ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.46.0-wmf.24 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 83184 247909 226542 2026-04-16T09:47:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247909 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬|সভাপতিৰ অভিভাষণ|}}</noinclude> ভাষা কোৱা হয়। বড়ো ভাষাৰ ভিতৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ প্ৰায় সকলো অনাৰ্য্য-জাতিৰ ভাষা পৰে। উত্তৰ কাচাৰৰ ভাষাবোৰ, গাৰে পৰ্ব্বতবোৰত প্ৰচলিত ভাষাবোৰ, কছাৰী বা মেচ ভাষা, ৰাভা চুটীয়া, লালুং, ডিমাচা আদি ভাষা, বড়ো পৰিয়ালৰ ভিতৰুৱা। খৃষ্ট্ৰীয় ত্ৰয়োদশ শতিকাত, আৰু তাৰ পিছতো, টাই বা চীন ভাষাৰ ভিতৰুৱা ভাষা কওঁতাবিলাকো আসামত সোমালহি। এইদৰে নানা দেশৰ নানা জাতৰ নানা পৰিয়ালৰ আৰ্য্য অনাৰ্য্য মানুহ আসামলৈ আহি আসামত দীৰ্ঘকাল বাস কৰি অসমীয়া হৈছিল। আৰু এইদৰেই পিছৰ কালডোখৰতো, আন কি, আজিলৈকে, অসমীয়া জাতিৰ বৰজালখন গোঁথা হৈ আহিব লাগিছে। কনৌজীয়া, হিন্দুস্তানী, পঞ্জাব, বঙ্গালী, উড়িয়া নেপালী, গুজৰাটী আদিৰ পোহ পৰি অসমীয়া জাতিৰ কলেৱৰ দিনকদিনে বৃদ্ধি হোৱাটে! কোনে নাজানে? ক'ত বিজয়ী আহোম বংশৰ মানুহ, কত চিংফৌ, মৰাণ, নগা, মিকিৰ, মিৰি, দফলা, গাৰো, লাহে লাহে হিন্দুধৰ্ম আৰু হিন্দুৰ প্ৰভাৱৰ ভিতৰলৈ আহি, কোচ, কেওট, আদি জাতৰ ভিতৰত সোমাই চিন নাইকিয়া হৈ একেবাৰেই অসমীয়া হিন্দু হৈ অসমীয়া জাতক হৃষ্টপুষ্ট বলীষ্ঠ কৰিছে, তাৰ সীমা সংখ) নাই। এইদৰে মুছুলমানৰ আসাম আক্ৰমণৰ কালৰপৰা অনেক বিদেশী মুছলমান আহি অসমত বাস কৰি অসমীয়া জাতিৰ সংখ্যা আৰু বল বুদ্ধি কৰিব লাগিছে। " {{gap}}এই দেখি বাণ, নৰক, ভগদত্ত, ঘটোংকচৰ বীৰত্বত আমি নিজক যেনে গৌৰৱান্নিত বিবেচনা কৰো, আৰিমত্ত, জোঙালবলহু, ভাস্কৰ বৰ্মা, গদাধৰ সিংহ, লাচিত বৰফুকন আক মূলাগাভৰুৰ বীৰত্বতো তেনে গৌৰৱান্বিত বিবেচনা কৰো; কাৰণ এই সকলোবোৰ আমাৰ বুকুৰ বান্ধ অসমীয়া। অসমীয়া মানে কামৰূপীয়া, কামৰূপীয়া মানে অসমীয়া। পুৰণি কালত কামৰূপীয় মানে যেনেকৈ ভাটী আৰু উজনিৰে সৈতে<noinclude></noinclude> rjbfjiykd8xn05vtbs3q74cescilybi 247910 247909 2026-04-16T09:47:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247910 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬|সভাপতিৰ অভিভাষণ|}}</noinclude> ভাষা কোৱা হয়। বড়ো ভাষাৰ ভিতৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ প্ৰায় সকলো অনাৰ্য্য-জাতিৰ ভাষা পৰে। উত্তৰ কাচাৰৰ ভাষাবোৰ, গাৰে পৰ্ব্বতবোৰত প্ৰচলিত ভাষাবোৰ, কছাৰী বা মেচ ভাষা, ৰাভা চুটীয়া, লালুং, ডিমাচা আদি ভাষা, বড়ো পৰিয়ালৰ ভিতৰুৱা। খৃষ্ট্ৰীয় ত্ৰয়োদশ শতিকাত, আৰু তাৰ পিছতো, টাই বা চীন ভাষাৰ ভিতৰুৱা ভাষা কওঁতাবিলাকো আসামত সোমালহি। এইদৰে নানা দেশৰ নানা জাতৰ নানা পৰিয়ালৰ আৰ্য্য অনাৰ্য্য মানুহ আসামলৈ আহি আসামত দীৰ্ঘকাল বাস কৰি অসমীয়া হৈছিল। আৰু এইদৰেই পিছৰ কালডোখৰতো, আন কি, আজিলৈকে, অসমীয়া জাতিৰ বৰজালখন গোঁথা হৈ আহিব লাগিছে। কনৌজীয়া, হিন্দুস্তানী, পঞ্জাব, বঙ্গালী, উড়িয়া নেপালী, গুজৰাটী আদিৰ পোহ পৰি অসমীয়া জাতিৰ কলেৱৰ দিনকদিনে বৃদ্ধি হোৱাটো কোনে নাজানে? ক'ত বিজয়ী আহোম বংশৰ মানুহ, কত চিংফৌ, মৰাণ, নগা, মিকিৰ, মিৰি, দফলা, গাৰো, লাহে লাহে হিন্দুধৰ্ম আৰু হিন্দুৰ প্ৰভাৱৰ ভিতৰলৈ আহি, কোচ, কেওট, আদি জাতৰ ভিতৰত সোমাই চিন নাইকিয়া হৈ একেবাৰেই অসমীয়া হিন্দু হৈ অসমীয়া জাতক হৃষ্টপুষ্ট বলীষ্ঠ কৰিছে, তাৰ সীমা সংখ) নাই। এইদৰে মুছুলমানৰ আসাম আক্ৰমণৰ কালৰপৰা অনেক বিদেশী মুছলমান আহি অসমত বাস কৰি অসমীয়া জাতিৰ সংখ্যা আৰু বল বুদ্ধি কৰিব লাগিছে। " {{gap}}এই দেখি বাণ, নৰক, ভগদত্ত, ঘটোংকচৰ বীৰত্বত আমি নিজক যেনে গৌৰৱান্নিত বিবেচনা কৰো, আৰিমত্ত, জোঙালবলহু, ভাস্কৰ বৰ্মা, গদাধৰ সিংহ, লাচিত বৰফুকন আক মূলাগাভৰুৰ বীৰত্বতো তেনে গৌৰৱান্বিত বিবেচনা কৰো; কাৰণ এই সকলোবোৰ আমাৰ বুকুৰ বান্ধ অসমীয়া। অসমীয়া মানে কামৰূপীয়া, কামৰূপীয়া মানে অসমীয়া। পুৰণি কালত কামৰূপীয় মানে যেনেকৈ ভাটী আৰু উজনিৰে সৈতে<noinclude></noinclude> 84mbzubc5g1psn2c4ljsouvdvm925ja 104 83192 247908 226581 2026-04-16T09:00:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247908 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||'''পুৰণি অসমীয়া ভাষা'''|১৩}}</noinclude> ৰাতিত বিজুলীৰ পোহৰৰ দৰে, পৰ্বতৰ গাৰ শিলৰ ওপৰত কটা আখৰে আৰু আজিকালি ওলোৱা তামৰফলি খনচেৰেকে চকামকাকৈ অলপ পোহৰ দিয়ে। আসামৰ ইতিহাস লেখক এডৱাৰ্ড গেইটে তামৰ ফলিবোৰ আৰু শিলৰ গাঁত কটা পুৰণি লেখাবোৰ মিলাই চাই সিদ্ধান্ত কৰিছে যে প্ৰায় ৬৬৪ খৃষ্টাব্দত শালস্তম্ভ নামে মেচ ৰজা এজনে ভাস্কৰ বৰ্ম্মাৰ বংশৰ ৰজাক জয় কৰি কামৰূপৰ ৰাজপাটত উঠে। ইয়াৰ দ্বাৰাই ফটফটীয়াকৈ দেখিবলৈ পোৱা যায় যে হিউয়েন্‌চাঙে আসাম এৰিথৈ যোৱাৰ কিছুমান বছৰৰ পিছতে এই ঘটনা ঘটে। শালস্তম্ভ পিছত সেই বংশী ১০ জন ৰজাই কামৰূপত ৰাজত্ব কৰে। প্ৰায় ৮০০ খৃষ্টাব্দত প্ৰলম্ব নামে এজনে শালস্তম্ভ বংশী ৰজাক ৰণত হৰুৱাই কামৰূপৰ ৰজা হয়। প্ৰলম্বৰ পিছৰ ৰজা হৰ্জৰৰ পুতেক বনমালাই অনেক বছৰ ৰাজত্ব কৰে। তেওঁৰ ৰাজ্য সমুদ্ৰ পৰ্যন্ত বিস্তৃত আছিল বুলি পোৱা যায়। প্ৰায় ১০০০ খৃষ্টাব্দত পালবংশধৰ ৰজা এজন কামৰূপৰ ৰাজসিংহাসনত উঠে। এই পাল ৰজাসকল বঙ্গদেশৰ পালবংশী ৰজা নহয়। অসমৰ পালৰজা এজনৰ নাম ৰত্নপাল আছিল। তেওঁ বৰবলী আৰু যুঁজাৰু ৰজা আছিল আৰু তেওঁৰে সৈতে গুৰ্জৰ, গৌড়, কেৰেলা আৰু দাক্ষিণাত্যৰ ৰজাবোৰৰ যুদ্ধ হৈছিল বুলি লেখা আছে। তেওঁৰ ৰাজধানী ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত আছিল আৰু তাৰ নাম দুৰ্জয় আছিল। পণ্ডিত, ধাম্মিক আৰু কবিসকলক তেওঁ উৎসাহ দি তেওঁৰ ৰাজধানীত ৰাখিছিল। ভুটানত তেওঁৰ কেবাটাও তামৰ খনি আছিল। {{gap}}দীপিকাছন্দ এই যুগৰ পুথি। ৰায় মাধৱচন্দ্ৰ বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই দীপিকাছন্দ একাদশ শতিকাত ৰচিত বুলি সিদ্ধান্ত কৰিছে। আগেয়ে মই মোৰ এটা প্ৰৱন্ধত তাক আৰু প্ৰাচীন ঠাই দিছো। সেই প্ৰৱন্ধত মই তাক খৃষ্টিয় ষষ্ঠ শতিকাত ৰচিত বুলি সিদ্ধান্ত কৰিবৰ প্ৰয়াস<noinclude></noinclude> pkerw6rvqg438xzp2bom409ze93q8mx 104 83197 247911 226632 2026-04-16T09:52:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247911 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮|'''সভাপতিৰ অভিভাষণ'''|}}</noinclude> সাহিত্যতো বিমিশ্ৰ তান্ত্ৰিক-বৌদ্ধ আৰু অবিমিশ্ৰ তান্ত্ৰিকতাৰ প্ৰকট প্ৰভাৱ। যেনে—ৰাতিখোৱা সেৱা; দেহবিচাৰ দেহৰ আনন্দতে ভগৱন্তৰ আনন্দ ইত্যাদি ভাবৰ প্ৰচাৰ এই যুগতে। এই যুগৰ অসমীয়া সাহিত্য টনকিয়াল নহয়। কৰতীপুথিবোৰ (অৰ্থাৎ ৰোগ গুচাবলৈ কৰত লগাই পানীজৰা মন্ত্ৰ থকা পুথিবোৰ এই যুগৰ উপাৰ্জন! আমি হাতে-পোৱা “ডাকৰ বচন” আৰু দীপিকাছন্দ পুথিকো এই যুগতে পেলাব পাৰো। {{gap}}(২) বৈষ্ণৱ যুগ বা শঙ্কৰী যুগ। ভাৰতব্যাপী বৈষ্ণৱ ধৰ্ম্মত আৰু বৈষ্ণৱ যুগ বা শঙ্কৰী যুগৰ ঠাই অতি ওখত। দুখৰ বিষয় যে আসামৰ বাহিৰৰ সাহিত্যিকসকলে এই যুগৰ অসমীয়া বিৰাট সাহিত্যৰ ভু নাৰাখে। আৰু দুখৰ বিষয়, আমাৰ অস মীয়া সাহিত্যিকসকলৰ অনেকেও ভালকৈ ৰাখে বুলি কব নোৱাৰো। এওঁলোকেও এই বভঁৰালৰ বৰদুৱাৰ মেলি অমূল্য হীৰা মৰকত মণিবোৰৰ মোল সম্যকৰূপে আজিলৈকে হৃদয়ঙ্গম কৰিছে বুলি মোৰ মনে নধৰে। কিন্তু সেইবুলি আমি আমন জিমনকৈ থকাটো যুগুত নহয়; কাৰণ, আজি নহয় কাইলৈ, কাইলৈ নহয় পৰিহলৈ এনে এদিন আহিবই আহিব, যেতিয়া এই অক্ষয় অতুল্য অমূল্য ভাণ্ডাৰ জগতৰ আগত প্ৰকাশিত হৈ সকলোকে স্তম্ভিত কৰিব। এইয়াৰ ভবিষ্যৎবাণী মই আজি নিশংকোচে এই মহাসভাৰ সভাপতিৰ আসনৰ পৰা কৰিলো। অসমৰ ধৰ্ম্ম সমাজ, সাহিত্য আৰু ভাষাত শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ, শ্ৰীমাধৱদেৱ, ভট্টদেৱ আৰু কন্দলিসকলৰ স্থান অতুলনীয়। বঙ্গীয় বৈষ্ণৱ যুগৰ আন্দোলনেৰে সৈতে এই আন্দোলনৰ, বাহিৰা কিছুমান কথাত সাদৃশ্য থাকিলেও মূলত দুইটাৰ মাজত দুৰ্লঙ্ঘ্য পৰ্ব্বত, মাজত মাজুলীৰ বৰচাপৰি আৰু অন্তত দিখৌৰ বৰগৰা। এই বিষয়ে আগেয়ে অনেক ঠাইৰপৰা অনেক প্ৰকাৰে<noinclude></noinclude> dfg7rjh4zfgx63uaf96jyj1ciqlyzhg 104 83199 247912 226638 2026-04-16T09:54:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247912 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০|সভাপতিৰ অভিভাষণ}}</noinclude> পৃথিৱীৰ সেই কলীয়া গদ্য সাহিত্যৰ ভিতৰত অনুপম (unique) আসন প্ৰদান কৰিছিল। স্বদেশহিতৈষী, স্বাৰ্থত্যাগী, “বঙ্গৰ গান্ধি,” পণ্ডিত- প্ৰথব প্ৰফুল্লচন্দ্ৰ ৰায়ে এই অসমীয়া “কথা- ভাগৱত” “কথা-গীতা” দেখি, ইংলণ্ডৰ সেই যুগৰ ইংৰাজী গন্ধ-সাহিত্যতকৈয়ো সেই যুগৰ অসমীয়া সাহিত্যক উন্নত বুলি মত প্ৰকাশকৰা আপোনালোকে জানে। {{gap}}(৩) বৰ্ত্তমান যুগ। ইংৰাজ ৰাজত্বৰ আৰম্ভৰ পৰা এই নতুন যুগৰ আৰম্ভ। ইয়াৰ আগৰ ডোখৰ অৰ্থাৎ শঙ্কৰী যুগ আৰু এই যুগৰ মাজৰ ডোখৰত অসম ঘোৰ ৰাজনৈতিক বিপ্লৱ-বিপৰ্য্যয় আদিৰে জলাকলা। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ আৰু মানৰ উপদ্ৰৱ এই বিপৰ্য্যয়ৰ দুটা প্ৰকাণ্ড শিং। এই শিঙৰ খোচত, আৰু এই শিং গজি উঠা মূৰৰ খুন্দাত অসমে ত্ৰাহি-ত্ৰাহি কৰিছিল। এনেকুৱা ত্ৰাহি ত্ৰাহি অসমৰ সাহিত্যও সেই দেখি ত্ৰাহিৰাম সাহিত্য নহৈ যায় কলৈ? তাৰ পিছত ইংৰাজ ৰাজত্ব আহিল, দেশৰ “ত্ৰাহিৰাম” গুচিল। কিন্তু ভাষা আৰু সাহিত্যৰ পক্ষে এক নতুন “ত্ৰাহিৰাম দাৰোকা” উপস্থিত হলহি, যি দাৰোকাৰ প্ৰতাপত বা দৌৰাত্ম্যত অসমীয়া সাহিত্যৰ মলুকত আকৌ ত্ৰাহি ত্ৰাহি লাগি পৰিল। অসমত ইংৰাজ ৰজাৰ ৰাজকাৰ্য্য চলোৱা যন্ত্ৰৰ কেৰানীসকল বঙ্গালী আছিল। তেওঁলোকে চল পাই যন্ত্ৰৰ কাণত মন্ত্ৰ দিলে যে অসমীয়াৰ মাত বঙলা, সেইবাবে অসমত বঙলা ভাষা চলাব লাগে; অৰ্থাৎ ধৰক তেওঁলোকে কৈ দিলে যে খোলৰ বোল ঢোলৰ; মইনাৰ যাত শালিকাৰ ধৰ্ম্মেশ্বৰৰ মাত কৰ্ম্মেশ্বৰৰ : -এৰমেৰ। বোলে "যাৰ পো মেলত নাই, সি গোধীয়া”; অসমীয়া সেই মেলত নাছিল। কাৰণ তেতিয়া অসমীয়া ন-কৈ ধৰা হাতী; তেতিয়াও অসমীয়া ভালকৈ জাতি হোৱা নাই, বৈঠ, পৰা নাই, আৰু অসমীয়াৰ পিঠিত গাদি পৰা নাই। বিদেশী যন্ত্ৰীয়ে ঘাইকৈ চালে, তেওঁৰ যন্ত্ৰটো প্ৰথমতে যেনেতেনে মতে<noinclude></noinclude> bslk3rhh4u5wrtuklm5rom7kctt28rn 104 83200 247913 227255 2026-04-16T09:55:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247913 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অসমীয়া সাহিত্য|২১}}</noinclude> চলক; সেইদেখি দিলে সেই কথাতে মত, আৰু চলালে অসমত বঙলা পৰিল অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ বুকুত বৰশিল; – আকৌ উঠিল বোল “ত্ৰাহি ত্ৰাহি”। অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ পিঠিত এই ঢকাটো বাঘ-ঢকা। এইটো চম্ভালোতেই কিছুকাল আমাৰ বিফলে গল। বাস্তবিকতে এই ডোখৰ কাল অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ পক্ষে বৰ দুদিন। কিন্তু ৰাতি ঘোপ মৰা এন্ধাৰ হলেও, তাৰ ওৰ আছেই। মেঘাচ্ছন্ন ৰাতিৰ শেহত পূবৰ অৰুণ উদয় হল; বেপ্টিষ্ট মিছনেৰী সকলৰ পুৰুষাৰ্থত “অৰুণোদয়” কাকতৰ জন্ম হল। আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ আবিৰ্ভাব হল। {{center|'''বৰ্ত্তমান যুগ''' }} বৰ্ত্তমান যুগ।এই যুগৰ অসমীয়া ভাব আৰু সাহিত্য নৰিয়া পাৰ্টীৰপৰা উঠা থাকবৱক, নিশকতীয়া, ক্ষীণোৱা : আৰু অতীত গৌৰৱৰ আধা-ছা-আধা-পোহৰ মাথোন। যি হওক, ভাষাৰ সালসলনি য়ুৰোপীয় ভাষা আৰু ভাবৰ আমদানি, ভাৰতত আগেয়ে নথকা ন বস্তু বাতৰি কাকতৰ প্ৰচলন, উপন্যাস প্ৰণয়ন, ছাপাখানা স্থাপন প্ৰভৃতি এই যুগৰ আহিলা-পাতি অসমেও ভাৰতৰ আন আন প্ৰদেশবোৰৰ দৰে লভিছে। অৰ্থাৎ আসামলৈ সাহিত্যৰ মালমছলা আমদানি হৈছে; ইটা গঢ়িবলৈ কাঠৰ “ফৰ্ম্মা” আহিছে; “ভদ্ৰতাৰ শিলক” বৈ আনিবলৈ গৰু-মহৰ শকট আহিছে। চূণ, কাঠ, বালি আহিছে; কিন্তু নাই শিলাকুটী; নাই বাঢ়ৈ, নাই ৰাজমিস্ত্ৰি। এইবোৰক যে আগেয়ে Locally পোৱা নগৈছিল, অৰ্থাৎ আমাৰ অসম আয়ে আগেয়ে গৰ্ভত ধাৰণ কৰি জন্ম দিয়া নাছিল, এনে নহয়। কিন্তু এইবোৰ উপদ্ৰৱৰ মাউৰত পৰি প্ৰায়বোৰ মৰি-হাজি ঢুকাল; আৰু সেইবোৰৰ পো-পোৱালিবোৰ মাউৰ হৈ পেপুৱা লাগি, বিচুৰ্তি হৈ কি কৰো-কলৈ-<noinclude></noinclude> qw7kr3ox9sl0xzwhpaa74wgynzxt6so 104 83242 247914 227462 2026-04-16T10:08:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247914 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||'''নাট্য-সাহিত্য'''|৬৩}}</noinclude> thing, the voice that issues forth so timidly and hesita- tingly cannot be heard amidst the idle uproar of acts of violence. And therefore will the place on his canvas a house lost in the heart of the country, an open door at the end of a passage, a face or hand at rest; and by these simple images will he add to our consciousness of life which is a possession, that is no longer possible to lose." {{gap}}ইয়াৰ মৰ্ম্ম চমুকৈ কলে— এই যুগৰ যি প্ৰকৃত শিল্পী, তেওঁ তেওঁৰ। বিষয় নিৰ্বাচনৰ নিমিত্তে কেতিয়াও ইতিহাসৰ পাতৰ বৰ বৰ হত্যা- কাণ্ড আৰু যুদ্ধ ঘটনা লৈ মূৰ নঘমায়; কাৰণ মানুহে যিটো মন লৈ সেইবোৰ কৰে, সেইটো হৈছে, তাৰ আদিম বৰ্ব্বৰ যুগৰ মন, যিটো হাজাৰৰ ভিতৰৰ এজনৰ মাথোন সম্পদ। মানুহৰ সামান্য দৈনিক সুখ-দুখৰ ঘটনাহে এই যুগৰ শিল্পীৰ উপকৰণ। ৰঙ্গভূমি অঞ্চল ৰং ধেমালিৰেই সৰ্বস্ব নহয়। ৰঙ্গভূমিৰ ৰঙে জীৱনক তেজেৰে ৰঙা কৰি দিয়ে। ৰঙ্গভূমি সুপৰিচালিত হলে, এটা ডাঙৰ শিক্ষাৰ, মহৎ জাগৰণৰ ঠাই হয়। নতুবা সি নৰক? পতনৰ বৰখাৱৈ হৈ পৰে। প্ৰকৃত নাট্যশালাবোৰে জীৱনৰ সমস্যাৰ সমাধান কাৰ্য্যত সহায়তা কৰে।” {{gap}}বঙ্গদেশৰ নাট্য সাহিত্যৰ বিষয়ে ইমানখিনি কোৱাৰ মানে আছে। আমাৰ দেশত আজিকালি ডেকাসকলে বঙ্গদেশৰ এই থিয়েটাৰী কাৰ্য্য কলাপবোৰ সোঁ-শৰীৰেৰে সকলো ৰকমে অসমলৈ আমদানি কৰাটো দেখা যায়। বঙ্গদেশৰ নাটকৰ অনুবাদ, নাচ-গান অঙ্গীভঙ্গী, ভাৱৰীয়াৰ আওভাও আদি সোপাকে আমাৰ ডেকাসকলে অসমত সুমুৱাটো চকুত পৰিছে দেখিহে, অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰাজভগনৰ কথা কৈ থাকোতেই বাদুলীয়ে খোৱা এই বঙালী কলঠোকাৰ কথা এইখিনিতে .<noinclude></noinclude> ckvjz826a6kxjwcum22hl4ddhtrd587 104 86490 247886 247542 2026-04-15T15:58:31Z Babulbaishya 104 247886 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|অজাত আততায়ী||১১}}</noinclude>নোলাল। চকুৰে পানী ওলাবলৈ ধৰিলে। মটৰৰ দুৱাৰ মেলি মালতীয়ে কলে “নামা।” ডেকা নামিল কিন্তু থিতাতে থিয় হৈ থাকিল। মালতীয়ে মটৰত ষ্টাট দি সুধিলে “অ', তোমাৰ নামে নকলা দেখোন ভাইটি?” মটৰ লাহে লাহে অলপ অলপকৈ আগবাঢ়িবলৈ ধৰিলে। , {{gap}}ডেকাই যেন ভিতৰৰ আটাইবোৰ শক্তি গোটাই জোৰ কৰি চিঞৰ মাৰিলে “বিলাস আই গোসানী, বাইদেও, বিলাস—বি-লা-স... বুলি কৈ অভিভূতৰ দৰে মটৰ যোৱাৰ পিনে চাই থাকিল। {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}} <section end="15e" /> <section begin="15b" /> {{center|{{larger|'''—দুই—'''}}}} {{gap}}তাৰ পিছদিনা। পুৱা আঠবজাত আশ্‌মান সিঙৰ নঙলাত মটৰ ৰাখি মালতীয়ে মটৰৰ পৰা নামি দুৱাৰ মেলি গেটৰ ভিতৰ সোমাই দেখিলে যে আশ্‌মান সিঙে এজন ডেকাৰ সৈতে বৈঠকখানাৰ সমুখত কথা পাতি আছে। উভয়ৰে চাহাবী পোছাক। ডেকাৰ মুখত চিগাৰেট আৰু হাতত চিগাৰেটৰ টিনটো। আকৃতিটো গাহৰী সদৃশ। চেহেৰাখন লোদোৰ-পোদৰ, গাৰ মঙ্গহবোৰ সোলোক-ঢোলোক— এতিয়াই যেন খহি পৰিব। হাৱাইন শ্বাৰ্টটো জোখতকৈ বহুত বেছি ডাঙৰ হোৱা বাবে গাটো আৰু শকত দেখা হৈছে। সৰু সৰু চকুদুট পিতল চকুৱা। তেৱেঁই মালতীক প্ৰথমে দেখা পাই আশ্‌মানক ইঙ্গিত দিলত সিঙে ঘূৰি চাই মুখৰ কথা বন্ধ কৰি মালতী অহাৰ ফাললৈ চাই ৰৈ থাকিল। মালতীয়ে ওচৰ পাই কলে “গুড মৰ্ণিং....” {{nop}}<noinclude></noinclude> 7oa5v1m5hgf3zpxarzlbcuslt8s1egi 104 86491 247887 237331 2026-04-15T15:58:53Z Babulbaishya 104 247887 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|১২||অজাত আততায়ী}}</noinclude> দুজনৰ এজনেও তাৰ উত্তৰ নিদিলে ৷ আশ্মানৰ মূৰটো মাথো :ওঁপিনে ইষৎ বেকা হল । তেওঁ সুধিলে "কি লাগে ?” মালতীয়ে উত্তৰ দিলে “মই মিঃ আশমান সিঙক দেখা কৰিব হিছো।" “ময়েই আশমান সিং । দেখা দেখ৷ পালাই নহয়, এতিয়া যাব বা।” মালতীৰ মুখখনে কঠিনাক্বতি ধৰিলে যদিও নৰম সুৰত কলে বিগ্ৰহ দৰ্শন কৰি পুন্য আর্জিব অহা নাই ৷ আপোনাৰ লগত কথা তিবলগীয়া আছে।" “সুবিধা নহব ৷ মোৰ সময় তাকৰ, কাম বহুত । কিহৰ বৰঙনী াগে থিয়ই থিয়ই কোৱা ?” মালতীয়ে কলে “বঙনী ? বঙনী বিচাৰি কিয় আহিম-?” আশ্মানে কলে “নহলে কিয় আহিছা ? তোমালোক প্রগতিশীলা মানে আপ-টু-ডেট বোৰক মই সমূলি দেখিব নোৱাৰো--- “তাৰ পৰা প্ৰগতিশীলা সকলৰ আভোক নহয় । ময়ো আপোনাৰ দৰে আউট-অৱ-ডেট জম্বুবানবোৰক সমূলি দেখিব নোৱাৰো ৷” “তেনেহলে নাহিলেই ভাল আছিল। যি নহওক, এতিয়া ওলাই ধোৱা।” মালতীয়ে কলে “ওলাই যাব নকলেও যাম । যিবোৰে ধনৰ বলত ভুচুংপহু সাজি ভদ্রতার লেশ মাত্রও শিকা নাই সেই কলিৰ জম্বুৱান বোৰৰ ওচৰলৈ কোনো ভদ্রলোক বা ভদ্রমহিলা অহা উচিত নহয় । যোৱাৰ আগতে এষাৰ কথা কৈ যাওঁ—নামটো আশমান সিং হব পাবে কিন্তু জমিনত থাকি আশমানলৈ দৃষ্টি ৰাখিলে মুখ থেকেচা খোৱাৰ ভয় পদে পদে ৷ গতিশীল পৃথিবীখন আগৰ ঠাইত নাই বুলি যিবোৰে মুৰুজে সেইবোৰকে ওল্ডফুল কয়।” বুলি কৈ উভতি বেগাই<noinclude></noinclude> th5w1gi9wjsvd6jr6xifqr1qxxdcxe8 104 90036 247906 245004 2026-04-15T18:15:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247906 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৩০|নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|}}</noinclude> {{gap}} ৰাম। পৰিষ্কাৰ পানী, চাফা কানি আৰু বিশুদ্ধ তিলৰ তেল, এই তিনটা বস্তুৰ বিশেষ প্ৰয়োজন। {{gap}} এনেতে সেনাপতি বহিল আৰু কলে, “মহাৰাজ এই কেইটা প্ৰশ্ন সুধিবৰ কাৰণেই মই থিয় দিছিলোঁ, মই দেখি বৰ সন্তোষ পালোঁ যে, লৰাহঁতে ইয়াৰ সঠিক উত্তৰ দিছে।” {{gap}} সেনাপতিৰ কথা শুনি ৰজাই কলে, “সাধাৰণতে বেমাৰ নিবাৰণৰ অৰ্থে কি কি নিয়ম পালন কৰিব লাগে, এই বিষয়ে কেইটামান প্ৰশ্ন মই নিজে কৰিম।” {{gap}} ৰজা। বেমাৰ নিবাৰণৰ কোনটো অতি উত্তম উপায়? {{gap}} ৰাম। পৰিষ্কাৰ থকাটোৱেই বেমাৰ নিবাৰণৰ প্ৰশস্ত উপায়। {{gap}}ৰজা। অকল গা পৰিষ্কাৰ হলেই হলনে? {{gap}}তেজ।নহয় শৰীৰৰ লগতে ঘৰৰ বাজ-ভিতৰো পৰিষ্কাৰ হব লাগে। {{gap}}ৰজা ।ঘৰৰ বাজ ভিতৰ পৰিষ্কাৰ থাকিলেই হলনে? {{gap}}ৰাম।নহয়, ইয়াৰ বাহিৰে আৰু এটা কাম আছে। {{gap}}ৰজা। কি? {{gap}}তেজ। আমাৰ খোৱা পানী। {{gap}}ৰজা। কিয়? {{gap}}ৰাম। কিয়নো বেচি ভাগ বেমাৰ বেয়া পানীৰে পৰাই হয়। {gap}}ৰজা। আমি তেনে কি কৰা উচিত? {{gap}}তেজ। আমি পানী খোৱা নাদ বা পুখুৰীবোৰ যাতে পৰিষ্কাৰ থাকে তাৰ নিমিত্তে দিহা কৰা উচিত। সেইবোৰৰ পাৰত বা ওচৰত যাতে কোনোৱে মল মূত্ৰ ত্যাগ নকৰে, গা বা আন কাপোৰকানি নোধোৱে বা ধুই নেপেলায়, তাৰ নিমিত্তে চকু ৰখা উচিত।<noinclude></noinclude> qowozb45keni9f9hu3pjyhljduzrarp 247907 247906 2026-04-15T18:16:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247907 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৩০|নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|}}</noinclude> {{gap}} ৰাম। পৰিষ্কাৰ পানী, চাফা কানি আৰু বিশুদ্ধ তিলৰ তেল, এই তিনটা বস্তুৰ বিশেষ প্ৰয়োজন। {{gap}} এনেতে সেনাপতি বহিল আৰু কলে, “মহাৰাজ এই কেইটা প্ৰশ্ন সুধিবৰ কাৰণেই মই থিয় দিছিলোঁ, মই দেখি বৰ সন্তোষ পালোঁ যে, লৰাহঁতে ইয়াৰ সঠিক উত্তৰ দিছে।” {{gap}} সেনাপতিৰ কথা শুনি ৰজাই কলে, “সাধাৰণতে বেমাৰ নিবাৰণৰ অৰ্থে কি কি নিয়ম পালন কৰিব লাগে, এই বিষয়ে কেইটামান প্ৰশ্ন মই নিজে কৰিম।” {{gap}} ৰজা। বেমাৰ নিবাৰণৰ কোনটো অতি উত্তম উপায়? {{gap}} ৰাম। পৰিষ্কাৰ থকাটোৱেই বেমাৰ নিবাৰণৰ প্ৰশস্ত উপায়। {{gap}}ৰজা। অকল গা পৰিষ্কাৰ হলেই হলনে? {{gap}}তেজ।নহয় শৰীৰৰ লগতে ঘৰৰ বাজ-ভিতৰো পৰিষ্কাৰ হব লাগে। {{gap}}ৰজা ।ঘৰৰ বাজ ভিতৰ পৰিষ্কাৰ থাকিলেই হলনে? {{gap}}ৰাম।নহয়, ইয়াৰ বাহিৰে আৰু এটা কাম আছে। {{gap}}ৰজা। কি? {{gap}}তেজ। আমাৰ খোৱা পানী। {{gap}}ৰজা। কিয়? {{gap}}ৰাম। কিয়নো বেচি ভাগ বেমাৰ বেয়া পানীৰে পৰাই হয়। {{gap}}ৰজা। আমি তেনে কি কৰা উচিত? {{gap}}তেজ। আমি পানী খোৱা নাদ বা পুখুৰীবোৰ যাতে পৰিষ্কাৰ থাকে তাৰ নিমিত্তে দিহা কৰা উচিত। সেইবোৰৰ পাৰত বা ওচৰত যাতে কোনোৱে মল মূত্ৰ ত্যাগ নকৰে, গা বা আন কাপোৰকানি নোধোৱে বা ধুই নেপেলায়, তাৰ নিমিত্তে চকু ৰখা উচিত।<noinclude></noinclude> s4fotv9ojzc0ph6hc07hg0i6joacpzn 104 90037 247905 245005 2026-04-15T18:08:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247905 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|২২৯}}</noinclude> {{gap}}সেনাপতি। অকল চাকি ললেই হবনে? {{gap}}তেজ।— নহয়, অকল চাকিলেই নহয়, উতলাই লব লাগে। {{gap}}সেনাপতি। কিয়? {{gap}}তেজ। তেহে জীৱাণুবোৰ মৰিব। {{gap}}সেনাপতি। ঘা বান্ধিবলৈনো চাফা কাপোৰ ক'ত পাম? {{gap}}তেজ। ফটাকানিডোখৰ আগেয়ে গৰম পানীত সিজাই লৈ ৰদত ওলোমাই শুকালেই ভাল কাপোৰ পোৱা হয়। {{gap}}সেনাপতি। সেই কাপোৰখন মাটিত শুকালে কিবা দায় আছেনে? {{gap}}ৰাম। কাপোৰ মাটিত শুকুৱাব কেতিয়াও নেলাগে। {{gap}}সেনাপতি। কিয়? {{gap}}তেজ। মাটিত নানা বেমাৰৰ কীট আছে, সেইৱোৰ বীজাণু কাপোৰত লাগি ঘাত সোমাই যাব পাৰে তেনে অৱস্থাত ঘা আৰু সোনকালে ভাল নহয়। {{gap}}সেনাপতি। ইয়াৰ বাহিৰে আৰু কিবা চিকিৎসা আছেনে? {{gap}}ৰাম। অলপ তিলৰ তেল দি ঘাটো বান্ধি থলেই ভাল হয়। তেতিয়া হলে কানিখন ঘাত লাগি নধৰে। কিন্তু এই তেল বিশুদ্ধ হোৱা উচিত। {{Gap}}সেনাপতি। তেল যে বিশুদ্ধ,এই কথা আমি কেনেকৈ জানিম? {{gap}}তেজ। সেইটো কথা অৱশ্যে জানিবৰ একো উপায় নাই। তথাপি তেল খিনি ভালকৈ চেকি এবাৰ গৰম কৰি বটলত ভৰাই থলেই তাৰ আৰু বিশেষ একো অপকাৰ নেথাকে। {{gap}}সেনাপতি। তেনেহলে ঘা চিকিৎসাত কি কি বস্তুৰ আৱশ্যক?<noinclude></noinclude> mcu0x6n2y2y2qetcqu74ehx1pdkwt90 104 90555 247874 245903 2026-04-15T12:25:16Z Babulbaishya 104 247874 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|১০০}}</noinclude>{{Block center|<poem>বসন্ত বতাহ কেনি উৰি যাব ::::লগতে শুকাব গোলাপ কলি, বাৰিষা আদিব পিতনি নাচিব ::::—জীৱন যৌৱন পৰিব ঢলি। লুকাব কুলিৰ কোন কাননত ::::প্ৰেমৰ সুৱগী মধুৰ তান, নিৰাশ প্ৰেমৰ বিষাদ ৰাগিণী ::::বাজিব হিয়াত- উদাস প্রাণ। </poem>}}<noinclude></noinclude> thtakloagxwq8lbtzbxpdih9p8353pl 104 90556 247875 245904 2026-04-15T12:26:05Z Babulbaishya 104 247875 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|১০১}}</noinclude>{{Block center|<poem>মৰুৰ মাজত তপত বালিত ::::বইছে শীতল নিজৰা ধাৰা, নোহে মৰীচিকা অলীক কল্পনা ::::ই’যে পুণ্য বাৰি ক্লান্তি হৰ৷। শ্ৰান্ত বাটৰুৱা যায় হেঁপাহেৰে, ::::ঢালাহি প্ৰেমৰ শীতল পানী, অশান্ত মনক শান্ত কৰা প্ৰভু ::::তোমাৰ চেনেহ পৰশ দানি।</poem>}}<noinclude></noinclude> 0fkjyf7f94kn32noqwkeqmw2dbn87gu 104 90564 247876 245912 2026-04-15T12:26:43Z Babulbaishya 104 247876 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|১০২}}</noinclude>{{Block center|<poem>ভাবোঁ কেতিয়াবা কোনো দেৱতাই ::::ভাগ্যৰ চকৰি হাতেৰে ধৰি থাকোতে সময় নিদিয়ে ঘুৰিব ::::নিয়তিৰ গতি অচল কৰি। কেনোবা যুগত হয় যদি এনে ::::চলিব কি দৰে সংসাৰ লীলা, জগতৰ গতি ৰোধ হই যাব ::::লগতে কালৰ কুটীল খেল৷! </poem>}}<noinclude></noinclude> icskbftgkqxx20ufwvcmtg4d5582dfu 104 90990 247882 246659 2026-04-15T15:14:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247882 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আৰ, তেওঁলোক দুয়ো নাহৰ খোৰা মৰাণৰ ঘৈণীয়েক। পবা লাগতিয়াল অংশব অসমীয়া ভাঙ্গন দিলোঁ,- ডাক্তাৰ ৰেডব বৰঞ্জীৰ মৰাণব বজা হৈ দেওবজা নাম ললে, বাঘ ববববৱা হল। বজাৰ বাপেকব নাম আছিল খোবা, তাৰ নাম হল এতিয়া পিতৃবজা, বাধা আৰু, বৰিণী নামে বজাৰ দাই ঘৈণীয়েক আছিল। ... ৰাঘ বৰবৰাৱা হৈ মগল, কুৱৰীক পত্নী গ্ৰহণ কৰিলে, আৰু, আগৰ স্বৰ্গদেৱব দুই প্ৰিয়তমা কুৱবীক দেওবজাক উপহাৰ দিয়া হল। পিতৃৰজাই নিজৰ দই ভাৰ্য্যাতে সন্তুষ্ট থাকিলে আৰু, এই ভাৰ্য্যা বিল ণ্ঠনত সকলো বাসনা ত্যাগ কৰিলে। বাধা আব, ব্যক্মিণীক এই বচন ফাকিত যদিও পোনতে বজাৰ ঘৈণীয়েক বোলা হৈছে, গ্ৰন্হকাৰে 'বজা' মানে পিতৃজা। খোবা মৰাণকহে বাজাইছে বলি আমি ভাবিছো; কাৰণ শেহত পিতৃৰজাব বাকী ভাৰ্য্যাব কথা স্পষ্ট কোৱা হৈছে; আব, বজা বা দেওবজাই কাক ভাৰ্য্যা গ্ৰহণ কৰিলে তাকো বেলেগে কোৱা হৈছে। ৰাধা আৰু, ব্যক্মিণী যে দুজনী তিৰোতা এই মত সমৰ্থন কৰিবলৈ আৰু এটি দুটি যাক্তি আগবঢ়াব পাৰি সেই যুক্তি কিমান দূৰ শিৰোধাৰ্য্য পাঠকে তাক বিবেচনা কবিব, তাক অকাট্য বদলি কবলৈ আমাৰ ইমান ফেৰা দাম্ভিকতা নাই। সত্য অনুসন্ধানত আমাক প্ৰমাণ লাগে, প্ৰমাণমূলক কথা লাগে, প্ৰবাদক প্ৰবাদ বদলি নখবি তাক কটকটীয়া বৰঞ্জীব সত্য বলি ধৰিলে তাৰপৰা বহুতে আসোঁৱাহৰ সত্ৰপাত হয়গৈ। (১) বাধা-বঢুক্মিণী এজনী তিৰোতা বদলি ধৰাব বোধকৰো এয়ে কাৰণ হব পাবে, আগৰ দিনৰ পথি-পাঁজি বোবত প্ৰায়েই শব্দবোৰ লগালগিকৈ একে লেঠাবিতে লিখা দেখা যায়। সেইদৰে বাধা আব, বদক্মিণীৰ নাম বেলেগ বেলেগ কবি নিলিখি একেলগ কৰি লিখাত মানহে ঠাৱৰ কৰিবলৈ ধৰিলে বাধা দক্মিণী এজনী তিৰোতা। হলিবাম ঢেকিয়াল ফুকন আব, বাম বাহাদুৰ গণাভিৰাম বৰৱা ডাঙ্গৰীয়াই এই ধৰণৰ বৰঞ্জীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আৰ, বৰঞ্জীৰ ভুলৰ ওপৰত প্ৰচাৰিত হোৱা বাধা দক্মিণীক এজনী তিৰোতা বোলা প্ৰবাদৰ ওপৰত ভিৰ দি বাধা দক্মিণীক এজনী তিৰোতা বলি কোৱাত তেওঁলোকৰ অজ্ঞাতসাৰে ভুল মতটোকে সমৰ্থন কৰিছে বুলি কলে তেওঁলোকক অসম্মান দেখৱা নহয়। এনে এটা ভুলব দৃষ্টান্ত আমি আব্বু, এটা কথাত পাইছিলোঁ। হাতেলিখা অপ্ৰকাশিত বাবঞ্জীত লবা বজাব দিনত চক্ৰান্তকাৰী মন্ত্ৰী লাল, কসোলা বৰফুকনক নগঞা ভোটাই ডেকা আব; মাধৱচৰণ তামুলীয়ে এদিন ৰাতি খাচি মাৰিলে বালি পাইছো। সেই বৰঞ্জী পঢ়িলে পাঠকৰ সম্পষ্ট ধাৰণা হব যে মাধৱচৰণ তামলী আব, ভোটাই ডেকা দজন সকীয়া মানহ। কিন্তু কাশী<noinclude>{{center|[৮৬]}}</noinclude> 32mxdhum4xgbwnqre91j7dl2dz9dc9p 104 90991 247883 246660 2026-04-15T15:15:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247883 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নাথ তামলী ফুকনে তেওঁ’ব ব বঞ্জীত “মাধভোটায়ে” ব বাফুকনক কটা বলি দিছে। তামলী ফুকনব ব,বঞ্জী পঢ়িলে সকলোৱে নিশ্চিন্তে ভাবিব যে এই মাধভোটাই এজন মানহে। সেইদবে বাধা আব্দ, ব্যক্মিণীয়ে আব, শব্দব অভাৱত বাধাব,ক্মিণী নামে একেজনী হৈ ইমান দিনে এটা সম্ভবতঃ ভুল প্ৰচাৰ কৰিছে বুলি অনুমান কবিব পাবি। (২) অসমীয়া তিৰোতাৰ নামত পৌৰাণিক তিৰোতাৰ নাম ব্যৱহাৰ কৰা বহুত দিনব প্ৰথা। সীতা, সাবিত্ৰী, দময়ন্তী, বাধা, বক্মিণী কুন্তী, দ্ৰৌপদী, ঊষা, বন্ডা, সুভদ্ৰা, বাধিকা, সুমিত্ৰা, কৌশল্যা, অহল্যা প্ৰমিলা ইত্যাদি নাম অসমীয়া তিৰোতাব নতুন নহয়। কিন্তু ইয়াব কোনো দুটো নাম লগাই নিত্য সংযক্ত কৰি অসমীয়া তিবোতাব নাম কৰণ কৰাব দৃষ্টান্ত আমি পোৱা নাই। অসমীয়াৰ মাজত সীতাকুন্তী, সীতা সাবিত্ৰী, বা-বাধিকা নাম কোনোবাই পাইছেনে? আমি বিশ্বাস কৰোঁ এজনী তিবোতাব সীতা আব, কুন্তী এই দুয়ো নাম থাকিব পাবে, খেনো হয়তো তেওঁক সীতা বদলি মাতে, আনে হয়তো কুন্তী বলি মাতে, সীতা হয়তো প্ৰকাশ্য নাম, কুন্তী হয়তো গপ্ত বা সোৱ বৰ্ণীৰ নাম। কিন্তু কোনো অসমীয়া তিবোতাব সীতাকুন্তী এই এটি নাম আমি দেখা নাই। আমাৰ অভিজ্ঞতা সংকীৰ্ণ হব পাবে, কোনোবাই যদি এই দবব যক্ত নাম পাইছে আমি কব নোৱাৰো। অৱশ্যে আজি কালিব নামকৰণৰ প্ৰথা মতে মাজে মাজে নিত্য-সংযত্ত দুটো স্ত্ৰী নাম একে লগে পোৱা যায়, যথা,-- ৰজনীগন্ধা, কামিনীলতা, গৌৰীপ্ৰভা ইত্যাদি কিন্তু দেবশ বছবৰ আগেয়ে অসমীয়া তিৰোতাৰ নিত্য সংযুক্ত পৌৰাণিক নাম কোনোবাই পাইছে। বাধা-বৰুক্মিণীৰ বিষয়ে আব, এটা কথা আলোচনা কৰিব পাৰি। হালবাম ঢেকিয়াল ফুকনে কয়,খোবা মৰাণৰ ঘৈণীয়েকৰ নাম পোনতে বাধা আছিল; এখনি আসাৰিক পাৰ্থিব সহায়েৰে ৰাধাৰ গাত দেৱতা লজ্জাই বাধা ব্যক্মিনী নাম দি ৰণলৈ লোৱা হল। স্বৰ্গীয় ৰত্নেশ্বৰ মহন্তই শিৱসাগৰৰ ইন্দীবব ববৱা ডাঙ্গৰীয়াৰ পৰা এই ধৰণৰ কথা এটা শনি “মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ” প্ৰৱন্ধৰ পাদটীকাত লিখিছে, আবা এনে এটা কথাও শনিবলৈ পোৱা যায় যে মোৱামৰীয়া মহন্তে মহাপষ গোপালদেৱব অগোচৰত তেওঁৰ তাৰ পৰা “ধনৰ্ব্বেদ তন্ত্ৰ” নামেৰে বদলি এখনি চুব কৰি বাধা বক্মিণীক সেই পাৰ্থিত ব্যৱস্থাপিত মতে সম্মোহন নামেৰে ব্ৰত এটা আচৰণ কৰাইছিল। সেই ব্ৰতব বলতহে তাই যুদ্ধত জিকে। শ্ৰীযুক্ত ইন্দীবৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা সংগৃহীত। আমাৰ হাতে লিখা বঙ্গীতো আছে, কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বববব ৱাক তেওঁৰ টেকেলা মনচোকাই আহি কলে যে হাতীচুঙ্গি মৰাণে গোটখাই বতীয়া তুলি বাধা-ক্মিণী<noinclude>{{center|[৮৭]}}</noinclude> 6otex6k97ul9afu4t3xti25tc34dlgv 104 90997 247869 246683 2026-04-15T12:22:19Z Babulbaishya 104 247869 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৯৭}}</noinclude>{{Block center|<poem>অতদিন মোৰ হিয়াৰ মাজত ::::যাৰ মুৰুতিৰ কৰিলো ধ্যান যাৰ পূজাতেই ভাতদিন মই ::::নিজকে নিজেই কৰিলোঁ দান। শেহত মিছাতে অখ্যাতি ওলাল ::::শুনে৷ চাৰিফালে কলঙ্ক ঘোৰ, দুটি এটি মাথোঁ গানৰ সুৰেৰে ::::সুৰাতে সুনাম বুৰালে মোৰ।</poem>}}<noinclude></noinclude> jzrykgvn90applp07anf81pkhepg4so 104 90998 247870 246684 2026-04-15T12:23:49Z Babulbaishya 104 247870 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৯৮}}</noinclude>{{Block center|<poem>সকলো এৰিলোঁ প্রতিজ্ঞা কৰিলোঁ ::::অনুতাপে হিয়া দহন কৰে, ভাঙ্গিলোঁ পিয়লা নিজ হাতেৰেই— ::::দুধাৰে চকুলো বাগৰি পৰে। কিন্তু যিদিনাই বসন্ত বতাহ ::::বলিলে পৰাণ বলিয়া কৰি, ক'ৰ অনুতাপ কেনিবা লুকাল ::::পলাল প্রতিজ্ঞা কেনিবা উৰি। </poem>}}<noinclude></noinclude> 35htqbjwsirt9b64o9qkr9d9zd2logi 104 90999 247871 246686 2026-04-15T12:24:36Z Babulbaishya 104 247871 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৯৯}}</noinclude>{{Block center|<poem>সুৰাপায়ী বুলি জগতত মোক ::::কৰে অবিশ্বাস সকলো জনে, যশ খ্যাতি মোৰ কোনে কাঢ়ি নিলে ::::ভাবোঁ কেতিয়াবা আপোন মনে। নুবুজিলে কেঁৱে মৰ্ত্ত্যত সুৰাই ::::অনন্ত প্রেমৰ বাতৰি আনে, সামান্য মানুহে বেচে ই অমৃত ::::কি লাভত হায় কোনেনো জানে? </poem>}}<noinclude></noinclude> 4icfl5ftk0q2f4nbt6hzz5m57ee2pcj 104 91245 247884 247631 2026-04-15T15:31:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247884 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>লাভ এই হল যে আগেয়ে এই দেশত আফিঙ্গব অধিক চলতি নাছিল, খেতিও নাছিল, তেতিয়াৰ পৰাহে পাণত মোহাবি কানি খোৱাব দব সোমাল। {{gap}}সেই সময়ত অসমত বিষম বিপৰ্য্যয়। দেশত সামন্ত বিষয়া আব, প্ৰজাব বিদ্ৰোহ, তাৰ উপবিও বঙ্গদেশব পবা জাকে জাকে ডকাইতে সন্যাসী আদিব বেশ ধবি অসমব গাঁও-ভূইত সোমাই প্ৰজাক হাবাশান্তি কৰিছিল। এই দস্যুবৃত্তি- ধাবী গণ্ডাবিলাককো বৰকান্দাজ বোলা হৈছিল। এই বৰকান্দাজ বিলাকক অসমব পৰা খেদাবব কাৰণে গৌৰীনাথসিংহই কোম্পানীলৈ লিখাত আবা কোম্পানীৰ সীমান্ত বিষয়া সকলে টানি ধবাত কোম্পানীৰ পবা ছয় কোম্পানী চিপাহী অসমলৈ পঠাবলৈ স্থিৰ কৰা হল। এই ফৌজব সেনাপতি আছিল কেপ্টেইন টমাচ ওৱেলচে। ১৭৯২ খৃষ্টাব্দৰ ১৯ নভেম্বৰ তাৰিখে নগৰবেৰা পৰ্ব্বতৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপত্ৰেৰ পানীত নাৱত পলাতক গৌৰীনাথ সিংহৰ লগত কেপ্টেইনে দেখা-সাক্ষাত হয়, আব, দুয়ো গৱাহাটীলৈ আহে। কেপ্টেইনে গৱৰ্ণৰ জেনেবেল লৰ্ড কৰ্ণওৱালিচ চাহাবলৈ দিয়া চিঠিমতে জানিব পাবি যে গৌৰীনাথ- সিংহ ঘোৰ কানি- আসক্ত আছিল। ৪।১২।১৭৯২ আব, ১ ৭ ১৭৯৩ তাবিথ চিঠিত কেপ্টেইনে লিখিছিল, “বজা নামধাবী এই দুৰ্ব্বল মান,হজন কোনো কাৰ্য সম্পাদন কৰিবলৈ অসমৰ্থ। তেওঁক উপাসনা আব্দ স্নানাদি কাৰ্য্যত সদায় ব্যস্ত থকা দেখা যায়। তেওঁক লগ পালে দেখা যায় যে তেওঁ কানিব বাগীত বিভোব। বজাৰ বয়স মাত্ৰ ২৭ বছব; কিন্তু তেওঁৰ শাৰীৰিক আব্, মানসিক শক্তি দয়ো নিতান্ত দুৰ্ব্ব'ল; ইয়াব প্ৰধান কাৰণ হৈছে অভিচাৰ কানি-পান।" {{gap}}কেপ্টেইন ওৱেলচক অসমলৈ পঠোৱাব আব, এটা উদ্দেশ্য আছিল অসম আব বঙ্গব মাজত হোৱা বাণিজ্য-ব্যৱসায় শৃংখলাবদ্ধ কৰা, আব, কোম্পানীব বস্তু সামগ্ৰী অসমত বিক্কি যোৱাব সব্যৱস্থা কৰা। কোম্পানীৰ বস্তুৰ ভিতৰত লোগেই অতি লাগতিয়াল আছিল, আৰু, অসমে প্ৰতিবছবি প্ৰায় একলাখ মোণ লোণ কোম্পানীৰ পৰা কিনিব লগাত পৰিছিল। ওৱেচৰ ফৌজব খবছৰ কাৰণেও টকাৰ আৱশ্যক হৈছিল, ১৭৯২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত কেপ্টেইনে লৰ্ড কৰ্ণওৱালিচ চাহাবলৈ এইদৰে লিখিছিল, – “মই আশা কবো কেনাও মান কোম্পানীৰ লোণ আব, আফিঙ্গব সহায়েবে [ অসমত থকা ] এই ফৌজব খবছ উলিয়াব পৰা যাব।” কিন্তু কিছুদিনৰ পাচত কেপ্টেইনব জবীয়তে অসম আব কোম্পানীৰ যি চুক্তি হয় তাৰ চৰ্ত্তত অসমৰ আমদানিৰ ভিতৰত আফিঙ্গ কোনো উল্লেখ পোৱা নায়ায়। আৰু কেপ্টেইন অসমত থকা কালত (১৭৯২-৯৪) নাও বোজাই দি অসমলৈ কানি আনিছিল নে নাই তাৰ বিষয়েও জানিব পৰা নাযায়। কিন্তু, অসমত কোম্পানীৰ কানি বেচা উদ্দেশ্য যে কেপ্টেইন ওৱেলচে পৰিপোষণ কৰিছিল তাত কোনো সন্দেহ নাই। অসমৰ সৈন্যক কোম্পানীৰ প্ৰথাবে শিক্ষা<noinclude>{{center|[৯৫]}}</noinclude> g879illh5s29f5ra47u6mto5umjw24d 104 91251 247881 247638 2026-04-15T15:12:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247881 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোবিন্দ গাও বঢ়াব সেনাপতি চেকনি কোবোৱা বৰ্ণৱা আহিছে বুলি শৰায়েবে তামোল পাণ লৈ আগবাঢ়ি ওলাই আহিল। {{gap}}তাৰ পাচত মগলবে জীয়েক হাতত তবোৱাল, আব, তিৰোতা কতবোৰ হাতে হাতে দা দি লৈ ওলাই আহিল, আন মতা মানহ জনেকো নাই, এনেতে বামকৃষ্ণায়ে মাত লগালে। পাচে মগল, জীয়েকে মাত বুজি পাই বাঘব ফান্দনিত তবোৱালেবে ঘা মাৰিলে। বাঘ হামখাবিখাই পৰিল, এনেতে যোৱা বাম কৃষ্ণায়ে ঘা মাবি কাটিলে। পাচে বাঘৰ ঘৰব পৰা সকলো ওলাই আহি বংনাথব পোন পাই খোবাক ধৰিবলৈ যোৱা মানহ বুজিব নিমিত্তে মাত লগালে। সেই মাত বাজি পাচে কহনে আপইটাই খোবাব কবঙ্গনত জাঠিয়েবে খোচ মাৰিলে, নপবি থোচ খাই পলাই গল পাচে সেই দ'লৰ বৰ দুৱাৰ মুখতে পৰে, সেই মানহে গৈ হবগৌৰাঁ দলত বাধাক খাচি মাৰিলো।... {{gap}}১৬৯২ শকত মাস বৈশাখব সংক্ৰান্তিৰ দিনা মঙ্গলবাবে বাতি এক প্ৰহৰ থকাত নগব ললে। পাচে সেই বাতিয়েই (লক্ষ্মীসিংহ) স্বৰ্গদেৱে আজ্ঞা কবিলে, বোলে, – “মৰাণক যেয়ে যাতে পাই, পাই ধৰি মাৰক, ধবিও আনক।” পাচে চাবিও আলিয়ে বাজ্যত ঘোঁৰা মেলি এই আজ্ঞা কলে। এই আজ্ঞা শনি মৰাণক ধৰি ধৰি মাৰিলে, আব, কোনোবোবক হালে হালে সাঙ্গবি আনি হাতী শালত দিলেহি; আব; খোবাক চহৰীয়াই কচুদোপত পাই ধৰি দিলেহি, তাকো নানা শান্তি কবি মাৰিলে। ... দিহিঙ্গীয়া ঘবব আগৰ বঢ়া পানীফুকনক বৰফুকন পাতিলে।...তাব দিন দিয়েকৰ পাচতে বৰফুকনকো পঠালে। পাচে কটকী ধনেশ্বব চবানাৱেৰে গৈ বাত্ৰি দিনে গুৱাহাটী পাই গুৱাহাটীত যিবোৰ মৰাণৰ ফুকন -ৰাজখোৱা হৈছিল, মন্ত্ৰণাৰে সকলোকে দোপদবলৈ নি ধৰিলে, গবাল দি লোৱা লগাই ৰখা দি থলে। পাছে ববফুকন পাই গৈ মৰাণৰ নিষেধ ফুকন ৰাজখোৱাক মাবিলে বকুনীকো মাৰিলে। পাচে কটকী ধনেশ্বৰ আঠ দিন স্বৰ্গদেৱত মৰাণৰ কথাবাৰ্তা কলেহি। পাচে স্বৰ্গদেৱে ধনেশ্বৰক প্ৰশংসা কবিলে। {{gap}}ওপৰত দিয়া টোকাৰ পৰা পাঠকে বুজিব পাৰিব যে আমি বৰ্তমানে পোৱা বুৰঞ্জীৰ মতে বাধা আব্দ, ব্যক্মিণী দুগৰাকী তিৰোতা, আব, তেওঁলোক দয়ো মৰাণৰ সেনাপতি নাহব খোবাব ঘৈণীয়েক। ১৭৯৩ খৃষ্টাব্দৰ পৰা ১৮০০ খৃষ্টাব্দলৈকে এই সাত বছৰ অতি উৎকট পৰিশ্ৰম কৰি ডাক্তাব জন পিটাৰ ৱেড নামে এজন ছাহাবে ইংৰাজী ভাষাত এখন অসম বুৰঞ্জী লিখে। সেই বৰঞ্জী পাথিখন সম্প্ৰতি শ্ৰীত বেগধৰ শৰ্মাদেৱে লণ্ডনৰ ইণ্ডিয়া অফিছ লাইব্ৰেৰীৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিছে। অসমীয়া ভাষা আব, বাইলাঙ্গ ভাষাত লিখা দখেন অসম বুৰঞ্জীৰ পৰা ডাক্তাৰ ৱেডে প্ৰধান সম্বল লৈছিল বুলি স্বীকাৰ কৰিছে। তেওঁৰ মতে বাধা দক্মিণী দুজনী তিৰোতা,<noinclude>{{center|[৮৫]}}</noinclude> q1xluvblyp9rxv0p4ljbmpnt2egbns0 104 91268 247880 247656 2026-04-15T15:10:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247880 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>সকলৰ সৈতে ৰকুণী গুৱাহাটীলৈ যায়, তেওঁলোকৰ মৃত্যুও ভিন ভিন ঠাইত হয়. ৰাধাৰ মৃত্যু হয় উজনীত আৰু, বকুণীৰ মৃত্যু হয় গুৱাহাটীতে; আমি পোৱা বৰঞ্জীৰ পৰা লাগতিয়াল অংশব হবহ, নকল তলত দিলো :- বৰবৰৱাৰ টেকেলা মন ঢোকাই আহি সৱিশেষে বাৰ্ত্তা কলেহি, – “বাব ভাগৰ হাতীচুঙ্গী ফুকনৰ ভাগৰ হাতীচুঙ্গী দয়ো ভাগব হাতীচুঙ্গী গোট খাই বতীয়া তুলি বাধা বকিাণী পাতি আৰী মেল পাতি বৰ্ণ উন্মিয়াইছে।”.. আৰু, মবাণে গোঁহাইবোৰ সৈতে আলচ কৰি বাঘক বৰবৰুৱা পাতিলে। খোবাক দেও-গোসাঞী পাতিলে, তাৰ নাম নাহব। তাৰ দুই ঘৈণীয়েকক বাধা বাকিণী নাম দিলে। পাছে বাঘববববৱাই মানুহ পঠাই পৰমানন্দ ৰজাক বাৰ্ত্তা কলে,-“বোলে বংপবো ললোঁ, বজাকো ধৰি আনি কথা দি থৈছোঁ।” এইব পে শনি ৰমানন্দ হৰ্ষযক্ত হৈ ৰমানন্দৰ (বমাকান্তব )? বাপেক থোবাই বাধা বুক্মিণী মৰাণ সসৈন্য সইতে শীঘ্ৰে আহি নগৰ ললেহি। আমাৰ বৰুৱা ফুকনক উলিয়াই ঘৰে ঘৰে সোমাই বলহি। ফুকনকো আনিলে, আনো বৰা ফুকন ৰাজখোৱা সকলকো আনিলে, এইবাপে নগবলৈ হিলৈ এজাই জাঁই কবিলে। ১৬৯১ শকৰ, মাস আঘোণ, পাচে নগৰ পাই নাম ললে দেও-গোঁসাই ব্যক্মিণী সহিতে বংনাথৰ দ'লত থাকিল, বাধা হবগৌৰী দ'লত থাকিল, বজা নগৰত থাকিল। ভায়েকে নাম ললে বেলিবজা। তাৰ বব, ৱা ফুকনে সেই লগত সেনাপতি পাচে বাঘ বব ৱাই বোলে, বাঘ বৰুৱা সোমাল বকতিয়াল ববববৱাব ঘৰত। “মই এশ ভাষা আনিম।” এই বলি মণিপুৰীয়া বজাই জী আই কুৱাবীকো নিলে, আনো ফুকন বব ৱাব জীয়াবীকো নিলে। ... বাঘই লিগিৰী কাৰীক বৰফুকন পাতি গুৱাহাটী লৈ পাচিলে।...চৈত্ৰ মাসত গৱাহাটীত বণ ওলাইছে বলি বকুনী গুৱাহাটী লৈ গল। ... মৰাণহে স্বতন্ত্ৰ বজা হল; আৰু, পূৰ্ব্বে যি কালত চুকাফা স্বৰ্গদেৱ দেশলৈ আহিল সেই কাল পৰ্যন্ত বজাৰ গোষ্ঠিয়েহে ৰজা হৈ গৈছে, অন্য সামান্য হোৱা নাই। ... এই বালি সকলোৱে মৰাণক ধৰিবলৈ মন কৰিলে। ... এই ৰুমে দহ দিন। মান আলচ কৰিলে; পাচে বাঘক ধৰিবলৈ ৰাম কৃষ্ণাইক দিলে। পাচে বাম- কৃষ্ণায়ে মগল, জীয়েকেবে (কুবঙ্গনয়নী) আলচ হল। মগল, জীয়েকেও বাঘক কাটিম বুলি গাত ললে৷ তেওঁক বাঘ মৰাণে তিৰোতা কৈ লৈছিল। ৰামকৃষ্ণায়ে মগল, কিছয়ে আন মানুহ কিছ, লৈ যাক্তি হল। আৰু, খোবাক মাবিবলৈ কহনে আপইটাই এই দয়ে গতি ললে। মানহ কিছুমান সহিতে আব, ইবোৰ গড়'ৰ ভিতৰত সোমাবলৈ গাত ললে। এইবাপে সমালোচনা হৈ পাচে বৈশাখৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা ৰাঘক ধৰিবলৈ যিখিনি মান,হে আলচ কৰিছিল পাচে- সিহতে গৈ ভিতৰ দুৱাৰত বলগৈ, পাচে বাঘই বাটতে পাই- বোলে শগনেৰীৰ<noinclude>{{center|[৮৪]}}</noinclude> 08n0clomdxqhnd9i6qboc20i953ul2n 247885 247880 2026-04-15T15:57:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247885 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>সকলৰ সৈতে ৰকুণী গুৱাহাটীলৈ যায়, তেওঁলোকৰ মৃত্যুও ভিন ভিন ঠাইত হয়. ৰাধাৰ মৃত্যু হয় উজনীত আৰু, ৰুকুণীৰ মৃত্যু হয় গুৱাহাটীতে; আমি পোৱা বুৰঞ্জীৰ পৰা লাগতিয়াল অংশৰ হবহু নকল তলত দিলো :— {{gap}}বৰবৰৱাৰ টেকেলা মন চোকাই আহি সৱিশেষে বাৰ্ত্তা কলেহি, – “বৰবৰুৱাৰ ভাগৰ হাতীচুঙ্গী ফুকনৰ ভাগৰ হাতীচুঙ্গী দুয়ো ভাগৰ হাতীচুঙ্গী গোট খাই বৰতীয়া তুলি ৰাধা ৰুক্মিণী পাতি আসুৰী মেল পাতি ৰণ উলিয়াইছে।”.. আৰু, মৰাণে গোঁহাইবোৰ সৈতে আলচ কৰি ৰাঘক বৰবৰুৱা পাতিলে। খোবাক দেও-গোসাঞী পাতিলে, তাৰ নাম নাহৰ। তাৰ দুই ঘৈণীয়েকক ৰাধা ৰুক্মিণী নাম দিলে। পাছে ৰাঘব বৰবৰুৱাই মানুহ পঠাই পৰমানন্দ ৰজাক বাৰ্ত্তা কলে,-“বোলে ৰংপুৰো ললোঁ, ৰজাকো ধৰি আনি ৰখা দি থৈছোঁ।” এইৰূপে শুনি ৰমানন্দ হৰ্ষযক্ত হৈ ৰমানন্দৰ (ৰমাকান্তল)? বাপেক খোৰাই ৰাধা ৰুক্মিণী মৰাণ সসৈন্য সইতে শীঘ্ৰে আহি নগৰ ললেহি। তাৰ বৰুৱা ফুকনে আমাৰ বৰুৱা ফুকনক উলিয়াই ঘৰে ঘৰে সোমাই ৰলহি। সেই লগত সেনাপতি ফুকনকো আনিলে, আনো বৰা ফুকন ৰাজখোৱা সকলকো আনিলে, এইৰূপে নগৰলৈ হিলৈ এজাই জাঁই কৰিলে। ১৬৯১ শকৰ, মাস আঘোণ, পাচে নগৰ পাই নাম ললে দেও-গোঁসাই ৰুক্মিনী সহিতে ৰংনাথৰ দ'লত থাকিল, ৰাধা হৰগৌৰী দ'লত থাকিল, ৰজা নগৰত থাকিল। ভায়েকে নাম ললে বেলিৰজা। ৰাঘ বৰুৱা সোমাল বকতিয়াল বৰবৰুৱাৰ ঘৰত। পাচে ৰাঘ বৰুৱাই বোলে, “মই এশ ভাৰ্য্যা আনিম।” এই বুলি মণিপুৰীয়া ৰজাই জী আই কুঁৱৰীকো নিলে, আনো ফুকন বৰুৱাৰ জীয়াৰীকো নিলে। ... ৰাঘই লিগিৰী কাৰীক বৰফুকন পাতি গুৱাহাটী লৈ পাচিলে।...চৈত্ৰ মাসত গুৱাহাটীত ৰণ ওলাইছে বুলি ৰুকুনী গুৱাহাটী লৈ গল। ... {{gap}}মৰাণহে স্বতন্ত্ৰ ৰজা হল; আৰু, পূৰ্ব্বে যি কালত চুকাফা স্বৰ্গদেৱ দেশলৈ আহিল সেই কাল পৰ্যন্ত ৰজাৰ গোষ্ঠিয়েহে ৰজা হৈ গৈছে, অন্য সামান্য হোৱা নাই। ... এই বুলি সকলোৱে মৰাণক ধৰিবলৈ মন কৰিলে। ... এই ক্ৰমে দহ দিন। মান আলচ কৰিলে; পাচে ৰাঘক ধৰিবলৈ ৰাম কৃষ্ণাইক দিলে। পাচে ৰাম- কৃষ্ণায়ে মগল, জীয়েকেবে (কুবঙ্গনয়নী) আলচ হল। মগল, জীয়েকেও বাঘক কাটিম বুলি গাত ললে৷ তেওঁক বাঘ মৰাণে তিৰোতা কৈ লৈছিল। পাচে ৰামকৃষ্ণায়ে মগলু কিছুয়ে আন মানুহ কিছু, লৈ যুক্তি হল। আৰু খোৰাক মাৰিবলৈ কহনে আপইটাই এই দুয়ে গতি ললে। মানহ কিছুমান সহিতে আৰু ইবোৰ গড়ৰ ভিতৰত সোমাবলৈ গাত ললে। এইৰূপে সমালোচনা হৈ পাচে বৈশাখৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা ৰাঘক ধৰিবলৈ যিখিনি মানুহে আলচ কৰিছিল সিহতে গৈ ভিতৰ দুৱাৰত ৰলগৈ, পাচে ৰাঘই বাটতে পাই- বোলে শগুণমূৰীৰ<noinclude>{{center|[৮৪]}}</noinclude> 2hfwmug6l8qntqyo78hyr31aphvaov5 104 91337 247867 247805 2026-04-15T12:19:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247867 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অৰ্জ্জুন কোঁৱৰক ৰাজপাটত বহুৱাই দিহা-পৰামৰ্শ দি ৰাজ্য চলাবলৈ ধৰিলে; শৰাইঘটীয়া সামবিক বিষয়াসকলে আতনক ৰাজধানীত বাজ্য পৰিচালনাৰ কাৰণে থৈ গৱাহাটীলৈ উভতি যায়। দেশত পুনব শান্তি প্ৰতিষ্ঠা হল। এজন সমসাময়িক ব,বঞ্জীলেখকৰ ভাষাত কবলৈ গলে “দেশত পূনব শান্তি শৃঙ্খলা স্থাপিত হল। বজা আব্দ, বাজমন্ত্ৰীয়ে অসমৰ পূৰ্ব্বোপৰ নীতি অনসেবি ৰাজ্যশাসন কবিবলৈ ধৰিলে।” {{gap}}কিন্তু কিছু দিনৰ পাছত বিপদৰ সূচনা হল। দূৰ্ব্বে'লমনা অজ্ঞন দিহিঙ্গীয়া বজাই অন্তেষপূব ভিতৱো গজেৱত কৰ্ণপাত কবি বঢ়াগোহাঁই আৰু তেওঁৰ ফৈদৰ মানুহক সন্দেহ কবিবলৈ ধৰিলে। তাৰ ফলস্বৰূপে ঘটা যুদ্ধত দিহিঙীয়া বজাই সিংহাসনৰ লগতে নিজৰ প্ৰাণো হেব,ৱালে। এতিয়া প্ৰজাব মনত বঢ়াগোঁহাইব প্ৰতি সম্মান আগতকৈয়ো বৰ্দ্ধিত হল, বাইজে পুনব বাজ- মকুট বাঢ়াগোহাঁইলৈ আগবঢ়ালে। বাইজে বাঢ়াগোহাঁইক এই কথাও জনালে যে তেওঁ যদি বাজ্যভাব গ্ৰহণ নকবি আকৌ আন এজন দৰ্ব্বলী বজাক সিংহাসনত বহুৱায় তেন্তে আকৌ অশান্তি আব, অবাজকতাক মাতি অনা হব মোথোন। কিন্তু বঢ়োগোহাঁইয়ে সেই যাচি দিয়া সন্মান প্ৰত্যাখ্যান কবি এই বদলি কলে,- “বাজদণ্ড মন্ত্ৰীয়ে গ্ৰহণ কৰা অযগেতে, মই সেই কাৰণে আপোনালোকৰ দান গ্ৰহণ কৰিব নোৱাবোঁ। ৰাজবংশৰ পৰাহে ৰজা হব লাগে, সন্তৰ সন্ততিহে সম্ভব গাদীত বহিব লাগে।” {{gap}}তাৰ পাচত বাঢ়াগোহাঁইয়ে আন বিষয়াসকলৰ সহযোগত বহুতে অননুসন্ধান কৰি এজন বাজলক্ষণ যুক্ত কোঁৱৰক ৰাজপদৰ কাৰণে বাচি উলিয়ালে। এই নতুন বজা জন 'পৰ্ব্বতীয়া বজা' নামেৰে জনাজাত হ'ল। যাচি দিয়া ৰাজম,কুট প্ৰত্যাখ্যান কৰি তেওঁক ৰাজপাটত বহুৱাব কাৰণে পৰ্ব্বতীয়া বজাই আতনক বিশেষ সম্মানেবে বিভূষিত কৰিলে। দিহিঙীয়া বজাৰ পতনৰ পৰা পৰ্ব্বতীয়া বজা সিংহাসনত উঠালৈকে এই কালছোৱাত বাঢ়াগোহাঁইয়ে ন্যায় আৰ, দৃঢ়তাবে শাসনকাৰ্য পৰিচালনা কৰিছিল। {{gap}}কিন্তু পৰ্ব্বতীয়া বজা বাজপাটত উঠাৰ কিছুদিনৰ পাচতে এটা নতুন ধূমকেতুৱে অসমব ভাগ্যাকাশত দেখা দিলে; এই ধূমকেতু স্বৰূপে পুৰুষ জন হল গুৱাহাটীৰ শাসনকৰ্ত্তা লালকে বৰফুকন। বৰফুকন পদত থকাৰ কাৰণে এওঁ এটা সৰক্ষিত শকত ফৌজব অধিনায়ক আছিল। উজনিত বঢ়াগোহাঁইব ক্ষমতা বাঢ়ি অহা দেখি লালকে ঈৰ্ষান্বিত হল। নীচ মনোবৃত্তিৰ বিষয়া কেইজনমানে তেওঁৰ ঈৰ্ষানলত ইন্ধন যোগালে। জয়ধজব সিংহব শহ বেক খামন নাওবৈচা ৰাজমন্ত্ৰী ফুকনৰ ৰাজদ্ৰোহ অপৰাধ বিচাৰ কৰোঁতে লাল কে যথেষ্ট কৌশল আব, কাৰ্য্যদক্ষতাৰ পৰিচয় দি নাওবৈচা ফুকনব বংশ সমূলে উচ্ছেদ কৰিছিল। সেই<noinclude>{{center| [ ৫৪ ]}}</noinclude> rxclm8ggcu9ywqgjvi9a0drv6grr1e8 247878 247867 2026-04-15T14:52:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247878 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অৰ্জ্জুন কোঁৱৰক ৰাজপাটত বহুৱাই দিহা-পৰামৰ্শ দি ৰাজ্য চলাবলৈ ধৰিলে; শৰাইঘটীয়া সামৰিক বিষয়াসকলে আতনক ৰাজধানীত ৰাজ্য পৰিচালনাৰ কাৰণে থৈ গুৱাহাটীলৈ উভতি যায়। দেশত পুনৰ শান্তি প্ৰতিষ্ঠা হল। এজন সমসাময়িক বুৰঞ্জীলেখকৰ ভাষাত কবলৈ গলে “দেশত পূনৰ শান্তি শৃঙ্খলা স্থাপিত হল। ৰজা আৰু ৰাজমন্ত্ৰীয়ে অসমৰ পূৰ্ব্বাপৰ নীতি অনসুৰি ৰাজ্যশাসন কৰিবলৈ ধৰিলে।” {{gap}}কিন্তু কিছু দিনৰ পাছত বিপদৰ সূচনা হল। দূৰ্ব্বলমনা অৰ্জুন দিহিঙ্গীয়া ৰজাই অন্তেষপূৰৰ ভিতৰুৱা গুজৱত কৰ্ণপাত কৰি বুঢ়াগোহাঁই আৰু তেওঁৰ ফৈদৰ মানুহক সন্দেহ কবিবলৈ ধৰিলে। তাৰ ফলস্বৰূপে ঘটা যুদ্ধত দিহিঙীয়া ৰজাই সিংহাসনৰ লগতে নিজৰ প্ৰাণো হেৰুৱালে। এতিয়া প্ৰজাৰ মনত বুঢ়াগোঁহাইৰ প্ৰতি সম্মান আগতকৈয়ো বৰ্দ্ধিত হল, ৰাইজে পুনৰ ৰাজ- মকুট বুঢ়াগোহাঁইলৈ আগবঢ়ালে। ৰাইজে বুঢ়াগোহাঁইক এই কথাও জনালে যে তেওঁ যদি ৰাজ্যভাৰ গ্ৰহণ নকৰি আকৌ আন এজন দূৰ্ব্বলী ৰজাক সিংহাসনত বহুৱায় তেন্তে আকৌ অশান্তি আৰু অৰাজকতাক মাতি অনা হব মাথোন। কিন্তু বুঢ়াগোহাঁইয়ে সেই যাচি দিয়া সন্মান প্ৰত্যাখ্যান কৰি এই বুলি কলে,— “ৰাজদণ্ড মন্ত্ৰীয়ে গ্ৰহণ কৰা অযুগুত, মই সেই কাৰণে আপোনালোকৰ দান গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰোঁ। ৰাজবংশৰ পৰাহে ৰজা হব লাগে, সন্তৰ সন্ততিহে সম্ভব গাদীত বহিব লাগে।” {{gap}}তাৰ পাচত বুঢ়াগোহাঁইয়ে আন বিষয়াসকলৰ সহযোগত বহুতো অনুসন্ধান কৰি এজন ৰাজলক্ষণ যুক্ত কোঁৱৰক ৰাজপদৰ কাৰণে বাচি উলিয়ালে। এই নতুন ৰজা জন 'পৰ্ব্বতীয়া ৰজা' নামেৰে জনাজাত হ'ল। যাচি দিয়া ৰাজমুকুট প্ৰত্যাখ্যান কৰি তেওঁক ৰাজপাটত বহুৱাবৰ কাৰণে পৰ্ব্বতীয়া ৰজাই আতনক বিশেষ সম্মানেৰে বিভূষিত কৰিলে। দিহিঙীয়া ৰজাৰ পতনৰ পৰা পৰ্ব্বতীয়া ৰজা সিংহাসনত উঠালৈকে এই কালছোৱাত বুঢ়াগোহাঁইয়ে ন্যায় আৰু দৃঢ়তাৰে শাসনকাৰ্য পৰিচালনা কৰিছিল। {{gap}}কিন্তু পৰ্ব্বতীয়া ৰজা ৰাজপাটত উঠাৰ কিছুদিনৰ পাচতে এটা নতুন ধূমকেতুৱে অসমৰ ভাগ্যাকাশত দেখা দিলে; এই ধূমকেতু স্বৰূপে পুৰুষ জন হল গুৱাহাটীৰ শাসনকৰ্ত্তা লালুক বৰফুকন। বৰফুকন পদত থকাৰ কাৰণে এওঁ এটা সুৰক্ষিত শকত ফৌজৰ অধিনায়ক আছিল। উজনিত বুুঢ়াগোহাঁইৰ ক্ষমতা বাঢ়ি অহা দেখি লালুকে ঈৰ্ষান্বিত হল। নীচ মনোবৃত্তিৰ বিষয়া কেইজনমানে তেওঁৰ ঈৰ্ষানলত ইন্ধন যোগালে। জয়ধ্বজ সিংহৰ শহুৰেক খামুন নাওবৈচা ৰাজমন্ত্ৰী ফুকনৰ ৰাজদ্ৰোহ অপৰাধ বিচাৰ কৰোঁতে লালুকে যথেষ্ট কৌশল আৰু কাৰ্য্যদক্ষতাৰ পৰিচয় দি নাওবৈচা ফুকনৰ বংশ সমূলে উচ্ছেদ কৰিছিল। সেই<noinclude>{{center| [ ৫৪ ]}}</noinclude> eaoe5fo48pqken7y6ciuoi5hpcwgzwf 104 91338 247868 247806 2026-04-15T12:21:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247868 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কাৰ্য্যদক্ষতাৰ কাৰণেই লাল কক নাওবৈচা ফুকনৰ পদত নিযুক্ত কৰা হৈছিল। {{Gap}}লাল কে মোগলব সাহায্যত নিজৰ ক্ষমতা দৃঢ় আব, অজেয় কৰিবলৈ স্থিৰ কবিলে। সেই উদ্দেশ্যে তেওঁ সেই সময়ব বঙ্গদেশৰ মছনদৰ অধিকাৰী সম্ৰাট আওৰংজেৱৰ পত্ৰ চুলতান আজমতবাব লগত গোপনে যোগাযোগ কবিলে। এই কামত তেওঁক সহায় কৰিলে খড়াক বাদলি ফুকনে। সেনাপতি মীমলাব লগত মোগলৰ দুটি খোৱা বাদলি বঙ্গদেশলৈ যায়। আব, মোগলব আশ্ৰিত- বাপে থাকিবলৈ লয়। বৰফুকনে ঢাকালৈ প্ৰস্তাৱ কবি পঠালে যে যদি মোগলে তেওঁক চাবিলাখ টকা দি অসমব বজা পাতিব পাবে তেন্তে তেওঁ গুৱাহাটী সহিতে অসমব পশ্চিমাঞ্চল মোগলক বিনা যুদ্ধে এবি দিব। লালকে আশা কৰিছিল যে তেওঁৰ প্ৰস্তাৱ সফল কবি তোলাত তেওঁৰ ভাগিনীয়েক অৰ্থাৎ চুলতান আজমতবাব বেগম ৰমণী গাভব, ওৰফে ৰহমৎ বানৱে যথেষ্ট সহায় কবিব। কিন্তু দেশপ্ৰেমিকা অসম বাজকুমাবীয়ে মোমায়েকৰ প্ৰস্তাৱক অনুচিত আব নিদহ বুলি গৰিহণা দিলে। দুবাকাঙ্ক্ষী বৰফুকনক কিন্তু ভাগিনীয়েকৰ নিন্দাবাণীয়ে বিশেষ বাধা দিব নোৱাৰিলে। {{Gap}}বঙ্গদেশৰ চুবেদাবব শাসনভাব গ্ৰহণ কৰিবলৈ ঢাকালৈ আহোঁতে বাটত বাজমহলৰ ওচৰত তামিঘবা তবি আজমতবাই গুৱাহাটী দাবী কবি দতে পঠাইছিল। অসমীয়াক ভয় খুৱাবৰ কাৰণে চলতানে এই কথাও জনাইছিল যে তেওঁৰ সৈন্য বাহিনীত তিনিশ হাতী আব, এক লাখ ঘোঁৰা মজতে আছে। বজা ৰামসিংহক উত্তৰ দিয়াৰ দৰেই এইবাৰো চতুৰ বঢ়াগোহাঁইয়ে এই দৰে প্ৰত্যুত্তৰ দিছিল: “পাদছাহজাদাই দাবী কৰা স্থান সমূহত তেখেতৰ কোনো অধিকাব নাই। ঈশ্বৰে যাক দিছে তেৱেই প্ৰকৃত অধিকাৰী। একলাখ যুদ্ধব ঘোবাব কথা যে কৈছে সেইবোৰ আমাৰ মনত হৰিণা পহৰ তুলা, কাৰণ সিহতে কাজে মাৰিব নোৱাৰে, বৰটোপো চলাব নাজানে।” কিন্তু এতিয়া লালক বৰফুকনে উপযাচি গুৱাহাটা এবি দিয়াব প্ৰস্তাৱ দিয়াত পাদছাহজাদাই আনন্দম চক সম্মতি জনাই অসমলৈ এটা ডাঙৰ ফৌজ পঠাবলৈ যা-যোগাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। এই উদ্দেশ্যে তেওঁ ঢাকাত থকা ফৰাচী আৰু ওল'ডাজ সৈন্যকো· মোগল বাহিনীৰ লগত যাবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। {{gap}}গুৱাহাটীত বৰফুকনৰ কাৰ্যকলাপ সম্পৰ্কে বঢ়াগোহাঁইক তলে তলে জনাই থকা হৈছিল যদিও, তেওঁ তাত বৰ গৰুত্ব দিব খোজা নাছিল। কিয়নো সেই বিষয়ে হৈ-চৈ লগাই দিলে ষড়যন্ত্ৰশীল আন বিষয়াসকলক বৰফুকনৰ লগ খাবলৈ সবিধা দিয়া হব আৰু, অসমৰ সীমাত খাপ লৈ থকা মোগল সৈন্যক প্ৰকাৰান্তৰে মাতি অনা হ'ব। তেওঁ এই প্ৰসঙ্গত কৈছিল : “শহৰে আমাৰ কাষতে সংবিধা<noinclude>{{center|[৫৫]}}</noinclude> fvuc44q7s294fx9uex4ibvtyr3f6lpf 247879 247868 2026-04-15T15:05:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247879 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কাৰ্য্যদক্ষতাৰ কাৰণেই লালুকক নাওবৈচা ফুকনৰ পদত নিযুক্ত কৰা হৈছিল। {{Gap}}লালুকে মোগলৰ সাহাৰ্য্যত নিজৰ ক্ষমতা দৃঢ় আৰু অজেয় কৰিবলৈ স্থিৰ কৰিলে। সেই উদ্দেশ্যে তেওঁ সেই সময়ৰ বঙ্গদেশৰ মছনদৰ অধিকাৰী সম্ৰাট আওৰংজেৱৰ পুত্ৰ চুলতান আজমতৰাৰ লগত গোপনে যোগাযোগ কৰিলে। এই কামত তেওঁক সহায় কৰিলে খুড়াক বাদুলি ফুুকনে। সেনাপতি মীৰমজুলাৰ লগত মোগলৰ ৰুটি খোৱা বাদুলি বঙ্গদেশলৈ যায়। আৰু মোগলৰ আশ্ৰিত- ৰূপে থাকিবলৈ লয়। বৰফুকনে ঢাকালৈ প্ৰস্তাৱ কৰি পঠালে যে যদি মোগলে তেওঁক চাৰিলাখ টকা দি অসমৰ ৰজা পাতিব পাৰে তেন্তে তেওঁ গুৱাহাটী সহিতে অসমৰ পশ্চিমাঞ্চল মোগলক বিনা যুদ্ধে এৰি দিব। লালুকে আশা কৰিছিল যে তেওঁৰ প্ৰস্তাৱ সফল কৰি তোলাত তেওঁৰ ভাগিনীয়েক অৰ্থাৎ চুলতান আজমতৰাৰ বেগম ৰমণী গাভৰু, ওৰফে ৰহমৎ বানুৱে যথেষ্ট সহায় কৰিব। কিন্তু দেশপ্ৰেমিকা অসম ৰাজকুমাৰীয়ে মোমায়েকৰ প্ৰস্তাৱক অনুচিত আৰু নিন্দৰ্হ বুলি গৰিহণা দিলে। দুৰাকাঙ্ক্ষী বৰফুকনক কিন্তু ভাগিনীয়েকৰ নিন্দাবাণীয়ে বিশেষ বাধা দিব নোৱাৰিলে। {{Gap}}বঙ্গদেশৰ চুবেদাৰৰ শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ ঢাকালৈ আহোঁতে বাটত ৰাজমহলৰ ওচৰত তামিঘৰা তৰি আজমতৰাই গুৱাহাটী দাবী কৰি দূতে পঠাইছিল। অসমীয়াক ভয় খুৱাবৰ কাৰণে চুলতানে এই কথাও জনাইছিল যে তেওঁৰ সৈন্য বাহিনীত তিনিশ হাতী আৰু, এক লাখ ঘোঁৰা মজুত আছে। ৰজা ৰামসিংহক উত্তৰ দিয়াৰ দৰেই এইবাৰো চতুৰ বুঢ়াগোহাঁইয়ে এই দৰে প্ৰত্যুত্তৰ দিছিল: “পাদছাহজাদাই দাবী কৰা স্থান সমূহত তেখেতৰ কোনো অধিকাৰ নাই। ঈশ্বৰে যাক দিছে তেৱেই প্ৰকৃত অধিকাৰী। একলাখ যুদ্ধৰ ঘোঁৰাৰ কথা যে কৈছে সেইবোৰ আমাৰ মনত হৰিণা পহুৰ তুল্য, কাৰণ সিহঁতে কাজে মাৰিব নোৱাৰে, বৰটোপো চলাব নাজানে।” কিন্তু এতিয়া লালুক বৰফুকনে উপযাচি গুৱাহাটী এৰি দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিয়াত পাদছাহজাদাই আনন্দসুচক সম্মতি জনাই অসমলৈ এটা ডাঙৰ ফৌজ পঠাবলৈ যা-যোগাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। এই উদ্দেশ্যে তেওঁ ঢাকাত থকা ফৰাচী আৰু ওলন্দাজ সৈন্যকো মোগল বাহিনীৰ লগত যাবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। {{gap}}গুৱাহাটীত বৰফুকনৰ কাৰ্যকলাপ সম্পৰ্কে বুঢ়াগোহাঁইক তলে তলে জনাই থকা হৈছিল যদিও, তেওঁ তাত বৰ গুৰুত্ব দিব খোজা নাছিল। কিয়নো সেই বিষয়ে হৈ-চৈ লগাই দিলে ষড়যন্ত্ৰশীল আন বিষয়াসকলক বৰফুকনৰ লগ খাবলৈ সুবিধা দিয়া হব আৰু, অসমৰ সীমাত খাপ লৈ থকা মোগল সৈন্যক প্ৰকাৰান্তৰে মাতি অনা হ'ব। তেওঁ এই প্ৰসঙ্গত কৈছিল : “শত্ৰুৱে আমাৰ কাষতে সুবিধা<noinclude>{{center|[৫৫]}}</noinclude> l69s543b2k6t9qt13oyxata4vqinxtx 104 91339 247872 247807 2026-04-15T12:24:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247872 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বিচাবি খাপ লৈ আছে, আমাৰ মাজত যিমানেই মতভেদনাথাকক বৰফুকনক এতিয়া বন্দী কবিলে শতক লাই দিয়া হব।” তথাপি যদিস্যাৎ ষড়যন্ত্ৰকাৰী দলে গড়গাওঁ আক্ৰমণ কৰে তাক বাধা দিবব কাৰণে আব, প্ৰতিৰক্ষা ব্যবস্থাৰ স্বৰূপে চিন্তামণি নামে এটা ডাঙৰ গড় নিৰ্ম্মাণ কৰালে। বৰফুকনৰ বিৰুদ্ধে পোন- পটীয়া তৎকালিক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰাত বিষয়াসকলে বুঢ়াগোহাঁইৰ কাৰ্য্যত অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিছিল। {{Gap}}সি ফালে বৰফুকনে তেওঁৰ কথামতে কাম কৰি গ'ল। তেওঁৰ পৰোক্ষ সাহায্যত মোগলে কামৰূপৰ মাজেৰে গুৱাহাটীলৈ আগবাঢ়ি আহিল। ১৬৭৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ শেষৰ পিনে বৰফুকনে গুৱাহাটী এবি দি কলিয়াববলৈ উজাই গল। আজমতৰাব সহকাৰী মনচুব খাঁই গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰিলে। দিল্লীত এই জয়বাৰ্ত্তা জনোৱা হল আৰু, সম্ৰাট আওৰংজেবে সংবাদ বহনকাৰী কটকীক পুৰস্কাৰ দিলে আব, পাতেক আজমতবালৈ বহুমূলীয়া উপহাৰ পঠালে। {{gap}}এই খবব শনি আতন বুঢ়াগোহাঁইয়ে এদল সৈন্য লৈ কলিয়াববলৈ ভটিয়াই আহিল, বাটত বৰফুকনৰ সৈন্যই তেওঁক আক্ৰমণ কৰি পৰাস্ত কৰে। বণত হাবি বাঢ়াগোহাঁই পলাই যাওঁতে লাল,কৰ অন্বেষণকাৰী সৈন্যই তেওঁক ধৰি বন্দী কবি থয়। বৰফুকনে সসৈন্যে গড়গাৱলৈ গৈ পৰ্ব্বতীয়া বজাক উপেক্ষা কবি স্বেচ্ছাচাৰীভাৱে বিষয়া ভঙা-পতা কবিবলৈ ধৰিলে। লালক বৰফুকনৰ এনে অপকাৰ্য্য বন্ধ কৰিবলৈ যাওঁতে পৰ্বতীয়া বজাই সিংহাসন আৰু প্ৰাণ এই দুয়োটাকে হেবৱাব লগীয়া হ'ল।�� {{gap}}ইয়াৰ পাচত লালকে চৈধ্যবছৰীয়া ল'বামতীয়া চুলিকাক সিংহাসনত বহুৱায়। বৰফুকন, (এতিয়া বঢ়াফুকন) বাজাব ভাগ্যবিধাতা হৈ পৰিল। বঢ়াফুকনে বজাব পৰা আতন বুঢ়াগোহাঁই আৰু তেওঁৰ ভায়েক নাওবৈচা ফুকনৰ মৃত্যুদণ্ড আদেশ কৰিলে। ১৬৭৯ খৃষ্টাব্দৰ নৱেম্বৰ মাহত আতন বুঢ়াগোহাঁই আব, তেওঁৰ ডায়েক নাওবৈচা ফুকনক কলিয়াবৰত বধ কৰা হল। এনেকৈ বাজনীতিজ্ঞ, বীব, দেশপ্ৰেমিক কিন্তু হেমলেটৰ দৰে অতিশয় আগ-পিচ ভাৱি তৎকালিক ব্যবস্থা গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি আতন বুঢ়াগোহাঁইয়ে এইদৰে শোচনীয় ভাৱে মৃত্যু বৰণ কবিব লগাত পৰে। {{gap}}ইয়াব আগতে লাল কে পৰ্ব্বতীয়া বজাব হতুৱাই চুলতান আজমতালৈ সম্মানসূচক সন্দেশ পত্ৰ দি অসমীয়া কটকীক পঠাইছিল। সেই কটকীৰ হাতত লাল,কে এখন বহস্যপত্ৰও প্ৰেৰণ কৰিছিল। অসমীয়া কটকীয়ে ঢাকাত চ,লতান আজমতবাক নাপাই তেওঁৰ পৰবৰ্ত্তী নৱাব শায়েস্তা খানৰ হাততে সেই ৰহস্যপত্ৰ দিয়ে। সেই কটকী উভতি আহি লৰাৰজাব বাজত্বব আৰম্ভণিতে গড়গাও পায়হি,<noinclude>{{center|[৫৬]}}</noinclude> ie8y4l17fjbzesndznkqkqvmjvhbs0l 247873 247872 2026-04-15T12:24:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247873 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বিচাবি খাপ লৈ আছে, আমাৰ মাজত যিমানেই মতভেদনাথাকক বৰফুকনক এতিয়া বন্দী কবিলে শতক লাই দিয়া হব।” তথাপি যদিস্যাৎ ষড়যন্ত্ৰকাৰী দলে গড়গাওঁ আক্ৰমণ কৰে তাক বাধা দিবব কাৰণে আব, প্ৰতিৰক্ষা ব্যবস্থাৰ স্বৰূপে চিন্তামণি নামে এটা ডাঙৰ গড় নিৰ্ম্মাণ কৰালে। বৰফুকনৰ বিৰুদ্ধে পোন- পটীয়া তৎকালিক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰাত বিষয়াসকলে বুঢ়াগোহাঁইৰ কাৰ্য্যত অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিছিল। {{Gap}}সি ফালে বৰফুকনে তেওঁৰ কথামতে কাম কৰি গ'ল। তেওঁৰ পৰোক্ষ সাহায্যত মোগলে কামৰূপৰ মাজেৰে গুৱাহাটীলৈ আগবাঢ়ি আহিল। ১৬৭৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ শেষৰ পিনে বৰফুকনে গুৱাহাটী এবি দি কলিয়াববলৈ উজাই গল। আজমতৰাব সহকাৰী মনচুব খাঁই গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰিলে। দিল্লীত এই জয়বাৰ্ত্তা জনোৱা হল আৰু, সম্ৰাট আওৰংজেবে সংবাদ বহনকাৰী কটকীক পুৰস্কাৰ দিলে আব, পাতেক আজমতবালৈ বহুমূলীয়া উপহাৰ পঠালে। {{gap}}এই খবব শনি আতন বুঢ়াগোহাঁইয়ে এদল সৈন্য লৈ কলিয়াববলৈ ভটিয়াই আহিল, বাটত বৰফুকনৰ সৈন্যই তেওঁক আক্ৰমণ কৰি পৰাস্ত কৰে। বণত হাবি বাঢ়াগোহাঁই পলাই যাওঁতে লাল,কৰ অন্বেষণকাৰী সৈন্যই তেওঁক ধৰি বন্দী কবি থয়। বৰফুকনে সসৈন্যে গড়গাৱলৈ গৈ পৰ্ব্বতীয়া বজাক উপেক্ষা কবি স্বেচ্ছাচাৰীভাৱে বিষয়া ভঙা-পতা কবিবলৈ ধৰিলে। লালক বৰফুকনৰ এনে অপকাৰ্য্য বন্ধ কৰিবলৈ যাওঁতে পৰ্বতীয়া বজাই সিংহাসন আৰু প্ৰাণ এই দুয়োটাকে হেবৱাব লগীয়া হ'ল। {{gap}}ইয়াৰ পাচত লালকে চৈধ্যবছৰীয়া ল'বামতীয়া চুলিকাক সিংহাসনত বহুৱায়। বৰফুকন, (এতিয়া বঢ়াফুকন) বাজাব ভাগ্যবিধাতা হৈ পৰিল। বঢ়াফুকনে বজাব পৰা আতন বুঢ়াগোহাঁই আৰু তেওঁৰ ভায়েক নাওবৈচা ফুকনৰ মৃত্যুদণ্ড আদেশ কৰিলে। ১৬৭৯ খৃষ্টাব্দৰ নৱেম্বৰ মাহত আতন বুঢ়াগোহাঁই আব, তেওঁৰ ডায়েক নাওবৈচা ফুকনক কলিয়াবৰত বধ কৰা হল। এনেকৈ বাজনীতিজ্ঞ, বীব, দেশপ্ৰেমিক কিন্তু হেমলেটৰ দৰে অতিশয় আগ-পিচ ভাৱি তৎকালিক ব্যবস্থা গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি আতন বুঢ়াগোহাঁইয়ে এইদৰে শোচনীয় ভাৱে মৃত্যু বৰণ কবিব লগাত পৰে। {{gap}}ইয়াব আগতে লাল কে পৰ্ব্বতীয়া বজাব হতুৱাই চুলতান আজমতালৈ সম্মানসূচক সন্দেশ পত্ৰ দি অসমীয়া কটকীক পঠাইছিল। সেই কটকীৰ হাতত লাল,কে এখন বহস্যপত্ৰও প্ৰেৰণ কৰিছিল। অসমীয়া কটকীয়ে ঢাকাত চ,লতান আজমতবাক নাপাই তেওঁৰ পৰবৰ্ত্তী নৱাব শায়েস্তা খানৰ হাততে সেই ৰহস্যপত্ৰ দিয়ে। সেই কটকী উভতি আহি লৰাৰজাব বাজত্বব আৰম্ভণিতে গড়গাও পায়হি,<noinclude>{{center|[৫৬]}}</noinclude> 7l8sl6ym308k6g1tn21vw71qduizsix 247877 247873 2026-04-15T12:34:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247877 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বিচাবি খাপ লৈ আছে, আমাৰ মাজত যিমানেই মতভেদ নাথাকক বৰফুকনক এতিয়া বন্দী কৰিলে শত্ৰুক লাই দিয়া হব।” তথাপি যদিস্যাৎ ষড়যন্ত্ৰকাৰী দলে গড়গাওঁ আক্ৰমণ কৰে তাক বাধা দিবব কাৰণে আৰু প্ৰতিৰক্ষা ব্যবস্থাৰ স্বৰূপে চিন্তামণি নামে এটা ডাঙৰ গড় নিৰ্ম্মাণ কৰালে। বৰফুকনৰ বিৰুদ্ধে পোন- পটীয়া তৎকালিক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰাত বিষয়াসকলে বুঢ়াগোহাঁইৰ কাৰ্য্যত অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিছিল। {{Gap}}সিফালে বৰফুকনে তেওঁৰ কথামতে কাম কৰি গ'ল। তেওঁৰ পৰোক্ষ সাহাৰ্য্যত মোগলে কামৰূপৰ মাজেৰে গুৱাহাটীলৈ আগবাঢ়ি আহিল। ১৬৭৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ শেষৰ পিনে বৰফুকনে গুৱাহাটী এৰি দি কলিয়াবৰলৈ উজাই গল। আজমতৰাৰ সহকাৰী মনচুৰ খাঁই গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰিলে। দিল্লীত এই জয়বাৰ্ত্তা জনোৱা হল আৰু, সম্ৰাট আওৰংজেবে সংবাদ বহনকাৰী কটকীক পুৰস্কাৰ দিলে আৰু পুতেক আজমতৰালৈ বহুমূলীয়া উপহাৰ পঠালে। {{gap}}এই খবব শনি আতন বুঢ়াগোহাঁইয়ে এদল সৈন্য লৈ কলিয়াববলৈ ভটিয়াই আহিল, বাটত বৰফুকনৰ সৈন্যই তেওঁক আক্ৰমণ কৰি পৰাস্ত কৰে।ৰণত হাৰি বুঢ়াগোহাঁই পলাই যাওঁতে লালুকৰ অন্বেষণকাৰী সৈন্যই তেওঁক ধৰি বন্দী কৰি থয়। বৰফুকনে সসৈন্যে গড়গাঁৱলৈ গৈ পৰ্ব্বতীয়া ৰজাক উপেক্ষা কৰি স্বেচ্ছাচাৰীভাৱে বিষয়া ভঙা-পতা কৰিবলৈ ধৰিলে। লালুক বৰফুকনৰ এনে অপকাৰ্য্য বন্ধ কৰিবলৈ যাওঁতে পৰ্বতীয়া ৰজাই সিংহাসন আৰু প্ৰাণ এই দুয়োটাকে হেৰুৱাব লগীয়া হ'ল। {{gap}}ইয়াৰ পাচত লালুকে চৈধ্যবছৰীয়া ল'ৰামতীয়া চুলিকফাক সিংহাসনত বহুৱায়। বৰফুকন, (এতিয়া বুঢ়াফুকন) ৰজাৰ ভাগ্যবিধাতা হৈ পৰিল। বুঢ়াফুকনে ৰজাৰ পৰা আতন বুঢ়াগোহাঁই আৰু তেওঁৰ ভায়েক নাওবৈচা ফুকনৰ মৃত্যুদণ্ড আদেশ কৰিলে। ১৬৭৯ খৃষ্টাব্দৰ নৱেম্বৰ মাহত আতন বুঢ়াগোহাঁই আৰু তেওঁৰ ডায়েক নাওবৈচা ফুকনক কলিয়াবৰত বধ কৰা হল। এনেকৈ ৰাজনীতিজ্ঞ, বীৰ, দেশপ্ৰেমিক কিন্তু হেমলেটৰ দৰে অতিশয় আগ-পিচ ভাৱি তৎকালিক ব্যবস্থা গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি আতন বুঢ়াগোহাঁইয়ে এইদৰে শোচনীয় ভাৱে মৃত্যু বৰণ কবিব লগাত পৰে। {{gap}}ইয়াৰ আগতে লালুকে পৰ্ব্বতীয়া ৰজাব হতুৱাই চুলতান আজমতৰালৈ সম্মানসূচক সন্দেশ পত্ৰ দি অসমীয়া কটকীক পঠাইছিল। সেই কটকীৰ হাতত লালুকে এখন ৰহস্যপত্ৰও প্ৰেৰণ কৰিছিল। অসমীয়া কটকীয়ে ঢাকাত চুলতান আজমতৰাক নাপাই তেওঁৰ পৰবৰ্ত্তী নৱাব শায়েস্তা খানৰ হাততে সেই ৰহস্যপত্ৰ দিয়ে। সেই কটকী উভতি আহি লৰাৰজাৰ ৰাজত্বৰ আৰম্ভণিতে গড়গাঁও পায়হি,<noinclude>{{center|[৫৬]}}</noinclude> 9u388x1z4z0hurgdedxe32dfzk9tfhz 104 91343 247888 2026-04-15T16:01:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ২১৫ আমাৰ দেশত ডাক্তৰ আৰু আস্পতাল অনেক আছে। কোনো বেমাৰী আস্পতাললৈ আহিলেই ডাক্তৰবিলাকে লৰালৰিকৈ চিকিৎসা কৰি বেমাৰীক ভাল কৰে। যি দেশত মানুহবিল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247888 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ২১৫ আমাৰ দেশত ডাক্তৰ আৰু আস্পতাল অনেক আছে। কোনো বেমাৰী আস্পতাললৈ আহিলেই ডাক্তৰবিলাকে লৰালৰিকৈ চিকিৎসা কৰি বেমাৰীক ভাল কৰে। যি দেশত মানুহবিলাকে স্বাস্থ্যবিধি পালন নকৰে, সেই দেশত যেই বেমাৰৰে প্ৰকোপ বেচি। আমাৰ দেশ তেনে নহয় কাৰণেই, সাত বছবৰ আগেয়ে আপুনি ইনফ্লুয়েঞ্জাৰ বিষয়ে একো উপদেশ শুনিবলৈ নেপাইছিল। গল বছৰত আমাৰ দেশত এই ৰোগত অনেক মানুহ মৰিল। মোৰ মনেবে এই ৰোগৰ সঁচ আন দেশৰ মানুহেহে তালৈ লৈ গৈছিল। মই ইয়ালৈ আহিবৰ সময়ত ইনফ্লুয়েঞ্জা সম্বন্ধে ডাক্তৰবিলাকে অনেক অনুসন্ধান কৰিছিল আৰু বিলাতৰ পৰা অহা অনেক কাগজ-পত্ৰও তেওঁলোকে আলোচনা কৰিছিল।” এনেতে কুমাৰে সুধিলে, “এই বেমাবো, কলেৰা, মেলেৰিয়া আৰু প্লেগৰ দৰে জীৱাণুৰ পৰা হয় নে কি?” ডাক্তৰে উত্তৰ দিলে, “ইনফ্লুয়েঞ্জাও এবিধ সংক্ৰামক জ্বব। এই জ্বৰ অতি সোনকালেই বিয়াব্যক্ত দিয়ে। কিন্তু ই বসন্তৰ দৰে ৰোগীক জীৱনলৈ ঘূণীয়া নকৰে। এই বেমাৰ তিনি-চাৰি বিধৰ আছে। পিকাৰ নামে এজন বিখ্যাত ডাক্তৰে ইয়াৰ এবিধৰ জীৱাণু আবিষ্কাৰ কৰিছে। এইয়া এইখন সেই জীৱাণুবোৰৰ ছবি, চাওক। এইবোৰ জীৱাণুৰ আকৃতি দীঘলীয়া। এই জীৱাণু ৰোগীৰ থুইত পোৱা যায়। তেওঁৰ ডিঙি, আৰু নাকতো এইবোৰ বিস্তৰ পৰিমাণে থাকে। এইবোৰ বৰাহত উৰি ফুৰে, আৰু কোনো সুস্থ মানুহে এনে বতাহ উশাহৰ লগত ভিতৰলৈ নিলে, নাকে- মুখেদি এই জীৱাণুবোৰ পেটৰ ভিতৰলৈ সোমায়। দুদিনমানৰ পিচতে তেওঁ কাহিবলৈ আৰু হাঁচিৱাললৈ ধৰে। তেওঁৰ নাকেদি<noinclude></noinclude> doqg85diw8d3awuqamsciwryrhs9qoo 247889 247888 2026-04-15T16:04:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247889 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|২১৫}}</noinclude> {{Gap}}আমাৰ দেশত ডাক্তৰ আৰু আস্পতাল অনেক আছে। কোনো বেমাৰী আস্পতাললৈ আহিলেই ডাক্তৰবিলাকে লৰালৰিকৈ চিকিৎসা কৰি বেমাৰীক ভাল কৰে। যি দেশত মানুহবিলাকে স্বাস্থ্যবিধি পালন নকৰে, সেই দেশত যেই বেমাৰৰে প্ৰকোপ বেচি। আমাৰ দেশ তেনে নহয় কাৰণেই, সাত বছৰৰ আগেয়ে আপুনি ইনফ্লুয়েঞ্জাৰ বিষয়ে একো উপদেশ শুনিবলৈ নেপাইছিল। গল বছৰত আমাৰ দেশত এই ৰোগত অনেক মানুহ মৰিল। মোৰ মনেৰে এই ৰোগৰ সঁচ আন দেশৰ মানুহেহে তালৈ লৈ গৈছিল। মই ইয়ালৈ আহিবৰ সময়ত ইনফ্লুয়েঞ্জা সম্বন্ধে ডাক্তৰবিলাকে অনেক অনুসন্ধান কৰিছিল আৰু বিলাতৰ পৰা অহা অনেক কাগজ-পত্ৰও তেওঁলোকে আলোচনা কৰিছিল।” {{Gap}}এনেতে কুমাৰে সুধিলে, “এই বেমাৰো, কলেৰা, মেলেৰিয়া আৰু প্লেগৰ দৰে জীৱাণুৰ পৰা হয় নে কি?” {{Gap}} ডাক্তৰে উত্তৰ দিলে, “ইনফ্লুয়েঞ্জাও এবিধ সংক্ৰামক জ্বৰ। এই জ্বৰ অতি সোনকালেই বিয়াব্যক্ত দিয়ে। কিন্তু ই বসন্তৰ দৰে ৰোগীক জীৱনলৈ ঘূণীয়া নকৰে। এই বেমাৰ তিনি-চাৰি বিধৰ আছে। পিকাৰ নামে এজন বিখ্যাত ডাক্তৰে ইয়াৰ এবিধৰ জীৱাণু আবিষ্কাৰ কৰিছে। এইয়া এইখন সেই জীৱাণুবোৰৰ ছবি, চাওক। এইবোৰ জীৱাণুৰ আকৃতি দীঘলীয়া। এই জীৱাণু ৰোগীৰ থুইত পোৱা যায়। তেওঁৰ ডিঙি, আৰু নাকতো এইবোৰ বিস্তৰ পৰিমাণে থাকে। এইবোৰ বৰাহত উৰি ফুৰে, আৰু কোনো সুস্থ মানুহে এনে বতাহ উশাহৰ লগত ভিতৰলৈ নিলে, নাকে- মুখেদি এই জীৱাণুবোৰ পেটৰ ভিতৰলৈ সোমায়। দুদিনমানৰ পিচতে তেওঁ কাহিবলৈ আৰু হাঁচিৱাললৈ ধৰে। তেওঁৰ নাকেদি<noinclude></noinclude> 81wzj1bfxnm8y1wa7lgxzpdgjeck0w1 104 91344 247890 2026-04-15T16:05:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "২২৮ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। বিষয়ে দুটামান প্ৰশ্ন সুধি চাব পাৰে!। যুদ্ধ বিদ্যা শিকিবৰ সময়ত মোৰ সেনাবিলাকৰ কেতিয়াবা হাত ভৰি কাটে আৰু ঘা হয়। ম‍ই বোধ কৰোঁ ঘা-ফোঁহব সম্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247890 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>২২৮ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। বিষয়ে দুটামান প্ৰশ্ন সুধি চাব পাৰে!। যুদ্ধ বিদ্যা শিকিবৰ সময়ত মোৰ সেনাবিলাকৰ কেতিয়াবা হাত ভৰি কাটে আৰু ঘা হয়। ম‍ই বোধ কৰোঁ ঘা-ফোঁহব সম্পৰ্কে ডাক্তৰে লৰাহঁতক একো শিকোৱা- নাই। সেনাপতিৰ কথা শুনি ডাক্তৰে অলপ হাঁহি কলে, “আপুনি লৰাহঁতক এই সম্বন্ধে প্ৰশ্ন কৰি চাব পাবে। চাব, প্ৰশ্নবোৰ যাতে টান নহয়। প্ৰশ্নবোৰ যদি ঢিলা হয়, মই আশা কৰোঁ, লৰাহঁতে নিশ্চয় তাৰ সঠিক উত্তৰ দিব।” সেনাপতি। শৰীৰৰ কোনো অংশ কাটিলে, কি কব৷ উচিত? ৰাম। সেই ঠাই চাফা কৰি ৰখাই কৰ্ত্তব্য। সেনাপতি। চাফা ৰাখিলে কি হয়? তেজ। চাফা ৰাখিলেই যাবোৰ আপোনা-আপুনি অতি সোনকালেই শুকাই যাব। সেনাপতি। কোনো কোনো ঘ৷ বিষায় আৰু তাৰ পৰা পুঁজ বাহিৰ হয়, ইয়াৰ কাৰণ কি? বাম। ঘা পৰিষ্কাৰ নাৰাখিলেই তেনে হয়। জীৱাণুবোৰ ঘাই দি ভিতৰলৈ সোমালেই ঘাত বিষ আৰু পুঁজ হয়। সেনাপতি। তেনে হলে যা-চিকিৎসাত কোন কোন বিষয় লৈ বেচিকৈ মন কৰিব লাগে? তেজ। যাবোৰ চাফা পানীৰে ধুই, চাফা ফটাকানিৰে বান্ধি থব লাগে। সেনাপতি। চাফা পানী কেনে? তেজ! প্ৰথমেই পানী পৰিষ্কাৰ কাপোৰেৰে চাকি লৈ উতলাই ললেই চাফা পানী পাওঁহক।<noinclude></noinclude> 2752yislmjwr54gn2ovjwc6wsrla5z5 247891 247890 2026-04-15T16:11:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247891 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২২৮|নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|}}</noinclude> বিষয়ে দুটামান প্ৰশ্ন সুধি চাব পাৰোঁ । যুদ্ধ বিদ্যা শিকিবৰ সময়ত মোৰ সেনাবিলাকৰ কেতিয়াবা হাত ভৰি কাটে আৰু ঘা হয়। ম‍ই বোধ কৰোঁ ঘা-ফোঁহৰ সম্পৰ্কে ডাক্তৰে লৰাহঁতক একো শিকোৱা- নাই। {{Gap}}সেনাপতিৰ কথা শুনি ডাক্তৰে অলপ হাঁহি কলে, “আপুনি লৰাহঁতক এই সম্বন্ধে প্ৰশ্ন কৰি চাব পাৰে। চাব, প্ৰশ্নবোৰ যাতে টান নহয়। প্ৰশ্নবোৰ যদি ঢিলা হয়, মই আশা কৰোঁ, লৰাহঁতে নিশ্চয় তাৰ সঠিক উত্তৰ দিব।” {{Gap}} সেনাপতি। শৰীৰৰ কোনো অংশ কাটিলে, কি কৰা উচিত? {{Gap}} ৰাম। সেই ঠাই চাফা কৰি ৰখাই কৰ্ত্তব্য। {{Gap}} সেনাপতি। চাফা ৰাখিলে কি হয়? {{Gap}} তেজ। চাফা ৰাখিলেই ঘাবোৰ আপোনা-আপুনি অতি সোনকালেই শুকাই যাব। {{Gap}}সেনাপতি। কোনো কোনো ঘা বিষায় আৰু তাৰ পৰা পুঁজ বাহিৰ হয়, ইয়াৰ কাৰণ কি? {{Gap}} ৰাম। ঘা পৰিষ্কাৰ নাৰাখিলেই তেনে হয়। জীৱাণুবোৰ ঘাই দি ভিতৰলৈ সোমালেই ঘাত বিষ আৰু পুঁজ হয়। {{Gap}} সেনাপতি। তেনে হলে ঘা-চিকিৎসাত কোন কোন বিষয় লৈ বেচিকৈ মন কৰিব লাগে? {{Gap}} তেজ। ঘাবোৰ চাফা পানীৰে ধুই, চাফা ফটাকানিৰে বান্ধি থব লাগে।�� {{Gap}} সেনাপতি। চাফা পানী কেনে? {{Gap}} তেজ। প্ৰথমেই পানী পৰিষ্কাৰ কাপোৰেৰে চাকি লৈ উতলাই ললেই চাফা পানী পাওঁহক।<noinclude></noinclude> kwwran6g9ewo5zkks63eeok39ljpw5h 247892 247891 2026-04-15T16:11:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 247892 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২২৮|নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|}}</noinclude> বিষয়ে দুটামান প্ৰশ্ন সুধি চাব পাৰোঁ । যুদ্ধ বিদ্যা শিকিবৰ সময়ত মোৰ সেনাবিলাকৰ কেতিয়াবা হাত ভৰি কাটে আৰু ঘা হয়। ম‍ই বোধ কৰোঁ ঘা-ফোঁহৰ সম্পৰ্কে ডাক্তৰে লৰাহঁতক একো শিকোৱা- নাই। {{Gap}}সেনাপতিৰ কথা শুনি ডাক্তৰে অলপ হাঁহি কলে, “আপুনি লৰাহঁতক এই সম্বন্ধে প্ৰশ্ন কৰি চাব পাৰে। চাব, প্ৰশ্নবোৰ যাতে টান নহয়। প্ৰশ্নবোৰ যদি ঢিলা হয়, মই আশা কৰোঁ, লৰাহঁতে নিশ্চয় তাৰ সঠিক উত্তৰ দিব।” {{Gap}} সেনাপতি। শৰীৰৰ কোনো অংশ কাটিলে, কি কৰা উচিত? {{Gap}} ৰাম। সেই ঠাই চাফা কৰি ৰখাই কৰ্ত্তব্য। {{Gap}} সেনাপতি। চাফা ৰাখিলে কি হয়? {{Gap}} তেজ। চাফা ৰাখিলেই ঘাবোৰ আপোনা-আপুনি অতি সোনকালেই শুকাই যাব। {{Gap}}সেনাপতি। কোনো কোনো ঘা বিষায় আৰু তাৰ পৰা পুঁজ বাহিৰ হয়, ইয়াৰ কাৰণ কি? {{Gap}} ৰাম। ঘা পৰিষ্কাৰ নাৰাখিলেই তেনে হয়। জীৱাণুবোৰ ঘাই দি ভিতৰলৈ সোমালেই ঘাত বিষ আৰু পুঁজ হয়। {{Gap}} সেনাপতি। তেনে হলে ঘা-চিকিৎসাত কোন কোন বিষয় লৈ বেচিকৈ মন কৰিব লাগে? {{Gap}} তেজ। ঘাবোৰ চাফা পানীৰে ধুই, চাফা ফটাকানিৰে বান্ধি থব লাগে। {{Gap}} সেনাপতি। চাফা পানী কেনে? {{Gap}} তেজ। প্ৰথমেই পানী পৰিষ্কাৰ কাপোৰেৰে চাকি লৈ উতলাই ললেই চাফা পানী পাওঁহক।<noinclude></noinclude> szjmyxawgj3sh4n9klcly7mnuleh55x 104 91345 247893 2026-04-15T16:14:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ২১৭ ডাক্তবে কলে, “আমি অনেক কাম কৰিব পাৰোঁহঁক। ইনফ্লুয়েঞ্জা আৰম্ভ হলে মানুহে প্ৰথমতে সাধাৰণ পানী লগা বুলি ভাবি একো প্ৰতিকাৰ নকৰে, আৰু ডাক্তৰক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247893 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ২১৭ ডাক্তবে কলে, “আমি অনেক কাম কৰিব পাৰোঁহঁক। ইনফ্লুয়েঞ্জা আৰম্ভ হলে মানুহে প্ৰথমতে সাধাৰণ পানী লগা বুলি ভাবি একো প্ৰতিকাৰ নকৰে, আৰু ডাক্তৰকো নেদেখুৱায়। কিন্তু চাই থাকোঁতে থাকোঁতেই তেওঁলোকৰ জ্বৰ হয়। সেই কাৰণে ইনফ্লুয়েঞ্জাই ধৰিলে প্ৰথম অৱস্থাতে গৰম পানীৰে গাটো ধুই বিছনাত পৰি থকা উচিত। ওচৰত ডাক্তৰ থাকিলে, মাতি আনি তেওঁৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। কিয়নো, ইনফ্লুয়েঞ্জা ৰোগীৰ জব অতি সোনকালেই ৰুকু নাইবা পেট পায়গৈ। এনেকুৱা অৱস্থাত ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অতি আৱশ্যকীয়।” এনেতে কুমাৰে সুধিলে, “ওচৰত যদি আস্পতাল বা ডাক্তৰ নেথাকে, আৰু যদি ঔষধ পোৱা নেযায়, তেনে কি কৰা উচিত? এই বেমাৰ প্ৰতিষেধ কৰিব পাৰিনে?" ডাক্তৰে মাত লগালে, “এই বেমাৰ ভাল কৰিবৰ কাৰণে আমি সম্প্ৰতিকে তিনটা ঔষধ পাইছোঁ—কুইনাইন, ইউকেলিপ্‌টাচ আৰু দালচেনি তেল। গাৱঁত বা চহৰত ইনফ্লুয়েঞ্জা আৰম্ভ হলে, প্ৰত্যেক মানুহেই দিনে দুবাৰকৈ ছপালি কুইনাইন নাইবা দোটোপালমান দোলচেনি তেল তিনিবাৰমান খাব। ইউকেলিপ্‌টাচ তেলো সুভা বা উশাহৰ লগত পেটৰ ভিতৰলৈ নিয়া ভাল। ঘনাই এই তেল সুঙিলে ইনফ্লুয়েঞ্জা হবব ভয় নেথাকে। বতাহত উৰি ফুৰা জীবাণুৰ পৰাই ইনফ্লুয়েঞ্জা হয় যেতিয়া, এনে বেমাৰীৰ ওচৰত আন মানুহ থাকিবলৈ দিয়া কোনোমতেই উচিত নহয়। আৰু কেতিয়াবা বাধ্য হৈ থাকিব লগা হলেও বেমাৰীয়ে এখন পাতল কাপোৰ মুখত বান্ধিলৈ থকা ভাল। এনে কৰিলে বেমাৰীৰ মুখৰ পৰা জীৱাণুবোৰ ওলাবলৈ সুবিধা নেপায়। এঘৰ পৰিয়ালৰ কোনো এজনৰ<noinclude></noinclude> 31kg9n98zy857kh8d4l5t3vkf5t1vn3 247894 247893 2026-04-15T16:18:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247894 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|২১৭}}</noinclude> ডাক্তৰে কলে, “আমি অনেক কাম কৰিব পাৰোঁহঁক। ইনফ্লুয়েঞ্জা আৰম্ভ হলে মানুহে প্ৰথমতে সাধাৰণ পানী লগা বুলি ভাবি একো প্ৰতিকাৰ নকৰে, আৰু ডাক্তৰকো নেদেখুৱায়। কিন্তু চাই থাকোঁতে থাকোঁতেই তেওঁলোকৰ জ্বৰ হয়। সেই কাৰণে ইনফ্লুয়েঞ্জাই ধৰিলে প্ৰথম অৱস্থাতে গৰম পানীৰে গাটো ধুই বিছনাত পৰি থকা উচিত। ওচৰত ডাক্তৰ থাকিলে, মাতি আনি তেওঁৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। কিয়নো, ইনফ্লুয়েঞ্জা ৰোগীৰ জ্বৰ অতি সোনকালেই বুকু নাইবা পেট পায়গৈ। এনেকুৱা অৱস্থাত ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অতি আৱশ্যকীয়।” {{gap}}এনেতে কুমাৰে সুধিলে, “ওচৰত যদি আস্পতাল বা ডাক্তৰ নেথাকে, আৰু যদি ঔষধ পোৱা নেযায়, তেনে কি কৰা উচিত? এই বেমাৰ প্ৰতিষেধ কৰিব পাৰিনে?" {{Gap}}ডাক্তৰে মাত লগালে, “এই বেমাৰ ভাল কৰিবৰ কাৰণে আমি সম্প্ৰতিকে তিনটা ঔষধ পাইছোঁ—কুইনাইন, ইউকেলিপ্‌টাচ আৰু দালচেনি তেল। গাৱঁত বা চহৰত ইনফ্লুয়েঞ্জা আৰম্ভ হলে, প্ৰত্যেক মানুহেই দিনে দুবাৰকৈ ছপালি কুইনাইন নাইবা দোটোপালমান দোলচেনি তেল তিনিবাৰমান খাব। ইউকেলিপ্‌টাচ তেলো সুঙা বা উশাহৰ লগত পেটৰ ভিতৰলৈ নিয়া ভাল। ঘনাই এই তেল সুঙিলে ইনফ্লুয়েঞ্জা হবৰ ভয় নেথাকে। বতাহত উৰি ফুৰা জীবাণুৰ পৰাই ইনফ্লুয়েঞ্জা হয় যেতিয়া, এনে বেমাৰীৰ ওচৰত আন মানুহ থাকিবলৈ দিয়া কোনোমতেই উচিত নহয়। আৰু কেতিয়াবা বাধ্য হৈ থাকিব লগা হলেও বেমাৰীয়ে এখন পাতল কাপোৰ মুখত বান্ধিলৈ থকা ভাল। এনে কৰিলে বেমাৰীৰ মুখৰ পৰা জীৱাণুবোৰ ওলাবলৈ সুবিধা নেপায়। এঘৰ পৰিয়ালৰ কোনো এজনৰ<noinclude></noinclude> e1jqj9yhlpqrbfth6pic7zxk7eubh2o 104 91346 247895 2026-04-15T16:18:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "২১৮ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ইনফ্লুয়েঞ্জা হলে, তেওঁক এটা বেলেগ কোঠাত বখাই কৰ্ত্তব্য। এনে বেমাৰীয়ে মাটিত নাক চোচা আৰু থুই পেলোৱা অন্যায়। বেমাৰীয়ে এটা বেলেগ পাত্ৰত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247895 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>২১৮ নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ইনফ্লুয়েঞ্জা হলে, তেওঁক এটা বেলেগ কোঠাত বখাই কৰ্ত্তব্য। এনে বেমাৰীয়ে মাটিত নাক চোচা আৰু থুই পেলোৱা অন্যায়। বেমাৰীয়ে এটা বেলেগ পাত্ৰত থুই পেলাই, সেই পাত্ৰটো গৰম পানীৰে আঁতৰত ধুই পেলোৱা উচিত। কোনো স্কুলীয়া লৰাৰ ইনফ্লুয়েঞ্জা হলে তাক স্কুললৈ যাব দিয়া অনুচিত। তেনে কৰিলে, সি গৈ আন লৰাকে। বেমাৰ বিলাব। কোনো কৰ্ম্মচাৰীৰ এই বেমাৰ হলেও তেওঁ থাকিবলৈ যোৱা আৰু ৰেল-জাহাজত অহাযোৱা কৰা বা কোনো সভা-সমিতিলৈ যোৱা অন্যায়। ইনফ্লুয়েঞ্জা বেমাৰী ঘৰত সোমাই থকাই ভাল। বেমাৰ ভাল হোৱাৰ পিচতো, তেওঁ বৰকৈ বাজ-ভিতৰ নকৰি সাত দিনমান ঘৰতে বহি থকা ভাল। কিয়নো ইনফ্লুয়েঞ্জাই ৰোগীক বৰ কাহিল কৰে।” ৩৬—দৰবাৰ চ'ৰাত লৰাহঁতৰ পৰীক্ষা। চাওঁতে চাওঁতেই এসপ্তাহ পাৰ হৈ গল। দেওৱান আৰু কাকতীব লৰা দুয়ো প্ৰতিদিনে ডাক্তৰৰ তালৈ যায়, আৰু এঘণ্টাকৈ পঢ়ে। আৰু ডাক্তৰেও দুয়োবাৰ স্বাস্থ্য সম্পৰ্কে কোৱা কথাখিনি লৰাহঁতক যতনেৰে পঢ়ালে। শুকুৰবাৰে এঘাৰ বজাত দৰবাৰ বহিল, সেই দৰবাৰত ৰজাব সকলো কৰ্ম্মচাৰী উপস্থিত আছিল। তেওঁলোকৰ বাহিৰেও আগেয়ে নহা মানুহো আহিছিল। ডাক্তৰে সেইদিনা বিদায়গ্ৰহণ কৰিব বুলি তেওঁক সম্মান কৰিবৰ নিমিত্তে ৰাজ্যৰ সকলো সম্ভ্ৰান্ত মানুহ সভাঘৰত গোট খাইছিল। সেই লৰা দুটিও সভাঘৰত যথাসময়ত উপস্থিত আছিল,<noinclude></noinclude> effx33gpgqihl08zfr2gc6rhy95z307 247896 247895 2026-04-15T16:22:31Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247896 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২১৮|নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|}}</noinclude> ইনফ্লুয়েঞ্জা হলে, তেওঁক এটা বেলেগ কোঠাত ৰখাই কৰ্ত্তব্য। এনে বেমাৰীয়ে মাটিত নাক চোচা আৰু থুই পেলোৱা অন্যায়। বেমাৰীয়ে এটা বেলেগ পাত্ৰত থুই পেলাই, সেই পাত্ৰটো গৰম পানীৰে আঁতৰত ধুই পেলোৱা উচিত। কোনো স্কুলীয়া লৰাৰ ইনফ্লুয়েঞ্জা হলে তাক স্কুললৈ যাব দিয়া অনুচিত। তেনে কৰিলে, সি গৈ আন লৰাকো বেমাৰ বিলাব। কোনো কৰ্ম্মচাৰীৰ এই বেমাৰ হলেও তেওঁ থাকিবলৈ যোৱা আৰু ৰেল-জাহাজত অহাযোৱা কৰা বা কোনো সভা-সমিতিলৈ যোৱা অন্যায়। ইনফ্লুয়েঞ্জা বেমাৰী ঘৰত সোমাই থকাই ভাল। বেমাৰ ভাল হোৱাৰ পিচতো, তেওঁ বৰকৈ বাজ-ভিতৰ নকৰি সাত দিনমান ঘৰতে বহি থকা ভাল। কিয়নো ইনফ্লুয়েঞ্জাই ৰোগীক বৰ কাহিল কৰে।” {{center|'''৩৬—দৰবাৰ চ'ৰাত লৰাহঁতৰ পৰীক্ষা।'''}} {{gap}}চাওঁতে চাওঁতেই এসপ্তাহ পাৰ হৈ গল। দেওৱান আৰু কাকতীৰ লৰা দুয়ো প্ৰতিদিনে ডাক্তৰৰ তালৈ যায়, আৰু এঘণ্টাকৈ পঢ়ে। আৰু ডাক্তৰেও দুয়োবাৰ স্বাস্থ্য সম্পৰ্কে কোৱা কথাখিনি লৰাহঁতক যতনেৰে পঢ়ালে। {{gap}}শুকুৰবাৰে এঘাৰ বজাত দৰবাৰ বহিল, সেই দৰবাৰত ৰজাব সকলো কৰ্ম্মচাৰী উপস্থিত আছিল। তেওঁলোকৰ বাহিৰেও আগেয়ে নহা মানুহো আহিছিল। ডাক্তৰে সেইদিনা বিদায় গ্ৰহণ কৰিব বুলি তেওঁক সম্মান কৰিবৰ নিমিত্তে ৰাজ্যৰ সকলো সম্ভ্ৰান্ত মানুহ সভাঘৰত গোট খাইছিল। সেই লৰা দুটিও সভাঘৰত যথাসময়ত উপস্থিত আছিল,<noinclude></noinclude> ccug148l5gtjwuforhsn4x1xpjf6rn1 104 91347 247897 2026-04-15T16:24:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ২১৯ দেওৱানৰ ল'ৰাটোৰ নাম ৰামনাৰায়ণ আৰু ইটোৰ নাম তেজৰাম আছিল। লৰাহঁতক পৰীক্ষা কৰিবৰ কাৰণে উকিলে বহুতো প্ৰশ্ন কাগজত টুকি লৈ আহিছিল। ৰজাক প্ৰণাম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247897 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ২১৯ দেওৱানৰ ল'ৰাটোৰ নাম ৰামনাৰায়ণ আৰু ইটোৰ নাম তেজৰাম আছিল। লৰাহঁতক পৰীক্ষা কৰিবৰ কাৰণে উকিলে বহুতো প্ৰশ্ন কাগজত টুকি লৈ আহিছিল। ৰজাক প্ৰণাম জনাই সকলোৱে নিজ নিজ আসন গ্ৰহণ কৰিলে। এনেতে বজাই মাত লগালে, “লৰা দুটা এতিয়া সভাৰ মাজলৈ আহক আৰু উকীলে তেওঁলোকৰ পৰীক্ষা লওক। আজি আমাৰ প্ৰথম কাম এয়ে।” ল'ৰা দুটা আহি ৰজাব আগত থিয় দিলে, সিহঁতৰ অলপ ভয় লাগিল। সিহঁতে কোনো মকদমাত সাক্ষী কবলৈ যোৱা আৰু সিহঁতক চোকা উকীলে জো কৰা যেন পালে। সিহঁতৰ এই অৱস্থা দেখি ৰজাই মৰমেৰে মাতি ক'লে, “ৰামনাৰায়ণ, তেজৰাম, তোমালোকে মিছাতে ভয় নেখাবা, ম‍ই তোমালোকক পৰীক্ষা দিবলৈ মাতি অনা নাই তোমালোকে স্বাস্থ্য সম্বন্ধে কি শিকিছা তাকেহে তোমালোকৰ মুখৰ পৰাই শুনিবলৈ ইচ্ছা কৰোঁ। উকীলে যি যি প্ৰশ্ন সুধিব তোমালোকে তাবে সঠিক সঠিক উত্তৰ দিলে ম‍ই এটা এটা পুৰস্কাৰ দিম।” বজাই এনেকৈ কওঁতে ডাক্তৰে সিহঁতৰ মুখলৈ চাই এটা মিচিকি হাঁহি মাৰিলে। তাকে দেখি সিহঁতৰ ভয় ভাগিল, আৰু উকীলৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ মূৰ দাঙিলে। উকীলে তেতিয়া মাত লগালে, “মই এজনৰ পিচত এজনকৈ প্ৰশ্ন সুধিম, আৰু তোমালোক প্ৰত্যেকে তাৰ উত্তৰ দিবা।” ৰজাই ক'লে, “এই প্ৰস্তাৱ বেছ সঙ্গত হৈছে৷ এতিয়া আপোনাৰ কাম আৰম্ভ কৰক।” উকীল। ৰামনাবায়ণ, বেমাৰৰ উৎপত্তিৰ প্ৰধান কাৰণ কি? ৰাম। মলিয়েই বেমাৰৰ উৎপত্তিৰ প্ৰধান কাৰণ।<noinclude></noinclude> sqw0tijp1r6wrgfczaelek8skgvpxey 247901 247897 2026-04-15T17:25:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247901 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|২১৯}}</noinclude> দেওৱানৰ ল'ৰাটোৰ নাম ৰামনাৰায়ণ আৰু ইটোৰ নাম তেজৰাম আছিল। লৰাহঁতক পৰীক্ষা কৰিবৰ কাৰণে উকিলে বহুতো প্ৰশ্ন কাগজত টুকি লৈ আহিছিল। {{Gap}}ৰজাক প্ৰণাম জনাই সকলোৱে নিজ নিজ আসন গ্ৰহণ কৰিলে। এনেতে ৰজাই মাত লগালে, “লৰা দুটা এতিয়া সভাৰ মাজলৈ আহক আৰু উকীলে তেওঁলোকৰ পৰীক্ষা লওক। আজি আমাৰ প্ৰথম কাম এয়ে।” {{gap}}ল'ৰা দুটা আহি ৰজাৰ আগত থিয় দিলে, সিহঁতৰ অলপ ভয় লাগিল। সিহঁতে কোনো মকৰ্দমাত সাক্ষী কবলৈ যোৱা আৰু সিহঁতক চোকা উকীলে জেৰা কৰা যেন পালে। সিহঁতৰ এই অৱস্থা দেখি ৰজাই মৰমেৰে মাতি ক'লে, “ৰামনাৰায়ণ, তেজৰাম, তোমালোকে মিছাতে ভয় নেখাবা, ম‍ই তোমালোকক পৰীক্ষা দিবলৈ মাতি অনা নাই তোমালোকে স্বাস্থ্য সম্বন্ধে কি শিকিছা তাকেহে তোমালোকৰ মুখৰ পৰাই শুনিবলৈ ইচ্ছা কৰোঁ। উকীলে যি যি প্ৰশ্ন সুধিব তোমালোকে তাবে সঠিক সঠিক উত্তৰ দিলে ম‍ই এটা এটা পুৰস্কাৰ দিম।” ৰজাই এনেকৈ কওঁতে ডাক্তৰে সিহঁতৰ মুখলৈ চাই এটা মিচিকি হাঁহি মাৰিলে। তাকে দেখি সিহঁতৰ ভয় ভাগিল, আৰু উকীলৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ মূৰ দাঙিলে। {{gap}}উকীলে তেতিয়া মাত লগালে, “মই এজনৰ পিচত এজনকৈ প্ৰশ্ন সুধিম, আৰু তোমালোক প্ৰত্যেকে তাৰ উত্তৰ দিবা।” {{gap}}ৰজাই ক'লে, “এই প্ৰস্তাৱ বেছ সঙ্গত হৈছে৷ এতিয়া আপোনাৰ কাম আৰম্ভ কৰক।” {{gap}}উকীল। ৰামনাৰায়ণ, বেমাৰৰ উৎপত্তিৰ প্ৰধান কাৰণ কি? {{gap}}ৰাম। মলিয়েই বেমাৰৰ উৎপত্তিৰ প্ৰধান কাৰণ।<noinclude></noinclude> 0cdatz8s9hgbrtu6n54n0efzdgq3tne 104 91348 247898 2026-04-15T16:24:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। উকীল। মলিনো বেমাৰৰ কাৰণ কিয়, তেজৰাম? তেজ। কিয়নো সকলো বেমাৰেই বীজাণুৰ পৰা জন্মে, আৰু এই বীজাণু মলিৰ পৰা ওপজে। উকীল। বীজাণু কি? ৰাম। বীজাণু এবিধ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247898 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। উকীল। মলিনো বেমাৰৰ কাৰণ কিয়, তেজৰাম? তেজ। কিয়নো সকলো বেমাৰেই বীজাণুৰ পৰা জন্মে, আৰু এই বীজাণু মলিৰ পৰা ওপজে। উকীল। বীজাণু কি? ৰাম। বীজাণু এবিধ সৰু সৰু পোক। এইবোৰ ইমান সৰু যে, শুদা চকুৰে সিহঁতক মনিব নোৱাৰি, তথাপি সিহঁতে শৰীৰৰ ভয়ানক অনিষ্ট কৰে। উকীল। সিহঁতে শৰীৰৰ অপকাৰ কৰে কেনেকৈ? তেজ। কলেবাৰ বীজাণু পেটত সোমালে অতি বেগাই বাঢ়িবলৈ -ধৰে, আৰু সেই কাৰণেই পেট ওফন্দি উঠে আৰু বিখায়। মেলেৰিয়া বীজাণুবোৰ তেজৰ লগত মিহলি হৈ তেজ বিষাক্ত কৰে আৰু সেইবাবেই জ্বৰ হয়। এই দৰেই আন আন বীজাণুৱেও আন প্ৰকাৰে শৰীৰৰ অশেষ অপকাৰ কৰে আৰু অনেক সময়ত মৃত্যুও ঘটায়। উকীল। তুমি কেনেকৈ জানিলা যে মলিব পৰা বেমাৰ হয়? ৰাম। বীজাণুবোৰ মলিত লুকাই থাকে আৰু তাতে বাঢ়ে। সেই কাৰণে মলি যদি কোনো ঠাইত অথবা গাত বন্ধ যায়, তেনেহলে অতি সহজেই বীজাণুবোৰ শৰীৰত সোমায় আৰু তাৰ বাবেই আমাৰ বেমাৰ হয়। উকীল। তেনেহলেনো মলি গুচাবৰ উপায় কি? তেজ। কাপোৰ কানি আৰু গা চাফা পানীত ধুই পেলালেই মলি আৰু বন্ধ যাবৰ ভয় নেথাকে। উকীল। চাফা পানী নেপালে কি কৰা উচিত? বাম। আগেয়ে পানী গৰম কৰি লব আৰু তাৰ পিচত ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।<noinclude></noinclude> 9l33149dtvlog4lu2dfvmql4uf6sb19 247902 247898 2026-04-15T17:30:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 247902 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|২২০|নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।|}}</noinclude> {{gap}}উকীল। মলিনো বেমাৰৰ কাৰণ কিয়, তেজৰাম? {{gap}} তেজ। কিয়নো সকলো বেমাৰেই বীজাণুৰ পৰা জন্মে, আৰু এই বীজাণু মলিৰ পৰা ওপজে। {{gap}} উকীল। বীজাণু কি? {{gap}} ৰাম। বীজাণু এবিধ সৰু সৰু পোক। এইবোৰ ইমান সৰু যে, শুদা চকুৰে সিহঁতক মনিব নোৱাৰি, তথাপি সিহঁতে শৰীৰৰ ভয়ানক অনিষ্ট কৰে। {{gap}} উকীল। সিহঁতে শৰীৰৰ অপকাৰ কৰে কেনেকৈ? {{gap}} তেজ। কলেৰাৰ বীজাণু পেটত সোমালে অতি বেগাই বাঢ়িবলৈ -ধৰে, আৰু সেই কাৰণেই পেট ওফন্দি উঠে আৰু বিষায়। {{gap}} মেলেৰিয়া বীজাণুবোৰ তেজৰ লগত মিহলি হৈ তেজ বিষাক্ত কৰে আৰু সেইবাবেই জ্বৰ হয়। এই দৰেই আন আন বীজাণুৱেও আন প্ৰকাৰে শৰীৰৰ অশেষ অপকাৰ কৰে আৰু অনেক সময়ত মৃত্যুও ঘটায়। {{gap}} উকীল। তুমি কেনেকৈ জানিলা যে মলিৰ পৰা বেমাৰ হয়? {{gap}} ৰাম। বীজাণুবোৰ মলিত লুকাই থাকে আৰু তাতে বাঢ়ে। সেই কাৰণে মলি যদি কোনো ঠাইত অথবা গাত বন্ধ যায়, তেনেহলে অতি সহজেই বীজাণুবোৰ শৰীৰত সোমায় আৰু তাৰ বাবেই আমাৰ বেমাৰ হয়। {{gap}} উকীল। তেনেহলেনো মলি গুচাবৰ উপায় কি? তেজ। কাপোৰ কানি আৰু গা চাফা পানীত ধুই পেলালেই মলি আৰু বন্ধ যাবৰ ভয় নেথাকে। {{gap}} উকীল। চাফা পানী নেপালে কি কৰা উচিত? {{gap}} ৰাম। আগেয়ে পানী গৰম কৰি লব আৰু তাৰ পিচত ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।<noinclude></noinclude> 4ul8m2slvn33ecmmnhlp56jpptmanx6 104 91349 247899 2026-04-15T16:24:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "222 নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। উকীল। পানী গৰম কৰাব পৰা উপকাৰ কি? তেজ। পানী গৰম কৰিলে তাত থকা বীজাণুবোৰ নষ্ট হৈ যায়। উকীল। পানী উনি উনি গৰম কৰিলেই হবনে? ৰাম। কেতিয়াও নহয়। ব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247899 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>222 নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। উকীল। পানী গৰম কৰাব পৰা উপকাৰ কি? তেজ। পানী গৰম কৰিলে তাত থকা বীজাণুবোৰ নষ্ট হৈ যায়। উকীল। পানী উনি উনি গৰম কৰিলেই হবনে? ৰাম। কেতিয়াও নহয়। বৰঞ্চ তেনে কৰা বেয়াহে। উকীল। কিয়? তেজ। পানী উনি উনি গৰম কৰিলে বীজাণুবোৰৰ গৰম পানীত গা ধোৱাৰ দৰে হয়। গৰম পানীত গা ধুলে আমাৰ শৰীৰ যেনে ভাল লাগে আৰু সতেজ হয়, বীজাণুবোৰো সেই দৰে সতেজ হয়। উকীল। তেনেহলে পানী গৰম কৰাৰ উদ্দেশ্য কি? বাম। অতি গৰম পানীত গা ধুলে যেনেকে মানুহক পুৰি মাৰে সেই দবেই অতিকৈ গৰমোৱ৷ পানীয়ে বীজাণুবোৰক পুৰি মাৰি পেলায়। উকীল। ঘৰৰ ভিতৰ আৰু বাহিৰবোৰ পৰিষ্কাৰ কৰিবৰ হলে কি উপায় কৰিব লাগে? তেজ। যিবোৰ জাবৰ আদি পুৰিব পাৰি, সেইবোৰক পুৰি পেলাব লাগে। কিন্তু এইবোৰ এনে ঠাইত পুৰিব লাগে যাতে ওচৰ-চুবুৰীয়াক কোনো অসুবিধাত নেপেলায়। উকীল। কিন্তু যিবোৰ জাবৰ পুৰিব নোৱাৰি সেইবোৰৰ কি ব্যৱস্থা কৰা উচিত? বাম। তেনে জাবৰবোৰ ঘৰৰপৰা অলপ আঁতৰত থকা বাকৰিলৈ নি তাতে এফুটমান দ গাঁত খানি পুতি পেলাব লাগে। সেইবোৰ গাঁতত পুতি মাটিবে ঢাকি পেলাব লাগে। উকীল। তেনে কৰিলে সেই মাটিখিনি বেয়া নহবনে? তেজ। সেই মাটিৰ একো লোকচান নহয়, বৰঞ্চ সেই মাটি সাৰুৱা হব আৰু তাত বেচি শস্য জন্মিব।<noinclude></noinclude> 1trhk0x54p6qaagbhxv4xairminqhb5 104 91350 247900 2026-04-15T16:25:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ২২৩ উকীল। কিন্তু যি মাটিত ময়লা পুতিবা সেই মাটিৰ শস্যেও অপকাৰ কৰিব পাৰে। বাম। নহয়। জাবৰবোৰ কিছুদিনৰ পিচতে মাটিলৈ পৰিণত হয়, আৰু সেই দৰেই মাটি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247900 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ২২৩ উকীল। কিন্তু যি মাটিত ময়লা পুতিবা সেই মাটিৰ শস্যেও অপকাৰ কৰিব পাৰে। বাম। নহয়। জাবৰবোৰ কিছুদিনৰ পিচতে মাটিলৈ পৰিণত হয়, আৰু সেই দৰেই মাটিৰ সাৰ বেচি হয়। এনেতে বজাই মাত লগালে, “মলি আৰু জাবৰ সম্বন্ধে প্ৰশ্ন কৰিবৰ আৰু কোনো আৱশ্যক নাই। এতিয়া আপুনি তেওঁলোকক কলেৰাৰ উৎপত্তি, আৰোগ্যলাভ আৰু নিবাৰণৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰোক।” উকীলে ক'লে, “মই এতিয়া তোমালোকক কলেবা সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন সুধিম। বাৰু কোৱাচোন কলেৰা কিয় হয়?” বাম। কলেৰা বীজাণুবোৰ ভাত বা পানীৰ লগত মানুহৰ পেটৰ ভিতৰলৈ সোমায়। সেইবোৰ পেটলৈ গলে, পেট ফুলি উঠে, কামোৰে, আৰু শেষত মৃত্যু ঘটে। উকীল। এই কীটাণুবোৰ কেনেকৈ সাধাৰণতঃ আমাৰ পেটৰ ভিতৰত সোমায়? তেজ। এইবোৰ সাধাৰণতে পানীৰ লগতেই আমাৰ পেটৰ ভিতৰলৈ সোমায় আৰু বাৰিষাৰ আৰম্ভণতেই কলেৰাৰ প্ৰাৰ্ছ ভাব হয়। উকীল। কিয়? ৰাম। কিয়নো খৰালি-দিনত নৈ বা খাল-বিল তেনেই শুকাই যায়, আৰু তেতিয়া মানুহবিলাকে সেই খাল-বিলৰ দাঁতিত মলমূত্ৰ ত্যাগ কৰে বা জাবৰাদি নানা বেয়া বস্তু পেলায়। কিন্তু বাৰিষা যেতিয়া খাল-বিলবোৰ পানীৰে ভৰি পৰে, তেতিয়া জাবৰবোৰ সেই পানীৰ লগত মিহলি হয়। মানুহে এই মলিয়ন পানীকে<noinclude></noinclude> 9an2m4upsy5nh75dtwh1wcn79ndts6k 104 91351 247903 2026-04-15T17:33:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "228 নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ব্যৱহাৰ কৰি বেমাৰত পৰে। এই মলিয়ন পানী-বোকাতে কলেৰাৰ বীজাণু লুকাই থাকে। উকীল। তেনেহলে সেইদিনত কলেবাৰ হাত সাৰিবৰ উপায় কি? তেজ। পানী উতলাই ব্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247903 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>228 নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ব্যৱহাৰ কৰি বেমাৰত পৰে। এই মলিয়ন পানী-বোকাতে কলেৰাৰ বীজাণু লুকাই থাকে। উকীল। তেনেহলে সেইদিনত কলেবাৰ হাত সাৰিবৰ উপায় কি? তেজ। পানী উতলাই ব্যৱহাৰ কৰিলেই কলেৰাৰ পৰা অব্যাহতি পাব পাৰি। সেই সময়ত সকলো বস্তুকেই বান্ধি খোৱা উচিত। গাখীৰো ভালকৈ গৰম কৰিহে খোৱা উচিত। উকীল। কিয়? ৰাম। যদি কোনো বীজাণু গাখীৰ কিম্বা আন খাদ্য বস্তুত থাকে, তেনেহলে গৰম কৰিলে পেটলৈ যোৱাৰ আগতে সেইবোৰ তেনেই মৰি যাব। উকীল। গাৱঁত কলেৰা হলে কি কৰা কৰ্ত্তব্য? তেজ। ঘৰৰ বাজ-ভিতৰ সকলো পৰিষ্কাৰ ৰাখিব লাগে; জাবৰবোৰ পুৰিব বা তালপ আঁতৰত পুতিব লাগে। খোৱা বস্তু সকলোবোৰ ৰান্ধি খাব লাগে, আৰু ব্যৱহাৰ কৰা পানীকে| উতলাই লব লাগে। কাৰবাৰ পেটৰ অসুখ হলে, তেওঁ তেতিয়াই ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। উকীল। পেটৰ অসুখৰ কাৰণে কি ঔষধ খাব লাগে? ৰাম। কোনো ডাক্তৰ বা কবিৰাজৰ ঔষধ খাব লাগে। উকীল। গাঁৱত যদি কোনো ডাক্তৰ কবিৰাজ পোৱা নেযায়, তেনে কি কৰা উচিত? তেজ। তেনেস্থলত জলকীয়া মিহলাই অলপ চিকাপানী খোৱা ভাল। কিন্তু সৰু লৰা বা য়ি বেমাৰৰ পৰা এই মাত্ৰ উঠিছে, তেওঁলোকৰ পক্ষে ই ভাল নহয়।<noinclude></noinclude> hty9ppryyxu6ubscoo4ewpivio8zzr9 104 91352 247904 2026-04-15T17:33:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। তেওঁ ডাক্তৰৰ ফাল লৈ চাই কলে, “আপুনিয়েই লৰাহঁতক এই বিষয়ে দুটামান প্ৰশ্ন কৰোক।” 'ভাল' বুলি ডাক্তৰে ৰজাব কথা শলাগি তেওঁৰ কাম আৰম্ভ কৰিলে। “ৰাম, প..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 247904 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। তেওঁ ডাক্তৰৰ ফাল লৈ চাই কলে, “আপুনিয়েই লৰাহঁতক এই বিষয়ে দুটামান প্ৰশ্ন কৰোক।” 'ভাল' বুলি ডাক্তৰে ৰজাব কথা শলাগি তেওঁৰ কাম আৰম্ভ কৰিলে। “ৰাম, পেট আৰু নাবী ভুক সংক্ৰান্ত বোগৰ কাৰণ কি?” বাম। অস্বাস্থ্যকৰ আহাবেই এনে জাতীয় বেমাৰৰ প্ৰধান কাৰণ। ডাক্তৰ। এইবোৰ বেমাৰৰ হাত সাৰিবৰ উপায় কি? তেজ। লঘুপাক আহাবই খোৱা কৰ্ত্তব্য। যিমান দিনলৈকে পেটৰ অসুখ নেৰে তিমান দিন ভাতব মণ্ড বা মৰি আৰু গাখীৰ খাব লাগে। ডাক্তৰ। গ্ৰহণীত ঘিঁউ আৰু আঞ্জা খাব পাৰিনে? ৰাম। গ্ৰহণীত ঘিঁউ আৰু আঞ্জা বিহৰ তুল্য। ডাক্তৰ। মছলা খাব পাৰিনে তেজ। ? লোণৰ বাহিৰে আন একো মছলাকে খাৱ নোৱাৰি। গা ভাল নোপোৱালৈকে ভাতৰ মাৰ মণ্ড অৰু গাখীৰৰ বাহিৰে আন এক বস্তু খোৱা বেয়া। ডাক্তৰ। যদি কোনোৱে মছল৷ নহলে ভাত খাব নোৱাৰে তেনে তেওঁ কি কৰা উচিত? ৰাম। যিমান দিন তেওঁ মছলা নোহোৱা আহাৰ খাব নোৱাৰে, তিমান দিন তেওঁ লঘোনে থকাই ভাল। ডাক্তৰ। গ্ৰহণত কি ঔষধ খোৱা ভাল? তেজ। যিমান দিন ৰোগীয়ে এই নিয়ম অনুসাৰে খোৱা-বোৱা কবি চলে, তিমান দিন কোনো ঔষধৰ আৱশ্যক নকৰে। এনেতে সেনাপতি থিয় দিলে আৰু বজাব ফালে মু-কৰি কলে, “মহাৰাজ, আপুনি অনুমতি দিলে, ম‍ই লৰাহঁতক ঘা, ফোঁহৰ আদিৰ<noinclude></noinclude> r2dlwdg8qb0oog1l3ml5sg64jao0zdi