ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.46.0-wmf.24 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 2 598 248373 248255 2026-04-27T05:45:37Z BabulB 104 248373 wikitext text/x-wiki __NOTOC____NOEDITSECTION__ <div style="background-color: light blue; border: solid 1px #00a5ff; padding: 1em;"> <br/> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: 18pt">মোৰ সদস্য পৃষ্ঠালৈ স্বাগতম</div> *[https://xtools.wmcloud.org/ec/en.wikipedia.org/BabulB মোৰ অৱদান পৰিসংখ্যা] *[https://en.wikipedia.org/wiki/Special:EmailUser/Babulbaishya মোলৈ মেইল কৰক] *[[সদস্য:Babulbaishya/পৰীক্ষাগাৰ|মোৰ পৰীক্ষাগাৰ-১]] *[[সদস্য:Babulbaishya/পৰীক্ষাগাৰ-১|পৰীক্ষাগাৰ-২]] </center> hhsx9xpa2k80euevubmt67nho3lvyvu 104 21647 248343 173465 2026-04-26T15:53:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248343 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|দ্বিতীয় অধ্যায়।}}}} {{center|—পথ্য সংগ্ৰহ—}} {{gap}}ফুলনিৰ পৰা ওলাই মাধৱ ঘৰলৈ আহিল আৰু অলপ সময় বিশ্ৰাম ল’লে। তাৰ পিচত বাহিৰ ওলাই আলিয়ে আলিয়ে যাবলৈ ধৰিলে। কিছু সময়ৰ মূৰত এঘৰ মানুহৰ পদূলি পালেগৈ। পদূলি-মূৰতে অলপ ৰৈ লাহে লাহে জপনাখন মেলি সোমাই গ’ল। তেতিয়া চোতালত বা চ’ৰা-ঘৰত কাৰো সাৰ-সহাৰি নাছিল, আন কি, এটা চাকিও নাছিল। মাধৱে সঁহাৰি লগালে; কিন্তু কোনো নোলাল। ইফাল-সিফালকৈ থাকি কাকো লগ পোৱাৰ আশা নেদেখি মাধৱ লাহে লাহে ওলাই আহিল। বাটৰ কাষতে এজোপা ডালিম গছত আঠোটা কি দহোটা ডালিম আছিল। তেওঁ পূৰঠ চাই তাৰে দুটা ছিঙি জেপত ভৰালে। তাৰ পিচত যেনেকৈ গৈছিল তেনেকৈয়ে ওলাই আহিল আৰু আন এটা বাটেদি যাবলৈ ধৰিলে। {{gap}}কিছু পৰ একেৰাহে গৈ গৈ মাধৱ এটা জুপুৰি-বহাৰ ঘৰত উপস্থিত হ'ল। ঘৰটোৰ দুৱাৰ বন্ধ আছিল। দুৱাৰমুখত থিয় হৈ মাধৱে মাতিলে — “মাহী!” {{gap}}“বোপা আহিছা?” — এই বুলি এজনী আদহীয়া তিৰোতা দুৱাৰখন মেলি দিলে; মাধৱ ভিতৰ সোমাল।<noinclude></noinclude> bhb1tlrjm7qjbg160w3mnpfz5fvo37f 104 21649 248344 109963 2026-04-26T15:54:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248344 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||পথ্য সংগ্ৰহ|৯}}</noinclude> বা অকল ভীমকল আৰু গাখীৰ খায়েই কটাইছে। ৰোগিণীৰ হাত ভৰি পিটিকি দিয়া, ধুওৱা-পখলোৱা, পথ্য প্ৰস্তুত কৰি খুওৱাকে আদি কৰি সকলো কাম তেওঁ নিজ হাতেই কৰিছে। কালিৰে পৰা ৰোগিণীৰ অৱস্থা ভাললৈ আহিছে। সেই কাৰণে তেওঁ আজি মাজে মাজে খবৰ কৰাৰ বাহিৰে বেমাৰীৰ গাতে একেৰাহে লাগি থকা নাই। আজি বাৰদিনৰ মূৰতহে তেওঁ এসাজ ভালকৈ খাইছে আৰু অলপ বিশ্ৰাম লবলৈকো সময় পাইছে। {{gap}}ৰোগিণীৰ নাম প্ৰতিমা। প্ৰতিমাই আজি নিজে ডালিম খাবলৈ বিচাৰিছিল; কিন্তু ডালিম যে পোৱা নাযায়! অনুসন্ধান কৰোঁতে এজনে ক'লে—“মই জনাত ৰায় চাহাব জগদানন্দ বৰকাকতীৰ বাৰীত এজোপা গছত দহোটামান। পৈনত ডালিম আছে; কিন্তু তাক পাবৰ উপায় নাই। মই বেমাৰীৰ নিমিত্তে বিচাৰি যোৱাত তেওঁ ক'লে—“কলিহে পেলাইছে, নি কি কৰিবা! মিছাকৈ নষ্ট কৰিব নোৱাৰোঁ, মোৰ ঘৰতো প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে।” {{gap}}সংবাদটো পাই মাধৱে ঠিক কৰিলে—ডালিম যেনেকৈ হওক আনিবই লাগিব। বায় চাহাবে যে নেবেচে সেইটো থিৰাং, অথচ এনেয়েও দিয়াৰ আশা নাই। তথাপি এবাৰ চেষ্টা কৰি চাবৰ মনেৰেই তেওঁ ৰায় চাহাবৰ ওচৰলৈ গ'ল, কিন্তু কাৰো লগত সাক্ষাৎ নহ'ল। অগত্যা তেওঁ ওপৰত কোৱা দৰেই তাক সংগ্ৰহ কৰিলে।<noinclude></noinclude> 6awhuspkkc4c8x6nwom94cf10bgfrd4 104 21650 248345 109967 2026-04-26T15:55:03Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248345 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১০|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude> {{gap}}মাধৱ ভিতৰ সোমাই বাকচ এটাৰ ওপৰতে ডালিম দুটা থ'লে। তাৰ পিচত প্ৰতিমাৰ মূৰৰ কাষতে খাটত বহিল আৰু হাত এখনত ধৰি নাড়ী চালে। তাৰ পিচত সেই হাতত ধৰা ভাৱেই তেওঁৰ গা কেনে লাগিছে, ভোক লাগিছে নে নাই, দিনত কি খাইছিল ইত্যাদি প্ৰশ্ন কৰিলে। প্ৰতিমাৰ উত্তৰত সকলো লক্ষণ ভাল দেখি তেওঁ ক'লে,-“এতিয়া আৰু কোনো ভয়ৰ কাৰণ নাই, ঈশ্বৰে চকু মেলি চালে।” {{gap}}প্ৰতিমাই এই কথা শুনি এটা দীঘল হুমুনিয়াহ কাঢ়িলে। চকুৰ কোণত নিয়ৰৰ টোপালৰ দৰে দুটোপাল চকুলো দেখা গ'ল। মাধৱৰ কিন্তু তাত চকু নপৰিল। তেওঁ পথ্যাদিৰ সম্পৰ্কে মাকক উপদেশ দি অলপ পিচতে বিদায় ললে। {{center|⸺}}<noinclude></noinclude> pgnwwgllhpuj27u42w0qesiprlkekbm 104 21651 248346 109968 2026-04-26T15:57:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248346 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|3em}} {{center|{{Xx-larger|তৃতীয় অধ্যায়।}}}} {{center|{{X-larger|-মাধৰৰ পৰিচয়-}}}} {{gap}}মাধৱৰ পূৰা নাম মাধৱচন্দ্ৰ ভূঞা; জাতত কায়স্থ, ঘৰ কামৰূপৰ এখন গাৱঁত। মাধৱৰ পিতাক নিজে শিক্ষিত আছিল, আৰু অৱস্থাও আছিল চকুত লগা। সেই কাৰণে তেওঁ তেওঁৰ দুয়োটা ল'ৰাকে উচ্চ শিক্ষা দিব পাৰিছিল। মাধৱৰ ককায়েক যাদৱে এম, এ, পাচ কৰি হাকিমৰ কাম পায়। এতিয়াও তেওঁ সেই কাম সুখ্যাতিৰে কৰি আছে। মাধৱে যেতিয়া বি, এল, পঢ়ে তেতিয়াই তেওঁৰ পিতাক স্বৰ্গী হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ তেওঁৰ স্থাৱৰ অস্থাৱৰ সকলো সম্পত্তি উইল কৰি দুয়ো পুতেককে ভাগ কৰি দি যায়। {{gap}}মাধৱ পঢ়া-শুনাত ভাল আছিল যদিও, তেওঁৰ স্বভাৱটো আছিল কাৰো লগত নিমিলা। পিন্ধা-উৰা, খোৱা-লোৱা,ফুৰা-চকা একোতে সহপাঠীবিলাকৰ লগত তেওঁৰ মিল দেখা নগৈছিল। আনকি, কলেজত পঢ়োঁতেও তেওঁ কেতিয়াবাহে জোতা পিন্ধে। সৰিয়হৰ তেলৰ বাহিৰে আন তেলৰ লগত তেওঁৰ সম্বন্ধ নাই। খোৱাৰ ভিতৰত দুবেলা দুসাজ ভাত,আবেলি দৈ-চিৰা বা কোমল চাউল, সিও নহ'লে শুদা ভীমকল খায়েই তেওঁ সন্তুষ্ট। চাহ, মিঠাই, কে’ক্ আদি কেতিয়াবা<noinclude></noinclude> k07nhccal7mvczh53burkv6z7w4iw93 104 21652 248347 109969 2026-04-26T15:58:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248347 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১২|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude> কাৰবাৰ নিমন্ত্ৰণত খোৱাৰ বাহিৰে নিজৰ ঘৰত তেওঁ কেতিয়াও,নাখায়। এইদৰে চলি তেওঁ নিজৰ খৰচৰ টকাৰ পৰা যি ৰাহি কৰিব পাৰে, তাৰে কোনো নিৰাশ্ৰয় ৰোগীক পথ্য কিনি দিয়ে নাইবা জাৰত লবলৈ কম্বলকে এখন দিয়ে। ফুৰা-চকা কৰোঁতেই তেওঁ গোটেই নগৰৰ বাতৰি গোটায়। কোন ঠাইত কি আছে, কাৰ ঘৰত নৰিয়া হৈছে, কোন ঠাইত সংক্ৰামক ব্যাধি হৈছে, ক'ত ডাক্তৰ বা শুশ্ৰূষাৰ প্ৰয়োজন ইত্যাদি সংবাদ সংগ্ৰহ কৰাই তেওঁৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য। যিবোৰ ঠাইলৈ আন ভাল মানুহ কেতিয়াও নাযায়, তেনেবোৰ ঠাইলৈ যাবলৈকো তেওঁ অলপো সঙ্কোচ নকৰে। আন কি, মেতৰ-পটিত ৰাতি থাকি ৰোগী শুশ্ৰূষা কৰিবলৈও তেওঁ কুণ্ঠা বোধ নকৰে।কেতিয়াবা কোনো সহায়-সাৰথিহীন ৰোগীক পৰ দি তেওঁ কলেজকে খতি কৰিছিল। বন্ধৰ দিনত তেওঁ আহতীয়া গাওঁ -ভুইবোৰলৈ গৈ তাৰ মানুহবিলাকৰ অন্ধবিশ্বাস আৰু কুসংস্কাৰ আঁতৰাবলৈ যত্ন কৰিছিল; যাতে তেওঁলোকে সজ নীতি, সদাচাৰ আৰু সুশিক্ষা লাভ কৰি সকলো প্ৰকাৰে স্বাৱ-লম্বী হৈ উঠিব পাৰে তাৰ নিমিত্তে নানা প্ৰকাৰে বুজনি দিছিল। কেতিয়াবা গাঁৱৰ লৰাহঁতক লগত লৈ নিজেই বাট-পদূলি পৰিষ্কাৰ কৰাত লাগি গৈছিল। মাজে মাজে অস্পৃশ্যতা-নিবাৰণ, গাও-সংগঠন, শিক্ষা-প্ৰচাৰ, স্বাস্থ্যনীতি আদি নানান বিষয়ে সৰু সৰু পুথি ছপাই গোটেই দেশতে বিলাই দিছিল।এনেকৈয়ে তেওঁ অসমৰ নানা ঠাইত সমাজ সংস্কাৰ আৰু<noinclude></noinclude> mi2j31jsw2aab33zkojxyr7tha55w90 104 21653 248348 109970 2026-04-26T15:59:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248348 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||মাধৱৰ পৰিচয়|১৩}}</noinclude> সংগঠনৰ কাৰ্য্য়ত লাহে লাহে আগ বাঢ়ি গৈছিল। তেওঁৰ এই চেষ্টাৰ ফলত গোটেই দেশত এটা আলোড়ন দেখা গৈছিল। কিন্তু অসহযোগ আন্দোলন আৰম্ভ হোৱাৰ পৰা ৰাজনীতিৰ প্ৰবল সোঁতে আন সকলো আন্দোলন উটুৱাই নিলে। তেতিয়াৰে পৰা তেওঁৰ কাৰ্য্য অকল আৰ্ত্তসেৱাতে সীমাবদ্ধ হৈ পৰিল। {{gap}}এইখিনিতে কোৱা ভাল যে গুৱাহাটীত মাধৱৰ পিতাকৰ এটা ঘৰ আছিল। কলেজত পঢ়োঁতে তেওঁ সেই ঘৰতে আছিল; লগত আছিল মাত্ৰ এটা চাকৰ। {{gap}}মাধৱে যদিও বি, এল, পঢ়িছিল, তথাপি ৰোগী পৰিচৰ্য্যা,ধাত্ৰীবিদ্যা আদিৰ শিক্ষাতহে তেওঁ বেচি আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল। মাজে মাজে তেওঁ ডাক্তৰৰ ঘৰলৈ গৈ সন্দেহজনক কথাৰ মীমাংসা কৰাই লৈছিল। {{gap}}যথা সময়ত তেওঁ বি, এল, পাচ্ কৰি উকীল হ’ল, কিন্তু তেওঁৰ ওকালতি তিনি মাহতকৈ বেচি নচলিল। ইয়াৰ ভিত-ৰত তেওঁ মোকৰ্দ্দমা পাইছিল মাত্ৰ চাৰিটা। প্ৰথমটো আছিল এটা মাৰ-পিটৰ ফৌজদাৰী মোকৰ্দ্দমা। তেওঁক পাঁচ টকা বয়না দি ফৰীয়াদী পক্ষই ধৰিছিল। যিদিনা মোকৰ্দ্দমা উঠিব তাৰ দুদিন আগতে ফৰিয়াদী আহি সুধিলে,—“দেউতা, সাক্ষী-কেইটা আপোনাৰ ওচৰলৈ কেতিয়া আনিম?” {{gap}}মাধৱ। মোৰ ওচৰলৈ আনি কি কৰিবা? যিদিনা মোকৰ্দ্দমাৰ সোধ হ’ব, সেইদিনা কাছাৰীলৈ লৈ যাবা।<noinclude></noinclude> ryt4ptlfp130ev6bn7ed09wuq1gpuwa 104 24273 248349 110001 2026-04-26T15:59:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248349 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৪|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude> {{gap}}ফৰিয়াদী। সিহঁতে কি ক'ব লাগিব, আগেয়ে শিকাই নথলে কেনেকৈ হ'ব? {{gap}}মাধৱ! যি জানে তাকে ক’ব, নজনা কথা তো ক'ব নালাগে। {{gap}}ফৰি। সেইদৰে হ'লে সকলো মিছ হ’ব। {{gap}}মাধৱ। তেন্তে তুমি মিছা মোকৰ্দ্দমা কৰিছা। এতিয়া মই মিছা কথা শিকাই তাক সচা কৰি দিব লাগে, নহয়? {{gap}}ফৰি। গোচৰ বুলিলে মিছা-সঁচা দুয়োটা আছে। অকল সচাঁ কথাৰে জিকিব পৰা হ'লে আকৌ উকীল ধৰিবলৈ আহোঁ কেলেই? আগে-পিচে উকীলে দেখোন নিজে সাক্ষীক মাতি আনি শিকাই লয়। {{gap}}মাধৱে তাৰ কোনো উত্তৰ নিদি ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল। অলপ পিচতে ৰূপ পাঁচ টকা লৈ ওলাই আহি মক্কেলৰ হাতত দি ক'লে—“এইয়া তোমাৰ টকা লোৱাঁ। মই তোমাৰ মোকৰ্দ্দমা চলাব নোৱাৰোঁ।” {{gap}}মানুহটো ভেবা-চেকা খাই উকীলৰ মুখলৈ চাই থাকিল। তাকে দেখি মাধৱে ক'লে-লোৱাঁ আৰু এতিয়াই ইয়াৰ পৰা গুচি যোৱাঁ।” {{gap}}অগত্যা মানুহটোৱে টকা কেইটা লৈ বিদায় ল'লে। {{gap}}ইয়াৰ পিচত পালে দুটা দেৱানী মোকৰ্দ্দমা। তাত সাক্ষী-বাদীৰ-লেঠা বিশেষ নাছিল। কৰ্জ্জা খত্ দি টকা ধাৰ কৰি যথা-সময়ত পৰিশোধ নকৰাৰ বাবে মহাজনে আদালতৰ আশ্ৰয়<noinclude></noinclude> cqqkkc5ata3n2t7w98644g5gtd6s9bf 104 24274 248350 110002 2026-04-26T16:25:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248350 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||মাধৱৰ পৰিচয়|১৫}}</noinclude> ল’ব লগাত পৰিছিল। প্ৰথমটো মোকৰ্দ্দমাৰ দিন পৰাৰ আগতে দেনাদাৰৰ সকলো অৱস্থা অনুসন্ধান কৰি মাধৱে বুজিলে,কোনো কু-মতলবত সি ধন নিদিয়াকৈ থকা নাই; অভাবেইহে তাৰ স্বভাৱ নষ্ট কৰিছে। তেওঁ তেতিয়া দেনাদাৰক মতাই আনি মাহে মাহে অলপ অলপকৈ পৰিশোধ কৰাৰ বন্দৱস্তত,পাত্তনাদাৰৰ লগত মিট্-মাট্ কৰাই দিলে।<br/> {{gap}}দ্বিতীয়টো দেৱানী মোকৰ্দ্দমাৰ যি দেনাদাৰ, তাৰ থকা ঘৰৰ ভেটিটোৰ বাহিৰে আন একো নাছিল। তাৰ ঘৈণীয়েক আৰু লৰা-ছোৱালীৰ নৰিয়াৰ সময়ত সেই টকা ধাৰ কৰা হৈছিল। অকল সেয়ে নহয়, সেই টকাই নোজোবাত তাৰ ঘৰৰ ভেটিটোৰ বাহিৰে স্থাৱৰ-অস্থাৱৰ সম্পত্তি যি আছিল তাকো বেচি চিকিৎসা চলালে। ইমানতে তাৰ ভাগ্য প্ৰসন্ন নহ'ল। এটা এটাকৈ তাৰ ঘৈণীয়েক, দুটা ল'ৰা আৰু এজনী ছোৱালী মৃত্যুৰ মুখত পৰিল। এতিয়া আছে মাত্ৰ তাৰ ঘৰৰ ভেটিটো আৰু সৰু লৰা এটা। সকলো কথা জানি মাধৱে তেওঁৰ মক্কেলক ক'লে—“চোৱাঁ এই মানুহটোৰ ওপৰত মোকৰ্দ্দমা চলোৱাটো বৰ নিষ্ঠুৰ কাম হব। ইফালে তোমাৰ টকাকেইটা এনেয়ে যোৱাও সন্তোষৰ কাম নহয়। সেই কাৰণে তুমি তাৰ সুতথিনি এৰি দিয়া, মূলখিনি ময়ে দিওঁ। সি যদি কেতিয়াবা মোক দিব পাৰে দিব, নোৱাৰে নাই।”<br/> {{gap}}মক্কেল তাতে সম্মত হ'ল। নহ'বলৈ ঘৰৰ ভেটিটোত যে সেইখিনি টকাও ওলাৱ, তাৰ আশা কম আছিল। মাধৱে<noinclude></noinclude> kfnk4rgawrdgwfvudwqgtec77dmsiep 104 24275 248351 110005 2026-04-26T16:25:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248351 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৬|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude> তেতিয়াই ভিতৰৰ পৰা আঢ়ৈকুৰি ৰূপ আনি মোক্কেলৰ হাতত অৰ্পণ কৰিলে। সিও টকাকেইটা লৈ উকীলৰ অদ্ভুত আচ- ৰণত আচৰিত হৈ গুচি গ'ল।<br/> {{gap}}ইয়াৰ পিচৰটো এটা ডাঙৰ ধৰণৰ ফৌজদাৰী। ইয়াৰ সম্পৰ্কতো প্ৰথম মোকৰ্দ্দমাৰেই পুনৰাভিনয় হ’ল। মাধৱে এইবাৰেই ওকালতি নকৰোঁ বুলি শপত খালে। বোধ কৰোঁ তেওঁ ভালেই কৰিলে। মিছা কবলৈ যাৰ সাহ নাই, অন্যায় দেখি নিৰ্ব্বিকাৰ চিত্তে চাই থাকিবলৈ যাৰ মনোবল নাই, তেনে মানুহ অন্ততঃ আমাৰ দেশত ওকালতি ব্যৱসায়ৰ নিমিত্তে উপযুক্ত নহয়।<br/> {{gap}}পিতাকৰ উইলমতে মাধৱে নগদ টকা চাৰি হেজাৰ, গুৱাহাটী নগৰৰ ঘৰ-বাৰী আৰু গাৱঁৰ ৰুপিত মাটি কিছুমান পাইছিল। এতিয়া সেই টকাৰ আধাৰে চাউল-দাইল, লোণ- তেল আদিৰ এখন দোকান পাতিলে। কাৰ্য্য়কাৰকৰ ভিতৰত হ’ল মথুৰানাথ নামে এজন মেনেজাৰ আৰু দুজন বিক্ৰীদাৰ। সকলোবোৰ বস্তুৰ দাম লিখা এখন ফলি তেওঁৰ দোকানৰ আগত আঁৰি থোৱা হ'ল। বজাৰ-দৰৰ কম-বেচ হ’লে ফলিতো সাল-সলনি কৰা হয়। খুচুৰা বিক্ৰীৰ মাল গ্ৰাহকে ইচ্ছা। কৰিলে নিজে জুখি চাবলৈ বাহিৰতো ডগা-পাল্লা ৰখা হ’ল। অলপ দিনৰ মূৰতে তেওঁৰ দোকান জনাজাত হৈ পৰিল আৰু বিক্ৰীও দিনে দিনে বাঢ়ি আহিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ য'ত যি বস্তু সুবিধাজনক দৰত পায় তাৰ সম্ভেদ লৈ দুই এটাকৈ<noinclude></noinclude> 5iripgjg0pqfr38bsl0bby60ygh71g4 104 24276 248352 110004 2026-04-26T16:54:47Z নৰুনা বৰুৱা 4110 248352 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||মাধৱৰ পৰিচয়|১৭}}</noinclude> বস্তুৰ চালান আনিবলৈ ধৰিলে আৰু সৰু দোকানবোৰক মাল যোগাবলৈ ধৰিলে। ব্যৱসায়ত সাধুতা থাকিলে তাত উন্নতি নোহোৱাকৈ নাথাকে। মাধৱৰ ব্যৱসায়ে দিনে দিনে ডাঙৰ হবলৈ ধৰিলে, কৰ্ম্মচাৰীৰ সংখ্যাও বঢ়াব লগাত পৰিল। তেওঁ সিমান পাৰে কম লাভত বস্তু বেচে, তথাপিও এতিয়া কৰ্ম্ম- চাৰীৰ দৰমহা আৰু ঘৰৰ ভাড়া দিও তেওঁৰ মাহে ডেৰ শ দুশ টকা লাভ থাকে।<br/> {{gap}}মাধৱ কেতিয়াবা কেতিয়াবাহে দোকানলৈ যায় আৰু হিচাব-কিতাপ পৰীক্ষা কৰে। মথুৰাৰ ওপৰত তেওঁৰ পূৰা বিশ্বাস আছিল।<br/> {{gap}}এতিয়া মাধৱৰ কামৰ ভিতৰত নগৰৰ সকলো খবৰ ৰখা, দুখীয়া-ৰুগীয়া, পতিতা আদিক অৱস্থা অনুযায়ী সাহায্য কৰা, অস্পৃশ্যসকলৰ স্বভাৱ পৰিবৰ্ত্তনৰ নিমিত্তে যথাসম্ভৱ কামত তৎপৰ হোৱা। এইবোৰ কাম কৰি আজৰি পোৱা সময়ত তেওঁ কেতিয়াবা কিতাপ পঢ়ে, কেতিয়াবা ছবি আঁকে, কেতিয়াবা প্ৰৱন্ধ নাইবা চিঠি লিখে আৰু কেতিয়াবা এইবোৰ বিষয়কে লৈ বন্ধু-বান্ধৱৰ লগত আলোচনা কৰে। কেতিয়াবা আকৌ কোৰ মাৰি বাৰীত শাক-পাচলিৰ খেতি কৰে।<br/> {{gap}}আগ ডোখৰত যাদৱে নানা উপদেশ দি মাধৱলৈ ঘনাই চিঠি লিখিছিল, কিন্তু মাধৱৰ গঢ়-গতি দেখি আজিকালি চিঠি- পত্ৰ প্ৰায় নিলিখাই হ’ল। দেউতাক স্বৰ্গী হোৱাৰ পিচৰ পৰাই মাকে যাদৱৰ লগতে থাকে।<noinclude> {{Center|২}}</noinclude> 17z9wkj1zay2komx7jmf9ivykzetv8j 248353 248352 2026-04-26T16:55:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248353 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||মাধৱৰ পৰিচয়|১৭}}</noinclude> বস্তুৰ চালান আনিবলৈ ধৰিলে আৰু সৰু দোকানবোৰক মাল যোগাবলৈ ধৰিলে। ব্যৱসায়ত সাধুতা থাকিলে তাত উন্নতি নোহোৱাকৈ নাথাকে। মাধৱৰ ব্যৱসায়ে দিনে দিনে ডাঙৰ হবলৈ ধৰিলে, কৰ্ম্মচাৰীৰ সংখ্যাও বঢ়াব লগাত পৰিল। তেওঁ সিমান পাৰে কম লাভত বস্তু বেচে, তথাপিও এতিয়া কৰ্ম্ম- চাৰীৰ দৰমহা আৰু ঘৰৰ ভাড়া দিও তেওঁৰ মাহে ডেৰ শ দুশ টকা লাভ থাকে।<br/> {{gap}}মাধৱ কেতিয়াবা কেতিয়াবাহে দোকানলৈ যায় আৰু হিচাব-কিতাপ পৰীক্ষা কৰে। মথুৰাৰ ওপৰত তেওঁৰ পূৰা বিশ্বাস আছিল।<br/> {{gap}}এতিয়া মাধৱৰ কামৰ ভিতৰত নগৰৰ সকলো খবৰ ৰখা, দুখীয়া-ৰুগীয়া, পতিতা আদিক অৱস্থা অনুযায়ী সাহায্য কৰা, অস্পৃশ্যসকলৰ স্বভাৱ পৰিবৰ্ত্তনৰ নিমিত্তে যথাসম্ভৱ কামত তৎপৰ হোৱা। এইবোৰ কাম কৰি আজৰি পোৱা সময়ত তেওঁ কেতিয়াবা কিতাপ পঢ়ে, কেতিয়াবা ছবি আঁকে, কেতিয়াবা প্ৰৱন্ধ নাইবা চিঠি লিখে আৰু কেতিয়াবা এইবোৰ বিষয়কে লৈ বন্ধু-বান্ধৱৰ লগত আলোচনা কৰে। কেতিয়াবা আকৌ কোৰ মাৰি বাৰীত শাক-পাচলিৰ খেতি কৰে।<br/> {{gap}}আগ ডোখৰত যাদৱে নানা উপদেশ দি মাধৱলৈ ঘনাই চিঠি লিখিছিল, কিন্তু মাধৱৰ গঢ়-গতি দেখি আজিকালি চিঠি- পত্ৰ প্ৰায় নিলিখাই হ’ল। দেউতাক স্বৰ্গী হোৱাৰ পিচৰ পৰাই মাকে যাদৱৰ লগতে থাকে।<noinclude> {{Center|২}}</noinclude> 638uaewo93kfq3vad682hyoz2xoi75j 104 24277 248354 110006 2026-04-26T16:55:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248354 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude> {{gap}}মালৱিকাৰ ঘৰ মাধৱৰ ঘৰৰে প্ৰায় লগালগি। মালৱিকাৰ পিতাকৰ নাম মহেশ্বৰ বৰুৱা। তেওঁৰ দুটা লৰা—দেৱেশ্বৰ আৰু যোগেশ্বৰ। আই, এ, পাচ কৰি দেৱেশ্বৰ এতিয়া জীৱন- বীমা কোম্পানীৰ এজেন্ট হৈছে; সেইকাৰণে তেওঁ বেচি ভাগ দিন প্ৰৱাসতে থাকে। যোগেশ্বৰে এতিয়া বি, এ, পঢ়ে। মালৱিকাই এবছৰৰ আগতে মেট্ৰিকুলেশ্য়ন্ পাচ কৰি এনেয়ে ঘৰতে : আছে, কোনো চাকৰি-বাকৰি কৰা নাই। আন ঠাইত চাকৰিৰ আশা আছিল যদিও, পিতাকে ঘৰৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈ নিদিয়াত যাব পৰা নাই।<br/> {{gap}}মাধৱে মেট্ৰিকুলেশ্যন্ পাচ্, কৰি যেতিয়া গুৱাহাটীৰ কলেজত নাম লগায়, তেতিয়াৰ পৰাই এই ঘৰতে আছে। মালৱিকাৰ ককায়েক দেৱেশ্বৰ কলেজত তেওঁৰ সহপাঠী আছিল। এনেয়ে লগালগি ঘৰ, তাতে আকৌ দুয়ো একে বিষয়কে পঢ়িছিল। সেইকাৰণে মাধৱ আৰু দেৱেশ্বৰৰ দুয়োখন ঘৰেই নিজা হৈ পৰিছিল। দেৱেশ্বৰহঁতৰ ঘৰত মাধৱলৈ দুৱাৰ সদায় মুকলি। আন নালাগে সোধ-পোছ নোহোৱাকৈ ৰান্ধনীঘৰত সোমাই ভাত-জলপান খুজি খোৱাতো কোনেও অস্বাভাৱিকতা অনুভৱ নকৰে। মহেশ্বৰ আৰু তেওঁৰ গৃহিণীয়েও মাধৱক -নিজৰেই এটা ল'ৰা যেন ভাবে।<br/> {{gap}}মাধৱ যেতিয়া কলেজত ভৰ্ত্তি হয়, মালৱিকাই তেতিয়া ইংৰাজী স্কুলৰ চতুৰ্থ মানত পঢ়িছিল। মাধৱে কেতিয়াবা<noinclude></noinclude> k7n9gqlrw7ko3bql86wockicaeuwu84 104 24279 248355 110046 2026-04-26T16:56:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248355 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude> তৰু-তৃণ, লতা-গুল্ম আদি ৰূপেৰে প্ৰকাশ পাইছে। সেই দেখি প্ৰত্যেকেই সেই বিৰাট দেহৰ একোটা অংশ। তোমাৰ দেহৰ ভিতৰতে চকুৱে যদি কাণক পৰ ভাবে, হাতে যদি ভৰিক ঘিণ কৰে, তেন্তে দেহৰ অস্তিত্বই নাথাকে, কেনেবাকৈ থাকিলেও সি জীৰ্ণ-শীৰ্ণ হ'ব। সমাজ ৰূপ শৰীৰটোৰো এটা অংশ আন এটাৰ ঘৃণনীয় হ'লে, গোটেই সমাজৰে অৱনতি ঘটে। সেই কাৰণে একে শৰীৰৰ অঙ্গ-স্বৰূপ সকলো প্ৰাণীতে এটা সহজে মনিব নোৱৰা অথচ কটকটীয়া বান্ধ আছে।<br/> {{gap}}কেতিয়াবা মালৱিকাই সোধে-“আপুনি খোৱা-লোৱা, পিন্ধা-উৰাত ইনান কিৰ্পিণালি কৰে কিয়? স্বাস্থ্যৰক্ষাৰ নিমিত্তেও ভাল সাজ-পাৰ, ভাল আহাৰ জানো প্ৰয়োজনীয় নহয়?<br/> {{gap}}মাধৱে উত্তৰ দিয়ে, —‘ই তোমাৰ ভুল ধাৰণা। মই তুমি কোৱা এটাতো কিৰ্পিণালি কৰা নাই। যিমানখিনিৰ প্ৰয়োজন তাতকৈ কম কৰাকহে কিৰ্পিণালি বোলে। কিন্তু মই কেতিয়াও তেনে নকৰোঁ। তুমি ভাবিছা যি দামী দামী সাজ-পাৰ নলয়, অথবা নানাবিধ ব্যয়বহুল আহাৰৰ ব্যৱস্থা নকৰে, তেৱে ই কৃপণ। আচলতে কিন্তু তেনে নহয়। জাৰ গুচাবলৈ বা স্বাস্থ্য-ৰক্ষা কৰিবলৈ যেনে কাপোৰ আৰু সাজপাৰৰ প্ৰয়োজন তেনে কাপোৰ বা সাজ-পাৰ লোৱাত মই কেতিয়াও আপত্তি নকৰোঁ, শৰীৰ আৰু তাৰ শক্তি-ৰক্ষাৰ উপযোগী আহাৰৰ ব্যৱস্থাও মোৰ আছে। কোনোৱে আধলি বা টকা এটা<noinclude></noinclude> 3hqg7b15u8pddl30jzveu3hc3lcnffy 104 24280 248356 110084 2026-04-26T16:57:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248356 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||মাধৱৰ পৰিচয়|২১}}</noinclude> ভাঙি জলপান এবিধ খাই যি খিনি উপকাৰ পায়, মই যদি এক অনা খৰচ কৰিয়েই সিনমানখিনি বা তাতোকৈ বেছি উপকাৰ পাব পাৰোঁ, সি মোৰ কিৰ্পিণালি নহৈ মিতব্যয়িতা হে হ’ব। তেতিয়া মই ৰাকী কেই অনাৰে খাবলৈ নোপোৱা কেইবাজনকো মোৰ দৰে একোটা জলপান খুৱাব পাৰোঁ। তদুপৰি খোৱা-লোৱা, কাপোৰ-কানি লোৱাটো মানুহৰ অভ্যাসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। দুখীয়াই একেখন কাপোৰেৰেই জাৰ-জহ্ কটায়, ধনীয়ে নানা প্ৰকাৰ কাপোৰ-কানি লৈও অভিযোগ কৰে। কিন্তু ইচ্ছা কৰিলে ধনীও যে সাধাৰণ কাপোৰ-কানিৰে চলিব নোৱাৰিব এনে নহয়। মই এনেকৈ কাপোৰ-কানি পিন্ধি কেতিয়াও আহুকাল বোধ কৰা নাই। তোমাক বোধকৰোঁ নক'লেও হ'ব, এশ-ডেৰশ টকাৰ সাজ- পাৰ পিন্ধা কোনো মানুহতকৈ মোৰ স্বাস্থ্য বেয়া নহয়, অথচ ছয়-সাত টকাতকৈ অধিক মূল্যৰ সাজ-পাৰ মোৰ নাই।<br/> {{gap}}মাধৱৰ কথা যে সকলোখিনি মালৱিকাই বুজে এনে নহয়, {{gap}}{{gap}}যিখিনি বুজে তাতেই মাধৱৰ উদ্দেশ্যে তেওঁৰ শিৰ নত হয়। মাধৱক তেওঁ ভাল পায়, কেতিয়াবা জীয়েকে বাপেকক ভাল পোৱা দি, কেতিয়াবা ভনীয়েকে ককায়েকক ভাল পোৱাৰ দৰে, আকৌ কেতিয়াবা এজন অন্তৰঙ্গ বন্ধুৰ দৰে।<br/> {{gap}}প্ৰায় দিনে মালৱিকা আৰু মাধৱৰ সাক্ষাৎ হয়। মাধৱলৈ অপেক্ষা কৰাটো মালৱিকাৰ দৈনিক কাৰ্য্যৰ ভিতৰৰে এটা।<noinclude></noinclude> jqsrh0c5638qp8rtrw1ksicd3m3v8m2 104 24281 248357 110089 2026-04-26T16:58:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248357 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২২|আবিস্কাৰ|}}</noinclude> {{gap}}আজিকালি মালৱিকাও ওচৰ চুবুৰীয়াৰ ঘৰত জ্বৰ-নৰিয়া হলে প্ৰায়ে ভু-ভা লয়, পথ্যাদি প্ৰস্তুত কৰি দিয়ে, লৰা- ছোৱালী বা তিৰোতাৰ টান নৰিয়া হ'লে ৰাতি থাকিও পৰ দিয়ে। মুঠতে মাধৱৰ আৰ্হি পূৰাকৈ ল'ব নোৱাৰিলেও মালৱিকাক তেনে আৰ্হিত চলিবলৈ চেষ্টা কৰা দেখা যায়। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> mzmjetu2uyu6f2989djbkkqh6m605ej 104 24284 248358 110153 2026-04-26T17:00:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248358 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||পতিতা|২৫}}</noinclude> {{gap}}মই তেতিয়া, আইৰ আগত সকলো কথা ভাঙি-ছিঙি কলোঁ। আয়ে যদিও মোক খং কৰি সতৰ্ক কৰি দিলে, দেউতাৰ আগত একো নুলিয়ালে। মই ৰক্ষা পৰিলোঁ। মানুহটোৱেও দুবছৰমানত অলপ অলপকৈ টকাকেইটা পৰিশোধ কৰিলে। আমাৰ ঘৰৰ প্ৰতি আজিলৈকে তাৰ এটা আপোন ভাব আছে; আন কি, যে কোনো খেতিৰ বস্তু প্ৰথমেই আমাৰ ঘৰত অলপ নিদিয়াকৈ সি নিজে নাখায়।<br/> {{gap}}মালৱিকা মৌন হ’ল। এই অদ্ভুত মানুহটোক তেওঁ ভালকৈ বুজিব নোৱাৰিলে; অথচ তেওঁৰ গাত এনে কিবা এটা আছে যাৰ বাবে মালৱিকাই তেওঁক শ্ৰদ্ধা নকৰি নোৱাৰে।<br/> {{gap}}মাধৱে সুধিলে-“কি হে! কথা নোকাৱা যে! কি ভাবিছা?”<br/> {{gap}}মাল।—কি ভাবিছোঁ ক'লে কি জানি আপোনাৰ খঙেই উঠে।<br/> {{gap}}মাধৱ।— নুঠে, কোৱাঁ।<br/> {{gap}}মাল।—আপুনি প্ৰতিমাৰ স্বভাৱ চৰিত্ৰৰ কথা সকলো শুনিছে—এই নগৰত নুশুনা মানুহ কোনো নাই। তেওঁৰ নিমিত্তে আপুনি ইমান যত্ন আৰু কষ্ট স্বীকাৰ কৰা, আন কি, চুৰ কৰা কথা শুনিলে মানুহে আপোনাৰ বিষয়ে কিবাকিবি নভবাকৈ থাকিব নে?<noinclude></noinclude> 70lza1m6xvy729qyhudjzukrbvf5pgc 104 24285 248359 110154 2026-04-26T17:14:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248359 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৬|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude> {{gap}}মাধৱ।–মানুহে যি হকে ভাবক, তাক ভাবিবলৈ মোৰ অৱসৰ নাই। মই যিটো কৰ্ত্তব্য বুলি বুজোঁ তাক কৰিমেই।<br/> {{gap}}মাল।—কিন্তু মানুহে মিছা সন্দেহ কৰি জানো আপোনাৰ ওপৰত আস্থা হেৰুৱাব নোৱাৰে? আৰু যদি ভুলকৈয়ে হওক বা শুদ্ধকৈয়ে হওক, আপোনাৰ ওপৰত মানুহৰ অবিশ্বাস জন্মে, তেতিয়া জানো আপোনাৰ কৰ্ত্তব্যত ব্যাঘাত নজন্মাকৈ থাকিব? সেই কাৰণে সমাজৰ মতামতলৈকো কাণ দিয়া উচিত বুলি মই ভাবো।<br/> {{gap}}মাধৱ।—সমাজ সমাজ নকৰিবা। সমাজ ক’ত আছে? দুৰ্ব্বলক উৎপীড়ন কৰিবলৈ, নাৰীক পদদলিত কৰিবলৈ, দেৱতাক নৰকৰ গাতত হেঁচি সুমুৱাবলৈ সমাজ আছে; কিন্তু বিপন্নক পৰিত্ৰাণ কৰিবলৈ, নাৰীৰ মৰ্য্য়াদা ৰক্ষা কৰিবলৈ, পাতকীক নৰক-কুণ্ডৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ কোনো সমাজ নাই। এনে আপোনপেটীয়া সমাজৰ শাসন মানি চলিবলৈ মই কেতিয়াও প্ৰস্তুত নহওঁ। আন নালাগে, প্ৰতিমাহঁতৰ কথাকে ধৰা যাওক।–প্ৰতিমাৰ মাক আছিল বামুণৰ ছোৱালী। সমাজৰ শাসনত পৰি বাপেকে দিলে দহ বছৰতে বিয়া আৰু তেওঁ বিধৱা হ’ল এঘাৰ বছৰত। তেওঁ বিয়াৰ অৰ্থ ও নুবুজিলে, স্বামী কি বস্তু তাৰো ধাৰণা কৰিব নোৱাৰিলে। সমাজৰ ব্যৱস্থা হ'ল তেওঁ চিৰজীৱন ব্ৰহ্মচাৰিণী হৈ থাকিব লাগিব। কিন্তু কোৱাচোন তেনে জীৱন অতিবাহিত কৰিবলৈ মুখেৰে ব্যৱস্থা দিয়াৰ বাহিৰে সমাজে<noinclude></noinclude> k392mmfahnpfultidc25xzy525su9jy 104 24286 248360 110155 2026-04-26T17:15:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248360 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||পতিতা|২৭}}</noinclude> আন কি কৰিলে! সকলো ভোগ-বিলাস আৰু প্ৰলোভনৰ মাজত এৰি দি সমাজে ক'লে—“খবৰ্দ্দাৰ! এইবোৰলৈ চকু নিদিবা।” সমাজে ভাবি নাচালে বিধৱাৰো সধৱাৰ দৰেই তেজ-মঙহ আছে, অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গ আছে, কামনা-বাসনা আছে। হয় তেওঁক এনে এটা কৰ্ম্ম-পন্থা আৰু পৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থাৰ মাজত ৰাখিব লাগিছিল, যাতে স্বাভাৱিক প্ৰবৃত্তিবিলাক বিকাশ পাবলৈ সুৰুঙা নাপায়, নহলে পুনৰ্বিবাহৰ ব্যৱস্থা দিব লাগিছিল। কিন্তু সমাজে তাৰ এটাও নকৰিলে। এনে অৱস্থাত যদি এই বাল-বিধৱাৰ ভোগাকাঙক্ষা বিলাসী যুৱকৰ প্ৰলোভনৰ ইন্ধনত জ্বলি উঠিল, তাৰ বাবে সমাজেই ঘাইকৈ জগৰীয়া নহয় নে? তাৰ পিচত সেই সমাজৰে কোনোবা বৰমূৰীয়াৰ ঘৰৰ কোনোবা লম্পটৰ জালত পৰি তেওঁ হ’ল অন্তঃসত্বা। সমাজে কৰিলে কি? একে দোষতে দোষী পুৰুষজন সমাজত মান ভাগ খাই থাকিল আৰু বিধৱা হ'ল বহিষ্কৃতা। এদিন হয়তো তেওঁৰ ভৰি পিছলিছিল, কিন্তু সমাজৰ এই ব্যৱস্থাই তেওঁক তুলি ধৰা দূৰৰ কথা, একেবাৰেই নৰককুণ্ডলৈ নমাই দিলে। এতিয়া কোৱাঁ, দোষ কাৰ— প্ৰতিমাৰ মাকৰ নে সমাজৰ?<br/> {{gap}}সমাজৰ দোষত তেওঁ আজি পতিতা, সমাজ আৰু ঘৰৰ পৰা বিতাড়িতা। তেওঁৰ উপায় নোহোৱা হ'ল। কেচুৱা ছোৱালীটি লৈ তেওঁ ঠাই ল'লেহি নগৰৰ এচুকৰ সেই পঁজাটিত। জন্মদাতাই কেতিয়াও তাইৰ খবৰ নললে। তেওঁ<noinclude></noinclude> 9qs3t43i59wpjszkl6u21rvt8314n1t 104 63846 248332 172287 2026-04-26T14:37:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 248332 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|[২]}}</noinclude> {{gap}}পূর্বে ভৰত নামেৰে এজন প্ৰবল পৰাক্ৰমী সম্রাট আছিল । তেওঁৰ নাম অনুসৰি আমাৰ দেশৰ নাম ভাৰতবৰ্ষ হল । বৰ্ষ কথা আষাৰৰ অৰ্থ দেশ । ভাৰতবৰ্ষৰ অর্থ সম্রাট ভৰতে শাসন কৰা দেশ । {{gap}}ভাৰতবৰ্ষৰ পূব ফালে অসম প্রদেশ । অসম প্ৰদেশ পাৰ হৈ পূবলৈ গলে মানৰ দেশ পোৱা যাব ৷ এই দেশকব্রহ্‌ম দেশো বোলে । {{center|'''দ্বিতীয় পাঠ।'''}} {{center|আমাৰ দেশ}} {{center|(২)}} দ+ব=দ্ব, দ্বিতীয় ত+ত=ত্ত, উত্তৰ ঙ+গ=ঙ্গ, শৃৃঙ্গ {{gap}}আমাৰ দেশৰ উত্তৰ ফালে হিমালয় পর্বত । হিম অর্থ বৰফ বা পানী চেঁচা<noinclude></noinclude> 771iu59hferxpgbq1uk8jb480br12sy 248333 248332 2026-04-26T14:37:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধিত */ 248333 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|[২]}}</noinclude> {{gap}}পূর্বে ভৰত নামেৰে এজন প্ৰবল পৰাক্ৰমী সম্রাট আছিল । তেওঁৰ নাম অনুসৰি আমাৰ দেশৰ নাম ভাৰতবৰ্ষ হল । বৰ্ষ কথা আষাৰৰ অৰ্থ দেশ । ভাৰতবৰ্ষৰ অর্থ সম্রাট ভৰতে শাসন কৰা দেশ । {{gap}}ভাৰতবৰ্ষৰ পূব ফালে অসম প্রদেশ । অসম প্ৰদেশ পাৰ হৈ পূবলৈ গলে মানৰ দেশ পোৱা যাব ৷ এই দেশকব্রহ্‌ম দেশো বোলে । {{center|'''দ্বিতীয় পাঠ।'''}} {{center|আমাৰ দেশ}} {{center|(২)}} দ+ব=দ্ব, দ্বিতীয় ত+ত=ত্ত, উত্তৰ ঙ+গ=ঙ্গ, শৃৃঙ্গ {{gap}}আমাৰ দেশৰ উত্তৰ ফালে হিমালয় পর্বত । হিম অর্থ বৰফ বা পানী চেঁচা<noinclude></noinclude> clkkgen3sj9eodp3y7pqv8gbx7ve1k8 104 63847 248334 172288 2026-04-26T14:41:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 248334 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|[৩]}}</noinclude> হৈ হোৱ৷ শিল। আলয় অৰ্থ ঘৰ বা থকা ঠাই। এতেকে হিমালয় অৰ্থ হিম থকা ঠাই। এই পৰ্বতৰ ওপৰত বাৰেও মাহ হিম থাকে দেখি ইয়াক হিমালয় পৰ্বত বোলে। {{Gap}}হিমালয় বৰ ওখ পৰ্বত। ইয়াৰ কেইটামান শৃঙ্গ প্ৰায় পাঁচ মাইল ওখ সমান ওখ ওখ পৰ্বত আছে। ইয়াৰ পৃথিবীত আৰু নাই। হিমালয়ত নানা প্ৰকাৰ পশু-পক্ষী আৰু হৰেক ৰকমৰ গছ- ইয়াৰ ভিতৰত নানা গছনি আছে। প্ৰকাৰ বহু-মূলীয়৷ ধাতুৰ খনিও পোৱা যায়। উত্তৰৰ ফালে হিমালয়ে আমাৰ দেশ খন ৰক্ষা কৰি আছে। ই ইমান ওখ আৰু চেঁচা যে উত্তৰৰ ফালৰপৰা আমাৰ দেশ আক্ৰমণ কৰা বৰ টান।<noinclude></noinclude> ow1ybfc8encme34g8rxtny4qfia1j6c 104 67214 248342 201899 2026-04-26T15:26:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248342 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>{{gap}}ভাৰতবৰ্ষৰ কপিলাবস্তু নামে ঠাইত শাক্যসিংহে বৌদ্ধধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কবি মৃত্যু হয়। তেওঁৰ ধৰ্ম্ম ভাৰতৰ অধিকাংশ ঠাইত আৰু ব্ৰহ্মা, চীন প্ৰভৃতি দেশত ব্যাপ্ত হয়। অসম দেশতো সেই ধৰ্ম্ম প্ৰবৰ্ত্তে বৌদ্ধধৰ্মাবলম্বী পালবংশৰ ১৭ জনা ৰজাই কামৰূপত ৰাজত্ব কৰা জনা গইছে। তেওঁ বিলাকৰ নাম এই জয়ন্ত, চক্ৰপাল, ভূমিপাল, দক্ষপাল, প্ৰেমপাল, পক্ষপাল, চন্দ্ৰপাল, নাৰায়ণ পাল, মধু পাল, ইন্দ্ৰ পাল, সিংহ পাল, কৃষ্ণ পাল, সুপাল, গন্ধ পাল, মাধব পাল, শ্যাম পাল আৰু লক্ষ্মী পাল। এওঁ বিলাকৰ মাঝত লক্ষ্মী পালে ৭৭ বছৰ আৰু ই কেইজনৰ প্ৰত্যেকেই ১০৫ বছৰ ৰাজত্ব কৰা জানি। কিন্তু কোন জনে ক’ত কিৰূপে ৰাজত্ব কৰিছিল তাক নিশ্চয় কৰা কঠিন। লক্ষ্মী পালৰ পাছত সুবাহু নামে এজনা ৰজা হই আকৌ ১০৫ বছৰ ৰাজত্ব কৰে। এওঁ অপুত্ৰক থকাত তেওঁৰ মন্ত্ৰী সুমতি সিংহাসনত বহে। এই ৰূপে ৰাজত্ব কৰাৰ যি দীৰ্ঘকাল নিৰ্ণীত হইছে তাক বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি। বৌদ্ধধৰ্ম্মাবলম্বী পাল বংশৰ ৰজাই এই দেশত ৰাজত্ব কৰাৰ কথা জনা গইছে। এই কেই জনৰ মাজতেই যে কেইবা জন বৌদ্ধ ধৰ্ম্মৰ ৰজা এইটো অসম্ভব নহয়। এখান প্ৰাচীন বুৰঞ্জীত ধৰ্ম্ম পাল, ৰত্ন পাল, সোম পাল, প্ৰতাপ সিংহ, আভিমত, হিঙ্গুয়া, ৰত্ব সিংহ নামে কেই জন মান বজাৰ নাম পোৱা যায়। এই কেই জনাও ক’ত কেতিয়া ৰাজত্ব কৰে নিশ্চয় নাই। কামৰূপৰ লোহিত্যপুৰত মিনাঙ্ক ৰজাই ৫০ বছৰ, গজাঙ্ক ৰজাই ৫০ বছৰ, শৃকবাঙ্ক ৰজাই ৪০ বছৰ, মৃগাঙ্ক ৰজাই ৫০ বছৰ ৰাজত্ব কৰে। তেওঁৰ পাছত ফিঙ্গুয়া নামে এজন৷ ৰজা হইছিল। এই জনা ৰজাৰ ৰাজত্বত মুসলমানৰ মছলন্দগাজি নামে এজনা নবাৱে লোহিত্যপুৰ আক্ৰমণ কৰি ২৫ বছৰ ৰাজত্ব কৰে। এই লোহিত্যপুৰ কোন ঠাইত নিৰ্ণয় কৰা টান। ফিঙ্গুয়া ৰজাই এতিয়াৰ কামৰূপ জিলাত বৈদৰ গড় নামে এঠাইত এক গড় নিৰ্মাণ কৰা বুলি প্ৰসিদ্ধ এতেকে সেই ঠাই এই যে লোহিত্যপুৰ এনে অনুমান কৰিব পাৰি। মুসলমানৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ ফিঙ্গুয়া ৰজাই সেই গড় নিৰ্ম্মাণ কৰে এনে অনুমান হয়। {{gap}}শকাদিত্যৰ শকঁৰ আৰম্ভতে দেবেশ্বৰ নামে এজনা ৰজা হয়। এওঁৰ নগৰ কত আছিল তাৰ একো নিশ্চয় নাই। এওঁ দেবীৰ পূজা ঘুৰি আকৌ<noinclude></noinclude> 9iqwdeptoh68eh0aotzxfrdyvlouvvi 104 67225 248336 183013 2026-04-26T14:59:32Z Pranamikaadhikary 2157 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248336 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||চতুৰ্থ অধ্যায়|}}</noinclude> {{gap}}অসম দেশ আৰু বঙ্গাল দেশৰ উত্তৰপূৰ্ব্ব অঞ্চলত পৰ্ব্বতৰ দাঁতিত এতিয়াৰ দৰে অনেক আদিবাসী অসভ্য মানুহ আছিল। সেই শ্ৰেণীৰ আন আন জাতিৰ দৰে ইহঁতৰো একোজন প্ৰধান মানুহ থাকিছিল। সেইয়ে সেই সকলৰ ওপৰত গৰাকি। জাতি ভেদে আৰু কাল ভেদে এই গৰাকিৰ বেলেগ বেলেগ নাম।<br/> {{gap}}বঙ্গাল দেশৰ উত্তৰ পূৰ্ব্ব অঞ্চলত কোঁচ* নামে এজাতি মানুহ বাস কৰিছিল। এই জাতিৰ মানুহ অসম দেশৰ সকলো ঠাইতে পোৱা গলে সেই ঠাইত ইহঁতৰ বড় প্ৰভাৱ আছিল। প্ৰকৃতিৰ এনে নিয়ম দেখা গইছে যে প্ৰায় জাতিৰ লোকেই এবাৰ এবাৰ এই সংসাৰত প্ৰধান হয়। এই প্ৰধান হবৰো আদি কাৰণ এই যে ক্ৰমে সেই সকলে পৰস্পৰ মিল হোৱাৰ নিমিত্তে সিহঁতৰ সকলো প্ৰকাৰৰ বল অধিক হয়। যেইকি প্ৰকাৰে নহওক সেই ঠাইৰ কোঁচবিলাকৰ শক্তি ক্ৰমে বৃদ্ধি হোৱাত সিহঁতে ক্ৰমে ৰাজ্য বিস্তাৰিবলৈ ধৰিলে। যি কালত কমতাপুৰৰ শ্ৰীভ্ৰষ্ট হবলৈ ধৰে সেই কালত সেই ফালৰ কোঁচ কুলীয়া “হাজো” “হাজি” বা “হাথিয়া” নামে এজন প্ৰধান লোক আছিল। সেই- জনেই সেই বিলাকৰ মাঝত প্ৰধান অথবা ৰজা আছিল। হাজোৰ হিৰা আৰু জিৰা নামে দুজনী জীয়েক আছিল। সেই দুইও জনী আবিয়ৈ হই থকাত সিহঁতৰ দুইৰো দুটি ল’ৰা অলপ আগ পাছকৈ হ’ল। এনেৰূপে জনশ্ৰুতি আছে বোলে সেই দুৰ্যশৰ কাৰণ হোৱাত এদিন হাজীয়ে চিন্তা কৰি থকাত এনে দৈববাণী হ’ল বোলে তেওঁৰ জীয়েক দুজনীত শিৱৰ সংসৰ্গৰ পৰা সেই সন্তান হইছে।♣ হিৰাৰ পুতেকৰ {{Rule|}} *কাৰো কাৰো মতে মেছ বা কছাৰী। ♣ এই কথা যে বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি এইটী কোনে নপতিয়াব? সকলো দেশৰ যি ৰজা সকলৰ হীন জাতি বা কুলৰ পৰা উৎপত্তি বা জন্মৰ বিষয়ে যাৰ সংশয় সে<noinclude></noinclude> qs3tmp69fh150m1lvvpjskyu1jecvxk 248340 248336 2026-04-26T15:24:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248340 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||চতুৰ্থ অধ্যায়|}}</noinclude> {{gap}}অসম দেশ আৰু বঙ্গাল দেশৰ উত্তৰপূৰ্ব্ব অঞ্চলত পৰ্ব্বতৰ দাঁতিত এতিয়াৰ দৰে অনেক আদিবাসী অসভ্য মানুহ আছিল। সেই শ্ৰেণীৰ আন আন জাতিৰ দৰে ইহঁতৰো একোজন প্ৰধান মানুহ থাকিছিল। সেইয়ে সেই সকলৰ ওপৰত গৰাকি। জাতি ভেদে আৰু কাল ভেদে এই গৰাকিৰ বেলেগ বেলেগ নাম।<br/> {{gap}}বঙ্গাল দেশৰ উত্তৰ পূৰ্ব্ব অঞ্চলত কোঁচ* নামে এজাতি মানুহ বাস কৰিছিল। এই জাতিৰ মানুহ অসম দেশৰ সকলো ঠাইতে পোৱা গলে সেই ঠাইত ইহঁতৰ বড় প্ৰভাৱ আছিল। প্ৰকৃতিৰ এনে নিয়ম দেখা গইছে যে প্ৰায় জাতিৰ লোকেই এবাৰ এবাৰ এই সংসাৰত প্ৰধান হয়। এই প্ৰধান হবৰো আদি কাৰণ এই যে ক্ৰমে সেই সকলে পৰস্পৰ মিল হোৱাৰ নিমিত্তে সিহঁতৰ সকলো প্ৰকাৰৰ বল অধিক হয়। যেইকি প্ৰকাৰে নহওক সেই ঠাইৰ কোঁচবিলাকৰ শক্তি ক্ৰমে বৃদ্ধি হোৱাত সিহঁতে ক্ৰমে ৰাজ্য বিস্তাৰিবলৈ ধৰিলে। যি কালত কমতাপুৰৰ শ্ৰীভ্ৰষ্ট হবলৈ ধৰে সেই কালত সেই ফালৰ কোঁচ কুলীয়া “হাজো” “হাজি” বা “হাথিয়া” নামে এজন প্ৰধান লোক আছিল। সেই- জনেই সেই বিলাকৰ মাঝত প্ৰধান অথবা ৰজা আছিল। হাজোৰ হিৰা আৰু জিৰা নামে দুজনী জীয়েক আছিল। সেই দুইও জনী আবিয়ৈ হই থকাত সিহঁতৰ দুইৰো দুটি ল’ৰা অলপ আগ পাছকৈ হ’ল। এনেৰূপে জনশ্ৰুতি আছে বোলে সেই দুৰ্যশৰ কাৰণ হোৱাত এদিন হাজীয়ে চিন্তা কৰি থকাত এনে দৈববাণী হ’ল বোলে তেওঁৰ জীয়েক দুজনীত শিৱৰ সংসৰ্গৰ পৰা সেই সন্তান হইছে।♣ হিৰাৰ পুতেকৰ {{Rule|}} *কাৰো কাৰো মতে মেছ বা কছাৰী। ♣ এই কথা যে বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি এইটী কোনে নপতিয়াব? সকলো দেশৰ যি ৰজা সকলৰ হীন জাতি বা কুলৰ পৰা উৎপত্তি বা জন্মৰ বিষয়ে যাৰ সংশয় সে<noinclude></noinclude> nir8h4lehcid441mbt65sbll4cpgfr9 104 67226 248337 183014 2026-04-26T15:04:18Z Pranamikaadhikary 2157 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248337 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৪০|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>নাম শিশু আৰু জিৰাৰ পুতেকৰ নাম বিশু আছিল। ক্ৰমে এই দুই ল’ৰা ডাঙ্গৰ হই বৰ পৰাক্ৰমী হ’ল। আৰু অনেক ঠাই কৰতলীয়া কৰি ল’লে। বিশুয়ে বিশ্বসিংহ নাম লই সেই জাতিৰ ৰজা হ’ল। আৰু শিশুয়ে শিৱসিংহ নাম লই ডেকা ৰজা হ’ল। এই দুইওজনে ক্ৰমে ওচৰৰ লোক সকলক পৰাজয় কৰি ১৪২০।৩০ শঁকৰ ভিতৰত কমতাপুৰ নগৰ ল’লে। আৰু শিৱবংশী নৰপতি বুলি প্ৰসিদ্ধ হল। তেওঁবিলাকৰ নিজ কুলৰ লোক সকলে ৰজা যি বংশৰ বা কুলৰ সেই কুলৰ হোৱাৰ নিমিত্তে ৰাজবংশী বুলি কবলৈ ধৰিলে। সেই কাৰণেই কেতবিলাক বিশেষকৈ ভাটী ফালৰ কোঁচবিলাকে ৰাজবংশী বুলি কয়।<br/> {{gap}}বিশ্বসিংহ ৰজা হই বড় প্ৰতাপেৰে ৰাজ্য পালিবলৈ ধৰিলে। কমতাপুৰ নগৰ লই আৰু আন আন মেছ আৰু কোঁচ কুলীয়া সৰু সৰু ৰজ৷ বিলাক পৰাস্ত কৰাত তেওঁৰ অনেক শত্ৰু হল। সেই সকলক ক্ৰমে দমন কৰি ৰজ৷ আৰু তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ দুইও উজাই গুৱাহাটীৰ ফালে আহিল। এদিনা দুইও ভায়েক নিমিত্তে নীলাচল পৰ্ব্বতলৈ গ’ল। এতিয়া যেনে সেই পৰ্ব্বত বহু মানুহৰ থকা ঠাই হইছে তেতিয়া তেনে নাছিল। অতি সামান্য মেছ বা কোঁচকুলৰ কেইঘৰমান মানুহ মাথোন তাত আছিল। বিশ্বসিংহ আৰু শিৱসিংহ দুইও ভায়েক লগৰ মানুহ বিলাকক হেৰুৱাই সেই মেছ গাওঁলৈ যোৱাত কোনো মুনিহ মানুহৰ লগ নেপালে। অকল বুঢ়ী এজনীৰ লগ পালে। এজোপা বড় বট গছৰ ছাত তাই জিৰাইছিল। তাতে এটি ভেঁটী আছিল। অতিশয় পিয়াহত ৰজাই সেই বুঢ়ীৰ পৰা শুশ্ৰূষা পালে। আৰু সেই গছৰ তলৰ ভেঁটীৰ কথা সোধাত বুঢ়ীয়ে সিহঁতৰ দেৱতা বুলি কলে। আৰু ৰজাই লগৰ {{Rule|}} সকলে কোনো দেৱতা বা শ্ৰেষ্ঠ লোকৰ সন্তান বুলি কয়। সেইৰূপে এই সকলেও সেইৰূপ কথা প্ৰচাৰ কৰিছিল। এনেটোহে ঠাৱৰ যে সেই দেশত ভ্ৰমি ফুৰা কোনো সন্নাসীৰ পৰা সেই দুজন লৰা হয়। প্ৰায় সন্ন্যাসীবিলাকৰ আৰাধ্য দেৱতা শিৱ সেইনিমিত্তে সেই ৰজাও শিৱবংশ নামে বিখ্যাত হ’ল। তেনে নহলে ৰজাৰ প্ৰতি ভক্তি তিমান নহলহেঁতেন।<noinclude></noinclude> tjrwog9k2a6p5jw6a7lw8ci87a1pqx2 104 67227 248338 183015 2026-04-26T15:08:40Z Pranamikaadhikary 2157 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248338 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||চতুৰ্থ অধ্যায়|৪১}}</noinclude>লোক সকলক শীঘ্ৰে পাবলৈ তাতে প্ৰাৰ্থনা কৰাত তাৰ অলপতে লোক সকল পালেহি। সেই দেৱতাৰ মহিমা জানি ৰজাই সকলো বিবৰণ সুধিলত তাত পূজা কৰাত গাহৰি আৰু কুকুৰা কাটী বলি দিয়া আৰ উপচাৰত তিৰোতাই পিন্ধা সাজ কাপৰ দিয়া শুনি শক্তিপীঠ বা শক্তি স্থান জানি তেওঁ এই সংকল্প কৰিলে যদি তেওঁৰ দেশ সুথিল হয় আৰু ৰাজ্য নিষ্কণ্টকে পায় তেনে হলে সোণৰ মন্দিৰ নিৰ্ম্মাণ কৰাই দিব। ৰজা নিজ দেশলৈ অহাৰ পাছত ক্ৰমে দেশ সুথিল হ’ল। আৰু সকলো পণ্ডিতক মতাই আনি সেই দেৱতাৰ ঠাইৰ বিষয় অনুসন্ধান কৰাত কামাখ্যাৰ পীঠস্থান বুলি জানিলে। পূৰ্ব্বৰ প্ৰতিজ্ঞা পালিবলৈ ৰজাই সেই গছ কটাত তাৰ তলত কামাখ্যাৰ পীঠ ওলাল। এইৰূপে যোগিনী তন্ত্ৰ আৰু আন আন পুৰাণ ঠাই ৰজাই তাত থকা প্ৰায় সকলে৷ পীঠ উলিয়ালে। কামাখ্যাৰ মন্দিৰৰ তলৰ ভাগো মাটিৰ তলৰ পৰা ওলাল৷ ৰজাই সেই তল খণ্ডৰ ওপৰতে মন্দিৰ কৰি দিলে আৰু সোণৰ মন্দিৰৰ সলনি প্ৰতিখন ইটাত এক ৰতি সোণ দিলে।<br/> {{gap}}এই কথা কেৱল ইয়াৰ সদৃশ আন আন কথাৰ দৰে ভালকে পতিয়াব নোৱাৰা কথা মাথোন। অতি পূৰ্বকালৰ আৰ্য্য জাতিৰ ৰাজত্বৰ সময়ত সেই মন্দিৰ আছিল। ইয়াৰ মাজতে বৌদ্ধধৰ্ম্ম প্ৰবল হোৱাত কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীৰ পৰা ভাটীয়াই যোৱাত আৰু উজনি খণ্ডৰ ৰাজধানী উজনিত হোৱাত মন্দিৰৰ প্ৰতি ৰজাৰ চকু গুছিল। আৰু লোকৰো দেবীৰ প্ৰতি আস্থা হ্ৰাস হোৱাত মন্দিৰ ভাগি ছিগি গ’ল। ওপৰত গছ গজিল। বিশ্বসিংহ ৰজাৰ দিনত আকৌ সেই মন্দিৰ প্ৰায় নকৈ কৰা হ’ল।<br/> {{gap}}বিশ্বসিংহ ৰজাই হিন্দুধৰ্ম্ম লই সেই ধৰ্ম্মৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা আৰু যত্ন প্ৰকাশ কৰিলে। কোঁচবিহাৰৰ পৰা কেত বিলাক ব্ৰাহ্মণ কামাখ্যাৰ আৰু আন আন যি দেৱতাৰ মন্দিৰ সেই সময়ত উলিওৱা বা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হ’ল তাৰ সেৱাপূজা চলাবলৈ পঠালে। কান্যকুব্জ, মিথিলা, নবদ্বীপ, কাশী, গৌড় প্ৰভৃতি প্ৰধান নগৰৰ পৰা ব্ৰাহ্মণ সকলক মতাই আনি পুৰাণ তন্ত্ৰ ইত্যাদি চৰ্চ্চিবলৈ ধৰিলে। আপুনি দেবীৰ উপাসক হ’ল। আৰু {{Left|৬}}<noinclude></noinclude> bju2n5qtr6851ai29afmwphur9kimxf 104 67228 248339 183016 2026-04-26T15:15:40Z Pranamikaadhikary 2157 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248339 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৪২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>আপোনাৰ পালক শক্তি বুজাবলৈ তেওঁৰ সন্তান বিলাকৰ “নামৰ শেষত নাৰায়ণ” নাম দিলে।<br/> {{gap}}বিশ্বসিংহ ৰজাৰ উজনিৰ ৰাজ্য আহোম বিলাকে আক্ৰমণ কৰাত তেওঁয়ে সৈন্য পঠাই যুদ্ধ কৰিছিল। আৰু দূৰৈ সীমাত সদাই ৰণ বিগ্ৰহ হই নেথাকিবলৈ আহোম বিলাকে সইতে সন্ধি কৰে। ৰাঙ্গলুগড় তেতিয়া বেহাৰৰ ৰজাৰ পূৰ্ব্ব সীমা আছিল।<br/> {{gap}}১৪৫০ শঁকত (খৃঃ ১৫২৮) বিশ্বসিংহ ৰজ৷ স্বৰ্গী হয়। এইজন৷ ৰজাই দেশৰ শান্তি ৰক্ষাৰ নিমিত্তে অতি যত্ন কৰিছিল। এই দেশৰ পৰ্ব্বতৰ দাঁতিৰ ডিমৰুৱা, বেলতলা, ৰাণী, লুকি বগাই, পান্তান, বকে৷, বনগাঁও, মৈৰাপুৰ, ভোলাগাঁও, ছয়গাঁও, বড়নগৰ, দৰঙ্গ, কৰইবাৰী, আটীয়াবাৰী, কামতাবাৰী আৰু বলৰাম পুৰত যি যি মুখ্য লোক আছিল সেই সকলকে কৰতলীয়া কৰিলে৷ আৰু মুগা, কপাহ, তাম, বাঙ্গ, সেতু শিহ, ৰূপ, সোণ, লো, কাচ, মাটি, লোণ, সুৱগা প্ৰভৃতি যি দেশৰ যি বস্তু তাকে কৰ লই বশবৰ্ত্তী কৰিলে। ভোটবিলাকে সদাই উপদ্ৰৱ কৰি থাকিছিলহি দেখি দেৱাধৰ্ম্মা ৰজাই সইতেও সন্ধি কৰিলে। দাঁতি পাড়ে ঠাইয়ে ঠাইয়ে উজীৰ, লঙ্কৰ ভূঁয়া, বড়ুৱা প্ৰভৃতি উপাধিৰে শান্তিৰক্ষক নিয়োজন কৰিলে।<br/> {{gap}}বিশ্বসিংহৰ ১৮ জনা কোঙৰ। তাৰ নৰনাৰায়ণ সকলোতকৈ ডাঙৰ। এওঁয়েই সিংহাসনত উঠিল। এওঁৰ তলতীয়া ভায়েক চিলাৰায় বা শুক্লধ্বজ দেৱান বা সেনাপতি হ’ল। ই কেইজনা কোঁৱৰৰ নাম বড় প্ৰখ্যাত নাই। নৰনাৰায়ণ ৰজাই শঙ্কৰদেৱৰ ভ্ৰাতৃ ৰামৰায় আতা বা ৰামৰায় বড়ুৱাৰ জীয়েক কমলপ্ৰিয়া আপীক বিয়া কৰালে।† সেই বিয়া যি ঠাইতে হ’ল তাক এতিয়াও ৰামৰায় কুঠি বোলে। অদ্যাপি ইয়াত এক সত্ৰ আছে। আৰু এই সত্ৰ এতিয়াৰ গুৱালপাড়া জিলাৰ ঘুল্লা পৰগণাত পড়িছে। {{Rule|}} * এই বংশৰ কোঙৰ কি ৰজা যেইকি নহওক সকলোয়েই নামৰ শেষত “নাৰায়ণ” নাম লয়। এতিয়ালৈকো এই নিয়ম চলিব লাগিছে। † কোনোএ কয় বোলে শুক্লধ্বজে বিয়া কৰালে।<noinclude></noinclude> c2e0zsis72ixfu0okp98w5mn6yawnnu 248341 248339 2026-04-26T15:25:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248341 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৪২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>আপোনাৰ পালক শক্তি বুজাবলৈ তেওঁৰ সন্তান বিলাকৰ “নামৰ শেষত নাৰায়ণ” নাম দিলে।<br/> {{gap}}বিশ্বসিংহ ৰজাৰ উজনিৰ ৰাজ্য আহোম বিলাকে আক্ৰমণ কৰাত তেওঁয়ে সৈন্য পঠাই যুদ্ধ কৰিছিল। আৰু দূৰৈ সীমাত সদাই ৰণ বিগ্ৰহ হই নেথাকিবলৈ আহোম বিলাকে সইতে সন্ধি কৰে। ৰাঙ্গলুগড় তেতিয়া বেহাৰৰ ৰজাৰ পূৰ্ব্ব সীমা আছিল।<br/> {{gap}}১৪৫০ শঁকত (খৃঃ ১৫২৮) বিশ্বসিংহ ৰজ৷ স্বৰ্গী হয়। এইজন৷ ৰজাই দেশৰ শান্তি ৰক্ষাৰ নিমিত্তে অতি যত্ন কৰিছিল। এই দেশৰ পৰ্ব্বতৰ দাঁতিৰ ডিমৰুৱা, বেলতলা, ৰাণী, লুকি বগাই, পান্তান, বকে৷, বনগাঁও, মৈৰাপুৰ, ভোলাগাঁও, ছয়গাঁও, বড়নগৰ, দৰঙ্গ, কৰইবাৰী, আটীয়াবাৰী, কামতাবাৰী আৰু বলৰাম পুৰত যি যি মুখ্য লোক আছিল সেই সকলকে কৰতলীয়া কৰিলে৷ আৰু মুগা, কপাহ, তাম, বাঙ্গ, সেতু শিহ, ৰূপ, সোণ, লো, কাচ, মাটি, লোণ, সুৱগা প্ৰভৃতি যি দেশৰ যি বস্তু তাকে কৰ লই বশবৰ্ত্তী কৰিলে। ভোটবিলাকে সদাই উপদ্ৰৱ কৰি থাকিছিলহি দেখি দেৱাধৰ্ম্মা ৰজাই সইতেও সন্ধি কৰিলে। দাঁতি পাড়ে ঠাইয়ে ঠাইয়ে উজীৰ, লঙ্কৰ ভূঁয়া, বড়ুৱা প্ৰভৃতি উপাধিৰে শান্তিৰক্ষক নিয়োজন কৰিলে।<br/> {{gap}}বিশ্বসিংহৰ ১৮ জনা কোঙৰ। তাৰ নৰনাৰায়ণ সকলোতকৈ ডাঙৰ। এওঁয়েই সিংহাসনত উঠিল। এওঁৰ তলতীয়া ভায়েক চিলাৰায় বা শুক্লধ্বজ দেৱান বা সেনাপতি হ’ল। ই কেইজনা কোঁৱৰৰ নাম বড় প্ৰখ্যাত নাই। নৰনাৰায়ণ ৰজাই শঙ্কৰদেৱৰ ভ্ৰাতৃ ৰামৰায় আতা বা ৰামৰায় বড়ুৱাৰ জীয়েক কমলপ্ৰিয়া আপীক বিয়া কৰালে।† সেই বিয়া যি ঠাইতে হ’ল তাক এতিয়াও ৰামৰায় কুঠি বোলে। অদ্যাপি ইয়াত এক সত্ৰ আছে। আৰু এই সত্ৰ এতিয়াৰ গুৱালপাড়া জিলাৰ ঘুল্লা পৰগণাত পড়িছে। {{Rule|}} * এই বংশৰ কোঙৰ কি ৰজা যেইকি নহওক সকলোয়েই নামৰ শেষত “নাৰায়ণ” নাম লয়। এতিয়ালৈকো এই নিয়ম চলিব লাগিছে। † কোনোএ কয় বোলে শুক্লধ্বজে বিয়া কৰালে।<noinclude></noinclude> siqq7rkbic8zmr0n4rv4v8hjtz2u07h 104 67229 248361 183017 2026-04-26T18:30:49Z Pranamikaadhikary 2157 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248361 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||চতুৰ্থ অধ্যায়|৪৩}}</noinclude>{{gap}}নৰনাৰায়ণ ৰজা অতি যোদ্ধাৰু আছিল। পিতৃ ৰজাৰ দিনত যিবিলাক মানুহ দমন নোহোৱাকৈ আছিল সেই সকল দমন কৰিলে। এওঁৰ শৰীৰতো বড় বল আছিল। ভাটীৰ ফালৰ পৰা যিবিলাক মাল আহিছিল সেই বিলাককে পৰাস্ত কৰিছিল। আৰু শত্ৰুক দমন কৰিবলৈ তেওঁৰ দেশৰ লোক সকলৰ মল্লযুদ্ধ শিক্ষাৰ প্ৰতি বিশেষ মন দিছিল। এই কাৰণে তেওঁৰ আৰু এটা নাম মল্লনাৰায়ণ আছিল। পুথী ইত্যাদিত এই মল্লনাৰায়ণ নামহে প্ৰকাশ আছে। শঙ্কৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ কৰা ভটীমা পুথীত আৰু পুৰুষোত্তম বিদ্যাবাগীশৰ ১৪৯০ শঁকত কৰা ৰত্নমালা ব্যাকৰণত নৰনাৰায়ণ ৰজাৰ মল্লনাৰায়ণ বা মল্লদেৱ নামহে প্ৰখ্যাত। এইজনাৰ দিনত দেশৰ হিতকৰ অনেক কাৰ্য্য হইছিল। কমল নাৰায়ণ নামে এজন৷ কোঁৱৰে ভোটৰ আৰু আমাৰ সীমাত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে এটা আলি কৰিলে। সেই আলিৰ নাম “গোঁহাই কমলৰ আলি।” তাৰ চিহ্ন এই পৰ্য্যন্ত অনেক ঠাইত আছে। উজনি লক্ষীমপুৰৰ পৰা জলপাইগুৰীৰ ভাটীলৈকে অনেক ঠাইত এই আলিৰ চিহ্ন এতিয়ালৈকে আছে। দুৰ্ল্লভ নাৰায়ণৰ তলতীয়া সজন বা সুজন গ্ৰামত পণ্ডিত ৰামখা ভূঁয়া নামে এজনা ৰজা আছিল। তেওঁ তলে তলে দ্ৰোহ আচৰিবলৈ ধৰিছিল। কিন্তু ভয় পাই পলাই গ’ল।<br/> {{gap}}শঁকত (খৃঃ ১৫৫৩) বঙ্গাল দেশৰ নবাব সলিমানৰ সেনাপতি কালাপাহাৰ* এই ফালে দিগ্বিজয় কৰিবলৈ আহে। কোঁচবেহাৰৰ ৰজাই সেই ৰজাই সইতে সন্ধি কৰিলে। কিন্তু কালাপাহাৰৰ ৰাজ্য জয় কৰাতকৈ হিন্দুধৰ্ম্ম নষ্ট কৰাই প্ৰধান উদ্দেশ্য থকাত নৰনাৰায়ণ ৰজাই সইতে সন্ধি কৰি উজাই আহিল। ৰজাই মুসলমান সেনাপতিৰ আক্ৰমণৰ প্ৰতি বাধা দিয়া ভাল নেদেখি তেনেই থাকিল। ইফালে তেওঁ আহি নীলাচলৰ কামাখ্যাৰ আৰু আন আন অনেক মন্দিৰ নষ্ট কৰিলে। ইয়াৰ চিন {{Rule|}} *কালাপাহাৰৰ এই দেশত পোৰাসুঠাৰ, পোৰা কুঠাৰ, কালা সুঠান বা কাল যৱন নাম প্ৰচলিত আছে। এওঁ ধৰ্ম্মবিদ্বেষী বুলি এতিয়ালৈকে মানুহে কয়। কালাপাহাৰৰ আক্ৰমণৰ বিবৰণ গুৰু ভটীমাত আছে।<noinclude></noinclude> rweyx4v6kcyp303c8lifrcse4iamuw8 104 67230 248362 183018 2026-04-26T18:34:33Z Pranamikaadhikary 2157 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248362 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৪৪|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>অদ্যাপিও নীলাচল মন্দিৰত আছে। গুৱাহাটীৰ পৰ৷ কালাপাহাৰ ভটীয়াই লুইতেৰে গ'ল।<br/> {{gap}}কামৰূপৰ যিমান মাটী আৰু গৃহস্থ আছে তাৰ সংখ্যা কৰিবৰ নিমিত্তে নৰনাৰায়ণ ৰজাই যত্ন কৰিছিল। গৌড় দেশৰ নৱাবে সইতে সন্ধি কৰিবলৈ তেওঁৰ বড় ইচ্ছ৷ আছিল। কিন্তু নানা কাৰণত তাক কৰিব নোৱাৰিলে। ভোটান বাজ্যে সইতে সদাই দ্ৰোহ লাগি থকাত সন্ধি কৰিলে। এওঁৰ ধৰ্ম্মৰ প্ৰতি বিশেষ মন আছিল। শঙ্কৰ আৰু মাধৱে বৈষ্ণব ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কৰোঁতে দেশত তেওঁবিলাকৰ অনেক শত্ৰু হই ৰজাৰ আগত অনেক বেয়া কথা কই থকাত তেওঁবিলাকক ধৰাই নি কথা বাৰ্ত্তা হোৱাৰ পাছত সেই ধৰ্ম্মৰ প্ৰতি ইমান বিশ্বাস হল যে তেওঁ শঙ্কৰত শৰণ লবলৈ মন কৰিছিল। শঙ্কৰে ৰজাৰ গুৰু নহওঁ বুলি প্ৰকাশ কৰাত তেনেই থাকিল। তাৰে কিছু দিনৰ পাছত ১৪৯১ শঁকত শঙ্কৰৰ মৃত্যু হয়।<br/> {{gap}}নৰনাৰায়ণ ৰজা বিদ্যাৰ বড় উৎসাহদাতা আছিল। এওঁৰ দিনতে শঙ্কৰে আৰু মাধৱে কীৰ্ত্তন, দশম, ঘোষা, ৰত্নাবলী আৰু আন আন পুথী কৰে। পুৰুষোত্তম বিদ্যাবাগীশে ৰত্নমাল৷ ব্যাকৰণ কৰে। আৰু ৰাম সৰস্বতী বা অনন্ত কন্দলী নামে এজন পণ্ডিতে ভাগৱত পুৰাণ ইত্যাদি দেশীয় ভাষাত ভাঙ্গে। এইসকলক এড়িও আন আন অনেক পণ্ডিতে অনেক পুথী কৰে। সেই সকলকে এইজনা বজাই বড় উৎসাহ দিছিল। এইজনা ৰজাৰ দিনতে৷ আহোম বিলাকৰ বিপক্ষে কেইবাবাৰো সৈন্য পঠোৱা হইছিল। কেইও বাৰো আহোমবিলাক প্ৰায় পৰাস্ত হইছিল। এবাৰত ৰজাৰ ভ্ৰাতৃ চিলাৰায় আহিল। হিন্দু ৰজাই বামুণ নেমাৰে জানি আহোম বিলাকে অনেক শূদ্ৰাদি লোকক লগুণ পিন্ধাই আৰু গৰুত তুলি ৰণ সমুখ কৰি দিলত চিলাৰায় উভতি গ'ল।* পাছ বেলি ১৪৮৫ {{Rule|}} *এই যুদ্ধতেই আক্ৰমণকাৰী সৈন্য দলৰ কোনোৰ খাউনি নাটনি হোৱাত ঘোঁড়াৰ মাংস খাই প্ৰাণ ৰাখিছিল। সেই সকল লোক ঢেকেৰী প্ৰদেশৰে৷ ৰজাৰ সৈন্যদলৰ ভিতৰৰ। সেই কাৰণে আহোমে ঢেকেৰী প্ৰদেশৰ লোকক “ঘোড়া খোৱা ঢেকেৰী” বুলি হাঁহে। আহোমে বেঙ্গ খায় সেই কাৰণে আহোমক “বেঙ্গ খোৱা” বুলি ই পক্ষে হাঁহে।<noinclude></noinclude> kvk0ovmi1jt5c6gb2s0qkgykq3absdm 104 81819 248335 221576 2026-04-26T14:47:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* সমস্যাজৰ্জৰ */ 248335 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্রতিভা দেৱী ৷ “ইং ১৯১১ খৃঞ্টাব্দৰ এপ্রিল-মাহৰ ৭ তাৰিখে প্রতিভাদেরী তেওঁৰ পিতৃৰ পূৰ্বপুৰুবৰ, পৱি,৷ পীঠ নলবাৰী সত্ৰত জন্ম- , লাভ কৰে । তোলে৷ =” কেইমাহমান পাচৰপৰা তেওঁৰ “ "পিতৃদেৱ চৰ" tai আছে ঠপলক্ষে যোৰহাটত থাকে ; প্রতিভাও figs লগুতে থা ৰাত ডাঙৰ 'হয়। আমি তেওঁক লগ প্ৰ is ৰ ৰজ দৰ 2 aaa ee পঢ়াবলৈ’ এজন ঘকর! শিক্ষক ৰি বত, প্রতি & মূৰ্ত্তি আছিল বুলিলে rays প্রায় দলে, বছবজ্ভানৰ ভিতৰতে তাৰ রর টা, কাপোৰ বোৱা = লা ঢ় কাম 'ভালদৰে aq) প্রতিভাই মিৰ, হু জ্ঞানৰ স্পৃহা আৰু ২১) ঘ জরা কামৰ দক্ষতা লাভ কৰিছিল। তেওঁ কোনো TS, এ {4মাছিল, আক সেই সময়ত পৰীক্ষা দিবলৈও মন কঃ a এই কাৰণে তেওঁৰ পিতুদেৱকে বাছি দিয়া +e সৰ্ব্বদ , অসমীয়া আৰু বঙলা সাহিত্য পঢ়িবলৈ আৰম্ভ ডঃ নিয়ম, সময়ত তেওঁ গদ্য-পদা সাহিত্য লিখাতো হাত “nee os তেওঁৰ দাদা Bota এাফুল্ল চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ সৈতে ৷ লাগি “Cary? নামে waif zie peal মাহিলি আলোচনা = উলিয়ায়’ আক তাতে সদায় প্রৱন্ধ লিখিবলৈ<noinclude></noinclude> j600scsucvihyvw9pqbno1qxhthfvhl 104 86567 248371 245205 2026-04-27T05:40:54Z BabulB 104 248371 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Multicol}} <poem>:::প্রকাশক শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ '''আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড সন্''' ৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem> {{Dhr|8em}} তৃতীয় সংস্কৰণ {{Dhr|7em}} বেচ-৩৲ টকা {{Multicol-break}} {{Dhr|25em}} <poem>:৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল</poem> {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> s35yva7ixi6u1wfr5yh0qybsgmdcwrn 248376 248371 2026-04-27T08:18:41Z BabulB 104 248376 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{dhr|1.5em}} {{Block left|{{center|<poem>প্রকাশক শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ '''আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড সন্''' ৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem>}}}} {{Dhr|8em}} তৃতীয় সংস্কৰণ {{Dhr|7em}} বেচ-৩৲ টকা {{Multicol-break}} {{Dhr|25em}} <poem>:৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল</poem> {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> 7h8ejlwhxqsdu409to1545hml8kbf1l 248377 248376 2026-04-27T08:20:04Z BabulB 104 248377 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{dhr|1.5em}} {{Block left|{{center|<poem>প্রকাশক শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ '''আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড সন্''' ৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem>}}}} {{Dhr|8em}} তৃতীয় সংস্কৰণ {{Dhr|7em}} বেচ-৩৲ টকা {{dhr|1.5em}} {{Block right|{{center|<poem>৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল</poem>}}}}<noinclude></noinclude> 4qjk42lwxukze55zq6grg3lp5m7s0h2 248378 248377 2026-04-27T08:20:33Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 248378 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{dhr|1.5em}} {{Block left|{{center|<poem>প্রকাশক শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ '''আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড সন্''' ৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem>}}}} {{Dhr|8em}} তৃতীয় সংস্কৰণ {{Dhr|7em}} বেচ-৩৲ টকা {{dhr|1.5em}} {{Block right|{{center|<poem>৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল</poem>}}}}<noinclude></noinclude> pua7cizfymzcx15n9mqurt90s60v4bp 104 86570 248372 245522 2026-04-27T05:43:15Z BabulB 104 248372 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|নিবেদন}}}} {{gap}}কবিয়ে নিজৰ প্ৰাণৰ বীণত এনে এটা সুৰ বজায় যি সুৰ গোটেই মানৱজাতিৰ হৃদয়তে প্রতিধ্বনিত হয়। প্রতি মানৱৰ হিয়া যি সুৰৰ কাৰণে ব্যাকুল, যি সুৰ মানৱৰ ক্ষুদ্ৰ দুখ-সুখৰ বাহিৰত—অথচ যাৰ বিকাশ সেই দুখ-সুখৰ ভিতৰেদিয়েই হয়। এই বিশ্বজনীন সুৰ যাৰ প্ৰাণত বাজে সেয়ে কবি। কবিক মানুহে ভাল পায়, আপোন বুলি ভাবে, কাৰণ কবিয়ে মানুহৰ প্ৰাণৰ কথা কয়, হৃদয়ৰ গভীৰতম স্থানৰ বাতৰি মানুহক দিয়ে। কবি মানৱজাতিৰ সম্পত্তি 'আৰু গৌৰৱ আৰু সেই কাৰণেই কবিৰ স্থান মানৱ সমাজৰ শিৰত। {{gap}}ওমৰক মানুহে ভাল পায় কাৰণ ওমৰ প্ৰকৃত কবি। ওমৰৰ ভিতৰেদি মানৱ জাতিৰ হৃদয়ৰ অব্যক্ত অথচ অতি কৰুণ সুৰটি প্ৰকাশ হৈছে। ওমৰে মানুহক তাৰ প্ৰকৃত স্বভাৱলৈ চকু মোকোলাই দিছে। সেই দেখিয়েই ওমৰ কবি আৰু ওমৰ কবি দেখিয়েই মানুহে তেওঁক ভাল পায়,—আপোন বুলি ভাবে। {{gap}}আমি যাক ভাল পাওঁ তেওঁৰ বিষয়ে জানিবলৈ আমাৰ স্বভাৱতে ইচ্ছা হয় । কিন্তু জগতৰ শ্ৰেষ্ঠ কবি সকলৰ শাৰীত ঠাইপোৱা ওমৰৰ বিষয়ে আমি জানো কিমান? ভাব ৰাজ্যৰ সম্ৰাট ওমৰে তেওঁৰ প্ৰকৃত সত্তা আমাক দি<noinclude></noinclude> p9sngot5tewd1lk54njt0sus3d563ow 104 86819 248364 237940 2026-04-27T02:40:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248364 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|গল্প লহৰি||১০}}</noinclude>যোগাৰ কৰিলে । সেই উদ্দেশ্যে বৰনদীৰ পৰা তেতিয়াই তোলা, চালে চকু ৰোৱা, লোভ লগা কেবাটাও ডাঙৰ ডাঙৰ ৰৌ মাছ অনোৱা হল ৷ আন আৱশ্যকীয় বয়-বস্তুও আৱশ্যকৰ অতিৰিক্ত ৰূপে গোটোৱা হল । ভোজলৈ তেওঁৰ আৰু যাদৱৰ বিশিষ্ট বন্ধুবর্গক নিমন্ত্রণ কৰা হল । সিদিনা ৰান্ধনি বামুণৰ আৰু চাকৰ ভাণ্ডাৰিৰ থৰকাছুটি হেৰাল । গা-ডাঙৰ অধ্যাপক গৃহিনীয়ে সকলো কাজৰ তদাৰক কৰি লৰি-ধাপৰি ফুৰিব লগীয়া হোৱাত বুকুৰ ধৰফৰণি বেছি হল আৰু ভোজৰ পাছৰ এসপ্তাহকাল পাটীত পৰি থাকিব লগীয়া হৈছিল । {{gap}}অণুৰ মনত এই কাৰ্য্য এটা অনাৱশ্যক আড়ম্বৰ মাত্ৰ ৷ তেওঁৰ ইয়াত অলপো উৎসাহ নাই। তেওঁ নিজৰ কোঠালিত সোমাই সিদিনা পঢ়া-শুনাত বেছিকৈ মন দিছে। হিতকামী পিতা-মাতাই কন্যাৰ এই নিস্পৃহতাক লাজকুৰীয়া স্বভাৱৰ ফল বুলি উপেক্ষা কৰি দুয়ো উপস্থিত আয়োজনৰ ত্রুটি-বিচ্যুতিলৈ মন কৰি ফুৰিছে । {{gap}}এনেতে মেঘে ঢকা আকাশৰ তেজহীন বেলিটো পশ্চিম আকাশত মাৰ গল ৰাতিৰ ঘোলা আন্ধাৰে পৃথিবীখন ঢাকি ধৰিলে। জাকালিৰ ডাৱৰীয়া বতৰৰ গা-বিন্ধি-যোৱা বতাহে চৰাচৰ প্ৰাণীক ঠেৰেঙা লগালে । সাজ লগাৰ এঘণ্টামানৰ পাছতে গোটেই পৃথিবী দোভাগ ৰাতিৰ দৰে গহীন হৈ উঠিল । অণুৱে খিৰিকি-দুৱাৰ জপাই পাটীত পৰি নিজৰ জীৱনৰ ভৱিষ্যতৰ কথা খেলি-মেলিকৈ ভাবি আছিল ৷ মেজৰ মমবাতি এডাল পুৰি পুৰি প্ৰায় শেষ হল ; আৰু এডাল জ্বালালে । টোপনি<noinclude></noinclude> 529ji0sbw1uin0i1px3d4shven8vv8h 248365 248364 2026-04-27T02:40:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 248365 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|গল্প লহৰি||১০}}</noinclude>যোগাৰ কৰিলে । সেই উদ্দেশ্যে বৰনদীৰ পৰা তেতিয়াই তোলা, চালে চকু ৰোৱা, লোভ লগা কেবাটাও ডাঙৰ ডাঙৰ ৰৌ মাছ অনোৱা হল ৷ আন আৱশ্যকীয় বয়-বস্তুও আৱশ্যকৰ অতিৰিক্ত ৰূপে গোটোৱা হল । ভোজলৈ তেওঁৰ আৰু যাদৱৰ বিশিষ্ট বন্ধুবর্গক নিমন্ত্রণ কৰা হল । সিদিনা ৰান্ধনি বামুণৰ আৰু চাকৰ ভাণ্ডাৰিৰ থৰকাছুটি হেৰাল । গা-ডাঙৰ অধ্যাপক গৃহিনীয়ে সকলো কাজৰ তদাৰক কৰি লৰি-ধাপৰি ফুৰিব লগীয়া হোৱাত বুকুৰ ধৰফৰণি বেছি হল আৰু ভোজৰ পাছৰ এসপ্তাহকাল পাটীত পৰি থাকিব লগীয়া হৈছিল । {{gap}}অণুৰ মনত এই কাৰ্য্য এটা অনাৱশ্যক আড়ম্বৰ মাত্ৰ ৷ তেওঁৰ ইয়াত অলপো উৎসাহ নাই। তেওঁ নিজৰ কোঠালিত সোমাই সিদিনা পঢ়া-শুনাত বেছিকৈ মন দিছে। হিতকামী পিতা-মাতাই কন্যাৰ এই নিস্পৃহতাক লাজকুৰীয়া স্বভাৱৰ ফল বুলি উপেক্ষা কৰি দুয়ো উপস্থিত আয়োজনৰ ত্রুটি-বিচ্যুতিলৈ মন কৰি ফুৰিছে । {{gap}}এনেতে মেঘে ঢকা আকাশৰ তেজহীন বেলিটো পশ্চিম আকাশত মাৰ গল ৰাতিৰ ঘোলা আন্ধাৰে পৃথিবীখন ঢাকি ধৰিলে। জাকালিৰ ডাৱৰীয়া বতৰৰ গা-বিন্ধি-যোৱা বতাহে চৰাচৰ প্ৰাণীক ঠেৰেঙা লগালে । সাজ লগাৰ এঘণ্টামানৰ পাছতে গোটেই পৃথিবী দোভাগ ৰাতিৰ দৰে গহীন হৈ উঠিল । {{Gap}} অণুৱে খিৰিকি-দুৱাৰ জপাই পাটীত পৰি নিজৰ জীৱনৰ ভৱিষ্যতৰ কথা খেলি-মেলিকৈ ভাবি আছিল ৷ মেজৰ মমবাতি এডাল পুৰি পুৰি প্ৰায় শেষ হল ; আৰু এডাল জ্বালালে । টোপনি<noinclude></noinclude> 0o9z8tk3z4juahuh34c607ww1lax8d6 248366 248365 2026-04-27T02:41:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 248366 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|গল্প লহৰি||১০}}</noinclude>যোগাৰ কৰিলে । সেই উদ্দেশ্যে বৰনদীৰ পৰা তেতিয়াই তোলা, চালে চকু ৰোৱা, লোভ লগা কেবাটাও ডাঙৰ ডাঙৰ ৰৌ মাছ অনোৱা হল ৷ আন আৱশ্যকীয় বয়-বস্তুও আৱশ্যকৰ অতিৰিক্ত ৰূপে গোটোৱা হল । ভোজলৈ তেওঁৰ আৰু যাদৱৰ বিশিষ্ট বন্ধুবর্গক নিমন্ত্রণ কৰা হল । সিদিনা ৰান্ধনি বামুণৰ আৰু চাকৰ ভাণ্ডাৰিৰ থৰকাছুটি হেৰাল । গা-ডাঙৰ অধ্যাপক গৃহিনীয়ে সকলো কাজৰ তদাৰক কৰি লৰি-ধাপৰি ফুৰিব লগীয়া হোৱাত বুকুৰ ধৰফৰণি বেছি হল আৰু ভোজৰ পাছৰ এসপ্তাহকাল পাটীত পৰি থাকিব লগীয়া হৈছিল । {{gap}}অণুৰ মনত এই কাৰ্য্য এটা অনাৱশ্যক আড়ম্বৰ মাত্ৰ ৷ তেওঁৰ ইয়াত অলপো উৎসাহ নাই। তেওঁ নিজৰ কোঠালিত সোমাই সিদিনা পঢ়া-শুনাত বেছিকৈ মন দিছে। হিতকামী পিতা-মাতাই কন্যাৰ এই নিস্পৃহতাক লাজকুৰীয়া স্বভাৱৰ ফল বুলি উপেক্ষা কৰি দুয়ো উপস্থিত আয়োজনৰ ত্রুটি-বিচ্যুতিলৈ মন কৰি ফুৰিছে । {{gap}}এনেতে মেঘে ঢকা আকাশৰ তেজহীন বেলিটো পশ্চিম আকাশত মাৰ গল ৰাতিৰ ঘোলা আন্ধাৰে পৃথিবীখন ঢাকি ধৰিলে। জাকালিৰ ডাৱৰীয়া বতৰৰ গা-বিন্ধি-যোৱা বতাহে চৰাচৰ প্ৰাণীক ঠেৰেঙা লগালে । সাজ লগাৰ এঘণ্টামানৰ পাছতে গোটেই পৃথিবী দোভাগ ৰাতিৰ দৰে গহীন হৈ উঠিল । {{Gap}} অণুৱে খিৰিকি-দুৱাৰ জপাই পাটীত পৰি নিজৰ জীৱনৰ ভৱিষ্যতৰ কথা খেলি-মেলিকৈ ভাবি আছিল ৷ মেজৰ মমবাতি এডাল পুৰি পুৰি প্ৰায় শেষ হল ; আৰু এডাল জ্বালালে । টোপনি<noinclude></noinclude> i5tyk2eerlldw2qmm80sxcdw706aj9x 104 86826 248367 237949 2026-04-27T02:41:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248367 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১১||জীয়া বাঁৰী}}</noinclude>আহিবৰ কাৰণে অনেক চেষ্টা কৰিলে ; কিন্তু বহু ৰাতিলৈকে টোপনি নাহিল ৷ ক্ৰমে ৰাতি গভীৰ হল ; ঘৰৰ হাই-উৰুমিও কমিল। তেওঁৰ অলপ তন্দ্ৰাৰ ভাৱ হল ; তাৰ ভিতৰতে তেওঁ সপোন দেখিলে—যাদৱে যেন শচীপ্ৰভাক বিয়া কৰাব খোজে । কাৰণ তাই দেখাত সুন্দৰী। শচীপ্ৰভাৰ দেউতাকে এই কথাৰ গম পাই যাদৱলৈ শচীপ্ৰভাক দিব খোজে; কিন্তু দুখীয়া দেখি মাকে দিব নোখোজে ৷ বাপেকে নানা যুক্তি দেখুৱাই মাকৰ আপত্তি খণ্ডন কৰে । কথা কটাকটি কৰি শেষত তেওঁলোক কি সিদ্ধান্তত উপনীত হল, সেইটো নুশুনিলে । শুনাৰ কাৰণে অতি সন্তর্পণে তেওঁ যেন কাণ পাতি ৰৈ আছিল। এনেতে বেটী এজনীয়ে দুৱাৰখনো ঠেলি ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই আহিল । সাৰ পাই অণু উঠি বহিল। তেওঁৰ বুকুখন ধৰফৰকৈ কঁপিবলৈ ধৰিলে । কুঠৰীৰ ভিতৰলৈ বাহিৰৰ কোবাল বতাহ সোমাই মমবাতি ডাল নুমাই পেলালে । অন্ধকাৰে কোঠালিটো ভৰি পৰিল । ৰাতি তেতিয়া আঢ়ৈটা। বাহিৰত কিন্‌কিনীয়া বৰষুণ আৰু বাট-পথ ঘিট্ঘিটীয়া আন্ধাৰ ৷ {{gap}}বেটীজনীয়ে কলে – “আইদেউ ! ভাত খাবলৈ আহক। আইদেউতাই আপোনাক চাই খাবলৈ ৰৈ আছে।” তাৰ উত্তৰত অণুৱে কলে –“মোৰ ভোক নাই বুলি ক গৈ যা ।” {{gap}}এই বুলি কৈ তাইক পঠিয়াই অণুৱে দুৱাৰত খিলি লগাই শুলে । টোপনি নাহিল । অদ্ভুত সপোনৰ কথা ভাবি থাকোঁতেই ৰাতি পুৱাল ৷ ইতিমধ্যে মাকে এবাৰ নিজে আহি দুৱাৰত খুন্দিয়াই<noinclude></noinclude> brnzuvdbqf5brcc3bk81a1mlsvu0bzk 104 88523 248363 241553 2026-04-27T02:38:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 248363 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||লৱকুশ।|৮৫}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>দুখিনীৰ অঞ্চলৰ ধন, কোনে বাণ হানিলে দেহত? {{Overfloat left|লৱ ৷ }} আই আশ্ৰম মাজত দিনে দিনে আহে বহুৰজা সসৈন্যেৰে মৃগয়াৰ হেতু; নামানে আদেশ কাৰো, ভাঙ্গে বন, বধে আৰু হৰিণা পোৱালি; সিকাৰণে, লাগিল কাজিয়া আই আমাৰ লগত। {{Overfloat left|সীতা। }} কোন আছে এনুৱা নিষ্ঠুৰ, শৰাঘাত কৰে এনে কোমল দেহত; {{Overfloat left|লৱ ৷ }} আই, তযু পদ ধ্যান কৰি জিনিলোঁ সগ্ৰাম; কৰাঁ আই আশীৰ্ব্বাদ পুত্ৰক তোমাৰ। {{Overfloat left|সীতা। }} অভাগীৰ হৃদয়ৰ নিধি, কাৰো সমে নকৰিবি বাদ-বিসম্বাদ; নিদিবি দুনাই বাপ কলঙ্কৰ বোজা। সুধা অবিহনে, খাবলই দিওঁ যেবে বন্য ফল মুল, কান্দো কত যাদুমণি তাকে চাই চাই; মণি-মুক্তা অবিহনে, পিন্ধাওঁ যেতিয়া বাছা ফুল-অলঙ্কাৰ ৰাখিব নোৱাৰোঁ মই চকুৰ লোতক;</poem><noinclude></noinclude> smxwdjqetom66632pn2941mjrgs9ics 104 91357 248368 247960 2026-04-27T05:25:48Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 248368 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} {{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}} {{Dhr|15em}} {{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}} </poem>}}<noinclude></noinclude> ibcyw0yl7jb6fdaepciqs219jtpnogx 248379 248368 2026-04-27T11:23:34Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248379 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} {{box|background=white|align=center|border size=5px|radius=0px|text align=center| {{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}} {{Dhr|15em}} {{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}} </poem>}}}}<noinclude></noinclude> kynuobq6xhozldczsjcroj5i16ydh66 104 91437 248331 2026-04-26T14:25:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰবন্ধ (অসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ বিষয়ে) বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ • ১৬৭" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248331 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰবন্ধ (অসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ বিষয়ে) বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ • ১৬৭<noinclude></noinclude> ce2gkjfpaf62katycw9m7plbpe48owc 104 91438 248369 2026-04-27T05:38:14Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 248369 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh||তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|৩১}}</noinclude>খাৰু পিন্ধিবলৈ দিছিল। স্বৰ্গদেৱে স্নেহ কৰি তিপমীয়া গোহাঁই কোঁৱৰক লগতে ৰাখিছিল। এই তিপমীয়া গোহাঁইৰ লগত চিনাতলীয়া চাউডাঙ্গৰ চমুৱা এটা আছিল। গোহাঁইদেৱে {{SIC|চামুৱাটোৰ|চমুৱাটোৰ}} হাতত ফুল-তামোল দি ৰূপহীৰ লগত বিয়াহৰ ওজাৰ তালৈ পঠিয়াইছিল। স্বৰ্গদেৱৰ পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰী আছিল চটাইঅলীয়া বৰগোহাঁইৰ ঘৰৰ খঙ্গীয়া ফুকনৰ জীয়েক। এইজনা আইকুঁৱৰীদেৱ স্বৰ্গদেৱৰ অতি বেথাৰ কুঁৱৰী আছিল। স্বৰ্গদেৱৰ ফালৰ তেওঁৰ এটি কন্যা সন্তান আছিল। পৰ্ব্বতীয়া আইকুঁৱৰীদেৱৰে চান্দৰে ৰূপহীৰে একে পিত্ত, তিনিওৰে একে আলচ। চাউডাঙ্গৰ চমুৱাটোৱে গতাগত কৰা কথা তিনিও জানে। তাৰ উপৰিও পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰীয়ে ভাল দ্ৰব্যখন পালে তিপমীয়া গোহাঁইদেৱলৈ পঠিয়াই দিছিল। এইদৰে কিছুদিন চমুৱাটোৱে গতাগত কৰি কথা বাৰ্ত্তা চলাই আছিল। তিপমীয়া গোহাঁইদেৱে মাজে-মাজে চমুৱাটোৰ হাতত পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰী, ৰূপহী আৰু চান্দলৈ চিঠি-পত্ৰও দিছিল। {{gap}}এনেতে চাউডাঙ্গৰ চমুৱাটোৰ ঘৰত গিৰিয়েক ঘৈণীয়েকৰ কাজিয়া লাগিল। কাৰেঙ্গৰ কুঁৱৰী আৰু লিগিৰীৰ মৰম-চেনেহৰ জুতি পোৱা চমুৱা ডেকাই নিজৰ বেইতা তিৰীক কেৰাহিকৈ নোচোৱা হল। চমুৱাৰ ঘৈণীয়েকে প্ৰতিহিংসা সাধিবৰ মনেৰে স্বৰ্গদেৱৰ বিশ্বাসী বিষয়া কাম বৰুৱাক সকলো কথা অবান্তৰ ভাঙ্গি কলে, আৰু কলে বোলে,—“আজি গোহাঁইদেৱে লেখা এখনো দিছে, তাকে মোৰ গিৰিহঁতে -<noinclude></noinclude> 8ktvlyp0ui0t52crbtp7kyu4zv4lh4h 248370 248369 2026-04-27T05:38:26Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 248370 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|৩১}}</noinclude>খাৰু পিন্ধিবলৈ দিছিল। স্বৰ্গদেৱে স্নেহ কৰি তিপমীয়া গোহাঁই কোঁৱৰক লগতে ৰাখিছিল। এই তিপমীয়া গোহাঁইৰ লগত চিনাতলীয়া চাউডাঙ্গৰ চমুৱা এটা আছিল। গোহাঁইদেৱে {{SIC|চামুৱাটোৰ|চমুৱাটোৰ}} হাতত ফুল-তামোল দি ৰূপহীৰ লগত বিয়াহৰ ওজাৰ তালৈ পঠিয়াইছিল। স্বৰ্গদেৱৰ পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰী আছিল চটাইঅলীয়া বৰগোহাঁইৰ ঘৰৰ খঙ্গীয়া ফুকনৰ জীয়েক। এইজনা আইকুঁৱৰীদেৱ স্বৰ্গদেৱৰ অতি বেথাৰ কুঁৱৰী আছিল। স্বৰ্গদেৱৰ ফালৰ তেওঁৰ এটি কন্যা সন্তান আছিল। পৰ্ব্বতীয়া আইকুঁৱৰীদেৱৰে চান্দৰে ৰূপহীৰে একে পিত্ত, তিনিওৰে একে আলচ। চাউডাঙ্গৰ চমুৱাটোৱে গতাগত কৰা কথা তিনিও জানে। তাৰ উপৰিও পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰীয়ে ভাল দ্ৰব্যখন পালে তিপমীয়া গোহাঁইদেৱলৈ পঠিয়াই দিছিল। এইদৰে কিছুদিন চমুৱাটোৱে গতাগত কৰি কথা বাৰ্ত্তা চলাই আছিল। তিপমীয়া গোহাঁইদেৱে মাজে-মাজে চমুৱাটোৰ হাতত পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰী, ৰূপহী আৰু চান্দলৈ চিঠি-পত্ৰও দিছিল। {{gap}}এনেতে চাউডাঙ্গৰ চমুৱাটোৰ ঘৰত গিৰিয়েক ঘৈণীয়েকৰ কাজিয়া লাগিল। কাৰেঙ্গৰ কুঁৱৰী আৰু লিগিৰীৰ মৰম-চেনেহৰ জুতি পোৱা চমুৱা ডেকাই নিজৰ বেইতা তিৰীক কেৰাহিকৈ নোচোৱা হল। চমুৱাৰ ঘৈণীয়েকে প্ৰতিহিংসা সাধিবৰ মনেৰে স্বৰ্গদেৱৰ বিশ্বাসী বিষয়া কাম বৰুৱাক সকলো কথা অবান্তৰ ভাঙ্গি কলে, আৰু কলে বোলে,—“আজি গোহাঁইদেৱে লেখা এখনো দিছে, তাকে মোৰ গিৰিহঁতে -<noinclude></noinclude> iwqx8odxs6axenns6eojk9379q5t80s 10 91439 248374 2026-04-27T08:13:26Z BabulB 104 ".wst-block-left { float: left; width: auto; text-align: inherit; margin-left: 0; padding-right: 0; } .wst-block-left-clear-top { clear: left; }" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248374 sanitized-css text/css .wst-block-left { float: left; width: auto; text-align: inherit; margin-left: 0; padding-right: 0; } .wst-block-left-clear-top { clear: left; } 4ad8iwdteem3pv5d1oytvj80l04ojky 10 91440 248375 2026-04-27T08:15:21Z BabulB 104 "/* * Styles for the block right template */ .wst-block-right { float:right; max-width:100%; text-align:inherit; margin-left:0; margin-right:0; } /* When collapsing paragraphs, remove the site-default inter-para spacing */ .wst-block-right-collapse p { margin-top:0; margin-bottom:0; } /* Undo the site-default 0.5em of the preceding paragraph, so * the block right content doesn't have a gap */ .wst-block-right-coll..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 248375 sanitized-css text/css /* * Styles for the block right template */ .wst-block-right { float:right; max-width:100%; text-align:inherit; margin-left:0; margin-right:0; } /* When collapsing paragraphs, remove the site-default inter-para spacing */ .wst-block-right-collapse p { margin-top:0; margin-bottom:0; } /* Undo the site-default 0.5em of the preceding paragraph, so * the block right content doesn't have a gap */ .wst-block-right-collapse { margin-top: -0.5em; } g7z62anj996kxcew843g1h3u8x49ven