ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.46.0-wmf.23 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 80496 247579 219214 2026-04-12T15:58:36Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫১||মিলন-মন্দিৰ}}</noinclude>আনন্দ মনেৰে মান্তি হ'ল। মাৰ্গেৰেটে জেৰাৰৰ্ডৰ ফালে লাজুকীয়াভাৱে কেৰাহিকৈ চাই হাঁহি এটি মাৰিলে, জেৰাৰ্ডেও চকুৰ টিপতে তাৰ উত্তৰ দিলে। তেওঁ লাহেকৈ ৰান্ধনি ঘৰলৈ উঠি গ'ল আৰু তাত মনৰ উলাহেৰে নানা ৰকম সুখাদ্যৰ দিহা কৰিবলৈ লাগিল। {{gap}}জেৰাৰ্ড আৰু পিটাৰ দুয়ো নানা ৰকম সুখ দুখৰ কথা পাতিলে। আধা ঘণ্টামান পিচতে মাৰ্গেৰেটে তেওঁলোকক চাহ-ৰুটি দি গ'লহি। এইবাৰো মাৰ্গেৰেটে জেৰাৰ্ডক শুদাই এৰি নগল— মুখৰ ফালে চাই লাহেকৈ মিচিকিয়া হাঁহি এটি মাৰি ৰান্ধনি ঘৰত অন্তৰ্দ্ধান হ'লগৈ। এঘণ্টামান পিচত তেওঁ আকৌ আহি —খাবৰ হৈছে— বুলি জান দিলেহি আৰু লগে লগে মেজখন পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। মেজ পৰিষ্কাৰ কৰোতে তেওঁৰ হাতৰ পৰা পানীৰ লোটাটো, কেইবাৰ সৰি পৰিল লেখ জোখেই নাই, গাত ততেই নাই। মাৰ্গেৰেটৰ হৃদয় - সাগৰত অনন্ত প্ৰেমৰ ঢৌ উঠি দল্দোপ হেন্দোল্দোপ্ লাগিল চাগৈ — হাত থাকে মেজত, চকু থাকে জেৰাৰ্ডত; ভৰি থাকে মাটিত, চকু ৰয় জেৰাৰ্ড ত। {{gap}}কোনোমতে তাৰ পৰা উঠি গৈ ক'ৰ বস্তু ক'ত দিলে থান-থিত নোহোৱাকৈ পিটাৰ আৰু জেৰাৰ্ডক খোৱা বস্তুবোৰ মেজৰ ওপৰত সজাই দি গ'লহি। যাব কলৈ? সৌ দুৱাৰখনৰ আঁৰত এফলীয়াকৈ লুকাই থিয় হৈ জেৰাৰ্ডৰ ফালে একেথৰে তধা লাগি চাই থাকিলগৈ।<noinclude></noinclude> arjiryq4nq45qvdeah0wannprpo7wbl 104 80497 247580 219215 2026-04-12T16:03:48Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|মিলন-মন্দিৰ||৫২}}</noinclude>{{gap}}খোৱা লোৱাৰ পাচত পিটাৰ আৰু জেৰাৰ্ডৰ আকৌ গল্প আৰম্ভ হ'ল। কিন্তু বুঢ়া মানুহ, তাতে আকৌ বেলাটোৰ মূৰত খাই বৈ উঠিছে, ডেকাৰ লগত কিমান বেলি থাকিব? খোৱাৰ পিচত বুঢ়াৰ ভাগৰ লাগি সেই পিনে টোপনি গ'ল! মাৰ্গেৰেটেও খোৱা লোৱাৰ কাঁহী-বাটিবোৰ ধুই মেলি সামৰি থৈ লাহেকৈ জেৰাৰ্ড ৰ ওচৰতে বহি পিটাৰৰ ঠাই অধিকাৰ কৰিলেহি। বোধ হয় তেওঁৰ খোৱা নহ'ল, খাবই বা কি? পেট আনন্দেৰে পূৰ হৈছে। নানা ৰহস্য কাহিনী আৰু লগে লগে হাঁহি-খিকিন্দালি চলিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}ভালেখিনি ৰাতি হ'ল। পিটাৰ টোপনিত বিতত হ'ল | ওচৰ-চুবুৰীয়াবোৰৰো সাৰ-সুৰ নোহোৱা হ'ল। জেৰাৰ্ডে ছেগ বুজি মাৰ্গেৰেটক বাহিৰলৈ আনিবৰ নিমিত্তে ফুচুলাবলৈ ধৰিলে। মাৰ্গেৰেট প্ৰথমে অমান্তি হ'ল, কিন্তু জেৰাৰ্ডৰ নিচিনা ডেকা প্ৰেমিকৰ আগত তেওঁ কোন কুটা? বহু হয়-নহয়ৰ পিচত দুয়ো হাতত ধৰা-ধৰিকৈ বাহিৰলৈ ওলাই আহিল। কথাই কথাই বহুদূৰ আহিল—শেষত পৰস্পৰে প্ৰীতি-বিদায় লৈ নিজ নিজ ঘৰলৈ উভতিল। {{center|— — —}}<noinclude></noinclude> pybzle4j3teywxkbpoj8gf8mo91is4w 104 80498 247581 219216 2026-04-12T16:08:50Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|অষ্টম আধ্যা}}'''}} {{center|'''{{X-larger|সুত্ৰপাত}}'''}} {{gap}}'''দি'''নৰ পিচত ৰাতি আৰু ৰাতিৰ পিচত দিন আহে— এইদৰে দুটা বিভিন্ন সময় অবিৰাম চলিবই লাগিছে। কিন্তু আমাৰ নতুন প্ৰেমিক-যুগল —- — জেৰাৰ্ড আৰু মাৰ্গেৰেটৰ মনত দিন ৰাতি এটা অভিন্ন সময় হৈ উঠিল! তেওঁলোক দুয়ো দিনটোৰ ভিতৰতে অন্তত; দুই তিনিবাৰ লগা-লগি দেখাদেখি হবই কাৰো বাধা নাই। কিন্তু মানুহে যি আশা কৰে, সেই আশা ফলৱতী হৈ উঠা টান। মানুহে যি পাঙে সি কাৰ্য্যত পৰিণত হৈ উঠা কঠিন। মানুহে যি ইচ্ছা কৰে, যি ভাৱে, সেয়ে যদি হলহেঁতেন, তেন্তে সংসাৰখন বাস্তৱিকে কিবা এখন হৈ পৰিলহেঁতেন। {{gap}}এদিন দুপৰীয়া খাই-বৈ উঠাৰ পাচত মিছ কেটে জেৰাৰ্ডৰ মেজৰ পৰা মাৰ্গেৰেটৰ ছবি এখন থাপ মাৰি লৈ মাকৰ ওচৰ পালেগৈ। কেথেৰিণ, জাইল আদি আটাই কেজনে ছবিখন জুমি জুমি চাবলৈ ধৰিলে। কি সুন্দৰ মনমোহা ছবি! ছবিখন যিমানেই চোৱা যায় সিমানেই দেখিবৰ নিমিত্তে ইচ্ছা হয়, হেপাহ নপলায়। এনেতে বাৰ্গোমাষ্টৰ<noinclude></noinclude> rqizkji1vvifsu71e046dg3foniszk4 104 80499 247584 219217 2026-04-12T16:16:52Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|মিলন-মন্দিৰ||৫৪}}</noinclude>ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই আহিল। কেটহঁতে লৰালৰিকৈ ছবিখন লুকাই থোৱা দেখি তেওঁ কিবা সন্দেহ কৰি সুধিলে—সেইখন কিহে? কিন্তু কাৰো পৰা একো উত্তৰ নাপালে। এইবাৰ কেথেৰিণৰ ফালে চাই সুধিলে, – তোমালোকৰ জেৰাৰ্ড কলৈ গৈছে? তাক দেখোন এদিনো ঘৰত লগেই নাপাওঁ। সি সদায় দিন-ৰাতি চেভেন বাৰ্গেনত পিটাৰৰ ঘৰত থাকে নেকি? {{gap}}তেওঁ ভাবিছিল আৰু আশাও কৰিছিল যে ঘাইকৈ কেথেৰিণৰ পৰা কিবা এটা সমচাৰ পাব, কিন্তু সিটো নহ'ল। কথা শুনি কেথেৰিণৰ খঙহে উঠিল। তেওঁ কলে —বাৰ্গোমাষ্টৰ, আপুনি এনেকৈ মিছাকৈয়ে লৰাজনৰ সদায় বদনাম ৰটি ফুৰে কিয়? জেৰাৰ্ড তেনেকুৱা স্বভাৱৰ লৰা নহয়। সি এজনী সামান্য ছোৱালীৰ ৰূপত ভোলগৈ দিনে ৰাতি ঘৰ-দুৱাৰ এৰি টলৌ টলৌকৈ ঘূৰি ফুৰিবনে! বিশেষতঃ সি অলপতে এজন জনা শুনা ধৰ্ম্ম যাজক হবগৈ! ছিঃ ছিঃ এনে কথা নকব। চাওকচোঁন— এইখন কাৰ ছবি! মেৰী আইৰ ছবি নহয়নে? {{gap}}বাৰ্গোমাষ্টৰ – এৰা, এইখন মেৰী আয়েৰাৰ ছবি! বেছ চিনিছা। হুঁ, হুঁ মেৰী আইৰ ছবি! এয়ে সেই—মা—ৰ্গে—ৰে–ট–ৰ— ছবি। {{gap}}কেথেৰিণ – মাৰ্গেৰেটৰ ছবি? কেতিয়াও নহয়, এইখন মেৰী আইৰ ছবি। —— নহয়। এইখন চেভেনবাৰ্গেনৰ পিটাৰৰ জীয়েক মাৰ্গেৰেটৰ<noinclude></noinclude> m0y0gzm53peczgfehiz0qcq64622ypb 104 80500 247585 219218 2026-04-12T16:25:43Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫৫||মিলন-মন্দিৰ}}</noinclude>ছবি – বাৰ্গো মাষ্টৰে গহীনকৈ উত্তৰ দিলে। কেথেৰিণ খঙতে ৰঙা পৰিল। এনেতে এজন ওচৰ চুবুৰীয়া বুঢ়া মানুহ ভিতৰতলৈ সোমাই আহিল। কেথেৰিণে কলে – বন্ধু, চোৱাচোন বাৰ্গোমাষ্টৰে আমাৰ জেৰাৰ্ডৰ নামে এইবোৰ কি অপযশ ৰটিব ধৰিছে। {{gap}}— এৰা ভালেই হৈছে; তেওঁ মাৰ্গেৰেটক ভালকৈ চিনি পায়। চোৱাচোন বন্ধু. চোৱাঁ এইখন কাৰ ছবি। {{gap}}বুঢ়াজনে ছবিখন হাতত লৈয়ে উত্তৰ দিলে,—এইখন মাৰ্গেৰেটৰ ছবি। এনেতে এলি চাহাব ভিতৰলৈ সোমাই আহিল। তেওঁ সমুদায় ঘটনা শুনি ললে। এলি চাহাবৰ মতি-গতি বুজা টান! তেওঁ ছবিখন লুটিয়াই লুটিয়ায় ভালকৈ চালে। অলপ বেলি নিমাত থাকি মেজত থপৰিয়াই থপৰিয়াই কবলৈ ধৰিলে, – বি-য়া -? কেতিয়াও হব নোৱাৰে। জেৰাৰ্ড আমাৰ সুপুত্ৰ; সি কেতিয়াও আমাৰ অবাধ্য নহয়, হোৱা নাই, নহবও। এতিয়া জেৰাৰ্ড ক'ত? {{gap}}বাৰ্গোমাষ্টৰে টপৰকৈ জোৰা লগাই দিলে,চেভেনবাৰ্গেনত মাৰ্গেৰেটৰ লগত। *{{gap}}*{{gap}}* {{gap}}সভা ভঙ্গ হ'ল। ৰাতি ৯৷১০ বজাত এলি আৰু কেথেৰিণে খোৱা-বোৱা শেষ কৰিলে। জেৰাৰ্ড তেতিয়াও ঘৰলৈ উলটি নহা দেখি দুয়ো চেভেনবাৰ্গেনৰ বাটেদি খোজ ললে। {{gap}}সিদিনাখন জেৰাৰ্ড আন দিনাতকৈ বেছি ৰাতিকৈ ঘৰলৈ উভতিছে। জেৰাৰ্ডৰ মনত আনন্দ ঠায়ে নধৰা হৈছে।<noinclude></noinclude> 5ae5tqmeezeu025f8mx31lsiwjfe3e3 104 80501 247586 219219 2026-04-12T16:31:56Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|মিলন-মন্দিৰ||৫৬}}</noinclude>মাৰ্গেৰেটৰ ওচৰত বিদায় লৈ ৰাজ-কোঁৱৰৰ নিচিনা মনৰ উলাহতে অস্থিৰ হৈ ঘৰৰ ফালে এখোজ দুখোজকৈ আহিবলৈ ধৰিছে। টাৰ্গোৰ পৰা কিছু আঁতৰত কেইজোপামান গছৰ তলত মাক- বাপেক দুয়োকে দেখা পাই জেৰাৰ্ডৰ তালুত জিভা লাগিল। মাকে জেৰাৰ্ডক চিনি পাই মাত দিলে—জেৰাৰ্ড, এলিয়ে বাধা দি কলে, – জেৰাৰ্ড, এই ডেকা বয়সত গাভৰু ছোৱালীৰ ৰূপ দেখি যে মুগ্ধ হবি ই একো আচৰিত নহয়। এই ভৰ যৌৱনত সকলোৱে এদিন নহয় এদিন এই মায়া জালত পৰিব, বন্দী হব ই নিশ্চয়। কিন্তু এতিয়া সি যি কি নহওক, তই চেভেন বাৰ্গেনলৈ আৰু নাযাওঁ বুলি অঙ্গীকাৰ কৰ। {{gap}}জেৰাৰ্ড নিমাত। বাপেকে আকৌ কলে, — নকৱ কিয়? চেভেনবাৰ্গেনলৈ নাযাওঁ বুলি শপত খা। {{gap}}শেহত জেৰাৰ্ডে উপায়ান্তৰ নেদেখি কলে,—পিতা, মই কেতিয়াও শপত খাব নোৱাৰোঁ। মই তালৈ নোযোৱাকৈ থাকিবও নোৱাৰে। {{gap}}এলিয়ে বজ্ৰ গম্ভীৰভাৱে কলে, – নোৱাৰ যাব তালৈ। {{gap}}— নহয় পিতা, নহয়, মই তালৈ যামেই; লাগে মই ধৰ্ম্মযাজকেই নহওঁ। {{gap}}-বেছি কথা নকবি, জেদ নকৰিবি। নাজান, যে বাপেকৰ কথা পালন নকৰা বৰ গুৰুতৰ দোষ? {{gap}}জেৰাৰ্ড নিমাত। এলিয়ে বুজিলে যে জেৰাৰ্ড অচল-অটল।<noinclude></noinclude> iew7yn1iyeffrbzus8j3mv4yq5r0adm 104 80502 247589 219220 2026-04-12T16:37:36Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|মিলন-মন্দিৰ||৫৭}}</noinclude>{{gap}}সেই দিন ধৰি টাৰ্গোৰ এলিৰ ঘৰৰ পৰা শান্তিয়ে বিদায় ললে; তাৰ ঠাইত অশান্তি বিৰাজ কৰিলেহি। জেৰাৰ্ডৰ মনত সেই চিৰ সুখৰ ঘৰ বিহ যেন লাগিল। এলিয়ে কেথেৰিণকে প্ৰমুখ্য কৰি ঘৰৰ সকলোকে কৈ গ'ল- যদি মোৰ বিনা অনুমতিত, মোৰ অনুপস্থিতিত মোৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে জেৰাৰ্ডে মাৰ্গেৰেটক বিয়া কৰায় তেন্তে ঘাইছ্ ব্ৰেট্ বাৰ্গোমাষ্টৰে মোৰ সলনি তাক মই নহালৈকে ফাটেকত বন্দী কৰি থব পাৰিব। এই পৰামৰ্শ তেওঁ বাৰ্গোমাষ্টৰকো দিলে, বাৰ্গোমাষ্টৰৰ আনন্দৰ ঠাই নোহোৱা হ'ল। কেদিনমান পিচতে এলি চাহাব বেপাৰ কৰিবলৈ আনফালে গুচি গ'ল। {{gap}}বাপেকৰ কঠোৰ আদেশ শুনি জেৰাৰ্ডৰ হিয়া ভাগি গ'ল। তেওঁ খঙতে অস্থিৰ হৈ কৈ গ'ল — যদি সেয়ে হয়, তেনেহলে মাৰ্গেৰেট জীয়াই থাকে মানে ময়ো আৰু ধৰ্ম্মযাজক নহওঁ | এই বুলি কৈ একে চাবেই তেওঁ ভান্ আইকৰ ওচৰত উপস্থিত হলগৈ। {{gap}}জেৰাৰ্ডৰ মলিন আৰু বিষণ্ণ বদন দেখি ভান্‌ আইকে সুধিলে, — মাষ্টাৰ জেৰাৰ্ড, তোমাৰ আজি মুখ খন এনেকুৱা মলিন কিয়? {{gap}}জেৰাৰ্ডে ভান্‌-আইকৰ কথাৰ উত্তৰ নিদি কলে – মেডাম, তুমি মোৰ দ্বিতীয়া মাতৃ। মই এটা বৰ দোষ কৰিছো। বোধহয় ভান আইকৰ কোনো কথা অবিদিত নাছিল, সেই<noinclude></noinclude> 85y4ij0r9qn3h5obinn4s067le08owq 104 80503 247590 219222 2026-04-12T16:46:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫৮||মিলন-মন্দিৰ}}</noinclude>দেখিহে জেৰাৰ্ডক কথা শেষ কৰিব নিদি কৈ উঠিল – কি দোষ জেৰাৰ্ড? এজনক ভাল পোৱাত কিবা দোষ আছেনে? জেৰাৰ্ডে লাজতে তলমূৰ কৰিলে। তাকে দেখি তেওঁ জেৰাৰ্ডক অভয় দি কলে,– একো ভয় নকৰিবা জেৰাৰ্ড। মাৰ্গেৰেট তেনেকুৱ সামান্য বিধৰ ছোৱালী নহয়। {{gap}}—মেডাম, মই শুনিবলৈ পাইছোঁ যে- {{gap}}- কি শুনিছা জেৰাৰ্ড –? {{gap}}— মই শুনিছোঁ যে আপুনি ভৰ যৌৱনতে সকলো সাংসাৰিক সুখকে জলাঞ্জলি দিছে। সেই নিমিত্তে - {{gap}}ভান্ আইকে জেৰাৰ্ডক কথা শেষ কৰিবলৈ নিদি কৈ গ'ল-- জেৰাৰ্ড, অৱশ্যে মই তেনেটো কৰিছোঁ সঁচা; কিন্তু কি কাৰণে তেনে স্বৰ্গীয় সুখৰ ফালে পিছ দিলো জানানে? আৰু তেনেটো কৰি কি ফল ভোগ কৰিব ধৰিছোঁ? চোৱাচোন - মোৰ সমনীয়া একোজনী তিৰোতাৰ কিমান লৰা-ছোৱালী নাতি পুতি হৈছে! কিন্তু মোৰ ফালে চোৱা—মই অপুত্ৰকা অলক্ষ্মী! আহা! কিহৰ নিমিত্তে মই সকলো স্ত্ৰী-সুখ, মাতৃ-সুখ পৰিত্যাগ কৰিছে৷ জানানে? একমাত্ৰ ভাই ককাইৰ নিমিত্তে। তেওঁলোকে মোক যৌৱন কালতে অকলশৰীয়া কৰি থৈ সিপুৰীলৈ যাত্ৰাো কৰিলে! হে প্ৰভু যীশু! তাৰ ফলত আজি মোৰ এই চিত্ৰ বিদ্যা। কিন্তু জেৰাৰ্ড, তুমি এনে ভাৱ কেতিয়াও মনত ঠাই নিদিবা। তোমাক সংসাৰ ত্যাগ কৰিব কবলৈ মোৰ বুকু ফাটি যায়। তুমি<noinclude></noinclude> dan9j8s53zmvw6couk02xwfg9e84f30 104 80504 247591 219223 2026-04-12T16:53:37Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|মিলন-মন্দিৰ||৫৯}}</noinclude>এইমাত্ৰ যৌৱনত ভৰি দিছাহি; তোমাৰ গছৰ আগৰ সমান দিন কাল আছি। এতেকে জেৰাৰ্ড, তুমি সেই সুন্দৰী, চৰিত্ৰৱতী জ্ঞানৱতী মাৰ্গেৰটেক বিয়া কৰোৱা। শুভস্য শীঘ্ৰম্ — যিমান সোনকালে কাম সম্পন্ন হয়, সিমানেই শ্ৰেয়ঃ, তাৰ বাবে চেষ্টা কৰা, মই তোমাক পাৰোমানে সহায় কৰিম। {{gap}}ভান্ আইকৰ আশ্বাস বাক্য শুনি জেৰাৰ্ডে দীঘলকৈ হুমুনিয়াহ এটা কাঢ়িলে। মন পাতল হ'ল। লাহে লাহে পিচত কবলৈ ধৰিলে,--মেডাম এটা কথা — মই পিতাৰ মাৰ-কিলৰ বাবে অলপো ভয় নকৰো। কিন্তু তেওঁৰ খং উঠিলে তেওঁ লৰা তিৰোতা কাকো অপেক্ষা নকৰে। সেই নিমিত্তে ভাবিছোঁ যে যদি কোনো প্ৰকাৰে মাৰ্গেৰেটক বিয়া কৰাব পাৰোঁ, তেন্তে তেওঁক কোনো দূৰ দেশলৈ লৈ যামগৈ যাতে কেৱে কোনো খা-খবৰ নেপায়। আৰু সকলো গণ্ডগোল মিটি গলে দুই এবছৰৰ পিচত ঘৰলৈ আহি আই বোপাইৰ ভৰিত পৰি ক্ষমা মাগিমহি। আপুনি কেনে দেখে? আপোনাৰ পৰামৰ্শ কি? {{gap}}মাৰ্গেৰেটক বিয়া কৰাবৰ নিমিত্তে জেৰাৰ্ডৰ আগ্ৰহ আৰু তাৰ বাবে জন্মভূমি পৰিত্যাগ কৰি যাবলৈকো যে কুণ্ঠিত নহয় এইবোৰ জানি শুনি ভান্ আইকে বৰ সন্তোষ পালে। জেৰাৰ্ড লৈ চাই হাঁহি এটি মাৰি কলে, – মাষ্টাৰ জেৰাৰ্ড, উত্তম যুক্তি কৰিছা। তুমি চিত্ৰ কলাত কাৰ্যদক্ষ আৰু সুনিপুণ; এতেকে তোমাৰ কোনো ভয় নাই। ইয়াত থাকিলে তুমি<noinclude></noinclude> 2to2ingyz95c6bno47djt38jqx74se6 104 80505 247592 219224 2026-04-12T16:59:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৬০||মিলন-মন্দিৰ}}</noinclude>চিত্ৰ বিদ্যাত কোনো উন্নতি কৰিব নোৱাৰিবা; কিন্তু তুমি যদি চিত্ৰ বিদ্যাৰ ঘাই ঠাই ইটালীলৈ যোৱাগৈ তেন্তে তাত তোমাৰ নাম দুদিনতে ছাটি ফুটি যাব; তোমাৰ ধন-যশ, মান সকলো বাঢ়িব। {{gap}}জেৰাৰ্ড –এৰা আই! মোৰো ইটালীলৈ যোৱাটো জীৱনৰ এটা ঘাই অভিলাষ। সৰু কালৰে পৰা সদায় ইটালীলৈ যাম বুলি কত আশা, কত হেপাহ ইমান কষ্ট সহিও পুহি আছোঁ। কিন্তু মেডাম বাট খৰচেই হৈছে আচল বিধি-পথালি। {{gap}}জেৰাৰ্ড ৰ কথা শুনি ভান্ আইকে দুগুণ উৎসাহেৰে জেৰাৰ্ডক সাহ দি কলে – কোনো ভয় নাই জেৰাৰ্ড। ইটালীলৈ যাওঁতে সামান্য ধন খৰচ হব, তাৰ নিমিত্তে তোমাৰ ইমান চিন্তা ভাৱনা? বাৰু তাৰ বাবে ম‍ই দায়ী। তুমি আগৈয়ে মাৰ্গেৰেটক ইটালীলৈ যাবলৈ মান্তি কৰোৱাগৈ; তাৰ পাচত যি যি কৰিব লাগে মই আছো। {{gap}}ভান আইকে জেৰাৰ্ডক বহুতো সাৰুৱা উপদেশ দিলে। কেনেকৈ নতুন চিত্ৰ আঁকিবলৈ আৰম্ভব কৰিব লাগে, কেনেকৈ ৰহণ তৈয়াৰ কৰিব আৰু শুকুৱাব লাগে, কি কাৰণে সকলো চিত্ৰকৰে ৰহণ তৈয়াৰ কৰিব নেজানে আৰু দিবও নোৱাৰে, বা দিলেও চিত্ৰ কুৎচিত হৈ যায় ইত্যাদি ইত্যাদি এজন চিত্ৰকৰৰ সমুদায় লাগতিয়াল ভাল ভাল উপদেশ দিলে। কথা শুনি জেৰাৰ্ড আনন্দিত হ'ল। জেৰাৰ্ডে হাঁহি হাঁহি বিদায় লৈ চেভেন বাৰ্গেনলৈ বেগ দিলে। {{center|'''⸻'''}}<noinclude></noinclude> 0agtvzsh8xjhsfzcterutu224932bzr 104 86468 247620 237248 2026-04-13T07:31:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>স্থাপনা কৰিবৰ কাৰণে আইখেক বঢ়াগোহাঁই তাঙ্গৰীয়াক পঠিয়ালে । বুঢ়াগোহাঁইয়ে আহি নৰনাৰায়ণ ৰজাক কলেগৈ । কোচ ৰজাদেৱে কলে, আইখেক বঢ়াগোহাঁই, তুমি উদৈগিৰি ৰজাত এই কথা কবাগৈ, ম‍ই সন্ধি কৰিবলৈ মান্তি আছোঁ, তোমাৰ স্বৰ্গদেৱে মোক তিনিজনা গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াৰ পুতেকক দিব,—চুবাঙ্গব পাতেকক দিব, খামচেনৰ পুতেকক দিব । মই পূৰ্ব্বেৰ দৰে প্রীতিগোটেই চলিম।” এই বুলি বঢ়োগোহাঁইক বিদায় দিলে । বুঢ়াগোহাঁইয়ে আহি সকলোকে ৰজাদেৱত জনালেহি কোচ সেনাপতি লুইতৰ মাজুলিত ৰলগৈ । ১৪৮৬ শকৰ ফাগুনৰ দিনত স্বৰ্গদেৱে লংলাওৰ পুতেক আকুত্যাং বুঢ়গোহাঁইৰ পাতেক ত্যাওত্যিত, বৰগোহাঁইৰ পুতেক ত্যাওপেত, খিমবতব পুতেক, চুডাঙ্গৰ পুতেক, বৰগোহাঁইৰ ভতিজাক আপচু গোহাঁইদেৱক কোচৰজাৰ ওচৰলৈ নিবৰ নিমিত্তে বুঢ়াগোহাঁইৰ হাতত গতাই দিলে । {{gap}}নাংৱল্ক গাভৰু । দিহিঙ্গীয়া ৰজাৰ জীয়েক, খোৰা ৰজাৰ পেহীয়েক আৰু তনখাম বৰগোঁহাইৰ ভাৰ্য্যা নাংৱক্ল গাভৰু, এগৰাকী বৰ তেজস্বিনী ৰমণী আছিল। পুতেক ত্যাওপেত কোচবিহাৰলৈ যাব লাগিব বুলি শুনাত তেওঁ * মর্মান্তিক কষ্ট পালে, আৰু আহোম ৰমণীৰ তেজস্বিতাবে সৈতে সপুত্রে ৰজাৰ বৰচৰালৈ আহি ভতিজাক খোৰা ৰজাক কলে, “মোৰ পোক ভাটী ৰাজ্যলৈ যাবলৈ কিয় দিম? কোচৰে সৈতে ৰণত যে হাৰিলা, তুমি নো কিহৰ ৰজা?” আৰু নিজৰ স্বামী বৰগোহাঁইৰ ফালে কটাক্ষ কৰি কলে, – “তুমি নো কিহৰ বৰগোহাঁই ? ভাল, তোমালোক যে ৰণত হাৰিলা, মই এঘড়ি যুঁজি চাওঁ দিয়া, তেতিয়া চাবা, কোচক ওধা মধা দেখুৱাম নহয়। তোমালোকৰ টুপি, চোলা, কুনবিন, কুনখা (১) দিয়াঁ, কোচৰে সৈতে যুদ্ধ কৰোঁগৈ, মই তিৰোতা নে পুতাপু তেতিয়া তাৰ চিন পাবা । তোমালোকে মোৰ সাজ-পাৰ ৰিহা মেখেলা পিন্ধিব লাগিব।” এই বুলি পাতেক ত্যাওপেতক কাঢ়ি নিলে। পিচে, বৰগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই স্বৰ্গদেৱত কলে, “ৰাজ্যৰ নিমিত্তে মোৰ পোক দিলোঁ যক ৷” গাভৰুৱে পুনৰ কলে, – “ মোৰ লৰাক কোনে দিব পাৰে? দিখৌ নৈ বান্ধি ওভোটাই পঠিয়ালে হে মোৰ লৰাক দিব পাৰিব।” {{gap}}নাংবক্ল গাভৰুৰ এই নির্ভীকতা দেখি স্বৰ্গদেৱে বিস্ময় মানিলে, আৰু খং কৰি কলে, “বৰগোহাঁইৰ পুতেক যাব নেলাগে, মোব ভাই চুগাম কোঁৱৰ যক।” এই বদলি স্বৰ্গদেৱে কোচৰ ঠাইলৈ ত্যাওপেতৰ সলনি চুগামক দিলে । শাওণৰ দিনত আইখেক বাঢ়াগোহাঁইয়ে কোচ ৰজাৰ ঠাইত সকলো ওলগ বা সন্দেশ ( Hostage ) শোধালেগৈ। কোচ ৰজাই খামচেনৰ পাতেকক সৰু লৰা বুলি {{rule|}} (১) কুনবিন কুনথা :- কুন (ৰণৰ) বিন (হাতত পিন্ধা গহনা এবিধ ) খা (অস্ত্র) ; অতএব কুনবিন কুনথা দদ্ববিধ ৰণত ব্যবহাৰ কৰা সাজ বা অস্ত্র। পতোপ, মানে মানিহ । [ ২৬ ]<noinclude></noinclude> b77e88fnllsnw9g38knqvr2d0xnc0x7 247621 247620 2026-04-13T07:32:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>স্থাপনা কৰিবৰ কাৰণে আইখেক বঢ়াগোহাঁই তাঙ্গৰীয়াক পঠিয়ালে । বুঢ়াগোহাঁইয়ে আহি নৰনাৰায়ণ ৰজাক কলেগৈ । কোচ ৰজাদেৱে কলে, আইখেক বঢ়াগোহাঁই, তুমি উদৈগিৰি ৰজাত এই কথা কবাগৈ, ম‍ই সন্ধি কৰিবলৈ মান্তি আছোঁ, তোমাৰ স্বৰ্গদেৱে মোক তিনিজনা গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াৰ পুতেকক দিব,—চুবাঙ্গব পাতেকক দিব, খামচেনৰ পুতেকক দিব । মই পূৰ্ব্বেৰ দৰে প্রীতিগোটেই চলিম।” এই বুলি বঢ়োগোহাঁইক বিদায় দিলে । বুঢ়াগোহাঁইয়ে আহি সকলোকে ৰজাদেৱত জনালেহি কোচ সেনাপতি লুইতৰ মাজুলিত ৰলগৈ । ১৪৮৬ শকৰ ফাগুনৰ দিনত স্বৰ্গদেৱে লংলাওৰ পুতেক আকুত্যাং বুঢ়গোহাঁইৰ পাতেক ত্যাওত্যিত, বৰগোহাঁইৰ পুতেক ত্যাওপেত, খিমবতব পুতেক, চুডাঙ্গৰ পুতেক, বৰগোহাঁইৰ ভতিজাক আপচু গোহাঁইদেৱক কোচৰজাৰ ওচৰলৈ নিবৰ নিমিত্তে বুঢ়াগোহাঁইৰ হাতত গতাই দিলে । {{gap}}নাংৱল্ক গাভৰু । দিহিঙ্গীয়া ৰজাৰ জীয়েক, খোৰা ৰজাৰ পেহীয়েক আৰু তনখাম বৰগোঁহাইৰ ভাৰ্য্যা নাংৱক্ল গাভৰু, এগৰাকী বৰ তেজস্বিনী ৰমণী আছিল। পুতেক ত্যাওপেত কোচবিহাৰলৈ যাব লাগিব বুলি শুনাত তেওঁ * মর্মান্তিক কষ্ট পালে, আৰু আহোম ৰমণীৰ তেজস্বিতাবে সৈতে সপুত্রে ৰজাৰ বৰচৰালৈ আহি ভতিজাক খোৰা ৰজাক কলে, “মোৰ পোক ভাটী ৰাজ্যলৈ যাবলৈ কিয় দিম? কোচৰে সৈতে ৰণত যে হাৰিলা, তুমি নো কিহৰ ৰজা?” আৰু নিজৰ স্বামী বৰগোহাঁইৰ ফালে কটাক্ষ কৰি কলে, – “তুমি নো কিহৰ বৰগোহাঁই ? ভাল, তোমালোক যে ৰণত হাৰিলা, মই এঘড়ি যুঁজি চাওঁ দিয়া, তেতিয়া চাবা, কোচক ওধা মধা দেখুৱাম নহয়। তোমালোকৰ টুপি, চোলা, কুনবিন, কুনখা (১) দিয়াঁ, কোচৰে সৈতে যুদ্ধ কৰোঁগৈ, মই তিৰোতা নে পুতাপু তেতিয়া তাৰ চিন পাবা । তোমালোকে মোৰ সাজ-পাৰ ৰিহা মেখেলা পিন্ধিব লাগিব।” এই বুলি পাতেক ত্যাওপেতক কাঢ়ি নিলে। পিচে, বৰগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই স্বৰ্গদেৱত কলে, “ৰাজ্যৰ নিমিত্তে মোৰ পোক দিলোঁ যক ৷” গাভৰুৱে পুনৰ কলে, – “ মোৰ লৰাক কোনে দিব পাৰে? দিখৌ নৈ বান্ধি ওভোটাই পঠিয়ালে হে মোৰ লৰাক দিব পাৰিব।” {{gap}}নাংবক্ল গাভৰুৰ এই নির্ভীকতা দেখি স্বৰ্গদেৱে বিস্ময় মানিলে, আৰু খং কৰি কলে, “বৰগোহাঁইৰ পুতেক যাব নেলাগে, মোব ভাই চুগাম কোঁৱৰ যক।” এই বদলি স্বৰ্গদেৱে কোচৰ ঠাইলৈ ত্যাওপেতৰ সলনি চুগামক দিলে । শাওণৰ দিনত আইখেক বাঢ়াগোহাঁইয়ে কোচ ৰজাৰ ঠাইত সকলো ওলগ বা সন্দেশ ( Hostage ) শোধালেগৈ। কোচ ৰজাই খামচেনৰ পাতেকক সৰু লৰা বুলি {{rule|}} (১) কুনবিন কুনথা :- কুন (ৰণৰ) বিন (হাতত পিন্ধা গহনা এবিধ ) খা (অস্ত্র) ; অতএব কুনবিন কুনথা দদ্ববিধ ৰণত ব্যবহাৰ কৰা সাজ বা অস্ত্র। পতোপ, মানে মানিহ ।<noinclude>{{center|[ ২৬ ]}}</noinclude> krxzsikmk5pgfic6v7ahlyo2um3u5g1 104 86490 247539 237344 2026-04-12T12:09:55Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247539 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|অজাত আততায়ী||১১}}</noinclude>নোলাল। চকুৰে পানী ওলাবলৈ ধৰিলে। মটৰৰ দুৱাৰ মেলি মালতীয়ে কলে “নামা।” ডেকা নামিল কিন্তু থিতাতে থিয় হৈ থাকিল। মালতীয়ে মটৰত ষ্টাট দি সুধিলে “অ', তোমাৰ নামে নকলা দেখোন ভাইটি?” মটৰ লাহে লাহে অলপ অলপকৈ আগবাঢ়িবলৈ ধৰিলে। , {{gap}}ডেকাই যেন ভিতৰৰ আটাইবোৰ শক্তি গোটাই জোৰ কৰি চিঞৰ মাৰিলে “বিলাস আই গোসানী, বাইদেও, বিলাস—বি-লা-স... বুলি কৈ অভিভূতৰ দৰে মটৰ যোৱাৰ পিনে চাই থাকিল। {{Rule|5em}} {{center|{{larger|'''—দুই—'''}}}} {{gap}}তাৰ পিছদিনা। পুৱা আঠবজাত আশ্‌মান সিঙৰ নঙলাত মটৰ ৰাখি মালতীয়ে মটৰৰ পৰা নামি দুৱাৰ মেলি গেটৰ ভিতৰ সোমাই দেখিলে যে আশ্‌মান সিঙে এজন ডেকাৰ সৈতে বৈঠকখানাৰ সমুখত কথা পাতি আছে। উভয়ৰে চাহাবী পোছাক। ডেকাৰ মুখত চিগাৰেট আৰু হাতত চিগাৰেটৰ টিনটো। আকৃতিটো গাহৰী সদৃশ। চেহেৰাখন লোদোৰ-পোদৰ, গাৰ মঙ্গহবোৰ সোলোক-ঢোলোক— এতিয়াই যেন খহি পৰিব। হাৱাইন শ্বাৰ্টটো জোখতকৈ বহুত বেছি ডাঙৰ হোৱা বাবে গাটো আৰু শকত দেখা হৈছে। সৰু সৰু চকুদুট পিতল চকুৱা। তেৱেঁই মালতীক প্ৰথমে দেখা পাই আশ্‌মানক ইঙ্গিত দিলত সিঙে ঘূৰি চাই মুখৰ কথা বন্ধ কৰি মালতী অহাৰ ফাললৈ চাই ৰৈ থাকিল। মালতীয়ে ওচৰ পাই কলে “গুড মৰ্ণিং....” {{nop}}<noinclude></noinclude> 8jzesgmqx2p3dqexljyjncmgnkpq2t6 247542 247539 2026-04-12T12:13:26Z Babulbaishya 104 247542 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|অজাত আততায়ী||১১}}</noinclude>নোলাল। চকুৰে পানী ওলাবলৈ ধৰিলে। মটৰৰ দুৱাৰ মেলি মালতীয়ে কলে “নামা।” ডেকা নামিল কিন্তু থিতাতে থিয় হৈ থাকিল। মালতীয়ে মটৰত ষ্টাট দি সুধিলে “অ', তোমাৰ নামে নকলা দেখোন ভাইটি?” মটৰ লাহে লাহে অলপ অলপকৈ আগবাঢ়িবলৈ ধৰিলে। , {{gap}}ডেকাই যেন ভিতৰৰ আটাইবোৰ শক্তি গোটাই জোৰ কৰি চিঞৰ মাৰিলে “বিলাস আই গোসানী, বাইদেও, বিলাস—বি-লা-স... বুলি কৈ অভিভূতৰ দৰে মটৰ যোৱাৰ পিনে চাই থাকিল। {{Rule|5em}} <section end="15e" /> <section begin="15b" /> {{center|{{larger|'''—দুই—'''}}}} {{gap}}তাৰ পিছদিনা। পুৱা আঠবজাত আশ্‌মান সিঙৰ নঙলাত মটৰ ৰাখি মালতীয়ে মটৰৰ পৰা নামি দুৱাৰ মেলি গেটৰ ভিতৰ সোমাই দেখিলে যে আশ্‌মান সিঙে এজন ডেকাৰ সৈতে বৈঠকখানাৰ সমুখত কথা পাতি আছে। উভয়ৰে চাহাবী পোছাক। ডেকাৰ মুখত চিগাৰেট আৰু হাতত চিগাৰেটৰ টিনটো। আকৃতিটো গাহৰী সদৃশ। চেহেৰাখন লোদোৰ-পোদৰ, গাৰ মঙ্গহবোৰ সোলোক-ঢোলোক— এতিয়াই যেন খহি পৰিব। হাৱাইন শ্বাৰ্টটো জোখতকৈ বহুত বেছি ডাঙৰ হোৱা বাবে গাটো আৰু শকত দেখা হৈছে। সৰু সৰু চকুদুট পিতল চকুৱা। তেৱেঁই মালতীক প্ৰথমে দেখা পাই আশ্‌মানক ইঙ্গিত দিলত সিঙে ঘূৰি চাই মুখৰ কথা বন্ধ কৰি মালতী অহাৰ ফাললৈ চাই ৰৈ থাকিল। মালতীয়ে ওচৰ পাই কলে “গুড মৰ্ণিং....” {{nop}}<noinclude></noinclude> rtzigrvuh4704mbkuru0bwpgp9sy7d2 104 87410 247611 239151 2026-04-13T05:56:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|ভক্তি-প্ৰদীপ}}}} {{Dhr|6em}} {{center|'''মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰ দেৱ'''}} {{center|'''বিৰচিত'''}} {{Dhr|6em}} {{center|''' সম্পাদক—'''}} {{center|''' শ্ৰীহৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা সাহিত্যৰত্ন'''}}<noinclude></noinclude> sdollek5gnwo0j4hc3r3grh1ldjo10v 104 87412 247606 239154 2026-04-13T05:29:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|{{Xxxx-larger|ভক্তি-প্ৰদীপ}}}} {{Dhr|4em}} {{center|মহাপুৰুষ}} {{center|'''শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰ দেৱ বিৰচিত'''}} {{Dhr|4em}} {{center|সম্পাদক—}} {{center|'''শ্ৰীহৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা সাহিত্যৰত্ন'''}} {{center|৫০১ শঙ্কৰাব্দ}}<noinclude></noinclude> ljzpb7698elkpzllpho4q52oin2mpzv 104 87413 247609 239155 2026-04-13T05:50:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Left|প্ৰকাশক—}} {{Left|শ্ৰীমুনীন্দ্ৰনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা বি, এ,}} {{Left|'''দত্ত বৰুৱা ব্ৰাদাৰ্চ এণ্ড কো'''}} {{Left|'''নলবাৰী, অসম'''}} {{Dhr|5em}} {{center|মূল্য—এটকা}} {{Dhr|5em}} {{right|প্ৰিণ্টাৰ—শ্ৰী বিমলকুমাৰ ব্যানাৰ্জ্জী}} {{right| তাৰকনাথ প্ৰেছ}} {{right| ১নং ম্যাঙ্গো লেন, কলিকতা — ১}}<noinclude></noinclude> nheu92afslsk1qe34z0vxno7biwqq59 247610 247609 2026-04-13T05:50:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Left|প্ৰকাশক—}} {{Left|শ্ৰীমুনীন্দ্ৰনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা বি, এ,}} {{Left|'''দত্ত বৰুৱা ব্ৰাদাৰ্চ এণ্ড কো'''}} {{Left|'''নলবাৰী, অসম'''}} {{Dhr|5em}} {{center|মূল্য—এটকা}} {{Dhr|5em}} {{right|প্ৰিণ্টাৰ—শ্ৰী বিমলকুমাৰ ব্যানাৰ্জ্জী}} {{right|তাৰকনাথ প্ৰেছ}} {{right|১নং ম্যাঙ্গো লেন, কলিকতা — ১}}<noinclude></noinclude> 7prf1mf1aeiqgxzqszhkd0li343hvo4 104 89062 247617 242813 2026-04-13T06:42:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>১০০ কামৰূপৰ বুৰঞ্জী। পিচে বাৰভূঞাৰ আমোল হ'ল। বাৰভূঞাৰ আমোল অনেকখানি গাওঁ লগ লগোৱাত তাবে নাম ১ এক চাকলা। সেই চাকলে প্ৰতি এটি ভূঞা অৰ্থাৎ বজা। বাৰভূঞাৰ পিচত কোঁচবংশী হাজো নামে ৰজা হ'ল। তেওঁৰ নামেয়ে হাজো নগৰ বুলি কয়। ১৬৭ || ১৪ ১১ শক, পাচে বঙ্গলা দেশৰ হুচেন-ছা ৰজাৰ সেনাপতি চন্দন গাজীৰ ৰণত কমতেশ্বৰ ৰজা পৰাজয় হ'লত কামৰূপ মুছলমানৰ অধীন হ'ল। ১৬৮ || মুছলমানৰ কামৰূপ দখল পিচে চুলতান গয়াছুদ্দিন নামে এজন আহি কামৰূপৰ উমানন্দ আদি দেৱা- লয়ৰ মঠ ভাঙ্গি গৰুড়াচল পৰ্ব্বতলৈ যায়। মুছলমানৰ কামৰূপ ত্যাগ কেদাৰনাথৰ মঠ ভাঙ্গিবলৈ যোৱাত তেওঁ সেই গৰুড়াচলতে মৰিল। তেওঁ মৰিলে দেও থকা হাবিয়নি দেশ বুলি মুছলমানে এৰি দিলে। আকৌ মুছলমানৰ আমোলৰ ভিতৰতে এই কামৰূপত নাগাক্ষ নামে এজন ৰজা হৈ ১৪৪৩ শকত, ইং ১৫২১ চনত বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ৰ মঠ বান্ধি বাৰভূঞাৰ আমোল হ'ল। দিয়ে। ১৬৯ || তৃতীয় আধ্যা কোঁচবংশীয় ৰজাসকল। ওপৰত কোৱা হাজো ৰজাৰ জীয়েক দুই জনী। এজনীৰ নাম লীলা, এজনীৰ নাম হীৰা। সিবিলাকক হাৰীয়া মণ্ডলত বিয়া দিছিলে। বিশ্বসিংহ কপাহ-খেতি কৰিবলৈ গাড়ি ধৰে। মণ্ডল চহকী মানুহ, এদিন সৰু ঘৈনীয়েক হীৰায়ে মণ্ডললৈ ভাত লৈ যাওঁতে মহাদেৱে মণ্ডলৰ ৰূপ ধৰি মাজ-বাটতে ভাতকো খালে তাইকো ৰমিলে। সেই গৰ্ভত বিশ্ব নামে এটি লবা হ'ল। তেওঁ লাহে লাহে ডাঙ্গৰ হৈ চাউৰ, খাণ্ডা, কাঠৰ বাৰু, এই অস্ত্ৰেবে (গাৱলীয়া মানুহ লগত লৈ) ভূঞাসকলক ৰণত জিনি সৌমাৰ- পৃষ্ঠৰ কিছোমানে সৈতে (১৪৫৫ শকত, ইং ১৫৩৩ চনত) সমুদয় কামৰূপৰ হ'ল।<noinclude></noinclude> oroekt8rm82fmr0o65cxzf8tltlz86q 247618 247617 2026-04-13T06:58:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|১০০|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}}</noinclude> {{gap}}পিচে বাৰভূঞাৰ আমোল হ'ল। অনেকখানি গাওঁ লগ লগোৱাত তাৰে {{Float left|{{gap}}{{smaller|বাৰভূঞাৰ আমোল }}|4em}} নাম ১ এক চাকলা। সেই চাকলে প্ৰতি এটি ভূঞা অৰ্থাৎ ৰজা। বাৰভূঞাৰ পিচত কোঁচবংশী হাজো নামে ৰজা হ'ল। তেওঁৰ নামেয়ে হাজো নগৰ বুলি কয়। ১৬৭ ।। {{gap}}১৪১১ শক, পাচে বঙ্গলা দেশৰ হুচেন-ছা ৰজাৰ সেনাপতি চন্দন গাজীৰ {{Float left|{{gap}}{{smaller|মুছলমানৰ কামৰূপ দখল}}|4em}} ৰণত কমতেশ্বৰ ৰজা পৰাজয় হ'লত কামৰূপ মুছলমানৰ অধীন হ'ল। ১৬৮ ।। {{gap}}পিচে চুলতান গয়াছুদ্দিন নামে এজন আহি কামৰূপৰ উমানন্দ আদি দেৱা লয়ৰ মঠ ভাঙ্গি গৰুড়াচল পৰ্ব্বতলৈ যায়। {{Float left|{{gap}}{{smaller|মুছলমানৰ কামৰূপ ত্যাগ}}|4em}} কেদাৰনাথৰ মঠ ভাঙ্গিবলৈ যোৱাত তেওঁ সেই গৰুড়াচলতে মৰিল। তেওঁ মৰিলে দেও থকা হাবিয়নি দেশ বুলি মুছলমানে এৰি দিলে। আকৌ বাৰভূঞাৰ আমোল হ'ল। মুছলমানৰ আমোলৰ ভিতৰতে এই কামৰূপত নাগাক্ষ নামে এজন ৰজা হৈ ১৪৪৩ শকত, ইং ১৫২১ চনত বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ৰ মঠ বান্ধি দিয়ে।১৬৯ ।। {{rule|4em}} {{center|'''তৃতীয় আধ্যা'''}} {{center|'''কোঁচবংশীয় ৰজাসকল।'''}} {{gap}}ওপৰত কোৱা হাজো ৰজাৰ জীয়েক দুই জনী। এজনীৰ নাম লীলা, এজনীৰ নাম হীৰা। সিবিলাকক হাৰীয়া মণ্ডলত বিয়া দিছিলে। মণ্ডল চহকী মানুহ, {{Float left|{{gap}}{{smaller|বিশ্বসিংহ }}|4em}} কপাহ-খেতি কৰিবলৈ গাড়ি ধৰে। এদিন সৰু ঘৈনীয়েক হীৰায়ে মণ্ডললৈ ভাত লৈ যাওঁতে মহাদেৱে মণ্ডলৰ ৰূপ ধৰি মাজ-বাটতে ভাতকো খালে তাইকো ৰমিলে। সেই গৰ্ভত বিশ্ব নামে এটি লবা হ'ল। তেওঁ লাহে লাহে ডাঙ্গৰ হৈ চাউৰ, খাণ্ডা, কাঠৰ বাৰু, এই অস্ত্ৰেবে (গাৱলীয়া মানুহ লগত লৈ) ভূঞাসকলক ৰণত জিনি সৌমাৰ- পৃষ্ঠৰ কিছোমানে সৈতে (১৪৫৫ শকত, ইং ১৫৩৩ চনত) সমুদয় কামৰূপৰ হ'ল।১৭০।।<noinclude></noinclude> kijib8diz4ub7c0b291vgtvewkomkwt 104 89081 247619 242840 2026-04-13T07:01:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||পৰিশিষ্ট (ক)|১০১}}</noinclude> {{gap}}তেওঁৰ পুতেক নৰনাৰায়ণ ১৪৭৭ শকত, ইং ১৫৫৫ চনত ৰজা হ'ল। তেওঁৰ ভায়েক চিলাৰায় যুবৰাজ। নৰনাৰায়ণ, মল্ল, এই দুই নাম। চিলাৰায়, সিৰিলাকে সৈতে অঠৰটি শুক্লধ্বজ, এই দুই নাম। নৰনাৰায়ণ আৰু চিলাৰায় ভায়েক আছিলে। আৰু নৰনাৰায়ণ ৰজায়ে ১৪৮৭ শকত, ইং ১৫৬৫ চনত কামাখ্যা মঠ বান্ধি দিছে। আৰু তেওঁৰ ভায়েক কমল গোহাঁইৰ হতুৱাই বেহাৰৰ পৰা পূবে নাৰায়ণপুৰলৈ এটি আলি বন্ধাইছিলে। আহোমৰ দিনত সেই আলিয়ে ভোটৰ আৰু কামৰূপৰ সীমা কৰিছিলে। সেই আলি গোহাঁই কমলাৰ আলি বোলে। ঠায়ে ঠায়ে আজিলৈকে আছে। আৰু নৰনাৰায়ণ বজা, চিলাৰায় সহিতে সেই আলিয়েৰে পূবলৈ যাই অনেক দেশ জয় কৰিলে। দক্ষিণফালৰ জয়স্তা, থৈৰাম, ইসকল দেশৰ ৰজাকো ৰণত জিনি কতলীয়া কৰি ললে। অহম ৰজা তেওঁৰ সহিতে মিল হৈ থাকিল। ১৭১।। চিলাৰায় ৰজা বৰ বলবন্ত আৰু বৰকৈ ৰণ কৰিব পৰা আছিলে। পিচে চিলাৰায় স্বৰ্গী হ'লত তেওঁৰ পুতেক ৰঘুদেৱ ফুৰিব চলে বৰবাপেকৰ নগৰ এৰি বেহাৰৰ পৰা ঘিলাত পাট কৰি থাকি ৰাজ্য ভাগৰ নিমিত্তে বৰবাপেকলৈ কৈ পঠোৱাত ৰজা নৰনাৰায়ণে ৰঘুদেৱ মিলাই নিব নোৱাৰি ১৪৯২ শকত, ইং ১৫৭০ পৰা পূবফালে কামৰূপৰ ৰজা পতিলে। * তেও চনত মাধবৰ মন্দিৰ ভালকৈ দিয়ে। ১৭२॥ চনত বৰসোণকোষ নদীৰ ১৫.৫ শত, ইং ১৫৮৩ ৰঘুদেৰ + স্বৰ্গী হলে ১৫২৪ শকত, ইং ১৬০২ চনত তেওঁৰ পুতেক পৰীক্ষিত নাৰায়ণ ৰজা হৈ ঘিলাৰ পাট এৰি গোদস্ত পৰ্ব্বতৰ পৰীক্ষিত নাৰায়ণ উত্তৰফালে গড়প্ৰাঞ্চি কৰি তাতে পাট কৰি আছিল। ( সেই স্থানখনি এতিয়া উত্তৰ গুৱাহাটীৰ মাজগাওঁ কটহ বাজাৰ বোলে )। সেই গড় আৰু খাৱৈ-পুখুৰী আজিলৈকে আছে। ১৭৩।। {{Rule|}} * ৰজা নৰনাৰায়ণে যিখনি দেশ ৰাখিলে সেইখনিৰ কামৰূপ নাম লোপ হ'ল বেহাৰ নামটিয়ে প্ৰবল হ'ল। গ্ৰন্থকাৰ। + ৰঘুদেৱৰ ১৮টি পুতেক, সিবিলাকৰ বংশ দৰঙ্গী ৰজা, বেলতলীয়া ৰজা, বেজনীয়া ৰজা আৰু অনেক কোঁৱৰ আজিলৈকে আছে। গ্ৰন্থকাৰ।<noinclude></noinclude> e5dnx1jiqazpcf3pwiugd3bch2cjoil 104 89119 247615 242897 2026-04-13T06:02:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|১৩৪|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}}</noinclude> proper China of the Hindus; and in fact, it now separates Kamrup from the Chinese Empire or Maha-chin. On the north, Kamrup extends to Kongjogiri, the frontier of Modro, the kingdom of Saily as which comprehends Bhotan. I have not however been able to learn where this mountain is placed, and the Bhoteeas seem to have made large encroachments on the whole northern. frontier of Kamrup. The southern boundary of Kamrup is where the Lakhya river separates from the Brahmaputra, and there it is bounded by the country called Bonggo. Kamrup, according to this description, includes a portion of Moymousing (north part of Dacca R.) and of Srihotto (Silhet R.) together with Monipur, Jain- tiya, Kachhar, and Assam. 293. The earliest tradition concerning the history of Kamrup is, that it was given by Krishna to Norak, the son of the earth (Prithivi). This Norak, although an infidel (Osur), was for Narakasur. some time a favourite of the god, who ap- pointed him guardian (Dwarpal) of the temple of Kamakhya (granter of pleasure), who naturally presided over the region of desire (Kamrup). This deity is by the Hindus considered as female, and her temple, situated near Gohati, the place where Norak resided, is still much frequented. 294. Kamrup is said to have been then divided into four Piths or portions which may naturally be expected to have appellations suitable to its name and tutelary deity. They Four divisions of are, accordingly, called Kam P., Rolno P., Moni Kamarúpa. P. and Yoni P. alluding to desire, beauty, and some circumstances not unconnected with these qualities, which our customs do not admit to be mentioned with the plainness that is allowed in the sacred languages of the east. In fact, the country by the natives is considered as the principal seat of amor- ous delight, and a great indulgence is considered allowable. I have not learned the boundaries of these divisions, but am told that Rotno Pith is the country now called Vihar. 295. Norak did not long merit the favor of Krishna. Being a great oppressor, and a worshipper of the rival god Sib, he was put to death, and was succeeded by his son, Bhogo- Bhagadatta, ally of dotto. At the time of the wars which are said Duryodhan. to have placed Yudhishthir on the throne of India, this prince engaged in the great contest on the losing side, and followed the fortunes of Duryodhon. There can be little doubt, that this is the same person with the Bhugrut of Mr. Glad- win's translation of the Ayeen Akbory "who came to the assistance of Jirjoodhun, and gallantly fell in the war of the Mahabharut". By Abul Fazil, this prince is said to have been of the Khyetri (Khyotriyo) caste, and this is supported by the opinion of the Brahmans, but here a considerable difficulty occurs: for it is generally allowed that Bhogodotto was the son of Norak, who was not a Hindu. We shall however soon see, that in Kamrup many<noinclude></noinclude> rxhl6qd5b3ciu0xuf5ua0bpvxmondcx 247616 247615 2026-04-13T06:10:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|১৩৪|কামৰূপৰ বুৰঞ্জী।|}}</noinclude> proper China of the Hindus; and in fact, it now separates Kamrup from the Chinese Empire or Maha-chin. On the north, Kamrup extends to Kongjogiri, the frontier of Modro, the kingdom of Saily as which comprehends Bhotan. I have not however been able to learn where this mountain is placed, and the Bhoteeas seem to have made large encroachments on the whole northern. frontier of Kamrup. The southern boundary of Kamrup is where the Lakhya river separates from the Brahmaputra, and there it is bounded by the country called Bonggo. Kamrup, according to this description, includes a portion of Moymousing (north part of Dacca R.) and of Srihotto (Silhet R.) together with Monipur, Jain- tiya, Kachhar, and Assam. 293. {{Gap}}The earliest tradition concerning the history of Kamrup is, that it was given by Krishna to Norak, the son of the earth (Prithivi). This Norak, although an infidel (Osur), was for {{Float left|{{gap}}{{smaller|Narakasur }}|4em}} some time a favourite of the god, who appointed him guardian (Dwarpal) of the temple of Kamakhya (granter of pleasure), who naturally presided over the region of desire (Kamrup). This deity is by the Hindus considered as female, and her temple, situated near Gohati, the place where Norak resided, is still much frequented. 294. {{gap}}Kamrup is said to have been then divided into four Piths or portions which may naturally be expected to have appellations suitable to its name and tutelary deity. They {{Float left|{{gap}}{{smaller|Four divisions of kamarupa }}|4em}} are, accordingly, called Kam P., Rolno P., Moni P. and Yoni P. alluding to desire, beauty, and some circumstances not unconnected with these qualities, which our customs do not admit to be mentioned with the plainness that is allowed in the sacred languages of the east. In fact, the country by the natives is considered as the principal seat of amor- ous delight, and a great indulgence is considered allowable. I have not learned the boundaries of these divisions, but am told that Rotno Pith is the country now called Vihar. 295. {{gap}}Norak did not long merit the favor of Krishna. Being a great oppressor, and a worshipper of the rival god Sib, he was put to death, and was succeeded by his son, Bhogo- {{Float left|{{gap}}{{smaller|Bhagadatta, ally of Duryodhan }}|4em}} dotto. At the time of the wars which are said to have placed Yudhishthir on the throne of India, this prince engaged in the great contest on the losing side, and followed the fortunes of Duryodhon. There can be little doubt, that this is the same person with the Bhugrut of Mr. Glad- win's translation of the Ayeen Akbory "who came to the assistance of Jirjoodhun, and gallantly fell in the war of the Mahabharut". By Abul Fazil, this prince is said to have been of the Khyetri (Khyotriyo) caste, and this is supported by the opinion of the Brahmans, but here a considerable difficulty occurs: for it is generally allowed that Bhogodotto was the son of Norak, who was not a Hindu. We shall however soon see, that in Kamrup many<noinclude></noinclude> kqzhoqnpzlwvydwz4m8c4wo4l4p5zaq 104 90182 247596 245237 2026-04-12T17:58:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভক্তি-প্ৰদীপ|৭২}}</noinclude>{{Block center|<poem>প্ৰহ্লাদ নাৰদ{{gap|4em}} বলি মুখ্য কৰি {{gap|4em}} আছে যত মোৰ দাস। মোৰ গুণ নাম {{gap|4em}} লৈয়া মহা সুখে {{gap|4em}} পাৱৈ গৈয়া মোৰ পাশ॥ যজ্ঞ জ্ঞান দান {{gap|4em}} সবে গুণ মাত্ৰ {{gap|4em}} ভকতি মোৰ নিৰ্গুণ। জানিয়া সদায় {{gap|4em}} স্মৰিয়ো আমাক {{gap|4em}} সুহৃদ সখি অৰ্জ্জুন॥৩০০ মহা মিত্ৰ পদে {{gap|4em}} তোমাত কহিলো {{gap|4em}} পৰম ৰহস্য কথা। যেবে পাইবা গতি {{gap|4em}} কৰি দৃঢ় মতি {{gap|4em}} স্মৰিয়ো মোক সৰ্ব্বথা। এতেক বচন {{gap|4em}} বুলি মৌন ভৈলা {{gap|4em}} তিনিয়ো লোকৰ নাথ। পৰম বিস্ময় {{gap|4em}} হুয়া ধনঞ্জয় {{gap|4em}} প্ৰণামিলা নমাই মাথ॥৩০১ এহেন্তে পৰম {{gap|4em}} ঈশ্বৰ পুৰুষ {{gap|4em}} নজানো লগতে থাকি। সামান্যক যেন {{gap|4em}} কৰো উপালম্ভ {{gap|4em}} ওৰা সখি বুলি ডাকি। সমীপতে পায় {{gap|4em}} নজানো তথাপি {{gap|4em}} এহেন্তে জগত স্বামী।</poem>}}<noinclude></noinclude> 3hfktelun0m93yibm8iv4oktou4b4bs 104 90272 247597 245380 2026-04-12T18:09:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|ছবি}} {{Block center|<poem>কেশবৰ বাণী শুনি {{gap|4em}} বিনাৱন্ত ধনঞ্জয় {{gap|4em}} ভৈল মোৰ সুদৃঢ় বিশ্বাস। পৰম ৰহস্যতম {{gap|4em}} নাম ভাগৱত ধৰ্ম্ম {{gap|4em}} প্ৰভু কৃষ্ণ কৰিলা প্ৰকাশ॥ যাক নতু শুনে কেৱ {{gap|4em}} তোমাৰ প্ৰসাদে দেৱ {{gap|4em}} শুনিলোহো নামৰ মহিমা। কতেক পাতেক প্ৰভু {{gap|4em}} সংহাৰিবে পাৰে নামে {{gap|4em}} সম্প্ৰতি কহিয়ো তাৰ সীমা॥১৯৭ বোলো চৰণত ধৰি {{gap|4em}} কহিয়ো সুগম কৰি {{gap|4em}} বুজো যেন মই মলমতি। ভকত ৰঞ্জন এহি {{gap|4em}} অৰুণ চৰণ দুই {{gap|4em}} জন্মে জন্মে মোৰ হৌক গতি। তুমি হেন মহা শান্ত {{gap|4em}} সুহৃদ দেৱতা কৈত {{gap|4em}} পাইলো কোন জনমৰ ফলে। এতেক বোলন্তে প্ৰেমে {{gap|4em}} পৰশিল অৰ্জ্জুনৰ {{gap|4em}} কান্দিলন্ত নয়ন সজলে॥১৯৮ অৰ্জ্জুনৰ প্ৰেম বাণী {{gap|4em}} শুনি পাছে চক্ৰপাণি {{gap|4em}} হাতে ধৰি বুলিলা আশ্বাস।</poem>}}<noinclude></noinclude> ro0np1f5uiblyjxsakx5vk6mhv9htbe 104 90375 247603 245563 2026-04-13T05:02:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৩০|ভক্তি-প্ৰদীপ|}}</noinclude> কৃষ্ণৰ চৰণ পঙ্কজ হৃদয়ে ধৰিলা সুদৃঢ় মতি॥ ৰাম কৃষ্ণ ৰাম কৃষ্ণক উচ্চাৰি উচ্চাৰিলা বাৰ শত। মাধৱে বোলন্ত সখিৰ মনত গুচিল পাতক যত॥ ১২২ সম্বোধি বোলন্ত বন্ধু ধনঞ্জয় শুদ্ধ ভৈলা মোক স্মৰি। ভকত লক্ষণ মহিমা অদ্ভুত শুনা সাৱধান কবি। ভকতৰ ইটো অমূল্য ৰতন আক শুনিবাক প্ৰতি। চিত্ত দৃঢ় কৰা চিত্ত দৃঢ় কৰা নকবিবা ভয় না যাউক আনত মতি॥ ১২৩ পৰম আশ্চৰ্য্য শুনি।.. নকৰিবা ভয় মোব প্ৰিয়তম ভকতৰ যন মহিমা কহো আপুনি॥ যত তীৰ্থ দেৱ সবাকে পৱিত্ৰ ভকতে কবে আমাৰ। তাৰ পাছ লাগি ফুৰে যত দেৱ শুনা কহো নাম তাৰ॥ ১২৪<noinclude></noinclude> 13z4umaa8brnfl8gdmv3jg3ffkizqyx 247604 247603 2026-04-13T05:08:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৩০|ভক্তি-প্ৰদীপ|}}</noinclude> {{Block center|<poem>কৃষ্ণৰ চৰণ {{gap|4em}} পঙ্কজ হৃদয়ে {{gap|4em}} ধৰিলা সুদৃঢ় মতি॥ ৰাম কৃষ্ণ ৰাম {{gap|4em}} কৃষ্ণক উচ্চাৰি {{gap|4em}} উচ্চাৰিলা বাৰ শত। মাধৱে বোলন্ত {{gap|4em}} সখিৰ মনত {{gap|4em}} গুচিল পাতক যত॥ ১২২ সম্বোধি বোলন্ত {{gap|4em}} বন্ধু ধনঞ্জয় {{gap|4em}} শুদ্ধ ভৈলা মোক স্মৰি। ভকত লক্ষণ {{gap|4em}} মহিমা অদ্ভুত {{gap|4em}} শুনা সাৱধান কৰি।। ভকতৰ ইটো {{gap|4em}} অমূল্য ৰতন {{gap|4em}} আক শুনিবাক প্ৰতি। চিত্ত দৃঢ় কৰা {{gap|4em}} চিত্ত দৃঢ় কৰা {{gap|4em}} না যাউক আনত মতি॥ ১২৩ নকৰিবা ভয় {{gap|4em}} নকৰিবা ভয় {{gap|4em}} পৰম আশ্চৰ্য্য শুনি। মোৰ প্ৰিয়তম {{gap|4em}} ভকতৰ যন {{gap|4em}} মহিমা কহো আপুনি॥ যত তীৰ্থ দেৱ {{gap|4em}} সবাকে পৱিত্ৰ {{gap|4em}} ভকতে কৰে আমাৰ। তাৰ পাছ লাগি {{gap|4em}} ফুৰে যত দেৱ {{gap|4em}} শুনা কহো নাম তাৰ॥ ১২৪</poem>}}<noinclude></noinclude> n7s69hsnmgyjpqjbugidsb0dhqq0sz9 104 90389 247600 245591 2026-04-13T04:40:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভক্তি-প্ৰদীপ|১৩}}</noinclude> {{Block center|<poem>তোমাৰ চৰণে {{gap|4em}} নমো ইন্দ্ৰদেৱ {{gap|4em}} স্বৰ্গত দিয়োক থান।। তুমি বিনে আৰ {{gap|4em}} নাহি সংসাৰত {{gap|4em}} আন কোন শ্ৰেষ্ঠ দেৱ। আছন্ত কেশৱ {{gap|4em}} বামন স্বৰূপ {{gap|4em}} তোমাকেসে কৰি সেৱ॥৫১ মেঘৰ অধিপ {{gap|4em}} কাশ্যপ নন্দন {{gap|4em}} ই তিনি লোকৰ নাথ। *হুয়োক প্ৰসন্ন {{gap|4em}} কৰুণা সদন {{gap|4em}} নমো নমো নমাই মাথ॥ আনো নানা স্তুতি {{gap|4em}} কৰিয়া ভকতি {{gap|4em}} সুশীল ব্ৰাহ্মণ পাছে। কৰি কৃতাঞ্জলি {{gap|4em}} জাহ্নবী তীৰত {{gap|4em}} বৈঠা বান্ধে বসি আছে॥ ৫২ হেন দেখি পাছে {{gap|4em}} ভকত চাণ্ডালী {{gap|4em}} বিস্ময়ে মনত গুণি! সমীপ চাপিয়া {{gap|4em}} বিপ্ৰত পুছিলা {{gap|4em}} কাহাক পূজা আপুনি॥ তোমাক দেখোহোঁ {{gap|4em}} মহা সাধুজন {{gap|4em}} পণ্ডিত উত্তম মতি।</poem>}} {{rule|}} “বৃত্তক মদন” এই পাঠান্তৰ আছে।<noinclude></noinclude> 6dpq1sdg8d7j6k1kxcd0si0xojpwtt6 104 90552 247536 245899 2026-04-12T11:59:05Z Babulbaishya 104 247536 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৫৩}}</noinclude>{{Block center|<poem>বিজুলী সঞ্চাৰে নিমিষতে তেওঁ ::::বিশ্ব চৰাচৰ ভ্ৰমণ কৰে অদৃশ্য দেহৰ অসীম শকতি ::::তিনিও ভুবন বিয়পি পৰে। নিতে নিতে কত নতুন ৰূপেৰে ::::জগতত নিজে প্রকাশ হয় সকলোৰে লয় বিশ্বৰ খেলাত ::::—নিজে মাথোঁ তেওঁ অটুট ৰয়। </poem>}}<noinclude></noinclude> saxh431lpa42tf4d0osbajapgk5aimj 104 90553 247537 245900 2026-04-12T11:59:40Z Babulbaishya 104 247537 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৫৪}}</noinclude>{{Block center|<poem>অনন্ত জ্যোতিৰ খন্তেক বিকাশ ::::তাৰ পাচতেই আন্ধাৰ ঘোৰ ভীষণ ধুমুহা প্রলয় সূচনা ::::জীৱন নাট্যৰ পেলায় ওৰ। বিধাতাই নিজে ভাঙিছে গঢ়িছে ::::কৰিছে ধেমালি জীৱন ল'ই আহিছে মানুহ গইছে মানুহ ::::আছে প্রকৃতিয়ে থিৰেৰে ৰ'ই। </poem>}}<noinclude></noinclude> l2h7bq1ynvrzmjfegko92y2l9kjd5fb 104 90554 247562 245901 2026-04-12T14:09:23Z Babulbaishya 104 247562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৫৫}}</noinclude>{{Block center|<poem>সেউজীয়া গছ লতাই আৱৰা ::::ধৰণীৰ এই কোমল কোলা পাবানে ইয়াত-নতু ওপৰত ::::আকাশত য'ত তৰাৰ মেলা? মিছাকৈয়ে আজি বিচাৰি ফুৰিছা ::::থাকোঁতে জীৱন কৰিছা ক্লেশ ঢুকাব সকলো তোমাৰ লগতে ::::হ'লে কাইলৈ জীৱন শেষ।</poem>}}<noinclude></noinclude> 9mwyau28tleaemf346j2pokqh30cr5g 104 90604 247563 245974 2026-04-12T14:16:02Z Babulbaishya 104 247563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৫৬}}</noinclude>{{Block center|<poem>দিনে ৰাতি কিয় হাবা থুৰি খাই ::::কিহৰ আশাত মৰিছা ঘূৰি। দীঘল বাটৰ ক'ত আছে শেষ ::::আছে সি অনন্ত অসীম জুৰি বিফল বাসনা ছাঁয়াবাজী সিটো ::::ছাঁৰ পাচে পাচে কতনে৷ লৰ আহা মোৰ সখা গোলাপী ৰসৰ ::::পিয়লা ভৰাই উলাহ কৰা।</poem>}}<noinclude></noinclude> iab6f451jo5r5zdd2zaxogn57x8md9y 104 90605 247564 245979 2026-04-12T14:16:37Z Babulbaishya 104 247564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৫৭}}</noinclude>{{Block center|<poem>এৰিলোঁ সকলো যুক্তি তর্ক আজি ::::কত দিন আৰু থাকিম ধৰি নিতে নিতে কত আকুল উদ্বেগ ::::কত সখা আৰু সহিব পাৰি। মুক্ত এবে মই আজি শুভ দিন ::::বজোৱা শঙ্খ উৰুলি দিয়া নতুন প্রিয়াক পিয়লা ভৰাই ::::আনিছোঁ উলাহে ভৰিছে হিয়া।</poem>}}<noinclude></noinclude> bfqpim4d0wzzm8bu7zftefnisywx70j 104 90606 247565 245981 2026-04-12T14:17:09Z Babulbaishya 104 247565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৫৮}}</noinclude>{{Block center|<poem>তর্ক বাঘ জাল কত পণ্ডিতৰ ::::শুনিলোঁ অশেষ গভীৰ জ্ঞান ছত্রে ছত্রে শ্লোক কৰিলোঁ মুখস্থ ::::সৰুতে আছিল শ্লোকেই ধ্যান। দিনে দিনে জ্ঞান বাঢ়িলে যেতিয়া ::::শিকিলোঁ আচল কথাটি সঁচা জীৱনত ম৷থে৷ সাৰ সুৰাপান ::::বাকী সকলোটি তেনেই মিছা।</poem>}}<noinclude></noinclude> 91szw1ukjsenf387d6v70t59776uqbt 104 90612 247567 245989 2026-04-12T14:17:48Z Babulbaishya 104 247567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৫৯}}</noinclude>{{Block center|<poem>শুনো মুখে মুখে জ্যোতিষত হেনো ::::অসামান্য মোৰ প্ৰতিভা জ্বলে পুৰণা বিধান এৰি সকলোৱে ::::মোৰ বিধানকে আদৰি ললে। মিছা কথা ইটো- পাঁজি পুথি মেলি ::::চাই যতনেৰে দেখিলোঁ মই অতীতৰ “কালি” আৰু “ভবিষ্যৎ” ::::গণনাৰ মোৰ মাজত নাই।</poem>}}<noinclude></noinclude> 57jsccb2zdy8vp2vuslp2j8noil3y07 104 90613 247568 245990 2026-04-12T14:18:18Z Babulbaishya 104 247568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৬০}}</noinclude>{{Block center|<poem>মুকলি দুৱাৰ আলহী ঘৰত ::::আছিলোঁ সিদিনা অকলে বহি ! নিজান ৰাতি সৰগৰ পৰা ::::কোনে যেন নামি ক’লেহি আহি— “সৰগৰ সুধা পান কৰা সখা ::::আনিছোঁ অশেষ যতন কৰি” আচৰিত ই যে আঙুৰৰ ৰস ::::চুমিলোঁ যেতিয়া পিয়লা ধৰি</poem>}}<noinclude></noinclude> d6ue7n7whmtbpcwkut43ls3w98j98ls 104 90655 247551 247512 2026-04-12T13:24:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247551 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|চুইজাৰলেণ্ড||২৪১}}</noinclude> ৯৬ হেজাৰ বৰ্গ মাইল আৰু লোকসংখ্যা প্ৰায় ১ কোটি ২০ লাখ। ইয়াৰ বাজধানী '''জাগ্‌ৰেব; জাগ্‌ৰেবৰ''' আন নাম '''আগৰাম্‌।''' ইয়াত এটি বিশ্ববিদ্যালয় আছে। {{gap}} ইয়াত বাধ্যতামূলক প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা আছে। {{gap}} এই ৰাজ্যৰ পাৰ্ব্বত্য অঞ্চলত '''কয়লা, লো, পাৰা''' আৰু '''লোণৰ''' খনি আছে; সমথল ক্ষেত্ৰ উৰ্ধ্ববা। কৃষিজ দ্ৰব্যৰ ভিতৰত গোমধান, গম আৰু আঙ্গুৰ প্ৰধান। {{gap}}'''চেৰজেভো''' ইয়াৰ দ্বিতীয় চহৰ। এই চহৰত অষ্ট্ৰিয় ৰাজপুত্ৰ আৰু তেওঁৰ কুঁৱৰী বিপ্লববাদীবোৰৰ বোমাৰ দ্বাৰা নিহত হোৱাত য়ুৰোপত মহাসমৰৰ অগ্নি জ্বলে। '''ফিউমে''' ইয়াৰ বন্দৰ হলেও ইটালি ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত। '''বেলগ্ৰেড''' চাৰ্ভিয়া ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল।��� {{center|'''চুইজাৰলেণ্ড'''}} {{gap}}আল্লচ, পৰ্ব্বত শ্ৰেণীৰ মাজত চুইজাৰলেণ্ড অৱস্থিত। ইয়াৰ ধকধকীয়া তুষাৰ টিং, মনোৰম হ্ৰদ, বৰফ-নৈ আৰু জলপ্ৰপাতে জগৎশ্ৰেষ্ঠ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য প্ৰদান কৰিছে। প্ৰতিবছৰে শ‍ই শই বিদেশীয়ে ইয়াৰ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰিবলৈ আহে। {{gap}} এই দেশৰ অধিবাসীক চুইচ, বোলে। এওঁলোকৰ অধিকাংশই জাৰ্ম্মাণ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। মাটিকালি প্ৰায় ১৬ হেজাৰ বৰ্গ মাইল আৰু লোকসংখ্যা প্ৰায় ৩. লাখ ৮০ হেজাৰ। শাসন প্ৰণালী প্ৰজাতন্ত্ৰ। অধিত্যকাৰ মাজত আৰু, নদীৰ তীৰত ইয়াৰ ৰাজধানী বাৰ্ণ অৱস্থিত। {{gap}}আল্পছৰ নামনিত মানুহে ছাগলি গৰু-পোহে। এই অঞ্চলত কৃষি,<noinclude></noinclude> tctwpaeehnazac8ri3doaq6waeuh1hs 247552 247551 2026-04-12T13:25:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247552 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|চুইজাৰলেণ্ড||২৪১}}</noinclude> ৯৬ হেজাৰ বৰ্গ মাইল আৰু লোকসংখ্যা প্ৰায় ১ কোটি ২০ লাখ। ইয়াৰ বাজধানী '''জাগ্‌ৰেব; জাগ্‌ৰেবৰ''' আন নাম '''আগৰাম্‌।''' ইয়াত এটি বিশ্ববিদ্যালয় আছে। {{gap}} ইয়াত বাধ্যতামূলক প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা আছে। {{gap}} এই ৰাজ্যৰ পাৰ্ব্বত্য অঞ্চলত '''কয়লা, লো, পাৰা''' আৰু '''লোণৰ''' খনি আছে; সমথল ক্ষেত্ৰ উৰ্ধ্ববা। কৃষিজ দ্ৰব্যৰ ভিতৰত গোমধান, গম আৰু আঙ্গুৰ প্ৰধান। {{gap}}'''চেৰজেভো''' ইয়াৰ দ্বিতীয় চহৰ। এই চহৰত অষ্ট্ৰিয় ৰাজপুত্ৰ আৰু তেওঁৰ কুঁৱৰী বিপ্লববাদীবোৰৰ বোমাৰ দ্বাৰা নিহত হোৱাত য়ুৰোপত মহাসমৰৰ অগ্নি জ্বলে। '''ফিউমে''' ইয়াৰ বন্দৰ হলেও ইটালি ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত। '''বেলগ্ৰেড''' চাৰ্ভিয়া ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। {{center|'''চুইজাৰলেণ্ড'''}} {{gap}}আল্লচ, পৰ্ব্বত শ্ৰেণীৰ মাজত চুইজাৰলেণ্ড অৱস্থিত। ইয়াৰ ধকধকীয়া তুষাৰ টিং, মনোৰম হ্ৰদ, বৰফ-নৈ আৰু জলপ্ৰপাতে জগৎশ্ৰেষ্ঠ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য প্ৰদান কৰিছে। প্ৰতিবছৰে শ‍ই শই বিদেশীয়ে ইয়াৰ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰিবলৈ আহে। {{gap}} এই দেশৰ অধিবাসীক চুইচ, বোলে। এওঁলোকৰ অধিকাংশই জাৰ্ম্মাণ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। মাটিকালি প্ৰায় ১৬ হেজাৰ বৰ্গ মাইল আৰু লোকসংখ্যা প্ৰায় ৩. লাখ ৮০ হেজাৰ। শাসন প্ৰণালী প্ৰজাতন্ত্ৰ। অধিত্যকাৰ মাজত আৰু, নদীৰ তীৰত ইয়াৰ ৰাজধানী বাৰ্ণ অৱস্থিত। {{gap}}আল্পছৰ নামনিত মানুহে ছাগলি গৰু-পোহে। এই অঞ্চলত কৃষি,<noinclude></noinclude> c5lykt7k484wiyosauxpfhte1ch971j 104 90656 247557 246054 2026-04-12T13:37:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247557 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৪২||বিশ্ব-ভূগোল}}</noinclude> '''ক্ষীৰ প্ৰস্তুত, গাখীৰ ঘনীকৰণ''' মানুহৰ উপজীবিকাৰ উপায়। অধিত্যকাৰ চহৰত শিল্পশালা আৰু কলকাৰখানা আছে। এই দেশত কয়লা পোৱা নেযায়; সেই গতিকে কল-কাৰখানা বিদেশৰপৰা অহা কয়লাৰ দ্বাৰা বা জলপ্ৰপাত উৎপন্ন বৈদ্যুতিক শক্তিৰ দ্বাৰা চলে। ইয়াৰ কাৰখানাৰ ভিতৰত '''বিদ্যুত শক্তিৰ কাৰখানা''' প্ৰধান। {{gap}}চুইজাৰলেণ্ড '''ঘড়ী''' নিৰ্ম্মাণ শিল্পৰ নিমিত্তে জগৎপ্ৰসিদ্ধ। '''জুৰা''' পৰ্ব্বত অঞ্চলত নানা প্ৰকাৰৰ ঘড়ী নিৰ্ম্মাণৰ কাৰখানা আছে। জেনিভা ঘড়ী নিৰ্ম্মাণ শিল্পৰ প্ৰধান কেন্দ্ৰ আৰু জাতিসংঘৰ কেন্দ্ৰ। আন শিল্পৰ ভিতৰত পাটৰ কাপোৰ প্ৰধান। '''জুৰিক''' ইয়াৰ প্ৰধান চহৰ। {{center|'''স্পেইন'''}} {{gap}} আইবিৰিয়ান উপদ্বীপৰ অংশই স্পেইন। '''বেলেৰিক''' দ্বীপপুঞ্জ, '''কেনেৰী দ্বীপ''' আৰু জিব্ৰাণ্টাৰ আৰু পাৰৰ সুৰক্ষিত '''চিউটা''' ইয়াৰ অন্তৰ্গত। {{gap}} ইয়াৰ অধিবাসীক স্পেনিয়াৰ্ড বোলা হয়। বোমানকেথলিক খৃষ্টধৰ্ম্মই এওঁলোকৰ ধৰ্ম্ম। {{gap}}স্পেইন কৃষিপ্ৰধান দেশ। '''গম, যৱ, গোমধান, ৰাই, জই''' আৰু '''ধান''' ইয়াৰ প্ৰধান শস্য। '''আঙুৰ আৰু জলফাই''' ইমান বেচি উৎপন্ন হয় যে ইয়াৰপৰা প্ৰচুৰ আঙুৰৰ ৰস আৰু জলফাই তেল- প্ৰস্তুত হয়। ইয়াৰ অ'ক গছৰ বাকলিৰ পৰা কৰ্ক তৈয়াৰ হয়। ইয়াৰ শিল্পৰ ভিতৰত '''পাট সূতা, উল, কপাহ, কাগজ, কৰ্ক''' আৰু কাঁচ উল্লেখযোগ্য। খনিজ সম্পদৰ ভিতৰত '''লো, কয়লা, তাম,''' '''সীহ, পাৰা, দস্তা, গন্ধক''' যথেষ্ট পোৱা যায়।<noinclude></noinclude> izhrgzyw4iwon5lt2eiylrbizgsvw34 104 90657 247559 246055 2026-04-12T13:51:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|পৰ্তুগাল||২৪৩}}</noinclude> {{gap}}'''মাড্ৰিদ''' স্পেইনৰ ৰাজধানী। ই মালভূমিৰ ওপৰত অৱস্থিত। এই চহৰত বিশ্ববিদ্যালয়, সুন্দৰ গিৰ্জ্জা, ৰাজপ্ৰাসাদ আৰু চিত্ৰশালা আছে। '''গ্ৰানাডা''' এখন প্ৰাচীন চহৰ। মুৰবিলাকৰ, অধীনত ইয়াৰ বিশেষ উন্নতি হৈছিল। ইন্নাৰ চিনস্বৰূপে মুৰ ৰাজপ্ৰাসাদ '''আলহামূব্ৰা''' এতিয়াও বিদ্যমান। ইয়াতো এটা বিশ্ববিদ্যালয় আছে। '''বাৰ্চিলেনা''' স্পেইনৰ প্ৰধান শিল্পকেন্দ্ৰ আৰু ভূমধ্যসাগৰৰ বন্দৰ। ইয়াত কলম্বাচৰ স্মৃতিস্তম্ভ আছে। '''ভেলেন্‌চিয়া''' ভূমধ্য সাগৰৰ অন্য এটি বন্দব, আৰু পাটশিল্পৰ কেন্দ্ৰ। '''মালাগা''' ভূমধ্যসাগৰৰ উপকূলৰ স্বাস্থ্যকৰ বন্দৰ। {{gap}}'''টোলেডো''' তৰোৱালৰ নিমিত্তে আৰু '''চালামান্‌কা''' প্ৰাচীন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নিমিত্তে বিখ্যাত। '''কাৰ্ডিজ''' দক্ষিণ-পশ্চিম উপকূলৰ প্ৰাচীন বন্দৰ। '''চেভিল''' গোয়াদিলকিভাৰ নৈৰ পাৰত এটি প্ৰাচীন বন্দৰ। ইয়াৰ মদৰ আৰু ফলৰ ব্যৱসায় সমৃদ্ধিশালী। ইয়াত লো আৰু পাটৰ কাৰখানা আছে। {{gap}} স্পেইনত সম্প্ৰতি '''প্ৰজাতন্ত্ৰ''' স্থাপিত হৈছে। '''বৈদেশিক অধিকাৰৰ''' ভিতৰত '''ফাৰ্ণান্‌দাপো দ্বীপ''' আৰু এফ্ৰিকাৰ পশ্চিম উপকূলত অৱস্থিত কেতবোৰ সক উপনিবেশেই লেখত নবলগীয়া। {{center|'''পৰ্তুগাল'''}} {{gap}}পৰ্তুগাল এখন ক্ষুদ্ৰ দেশ, স্পেইনৰ পশ্চিমে আলান্টিক মহাসাগৰৰ উপকুলত। মাটিকালি প্ৰায় ৩৪ হেজাৰ বৰ্গমাইল আৰু লোকসংখ্যা প্ৰায় ৬০ লাখ ৩২ হেজাৰ। ইয়াৰ অধিবাসীক পৰ্তুগীজ বোলে। ১৯১০ খৃষ্টাব্দৰপৰা ইয়াত প্ৰজাতন্ত্ৰ স্থাপিত হৈছে।<noinclude></noinclude> as3vtggkanrd9stpga8fvr7ub3vhjnp 104 90658 247560 246057 2026-04-12T13:59:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247560 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৪৪||বিশ্ব-ভূগোল}}</noinclude> {{gap}}ইয়াৰ অধিকাংশ পৰ্ব্বতময় আৰু অনুৰ্ব্বৰ হলেও উৰ্ব্বৰা অংশত '''গম, যৱ, আঙুৰ''' প্ৰভৃতি জন্মে। '''গন্ধক, তাম, কয়লা''' আৰু '''লোৰ''' খনি আছে। {{gap}}পৰ্তুগালত ভাল '''মদ''' তৈয়াৰ হয়। ইয়াৰ '''ওপ'ৰ্ট'ৰ''' পৰ্ট মদ জগদ্বিখ্যাত। ৰপ্তানি বস্তুৰ ভিতৰত মদ, কৰ্ক, নানাপ্ৰকাৰৰ ফলমূল আৰু কপাহী স্থতাই প্ৰধান। ৰাজধানী লিচৰন টেগাচ নদীৰ পাৰৰ বন্দৰ। ইয়াত কপাহ আৰু সোণ-ৰূপৰ বস্তু প্ৰস্তুত হয়। ১৭৫৭ খৃষ্টাব্দৰ ভুমিকম্পত এই চহৰৰ যথেষ্ট ক্ষতি হয়। {{Gap}}ইয়াৰ অধীনত থকা '''এজোৰ্চ আৰু মাদিৰা''' দ্বীপসমূহ আৰু '''কেপভাৰ্ড''' দ্বীপ এফ্ৰিকাৰ উপকূলত। {{center|'''ইটালি'''}} ইটালি এটা দীঘল ঠেক উপদ্বীপ। ইয়াক তিনি দাঁতিয়ে সাগৰে বেৰি ৰাখিছে আৰু উত্তৰে আল্লচ, পৰ্ব্বতে য়ুৰোপৰ পৰা পৃথক কৰিছে। '''পো''' নদীৰ অববাহিকা বা লম্বাৰ্ডিৰ সমতলক্ষেত্ৰ আৰু উপকূলৰ জলাতক ভূমিৰ (ৰোমান কাম্পানিয়া ) বাহিৰে ইয়াৰ বাকী অংশ পৰ্ব্বতময়। '''আপেনাইন পৰ্ব্বত''' ইয়াৰ মেৰুদণ্ড। ইয়াৰ পশ্চিমে টাস্কানিৰ উচ্চ ভূমিভাগ আৰু '''ৰোমৰ''' আৰু নেপোলচৰ সমতল ভূমি। বিচুবিয়চ আগ্নেয়গিৰিৰ পৰা ওলোৱা পদাৰ্থেৰে আচ্ছাদিত হোৱাত নেপোলচ সমতল অতি সাৰুৱা। {{gap}}লম্বাৰ্ডিৰ সমতলভূমিত '''আঙুৰ আৰু নুনি''' গছ যথেষ্ট জন্মে। পাট কাপোৰ এই অঞ্চলৰ প্ৰধান শিল্প। ইয়াত '''গোমধান''' আৰু '''ধানৰো''' খেতি আছে। '''টুৰিণ''' পো নৈৰ পাৰৰ এটি প্ৰধান বন্দৰ।<noinclude></noinclude> 6vd6qe4p5yw4o3enzo2hea4udh07bfx 104 90659 247561 247363 2026-04-12T14:06:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|ইটালি||২৪৫}}</noinclude> '''মিলান''' উত্তৰ ইটালিৰ পাট শিল্পৰ কেন্দ্ৰ। '''ভেনিচ''' এড্ৰিয়েটিক উপকূলৰ বন্দৰ আৰু প্ৰাচীন চহৰ। বাণিজ্য আৰু ঐশ্চৰ্য্যত এসময়ত য়ুৰোপৰ ই শ্ৰেষ্ঠ চহৰ আছিল। {{gap}}ইটালিৰ পশ্চিম উপকূল বা '''ৰি-ভেৰা''' পৰ্ব্বতময় আৰু অৰণ্যপূৰ্ণ। জাৰকালি ইয়াৰ জলবায়ু মনোৰম হোৱাত অনেকে ইয়ালৈ বায়ু পৰিবৰ্ত্তনৰ অৰ্থে শীতকালি আছে। ইটালিৰ প্ৰধান বন্দৰ '''জেনোৱা''' এই উপকূলতে। টাস্কানিৰ প্ৰধান চহৰ '''ফ্লোৰেঞ্চ'''। ই অতীত শিল্পগৌৰৱেৰে পৰিপূৰ্ণ। {{Gap}}ইটালিৰ ৰাজধানী '''ৰোম নগৰ''' প্ৰায় ২৭,০০ বছৰৰ আগেয়ে প্ৰতিস্থিত হৈছিল। ই '''টাইবাৰ''' নদীৰ পশ্চিম উপকূলত অৱস্থিত। ইয়াৰ চাৰিও দাঁতিৰ সৌন্দৰ্য্য অতি মনোৰম। য়ুৰোপৰ সৰ্ব্বাপেক্ষা বৃহৎ ধৰ্ম্মমন্দিৰ '''চেণ্টপিটাৰ গিৰ্জ্জা''' এই চহৰত আছে। ৰোমান কেথলিক ধৰ্ম্মগুৰু পোপ ইয়াতে থাকে। {{gap}}দক্ষিণ ইটালিৰ সমৰ্থলভূমিত একপ্ৰকাৰ টান গম উৎপন্ন হয়। নেপোলচ, বন্দৰ নেপোলচ, উপসাগৰৰ উপকূলত। ইয়াৰ ওচৰতে বিচুবিয়চ আগ্নেয়গিৰি। '''ব্ৰিন্দিচি আৰু টৰেণ্ট''' বন্দৰত এচিয়া আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পৰা অহা যাত্ৰীজাহাজ লাগে। ইয়াৰ পৰা বেলেৰে বিলাতলৈ যাব পাৰি। {{gap}}'''চিচিলি দ্বীপ, লিপাৰি দ্বীপপুঞ্জ, চাৰ্দিনিয়া আৰু এলবা''' ইটালিৰ অন্তৰ্গত। চিচিলিৰ প্ৰধান চহৰ '''পালাৰমো।''' এলবাত ''লোৰ''' আৰু চিচিলিত '''গন্ধকৰ''' খনি আছে। এইবোৰ দ্বীপ বেচ সাৰুৱা আৰু '''গম, আঙুৰ, সুমথিৰা''' প্ৰভৃতি নানা প্ৰকাৰৰ ফল ইয়াত জন্মে। মহাসমৰৰ অন্তত ইটালিয়ে অষ্ট্ৰিয়াৰ এড়িয়েটিক উপকূলৰ '''টিষ্ট আৰু ফিউমে''' বন্দৰ অধিকাৰ কৰিছে।<noinclude></noinclude> f5oy8k5nmyjillqwxybxpprit40owa4 104 91009 247566 246698 2026-04-12T14:17:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247566 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৬০||বিশ্ব-ভূগোল}}</noinclude> {{center|'''উদ্ভিদ আৰু জীৱ-জন্তু'''}} {{gap}}'''বিষুব মণ্ডলৰ অৰণ্য—''' বিষুবীয় এফ্ৰিকা চিৰ-বৰ্ষা মণ্ডলৰ অন্তৰ্গত। তাপো যথেষ্ট হোৱাত ই দুৰ্ভেদ্য হাবিৰে আবৃত। {{gap}} এই অৰণ্যৰ গছবোৰ নানা বিধৰ চৰাই (বিশেষকৈ ভাটৌ ) আৰু '''নানা বিধৰ অসংখ্য বান্দৰেৰে পৰিপূৰ্ণ।''' তলব জংঘলত ভীষণ '''অজগৰ''' সাপ আদি নানা প্ৰকাৰ সৰীসৃপ, '''কাকতী ফৰিং, পৰুৱা, বিষাক্ত মাখি, টিট্‌চি '''(Tse-Tse) প্ৰভৃতিৰ বাস। এই অঞ্চলৰ নদ-নদীত '''শিহু আৰু ঘঁৰিয়াল''' ভৰা। অৰণ্যৰ দাঁতিত '''হাতী''' আৰু দক্ষিণ গিনিৰ উপকূলৰ জঙ্ঘলত '''গৰিলা,''' '''চিম্পাঞ্জি, আৰু বেবুন''' নামৰ কুকুৰমুৱা বান্দৰৰ বাস। ইয়াত মানুহৰ বসতি বিৰল। ঠায়ে ঠায়ে ২৫।৩০ মাইল দূৰে দূৰে, স্থানীয় অসভ্যবোৰে জঙ্ঘল পৰিষ্কাৰ কৰি বাস কৰে। অৰণ্যৰ অতি পূব- অঞ্চলত একপ্ৰকাৰ '''বাওনা জাতিৰ''' বাস। {{gap}}গিনি উপকূলত এবিধ '''নাৰিকল''' জাতিয় গছ হয়। ইয়াৰ ফলৰ শাহৰ পৰা তেল ওলায়। এই তেল চাবোন আৰু মমবাতি কৰাত ব্যৱহৃত হয়। '''ৰবৰ''' এই অৰণ্যাঞ্চলৰ সৰ্ব্বাপেক্ষা মূল্যবান বস্তু। ইয়াৰ নানা বিধ লতা আৰু গছৰপৰা গাখীৰৰ দৰে বগা এঠা পোৱা যায়। এই এঠা সিজাই ববৰ প্ৰস্তুত কৰে। '''কাফুৰ''' গছ, '''নিৰ্যাস গছ, কামিলা টান কাঠৰ''' গছ ইয়াত পোৱা যায়। {{gap}}'''চাভানা বা মৃগকানন—'''বিষুবীয় অৰণ্য ক্ৰমে ক্ৰমে পাতল হৈ উত্তৰ আৰু দক্ষিণলৈ তৃনভূমিত পৰিণত হৈছে। ইয়াৰ মাজে মাজে, বিশেষতঃ নদীৰ পাৰত গছৰ জোপোহা আছে। এনে অঞ্চল<noinclude></noinclude> fu9t54tyjiwtyhpepz1heh72i7no5c4 104 91010 247569 246699 2026-04-12T14:25:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|উদ্ভিদ আৰু জীৱজন্তু||২৬১}}</noinclude> পূব এফ্ৰিকাৰ অধিত্যকাতো দেখা যায়। ইয়াক '''চাভানা বা মৃগ কানন''' বোলে। {{gap}} উত্তৰাঞ্চলৰ মৃগকানন নানাবিধ জীৱজন্তুৰে পৰিপূৰ্ণ। ইয়াৰ তৃণভূমিত নানা প্ৰকাৰৰ '''হৰিণ, জিৰাফ, আৰু জেব্ৰা''' চৰে। '''সিংহ, চিতা বাঘ, ঘোং''' প্ৰভৃতিয়ে এইবোৰ চিকাৰ কৰি খাবলৈ সুবিধা পায় কাৰণে ইয়াতে বাস কৰে। ইয়াত হাতী আৰু দুটা খড়্গৰ গড়ও দেখা যায়। {{gap}}'''মৰুভূমি —''' মৰু অঞ্চলত সাধাৰণতে কাঁইটীয়া আৰু সৰু সৰু তৰুৱা কদম জাতিয় গছ জন্মে। {{gap}} চাহাৰাৰ ওৱেচিচ বা সাৰুৱা মৰূদ্যানবোৰ মাটিৰ তলেদি বোৱা পানীৰ হেতুকে হৈছে। ইয়াত যথেষ্ট খেজুৰ গছ হয়। নীল নদীৰ নামনি অংশ যদিও মৰুভূমিৰ মাজেদি বৈছে তথাপি দুয়ো পাৰৰ ভূমি ১৫ মাইল জুৰি বছৰি বানপানীত তল গৈ এনে উৰ্ব্বৰ হয় যে ইয়াত উৎপন্ন হোৱা শস্যাদিয়ে নিউজীলেণ্ড আৰু অস্ত্ৰেলিয়াৰ মানুহক আহাৰ যোগাব পাৰে। মৰুভূমিৰ ওৱেচিচবোৰত এঠাইৰপৰা আন ঠাইলৈ যোৱাৰ প্ৰধান উপায় হৈছে উট। {{gap}}''' ভূমধ্য সাগৰীয়া অঞ্চল—'''এফ্ৰিকাৰ অতি উত্তৰ-পশ্চিম আৰু দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলৰ জলবায়ু ভূমধ্যসাগৰীয় অৰ্থাৎ উভয় অঞ্চলতে জাৰকালি বৰষুণ হয়। {{gap}}উত্তৰ অঞ্চলৰ বৃক্ষলতাদি দক্ষিণ যুৰোপৰ দৰে। দক্ষিণাঞ্চল এক প্ৰকাৰ তৰুহীন। মিঠা ডিমক, সুমথিৰা প্ৰভৃতি ফল আৰু গম দুয়ো অঞ্চলতে উৎপন্ন হয়। উত্তৰ অঞ্চলৰ হাবিত জলফাই আৰু এবিধ অ'ক গছ জন্মে। {{gap}}'''পৰ্বতীয়া অঞ্চলত''', পূব আৰু দক্ষিণৰ অধিত্যকাত নামনি<noinclude></noinclude> 1xig4tpc0uzoif7xgr3g00qb7q4si9w 104 91011 247570 246700 2026-04-12T14:34:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247570 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৬২||বিশ্ব-ভূগোল}}</noinclude> অঞ্চলৰ দৰে বৃক্ষাদি নজন্মে। এবিছিনিয়াত যথেষ্ট বৰষুণ হয় বুলি ইয়াব ওখ ঠাইত নাতিশীতোষ্ণ মণ্ডলৰ পাইন (সৰল) গছ জন্মে। ওখ পৰ্ব্বতীয়া ঠাইত আৰু কেমেৰুণ পৰ্ব্বতমালাত আল্পছ পৰ্ব্বতৰ বৃক্ষাদি আছে আৰু অতি উচ্চ টিংবোৰ বিষুৱ মণ্ডলত অৱস্থিত হলেও চিৰ-তুষাৰে আবৃত। {{gap}}অধিবাসী—উত্তৰ এফ্ৰিকাৰ অধিবাসীবোৰ '''ভূমধ্য সাগৰীয় জাতিৰ''' বংশধৰ। মুৰ, চিৰীয়, এবিছিনিয় প্ৰভৃতি জাতি ইয়াৰ প্ৰধান প্ৰধান শাখা। চাহাৰৰ দক্ষিণ চুদান অঞ্চলত দীঘল, কলা '''নিগ্ৰোজাতিৰ''' বাস। এওঁলোকৰ চুলি কেঁকোৰা, ওষ্ঠাধৰ শকত, নাক চেপেটা আৰু বহল। বিশাল আৰু দুৰ্ভেদ্য চাহাৰা ব্যৱধান থকাত এই দুই জাতিৰ সংমিশ্ৰণৰ বিশেষ সুবিধা হোৱা নাই। {{gap}}মৰু অতিক্ৰমি উত্তৰ অঞ্চলৰ পৰা চুদানলৈ সহজে যোৱাৰ উপায় একমাত্ৰ নীল নদী। সেই গতিকে ইয়াৰ উৎপত্তি ঠাইৰ ওচৰৰ তৃণপূৰ্ণ অঞ্চলত এই দুই জাতিৰ সংমিশ্ৰণত '''বাণ্টু''' নামৰ এক নতুন জাতি উদ্ভৱ হৈছে। এওঁলোকৰ বসতি ক’ঙ্গৰ অৰণ্য আৰু চাভানাৰ পশ্চিম আৰু পূৰ্ব্বাঞ্চল পৰ্যান্ত পাইছেগৈ। অতি দক্ষিণ আৰু পূব অঞ্চলৰ '''কাফ্ৰি''' আৰু '''জুলু''' জাতি এওঁলোকৰ প্ৰধান শাখা। বান্টুবোৰে আন দুৰ্ব্বল জাতিবোৰক পৰাজয় কৰি অনুৰ্ব্বৰ অঞ্চললৈ খেদাইছে। ক’ঙ্গৰ দুৰ্ভেদ্য অৰণ্যাঞ্চলত ৪ ফুট ওখ '''বাওনা''' জাতি আৰু কালা- হাবিব কণ্টকাকীৰ্ণ দাতিত ৫ ফুট ওখ '''বুচমেন''' জাতি ইয়াৰ প্ৰম!ণ স্বৰূপে আছে। ইহঁতৰ বৰ্ণ হালধীয়া হোৱাত মঙ্গোলীয় জাতিৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি অনুমান কৰা যায়। অতি দক্ষিণ অঞ্চলৰ '''হটেন্‌টবোৰ''' বুচমেন আৰু বান্টুজাতিৰ সংমিশ্ৰণৰ পৰা উপজিছে।<noinclude></noinclude> 70sxycxbx6dbsuj4bd6d45unc4nybl6 104 91012 247571 246701 2026-04-12T14:41:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|ৰাজনৈতিক বিভাগ||২৬৩}}</noinclude> {{gap}} মাদাগাস্কাৰ দ্বীপৰ '''হোভাচ'''বোৰ '''মালয়ৈো''' জাতিৰ বংশধৰ। বৰ্ত্তমান এফ্ৰিকাৰ বহুত ঠাইত ইংৰাজ, কৰাচী, জাৰ্ম্মাণ, বেলজিয়ান্ প্ৰভৃতি য়ুৰোপী জাতি বাস কৰিবলৈ ধৰিছে। {{gap}}''' ৰাজনৈতিক বিভাগ—এবিছিনিয়া, মিচৰ আৰু নিগ্ৰো প্ৰজাতন্ত্ৰ লাইবিৰিয়া''' ভিন্ন সমগ্ৰ এফ্ৰিকাক বিভিন্ন য়ুৰোপীয় জাতিয়ে নিজৰ মাজত ভগাই লৈছে। {{gap}} (১)''' আটলাচ অঞ্চল — মৰক্কো, আলজিৰিয়া আৰু''' '''টিউনিচ,''' এই তিনিটি প্ৰদেশৰ দ্বাৰা এই অঞ্চল গঠিত। ই ফৰাচী শক্তিৰ অধীন। এওঁলোকৰ সুশাসনত ৰেলপথ আৰু প্ৰশস্ত আলি বন্ধাত, কৃষি আৰু ব্যৱসায় বাণিজ্যৰ অনেক উন্নতি সাধন হৈছে। {{gap}} আটলাচ অঞ্চলত '''আলফা''' ঘাঁহ হয়। এই ঘাঁহৰ পৰা কাগজ প্ৰস্তুত হয়। এই অঞ্চলৰ মানুহে '''ভেড়া, ছাগলী''' প্ৰভৃতি পালন কৰে। এইবোৰৰ চামড়াৰ পৰা প্ৰসিদ্ধ মৰক্কো চামড়া আৰু উলৰ পৰা গালিচা প্ৰস্তুত হয়। এই অঞ্চলৰ '''অ'ক''' গছত এক প্ৰকাৰ পোক ( আমাৰ দেশৰ না পোকৰ দৰে) পুঞ্জে পুঞ্জে গোট খায়। ইয়াৰ পৰা মৰক্কো চামড়া ৰং কৰিবলৈ ৰঙা ৰং প্ৰস্তুত হয়। আটলাচ পৰ্ব্বতমালাৰ আৰু ভূমধ্য সাগৰৰ উপকূলৰ উৰ্ব্বৰ সমৰ্থল ভূমিক '''টেৱ''' বোলে। ইয়াত গম, যৱ, হুমখিবা, আঙ্গুব আৰু মিঠা ডিমৰু জন্মে। {{gap}}বাসিন্দা মানুহক '''বাৰবাৰ''' বোলে। সেই নিমিত্তে সমগ্ৰ আটলাচ অঞ্চলকে '''বাৰবাৰিও''' বোলে। চহৰৰ অধিকাংশ অধিবাসীয়েই মূৰ। বাৰবাৰ আৰু মুৰ একে ভূমধ্যসাগৰীয় জাতিৰ পৰা ওলাইছে। বাৰবাৰবোৰে আগেয়ে আহি এই দেশত বাস কৰিছে। মুৰবোৰে আৰব দেশৰ পৰা আহি ইহঁতক জয় কৰি ৰাজ্য স্থাপন কৰে। এই অঞ্চলৰ মানুহবোৰ মুছলমান।<noinclude></noinclude> fqiflylh31tjj810fp6gw131fdp7lgp 247572 247571 2026-04-12T14:42:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|ৰাজনৈতিক বিভাগ||২৬৩}}</noinclude> {{gap}} মাদাগাস্কাৰ দ্বীপৰ '''হোভাচ'''বোৰ '''মালয়ৈো''' জাতিৰ বংশধৰ। বৰ্ত্তমান এফ্ৰিকাৰ বহুত ঠাইত ইংৰাজ, কৰাচী, জাৰ্ম্মাণ, বেলজিয়ান্ প্ৰভৃতি য়ুৰোপী জাতি বাস কৰিবলৈ ধৰিছে। {{gap}}''' ৰাজনৈতিক বিভাগ—এবিছিনিয়া, মিচৰ আৰু নিগ্ৰো প্ৰজাতন্ত্ৰ লাইবিৰিয়া''' ভিন্ন সমগ্ৰ এফ্ৰিকাক বিভিন্ন য়ুৰোপীয় জাতিয়ে নিজৰ মাজত ভগাই লৈছে। {{gap}} (১)''' আটলাচ অঞ্চল — মৰক্কো, আলজিৰিয়া আৰু''' '''টিউনিচ,''' এই তিনিটি প্ৰদেশৰ দ্বাৰা এই অঞ্চল গঠিত। ই ফৰাচী শক্তিৰ অধীন। এওঁলোকৰ সুশাসনত ৰেলপথ আৰু প্ৰশস্ত আলি বন্ধাত, কৃষি আৰু ব্যৱসায় বাণিজ্যৰ অনেক উন্নতি সাধন হৈছে। {{gap}} আটলাচ অঞ্চলত '''আলফা''' ঘাঁহ হয়। এই ঘাঁহৰ পৰা কাগজ প্ৰস্তুত হয়। এই অঞ্চলৰ মানুহে '''ভেড়া, ছাগলী''' প্ৰভৃতি পালন কৰে। এইবোৰৰ চামড়াৰ পৰা প্ৰসিদ্ধ মৰক্কো চামড়া আৰু উলৰ পৰা গালিচা প্ৰস্তুত হয়। এই অঞ্চলৰ '''অ'ক''' গছত এক প্ৰকাৰ পোক ( আমাৰ দেশৰ না পোকৰ দৰে) পুঞ্জে পুঞ্জে গোট খায়। ইয়াৰ পৰা মৰক্কো চামড়া ৰং কৰিবলৈ ৰঙা ৰং প্ৰস্তুত হয়। আটলাচ পৰ্ব্বতমালাৰ আৰু ভূমধ্য সাগৰৰ উপকূলৰ উৰ্ব্বৰ সমৰ্থল ভূমিক '''টেৱ''' বোলে। ইয়াত গম, যৱ, সুমথিৰা, আঙুৰ আৰু মিঠা ডিমৰু জন্মে। {{gap}}বাসিন্দা মানুহক '''বাৰবাৰ''' বোলে। সেই নিমিত্তে সমগ্ৰ আটলাচ অঞ্চলকে '''বাৰবাৰিও''' বোলে। চহৰৰ অধিকাংশ অধিবাসীয়েই মূৰ। বাৰবাৰ আৰু মুৰ একে ভূমধ্যসাগৰীয় জাতিৰ পৰা ওলাইছে। বাৰবাৰবোৰে আগেয়ে আহি এই দেশত বাস কৰিছে। মুৰবোৰে আৰব দেশৰ পৰা আহি ইহঁতক জয় কৰি ৰাজ্য স্থাপন কৰে। এই অঞ্চলৰ মানুহবোৰ মুছলমান।<noinclude></noinclude> ptufzxnsgfspgbh5849na5ganthwudr 104 91013 247573 246702 2026-04-12T14:50:47Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৬৪||বিশ্ব-ভূগোল}}</noinclude> {{gap}}'''ফেজ''' মৰক্কোৰ প্ৰধান চহৰ। '''ফেজ টুপিৰ''' কাৰণে ই বিখ্যাত। ইয়াৰ প্ৰধান বন্দৰ '''টাঞ্জিয়াৰ''' জিব্ৰাল্টাৰ উপকূলত। ইয়াৰ ওচৰতে স্পেইনৰ '''চিউটা''' বন্দৰ। আলজিবিয়াৰ ৰাজধানী '''আলজিয়াৰ্চ''' বন্দৰ। আলেজিৰিয়াৰ ওৰাণ আৰু বোনা অঞ্চলৰ খনিৰ পৰা লোৰ আকৰ তোলা হয়। সাগৰত যোৱা জাহাজে ইয়াত কয়লা লয়। '''কন্‌ষ্টান্‌টাইন''' আৰু এখন প্ৰধান চহৰ। {{gap}} '''টিউনিচ—''' টিউনিচৰ ৰাজধানী আৰু প্ৰধান চহৰ। {{gap}} '''(২) উত্তৰ আট্‌লাণ্টিক দ্বীপসমূহ—'''এফ্ৰিকাৰ উত্তৰ- পশ্চিম উপকূলৰ '''এজোচ''' আৰু '''মাদিৰা দ্বীপ''" পৰ্তুগীজৰ অধীনত। দুয়ো দ্বীপ উৰ্ব্বৰ আৰু দুয়োতে আঙুৰৰ পৰা যথেষ্ট মদ উৎপন্ন হয়। '''কেনেৰী দ্বীপ''' স্পেইনৰ অধীনত। '''চাণ্টাক্ৰুজ''' চহৰ টেনেফি আগ্নেয়গিৰিৰ পাদদেশত এটি সুন্দৰ বন্দৰ। সমুদ্ৰ জাহাজে ইয়াত কয়লা লয়। {{gap}} '''(৩) লিবিয়া—''' লিবিয়া টিউনিচ আৰু মিচৰৰ মাজত অৱস্থিত। ভূমধ্য উপকূলৰ বাহিৰে ইয়াৰ বাকী অংশ মৰুময়। ১৯১১ খৃষ্টাব্দত ইটালিয়ে তুৰস্কক পৰাজয় কৰি লিবিয়া অধিকাৰ কৰিছে। '''ত্ৰিপলি''' ইয়াৰ প্ৰধান চহৰ আৰু বন্দৰ। '''বাৰ্কা''' ভূমধ্য সাগৰ উপকূলত আৰু এটি বন্দৰ। {{gap}}(৪) চাহাৰা—চাহাৰাৰ মাটিকালি প্ৰায় য়ুৰোপৰ সমান; অধিকাংশ ফৰাচীৰ অধীনত। মিচৰৰ পশ্চিমৰ লিবিয়া মৰু ইটালিক আৰু কেনেৰী দ্বীপৰ ওচৰত পশ্চিম উপকূলৰ কিছু অংশ স্পেইনৰ অধীনত। ই এখন চাপৰ অধিত্যকা। টিবেষ্টি পৰ্ব্বতমালাৰ ওখ ভূমিখণ্ডই ইয়াক কোণাকোণিকৈ দুভাগ কৰিছে। ইয়াৰ ঠায়ে ঠায়ে ৪০০/৫০০ ফুট ওখ বালিব স্তূপ আৰু ওৱেচিচ আছে। ওৱেচিচত ধপাত, খেজুৰি,<noinclude></noinclude> sv0nkyzr5rqq5f5gteih0mngrtkrbrj 104 91014 247574 246703 2026-04-12T15:33:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|ৰাজনৈতিক বিভাগ||২৬৫}}</noinclude> '''কপাহ''' প্ৰভৃতি জন্মে। মৰক্কোৰ দক্ষিণৰ '''অফিলেট''' উল্লেখযোগ্য। চাহাৰা আৰু কালাহাৰিত লোণ প্ৰচুৰ পোৱা যায়। {{gap}} (৫)''' মিচৰ—'''উত্তৰে ভূমধ্য সাগৰৰ পৰা দক্ষিণে '''ৱাডি''' '''হালফা''' পৰ্য্যন্ত আৰু পশ্চিমে '''লিবিয়া মৰুভূমিৰ''' পৰা পূৰ্বে '''লোহিত সাগৰ''' পৰ্য্যন্ত বিস্তৃত ভূখণ্ডক মিচৰ বোলা হয়। কিন্তু অকল নীল নদীৰ অববাহিকাৰ বদ্বীপত আৰু মৰুভূমি ওৱে চিচতহে লোকৰ বসতি আছে। বৰ্ত্তমান ইয়াৰ লোকসংখ্যা প্ৰায় ১ কোটি ৩০ লাখ। {{gap}}নীল নদীৰ ভৈয়াম প্ৰাচীন মিচৰীয় সভ্যতাৰ জন্মভূমি। প্ৰাচীন সভ্যতা আৰু গৌৰৱৰ চিন স্বৰূপ '''পিৰামিড, মন্দিৰ, কবৰ''' প্ৰভৃতি আজিও বৰ্তমান। {{gap}}মিচৰৰ প্ৰধান খেতি হৈছে কপাহ; মাৰ্কিণ আৰু ভাৰতবৰ্ষ ভিন্ন আৰু আন কোনো দেশতে কপাহ নজন্মে। আন শঙ্খৰ ভিতৰত '''গোমধান, গম, কুঁহিয়াৰ''' আৰু খেজুৰি প্ৰধান। {{gap}} নীল নৈৰ মোহনাৰ পৰা প্ৰথম নদীপ্ৰপাত '''আচোয়ান''' পৰ্য্যন্ত জাহাজ চলে। খাল কাটি '''আলেকজেন্দ্ৰিয়া''' আৰু চুয়েজ খালক নীল নদীৰ লগত সংযুক্ত কৰা হৈছে। বদ্বীপৰ প্ৰধান প্ৰধান চহৰবোৰ ৰেলেৰে সংযুক্ত। নীল নদীৰ বদ্বীপৰ মুখত মিচৰৰ ৰাজধানী আৰু এফ্ৰিকাৰ সৰ্ব্বাপেক্ষা ডাঙৰ চহৰ '''কাইৰো। আলেক-''' জেন্দ্ৰিয়া''' মিচৰৰ প্ৰধান বন্দৰ। ইয়াৰ পৰা কপাহ ৰপ্তানি হয়। বদ্বীপৰ পূবে চুয়েজৰ মুখত '''পৰ্ট সৈয়দ।''' {{gap}}'''চাভানা''' অঞ্চল কলা নিগ্ৰোজাতিৰ বাসস্থান বুলি ইয়াৰ নাম চুদান অৰ্থাৎ কৃষ্ণবৰ্ণ হৈছে। ইয়াৰ পূব অঞ্চলত ইংৰাজৰ অধীনত মিচৰীয় চুদান।<noinclude></noinclude> 202gbp9vrwj6hs28wfv9x4a1ar5b3ab 104 91015 247575 246704 2026-04-12T15:43:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৬৬||বিশ্ব-ভূগোল}}</noinclude> {{Gap}}চুদানৰ উত্তৰাঞ্চল মৰুময়; কিন্তু দক্ষিণাঞ্চলত বৰষুণ হয় দেখিই চাভানাত পৰিণত হৈছে। নীল নৈৰ প্ৰধান শাখাবোৰ আহি ইয়াতে মিলিছেহি। ইয়াত কপাহ আৰু খেজুৰি যথেষ্ট জন্মে। '''খাৰ্টুম''' ইয়াৰ প্ৰধান চহৰ; নীল নৈ আৰু বাৰ-এল-আজৰকৰ সঙ্গমত অৱস্থিত। পশ্চিম চুদানত লোৰ আকৰ আছে। {{Gap}} মিচৰীয় চুদানৰ পশ্চিমৰপৰা আটলান্টিক উপকূল পৰ্যন্ত পশ্চিম চুদান ফৰাচীৰ অধীনত। চুদানৰ সোঁমাজতে '''চাদ''' হ্ৰদ। ই অন্তঃপ্ৰবাহৰ কেন্দ্ৰ হলেও ইয়াৰ জল সুমিষ্ট। দক্ষিণ এমেৰিকাৰ টিটিকাকা হ্ৰদৰ দৰে ই ক্ৰমশঃ শুকাই আহিছে। {{Gap}}'''টিম্বক্‌টু''' নাইজাৰ অববাহিকাৰ প্ৰধান চহৰ আৰু ফৰাচী চুদানৰ ৰাজধানী আৰু বাণিজ্য কেন্দ্ৰ। বৃটিচ নাইজিবিয়াৰ উত্তৰ-অংশ চুদানৰ ভিতৰত পৰিছে। '''চোকোটা, কানো আৰু কুকা''' তিনটা বাণিজ্য কেন্দ্ৰ। ফ্ৰাচী বন্দৰ '''চেণ্ট লুই''' চেনিগাল নদীৰ মোহনাত। বৃটিচ গাম্বিয়া উপনিবেশৰ ৰাজধানী '''বেথাষ্ট্ৰ।''' ইয়াৰপৰা '''সৰিয়হ,''' '''তিচি আৰু চীনা বাদাম''' ৰপ্তানি হয়। চুদান উপকূলৰপৰা অলপ দূৰতে পৰ্তুগীজৰ অধীনস্থ '''কেপভাৰ্ড''' দ্বীপপুঞ্জ। {{Gap}}'''(৬) এবিছিনিয়া—''' মিচৰীয় চুদানৰ পূবে এবিছিনিয়া। এই অধিত্যকাৰ পাৰ থিয়ৈ উঠা বুলি কোনোৱে ইয়াৰ ভিতৰলৈ সহজে সোমাব নোৱাৰে। ১৯৩৬ চনত ইটালিয়ে এবিছিনিয়াৰ স্বাধীনতা গৌৰৱ অপহৰণ কৰিছে। {{Gap}} এবিছিনিয়াৰ প্ৰধান চহৰ আৰু ৰাজধানী '''এডিচ্‌ আবাবা''' ৰেলেৰে উপকূলৰ লগত সংযুক্ত। '''গোণ্ডাৰ''' আৰু এখন প্ৰধান চহৰ আৰু স্থানীয় খৃষ্টান ধৰ্ম্মৰ কেন্দ্ৰ। লোহিত উপকূলৰ '''ইৰিট্ৰিয়া''' আৰু গাদ্দাফুইৰ দক্ষিণৰ '''চোমালিলেণ্ডো''' ইটালিৰ অধীনত।<noinclude></noinclude> skdc56cbeztwu0wzega1xachwu0ur3u 104 91016 247576 246705 2026-04-12T15:45:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|ঊৰ্দ্ধ-গিনি||২৬৭}}</noinclude> ইৰিটিয়াৰ প্ৰধান চহৰ মাচাৱা কেতবোৰ দ্বীপৰ ওপৰত অৱস্থিত। এই বন্দৰ উত্তৰ এৰিছিনিয়াৰ ব্যৱসায় বাণিজ্যৰ কেন্দ্ৰ। ইবিটি য়া আৰু ইটালি চোমানিলেণ্ডৰ মাজত বাবেলমণ্ডব প্ৰণালী। এডেন উপসাগৰৰ উপকূলত ফৰাচী আৰু বৃটিচ চোমালিলেণ্ড অৱস্থিত। (৭) ঊৰ্দ্ধ-গিনি-চুদানৰ দক্ষিণত আটলান্টিক উপকূলৰ গিনি উপসাগৰৰ নাইজিৰিয়াৰ পৰ্য্যন্ত ভূভাগ উৰ্দ্ধগিনিৰ অন্তৰ্গত। ইয়াৰ বিষুবমণ্ডলৰ অৰণ্যৰপৰা আবলুচ, মেহগনি প্ৰভৃতি কাঠ আৰু ৰবৰ পোৱা যায়। ইয়াৰ চীনাবাদাম আৰু নাৰিকল জাতিয় গছৰ ফলৰপৰা যথেষ্ট তেল প্ৰস্তুত হয়। এইবোৰ বস্তুৰ কাৰণে য়ুৰোপীয়বোৰে এই উপকূলভূমি অধিকাৰ কৰিছে। বৃটিচৰ অধিকৃত চিয়ো লিৱোনৰ প্ৰধান চহৰ ফ্ৰি টাউন। লাইবিৰিয়া স্বাধীন নিগ্ৰো প্ৰজাতন্ত্ৰ। মনভিয়া ইয়াৰ ৰাজধানী। এই ৰাজ্য চিয়েবা-লিৱোন আৰু আয়ভৰি ক'ষ্টৰ মাজত। চিয়ো-লিৱোনৰ উত্তৰে ফৰাচী গিনি আৰু ইয়াৰ ওচৰতে এডোখৰ পৰ্তুগীজ অধিকৃত ঠাই আছে। আয়ভবি ক’ষ্ট আৰু ডাহোমি ফৰাচী শক্তিব অধীনত। আৰোমি ইয়াৰ প্ৰধান চহৰ। ইয়াৰ মাজতে বৃটিচ অধিকৃত গল্ড ক'ষ্ট আৰু তাৰ ভিতৰতে আচান্তি। গল্ড কষ্টৰ খনিজ পদাৰ্থ মেঙ্গেনিজ ভাৰতৰ যেঙ্গেনিজৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী হৈ পৰিছে, আৰু ইয়াৰ পৰা মেঙ্গেনিজৰ ৰপ্তানি ক্ৰমাগত বাঢ়ি অহাত ভাৰতৰ মেঙ্গেনিজব প্ৰাধান্য ক্ৰমাগত কমি আহিছে। গল্ড ক’ষ্টৰ পূব অঞ্চল জাৰ্ম্মাণ টোগোলেণ্ড, মহাসমৰৰ অন্তত ইংৰাজ আৰু ফৰাচীয়ে ভাগ কৰি লৈছে। নাইজিৰিয়া বৃটিচ সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত। লেগচ ইয়াৰ প্ৰধান চহৰ আৰু সুন্দৰ বন্দৰ। ইয়াক ৰেলে উত্তৰৰ প্ৰধান প্ৰধান চহৰৰ লগত সংযুক্ত কৰিছে। নাইজিৰিয়াত টিনৰ খনি আছে।<noinclude></noinclude> k8gslez2ld1qspnsnwz96xolkipuysw 247578 247576 2026-04-12T15:56:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|ঊৰ্দ্ধ-গিনি||২৬৭}}</noinclude> '''ইৰিট্ৰিয়াৰ''' প্ৰধান চহৰ '''মাচাৱা''' কেতবোৰ দ্বীপৰ ওপৰত অৱস্থিত। এই বন্দৰ উত্তৰ এৰিছিনিয়াৰ ব্যৱসায় বাণিজ্যৰ কেন্দ্ৰ। ইবিটি য়া আৰু ইটালি চোমানিলেণ্ডৰ মাজত বাবেলমণ্ডব প্ৰণালী। এডেন উপসাগৰৰ উপকূলত ফৰাচী আৰু বৃটিচ চোমালিলেণ্ড অৱস্থিত। {{Gap}}(৭) '''ঊৰ্দ্ধ-গিনি—'''চুদানৰ দক্ষিণত আটলান্টিক উপকূলৰ গিনি উপসাগৰৰ নাইজিৰিয়াৰ পৰ্য্যন্ত ভূভাগ উৰ্দ্ধগিনিৰ অন্তৰ্গত। ইয়াৰ বিষুবমণ্ডলৰ অৰণ্যৰপৰা '''আবলুচ, মেহগনি''' প্ৰভৃতি কাঠ আৰু '''ৰবৰ''' পোৱা যায়। ইয়াৰ '''চীনাবাদাম আৰু নাৰিকল''' জাতিয় গছৰ ফলৰপৰা যথেষ্ট তেল প্ৰস্তুত হয়। এইবোৰ বস্তুৰ কাৰণে য়ুৰোপীয়বোৰে এই উপকূলভূমি অধিকাৰ কৰিছে। বৃটিচৰ অধিকৃত '''চিয়েৰা লিৱোনৰ''' প্ৰধান চহৰ '''ফ্ৰি টাউন'''। '''লাইবিৰিয়া''' স্বাধীন নিগ্ৰো প্ৰজাতন্ত্ৰ। '''মনভিয়া''' ইয়াৰ ৰাজধানী। এই ৰাজ্য চিয়েৰা লিৱোন আৰু আয়ভৰি ক'ষ্টৰ মাজত। চিয়ো-লিৱোনৰ উত্তৰে '''ফৰাচী গিনি''' আৰু ইয়াৰ ওচৰতে এডোখৰ পৰ্তুগীজ অধিকৃত ঠাই আছে। '''আয়ভৰি ক’ষ্ট''' আৰু '''ডাহোমি''' ফৰাচী শক্তিব অধীনত। আৰোমি ইয়াৰ প্ৰধান চহৰ। ইয়াৰ মাজতে বৃটিচ অধিকৃত '''গল্ড ক'ষ্ট''' আৰু তাৰ ভিতৰতে '''আচান্তি'''। গল্ড কষ্টৰ খনিজ পদাৰ্থ মেঙ্গেনিজ ভাৰতৰ মেঙ্গেনিজৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী হৈ পৰিছে, আৰু ইয়াৰ পৰা মেঙ্গেনিজৰ ৰপ্তানি ক্ৰমাগত বাঢ়ি অহাত ভাৰতৰ মেঙ্গেনিজব প্ৰাধান্য ক্ৰমাগত কমি আহিছে। গল্ড ক’ষ্টৰ পূব অঞ্চল জাৰ্ম্মাণ '''টোগোলেণ্ড''', মহাসমৰৰ অন্তত ইংৰাজ আৰু ফৰাচীয়ে ভাগ কৰি লৈছে। '''নাইজিৰিয়া''' বৃটিচ সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত। লেগচ ইয়াৰ প্ৰধান চহৰ আৰু সুন্দৰ বন্দৰ। ইয়াক ৰেলে উত্তৰৰ প্ৰধান প্ৰধান চহৰৰ লগত সংযুক্ত কৰিছে। নাইজিৰিয়াত '''টিনৰ''' খনি আছে।<noinclude></noinclude> j77qklfno5wisj2r6qt3em0o5sczizt 104 91017 247577 246706 2026-04-12T15:48:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৬৮||বিশ্ব-ভূগোল}}</noinclude> {{gap}}(৮) অধঃ গিনি — নাইজিৰিয়াৰ দক্ষিণৰপৰা কালাহাৰিৰ উত্তম সীমা পৰ্য্যন্ত উপকূল ভাগক অধঃগিনি বোলা হয়। নাৰিকল জাতিয় ফলৰ তেল, আবলুচ প্ৰভৃতি কাঠ, ৰবৰ, হাতীৰ দাঁত এই অঞ্চলৰপৰা ৰপ্তানি হয়। '''কফি আৰু ককো''' এই অঞ্চলত, বিশেষতঃ গিনি উপসাগৰৰ চেণ্ট টমাচ প্ৰভৃতি দ্বীপসমূহত প্ৰচুৰ জন্মে। কেমেৰুণ অঞ্চল আগেয়ে জাৰ্ম্মাণৰ অধীনত আছিল; এতিয়া ইয়াক ফৰাচী বিষুবীয় এফ্ৰিকাৰ লগত যুক্ত কৰি ফৰাচী সাম্ৰাজ্যভুক্ত কৰিছে। বিষুবীয় এফ্ৰিকা চুদানৰ দক্ষিণ অংশৰপৰা কাঙ্গৰ নামনি অঞ্চললৈকে বিস্তৃত। লিব্ৰেভিল ইয়াৰ প্ৰধান চহৰ আৰু বন্দৰ। ইয়াৰ দক্ষিণে লোৱাঙ্গো বন্দব। {{gap}}অধঃগিনিৰ দক্ষিণত গৰ্ত্তগীজ অধিকৃত আঙ্গোলা দেশ। লোয়াণ্ডা ইয়াৰ ৰাজধানী। ইয়াৰ পৰা কফি, চেনি, ৰবৰ প্ৰভৃতি বপ্তানি হয়। বেঙ্গোৱেলা আৰু মোচামিডিজ ইয়াব দক্ষিণৰ প্ৰধান বন্দৰ। {{gap}} (৯) ক'ঙ্গৰ অববাহিকা—ই বেলজিয়ান ৰাজশক্তিৰ অধীনত। ইয়াৰ মাটিকালি প্ৰায় ১০ লাখ বৰ্গ মাইল। হাতীৰ দাত, নাৰিকল জাতিয় ফলব তেল, ববৰ আৰু নানা বিধৰ কাঠ প্ৰভৃতি বহু মূলীয়া বস্তু ইয়াত পোৱা যায়। ক’ঙ্গৰ মোহনাৰপৰা ষ্টেইনলী শাঁকোৰ ওচৰ লিউপোল্ডভিল নগৰ পৰ্য্যন্ত ৰেলপথ খোলা হৈছে। বেলজিয়ান ক’ঙ্গৰ তামৰ উৎপন্ন বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে ইয়াৰ প্ৰাধান্য' বাঢ়িছে। বোমা ইয়াৰ প্ৰধান বন্দৰ। মধ্য এফ্ৰিকাৰ পূৰ্ব্বাংশ উত্তৰে বোডল্‌ফ হ্ৰদৰ ওচৰৰপৰা দক্ষিণে নিম্নাচা হ্ৰদ পৰ্য্যন্ত জুবি আছে। এই অঞ্চল বৃটিচ সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত। উগাণ্ডা, কেনিয়া আৰু টাঙ্গানিইকা ইয়াৰ তিনটা প্ৰধান বিভাগ।<noinclude></noinclude> smk5qfj7zp53dgn0gearp1ucqp5p8rg 247582 247577 2026-04-12T16:14:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৬৮||বিশ্ব-ভূগোল}}</noinclude> {{gap}}(৮) অধঃ গিনি — নাইজিৰিয়াৰ দক্ষিণৰপৰা কালাহাৰিৰ উত্তম সীমা পৰ্য্যন্ত উপকূল ভাগক অধঃগিনি বোলা হয়। '''নাৰিকল''' '''জাতিয় ফলৰ তেল, আবলুচ প্ৰভৃতি কাঠ, ৰবৰ, হাতীৰ''' '''দাঁত''' এই অঞ্চলৰপৰা ৰপ্তানি হয়। '''কফি আৰু ককো''' এই অঞ্চলত, বিশেষতঃ গিনি উপসাগৰৰ চেণ্ট টমাচ প্ৰভৃতি দ্বীপসমূহত প্ৰচুৰ জন্মে। কেমেৰুণ অঞ্চল আগেয়ে জাৰ্ম্মাণৰ অধীনত আছিল; এতিয়া ইয়াক ফৰাচী বিষুবীয় এফ্ৰিকাৰ লগত যুক্ত কৰি '''ফৰাচী''' '''সাম্ৰাজ্যভুক্ত''' কৰিছে। বিষুবীয় এফ্ৰিকা চুদানৰ দক্ষিণ অংশৰপৰা কাঙ্গৰ নামনি অঞ্চললৈকে বিস্তৃত। '''লিব্ৰেভিল''' ইয়াৰ প্ৰধান চহৰ আৰু বন্দৰ। ইয়াৰ দক্ষিণে '''লোৱাঙ্গো''' বন্দৰ। {{gap}}অধঃগিনিৰ দক্ষিণত গৰ্ত্তগীজ অধিকৃত '''আঙ্গোলা''' দেশ। '''লোয়াণ্ডা''' ইয়াৰ ৰাজধানী। ইয়াৰ পৰা কফি, চেনি, ৰবৰ প্ৰভৃতি ৰপ্তানি হয়। '''বেঙ্গোৱেলা আৰু মোচামিডিজ''' ইয়াৰ দক্ষিণৰ প্ৰধান বন্দৰ। {{gap}} (৯) ক'ঙ্গৰ অববাহিকা—ই বেলজিয়ান ৰাজশক্তিৰ অধীনত। ইয়াৰ মাটিকালি প্ৰায় ১০ লাখ বৰ্গ মাইল। হাতীৰ দাত, নাৰিকল জাতিয় ফলৰ তেল, ৰবৰ আৰু নানা বিধৰ কাঠ প্ৰভৃতি বহু মূলীয়া বস্তু ইয়াত পোৱা যায়। ক’ঙ্গৰ মোহনাৰপৰা ষ্টেইনলী শাঁকোৰ ওচৰ '''লিউপোল্ডভিল''' নগৰ পৰ্য্যন্ত ৰেলপথ খোলা হৈছে। বেলজিয়ান ক’ঙ্গৰ তামৰ উৎপন্ন বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে ইয়াৰ প্ৰাধান্য' বাঢ়িছে। '''ৰোমা''' ইয়াৰ প্ৰধান বন্দৰ। মধ্য এফ্ৰিকাৰ পূৰ্ব্বাংশ উত্তৰে বোডল্‌ফ হ্ৰদৰ ওচৰৰপৰা দক্ষিণে নিম্নাচা হ্ৰদ পৰ্য্যন্ত জুবি আছে। এই অঞ্চল বৃটিচ সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত। '''উগাণ্ডা, কেনিয়া আৰু টাঙ্গানিইকা''' ইয়াৰ তিনটা প্ৰধান বিভাগ।<noinclude></noinclude> c1vtou4bewox0u62x246ofy6m6ca82y 247583 247582 2026-04-12T16:15:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৬৮||বিশ্ব-ভূগোল}}</noinclude> {{gap}}(৮) অধঃ গিনি — নাইজিৰিয়াৰ দক্ষিণৰপৰা কালাহাৰিৰ উত্তম সীমা পৰ্য্যন্ত উপকূল ভাগক অধঃগিনি বোলা হয়। '''নাৰিকল''' '''জাতিয় ফলৰ তেল, আবলুচ প্ৰভৃতি কাঠ, ৰবৰ, হাতীৰ''' '''দাঁত''' এই অঞ্চলৰপৰা ৰপ্তানি হয়। '''কফি আৰু ককো''' এই অঞ্চলত, বিশেষতঃ গিনি উপসাগৰৰ চেণ্ট টমাচ প্ৰভৃতি দ্বীপসমূহত প্ৰচুৰ জন্মে। কেমেৰুণ অঞ্চল আগেয়ে জাৰ্ম্মাণৰ অধীনত আছিল; এতিয়া ইয়াক ফৰাচী বিষুবীয় এফ্ৰিকাৰ লগত যুক্ত কৰি '''ফৰাচী''' '''সাম্ৰাজ্যভুক্ত''' কৰিছে। বিষুবীয় এফ্ৰিকা চুদানৰ দক্ষিণ অংশৰপৰা কাঙ্গৰ নামনি অঞ্চললৈকে বিস্তৃত। '''লিব্ৰেভিল''' ইয়াৰ প্ৰধান চহৰ আৰু বন্দৰ। ইয়াৰ দক্ষিণে '''লোৱাঙ্গো''' বন্দৰ। {{gap}}অধঃগিনিৰ দক্ষিণত গৰ্ত্তগীজ অধিকৃত '''আঙ্গোলা''' দেশ। '''লোয়াণ্ডা''' ইয়াৰ ৰাজধানী। ইয়াৰ পৰা কফি, চেনি, ৰবৰ প্ৰভৃতি ৰপ্তানি হয়। '''বেঙ্গোৱেলা আৰু মোচামিডিজ''' ইয়াৰ দক্ষিণৰ প্ৰধান বন্দৰ। {{gap}} (৯) ক'ঙ্গৰ অববাহিকা—ই বেলজিয়ান ৰাজশক্তিৰ অধীনত। ইয়াৰ মাটিকালি প্ৰায় ১০ লাখ বৰ্গ মাইল। হাতীৰ দাত, নাৰিকল জাতিয় ফলৰ তেল, ৰবৰ আৰু নানা বিধৰ কাঠ প্ৰভৃতি বহু মূলীয়া বস্তু ইয়াত পোৱা যায়। ক’ঙ্গৰ মোহনাৰপৰা ষ্টেইনলী শাঁকোৰ ওচৰ '''লিউপোল্ডভিল''' নগৰ পৰ্য্যন্ত ৰেলপথ খোলা হৈছে। বেলজিয়ান ক’ঙ্গৰ তামৰ উৎপন্ন বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে ইয়াৰ প্ৰাধান্য' বাঢ়িছে। '''ৰোমা''' ইয়াৰ প্ৰধান বন্দৰ। মধ্য এফ্ৰিকাৰ পূৰ্ব্বাংশ উত্তৰে বোডল্‌ফ হ্ৰদৰ ওচৰৰপৰা দক্ষিণে নিম্নাচা হ্ৰদ পৰ্য্যন্ত জুবি আছে। এই অঞ্চল বৃটিচ সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত। '''উগাণ্ডা, কেনিয়া আৰু '''টাঙ্গানিইকা''' ইয়াৰ তিনটা প্ৰধান বিভাগ।<noinclude></noinclude> cd6ohsibmf1pqmlfyvifcfct1n6wccz 104 91018 247587 246707 2026-04-12T16:33:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|নিয়াচালেণ্ড||২৬৯}}</noinclude> {{gap}} নীল নদীৰ উৰ্দ্ধাংশ উগাণ্ডাত। ইয়াত কল, কফি, কুঁহিয়াৰ আৰু স্বপাত উৎপন্ন হয়। উগাণ্ডাৰ পূৰ্বে '''কেনিয়া''' উপনিবেশ। ইয়াৰ বৰ্ত্তমান উন্নতি ভাৰতৰ শ্ৰমজীবিৰ দ্বাৰা সাধিত হৈছে। '''মোম্বাচা''' প্ৰধান চহৰ আৰু বন্দৰ। কেনিয়াৰ দক্ষিণে '''টাঙ্গানিইকা।''' মহাসমৰৰ অন্তত ইয়াক জাৰ্ম্মাণসকলে ইংৰাজক সমৰ্পণ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে। '''ডাৰ-এচ-চালাম''' ইয়াৰ প্ৰধান বন্দৰ। ইয়াৰ উপকূলৰ '''জাঞ্জিবাৰ আৰু পেম্বা''' দ্বীপদ্বয় বৃটিচ-আশ্ৰিত। ইয়াত যথেষ্ট লং উৎপন্ন হয়। আগেয়ে জাঞ্জিবাৰ গোলাম ব্যৱসায়ৰ কেন্দ্ৰ আছিল। {{gap}}(১০) নিয়াচালেণ্ড আৰু ৰোডেচিয়ানিয়াচা হ্ৰদৰ পূৰ্ব অঞ্চলক নিয়াচালেও বোলা হয়। ইয়াৰ ওখ ঠাইত কপাহ, কফি প্ৰভৃতি জন্মে। ইয়াত যথেষ্ট গৰু চৰোৱা পথাৰ আছে। '''ব্লাণ্টায়াৰ''' ইয়াৰ প্ৰধান চহৰ। '''জাম্বেচি নৈৰ''' উত্তৰ খণ্ডই বোডেচিয়াক উত্তৰ-দক্ষিণ দুই ভাগত বিভক্ত কৰিছে। বৃটিচ সাম্ৰাজ্যৰ ভিতৰত কেৱল উত্তৰ ৰোডেচিয়াতেছে তাম উৎপন্ন হয়। দক্ষিণ বোডেচিয়াৰ পৰা খনিজ পদাৰ্থ '''ক্ৰমাইট''' ৰপ্তানি হয়। ইয়াত লোৰ আকৰো আছে। '''কেপটাউনৰ''' পৰা ৰেলপথ ইয়াৰ ভিতৰেদি টাঙ্গানিইকা পৰ্য্যন্ত গৈছে। '''চলচ্‌বেৰি''' ইয়াৰ প্ৰধান সোণখনিৰ কেন্দ্ৰ। নিয়াচালেণ্ড আৰু ৰোডেচিয়া বৃটিচ সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত। {{gap}}(১১) '''পৰ্তুগীজ পূৰ্ব-এফ্ৰিকা জাম্বেচিৰ শেষ খণ্ড''' আৰু নিমপ’প' ইয়াৰ ভিতৰেদি বৈ গৈছে। '''লৰেণকো মাৰ্কেজ''' ভেলাগোৱা উপসাগৰৰ প্ৰধান বন্দৰ। '''মোজাম্বিক''' ইয়াৰ ৰাজধানী আৰু বন্দৰ। ই এটা দ্বীপৰ ওপৰত অৱস্থিত। দক্ষিণৰ বীৰা বন্দৰৰপৰা চলচ্ বেৰি লৈকে এটি ৰেলপথ আছে। লৰেণকো -<noinclude></noinclude> 19qoaw68yaji6k9uodez1hfkmdwx7uo 104 91019 247588 246708 2026-04-12T16:37:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৭০||বিশ্ব-ভূগোল}}</noinclude> মাৰ্কেজ মধ্যঅঞ্চলৰ লগত ৰেলেৰে সংযুক্ত হোৱাত এটি বাণিজ্যকেন্দ্ৰ হৈ পৰিছে। {{gap}} (১২)''' মাদাগাস্কাৰ —''' দীঘে প্ৰায় এহেজাৰ মাইল। মোজাম্বিক প্ৰণালীয়ে ইয়াক মহাদেশৰ পৰা পৃথক কৈ ৰাখিছে। মাটিকালি প্ৰায় ২ লাখ ২৮ হেজাৰ বৰ্গ মাইল। {{gap}} ইয়াৰ উত্তৰৰপৰা দক্ষিণলৈকে দীঘলে দীঘলে পৰ্ব্বতমালা আছে। ৰাজধানী আন্‌টানানাৰিভো ইয়াৰ মাজ ভাগত অৱস্থিত। ১৮৯৬ খৃষ্টাব্দত ফৰাচীসকলে এই দ্বীপ অধিকাৰ কৰি ফৰাচী সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। চাউল, ৰবৰ, গোমধান, কুঁহিয়াৰ, কপাহ এই দেশত প্ৰচুৰ জন্মে। {{gap}} এফ্ৰিকাৰ অন্তৰ্গত ভাৰত মহাসাগৰৰ আন আন দ্বীপৰ কথা আগেয়ে কোৱা হৈছে। {{gap}}(১৩) বৃটিচ দক্ষিণ-এফ্ৰিকা — ১৯২০ খৃঃ কেপ-অব- গুড-হ’প ( উত্তমাশা অন্তৰীপ) প্ৰদেশ, নাটাল, আৰু জুলুলেও, ট্ৰাঞ্চভাল আৰু অবেঞ্জ ফ্ৰি ষ্টেট লৈ বৃটিচ দক্ষিণ-এফ্ৰিকা সন্মিলনী গঠিত হৈছে। বাচুটালেণ্ড আৰু বেচুৱানালেও এই সম্মিলনীৰ অধীনস্থ দুখন প্ৰদেশ। মহাসমৰৰ অন্তত জাৰ্ম্মাণ দক্ষিণ-পশ্চিম এফ্ৰিকা ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। {{gap}}কেপ-অব-গুড-হ’প প্ৰদেশ— ইয়াৰ মাটিকালি গ্ৰেইট বুটেনৰ তিনি গুণ। টেবল পৰ্ব্বতৰ পাদদেশত অৱস্থিত কেপটাউন ইয়াৰ ৰাজধানী আৰু প্ৰধান বন্দৰ। ইয়াৰ পৰা বেলজিয়াম কঙ্গ পৰ্য্যন্ত নিছিগাকৈ ৰেলপথ গৈছে। এই চহৰৰ পূৰফালে আলগোৱা উপসাগৰৰ বন্দৰ এলিজাবেথ আৰু ইয়াৰ উত্তৰ ইষ্ট লণ্ডন বন্দৰ উল্লেখযোগ্য। ইয়াৰ অতি দক্ষিণ-পূৰ্ব্বাংশত কাফ্ৰি জাতিয়ে বাস<noinclude></noinclude> 3h84hk9vdue4m50icgziu20pth65uzz 247593 247588 2026-04-12T17:32:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৭০||বিশ্ব-ভূগোল}}</noinclude> মাৰ্কেজ মধ্যঅঞ্চলৰ লগত ৰেলেৰে সংযুক্ত হোৱাত এটি বাণিজ্যকেন্দ্ৰ হৈ পৰিছে। {{gap}} (১২)''' মাদাগাস্কাৰ —''' দীঘে প্ৰায় এহেজাৰ মাইল। মোজাম্বিক প্ৰণালীয়ে ইয়াক মহাদেশৰ পৰা পৃথক কৈ ৰাখিছে। মাটিকালি প্ৰায় ২ লাখ ২৮ হেজাৰ বৰ্গ মাইল। {{gap}} ইয়াৰ উত্তৰৰপৰা দক্ষিণলৈকে দীঘলে দীঘলে পৰ্ব্বতমালা আছে। ৰাজধানী '''আন্‌টানানাৰিভো''' ইয়াৰ মাজ ভাগত অৱস্থিত। ১৮৯৬ খৃষ্টাব্দত ফৰাচীসকলে এই দ্বীপ অধিকাৰ কৰি ফৰাচী সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। চাউল, ৰবৰ, গোমধান, কুঁহিয়াৰ, কপাহ এই দেশত প্ৰচুৰ জন্মে। {{gap}} এফ্ৰিকাৰ অন্তৰ্গত ভাৰত মহাসাগৰৰ আন আন দ্বীপৰ কথা আগেয়ে কোৱা হৈছে। {{gap}}(১৩) '''বৃটিচ দক্ষিণ-এফ্ৰিকা —''' ১৯২০ খৃঃ '''কেপ-অব- গুড-হ’প'''( উত্তমাশা অন্তৰীপ) প্ৰদেশ, নাটাল, আৰু জুলুলেণ্ড, ট্ৰাঞ্চভাল আৰু অৰেঞ্জ ফ্ৰি ষ্টেট লৈ বৃটিচ দক্ষিণ-এফ্ৰিকা সন্মিলনী গঠিত হৈছে। বাচুটালেণ্ড আৰু বেচুৱানালেও এই সম্মিলনীৰ অধীনস্থ দুখন প্ৰদেশ। মহাসমৰৰ অন্তত জাৰ্ম্মাণ দক্ষিণ-পশ্চিম এফ্ৰিকা ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। {{gap}}'''কেপ-অব-গুড-হ’প প্ৰদেশ—''' ইয়াৰ মাটিকালি গ্ৰেইট বুটেনৰ তিনি গুণ। টেবল পৰ্ব্বতৰ পাদদেশত অৱস্থিত '''কেপটাউন''' ইয়াৰ ৰাজধানী আৰু প্ৰধান বন্দৰ। ইয়াৰ পৰা বেলজিয়াম কঙ্গ পৰ্য্যন্ত নিছিগাকৈ ৰেলপথ গৈছে। এই চহৰৰ পূৰফালে আলগোৱা উপসাগৰৰ বন্দৰ '''এলিজাবেথ''' আৰু ইয়াৰ উত্তৰৰ '''ইষ্ট লণ্ডন''' বন্দৰ উল্লেখযোগ্য। ইয়াৰ অতি দক্ষিণ-পূৰ্ব্বাংশত কাফ্ৰি জাতিয়ে বাস<noinclude></noinclude> ggx7st3u17p3qnmbb1u7gnltd7ije48 104 91041 247605 246809 2026-04-13T05:20:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ভক্তি-প্ৰদীপ|৩১}}</noinclude> {{Block center|<poem>ইন্দ্ৰ চন্দ্ৰ সূৰ্য্য {{gap|4em}} কুৱেৰ বৰুণ {{gap|4em}} বায়ু বহ্নি প্ৰজাপতি। কমলা কাৰ্ত্তিক {{gap|4em}} চণ্ডিকা শঙ্কৰ {{gap|4em}} গণেশ্বৰ সৰস্বতী॥ অশ্বিনীকুমাৰ {{gap|4em}} ধৰ্ম্ম যমৰাজ {{gap|4em}} আন যত দেৱ আছে। শুদ্ধ হওঁ বুলি {{gap|4em}} সদায় ভ্ৰমন্ত {{gap|4em}} ভকতৰ পাছে পাছে॥১২৫ গঙ্গা বাৰানসী {{gap|4em}} কেদাৰ কাবেৰী {{gap|4em}} কাশী সিদ্ধ কাঞ্চী সিন্ধু। লুহিত পুস্কৰ {{gap|4em}} ক্ষেত্ৰ পয়স্বিনী {{gap|4em}} কপিল সপতসিন্ধু॥ কৌশকী সোণাৰু {{gap|4em}} সৰযূ গণ্ডকী {{gap|4em}} আন যত তীৰ্থ আছে। শুদ্ধ কৰিবাক {{gap|4em}} লাগি আপুনাক {{gap|4em}} ভ্ৰমে ভকতৰ পাছে॥১২৬ বোলে তীৰ্থ দেৱে {{gap|4em}} কৃতকৃত্য ভৈলা {{gap|4em}} ভকতৰ পায়া সঙ্গ। আজিসে আমাৰ {{gap|4em}} সাফল জনম {{gap|4em}} বুলি কৰে মহাৰঙ্গ।। পাঞ্চ বিধ মুক্তি {{gap|4em}} মূৰ্ত্তি ধৰি ফুৰৈ {{gap|4em}} মোক লৈয়ো বুলি বাপ ।</poem>}}<noinclude></noinclude> kgakgwudld15mdz1zjrtjt3hi0n478e 104 91042 247594 246810 2026-04-12T17:42:03Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভক্তি-প্ৰদীপ|৭১}}</noinclude>{{Block center|<poem>সদায় আনন্দ {{gap|4em}} মায়াময় সুখ {{gap|4em}} প্ৰসিদ্ধ বৈকুণ্ঠ ধাম॥২৯৪ ইন্দ্ৰিয়ৰ ভোগ {{gap|4em}} স্বৰ্গ সুখ মানে {{gap|4em}} কুৎচিত আতি বিনাশী। যিটো নিজ সুখ {{gap|4em}} আত্মাৰ আনন্দ {{gap|4em}} বৈকুণ্ঠত মিলে আসি॥ মোহোৰ সমান {{gap|4em}} সম্বোধি স্বৰূপ {{gap|4em}} ভকতে পাৰে তথাত। নীল তনুপীত {{gap|4em}} বস্ত্ৰে ৰঞ্জে আতি {{gap|4em}} সমস্তৰে চাৰি হাত॥২৯৫ শঙ্খ চক্ৰ গদা {{gap|4em}} পদ্ম ধৰি থাকৈ {{gap|4em}} ৰত্নৰ বিমানে বসি। অনেক পদ্মিনী {{gap|4em}} বেৰি সেৱা কৰে {{gap|4em}} জ্বলৈ যেন কোটি শশী॥ সদায় আনন্দ {{gap|4em}} মোৰ গুণ নাম {{gap|4em}} শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন কৰে। পৰম প্ৰেমত {{gap|4em}} তনু ৰোমাঞ্চিত {{gap|4em}} নেত্ৰৰ লোতক ঝৰে॥২৯৬ নাৰীগণে মোৰ {{gap|4em}} গুণ গীত গাৱে {{gap|4em}} তাল কৰতাল ঠুকি। বৈকুণ্ঠক ছানি {{gap|4em}} কৃষ্ণ কৃষ্ণ ধ্বনি {{gap|4em}} ভকতে কৰে উৎসুকি॥</poem>}}<noinclude></noinclude> te4c7wu2cachj1uwjcbnsovbax8s5ly 104 91057 247598 246828 2026-04-12T18:20:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ভক্তি-প্ৰদীপ|৪৯}}</noinclude> {{Block center|<poem>তোমাৰ ভকতি দেখি {{Gap|4em}} মহাতুষ্ট ভৈলো সখি {{Gap|4em}} ৰহস্যক কৰিবো প্ৰকাশ॥ যত মহাপাতকক {{Gap|4em}} সংহাৰ কৰিবে লাগি {{Gap|4em}} আছৈ একে নামৰ শকতি। যতেক পাতক কোটি {{Gap|4em}} জনমত কৰিবাক {{Gap|4em}} নপাৰিবে পাতকী সম্প্ৰতি॥১৯৯ তথাপি তোমাত কহো {{Gap|4em}} শাস্ত্ৰৰ প্ৰসিদ্ধ কথা {{Gap|4em}} যিবা নামে যত পাপ হবে। আন দেৱ সেৱা এৰি {{Gap|4em}} কেৱলে আমাক মাত্ৰ {{Gap|4em}} হুয়া এক শৰণ সুমৰে। আমাৰ কমলানাথ {{Gap|4em}} নামক সুমৰে যদি {{Gap|4em}} পৰম পাতকী অনিচ্ছাত। দুই কোটি জনমৰ {{Gap|4em}} যতেক পাতেক আছে {{Gap|4em}} হৰৈ তাৰ তেখনে সাক্ষাৎ॥২০০ পৰম মঙ্গল নাম {{Gap|4em}} যি পুনু শ্ৰদ্ধায়ে লৱৈ {{Gap|4em}} হৰৈ পাপ তাহাৰ দুগুণ। অনিচ্ছায়ে একগুণ {{Gap|4em}} শ্ৰদ্ধাত দুগুণ নাম {{Gap|4em}} এহিমতে জানিবা অৰ্জ্জুন।। বাসুদেৱ নাম মোৰ {{Gap|4em}} অকস্মাত স্মৰে যিটো {{Gap|4em}} নাহি কিছু মনত উল্লাস। তিনি কোটি জনমৰ {{Gap|4em}} যতেক পাতক তাৰ {{Gap|4em}} নামে কৰে তেখনে নিৰ্য্যাণ॥২০১</poem>}}<noinclude></noinclude> fzfn9otuuz5vgthcr87z5gfpccmrchs 104 91074 247602 246877 2026-04-13T04:57:52Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভক্তি প্ৰদীপ|১৫}}</noinclude> {{Block center|<poem>এতেক বুলিয়া {{gap|4em}} আসন ভিৰিয়া {{gap|4em}} ৰৈলা দ্বিজ মৌন হুই। শুনি চাণ্ডালিনী {{gap|4em}} বিষ্ণুক স্মৰিলা {{gap|4em}} বৃদ্ধাঙ্গুষ্ঠে কৰ্ণ চুই॥৫৬ বিপ্ৰৰ দুৰ্ঘোৰ {{gap|4em}} কৰ্ম্ম দেখি যিটো {{gap|4em}} চাণ্ডালী বিস্ময় ভৈলা। মোত মহাপাপ {{gap|4em}} সিজিল বুলিয়া {{gap|4em}} বিষ্ণু বিষ্ণু স্মৰি ৰৈলা ।। শুনা সভাসদ {{gap|4em}} কৃষ্ণ কথা পদ {{gap|4em}} নিশৱদ হুয়া আতি। কৃষ্ণক নভজৈ {{gap|4em}} নৰকত মজৈ {{gap|4em}} সি সি জন আত্মঘাতী॥৫৭ জগত জনক {{gap|4em}} যিটো কৃষ্ণ দেৱ {{gap|4em}} আছন্ত জগত ব্যাপি। মোহে ভৈল অন্ধ {{gap|4em}} ভজিবে প্ৰৱন্ধ {{gap|4em}} নকৰে তাঙ্ক তথাপি॥ একো কাৰ্য্যে নষ্ট {{gap|4em}} নাহি কায় কষ্ট {{gap|4em}} ধনৰ নাহিকে হানি। কৰ্ণে কৃষ্ণ কথা {{gap|4em}} থাকোক আমাৰ {{gap|4em}} মুখে মাত্ৰ ৰাম বাণী॥৫৮ এতেক বোলন্তে {{gap|4em}} প্ৰভু ভগৱন্তে {{gap|4em}} ভৈল মোৰ নিজ দাস।</poem>}}<noinclude></noinclude> 8jmgtshybhd9ne4r37jrfmpnhgqyffu 104 91075 247601 246878 2026-04-13T04:48:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৪|ভক্তি-প্ৰদীপ|}}</noinclude> {{Block center|<poem>দাসী হেন মানি {{gap|4em}} কৈয়ো নিষ্টে মোক {{gap|4em}} কৰিয়ো কাত ভকতি॥৫৩ চাণ্ডালীৰ হেন {{gap|4em}} বচন শুনিয়া {{gap|4em}} সুশীলে নমাতি আছে। কতোক্ষণ মানে {{gap|4em}} ঠেস ধৰি ৰহি {{gap|4em}} মেলিলেক চক্ষু পাছে।। মহা মত্তগৰ্ব্বে {{gap|4em}} চাণ্ডালীক চাই {{gap|4em}} বুলিলন্ত তুলি মাথ। যাক পুজো মই {{gap|4em}} তাক নজানস {{gap|4em}} তেহোঁ ত্ৰিজগত নাথ॥৫৪ কেশৱ থাকন্তে {{gap|4em}} অনুসৰি যাক {{gap|4em}} যিটো দেৱতাৰ দেৱ। দশ দিকপাল {{gap|4em}} ধৰিয়া যোগান {{gap|4em}} যাক কৰে সদা সেৱ।। হেন মহেন্দ্ৰক {{gap|4em}} কৰো আৰাধন {{gap|4em}} সাৱধানে বিধি চাই। অন্তকালে মোক {{gap|4em}} নিয়া আপুনাৰ {{gap|4em}} অৰ্দ্ধাসনে দিবা ঠাই॥৫৫ গন্ধে পুষ্পে ধূপে {{gap|4em}} দীপে পূজো নিতে {{gap|4em}} পৰম পৱিত্ৰ হুই। কিবা সোধা মোত {{gap|4em}} চাণ্ডালিনী তাক {{gap|4em}} কহিবাক যোগ্য নুই॥</poem>}}<noinclude></noinclude> otq6e9r04eq6k6snjkejye4bnpp162t 104 91076 247607 246879 2026-04-13T05:35:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৩২|ভক্তি-প্ৰদীপ|}}</noinclude> {{Block center|<poem>মোৰ ভকতৰ {{gap|4em}} কতেক কহিবো {{gap|4em}} পৰম পুণ্য প্ৰতাপ॥ ১২৭ বেদৰ বিহিত {{gap|4em}} কৰ্ম্ম কৰিবাক {{gap|4em}} ভকতৰ যোগ্য নুই। যদি মোহ হুয়া {{gap|4em}} কৰে কৰ্ম্ম ধৰ্ম্ম {{gap|4em}} ভকতিত ভ্ৰষ্ট হুই॥ যজ্ঞ দান জপ {{gap|4em}} তপ তীৰ্থ ব্ৰত {{gap|4em}} মহাজ্ঞান যোগ বল। ৰত্ন মন্ত্ৰে কহে {{gap|4em}} ভকত জনব {{gap|4em}} সবেও পুণ্য বিফল॥১২৮ তৰ্ক বেদাগম {{gap|4em}} জ্ঞান যোগ শাস্ত্ৰে {{gap|4em}} পুৰুষক কৰে অন্ধ। কোটি কোটি জন্মে {{gap|4em}} মোক নজানিবে {{gap|4em}} ইহাত যাৰ প্ৰৱন্ধ॥ হেন জানি সখি {{gap|4em}} দূৰতে তেজিয়ো {{gap|4em}} সি সব মন্ত্ৰৰ চিন্তা। যেবে মোক পাইবা {{gap|4em}} সদায় শুনিবা {{gap|4em}} মহাভাগৱত গীতা॥১২৯ হেনবা বুলিবা {{gap|4em}} আনকেসে শ্ৰেষ্ঠ {{gap|4em}} বখানা তুমি আপুনি। উপনিষদৰ {{gap|4em}} মন্ত্ৰে আৰ সাক্ষী {{gap|4em}} কহো তাক থাকা শুনি।।</poem>}}<noinclude></noinclude> jedpybxuuqmdd1li6lsrjd89i7ea6vr 104 91077 247608 246880 2026-04-13T05:43:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ভক্তি-প্ৰদীপ|৩৩}}</noinclude>{{Block center|<poem>আন দেৱ ধৰ্ম্ম {{gap|4em}} সবে মায়াময় {{gap|4em}} জানিয়া এৰিয়ো আক। মোকে মাত্ৰ মন্ত্ৰে {{gap|4em}} যেন স্তুতি কৰে {{gap|4em}} শুনা সখি বেদবাক॥ ১৩০ যিটো পৰমব্ৰহ্ম {{gap|4em}} পুৰুষ পুৰাণ {{gap|4em}} সদানন্দ নিৰঞ্জন। ক্ষণেকে জগত {{gap|4em}} স্ৰজে যিটো দেৱ {{gap|4em}} ক্ষণেকে কৰে উচ্চন্ন॥ যিটো এক মাত্ৰ {{gap|4em}} জগতৰ স্বামী {{gap|4em}} যাৰ কৃষ্ণ হেন নাম। একলে সকল {{gap|4em}} জগত প্ৰকাশে {{gap|4em}} চৰণে তানে প্ৰণাম॥ ১৩১ যাহাৰ মায়াত {{gap|4em}} বিমোহিত আতি {{gap|4em}} জগতৰ যিটো দেৱ। ভকত বৎসল {{gap|4em}} নিৰ্ম্মল নিশ্চল {{gap|4em}} যিটো দেৱতাৰ দেৱ।। ব্ৰহ্মাদিকো যিটো {{gap|4em}} চৈতন্য কৰান্ত {{gap|4em}} পৰম ঈশ্বৰ দেৱ। সমস্তে প্ৰাণীক {{gap|4em}} প্ৰকাশন্তে আছে {{gap|4em}} তাহাকেসে কৰো সেৱ।। ১৩২ চাৰু চতুৰ্ভূজ {{gap|4em}} দেখন্তে সন্তোষ {{gap|4em}} কৰ্ণত কুণ্ডল কান্তি।</poem>}}<noinclude></noinclude> tjghn0ovr62b344tb59trbszd5aqt5b 104 91103 247599 246963 2026-04-12T18:59:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|৫০|ভক্তি-প্ৰদীপ|}}</noinclude>{{Block center|<poem>সনাতন নাম মোৰ {{gap|4em}} হেলাত উচ্চৰে যিটো {{gap|4em}} দুৰাচাৰ মহামন্দ বুদ্ধি। চাৰি কোটি জনমৰ {{gap|4em}} পৰম পাতক হন্তে {{gap|4em}} তাৱক্ষণে হোৱে মহাশুদ্ধি॥ সঙ্কৰ্ষণ নাম মোৰ {{gap|4em}} অনিচ্ছায়ে স্মৰে যিটো {{gap|4em}} অত্যন্ত পৰম ক্ৰুড়মতি। পঞ্চ কোটি জনমৰ {{gap|4em}} তাহাৰ তেখনে হৰে {{gap|4em}} মহা মহা পাতক সম্প্ৰতি॥২০২ আকস্মিতে মোৰ বিভু {{gap|4em}} নামক সুমৰে যিটো {{gap|4em}} কাম ক্ৰোধ অশুদ্ধ হৃদয়। ছয় কোটি জনমৰ {{gap|4em}} যতেক পাতক তাৰ {{gap|4em}} তাৱক্ষণে হোৱে তাৰ ক্ষয়॥ যিটো মহা পাপী আসি {{gap|4em}} আকস্মিতে স্মৰে মোক {{gap|4em}} যেখনে পুণ্ডৰীকাক্ষ বুলি। শত কোটি জনমৰ {{gap|4em}} যতেক পাতক আছে {{gap|4em}} কৰে ভস্ম মোৰ নামে পুলি॥২০৩ যেতিক্ষণে অনিচ্ছায়ে {{gap|4em}} পাপমতি যিটো নৰে {{gap|4em}} সুমৰে ঈশ্বৰ মোক বুলি। তথাপিতো আঠ কোটি {{gap|4em}} জন্মৰ যতেক পাপ {{gap|4em}} তাৰ হৰৈ তেখনে সমূলি॥ যেতিক্ষণে অনিৰুদ্ধ {{gap|4em}} নাম সুমৰিলে মোৰ। {{gap|4em}} অনিচ্ছায়ে মহা দুৰাশয়।</poem>}}<noinclude></noinclude> q2nje8rxgeobvwcljy01oscpfa3qz5j 104 91104 247595 246964 2026-04-12T17:49:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৭২||ভক্তি-প্ৰদীপ}}</noinclude>{{Block center|<poem>আন কৰ্ম্ম তথা {{gap|4em}} নাহি আন কথা {{gap|4em}} অণুক্ষণে মোক্ষ সাঞ্চৈ। মোহোৰ প্ৰসাদে {{gap|4em}} পৰম আনন্দে {{gap|4em}} বৈকুণ্ঠপুৰক বঞ্চৈ॥২৯৭ অযুত নিযুত {{gap|4em}} খৰ্ব্ব মহাখৰ্ব্ব {{gap|4em}} কোটিৰ মধ্য কলিত। ভকতিৰ বলে {{gap|4em}} বৈকুণ্ঠ লোকক {{gap|4em}} পাৱৈ গৈয়া কদাচিত।। বায়ু শশী সূৰ্য্য {{gap|4em}} কুবেৰ বৰুণ {{gap|4em}} ব্ৰহ্মা হব পুৰন্দৰ। নতু পাৱে কেৱে {{gap|4em}} নপাইবে নপাইবে {{gap|4em}} লোকৰ যিটো ওৰে॥২৯৮ ভৃগু বিশ্বামিত্ৰ {{gap|4em}} মিত্ৰনৱনিত {{gap|4em}} অঙ্গিৰা পুলহ ঋষি। তীৰ্থ স্নান দান {{gap|4em}} তপ জপ যজ্ঞ {{gap|4em}} আচৰে যিটো হৰিষি। মহা বেদান্তিক {{gap|4em}} যিটো যোগীগণে {{gap|4em}} জ্ঞানক কৰে প্ৰকট। নিশ্চয়ে জানিবা {{gap|4em}} সিয়ো বৈকুণ্ঠৰ {{gap|4em}} নপাৱে গৈয়া নিকট॥২৯৯ </poem>}} {{rule|}} * পাঠান্তৰ—মৈত্ৰেয় অসিত।<noinclude></noinclude> mew95w82mjnt14boxzqe91h5pzav8rc 104 91231 247538 2026-04-12T12:07:20Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । ১৯৩ যুৱৰাজৰ কথা শুনি বজাই কলে, “আজি আৰু দৰবাৰত বেচি পৰ থাকিব নোৱাৰোঁ।” “আবেলি সময়ত মোৰ অনেক কাম কৰিব লগীয়া আছে। আজিলৈ আৰু দৰবাৰ ভঙ্গ হল। কালি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247538 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । ১৯৩ যুৱৰাজৰ কথা শুনি বজাই কলে, “আজি আৰু দৰবাৰত বেচি পৰ থাকিব নোৱাৰোঁ।” “আবেলি সময়ত মোৰ অনেক কাম কৰিব লগীয়া আছে। আজিলৈ আৰু দৰবাৰ ভঙ্গ হল। কালিলৈ আকৌ সকলো নিয়মমতে দৰবাৰত উপস্থিত হমহঁক, আৰু ম‍ই আশা কৰোঁ তেতিয়া বিষয়াৰ গল্পটো শুনি বৰ আনন্দ পাহঁক ।” ৩২—আলেকজাণ্ডাৰৰ উপাখ্যান । পিচ দিনা যথা সময়ত সভা আৰম্ভ হল। সভাসদ সকলো আহি নিজ নিজ আসনত বহিল । এনেতে ৰজা আহি সভাৰ কাৰ্য্য আৰম্ভ কৰি কলে, “এতিয়া আমি সকলোৱে প্রধান বিষয়াৰ উপাখ্যান শুনিম। কিন্তু গল্প শুনাৰ আগতে মই জানিব খোজোঁ যে, বিষয়াই এই গল্পটো কোন কিতাপত পঢ়িছিল ?” বিষয়াই মাত লগালে, “মহাৰাজ ম‍ই চাইৰাচৰ উপাখ্যান যি কিতাপত পঢ়িছোঁ, এই গল্পটোও সেই কিতাপতে পঢ়িছোঁ । গ্ৰীচ দেশৰ অন্তৰ্গত মেচিডেনৰ ৰজা আলেকজাণ্ডাৰ চাইৰাচতকৈও বৰ ডাঙ্গৰ ৰজা আছিল । তেওঁ এজন প্রসিদ্ধ যোদ্ধা আৰু সাহিয়াল পুৰুষ আছিল, তেওঁ কুৰি বছৰ বয়সতে ৰজাৰ আসনত বহিছিল। সেই সময়ত পাৰস্য ৰাজ্যৰ সীমা বহুতদূৰ পৰ্য্যন্ত আছিল ; কিন্তু পাৰস্যবাসীবিলাকে তেওঁলোকৰ উপৰিপুৰুষৰ সৰল আৰু সজ স্বভাৱ এৰি অতি বিলাসী হৈ পৰিছিল । পাৰস্থৰজা সকলেও ভাল মুখৰোচক: আহাৰ আৰু চোকা মদ খাইছিল আৰু ১৩<noinclude></noinclude> d3hgxk6w0zddjy383plm0ff3tqisf8w 247540 247538 2026-04-12T12:11:54Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247540 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|১৯৩}}</noinclude>{{gap}}যুৱৰাজৰ কথা শুনি ৰজাই কলে, “আজি আৰু দৰবাৰত বেচি পৰ থাকিব নোৱাৰোঁ।”<br/> {{gap}}“আবেলি সময়ত মোৰ অনেক কাম কৰিব লগীয়া আছে। আজিলৈ আৰু দৰবাৰ ভঙ্গ হল। কালিলৈ আকৌ সকলো নিয়মমতে দৰবাৰত উপস্থিত হমহঁক, আৰু ম‍ই আশা কৰোঁ তেতিয়া বিষয়াৰ গল্পটো শুনি বৰ আনন্দ পামহঁক।” {{center|{{x-larger|৩২—আলেকজাণ্ডাৰৰ উপাখ্যান।}}}} {{gap}}পিচ দিনা যথা সময়ত সভা আৰম্ভ হল। সভাসদ সকলো আহি নিজ নিজ আসনত বহিল। এনেতে ৰজা আহি সভাৰ কাৰ্য্য আৰম্ভ কৰি কলে, “এতিয়া আমি সকলোৱে প্ৰধান বিষয়াৰ উপাখ্যান শুনিম। কিন্তু গল্প শুনাৰ আগতে মই জানিব খোজোঁ যে, বিষয়াই এই গল্পটো কোন কিতাপত পঢ়িছিল?”<br/> {{gap}}বিষয়াই মাত লগালে, “মহাৰাজ ম‍ই চাইৰাচৰ উপাখ্যান যি কিতাপত পঢ়িছোঁ, এই গল্পটোও সেই কিতাপতে পঢ়িছোঁ। গ্ৰীচ দেশৰ অন্তৰ্গত মেচিডেনৰ ৰজা আলেকজাণ্ডাৰ চাইৰাচতকৈও বৰ ডাঙ্গৰ ৰজা আছিল। তেওঁ এজন প্ৰসিদ্ধ যোদ্ধা আৰু সাহিয়াল পুৰুষ আছিল, তেওঁ কুৰি বছৰ বয়সতে ৰজাৰ আসনত বহিছিল। সেই সময়ত পাৰস্য ৰাজ্যৰ সীমা বহুতদূৰ পৰ্য্যন্ত আছিল; কিন্তু পাৰস্যবাসীবিলাকে তেওঁলোকৰ উপৰিপুৰুষৰ সৰল আৰু সজ স্বভাৱ এৰি অতি বিলাসী হৈ পৰিছিল। পাৰস্যৰজা সকলেও ভাল মুখৰোচক আহাৰ আৰু চোকা মদ খাইছিল আৰু<noinclude></noinclude> dgou4qrzbovg9shmo4gya7j4zj0spys 104 91232 247541 2026-04-12T12:12:40Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । ১৯৫ কবলৈ ধৰিলে, “মোৰ সকলো সেনা পিয়াহত মৰে আৰু মই অকলৈ পানী খাই পিয়াহ গুচাম ? ই হবই নোৱাবে । সকলোবে যি দশা মোবে৷ সেই দশা।” কিন্তু এই যুদ্ধ জয়ৰ প..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247541 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । ১৯৫ কবলৈ ধৰিলে, “মোৰ সকলো সেনা পিয়াহত মৰে আৰু মই অকলৈ পানী খাই পিয়াহ গুচাম ? ই হবই নোৱাবে । সকলোবে যি দশা মোবে৷ সেই দশা।” কিন্তু এই যুদ্ধ জয়ৰ পিচৰ পৰা তেওঁৰ স্বভাৱ লাহে লাহে লবিল ; তেওঁ শেহত অহঙ্কাৰী হৈ পৰিল। তেওঁ এজনী পারস্যদেশী মহিলাক বিয়া কৰালে । আৰু তেতিয়াৰে পৰা পাব্য- দেশৰ সম্ভ্রান্ত লোকসকলে তেওঁক দেৱতা বুলি তোষামোদ কবিলে তেওঁ বব ভাল পোৱা হল । তেওঁ কৰা-মদ আৰু বসনা তৃপ্তিকৰ খাদ্য অতি বেচি পৰিমাণে খাইছিল । তেওঁ এজন সভাসদক বেচিকৈ মদ খোৱাৰ কাৰণে এটা উপহাৰ দিছিল। উপহাৰ পোৱা মানুহ আঠ বটল মদ খাইছিল। কিন্তু তেওঁ দুদিনৰ তেওঁৰ লগতে আৰু ৪০ জন মানুহে অতিপাত জনে ডাঙ্গৰ ডাঙ্গৰ ৮ পিচতে মৰি থাকিল ৷ মদ খাইছিল। কিন্তু সাত দিনৰ ভিতৰতে এটাই কেইজনৰ মৃত্যু হল । আৰু এদিন তেওঁ এটা ভোজত অনেক পৰিমাণে মদ খাই জ্ঞান হেৰুৱাইছিল। সেই সময়ত থেইচ নামেৰে এজনা গ্রীক ৰমণীয়ে কলে “আপুনি যদি পাৰস্যৰাজ জেবেচেচৰ নানা কাক- কাৰ্য্যেৰে পূৰ্ণ ৰাজ প্রাসাদ জুই লগাই পুৰিব পাৰে, তেনে আপোনাৰ নাম গোটেই পৃথিবীতে বৈ বৈ যাব” । এই কথা শুনা মাত্ৰে তেওঁ সভাসদৰে সৈতে বহুত জোৰ হাতত লৈ ৰাজ অট্টালিকাত জুই লগাই দিলে । চাওঁতে চাওঁতেই ৰাজপ্রাসাদ ছাইত পৰিণত হইল । অনেক গ্রীক বীৰে তেওঁক বৰ বেয়া পাইছিল। এদিন এটা ভোজত' আলেকজাণ্ডাৰে বেচি পৰিমাণে মদ খাই জ্ঞান হেৰুৱাই পৰি আছিল। সেই সময়তে কেইজনমান পাৰস্যদেশৰ সভাসদে তেওঁক পৃথিবীৰ দেৱতা বুলি তোষামোদ কৰিছিল। এই কথা শুনি<noinclude></noinclude> 4yznj1hlygs7vmeer0xdrq1lupfbt3z 247543 247541 2026-04-12T12:18:33Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247543 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|১৯৫}}</noinclude>কবলৈ ধৰিলে, “মোৰ সকলো সেনা পিয়াহত মৰে আৰু মই অকলৈ পানী খাই পিয়াহ গুচাম? ই হবই নোৱাৰে। সকলোৰে যি দশা মোৰো সেই দশা।” কিন্তু এই যুদ্ধ জয়ৰ পিচৰ পৰা তেওঁৰ স্বভাৱ লাহে লাহে লৰিল; তেওঁ শেহত অহঙ্কাৰী হৈ পৰিল। তেওঁ এজনী পাৰস্যদেশী মহিলাক বিয়া কৰালে। আৰু তেতিয়াৰে পৰা পাৰস্য- দেশৰ সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে তেওঁক দেৱতা বুলি তোষামোদ কৰিলে তেওঁ বৰ ভাল পোৱা হল। তেওঁ কৰা-মদ আৰু ৰসনা তৃপ্তিকৰ খাদ্য অতি বেচি পৰিমাণে খাইছিল। তেওঁ এজন সভাসদক বেচিকৈ মদ খোৱাৰ কাৰণে এটা উপহাৰ দিছিল। উপহাৰ পোৱা মানুহ জনে ডাঙ্গৰ ডাঙ্গৰ ৮ আঠ বটল মদ খাইছিল। কিন্তু তেওঁ দুদিনৰ পিচতে মৰি থাকিল। তেওঁৰ লগতে আৰু ৪০ জন মানুহে অতিপাত মদ খাইছিল। কিন্তু সাত দিনৰ ভিতৰতে এটাই কেইজনৰ মৃত্যু হল। আৰু এদিন তেওঁ এটা ভোজত অনেক পৰিমাণে মদ খাই জ্ঞান হেৰুৱাইছিল। সেই সময়ত থেইচ নামেৰে এজনা গ্ৰীক ৰমণীয়ে কলে “আপুনি যদি পাৰস্যৰাজ জেৰেকচেচৰ নানা কাৰু- কাৰ্য্যেৰে পূৰ্ণ ৰাজ প্ৰাসাদ জুই লগাই পুৰিব পাৰে, তেনে আপোনাৰ নাম গোটেই পৃথিবীতে ৰৈ বৈ যাব”। এই কথা শুনা মাত্ৰে তেওঁ সভাসদৰে সৈতে বহুত জোৰ হাতত লৈ ৰাজ অট্টালিকাত জুই লগাই দিলে। চাওঁতে চাওঁতেই ৰাজপ্ৰাসাদ ছাইত পৰিণত হইল।<br/> {{gap}}অনেক গ্ৰীক বীৰে তেওঁক বৰ বেয়া পাইছিল। এদিন এটা ভোজত আলেকজাণ্ডাৰে বেচি পৰিমাণে মদ খাই জ্ঞান হেৰুৱাই পৰি আছিল। সেই সময়তে কেইজনমান পাৰস্যদেশৰ সভাসদে তেওঁক পৃথিবীৰ দেৱতা বুলি তোষামোদ কৰিছিল। এই কথা শুনি<noinclude></noinclude> lctat593n3595rip0q6xndzu7x8bwzu 104 91233 247544 2026-04-12T12:19:49Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৯৬ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । তেওঁ বৰ আনন্দিত হল আৰু কলে “এৰা মই পৃথিবীৰ দেৱতা এই কথা ঠিক, স্বৰ্গৰ দেৱতা “বৃহস্পতি” মোৰ পিতা আছিল”। আলেকজাণ্ডাৰৰ এজন প্রিয় গ্রীক বন্ধুও..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247544 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>১৯৬ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । তেওঁ বৰ আনন্দিত হল আৰু কলে “এৰা মই পৃথিবীৰ দেৱতা এই কথা ঠিক, স্বৰ্গৰ দেৱতা “বৃহস্পতি” মোৰ পিতা আছিল”। আলেকজাণ্ডাৰৰ এজন প্রিয় গ্রীক বন্ধুও সেই ভোজত উপস্থিত আছিল। এই কথা শুনি তেওঁৰ বৰ খং উঠিল আৰু কবলৈ ধৰিলে, “আপোনাৰ পিতা গ্ৰীচৰ ৰজা ফিলিপ, স্বৰ্গৰ দেৱতা বৃহস্পতি কেতিয়াও নহয়। ফিলিপেই আপোনাৰ আগেয়ে গ্ৰীচৰ ৰজা আছিল । আপুনি যে, বৃহস্পতি পুতেক বুলি কৈছে, আপুনি ফিলিপৰ পুতেক বুলিবলৈ লাজ পাইছেনে কি ?” এই কথা শুনি আলেকজাণ্ডাবে তেওঁক মনে মনে থাকিবলৈ কলে । সাহসী বীৰপুৰুষে তেতিয়া কবলৈ ধৰিলে, “মই পাৰস্থ্য দেশৰ দাস নহয়, মই স্বাধীন গ্রীক, সঁচা কথা কবলৈ মই কেতিয়াও ভয় নকৰোঁ। ম‍ই এখন ভয়ঙ্কৰ যুদ্ধত আপোনাৰ প্ৰাণ ৰখোৱা নাইনে ? আপুনি যে ৰজা এই কথা সঁচা, কিন্তু আপুনি দেৱতা নহয় মানুহ । ” এই কথা শুনি আলেকজাণ্ডাৰৰ বৰ খং উঠিল আৰু বন্ধু ক্লিটাচৰ গালৈ এডাল যাঠা মাৰি পাঠিয়ালে সেই যাঠীয়েই তেওঁক বধ কৰিলে । কিন্তু ৰাগী এৰাৰ পিচত ভাল হৈ তেওঁৰ জঘন্য কাম দেখি তেওঁ বন্ধুৰ কাৰণে বৰ বেজাৰ কৰিলে আৰু দুদিনলৈকে ভাত পানী একো নোখোৱাকৈয়ে থাকিল । যি বন্ধুৱে তেওঁৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিছিল, সেই বন্ধুৰে প্ৰাণ, তেওঁ নিজ হাতেৰেই ললে । এই বিখ্যাত বীৰ আৰু ৰজাই বহুত দেশ জয় কৰিছিল, আৰু বহুত নগৰ পাতিছিল । তাৰ ভিতৰত মিছৰদেশৰ প্ৰধান বন্দৰ আলেকজেণ্ডিয়া প্রথম । তেওঁ ৩২ বছৰ বয়সত এটা মহৰ কামোৰৰ পৰা মৰে। আমাৰ সুবিজ্ঞ ডাক্তৰে আগেয়ে কৈছে যে, মহৰ কামোৰত মেলেৰিয়াৰ বীজ সঞ্চারিত হয় ; আৰু আজি কালি আমাৰ<noinclude></noinclude> ts94lzbmtwcaothsjjqrhnxqq107d68 247546 247544 2026-04-12T12:25:14Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247546 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১৯৬|নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|}}</noinclude>তেওঁ বৰ আনন্দিত হল আৰু কলে “এৰা মই পৃথিবীৰ দেৱতা এই কথা ঠিক, স্বৰ্গৰ দেৱতা “বৃহস্পতি” মোৰ পিতা আছিল”।<br/> {{gap}}আলেকজাণ্ডাৰৰ এজন প্ৰিয় গ্ৰীক বন্ধুও সেই ভোজত উপস্থিত আছিল। এই কথা শুনি তেওঁৰ বৰ খং উঠিল আৰু কবলৈ ধৰিলে, “আপোনাৰ পিতা গ্ৰীচৰ ৰজা ফিলিপ, স্বৰ্গৰ দেৱতা বৃহস্পতি কেতিয়াও নহয়। ফিলিপেই আপোনাৰ আগেয়ে গ্ৰীচৰ ৰজা আছিল। আপুনি যে, বৃহস্পতি পুতেক বুলি কৈছে, আপুনি ফিলিপৰ পুতেক বুলিবলৈ লাজ পাইছেনে কি?” এই কথা শুনি আলেকজাণ্ডাৰে তেওঁক মনে মনে থাকিবলৈ কলে। সাহসী বীৰপুৰুষে তেতিয়া কবলৈ ধৰিলে, “মই পাৰস্য দেশৰ দাস নহয়, মই স্বাধীন গ্ৰীক, সঁচা কথা কবলৈ মই কেতিয়াও ভয় নকৰোঁ। ম‍ই এখন ভয়ঙ্কৰ যুদ্ধত আপোনাৰ প্ৰাণ ৰখোৱা নাইনে? আপুনি যে ৰজা এই কথা সঁচা, কিন্তু আপুনি দেৱতা নহয় মানুহ। ”<br/> {{gap}}এই কথা শুনি আলেকজাণ্ডাৰৰ বৰ খং উঠিল আৰু বন্ধু ক্লিটাচৰ গালৈ এডাল যাঠী মাৰি পাঠিয়ালে সেই যাঠীয়েই তেওঁক বধ কৰিলে। কিন্তু ৰাগী এৰাৰ পিচত ভাল হৈ তেওঁৰ জঘন্য কাম দেখি তেওঁ বন্ধুৰ কাৰণে বৰ বেজাৰ কৰিলে আৰু দুদিনলৈকে ভাত পানী একো নোখোৱাকৈয়ে থাকিল। যি বন্ধুৱে তেওঁৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিছিল, সেই বন্ধুৰে প্ৰাণ, তেওঁ নিজ হাতেৰেই ললে।<br/> {{gap}}এই বিখ্যাত বীৰ আৰু ৰজাই বহুত দেশ জয় কৰিছিল, আৰু বহুত নগৰ পাতিছিল। তাৰ ভিতৰত মিছৰদেশৰ প্ৰধান বন্দৰ আলেকজেণ্ড্ৰিয়া প্ৰথম। তেওঁ ৩২ বছৰ বয়সত এটা মহৰ কামোৰৰ পৰা মৰে। আমাৰ সুবিজ্ঞ ডাক্তৰে আগেয়ে কৈছে যে, মহৰ কামোৰত মেলেৰিয়াৰ বীজ সঞ্চাৰিত হয়; আৰু আজি কালি আমাৰ<noinclude></noinclude> 9nkdi5rx13i1v9u4d6it3dgfwkb1nqc 0 91234 247545 2026-04-12T12:20:11Z Babulbaishya 104 "{{header | title = অজান আততায়ী | author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | translator = | section = | previous =[[অজান আততায়ী|বেটুপাত]] | next = [[অজান আততায়ী/দুই|দুই]] | year = | notes = }} <pages index="অজান আততায়ী.djvu" from=5 to=15 tosection="15..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247545 wikitext text/x-wiki {{header | title = অজান আততায়ী | author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | translator = | section = | previous =[[অজান আততায়ী|বেটুপাত]] | next = [[অজান আততায়ী/দুই|দুই]] | year = | notes = }} <pages index="অজান আততায়ী.djvu" from=5 to=15 tosection="15e" /> 3nz6ddm2zzn04310bc22qe0h7ojgfmr 247550 247545 2026-04-12T13:00:02Z Babulbaishya 104 247550 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[অজান আততায়ী]] | author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | translator = | section = | previous =[[অজান আততায়ী|বেটুপাত]] | next = [[অজান আততায়ী/দুই|দুই]] | year = | notes = }} <pages index="অজান আততায়ী.djvu" from=5 to=15 tosection="15e" /> 2znrtpdipdakv5mfkn6a7237do1g85p 104 91235 247547 2026-04-12T12:25:35Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । ১৯৭ দেশৰ সৰু সৰু লৰা ছোৱালীবিলাকেও এই কথা ভালকৈ জানে । বিখ্যাত গ্রীক বীৰ আলেকজাণ্ডাৰৰ "মৃত্যুয়েই ইয়াৰ অতি জ্বলন্ত তেওঁ মেচপটেমিয়াৰ অন্তৰ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247547 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । ১৯৭ দেশৰ সৰু সৰু লৰা ছোৱালীবিলাকেও এই কথা ভালকৈ জানে । বিখ্যাত গ্রীক বীৰ আলেকজাণ্ডাৰৰ "মৃত্যুয়েই ইয়াৰ অতি জ্বলন্ত তেওঁ মেচপটেমিয়াৰ অন্তৰ্গত বেবিলন নগৰত সেই ৰাজ্যৰ ৰাজধানী পাতিব খুজিছিল। আৰু সেই কাৰণে তেওঁ ইউফ্রেটিচ নৈৰ পাৰত থকা পিতনিৰ ওপৰত এটা প্ৰকাণ্ড ৰাজ প্রাসাদ সজাবলৈ 'নানা কাম পৰিদৰ্শন কৰিছিল। এদিন ৰাত এটা ভোজত অতিচাৰকৈ মদ খাই তেওঁ এটা তাম্বুৰ তলত শুবলৈ গল । সেই বাতি তেওঁক মহে কামুৰিছিল। তাৰ দুদিনমানৰ মূৰত তেওঁ মেলেৰিয়া জ্বৰত পৰিল। অতিপাত মদ খাই তেওঁৰ শৰীৰ দুবল আৰু তেজ আগৰে পৰা বেয়াহৈ আছিল। সেই কাৰণে বেমাৰে তেওঁক পীড়িবলৈ চল পালে । দিনে দিনে তেওঁৰ অৱস্থা বেয়াহৈ আহি বলৈ ধৰিলে আৰু অলপ দিনৰ ভিতৰতে তেওঁ পৰলোক প্রাপ্ত হল ।” . এনেতে বজাই ডাক্তৰক সুধিলে, “আপুনি কি ভাবে যে, তেওঁ মদ নোথোৱা হলে নমৰিলহেঁতেন ? ” ডাক্তৰ কলে, “মই অৱশ্যে সেই কথা একেবাৰেই ডাঠি কব নোৱাৰোঁ। তথাপি মোৰ বিশ্বাস হয় যে, আলেকজাণ্ডাৰৰ দৰে এজন ৩২ বছৰীয়া বলী ডেকা মদপী মানুহৰ যে মেলেৰিয়াৰ হাতৰ পৰা সাৰিবৰ একো উপায় নাই এই কথা মই নিঃসন্দেহে কব পাৰোঁ।” “মই মদ খোৱাৰ কু ফলৰ বিষয়ে আৰু এটা কথা কম। আলেক- জাণ্ডাৰৰ কথা শুনি এটা কথা মোৰ মনত পৰিছে ৷ কিছুমান বেমাৰ আছে, সেইবোৰ পুৰুষানুক্ৰমে হৈ থাকে । মদ খোৱা অভ্যাসটোও সেই দৰে পুৰুষানুক্রমিক। বাপেকে মদ খালে পুতেকেও মদ খাবলৈ শিকে । গতিকে মদপা মানুহ যে, নিজৰে শত্ৰু এনে নহয়, তেওঁ তেওঁৰ বংশৰো শত্রু।”.<noinclude></noinclude> eie4erlprf92k88xmrsl7b7utu65sq7 247548 247547 2026-04-12T12:45:37Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247548 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|১৯৭}}</noinclude>দেশৰ সৰু সৰু লৰা ছোৱালীবিলাকেও এই কথা ভালকৈ জানে। বিখ্যাত গ্ৰীক বীৰ আলেকজাণ্ডাৰৰ মৃত্যুয়েই ইয়াৰ অতি জ্বলন্ত উদাহৰণ ৷ তেওঁ মেচপটেমিয়াৰ অন্তৰ্গত বেবিলন নগৰত সেই ৰাজ্যৰ ৰাজধানী পাতিব খুজিছিল। আৰু সেই কাৰণে তেওঁ ইউফ্ৰেটিচ নৈৰ পাৰত থকা পিতনিৰ ওপৰত এটা প্ৰকাণ্ড ৰাজ প্ৰাসাদ সজাবলৈ নানা কাম পৰিদৰ্শন কৰিছিল। এদিন ৰাতি এটা ভোজত অতিচাৰকৈ মদ খাই তেওঁ এটা তাম্বুৰ তলত শুবলৈ গল। সেই ৰাতি তেওঁক মহে কামুৰিছিল। তাৰ দুদিনমানৰ মূৰত তেওঁ মেলেৰিয়া জ্বৰত পৰিল। অতিপাত মদ খাই তেওঁৰ শৰীৰ দুৰ্ব্বল আৰু তেজ আগৰে পৰা বেয়াহৈ আছিল। সেই কাৰণে বেমাৰে তেওঁক পীড়িবলৈ চল পালে। দিনে দিনে তেওঁৰ অৱস্থা বেয়াহৈ আহি বলৈ ধৰিলে আৰু অলপ দিনৰ ভিতৰতে তেওঁ পৰলোক প্ৰাপ্ত হল।”<br/> {{gap}}এনেতে ৰজাই ডাক্তৰক সুধিলে, “আপুনি কি ভাবে যে, তেওঁ মদ নোখোৱা হলে নমৰিলহেঁতেন? ” ডাক্তৰ কলে, “মই অৱশ্যে সেই কথা একেবাৰেই ডাঠি কব নোৱাৰোঁ। তথাপি মোৰ বিশ্বাস হয় যে, আলেকজাণ্ডাৰৰ দৰে এজন ৩২ বছৰীয়া বলী ডেকা মদপী মানুহৰ যে মেলেৰিয়াৰ হাতৰ পৰা সাৰিবৰ একো উপায় নাই এই কথা মই নিঃসন্দেহে কব পাৰোঁ।”<br/> {{gap}}“মই মদ খোৱাৰ কু ফলৰ বিষয়ে আৰু এটা কথা কম। আলেক- জাণ্ডাৰৰ কথা শুনি এটা কথা মোৰ মনত পৰিছে। কিছুমান বেমাৰ আছে, সেইবোৰ পুৰুষানুক্ৰমে হৈ থাকে। মদ খোৱা অভ্যাসটোও সেই দৰে পুৰুষানুক্ৰমিক। বাপেকে মদ খালে পুতেকেও মদ খাবলৈ শিকে। গতিকে মদপা মানুহ যে, নিজৰে শত্ৰু এনে নহয়, তেওঁ তেওঁৰ বংশৰো শত্ৰু।”<noinclude></noinclude> nm0nedzsk83sxxj0l48pykih1gw3d1t 104 91236 247549 2026-04-12T12:46:59Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৯৮ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । ... “আলেকজাণ্ডাৰৰ পিতা ফিলিপ মেচিডনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল ; অভিচাৰ মদপী বুলি তেওঁৰ বদনাম আছিল । কথিত আছে যে, তেওঁ যুদ্ধ জয়ৰ পিচতেই অতিপাতকৈ মদ খ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247549 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>১৯৮ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । ... “আলেকজাণ্ডাৰৰ পিতা ফিলিপ মেচিডনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল ; অভিচাৰ মদপী বুলি তেওঁৰ বদনাম আছিল । কথিত আছে যে, তেওঁ যুদ্ধ জয়ৰ পিচতেই অতিপাতকৈ মদ খাই মৰাশবোৰৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ঘূৰি নাচি ফুৰিছিল। এদিন এজনী তিৰোতা বিচাৰ প্ৰাৰ্থী হৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল। মদ খাই বিভোৰ হৈ থকাৰ কাৰণে ফিলিপে তিৰোতাজনীৰ কথা কাণতে নকৰিলে। তাই তেতিয়া নিৰ্ভীক চিত্তে কলে, “আপুনি এতিয়া মদ খাই পগলা হৈ আছে ৷ মদৰ বাগী এবিলে মই আকৌ আপোনাৰ ওচৰলৈ আহিম । মই তেতিয়া মাতাল ফিলিপৰ বিৰুদ্ধে ভাল (প্রকৃতিস্থ) ফিলিপৰ গুৰিত মোৰ গোচৰৰ পুনৰ বিচাৰৰ প্ৰাৰ্থনা জনাম ।” সেই কথা ফাঁকি এতিয়া ইংরাজি ভাষাত সাঁথৰ- স্বৰূপে ব্যৱহৃত হৈছে ।” ডাক্তৰৰ কথা শেষ হোৱাত বজাই সভা ভঙ্গ কবি কলে, “আকৌ কালিলৈ ১১ বজাত আমি সকলোৱে দৰবাৰ ঘৰত গোট খাম । মই আশা কৰোঁ, ডাক্তৰে কালিলৈ মদৰ অপকাৰিতাৰ বিষয়ে আৰু দু-আষাৰমান কব।” বাটত যাওঁতে যাওঁতে খাজাঞ্চিয়ে মনে মনে কলে, “মই ইমান দিন একো নেজানি কি সৰ্ব্বনাশেই কৰিছিলোঁ । মই যে ইমানতে এই বেয়া অভ্যাসটো এৰি দিলোঁ, তাৰ নিমিত্তে আনন্দ লাভ কৰিছোঁ আৰু সেই বাবেই ভগবানকে। ধন্যবাদ দিছোঁ।”<noinclude></noinclude> 55696sahmfpvmcg7fe9rqa3iw2sk56s 247553 247549 2026-04-12T13:29:39Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247553 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|১৯৮|নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|}}</noinclude>{{gap}}“আলেকজাণ্ডাৰৰ পিতা ফিলিপ মেচিডনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল; অতিচাৰ মদপী বুলি তেওঁৰ বদনাম আছিল। কথিত আছে যে, তেওঁ যুদ্ধ জয়ৰ পিচতেই অতিপাতকৈ মদ খাই মৰাশবোৰৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ঘূৰি নাচি ফুৰিছিল। এদিন এজনী তিৰোতা বিচাৰ প্ৰাৰ্থী হৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল। মদ খাই বিভোৰ হৈ থকাৰ কাৰণে ফিলিপে তিৰোতাজনীৰ কথা কাণতে নকৰিলে। তাই তেতিয়া নিৰ্ভীক চিত্তে কলে, “আপুনি এতিয়া মদ খাই পগলা হৈ আছে। মদৰ ৰাগী এৰিলে মই আকৌ আপোনাৰ ওচৰলৈ আহিম। মই তেতিয়া মাতাল ফিলিপৰ বিৰুদ্ধে ভাল (প্ৰকৃতিস্থ) ফিলিপৰ গুৰিত মোৰ গোচৰৰ পুনৰ বিচাৰৰ প্ৰাৰ্থনা জনাম।” সেই কথা ফাঁকি এতিয়া ইংৰাজি ভাষাত সাঁথৰ- স্বৰূপে ব্যৱহৃত হৈছে।”<br/> {{gap}}ডাক্তৰৰ কথা শেষ হোৱাত ৰজাই সভা ভঙ্গ কৰি কলে, “আকৌ কালিলৈ ১১ বজাত আমি সকলোৱে দৰবাৰ ঘৰত গোট খাম। মই আশা কৰোঁ, ডাক্তৰে কালিলৈ মদৰ অপকাৰিতাৰ বিষয়ে আৰু দু-আষাৰমান কব।”<br/>{{gap}} {{gap}}বাটত যাওঁতে যাওঁতে খাজাঞ্চিয়ে মনে মনে কলে, “মই ইমান দিন একো নেজানি কি সৰ্ব্বনাশেই কৰিছিলোঁ। মই যে ইমানতে এই বেয়া অভ্যাসটো এৰি দিলোঁ, তাৰ নিমিত্তে আনন্দ লাভ কৰিছোঁ আৰু সেই বাবেই ভগবানকো ধন্যবাদ দিছোঁ।”<noinclude></noinclude> 2a8bbpk1o50dbzwnp5ht5rpz1zfnvm2 104 91237 247554 2026-04-12T13:30:09Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । ৩৩ –চোকা মদৰ অপকাৰিতা ৷ ১৯৯ পিচ দিনা দৰবাব' চৰাত সকলো সভ্য উপস্থিত আছিল। সকলো উপস্থিত থকাৰ অৰ্থ এই যে, খাজাঞ্চিৰ দৰে আৰু কেইবাজনো মন্ত্ৰীৰ এই বে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247554 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । ৩৩ –চোকা মদৰ অপকাৰিতা ৷ ১৯৯ পিচ দিনা দৰবাব' চৰাত সকলো সভ্য উপস্থিত আছিল। সকলো উপস্থিত থকাৰ অৰ্থ এই যে, খাজাঞ্চিৰ দৰে আৰু কেইবাজনো মন্ত্ৰীৰ এই বেয়া অভ্যাসটো আছিল । খাজাঞ্চিৰ দৰে তেওঁলোক অতিপাত মদপী নহলেও এই বেয়া অভ্যাসত সকলোৱেই অলপ-অচৰপ লিপ্ত আছিল । ডাক্তৰে কোৱা কথাখিনি তেওঁলোকৰ মনত বৰ দকৈ বহিছিল। সুৰাসাৰৰ বিষয়ে তেওঁলোকে আগেয়ে একো নেজানে, আনকি তেওঁলোকে সেই নামটোকে শুনি পোৱা নাই । এতিয়া মদ খোৱাৰ অপকাৰিতাৰ কথা শুনি সকলোৱে ভয় খালে । কিয়নো তেওঁলোকে আগেয়ে ইয়াৰ অপকাৰিতাৰ বিষয়ে সমূলি একোকে নেজানিছিল। কিন্তু এতিয়া ইয়াৰ অপকাৰিতাৰ বিষয়ে নানা কথা শুনি তাৰ সম্বন্ধে আৰু নানা কথা জানিবৰ নিমিত্তে সকলো ৰ ইচ্ছুক হল। আনকি যি বিলাকে মদ নেখাইছিলে, তেওঁলোকেও ইয়াৰ বিষয়ে অনেক কথা জানিবৰ নিমিত্তে ইচ্ছা প্রকাশ কৰিলে । সেই কাৰণেই ডাক্তৰৰ কথা শুনিবলৈ সকলো সভ্য দৰবাৰ চ'ৰাত উপস্থিত আছিল । ৰজা অহা দেখি সকলোৱে অভিবাদন কৰি নিজ আসনত বহিল । ৰজাই তেতিয়া আসনত বহি মাত লগালে, “মই দেখি বব সন্তোষ পাইছোঁ যে, আজি আপোনালোক সকলে ইয়াত গোট খাইছেহি । মই শুনি বৰ দুঃখীত হৈছোঁ যে, মদখোৱা অভ্যাসটো লাহে লাহে মোৰ প্ৰজাবিলাকৰ সকলোৰে মাজত সোমাইছেহি । আৰু সেই কাৰণে ইয়াৰ প্ৰতিবিধান কৰিবলৈ মই কেতিয়াবাৰে পৰা ভাৰি আছোঁ মোৰ প্ৰিয় ডাক্তৰ বন্ধুৱে ই শৰীৰৰ কেনে অনিষ্ট কৰে তাক<noinclude></noinclude> kajb2hc5pmct8vbjobottgrbvkwkyn3 247555 247554 2026-04-12T13:33:00Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247555 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh||নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|১৯৯}}</noinclude>{{center|{{x-larger|৩৩ –চোকা মদৰ অপকাৰিতা।}}}} {{gap}}পিচ দিনা দৰবাৰ’ চৰাত সকলো সভ্য উপস্থিত আছিল। সকলো উপস্থিত থকাৰ অৰ্থ এই যে, খাজাঞ্চিৰ দৰে আৰু কেইবাজনো মন্ত্ৰীৰ এই বেয়া অভ্যাসটো আছিল। খাজাঞ্চিৰ দৰে তেওঁলোক অতিপাত মদপী নহলেও এই বেয়া অভ্যাসত সকলোৱেই অলপ-অচৰপ লিপ্ত আছিল। ডাক্তৰে কোৱা কথাখিনি তেওঁলোকৰ মনত বৰ দকৈ বহিছিল। সুৰাসাৰৰ বিষয়ে তেওঁলোকে আগেয়ে একো নেজানে, আনকি তেওঁলোকে সেই নামটোকে শুনি পোৱা নাই। এতিয়া মদ খোৱাৰ অপকাৰিতাৰ কথা শুনি সকলোৱে ভয় খালে। কিয়নো তেওঁলোকে আগেয়ে ইয়াৰ অপকাৰিতাৰ বিষয়ে সমূলি একোকে নেজানিছিল। কিন্তু এতিয়া ইয়াৰ অপকাৰিতাৰ বিষয়ে নানা কথা শুনি তাৰ সম্বন্ধে আৰু নানা কথা জানিবৰ নিমিত্তে সকলো বৰ ইচ্ছুক হল। আনকি যি বিলাকে মদ নেখাইছিলে, তেওঁলোকেও ইয়াৰ বিষয়ে অনেক কথা জানিবৰ নিমিত্তে ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিলে। সেই কাৰণেই ডাক্তৰৰ কথা শুনিবলৈ সকলো সভ্য দৰবাৰ চ’ৰাত উপস্থিত আছিল।<br/> {{gap}}ৰজা অহা দেখি সকলোৱে অভিবাদন কৰি নিজ আসনত বহিল। ৰজাই তেতিয়া আসনত বহি মাত লগালে, “মই দেখি বৰ সন্তোষ পাইছোঁ যে, আজি আপোনালোক সকলে ইয়াত গোট খাইছেহি। মই শুনি বৰ দুঃখীত হৈছোঁ যে, মদখোৱা অভ্যাসটো লাহে লাহে মোৰ প্ৰজাবিলাকৰ সকলোৰে মাজত সোমাইছেহি। আৰু সেই কাৰণে ইয়াৰ প্ৰতিবিধান কৰিবলৈ মই কেতিয়াবাৰে পৰা ভাৰি আছোঁ মোৰ প্ৰিয় ডাক্তৰ বন্ধুৱে ই শৰীৰৰ কেনে অনিষ্ট কৰে তাক<noinclude></noinclude> dnjf91z43mfjnsfw4tj7hzuuq6s53oq 104 91238 247556 2026-04-12T13:33:23Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । 4 নোকোৱালৈকে মই ইয়াৰ অপকাৰিতাৰ বিষয়ে বিশেষ কোনো কথা নেজানিছিলোঁ । “মাৰাত্মক বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা পাবৰ নিমিত্তে আমি নানা উপায় তাৱলম্বন কৰিছোঁ,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247556 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ । 4 নোকোৱালৈকে মই ইয়াৰ অপকাৰিতাৰ বিষয়ে বিশেষ কোনো কথা নেজানিছিলোঁ । “মাৰাত্মক বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা পাবৰ নিমিত্তে আমি নানা উপায় তাৱলম্বন কৰিছোঁ, কিন্তু এতিয়া দেখিছোঁ, প্লেগ, বসন্ত, কলেৰাৰ দৰে মদখোৱা অভ্যাসটোও অতি বেয়া বেমাৰ । এই বেমাৰে (মमে ) অনেকৰ প্ৰাণ মাৰিছে, বহুতক ইমান দুৰ্বলী কৰিছে যে, এবাৰ আন বেমাৰে ধৰিলে আৰু তেওঁলোকে আত্মৰক্ষা কৰা টান হৈ পৰে । এই বুলি কৈয়েই ৰজাই আকৌ ডাক্তৰৰ ফালে মুখ কৰিলে আৰু কলে, “কোনো দেশৰ কোনো ৰজাই যদি তেওঁৰ প্ৰজাবিলাকৰ মাজত এই বেয়া অভ্যাস নিবাৰণৰ যদি কিবা উপায় কৰিছে, তেনেহলে অনুগ্রহ কৰি সেই বিষয়ে দু-আষাৰমান কৰুক।” . “হয় মহাৰাজ, মদ খোৱা নিবাৰণৰ নিমিত্তে যি ব্যৱস্থা হৈছে, তার বিষয় মই এতিয়া আপোনালোকক কম। আপোনালোক সকলোৱে জাৰ্ম্মাণ আৰু ইংৰাজৰ মাজত হোৱা মহাৰণৰ কথা ভালকৈয়ে জানে। জাৰ্ম্মাণবিলাকে সম্মান, সত্য, ন্যায় অ'ক নীতি এই সকলোবোৰৰে মূৰ খাইছে। এই অসভ্য জাতিটোৱে ধৰ্ম্ম সাক্ষী কৰি যি সন্ধি কৰিছিল তাক অমান্য কৰিছে, আৰু সেই সন্ধি পত্ৰক “কাগজৰ টুকুৰা” বুলি উৰুৱাই দিছে। এই যুদ্ধত জাৰ্ম্মাণবিলাকে নিবস্ত্র মানুহ, অসহায় তিৰোতা আৰু শিশুৰ প্ৰাণ লৈছে, ধৰ্ম্ম-সন্ধি চূৰ্ণ কৰিছে, আস্পাতালবোৰ ভাঙি পেলাইছে, নদী বা খালৰ পানীত বিহ দিছে, বন্দী বিলাকক হত্যা কৰিছে আৰু ইয়াৰ বাহিৰেও যে কিমান নিষ্ঠুৰ কাম কৰিছে তাক আৰু বহলাই কবলৈ গলে শৰীৰ কঁপি উঠে! সিহঁতক আৰু সভ্য 'বুলিৰ নোৱাৰি ৷ সিহঁত অসভ্য বৰ্ব্বৰ জাতিতকৈও অধম । এই জৰ্ম্মাণৰ বিপক্ষে ৰুষে যুদ্ধ কৰিছে,<noinclude></noinclude> 23m6kqt3b8jnm1be4hihvk47f118mxb 247558 247556 2026-04-12T13:37:58Z Sushmita Lekharu 3764 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 247558 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" />{{rh|২০০|নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|}}</noinclude>নোকোৱালৈকে মই ইয়াৰ অপকাৰিতাৰ বিষয়ে বিশেষ কোনো কথা নেজানিছিলোঁ।<br/> {{gap}}“মাৰাত্মক বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা পাবৰ নিমিত্তে আমি নানা উপায় অৱলম্বন কৰিছোঁ, কিন্তু এতিয়া দেখিছোঁ, প্লেগ, বসন্ত, কলেৰাৰ দৰে মদখোৱা অভ্যাসটোও অতি বেয়া বেমাৰ। এই বেমাৰে (মদে ) অনেকৰ প্ৰাণ মাৰিছে, বহুতক ইমান দুৰ্ব্বলী কৰিছে যে, এবাৰ আন বেমাৰে ধৰিলে আৰু তেওঁলোকে আত্মৰক্ষা কৰা টান হৈ পৰে।” এই বুলি কৈয়েই ৰজাই আকৌ ডাক্তৰৰ ফালে মুখ কৰিলে আৰু কলে, “কোনো দেশৰ কোনো ৰজাই যদি তেওঁৰ প্ৰজাবিলাকৰ মাজত এই বেয়া অভ্যাস নিবাৰণৰ যদি কিবা উপায় কৰিছে, তেনেহলে অনুগ্ৰহ কৰি সেই বিষয়ে দু-আষাৰমান কৰুক।”<br/> {{gap}}“হয় মহাৰাজ, মদ খোৱা নিবাৰণৰ নিমিত্তে যি ব্যৱস্থা হৈছে, তাৰ বিষয় মই এতিয়া আপোনালোকক কম। আপোনালোক সকলোৱে জাৰ্ম্মাণ আৰু ইংৰাজৰ মাজত হোৱা মহাৰণৰ কথা ভালকৈয়ে জানে। জাৰ্ম্মাণবিলাকে সম্মান, সত্য, ন্যায় আৰু নীতি এই সকলোবোৰৰে মূৰ খাইছে। এই অসভ্য জাতিটোৱে ধৰ্ম্ম সাক্ষী কৰি যি সন্ধি কৰিছিল তাক অমান্য কৰিছে, আৰু সেই সন্ধি পত্ৰক “কাগজৰ টুকুৰা” বুলি উৰুৱাই দিছে। এই যুদ্ধত জাৰ্ম্মাণবিলাকে নিৰস্ত্ৰ মানুহ, অসহায় তিৰোতা আৰু শিশুৰ প্ৰাণ লৈছে, ধৰ্ম্ম-সন্ধি চূৰ্ণ কৰিছে, আস্পাতালবোৰ ভাঙি পেলাইছে, নদী বা খালৰ পানীত বিহ দিছে, বন্দী বিলাকক হত্যা কৰিছে আৰু ইয়াৰ বাহিৰেও যে কিমান নিষ্ঠুৰ কাম কৰিছে তাক আৰু বহলাই কবলৈ গলে শৰীৰ কঁপি উঠে! সিহঁতক আৰু সভ্য বুলিব নোৱাৰি। সিহঁত অসভ্য বৰ্ব্বৰ জাতিতকৈও অধম। এই জৰ্ম্মাণৰ বিপক্ষে ৰুষে যুদ্ধ কৰিছে,<noinclude></noinclude> ri270la8nznevhqrc5drarkkjpz7tc0 104 91239 247612 2026-04-13T05:56:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ Created blank page 247612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> bcuh9mb5covbnddmhzanjrrhm035ck7 247613 247612 2026-04-13T05:57:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নিবেদন কামৰূপৰ খাটিকুছি সত্ৰৰ অধিকাৰ পূজনীয় শ্ৰীযুক্ত ধৰ্ম্মচন্দ্ৰ দেৱে পোনতে এখনি আৰু নগাৱঁৰ আইভেটী ন সত্ৰৰ অধিকাৰ ীযুক্ত . আত্মানন্দ দেৱে তেখেতৰ সত্ৰত থকা আন এখনি “ভক্তি প্ৰদীপ” নকল কৰি আমাক দিয়ে। ইয়াৰ পাছত আমাৰ বন্ধু শ্ৰীযুত হৰমোহন দাস ডাঙৰীয়াই প্ৰায় দুশ বছৰীয়া পুৰণি তুলাপতীয়া এখনি “ভক্তিপ্ৰদীপ” আমাক দিয়ে; পুথি মিলাই আমি এখন নকল নকৈ তৈয়াৰ কৰে। ইয়াৰ পাছত শ্ৰীযুত মহেশ্বৰ নেওগ এম, এ, ডাঙৰীয়াব সম্পাদিত ভক্তি প্ৰদীপ এখন আমাৰ হাতত পৰে; এইখনৰ লগতো শেষত এবাৰ মাজে মাজে মিলাই লওঁ। এই তিনিখন সাধুসকলে ভক্তি প্ৰদীপখন শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰ গুৰুৱে শেষ, কাল ৰচিছিল বুলি কয় আৰু ইয়াৰ ভণিতাতো শ্ৰীগুৰুৰ নাম দেখা যায়; সেই কাৰণে "শ্ৰীশঙ্কৰ বাক্যামৃত” ভিতৰত ইয়াক দিয়া হল। নলবাৰী ২১ চ'ত ৫০১ শঙ্কৰাব্দ শ্ৰীহবিনাৰায়ণ দত্তবকৰা<noinclude></noinclude> mkag4yxqoxed3va8u2pls4xgra2amzi 247614 247613 2026-04-13T05:59:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|'''নিবেদন'''}} {{gap}}কামৰূপৰ খাটিকুছি সত্ৰৰ অধিকাৰ পূজনীয় শ্ৰীযুক্ত ধৰ্ম্মচন্দ্ৰ দেৱে পোনতে এখনি আৰু নগাৱঁৰ আইভেটী ন সত্ৰৰ অধিকাৰ শ্ৰীযুক্ত আত্মানন্দ দেৱে তেখেতৰ সত্ৰত থকা আন এখনি “ভক্তি প্ৰদীপ” নকল কৰি আমাক দিয়ে। ইয়াৰ পাছত আমাৰ বন্ধু শ্ৰীযুত হৰমোহন দাস ডাঙৰীয়াই প্ৰায় দুশ বছৰীয়া পুৰণি তুলাপতীয়া এখনি “ভক্তিপ্ৰদীপ” আমাক দিয়ে;এই তিনিখন পুথি মিলাই আমি এখন নকল নকৈ তৈয়াৰ কৰে। ইয়াৰ পাছত শ্ৰীযুত মহেশ্বৰ নেওগ এম, এ, ডাঙৰীয়াব সম্পাদিত ভক্তি প্ৰদীপ এখন আমাৰ হাতত পৰে; এইখনৰ লগতো শেষত এবাৰ মাজে মাজে মিলাই লওঁ। {{Gap}}সাধুসকলে ভক্তি প্ৰদীপখন শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰ গুৰুৱে শেষ, কাল ৰচিছিল বুলি কয় আৰু ইয়াৰ ভণিতাতো শ্ৰীগুৰুৰ নাম দেখা যায়; সেই কাৰণে "শ্ৰীশঙ্কৰ বাক্যামৃত” ভিতৰত ইয়াক দিয়া হল। নলবাৰী ২১ চ'ত ৫০১ শঙ্কৰাব্দ শ্ৰীহবিনাৰায়ণ দত্তবকৰা<noinclude></noinclude> 90z0go3n9zdz532g7tv3ldrar9f1vhd 104 91240 247622 2026-04-13T07:32:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "বৰ্ত্তমান যাগেব হবি বা কৃষ্ণ ) হৈ পৰিছিল যেতিয়া "নতুন হবিব” পত্নী বা গৃহিণীসকল যে (নতুন) বাধা, আব, (নতুন) ব্যক্মিণী নহব তাৰ কাৰণ কি? - দ্বাপবব শ্ৰীহবিব প্ৰধান মহিষী বাধ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বৰ্ত্তমান যাগেব হবি বা কৃষ্ণ ) হৈ পৰিছিল যেতিয়া "নতুন হবিব” পত্নী বা গৃহিণীসকল যে (নতুন) বাধা, আব, (নতুন) ব্যক্মিণী নহব তাৰ কাৰণ কি? - দ্বাপবব শ্ৰীহবিব প্ৰধান মহিষী বাধা আৰু, বক্মিণী আছিল; আহোম ৰাজত্বৰ কালত উদ্ভৱ হোৱা নতুন হবিব পত্নীও নিশ্চয় বাধা আৰু বৰুক্মিণী হোৱাটো যাক্তিসঙ্গত হৈছিল। আমাৰ মনেবে বাধা -দক্মিণীক বাঘৱব ঘৈণীয়েক বোলাটো বব অন্যায় হৈছে। বাধা বাঘৱব মাক, আব, বুক্মিণী হৈছে মাহীয়েক ( মাহীমাক)। বমাকান্ত আৰু, বাঘৱ দুয়ো সহোদৰ, বমাকান্ত বৰ, ৰাঘৱ সব, দিয়ো নাহব খোবাব ঔৰসজাত সন্তান। 'ববববৱাই (কীৰ্ত্তি চন্দ্ৰই ) খঙ্গব ভমকত আগপাছ গণি চাওডাঙ্গব হতুৱাই নাহব খোবাৰ পিঠিতহে” চমটাব কোব মবাই, কাণ দখেন কাটি খেদি পঠাইছিল, বাঘৱক নহয়। ভূঞাদেৱে কোৱাব দবে, আগব দিনব পথি পাঁজি বোবত প্ৰায়েই শব্দবোৰ লগালগিকৈ একে লেঠাবিয়ে লিখে। সেইদবে বাধা আৰু বৰুক্মিণীৰ নাম বেলেগ- বেলেগ কবি নিলিখাত (অৰ্থাৎ নাম দুটোৰ মাজত “আব” শব্দ প্ৰয়োগ নকৰাব নিমিত্তে) পাছৰ মানুহবিলাকে বাধা বৰুক্মিণীক এগৰাকী তিতা বলি ভাবিবলৈ ধৰিলে। শ্ৰীহিতেশ্বৰ বৰবৱা, [ 11 ]<noinclude></noinclude> bu7dgm30qjrlgicumgbcipihb34tq3l 247623 247622 2026-04-13T07:43:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বৰ্ত্তমান যুগৰ হৰি বা কৃষ্ণ ) হৈ পৰিছিল যেতিয়া "নতুন হৰিৰ” পত্নী বা গৃহিণীসকল যে (নতুন) ৰাধা, আৰু (নতুন) ৰুক্মিনী নহব তাৰ কাৰণ কি? দ্বাপৰৰ শ্ৰীহৰিৰ প্ৰধান মহিষী ৰাধা আৰু, ৰুক্মিণী আছিল; আহোম ৰাজত্বৰ কালত উদ্ভৱ হোৱা নতুন হৰিৰ পত্নীও নিশ্চয় ৰাধা আৰু ৰুক্মিণী হোৱাটো যাক্তিসঙ্গত হৈছিল। আমাৰ মনেৰ ৰাধা -ৰুক্মিণীক ৰাঘৱৰ ঘৈণীয়েক বোলাটো বৰ অন্যায় হৈছে। ৰাধা ৰাঘৱৰ মাক, আৰু ৰুক্মিণী হৈছে মাহীয়েক ( মাহীমাক)। ৰমাকান্ত আৰু, ৰাঘৱ দুয়ো সহোদৰ, ৰমাকান্ত বৰ, ৰাঘৱ সৰু, দুয়ো নাহৰ খোৰাৰ ঔৰসজাত সন্তান। বৰবৰুৱাই (কীৰ্ত্তি চন্দ্ৰই ) খঙ্গৰ ভমকত আগপাছ গণি চাওডাঙ্গব হতুৱাই নাহৰ খোৰাৰ পিঠিতহে চমটাৰ কোব মৰাই, কাণ দুখন কাটি খেদি পঠাইছিল, ৰাঘৱক নহয়। {{gap}}ভূঞাদেৱে কোৱাৰ দৰে, আগৰ দিনৰ পুথি পাঁজি বোৰত প্ৰায়েই শব্দবোৰ লগালগিকৈ একে লেঠাৰিয়ে লিখে। সেইদৰে ৰাধা আৰু ৰুক্মিণীৰ নাম বেলেগ- বেলেগ কবি নিলিখাত (অৰ্থাৎ নাম দুটোৰ মাজত “আৰু” শব্দ প্ৰয়োগ নকৰাৰ নিমিত্তে) পাছৰ মানুহবিলাকে ৰাধা ৰুক্মিণীক এগৰাকী তিৰোতা বুলি ভাবিবলৈ ধৰিলে। {{right|শ্ৰীহিতেশ্বৰ বৰবৰুৱা}} {{rule|4em}}<noinclude>{{center|[৯১]</noinclude> bx2d7xevs6px0nl53455u6id92ls3t7 247624 247623 2026-04-13T07:43:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বৰ্ত্তমান যুগৰ হৰি বা কৃষ্ণ ) হৈ পৰিছিল যেতিয়া "নতুন হৰিৰ” পত্নী বা গৃহিণীসকল যে (নতুন) ৰাধা, আৰু (নতুন) ৰুক্মিনী নহব তাৰ কাৰণ কি? দ্বাপৰৰ শ্ৰীহৰিৰ প্ৰধান মহিষী ৰাধা আৰু, ৰুক্মিণী আছিল; আহোম ৰাজত্বৰ কালত উদ্ভৱ হোৱা নতুন হৰিৰ পত্নীও নিশ্চয় ৰাধা আৰু ৰুক্মিণী হোৱাটো যাক্তিসঙ্গত হৈছিল। আমাৰ মনেৰ ৰাধা -ৰুক্মিণীক ৰাঘৱৰ ঘৈণীয়েক বোলাটো বৰ অন্যায় হৈছে। ৰাধা ৰাঘৱৰ মাক, আৰু ৰুক্মিণী হৈছে মাহীয়েক ( মাহীমাক)। ৰমাকান্ত আৰু, ৰাঘৱ দুয়ো সহোদৰ, ৰমাকান্ত বৰ, ৰাঘৱ সৰু, দুয়ো নাহৰ খোৰাৰ ঔৰসজাত সন্তান। বৰবৰুৱাই (কীৰ্ত্তি চন্দ্ৰই ) খঙ্গৰ ভমকত আগপাছ গণি চাওডাঙ্গব হতুৱাই নাহৰ খোৰাৰ পিঠিতহে চমটাৰ কোব মৰাই, কাণ দুখন কাটি খেদি পঠাইছিল, ৰাঘৱক নহয়। {{gap}}ভূঞাদেৱে কোৱাৰ দৰে, আগৰ দিনৰ পুথি পাঁজি বোৰত প্ৰায়েই শব্দবোৰ লগালগিকৈ একে লেঠাৰিয়ে লিখে। সেইদৰে ৰাধা আৰু ৰুক্মিণীৰ নাম বেলেগ- বেলেগ কবি নিলিখাত (অৰ্থাৎ নাম দুটোৰ মাজত “আৰু” শব্দ প্ৰয়োগ নকৰাৰ নিমিত্তে) পাছৰ মানুহবিলাকে ৰাধা ৰুক্মিণীক এগৰাকী তিৰোতা বুলি ভাবিবলৈ ধৰিলে। {{right|শ্ৰীহিতেশ্বৰ বৰবৰুৱা}} {{rule|4em}}<noinclude>{{center|[৯১]}}</noinclude> pjvq94rtwx2fmxned74nm4qgizygv8r 104 91241 247625 2026-04-13T07:46:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "যদিও, সম্বন্ধত আহোম মতে কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰহে তেওঁৰ ককায়েক। হবনাথ ফুকনৰ মাক বৰ্তীয়ালৰ ঘৰৰ জীয়াবীতেও কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ ববববৱাব পেহীদেৱেক। সেইমতে কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>যদিও, সম্বন্ধত আহোম মতে কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰহে তেওঁৰ ককায়েক। হবনাথ ফুকনৰ মাক বৰ্তীয়ালৰ ঘৰৰ জীয়াবীতেও কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ ববববৱাব পেহীদেৱেক। সেইমতে কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ ববববৱাৰ দেউতাক ( ব, পচন্দ ববববৱা) হবনাথ ফুকনৰ নিচাদেউতাকে; আহোমৰ নিয়মে “নিচাদেউতাকৰ পুতেক সব হলেও সদায় “ককাই”। আব, একেষাব মাত্ৰ। ভুঞাদেৱে মোহনমালাদেৱক বদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱব তৃতীয় পত্ৰ বলিছে। আমি জনাত কিন্তু তেখেতক প্ৰথম পত্ৰ বুলিহে জানো। বান্দ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱব সাতজনা কুৱবী আছিল, বকুৱৰী আব, চমৱাকু ৰবী এগবাকীব সতিসন্তান নাই, বাকী পাঁচ জনাব ভিতৰৰ পৰ্ব্বতীয়া কু’ৱবীব এটি ছোৱালী আব, শিৱসিংহ, ববমাহী কুৱবীব প্ৰমতসিংহ, মঠাঙ্গীয়া ফুকনৰ জীয়েকৰ বোন্দা গোঁহাই (পাছলৈ বাজেশ্বসিংহ) আৰু, সবকু ৱবীব কালশিলীয়া গোঁহাই (পাছলৈ লক্ষ্মী সিংহ ) আব; পানীফুকনৰ জীয়েকৰ মনগোঁহাই ( বা মোহনমালাদেৱ)। বয়সত মোহনমালাদেৱ কেউগবাকী কোঁৱবতকৈ বব। সাধাৰণতে আহোম ৰজাসকলৰ বৰজনা কোৱবহে বাজ-পাটব উত্তৰাধিকাৰী হয়। সেই নিয়ম অনুযায়ী মনগোঁহাইদেওহে বজা হব লাগিছিল; কিন্তু সব কালতে তেওব আই ওলাই মুখেত টিব চিন থকাত তেওঁ ৰজা হবলৈ অনাপয,ক্ত হৈছিল মাথোন। তেওঁ দেখনিয়াত অতি স শ্ৰী আব, আচাৰ-ব্যৱহাবতো দেৱতুল্য আছিল; সেই কাৰণে তেখেতক মানদহে আগ্ৰহ কবি মোহনমালাদেৱ নাম দিছিল। মখিয়াল মাখিয়াল বিষয়াবিলাকৰ প্ৰায় সকলো খিনিয়েই তেওঁ ক বৰ ভাল পাইছিল, আব, সকলো প্ৰজাবেই তেও* আলাসব লাড়ব নিচিনা আছিল তেও ক বজা নাপাতি শিৱসিংহক বজা পতাত বহুতৰ মনতেই বৰ অসন্তোষ হৈছিল। পাছত বাজেশ্বৰ সিংহৰ দিনত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৱাই বজাত বিষমে বাজাই যেতিয়া বিনাদোষত তেওঁক নগবব বাজকৈ উলিয়াই খেদোৱালে, তেতিয়া মোহনমালাদেৱক ভাল পাওঁতা মান,হবিলাক খঙ্গত ঘৃতাহাতি হল, আব, ৰাজকীয় ক্ষমতাৰ বিপক্ষে ঠিয় দিবলৈকো মনে মনে তেওঁলোক কৃতসংকল্প হল। এয়েহে বিদ্ৰোহ (যাক “মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ” বুলি জানে) প্ৰথম সূত্ৰপাত আৰু, প্ৰধান কাৰণ। মোৱা- মৰীয়া মহন্তক অপমান কৰা প্ৰভৃতি আনবিলাক কাৰ্বণ বিদ্ৰোহৰ ঘাই কাৰণ নহয়। এতিয়া মৰাণৰ বণচণ্ডী বাধা-ব্যক্মিণীৰ বিষয়ে একেষাৰ কৈয়ে আমি সামৰণি মাকিম। বাধা দক্মিণী এগৰাকী তিব, তা নহয়। এইকথা বৰঞ্জীত ভালকৈ লিখা আছে। সিবিলাক দুগৰাকী মৰাণব নাহৰ খোবাব ঘৈণীয়েক। বাধাৰ আছল নাম আছিল ভাতৃকী আব, ব্যক্মিণীৰ আছিল ভাকুলী। ভূঞাদেৱে সাধিছে সিবিলাকক ৰাধা-বনক্মিণী নাম দিয়া হল কিয়? আমি তাৰ উত্তৰত ইয়াকে কও' যে নাহৰ খোৰাই স্বয়ম্ভব,পে “নৱ-হবি” (অৰ্থাৎ নতুন হবি, বা, [ ১০ ]<noinclude></noinclude> q5ud78gq1iy00rqjpho3fox9fk4lokm 247626 247625 2026-04-13T07:48:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>যদিও, সম্বন্ধত আহোম মতে কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰহে তেওঁৰ ককায়েক। হবনাথ ফুকনৰ মাক বৰ্তীয়ালৰ ঘৰৰ জীয়াবীতেও কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ ববববৱাব পেহীদেৱেক। সেইমতে কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ ববববৱাৰ দেউতাক ( ব, পচন্দ ববববৱা) হবনাথ ফুকনৰ নিচাদেউতাকে; আহোমৰ নিয়মে “নিচাদেউতাকৰ পুতেক সব হলেও সদায় “ককাই”। {{gap}}আব, একেষাব মাত্ৰ। ভুঞাদেৱে মোহনমালাদেৱক বদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱব তৃতীয় পত্ৰ বলিছে। আমি জনাত কিন্তু তেখেতক প্ৰথম পত্ৰ বুলিহে জানো। বান্দ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱব সাতজনা কুৱবী আছিল, বকুৱৰী আব, চমৱাকু ৰবী এগবাকীব সতিসন্তান নাই, বাকী পাঁচ জনাব ভিতৰৰ পৰ্ব্বতীয়া কু’ৱবীব এটি ছোৱালী আব, শিৱসিংহ, ববমাহী কুৱবীব প্ৰমতসিংহ, মঠাঙ্গীয়া ফুকনৰ জীয়েকৰ বোন্দা গোঁহাই (পাছলৈ বাজেশ্বসিংহ) আৰু, সবকু ৱবীব কালশিলীয়া গোঁহাই (পাছলৈ লক্ষ্মী সিংহ ) আব; পানীফুকনৰ জীয়েকৰ মনগোঁহাই ( বা মোহনমালাদেৱ)। বয়সত মোহনমালাদেৱ কেউগবাকী কোঁৱবতকৈ বব। {{gap}}সাধাৰণতে আহোম ৰজাসকলৰ বৰজনা কোৱবহে বাজ-পাটব উত্তৰাধিকাৰী হয়। সেই নিয়ম অনুযায়ী মনগোঁহাইদেওহে বজা হব লাগিছিল; কিন্তু সব কালতে তেওব আই ওলাই মুখেত টিব চিন থকাত তেওঁ ৰজা হবলৈ অনাপয,ক্ত হৈছিল মাথোন। তেওঁ দেখনিয়াত অতি স শ্ৰী আব, আচাৰ-ব্যৱহাবতো দেৱতুল্য আছিল; সেই কাৰণে তেখেতক মানদহে আগ্ৰহ কবি মোহনমালাদেৱ নাম দিছিল। মখিয়াল মাখিয়াল বিষয়াবিলাকৰ প্ৰায় সকলো খিনিয়েই তেওঁ ক বৰ ভাল পাইছিল, আব, সকলো প্ৰজাবেই তেও* আলাসব লাড়ব নিচিনা আছিল তেও ক বজা নাপাতি শিৱসিংহক বজা পতাত বহুতৰ মনতেই বৰ অসন্তোষ হৈছিল। পাছত বাজেশ্বৰ সিংহৰ দিনত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৱাই বজাত বিষমে বাজাই যেতিয়া বিনাদোষত তেওঁক নগবব বাজকৈ উলিয়াই খেদোৱালে, তেতিয়া মোহনমালাদেৱক ভাল পাওঁতা মান,হবিলাক খঙ্গত ঘৃতাহাতি হল, আব, ৰাজকীয় ক্ষমতাৰ বিপক্ষে ঠিয় দিবলৈকো মনে মনে তেওঁলোক কৃতসংকল্প হল। এয়েহে বিদ্ৰোহ (যাক “মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ” বুলি জানে) প্ৰথম সূত্ৰপাত আৰু, প্ৰধান কাৰণ। মোৱা- মৰীয়া মহন্তক অপমান কৰা প্ৰভৃতি আনবিলাক কাৰ্বণ বিদ্ৰোহৰ ঘাই কাৰণ নহয়। {{gap}}এতিয়া মৰাণৰ বণচণ্ডী বাধা-ব্যক্মিণীৰ বিষয়ে একেষাৰ কৈয়ে আমি সামৰণি মাকিম। বাধা দক্মিণী এগৰাকী তিব, তা নহয়। এইকথা বৰঞ্জীত ভালকৈ লিখা আছে। সিবিলাক দুগৰাকী মৰাণব নাহৰ খোবাব ঘৈণীয়েক। বাধাৰ আছল নাম আছিল ভাতৃকী আব, ব্যক্মিণীৰ আছিল ভাকুলী। ভূঞাদেৱে সাধিছে সিবিলাকক ৰাধা-বনক্মিণী নাম দিয়া হল কিয়? আমি তাৰ উত্তৰত ইয়াকে কও' যে নাহৰ খোৰাই স্বয়ম্ভব,পে “নৱ-হবি” (অৰ্থাৎ নতুন হবি, বা, [ ১০ ]<noinclude>{{center|[ ১০ ]}}</noinclude> qnesk4o040hzxdxzl3v6hmhlmcks9lf 247627 247626 2026-04-13T07:56:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>যদিও, সম্বন্ধত আহোম মতে কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰহে তেওঁৰ ককায়েক। হৰনাথ ফুকনৰ মাক বকতীয়ালৰ ঘৰৰ জীয়াৰী— তেওঁ কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাৰ পেহীদেৱেক। সেইমতে কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাৰ দেউতাক ( ৰূপচন্দ বৰবৰুৱা) হৰনাথ ফুকনৰ নিচাদেউতাকে; আহোমৰ নিয়মে “নিচাদেউতাকৰ পুতেক সৰু হলেও সদায় “ককাই”। {{gap}}আৰু একেষাব মাত্ৰ। ভুঞাদেৱে মোহনমালাদেৱক ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ তৃতীয় পুত্ৰ বলিছে। আমি জনাত কিন্তু তেখেতক প্ৰথম পুত্ৰ বুলিহে জানো। ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ সাতজনা কুঁৱৰী আছিল, বৰকুঁৱৰী আৰু চমৱাকুৱঁৰী এগৰাকীৰ সতিসন্তান নাই, বাকী পাঁচ জনাৰ ভিতৰৰ পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰীৰ এটি ছোৱালী আৰু শিৱসিংহ, বৰমাহী কুঁৱৰীৰ প্ৰমত্তসিংহ, মঠাঙ্গীয়া ফুকনৰ জীয়েকৰ বোন্দা গোঁহাই (পাছলৈ ৰাজেশ্বৰসিংহ) আৰু, সবকুঁৱৰীৰ কালশিলীয়া গোঁহাই (পাছলৈ লক্ষ্মী সিংহ ) আৰু পানীফুকনৰ জীয়েকৰ মনগোঁহাই ( বা মোহনমালাদেৱ)। বয়সত মোহনমালাদেৱ কেউগবাকী কোঁৱবতকৈ বৰ। {{gap}}সাধাৰণতে আহোম ৰজাসকলৰ বৰজনা কোৱবহে বাজ-পাটব উত্তৰাধিকাৰী হয়। সেই নিয়ম অনুযায়ী মনগোঁহাইদেওহে বজা হব লাগিছিল; কিন্তু সব কালতে তেওব আই ওলাই মুখেত টিব চিন থকাত তেওঁ ৰজা হবলৈ অনাপয,ক্ত হৈছিল মাথোন। তেওঁ দেখনিয়াত অতি স শ্ৰী আব, আচাৰ-ব্যৱহাবতো দেৱতুল্য আছিল; সেই কাৰণে তেখেতক মানদহে আগ্ৰহ কবি মোহনমালাদেৱ নাম দিছিল। মখিয়াল মাখিয়াল বিষয়াবিলাকৰ প্ৰায় সকলো খিনিয়েই তেওঁ ক বৰ ভাল পাইছিল, আব, সকলো প্ৰজাবেই তেও* আলাসব লাড়ব নিচিনা আছিল তেও ক বজা নাপাতি শিৱসিংহক বজা পতাত বহুতৰ মনতেই বৰ অসন্তোষ হৈছিল। পাছত বাজেশ্বৰ সিংহৰ দিনত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৱাই বজাত বিষমে বাজাই যেতিয়া বিনাদোষত তেওঁক নগবব বাজকৈ উলিয়াই খেদোৱালে, তেতিয়া মোহনমালাদেৱক ভাল পাওঁতা মান,হবিলাক খঙ্গত ঘৃতাহাতি হল, আব, ৰাজকীয় ক্ষমতাৰ বিপক্ষে ঠিয় দিবলৈকো মনে মনে তেওঁলোক কৃতসংকল্প হল। এয়েহে বিদ্ৰোহ (যাক “মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ” বুলি জানে) প্ৰথম সূত্ৰপাত আৰু, প্ৰধান কাৰণ। মোৱা- মৰীয়া মহন্তক অপমান কৰা প্ৰভৃতি আনবিলাক কাৰ্বণ বিদ্ৰোহৰ ঘাই কাৰণ নহয়। {{gap}}এতিয়া মৰাণৰ বণচণ্ডী বাধা-ব্যক্মিণীৰ বিষয়ে একেষাৰ কৈয়ে আমি সামৰণি মাকিম। বাধা দক্মিণী এগৰাকী তিব, তা নহয়। এইকথা বৰঞ্জীত ভালকৈ লিখা আছে। সিবিলাক দুগৰাকী মৰাণব নাহৰ খোবাব ঘৈণীয়েক। বাধাৰ আছল নাম আছিল ভাতৃকী আব, ব্যক্মিণীৰ আছিল ভাকুলী। ভূঞাদেৱে সাধিছে সিবিলাকক ৰাধা-বনক্মিণী নাম দিয়া হল কিয়? আমি তাৰ উত্তৰত ইয়াকে কও' যে নাহৰ খোৰাই স্বয়ম্ভব,পে “নৱ-হবি” (অৰ্থাৎ নতুন হৰি, বা<noinclude>{{center|[ ১০ ]}}</noinclude> i9fba0gn5wxduqnwjd8xde4og01x33x 247635 247627 2026-04-13T08:28:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247635 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>যদিও, সম্বন্ধত আহোম মতে কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰহে তেওঁৰ ককায়েক। হৰনাথ ফুকনৰ মাক বকতীয়ালৰ ঘৰৰ জীয়াৰী— তেওঁ কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাৰ পেহীদেৱেক। সেইমতে কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাৰ দেউতাক ( ৰূপচন্দ বৰবৰুৱা) হৰনাথ ফুকনৰ নিচাদেউতাকে; আহোমৰ নিয়মে “নিচাদেউতাকৰ পুতেক সৰু হলেও সদায় “ককাই”। {{gap}}আৰু একেষাব মাত্ৰ। ভুঞাদেৱে মোহনমালাদেৱক ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ তৃতীয় পুত্ৰ বলিছে। আমি জনাত কিন্তু তেখেতক প্ৰথম পুত্ৰ বুলিহে জানো। ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ সাতজনা কুঁৱৰী আছিল, বৰকুঁৱৰী আৰু চমৱাকুৱঁৰী এগৰাকীৰ সতিসন্তান নাই, বাকী পাঁচ জনাৰ ভিতৰৰ পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰীৰ এটি ছোৱালী আৰু শিৱসিংহ, বৰমাহী কুঁৱৰীৰ প্ৰমত্তসিংহ, মঠাঙ্গীয়া ফুকনৰ জীয়েকৰ বোন্দা গোঁহাই (পাছলৈ ৰাজেশ্বৰসিংহ) আৰু, সবকুঁৱৰীৰ কালশিলীয়া গোঁহাই (পাছলৈ লক্ষ্মী সিংহ ) আৰু পানীফুকনৰ জীয়েকৰ মনগোঁহাই ( বা মোহনমালাদেৱ)। বয়সত মোহনমালাদেৱ কেউগবাকী কোঁৱবতকৈ বৰ। {{gap}}সাধাৰণতে আহোম ৰজাসকলৰ বৰজনা কোঁৱৰহে ৰাজ-পাটৰ উত্তৰাধিকাৰী হয়। সেই নিয়ম অনুযায়ী মনগোঁহাইদেওহে ৰজা হব লাগিছিল; কিন্তু সৰু কালতে তেওঁৰ আই ওলাই মুখত গুটিৰ চিন থকাত তেওঁ ৰজা হবলৈ অনুপযুক্ত হৈছিল মাথোন। তেওঁ দেখনিয়াৰ অতি সুশ্ৰী আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰতো দেৱতুল্য আছিল; সেই কাৰণে তেখেতক মানুহে আগ্ৰহ কৰি মোহনমালাদেৱ নাম দিছিল। মুখিয়াল মুখিয়াল বিষয়াবিলাকৰ প্ৰায় সকলো খিনিয়েই তেওঁক বৰ ভাল পাইছিল, আৰু সকলো প্ৰজাৰেই তেও* আলাসৰ লাড়ুৰ নিচিনা আছিল তেওঁক ৰজা নাপাতি শিৱসিংহক ৰজা পতাত বহুতৰ মনতেই বৰ অসন্তোষ হৈছিল। পাছত ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ দিনত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাই ৰজাত বিষমে বুজাই যেতিয়া বিনাদোষত তেওঁক নগৰৰ বাজকৈ উলিয়াই খেদোৱালে, তেতিয়া মোহনমালাদেৱক ভাল পাওঁতা মানুহবিলাক খঙ্গত ঘৃতাহুতি হল, আৰু ৰাজকীয় ক্ষমতাৰ বিপক্ষে ঠিয় দিবলৈকো মনে মনে তেওঁলোক কৃতসংকল্প হল। এয়েহে বিদ্ৰোহ (যাক “মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ” বুলি জানে) প্ৰথম সূত্ৰপাত আৰু, প্ৰধান কাৰণ। মোৱা- মৰীয়া মহন্তক অপমান কৰা প্ৰভৃতি আনবিলাক কাৰণ বিদ্ৰোহৰ ঘাই কাৰণ নহয়। {{gap}}এতিয়া মৰাণৰ ৰণচণ্ডী ৰাধা-ৰুক্মিনীৰ বিষয়ে একেষাৰ কৈয়ে আমি সামৰণি মাৰিম। ৰাধা ৰুক্মিণী এগৰাকী তিৰুতা নহয়। এইকথা বৰঞ্জীত ভালকৈ লিখা আছে। সিবিলাক দুগৰাকী মৰাণৰ নাহৰ খোৰাৰ ঘৈণীয়েক। ৰাধাৰ আছল নাম আছিল ভাতৃকী আৰু ৰুক্মিনীৰ আছিল ভাকুলী। ভূঞাদেৱে সাধিছে সিবিলাকক ৰাধা-ৰুক্মিণী নাম দিয়া হল কিয়? আমি তাৰ উত্তৰত ইয়াকে কওঁ যে নাহৰ খোৰাই স্বয়ম্ভুৰূপে “নৱ-হৰি” (অৰ্থাৎ নতুন হৰি, বা<noinclude>{{center|[ ১০ ]}}</noinclude> caocdt644hezz0a0fzjot3ybj7jkhp7 104 91242 247628 2026-04-13T08:18:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "অসমত কানি (বুৰঞ্জীমূলক আভাস ) অসমত কানিব প্ৰচলন কেতিয়াৰ পৰা হল তাক নিশ্চয়কৈ কোৱা টান। প্ৰথম • অৱস্থাত মানহে গ্ৰহণী আদি বেমাৰত কানিক দৰব ৰূপে খাইছিল, আব, আৰোগ্য লা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অসমত কানি (বুৰঞ্জীমূলক আভাস ) অসমত কানিব প্ৰচলন কেতিয়াৰ পৰা হল তাক নিশ্চয়কৈ কোৱা টান। প্ৰথম • অৱস্থাত মানহে গ্ৰহণী আদি বেমাৰত কানিক দৰব ৰূপে খাইছিল, আব, আৰোগ্য লাভৰ লগে-লগে কানিৰ ব্যৱহাৰ কৰ্জ্জন কৰিছিল। দ্বিতীয় অৱস্থাত মানহে ৰোগগ্ৰস্ত হৈ কানি খোৱাৰ পাচতো, অৰ্থাৎ বোগমত্ত অৱস্থাতো, কানি খোৱা অভ্যাস নেৰিছিল। তৃতীয় অৱস্থাত নিবোগী মান,হেও বন্ধ-বান্ধৱ, লগ- সমনীয়া বা অত্মীয়-স্বজনৰ দৃষ্টান্ত অনকেৰণ কৰি কানি খাইছিল; আব্দ ধেমালিতে আৰম্ভ কৰা এই অভ্যাসটো কালক্ৰমে এবিব নোৱাৰা হৈছিল। এই দ্বিতীয় আৰু, তৃতীয় অৱস্থাৰ পৰা অসমত অসংখ্য কানীয়াৰ সৃষ্টি হল, আব, তাৰ পৰিণামে অসমীয়া জাতিব দেহ-মন নিশকতীয়া হৈ পৰিছিল। চীন দেশত কানিব প্ৰচলন অতীজৰে পৰা আছিল। চীনৰ সংশ্ৰবৰ পৰাই অসমৰ দাঁতিকাষৰীয়া জাতিবৃন্দৰ মাজত কানিব বহুল পৰিমাণে প্ৰচলন হোৱাটো সম্ভৱ। এই জাতিবিলাকৰ পৰাও অসমীয়াই কানি খোৱা দৰটো শিকা সম্ভব। স্বৰ্গদেৱ প্ৰতাপসিংহ মহাৰাজৰ দিনত, ১৬৯৭ খৃষ্টাব্দত, পোনপ্ৰথমে বৰফুকন পদব সৃষ্টি হয়, আব, লাঙ্গি নামে এজন বিষয়াই সেই পদত নিযুক্ত হয়। মণিৰাম দেৱান ডাঙ্গৰীয়াই ১৮৩৮ খৃষ্টাব্দত সঙ্কলিত অসম বুৰঞ্জীৰ এঠাইত লিখিছে যে কানি অন্যান্য দেশত চলতি আছিল, কিন্তু ইদেশত তাৰ প্ৰচাৰ নাছিল। প্ৰথমে লাঙ্গি বৰফুকনে ভাটীলৈ মানুহ পঠিয়াই আফিং আনে, তেতিয়াবে পৰা সম্ভ্ৰান্ত অসমীয়া লোকে তাৰ ব্যৱহাৰ জনা হয়। কেতিয়াবা দুই-এজন বঢ়া-বঢ়া ভাল মানহে অতি বিশ্বাসে আফিং খাইছিল, এনে কি লগৰ মান, হেও তাক নেজানিছিল। ১৬৬২ খৃষ্টাব্দত নবাব মীৰজ,মলাই অসম আক্ৰমণ কৰে, আৰু, পিচ বছৰত মাৰ্চ মাহত তেও' ৰাজধানী গড়গাও অধিকাৰ কৰে। গড়গাও আৰ, মথাপতে থকা কালত মোগলৰ ভালেমান সৈন্য বেমাৰত পৰি প্ৰাণ হেৰুৱায়। সেই সময়ত বস্তুব দাম আশাতীতৰপে বাঢ়িছিল, অভিযানৰ কাকতী চিহাবদ্দিন তালিছ পাচী ভাষাত লিখা বাবঞ্জীব পৰা জানিব পাবি, -- ঘি'উসেবে আছিল ১৪ টকা, আফিং এতোলাৰ দাম এটা সোণৰ মোহব, অথাৎ আঠ-ন টকা; এচিলিম ধপাতৰ "দাম তিনি টকা, এসেব মগ, ডাইলৰ দাম দহ টকা; আব, লোণব সেবে ত্ৰিশ টকা। ইয়াৰ পৰা বুজা যায়, গোপনে হওক বা প্ৰকাশ্যে হওক, সেই কালত অসমত কানিব বেচাকিনা চলিছিল। মীজমলাব লগত হোৱা সন্ধিমতে অসমে মোগলক কলং আব, ভৰলী [ ২ ]<noinclude></noinclude> 895zusnuke12choew96w3e39gyz1fs3 104 91243 247629 2026-04-13T08:18:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নৈব পৰা মানাহালৈকে এই খণ্ড বাজ্য এবি দিয়ে। ১৬৬৭ খৃষ্টাব্দৰ নভেম্বৰ মাহত লাচিত বৰফুকনে মোগলক পৰাস্ত কবি গুৱাহাটীকে আৰম্ভ কবি সমগ্ৰ নামনি অসম উদ্ধাৰ কৰে। তাৰ পাচ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নৈব পৰা মানাহালৈকে এই খণ্ড বাজ্য এবি দিয়ে। ১৬৬৭ খৃষ্টাব্দৰ নভেম্বৰ মাহত লাচিত বৰফুকনে মোগলক পৰাস্ত কবি গুৱাহাটীকে আৰম্ভ কবি সমগ্ৰ নামনি অসম উদ্ধাৰ কৰে। তাৰ পাচত বাজপাতনাৰ অন্তৰ্গত অম্বৰৰ, বৰ্ত্তমান জয়পূৰ্ব, বজা বামসিংহই গুৱাহাটী আক্ৰমণৰ উদ্দেশ্যে মোগল সৈন্য লৈ হাজোব সমীপত থানা কবি থাকে। বামসিংহৰ লগত একৈশ জন বাজপাত ঠাকুৰ বা চন্দাব নিজ নিজ খেলব সৈন্য লৈ অসমলৈ আহিছিল। অসমীয়া পাদশাহ- বৰঞ্জীমতে ৰাজপতে সৈন্যব আফিং খোৱা অভ্যাস আছিল। শেৱাবজা কন্দৰ্প - সিংহৰ সৈতে ৰামসিংহব যুদ্ধব বৰ্ণনাত আছে, " পাচে দংয়ো দলব ঘোব যুদ্ধ হল। বণত ৰামসিংহব চিপাই বৰষি যদ্ধত বব কাজী, আফিং খোৱা। অস্ত্ৰৰ ঘাৰত আফিঙ্গৰ কাৰণে দঃখ-বেদনা একো নাপায়। মবে যদি তথাঢো পাচ মুখে নকৰে।” এই বামসিংহই অসমলৈ অহাৰ পাচত এবাৰ লাচিত বৰফুকনলৈ এটোপোলা পোস্তব গাটি পঠিয়াইছিল বোলে, - “পোস্তব গাটি যিমান সৈন্য সেইমান আহিছে।” তাৰ উত্তবত সিয়ান বৰফুকনে কৈ পঠালে বোলে, – “মনুষ্যব যি প্ৰমাণ এইখন পটা দিছোঁ, পোন্তৰ গুটি ইয়াত বাতিলে পানী হব।” আফিং খোৱা বাজপাত সৈন্যৰ সংস্পৰ্শত আহিও অসমীয়াই কানি খোৱাব জাতিটো শিকি লোৱাব সম্ভাৱনা। স্বৰ্গদেৱ গদাধৰ সিংহৰ দিনত বলেবে কানি খুউৱা এবিধ বজাঘৰীয়া শান্তি আছিল। বঙ্গাচৰণ বেজদলৈ ভণ্ডাৰী ববৱাই স্বৰ্গদেৱত লগালে বোলে সত্ৰব ভকত সকলক শাস্তি দিব লাগে। সেই কথামতে স্বৰ্গদেৱে কটকী পঠিয়াই ভকত-- সকলব সম্পত্তি হবণ কবি আনিবলৈ দিলে। দেবগাৱত থকা ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিত- সকলক ধৰি অনা হল, আব, তেওঁলোকক বলেবে কানি খুউৱা হ'ল। স্বৰ্গদেৱ লক্ষ্মীসিংহৰ দিনত ১৭৭৪ খৃষ্টাব্দত হোৱা এটি ষড়যন্ত্ৰৰ কাকতৰ পৰা অনুমান হয় যে পূৰ্ব্বৰে পৰা অসমত কানি আবু, ভাঙ্গব প্ৰচলন আছিল। এই ষড়যন্ত্ৰৰ নায়ক আছিল কলীয়া, বকুজব, তব্ৰিজ আব, সোতোবা। ষড়যন্ত্ৰ ধৰা পৰাত কলীয়া আব, কুজবে সকলো কথা স্বীকাৰ কবি কলে, তব্ৰিজৰ তলৈ গলোঁ, বোলোঁ তোৰ এখেলৈ সোতোবায়ে পঠাইছে।” ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে সি বোলে, – “কেলেই পঠাইছে?” আমি কলো, “এই কথাবে পঠাইছে।” সি বোলে, – “ ভাঙ-কানি খাই কলি, সচাকৈ ক' - আমি বোলো,—“সচাকৈয়ে কৈছোঁ।” - “আমি ভাং-কানিখাই কোৱা কথাব স'জাত নাই। এই ফাকি কথাৰ পৰা বাজিব পাৰি যে অসমত ভাং-কানি খোৱা অভ্যাস লক্ষ্মীসিংহ স্বৰ্গদেৱব বাজত্বৰ বহু বছৰৰ পৰ্ব্বৰে পৰা প্ৰচলিত আছিল। [ ১৩ ]<noinclude></noinclude> 3nqhpou2b0zsrnyx06gpslz1jkn90mp 104 91244 247630 2026-04-13T08:18:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আগৰ দিনত অসমত কানি থোৱাৰ অভ্যাস চলতি থকাৰ কথা মণিৰাম দেৱানে স্বীকাৰ কৰিছে। কিন্তু কানীয়াই তেতিয়া পানীত ঘলি কানি খাইছিল, আৰু সেই খাৱন তিতা হোৱাত যেই-সেই মান,হে কা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আগৰ দিনত অসমত কানি থোৱাৰ অভ্যাস চলতি থকাৰ কথা মণিৰাম দেৱানে স্বীকাৰ কৰিছে। কিন্তু কানীয়াই তেতিয়া পানীত ঘলি কানি খাইছিল, আৰু সেই খাৱন তিতা হোৱাত যেই-সেই মান,হে কানি খাবলৈ ভাল নেপাই- ছিল। সেইদেখি কানিব প্ৰচলন সীমাবদ্ধ হৈ আছিল। কিন্তু কানি খোৱাব অতি সহজ, আবামী আৰু, তিতা-নলগা উপায় ওनাল বঙ্গদেশৰ পৰা আমদানি কৰা বৰকান্দাজ চিপাহী অসমত সোমোৱাৰ লগে-লগে। উজনিত মোৱামৰীয়া উৎপাতত থাকিব নোৱাবি স্বৰ্গদেৱ গৌৰীনাথ সিংহই ছ-বছৰ কাল গৱাহাটীত কটায়, ফেব্ৰুৱাৰী ১৭৮৮ চনব পবা জানৱাবী ১৭৯৪ “চনলৈকে। ১৭৮৯ চনত স্বৰ্গদেৱব আজ্ঞা অনুসৰি মেধি বৰফুকনে গোৱাল- পাবাত থকা কোম্পানীৰ বিষয়া মিঃ হিউ বেইলি চাহাবলৈ চিঠিবে সৈন্য খাজি খাজি পঠিয়ায়। বেইলিব নিজব কুঠি ওচৰৰ জমিদাৰে আক্ৰমণ কৰাত তেওঁ কিছু বৰকান্দাজ সৈন্য লগত বাখিছিল। পাচে ভাৰতৰ প্ৰধান বৃটিচ সেনাধ্যক্ষই কোম্পানীৰ সৈন্য গোৱালপাৰালৈ পঠোৱাত বেইলি চাহাবে বৰকান্দাজ সৈন্যখিনি গৌৰীনাথ সিংহৰ তালৈ পঠিয়ায়, ১৭৮৯ চনৰ শেষ ভাগত। এই বৰকান্দাজ ফৌজক দবঙ্গী কোঁৱৰ কৃষ্ণনাবায়ণে বাটতে ভেটা দি ৰাখি থয়। তাৰ পাচত গৌৰীনাথ সিংহব অন বোধমতে গোৱালপাৰাৰ ব্যৱসায়ী বোছ চাহাবে ঢাকা অঞ্চলৰ পৰা ৭০০ বৰকান্দাজ চিপাহী সংগ্ৰহ কৰি চৈতসিংহক সেই ফৌজব “চুবেদাৰ পাতি গৌৰীনাথ সিংহৰ তালৈ পঠিয়ায়। হাদিবাচকিত থকা অসমীয়া দৱবীয়া বিষয়াসকলেও কিছুমান ববকান্দাজ সৈন্য সংগ্ৰহ কৰিছিল। মণিৰাম দেৱানৰ মতে এই বৰকান্দাজ সৈন্যৰ পৰা অসমীয়াই তিতা-নলগা সহজ উপায়ে কানি খাবলৈ শিকে। দেৱানে নিজৰ অসম ব্যবঞ্জীত লিখি থৈ গৈছে যে শিৱসিংহ বজাৰ দিনৰে পৰা নাগৰিক মুছলমান মানহ দই এজনে কদাচিত কানি খাইছিল, কিন্তু তাকো পানীৰে ঘালি খাইছিল। পাণত ভাজি টিকিবা কবি খোৱা দৰটো কেৱল বৰকান্দাজ বঙ্গালেহে অসমত প্ৰচাৰ কবিলে। কানি বব তিতা বস্তু, তাক কেও খাব নোৱাৰে। পাণৰ লগত • মোহাবি হোকাত লগাই তাৰ ধোঁৱা খোৱাত তিতা নালাগে। এই দৰে মাসেকে- পষেকে টিকিবা খোৱাত মানহে নিহাত আৱদ্ধ হৈ পৰে, খবহু আৰু অসুবিধাৰ কাৰণে টিকিবা ত্যাগ কবি কানি মলি খাবলৈ ধৰি বাগীয়াল হয়। দেৱানে ইয়াৰ লগতে আক্ষেপ কবি কয় যে বৰকান্দাজ বঙ্গাল অনাব এয়ে • ফল হল। মণিৰাম দেৱানে আব, এঠাইত কৈছে যে বঙ্গালহাটব দৱেবীয়া আদি বিষয়া- - সকলে মিলি কিছুমান বৰকান্দাজ চিপাহীক ঢাকৰ ধৰি পঠিয়ায়। সিহতৰ -পৰা একো ফল নহল; সিহতে দৰমহা খবচ বচদ আদি মাত্ৰ খালে। বিশেষ [ ১৪ ]<noinclude></noinclude> ioo1ykxfvfh6ubb546xvyebc7znfqbj 104 91245 247631 2026-04-13T08:18:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "লাভ এই হল যে আগেয়ে এই দেশত আফিঙ্গব অধিক চলতি নাছিল, খেতিও নাছিল, তেতিয়াৰ পৰাহে পাণত মোহাবি কানি খোৱাব দব সোমাল। সেই সময়ত অসমত বিষম বিপৰ্য্যয়। দেশত সামন্ত বিষয়..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>লাভ এই হল যে আগেয়ে এই দেশত আফিঙ্গব অধিক চলতি নাছিল, খেতিও নাছিল, তেতিয়াৰ পৰাহে পাণত মোহাবি কানি খোৱাব দব সোমাল। সেই সময়ত অসমত বিষম বিপৰ্য্যয়। দেশত সামন্ত বিষয়া আব, প্ৰজাব বিদ্ৰোহ, তাৰ উপবিও বঙ্গদেশব পবা জাকে জাকে ডকাইতে সন্যাসী আদিব বেশ ধবি অসমব গাঁও-ভূইত সোমাই প্ৰজাক হাবাশান্তি কৰিছিল। এই দস্যুবৃত্তি- ধাবী গণ্ডাবিলাককো বৰকান্দাজ বোলা হৈছিল। এই বৰকান্দাজ বিলাকক অসমব পৰা খেদাবব কাৰণে গৌৰীনাথসিংহই কোম্পানীলৈ লিখাত আবা কোম্পানীৰ সীমান্ত বিষয়া সকলে টানি ধবাত কোম্পানীৰ পবা ছয় কোম্পানী চিপাহী অসমলৈ পঠাবলৈ স্থিৰ কৰা হল। এই ফৌজব সেনাপতি আছিল কেপ্টেইন টমাচ ওৱেলচে। ১৭৯২ খৃষ্টাব্দৰ ১৯ নভেম্বৰ তাৰিখে নগৰবেৰা পৰ্ব্বতৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপত্ৰেৰ পানীত নাৱত পলাতক গৌৰীনাথ সিংহৰ লগত কেপ্টেইনে দেখা-সাক্ষাত হয়, আব, দুয়ো গৱাহাটীলৈ আহে। কেপ্টেইনে গৱৰ্ণৰ জেনেবেল লৰ্ড কৰ্ণওৱালিচ চাহাবলৈ দিয়া চিঠিমতে জানিব পাবি যে গৌৰীনাথ- সিংহ ঘোৰ কানি- আসক্ত আছিল। ৪।১২।১৭৯২ আব, ১ ৭ ১৭৯৩ তাবিথ চিঠিত কেপ্টেইনে লিখিছিল, “বজা নামধাবী এই দুৰ্ব্বল মান,হজন কোনো কাৰ্য সম্পাদন কৰিবলৈ অসমৰ্থ। তেওঁক উপাসনা আব্দ স্নানাদি কাৰ্য্যত সদায় ব্যস্ত থকা দেখা যায়। তেওঁক লগ পালে দেখা যায় যে তেওঁ কানিব বাগীত বিভোব। বজাৰ বয়স মাত্ৰ ২৭ বছব; কিন্তু তেওঁৰ শাৰীৰিক আব্, মানসিক শক্তি দয়ো নিতান্ত দুৰ্ব্ব'ল; ইয়াব প্ৰধান কাৰণ হৈছে অভিচাৰ কানি-পান।" - কেপ্টেইন ওৱেলচক অসমলৈ পঠোৱাব আব, এটা উদ্দেশ্য আছিল অসম আব বঙ্গব মাজত হোৱা বাণিজ্য-ব্যৱসায় শৃংখলাবদ্ধ কৰা, আব, কোম্পানীব বস্তু সামগ্ৰী অসমত বিক্কি যোৱাব সব্যৱস্থা কৰা। কোম্পানীৰ বস্তুৰ ভিতৰত লোগেই অতি লাগতিয়াল আছিল, আৰু, অসমে প্ৰতিবছবি প্ৰায় একলাখ মোণ লোণ কোম্পানীৰ পৰা কিনিব লগাত পৰিছিল। ওৱেচৰ ফৌজব খবছৰ কাৰণেও টকাৰ আৱশ্যক হৈছিল, ১৭৯২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত কেপ্টেইনে লৰ্ড কৰ্ণওৱালিচ চাহাবলৈ এইদৰে লিখিছিল, – “মই আশা কবো কেনাও মান কোম্পানীৰ লোণ আব, আফিঙ্গব সহায়েবে [ অসমত থকা ] এই ফৌজব খবছ উলিয়াব পৰা যাব।” কিন্তু কিছুদিনৰ পাচত কেপ্টেইনব জবীয়তে অসম আব কোম্পানীৰ যি চুক্তি হয় তাৰ চৰ্ত্তত অসমৰ আমদানিৰ ভিতৰত আফিঙ্গ কোনো উল্লেখ পোৱা নায়ায়। আৰু কেপ্টেইন অসমত থকা কালত (১৭৯২-৯৪) নাও বোজাই দি অসমলৈ কানি আনিছিল নে নাই তাৰ বিষয়েও জানিব পৰা নাযায়। কিন্তু, অসমত কোম্পানীৰ কানি বেচা উদ্দেশ্য যে কেপ্টেইন ওৱেলচে পৰিপোষণ কৰিছিল তাত কোনো সন্দেহ নাই। অসমৰ সৈন্যক কোম্পানীৰ প্ৰথাবে শিক্ষা [১৫]<noinclude></noinclude> 99qz8ku0g6u802wqszour6kmcgpdoc9 104 91246 247632 2026-04-13T08:18:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দিবৰ কাৰণে দীনা আৰ, ফকিৰচাদ নামে দুজন চিপাহীক পূৰ্ণানন্দ বঢ়াগোহাঁইৰ লগত থৈ কেপ্টেইনে ১৷৭৷১৭৯৪ তাৰিখে সসৈন্যে গুৱাহাটী এবি গোৱালপাৰা অভিমুখে ভটিয়াই যায়। অসম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247632 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দিবৰ কাৰণে দীনা আৰ, ফকিৰচাদ নামে দুজন চিপাহীক পূৰ্ণানন্দ বঢ়াগোহাঁইৰ লগত থৈ কেপ্টেইনে ১৷৭৷১৭৯৪ তাৰিখে সসৈন্যে গুৱাহাটী এবি গোৱালপাৰা অভিমুখে ভটিয়াই যায়। অসমত আফুখেতি প্ৰচলন হোৱাত লৰা-ছোৱালী আব, তিৰোতামান, হে কানি খাবলৈ সবিধা পাইছিল। খৃষ্টাব্দ ১৮৬১ চনত অসমত আফুখেতি আইন- অসঙ্গত বালি ঘোষণা কৰা হয়। প্ৰায় তেনে সময়তে অসমত চাহখেতিৰ সুবিধাব পোনে সকলোৰে চকু পবে, আব, ভালেমান চাহ বাগিচা নানা ঠাইত খোলা হয়। কিন্তু বাগিচাত কামকৰা বনৱাব অভাৱত চাহ খেতিয়ক সকলৰ বহুতে অসুবিধা হৈছিল। তেওঁলোকৰ খেনোৱে প্ৰস্তাৱ কৰিছিল, – অসমত আফুখেতি কমাই অনা হওক আৰু, তাৰ ঠাইত গৱৰ্ণমেণ্টৰ জীয়তে কাৰ্নি বেচা হওক, তাৰ লগে লগে মাটিৰ খাজনা বঢ়োৱা হওক, যদি আফ, খেতি সমূলি বন্ধ কৰা নহয় তেন্তে সেই খেতিব উপযোগী মাটিৰ খাজনা অধিক পৰিমাণে বৃদ্ধি কৰা হওক, তেতিয়া হলে মানহ কানি কিনিবলৈ নগদ ধন বিচাৰি বাগিচাৰ হবলৈ বাধ্য হব। - অসমত কানিয়ে যি অনিষ্ট সাধন কৰিছিল তাৰ বিষয়ে জ্ঞানী-গুণী পবষ সকল বিশেষকৈ শঙ্কান্বিত হৈছিল। মণিৰাম দেৱানে ১৮৩৮ চনত লিখা অসম - ব্যবঞ্জীত এটি পৌৰাণিক কাহিনীৰ সহায়েবে কানি-পানব বিষময় পৰিণামৰ কথা বজাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। — মহাদেৱে নাবদ মানিক কলে, – 'এই অহিফেন বাগীয়াল বস্তু বদলি জানিবা। ইয়াক পান কৰা সামৰ্থ্য একমাত্ৰ ইন্দ্ৰবহে আছে, ই অন্যব যোগ্য নহয়। কিন্তু দেৱতা আৰু মানৱ সকলোৱে আৰু সকলো ঠাইতে ইয়াক খেতি কৰাৰ অধিকাৰ থাকিল। জানা নাবদ, যদি তুমি পান কবিবলৈ ইচ্ছা কৰা মই দুৰ্গকে কৈ, আনি দিব পাবোঁ, তাক খালে তুমি বাগীয়াল হবা।' নাবদে কলে বোলে, – 'বাগীয়াল বস্তু, খোৱাব ম‍ই যোগ্য নহও। তোমাৰ চৰণৰ প্ৰসাদত মই পাবেই বৈৰাগ্য ধৰ্ম্ম— আশ্ৰয় কৰিছোঁ। বাগীয়াল বস্তু খোৱা মোৰ আৱশ্যক নাই, কাৰণ অহিফেন পান কবিলে ভক্তৰ ভক্তি ধ্বংস হয়।' “অসমব পদ্যব,বন্ধী” প্ৰণেতা স্বৰ্গীয় পদ্ধতিবাম হাজৰিকাই “সিক পৰাণ” নামে এখন পদ্যপাৰ্থিত কানিব অপকাৰিতাৰ বিষয়ে পৌৰাণিক কাহিনীৰ সহায়েৰে ভালকৈ বজাই দিছে। 'বসিক পুৰাণব' এঠাইত আছে, (ক) ভাৰ্য্যাব হাতব সোণাৰ খাব, তাকো ভাঙ্গি আনে আকেসে বাবা॥ তেৰাক বিষম বলিবে কোনে। মোক আশ কৰে সেমান্য জনে। ভাৰ্য্যাতো পত্ৰতো কবি আদব। গাৱে পিন্ধিবাবে আনে কাপোৰ [ ১৬ ]<noinclude></noinclude> iznyhwtjzw33ghdkweu27afzk1kp3tp 104 91247 247633 2026-04-13T08:19:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "কেটো তিৰোতাৰ ডিঙ্গিব মণি। তাহাকো বিকিয়া কানিক আনি॥ কেটোব থাকয় জালকে পান। তাহাকো বিকিয়া মোকেহে আন। কেটোবে হাবিব খবিক লবি। - ভাব বান্ধি আনে ঘবে নপৰি॥ এহিমতে বিকে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কেটো তিৰোতাৰ ডিঙ্গিব মণি। তাহাকো বিকিয়া কানিক আনি॥ কেটোব থাকয় জালকে পান। তাহাকো বিকিয়া মোকেহে আন। কেটোবে হাবিব খবিক লবি। - ভাব বান্ধি আনে ঘবে নপৰি॥ এহিমতে বিকে বজাৰে আনি। পয়ছা লৈয়া কিনে আফিং কানি॥ (খ) সামান্যেও খায় যদি ইহাক নেজানি। খাইবে তেজমাংস অৰ্থ' কবিবেক হানি॥ নমাৰিবে প্ৰাণ মাত্ৰ কবিবে দুৰ্ব্বল। যিটো ভুঞ্জিবেক তাৰ হইবেক গবল॥ কানিয়ে যে অসমীয়াক কিৰূপে অধোনত কবিলে সেই বিষয়ে ইউৰোপীয় সকলেও ভালকৈ বুজি পাইছিল। ১৮৭৩ চনত মিছিমি পৰ্ব্বতব বৰ্ণনা থকা এখন গ্ৰন্হত কুপাব নামে এজন চাহাবে লিখিছিল,—“অসমত সিঁচৰতি হৈ পৰি থকা প্ৰাচীন ধ্বংসাবশেষব পবা অনুমান কৰিব পাৰি যে আগৰ দিনৰ অসমীয়া মানহে দৰ্জ্জয় পৰিশ্ৰমী আছিল। তেওঁলোকৰ পূৰ্ব্বকালীন উদ্যমশীলতা আব, বৰ্ত্তমান অকৰ্ম্মণ্য এলেহুৱা স্বভাবব তুলনা কবিলে বাস্তবিক দুখ লাগে। তেওঁলোকে বহুতে সময় কানিব বাগীতে কটায়। মই ঐকান্তিক ভাবে আশা কৰোঁ যে এনে এটা দিন সোনকালে আহিব যেতিয়া গৱৰ্ণমেণ্টে প্ৰজাসমূহ সম্পূৰ্ণ শাসন আৰু দায়িত্ব ভাব পাই যি কোনো উপায়েবে হওক এই কানি খোৱা পাপ দেশৰ পৰা নিৰ্ম্মল কৰিব।” এশ বছৰৰ পূৰ্ব্বে পূণ্যাত্মা আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে ভগৱানৰ ওচৰত এইদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল,- - “হে কৃপাময় জগদীশ্বৰ, এই অসমদেশৰ লোকসকলক স্বদেশ সভা গিয়ানী আব, ধাৰ্ম্মিক কবিবলৈ মতি দিয়া, সিবিলাকৰ অভাব আব; দুৰৱস্থা জানিবলৈ সিবিলাকক গিয়ান দিয়া, আব, তোমাৰ বিচিত্ৰ শক্তিৰে সিবিলাকক সভ্য কৰা, আৰু, তোমাক জানিবৰ আৰু, আজ্ঞা পালিবব যোগ্য কৰা। যি সময়ত অসম হাবি গচি ফুলবাবী হব, নৈত ডোঙ্গা গচি জাহাজ হব, ঘৰ বাঁহৰ চি শিল ইটাব হব, গাৱে-গাৱে হেজাবে-হেজাবে পঢ়াশালি, গিয়ানৰ সভা, চিকিৎসালয়, দুখীয়া দৰিদ্ৰ পৰিত্ৰাণৰ আলয় হব, আৰু, যি কালত লোকসকলে পৰস্পৰে হিংসা নকৰি আটাইয়ে আটাইক ভাতৃবত চেনেহ কৰিব, কেৱে দকা কানিৰ সলনি মিছা সাথী নিদি লাখ টকাকো কাতি কৰি থব, কৌটি টকা ভেটী পায়ো কাৰো অন্যায় নকবিব, বেশ্যা কানি আৰু সৰা এই কথা দেশত লোকে ভু-নোপোৱা হব, সেই সময়, হে পৰম পিতা জগদীশ্বৰ, শীঘ্ৰে ঘটোৱা।” [ ১৭ ] 9<noinclude></noinclude> ih00z6le4alazahafo0nsqy2zwrad2z 104 91248 247634 2026-04-13T08:19:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ফোপাই পানীফুকনৰ কথা এইবাৰ ( ১৯২৩ চন) মে মাহত উত্তৰ লক্ষীমপ, বলৈ যাওতে, শ্ৰীভকত বাম নামে এজন মান হব লগত মোব দেখা-সাক্ষাত হয়। বাবঞ্জীমূলক গীত আদি গাব পাৰে বধূলি ভকতবাম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247634 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ফোপাই পানীফুকনৰ কথা এইবাৰ ( ১৯২৩ চন) মে মাহত উত্তৰ লক্ষীমপ, বলৈ যাওতে, শ্ৰীভকত বাম নামে এজন মান হব লগত মোব দেখা-সাক্ষাত হয়। বাবঞ্জীমূলক গীত আদি গাব পাৰে বধূলি ভকতবামব নাম আজি ম‍ই পাঁচ বছৰৰ পৰা শুনি আহিছিলো, কিন্তু ইমান দিনে তেওঁৰ লগ ম‍ই পোৱা নাছিলো। এওঁৰ ঘৰ উত্তৰ লক্ষীমপুৰ পবা ন-মাইল অতিৰত থকা, কমলাবাড়ীলৈ অহা চকাবি আলিব কিনাৰত দলীয়া গাৱত। এও বাচকটীয়া ৰাজখোৱাৰ ঘৰব মানহে কিন্তু আজিকালি বব দবৱস্থাত পৰি মাজে মাজে গাৱত বাঢ়ৈ কাম কৰি সৰা সৰা ঠিকা আদি লৈ, নাইবা গীত আদি গাই পাইটো পয়চাটো যি পাই তাবে সৈতে এজাক পৰিয়ালবে সৈতে কোনোমতে তেওঁ পেট প্ৰবৰ্ত্তাই আছে। আগেয়ে এওঁ ব্যবজীব কথাবোৰ বহৃত জানিছিল, এনেকি মালিতা খুৱাই গীত কবি ৰাইজৰ আগত গাবও পাৰিছিল, কিন্তু দ,বৱস্থাত পৰি মাথে সাথে গাঁত ৰচিব পৰা শক্তি এওঁব আজি কালি লোপ পালে। আমি ভাগ্যক্ৰমে আজি চাৰি বছৰৰ আগেয়ে এজনব জবীয়তে এটি ব্যবঞ্জীমূলক গীত ভকতৰামৰ পৰা টুকি অনাইছিলো, এইবাৰ সোঁৱৰাই দিলেহে গীত পদবোৰলৈ তেওঁৰ মনত পৰিছিল। যাহোক এইবাৰ ভকতৰামৰ পৰা মানব দিনব আগেয়ে ঘটা এটি ঐতিহাসিক ঘটনা শুনা পালো। এই ঘটনাটো কত শনিলে বলি সোধাত ভকতৰামে কলে তেওঁ আজি দেবকুৰি বছৰ মানৰ আগেয়ে বংপুৰ জিলাৰ এঙ্গেবাই গৰিব তখঙীয়া ফৈদৰ কলীয়া গোহাঁইৰ ভায়েক মানিক সব গোহাঁইৰ ঘৰত থকা এখন সাঁচিপতীয়া বৰঞ্জীত এই ঘটনাটো পাইছিল। এঙ্গেবাই গাঁৱব বিষয়ে তলত লিখা যোজনা 'ফাকিও ভকত- ৰামৰ পৰা শুনা পালো। এঙ্গেবাইৰ ধান, পেঙ্গেৰাইৰ পাণ, মেচাগবব কেৰেলা, বালীহাতৰ বেঙেনা, শকুলীটুপৰ গাখীৰ, নলকটাব গৰ, এঙ্গেবাইব গব,, পেঙ্গেবাইৰ চৰ। ফোপাই পানী ফুকনৰ কথা কোনো প্ৰকাশিত বৰঞ্জীত পাবলৈ নাই। ইয়াৰ কাৰণ এটা হব পাবে – পূৰ্ণানন্দ বঢ়াগোহাঁইৰ দিনৰ নিচিনা ইমান ওচৰ সময়ব হাতে লিখা বৰঞ্জী অসমত বিবল! প্ৰকাশিত বৰঞ্জীবোৰে তেনে কোনো বৰঞ্জীৰ সহায় লব পৰা নাই। গেইট চাহাবেও খৃঃ ১৮১০ চনলৈকে অহা এখন আহোম ভাষাৰ ব্যবঞ্জী, আৰু, ১৮০৬ চনলৈকে ঘটনা থকা এখনমাত্ৰ অসমীয়া [ ৯৮ ] G..<noinclude></noinclude> q2ijpzh6lscmn0n4ceq2pxz4hmbkp91 104 91249 247636 2026-04-13T08:29:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "“দুৱলীয়া পানীফুকনৰ স্বদেশাৰ্থে প্ৰাণবিসৰ্জ্জন” আৰু “মৰাণৰ ৰণচণ্ডী ৰাধা ৰুক্মিণীৰ” সম্বন্ধে আমাৰো একোৰ মোব আদবব ডেকা বন্ধ, শ্ৰীযুত সৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা দেৱে “বাঁ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>“দুৱলীয়া পানীফুকনৰ স্বদেশাৰ্থে প্ৰাণবিসৰ্জ্জন” আৰু “মৰাণৰ ৰণচণ্ডী ৰাধা ৰুক্মিণীৰ” সম্বন্ধে আমাৰো একোৰ মোব আদবব ডেকা বন্ধ, শ্ৰীযুত সৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা দেৱে “বাঁহী”ব ১৪শ বছবৰ ১১শ সংখ্যাত “দৱলীয়া পানীফুকনৰ দেশাৰ্থে প্ৰাণ বিসৰ্জ্জন” আব, ১২শ সংখ্যাত “মৰাণৰ ৰণচণ্ডী বাধা-বনক্মিণী” বুলি দুটি বুৰঞ্জীমূলক সাবৱা প্ৰৱন্ধ লিখিছে। সেই বালি তেখেত আমাৰ যে অতি শলাগব পাত্ৰ, তাক নকলেও হয়। ভুঞাদেৱব নিচিনা উদীয়মান ডেকা সাহিত্যিকৰ পৰা অসমদেশৰ জাতীয় ব্যবঞ্জীয়ে যে অনেক আশা কবে সেইটো অসমীয়া বাইজব অবিদিত নহয়। প্ৰৱন্ধ পদটিত তেখেতে যি লিখিছে, তাতকৈ বঢ়াই কবলৈ বিশেষ মোৰ একো নাই যদিও, প্ৰথম প্ৰৱন্ধত তেখেতে দয়া কবি এই নিঃকিনব নাম উল্লেখ কৰাত ময়ো একেষাব কবলৈ আগ বাঢ়িলো। লক্ষীসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত মোৱামৰীয়াৰ বিৰুদ্ধে বণ কৰিবলৈ দুজন ফুকনক (? ) সেনাপতি পাতি পঠোৱা হৈছিল, এজন দৰবাৰ ঘৰব হবনাথ ভিত ৱাল ফুকন, আনজন দিহিঙ্গীয়া ফৈদৰ ববৈ দৱলীয়া পানীফুকন। দিহিঙ্গীয়া ফৈদৰ বংশাৱলী আমি যিখিনি সংগ্ৰহ কবিব পাৰিছো, তাৰ পবা বুজা যায় যে লক্ষ্মী সিংহ স্বৰ্গদেৱব দিনত বৰফুকন হোৱা, দিহিঙ্গীয়া ঘবব ডেবেৰা (যাক কালি বা দিহিঙ্গীয়া বৰফুকন বালিও জানে, আব, যাক ভূঞাদেৱে “দিহিঙ্গীয়াৰ বঢ়া বৰফুকন” বলিছে) প্ৰথমতে পানীফুকনব বিষয় খাইছিল। তেওঁৰ দই পাতেক, বব জনব নাম বৰৈ সৰজনৰ নাম চিবে। তিনি জনা ডাঙ্গৰীয়াৰ বৰ পুতেক কেগৱাকিক "লবি গোঁহাই” আব, বিষয় খাই থকা বৰুৱা ফুকনব বব “প,তেকক “দৱলীয়া বৰুৱা” বা “দৱলীয়া ফুকন ” বলি গৌৰৱ কবি মতাব পূৰ্ব্বে প্ৰথা আছিল। গতিকেই দিহিঙ্গীয়া পানী ফুকনৰ বৰ পুতেক ববৈক “দৱলীয়া পানীফুকন” বোলা হৈছিল। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সময়ত ডেবো পানীফুকনক বৰফুকন পতা হয়, আৰ, তেওঁৰ পাতেক ববৈকো, কতদিনৰ পাছত, ডেকা ফুকনৰ বাব দিয়া হৈছিল। এই ডেকা ফুকনৰ ভায়েক চিৰৈ, গৌৰীনাথ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত “মেধী” নাম লৈ বৰফুকন হৈছিল গৈ। হবনাথ ফুকন ডেকাফুকন নহয়, আব, তেওঁ কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাৰ জোঁৱায়েকো নহয়। হবনাথ ভিতৰৱাল ফুকন কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বববব ৱাতকৈ বয়সে ডাঙ্গৰ আছিল [ ৮৯ ]<noinclude></noinclude> hxbm2f8bqf11op8eebir8k8jevw5bch 104 91250 247637 2026-04-13T08:29:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "পাতি আসবী মেল পাতি ধন উলিয়াইছে। আব, নাহব খোবাব দুই ঘৈণীয়েকক বাধা-ব, ক্মিণী নাম দিলে। ইয়াৰ পৰা গোটাচেৰেক খ'তে ওলাল,- - (১) নাহৰৰ ঘৈণীয়েক বাধাক দেৱতা লম্বাই বাধা-ব্যক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247637 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পাতি আসবী মেল পাতি ধন উলিয়াইছে। আব, নাহব খোবাব দুই ঘৈণীয়েকক বাধা-ব, ক্মিণী নাম দিলে। ইয়াৰ পৰা গোটাচেৰেক খ'তে ওলাল,- - (১) নাহৰৰ ঘৈণীয়েক বাধাক দেৱতা লম্বাই বাধা-ব্যক্মিণী নাম দিয়া হল কিয়? (২) নাহৰৰ দই ঘৈণীয়েকক বাধা-ব্যক্মিণী নাম দিলে। লোকব আছল নাম কি আছিল? তেনেহলে তেওঁ (৩) ধন বেদ-তন্ত্ৰ বা কোনোবা আসৰী প্ৰথা মতে কোনো তিবোতাক বাধা দক্মিণী বা সেই দৰব নাম দি যদ্ধলৈ অনাব কিবা বীতি আছেনে? ৰাধা বক্মিণীৰ বিষয়ে গীত প্ৰচলিত আছিল বা আছে বুলি আমি বহতব মখে শানিছোঁ। এই গীত কোনোবাই প্ৰকাশ কৰিলে বাধা কক্মিণীৰ বিষয়ে সত্য নিব, পণ কৰাত যথোচিত সহায় হব। বাধা দক্মিণীৰ বিষয়ে কোনো খাটাং মত দিবলৈ আমাৰ সাহ ন হয়। সকলো কথা প্ৰমাণৰ তলতীয়া। আমি যিখন বুৰঞ্জী পাইছোঁ তাত বাধা আৰু, বক্মিণীক নাহব খোবা মৰাণৰ ঘৈণীয়েক, আব, দুজনী বেলেগ তিৰোতা বলি কৈ তেও - লোকৰ জীৱন বৃত্তান্ত আব্দ শেষ পৰিণাম বেলেগ বেলেগ হৈ অজ্ঞাত ব,বঞ্জী লিখকে দেখ ৱাইছে৷ আমি ভাবোঁ আমাৰ আৰ, বৰঞ্জী ওলাব পাবে, যাক পঢ়িলে বাধা-ব্যক্মিণীক একেজনী তিবোতা নবগুলি নোৱাৰিম। আমাৰ অনসন্ধানৰ সম্পূৰ্ণ সম্বল বাইজৰ কৰতলীয়া হোৱা নাই, সম্প্ৰতি তেনে সম্বলব, অভাৱত কোনো বিষয়ে খাটাং সিদ্ধান্ত কৰাটো আমাৰ বোধে সম্ভৱ নহয়। সেই দেখি কও, বৰঞ্জীৰ সম্বল গোটোৱা হওক, এই বোৰ বিষয়ে আলোচনা চলক, সেই আলোচনাৰ পৰা সত্য নিৰ্ধাবিত হওক। তেনে কৰিলেহে আমাৰ সাহিত্যক জীৱন্ত জাগ্ৰত কৰি ৰাখিব পৰা যাব। জন প্ৰবাদক বেদবাক্য বলি তাকে সাৰোগত মানি থাকিলে সত্য অনসন্ধানৰ বাটত হেঙ্গাৰ দিয়া হয়, আৰ, সেয়ে হৈছে নিৰ্জ্জীৱ স্পন্দনহীন চিন্তাপ্ৰবাহ আৰু সাহিত্যব চিন। Late Srijut Hiteswar Barbarua Dangaria's clarification regarding some points about Dualia, Paniphukan and Radha Rukmini. and With reference to Dr. S. K. Bhuyan's two articles : 1. Dualia. Paniphukanar Swadesharthe Pran Bisarjan, in Banhi, Vol. 14, No. 11, and, 2. Moranar Ranachandi Radha aru Rukmini, Banhi, Vol. 14, No. 12, Chaitra, 1846 saka. BANHI, Gauhati, Vol. XV, No. 2. Jeth, Saka 1847. [[]]<noinclude></noinclude> 0j2wvlz2uu0awpkkm7g467l4dvjw1ri 104 91251 247638 2026-04-13T08:29:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গোবিন্দ গাও বঢ়াব সেনাপতি চেকনি কোবোৱা বৰ্ণৱা আহিছে বুলি শৰায়েবে তামোল পাণ লৈ আগবাঢ়ি ওলাই আহিল। তাৰ পাচত মগলবে জীয়েক হাতত তবোৱাল, আব, তিৰোতা কতবোৰ হাতে হাতে দা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247638 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোবিন্দ গাও বঢ়াব সেনাপতি চেকনি কোবোৱা বৰ্ণৱা আহিছে বুলি শৰায়েবে তামোল পাণ লৈ আগবাঢ়ি ওলাই আহিল। তাৰ পাচত মগলবে জীয়েক হাতত তবোৱাল, আব, তিৰোতা কতবোৰ হাতে হাতে দা দি লৈ ওলাই আহিল, আন মতা মানহ জনেকো নাই, এনেতে বামকৃষ্ণায়ে মাত লগালে। পাচে মগল, জীয়েকে মাত বুজি পাই বাঘব ফান্দনিত তবোৱালেবে ঘা মাৰিলে। বাঘ হামখাবিখাই পৰিল, এনেতে যোৱা বাম কৃষ্ণায়ে ঘা মাবি কাটিলে। পাচে বাঘৰ ঘৰব পৰা সকলো ওলাই আহি বংনাথব পোন পাই খোবাক ধৰিবলৈ যোৱা মানহ বুজিব নিমিত্তে মাত লগালে। সেই মাত বাজি পাচে কহনে আপইটাই খোবাব কবঙ্গনত জাঠিয়েবে খোচ মাৰিলে, নপবি থোচ খাই পলাই গল পাচে সেই দ'লৰ বৰ দুৱাৰ মুখতে পৰে, সেই মানহে গৈ হবগৌৰাঁ দলত বাধাক খাচি মাৰিলো।... ১৬৯২ শকত মাস বৈশাখব সংক্ৰান্তিৰ দিনা মঙ্গলবাবে বাতি এক প্ৰহৰ থকাত নগব ললে। পাচে সেই বাতিয়েই (লক্ষ্মীসিংহ) স্বৰ্গদেৱে আজ্ঞা কবিলে, বোলে, – “মৰাণক যেয়ে যাতে পাই, পাই ধৰি মাৰক, ধবিও আনক।” পাচে চাবিও আলিয়ে বাজ্যত ঘোঁৰা মেলি এই আজ্ঞা কলে। এই আজ্ঞা শনি মৰাণক ধৰি ধৰি মাৰিলে, আব, কোনোবোবক হালে হালে সাঙ্গবি আনি হাতী শালত দিলেহি; আব; খোবাক চহৰীয়াই কচুদোপত পাই ধৰি দিলেহি, তাকো নানা শান্তি কবি মাৰিলে। ... দিহিঙ্গীয়া ঘবব আগৰ বঢ়া পানীফুকনক বৰফুকন পাতিলে।...তাব দিন দিয়েকৰ পাচতে বৰফুকনকো পঠালে। পাচে কটকী ধনেশ্বব চবানাৱেৰে গৈ বাত্ৰি দিনে গুৱাহাটী পাই গুৱাহাটীত যিবোৰ মৰাণৰ ফুকন -ৰাজখোৱা হৈছিল, মন্ত্ৰণাৰে সকলোকে দোপদবলৈ নি ধৰিলে, গবাল দি লোৱা লগাই ৰখা দি থলে। পাছে ববফুকন পাই গৈ মৰাণৰ নিষেধ ফুকন ৰাজখোৱাক মাবিলে বকুনীকো মাৰিলে। পাচে কটকী ধনেশ্বৰ আঠ দিন স্বৰ্গদেৱত মৰাণৰ কথাবাৰ্তা কলেহি। পাচে স্বৰ্গদেৱে ধনেশ্বৰক প্ৰশংসা কবিলে। ওপৰত দিয়া টোকাৰ পৰা পাঠকে বুজিব পাৰিব যে আমি বৰ্তমানে পোৱা বুৰঞ্জীৰ মতে বাধা আব্দ, ব্যক্মিণী দুগৰাকী তিৰোতা, আব, তেওঁলোক দয়ো মৰাণৰ সেনাপতি নাহব খোবাব ঘৈণীয়েক। ১৭৯৩ খৃষ্টাব্দৰ পৰা ১৮০০ খৃষ্টাব্দলৈকে এই সাত বছৰ অতি উৎকট পৰিশ্ৰম কৰি ডাক্তাব জন পিটাৰ ৱেড নামে এজন ছাহাবে ইংৰাজী ভাষাত এখন অসম বুৰঞ্জী লিখে। সেই বৰঞ্জী পাথিখন সম্প্ৰতি শ্ৰীত বেগধৰ শৰ্মাদেৱে লণ্ডনৰ ইণ্ডিয়া অফিছ লাইব্ৰেৰীৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিছে। অসমীয়া ভাষা আব, বাইলাঙ্গ ভাষাত লিখা দখেন অসম বুৰঞ্জীৰ পৰা ডাক্তাৰ ৱেডে প্ৰধান সম্বল লৈছিল বুলি স্বীকাৰ কৰিছে। তেওঁৰ মতে বাধা দক্মিণী দুজনী তিৰোতা, [ G ]<noinclude></noinclude> 7684ey1enhl1e83j1zl2wsmh6pnqczh 104 91252 247639 2026-04-13T08:30:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেউ ১৮১০ চনত ১৮১০ চনৰ পাছত ঘটে। গতিকে হাতে লিখা বৰঞ্জীব সম্ভেদ পাইছিল। ৰাজপাটত উঠে, ফোপাইৰ ঘটনাটো ফোপাইব ঘটনাটো থাকিব পৰা বৰঞ্জীৰ সহায় গ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247639 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেউ ১৮১০ চনত ১৮১০ চনৰ পাছত ঘটে। গতিকে হাতে লিখা বৰঞ্জীব সম্ভেদ পাইছিল। ৰাজপাটত উঠে, ফোপাইৰ ঘটনাটো ফোপাইব ঘটনাটো থাকিব পৰা বৰঞ্জীৰ সহায় গেইট চাহাবেও লব পৰা নাই। কোনো উদ্যোগী মানহে বংপৰেৰ এঙ্গেৰাইব তুংখ ভীয়া ফৈদব গোহাঁইসকলৰ ঘৰলৈ গৈ ভকতৰামে কোৱা এই বহুমূলীয়া সাঁচিপতীয়া বৰঞ্জীব সম্ভেদ ললে বব ভাল হয়। ভকতবামে আক্ষেপ কবিলে যে মনব দখেব বাবে ফোপাই পানী- ফুকনৰ কাহিনীটো মালিতা খুৱাই তেওঁ গীত কবি গাই ফুৰিব নোৱাৰিলে। ঘটনাটো এই বাজাব নিয়তা পিতৃব, ঢ়াগোঁহাই' পূৰ্ণানন্দ বঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়া আব, লবামতীয়া ৰজা চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱ এই দুয়োৰে মাজত পেটে পেটে মিল নাছিল। ৰজাৰ প্ৰধান বল্লভ সতৰাম আদিব পৰামৰ্শ মতে, স্বৰ্গদেৱে ক্ৰমে ক্ৰমে বঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়াৰ মতামতলৈ বাট নাচাই গবতেৰ বাজকাৰ্য্যত হাত দিবলৈ ধৰিলে। এইদৰে এবাৰ চন্দ্ৰকান্ত সিংহই বাজাব নিয়ন্তা বুঢ়াগোহাঁইৰ পৰামৰ্শ নলৈ চিৰী লাইত অৰ্থাৎ শোৱনশিৰী অঞ্চলত ফোপাই নামে তিতাবৰীয়া সন্দিকৈব ঘবব ডেকা এজনক পানীফুকন পাতে ফোপাই পোনতে বজাব চবাত ঢাল- তৰোৱালৰ খেলা বাৰতি খেলোৱাৰী আছিল, তাতে ফোপাইৰ ওপৰত স্বৰ্গ'- দেৱব কৃপাদৃষ্টি পবে। ফোপাইব চাবি গবাকী ঘৈণীয়েক, প্ৰথম দবাকী দফলা পাবব বাচকটা মৌজাব টিকা গাৱ'ব বাচকটীয়া ৰাজখোৱাৰ আশ্ৰয়ত, আন দগৰাকী লাল কৰ ওৱাপাভ নৈব মখত থকা ধাপলিকা পৰ্ব্বতত ফোপাইৰ লগতে থাকে। বজাই বাঢ়াগোহাঁইৰ পৰামৰ্শ নলৈ ফোপাইক পানীফুকন পতাত ফোপাইব ওপৰত ডাঙৰীয়াৰ ক্ৰোধ জন্মিল, আব, তেওঁক বধিবৰ নিমিত্তে সৈন্য-সামন্ত লৈ বুঢ়াগোহাঁই ধাপলিকালৈ গল। বুঢ়াগোহাঁয়ে বণ দিবব মনেৰে অহা বলি শনি ফোপায়ে সাদিন সাতবাতি কাঁড় ধেন, সাজিবলৈ ধৰিলে। পতি কাঁড়ব জোৰ গছত: ফোপায়ে পাঁচ টকা মংগা সূতা লগাইছিল, আৰ, শিঙ্গীৰী নামে এবিধ ভয়ানক কাঁড় তৈয়াৰ কৰিছিল। বুঢ়াগোহাঁইব সৈন্য পোনতে ওৱাপাভ আৰু, চিলিং নৈব কাষবত জমা হলগৈ। ফোপায়ে ধাপলিকা পৰ্ব্বতৰ পৰা বুঢ়াগোহাঁইৰ সৈন্যলৈ কাঁড় মাৰি ডাঙৰীয়াব ওপৰত আক্ৰমণ চলাবলৈ ধৰিলে। ফোপাইৰ লগত তেওঁৰ তলত ধেন, কাঁড় শিকা কলাই আব, পথে নামে দুজন সেনাপতি আছিল। পোন পাকে ফোপাইক ঘটৱাবলৈ একো উপায় বুদ্ধি নাপাই আৰু, কথা বিসঙ্গতি দেখি, ধনব লোভ দেখৱাই আৰু, ডাঙৰ বিষয় দিম বুলি বুঢ়াগোঁহায়ে কলাইক হাত কৰিলে। এবাব ছেগ চাই, ফোপায়ে পিঠিৰ পৰা হোবা সোলোকাই থওঁতে বুঢ়াগোহাঁইৰ পৰা বিষপত খাই কলায়ে তৰোৱালেৰে ঘাপ মাৰি ফোপাইক তোখৰ কৰিলে।<noinclude></noinclude> fnqb7n40ac2q6my9wmj63f3bdsjkb42 104 91253 247640 2026-04-13T08:30:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "বিঢ়োগোহাঁইৰ লগত ওঠব কোম্পানী বঙ্গালী পল্টন গৈছিল, তাবে কেটামান হিলৈদাৰীয়ে ফোপাইব বকু ফালি চাই দেখিলে যে ফোপাইব কলাডিল বকুব এমৰেৰ পৰা সিম,বলৈকে জবি পৰিছে। এনে ক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247640 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বিঢ়োগোহাঁইৰ লগত ওঠব কোম্পানী বঙ্গালী পল্টন গৈছিল, তাবে কেটামান হিলৈদাৰীয়ে ফোপাইব বকু ফালি চাই দেখিলে যে ফোপাইব কলাডিল বকুব এমৰেৰ পৰা সিম,বলৈকে জবি পৰিছে। এনে কলাডিলব মানকে চিনি নাপাই বাঢ়াগোহায়ে ছল কবি মৰা দেখি বঙ্গালী বণৱাই বেজাব কবি কলে, -- “বাঢ়াগোহাঁয়ে সাহিয়াল ফোপাইক বাজাৰ সেনাপতি পাতি বাজ্য নিষ্কণ্টক কৰিব পাৰিলেহেতেন। এনে কলাডিলৰ মানহে আমি এই মলতে দেখা নাই।” পল্টনৰ সেনাবোবে ফোপাইব তেজ চিলিং নৈত উটুৱাই দি এই বুলি কলে,- “ফোপাই, তই আমাৰ ভাটীলৈ ভটিয়াই যাগৈ। সি জন্মত বঙ্গাল দেশত জন্ম লৈ মহাবীৰ হৈ বঢ়াগোহাঁইক বধি অসম ৰাজ্যখন খাবি।” - ডাঙৰ পদদিম বদলি কলাই আৰু, পথকে বুঢ়াগোহাঁয়ে যোৰহাটলৈ মাতি নিলে; তালৈ নি কলাইক সাধিলে, – “কলাই, ফোপাই তোব কি হয়?" কলাই,-“ফোপাই বীবে ধেন;-কাঁড় শিকাই ধেন-বিদ্যাত মোক মন্ত্ৰ দিছে, ফোপাই মোৰ পিতৃ তুল্য গব হয়।” - কলাইব ওপৰত বঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়াৰ ঘোৰ অবিশ্বাস জন্মিল, কলে,- . “কলাই, ফোপাই তোব পিতৃতুল গবে, হয়, সেই হেন বাপেবক কাটিলি কিয়?” কলাই, "সকদেউ ডাঙ্গৰীয়াই হকুম দিছে, মই বন্দীয়ে কাটিছো।” বঢ়া- গোহাঁই, “নিলগীয়াৰ কথামতে আপোন মানুহক তই কাটিলি, তোত বিশ্বাস নাই। কোনোবা নিলগীয়াই কেতিয়াবা বুঢ়াগোহাঁইক কাট বালি কলে তই মোকো কাটিবি। গতিকে, কাইলৈ কোঁড় তপতাই তোক মাবিহে লাগে।” এইদৰে কলাইক মাৰি বুঢ়াগোহাঁয়ে পথেকে ফোপাইৰ ঠাইত লাইতৰ উত্তৰ পাৰে শোৱনশিৰী অঞ্চলব পানীফুকন পাতে। ওপৰৰ ঘটনাটো বুৰঞ্জীৰ সত্য ঘটনা বুলি নিশ্চিন্ত হৈ আমি বাইজৰ আগত দাঙ্গি ধৰা নাই, কিম্বদন্তী বুলিহে তাক সম্প্ৰতি প্ৰকাশ কৰিছো। কাৰোবাৰ সংবিধা হলে এই ঘটনাৰ সত্য অসত্য বিষয়ে আলোচনা কৰিলে আমি কৃতজ্ঞ মানিম। [soo ]<noinclude></noinclude> t46o06530fltzvwo9xdts0cd82vdk7j 104 91254 247641 2026-04-13T08:30:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "মানৰ দিনৰ কথা অসমলৈ বদন বৰ ফুকনে মান অনা, সেই মানে অসমত উপদ্ৰৱ কবা, আব, শেহত মানে গাচি ইংৰাজ অহাব বিষয়ে এটি পাবণি অসমীয়া গীত আমাৰ হাতত পৰিছে। কিন্তু সেই গীতত থকা গো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247641 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>মানৰ দিনৰ কথা অসমলৈ বদন বৰ ফুকনে মান অনা, সেই মানে অসমত উপদ্ৰৱ কবা, আব, শেহত মানে গাচি ইংৰাজ অহাব বিষয়ে এটি পাবণি অসমীয়া গীত আমাৰ হাতত পৰিছে। কিন্তু সেই গীতত থকা গোটা চেবেক কথাব একো উৱাদিহ উলিয়াব নোৱাৰি আমি বিমোৰত পৰিছোঁ। যদি কোনোৱে সেই বিষয়ে অনুসন্ধান কৰি সেই বোব কথাব বেমেজালি গ,চাই আমালৈ লিখিব পাবে তেন্তে আমি বব কৃতজ্ঞ থাকিম, আব, সৰ্বান্তঃকৰণে ছপোৱা পুথিত লিখোতাক ধন্যবাদ দিম। (১) বদনচন্দ্ৰই কলিকতাব পবা মানদেশলৈ যাওঁতে বায় বাহাদব গণাভিৰাম বৱাব মতে, ঢাকা, চট্টগ্ৰাম, আবাকানেদি আভা নগৰীলৈ গৈছিল। আমাৰ গীতত আছে, কলিকতাৰ পৰা নাৱত উঠি উজাই বৰফুকনে মোগলব 'দেশ পায়, তাব পবা উজাই বৰফুকনে ঘোবামৰা দেশ, তাৰ পাচতহে মানবজাৰ নগৰ পায়গৈ। বোধ কবো ঢাকাকে মোগলৰ দেশ বুলি কোৱা হৈছে। ঘোবামৱা দেশ আৰু এঠেঙ্গীয়া দেশ মানে কোন দেশক বুজাইছে? মিষ্টাৰ স্কট অ' কনাৰ চাহাবৰ বচিত মানদেশৰ বিৱৰণ থকা চিকেন, ইষ্ট' (Silken East) নামে কিতাপত ঐবাৱতী নদীৰ শাখা চিন্দউইন নদীব বৰ্ণনা আছে। এই নদীব পাবতে আয়েংথেম্যা ( Ayungthamya ) নামে এখন বাজ্য আছে এই দেশেই -এঠেঙ্গীয়া দেশ নেকি? (২) বডোৱাফা মানবজাৰ লগত বদনচন্দ্ৰক মানকটকীয়ে ভেটাই যদ্ধে আদিব সাহায্য দিয়াৰ কথা বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। কিন্তু মানবজাই ঘপহাই এজন বিদেশী মাহহৰ হাতত সেনাদি পবব বাজ্যলৈ পঠোৱাৰ কাৰণ কি? আমাৰ গাঁতত আছে,—মানবজাৰ লগত সাক্ষাৎ হৈ তেওঁৰ পৰা সৈন্য-সাহায্য লোৱা কামত বদনচন্দ্ৰক সহায় কৰিছিল মানবজাব এগৰাকী অসমীয়া কুৱ বীয়ে। এওঁৰ বিষয়ে গীতত এই দবে আছে, সব তে এওঁ অসমৰ দুৱৰা ঘৰৰ জীয়াৰী আছিল, বাঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই এওক মানলে তুলি দিলে। কুৱবীও দৰবা ঘৰৰ বদনচন্দ্ৰও দুৱৰা ঘৰৰ। গতিকে কুৱ বীয়ে মানবজাৰ আগত আপোনাৰ ককায়েক বদলি বদনচন্দ্ৰক চিনাকি দিছিল। কু'ৱৰীৰ কথা পেলাব নোৱাবিহে - মানবজাই বদনক সৈন্য সাহায্য দিয়ে। এতিয়া কথা হৈছে, এই গৰাকী অসমৰ জীয়াৰী মানবজাৰ কুঁৱৰী কোন? বুঢ়াগোঁহায়ে কেতিয়া কি সম্পৰ্ক'ত মানলৈ তেওঁক দিয়ে? : মনত ৰাখিব লগীয়া কথা, বদনচন্দ্ৰ মানদেশলৈ যোৱাৰ আগতে<noinclude></noinclude> f7vgaxql2mgjkjj01ycss7mpb01ixq1 104 91255 247642 2026-04-13T08:30:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "এই জনা কুৱৰীক মানলৈ দিয়া হৈছিল। বদনচন্দ্ৰৰ পৰ্ব্বে মানৰে সৈতে অসমৰ কেতিয়াবা লেনদেন হৈছিল নে যে বুঢ়াগোঁহায়ে অসমৰ দূৰবাৰ ঘবব জীয়াবীক মানলৈ দিব লগাত পৰিল? অৱশ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247642 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>এই জনা কুৱৰীক মানলৈ দিয়া হৈছিল। বদনচন্দ্ৰৰ পৰ্ব্বে মানৰে সৈতে অসমৰ কেতিয়াবা লেনদেন হৈছিল নে যে বুঢ়াগোঁহায়ে অসমৰ দূৰবাৰ ঘবব জীয়াবীক মানলৈ দিব লগাত পৰিল? অৱশ্যে আমাৰ জনা আছে মণিপুৰেৰ বজা জয়সিংহই এবাব মানব আক্ৰমণৰ হাত সাৰিবলৈ অসমৰ স্বৰ্গদেৱ ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ সাহায্য ভিক্ষা কবে। কিন্তু এই ঘটনা ঘটে – ১৭৬৮ খৃষ্টাব্দত, আব, বৰফুকন মান দেশলৈ যায়— ১৮১৬ খৃষ্টাব্দত। বাজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত অসমীয়া সেনাই মণিপাবলৈ যোৱা কথা নিয়েই মান পলাই ফাঁত মাবে। এই মণিপুৰে যাত্ৰাকে লতাকটা বণ বোলে। ইয়াব সেনাপতি আছিল কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱা, ইয়াব ফলতে স্বৰ্গদেৱে মণিপুৰৰ পৰা কুৰঙ্গনয়নীক ব'টা পায়। কিন্তু এই ঘটনাত অসমব সৈন্য মানসৈন্যব সমখা সমখি হবলৈকে পোৱা নাছিল, গতিকে অসমব বুঢ়াগোঁহায়ে মানলৈ অসমীয়া ছোৱালী দিবৰ কোনো সকাম নাছিল তেনেহলে দৱবাৰ ঘৰৰ এই গৰাকী মানব কুৰবী কোন? দ্বিতীয়বাৰ অসমলৈ মান অহাৰ মালতো এই গৰাকী কু’ৱবী বলি গীতত কোৱা হৈছে, যে বদনচন্দ্ৰৰ মৃত্যুৰ কথা শনি কু’ৱৰীয়ে “ককাইব মৰিশালি চাই আহোঁগে বদলি” কান্দিবলৈ ধৰিলে। তেওঁৰ শোকৰ বিননি উপেক্ষা কবিব নোৱাৰি বৰফুকন বধী হতক শান্তি দিবলৈ মানবজাই দ্বিতীয় বাব অসমলৈ সৈন্য পঠিয়ায়। গতিকে, এই গবাকী কুৱবীক গীতব কাল্পনিক বা মনে পতা কু'ৱবী বদলিব নোৱাৰোঁ। অৱশ্যে বদনচন্দ্ৰ অসমলৈ আহি চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱৰে সৈতে মানবজাবে মিত্ৰতা স্থাপন কৰিবৰ অৰ্থে তুংখাঙ্গীয়া ফৈদৰ বগা কোঁৱবৰ জীয়েক হেমো আইদেউক মানবজালৈ দিয়ে, এইটো পাচ কথা। বদনচন্দ্ৰক সহায় কৰা দুৱৰাৰ ঘৰব কু'ৱবীৰ বিষয়ে আমাক কোনোবাই কিবা সম্ভেদ দিব নে? (৩) গুৱাহাটীত বৰফুকন হাউলী আৰ, দোপদৰ কোন ঠাইত আছিল? কোনো কোনোৰ মতে বৰ্ত্তমান ভবল, দলং আৰ কামাখ্যা পৰ্ব্বতৰ নামনিত, কোনো কোনোৰ মতে ভবলৰ সিপাৰত আউনীআটীয় সত্ৰৰহাটীত, কোনো কোনোৰ মতে বৰ্ত্তমান গুৱাহাটীত যত জেইল পাতিছে ত'ত। আমি কোনটো পতিয়াম? সেইদবে যোৰহাট বাজধানী হওঁতে বজাব হাউলী কত আছিল? যোৰহাটৰ কাষৰত বজা হাউলী নামে গাঁও আছে, এই গাঁৱক বজা হাউলী গাঁও বোলা হয় কিয়? পূৰ্ণানন্দ বঢ়াগোঁহাইৰ হাউলী কত আছিল? মান আনি বদনচন্দ্ৰই বঢ়ো গোঁহাইৰ পৰিয়ালক তাৰ পবা খেদি নিজে মন্ত্ৰীফুকন হৈ বাঢ়াগোঁহাইব হাউলীত বাস কৰে, আব, তাতে তেওঁক ৰূপচিং চিপাদাবে বধ কবে (৪) পূৰ্ণানন্দ বঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়াই বদনচন্দ্ৰক ধৰিবলৈ মহেশ্বৰ পৰ্ব্বতীয়া ফুকনক গৱাহাটীলৈ পঠিয়ায়। বঢ়াগোহাঁইৰ বোৱাৰীয়েক পিজো গাভৰুৱে দেউতাক বৰফুকনলৈ চিঠি দি দেউতাকক সাৱধান কৰি দিয়ে। তাৰ [ ১২ ]<noinclude></noinclude> 9ou30eiwb6qc2tyd1wxdlbfzvielnb7 104 91256 247643 2026-04-13T08:31:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আহোমৰ শেষ যুগৰ বুৰঞ্জী [ স্বৰ্গীয় বায়চাহাব গোলাপ চন্দ্ৰ বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই চাব এডোৱাড — গেইটব কাৰণে কেবা খনিও আহোম ভাষাত লিখা বুৰঞ্জী ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে। তাবে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247643 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আহোমৰ শেষ যুগৰ বুৰঞ্জী [ স্বৰ্গীয় বায়চাহাব গোলাপ চন্দ্ৰ বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই চাব এডোৱাড — গেইটব কাৰণে কেবা খনিও আহোম ভাষাত লিখা বুৰঞ্জী ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে। তাবে এখনব অনুবাদৰ কেইছোৱামান পাই শ্ৰীযুক্ত উমানাথ গোঁহাই বি-এ ডাঙ্গৰীয়াই নলবাৰীত চব ডেপুটি কালেক্টব হৈ থকা কালত ১৯২৫ খৃষ্টাব্দত মোৰ হাতত সমৰ্পণ কৰে। গোহাঁইদেৱৰ পৰা পোৱা ইংৰাজী অনুবাদৰ শেষ- ছোৱা অসমীয়ালৈ ভাঙ্গি "আৱাহনত” প্ৰকাশ কৰা গ'ল। কমলেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনৰে পৰা পৰন্দৰ সিংহ মহাৰাজব লালবন্দী কালব শেহলৈকে ইয়াত সকলো কথা পোৱা যাব। খৃঃ ১৭৯৫-১৮৩৮। ভাঙনিব ভাষা আগব বৰঞ্জীব ভাষাৰে সৈতে মিল খোৱা কৰিবলৈ যথাসাধ্য চেষ্টা কৰা হৈছে। ] ১ম অধ্যায় স্বৰ্গদেৱ কমলেশ্বৰ সিহ গৌৰীনাথ সিংহৰ মৈদাম : গৌৰীনাথ সিংহ বা চাওফা চুহিত্‍পংঙ্গব মৃত্যু হোৱাত দীঘলা কোঁৱৰৰ পুতেকটি ৰজা হৈ আহোম মতে নাম ললে চুক্লিংফা আব, হিন্দুমতে কমলেশ্বৰ সিংহ। স্বৰ্গ বজাব শৱটো মাছখোৱাহাটলৈ নি তাতে দাহ কৰিলে। ভাঙ্গবীয়াবোবক গাখীৰ, দৈ, গব কল, কুহিয়াবেবে জলপান কৰালে, আব, দহ দিনৰ মূৰত দহা পাতিলে। মাহেকৰ মূৰত সকলো গোসাঁইকে মাতি আনি বসবাহ পাতি যোৰহাটত হিন্দ, মতে কৰ্ম্ম কৰিলে। স্বৰ্গ বজাৰ অস্তি-ছাই চৰাইদেও পৰ্ব্বতলৈ নিলে। লগত ধনীয়া কোঁৱবৰ কিছু মানহ, পাতৰ চেতিয়া আব, ঘবকলীয়াবো কিছ, মানহ গৈছিল। আব দিহিঙ্গীয়া ফুকন, কোঁৱব হাজী বকা আব, অনেক ববৱা ফুকন এই সকলো লগত গৈছিল। পাছে নীহাট পালেগৈ। খেল,ং, বানটুং আৰু, তিংখাং এই তিন গাৱ'ব মান,হক মৈদাম এটা বান্ধিবলৈ বঢ়া গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াই আজ্ঞা কৰিলে। সেইমতে এই তিন গাঁৱব বাইজে মৈদাম বান্ধিলে। আত পাছে বঢ়া গোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াৰ আজ্ঞাবে ধন, ধীয়া বৰাই মৈদামৰ ওপৰত ঘৰ এটা সাজিলে। ১৷ অসমীয়া সৈন্যব নতুন শিক্ষা : লাকি কালাও বা ১৭১৬ শকত উত্তৰ কোণে পৰ্ব্বণি মটীয়া মটকে আমাৰ গাঁও মাবি বস্তু লড়ি নিলে,! আৰ, ঘৰবাৰী ভবাল জাই দি পাবিলে। আত পাছে বঢ়াগোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াই চুবাদাৰ এটা আৰু, জমাদাব দুটো বাখি কিছুমান সৈন্যক চিপাহী ধৰণে শিকাই বজাই ললে। ভালে মান দিন ধৰি যুদ্ধৰ নিয়ম প্ৰণালী শিকাই ওঠৰ কোম্পানী চিপাহী [ ১৪ ]<noinclude></noinclude> 5pohvr2ycbrf8tbvnv5y1acokhxabu6 104 91257 247644 2026-04-13T08:31:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তৈয়াৰ কৰিলে। আৰু, ডাঙ্গৰীয়াই চিপাহী বোৰক পাথৰ কলাই হিলৈ, কিছি, খাবমোনা কৰ্ত্তা, টুপী, কোমববধা দেওমণি, ডব, ঢাল আব, ঠেঙ্গা পিন্ধিবলৈ আজ্ঞা কবিলে আৰ, যিবোৰে শিকালে সিব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তৈয়াৰ কৰিলে। আৰু, ডাঙ্গৰীয়াই চিপাহী বোৰক পাথৰ কলাই হিলৈ, কিছি, খাবমোনা কৰ্ত্তা, টুপী, কোমববধা দেওমণি, ডব, ঢাল আব, ঠেঙ্গা পিন্ধিবলৈ আজ্ঞা কবিলে আৰ, যিবোৰে শিকালে সিবোৰক বঁটা প্ৰসাদ দিয়ালে চিপাহী বোবে কুন,মিন, কুল,খা পিন্ধি মিছা বণ উলিয়াই ভালমতে য, কবিব পবা হল। তাহাঁতৰ শিক্ষাও বৰ ভাল হৈছিল। আমাৰ সৈন্য ওঠব কোম্পানি চিপাহী হল। ইয়াকে দেখি বাঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই ডাঙৰবৰূপে আনন্দ পালে৷ ২॥ কোঠ বজৰ নিৰ্ম্মাণ : ৺দেৱ আৰু, বঢ়াগোহাঁয়ে কুৱৈ গঞা ডেকাফুকনক বাজ্যত কোঠ চহৰ পাতিবলৈ আজ্ঞা কবিলে। ডেকা ফুকন উজাই গৈ ভিতৰ নাম চেঙ্গত বহিলগৈ। তাতে ভাল কোঠ এটা দি গাঁও এখন পাতিলে তাৰ পাছে জবকালৈ গৈ তাৰ কোঠ প্ৰাণ্ডি আঁতোৱালে আব, তাতে এখন ডাঙ্গৰ গাঁও পাতিলে। - পাছে বৈচালৈ গৈ গাঁও ৰাখিবব কাৰণে এটা কোঠ দিয়ালে। সেই বপে গাহবী বাবী আব, বেঙ্গেনা বাবীতো কোঁঠ দিয়ালে। এৱে নগাহাটো পাতিলে। আত পাছে বৰহাট আওঁতাই কোঠব চাৰিওফালে আঁহত গছ এশাৰী বোৱালে। সেই ঠাই ৰাখিবৰ কাৰণে এক ফৌজ চিপাহী তাত থলে। এই কাম বব ভাল হৈছিল। তাৰ পাছে ডেকা ফুকন বংপৰলৈ উভতি আহিল। আৰু, বুঢ়াগোঁহাইক কলে বোলে, – “বংপৰ চহৰ খন ভাল কবিব লাগে।” বুঢ়াগোহাইয়ে “বাব,” বলি বংপুৰ চহৰ আৰ, তাৰ ভাণ্ডাৰ আওঁতাবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। 11 Q “দাম” পূজা : আত পাছে বুঢ়াগোঁহাই ডাঙ্গবীয়াই মছাইফুকন, দেওধাই ফুকন, বাইলাং ফুকন, দেওধাই ববৱা, মিঠেখোৱা বৰুৱা আব, অন্যান্য দেওধাই পণ্ডিতক আজ্ঞা কবিলে। বোলে, “দাম” পূজা পাতি সোণ-ৰূপে বিলাইদি চাওয়া চুহিত পাং মঙ্গ স্বৰ্গ বজাব প্ৰেতাত্মা পাথাও সকলব সঙ্গ লৈ নিব লাগে। ডেকাফুকন এই প্ৰস্তাৱত মান্তি হ'ল, বংপুৰ চহব আৰু, ঘৰবাৰী আওঁতোৱা সাং হল আৰু, দেৱতা সকলক পূজা কৰিলে। 8 11 নতুন বিষয়া : সন্দিকৈব ভোমোৰাকলীয়াক বৰফুকন পাতিলে। পৰ্ব্বতীয়া -কুঁৱৰীৰ ভায়েক চতাই অলীয়া গোঁহাই বৰগোহাঁই হল। কেন্দ্ৰগৰীয়া পোৱালী গোহাঁইৰ পাতেক বৰপাত্ৰ গোঁহাই হল। সন্দিকৈব ভদবী বৰবৰুৱা হল। পূৰ্ব্বেৰ নাওবৈচা ফুকনৰ নাতিয়েকক নাওবৈচা ফুকন পাতিলে কুৱৈ গঞা -নাওবৈচা ফুকনব পুতেক ডেকাফুকন হল। দিহিঙ্গীয়া ফুকনৰ ঘৰব ন-ফুকন হল, মিবি সন্দিকৈ ঘৰৰ এজন দিহিঙ্গীয়া ফুকন হল। বাড়াগোহাঁয়ে ককায়েকক নেওগ ফুকন পাতিলে। সকলো ফুকন, বৰুৱা, ৰাজখোৱা হাজৰিকা, শ‍ইকীয়া, বৰা নকৈ পাতিলে। ৫॥ লাকি খাতঙ্গ বা ১৭১৭-১৮ শকত পাত্ৰ মন্ত্ৰী সকলে সমালোচন হৈ শগণকনি পবা ৰজাৰে সৈতে মিত্ৰ ভাৱ হৈ বণ কৰা বৰসেনাপতিক ধৰিবলৈ সৈন্য [ ১০৫ ]<noinclude></noinclude> sbvjg3ofl00yu32rzdx0vtz5lka9yuk 104 91258 247645 2026-04-13T08:31:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "পঠাবলৈ যগতি কৰিলে। কিছু দিনৰ পিছত বুঢ়াগোহাঁয়ে মথন আব বৰসেনাপতি বধ কোদো এই দুইক আজ্ঞা কবিলে, বোলে “চিপাহী, চুবাদাৰ ফুকন, বৰৱা হাজবিকা, শ‍ইকীয়া, বৰা ধনধীয়া কাঁড়..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247645 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পঠাবলৈ যগতি কৰিলে। কিছু দিনৰ পিছত বুঢ়াগোহাঁয়ে মথন আব বৰসেনাপতি বধ কোদো এই দুইক আজ্ঞা কবিলে, বোলে “চিপাহী, চুবাদাৰ ফুকন, বৰৱা হাজবিকা, শ‍ইকীয়া, বৰা ধনধীয়া কাঁড়ী, নকুৱা, মছাইফুকন, লেফেবা, দেওধাই ফুকন, টেকা, বববাইলং, বাম,ণ, বৰকটকী, বেজবৰুৱা বাম,ণ, গণক আব, দলৈ এই বোবক একেলগ কৰি গোটাব লাগে”। সেই দৰে সিবোৰক গোটোৱা হল। বঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই “বিকখোৱান” পূজা পাতি দেৱতা সকলক তুষ্ট কবিলে। আত পাছে বঢ়াগোহাঁয়ে ভাল দিনবাৰ চাই উত্তবে তিলাও বা লাহিত নৈব পাবলৈ গ'ল। আতপাছে বাচকটা পথাৰ পাই তাতে কোঁঠ দি বহিলগৈ। ববসেনাপতিৰে সৈতে যজ কৰিবলৈ আমাৰ এক ফৌজ সৈন্য পঠিয়ালে। ববসেনাপতি ৰণত ঠাৰবিব নোৱাৰি পলাই জয়ীৰ ডাঠ হাবিত সোমাল। আমাৰ সৈন্যই তাক ধৰিবলৈ পাছে পাছে খেদি গ'ল। এটা চুবাদাবে বৰসেনাপতিলৈ গুলী দিলে। সেই গালী সেনাপতিৰ গাত লাগিল, তাক টানি আনি বঢ়াগোহাঁইৰ আগত থলেনি। বুঢ়াগোহাঁয়ে সেনাপতিক মাৰিবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। ৬। শণ কনি পৰা বজা : শগণকনি পৰা বজাব ধান আৰু আন বয়-কতু থোৱা ভ'বাল বোৰ আমাৰ সৈন্যই আগৰি লৈ অধিকাৰ কৰিলে। শগণে কনিৰ বজা পলাই সাবিল। তাৰ সম্পত্তি আৰু ঘৰ ঘবোৱাহ মান্দহ আমাৰ সৈন্যব হাতত পৰিল। বজাৰ চাৰিজনী জীয়েকো আমাৰ সেনাৰ হাতত পৰিল। বুঢ়াগোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াই তাৰে এজনীক দিলে মছাই ফুকনক, এজনী দেওধাই ফুকনক, এজনী বববাইল,ঙ্গক আব, এজনী চুবাদাবক দিলে। তাৰ পাছে বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই যোৰহাটলৈ উভতি আহি দেৱ আৰু, চাবিং বজাবে দেখা-সম্ভাষা হ'ল। তাৰ পাছত ডাঙ্গৰীয়া যোৰহাটতে থাকিল। ৭॥ খেবকটা মাখত কোঠ : আত পাছে লাকি মাও বা ১৭১৮-১৯ শ' কত ৺দেৱ, চাবিং বজা বঢ়োগোহাঁই, বব,ৱা ফুকন, ৰাজখোৱা, হাজীবিকা, শ‍ইকীয়া ববা, সকলোৱে সমালোচন হৈ হেঙ্গাল,গ,বিত থকা পৰণিমটীয়া মটকক ধৰিবলৈ যাকুতি কৰিলে। খেবকটা মখত কোঠ দিবলৈ বুঢ়াগোহাঁয়ে আজ্ঞা কৰিলে। বৰা ১, মথন ১, এই দায়ে গৈ খেৰকটা মুখত কোঁঠ দিলেগৈ। ৮। আত পাছে ভাল দিন চাই বাঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গবীয়ই, ফুকন, ৰাজখোৱা, হাজৰিকা, শ‍ইকীয়া, ববা, ধনধীয়া কাড়ী আৰ, বৰ, ৱা, এই সকলক একেলগ কবি গোটালে। এই সকলৰ সৈতে আৰ, লগত ভমবাসিং ১, বাজ,পৰীয়া ১, বা,পসিং ১, বীণাসিং ১, হাতী মৰীয়া পাচ খেল, নকুৱা মছাই বা মোহন ফুকন ১, লেবেলা দেওধাই ফুকন ১, শিমলগৰীয়া বৰবাইল নং ১ আব, কেচা বাইলং ১, এইবোৰক লৈ যাত্ৰা কৰি উজাই খেবকটা মুখ পাই তাতে বহিলগৈ। [ ১০ ]<noinclude></noinclude> 8llvwi2apqxjkufykmsfcqnl628wfki 104 91259 247646 2026-04-13T08:31:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "পীতাম্বৰ মহন্ত তাতে থাকি বঢ়াগোঁহায়ে পাবণিমটীয়া মটকৰ গাঁও ভাঙ্গি নষ্ট কবিবলৈ সেনাবোবক আজ্ঞা কবিলে, কিন্তু মটকব জীৱ বধিবলৈ হলে হাক দিলে। সেইবাপে বঢ়াগোহাঁইৰ স..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247646 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পীতাম্বৰ মহন্ত তাতে থাকি বঢ়াগোঁহায়ে পাবণিমটীয়া মটকৰ গাঁও ভাঙ্গি নষ্ট কবিবলৈ সেনাবোবক আজ্ঞা কবিলে, কিন্তু মটকব জীৱ বধিবলৈ হলে হাক দিলে। সেইবাপে বঢ়াগোহাঁইৰ সৈন্যই পাবণিমটীয়া মটকব গাঁও সোমাই ভাঙ্গি নষ্ট কবিলে। মটক বোবক জীয়াই জীয়াই ধৰি সিহতৰ ধন, সোণ, ৰূপে, আব, অন্য বস্তু পাই লাড়ি আনিলে। বাঢ়াগোহাঁয়ে মটক বোবক আৰু, লড়ি- অনা বস্তুমানে নাৱত ভৰাই সসৈন্যে সহিতে খাটিয়া পোতালৈ আহিল। তাতে পীতাম্বৰ মহন্তক পাই পুত্ৰ-কন্যা সমন্বিতে মহন্তক ধবি আনিলে। আত পাছে নাৱেৰে ভটীয়াই যোৰহাটলৈ উভতি আহিল। সেই ৰণত বঢ়াগোহাঁয়ে বিস্তব দ্ৰব্য আহিলা পালে আব, ফুকন, বব,ৱা, ৰাজখোৱা হাজবিকা শ‍ইকীয়া, ববা ধন, ধীয়া, কাঁড়ী আব; অন্যবোৰে সৈতে যোবহাটলৈ আহি তাতে থাকিল। আত পাছে দেৱ আব, চাবিং বজাই ৰাজ্যৰ মান হক টাঙ্গোন যাঠি দি বণলৈ বুলি তিয়াব কবিলে। কিছু দিনৰ পিছত বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই পূণিমটীয়া মটকক ধৰিবলৈ খাটিয়াপোতা আব, জানখনা মখলৈ এফৌজ আব, মহগড়লৈ এফৌজ সেনা পঠালে। ৯॥ সিহতে আমাৰ কোঁঠ এটাত দেৱ আৰু বুঢ়াগোহাঁয়ে চিংফৌবণ : লাক্নি তাগুচি বা ১৭১৯-২০ শকত উজনীফালে চেংকল বিংগাম বা চিংফৌবোবে আমাৰ ৰাজ্য মাৰিবলৈ আহিল। সোমাই তাতে বলহি। চিংফৌৰে বাজ্য ভঙ্গা কথা শনি পাত্ৰ-মন্ত্ৰী, ফুকন, ৰাজখোৱা, শ‍ইকীয়া বৰা এই সকলে মেলত বহি ভালে- খিনি পৰ সমালোচন হৈ চিংফৌ মাৰিবলৈ ঠাৱৰ কৰিলে। বাঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গ- বীয়াই ডেকাফুকন ১, কাপ্তান গোহাঁই ১, সব অভয় পৰ্বীয়া ৰাজখোৱা ১, ভমবাসিং চুবাদাৰ ১, অভয় পূৰ্বীয়া ৰাজখোৱা ১, পানী অভয় পূৰ্বীয়া ৰাজখোৱা বা,পসিং ১, বীণা ১, এই বোবক চিংফৌ বণলৈ যাবলৈ আজ্ঞা কবিলে। খেলং, বানটুং, তিংখাং এই কেই গাওঁৰ ৰাজখোৱা, হাজবিকা, শ‍ইকীয়া আব, ধনধীয়া কাড়ী আমাৰ সেনাৰ লগ লাগিল। মোহন ফুকন দেওধাই চেংধোৱা ফুকন, বাইলং, বাণে, গণক আব, বেজমানহ সৈন্যব লগত গ'ল। আমাৰ সেনা উজাই গৈ চিংফৌ কোঁঠ ভেটি ধৰিলে। চিংফৌৰে খাৱৈৰ দাঁতিত হিলৈ পাতি কোঠব ভিতৰতে বল। পোনতে আমাৰ সৈন্য বিভঙ্গ হোৱাত বণ জিনিব নোৱাৰিছিল। পাছে ভমবাসিং চুবাদাবে বব হিলৈ এটাব বিশ্বাত জাই লগাই হিলৈ জাঁই কৰি চিংফৌৰ কোঠ ভাঙ্গিলে। কোঁঠৰ পৰা ওলাবলৈ চিংফৌহতৰ বাট- পথ নাইকিয়া হ'ল। সিহতে কোনো মতে পলাই সাবিল। আমাৰ মানহে কোঁঠত সোমাই চিংফৌৰ বয় বস্তু আহিলা লাড়ি আনিলে। গব,, মহ কুকুবা আৰ, অন্য বস্তু অনেক পালে। গড়ভিতবীয়া ঘৰ বোৰ পৰি ছাই কৰিলে। -আত পাছে ডেকাফুকন, কাপ্তান গোহাঁই, ৰাজখোৱা, হাজৰিকা, শ‍ইকীয়া, বৰা, [Soa]<noinclude></noinclude> bka108t1rx4ws7a9lah26qwsjunc7rd 104 91260 247647 2026-04-13T08:31:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "- ধনৰীয়া কাড়ী আনবোৰ সহিতে উভতি আহি পূৰণি যোৰহাটত - থাকিলহি। ১০। মটকৰ ভবথী বজাঃ লাকি কাচেও বা ১৭২০-২১ শকত বেংমবাত পূৰণি - • মটীয়া মটকে ৺দেৱক দ্ৰোহ কৰি বৰ্ণ উলিয়ালে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247647 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>- ধনৰীয়া কাড়ী আনবোৰ সহিতে উভতি আহি পূৰণি যোৰহাটত - থাকিলহি। ১০। মটকৰ ভবথী বজাঃ লাকি কাচেও বা ১৭২০-২১ শকত বেংমবাত পূৰণি - • মটীয়া মটকে ৺দেৱক দ্ৰোহ কৰি বৰ্ণ উলিয়ালে। ভবথী নামে বজা এটা ওলাল। ডেকাফুকন, কাপ্তান গোহাঁই বাজখোৱা, হাজৰিকা, শ‍ইকীয়া বৰা ধনধীয়া কাড়ী ভমবাসিং চুবাদাব, বাজ,পৰী, ব,পসিং, বীণা আব, খেলং খেনবান, তিংখাং বানটুং এই চাবি গাঁৱব মানহ মোহন ফুকন, দেওধাই চেংধোৱা ফুকন, বাইলা, বামণে, গণক আব, কিছু, বেজ মান হক বণলৈ যাবলৈ দেৱে আজ্ঞা কৰিলে। এইবোৰে দিনে বাতি গৈ বেংমৰা পালেগৈ। পৰণি মটীয়া মটকব ভবথীবজা মটকে সৈতে কোঁঠৰ পৰা ওলাই আমাৰ সৈন্যব সৈতে ৰণ ধৰিলে। এটা ভথী • বজালৈ বন্দক ঢোঁৱাই গালী দিলে, তাতে ভবথী বঙ্গা পৰিল। তাব শৱটো আমাৰ মানহে নাৱত ভৰাই সৰ্ব্বহি ভগলৈ লৈ আহিল। বাঢ়াগোহাঁইৰ আজ্ঞা - মতে তাৰ শৱটো পদবি ভষ্ম কবিলে। আত পাছে ডেকাফুকন, কাপ্তান গোহাঁইব ৰাজখোৱা, হাজৰিকা, শ‍ইকীয়া, বাধন, ধীয়া কাঁড়ী এইবোৰ উলটি আহি পূৰ্ব্বেণি যোৰহাটত বলহি। ১১॥ সদিয়াবণ : লাক্নি কাচিঙ্গা বা ১৭২১-২২ শকত সদিয়াত বণ ওলাল। বাব চিবিঙ্গীয়া, এহেজাব কছাবী, খামটিৰ বুঢ়া ৰজা, পানীনবা, ফাঁকিয়াল মিবি, মিছিমি, টেকেলীয়া নগা, মলকে, আবব এইবোবে একগোট হৈ সদিয়াখোৱা গোহাঁইক যাঠিব মৰেৰে কোবাই মাৰিলে। গোহাঁইব ঘব লাড়ি সকলো বস্তু আব, লবাছোৱালী ধৰি লৈ গল। আত পাছে ৺দেৱ আৰু, বঢ়াগোহাঁই এই কথা শনি পাত্ৰ মন্ত্ৰী ফুকন, ৰাজখোৱা, হাজৰিকা, শ‍ইকীয়া, বৰা এই সকলোকে চপাই মেল কবি শবৰ বিবদ্ধে বণ কৰিবলৈ যকুতি কৰিলে। দেৱ আব বাঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই দিহিঙ্গীয়া ফুকন, নাওশলীয়া ফুকন, ভিতৱাল ফুকন এই তিনিওৰ লগত এফৌজ চিপাহী ৰণলৈ পঠিয়ালে। ফুকনবোৰে ৰণব দ্ৰব্য আহিলা যতমানে ভাবী নাৱত ললে। পাছে সিবোবে ৰাজখোৱা, শ‍ইকীয়া, ধনধীয়া কাঁড়ী সৈতে নাৱত উঠি উজাই গৈ সদিয়াখোৱা গোহাঁইৰ কোঠ পাই তাতে বলগৈ। কিছু দিনৰ পিছত আমাৰ মানহে বণ দি যাঠি তবোৱালেৰে শতক খাচি-কাটি মাৰিবলৈ ধৰিলে। আমাৰ সৈন্যব সেই দিনা বণজয় হয়। খামটি বঢ়াবজা, ফাঁকিয়াল, মিবি, মিচিমি মূলক, খাংখাক, আবব এইবোৰে আকৌ গোটখাই আমাৰ সৈন্যক ধৰিলে। কিন্তু বণত তিষ্ঠিব নোৱাৰি পলাল। আমাৰ সেনাই সিহতক দা-যাঠিবে কাটি-খচি মাৰিলে আব, আমাৰ বণ জয় হ'ল। খামটি বঢ়া বজা, ফাঁকিয়াল নবা, মূলকে এই বোৰক ধৰি বন্দী কৰিলে। আমাৰ সেনা উভতি আহিল আৰু, বণত ধৰি অনাবোৰক যোৰহাটত দেৱ আৰ বঢ়া- [ ১০৮ ]<noinclude></noinclude> 1jw6cxt6tolfuypgzolljxc89ols3k0 104 91261 247648 2026-04-13T08:32:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াক ভেটিলেহি। দেৱ আৰু, বঢ়াগোহাই ডাঙ্গৰীয়াই বন্দী বোবক নামাৰি দিচে নৈব পাব ঘাটবপোনে শিমলাবিত থাকিব দিলে। আনবোৰক বব,ৱা ৰাণীত পাতিলে। টেকেলীয়া ন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াক ভেটিলেহি। দেৱ আৰু, বঢ়াগোহাই ডাঙ্গৰীয়াই বন্দী বোবক নামাৰি দিচে নৈব পাব ঘাটবপোনে শিমলাবিত থাকিব দিলে। আনবোৰক বব,ৱা ৰাণীত পাতিলে। টেকেলীয়া নগা বোবক নকাদাবত, মলক বোবক মবঙ্গীত আৰু পানীনবাক তিতাবব হাটত পাতিলে। ১২॥ নতুন সদিয়াখোৱা গোহাঁই : এই শকতে কুৱৈ গঞা বুঢ়াগোহাঁই ফৈদৰ বাবীব পাতেক সদিয়াখোৱা গোহাঁইৰ নাতিয়েকক সদিয়াখোৱা গোহাঁই পাতিলে। বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই নতুন জনা সদিয়া খোৱা গোহাঁইক ভাল বস্ত্ৰ, সোণব খাব, পিন্ধিব দি চহৰত থাকিব দিলে। লাকি ডাত — বাইচান, মংৰাও অৰ্থাৎ ১৭২২ শক'ব পৰা ১৭২৪ শক লৈকে সদিয়াখোৱা গোহাঁই হৈ আছিল। দিহিঙ্গীয়া ফুকন ১, নাও শলীয়া ফুকন ১, ভিতৰ ৱাল ফুকন ১, এই তিনি সদীয়া খোৱা গোহাঁইৰ লগতে আছিল। ক্লংচেঙ্গব নাতিয়েকক নাওশলীয়া ফুকন পাতিলে। অলপ দিনৰ পিছতে তেওঁৰ মৃত্যু হ'ল। সদিয়াখোৱা গোহাঁই সাদিয়াতে থাকিল। ১৩। পানী মৱাব খবৰ : আত পাছে লাকি মাংবাও বা ১৭২৪ ২৫ শতকত পানী মৱা নামে এটা মানহে ওলাল। গজলা নামে এক মহন্তই “বাতিখোৱা” নামে এক ধৰ্ম্ম' প্ৰৱৰ্ত্তবিলৈ ধৰিলে। ওচৰৰ গাঁৱৰ সকলো বাইজে পানীমৰা আব গজলা মহন্তৰ লগ ললেগৈ আৰু দেৱ আৰু, বাঢ়াগোহাঁইলৈ অস্ত্ৰ ধৰিবলৈ মন্ত্ৰণা কবিলে। দেৱ আৰু, বুঢ়াগোহাঁই এই কথা শনি দোলা কাষৰীয়া বৰা ১, - তিনিক পঠিয়াই পানীমৱা আব, সিবোৰেও পানীমৱা আব; গজলা কুকুৰা চোৱা বৰা ১, চাওডাঙ্গৰ বৰা ১, এই গজলা মহন্তক ধৰিবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। মহন্তক ধৰি আনি ৺দেৱ আৰু, বঢ়াগোহাঁইক ভোটালেন। দেৱ আৰু, বুঢ়া- গোহাঁইয়ে সিহতক সাধিলে বোলে, – “তহ'তে আমাকে কিয় বণ কৰ?” সোধাত দায় পাই পানীম ৱাক জিজিৰ লোৱা লগালে আৰু, গজলা মহন্তক গাধৰ পিঠিত তুলি হাবিলৈ খেদি পঠিয়ালে, বঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই পানীমৱাৰ কথাকে পতিয়াই পানীমৱাই যি যি মানুহ তাৰ লগত যোত্ৰ আছিল বুলি ক'লে সেই- বোৰক ধৰি আনি মাবিলে। তাবে কিছুমানক চকু কাবি ঘৰটো পঠিয়ালে, কিছুমানক বৰদুৱাবৰ মাখতে কাটিলে, আনবোৰক বিশালত দিলে। পানী- মৱাক নাকাটি লোৱা লগাই খাবলৈ নিদি শকুৱাই মাৰিলে। ১৪। - যোবাহাটত ন-নগৰ নিৰ্মান: আতপাছে ঝঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই মনতে ভাবিলে বোলে, “সকলো ৰাজক্ষমতা মোৰেই হ'ল, কিন্তু পাছে পৰেও যেন মোৰ যশকীৰ্ত্তি বৈ যায়, এনে কোনো কাম কৰিব পৰা নাই।” এই বুলি পাত্ৰ মন্ত্ৰী আব্দ অন্যান্য বিষয়া সকলোকে চপাই মেল কবি তেওঁলোকত বোধ ভৰসা সাধিলে। দেওধাই পণ্ডিতক কুকুবাঠেং চাই কবলৈ দিলে একে বছবতে - [ ১০ ]<noinclude></noinclude> kon5lbwdlgfgyufhhzt9c03b61f9smd 104 91262 247649 2026-04-13T08:32:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "-বঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই এখন নতুন নগৰ সাজি উলিয়াব পাৰিবনে নোৱাৰিব। আত পাছে যোৰহাটৰ বচা পথাৰত এখন নতুন নগৰ কৰিবলৈ মানুহ লগালে। সেই নগৰত ৰৰঘৰ, হোলোং ঘৰ আৰু অন্যান্য..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>-বঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই এখন নতুন নগৰ সাজি উলিয়াব পাৰিবনে নোৱাৰিব। আত পাছে যোৰহাটৰ বচা পথাৰত এখন নতুন নগৰ কৰিবলৈ মানুহ লগালে। সেই নগৰত ৰৰঘৰ, হোলোং ঘৰ আৰু অন্যান্য ঘৰ সজোৱালে। সেই নতুন চহবব নাম থলে “ন-নগৰ'॥ ১৫॥ নগাৱত মটকব বিদ্ৰোহ : আত পাছে ডিছি বা ফাগন মাহত মটক আব কছাৰীয়ে গোট খাই তিমানত অবীতিয়া মতে প্ৰৱৰ্ত্তি গাঁও পাবি ধ্বংস কৰিবলৈ ধৰিলে। গুৱাহাটীয়া ডেকা ফুকন আব দোলা কাষৰীয়া বৰ ৱা এই দুয়ো সমালোচন হৈ কপিলীয়েদি উজাইগৈ নাবিকল গতি কোঁঠ দি ব'ল। পিছদিনা পুৱাই শত সৈন্যৰ লগত আমাৰ সেনাৰ বণ লাগিল। পোনতে হিলৈৰ বৰ্ণ হ'ল তাব পাছে ধেন,-কাড় লৈ ৰণ কবিবলৈ ধৰিলে। ডিন চিট বা জেঠত, হিন্দমতে সোমবাৰ আব, আহোম মতে প্লেক, মিতৰ দিনা, কপিলাঁকোষৰ চাংচকীলৈ বৰ্ণ কবিবলৈ গ'ল। মটক আব, কছাৰীয়ে হবি মাবি আমাৰ সৈন্যব ওপৰত পৰিলহি। আমাৰ সৈন্যই শহৰ পৰাভৱত তিষ্ঠিব নোৱাবিলে, আমাৰ তিনি -কুৰি চিপাহী ৰণত পৰিল। কাড়ী আব, হজৱা ভালে খিনি লবমাৰি কপিলীব পানীত পৰিলগৈ। তাবে কেতখিনি মবিল আন বোৰ পলাই সাবিল। ডেকা- ফুকন আব, দোলাকাষৰীয়া বৰুৱা কপিলীয়েদি ভটীয়াই নাৱৰ পৰা নামি তবে আহি বহাত বহিলহি। তাবে পৰা ডেকা ফুকন গুৱাহাটীলৈ গ'ল। দোলা- কাষৰীয়া বৰুৱা উজাই গৈ দলাল মাধৱ গোঁসাইব মন্দিৰত বলহি। এই কথা ৺দেৱ আৰু, বাঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই শানিলে॥ ১৬॥ খাগবিজানত আহোম সৈন্য লাকি প্লে মিত বা ১৭২৫ শকব শাওণ মাহত দেৱ আৰু, বঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই মটকৰ বিৰুদ্ধে ৰণলৈ মানহ পঠিয়ালে। সেইমতে কাপ্তান গোহাঁই, বচা ৰাজখোৱা, কাঁড়ী হজৰা আব, পাচ চুবাদাৰ লগত লৈ ভটীয়াই গৈ খাগবিজানত কোঁঠ দি তাতে ভালে মান দিন থাকিল। ১৭॥ বেবেজীয়াত কোঁঠ : ডিন, ছিপইট, বা আহিন মাহত পুৰণিমটীয়া ভকত, কছাৰী, ঢেকেবী, লাল,ং, নগঞা ধনধৰীয়া, দইকোঁৱৰ, ঘিলাধৰীয়া হাজৰিকা ১, জয়তাব পয়থা এডাং ১, ফটিকা অমডাং ১, বৰযোগ ধীয়া মটক ১, সব যোগ ধৰীয়া মটক ১, এইবোৰে আমাৰ সেনাৰ লগত ৰণ কৰিবৰ মনেষে - নগাঁৱব ধন;ধীয়া গাৱত জাই লগালে। আমাৰ বচা ৰাজখোৱা মেচাঘৰীয়া ববববৱা কাড়ী, হজৱা আৰ চিপাহী সমন্বিতে শত্ৰু মাৰিবলৈ গ'ল। সিহতে আগবাঢ়ি আমাব সেনাৰ গাত পৰিলে। বৰযোগধীয়া, মা, যোগধীয়া আব, সব যোগধবীয়া এই তিনি বণত পৰিল। মটক বোব কলং নৈয়েদি পলাবলৈ = ধৰিলে। মটকৰ কুৰিটা মানহে ৰণত পৰিল। [ ১০ ] আমাৰ সৈন্য ৰণত জিকি<noinclude></noinclude> 707agpnusvy7gr6nftpzijk22grmhkr 104 91263 247650 2026-04-13T08:32:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "চাৰিটা সব, কামায়ন হিলৈ, চাবি খন তৰোৱাল আৰু, পাচখন ষাঠি পালে। বণ পলবীয়া মটকখিনি বহাত আহি ৰাতিটো কটালে। তাৰ পিছ দিনা প্ৰভাতে চাংচকীৰ পোনে গৈ তাতে ব'লহি, কাঁড়ী হৱা চি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>চাৰিটা সব, কামায়ন হিলৈ, চাবি খন তৰোৱাল আৰু, পাচখন ষাঠি পালে। বণ পলবীয়া মটকখিনি বহাত আহি ৰাতিটো কটালে। তাৰ পিছ দিনা প্ৰভাতে চাংচকীৰ পোনে গৈ তাতে ব'লহি, কাঁড়ী হৱা চিপাহী সমন্বিতে বচা- বাজখোৱা আগবাঢ়ি বহা পালেহি। তাতে এটা কোঁঠ দি ভালে মান দিন থাকিল।. আত পাছে কাপ্তান গোহাঁই আৰু, বববব,ৱা, কাড়ী, হজ,ৱা, চিপাহী লগত লৈ বিবহ বেবেজীয়া পাই তাতে কোঁঠ দি বলহি॥ ১৮॥ মটকে নগঞা গাওঁ পোবে : মটক আব, কছাৰীয়ে নগাঁওত ধনধীয়া গাওঁবোৰত সোমাই পাথবী, পোতনিসিজিয়া আব, ভেলেউগ বা এই তিনি গাওঁ জই দি পাবিলে। আত পাছে কাপ্তান গোহাঁই, ধন, ধীয়া বৰবৰুৱা, হাজবিকা শ‍ইকীয়া, ববা, এই খিনিয়ে শত্ৰুৰ বণ নিদি সমালোচন হৈ দেৱ আব্দ বুঢ়াগোহাঁইলৈ বাতৰি পঠিয়ালে। দেৱ আৰু বঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই সকলো সমাচাৰ শুনিলে। ডিন ছিপছাং বা কাতি মাহত ৺দেৱ আব, বঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই ডেকাফুকনক বণলৈ যাবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। ডেকাফুকনে কাঁড়ী, হজৱা আৰু দই ফৌজ চিপাহী লগত লৈ সকলো দ্ৰব্য আহিলা নাৱত ভৰাই ভটীয়াই গৈ দক্ষিণ পাট বিবহ বেবেজীয়া পাই তাতে কোঁঠ দি বলহি। ১৯॥ -কছাৰী গাওঁত ডেকাফুকন : আত পাছে ডেকাফুকনে বচা বাজখোৱাক মাতিবলৈ কটকী পঠিয়ালে। কাপ্তান গোহাঁই হাজবিকা, শ‍ইকীয়া, বৰা, ধন, ধীয়া আৰু, অন্য নগঞা সৈতে বচা ৰাজখোৱা, গৈ ডেকাফ কনৰ লগ ললেগৈ। পিছ দিনা পুৱা ডেকাফকেন, বচাবাজখোৱা, কাপ্তান গোহাঁই এই তিনিয়ে কলং নৈয়েদি ভটীয়াই গৈ কছাৰী বাজ্য সোমাল তাতে কোঁঠ দি চাবিদিন থাকিল। পঞ্চম দিনা পুৱা ডেকাফ কেন আগবাঢ়ি গৈ লেকদিন নামে গাওঁত সোমাল। তাতে এটা মাটিৰ কোঁঠ সাজি বহিল। ধন ধীয়া গোট চেবেক কোঁঠত পব দিছিল। পৰণিমটীয়া মটক আহি আমাৰ ধনৰীয়া তিনটাক মাৰিলে। আমাৰ দুটা চোৰাংচোৱাকো পাই ধৰি নিলে। ২০। ব্ৰহ্মচাৰী গোহাঁই : আত পাছে ডেকাফ,কন তে তেলখিলা পাই তাতে কোঁঠ দি বল। তাব পৰা আগবাঢ়ি গৈ কপিলীকোষৰ চৰাই চকী পাই তাতে থানা কবি ভালে দিন থাকিল। আত পাছে কছাৰীয়ে কপিলীয়েদি আহি আমাৰ মানুহৰ গালৈ হিলৈৰ গালী মাৰিলে। ছটা ধন কৰীয়া কাঁড়ী আৰু চাৰিটা "চিপাহীৰ গাত গলী লাগিল। কিন্তু প্ৰাণে নমবিল। এটা ধৰ্ধৰীয়া কাঁড়ী মৰিল। গলা লগা ধনকেৰীয়াক কাপ্তান গোহাঁইৰ কোঁঠলৈ নিলে, তাতে তিনটা মৰিল। ডেকাফ,কন আৰ, বচা ৰাজখোৱা কপিলীয়েদি ভটীয়াই গ'ল। নাৱৰ • পৰা নামি কপিলী পাৰত কোঁঠ দি ব'ল। তাতো আমাৰ দুটা মান হক মটকে “গলীয়াই মাৰিলে। আত পাছে বৰফ কনে পাঁচ ফৌজ সৈন্য ৰণলৈ পঠিয়াবলৈ [[ ১১১ - ] 1<noinclude></noinclude> k3yd9qbnh6g5n7q0ri69nnzy8wbvr62 104 91264 247651 2026-04-13T08:32:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ব্ৰহ্মচাৰী গোহাঁইক আজ্ঞা কবিলে। ব্ৰহ্মচাৰীয়ে যদ্ধেৰ লাগতিয়াল আহিলা নাৱত ভৰাই তিলাও বা লাহিতেদি উজাই গৈ কপিলীমখে পালেগৈ। তাবে পবা কপিলী নৈয়েদি উজাই যাবলৈ ধৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247651 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ব্ৰহ্মচাৰী গোহাঁইক আজ্ঞা কবিলে। ব্ৰহ্মচাৰীয়ে যদ্ধেৰ লাগতিয়াল আহিলা নাৱত ভৰাই তিলাও বা লাহিতেদি উজাই গৈ কপিলীমখে পালেগৈ। তাবে পবা কপিলী নৈয়েদি উজাই যাবলৈ ধৰিলে। নাৱৰ পৰা নামি ব্ৰহ্মচাৰীয়ে নৈব পাবত থানা কৰি বহিল। তাৰ পিছ দিনা পুৱা ডেকাফ কন বচা ৰাজখোৱা ব্ৰহ্মচাৰী, শ‍ইকীয়া, বৰা, ইবোৰে নাৰিকল গছবি পোনে যাত্ৰা কবি সোনাপতে কোঁঠ দি বহিল। ২১॥ ডবকাত ডেকাফুকন : আত পাছে মটক আৰু, কছাৰী একে যোত্ৰ হৈ মেলপাতি আমাৰ সৈন্য মাৰিবলৈ বৰ্ণৱা গোটালে। দুদিন ব্ৰহ্মচাৰীৰ কোঁঠ ভেটি বাখিছিল। মটক আবা কছাৰীয়ে আমাৰ সৈন্যৰ লগত ৰণ কৰিবলে নোৱাবি পাছ হকি গ'ল। নগৰিয়াল মোহন ববৰুৱা আব, মেকী দেওধাই এই দুয়ো কুকুৰাঠেং চাই গোসাঁনী আব, দেৱতাসকলক পূজা পাটল দিবলৈ কলে। কপিলী নৈব কোষবত দাই পণ্ডিতে পূজা পাতিলে। ডেকা ফুকন ভিতব গাৱত সোমাই তাতে কিছুদিন ব'ল। পিছ দিনা পুৱা ডেকাফ কনে কাপ্তান গোহাঁই, কণ ববববৱা আব, ফকিৰচান্দ চুবাদাবক ডবকাত কোঁঠ দি থাকিবলৈ কলে। ডিনছি ডিনহা বা ফাগণে চ'ত এই দমাহ আমাৰ সৈন্য ডবকাৰ কোঁঠত ব'ল। আমাব চিপাহী, ধনধীয়া আব, কাঁড়ী এই বোবে আগ হৈ ডবকা চহব আব, ওচবব গাওঁ ভাই পৰিলে। এখন গাওঁত আমাৰ সৈন্যই ২৫৬০ টা গব আৰু, ১৬টা ম'হ পাই আনিলে। আৰ পাছে কাঁড়ী আব, হজ্বৱা এই বোবে পাই অনা বস্তুবে ডেমেবালৈ উভতি আহি কপিলীব পাবত ব'লহি। আত পাছে আমাৰ তিনিখন গাওঁ পৰি ৩৬০ টা গৰু, পালে। তাকে পাই লগত লৈ উভতি আহিল। কছাৰী পলাই ডেমেবাব হাবিত সোমালগৈ। ডেকাফন ডবকাতে থাকিল, কাপ্তান গোহাঁই, বচা ৰাজখোৱা, কাড়ী হজবা আৰু, চিপাহীৰ লগত লৈ আহি কপিলীৰ পাৰ পালেহি। তাবে পৰা যমুনা নৈয়েবে আহি নভঙ্গাত কোঁঠ দি বহিলহি। কাপ্তান গোহাঁই আৰু, বচা ৰাজখোৰাই বণ নকৰি এনেই থাকিল। ডিংকাও বা শাওণ মাহত এওঁলোক দজনা ডেকাফ কণৰ কোঁঠলে উভতি আহি তেওৰ লগ ললেহি। ডেকাফ কনে তেওঁ লোক উভতি অহা দেখি - বিকৰ্থনা কৰিলে। এনেতে কাপ্তান গোহাঁয়ে মাত লগালে, বোলে “ফ কনে আমাক নিজে কটকী পঠিয়াই মাতি অনাইছে। এতিয়া দোষ ধৰিলে কি হব? ফুকনে মতা দেখি আমি শত্ৰুৰ গাৱত নোসোমাই উভতি আহিছোঁ।” ২২॥ বেবেজীয়াত কছাৰী বসতি : আত পাছে নমটীয়া মটক ববথলৰ পৰা ওলাই আহি ডেমেবা গাৱত বলহি। তাতে সিহতে কছাৰীৰ লগত কাজিয়া' কবি কলে, বোলে, “হেব মেলেছ কছাৰীহত, তহ'তে আমাৰে একেলগ হৈ ৰণ নকৰ কিয়?” তাতে কছাৰী আৰ, মটক দুয়োৰে মাজত বোলমাত হ'ল। মটকে<noinclude></noinclude> bsjzh8ndlo2nlvf1htprcdwjczwn9gx 104 91265 247652 2026-04-13T08:33:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ধ্বজাই লঙ্কব আব, আন দুটো কছাৰীৰ মান হক মাৰিলে। কছাৰীয়ে গাওঁ এবি ভাগি পলাই গ'ল। জাতিকা কহাবী ১, নটুৱা লঙ্কব ১, এই দুয়ো পলাই আহি আমাৰ কোঁঠত সোমালহি। পলাই অহা কছাৰীবোৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247652 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ধ্বজাই লঙ্কব আব, আন দুটো কছাৰীৰ মান হক মাৰিলে। কছাৰীয়ে গাওঁ এবি ভাগি পলাই গ'ল। জাতিকা কহাবী ১, নটুৱা লঙ্কব ১, এই দুয়ো পলাই আহি আমাৰ কোঁঠত সোমালহি। পলাই অহা কছাৰীবোৰক কলঙ্গৰ কাষত বিবহ বেবেজীয়া গাৱত পাতিবলৈ ডেকা ফুকনে আজ্ঞা কবিলে। ২৩॥ " ৰাজ্যত দুবছৰীয়া শান্তি : লাকি কাকেও বা ১৭২৬ শকত ডিনকে বা বহাগ মাহত ডেকাফুকনে দেওধাই পণ্ডিতক কুকুৰাঠেং চাই আমাৰ সৈন্য বণত জিনিব নে ঘাটিব তাকে কবলৈ কলে। দেওধাই পণ্ডিত সকলে কুকুৰাঠেঙ্গবে মঙ্গল চাই অমাব ভাল হব বুলি গণিতা কবিলে। আত পাছে ডেকাফুকনে কাপ্তান গোহাঁই আব, বচা ৰাজখোৱাক কাড়ী হজ্বৱা চিপাহী লগত লৈ বণলৈ যাবলৈ কলে। ইবোৰেও বণ কৰিবৰ মনেৰে গৈ কপিলীৰ পাৰত বাহৰ কৰি থাকিল। তাবে পবা কলং নৈব মখত বলহি। তাতে এটা কোঠ দি ভালেমান দিন থাকিল। কিছুদিনৰ পিছত মটক আৰু, কছাৰীৰ সৈতে বৰ্ণ লাগিল। সেই বণত মটক আব, কছাবীব অলেখ মানুহ পৰিল। আত পাছে ডেকাফুকন, বচা ৰাজখোৱা, কাপ্তান গোহাঁই, কণ ববববা, কাড়ী, হজৱা সমন্বিতে যোৰহাটলৈ উভতি আহি তাতে থাকিল। লাক্লিত্যেও আব, বাংলাও বা ১৭২৭-১৭২৯ এই দুই শকত ৰাজ্যত শান্তি আছিল। ২৪॥ নগাব বিদ্ৰোহ দমন : লাকি তাওঙ্গি বা ১৭২৯ শকত বৰহাটত নগাই আমাব দেশত সোমাই উপদ্ৰব কবিবলৈ আহিল। সিহতে আমাৰ গাৱত সোমাই লবি ধন-কতু নিলে। এই কথা ৺দেৱ আৰু, বঢ়াগোহাঁয়ে শনি সব্দ, অভয়পৰীয়া গগৈ ৰাজখোৱাক সেই নগাৰণলৈ পাণ্ডিলে। ভাল দিন-বাব চাই সব, অভয়- পৰীয়া ৰাজখোৱাই কাঁড়ী, হজৱা চিপাহী লগত লৈ নগা পৰ্ব্বতৰ ফালে যাত্ৰা হৈ কঠালবাৰী পাই তাতে কোঠ দি বল। নগাই পৰ্ব্ব তব পৰাওলাই আমাৰ সৈন্যৰ গাত পৰিল। আমাৰ সৈন্যই নগাব লগত ৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে। নগাই বলে নোৱাৰি পাছ হুহকি আহিল আমাৰ মানহে পৰ্ব্বতত উঠি নগাৰ গাওঁ ভূই ভৰাল জাই লগাই পাবিলে। নগাই বব নোৱাৰি লবা- তিতা কেচুৱা লৈ কাঠনি হাবিত সোমালগৈ। গগৈ ৰাজখোৱাই নগা এটা ধবি তাব মৰে কাটিলে। বেটো ডাঙ্গব গছ এজোপাত পিঙ্গত দিলে। সব অভয়- পুৰীয়া ৰাজখোৱাই হাজৰিকা, শ‍ইকীয়া, বৰা, ধনধীয়া কাড়ী লগত লৈ বৰহাটলৈ উভতি আহি তাতে ব'লহি। আত পাছে লগাব তিনটা চৌতাং বৰহাটলৈ আহি ওলমান দি আমাৰ দেৱৰ শৰণে পশিলেহি। ২৫॥ । চাবিং বজাব মৃত্যু : লাকি কামাত বা ১৭৩০-৩১ শকত ৺দেৱৰ পত্ৰ ( পিতৃ? ) চাবিং বজাৰ মৃত্যু হল। তেওঁৰ শৱটো দাহ কবি অস্তি ছাই চৰাই দেওলৈ নি মৈদামত থলে। দহদিনৰ মূৰত যোৰহাটত দহা আৰু, মাহেকৰ [ ১১৩ ]<noinclude></noinclude> it1muobbwsle328unmlwhfi2bupkd5q 104 91266 247653 2026-04-13T08:33:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ Created blank page 247653 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> bcuh9mb5covbnddmhzanjrrhm035ck7 247654 247653 2026-04-13T08:33:47Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247654 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>২য় অধ্যায় স্বৰ্গদেৱ চন্দ্ৰকান্ত সিংহ চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ সিংহাসন আৰোহণ : সেই লাক্নি ডাচেও বা ১৭৩২ শকত মাঘব ছয় দিন যোৱাত কমলেশ্বৰ সিংহ ৺দেৱৰ ভায়েক বজা হল। আহোম মতে এওঁৰ নাম হ'ল চডিংফা আব, হিন্দ, মতে চন্দ্ৰকান্ত সিংহ। স্বৰ্গ বজাব শৱটো চৰাইদেওলৈ নি মৈদাম বান্ধিলে আহোম মতে শ্ৰাদ্ধ কৰ্ম্ম কৰিলে। মহ গাহৰি মাৰি দেওধাই, মোহন আব, বাইলাং পণ্ডিতক সাজ খুৱালে। বঢ়া গোহাঁই ডাঙৰীয়াই ব্ৰাহ্মণ আব, গণকক সোণ-ৰূপ দক্ষিণা দিয়ালে। দেৱ তিনজনা ডাঙৰীয়া, বৰবৰুৱা, ফুকন, বৰুৱা আব, অন্যবোবক ডাঙৰূপে ভোজ কৰাই ব'টা প্ৰসাদ দিলে। সেইৰূপে দেওধাই মোহন আব, বাইলং পণ্ডিতকো দিলে। গাঁ বজাব প্ৰেতাত্মা পলিন পথাও সকলৰ সঙ্গলৈ নিবলৈ খাৰঘৰীয়া দেওধাই বৰুৱা এই দয়ে সোণ ৰূপে উছৰ্গা কবি “দাম” পূজা পাতিলে। ৺দেৱ আব, বঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়াই শেনছোৱাত মাছ-কাছ ধৰি বং-আনন্দ কৰিলে। আত পাছে নাও আৰ, ভূবত উঠি হাবি সোমাই দা-যাঠিৰে হৰিণ-পহ, মাবি ভালেমান কাল বং-তাম্‌চা কৰি কটালে। ২১॥ হাতীগড়ত পথবী: লাকি মংত বা ১৭৩৪-৩৫ শকত বঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়াই হাতীগড়ত পথবী খনাই দ'ল বান্ধিলে। পথবীৰ মধ্যত নাগবহুৱাই পৰী উছৰ্গা কৰিলে। বঢ়া গোহাঁই ডাঙৰীয়াই ব্ৰাহ্মণ গণকক সোণ-ৰূপ দক্ষিণা দিয়ালে। স্ত্ৰী সকলক ৰূপ দিয়ালে। 00 11 দেৱ কেকং- নবাব কটকী : লাকি শ্লেচান বা ১৭৩৫-৩৬ শকত, মংকাং হিংজি প আব, হিংকক নামে নৰাৰ কটকী আব, ফাঁকি ফুকন আৰু, দুটো চিংফৌব গাম আমাৰ দেশলৈ আহিল। কটকীয়ে দুখন পত্ৰ সহিতে যোৰহাট পালেহি। আৰু, বুঢ়া গোহাঁই ডাঙৰীয়াই নাৰায়ণ চৌহিং ফুকনক মাতি পঠিয়ালে। নিক পঠিয়াই ৰংপুৰ বাহৰত নবাব কটকীক থৈ বোজ-বাজ দিবলৈ কলে। সেই ৰূপে আচৰা হ'ল। নবাব কটকীয়ে নিবেদন জনালে বোলে, – “মান তৰাই আমাৰ দেশ-ৰাজ্য মাৰি নষ্ট কৰিলে। তাকে শুনি আমি অসমলৈ ভাই-বজাৰ ওচৰলৈ আহিছোঁ। আমাৰ বজা পলাই খেহ দেশত সোমাল। আমাৰ পাত্ৰ-মন্ত্ৰী সকলোৱে সমালোচনা কৰি আমাৰ ভাই ৰজা ৺দেৱ আৰু প্ৰৱল প্ৰতাপী বঢ়া গোহাঁই ডাঙৰীয়াৰ পৰা অসমীয়া চিপাহী সৈন্যৰ সহায় মাগিবলৈ আমাক [ ১১৫ ]<noinclude></noinclude> q98zt950dfz33nkzxh8do32hhgk2q4u 104 91267 247655 2026-04-13T08:34:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "পঠিয়াইছে। কিছ, সৈন্য পঠিয়ালে আমাৰ দেশ-ৰাজ্য ৰক্ষা পৰে”। তাকে শনি বঢ়ো গোহাঁইয়ে বলিলে, – “ ভাল, কিছু দিনৰ পাচত সৈন্য পঠোৱা হব।"" এই বালি বাঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়াই কটক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247655 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পঠিয়াইছে। কিছ, সৈন্য পঠিয়ালে আমাৰ দেশ-ৰাজ্য ৰক্ষা পৰে”। তাকে শনি বঢ়ো গোহাঁইয়ে বলিলে, – “ ভাল, কিছু দিনৰ পাচত সৈন্য পঠোৱা হব।"" এই বালি বাঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়াই কটকীক সোণ-ৰূপে, বস্ত্ৰ ব'টা প্ৰসাদ দিলে। কটকীহ'তে পৰম আনন্দ পালে। আত পাঁছে এফৌজ ভাল সৈন্য নবালৈ পঠিয়ালে। ৩১॥ সতবাম চাবিঙ্গীয়া ফুকন : চ্যাওফা চুডিন, ৺দেৱে কুকুবাচোৱা বৰা ভূতব পাতেক সতৰামক পৰম বেথাৰ পাত্ৰ কবি চাবিঙ্গীয়া ফুকন পাতিলে। দেৱ আবা সতাম একে লগে বহিছিল। বঢ়া গোহাঁই, বৰগোহাঁই আৰু, বৰপাত্ৰ গোহাঁই ডাঙৰীয়াই দেৱৰ লগত সতৰামক ভালেমান দিন একেলগে বহা দেখি ৺দেৱত অসন্তোষ কবি কলে, দেৱ ঈশ্বৰ আগত আমি মূৰ দোঁৱাব পাৰোঁ, কিন্তু সেই বলি কুকুৰাচোৱা এটাৰ আগত নোৱাৰোঁ। যদিও ৺দেৱ সতবাম চাবিঙ্গীয়া ফুকনক অনগ্ৰহ কৰিছে, তথাপি দয়ো সকীয়া আসনত বহাটোহে আমি ভাল দেখোঁ।” কিন্তু দেৱে ডাঙৰীয়াবোৰৰ কথালৈ হলে কাণ নিদিলে। ইয়াতে তিনিও ডাঙৰীয়াই ৺দেৱৰ চৰালৈ নাযাওঁ বুলি একে-যোত্ৰ হল। ৩২॥ -8 স্বৰ্গদেৱৰ পৰ্ব্বতীয়া কু'ৱবী : লাকি কাবাও বা ১৭৩৬-৩৭ শকত বঢ়া গোহাঁই ডাঙৰীয়াৰ পাতেক ঢেকিয়াল ফুকনে বৰফুকনৰ জীয়েকক বিয়া কৰিলে। সেই বছৰতে ৺দেৱে দিহিঙ্গীয়া মহন্তৰ ভকত এজনৰ ছোৱালী এজনী আনি বব কুঁৱৰী পাতিলে। এই বিবাহত বুঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়াই হ'কা-বাঁধা কৰিছিল। ৩৩। সত্যবামব ষড়যন্ত্ৰ আত পাছে কুকুৰাচোৱা বৰা ভূতব পাতেক সত্তবাম চাবিঙ্গীয়া ফুকন ১, বান্দৰ পাতেক মথন ১, লেবাঙ্গ হাতী মৰীয়া ১, তাৰে পাতেক ১, দোলাকাষবীয়া খেলব বাণ্ডি ১, লখাঁহৰি ১, ইবোৰ গোট খাই বঢ়ো গোহাঁই ডাঙৰীয়াক ধৰিবলৈ মন্ত্ৰণা কৰিলে। এই মন্ত্ৰণা বুঢ়া গোহাঁইৰ কাণত পৰাত ডাঙৰীয়াৰ মহা ক্ৰোধ হ'ল। ডাঙৰীয়াৰ বিৰুদ্ধে দ্ৰোহ আচবাহ তক ডাঙৰীয়াই ধবি মাৰিবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। সেইৰূপে কেতখিনি দ্ৰোহীক ধৰি আনি কাটিলে, কেতখিনিক চিপজৰী লগাই মাৰিলে। আনবোৰক ত্ৰিশালত দিলে। বাজমাও দেৱতাই সতৰামক ডাঙৰীয়া সকলক দিবলৈ দেৱক খাটিলে। ৺দেৱে সতৰামক নামাৰিবলৈ ডাঙৰীয়াবোবক ডাঙৰ শপত দি সতৰামক ডাঙৰীয়া বোৰৰ হাতত গতাই দিলে। কুকুৰাচোৱা বৰা ভূতৰ পুতেক সত্ৰৰামক প্ৰাণে নামাৰি নৰাম,বাকৈ খেদি দিলে। কিছু দিনৰ মূৰত নগাক ধন দি সেই নগাব হতুৱাই সতৰামক মাৰি তাৰ ঘৰ লড়ি বস্তু আনিলে। ৩৪॥ বদনচন্দ্ৰ বৰফুকনৰ পলায়ন : লাকি খাত, মিত বা ১৭৩৭-৩৮ শকত কেন্দ গৰীয়া বৰপাত্ৰ গোহাঁইৰ পুতেক পোৱালী গোহাঁইক বৰপাত্ৰ গোহাঁই পাতিলে। [ ১১ ]<noinclude></noinclude> i8kdkyswo3u7zrbl4b86zo9ibkyret9 104 91268 247656 2026-04-13T09:12:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সকলৰ সৈতে ৰকুণী গুৱাহাটীলৈ যায়, তেওঁলোকৰ মৃত্যুও ভিন ভিন ঠাইত হয়. ৰাধাৰ মৃত্যু হয় উজনীত আৰু, বকুণীৰ মৃত্যু হয় গুৱাহাটীতে; আমি পোৱা বৰঞ্জীৰ পৰা লাগতিয়াল অংশব হ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>সকলৰ সৈতে ৰকুণী গুৱাহাটীলৈ যায়, তেওঁলোকৰ মৃত্যুও ভিন ভিন ঠাইত হয়. ৰাধাৰ মৃত্যু হয় উজনীত আৰু, বকুণীৰ মৃত্যু হয় গুৱাহাটীতে; আমি পোৱা বৰঞ্জীৰ পৰা লাগতিয়াল অংশব হবহ, নকল তলত দিলো :- বৰবৰৱাৰ টেকেলা মন ঢোকাই আহি সৱিশেষে বাৰ্ত্তা কলেহি, – “বাব ভাগৰ হাতীচুঙ্গী ফুকনৰ ভাগৰ হাতীচুঙ্গী দয়ো ভাগব হাতীচুঙ্গী গোট খাই বতীয়া তুলি বাধা বকিাণী পাতি আৰী মেল পাতি বৰ্ণ উন্মিয়াইছে।”.. আৰু, মবাণে গোঁহাইবোৰ সৈতে আলচ কৰি বাঘক বৰবৰুৱা পাতিলে। খোবাক দেও-গোসাঞী পাতিলে, তাৰ নাম নাহব। তাৰ দুই ঘৈণীয়েকক বাধা বাকিণী নাম দিলে। পাছে বাঘববববৱাই মানুহ পঠাই পৰমানন্দ ৰজাক বাৰ্ত্তা কলে,-“বোলে বংপবো ললোঁ, বজাকো ধৰি আনি কথা দি থৈছোঁ।” এইব পে শনি ৰমানন্দ হৰ্ষযক্ত হৈ ৰমানন্দৰ (বমাকান্তব )? বাপেক থোবাই বাধা বুক্মিণী মৰাণ সসৈন্য সইতে শীঘ্ৰে আহি নগৰ ললেহি। আমাৰ বৰুৱা ফুকনক উলিয়াই ঘৰে ঘৰে সোমাই বলহি। ফুকনকো আনিলে, আনো বৰা ফুকন ৰাজখোৱা সকলকো আনিলে, এইবাপে নগবলৈ হিলৈ এজাই জাঁই কবিলে। ১৬৯১ শকৰ, মাস আঘোণ, পাচে নগৰ পাই নাম ললে দেও-গোঁসাই ব্যক্মিণী সহিতে বংনাথৰ দ'লত থাকিল, বাধা হবগৌৰী দ'লত থাকিল, বজা নগৰত থাকিল। ভায়েকে নাম ললে বেলিবজা। তাৰ বব, ৱা ফুকনে সেই লগত সেনাপতি পাচে বাঘ বব ৱাই বোলে, বাঘ বৰুৱা সোমাল বকতিয়াল ববববৱাব ঘৰত। “মই এশ ভাষা আনিম।” এই বলি মণিপুৰীয়া বজাই জী আই কুৱাবীকো নিলে, আনো ফুকন বব ৱাব জীয়াবীকো নিলে। ... বাঘই লিগিৰী কাৰীক বৰফুকন পাতি গুৱাহাটী লৈ পাচিলে।...চৈত্ৰ মাসত গৱাহাটীত বণ ওলাইছে বলি বকুনী গুৱাহাটী লৈ গল। ... মৰাণহে স্বতন্ত্ৰ বজা হল; আৰু, পূৰ্ব্বে যি কালত চুকাফা স্বৰ্গদেৱ দেশলৈ আহিল সেই কাল পৰ্যন্ত বজাৰ গোষ্ঠিয়েহে ৰজা হৈ গৈছে, অন্য সামান্য হোৱা নাই। ... এই বালি সকলোৱে মৰাণক ধৰিবলৈ মন কৰিলে। ... এই ৰুমে দহ দিন। মান আলচ কৰিলে; পাচে বাঘক ধৰিবলৈ ৰাম কৃষ্ণাইক দিলে। পাচে বাম- কৃষ্ণায়ে মগল, জীয়েকেবে (কুবঙ্গনয়নী) আলচ হল। মগল, জীয়েকেও বাঘক কাটিম বুলি গাত ললে৷ তেওঁক বাঘ মৰাণে তিৰোতা কৈ লৈছিল। ৰামকৃষ্ণায়ে মগল, কিছয়ে আন মানুহ কিছ, লৈ যাক্তি হল। আৰু, খোবাক মাবিবলৈ কহনে আপইটাই এই দয়ে গতি ললে। মানহ কিছুমান সহিতে আব, ইবোৰ গড়'ৰ ভিতৰত সোমাবলৈ গাত ললে। এইবাপে সমালোচনা হৈ পাচে বৈশাখৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা ৰাঘক ধৰিবলৈ যিখিনি মান,হে আলচ কৰিছিল পাচে- সিহতে গৈ ভিতৰ দুৱাৰত বলগৈ, পাচে বাঘই বাটতে পাই- বোলে শগনেৰীৰ [ v. ]<noinclude></noinclude> s214exkikudtxjs3riaozz3egvxqar3 104 91269 247657 2026-04-13T09:12:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শিকাইছে আৰ, বৰবৰুৱা ককায়ে যি শিকাইছে যত্তিহে শিকাইছে, তথাপি মোব পবা কোন কাৰ্য্য হব? ঈশ্বৰ ঈশ্ববীব অনগ্ৰহত স্বৰ্গদেৱব পণ্যে প্ৰতাপব বলে যি হয় সেয়েহে হব। এতেকে ম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247657 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শিকাইছে আৰ, বৰবৰুৱা ককায়ে যি শিকাইছে যত্তিহে শিকাইছে, তথাপি মোব পবা কোন কাৰ্য্য হব? ঈশ্বৰ ঈশ্ববীব অনগ্ৰহত স্বৰ্গদেৱব পণ্যে প্ৰতাপব বলে যি হয় সেয়েহে হব। এতেকে ম‍ই কি প্ৰাৰ্থনা কবিম? স্বৰ্গদেৱে আশীৰ্ব্বাদ, দেউ বোবাকেও আশীবাদ কবিব, তেহে সকলো কাৰ্য সিদ্ধি হব। পাঠক সকল, অসমব স্বৰ্গদেৱৰ ববচ’বাত বহা পাত্ৰমন্ত্ৰী আব্দ শৰণাপন্ন বজাব মেলসভাব উন্নত ভাষা আব, অজ্ঞাত বৰঞ্জী লিখকব অনগ্ৰাস আদিবে ঝংকৃত হোৱা সমধব অসমীয়া গদ্যব চানেকী পাই তাক অসমীয়া ৰাইজব পোহৰলৈ অনাব লোভ সামৰিব নোৱাবি আমি বক্তব্য কথাব পৰা বহুত উজাই আহিলোঁ। বাধা ক্মিণীৰ সহায়েবে কৰা মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ ১৭৬৯ খৃষ্টাব্দত সূত্ৰপাত হয়, আব, আমাৰ এই বঞ্জী লিখা হয় ১৮০৩ খৃষ্টাব্দত মাথোন একুবি চৈধ্য বছৰৰ পিছত। লিথকে নিশ্চয় এই বিদ্ৰোহৰ কথা নিজে কব পবিছিল, নাইবা সেই বিদ্ৰোহৰ সংস্পৰ্শত অহা মান হব পৰা তাৰ কথা পৃষ্ঠপোষক দৱবাব ঘৰব জানিছিল। বৰ্ত্তমান বুৰঞ্জীব শ্ৰীনাথ বৰবৰুৱা - গবাকী সাধাৰণ পবষ নাছিল। তেওঁ তেওঁৰ তদাৰকত লিখা বঙ্গীত নিচেই অলপ আগেয়ে মাথোন হোৱা ঘটনাৰ বিষয়ে কোনো ভুল-ভ্ৰান্তি বৰঞ্জীত সোমাবলৈ নিদিছিল বুলি আমি নিশ্চিন্তে ঠাৱৰ কৰিব পাবো। বব চৰাত মেল দোৱান বিৱৰণ লিখা নিৰ্দ্দিষ্ট কাকতী আৰু, লিখাব; আছিল। বাজমন্ত্ৰী লেচেঙ্গীয়াল বৰপাত্ৰ গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়া মণিপুৰেৰ বজা জয়সিংহ আব্দ, হবনাথ সেনাপতি ফুকনব নিজ মুখেব পৰা ওলোৱা কথাখিনি কেনে সন্দৰ ভাবে সংৰক্ষিত হৈছে ভাবি চাওক। ৰাজকৰ্মচাৰী ববববৱাই বৰঞ্জী লিখকব হাতত বব- চবাব কাকত-পত্ৰ আদি যতাই দিছিল, যাতে শুদ্ধভাৱে অসমৰ বৰঞ্জী ৰচনা হব পাবে, এই সকলো কথা আমি নিৰ্বিবাদে অনুমান কৰি লব পাৰোঁ। ১৮০৩ খৃষ্টাব্দত লিখা অসম বুৰঞ্জীত মাথোন কুবি ডেৰকুৰি বছৰ আগেয়ে ঘটা ঘটনা বিলাক জনশ্ৰুতিব পৰা বিচক্ষণ বৰঞ্জীলিথকে লিপিবদ্ধ কৰা নাই, এইটো আমি সহজে অনুমান কৰিব পাবো। জনপ্ৰবাদব সহায় ললে শক, তাবিখ, দিন-বাৰ, তিথি প্ৰহব আৰু, ঘটনাৱলীৰ হবহু বৰ্ণনা দিয়া টান। আমাৰ এইখন বৰঞ্জীত বাধা আব, বক্মিণী নামে দবাকী মৰাণ তিৰোতাৰ কথা আছে। এই বাধা আব, বাকিণীৰ গিৰীয়েকৰ নাম নাহব খোবা ঝুলি বৰঞ্জীৰ ১১ পিঠিত স্পষ্টকৈ লিখা আছে, তাৰ পিছত বাধা আব, বক্মিণীৰ কথা ভিন ভিনকৈ লিখা হৈছে; আৰু ভিন ভিন ঠাইত মৰাণৰ প্ৰতিপত্তি সময়ত তেওঁলোকক থোৱা হয়। খোবা মৰাণে বকুণীৰে সৈতে বংনাথৰ দ'লত -থাকে, আব, বাধা হবগৌৰী দ'লত থাকে; তাৰ পিছত ভাটীৰ মৰাণৰ বিষয়া- [to]<noinclude></noinclude> efjl8895nzyhp3gjtk6qesshwsqdivl 247669 247657 2026-04-13T11:14:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শিকাইছে আৰ, বৰবৰুৱা ককায়ে যি শিকাইছে যত্তিহে শিকাইছে, তথাপি মোব পবা কোন কাৰ্য্য হব? ঈশ্বৰ ঈশ্ববীব অনগ্ৰহত স্বৰ্গদেৱব পণ্যে প্ৰতাপব বলে যি হয় সেয়েহে হব। এতেকে ম‍ই কি প্ৰাৰ্থনা কবিম? স্বৰ্গদেৱে আশীৰ্ব্বাদ, দেউ বোবাকেও আশীবাদ কবিব, তেহে সকলো কাৰ্য সিদ্ধি হব। পাঠক সকল, অসমব স্বৰ্গদেৱৰ ববচ’বাত বহা পাত্ৰমন্ত্ৰী আব্দ শৰণাপন্ন বজাব মেলসভাব উন্নত ভাষা আব, অজ্ঞাত বৰঞ্জী লিখকব অনগ্ৰাস আদিবে ঝংকৃত হোৱা সমধব অসমীয়া গদ্যব চানেকী পাই তাক অসমীয়া ৰাইজব পোহৰলৈ অনাব লোভ সামৰিব নোৱাবি আমি বক্তব্য কথাব পৰা বহুত উজাই আহিলোঁ। {{gap}} ৰাধা ৰুক্মিণীৰ সহায়েৰে কৰা মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ ১৭৬৯ খৃষ্টাব্দত সূত্ৰপাত হয়, আৰু আমাৰ এই বুৰঞ্জী লিখা হয় ১৮০৩ খৃষ্টাব্দত মাথোন একুবি চৈধ্য বছৰৰ পিছত। লিথকে নিশ্চয় এই বিদ্ৰোহৰ কথা নিজে কব পবিছিল, নাইবা সেই বিদ্ৰোহৰ সংস্পৰ্শত অহা মান হব পৰা তাৰ কথা পৃষ্ঠপোষক দৱবাব ঘৰব শ্ৰীনাথ বৰবৰুৱা জানিছিল। বৰ্ত্তমান বুৰঞ্জীব গবাকী সাধাৰণ পবষ নাছিল। তেওঁ তেওঁৰ তদাৰকত লিখা বঙ্গীত নিচেই অলপ আগেয়ে মাথোন হোৱা ঘটনাৰ বিষয়ে কোনো ভুল-ভ্ৰান্তি বৰঞ্জীত সোমাবলৈ নিদিছিল বুলি আমি নিশ্চিন্তে ঠাৱৰ কৰিব পাবো। বব চৰাত মেল দোৱান বিৱৰণ লিখা নিৰ্দ্দিষ্ট কাকতী আৰু, লিখাব; আছিল। বাজমন্ত্ৰী লেচেঙ্গীয়াল বৰপাত্ৰ গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়া মণিপুৰেৰ বজা জয়সিংহ আব্দ, হবনাথ সেনাপতি ফুকনব নিজ মুখেব পৰা ওলোৱা কথাখিনি কেনে সন্দৰ ভাবে সংৰক্ষিত হৈছে ভাবি চাওক। ৰাজকৰ্মচাৰী ববববৱাই বৰঞ্জী লিখকব হাতত বব- চবাব কাকত-পত্ৰ আদি যতাই দিছিল, যাতে শুদ্ধভাৱে অসমৰ বৰঞ্জী ৰচনা হব পাবে, এই সকলো কথা আমি নিৰ্বিবাদে অনুমান কৰি লব পাৰোঁ। ১৮০৩ খৃষ্টাব্দত লিখা অসম বুৰঞ্জীত মাথোন কুবি ডেৰকুৰি বছৰ আগেয়ে ঘটা ঘটনা বিলাক জনশ্ৰুতিব পৰা বিচক্ষণ বৰঞ্জীলিথকে লিপিবদ্ধ কৰা নাই, এইটো আমি সহজে অনুমান কৰিব পাবো। জনপ্ৰবাদব সহায় ললে শক, তাবিখ, দিন-বাৰ, তিথি প্ৰহব আৰু, ঘটনাৱলীৰ হবহু বৰ্ণনা দিয়া টান। {{gap}}আমাৰ এইখন বৰঞ্জীত বাধা আব, বক্মিণী নামে দবাকী মৰাণ তিৰোতাৰ কথা আছে। এই বাধা আব, বাকিণীৰ গিৰীয়েকৰ নাম নাহব খোবা ঝুলি বৰঞ্জীৰ ১১ পিঠিত স্পষ্টকৈ লিখা আছে, তাৰ পিছত বাধা আব, বক্মিণীৰ কথা ভিন ভিনকৈ লিখা হৈছে; আৰু ভিন ভিন ঠাইত মৰাণৰ প্ৰতিপত্তি সময়ত তেওঁলোকক থোৱা হয়। খোবা মৰাণে বকুণীৰে সৈতে বংনাথৰ দ'লত -থাকে, আব, বাধা হবগৌৰী দ'লত থাকে; তাৰ পিছত ভাটীৰ মৰাণৰ বিষয়া-<noinclude>{{center|[ ৮৩ ]}}</noinclude> so78ve0fb0aqpjsg2i02cydldxho0ij 104 91270 247658 2026-04-13T09:13:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "মণিপুৰীয়া ৰজা, তোমাৰ দেশবাজ্য ব্ৰহ্মই ললেহি। তুমি সি দেশত বক্ষা নেপাই কছাবি ৰাজ্যত বলাহি। তাৰ পবা বব ৱাৰ দ্বাৰা স্বৰ্গদেৱলৈ জনালা। পৰে স্বৰ্গদেৱে বব,ৱাক পঠাই খা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>মণিপুৰীয়া ৰজা, তোমাৰ দেশবাজ্য ব্ৰহ্মই ললেহি। তুমি সি দেশত বক্ষা নেপাই কছাবি ৰাজ্যত বলাহি। তাৰ পবা বব ৱাৰ দ্বাৰা স্বৰ্গদেৱলৈ জনালা। পৰে স্বৰ্গদেৱে বব,ৱাক পঠাই খাচপুৰেৰ পবা তোমাক অনালে। তুমিও স্বৰ্গদেৱব শৰণাপন্ন হলা। স্বৰ্গদেৱে তোমাক ডাঙ্গবৰূপে অনাগ্ৰহ কবি তোমাক স্বদেশত সংস্থাপন কৰিবৰ নিমিত্তে অনেক সৈন্য-সেনা বন্দী-বেটা দিছে। তুমিও আপোনাৰ দেশ পাই পৰাতন মন্ত্ৰী সকলক চপাই লবা। যদি কোনো মনুষ্যব পবা অপকাব পাইছা তাকো কাৰ্য্যক অবলম্বন কবি খেমা দি চপাই লবা, আব, স্বৰ্গদেৱে বিশেষ আজ্ঞা কৰিছে তোমাক ঈশ্বৰ ঈশ্বৰীয়ে অনগ্ৰহ কবিব। দেশকো পাবা, কিন্তু দেশ পাই স্বৰ্গদেৱলৈ বিস্মৰণ নহৱা। স্বৰ্গদেৱলৈ বৰুৱাক দ্ধাৰ কৰি উকীল পত্ৰ পঠাই বাৰ্ত্তা বাজিবা। পাঠক, এবাৰ ভাবি চাওক অসমীয়া ৰাজ্যমন্ত্ৰীব কি বিচক্ষণ সহজজ্ঞান, কেনে বিচক্ষণ ৰাজনৈতিক উপদেশ। এইবোৰ সৱ বিলে এই আত্ম-বিস্মৃতিৰ যুগত অসমীয়াৰ প্ৰাণ উৎসাহেবে পৰিপূৰ্ণ নহবনে? তাৰ পিছত বৰগোহাঁই বঢ়াগোঁহাই আদি ডা-ডাঙ্গৰীয়াই ফা-ফুকনে সকলোৱে মণিপুৰীয়া ৰজাক উপদেশ, তাৰ উত্তবত মণিপুৰীয়া বজাই কি কলে শনক, আমাত যি কৈছে উত্তম কৈছে, আমাৰ বাজ্য নাশ বনবাস, এই কথা আমাতে মিলিছে, আব, কোনো গৃহস্থে আম্ৰ বৃক্ষ বোপন কবে, তাতেই জলক্ষেপন কৰে, বুদ্ধিৰ কাৰণে যদি দৈবাৎ ফল নধবে সেই বৃক্ষক আনি গৃহস্থে কোনো কাৰ্য্যত নিয়োজন কবে, এতেকে মোৰ পৰা কোন কাৰ্য্য হব? তথাপি ববৱা মোৰ পিতা হৈছে, স্বৰ্গদেৱ মোৰ সম্বন্ধি ঈশ্বৰ প্ৰায় হৈছে। মোক সংস্থাপন কবিলে স্বৰ্গদেৱব যশধৰ্ম্ম' চন্দ্ৰ সূৰ্য্য যেনেব,পে প্ৰকাশ কৰিছে সেইবাপে ভূমণ্ডলত প্ৰকাশ থাকিব। তাৰ পিছত ৰাজমন্ত্ৰী বৰপাত্ৰ ডাঙ্গৰীয়াই সেনাপতি ফুকনক কলে, - এতেকে ফুকন, তুমি দৱবাৰ ঘৰব লবা, প্ৰাচীন এদিনীয়া নোহোৱা, তোমাক স্বৰ্গদেৱে এই মণিপুৰীয়া ৰজাক মণিপুৰ ৰাজ্যত সংস্থাপন কৰিবৰ নিমিত্তে বিশেষ আজ্ঞা কৰিছে, আব, স্বৰ্গদেৱব অনেক বন্দীবেটা দিছে, আহিলা পাতিও দিছে, এতেকে তুমিও স্বৰ্গদেৱৰ এই সৈন্যসেনা সমন্বিতে পথে প্ৰবাসে দখে নোপোৱাকৈ হানি নোহোৱাকৈ যাবা, মণিপুৰ দেশ পাই তুমি উপায় মন্ত্ৰণাবে যাদ্ধেৰে বা যিৰূপে হওক এই মণিপুৰীয়া বজাক স্বদেশত সংস্থাপন কৰিব পাবিবা তাকে প্ৰাণ পৰিশ্ৰমে চিন্তিবা। হবনাথ সেনাপতি ফুকনে ইয়াৰ উত্তৰত কি কলে শনক, স্বৰ্গদেৱে যিৰূপে আজ্ঞা কবিছে, ডাঙৰীয়া সকলে যিৰূপে আজ্ঞা কৰিছে ডাঙ্গৰীয়া সকলে যিৰূপে [ ]<noinclude></noinclude> jva3e25hd1sjzfup4r2c5pk5ybyocse 247667 247658 2026-04-13T11:00:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Gap}} মণিপুৰীয়া ৰজা, তোমাৰ দেশবাজ্য ব্ৰহ্মই ললেহি। তুমি সি দেশত বক্ষা নেপাই কছাবি ৰাজ্যত বলাহি। তাৰ পবা বব ৱাৰ দ্বাৰা স্বৰ্গদেৱলৈ জনালা। পৰে স্বৰ্গদেৱে বব,ৱাক পঠাই খাচপুৰেৰ পবা তোমাক অনালে। তুমিও স্বৰ্গদেৱব শৰণাপন্ন হলা। স্বৰ্গদেৱে তোমাক ডাঙ্গবৰূপে অনাগ্ৰহ কবি তোমাক স্বদেশত সংস্থাপন কৰিবৰ নিমিত্তে অনেক সৈন্য-সেনা বন্দী-বেটা দিছে। তুমিও আপোনাৰ দেশ পাই পৰাতন মন্ত্ৰী সকলক চপাই লবা। যদি কোনো মনুষ্যব পবা অপকাব পাইছা তাকো কাৰ্য্যক অবলম্বন কবি খেমা দি চপাই লবা, আব, স্বৰ্গদেৱে বিশেষ আজ্ঞা কৰিছে তোমাক ঈশ্বৰ ঈশ্বৰীয়ে অনগ্ৰহ কবিব। দেশকো পাবা, কিন্তু দেশ পাই স্বৰ্গদেৱলৈ বিস্মৰণ নহৱা। স্বৰ্গদেৱলৈ বৰুৱাক দ্ধাৰ কৰি উকীল পত্ৰ পঠাই বাৰ্ত্তা বুজিবা। {{Gap}} পাঠক, এবাৰ ভাবি চাওক অসমীয়া ৰাজ্যমন্ত্ৰীব কি বিচক্ষণ সহজজ্ঞান, কেনে বিচক্ষণ ৰাজনৈতিক উপদেশ। এইবোৰ সৱ বিলে এই আত্ম-বিস্মৃতিৰ যুগত অসমীয়াৰ প্ৰাণ উৎসাহেবে পৰিপূৰ্ণ নহবনে? {{Gap}} তাৰ পিছত বৰগোহাঁই বঢ়াগোঁহাই আদি ডা-ডাঙ্গৰীয়াই ফা-ফুকনে সকলোৱে মণিপুৰীয়া ৰজাক উপদেশ, তাৰ উত্তবত মণিপুৰীয়া বজাই কি কলে শুনক, {{Gap}}আমাত যি কৈছে উত্তম কৈছে, আমাৰ বাজ্য নাশ বনবাস, এই কথা আমাতে মিলিছে, আব, কোনো গৃহস্থে আম্ৰ বৃক্ষ বোপন কবে, তাতেই জলক্ষেপন কৰে, বুদ্ধিৰ কাৰণে যদি দৈবাৎ ফল নধবে সেই বৃক্ষক আনি গৃহস্থে কোনো কাৰ্য্যত নিয়োজন কবে, এতেকে মোৰ পৰা কোন কাৰ্য্য হব? তথাপি ববৱা মোৰ পিতা হৈছে, স্বৰ্গদেৱ মোৰ সম্বন্ধি ঈশ্বৰ প্ৰায় হৈছে। মোক সংস্থাপন কবিলে স্বৰ্গদেৱব যশধৰ্ম্ম' চন্দ্ৰ সূৰ্য্য যেনেব,পে প্ৰকাশ কৰিছে সেইবাপে ভূমণ্ডলত প্ৰকাশ থাকিব। {{Gap}} তাৰ পিছত ৰাজমন্ত্ৰী বৰপাত্ৰ ডাঙ্গৰীয়াই সেনাপতি ফুকনক কলে,— {{Gap}} ফুকন, তুমি দৱবাৰ ঘৰব লবা, প্ৰাচীন এদিনীয়া নোহোৱা,এতেকে তোমাক স্বৰ্গদেৱে এই মণিপুৰীয়া ৰজাক মণিপুৰ ৰাজ্যত সংস্থাপন কৰিবৰ নিমিত্তে বিশেষ আজ্ঞা কৰিছে, আব, স্বৰ্গদেৱব অনেক বন্দীবেটা দিছে, আহিলা পাতিও দিছে, এতেকে তুমিও স্বৰ্গদেৱৰ এই সৈন্যসেনা সমন্বিতে পথে প্ৰবাসে দখে নোপোৱাকৈ হানি নোহোৱাকৈ যাবা, মণিপুৰ দেশ পাই তুমি উপায় মন্ত্ৰণাবে যাদ্ধেৰে বা যিৰূপে হওক এই মণিপুৰীয়া বজাক স্বদেশত সংস্থাপন কৰিব পাবিবা তাকে প্ৰাণ পৰিশ্ৰমে চিন্তিবা। {{Gap}} হবনাথ সেনাপতি ফুকনে ইয়াৰ উত্তৰত কি কলে শনক, স্বৰ্গদেৱে যিৰূপে আজ্ঞা কবিছে, ডাঙৰীয়া সকলে যিৰূপে আজ্ঞা কৰিছে ডাঙ্গৰীয়া সকলে যিৰূপে<noinclude>{{center|[ ৮২ ]}}</noinclude> fjab2oglpku5uapgnic5junt299ogwi 247668 247667 2026-04-13T11:11:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Gap}} মণিপুৰীয়া ৰজা, তোমাৰ দেশৰাজ্য ব্ৰহ্মই ললেহি। তুমি সি দেশত ৰক্ষা নেপাই কছাৰি ৰাজ্যত ৰলাহি। তাৰ পৰা বৰুৱাৰ দ্বাৰা স্বৰ্গদেৱলৈ জনালা। পৰে স্বৰ্গদেৱে বৰুৱাক পঠাই খাচপুৰেৰ পৰা তোমাক অনালে। তুমিও স্বৰ্গদেৱৰ শৰণাপন্ন হলা। স্বৰ্গদেৱে তোমাক ডাঙ্গৰৰূপে অনুগ্ৰহ কৰি তোমাক স্বদেশত সংস্থাপন কৰিবৰ নিমিত্তে অনেক সৈন্য-সেনা বন্দী-বেটা দিছে। তুমিও আপোনাৰ দেশ পাই পুৰাতন মন্ত্ৰী সকলক চপাই লবা। যদি কোনো মনুষ্যৰ পৰা অপকাৰ পাইছা তাকো কাৰ্য্যক অবলম্বন কবি খেমা দি চপাই লবা, আৰু স্বৰ্গদেৱে বিশেষ আজ্ঞা কৰিছে তোমাক ঈশ্বৰ ঈশ্বৰীয়ে অনগ্ৰহ কৰিব। দেশকো পাবা, কিন্তু দেশ পাই স্বৰ্গদেৱলৈ বিস্মৰণ নহবা । স্বৰ্গদেৱলৈ বৰুৱাৰ দ্ধাৰ{{illegible}} কৰি উকীল পত্ৰ পঠাই বাৰ্ত্তা বুজিবা। {{Gap}} পাঠক, এবাৰ ভাবি চাওক অসমীয়া ৰাজ্যমন্ত্ৰীৰ কি বিচক্ষণ সহজজ্ঞান, কেনে বিচক্ষণ ৰাজনৈতিক উপদেশ। এইবোৰ সুঁৱৰিলে এই আত্ম-বিস্মৃতিৰ যুগত অসমীয়াৰ প্ৰাণ উৎসাহেৰে পৰিপূৰ্ণ নহবনে? {{Gap}} তাৰ পিছত বৰগোহাঁই বুঢ়াগোঁহাই আদি ডা-ডাঙ্গৰীয়াই ফা-ফুকনে সকলোৱে মণিপুৰীয়া ৰজাক উপদেশ, তাৰ উত্তৰত মণিপুৰীয়া ৰজাই কি কলে শুনক, {{Gap}}আমাত যি কৈছে উত্তম কৈছে, আমাৰ ৰাজ্য নাশ বনবাস, এই কথা আমাতে মিলিছে, আৰু কোনো গৃহস্থে আম্ৰ বৃক্ষ ৰোপন কৰে, তাতেই জলক্ষেপন কৰে, বুদ্ধিৰ কাৰণে যদি দৈবাৎ ফল নধৰে সেই বৃক্ষক আনি গৃহস্থে কোনো কাৰ্য্যত নিয়োজন কৰে, এতেকে মোৰ পৰা কোন কাৰ্য্য হব? তথাপি বৰুৱা মোৰ পিতা হৈছে, স্বৰ্গদেৱ মোৰ সম্বন্ধি ঈশ্বৰ প্ৰায় হৈছে। মোক সংস্থাপন কৰিলে স্বৰ্গদেৱৰ যশধৰ্ম্ম চন্দ্ৰ সূৰ্য্য যেনেৰূপে প্ৰকাশ কৰিছে সেইৰূপে ভূমণ্ডলত প্ৰকাশ থাকিব। {{Gap}} তাৰ পিছত ৰাজমন্ত্ৰী বৰপাত্ৰ ডাঙ্গৰীয়াই সেনাপতি ফুকনক কলে,— {{Gap}} ফুকন, তুমি দুৱৰাৰ ঘৰৰ লৰা, প্ৰাচীন এদিনীয়া নোহোৱা,এতেকে তোমাক স্বৰ্গদেৱে এই মণিপুৰীয়া ৰজাক মণিপুৰ ৰাজ্যত সংস্থাপন কৰিবৰ নিমিত্তে বিশেষ আজ্ঞা কৰিছে, আৰু স্বৰ্গদেৱৰ অনেক বন্দীবেটা দিছে, আহিলা পাতিও দিছে, এতেকে তুমিও স্বৰ্গদেৱৰ এই সৈন্যসেনা সমন্বিতে পথে প্ৰবাসে দুখে নোপোৱাকৈ হানি নোহোৱাকৈ যাবা, মণিপুৰ দেশ পাই তুমি উপায় মন্ত্ৰণাৰে যুদ্ধেৰে বা যিৰূপে হওক এই মণিপুৰীয়া ৰজাক স্বদেশত সংস্থাপন কৰিব পাৰিবা তাকে প্ৰাণ পৰিশ্ৰমে চিন্তিবা। {{Gap}} হৰনাথ সেনাপতি ফুকনে ইয়াৰ উত্তৰত কি কলে শুনক, স্বৰ্গদেৱে যিৰূপে আজ্ঞা কৰিছে, ডাঙৰীয়া সকলে যিৰূপে আজ্ঞা কৰিছে ডাঙ্গৰীয়া সকলে যিৰূপে<noinclude>{{center|[ ৮২ ]}}</noinclude> d49aj15a1ka2y5qs3vkc8rmnj3c2ro9 104 91271 247659 2026-04-13T09:13:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "বাধা-বনক্মিণী নামে বণচণ্ডীব অৱতাব হয়, প্ৰবাদ আছে এই গৰাকী বীব নাৰীয়ে আঁচল পাতি বন্দকৰ গলি ধৰিব পাৰিছিল। আকৌ “জন্মভূমিত” ওলোৱা “অসমীয়া তিৰোতা" প্ৰৱন্ধত শ্ৰীযু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বাধা-বনক্মিণী নামে বণচণ্ডীব অৱতাব হয়, প্ৰবাদ আছে এই গৰাকী বীব নাৰীয়ে আঁচল পাতি বন্দকৰ গলি ধৰিব পাৰিছিল। আকৌ “জন্মভূমিত” ওলোৱা “অসমীয়া তিৰোতা" প্ৰৱন্ধত শ্ৰীযুত ক্ষেত্ৰধৰ বৰগোঁহাইদেৱৰ ওপৰত কোৱা “বাধা ব্যক্মিণী” আখ্যানত ভিৰ দি লিখা বাধা- বক্মিণীৰ বিষয়ৰ কথাত লিখিছিলোঁ- বাঘৱ মৰাণে ইয়াৰ পূৰ্ব্বে বজাব বিষয়া কীৰ্ত্তি চন্দ্ৰ বৰবৰুৱাৰ হাতত লঘ - দোষত চমটাব কোব খাইছিল। এই বাঘৱ মৰাণৰ ভাৰ্য্যা হৈছে অসমৰ জোৱান ডাক— বাধা ৰুক্মিণী। বাধাব্যক্মিণী এজনীনে দজেনী তিৰোতা, গিৰিয়েক নাহবখোৱা নে বাঘৱ মবাণ এই বিষয়ে আলোচনাত সহায় হব বুলি এটি নতুন খোকোজাভঙ্গা তথ্য পাই ৰাইজৰ আগত দাঙ্গি ধৰিলো, বাইজে তাক বিচাৰ কৰিব। স্বৰ্গদেৱ কমলেশ্বৰ সিংহৰ আমোলত ১৭২৫ শকব ফাগন মাহত দৱবাব ঘবব শ্ৰীনাথ বৰবৰুৱাই এখনি অসম ব্যবঞ্জী লিখাইছিল। সম্প্ৰতি সেই বী অসমীয়া সাহিত্যব নীবৰ কৰ্মী শ্ৰীযত সোণাৰাম চৌধুৰী ডাঙ্গৰীয়াৰ পৰা আমি পাইছো। এই ব্যবঞ্জীব বিষয়ে সকীয়াকৈ প্ৰৱন্ধ লিখি আমি পাছলৈ আলোচনা কবি বলি ভাবিছোঁ। বৰ্ত্তমানে ইয়াকে কওঁ যে বৰঞ্জীব অজ্ঞাত লিখক জন সুশিক্ষিত পবষ আছিল। তেওঁৰ ভাৱ আব, ভাষা উন্নত আব, কোবাল, বৰঞ্জীৰ পাতে পাতে লিখকব বিচক্ষণ পাণ্ডিত্যব পৰিচয় পোৱা যায়। তেওঁ কি সন্দ- ভাৱে বৰঞ্জী আবম্ভ কৰিছে চাওক, - শ্ৰীকৃষ্ণায় নমঃ গণেশায় নমঃ, দেব্যৈ নমঃ, ১৭২৫ শকত দৱবাজনা ববববৱাই লিখোৱা বৰঞ্জী। ইয়াক বহস্যে ৰাখিব, মন নেপালে পত্ৰকো নিদিব। অবৈব মিত্ৰ হলে তাক দেখাব। বজাব বিশ্বাস ভঙ্গ পণ্ডিত বাধা। বিশ্বাস ভাঙ্গিলে মাতৃ পৰিহাস পাপে পায়। হেন জানি বিশ্বাসে বাখিব বিশেষতঃ অগাধ শাস্ত্ৰ মহামহা মানিয়ে যাক মহামোহক পায়—তথাপি মতি অনসাবে যিমান পাই তাকে লিখাইছো, ইয়াত পণ্ডিতে হঠাৎকাৰ দোষণ নধৰিবা, ধৰিলে দোষণ বিস্তাবো পায়। ইয়াক কোনে অন্তক পায় বাজেশ্বৰ সিংহ ৰজাৰ দিনত মণিপুৰেৰ জয়সিংহই মানে মণিপুৰ আক্ৰমণ কৰাত অসমৰ স্বৰ্গদেৱৰ শৰণাপন্ন হবৰ মনেৰে কছাৰি ৰাজ্যত সোমায়। তাবে পবা কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ ববববৱাই জয়সিংহ বজাক কছাবি বজাবে সৈতে বংপবলৈ নি আমাৰ স্বৰ্গদেৱৰ লগত মিত্ৰতা স্থাপন কৰায়। তাৰ পাছত জয়সিংহৰ লগত অসমৰ সেনাপতি দৱবাৰ ঘৰৰ হবনাথ ভিতব, ৱাল ফুকনৰ তলে সৈন্য-সামন্ত দি মণিপুৰলৈ যাত্ৰা কৰালে। যাবৰ সময়ত অসমব বাজমন্ত্ৰী লেচেঙ্গীয়াল ব্যপাৰ গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াই মণিপুৰীয়া ৰজা জয়সিংহক কিদৰে উপদেশ দিছিল শানক, [ ১ ]<noinclude></noinclude> geo2zkoe4mno5vilqsrbxt1z6p8ipxx 247666 247659 2026-04-13T10:56:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ৰাধা-ৰুক্মিণী নামে ৰণচণ্ডীৰ অৱতাৰ হয়, প্ৰবাদ আছে এই গৰাকী বীৰ নাৰীয়ে আঁচল পাতি বন্দুকৰ গলি ধৰিব পাৰিছিল। {{gap}} আকৌ “জন্মভূমিত” ওলোৱা “অসমীয়া তিৰোতা" প্ৰৱন্ধত শ্ৰীযুত ক্ষেত্ৰধৰ বৰগোঁহাইদেৱৰ ওপৰত কোৱা “ৰাধা ৰুক্মিনী” আখ্যানত ভিৰ দি লিখা ৰাধা- বক্মিণীৰ বিষয়ৰ কথাত লিখিছিলোঁ- {{gap}} ৰাঘৱ মৰাণে ইয়াৰ পূৰ্ব্বে ৰজাৰ বিষয়া কীৰ্ত্তি চন্দ্ৰ বৰবৰুৱাৰ হাতত লঘু- দোষত চমটাৰ কোব খাইছিল। এই ৰাঘৱ মৰাণৰ ভাৰ্য্যা হৈছে অসমৰ জোৱান ডাক— ৰাধা ৰুক্মিণী। {{gap}} ৰাধাৰুক্মিনী এজনীনে দুজনী তিৰোতা, গিৰিয়েক নাহৰখোৰা নে ৰাঘৱ মৰাণ এই বিষয়ে আলোচনাত সহায় হব বুলি এটি নতুন খোকোজাভঙ্গা তথ্য পাই ৰাইজৰ আগত দাঙ্গি ধৰিলো, ৰাইজে তাক বিচাৰ কৰিব। {{gap}} স্বৰ্গদেৱ কমলেশ্বৰ সিংহৰ আমোলত ১৭২৫ শকৰ ফাগুন মাহত দুৱৰাৰ ঘৰৰ শ্ৰীনাথ বৰবৰুৱাই এখনি অসম বুৰঞ্জী লিখাইছিল। সম্প্ৰতি সেই বুৰঞ্জী অসমীয়া সাহিত্যৰ নীৰৱ কৰ্মী শ্ৰীযুত সোণাৰাম চৌধুৰী ডাঙ্গৰীয়াৰ পৰা আমি পাইছো। এই বুৰঞ্জীৰ বিষয়ে সুকীয়াকৈ প্ৰৱন্ধ লিখি আমি পাছলৈ আলোচনা কৰিম বলি ভাবিছোঁ। বৰ্ত্তমানে ইয়াকে কওঁ যে বুৰঞ্জীৰ অজ্ঞাত লিখক জন সুশিক্ষিত পুৰুষ আছিল। তেওঁৰ ভাৱ আৰু ভাষা উন্নত আৰু কোবাল, বুৰঞ্জীৰ পাতে পাতে লিখকৰ বিচক্ষণ পাণ্ডিত্যৰ পৰিচয় পোৱা যায়। তেওঁ কি সুন্দৰ ভাৱে বুৰঞ্জী আৰম্ভ কৰিছে চাওক, {{gap}} শ্ৰীকৃষ্ণায় নমঃ গণেশায় নমঃ, দেব্যৈ নমঃ, ১৭২৫ শকত দৱৰাজনা বৰবৰুৱাই লিখোৱা বৰঞ্জী। ইয়াক ৰহস্যে ৰাখিব, মন নেপালে পত্ৰকো নিদিব। অবৈৰ মিত্ৰ হলে তাক দেখাব। ৰজাৰ বিশ্বাস ভঙ্গ পণ্ডিতৰ বাধা। বিশ্বাস ভাঙ্গিলে মাতৃ পৰিহাস পাপে পায়। হেন জানি বিশ্বাসে ৰাখিব বিশেষতঃ অগাধ শাস্ত্ৰ ইয়াক কোনে অন্তক পায় মহামহা মুনিয়ে যাক মহামোহক পায়—তথাপি মতি অনসাবে যিমান পাই তাকে লিখাইছো, ইয়াত পণ্ডিতে হঠাৎকাৰ দোষণ নধৰিবা, ধৰিলে দোষণ বিস্তাৰো পায়। {{gap}}ৰাজেশ্বৰ সিংহ ৰজাৰ দিনত মণিপুৰেৰ জয়সিংহই মানে মণিপুৰ আক্ৰমণ কৰাত অসমৰ স্বৰ্গদেৱৰ শৰণাপন্ন হবৰ মনেৰে কছাৰি ৰাজ্যত সোমায়। তাৰে পবা কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাই জয়সিংহ ৰজাক কছাৰি ৰজাৰে সৈতে ৰংপুৰলৈ নি আমাৰ স্বৰ্গদেৱৰ লগত মিত্ৰতা স্থাপন কৰায়। তাৰ পাছত জয়সিংহৰ লগত অসমৰ সেনাপতি দুৱৰাৰ ঘৰৰ হৰনাথ ভিতৰুৱাল ফুকনৰ তলে সৈন্য-সামন্ত দি মণিপুৰলৈ যাত্ৰা কৰালে। যাবৰ সময়ত অসমৰ ৰাজমন্ত্ৰী লেচেঙ্গীয়াল বৰপাত্ৰ গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াই মণিপুৰীয়া ৰজা জয়সিংহক কিদৰে উপদেশ দিছিল শুনক,<noinclude>{{center|[ ৮১ ]}}</noinclude> 829drxmc4q5d0qk8144cjkbfmu8wzp9 104 91272 247660 2026-04-13T09:13:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "স্বৰ্গীয় ৰায় বাহাদৰ গণাভিৰাম বৰুৱাই বহু, পৰিশ্ৰম কবি লিখা “অসম- বৰঞ্জীব” এঠাইত কৈছে। - খোবা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকক বাধাব,ক্মিণী নামদি তাইকো দ্ৰোহী বিলাকে লগত আনিছিল। ত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>স্বৰ্গীয় ৰায় বাহাদৰ গণাভিৰাম বৰুৱাই বহু, পৰিশ্ৰম কবি লিখা “অসম- বৰঞ্জীব” এঠাইত কৈছে। - খোবা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকক বাধাব,ক্মিণী নামদি তাইকো দ্ৰোহী বিলাকে লগত আনিছিল। তাতে এনেটো কথা প্ৰচাৰ হৈছিল বোলে এইজনী তিৰোতাই বন্দকৰ গালি আঁচল পাতি লয়। অসমীয়া সাহিত্যব একনিষ্ঠ সেৱক স্বৰ্গীয় ৰত্নেশ্বৰ মহন্তই লিখা তাহানি কলিকতীয়া 'জোনাকীত' ওলোৱা “মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ” প্ৰৱন্ধৰ এঠাইত আছে।— মোৱামৰীয়া খোবা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকৰ নাম আছিল বাধা-ক্মিণী। খোবামৰাণে যুদ্ধলৈ অহাত এইকো লগত লৈ আহিছিল। এইব লগত এইব পাতেক বমাকান্তও আছিল। যুদ্ধত এই তিৰোতাজনীয়ে মোৱামৰীয়া পক্ষক বহৃত সহায় কৰিলে। এই নিজহাতে ধেন কাঁড় চলাবলৈ ধৰিলে। কাশীনাথ তামুলী ফুকনৰ বৰঞ্জীত বাধাবমুক্মিণীৰ কথা নাই। শ্ৰীযুত পদ্মনাথ গোঁহাই বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই কয়, ডেকা ফুকনৰ লগত মোৱামৰীয়াব ঘোৰতৰ বণ লাগিল। এই বণত বাঘৱমৰাণৰ ঘৈণীয়েক বাধাব,ক্মিণীয়েও ধেন, কাঁড় লৈ যোগ দিছিল। এই তিৰোতা গৰাকী বব চতুবা আছিল। শ্ৰীভূত ক্ষেত্ৰধৰ বৰগোঁহাইদেৱে অতি প্ৰাঞ্জল ভাষাবে লিখা অসম ছাত্ৰ- সম্মিলনৰ প্ৰৱবাৱলীত ছপা হোৱা “বাধাব,ক্মিণী” প্ৰৱন্ধত এইদৰে লিখিছে, ---- বববব ৱাই খঙৰ ভমকত আগ পাছ নাগণি চাও দাঙ হতুৱাই বাঘৱৰ পিঠিত দাটা চমটাব কোব মবাই লঘু,পাপত গব, শান্তি দিলে। : ঘৰলৈ গৈ বাঘৱে তেওঁৰ প্ৰিয়তমা পত্নী বাধাবদক্মিণীব আগত দখেব বৃত্তান্ত সকলো ভাঙ্গি কলে। স্বামীব দখে দেখি পতিপ্ৰাণা বাধাব, ক্মিণীৰ শৰীৰ খঙ্গে বেজাবে জৰ্জ্জীবিত হল। ওপৰত তুলি দিয়া কেই ফাঁকিব পবা পাঠকে বুজিব পাৰিব যে বাধা-ব্যক্মিণীক এওঁলোকে সকলোৱে এগবাকী তিৰোতা বলি কৈছে। শেহব দুজন লিখক, গোঁহাই বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই আব, বৰগোঁহাইদেৱে ৰাধা-ব,ক্মিণীক বাঘৱ মৰাণব ভাৰ্য্যা বলি উল্লেখ কৰিছে, আব, সেইখিনিতে আন চাৰি গৰাকীৰ লগত তেওঁ- লোকব মতব অমিল হোৱা দেখা গৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত কাব মত শদ্ধ কাব মত অশদ্ধ সেই বিষয়লৈ আলোচনা কৰি- বলৈ আমি আগ বঢ়া নাই। মোটৰ ওপৰত এইখিনিতে ইয়াকে কৈ থলে ভাল যে আমিও এই বেমেজালিব পৰা হাত সাৰিব পৰা নাই। “আহোমৰ দিন” গ্ৰন্হৰ ভূমিকাত দিয়া অসমৰ সংক্ষিপ্ত বৰঞ্জীৰ এঠাইত লিখিছিলো।--- ৰজাৰ হাতত পোৱা অপমানৰ পোতক তুলিবলৈ মোৱামৰীয়াহ তব ভিতৰত [ ४०]<noinclude></noinclude> 0mj3w9xb5cgfrao8ssognp8odewlb30 247663 247660 2026-04-13T10:27:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>স্বৰ্গীয় ৰায় বাহাদৰ গুণাভিৰাম বৰুৱাই বহু, পৰিশ্ৰম কৰি লিখা “অসম- বৰঞ্জীৰ” এঠাইত কৈছে— {{gap}}খোৰা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকক ৰাধাৰুক্মিণী নামদি তাইকো দ্ৰোহী বিলাকে লগত আনিছিল। তাতে এনেটো কথা প্ৰচাৰ হৈছিল বোলে এইজনী তিৰোতাই বন্দুকৰ গুলি আঁচল পাতি লয়। {{gap}} অসমীয়া সাহিত্যব একনিষ্ঠ সেৱক স্বৰ্গীয় ৰত্নেশ্বৰ মহন্তই লিখা তাহানি কলিকতীয়া 'জোনাকীত' ওলোৱা “মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ” প্ৰৱন্ধৰ এঠাইত আছে।— {{gap}} মোৱামৰীয়া খোৰা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকৰ নাম আছিল ৰাধা-ৰুক্মিণী। খোৰামৰাণে যুদ্ধলৈ অহাত এইকো লগত লৈ আহিছিল। এইৰ লগত এইৰ পুতেক ৰমাকান্তও আছিল। যুদ্ধত এই তিৰোতাজনীয়ে মোৱামৰীয়া পক্ষক বহুত সহায় কৰিলে। এই নিজহাতে ধেন কাঁড় চলাবলৈ ধৰিলে। কাশীনাথ তামুলী ফুকনৰ বৰঞ্জীত ৰাধাৰুক্মিণীৰ কথা নাই। {{gap}} শ্ৰীযুত পদ্মনাথ গোঁহাই বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই কয়, {{gap}} ডেকা ফুকনৰ লগত মোৱামৰীয়াৰ ঘোৰতৰ ৰণ লাগিল। এই ৰণত ৰাঘৱমৰাণৰ ঘৈণীয়েক ৰাধাৰুক্মিণীয়েও ধেনু, কাঁড় লৈ যোগ দিছিল। এই তিৰোতা গৰাকী বৰ চতুৰা আছিল। {{gap}} শ্ৰীযুত ক্ষেত্ৰধৰ বৰগোঁহাইদেৱে অতি প্ৰাঞ্জল ভাষাৰে লিখা অসম ছাত্ৰ- সম্মিলনৰ প্ৰৱন্ধাৱলীত ছপা হোৱা “ৰাধাৰুক্মিণী” প্ৰৱন্ধত এইদৰে লিখিছে, - {{gap}} বৰবৰুৱাই খঙৰ ভমকত আগ পাছ নুগণি চাও দাঙ হতুৱাই ৰাঘৱৰ পিঠিত দুটা চমটাৰ কোব মৰাই লঘু পাপত গুৰু শাস্তি দিলে। : ঘৰলৈ গৈ ৰাঘৱে তেওঁৰ প্ৰিয়তমা পত্নী ৰাধাৰুক্মিণীৰ আগত দুখৰ বৃত্তান্ত সকলো ভাঙ্গি কলে। স্বামীৰ দুখ দেখি পতিপ্ৰাণা ৰাধাৰুক্মিণীৰ শৰীৰ খঙ্গে বেজাৰে জৰ্জৰীীত হল। {{gap}} ওপৰত তুলি দিয়া কেই ফাঁকিৰ পৰা পাঠকে বুজিব পাৰিব যে ৰাধা-ৰুক্মিনীক। এওঁলোকে সকলোৱে এগবাকী তিৰোতা বলি কৈছে। শেহৰ দুজন লিখক, গোঁহাই বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই আৰু বৰগোঁহাইদেৱে ৰাধা-ৰুক্মিণীক ৰাঘৱ মৰাণৰ ভাৰ্য্যা বলি উল্লেখ কৰিছে, আৰু সেইখিনিতে আন চাৰি গৰাকীৰ লগত তেওঁ- লোকৰ মতৰ অমিল হোৱা দেখা গৈছে। {{gap}} ইয়াৰ ভিতৰত কাৰ মত শুদ্ধ কাৰ মত অশুদ্ধ সেই বিষয়লৈ আলোচনা কৰি- বলৈ আমি আগ বঢ়া নাই। মোটৰ ওপৰত এইখিনিতে ইয়াকে কৈ থলে ভাল যে আমিও এই বেমেজালিৰ পৰা হাত সাৰিব পৰা নাই। “আহোমৰ দিন” গ্ৰন্হৰ ভূমিকাত দিয়া অসমৰ সংক্ষিপ্ত বৰঞ্জীৰ এঠাইত লিখিছিলো।- {{gap}} ৰজাৰ হাতত পোৱা অপমানৰ পোতক তুলিবলৈ মোৱামৰীয়াহঁতৰ ভিতৰত<noinclude>{{center|৮০}}</noinclude> j8rkes37w032l6vi6z3z8o3u6l9sv3f 247664 247663 2026-04-13T10:27:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>স্বৰ্গীয় ৰায় বাহাদৰ গুণাভিৰাম বৰুৱাই বহু, পৰিশ্ৰম কৰি লিখা “অসম- বৰঞ্জীৰ” এঠাইত কৈছে— {{gap}}খোৰা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকক ৰাধাৰুক্মিণী নামদি তাইকো দ্ৰোহী বিলাকে লগত আনিছিল। তাতে এনেটো কথা প্ৰচাৰ হৈছিল বোলে এইজনী তিৰোতাই বন্দুকৰ গুলি আঁচল পাতি লয়। {{gap}} অসমীয়া সাহিত্যব একনিষ্ঠ সেৱক স্বৰ্গীয় ৰত্নেশ্বৰ মহন্তই লিখা তাহানি কলিকতীয়া 'জোনাকীত' ওলোৱা “মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ” প্ৰৱন্ধৰ এঠাইত আছে।— {{gap}} মোৱামৰীয়া খোৰা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকৰ নাম আছিল ৰাধা-ৰুক্মিণী। খোৰামৰাণে যুদ্ধলৈ অহাত এইকো লগত লৈ আহিছিল। এইৰ লগত এইৰ পুতেক ৰমাকান্তও আছিল। যুদ্ধত এই তিৰোতাজনীয়ে মোৱামৰীয়া পক্ষক বহুত সহায় কৰিলে। এই নিজহাতে ধেন কাঁড় চলাবলৈ ধৰিলে। কাশীনাথ তামুলী ফুকনৰ বৰঞ্জীত ৰাধাৰুক্মিণীৰ কথা নাই। {{gap}} শ্ৰীযুত পদ্মনাথ গোঁহাই বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই কয়, {{gap}} ডেকা ফুকনৰ লগত মোৱামৰীয়াৰ ঘোৰতৰ ৰণ লাগিল। এই ৰণত ৰাঘৱমৰাণৰ ঘৈণীয়েক ৰাধাৰুক্মিণীয়েও ধেনু, কাঁড় লৈ যোগ দিছিল। এই তিৰোতা গৰাকী বৰ চতুৰা আছিল। {{gap}} শ্ৰীযুত ক্ষেত্ৰধৰ বৰগোঁহাইদেৱে অতি প্ৰাঞ্জল ভাষাৰে লিখা অসম ছাত্ৰ- সম্মিলনৰ প্ৰৱন্ধাৱলীত ছপা হোৱা “ৰাধাৰুক্মিণী” প্ৰৱন্ধত এইদৰে লিখিছে, - {{gap}} বৰবৰুৱাই খঙৰ ভমকত আগ পাছ নুগণি চাও দাঙ হতুৱাই ৰাঘৱৰ পিঠিত দুটা চমটাৰ কোব মৰাই লঘু পাপত গুৰু শাস্তি দিলে। : ঘৰলৈ গৈ ৰাঘৱে তেওঁৰ প্ৰিয়তমা পত্নী ৰাধাৰুক্মিণীৰ আগত দুখৰ বৃত্তান্ত সকলো ভাঙ্গি কলে। স্বামীৰ দুখ দেখি পতিপ্ৰাণা ৰাধাৰুক্মিণীৰ শৰীৰ খঙ্গে বেজাৰে জৰ্জৰীীত হল। {{gap}} ওপৰত তুলি দিয়া কেই ফাঁকিৰ পৰা পাঠকে বুজিব পাৰিব যে ৰাধা-ৰুক্মিনীক। এওঁলোকে সকলোৱে এগবাকী তিৰোতা বলি কৈছে। শেহৰ দুজন লিখক, গোঁহাই বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই আৰু বৰগোঁহাইদেৱে ৰাধা-ৰুক্মিণীক ৰাঘৱ মৰাণৰ ভাৰ্য্যা বলি উল্লেখ কৰিছে, আৰু সেইখিনিতে আন চাৰি গৰাকীৰ লগত তেওঁ- লোকৰ মতৰ অমিল হোৱা দেখা গৈছে। {{gap}} ইয়াৰ ভিতৰত কাৰ মত শুদ্ধ কাৰ মত অশুদ্ধ সেই বিষয়লৈ আলোচনা কৰি- বলৈ আমি আগ বঢ়া নাই। মোটৰ ওপৰত এইখিনিতে ইয়াকে কৈ থলে ভাল যে আমিও এই বেমেজালিৰ পৰা হাত সাৰিব পৰা নাই। “আহোমৰ দিন” গ্ৰন্হৰ ভূমিকাত দিয়া অসমৰ সংক্ষিপ্ত বৰঞ্জীৰ এঠাইত লিখিছিলো।- {{gap}} ৰজাৰ হাতত পোৱা অপমানৰ পোতক তুলিবলৈ মোৱামৰীয়াহঁতৰ ভিতৰত<noinclude>{{center|[৮০]}}</noinclude> 25fko9xedfszmf81zqjibkebtcxsjzu 247665 247664 2026-04-13T10:27:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>স্বৰ্গীয় ৰায় বাহাদৰ গুণাভিৰাম বৰুৱাই বহু, পৰিশ্ৰম কৰি লিখা “অসম- বৰঞ্জীৰ” এঠাইত কৈছে— {{gap}}খোৰা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকক ৰাধাৰুক্মিণী নামদি তাইকো দ্ৰোহী বিলাকে লগত আনিছিল। তাতে এনেটো কথা প্ৰচাৰ হৈছিল বোলে এইজনী তিৰোতাই বন্দুকৰ গুলি আঁচল পাতি লয়। {{gap}} অসমীয়া সাহিত্যব একনিষ্ঠ সেৱক স্বৰ্গীয় ৰত্নেশ্বৰ মহন্তই লিখা তাহানি কলিকতীয়া 'জোনাকীত' ওলোৱা “মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ” প্ৰৱন্ধৰ এঠাইত আছে।— {{gap}} মোৱামৰীয়া খোৰা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকৰ নাম আছিল ৰাধা-ৰুক্মিণী। খোৰামৰাণে যুদ্ধলৈ অহাত এইকো লগত লৈ আহিছিল। এইৰ লগত এইৰ পুতেক ৰমাকান্তও আছিল। যুদ্ধত এই তিৰোতাজনীয়ে মোৱামৰীয়া পক্ষক বহুত সহায় কৰিলে। এই নিজহাতে ধেন কাঁড় চলাবলৈ ধৰিলে। কাশীনাথ তামুলী ফুকনৰ বৰঞ্জীত ৰাধাৰুক্মিণীৰ কথা নাই। {{gap}} শ্ৰীযুত পদ্মনাথ গোঁহাই বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই কয়, {{gap}} ডেকা ফুকনৰ লগত মোৱামৰীয়াৰ ঘোৰতৰ ৰণ লাগিল। এই ৰণত ৰাঘৱমৰাণৰ ঘৈণীয়েক ৰাধাৰুক্মিণীয়েও ধেনু, কাঁড় লৈ যোগ দিছিল। এই তিৰোতা গৰাকী বৰ চতুৰা আছিল। {{gap}} শ্ৰীযুত ক্ষেত্ৰধৰ বৰগোঁহাইদেৱে অতি প্ৰাঞ্জল ভাষাৰে লিখা অসম ছাত্ৰ- সম্মিলনৰ প্ৰৱন্ধাৱলীত ছপা হোৱা “ৰাধাৰুক্মিণী” প্ৰৱন্ধত এইদৰে লিখিছে, - {{gap}} বৰবৰুৱাই খঙৰ ভমকত আগ পাছ নুগণি চাও দাঙ হতুৱাই ৰাঘৱৰ পিঠিত দুটা চমটাৰ কোব মৰাই লঘু পাপত গুৰু শাস্তি দিলে। : ঘৰলৈ গৈ ৰাঘৱে তেওঁৰ প্ৰিয়তমা পত্নী ৰাধাৰুক্মিণীৰ আগত দুখৰ বৃত্তান্ত সকলো ভাঙ্গি কলে। স্বামীৰ দুখ দেখি পতিপ্ৰাণা ৰাধাৰুক্মিণীৰ শৰীৰ খঙ্গে বেজাৰে জৰ্জৰীীত হল। {{gap}} ওপৰত তুলি দিয়া কেই ফাঁকিৰ পৰা পাঠকে বুজিব পাৰিব যে ৰাধা-ৰুক্মিনীক। এওঁলোকে সকলোৱে এগবাকী তিৰোতা বলি কৈছে। শেহৰ দুজন লিখক, গোঁহাই বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই আৰু বৰগোঁহাইদেৱে ৰাধা-ৰুক্মিণীক ৰাঘৱ মৰাণৰ ভাৰ্য্যা বলি উল্লেখ কৰিছে, আৰু সেইখিনিতে আন চাৰি গৰাকীৰ লগত তেওঁ- লোকৰ মতৰ অমিল হোৱা দেখা গৈছে। {{gap}} ইয়াৰ ভিতৰত কাৰ মত শুদ্ধ কাৰ মত অশুদ্ধ সেই বিষয়লৈ আলোচনা কৰি- বলৈ আমি আগ বঢ়া নাই। মোটৰ ওপৰত এইখিনিতে ইয়াকে কৈ থলে ভাল যে আমিও এই বেমেজালিৰ পৰা হাত সাৰিব পৰা নাই। “আহোমৰ দিন” গ্ৰন্হৰ ভূমিকাত দিয়া অসমৰ সংক্ষিপ্ত বৰঞ্জীৰ এঠাইত লিখিছিলো।- {{gap}} ৰজাৰ হাতত পোৱা অপমানৰ পোতক তুলিবলৈ মোৱামৰীয়াহঁতৰ ভিতৰত<noinclude>{{center|[ ৮০ ]}}</noinclude> mt5ipdc5gkkxq1fcyhknsvu20yyguvk 104 91273 247661 2026-04-13T09:14:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "মৰাণৰ ৰণচণ্ডী ৰাধা-ৰুক্মিণী অসমীয়া বীৰাঙ্গনা মবাণ-জীয়বী বাধা-ব, ক্মিণীৰ বিষয়ে দুটো কথাত কিছ বেমেজালি দেখা যায়, - (১) প্ৰকাশিত ব্যবঞ্জীত আব, মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>মৰাণৰ ৰণচণ্ডী ৰাধা-ৰুক্মিণী অসমীয়া বীৰাঙ্গনা মবাণ-জীয়বী বাধা-ব, ক্মিণীৰ বিষয়ে দুটো কথাত কিছ বেমেজালি দেখা যায়, - (১) প্ৰকাশিত ব্যবঞ্জীত আব, মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ বিষয়ে লিখা প্ৰৱধ আদিত মৰাণব বণচণ্ডী বাধা-বদক্মিণীক এগবাকী তিৰোতা বলি কোৱা হৈছে, কিন্তু আমি অপ্ৰকাশিত বৰঞ্জীত বাধা আব, ব্যক্মিণী নামে দুজনী তিৰোতাব কথা পাইছো। (২) এই বাধা-ব ক্মিণীক খেনোৱে মৰাণব সেনাপতি, নাহব খোৱাৰ ভাৰ্য্যা বালি কয়, আব, খেনোৰে বাঘৰ মবাণব ভাৰ্য্যা বুলি কয়। এই দই কথা ভালকৈ বৰঞ্জীব আলোচনা কবি তাৰপবা আচল সত্যটো উলিয়ালে ভাল হয়। সেই আলোচনাৰ সূত্ৰপাত কৰিবলৈ, আব, পাবিলে সহায় কবিবলৈ আমি তলত দ আযাব মান কথা কলো। স্বৰ্গীয় হলিৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে বহৃত পাৰ্থি পাঁজি চাই বঙ্গালী ভাষাত লিখা ১৮২৯ খৃষ্টাব্দত প্ৰকাশিত “আসাম দেশব ইতিহাস” নামে কিতাপৰ ৭৩ পিঠিত লিখিছে। "লসিংহ ৰজাৰ মন্ত্ৰী বকতিয়ালেৰ কীৰ্তিচন্দ্ৰ বৰবৰয়া খোৰা-মৰাণ নামক এক ব্যক্তিকে নিৰৰ্থক দণ্ড কৰাতে সে গিয়া আৰিমত্ত ৰাজাৰ গ'ড়েতে প্ৰাপ্ত এক পশুকান সাৰে আসৰিক পাজা কৰিয়া তাহাৰ স্ত্ৰী ৰাধাৰ দেওজকাই অৰ্থাৎ দেবতা আবিৰ্ভাব কৰিয়া ঐ স্ত্ৰীকে ৰাধাৰ ক্মিণী নামে প্ৰসিদ্ধ কৰিয়া সকল মৰাণ জাতীয় একত্ৰ হইয়া ৰাজা ৰুদ্ৰসিংহেৰ এক পত্ৰ, বৰগোহাঁইদেউ নামে যিনি ভ্ৰাতৃগণ কৰ্তৃক বহিষ্কৃত হইয়াছিলেন, তাহাকে সম্মুখে কৰিয়া ৰাজত্ব দিব এমত আশ্বাস দিয়া, সকল স্বাধীন কৰণান্তৰ ৰাজা লক্ষ্মী সিংহকে সিংহাসনচ্যুত কৰিয়া, ঐ খোৰাৰ পত্ৰ ৰমাকান্তকে ৰাজাসনে উপবিষ্ট কৰিলেন। " বৰ্তমান প্ৰৱন্ধলিখকব “অবনোদয়ব” পাতৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা স্বৰ্গীয় আনন্দবাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ "অসম দেশক শত্ৰুৱে আক্ৰমণ কৰা কথা” নামৰ “জন্মভূমিত” ওলোৱা প্ৰৱন্ধৰ এঠাইত আছে;- লক্ষ্মী সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত ১৬৯১ শকব (ইং ১৭৬৯ ) আঘোণত মোৱামৰীয়া খোবা আব্দ, ৰাঘৱ মৰাণ দুয়ো মুখ্য হৈ খোৰা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকব বাধাব,ক্মিণী নাম দি তাইৰে সৈতে আব, ববজনা গোঁহাইদেউক আগত লৈ, সকলো মোৱামৰীয়াই গোটথাই স্বৰ্গদেৱক বজা ভাঙ্গি বন্দী কবি থৈ সিহতৰ খোবা মৰাণৰ পুতেক বমাকন্তক বজা পাতিলে। [৭৯]<noinclude></noinclude> gqdy672033w5ocqlpalzz50fx5eag16 247662 247661 2026-04-13T09:27:52Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|'''মৰাণৰ ৰণচণ্ডী ৰাধা-ৰুক্মিণী'''}} {{gap}} অসমীয়া বীৰাঙ্গনা মৰাণ-জীয়ৰী ৰাধা-ৰুক্মিণীৰ বিষয়ে দুটা কথাত কিছু বেমেজালি দেখা যায়, {{gap}} (১) প্ৰকাশিত বুৰঞ্জীত আৰু মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ বিষয়ে লিখা প্ৰৱন্ধ আদিত মৰাণব ৰণচণ্ডী ৰাধা-ৰুক্মিণীক এগৰাকী তিৰোতা বলি কোৱা হৈছে, কিন্তু আমি অপ্ৰকাশিত বৰঞ্জীত ৰাধা আৰু ৰুক্মিনী নামে দুজনী তিৰোতাৰ কথা পাইছো। {{gap}} (২) এই ৰাধা-ৰুক্মিণীক খেনোৱে মৰাণৰ সেনাপতি, নাহৰ খোৰাৰ ভাৰ্য্যা বুলি কয়, আৰু খেনোৱে ৰাঘৱ মৰাণৰ ভাৰ্য্যা বুলি কয়। {{gap}} এই দুই কথা ভালকৈ বুৰঞ্জীত আলোচনা কৰি তাৰপৰা আচল সত্যটো উলিয়ালে ভাল হয়। সেই আলোচনাৰ সূত্ৰপাত কৰিবলৈ, আৰু পাৰিলে সহায় কৰিবলৈ আমি তলত দুআষাৰমান কথা কলো। {{gap}} স্বৰ্গীয় হলিৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে বহুত পুথি পাঁজি চাই বঙ্গালী ভাষাত লিখা ১৮২৯ খৃষ্টাব্দত প্ৰকাশিত “আসাম দেশৰ ইতিহাস” নামে কিতাপৰ ৭৩ পিঠিত লিখিছে। {{gap}} "লক্ষ্মীসিংহ ৰজাৰ মন্ত্ৰী বকতিয়ালেৰ কীৰ্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুয়া খোৰা-মৰাণ নামক এক ব্যক্তিকে নিৰৰ্থক দণ্ড কৰাতে সে গিয়া আৰিমত্ত ৰাজাৰ গড়েতে প্ৰাপ্ত এক পুস্তকানুসাৰে আসুৰিক পূজা কৰিয়া তাহাৰ স্ত্ৰী ৰাধাৰ দেওজকাই অৰ্থাৎ দেবতা আবিৰ্ভাব কৰিয়া ঐ স্ত্ৰীকে ৰাধাৰ ৰুক্মিণী নামে প্ৰসিদ্ধ কৰিয়া সকল মৰাণ জাতীয় একত্ৰ হইয়া ৰাজা ৰুদ্ৰসিংহেৰ এক পত্ৰ, বৰগোহাঁইদেউ নামে যিনি ভ্ৰাতৃগণ কৰ্তৃক বহিষ্কৃত হইয়াছিলেন, তাহাকে সম্মুখে কৰিয়া ৰাজত্ব দিব এমত আশ্বাস দিয়া, সকল স্বাধীন কৰণান্তৰ ৰাজা লক্ষ্মীসিংহকে সিংহাসনচ্যুত কৰিয়া, ঐ খোৰাৰ পত্ৰ ৰমাকান্তকে ৰাজাসনে উপবিষ্ট কৰিলেন। " {{gap}} বৰ্তমান প্ৰৱন্ধলিখকৰ “অৰুনোদয়ৰ” পাতৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ "অসম দেশক শত্ৰুৱে আক্ৰমণ কৰা কথা” নামৰ “জন্মভূমিত” ওলোৱা প্ৰৱন্ধৰ এঠাইত আছে;- {{gap}}লক্ষ্মী সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত ১৬৯১ শকব (ইং ১৭৬৯ ) আঘোণত মোৱামৰীয়া খোৰা আৰু ৰাঘৱ মৰাণ দুয়ো মুখ্য হৈ খোৰা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকক ৰাধৰুক্মিণী নাম দি তাইৰে সৈতে আৰু বৰজনা গোঁহাইদেউক আগত লৈ, সকলো মোৱামৰীয়াই গোটথাই স্বৰ্গদেৱক ৰজা ভাঙ্গি বন্দী কৰি থৈ সিহতৰ খোৰা মৰাণৰ পুতেক ৰমাকন্তক ৰজা পাতিলে।<noinclude>{{center|[৭৯]}}</noinclude> jz6nrmibhnj7z9vfultza4n7tmuozf1