আৰু যাতে সহজে সকলো ঠাইতে বিশুদ্ধ পানী পোৱা যায়, তাৰো দিহা কৰিব লাগে। ৰজাই তেজৰামৰ কথা শুনি বৰ আনন্দ পাই কলে, “তোমা-<noinclude></noinclude> m641p0yz6ebb984xvqrtknkfws68ynj 104 90036 245004 2026-04-02T07:28:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ৰাম। পৰিষ্কাৰ পানী, চাফা কানি আৰু বিশুদ্ধ তিলৰ তেল, এই তিনটা বস্তুৰ বিশেষ প্ৰয়োজন। এনেতে সেনাপতি বহিল আৰু কলে, “মহাৰাজ এই কেইটা প্ৰশ্ন সুধিবৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245004 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ৰাম। পৰিষ্কাৰ পানী, চাফা কানি আৰু বিশুদ্ধ তিলৰ তেল, এই তিনটা বস্তুৰ বিশেষ প্ৰয়োজন। এনেতে সেনাপতি বহিল আৰু কলে, “মহাৰাজ এই কেইটা প্ৰশ্ন সুধিবৰ কাৰণেই মই থিয় দিছিলোঁ, মই দেখি বৰ সন্তোষ পালোঁ যে, লৰাহঁতে ইয়াৰ সঠিক উত্তৰ দিছে।” সেনাপতিৰ কথা শুনি ৰজাই কলে, “সাধাৰণতে বেমাৰ নিবাৰণৰ অৰ্থে কি কি নিয়ম পালন কৰিব লাগে, এই বিষয়ে কেইটামান প্ৰশ্ন মই নিজে কৰিম।” ৰজা। বেমাৰ নিবাৰণৰ কোনটো অতি উত্তম উপায়। ৰাম। পৰিষ্কাৰ থকাটোৱেই বেমাৰ নিবাৰণৰ প্ৰশস্ত উপায়। অকল গা পৰিষ্কাৰ হলেই হলনে? ৰজা। তেজ। নহয় শৰীৰৰ লগতে ঘৰৰ বাজ-ভিতৰো পৰিষ্কাৰ হব ঘৰৰ বাজ ভিতৰ পৰিষ্কাৰ থাকিলেই হলনে? লাগে। ৰজা। ৰাম। নহয়, ইয়াৰ বাহিৰে আৰু এটা কাম আছে। ৰজা। কি? তেজ। আমাৰ খোৱা পানী। ৰজা। কিয়? ৰাম। কিয়নো বেচি ভাগ বেমাৰ বেয়া পানীৰে পৰাই হয়। ৰজা। আমি তেনে কি কৰা উচিত? তেজ। আমি পানী খোৱা নাদ বা পুখুৰীবোৰ যাতে পৰিষ্কাৰ থাকে তাৰ নিমিত্তে দিহা কৰা উচিত। সেইবোৰৰ পাৰত বা ওচৰত যাতে কোনোৱে মল মূত্ৰ ত্যাগ নকৰে, গা বা আন কাপোৰ- কানি নোধোৱে বা ধুই নেপেলায়, তাৰ নিমিত্তে চকু ৰখা উচিত।<noinclude></noinclude> spz28uzx7tz3o0sdr446mt51ww7qsgg 104 90037 245005 2026-04-02T07:28:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। সেনাপতি। তাকল চাকি ললেই হবনে? তেজ।— নহয়, তাকল চাকিলেই নহয়, উতলাই লব লাগে। সেনাপতি। কিয়? তেজ। তেহে জীৱাণুবোৰ মৰিব। সেনাপতি। ঘা বান্ধিবলৈনো চা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245005 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। সেনাপতি। তাকল চাকি ললেই হবনে? তেজ।— নহয়, তাকল চাকিলেই নহয়, উতলাই লব লাগে। সেনাপতি। কিয়? তেজ। তেহে জীৱাণুবোৰ মৰিব। সেনাপতি। ঘা বান্ধিবলৈনো চাফা কাপোৰ ক'ত পাম তেজ। ফটাকানিডোখৰ আগেয়ে গৰম পানীত সিজাই লৈ বদত ওলোমাই শুকালেই ভাল কাপোৰ পোৱা হয়। সেনাপতি। সেই কাপোৰখন মাটিত শুকালে কিবা দায় আছেনে? ৰাম। কাপোৰ মাটিত শুকুৱাব কেতিয়াও নেলাগে। সেনাপতি। কিয়? তেজ। মাটিত নানা বেমাৰৰ কীট আছে, সেইৱোৰ বীজাণু কাপোৰত লাগি ঘাত সোমাই যাব পাবে তেনে অৱস্থাত ঘা আৰু সোনকালে ভাল নহয়। সেনাপতি। ইয়াৰ বাহিৰে আৰু কিবা চিকিৎসা আছেনে? বাম। অলপ তিলৰ তেল দি ঘাটো তেতিয়া হলে কানিখন ঘাত লাগি নধৰে। হোৱা উচিত। বান্ধি থলেই ভাল হয়। কিন্তু এই তেল বিশুদ্ধ সেনাপতি। তেল যে বিশুদ্ধ, যে বিশুদ্ধ, এই কথা আমি কেনেকৈ জানিস? তেজ। সেইটো কথা অৱশ্যে জানিবৰ একো উপায় নাই। তথাপি তেল খিনি ভালকৈ চেকি এবাৰ গৰম কৰি বটলত ভৰাই থলেই তাৰ আৰু বিশেষ একো অপকাৰ নেথাকে। সেনাপতি। তেনেহলে ঘা চিকিৎসাত কি কি বস্তুৰ আৱশ্যক?<noinclude></noinclude> 4em8c7jji8m0grocpzph7jkux9re965 104 90038 245006 2026-04-02T07:29:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। এসপ্তাহমান প্ৰতিদিনেই তালৈ গৈছিল। তাত তেওঁ অধ্যাপকে দিয়া বক্তৃতাবোৰ একান্তমনে শুনিছিল আৰু লৰাবিলাকে পঢ়া কিতাপবোৰ পৰীক্ষা কৰি বৰ ৰং পাইছি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245006 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। এসপ্তাহমান প্ৰতিদিনেই তালৈ গৈছিল। তাত তেওঁ অধ্যাপকে দিয়া বক্তৃতাবোৰ একান্তমনে শুনিছিল আৰু লৰাবিলাকে পঢ়া কিতাপবোৰ পৰীক্ষা কৰি বৰ ৰং পাইছিল। লগৰীয়া ডাক্তবজনে তেওঁক সকলো কথা বিশেষভাবে বুজাই দিছিল। আৰু তাৰ লগে লগে কলেজৰ অধ্যক্ষ আৰু অধ্যাপকসকলে তেওঁৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ কৰি বৰ সন্তোষ পাইছিল। এটা কোঠাত এজন অধ্যাপকে মেলেৰিয়া জ্বৰৰ বিষয়ে লৰাবিলাকক এটা বক্তৃতা দিছিল। তাকে দেখি কুমাৰে প্ৰশ্ন কৰিছিল, “ডাঙ্গৰীয়া, এই বেমাৰৰ কিবা ঔষধ ওলাইছেনে?” অধ্যাপকে কলে, “হয়, ওলাইছে। আমি এতিয়া মেলেৰিয়া ৰোগীক চিকিৎসা কৰিব পাৰোঁ, আৰু মেলেৰিয়া নোহোৱাও কৰিব পাৰো। আগেয়ে মেলেৰিয়াৰ ঔষধৰ কথা কোনেও নেজানিছিল। আজি প্ৰায় তিনিশ বছৰমান হল, এই ঔষধ আবি ক্ষত হৈছে। দক্ষিণ আমেৰিকাৰ পেৰু নামেৰে ঠাইত এজন পৰ্তুগীজ ডাক্তৰে এই ঔষধ বাহিৰ কৰে। এসময়ত পেক নগৰত মানুহবিলাক মেলেৰিয়াত বৰ বিষমৰূপে ভূগিছিল। পিচত সেই দেশৰ মানুহবিলাকেই এবিধ গছৰ বাকলি চোবাই সেই বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা পৰে। সিহঁতৰ ভাষাত তাক ‘কুইনা’ বা বাকলি বুলিছিল। কুইনাইন ঔষধটো সেই বাকলিৰ পৰা প্ৰস্তুত হৈছে। ইয়াক খাবলৈ তিতা; কিন্তু ই মেলেৰিয়া ৰোগীৰ শৰীৰৰ তেজত থকা জীবাণুবোৰ একেবাৰেই ধ্বংস কৰে।” “জীবাণু! জীবাণু আকৌ কি?” * জীবাণু বা কীট, গুটিৰ নিচিনা এবিধ সৰু সৰু পোকা। ইহঁত তেজৰ ভিতৰলৈ সোমাই তাতে পোৱালি পাৰে। ইহঁত ইমান<noinclude></noinclude> 6fm87rrilxjhzl1egq8oaf422p6sprp 245007 245006 2026-04-02T07:31:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 245007 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬২|নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|}}</noinclude> এসপ্তাহমান প্ৰতিদিনেই তালৈ গৈছিল। তাত তেওঁ অধ্যাপকে দিয়া বক্তৃতাবোৰ একান্তমনে শুনিছিল আৰু লৰাবিলাকে পঢ়া কিতাপবোৰ পৰীক্ষা কৰি বৰ ৰং পাইছিল। লগৰীয়া ডাক্তবজনে তেওঁক সকলো কথা বিশেষভাবে বুজাই দিছিল। আৰু তাৰ লগে লগে কলেজৰ অধ্যক্ষ আৰু অধ্যাপকসকলে তেওঁৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ কৰি বৰ সন্তোষ পাইছিল। {{gsp}}এটা কোঠাত এজন অধ্যাপকে মেলেৰিয়া জ্বৰৰ বিষয়ে লৰাবিলাকক এটা বক্তৃতা দিছিল। তাকে দেখি কুমাৰে প্ৰশ্ন কৰিছিল, “ডাঙ্গৰীয়া, এই বেমাৰৰ কিবা ঔষধ ওলাইছেনে?” অধ্যাপকে কলে, “হয়, ওলাইছে। আমি এতিয়া মেলেৰিয়া ৰোগীক চিকিৎসা কৰিব পাৰোঁ, আৰু মেলেৰিয়া নোহোৱাও কৰিব পাৰো। আগেয়ে মেলেৰিয়াৰ ঔষধৰ কথা কোনেও নেজানিছিল। আজি প্ৰায় তিনিশ বছৰমান হল, এই ঔষধ আবি ক্ষত হৈছে। দক্ষিণ আমেৰিকাৰ পেৰু নামেৰে ঠাইত এজন পৰ্তুগীজ ডাক্তৰে এই ঔষধ বাহিৰ কৰে। এসময়ত পেক নগৰত মানুহবিলাক মেলেৰিয়াত বৰ বিষমৰূপে ভুগিছিল। পিচত সেই দেশৰ মানুহবিলাকেই এবিধ গছৰ বাকলি চোবাই সেই বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা পৰে। সিহঁতৰ ভাষাত তাক ‘কুইনা’ বা বাকলি বুলিছিল। কুইনাইন ঔষধটো সেই বাকলিৰ পৰা প্ৰস্তুত হৈছে। ইয়াক খাবলৈ তিতা; কিন্তু ই মেলেৰিয়া ৰোগীৰ শৰীৰৰ তেজত থকা জীবাণুবোৰ একেবাৰেই ধ্বংস কৰে।” {{center|“জীবাণু! জীবাণু আকৌ কি?”}} {{gap}} জীবাণু বা কীট, গুটিৰ নিচিনা এবিধ সৰু সৰু পোকা। ইহঁত তেজৰ ভিতৰলৈ সোমাই তাতে পোৱালি পাৰে। ইহঁত ইমান<noinclude></noinclude> qid2mhpqpq6g7g78zorus33pjksywd4 104 90039 245008 2026-04-02T07:33:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* লিখা নথকা */ 245008 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> ey76pqou7djzd07qqmf1vvsepuzmixk 104 90040 245009 2026-04-02T07:33:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৬৬ মেৰপেচ তাবো কোনো নাই। মই তাক ভাইব দৰে ভাবো। বেচেৰাৰ জৰত তৎ নাই, বিচাৰি বিচাৰি কেনেবাকৈ ইয়াতে ওলাইছেহি।" “সিও বেচেৰা আৰু ময়ো সেয়ে। তুমি কৈছা যেতিয়া ময়ে তাক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245009 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>১৬৬ মেৰপেচ তাবো কোনো নাই। মই তাক ভাইব দৰে ভাবো। বেচেৰাৰ জৰত তৎ নাই, বিচাৰি বিচাৰি কেনেবাকৈ ইয়াতে ওলাইছেহি।" “সিও বেচেৰা আৰু ময়ো সেয়ে। তুমি কৈছা যেতিয়া ময়ে তাক ৰাখিম বাক। পিছে ন-বৌৱে চিকিৎসা কৰাওক আৰু তুমি শুশ্ৰূষা কৰা। ভাল হলেহে নিম নহলে শুশ্ৰূষাৰ অভাৱত মোৰ তাত মৰি থাকিব।” বুলি কোৱাত কৃতজ্ঞ চিত্তেৰে আকৌ এটা সেৱা কৰি শান্তি আঁতৰি গল। অনিলে কলে "কেৱল কথা পাগুলিয়াই থাকিলে পেট ভৰিবনে ন-বৌ? সময় অমূল্য ধন, অবাবত কথাপাতি ব্যয় কৰিব নোৱাৰি। ভাত হবলৈ পলম আছে যদি বিছনা এখন পাতি দিয়াইক, এঘুমটি মাবে॥” আটইেকেজনে হাঁহিলে। উকীলনীয়ে কলে "ভাত কেতিয়াবাই হ'ল। ডাইনিংহললৈ আহা, খাই উঠি ঘৰত শুই থাকা গৈ — যিমান দিনলৈ পাৰা। মিঃ দাসো আহক।" “ময়ো যাম নেকি?” গগৈয়ে সুধিলে। আকৌ হাহিব বোল উঠিল। হাঁহি হাঁহি আটাইকেজনে ডাইনিংহললৈ গল। (86.2 , ইয়াৰ পিছত ‘পা-ফু’ ১৫– 'অজান আততায়ী' ছপা হব ধৰিছে।<noinclude></noinclude> f99f0m1uvc6q6wjid309hzt71e8gf79 104 90041 245010 2026-04-02T07:34:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভক্তি-প্ৰদীপ কেতিক্ষণে পৰে প্ৰাণ এৰা অহঙ্কাৰ। দুয়ো চক্ষু মুদিলে দেখা দিনতে আন্ধাৰ॥১৯৫ নাটেক টাটেক পুত্ৰ দাৰ৷ ধনজন। তিলেকে মিলাৱে যেন জাগিলে সপোন কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245010 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভক্তি-প্ৰদীপ কেতিক্ষণে পৰে প্ৰাণ এৰা অহঙ্কাৰ। দুয়ো চক্ষু মুদিলে দেখা দিনতে আন্ধাৰ॥১৯৫ নাটেক টাটেক পুত্ৰ দাৰ৷ ধনজন। তিলেকে মিলাৱে যেন জাগিলে সপোন কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে কহে এৰা আন কাম। নিৰন্তৰে নৰে ডাকি বোলা ৰাম ৰাম॥ ১৯৬ ৪৭<noinclude></noinclude> 6hrngr07ako9uulqni2mwcxjmorqtqo 245011 245010 2026-04-02T07:36:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 245011 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভক্তি-প্ৰদীপ|৪৭}}</noinclude> {{Block center|<poem>কেতিক্ষণে পৰে প্ৰাণ এৰা অহঙ্কাৰ। দুয়ো চক্ষু মুদিলে দেখা দিনতে আন্ধাৰ॥১৯৫ নাটেক টাটেক পুত্ৰ দাৰা ধনজন। তিলেকে মিলাৱে যেন জাগিলে সপোন কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে কহে এৰা আন কাম। নিৰন্তৰে নৰে ডাকি বোলা ৰাম ৰাম॥ ১৯৬</poem>}}<noinclude></noinclude> igguyuehu3im6nidglqjngyjmxgznfw 245012 245011 2026-04-02T07:36:47Z নৰুনা বৰুৱা 4110 245012 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভক্তি-প্ৰদীপ|৪৭}}</noinclude> {{Block center|<poem>কেতিক্ষণে পৰে প্ৰাণ এৰা অহঙ্কাৰ। দুয়ো চক্ষু মুদিলে দেখা দিনতে আন্ধাৰ॥১৯৫ নাটেক টাটেক পুত্ৰ দাৰা ধনজন। তিলেকে মিলাৱে যেন জাগিলে সপোন কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে কহে এৰা আন কাম। নিৰন্তৰে নৰে ডাকি বোলা ৰাম ৰাম॥ ১৯৬</poem>}} {{rh|4em}}<noinclude></noinclude> 1vvjby98lbktinnex9fhodymovgiu0p 245013 245012 2026-04-02T07:37:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 245013 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভক্তি-প্ৰদীপ|৪৭}}</noinclude> {{Block center|<poem>কেতিক্ষণে পৰে প্ৰাণ এৰা অহঙ্কাৰ। দুয়ো চক্ষু মুদিলে দেখা দিনতে আন্ধাৰ॥১৯৫ নাটেক টাটেক পুত্ৰ দাৰা ধনজন। তিলেকে মিলাৱে যেন জাগিলে সপোন কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে কহে এৰা আন কাম। নিৰন্তৰে নৰে ডাকি বোলা ৰাম ৰাম॥ ১৯৬</poem>}} {{rule |4em}}<noinclude></noinclude> nshsb8jti1ft4hcro8m5l0txfm5emy2 104 90042 245014 2026-04-02T07:37:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভক্তি-প্ৰদীপ শুনা সভাসদ পাপ কৰিয়া উচ্চাদ। গৰুড় পুৰাণ কৃষ্ণ-অৰ্জ্জুন সম্বাদ॥ ভকতি প্ৰদীপ নাম মহন্তৰ গতি। কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে কহে শঙ্কৰে সম্প্ৰতি॥৩ সংসাৰ ভ্ৰমিলো যি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245014 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভক্তি-প্ৰদীপ শুনা সভাসদ পাপ কৰিয়া উচ্চাদ। গৰুড় পুৰাণ কৃষ্ণ-অৰ্জ্জুন সম্বাদ॥ ভকতি প্ৰদীপ নাম মহন্তৰ গতি। কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে কহে শঙ্কৰে সম্প্ৰতি॥৩ সংসাৰ ভ্ৰমিলো যিটো কৃষ্ণক নজানি। কৰিলন্ত কৃপা মোক সেহি চক্ৰপাণি॥ ঈশ্বৰ কৃষ্ণক মই ভৈলো পৰিচয়। হেনয় কৃষ্ণক ভজো তেজি মায়াময়॥৪ পুত্ৰ পত্নী তনু মিছা আনন্দৰ পুৰী। অসন্ত আলাপ যত বচন চাতুৰী। মায়াময় বিষয়ত তেজি মিছা মতি। সদানন্দ ঈশ্বৰ কৃষ্ণক কৰো নতি॥৫ কৃপাময় মহামুনি ব্যাসস্থত শুকে। ভকতি প্ৰদীপ শাস্ত্ৰ কৰিলা উৎসুকে॥ জগত পৱিত্ৰকাৰী সাক্ষাতে অমৃত। আক শুনি সাধুসব হোৱে কৃতকৃত্য॥৬ যাৰ ইচ্ছা আছে কৃষ্ণ চৰণ সেৱাক। যেবে ইচ্ছা আছে মনে বৈকুণ্ঠে যাইবাক। ভকতি প্ৰদীপ নামে ভাগৱত পদ। শুনা একচিত্ত মনে সবে সভাসদ॥৭ মহাপাপচয় আছে যাৰ হৃদয়ত। ভকতিৰ কথা তাৰ নপশে কৰ্ণত।<noinclude></noinclude> 5tsllqscf4wvsr6pz4rpay351gqykjm 245015 245014 2026-04-02T07:40:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 245015 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২|ভক্তি-প্ৰদীপ|}}</noinclude> {{Block center|<poem>শুনা সভাসদ পাপ কৰিয়া উচ্চাদ। গৰুড় পুৰাণ কৃষ্ণ-অৰ্জ্জুন সম্বাদ॥ '''ভকতি প্ৰদীপ''' নাম মহন্তৰ গতি। কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে কহে শঙ্কৰে সম্প্ৰতি॥৩ সংসাৰ ভ্ৰমিলো যিটো কৃষ্ণক নজানি। কৰিলন্ত কৃপা মোক সেহি চক্ৰপাণি॥ ঈশ্বৰ কৃষ্ণক মই ভৈলো পৰিচয়। হেনয় কৃষ্ণক ভজো তেজি মায়াময়॥৪ পুত্ৰ পত্নী তনু মিছা আনন্দৰ পুৰী। অসন্ত আলাপ যত বচন চাতুৰী। মায়াময় বিষয়ত তেজি মিছা মতি। সদানন্দ ঈশ্বৰ কৃষ্ণক কৰো নতি॥৫ কৃপাময় মহামুনি ব্যাসস্থত শুকে। '''ভকতি প্ৰদীপ''' শাস্ত্ৰ কৰিলা উৎসুকে॥ জগত পৱিত্ৰকাৰী সাক্ষাতে অমৃত। আক শুনি সাধুসব হোৱে কৃতকৃত্য॥৬ যাৰ ইচ্ছা আছে কৃষ্ণ চৰণ সেৱাক। যেবে ইচ্ছা আছে মনে বৈকুণ্ঠে যাইবাক। ভকতি প্ৰদীপ নামে ভাগৱত পদ। শুনা একচিত্ত মনে সবে সভাসদ॥৭ মহাপাপচয় আছে যাৰ হৃদয়ত। ভকতিৰ কথা তাৰ নপশে কৰ্ণত।</poem>}}<noinclude></noinclude> o1jfxpbt5att8joaqb6itby6vi799eg 104 90043 245019 2026-04-02T07:45:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভক্তি-প্ৰদীপ জানি প্ৰায়শ্চিত্তৰ কৰিয়ো সবে কাম। প্ৰথমে ঘূষিয়ো কৃষ্ণ কৃষ্ণ মহানাম॥৮ ভকতিবু চৰিত্ৰ অমৃত সম স্বাদ। শুনা সাৱধানে কৃষ্ণ-অৰ্জ্জুন সম্বাদ॥ ৰাজসূয়..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245019 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভক্তি-প্ৰদীপ জানি প্ৰায়শ্চিত্তৰ কৰিয়ো সবে কাম। প্ৰথমে ঘূষিয়ো কৃষ্ণ কৃষ্ণ মহানাম॥৮ ভকতিবু চৰিত্ৰ অমৃত সম স্বাদ। শুনা সাৱধানে কৃষ্ণ-অৰ্জ্জুন সম্বাদ॥ ৰাজসূয় যজ্ঞত ঋষিসকলৰ আলাপ মহ। দিব্য সভা ময়দানৱে নিৰ্ম্মিলা | যুধিষ্ঠিৰ ৰাজা ৰাজসূয় আৰম্ভিলা॥৯ যত দেৱঋষি বাজঋষি ব্ৰহ্মঋষি। ভৈলন্ত একত্ৰ সেহি সভাত হৰিষি। অন্যো অন্যে সম্ভাষন্ত মহামুনি যত। কৰম্ভ সম্বাদ সবে যাৰ যেন মত। ১০ যজ্ঞ দান ব্ৰতে মোক্ষ কাহাৰো যুগুতি কেহো বোলে মহাযোগ জ্ঞানেসে মুকুতি॥ কেহো বোলে সাধে গতি এহি ৰাজসূয়। অঙ্গিৰা নাৰদে বুলিলন্ত ইয়ো নুই॥১১ জ্ঞান কৰ্ম্ম যোগক কৰন্তে মহা কষ্ট। অল্প ছিদ্ৰে কবে যাক ক্ষণেকেতে নষ্ট॥ ৰাজসূয় কৰি যেবে ব্ৰহ্মলোকে চৰে। পুণ্য ক্ষয় ভৈলে দুনাই সংসাৰত পৰে॥১২ বঞ্চে ব্ৰহ্মলোকত আচৰি তপ যোগ --নাহি আত্ম সুখ ইন্দ্ৰিয়ৰ মাত্ৰ ভোগ॥<noinclude></noinclude> 3lccln17b3jju0ogiys0iqdy79haxec 245020 245019 2026-04-02T07:49:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 245020 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভক্তি-প্ৰদীপ|৩}}</noinclude> জানি প্ৰায়শ্চিত্তৰ কৰিয়ো সবে কাম। প্ৰথমে ঘূষিয়ো কৃষ্ণ কৃষ্ণ মহানাম॥৮ ভকতিৰু চৰিত্ৰ অমৃত সম স্বাদ। শুনা সাৱধানে কৃষ্ণ-অৰ্জ্জুন সম্বাদ॥ {{center|'''ৰাজসূয় যজ্ঞত ঋষিসকলৰ আলাপ'''}} {{Block center|<poem>মহা দিব্য সভা ময়দানৱে নিৰ্ম্মিলা। যুধিষ্ঠিৰ ৰাজা ৰাজসূয় আৰম্ভিলা॥৯ যত দেৱঋষি ৰাজঋষি ব্ৰহ্মঋষি। ভৈলন্ত একত্ৰ সেহি সভাত হৰিষি। অন্যো অন্যে সম্ভাষন্ত মহামুনি যত। কৰন্ত সম্বাদ সবে যাৰ যেন মত। ১০ যজ্ঞ দান ব্ৰতে মোক্ষ কাহাৰো যুগুতি কেহো বোলে মহাযোগ জ্ঞানেসে মুকুতি॥ কেহো বোলে সাধে গতি এহি ৰাজসূয়। অঙ্গিৰা নাৰদে বুলিলন্ত ইয়ো নুই॥১১ জ্ঞান কৰ্ম্ম যোগক কৰন্তে মহা কষ্ট। অল্প ছিদ্ৰে কৰে যাক ক্ষণেকেতে নষ্ট॥ ৰাজসূয় কৰি যেবে ব্ৰহ্মলোকে চৰে। পুণ্য ক্ষয় ভৈলে দুনাই সংসাৰত পৰে॥১২ বঞ্চে ব্ৰহ্মলোকত আচৰি তপ যোগ। নাহি আত্ম সুখ ইন্দ্ৰিয়ৰ মাত্ৰ ভোগ॥</poem>}}<noinclude></noinclude> 5d18d19obs0y57jzuhrv02nwtp1lxto 245021 245020 2026-04-02T07:50:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 245021 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভক্তি-প্ৰদীপ|৩}}</noinclude> {{Block center|<poem> জানি প্ৰায়শ্চিত্তৰ কৰিয়ো সবে কাম। প্ৰথমে ঘূষিয়ো কৃষ্ণ কৃষ্ণ মহানাম॥৮ ভকতিৰু চৰিত্ৰ অমৃত সম স্বাদ। শুনা সাৱধানে কৃষ্ণ-অৰ্জ্জুন সম্বাদ॥</poem>}} {{center|'''ৰাজসূয় যজ্ঞত ঋষিসকলৰ আলাপ'''}} {{Block center|<poem>মহা দিব্য সভা ময়দানৱে নিৰ্ম্মিলা। যুধিষ্ঠিৰ ৰাজা ৰাজসূয় আৰম্ভিলা॥৯ যত দেৱঋষি ৰাজঋষি ব্ৰহ্মঋষি। ভৈলন্ত একত্ৰ সেহি সভাত হৰিষি। অন্যো অন্যে সম্ভাষন্ত মহামুনি যত। কৰন্ত সম্বাদ সবে যাৰ যেন মত। ১০ যজ্ঞ দান ব্ৰতে মোক্ষ কাহাৰো যুগুতি কেহো বোলে মহাযোগ জ্ঞানেসে মুকুতি॥ কেহো বোলে সাধে গতি এহি ৰাজসূয়। অঙ্গিৰা নাৰদে বুলিলন্ত ইয়ো নুই॥১১ জ্ঞান কৰ্ম্ম যোগক কৰন্তে মহা কষ্ট। অল্প ছিদ্ৰে কৰে যাক ক্ষণেকেতে নষ্ট॥ ৰাজসূয় কৰি যেবে ব্ৰহ্মলোকে চৰে। পুণ্য ক্ষয় ভৈলে দুনাই সংসাৰত পৰে॥১২ বঞ্চে ব্ৰহ্মলোকত আচৰি তপ যোগ। নাহি আত্ম সুখ ইন্দ্ৰিয়ৰ মাত্ৰ ভোগ॥</poem>}}<noinclude></noinclude> krfcyiohamsd3v8weqatlf2ew6mngpd 104 90044 245022 2026-04-02T07:51:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "3 ভক্তি-প্ৰদীপ মায়াময় দেৱধৰ্ম্ম সমস্তে বিনাশী। আত সুখ আছে বুলি শুনি উঠে হাসি॥১৩৮ শুনিয়া অঙ্গিৰা নাৰদৰ হেন মত। অৰ্জ্জুনৰ ভৈল মহা সংশয় মনত॥ কৃষ্ণ-অৰ্জ্জুন সম্ব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245022 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>3 ভক্তি-প্ৰদীপ মায়াময় দেৱধৰ্ম্ম সমস্তে বিনাশী। আত সুখ আছে বুলি শুনি উঠে হাসি॥১৩৮ শুনিয়া অঙ্গিৰা নাৰদৰ হেন মত। অৰ্জ্জুনৰ ভৈল মহা সংশয় মনত॥ কৃষ্ণ-অৰ্জ্জুন সম্বাদ কাছতে আছন্ত কৃষ্ণ তাহাক পুছত্ত। দেৱ দেৱ পৰব্ৰহ্ম প্ৰভু ভগৱন্ত॥১৪ কৰিতে নপাৰো ঋষি মতক নিশ্চয়। মই মূঢ় বুদ্ধি মোৰ ছেদিয়ো সংশয়। ৰাজসূয় যজ্ঞ যাগ যোগ মহাদানে। সাধে কিবা গতি বোলা তুলা সম্প্ৰদানে॥১৫ তপ জপ তীৰ্থ কৰি সাধে কেন গতি। সুখে যেন বুজো কহিয়োক যদুপতি। হেন শুনি কৃষ্ণদেৱে দিলা সমিধান। শুনা সখি কহো বেদ বাক্যৰ প্ৰমাণ॥১৬ ৰাজসূয় তুলা দান কৰে যোগ যত। পৰে পৰিৱৰ্ত্তি এহি ঘোৰ সংসাৰত॥ ৰাজসূয় কৰি পাৱে ব্ৰহ্মাৰ ভুৱন। তুলা দানে কৰৈ তপলোকক গমন॥ ১৭ আন যজ্ঞ কৰি পাৱৈ ইন্দ্ৰৰেসে লোক। জ্ঞানৰ যোগৰ কথা সখি শুনিয়োক॥<noinclude></noinclude> b6pskmtwubtj87wv74sv1drwkykt60w 245023 245022 2026-04-02T07:54:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 245023 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|৩|ভক্তি-প্ৰদীপ|}}</noinclude> {{Block center|<poem>মায়াময় দেৱধৰ্ম্ম সমস্তে বিনাশী। আত সুখ আছে বুলি শুনি উঠে হাসি॥১৩ শুনিয়া অঙ্গিৰা নাৰদৰ হেন মত। অৰ্জ্জুনৰ ভৈল মহা সংশয় মনত॥</poem>}} {{center|'''কৃষ্ণ-অৰ্জ্জুন সম্বাদ'''}} {{Block center|<poem>কাছতে আছন্ত কৃষ্ণ তাহাক পুছন্ত। দেৱ দেৱ পৰব্ৰহ্ম প্ৰভু ভগৱন্ত॥১৪ কৰিতে নপাৰো ঋষি মতক নিশ্চয়। মই মূঢ় বুদ্ধি মোৰ ছেদিয়ো সংশয়। ৰাজসূয় যজ্ঞ যাগ যোগ মহাদানে। সাধে কিবা গতি বোলা তুলা সম্প্ৰদানে॥১৫ তপ জপ তীৰ্থ কৰি সাধে কেন গতি। সুখে যেন বুজো কহিয়োক যদুপতি। হেন শুনি কৃষ্ণদেৱে দিলা সমিধান। শুনা সখি কহো বেদ বাক্যৰ প্ৰমাণ॥১৬ ৰাজসূয় তুলা দান কৰে যোগ যত। পৰে পৰিৱৰ্ত্তি এহি ঘোৰ সংসাৰত॥ ৰাজসূয় কৰি পাৱে ব্ৰহ্মাৰ ভুৱন। তুলা দানে কৰৈ তপলোকক গমন॥ ১৭ আন যজ্ঞ কৰি পাৱৈ ইন্দ্ৰৰেসে লোক। জ্ঞানৰ যোগৰ কথা সখি শুনিয়োক॥</poem>}}<noinclude></noinclude> 0dimullwhm71glijwywm9en8zv5ufuy 106 90045 245026 2026-04-02T09:02:15Z JyotiPN 1603 "" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245026 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=শ্ৰী কেলি ৰহস্য |Language=as |Volume= |Edition= |Author=ললিত চন্দ্ৰ দেৱ গোস্বামী |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=প্ৰতাপচন্দ্ৰ দেৱ গোস্বামী |Address=নলবাৰী |Year=1931 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="নাম" 4="-" 5="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 6="মুদ্ৰণ" 7to12="ভূমিকা" 13="1" 63="-" /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 2vqchk5e9t73678ffygqwvkr68ev1ey 104 90046 245032 2026-04-02T10:10:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 20 ] কাৰে৷ কতো সুখ শাস্তি নাই, পোৰণিত লেলাই-ধেন্দাই, বিছনি লইছে ! পিয়াহ লাগিছে টান কৰি, পানী পিয়ে ঘটি-বাটি ভৰি, কোনোৱে ডাবৰ পানী খায়, অন্তৰ জুইৰ খোলা প্ৰায়, শুহি শুহি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245032 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 20 ] কাৰে৷ কতো সুখ শাস্তি নাই, পোৰণিত লেলাই-ধেন্দাই, বিছনি লইছে ! পিয়াহ লাগিছে টান কৰি, পানী পিয়ে ঘটি-বাটি ভৰি, কোনোৱে ডাবৰ পানী খায়, অন্তৰ জুইৰ খোলা প্ৰায়, শুহি শুহি নিছে ! থ লন্তৰ লোকে সকলোকে কাতি কবি, পাটি পাৰি মাটিত বাগৰে গৰাগৰি ! ঠাই বিশেষত কোনো পদুলি ওলায়, নঈৰ দাঁতিত থকা গছতলে যায় । শীতল নঈৰ বাও লই, শুই শুই থাকে তাতে বই ; কোনো জনে উপায় নেপাই, ঘূৰি ফুৰে ধুম্‌থুলি বাই মনত ভাবিছে *কেনে কৰি দিন কেটা যায়, বৰষুণ এজাক পেলায়,” কোনো জনে তৰণি নেপাই, কাপোৰ-কানিকে দলিয়াই, উদং হইছে ।<noinclude></noinclude> or09a3rpijr7h8c4k3n9j4nl9sbrl7f 245033 245032 2026-04-02T10:18:02Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245033 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[৩০]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>::কাৰো কতো সুখ শান্তি নাই, ::পোৰণিত লেলাই-ধেন্দাই, {{gap|8em}}বিছনি লইছে! ::পিয়াহ লাগিছে টান কৰি, ::পানী পিয়ে ঘটি-বাটি ভৰি, ::কোনোৱে ডাবৰ পানী খায়, ::অন্তৰ জুইৰ খোলা প্ৰায়, {{gap|8em}}শুহি শুহি নিছে! থূলন্তৰ লোকে সকলোকে কাতি কৰি, পাটি পাৰি মাটিত বাগৰে গৰাগৰি!</poem> {{center|৩}} <poem>ঠাই বিশেষত কোনো পদুলি ওলায়, নঈৰ দাঁতিত থকা গছতলে যায়। ::শীতল নঈৰ বাও লই, ::শুই শুই থাকে তাতে ৰই; ::কোনো জনে উপায় নেপাই, ::ঘূৰি ফুৰে ধুম্‌খুলি বাই ৷ {{gap|8em}}মনত ভাবিছে— ::“কেনে কৰি দিন কেটা যায়, ::বৰষুণ এজাক পেলায়,” ::কোনো জনে তৰণি নেপাই, ::কাপোৰ-কানিকে দলিয়াই, {{gap|8em}}উদং হইছে।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> m6sc4mjarnl3gyzx6zxvubqmhz32ldu 104 90047 245034 2026-04-02T10:18:57Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 27 ] ছয় ঋতু । গ্রীষ্ম । বহাগৰ বিহুৰ আনন্দ আগ কৰি, সংসাৰ ক্ষেত্ৰত গ্ৰীষ্ম আছে আগুসৰি । না-জাব না জহ কাল গল, বতৰৰ মিঠা দূৰ হল, দিবাকৰে ঘোৰ ৰূপ ধৰি, জুয়াঙ্গনি বৰিষণ কৰি 'সং..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245034 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 27 ] ছয় ঋতু । গ্রীষ্ম । বহাগৰ বিহুৰ আনন্দ আগ কৰি, সংসাৰ ক্ষেত্ৰত গ্ৰীষ্ম আছে আগুসৰি । না-জাব না জহ কাল গল, বতৰৰ মিঠা দূৰ হল, দিবাকৰে ঘোৰ ৰূপ ধৰি, জুয়াঙ্গনি বৰিষণ কৰি 'সংসাৰক দহে। সৰ্ব্বদাই এবাং বতৰ, দিন হল অত্যন্ত উখৰ, বস জিপ এফেৰিও নাই, জীৱ জন্তু আধা মৰা প্ৰায় ** অসহনি জহে ৷ হিম শিখৰৰ পৰ| হিম উতলিল, পানী বাঢ়ি নঈ সোঁতা ওফন্দি পৰিল । মাজে মাজে মাৰি থাকে তপত বতাহ, উষ্ম হল মানুহৰ উশাহ-নিশাহ। অনুথিব হল দেশ কাল, বাৰে পাচি নবীয়া ওলাল,<noinclude></noinclude> 52v23p1bh8fbpbvmhbl2wcn2to42zzy 245035 245034 2026-04-02T10:25:37Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245035 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[২৯]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|{{x-larger|ছয় ঋতু।}}}} {{center|'''গ্ৰীষ্ম।'''}} <poem>বহাগৰ বিহুৰ আনন্দ আগ কৰি, সংসাৰ ক্ষেত্ৰত গ্ৰীষ্ম আছে আগুসৰি। ::না-জাৰ না জহ কাল গল, ::বতৰৰ মিঠা দূৰ হল, ::দিবাকৰে ঘোৰ ৰূপ ধৰি, ::জুয়াঙ্গনি বৰিষণ কৰি {{gap|10em}}সংসাৰক দহে। ::সৰ্ব্বদাই খৰাং বতৰ, ::দিন হল অত্যন্ত উখৰ, ::ৰস জিপ এফেৰিও নাই, ::জীৱ জন্তু আধা মৰা প্ৰায় {{gap|10em}}অসহনি জহে॥ হিম শিখৰৰ পৰা হিম উতলিল, পানী বাঢ়ি নঈ সোঁতা ওফন্দি পৰিল।</poem> {{center|২}} <poem>মাজে মাজে মাৰি থাকে তপত বতাহ, উষ্ম হল মানুহৰ উশাহ-নিশাহ। ::অসুথিৰ হল দেশ কাল, ::বাৰে পাচি নৰীয়া ওলাল, </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> qb0wjroy2g57vbzec9uuje3xvelekhi 104 90048 245036 2026-04-02T10:26:07Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[28] সেই দেখি মোক বিজ্ঞগণে, "বসুন্ধৰা" বোলে ৰঙ্গ মনে।” “চন্দ্রে মোকে প্রদক্ষিণ কবে, তৃপ্ত কৰে মোকে ৰবি কৰে, ময়েইহে গ্রহণ লগাওঁ, দুয়োটিৰে তত হেৰুৱাওঁ । মোৰ আকৰ্ষণ-ডোলে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245036 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[28] সেই দেখি মোক বিজ্ঞগণে, "বসুন্ধৰা" বোলে ৰঙ্গ মনে।” “চন্দ্রে মোকে প্রদক্ষিণ কবে, তৃপ্ত কৰে মোকে ৰবি কৰে, ময়েইহে গ্রহণ লগাওঁ, দুয়োটিৰে তত হেৰুৱাওঁ । মোৰ আকৰ্ষণ-ডোলে চন্দ্ৰক বান্ধিছে, সেই খঙ্গতেহে সূর্য্যে মোকো ঘূৰাইছে । (১) ময়ে বৰ সকলোতে কৰি, নাই বৰ মোৰ সৰিবৰি, আকাশৰ ফিতাহি মিছাই, জনাই বুজিব ভাবি চাই ।” (১) চন্দ্ৰে কেনেকৈ পৃথিবীক ঘূৰিছে, পৃথিবীৰ ছাঁ চন্দ্ৰ সূৰ্য্য দুয়োৰে গাত পৰি কেনেকৈ গ্ৰহণ হয়, কি আকৰ্ষণৰ বলত চন্দ্ৰই পৃথিবীক উপগ্রহ ৰূপে প্ৰদক্ষিণ কৰিছে, আৰু সূৰ্য্যক নো কেনেকৈ পৃথিবীয়ে প্রদক্ষিণ কৰিছে, এই বিষয় কেইটি ছাতক বিজ্ঞান মতে বুজাই দিব । পণ্ডিতে<noinclude></noinclude> hzm4dc8l5nnvbnpdsi1hx5mmoegns1x 245037 245036 2026-04-02T10:31:34Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245037 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[২৮]|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>::সেই দেখি মোক বিজ্ঞগণে, ::“বসুন্ধৰা” বোলে ৰঙ্গ মনে।”</poem> {{center|৭}} <poem>::“চন্দ্ৰে মোকে প্ৰদক্ষিণ কৰে, ::তৃপ্ত কৰে মোকে ৰবি-কৰে, ::ময়েইহে গ্ৰহণ লগাওঁ, ::দুয়োটিৰে তত হেৰুৱাওঁ। মোৰ আকৰ্ষণ-ডোলে চন্দ্ৰক বান্ধিছে, সেই খঙ্গতেহে সূৰ্য্যে মোকো ঘূৰাইছে। <ref>(১) চন্দ্ৰে কেনেকৈ পৃথিবীক ঘূৰিছে, পৃথিবীৰ ছাঁ চন্দ্ৰ সূৰ্য্য দুয়োৰে গাত পৰি কেনেকৈ গ্ৰহণ হয়, কি আকৰ্ষণৰ বলত চন্দ্ৰই পৃথিবীক উপগ্ৰহ ৰূপে প্ৰদক্ষিণ কৰিছে, আৰু সূৰ্য্যক নো কেনেকৈ পৃথিবীয়ে প্ৰদক্ষিণ কৰিছে,পণ্ডিতে এই বিষয় কেইটি ছাতৰক বিজ্ঞান মতে বুজাই দিব। </ref> ::ময়ে বৰ সকলোতে কৰি, ::নাই বৰ মোৰ সৰিবৰি, ::আকাশৰ ফিতাহি মিছাই, ::জনাই বুজিব ভাবি চাই।”</poem><noinclude>{{Rule|}} <references /> {{Block center/e}}</noinclude> n0zd6yst71swyvzxjxr6xui9fx1na4p 104 90049 245038 2026-04-02T10:32:15Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 27 ] " সেই শষ্যে জীয়ে জীৱগণ, নহলেতো থিতাতে মৰণ ! সপ্ত সিন্ধু নদ নদী যত, আছে জানা মোৰে শৰীৰত । আকাশে তাৰেই পানী চুৰ কৰি নিয়ে (১) বাষ্পরূপে— জীর্ণ নহে ওভোটাই দিয়ে ! মোৰ বস..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245038 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 27 ] " সেই শষ্যে জীয়ে জীৱগণ, নহলেতো থিতাতে মৰণ ! সপ্ত সিন্ধু নদ নদী যত, আছে জানা মোৰে শৰীৰত । আকাশে তাৰেই পানী চুৰ কৰি নিয়ে (১) বাষ্পরূপে— জীর্ণ নহে ওভোটাই দিয়ে ! মোৰ বস্তু মোকেই শোধায়, দয়া মৰমৰ ঠাই নাই ! মোৰ শৰীৰবে বাষ্প হস্তে, মেঘ যত বইছে জীয়ন্তে। “সহেঁ৷ দেখি নানা কষ্ট ঘোৰ, বিজ্ঞ সবে নাম দিছে মোৰ, ‘সৰ্ব্বংসহা’—– সেইয়ে প্রমাণ, - পবহস্তে সহিছে। কিমান । প্রিয় প্রাণী নগণ আছে শৰীৰত কষ্ট পায় বুলি সবে অৰ্থ অভাৱত । নানাৰত্ন অস্তবে ধৰিছে, যাকে লাগে তাকে তুলি দিছে 1, (১) নদ-নদী সমুদ্র ইত্যাদিৰ পৰ৷ বাষ্প উঠি মেঘৰ সৃষ্টি আৰু তাৰ পৰা যে বৰষুণ হয়, অধ্যাপকে ছাতক সেই বিষয় বুজাই দিব ।<noinclude></noinclude> jgoawofu9w72sx37zjdsz7aineqax9s 245039 245038 2026-04-02T10:40:04Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245039 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[২৭]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৫}} <poem>::“সেই শষ্যে জীয়ে জীৱগণ, ::নহলেতো থিতাতে মৰণ! ::সপ্ত সিন্ধু নদ নদী যত, ::আছে জানা মোৰে শৰীৰত। আকাশে তাৰেই পানী চুৰ কৰি নিয়ে <ref>(১) নদ-নদী সমুদ্ৰ ইত্যাদিৰ পৰা বাষ্প উঠি মেঘৰ সৃষ্টি আৰু তাৰ পৰা যে বৰষুণ হয়, অধ্যাপকে ছাতৰক সেই বিষয় বুজাই দিব।</ref> বাষ্পৰূপে— জীৰ্ণ নহে ওভোটাই দিয়ে! ::মোৰ বস্তু মোকেই শোধায়, ::দয়া মৰমৰ ঠাই নাই! ::মোৰ শৰীৰৰে বাষ্প হন্তে, ::মেঘ যত ৰইছে জীয়ন্তে।”</poem> {{center|৬}} <poem>::“সহোঁ দেখি নানা কষ্ট ঘোৰ, ::বিজ্ঞ সবে নাম দিছে মোৰ, ::‘সৰ্ব্বংসহা’— সেইয়ে প্ৰমাণ, ::পৰহন্তে সহিছোঁ কিমান। প্ৰিয় প্ৰাণী নৰগণ আছে শৰীৰত, কষ্ট পায় বুলি সবে অৰ্থ অভাৱত। ::নানাৰত্ন অন্তৰে ধৰিছোঁ, ::যাকে লাগে তাকে তুলি দিছোঁ,</poem><noinclude>{{Rule|}} <references /> {{Block center/e}}</noinclude> dbu73y69dijxisnr9i8a99qzgmzidjw 104 90050 245040 2026-04-02T10:40:43Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "[ 2 ] "চন্দ্র সূর্য্য মৌবে দুনয়ন, দিন-বাতি কৰে নিৰূপণ, সূৰ্য্যে চৌকা বদে তপতায়, জোনাকেবে চন্দ্রই জুবায়, মোৰ অনুগ্ৰহতেছে জীৱ-জন্তু বাঁচে, মোৰ অনুগ্ৰহতে সংসাৰ ৰই আছে,”..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 245040 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>[ 2 ] "চন্দ্র সূর্য্য মৌবে দুনয়ন, দিন-বাতি কৰে নিৰূপণ, সূৰ্য্যে চৌকা বদে তপতায়, জোনাকেবে চন্দ্রই জুবায়, মোৰ অনুগ্ৰহতেছে জীৱ-জন্তু বাঁচে, মোৰ অনুগ্ৰহতে সংসাৰ ৰই আছে,” আকাশ ওফন্দি গঙ্গাটোপ, করে নিতে কতনা আটোপ । পৃথিবীয়ে পারেমানে হাঁহে, গহীনাই কয় লাহে লাহে ৷ 8 “ময়ে গুরু সকলোতে কবি, ময়ে হে সংসাৰ আছোঁ ধৰি, জীৱসৰ ধৰি মোৰ বুকে, মাতৃভাৱে খাদ্য দিওঁ মুখে । বিজ্ঞসবে এই দেখি মোক বোলে 'ধৰা', মই বিনে চৰাচৰ খন্তেকতে মৰা ! চিলা-চিলি কৰি মোৰ, বুকু ফালি বাই হাল-কোৰ, খেতি কৰিবলৈ দিওঁ মই, নানাবিধ শম্ভু তেহে হয়।”<noinclude></noinclude> s90369d0a8bjjk3prrf7ki1wa5k1kyt 245041 245040 2026-04-02T10:49:47Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245041 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||[২৬]|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|৩}} <poem>::“চন্দ্ৰ সূৰ্য্য মোৰে দুনয়ন, ::দিন-ৰাতি কৰে নিৰূপণ, ::সূৰ্য্যে চোকা ৰদে তপতায়, ::জোনাকেৰে চন্দ্ৰই জুৰায়, মোৰ অনুগ্ৰহতেছে জীৱ-জন্তু বাঁচে, মোৰ অনুগ্ৰহতে সংসাৰ ৰই আছে,” ::আকাশ ওফন্দি গঙ্গাটোপ, ::কৰে নিতে কতনা আটোপ। ::পৃথিবীয়ে পাৰেমানে হাঁহে, ::গহীনাই কয় লাহে লাহে।</poem> {{center|৪}} <poem>::“ময়ে গুৰু সকলোতে কৰি, ::ময়ে হে সংসাৰ আছোঁ ধৰি, ::জীৱসব ধৰি মোৰ বুকে, ::মাতৃভাৱে খাদ্য দিওঁ মুখে। বিজ্ঞসবে এই দেখি মোক বোলে ‘ধৰা’, মই বিনে চৰাচৰ খন্তেকতে মৰা! ::চিৰলা-চিৰলি কৰি মোৰ, ::বুকু ফালি বাই হাল-কোৰ, ::খেতি কৰিবলৈ দিওঁ মই, ::নানাবিধ শস্য তেহে হয়।”</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> pela9fjqler4v724y4v45s52y7k7vn2 104 90051 245042 2026-04-02T11:41:28Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245042 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|মেৰপেচ||১১}}</noinclude>{{gap}}চিন্ময়ীৰ আকৌ চকুপানী ওলাল। হঠাতে থিয় হৈ লৰি গৈ মিচেচ্ গগৈৰ ভৰিত ধৰি কলে “বাইদেউ ম‍ই শপত খাই কৈছো ম‍ই হত্যা কৰা নাই। মোক আপুনি ৰক্ষা কৰক। ” {{gap}}মিচেচ্ গগৈয়ে নাৰ্চক হাতত ধৰি তুলি আকৌ চকীত বহুৱাই দিলে। গগৈয়ে কলে “শান্ত ভাবে সকলো কথা কৈ যোৱা। মিছা কথা কলে তোমাৰ নিজৰে সৰ্ব্বনাশ হব কিন্তু। পুলিচৰ আদেশ অমান্য কৰি পলালা কিয়?” {{gap}}চকুযোৰ মচি নাৰ্চে উত্তৰ দিলে "ঘটনাৰ সময়ৰ পৰাই উপস্থিত সকলোৱে মোকেই দোষী বুলি সাব্যস্ত কৰিছে। সকলোৱে নানা গালি শপনিৰে মোক জৰ্জৰিত কৰিছে। সুকেন্দ্ৰ বৰুৱাইতো এবাৰ মোক মাৰিবলৈ মদৰ খালি বটল এটাকে লৈ খেদি আহিছিল। মাকে বাধা নিদিয়াহলে মূৰত কোবাই মাৰিলেহেঁতেন। পুলিচৰ আগতো সকলোৱে মোকেই দোষী বুলি খোলাখুলি ভাবে কৈছে। মোৰ মেডিচিন বেগত হাপোডাৰ্মিক ইনজেকশ্যনৰ সা-সঁজুলি সদায় থাকে। সেইটোৰেই ইনজেকশ্যন দিয়া বুলি সকলোৱে ভাবিছে আৰু কৈছে। তাকে পুলিচেও বিশ্বাস কৰিছে নিশ্চয়। বেগটোৰে সৈতে আটাইবোৰ লৈ গৈছে। মোৰ মনৰ অৱস্থা কেনে হৈছিল কথাৰে বুজাব নোৱাৰো। গ্ৰেপ্তাৰ কৰি নি জেলত থলে মোক কোনে সহায় কৰিব? গতিকে পলোৱাৰ বাহিৰে মোৰ আন কি উপায় আছে? বান্ধবীজনীক লগ পোৱা হলে কোনোবা দূৰ দেশলৈ গলোহেঁতেন। লগ নাপাইহে হঠাৎ আহি আপোনাৰ ভৰিত...” {{gap}}“ৰ’বা, বাজে কথা নকবা।” গগৈয়ে সুধিলে "তেতিয়াই পুলিচে গ্ৰেপ্তাৰ নকৰিলে কিয়?” {{gap}}অনিলে কলে "ঠিকেই কৰিছে গগৈদেও। উপযুক্ত প্ৰমাণ নলৈ প্ৰথমে গ্ৰেপ্তাৰ কৰি পাছত খালাচ কৰি দিয়াতকৈ প্ৰমাণ সংগ্ৰহ কৰি<noinclude></noinclude> 1k5okyhy5nw5yt6g0xfdrhztdpewwhm 104 90052 245043 2026-04-02T11:49:30Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245043 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১২||মেৰপেচ}}</noinclude>গ্ৰেপ্তাৰ কৰাটোহে বুধিয়ক পুলিচৰ কাম। তেনেক্ষেত্ৰত প্ৰকৃত অপৰাধী ধৰা পৰাৰ উপৰিও নাম-যশ হৈ চাকৰিত উন্নতি হয়। যি নহওক বাৰু, মিচ্ চলিহা এতিয়া কওকচোন আপুনি বৰুৱানীৰ লগত ছাঁটোৰ দৰে লাগি থাকোতে ঘটনাটো কেনেকৈ ঘটিল আৰু সেই সময়ত ঘৰত কোন কোন মানুহ উপস্থিত আছিল?” {{center|'''{{X-larger|দুই}}'''}} {{gap}}চিন্ময়ী চলিহাই আৰম্ভ কৰিলে “কওঁ শুনক, কালি সুকেন্দ্ৰ বৰুৱাই সন্ধিয়া প্ৰীতি-ভোজ এটা পাতিছিল। ভোজ পতাৰ কাৰণ মই নাজানো। বৰুৱানীয়ে কৈছিল যে সুকেন্দ্ৰ বৰুৱাৰ মাক অৰ্থাৎ বিমাতা বতাহী বৰুৱা আৰু সতীয়া ভায়েক টোকেন্দ্ৰ বৰৱা আৰু বিকেন্দ্ৰ বৰুৱা অহাৰ বাবে নিশ্চয় এই ভোজ পতিছে। ভায়েক টোকেন্দ্ৰ বৰুৱা অহাৰ হেনো প্ৰায় সাত সপ্তাহ হৈছিল আৰু মাকে সৈতে বিকেন্দ্ৰ বৰুৱা অহাৰ ওঠৰ দিন হৈছিল। তেওঁলোকৰ আচল ঘৰ তেজপুৰত। তাতেই তেওঁলোক থাকে। বৰুৱাৰ লগত কেনে ভাব মই...." {{gap}}“সেইবোৰ সম্প্ৰতি নালাগে। মই সোধা প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ প্ৰথমে দিয়ক।” {{gap}}নাৰ্চে কলে “বাহিৰা আলহীৰ ভিতৰত উপস্থিত আছিল গৃহ-চিকিৎসক ডাঃ কৃপানাথ দাস, যতীলাল বৰা আৰু নাৰ্চ মিচ্ পিয়াৰী। প্ৰায় ছয় বজাৰ সময়তে প্ৰথমে পিয়াৰী আহি হাজিৰ হয়। ড্ৰৱিংন ৰুমত টোকেন্দ্ৰ বৰুৱাৰ লগত কথা পাতি বহি থাকে। তাই অহা<noinclude></noinclude> 7m5ssgflhe7rpye3cnxtz4mvwtds87f 104 90053 245044 2026-04-02T11:54:52Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 245044 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|মেৰপেচ||১৩}}</noinclude>খবৰটো তেতিয়াই শান্তিয়ে বৰুৱানীক দিছিল। তাৰে আধাঘণ্টা পিছত ডাঃ দাস আহে। তেওঁ আহিয়েই ৰোগিনীৰ কোঠালৈ গৈ খা-খবৰ লৈ ধেমেলীয়া কথা দুই এষাৰ কৈ ৰোগিনীৰ মন ভাল লগাই বাহিৰলৈ যায়। কিন্তু সাত বজাৰ অলপ আগেয়ে যতীলাল বৰা আহিলত তেওঁক লৈ ডাক্তৰে আকৌ এবাৰ সেই কোঠালৈ যায়। অৱশ্যে বৰাক তাতে থৈ ততালিকে ডাক্তৰ ওলাই যায়। তাৰ পিছত বৰুৱানীয়ে মোক আঁতৰি যাবলৈ কোৱাত মোৰ কোঠালৈ গৈ মাজৰ দুৱাৰখন জপাই অলপ সময় বিশ্ৰাম কৰি থাকো।” {{gap}}অনিলে সুধিলে "আপোনাৰ কোঠাটো নিশ্চয় বৰুৱানীৰ কোঠাত লগা নহয় নে?” {{gap}}“হয়, সেই কোঠাৰ গাতে লগা। দুয়োটা কোঠাৰ মাজত এখন দুৱাৰ। দুয়োটা কোঠাৰ বাবে বাথৰূমো একেটা। অৱশ্যে মোৰ কোঠাৰ পৰাও বাৰাণ্ডালৈ ওলাবলৈ সুকীয়া দুৱাৰ এখন আছে যদিও বৰুৱানীৰ দিহামতে সেইখন সদায় বন্ধ কৰি ৰাখিছিলো। মোৰ কোঠাটো সৰু গতিকে দুখনহে খিড়িকী...” {{gap}}“খিড়িকীৰ কথা নালাগে। যতীলাল বৰাই কি বিষয়ে কথা পাতিছিল আৰু কেতিয়া ওলাই গৈছিল?” {{gap}}“কি বিষয়ে কথা পাতিছিল সমূলি শুনা নাছিলো। তেওঁ ওলাই যোৱাৰ পিছত নীলাম্বৰী বাইদেৱে মোক কৈছিল যে যতীলাল বৰা হেনো বিয়াৰ পূৰ্ব্বে তেওঁৰ প্ৰণয়-পাৰ্থী আছিল। বৰুৱানীয়ে তেওঁক বিয়া নকৰায় বুলি স্পষ্ট ভাবে জনাই দি ভৱিষ্যতে কোনো সংশ্ৰৱ নাৰাখিবলৈ আদেশ দিয়াত হেনো তেওঁ ক্ষুণ্ণ মনেৰে তাৰ পোতক তুলিব বুলি গুজৰি গুমৰি ওলাই গৈছিল। পিছত চিঠিও হেনো লিখিছিল আৰু প্ৰায়েই তালৈ আহি দেখা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। যতীলাল সুকেন্দ্ৰ বৰুৱাৰ সহপাঠী আৰু বন্ধু আৰু তেৱোঁ গবেষক।<noinclude></noinclude> fxxfz3gxnwatybxivtt3l985k510iqo