ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.46.0-wmf.24 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 102 74037 248004 235796 2026-04-20T15:38:49Z JyotiPN 1603 248004 wikitext text/x-wiki {{author |firstname = কাশী |middlename = নাথ |lastname = বৰ্ম্মণ |fast_initial = ক |birthyear = 1895 |deathyear = 1963 |description = জন্ম নলবাৰীৰ চামটাত। যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ শিক্ষক ৰূপে কৰ্মৰত আছিল। পিছত শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ শিক্ষক ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। |image = |wikipedia_link = |wikiquote_link = |commons_link = }} ==গ্ৰন্থসমূহ== * [[অতুল পাঠমালা]] (পাঠ্যপুথিমালা) * [[নাৰী-ৰত্ন]] (১৯২৯) * [[গল্প-লহৰি]] (১৯৪৯) * [[অমৰ-কাহিনী]] (১৯৪৯) * [[শান্তিদূত]] (১৯৫০) * [[পুৰুষ-ৰত্ন]] (১৯৬১) * [[দেশ-বিদেশৰ সাধু সংগ্ৰহ]] * [[অসমৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম আৰু বৈষ্ণৱাচাৰ্য্যসকলৰ চমু জীৱনী]] * [[কিৰাট অৰ্জুন]] {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:লেখক]] 30o8flvfqwmzw9a0s0nbm9hdq0617se 248005 248004 2026-04-20T15:39:30Z JyotiPN 1603 248005 wikitext text/x-wiki {{author |firstname = কাশী |middlename = নাথ |lastname = বৰ্ম্মণ |fast_initial = ক |birthyear = 1895 |deathyear = 1963 |description = জন্ম নলবাৰীৰ চামটাত। যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ শিক্ষক ৰূপে কৰ্মৰত আছিল। পিছত শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ শিক্ষক ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। |image = |wikipedia_link = |wikiquote_link = |commons_link = }} ==গ্ৰন্থসমূহ== * [[অতুল পাঠমালা]] (পাঠ্যপুথিমালা) * [[নাৰী-ৰত্ন]] (১৯২৯) * [[গল্প-লহৰি]] (১৯৪৯) * [[অমৰ-কাহিনী]] (১৯৪৯) * [[শান্তি-দূত]] (১৯৫০) * [[পুৰুষ-ৰত্ন]] (১৯৬১) * [[দেশ-বিদেশৰ সাধু সংগ্ৰহ]] * [[অসমৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম আৰু বৈষ্ণৱাচাৰ্য্যসকলৰ চমু জীৱনী]] * [[কিৰাট অৰ্জুন]] {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:লেখক]] 9hzqsm0m8ggbvqeg22i6uqmcbkkaoez 248007 248005 2026-04-20T15:43:02Z JyotiPN 1603 248007 wikitext text/x-wiki {{author |firstname = কাশী |middlename = নাথ |lastname = বৰ্ম্মণ |fast_initial = ক |birthyear = 1895 |deathyear = 1963 |description = জন্ম নলবাৰীৰ চামটাত। যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ শিক্ষক ৰূপে কৰ্মৰত আছিল। পিছত শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ শিক্ষক ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। |image = |wikipedia_link = |wikiquote_link = |commons_link = }} ==গ্ৰন্থসমূহ== * [[অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ)]] (পাঠ্যপুথিমালা) * [[নাৰী-ৰত্ন]] (১৯২৯) * [[গল্প-লহৰি]] (১৯৪৯) * [[অমৰ-কাহিনী]] (১৯৪৯) * [[শান্তি-দূত]] (১৯৫০) * [[পুৰুষ-ৰত্ন (কাশীনাথ বৰ্ম্মণ)|পুৰুষ-ৰত্ন]] (১৯৬১) * [[দেশ-বিদেশৰ সাধু সংগ্ৰহ]] * [[অসমৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম আৰু বৈষ্ণৱাচাৰ্য্যসকলৰ চমু জীৱনী]] * [[কিৰাট অৰ্জুন]] {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:লেখক]] n682q5xuhdowy86bs2ucsrcysltx432 106 83614 248003 230682 2026-04-20T15:37:01Z JyotiPN 1603 248003 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=চণ্ডিকাখ্যান |Language=as |Volume= |Edition= |Author=কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বিদ্যাভূষণ গোস্বামী |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=এজেঞ্চি কোম্পানি |Address=ডিব্ৰুগড় |Year=1908 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="-" 5="বিজ্ঞাপন" 6="-" 7="উছৰ্গা" 8="-" 9="1" /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{WSPRC2025}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} k3imirwicf6k2ci185saer4as580yyq 104 83629 248011 230295 2026-04-20T16:10:55Z Babulbaishya 104 248011 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||{{Xx-larger|উৎসৰ্গ।}}|}}</noinclude> {{Block center|<poem>{{X-larger|পৰমাৰাধ্যা⸺<br/> শ্ৰীশ্ৰীদুৰ্গাদেবী শ্ৰীচৰণ কমলেষু। }} {{Dhr|3em}} মাতঃ! তযু কৃপ৷ কণাবলে চণ্ডীৰ আখ্যান; পদবন্ধে তবপুত্ৰে কৰিলা ৰচন। কিবা সাধ্য আছে মোৰ ৰচো চণ্ডীপদ; কেবল তোমাৰ কৃপা আৰু আশীৰ্ব্বাদ। অলঙ্কা ৰ ৰসগুণ পদ্যৰ শৰীৰ; ৰীতি ছন্দ পদন্যাস শ্ৰুতি সুখকৰ। কিন্তু মই অল্পমতি স্থুল মোৰ জ্ঞান; ৰচনাত আছে মম অনেক দূষণ। তথাপি তোমাৰ শুভ পবিত্ৰ নামত; চণ্ডীকাৰ পদ খানি কৰিলোঁ অৰ্পিত। শিশু যদি দিয়ে তৃণ হাতত মাৱৰ; জননী গ্ৰহণ কৰি কৰন্ত আদৰ। {{gap}}{{gap}}কিমধিকমিতি॥ </poem>}}<noinclude></noinclude> dvhkia7bplhmkgbc6q5p9lkl7zvt9wt 104 83746 248027 229714 2026-04-20T17:38:06Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248027 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১১৪|চণ্ডিকাখ্যান ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মাহেশ্বৰী ধৰি ৰূপ বৃষভ বাহন। ত্ৰিশূল ভুজঙ্গ চন্দ্ৰ তোমাৰ ভূষণ॥ দুৰন্ত দৈত্যৰ দৰ্প কৰিলাহা চূৰ। নাৰায়ণি তোমাক কৰোহোঁ নমস্কাৰ॥ ধৰি কাৰ্ত্তিকীৰ ৰূপ আতি মনোহৰ। ময়ুৰ কুক্কুট সমে কৰিলা বিহাৰ॥ <ref>বিহাৰ, ক্ৰীয়া</ref> দৈত্য গৰ্ব্ব কৈলা খৰ্ব্ব ধৰি মহাশক্তি। নাৰায়ণি কৰো আমি তোমাক প্ৰণতি॥ ধৰি বৈষ্ণৱীৰ ৰূপ ভৈলা চতুৰ্ভুজ। শঙ্খ চক্ৰ গদা ধনু তাহাত বিৰাজ॥ অনেক অসুৰ ৰণে কৰিলা সংহাৰ। হোৱাঁহে প্ৰসন্না নাৰায়ণি নমস্কাৰ॥ ধৰি বাৰাহীৰ ৰূপ উদ্ধাৰিলা ভূমি। হাতত ভীষণ চক্ৰ ধৰিলাহা তুমি॥ দেবী তুমি শুভঙ্কৰী বধিলা অসুৰ। কৃপা কৰা নাৰায়ণি কৰো নমস্কাৰ॥ ভয়ঙ্কৰ নৰ সিংহ মূৰ্ত্তি চমৎকাৰ। ধৰি দেবী দৈত্যগণ কৰিলা সংহাৰ॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}} {{Rule|}} <references /></noinclude> 2mmvqmv58lvqhuwps15o2v1lxbrn3i0 104 83747 248028 229715 2026-04-20T17:59:27Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248028 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||চণ্ডিকাখ্যান ।|১১৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ত্ৰিভুবন কৈলা ৰক্ষা সংহৰি অসুৰ। নাৰায়ণি কৰোহোঁ তোমাক নমস্কাৰ॥ {{Float left|(২)}} ব্ৰজহস্তা তুমি দেবি কিৰীট ধাৰিণী।<ref> বজ্ৰহস্তা, বজ্ৰ ধাৰিণী।</ref> সহস্ৰ লোচন ধৰি শোভিলা আপুনি॥ অনায়াসে বৃত্ৰাসুৰ কৰিলা সংহাৰ। নাৰায়ুণি তযু পদে প্ৰণাম আমাৰ॥ শিবদূতী ৰূপে তুমি ৰণৰ মাজত। বধিলাহা দৈত্য সেনা অযুত নিযুত॥ তব মহানাদে ভৈলা কম্পিত ধৰণী। কৰোহোঁ তোমাক সেৱা আমি নাৰায়ণি॥ নৰ মুণ্ডমালা গাঁঠি কৰিলা ধাৰণ। ঘোৰ দন্ত পংক্তি তযু কৰাল বদন॥ <ref> কৰাল, ভয়ঙ্কৰ। </ref> মুণ্ডক বধিলা তুমি ৰূপে চামুণ্ডাৰ। নাৰায়ণি কৰোহোঁ তোমাক নমস্কাৰ॥ তুমি লক্ষ্মী তুমি লজ্জা তুমি বেদ বিদ্যা। শ্ৰদ্ধা পুষ্টি স্বধাৰূপা নিত্য আৰু আদ্য॥ প্ৰলয়ৰ ৰাত্ৰি তুমি জগত মোহিনী। কৰোহোঁ প্ৰণাম তযু পাৱে নাৰায়ণি॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}} {{Rule|}} <references /> {{Left|(১১)}}</noinclude> r2i0ebubaf464d4pxdgxtour00cnbbo 248029 248028 2026-04-20T18:01:25Z JyotiPN 1603 248029 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||চণ্ডিকাখ্যান ।|১১৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ত্ৰিভুবন কৈলা ৰক্ষা সংহৰি অসুৰ। নাৰায়ণি কৰোহোঁ তোমাক নমস্কাৰ॥ {{Float left|(২)}} ব্ৰজহস্তা তুমি দেবি কিৰীট ধাৰিণী।<ref> বজ্ৰহস্তা, বজ্ৰ ধাৰিণী।</ref> সহস্ৰ লোচন ধৰি শোভিলা আপুনি॥ অনায়াসে বৃত্ৰাসুৰ কৰিলা সংহাৰ। নাৰায়ুণি তযু পদে প্ৰণাম আমাৰ॥ শিবদূতী ৰূপে তুমি ৰণৰ মাজত। বধিলাহা দৈত্য সেনা অযুত নিযুত॥ তব মহানাদে ভৈলা কম্পিত ধৰণী। কৰোহোঁ তোমাক সেৱা আমি নাৰায়ণি॥ নৰ মুণ্ডমালা গাঁঠি কৰিলা ধাৰণ। ঘোৰ দন্ত পংক্তি তযু কৰাল বদন॥ <ref> কৰাল, ভয়ঙ্কৰ। </ref> মুণ্ডক বধিলা তুমি ৰূপে চামুণ্ডাৰ। নাৰায়ণি কৰোহোঁ তোমাক নমস্কাৰ॥ তুমি লক্ষ্মী তুমি লজ্জা তুমি বেদ বিদ্যা। শ্ৰদ্ধা পুষ্টি স্বধাৰূপা নিত্য আৰু আদ্য॥ প্ৰলয়ৰ ৰাত্ৰি তুমি জগত মোহিনী। কৰোহোঁ প্ৰণাম তযু পাৱে নাৰায়ণি॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}} {{Rule|}} <references /> {{Left|{{gap}}{{gap}}(১১)}}</noinclude> jxvc2zsousf87zlj85af7skwlmcmwoy 248030 248029 2026-04-20T18:02:17Z JyotiPN 1603 248030 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||চণ্ডিকাখ্যান ।|১১৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ত্ৰিভুবন কৈলা ৰক্ষা সংহৰি অসুৰ। নাৰায়ণি কৰোহোঁ তোমাক নমস্কাৰ॥ <ref> বজ্ৰহস্তা, বজ্ৰ ধাৰিণী।</ref>ব্ৰজহস্তা তুমি দেবি কিৰীট ধাৰিণী। সহস্ৰ লোচন ধৰি শোভিলা আপুনি॥ অনায়াসে বৃত্ৰাসুৰ কৰিলা সংহাৰ। নাৰায়ুণি তযু পদে প্ৰণাম আমাৰ॥ শিবদূতী ৰূপে তুমি ৰণৰ মাজত। বধিলাহা দৈত্য সেনা অযুত নিযুত॥ তব মহানাদে ভৈলা কম্পিত ধৰণী। কৰোহোঁ তোমাক সেৱা আমি নাৰায়ণি॥ নৰ মুণ্ডমালা গাঁঠি কৰিলা ধাৰণ। ঘোৰ দন্ত পংক্তি তযু কৰাল বদন॥ <ref> কৰাল, ভয়ঙ্কৰ। </ref> মুণ্ডক বধিলা তুমি ৰূপে চামুণ্ডাৰ। নাৰায়ণি কৰোহোঁ তোমাক নমস্কাৰ॥ তুমি লক্ষ্মী তুমি লজ্জা তুমি বেদ বিদ্যা। শ্ৰদ্ধা পুষ্টি স্বধাৰূপা নিত্য আৰু আদ্য॥ প্ৰলয়ৰ ৰাত্ৰি তুমি জগত মোহিনী। কৰোহোঁ প্ৰণাম তযু পাৱে নাৰায়ণি॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}} {{Rule|}} <references /> {{Left|{{gap}}{{gap}}(১১)}}</noinclude> gu1qlv4zijnulc1vqbwbpklpevryj96 104 83748 248031 230027 2026-04-20T18:07:27Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248031 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১১৬|চণ্ডিকাখ্যান ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem><ref>মেধা, বিস্মৰণ নোহোৱা বুদ্ধি।</ref>তুমিমেধা তুমিশ্ৰেষ্ঠা তুমি সৰস্বতী। তুমি মহেশ্বৰী সম্পদৰো অধিষ্ঠাত্ৰী। সংহাৰ ৰূপিনী তুমি মঙ্গল কাৰিণী। হইয়ো প্ৰসন্না দেবী নমো নাৰায়ণি॥ তুমি সৰ্ব্বৰূপা দেবি সবাৰ ঈশ্বৰী। সমস্তৰে শক্তি তুমি নিজে আছা ধৰি॥ দৈত্যভয় হন্তে ৰক্ষা কৰাহা আমাক। দুৰ্গা দেবি নমস্কাৰ কৰোহো তোমাক॥ এইযে তোমাৰ মনোহৰ ত্ৰিনয়ণ। শোভিত বদন পদ্ম তপ্ত হেম হেন॥ সৰ্ব্বপ্ৰাণি হন্তে ৰক্ষা কৰোক আমাক। কাত্যায়ণি প্ৰণিপাত কৰোহোঁ তোমাক॥ অগ্নিহেন কান্তি যাৰ অতি তীক্ষ ধাৰ। নাশিলে অশেষ দৈত্য ত্ৰিশূল তোমাৰ॥ সেহি শূলে ভয় নাশ কৰোক আমাৰ। <ref>ভদ্ৰকালী, ষোড়শ ভুজা দুৰ্গা।</ref>ভদ্ৰ কালি তযু পদে নমো পুণৰ্ব্বাৰ॥ যেই তব ঘণ্টা শব্দে ব্যাপি জগতক। কৰিলন্ত হীন তেজ সমস্ত দৈত্যক॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}} {{Rule|}} <references /></noinclude> 9widawid197agfjki5bmi27te809lyz 104 83749 248032 230028 2026-04-20T18:11:01Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248032 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||চণ্ডিকাখ্যান। |১১৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>সেহি ঘণ্টা মাতৃ হেন পুত্ৰক ৰক্ষণ। পাপহন্তে আমাসাক কৰোক পালন॥ অসুৰৰ ৰক্ত মেদ পঙ্কত পঙ্কিল। তীক্ষ খড়্গ তব হাতে আতিসে উজ্বল॥ কৰোক আমাৰ শুভ সেহি তযু অসি।<ref>অসি, খড়গ</ref> চৰণে শৰণাগত ভৈলোহো দেবেশি॥ সবে ব্যাধি হোৱে নাশ হৈলে তুমি তুষ্ট॥ মনোৰথ হোৱে ব্যৰ্থ হৈলে তুমি কষ্টা॥ নহয় বিপদ তব আশ্ৰিত জনৰ। কিন্তু সেহি লোক হোৱে আশ্ৰয় অন্যৰ॥ আজি তুমি নানা ৰূপে ধৰি নানা মূৰ্ত্তি। দুৰন্ত দৈত্যক বিনাশিলা ভগৱতী॥ তোমা বিনা এহি কৰ্ম্ম কাহাৰ শকতি। নিস্তাৰিলা অমৰক কৰি কৃপা আতি॥ <ref>মায়াশাস্ত্ৰ, ভোল্কবিদ্যা।</ref>মায়াশাস্ত্ৰে বৈদ্যশাস্ত্ৰে আৰু তৰ্কশাস্ত্ৰে। আদ্যবেদ বাক্যে নীতিশাস্ত্ৰে জ্ঞানশাস্ত্ৰে॥ আৰু ঘোৰ অন্ধকাৰ মমত্ব গৰ্ত্তত। ভ্ৰমাইছাহা জগতকে তুমি অবিৰত॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}} {{Rule|}} <references /></noinclude> fxnc8yeb1dr0clai9axu152xojsxi19 104 83761 248017 230120 2026-04-20T16:37:13Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248017 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||চণ্ডিকাখ্যান ।|১২৯}} {{Rule|}}</noinclude>{{কুসুমমালা|<poem>একবাৰ মাত্ৰ শুনিলে তাদৃশ মোৰ অবতাৰ আৰু ভক্তিনম্ৰ কৰে পাপ নাশ প্ৰাণীগণ হন্তে সমৰ কালীন শুনে বদি মোৰ শত্ৰুকৃত ভয় সুখ সম্পদত তোমা সবে যেই কৰিলেক আৰু কৰিলন্ত মোক সিসব স্তবনে অৰণ্যত কৰে দস্যুগণে যদি শক্ৰগণে যদি সিংহ ব্যাঘ্ৰ হস্তী কোপত ৰাজাৰ অথবা দোষত</poem>|<poem>আখ্যান আমাৰ প্ৰীতি হয় মোৰ॥ কথাৰ কীৰ্ত্তনে ভাবত শ্ৰবণে। আৰোগ্য প্ৰদান কৰে পৰিত্ৰাণ॥ দৈত্য বিনাশন পুৰুষে আখ্যান। নহয় তাহাৰ যাই সৰ্ব্বকাল॥ কৰিলাহা স্তুতি নাৰদ প্ৰভৃতি। বিধাত৷ স্তবন হোৱে তত্ত্বজ্ঞান। অনলে বেষ্টিত আক্ৰমে মাৰ্গত। ধৰে নিৰ্জনত পীড়ন্ত বনত॥ বধ্য ভূমিগত লৌহ নিগড়িত।</poem>}}<noinclude></noinclude> skbyrzlwsfkkf6t0v1iuhp4s79ks3t4 104 83762 248016 230130 2026-04-20T16:33:41Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248016 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৩০|চণ্ডিকাখ্যান ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{কুসুমমালা|<poem>সমুদ্ৰৰ মধ্যে কৰে যদি বায়ু দাৰুণ সংগ্ৰামে ব্ৰণাদি পীড়াত কৰে যদি মোৰ বাধাহন্তে ত্ৰাণ চৰিত স্মৰণে সিংহ বাঘ হাতী ভকতক মোৰ দূৰ হন্তে সবে মেধস বদতি অমৰ গণক বুলি আশ্বাসিয়া আগত সবাৰ শত্ৰু বিনাশন গুচিল সবাৰ পালাযজ্ঞভাগ নিজ নিজ ভাগে</poem>|<poem>নৌকাৰোহণত তাত আঘূৰ্ণিত॥ হৈলে অস্ত্ৰপাত ইসব বাধাত। চৰিত ম্মৰণ পাৱে নৰগণ॥ মোৰ প্ৰভাৱত দস্যু বৈৰি যত॥ নকৰি ধৰ্ষণ<ref>ধৰ্ষণ, হিংস।</ref> কৰে পলায়ণ। চণ্ডিকা গোসানী এহিৰূপে বাণী। সুৰথ ৰাজন ভৈলা অন্তৰ্দ্ধান॥ ভৈল ত্ৰিদশৰ ভয় দানৱৰ। যথা পূৰ্ব্ববত বসিলা স্বৰ্গত॥</poem>}}<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> tawjt7ndnp1r6wc73yv5ko8jg6bu0sv 104 83763 248018 230118 2026-04-20T16:42:06Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248018 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||চণ্ডিকাখ্যান।|১৩১}} {{Rule|}}</noinclude>{{কুসুমমালা|<poem>ভৈলা যেবে হত ৰণত নিশুম্ভ চণ্ডিকাৰ ভয়ে প্ৰবেশিলা পাছে এহি ৰূপে নৃপ হুয়া অবতাৰ কৰে পুনঃ পুনঃ দুৰ্ব্বৃত্তক বলে মুহিছে প্ৰাণীক স্ৰজিছে জগত কৰিলে ভকতি দেন্ত তত্বজ্ঞান প্ৰলয় কালত মহামাৰী ৰূপে অখিল ব্ৰহ্মাণ্ড জগতৰ প্ৰাণী মহামাৰী দেবী স্ৰজে প্ৰাণীগণ স্থিতিকালে দেবী প্ৰাণীক পালন</poem>|<poem>শুম্ভ মহাসুৰ হাতে চণ্ডিকাৰ। শেষ দৈত্য যত পাতাল পুৰীত॥ দেবী সনাতনী জগত জননী। জগত পালন কৰি সংহৰণ॥ সেহি ভগৱতী সেহি দেব শক্তি। হুয়া তুষ্ট আতি অতুল বিভূতি॥ ধৰণীৰ প্ৰতি সেহি ভগৱতী। ব্যাপি ঘোৰ ৰূপে সংহৰে নিমিষে॥ জনম ৰহিত সৃষ্টিৰ কালত। জগত জননী কৰে সনাতনী॥</poem>}}<noinclude></noinclude> suf9ukkuzsl4wshcoln4sq8ll790f8m 104 83764 248019 230132 2026-04-20T16:48:44Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248019 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৩২|চণ্ডিকাখ্যান ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{কুসুমমালা|<poem>লক্ষ্মী ৰূপে সেহি কৰয় নিবাস অভাবে দেবীৰ পাৱে নানা দুঃখ গন্ধ পুষ্প ধূপ দিয়া পুজা স্তব তাক প্ৰতি দেবী আৰু ধৰ্ম্মে মতি আছে যত দ্ৰব্য দ্ৰব্য অন্বেষণে একান্ত ভকতি কৰা এক মনে খণ্ডোক আমাৰ এহিমাত্ৰ চিন্তা দুৰ্গা নাম জপ খসিব বন্ধন</poem>|<poem>মনুষ্য গৃহত সম্পদ কালত। যত নৰগণ আৰু যে মৰণ॥ আদি উপহাৰ কৰন্ত দেবীৰ। ধন পুত্ৰ দান কৰন্ত প্ৰদান॥ মাৱৰ অধীন নাই প্ৰয়োজন। দেবীৰ চৰণে সবে নৰগণে॥ সংসাৰ বন্ধন কৰা সৰ্ব্বজন। কৰা নিৰন্তৰ লভিবা নিস্তাৰ॥</poem>}} {{Custom rule|sp|40|c|6|do|7|c|6|do|7|c|6|sp|40}} {{Block center/s}}<poem>অসাৰ সংসাৰ, {{gap|4em}}দুৰ্গা পদ সাৰ, {{gap|3em}}কৰাহা হিয়াত ধ্যান॥ </poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|40|c|6|do|7|c|6|do|7|c|6|sp|40}}<noinclude></noinclude> h44fibdwl5hamsyhtvf7mrzzulu1twv 104 83765 248020 229506 2026-04-20T16:51:21Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248020 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||চণ্ডিকাখ্যান ৷|১৩৩}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''পদ।'''}}}} {{Block center/s}}<poem>ঋষিয়ে বোলন্ত শুনা সুৰথ ৰাজন। সমস্ত পুৰুষাৰ্থদ দেবীৰ আখ্যান॥ তোমাৰ আগত মই কৰিলো বেকত। মহাশক্তি মতী দেবী ধৰিছে জগত॥ বিষ্ণু মায়া ভগৱতী হৈলে সুপ্ৰসন্ন। মায়ামোহ দূৰ হয় লভে তত্ত্বজ্ঞান॥ তুমি এহি বৈশ্য আৰু জ্ঞানীজন যত। মায়ায়ে কৰিছে মুগ্ধ কৰিব মোহিত॥ একচিত্ত মনে ৰাজা দেবীত শৰণ। হই ভক্তি ভাবে কৰা দেবীৰ পূজন॥ আৰাধনে হই তুষ্টা দেবী ভগৱতী। মনুষ্যক কৃপা কৰি দিয়ে ভুক্তি মুক্তি॥ জৈমিনিক সম্বোধি বুলিলা মাৰ্কণ্ডেয়। মেধস সমীপে পাইলা দেবীৰ নিশ্চয়॥ সুৰথ সমাধি পাছে মেধস মুনিক। দণ্ডৱতে প্ৰণমিলা কৰি কাকুবাক॥ ৰাজ্যনাশ হেতু দুঃখ আছিল ৰাজাৰ। পুত্ৰাদিত মোহ আৰু সমাধি বৈশ্যৰ॥</poem> ,<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> qxy5ac81u12qh2goehrlqhz0eipn4d3 248021 248020 2026-04-20T16:51:38Z JyotiPN 1603 248021 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||চণ্ডিকাখ্যান ৷|১৩৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|'''পদ।'''}}}} {{Block center/s}}<poem>ঋষিয়ে বোলন্ত শুনা সুৰথ ৰাজন। সমস্ত পুৰুষাৰ্থদ দেবীৰ আখ্যান॥ তোমাৰ আগত মই কৰিলো বেকত। মহাশক্তি মতী দেবী ধৰিছে জগত॥ বিষ্ণু মায়া ভগৱতী হৈলে সুপ্ৰসন্ন। মায়ামোহ দূৰ হয় লভে তত্ত্বজ্ঞান॥ তুমি এহি বৈশ্য আৰু জ্ঞানীজন যত। মায়ায়ে কৰিছে মুগ্ধ কৰিব মোহিত॥ একচিত্ত মনে ৰাজা দেবীত শৰণ। হই ভক্তি ভাবে কৰা দেবীৰ পূজন॥ আৰাধনে হই তুষ্টা দেবী ভগৱতী। মনুষ্যক কৃপা কৰি দিয়ে ভুক্তি মুক্তি॥ জৈমিনিক সম্বোধি বুলিলা মাৰ্কণ্ডেয়। মেধস সমীপে পাইলা দেবীৰ নিশ্চয়॥ সুৰথ সমাধি পাছে মেধস মুনিক। দণ্ডৱতে প্ৰণমিলা কৰি কাকুবাক॥ ৰাজ্যনাশ হেতু দুঃখ আছিল ৰাজাৰ। পুত্ৰাদিত মোহ আৰু সমাধি বৈশ্যৰ॥</poem> ,<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 5q3v2ueg5wwc76q99usfq8wa78p3t67 104 83766 248022 230193 2026-04-20T16:54:36Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248022 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৩৮|চণ্ডিকাখ্যান।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>তথাপি ঋষিৰ আজ্ঞা শিৰোধাৰ্য্য কৰি। তেতিক্ষণে তপস্যাক ধৰিলা আবৰি॥ প্ৰণমি মুনিক দুই দেবীৰ দৰ্শনে। অভিলাষ কৰিগৈলা নদীৰ পুলিনে॥<ref>পুলিন, নদীতীৰ।</ref> তাত বসি বৈশ্য আৰু সুৰথ নৃপতি। দেবী সুক্ত জপি কৰে দেবীত ভকতি॥ মৃত্তিকাৰ দেবী মূৰ্ত্তি কৰিয়া নিৰ্ম্মান।<ref>মৃন্ময়ী মূৰ্ত্তি, সাত্ত্বিকী মূৰ্ত্তি, অম্বিকা মুৰ্ত্তি কৰাই সম্ভব।</ref> দুই জনে ভক্তি ভাবে কৰন্ত পূজন॥ গন্ধ পুষ্প দূপ দীপ দিয়া কৰে হোম। ভূমিত পড়িয়া কৰে অষ্টাঙ্গ প্ৰণাম॥ নিৰাহাৰ তাহাৰ হৈয়া দুই জন। নিজ দেহ হন্তে ৰক্ত কৰন্ত প্ৰদান॥ বৰিষ ত্ৰিতয় এহিৰূপে আৰাধন। কৰন্তে বুলিলা দেবী প্ৰত্যক্ষ বচন॥ হে নৃপ হে বৈশ্য দুই যাহাক লাগিয়া। কৰিলাহা কষ্ট এত মই মহমায়া॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}} {{Rule|}}</noinclude> 7iaexuqoruuqcqyebfjqz5gbhe2d2ro 104 83767 248023 230194 2026-04-20T16:57:29Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248023 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||চণ্ডিকাখ্যান ৷ |১৩৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>কৰা ব্যক্ত মনোৰথ উভয়ে নিজৰ। হৈলু তুষ্ট কৰিবোহোঁ পুৰণ দোহাৰ॥ মাৰ্কণ্ডেয় বদতি শুনিয়ো মুনিবৰ। দেবীক প্ৰণাম কৰি প্ৰাৰ্থিলাহা বৰ॥ জন্মান্তৰে হোক মোৰ অক্ষুন্ন ৰাজত্ব। ইজন্মত কৰো মই বলে শত্ৰু নষ্ট॥ শত্ৰু নাশি হৌক মোৰ ৰাজ্যত বসতি। বাঞ্চিলন্ত এহি বৰ সুৰথ নৃপতি॥ সংসাৰ বিৰগী সেহি বৈশ্য মহামতি। পুত্ৰ ভাৰ্য্যা আৰু দেহে নকৰি আশক্তি॥ “মোৰ” মই এহি জ্ঞান নথাকোক মোৰ। খুজিলন্ত ব্ৰহ্ম জ্ঞান সমীপে দেবীৰ॥ উভয়ৰ নিবেদন শুনি কাত্যায়ণী। প্ৰথমে ৰাজাক দেবী বুলিলন্ত বাণী॥ অল্প দিনে মহাৰাজ নাশি শত্ৰুগণ। অকণ্টক পাবা ৰাজ্য নকৰা চিন্তন॥ এহি ৰাজ্য ভোগ তুমি কৰি সমাপতি। সূৰ্য্য দেব হন্তে পুনঃ হইবা উৎপত্তি। সাবৰ্ণিক মনুনামে হৈবাহা সিকালে। শাসিবা বিবিধ প্ৰজা ন্যায় ধৰ্ম্ম বলে॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> suubuptuei0fsg3tjfxe21u6upncu1k 104 83768 248024 230197 2026-04-20T17:00:12Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248024 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৩৬|চণ্ডিকাখ্যান ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>বৈশ্যবৰ তুমি যেই কৰিলা প্ৰাৰ্থন। তোমাত হইলো তুষ্ট কৰিলো প্ৰদান॥ তত্ত্ব জ্ঞান হৌক তব মুক্তিৰ সাধন। খণ্ডোক সংসাৰ পাশ লভাহা নিৰ্ব্বান॥ দোহাৰ অভীষ্ট এহিৰূপে কৰি পূৰ্ত্তি। অন্তৰ্হিতা ভৈলা তাত দেবী জগম্মুৰ্ত্তি॥ ক্ষত্ৰিয় প্ৰবৰ সেহি সুৰথ নৃপতি। ভৱানীৰ পাই বৰ পুলকিত আতি॥ শত্ৰুনাশ কৰি ৰাজ্য লভি তেতিক্ষণে। পূজিলা দেবীক পাছে অনেক বিধানে সেহি ৰাজা পুনৰপি সূৰ্ঘ্য হন্তে জাত। হৈয়া সাবৰ্ণিক নামে মনুহৈব খ্যাত॥ ভক্তি মুক্তি প্ৰদা এহি চণ্ডীৰ আখ্যান। চণ্ডীৰ চৰণ চিন্তি কৰিলো ৰচন॥ নানা অপৰাধ মোৰ হৈছে ৰচনাত। কৰা ক্ষম৷ জগদ্ধাত্ৰি কৰোঁ প্ৰণিপাত॥ মই অতি অল্পমতি মহিমা তোমাৰ। অনন্ত যে কি প্ৰকাৰে কৰোহোঁ প্ৰচাৰ॥ নিজ গুণে নিজে দেবি হইয়া প্ৰসন্ন। মোৰ অপৰাধ যত কৰিয়ো মৰ্ষণ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> fz5gjkekt2x139y6lknqheacc0uyqua 104 83769 248025 229498 2026-04-20T17:34:25Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248025 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||চণ্ডিকখ্যান ।|১৩৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>অন্তিম কালত তযু চৰণ কমল। চিন্তি যেন আত্মা মোৰ ত্যজে কলেবৰ॥ এহি আশা কৰি মনে চণ্ডীৰ আখ্যান। ৰচিলো কৰিলো মই চণ্ডীৰ অৰ্পণ॥ শুনা সবে নৰগণ তেজি আন কাম। পাতক চাড়োক ডাকি বোলা দুৰ্গা নাম॥</poem>{{Block center/e}} {{Custom rule|sp|40|c|6|do|7|c|6|do|7|c|6|sp|40}} {{center|{{X-larger|ভুল সংসোধন।}}}} {{Block center/s}} <poem>পঞ্চাচ পিঠিৰ চাৰি সাৰিৰ তলত। কথা ফাকি এৰা পৰি গৈছে॥ তুমি স্বাহা ৰূপে দেবী সমস্ত যজ্ঞত। দেবতাক দিছা তৃপ্তি পিতৃক স্বধাত॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> c9j6sou3ukv9dfxpu5p4tmd5y62ivqq 104 83770 248012 229499 2026-04-20T16:23:48Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248012 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৩৮|চণ্ডিকখ্যান।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center/s><poem> যোৰহাট মধ্যে গ্ৰাম নাম বালিগ্ৰাম। ব্ৰাহ্মণৰ নিবসতি আমাৰ জনম॥ তপস্বী কৌশিক ঋষি বংশ প্ৰবৰ্ত্তক। গোস্বামী পদপী মম জানে সৰ্ব্বলোক॥ জননী শ্ৰীদুৰ্গাদেবী পিতা ৰামচন্দ্ৰ। তাহান অঙ্গজ মই নাম কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ॥ অগ্নিৰ পিঠিত নভ বসু চন্দ্ৰ মানে। শকাব্দে আষাঢ় মাসে ভূমি পুত্ৰ দিনে॥ চণ্ডীৰ চৰণ পদ্ম ধৰি হৃদয়ত। পদ বন্ধে চণ্ডীপদ কৰিলো সমাপ্ত॥ ন্যুনাধিক দোষ যদি আছয় ইয়াত। চণ্ডিকাৰ গুণে হৈব অবশ্যে খণ্ডিত; আনা অতি অল্প মতি দোষ অসংখ্যাত॥ জ্ঞানীজনে সৰ্ব্ব দোষ কৰিব মৰ্ষণ। নকৰে সিসবে পৰ দোষ উদ্ঘাটন॥ </poem>{{Block center/e}} {{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}} {{center|{{X-larger|সম্পূৰ্ণ।}}}}<noinclude></noinclude> kzbs8nutcy4nqfcpgv96c1xjrwliglm 248013 248012 2026-04-20T16:24:12Z JyotiPN 1603 248013 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৩৮|চণ্ডিকখ্যান।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> যোৰহাট মধ্যে গ্ৰাম নাম বালিগ্ৰাম। ব্ৰাহ্মণৰ নিবসতি আমাৰ জনম॥ তপস্বী কৌশিক ঋষি বংশ প্ৰবৰ্ত্তক। গোস্বামী পদপী মম জানে সৰ্ব্বলোক॥ জননী শ্ৰীদুৰ্গাদেবী পিতা ৰামচন্দ্ৰ। তাহান অঙ্গজ মই নাম কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ॥ অগ্নিৰ পিঠিত নভ বসু চন্দ্ৰ মানে। শকাব্দে আষাঢ় মাসে ভূমি পুত্ৰ দিনে॥ চণ্ডীৰ চৰণ পদ্ম ধৰি হৃদয়ত। পদ বন্ধে চণ্ডীপদ কৰিলো সমাপ্ত॥ ন্যুনাধিক দোষ যদি আছয় ইয়াত। চণ্ডিকাৰ গুণে হৈব অবশ্যে খণ্ডিত; আনা অতি অল্প মতি দোষ অসংখ্যাত॥ জ্ঞানীজনে সৰ্ব্ব দোষ কৰিব মৰ্ষণ। নকৰে সিসবে পৰ দোষ উদ্ঘাটন॥ </poem>{{Block center/e}} {{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}} {{center|{{X-larger|সম্পূৰ্ণ।}}}}<noinclude></noinclude> f2r5ppj7gr4gd7wd4yadpkbxqor0v8i 248014 248013 2026-04-20T16:27:24Z JyotiPN 1603 248014 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৩৮|চণ্ডিকখ্যান।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> যোৰহাট মধ্যে গ্ৰাম নাম বালিগ্ৰাম। ব্ৰাহ্মণৰ নিবসতি আমাৰ জনম॥ তপস্বী কৌশিক ঋষি বংশ প্ৰবৰ্ত্তক। গোস্বামী পদপী মম জানে সৰ্ব্বলোক॥ জননী শ্ৰীদুৰ্গাদেবী পিতা ৰামচন্দ্ৰ। তাহান অঙ্গজ মই নাম কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ॥ অগ্নিৰ পিঠিত নভ বসু চন্দ্ৰ মানে। শকাব্দে আষাঢ় মাসে ভূমি পুত্ৰ দিনে॥ চণ্ডীৰ চৰণ পদ্ম ধৰি হৃদয়ত। পদ বন্ধে চণ্ডীপদ কৰিলো সমাপ্ত॥ ন্যুনাধিক দোষ যদি আছয় ইয়াত। চণ্ডিকাৰ গুণে হৈব অবশ্যে খণ্ডিত॥ মুনিৰো যে মতি ভ্ৰম হোৱে কদাচিত। আনা অতি অল্প মতি দোষ অসংখ্যাত॥ জ্ঞানীজনে সৰ্ব্ব দোষ কৰিব মৰ্ষণ। নকৰে সিসবে পৰ দোষ উদ্‌ঘাটন॥ </poem>{{Block center/e}} {{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}} {{center|{{X-larger|সম্পূৰ্ণ।}}}}<noinclude></noinclude> h5ynmiizs4ldw7wwtc8yq24wqe9d6ie 248015 248014 2026-04-20T16:27:46Z JyotiPN 1603 248015 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৩৮|চণ্ডিকখ্যান।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center/s}}<poem> যোৰহাট মধ্যে গ্ৰাম নাম বালিগ্ৰাম। ব্ৰাহ্মণৰ নিবসতি আমাৰ জনম॥ তপস্বী কৌশিক ঋষি বংশ প্ৰবৰ্ত্তক। গোস্বামী পদপী মম জানে সৰ্ব্বলোক॥ জননী শ্ৰীদুৰ্গাদেবী পিতা ৰামচন্দ্ৰ। তাহান অঙ্গজ মই নাম কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ॥ অগ্নিৰ পিঠিত নভ বসু চন্দ্ৰ মানে। শকাব্দে আষাঢ় মাসে ভূমি পুত্ৰ দিনে॥ চণ্ডীৰ চৰণ পদ্ম ধৰি হৃদয়ত। পদ বন্ধে চণ্ডীপদ কৰিলো সমাপ্ত॥ ন্যুনাধিক দোষ যদি আছয় ইয়াত। চণ্ডিকাৰ গুণে হৈব অবশ্যে খণ্ডিত॥ মুনিৰো যে মতি ভ্ৰম হোৱে কদাচিত। আমি অতি অল্প মতি দোষ অসংখ্যাত॥ জ্ঞানীজনে সৰ্ব্ব দোষ কৰিব মৰ্ষণ। নকৰে সিসবে পৰ দোষ উদ্‌ঘাটন॥ </poem>{{Block center/e}} {{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}} {{center|{{X-larger|সম্পূৰ্ণ।}}}}<noinclude></noinclude> 6aia9k1u10nxrywcurvrr86m7yq0ovh 248026 248015 2026-04-20T17:35:02Z JyotiPN 1603 248026 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৩৮|চণ্ডিকখ্যান।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>যোৰহাট মধ্যে গ্ৰাম নাম বালিগ্ৰাম। ব্ৰাহ্মণৰ নিবসতি আমাৰ জনম॥ তপস্বী কৌশিক ঋষি বংশ প্ৰবৰ্ত্তক। গোস্বামী পদপী মম জানে সৰ্ব্বলোক॥ জননী শ্ৰীদুৰ্গাদেবী পিতা ৰামচন্দ্ৰ। তাহান অঙ্গজ মই নাম কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ॥ অগ্নিৰ পিঠিত নভ বসু চন্দ্ৰ মানে। শকাব্দে আষাঢ় মাসে ভূমি পুত্ৰ দিনে॥ চণ্ডীৰ চৰণ পদ্ম ধৰি হৃদয়ত। পদ বন্ধে চণ্ডীপদ কৰিলো সমাপ্ত॥ ন্যুনাধিক দোষ যদি আছয় ইয়াত। চণ্ডিকাৰ গুণে হৈব অবশ্যে খণ্ডিত॥ মুনিৰো যে মতি ভ্ৰম হোৱে কদাচিত। আমি অতি অল্প মতি দোষ অসংখ্যাত॥ জ্ঞানীজনে সৰ্ব্ব দোষ কৰিব মৰ্ষণ। নকৰে সিসবে পৰ দোষ উদ্‌ঘাটন॥ </poem>{{Block center/e}} {{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}} {{center|{{X-larger|সম্পূৰ্ণ।}}}}<noinclude></noinclude> sv7jsmgtss1rx0kx44dinbua4cdh8f9 106 85175 248037 247999 2026-04-21T07:36:13Z Babulbaishya 104 248037 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=অজ্ঞাত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 3="প্ৰকাশন" 4="সূচী" 5="নিবেদন" 6="সূচী" 18="1"/> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header={{rh||কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}} |Footer= }} hzaqmw2m33fiusvo7rnjn5rh3b8og4q 248038 248037 2026-04-21T07:39:45Z Babulbaishya 104 248038 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=অজ্ঞাত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 3="প্ৰকাশন" 4="সূচী" 5="নিবেদন" 6="সূচী" 7="নিবেদন" 8="নিবেদন" 9="নিবেদন" 10="নিবেদন" 11="নিবেদন" 12="নিবেদন" 13="নিবেদন" 14="নিবেদন" 15="নিবেদন" 16="উচৰ্গা"18="1"/> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header={{rh||কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}} |Footer= }} r8ei5jehzvtajsa4pxu78n4hmoj6zgb 104 91368 248001 247976 2026-04-20T15:30:34Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248001 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১০|কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}}</noinclude>পুত্ৰ নে আন কোনো গাভৰুৰ সন্তান তাক জানিব পৰা নগল। সমসাময়িক বুৰঞ্জীত হলে গৌৰীক ভূধৰ গোহাঁইৰ সপত্নী-মাক বুলি কোৱা হৈছে। {{gap}}{{larger|'''গৌৰী আৰু ধনাই লিগিৰ৷—'''}}চাৰুসিংহ গোহাঁইৰ পুতেক ভূধৰকে আদি কৰি চাৰিজনা কোঁৱৰৰ লগত স্বৰ্গদেৱৰ চাংমাই সহজাৰ পুতেক ধনায়ে আগৰে পৰা লিগিৰা খাটি আছিল। বুৰঞ্জীয়ে কয়—“এয়েৰে [ধনাইৰে] ভূধৰ গোহাঁইৰ সপত্নী-মাতৃ, বুঢ়াগোহাঁইফৈদীয়া জীয়াৰী গৌৰীয়েৰে গোপ্যৰূপে লেনাদেনা আছিল। গৌৰীৰ পুতেক এটিও আছিল।” {{gap}}এদিন গৌৰীয়ে ধনাইক কলে—“লৰাহঁতৰ লগত যে খাটিছ, কথা-বাৰ্ত্তা কি শুন? তহঁত স্বৰ্গদেৱৰ চাংমাইৰ লৰা, ইহঁতে ৰহস্যে যি কথা-বাৰ্ত্তা হয় তাক তহঁতে বুজিব পা, নকবিহে মৰিবি।” {{gap}}ধনাই—“আমি ভু নোপোৱা কথা, কি বুলি কম?” {{gap}}গৌৰী—“তই আজিয়েই যা, সিহঁতক ভাৱস্তি কৰি সোধগৈ।” {{gap}}গৌৰীৰ কথামতে ধনাই লিগিৰাই বৰঘৰৰ টুপতে ভূধৰ গোহাঁইক দেখি আঠুপাৰি সেৱা কৰিলত গোহাঁইদেৱে তাৰ হাতত ধৰি কলে—“দেশ-কালৰ কথা কি শুনিলি-ভণিলি?” {{gap}}ধনাই—“মোত যে তোমালোকে একো নোকোৱা, মই শুনিলেও কেলেই কম?” {{nop}}<noinclude></noinclude> t9rfzk05mpbm6glsxigw2obnou1k0ur 104 91369 248002 247977 2026-04-20T15:36:13Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248002 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্র|১১}}</noinclude>{{gap}}ভূধৰ গোহাঁয়ে ধনাইক হাতত ধৰি কোঠালৈ নি বোলে—“আমিনো কি কথা কৈছো কি শুনিছ?" {{gap}}ধনাই—“তোমালোকে যিবোৰ কৈছা চাংতলৰ পৰা মই সকলোবোৰ শুনিছো, মোতহে নোকোৱা।” {{gap}}ভূধৰ গোহাঁই—“বাৰু, কিনো কৈছো ক।” {{gap}}ধনাই—“তোমালোকে যে নোকোৱা, ম‍ই কেলেই কম?” {{gap}}ভূধৰ গোহাঁই—“শপত খা কওঁ। খুটাটোৱে তোৰ চেচা মুখৰ গোসাঁই, মাংসকে খাওঁ বোল।” {{gap}}ধনায়ে সেইৰূপে শপত খোৱাত ভূধৰ গোহায়ে কলে—“তই যদি আমাক মোৰ বুলিছ এইকথা কাকো নকবি। আজিৰ পৰা তই মোৰ আপোন হলি, তোক মই নেৰো।” {{gap}}{{larger|'''ভুধৰ গোহাঁইৰ মুখত ষড়যন্ত্ৰৰ কথা—'''}}এই বুলি ভূধৰ গোহাঁয়ে ধনাই লিগিৰাক ষড়যন্ত্ৰৰ আদ্যোপান্ত কথা বিবৰি কলে। ষড়যন্ত্ৰকাৰীসকলে ৰজাক মাৰি ৰাজ্য লবলৈ তিনিটা উপায় মন্ত্ৰণা কৰিছিল। প্ৰথমটোত অকৃতকাৰ্য্য হলে তেওঁলোকে দ্বিতীয় প্ৰস্তাৱমতে কাৰ্য্য সমাধা কৰিব, আৰু ইয়াতো যদি বিফল হয় তেন্তে তৃতীয় উপায় অনুসৰণ কৰিব। প্ৰথম প্রস্তাৱ মতে গোহাঁইদেৱৰ লিগিৰা মলৌ আৰু গোমোথা বৰুৱাৰ পুতেক খোনায়ে ভকতি লিগিৰীৰ হতুৱাই স্বৰ্গদেৱৰ লগত থকা তিপমীয়া গোহাঁইক বিহ খুৱাই মাৰিবলৈ গাত লৈছিল। এইজনা তিপমীয়া গোহাঁই আছিল প্ৰমত্ত সিংহ<noinclude></noinclude> 3dp6y13be3vcbmuabcqk3fvbnc14qff 104 91370 248006 247978 2026-04-20T15:42:26Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248006 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১২|কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}}</noinclude>স্বৰ্গদেৱৰ পুত্ৰ, নাম মলে৷ গোহাঁই; মাক কুঁৱৈগঞা বুঢ়াগোহাঁইৰ বঙহৰ জীয়েক; লক্ষ্মী সিংহ স্বৰ্গদেৱে মৰম কৰি মলৌ গোহাঁইদেৱক লগতে ৰাখিছিল। তিপমীয়া গোহাঁইদেৱক বিহ খুৱাই মাৰিব পাৰিলে ভকতিক বৰকুঁৱৰী পাতিম বুলি ভূধৰ গোহাঁয়ে অঙ্গীকাৰ কৰিলে, আৰু সেই অৰ্থে “ইষ্টদেৱতাৰ মাংস খাম” বুলি সত্য-শপত কৰি নিজ হস্তাক্ষৰো দিলে। মলৌ লিগিৰা আৰু খোনাৰ দ্বাৰা কোৱালত ভগা খঙীয়া বৰুৱাই স্বৰ্গদেৱ লক্ষ্মীসিংহ আৰু পুতেক লোকনাথ গোহাঁইদেৱক (পিচলৈ স্বৰ্গদেৱ গৌৰীনাথ সিংহ) বিহ খুৱাই মাৰিবলৈ স্বীকাৰ কৰিছিল। {{gap}}আৰু এটা প্ৰস্তাৱ আছিল, ৰজা আৰু মন্ত্ৰীক বলেৰে ধৰি সিংহাসন অধিকাৰ কৰাৰ। এই প্ৰস্তাৱৰ যোত্ৰ আছিল—ভূধৰ গোহাঁইৰ শহুৰেক গুৱাহাটীয়া দুৱলীয়া চেটিয়াফুকন আৰু তেওঁৰ পুতেক কিজন, আকৰা গোহাঁইৰ জেঠেৰীয়েক, দুৱৰাৰ মাজপালী থকা বচা হাজৰিকা আৰু তেওঁৰ আপোন পো-ভাই গোটাচেৰেক, গোমোথা বৰুৱাৰ পুতেক ভণ্ডাৰী বৰুৱা, ডফলা দুৱৰীয়াৰ পুতেক খাঞ্জাৰাম ঘোৰাবৰুৱা আৰু ভায়েক আত্মা- ৰাম, আৰু ভগা বৰপাত্ৰ-গোহাঁইৰ ভায়েক। এই সকলে গোমোথা বৰুৱাৰ ঘৰলৈ অহা-যোৱা কৰি আলচ পাতিছিল। এই অৰ্থে আত্মাই দিছিল চাৰিটা ফিৰিঙী-হিলৈ আৰু জামদাৰ হিলৈ দুটা, খোনায়ে দিছিল তৰোৱাল দুখন, আৰু বকতিয়াল বৰবৰুৱাৰ ভায়েক চোলাধৰা ফুকনে দিছিল ভূধৰ গোহাঁয়ে<noinclude></noinclude> o96ho912p8q49p1hkv6pnnfm3rgrsn9 104 91371 248009 247979 2026-04-20T15:59:54Z Babulbaishya 104 248009 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্র|১৩}}</noinclude>সময়ত লবলৈ বাখৰপতা বিৰী এটা ; এই বিৰী গাত থাকিলে কাঁড়, গুলী আৰু দাৰ আঘাতে একো অনিষ্ট সাধিব নোৱাৰে। {{gap}}তৃতীয় প্ৰস্তাৱ আছিল, যদি ওপৰত কোৱা দুই প্ৰকাৰে একো নহয় তেন্তে ভটীয়াই গৈ নাৱেৰে একে ৰাতিয়েই সলালফাট পাবগৈ। তালৈ গৈ বৰপেটা সলাল গোহাঁইক নিজৰ লগলৈ আনিবলৈ চেষ্টা কৰিব এই বুলি কৈ—“চৰাইদেও পৰ্ব্বতৰ ফালৰ পৰা কিছুমান মানুহ আহি ৰজা প্রজা সকলোকে মাৰি ৰাজ্য ললে, আমি পলাইহে আহিছোঁ। যদি গোহাঁয়ে তুংখুঙ্গীয়াৰ পৰিয়ালক মোৰ বুলিছে তেন্তে গোহাঁয়ো আমাৰ লগলৈ আহক।” তাৰ পিচত সলাল গোহাঁইক লগত লৈ গুৱাহাটীলৈ গৈ আপোন মানুহক ঠায়ে ঠায়ে পাতি আনবোৰক কাটি-মাৰি ৰাজ্য বশ কৰা যাব। তাৰ পিচত সকলো যোত্ৰৰ মানুহ একেলগ হৈ উজাই আহি ৰজা আৰু মন্ত্ৰীক ধৰি সিংহাসন অধিকাৰ কৰিব। {{gap}}এই প্রস্তাৱনতে যোত্ৰৰ মানুহক নেৰিবলৈ আৰু সময়ত শত্ৰুসকলক দণ্ডবন্ধ কৰিবলৈ অঙ্গীকাৰ কৰি ভূধৰ গোহাঁয়ে এখন লিখা দিছিল। সেই লিখামতে ভবিষ্যতলৈ এইদৰে দণ্ড দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল—“স্বৰ্গদেৱক বোলে, কলীয়া বাঘক ডিঙ্গৰাত ভৰাই দহদিনমান পানীত থৈ মাৰিম। ৰাজমাওদেৱক বোলে, বুঢ়ীক নাক-কাণ কাটি চকু কাঢ়ি আমগুৰিত মেলিম। তামুলী আইকুঁৱৰীদেৱক (কালিন্দ্ৰীক) বোলে, চাউলকৰালীক নাক-<noinclude></noinclude> p85zgg9vmsx7qr0i1kuxybv89ofci7l 248010 248009 2026-04-20T16:01:54Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248010 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্র|১৩}}</noinclude>সময়ত লবলৈ বাখৰপতা বিৰী এটা ; এই বিৰী গাত থাকিলে কাঁড়, গুলী আৰু দাৰ আঘাতে একো অনিষ্ট সাধিব নোৱাৰে। {{gap}}তৃতীয় প্ৰস্তাৱ আছিল, যদি ওপৰত কোৱা দুই প্ৰকাৰে একো নহয় তেন্তে ভটীয়াই গৈ নাৱেৰে একে ৰাতিয়েই সলালফাট পাবগৈ। তালৈ গৈ বৰপেটা সলাল গোহাঁইক নিজৰ লগলৈ আনিবলৈ চেষ্টা কৰিব এই বুলি কৈ—“চৰাইদেও পৰ্ব্বতৰ ফালৰ পৰা কিছুমান মানুহ আহি ৰজা প্রজা সকলোকে মাৰি ৰাজ্য ললে, আমি পলাইহে আহিছোঁ। যদি গোহাঁয়ে তুংখুঙ্গীয়াৰ পৰিয়ালক মোৰ বুলিছে তেন্তে গোহাঁয়ো আমাৰ লগলৈ আহক।” তাৰ পিচত সলাল গোহাঁইক লগত লৈ গুৱাহাটীলৈ গৈ আপোন মানুহক ঠায়ে ঠায়ে পাতি আনবোৰক কাটি-মাৰি ৰাজ্য বশ কৰা যাব। তাৰ পিচত সকলো যোত্ৰৰ মানুহ একেলগ হৈ উজাই আহি ৰজা আৰু মন্ত্ৰীক ধৰি সিংহাসন অধিকাৰ কৰিব। {{gap}}এই প্রস্তাৱনতে যোত্ৰৰ মানুহক নেৰিবলৈ আৰু সময়ত শত্ৰুসকলক দণ্ডবন্ধ কৰিবলৈ অঙ্গীকাৰ কৰি ভূধৰ গোহাঁয়ে এখন লিখা দিছিল। সেই লিখামতে ভবিষ্যতলৈ এইদৰে দণ্ড দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল—“স্বৰ্গদেৱক বোলে, কলীয়া বাঘক ডিঙ্গৰাত ভৰাই দহদিনমান পানীত থৈ মাৰিম। ৰাজমাওদেৱক বোলে, বুঢ়ীক নাক-কাণ কাটি চকু কাঢ়ি আমগুৰিত মেলিম। তামুলী আইকুঁৱৰীদেৱক (কালিন্দ্ৰীক) বোলে, চাউলকৰালীক নাক-<noinclude></noinclude> pei84hfa0unaulpfnj6kfke9hmsazbo 104 91372 248033 247980 2026-04-21T07:29:30Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248033 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৪|কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}}</noinclude>কাণ কাটি নগা হাড়ীলৈ দিম। স্বৰ্গদেৱৰ পুতেকক (লোকনাথ গোহাঁইদেৱক) বোলে, পুতেকক নিয়মৰূপে দণ্ড কৰি আমাৰ ঘৰৰ পৰা এমাহৰ মূৰত চাউল পাঁচকঠা দি এঠাইত দৰ লগাই থম। কলিতা ফুকনক বোলে, ভৰিত পৰালৈকে মূৰত ননকৈ ত্ৰিশূল দি থম। কাম, লেকেৰা, পিজলী, লাখৰ এই চাৰিক বশী দিম।” এই চাৰিজন বিষয়া স্বৰ্গদেৱৰ কোঁৱৰালি কালৰে পৰা বৰ বিশ্বাসী লিগিৰা আছিল। স্বৰ্গদেৱে কামে-কাজে ভাল পাই পিঙ্গলীক পাতিছিল খনিকৰ বৰুৱা, কামক তিপমীয়া ফুকন, লাখৰক শেনচোৱা বৰুৱা আৰু লেফেৰাক ৰাইদঙ্গীয়া মেলৰ ভণ্ডাৰী বৰুৱা। {{gap}}ড়যন্ত্ৰকাৰীসকলৰ সঙ্কল্প সুকলমে সিদ্ধ হব নে নহয় আহোম আৰু হিন্দুমতে তাক চোৱা-চিতোৱা হৈছিল। আহোমমতে অনাদৰ আৰোৱান-ধৰাৰ ঘৰত চকৰী বুঢ়ীয়ে কুকুৰা-ঠেং চোৱাই ধৰ্ম্মা দেওধাইৰ হতুৱাই গণিতা কৰাইছিল। হিন্দুমতে গৌৰীসাগৰীয়া গণক দিগম্বৰে ৰুচি বামুণৰ ঘৰত পূজা-পাটল কৰাইছিল। এই দুই গণিতামতে নিশ্চিত হৈছিল যে ভূধৰসিংহ গোহাঁইদেৱ ৰজা হব লগা শুভক্ষণ আহিছে। ভূধৰ গোহাঁইদেৱে ৰূপ-কাপোৰৰ পেৰাবোৰ পৰ্ব্বতীয়া ভট্টাচাৰ্য্য গোসাঁইৰ ঘৰত থৈছিল। তাৰে ষোল হাজাৰ টকা পূজা-পাটল কৰি খৰচ কৰিছিল। আত্মাৰামৰ ঘৰতো আছিল চাৰি-হেজাৰীয়া ৰূপৰ পেৰা পাঁচোটা। {{gap}}এই ষড়যন্ত্ৰত বকতিয়াল বৰবৰুৱাৰ ফৈদৰ সম্পূৰ্ণ সহযোগ<noinclude></noinclude> clz792nrqhlsbdn28zyidkeq9tqf5h0 248034 248033 2026-04-21T07:29:53Z Babulbaishya 104 248034 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৪|কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}}</noinclude>কাণ কাটি নগা হাড়ীলৈ দিম। স্বৰ্গদেৱৰ পুতেকক (লোকনাথ গোহাঁইদেৱক) বোলে, পুতেকক নিয়মৰূপে দণ্ড কৰি আমাৰ ঘৰৰ পৰা এমাহৰ মূৰত চাউল পাঁচকঠা দি এঠাইত দৰ লগাই থম। কলিতা ফুকনক বোলে, ভৰিত পৰালৈকে মূৰত ননকৈ ত্ৰিশূল দি থম। কাম, লেকেৰা, পিজলী, লাখৰ এই চাৰিক বশী দিম।” এই চাৰিজন বিষয়া স্বৰ্গদেৱৰ কোঁৱৰালি কালৰে পৰা বৰ বিশ্বাসী লিগিৰা আছিল। স্বৰ্গদেৱে কামে-কাজে ভাল পাই পিঙ্গলীক পাতিছিল খনিকৰ বৰুৱা, কামক তিপমীয়া ফুকন, লাখৰক শেনচোৱা বৰুৱা আৰু লেফেৰাক ৰাইদঙ্গীয়া মেলৰ ভণ্ডাৰী বৰুৱা। {{gap}}ষড়যন্ত্ৰকাৰীসকলৰ সঙ্কল্প সুকলমে সিদ্ধ হব নে নহয় আহোম আৰু হিন্দুমতে তাক চোৱা-চিতোৱা হৈছিল। আহোমমতে অনাদৰ আৰোৱান-ধৰাৰ ঘৰত চকৰী বুঢ়ীয়ে কুকুৰা-ঠেং চোৱাই ধৰ্ম্মা দেওধাইৰ হতুৱাই গণিতা কৰাইছিল। হিন্দুমতে গৌৰীসাগৰীয়া গণক দিগম্বৰে ৰুচি বামুণৰ ঘৰত পূজা-পাটল কৰাইছিল। এই দুই গণিতামতে নিশ্চিত হৈছিল যে ভূধৰসিংহ গোহাঁইদেৱ ৰজা হব লগা শুভক্ষণ আহিছে। ভূধৰ গোহাঁইদেৱে ৰূপ-কাপোৰৰ পেৰাবোৰ পৰ্ব্বতীয়া ভট্টাচাৰ্য্য গোসাঁইৰ ঘৰত থৈছিল। তাৰে ষোল হাজাৰ টকা পূজা-পাটল কৰি খৰচ কৰিছিল। আত্মাৰামৰ ঘৰতো আছিল চাৰি-হেজাৰীয়া ৰূপৰ পেৰা পাঁচোটা। {{gap}}এই ষড়যন্ত্ৰত বকতিয়াল বৰবৰুৱাৰ ফৈদৰ সম্পূৰ্ণ সহযোগ<noinclude></noinclude> rev0iyo8dgxkokodyb27e4x443cgeei 104 91373 248035 247982 2026-04-21T07:34:13Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248035 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্র|১৫}}</noinclude>আছিল। ভদ্রসেন বৰবৰুৱাৰ ভায়েক চোলাধৰা ফুকন, তেতিয়াৰ ঢেকিয়াল বৰুৱা, ডফলা দুৱৰীয়া মোহন আৰু ৰত্নেশ্বৰ তিপমীয়া গোহাঁইৰ পুতেক, এই সকলে মৰাণ মাৰিলত খুটীয়াপোতাত ভূধৰ গোহাঁইৰ লগত একেঠাইতে শপত খাইছিল এৰা এৰি নকৰিবলৈ । {{gap}}{{larger|'''সন্ন্যাসীবেশী সম্ভেদ-যোগনীয়৷ ধনাই—'''}} ভূধৰ গোহাঁইৰ নিজমুখৰ পৰা ষড়যন্ত্ৰৰ কথা শুনি ধনায়ে গৌৰীক আহি কোৱাত গাভৰুৰ নির্দেশমতে ধনায়ে কলিতা ফুকনত ৰহস্যে সকলো কথা জনালেগৈ, ১৬৯৩ শকৰ শাওণ মাহ। কলিতা ফুকনে গৈ সেইমতে স্বৰ্গদেৱক জনালে, আৰু পৰোক্ষে ধনাইৰ দ্বাৰাই গৌৰীৰ মুখৰ সকলো কথা লিখি আনিও স্বৰ্গদেৱক জনালে। দুদিন মাজনিশা ধনাইক কপাহী চুৰিয়া পিন্ধাই সন্ন্যাসী বেশেৰে স্বৰ্গদেৱ থকা বৰমৰঙলৈকে বিশ্বাসে নি তাৰ নিজমুখে কলিতা ফুকনে সকলো কথা স্বৰ্গদেৱত কোৱালে । তাৰ পিচত স্বৰ্গদেৱে ফুকনৰ লগত “ধনায়ে কোৱা কথাখিনি কিমান দূৰ সঁচ৷” এই বিষয়ে আলচ কৰিবলৈ ধৰিলে, আৰু চোৰ-চৰিয়া লগাই কথাটোৰ বুজ লবলৈ ধৰিলে। {{gap}}এনেতে স্বৰ্গদেৱে এদিন গড়গাৱঁলৈ গ'ল। তাৰ পৰা নাৱেৰে উভতি আহিবৰ কাৰণে নাও যুগুতি কৰিবলৈ স্বৰ্গদেৱে কলিতা ফুকনক আদেশ দিলে। ভদ্রসেন বৰবৰুৱাৰ ভায়েক চোলাধৰা ফুকনে আলচি নাৱতে স্বৰ্গদেৱক ধৰিবলৈ আয়োজন<noinclude></noinclude> 14bbahljl08m9iayuahag803pf2sbly 248036 248035 2026-04-21T07:35:04Z Babulbaishya 104 248036 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্র|১৫}}</noinclude>আছিল। ভদ্রসেন বৰবৰুৱাৰ ভায়েক চোলাধৰা ফুকন, তেতিয়াৰ ঢেকিয়াল বৰুৱা, ডফলা দুৱৰীয়া মোহন আৰু ৰত্নেশ্বৰ তিপমীয়া গোহাঁইৰ পুতেক, এই সকলে মৰাণ মাৰিলত খুটীয়াপোতাত ভূধৰ গোহাঁইৰ লগত একেঠাইতে শপত খাইছিল এৰা এৰি নকৰিবলৈ । {{gap}}{{larger|'''সন্ন্যাসীবেশী সম্ভেদ-যোগনীয়া ধনাই—'''}} ভূধৰ গোহাঁইৰ নিজমুখৰ পৰা ষড়যন্ত্ৰৰ কথা শুনি ধনায়ে গৌৰীক আহি কোৱাত গাভৰুৰ নির্দেশমতে ধনায়ে কলিতা ফুকনত ৰহস্যে সকলো কথা জনালেগৈ, ১৬৯৩ শকৰ শাওণ মাহ। কলিতা ফুকনে গৈ সেইমতে স্বৰ্গদেৱক জনালে, আৰু পৰোক্ষে ধনাইৰ দ্বাৰাই গৌৰীৰ মুখৰ সকলো কথা লিখি আনিও স্বৰ্গদেৱক জনালে। দুদিন মাজনিশা ধনাইক কপাহী চুৰিয়া পিন্ধাই সন্ন্যাসী বেশেৰে স্বৰ্গদেৱ থকা বৰমৰঙলৈকে বিশ্বাসে নি তাৰ নিজমুখে কলিতা ফুকনে সকলো কথা স্বৰ্গদেৱত কোৱালে । তাৰ পিচত স্বৰ্গদেৱে ফুকনৰ লগত “ধনায়ে কোৱা কথাখিনি কিমান দূৰ সঁচ৷” এই বিষয়ে আলচ কৰিবলৈ ধৰিলে, আৰু চোৰ-চৰিয়া লগাই কথাটোৰ বুজ লবলৈ ধৰিলে। {{gap}}এনেতে স্বৰ্গদেৱে এদিন গড়গাৱঁলৈ গ'ল। তাৰ পৰা নাৱেৰে উভতি আহিবৰ কাৰণে নাও যুগুতি কৰিবলৈ স্বৰ্গদেৱে কলিতা ফুকনক আদেশ দিলে। ভদ্রসেন বৰবৰুৱাৰ ভায়েক চোলাধৰা ফুকনে আলচি নাৱতে স্বৰ্গদেৱক ধৰিবলৈ আয়োজন<noinclude></noinclude> c1dkywiw58ev8pbfcbsm9vy7vla9f7f 104 91389 248039 248000 2026-04-21T07:48:56Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248039 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''গ্ৰন্থকাৰৰ নিবেদন'''}}}} {{gap}}'সাগৰ দেখিছাৰ' কবি শ্ৰীমান দেৱকান্ত বৰুৱাদেৱৰ উদ্যোগত, ১৯৪৮ চনত ৰামধেনু প্ৰকাশ ভৱনৰ পৰা 'কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ পোনপ্ৰথমে ৰাইজৰ আগলৈ ওলায়। অসমীয়া পাঠক-পাঠিকাসকলে এই কিতাপখনি আদৰেৰে গ্ৰহণ কৰিছে, আৰু গুৱাহাটী বিশ্বব্যিালয়ৰ কৰ্ত্তৃপক্ষই ইয়াক বি-এ মহলাৰ অসমীয়া পাঠ্যৰূপে নিৰ্দ্ধাৰিত কৰিছে। এইখিনিতে এই সকলোলৈকে আন্তৰিক কৃতজ্ঞতা জনালোঁ। {{gap}}'কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ' সম্বল ঘাইকৈ লোৱা হৈছিল মহাৰাজ লক্ষ্মীসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনৰ এখনি সাঁচিপতীয়া পুৰণি বুৰঞ্জী পুথিৰ পৰা। ১৮৪৩-৫০ চনত, আমেৰিকান বেপ্টিষ্ট মিছনৰ গুৰিয়াল শিৱসাগৰ নিবাসী ৰেভাৰেণ্ড নাথান ব্ৰাউন চাহাব আৰু অসমীয়া সাহিত্যিক নিধি লেভি ফাৰওৱেল, এই দুজনাই ভালেমান অসমীয়া পুথি সংগ্ৰহ কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত এই বুৰঞ্জী পুথিখনো আছিল। এই সংগ্ৰহৰ ‘কামৰূপৰ বুৰঞ্জী' আৰু ‘পুৰণি অসম বুৰঞ্জী' ধাৰাবাহিকৰূপে উক্ত মিছনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ‘অৰুণোদয়' কাকতত প্ৰকাশিত হৈছিল। এই পুথিবোৰ কালক্ৰমে শিৱসাগৰৰ মিষ্টাৰ এ-কে গাৰ্ণি আৰু নগাৱঁৰ মিষ্টাৰ পি-এইচ মুৰ চাহাবৰ হাতলৈ আহে, আৰু অৱশেষত গুৱাহাটী মিছনত সংৰক্ষিত হয়। ১৯২৫ চনত, বৰ্ত্তমান লিখকে এই পুথিবোৰৰ সম্ভেদ পায়, আৰু তাৰ উদ্ধাৰ আৰু প্ৰকাশৰ অৰ্থে সথাসম্ভৱ কাম হাতত লয়। {{gap}}বৰ্ত্তমানে এই পুথি-সংগ্ৰহ আমেৰিকান বেপ্টিষ্ট মিছনৰ সৌজন্যত, অসম গৱৰ্ণমেণ্টৰ বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ লাইব্ৰেৰীত সংৰক্ষিত হৈ আছে। ইয়াৰে তিনিখনি বুৰঞ্জী পুথি উক্ত বিভাগৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত<noinclude></noinclude> clpfhuoetpj3hs6inue5qoi1ig8fzje 104 91391 248040 2026-04-21T07:51:11Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "11° হৈছে, যথা, বৰ্ত্তমান লিখকৰ দ্বাৰা সম্পাদিত 'কামৰূপৰ বুৰঞ্জী' আৰু ‘দেওধাই অসম বুৰঞ্জীৰ’ মূলখণ্ড, আৰু শ্ৰীযুত শৰৎকুমাৰ দত্তদেৱৰ দ্বাৰা সম্পাদিত 'অসম বুৰঞ্জীৰ মূল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248040 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|৷৷৹}}</noinclude>11° হৈছে, যথা, বৰ্ত্তমান লিখকৰ দ্বাৰা সম্পাদিত 'কামৰূপৰ বুৰঞ্জী' আৰু ‘দেওধাই অসম বুৰঞ্জীৰ’ মূলখণ্ড, আৰু শ্ৰীযুত শৰৎকুমাৰ দত্তদেৱৰ দ্বাৰা সম্পাদিত 'অসম বুৰঞ্জীৰ মূলখণ্ড । দুর্ভাগ্যবশতঃ, ওপৰোক্ত লক্ষ্মী সিংহৰ বুৰঞ্জীখনৰ পাতবোৰ ছেদেলি- ভেদেলি অৱস্থাত পোৱা হৈছে। পাতৰ সংখ্যা মাতিব নোৱাৰি। গতিকে, কোনটো পাতৰ পিচত কোনটো পাত হব লাগে তাক ঠিৰাং কৰাটো একপ্ৰকাৰে দুঃসাধ্য। গোটেইখন পুথি ধৈৰ্য্যৰে পঢ়ি তাৰ অন্তর্গত কথাখিনি সম্পূর্ণভাৱে আয়ত্ব কৰিলেহে ঘটনাৰ পাৰস্পৰ্য্য নিৰূপণ কৰিব পাৰি । 'কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ প্ৰতিটো কাহিনীৰ পম খেদোতে আমি ভালেমান বছৰ কষ্ট কৰিবলগীয়া হৈছিল। কিন্তু, এই কষ্টতো আনন্দ আছে, কাৰণ, এই বুৰঞ্জীৰ পৰা খৃষ্টীয় অষ্টাদশ শতিকাৰ অসমৰ ৰজাঘৰৰ নানান ৰীতি-নীতি, সমাজৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ, আইদেওসকলৰ মৰমলগা মাত, আৰু অসমীয়া গাৱলীয়া ৰাইজৰ ভিতৰুৱা অৱস্থা আৰু হেপাহ হাবিলাষৰ এটি নিখুঁত ছবি পোৱা যায়। তাত গোচৰীয়া পদকীয়াৰ জবানবন্দী; ডাঙ্গৰীয়া, বৰবৰুৱা আৰু ফুকন আদি বিষয়াসকলৰ মন্তব্য ; আৰু অৱশেষত স্বৰ্গদেৱৰ চূড়ান্ত আজ্ঞা ; এই- সকলো লিপিবদ্ধ আছে। সেইদেখি এই বুৰঞ্জীত আগৰ কালৰ অসমীয়াৰ মাত-কথা নির্ভাজভাবে সংৰক্ষিত হৈ আছে । এইখন বুৰঞ্জীৰ ভাষাত অস্বাভাবিকতাৰ অকণো চাট পৰা নাই । সেইদেখি বুৰঞ্জীৰ অন্তৰ্গত ৰজা, বিষয়া আৰু অন্য মানুহৰ উক্তিসমূহ মূল পুথিখনত পোৱাৰ দৰে ‘কোঁৱৰ বিদ্ৰোহত' যথাস্থানত হুবহু তুলি দিয়া হৈছে । তাৰপৰা পাঠকে নির্ভাজ অসমীয়া ভাষাৰ চানেকী আক সৰল অসমীয়া প্ৰাণৰ ভাবধাৰাৰ নিদৰ্শন পাব পাৰিব। উদাহৰণ স্বৰূপে তেনে গোটাচেৰেক উক্তি তলত তুলি দিয়া হল । -<noinclude></noinclude> 1ywomo8qjbesugufryp72tpe9l5lb3v 248051 248040 2026-04-21T08:10:54Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248051 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|৷৷৹}}</noinclude>হৈছে, যথা, বৰ্ত্তমান লিখকৰ দ্বাৰা সম্পাদিত 'কামৰূপৰ বুৰঞ্জী' আৰু ‘দেওধাই অসম বুৰঞ্জীৰ’ মূলখণ্ড, আৰু শ্ৰীযুত শৰৎকুমাৰ দত্তদেৱৰ দ্বাৰা সম্পাদিত 'অসম বুৰঞ্জীৰ মূলখণ্ড। {{gap}}দুৰ্ভাগ্যবশতঃ, ওপৰোক্ত লক্ষ্মী সিংহৰ বুৰঞ্জীখনৰ পাতবোৰ ছেদেলি-ভেদেলি অৱস্থাত পোৱা হৈছে। পাতৰ সংখ্যা মাতিব নোৱাৰি। গতিকে, কোনটো পাতৰ পিচত কোনটো পাত হব লাগে তাক ঠিৰাং কৰাটো একপ্ৰকাৰে দুঃসাধ্য। গোটেইখন পুথি ধৈৰ্য্যৰে পঢ়ি তাৰ অন্তৰ্গত কথাখিনি সম্পূৰ্ণভাৱে আয়ত্ব কৰিলেহে ঘটনাৰ পাৰস্পৰ্য্য নিৰূপণ কৰিব পাৰি। 'কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ' প্ৰতিটো কাহিনীৰ পম খেদোঁতে আমি ভালেমান বছৰ কষ্ট কৰিবলগীয়া হৈছিল। কিন্তু, এই কষ্টতো আনন্দ আছে, কাৰণ, এই বুৰঞ্জীৰ পৰা খৃষ্টীয় অষ্টাদশ শতিকাৰ অসমৰ ৰজাঘৰৰ নানান ৰীতি-নীতি, সমাজৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ, আইদেওসকলৰ মৰমলগা মাত, আৰু অসমীয়া গাৱলীয়া ৰাইজৰ ভিতৰুৱা অৱস্থা আৰু হেপাহ হাবিলাষৰ এটি নিখুঁত ছবি পোৱা যায়। তাত গোচৰীয়া পদকীয়াৰ জবানবন্দী; ডাঙ্গৰীয়া, বৰবৰুৱা আৰু ফুকন আদি বিষয়াসকলৰ মন্তব্য; আৰু অৱশেষত স্বৰ্গদেৱৰ চূড়ান্ত আজ্ঞা; এই- সকলো লিপিবদ্ধ আছে। সেইদেখি এই বুৰঞ্জীত আগৰ কালৰ অসমীয়াৰ মাত-কথা নিভাঁজভাবে সংৰক্ষিত হৈ আছে। {{gap}}এইখন বুৰঞ্জীৰ ভাষাত অস্বাভাবিকতাৰ অকণো চাট পৰা নাই। সেইদেখি বুৰঞ্জীৰ অন্তৰ্গত ৰজা, বিষয়া আৰু অন্য মানুহৰ উক্তিসমূহ মূল পুথিখনত পোৱাৰ দৰে ‘কোঁৱৰ বিদ্ৰোহত' যথাস্থানত হুবহু তুলি দিয়া হৈছে। তাৰপৰা পাঠকে নিভাঁজ অসমীয়া ভাষাৰ চানেকী আক সৰল অসমীয়া প্ৰাণৰ ভাবধাৰাৰ নিদৰ্শন পাব পাৰিব। উদাহৰণ স্বৰূপে তেনে গোটাচেৰেক উক্তি তলত তুলি দিয়া হল।— {{nop}}<noinclude></noinclude> swfo6zio69qigah3cafwkvjgx7pxh0d 248052 248051 2026-04-21T08:23:23Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248052 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৷৷৹}}</noinclude>হৈছে, যথা, বৰ্ত্তমান লিখকৰ দ্বাৰা সম্পাদিত 'কামৰূপৰ বুৰঞ্জী' আৰু ‘দেওধাই অসম বুৰঞ্জীৰ’ মূলখণ্ড, আৰু শ্ৰীযুত শৰৎকুমাৰ দত্তদেৱৰ দ্বাৰা সম্পাদিত 'অসম বুৰঞ্জীৰ মূলখণ্ড। {{gap}}দুৰ্ভাগ্যবশতঃ, ওপৰোক্ত লক্ষ্মী সিংহৰ বুৰঞ্জীখনৰ পাতবোৰ ছেদেলি-ভেদেলি অৱস্থাত পোৱা হৈছে। পাতৰ সংখ্যা মাতিব নোৱাৰি। গতিকে, কোনটো পাতৰ পিচত কোনটো পাত হব লাগে তাক ঠিৰাং কৰাটো একপ্ৰকাৰে দুঃসাধ্য। গোটেইখন পুথি ধৈৰ্য্যৰে পঢ়ি তাৰ অন্তৰ্গত কথাখিনি সম্পূৰ্ণভাৱে আয়ত্ব কৰিলেহে ঘটনাৰ পাৰস্পৰ্য্য নিৰূপণ কৰিব পাৰি। 'কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ' প্ৰতিটো কাহিনীৰ পম খেদোঁতে আমি ভালেমান বছৰ কষ্ট কৰিবলগীয়া হৈছিল। কিন্তু, এই কষ্টতো আনন্দ আছে, কাৰণ, এই বুৰঞ্জীৰ পৰা খৃষ্টীয় অষ্টাদশ শতিকাৰ অসমৰ ৰজাঘৰৰ নানান ৰীতি-নীতি, সমাজৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ, আইদেওসকলৰ মৰমলগা মাত, আৰু অসমীয়া গাৱলীয়া ৰাইজৰ ভিতৰুৱা অৱস্থা আৰু হেপাহ হাবিলাষৰ এটি নিখুঁত ছবি পোৱা যায়। তাত গোচৰীয়া পদকীয়াৰ জবানবন্দী; ডাঙ্গৰীয়া, বৰবৰুৱা আৰু ফুকন আদি বিষয়াসকলৰ মন্তব্য; আৰু অৱশেষত স্বৰ্গদেৱৰ চূড়ান্ত আজ্ঞা; এই- সকলো লিপিবদ্ধ আছে। সেইদেখি এই বুৰঞ্জীত আগৰ কালৰ অসমীয়াৰ মাত-কথা নিভাঁজভাবে সংৰক্ষিত হৈ আছে। {{gap}}এইখন বুৰঞ্জীৰ ভাষাত অস্বাভাবিকতাৰ অকণো চাট পৰা নাই। সেইদেখি বুৰঞ্জীৰ অন্তৰ্গত ৰজা, বিষয়া আৰু অন্য মানুহৰ উক্তিসমূহ মূল পুথিখনত পোৱাৰ দৰে ‘কোঁৱৰ বিদ্ৰোহত' যথাস্থানত হুবহু তুলি দিয়া হৈছে। তাৰপৰা পাঠকে নিভাঁজ অসমীয়া ভাষাৰ চানেকী আক সৰল অসমীয়া প্ৰাণৰ ভাবধাৰাৰ নিদৰ্শন পাব পাৰিব। উদাহৰণ স্বৰূপে তেনে গোটাচেৰেক উক্তি তলত তুলি দিয়া হল।— {{nop}}<noinclude></noinclude> l6b5phu4rq10n6ppq142cc7p2mv6342 104 91392 248041 2026-04-21T07:51:43Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "11/0 (১) স্বৰ্গদেৱৰ আজ্ঞা, 'কাৰোৰ গুৰিত তৰোৱাল টাঙোন, এনেকি তামোলৰ কটাৰীখনো থাকিব নাপায়। ওচৰত মাথোন তামোল-কটা লিগিৰাটোহে থাকিব পায়।' V(2) পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰীয়ে স্বৰ্গ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248041 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|৷৷৴৹}}</noinclude>11/0 (১) স্বৰ্গদেৱৰ আজ্ঞা, 'কাৰোৰ গুৰিত তৰোৱাল টাঙোন, এনেকি তামোলৰ কটাৰীখনো থাকিব নাপায়। ওচৰত মাথোন তামোল-কটা লিগিৰাটোহে থাকিব পায়।' V(2) পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰীয়ে স্বৰ্গদেৱ নৰদ সোমাওঁতে স্বৰ্গদেৱৰ পার চুই শপত খালে, বোলে, — 'তুমি দেৱতা যিটো ভাবিছা মোৰ কায়-বাক্যে মনেও নাই । যদিহে মিছা কৈছে৷ জীটিৰে মূৰ খাম, ময়ো তোমাক সেৱা কৰিবলৈ নেপাম, হতচিৰী হম।” (৩) সহিতাই দিয়া আন এখন লেখাত পণ্ডিতৰ দিন চোৱা গণিত৷ এইদৰে আছিল, — 'দেৱতাৰ শুভাশুভ চাইছো, আযাব শ্ৰাণত ডাঙ্গৰ কাৰ্য্য দেখিবৰ মনেৰে । পাচে এই সময় গুচি শৰৎ কালৰ জল হেন নিৰ্ম্মল হব, আৰু পৰম সন্তোষ পাব, সকল শত্রু ক্ষয় হব।' (ন) স্বৰ্গদেৱৰ পাইক বুঢ়াগোহায়ে বোলে, —— নামৰূপৰ ১৬০০ মৰাণ ইঠাইলৈ দি পঠালোঁ। সিয়ো পুনৰ ফিৰি সিঠাই পালেগৈ । বাৰে চিৰিদৰে৷ চিত্ত শুদ্ধ হোৱা নাই । বৰজনা নোহাইক দণ্ড কৰি সেই ঠাইত থলেনি । তেওঁ মৰাণৰ লগ পাই বোলে, মইহে ৰজা। সেই ঠাইত আনক টান মাত দিছিলে । আৰু যি চাৰিঙ্গীয়া লৰাটিহঁতক স্বৰ্গদেৱে ঠায়ে ঠায়ে পাতিছে, পাইকৰ মনে, সিহঁতকে। এইরূপে থোৱা ভাল যেন দেখা নাই। তিপমীয়৷ গোহাঁইক এইৰূপে এঠাইত পাতি খোৱা পৰকাললৈ সকলোলৈকে দোষ, নেগুৰ কাটি বাঘ মেলাৰ ঠেনা হয়। নির্বাচনের (৫) মই আহোমৰ লবা, আমাৰ কি মন্ত্র ? আমি বিষয় বৰখীত পৰি আছে৷, মন্ত্ৰ ললে অথনি মন্ত্র জপিবলৈ ধৰিম, এনেতে লৰা মাতিব, তিৰত৷ মাতিব, বিলতীয়াও কোনো আবার করিব,<noinclude></noinclude> gnghl897je94x3y6p6mytorvyfdeiks 248053 248041 2026-04-21T08:34:10Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248053 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৷৷৴৹}}</noinclude>{{gap}}(১) স্বৰ্গদেৱৰ আজ্ঞা, 'কাৰোৰ গুৰিত তৰোৱাল টাঙোন, এনেকি তামোলৰ কটাৰীখনো থাকিব নাপায়। ওচৰত মাথোন তামোল-কটা লিগিৰাটোহে থাকিব পায়।' {{gap}}(২)পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰীয়ে স্বৰ্গদেৱ মৰঙ্গ সোমাওঁতে স্বৰ্গদেৱৰ পাৱ চুই শপত খালে, বোলে, — 'তুমি দেৱতা যিটো ভাবিছা মোৰ কায়-বাক্যে মনেও নাই। যদিহে মিছা কৈছো জীটিৰে মূৰ খাম, ময়ো তোমাক সেৱা কৰিবলৈ নেপাম, হতচিৰী হম।” {{gap}}(৩) সহিতাই দিয়া আন এখন লেখাত পণ্ডিতৰ দিন চোৱা গণিতা এইদৰে আছিল,—'দেৱতাৰ শুভাশুভ চাইছোঁ, আষাৰ শ্ৰাৱণত ডাঙ্গৰ কাৰ্য্য দেখিবৰ মনেৰে। পাচে এই সময় গুচি শৰৎ কালৰ জল হেন নিৰ্ম্মল হব, আৰু পৰম সন্তোষ পাব, সকল শত্ৰু ক্ষয় হব।' {{gap}}(৪)স্বৰ্গদেৱৰ পাইক বুঢ়াগোহায়ে বোলে,— "নামৰূপৰ ১৬০০ মৰাণ ইঠাইলৈ দি পঠালোঁ। সিয়ো পুনৰ ফিৰি সিঠাই পালেগৈ। বাৰেচিৰিঙ্গৰো চিত্ত শুদ্ধ হোৱা নাই। বৰজনা গোহাঁইক দণ্ড কৰি সেই ঠাইত থলেনি। তেওঁ মৰাণৰ লগ পাই বোলে, মইহে ৰজা। সেই ঠাইত আনক টান মাত দিছিলে। আৰু যি চাৰিঙ্গীয়া লৰাটিহঁতক স্বৰ্গদেৱে ঠায়ে ঠায়ে পাতিছে, পাইকৰ মনে, সিহঁতকো এইৰূপে থোৱা ভাল যেন দেখা নাই। তিপমীয়া গোহাঁইক এইৰূপে এঠাইত পাতি থোৱা পৰকাললৈ সকলোলৈকে দোষ, নেগুৰ কাটি বাঘ মেলাৰ ঠেনা হয়। {{gap}}(৫) মই আহোমৰ লৰা, আমাৰ কি মন্ত্ৰ? আমি বিষয় বৰখীত পৰি আছোঁ, মন্ত্ৰ ললে অথনি মন্ত্ৰ জপিবলৈ ধৰিম, এনেতে লৰা মাতিব, তিৰত৷ মাতিব, বিলতীয়াও কোনো আৰাৱ কৰিব,<noinclude></noinclude> h2exkhgedlbve8bmti4dr2mzrqi55mn 104 91393 248042 2026-04-21T07:52:16Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "11/0 স্বৰ্গদেৱৰ ঠাইৰ পৰাও শীঘ্ৰে যাব দিব, এতেকে কিকৈ মন্ত্র সিদ্ধ কৰিম ? এতেকে আমি আহোমৰ লৰা, আমাৰ বাসন৷ সেই সকলো ভাগৱত ধৰ্ম্মতে প্ৰৱৰ্ত্তিছো আমি একেবাজী হৈ। আমাক আহো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248042 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|৷৷৵৹}}</noinclude>11/0 স্বৰ্গদেৱৰ ঠাইৰ পৰাও শীঘ্ৰে যাব দিব, এতেকে কিকৈ মন্ত্র সিদ্ধ কৰিম ? এতেকে আমি আহোমৰ লৰা, আমাৰ বাসন৷ সেই সকলো ভাগৱত ধৰ্ম্মতে প্ৰৱৰ্ত্তিছো আমি একেবাজী হৈ। আমাক আহোমৰ লৰা কেলেই মন্ত্ৰ যাচে ? (৬) ৰঙ্গাইৰ ঘৈণীয়েকক সোধাত ঘৈণীয়েকে কলে, — এই কোঁৱৰ নহয়, মোক আগেয়ে কৈছে ‘মই বৰমৰাণৰ লৰা।” মাকৰ নাও মেমেরী, ভায়েকৰ নাও পূৰণ, মোৰ খুৰীৰ নাও মেমেৰী, খুৰীৰ নাও কাঢ়োতেহে মোক ‘মোৰ আইৰ নাও' বুলি ই কলে। আগে মৰাণ বুলি কৈ পীৰা-চৰিয়া কাটি খাই আছিল, কাতিৰ পৰা বাইলুংহঁত গৈছে কোঁৱৰ হেনটো নাও তুলিলে । পূৰ্ব্বে যেতিয়া ইয়ালৈ মোক দিয়ে তেতিয়া বুপায়ে নাকুরি-নাখামৰ আগকৈ শপত খুৱাই সুধিলত বোলে, ‘যদি ওই মোৱামৰীয়া হয়, আন মানুহ নহৱ, শপত কৰ ৷’পাচে ই তেতিয়া দেৱত চুই শপত কৰিলে, এইৰূপে কলে বোলে, “যদি এই কথা নহয় মোক দেৱে খাৱ। ' তেতিয়াহে জানিলোঁ, তেহে মোক দিলে। এতিয়া কোৱৰ বুলি মিছাহে কয় । আৰু বাইলুঙ্গে কোঁৱৰ পাতি মোক এৰুৱাই সিহঁতৰ জীয়ৰী দিবলৈ ধৰিছিলে ।' বৰ্ত্তমানে আমি ৰচনা কৰা আখ্যান ভাগবো ভাষা, যিমান দূৰ পৰা যায়, আগৰ ভাষাৰ লগত খাপখোৱাকৈ সৰল আৰু নিৰ্ভাজ কৰা হৈছে । বুৰঞ্জীৰ ভাষাই কেতিয়াবা কেনেকৈ ওজস্বী ৰূপ ধাৰণ কৰে তাৰ নমুনাও তলত দিয়া হল ।— (1) গৌড়েশ্বৰৰ বেটীয়েও পুৰোহিতৰ চোট বেটা দীননাথক গঠাই কহিলে, বোলে, 'পিতৃ বিমানে মোৰ অতমান দুধ!” আৰ বোলে,—‘অপূৰ্ব্ব হৰগোৰী-সহাদ পুস্তক হ্য থানত<noinclude></noinclude> ln5kx2iyk3860e5m6iy4rs05y0nktn3 248054 248042 2026-04-21T10:31:29Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248054 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৷৷৵৹}}</noinclude>স্বৰ্গদেৱৰ ঠাইৰ পৰাও শীঘ্ৰে যাব দিব, এতেকে কিকৈ মন্ত্ৰ সিদ্ধ কৰিম? এতেকে আমি আহোমৰ লৰা, আমাৰ বাসন৷ সেই সকলো ভাগৱত ধৰ্ম্মতে প্ৰৱৰ্ত্তিছো আমি একেবাজী হৈ। আমাক আহোমৰ লৰা কেলেই মন্ত্ৰ যাচে? {{gap}}(৬) ৰঙ্গাইৰ ঘৈণীয়েকক সোধাত ঘৈণীয়েকে কলে,—এই কোঁৱৰ নহয়, মোক আগেয়ে কৈছে ‘মই বৰমৰাণৰ লৰা।” মাকৰ নাও মেমেৰী, ভায়েকৰ নাও পূৰণ, মোৰ খুৰীৰ নাও মেমেৰী, খুৰীৰ নাও কাঢ়োঁতেহে মোক ‘মোৰ আইৰ নাও' বুলি ই কলে। আগে মৰাণ বুলি কৈ পীৰা-চৰিয়া কাটি খাই আছিল, কাতিৰ পৰা বাইলুংহঁত গৈছে কোঁৱৰ হেনটো নাও তুলিলে। পূৰ্ব্বে যেতিয়া ইয়ালৈ মোক দিয়ে তেতিয়া বুপায়ে নাকুৰি-নাখামৰ আগকৈ শপত খুৱাই সুধিলত বোলে, ‘যদি তই মোৱামৰীয়া হৱ, আন মানুহ নহৱ, শপত কৰ।’ পাচে ই তেতিয়া দেৱত চুই শপত কৰিলে, এইৰূপে কলে বোলে, “যদি এই কথা নহয় মোক দেৱে খাৱ।' তেতিয়াহে জানিলোঁ, তেহে মোক দিলে। এতিয়া কোঁৱৰ বুলি মিছাহে কয়। আৰু বাইলুঙ্গে কোঁৱৰ পাতি মোক এৰুৱাই সিহঁতৰ জীয়ৰী দিবলৈ ধৰিছিলে।' {{gap}}বৰ্ত্তমানে আমি ৰচনা কৰা আখ্যান ভাগৰো ভাষা, যিমান দূৰ পৰা যায়, আগৰ ভাষাৰ লগত খাপখোৱাকৈ সৰল আৰু নিভাঁজ কৰা হৈছে। {{gap}}বুৰঞ্জীৰ ভাষাই কেতিয়াবা কেনেকৈ ওজস্বী ৰূপ ধাৰণ কৰে তাৰ নমুনাও তলত দিয়া হল।— {{gap}}(১) গৌড়েশ্বৰৰ বেটীয়েও পুৰোহিতৰ চোট বেটা দীননাথক পঠাই কহিলে, বোলে, 'পিতৃ বিদ্যমানে মোৰ অতমান দুখ!” আৰ বোলে,—‘অপূৰ্ব্ব হৰগোৰী-সম্বাদ পুস্তক ৰহস্য থানত<noinclude></noinclude> s2txq3ro5qgb77dd3a5tyd8gxs04s69 104 91394 248043 2026-04-21T07:52:54Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "lle শুনিছিলো কাৰণে পুৰোহিতৰ বেটাৰো মিছা কলঙ্ক দুখ, আৰু ই পুস্তক আনৰ ঠাইত থাকিবাক যোগ্য নোহে, গৌড়েশ্বৰৰ ঠাইতহে থাকিবাৰ যোগ্য, এইৰূপ বুলিলতহে মোৰ অতমান দুখ।’ (২) পাচে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248043 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|৷৷৶৹}}</noinclude>lle শুনিছিলো কাৰণে পুৰোহিতৰ বেটাৰো মিছা কলঙ্ক দুখ, আৰু ই পুস্তক আনৰ ঠাইত থাকিবাক যোগ্য নোহে, গৌড়েশ্বৰৰ ঠাইতহে থাকিবাৰ যোগ্য, এইৰূপ বুলিলতহে মোৰ অতমান দুখ।’ (২) পাচে আমাৰ মাধচৰণ বোলে, – 'চাহাবে যি বুলিছে, সিটো এমতহে হয়। পূৰ্ব্বে ৰাজা যুধিষ্ঠিৰক পাঞ্চ ভাই ভাৰ্য্যা সহিতে কূট-মন্ত্ৰণা কৰি ৰাজ্য-সম্পত্তি চুৰিয়া লৈলেক দুৰ্য্যোধনাদি সকলে, তত্রাপি কালচক্ৰৰ গতিৰ দ্বাৰায়ে যুধিষ্ঠিৰেহে চক্ৰবৰ্ত্তী ধৰণীমণ্ডলীৰ ৰায়ৰাজেশ্বৰ হৈ বহিল । দুৰ্য্যোধনাদিৰ কুট-মন্ত্ৰণা আপোনাৰ লগতহে গল, যশ-ধৰ্ম্ম কিছু নবহিল। নাপায় । ঈশ্বৰে যাক দিয়ে সেইহে পায়।' এতেকে লোভ কৰিব (৩) সেইসময়তে শাওণৰ দিনত জয়ন্তাৰ কটকী আহিল। মহাৰাজায়ো মাবনাও বান্ধি, তাতে দণ্ড-ছত্র, চন্দ্ৰতাপ নৱখন তৰি, সিংহাসন পাৰি, আনো ৰাজ-অলঙ্কাৰে মণ্ডিত কৰি, আনো বিস্তৰ নৌকা ৰঙ্গত সুৱৰ্ণ অলঙ্কাৰে মণ্ডিত কৰি, নানাৱৰ চাৰিওফালে আবৃত কৰি, মহাৰাজাও সেই সিংহাসনত বসি, জয়ন্তাৰ কটকীক -নাৱেৰে উজাই অনাই তুলিলে । কটকী ও মহাৰাজাক সেৱা কৰিলেহি । মহাৰাজাও কুশলাকুশল সুধিব দিলে । (৪) তাত পাচে ৮ দিনৰ অবসানে আমাৰ দুই কটকীক পাসার হুজুৰ কৰালেনি । পাসাও তক্তাৰ ওপৰে বহিছিল। তক্তাৰ তলে তিনি খলপাৰ নামে পাংসাৰ দাহিনে সুবৰ্ণৰ লাখুটি ধৰি জাফৰ-খাঁ দেৱান আছিল, বামে উজিৰ । সেই ক্ৰমে ৰাজপুত্ৰৰ ৰাজা, বামে যশমত্ত সিংহৰ ধাৰা, তাৰ পাচে ৰাণা হাড়ো, বাহাজাৰী, সপ্তহাজাৰী। তাৰ পাচে ৬, তাৰ পাচে ৫, তাৰ পাচে ৪, তাৰ পাচে ৩, ২, ১, এই ক্রমে অমাত্যবর্গ, হাতী, ঘোৰা, চিপাহী, বন্দুকদাৰী,<noinclude></noinclude> lp67w9hrgc0frtdyu6jce6g7r6pyt7j 104 91395 248044 2026-04-21T07:56:23Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "Qu. Go. ঢালী, ধনুকী, পাঞ্চহাথীয়াৰ সহিত চিত্র-বিচিত্র লালদ কশটি ফটিক, নানান পাথৰে ৰচিত দুৰ্গ, আলি, তক্ত, অভ্যন্তৰতো পকা পাথৰৰ গৃহ, তাহাত সুবৰ্ণৰ পতকা কৰি ঠাই ঠাই কাম কৰিছ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248044 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|৸৹}}</noinclude>Qu. Go. ঢালী, ধনুকী, পাঞ্চহাথীয়াৰ সহিত চিত্র-বিচিত্র লালদ কশটি ফটিক, নানান পাথৰে ৰচিত দুৰ্গ, আলি, তক্ত, অভ্যন্তৰতো পকা পাথৰৰ গৃহ, তাহাত সুবৰ্ণৰ পতকা কৰি ঠাই ঠাই কাম কৰিছে ৷ চিত্র-বিচিত্র সিভিটিক আমাৰ কটকীক নি নেনিলে। তন্ত্ৰৰ বাহিৰে সাত আলি হৈ চতুৰ্ভিটি সমস্ত লোকে আছিল। সেই সময়ত দুই উকিলে আশীর্ব্বাদ কৰি হাত কৰযোৰে থাকিল । (৫) পাচে ৰুদ্ৰসিংহ মহাৰাজা আজ্ঞা কৰিলে, কটকীবোৰে থঙ্গা গাৰি দিলে, তাতে আনন্দিৰাম মেধি বহিল। পাচে মহাৰাজাৰ আগত সিহঁতে ছংকীৰ্ত্তনৰ মতে গীত গাইছিলে, বেণু, বাঘা কৰিছিলে, মুরুলী হাতত লৈ নৃত্যো কৰিছিলে । এইৰূপে সেই দিন কৌতুক চাই বাসাক পঠাই দিলে। পাচে ছংকীৰ্ত্তনৰ গীত শিখিবলৈ আমাৰ এখেৰ গায়ন দিছিলে। ন-কুৰি বছৰৰ আগৰ অসমীয়া ভাষাৰ চানেকী আৰু অসমীয়া সমাজৰ চিত্ৰ সংৰক্ষণৰ বাহিৰেও, ‘কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ’ আখ্যানমালাৰ পৰা সেই কালৰ বিচাৰ-পদ্ধতিৰ বিষয়েও সম্যক আভাস পাব পাৰি । পোনতে চা-চৰিয়া দোলাকাষৰীয়া লগাই অপৰাধৰ সত্যতা ঠাৱৰ কৰা হৈছিল। তাৰ পাচত ফুকন বৰুৱাসকলে প্রাথমিকভাৱে সাক্ষী-বাদী লৈ সোধ- গোছ কৰি বিচাৰৰ কাকত যুগুত কৰিছিল । আৰু সেই কাকত শুনি ডাঙ্গৰীয়া তিনিজনা আৰু বৰবৰুৱাই সিদ্ধান্ত দিছিল । প্রয়োজন হলে, এওঁলোকে আকৌ সাক্ষী-বাদী চপাই গোচৰৰ আদ্যন্ত শুনিছিল। স্বৰ্গদেৱে ডাঙ্গৰীয়া আৰু বৰবৰুৱাৰ সিদ্ধান্তকে অনুমোদন কৰিছিল। মজিন্দাৰে গোচৰৰ বা-বাতৰি স্বৰ্গদেৱক সততে জনাই আছিল, আৰু স্বৰ্গদেৱে তেওঁৰ মতামত কেতিয়াবা আগতীয়াকৈ ব্যক্ত কৰিছিল । মুঠৰ ওপৰত, ডাঙ্গৰীয়াসকলৰ সমৰ্থন নোহোৱাকৈ স্বৰ্গদেৱে চূড়ান্ত আজ্ঞা<noinclude></noinclude> dveastcs3hz5114qgtf7o2ibhiu3wjy 104 91396 248045 2026-04-21T07:56:51Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "Wo দিবলৈ ভাল নেপাইছিল। লক্ষ্মী সিংহ স্বৰ্গদেৱে এবাৰ মাকক কৈছিল, —“আইচু, মই মোৰ সকলৰ লগৰ এটাহে। সকলে যি বোলে তাক নকৰি পাৰোনেকি ?” ক্ষমতাশীল বিষয়াই কেতিয়াবা কথা ইফা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248045 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|৸৴৹}}</noinclude>Wo দিবলৈ ভাল নেপাইছিল। লক্ষ্মী সিংহ স্বৰ্গদেৱে এবাৰ মাকক কৈছিল, —“আইচু, মই মোৰ সকলৰ লগৰ এটাহে। সকলে যি বোলে তাক নকৰি পাৰোনেকি ?” ক্ষমতাশীল বিষয়াই কেতিয়াবা কথা ইফাল- সিফাল কৰি স্বৰ্গদেৱৰ দ্বাৰা নিজৰ মনোমত আজ্ঞা দিয়াব পাৰিছিল । অপৰাধীয়ে আগলৈ ভালমতে চলিম বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে, আৰু তাৰ কাৰণে কোনে৷ বৰমূৰীয়া বিষয়াই গা কৰি জামিন হলে অপৰাধীক দত্তর পৰা মুক্তি দিয়া হৈছিল, বা দণ্ড লঘু কৰা হৈছিল । প্রধান অপৰাধী- বোৰক দণ্ড দিয়াৰ ঠাই আছিল জেবেঙ্গা পথাৰ, আৰু কোব-কিল-চৰ আদি সামান্য দণ্ডবোৰ বিচাৰ-চ'ৰাৰ ওচৰৰ খলাতে দিয়া হৈছিল । আহোম কোঁৱৰসকলে ষড়যন্ত্ৰৰ সহায়েৰে সিংহাসন লাভৰ চেষ্টা কৰাৰ কাহিনী বুৰঞ্জীত অলেখ পোৱা যায় । প্রতাপসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনলৈকে ৰজাসকল টানমুখীয়া হোৱাত ৰাজকোঁৱৰসকলে দ্রোহ আচৰিবলৈ বিশেষ ছল নেপাইছিল। কিন্তু, প্রতাপসিংহৰ পুতেক ভগাছা আৰু নৰিয়া ৰজাৰ দিনত শাসনকাৰ্য্যৰ বান্ধ ঢিলা হৈ অহাত ===প্ৰধ্বজ সিংহৰ দিনৰে পৰা কোঁৱৰসকলে মূৰ দাঙ্গি উঠিবলৈ সুবিধা পালে । এইজনা ৰজাৰ দিনত, বাৰুকিয়াল বৰগোহাঁয়ে কোঁৱৰ চপাই মহাৰাজাৰ দ্ৰোহ কৰিবলৈ আলচ কৰিছিল । তাৰ পাচত কিছুমান বিষয়াই চাৰিৰজা ম'ৰাপাৰ গোহাঁইক ৰজা পাতিব খুজিছিল। জয়ধ্বজ সিংহৰ মৃত্যুত সিংহাসনৰ কাৰণে খোৱা-কামোৰা লাগিছিল । শৰাইঘাটৰ ৰণৰ পাচত ৰজাসকল মন্ত্ৰীৰ বশৱৰ্ত্তী হোৱাত ৰজা হব খোজা কোঁৱৰ ভালেমান ওলাইছিল । তাবে অনেকজন ডেবো বৰবৰুৱা আৰু লালুক বৰফুকনৰ হাতত ঘূর্ণীয়! আৰু নিহত হৈছিল । - গদাধৰসিংহ মহাৰাজৰ দিনত গুৱাহাটীয়া ফুকন জনচেৰেকে কোঁৱৰ চপাই দোহ আচৰিছিল। ৰুদ্ৰসিংহৰ স্বৰ্গদেৱৰ ভায়েক লেগই<noinclude></noinclude> 43gqlm3l5l2v76ixocareryq8hoqpy7 104 91397 248046 2026-04-21T07:57:23Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "hoo নামৰূপীয়া গোহায়ে ৰজা হব খুজিছিল, আৰু কিছুমান মানুহে আন এজন কোঁৱৰক ৰজা পাতিবৰ মনেৰে ভিতৰি পোহপাল দি থৈছিল । শিৱসিংহ ৰজাৰ মৃত্যুৰ পাচত পুতেক উগ্ৰসিংহ তিপান ৰজাই..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248046 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|৸৵৹}}</noinclude>hoo নামৰূপীয়া গোহায়ে ৰজা হব খুজিছিল, আৰু কিছুমান মানুহে আন এজন কোঁৱৰক ৰজা পাতিবৰ মনেৰে ভিতৰি পোহপাল দি থৈছিল । শিৱসিংহ ৰজাৰ মৃত্যুৰ পাচত পুতেক উগ্ৰসিংহ তিপান ৰজাই লিগিৰা সবাবোৰৰ হাতত অস্ত্ৰ দি সিংহাসন লবলৈ বিচাৰিছিল । কিন্তু তেওঁ কৃতকাৰ্য্য নোহোৱাত সদায়েক প্রমত্তসিংহ সিংহাসনত বহিল। প্রমত্তসিংহৰ মৃত্যুত ৰজা হব লাগিছিল মোহনমালা বজনা গোহাই- দেৱ ; কিন্তু ডাঙ্গৰীয়া বৰবৰুৱা এইসকলে ৰাজেশ্বৰসিংহকহে সিংহাসনত বহুৱালে। এইজনা ৰজাৰ হুইপুত্ৰ চাৰুসিংহ গোহাঁই আৰু ৰত্নেশ্বৰ গোহায়ে ৰজা হব নোৱাৰি লক্ষ্মীসিংহৰ দিনত মৰাণৰ লগ লৈছিল। ৰাজশোণিতৰ গোন্ধ নথকা বলাকান্ত সিংহাসনত বহাত আহোম কোঁৱৰ- লকলে ভাবিলে, 'সামান্ত মৰাণ যদি ৰজা হব পাৰিলে, চুকাফাৰ বংশধৰ আমি কোঁৱৰসকলনে। ৰজা হব নোৱাৰিম কিয় ? সিংহৰ দিনত কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ বৰ ব্যাপক হৈ পৰিল। গ্ৰন্থত অঙ্কিত হৈছে । সেইদেখি লক্ষ্মী- তাৰে চিত্র এই লক্ষ্মীসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ পাচত গৌৰীনাথ সিংহ, তাৰ পাচত কমলেশ্বৰ- সিংহ, তাৰ পাচত চন্দ্রকান্তসিংহ, তাৰ পাচত মানৰ দিন । এই কালত ৰত্নেশ্বৰ গোহাঁইৰ পুত্ৰ বিজয় বৰমুৰা গোহাঁই আৰু তেওঁৰ পুতেক ব্ৰজনাথ কোঁৱৰে বঙ্গদেশ, কাশী, নেপাল, বৰ্ম্মা, এইবোৰ ঠাইত ফুৰি ৰজা হবৰ নিমিত্তে সৈঙ্গ গোটাবলৈ যত্ন কৰিছিল। অৱশেষত ব্রজনাথ গোহাই এবাৰ ৰজা হওঁ-হওঁ হৈছিল, আৰু তেওঁ নিজৰ নামে মোহৰো মাৰিছিল। কিন্তু ডাঙ্গৰীয়াসকলে ব্রজনাথক ৰজা নলৈ পুতেক পুৰন্দৰ কহে সিংহাসনত বহুৱালে। ইয়াৰ পৰা বুজিব পাৰি যে আহোমৰ আধিপত্যৰ শেহছোৱা কালত কোঁৱৰসকলব বিদ্রোহে দেশৰ শান্তি আৰু শাসনৰ শৃঙ্খলাত পয়মাল<noinclude></noinclude> itizvkpkyexfqnmh6jwxcuyuoubvfp0 104 91398 248047 2026-04-21T07:57:54Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "helo ঘটাইছিল। বৰ্ত্তমান গ্রন্থৰ ঘটনাৱলী সেই বিদ্রোহ-জুইৰ ফিৰিঙ্গতি মাথোন । [কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ' আখ্যানমালাত উপন্যাস আৰু নাটকৰ সম্পূৰ্ণ Qu. সলি পৰিপাদীরূপে সজোৱা আছে। ৰঙ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248047 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|৸৶৹}}</noinclude>helo ঘটাইছিল। বৰ্ত্তমান গ্রন্থৰ ঘটনাৱলী সেই বিদ্রোহ-জুইৰ ফিৰিঙ্গতি মাথোন । [কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ' আখ্যানমালাত উপন্যাস আৰু নাটকৰ সম্পূৰ্ণ Qu. সলি পৰিপাদীরূপে সজোৱা আছে। ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ ৰজা হব' খোজা নিশকটীয়া আয়োজনত এখনি গাম্ভীৰ্য্য আৰু কৌতুক মিশ্রিত “ছিৰিও-কমিক' নাটকৰ বিষয়-বস্তু বিশ্বমান আছে। সাঁচিপতীয়া অসম বুৰঞ্জীবোৰত কটা-মৰা যুদ্ধ-বিগ্রহ আদিৰ বাহিৰেও এনে ধৰণৰ সৰু-সুৰা ভিতৰুৱা কাহিনী বহুতো লিপিবদ্ধ আছে, সেইটো অনেকে নেজানে। বরঞ্চ এনে ধৰণৰ কাহিনীৰ পৰাহে সেই কালৰ পাৰিপাৰ্শ্বিক | অৱস্থা ভালকৈ বুজিব পাৰি। আমাৰ দেশৰ ৰজা প্ৰজাৰ কাহিনীবোৰ উপন্যাস আৰু নাটকত খটুৱাব পাৰিলেহে আমাৰ জাতীয় সাহিত্যৰ অঙ্গ পৰিপুষ্ট হব। বিশেষ মন কৰিবলগীয়া কথা এই যে ভাৰতৰ আন আন ভাষাত এনে ধৰণৰ বুৰঞ্জীগত সত্য ঘটনাৰ সমসাময়িক লিপিবন্ধ বিবৰণ প্রায় পাবলৈ নাই। অসমীয়াৰ সোণ-ৰূপ, ধন-সম্পত্তি ওৱাদানি হৈ মাৰি থকা সত্ত্বেও আজিৰ অসমীয়া বাটৰ ভিকহু — কঙ্গাল । বৰ্ত্তমান যুগৰ বিবিধ পৰিবৰ্ত্তনৰ ঢৌত অসমীয়া সমাজৰ কৌটিকলীয়া মনোবৃত্তি আৰু মাতকথা যিৰূপে দ্রুতগতিৰে সলনি হবলৈ ধৰিছে, তালৈ চাই ‘কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ' আখ্যানমালাৰ অন্তৰ্গত জীৱন-ধাৰণৰ প্ৰতিচ্ছবিৰ পৰা আগৰ দিনৰ অসমীয়া সমাজৰ পৰিচয় এটি দূৰ ভবিষ্যতৰ পাঠক- সকলে পঢ়ি নিশ্চয় সোৱাদ পাব। এই আশাতে, অশেষ শ্ৰমেৰে 'কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ' ৰচনা কৰা হৈছে। গুৱাহাটীৰ লয়াৰ্চ বুক ষ্টলৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু পৰিচালক শ্ৰীমান বিচিত্ৰনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাদেৱে 'কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ' দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ প্ৰকাশৰ ভাৰ আগ্ৰহেৰে হাতত লোৱাত তেওঁক ধন্যবাদ দিছো। অসমীয়<noinclude></noinclude> 9e55fzcyxdqd8u21xie765249faihza 104 91399 248048 2026-04-21T07:58:21Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "সাহিত্যৰ গ্ৰন্থাৱলী প্ৰকাশৰ কামত যি উদ্যমেৰে শ্ৰীমান দত্তবৰুৱাদেৱে আগবাঢ়িছে তাৰ কাৰণে তেওঁ সদৌ সাহিত্যসেৱীৰ শলাগৰ পাত্ৰ হৈছে। এই তাঙ্গৰণত ‘কোৱৰ বিদ্ৰোহৰ' পাঠ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248048 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|১৲}}</noinclude>সাহিত্যৰ গ্ৰন্থাৱলী প্ৰকাশৰ কামত যি উদ্যমেৰে শ্ৰীমান দত্তবৰুৱাদেৱে আগবাঢ়িছে তাৰ কাৰণে তেওঁ সদৌ সাহিত্যসেৱীৰ শলাগৰ পাত্ৰ হৈছে। এই তাঙ্গৰণত ‘কোৱৰ বিদ্ৰোহৰ' পাঠ যথাসম্ভৱ নিখুঁত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে৷ আগৰ দৰে ৰাইজে এই কিতাপখনি মৰমৰ চকুৰে চালে পৰম কৃতাৰ্থ মানিম । কোম্পানী বাগান ৰোড, উজানবজাৰ, গুৱাহাটী । ইং ১৪ ফেব্রুয়ারী ১৯৫৬। শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা ৷<noinclude></noinclude> 37zzbw0sov9grvy7zmpj0b2q166y8tz 248049 248048 2026-04-21T08:02:53Z Babulbaishya 104 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248049 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{center|১৲}}</noinclude>সাহিত্যৰ গ্ৰন্থাৱলী প্ৰকাশৰ কামত যি উদ্যমেৰে শ্ৰীমান দত্তবৰুৱাদেৱে আগবাঢ়িছে তাৰ কাৰণে তেওঁ সদৌ সাহিত্যসেৱীৰ শলাগৰ পাত্ৰ হৈছে। এই তাঙ্গৰণত ‘কোৱৰ বিদ্ৰোহৰ' পাঠ যথাসম্ভৱ নিখুঁত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে৷ আগৰ দৰে ৰাইজে এই কিতাপখনি মৰমৰ চকুৰে চালে পৰম কৃতাৰ্থ মানিম। কোম্পানী বাগান ৰোড, উজানবজাৰ, গুৱাহাটী। ইং ১৪ ফেব্ৰুয়াৰী ১৯৫৬। {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |কোম্পানী বাগান ৰোড,<br>উজানবজাৰ, গুৱাহাটী।<br>ইং ১৪ ফেব্ৰুয়াৰী ১৯৫৬। | width=3% rowspan=2| {{brace2|4|r}} | {{ts|ar}} |<center>{{larger|'''শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা।'''}}</center>{{gap|1em}} |}<noinclude></noinclude> 724dneoemkd8lo0liszasv3wnrzw9fn 248050 248049 2026-04-21T08:05:33Z Babulbaishya 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248050 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|১৲}}</noinclude>সাহিত্যৰ গ্ৰন্থাৱলী প্ৰকাশৰ কামত যি উদ্যমেৰে শ্ৰীমান দত্তবৰুৱাদেৱে আগবাঢ়িছে তাৰ কাৰণে তেওঁ সদৌ সাহিত্যসেৱীৰ শলাগৰ পাত্ৰ হৈছে। {{gap}}এই তাঙ্গৰণত ‘কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ' পাঠ যথাসম্ভৱ নিখুঁত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে। আগৰ দৰে ৰাইজে এই কিতাপখনি মৰমৰ চকুৰে চালে পৰম কৃতাৰ্থ মানিম। {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |কোম্পানী বাগান ৰোড,<br>উজানবজাৰ, গুৱাহাটী।<br>ইং ১৪ ফেব্ৰুয়াৰী ১৯৫৬। | width=3% rowspan=2| {{brace2|4|r}} | {{ts|ar}} |<center>{{larger|'''শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা।'''}}</center>{{gap|1em}} |} {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> fgb5zrpeeuncpbsu13fha3fsobk84hd