ৱিকিউৎস
aswikisource
https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4
MediaWiki 1.46.0-wmf.24
first-letter
মাধ্যম
বিশেষ
বাৰ্তা
সদস্য
সদস্য বাৰ্তা
ৱিকিউৎস
ৱিকিউৎস বাৰ্তা
চিত্ৰ
চিত্ৰ বাৰ্তা
মিডিয়াৱিকি
মিডিয়াৱিকি আলোচনা
সাঁচ
সাঁচ বাৰ্তা
সহায়
সহায় বাৰ্তা
শ্ৰেণী
শ্ৰেণী বাৰ্তা
লেখক
লেখক আলোচনা
পৃষ্ঠা
পৃষ্ঠা আলোচনা
সূচী
সূচী আলোচনা
প্ৰকাশক
প্ৰকাশক আলোচনা
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৩৬
104
24287
248406
110156
2026-04-28T06:06:44Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248406
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৮|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude>
কি কৰিব! আধি-কটন, কাটি, শাক-পাচলিৰ পোহাৰ
দি ছোৱালীজনী ডাঙৰ কৰিলে, স্কুলত পঢ়াই মাইনৰ পাচ
কৰালে। হ'ব পাৰে এই আশ্ৰয়হীন অৱস্থাত তেওঁ বহুতৰ
লগত অবৈধ প্ৰণয়ত লিপ্ত আছিল; কিন্তু সমাজে জানো
তেওঁৰ জীৱিকাৰ নিমিত্তে তাৰ বাহিৰে আন কিবা বাট
ৰাখিছিল? আন ফালে স্বামী বুলি মনত ৰাখিবলগীয়া
কাৰো অস্তিত্ব অনুভৱ কৰিবৰো তেওঁ সুবিধা পোয়া
নাছিল।<br/>
{{gap}}মাল।—মাকৰ বাৰু সেয়ে। প্ৰতিমাৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰৰ
কথা তো সকলোৰে জনাজাত।<br/>
{{gap}}মাধৱ।–প্ৰতিমাৰ ৰূপ আছে, যৌৱন আছে, সেই ৰূপ-
যৌৱনত মুগ্ধ যুৱক আছে; কিন্তু বিয়া কৰাওঁতা কোনো নাই,
কথা প্ৰদৰ্শক নাই, অভিভাৱক নাই। এনে স্থলত যদি তেওঁৰ
পতন ঘটিছে, তাত আচৰিত হ'বলগীয়া একো নাই।<br/>
{{gap}}মাল।—সেই কাৰণেই কৈছো, আপুনি যি ভাবে ঘনিষ্ঠতা
কৰিছে সি ভাল হোৱা নাই।<br/>
{{gap}}মাধৱ।—তুমি তেন্তে মোৰ ওপৰত সন্দেহ কৰিছা?<br/>
{{gap}}মাল।—কেতিয়াও নাই কৰা, কাৰণ মই আপোনাক
চিনি পাওঁ। কিন্তু আন মানুহে আপোনাৰ বিষয়ে অশ্ৰাব্য
আলোচনা কৰা কাণত পৰিছে।<br/>
{{gap}}মাধৱ।—কৰিবলৈ দিয়া। যাৰ কোনো কাম নাই, সি
এনেবিধৰ আলোচনাৰ বাহিৰে সময় কটাবলৈ আৰু কি পাব।<noinclude></noinclude>
tfsgevqzg48z1su4abs3r8sn3twwqga
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৩৭
104
24288
248407
110157
2026-04-28T06:07:03Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248407
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||পতিতা|২৯}}</noinclude>
সি যি নহওক, সিহঁতক যে সময় কটাবলৈ সুযোগ এটা দিব
পাৰিছোঁ, সেয়ে মোৰ পক্ষে যথেষ্ট।<br/>
{{gap}}কথা পাতি থাকোতেই ঘড়িত টং টং কৈ এঘাৰ বাজিল।
কথাৰ কোবত কিমান সময় হ'ল তেওঁলোকৰ তাৰ গমেই
নাছিল।এতিয়া মাধৱ ঘৰলৈ আহিবলৈ উঠিল,মালৱিকাও শুবলৈ গ’ল।
{{center|⸻}}<noinclude></noinclude>
n98497bf2dbgsz44bw4tp82v9or9wjv
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৩৮
104
24289
248408
110158
2026-04-28T06:07:28Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248408
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|3em}}
{{center|{{Xx-larger|পঞ্চম অধ্যায়।}}}}
{{center|{{X-larger|— অভিভাৱক — }}}}
{{gap}}প্ৰতিমাৰ নৰিয়া ভাল হোৱা দুসপ্তাহমান হৈছে। ইয়াৰ
ভিতৰতে সুপথ্যৰ ব্যৱস্থাৰ গুণত গালৈ আগৰ বৰণ, আগৰ
তেজ ঘূৰি আহিছে। নৰিয়াৰ সময়ত তেওঁৰ পদূলিৰ আগেদি
অহা-যোৱা কৰা মানুহৰ সংখ্যা কমি গৈছিল, এতিয়া আকৌ
বাঢ়িবলৈ ধৰিছে। এতিয়াও মাধৱে মাজে-সময়ে ভু-ভা
লৈয়েই থাকে।<br/>
{{gap}}এদিন সন্ধ্যা সময়ত মাধৱ প্ৰতিমাৰ ঘৰলৈ গৈছিল।
তেতিয়া প্ৰতিমাৰ মাক ঘৰত নাছিল। মাধৱে থিয়ৈ থিয়ৈ
তেওঁৰ শাৰীৰিক কুশল-বাতৰি লৈ তেওঁৰ কিবা অভাব আছেনে
নাই সুধিলে আৰু উত্তৰ সন্তোষজনক হোৱাত আহিবলৈ
ওলাল। প্ৰতিমাই বাধা দি ক'লে- “এখন্তেক বহক। ”<br/>
{{gap}}মাধৱে বহি প্ৰতিমাক সুধিলে,-“তোমাৰ কিবা প্ৰয়োজন
আছে নেকি?”<br/>
{{gap}}“আছে” বুলি প্ৰতিমা ওচৰ চাপি বহিলহি। তাৰ পিচত
ক'লে,-“আপুনি মোক মৰিবলৈ এৰি নিদিলে কিয়?”<br/>
{{gap}}মাধৱে তেওঁৰ প্ৰশ্নৰ কোনো কাৰণ বিচাৰি নাপাই থৰ
লাগি ৰ'ল। তাৰ পিচত ক'লে,-“মই তোমাৰ প্ৰশ্ন বুজি<noinclude></noinclude>
h3t8u0cz0jah2si1av9lik6nsdvq8wx
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৪১
104
24292
248409
110161
2026-04-28T06:08:39Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248409
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অভিভাবক|৩৩}}</noinclude>
{{gap}}প্ৰতিমা।—হ’ব? জীৱনে-মৰণে, সম্পদে-বিপদে মোক
নেৰে?<br/>
{{gap}}মাধৱ।—“নেৰোঁ।” যদি তুমি মোৰ কথামতে চলা<br/>
{{gap}}“আপুনিয়েই মোৰ ঈশ্বৰ”-এই বুলি প্ৰতিমাই মাধৱক
সেৱা কৰি দুয়োটা ভৰিত সাবটি ধৰিলে।<br/>
{{gap}} “উঠা, উঠা”—বুলি মাধৱে প্ৰতিমাক হাতত ধৰি তুলিব
খুজিলে। প্ৰতিমাই আঠু কঢ়া ভাবেই গাটো পোনাই, মূৰটো
মাধৱৰ কোলাত গুজি দি উচুপি উচুপি কান্দিবলৈ ধৰিলে।
মাধৱে সান্তনা দিবলৈ যত্ন কৰিলে।<br/>
{{gap}}ঠিক এনে সময়তে ঘপহ, কৰে দুৱাৰ মেলি দুজন ডেকা
সোমাই আহিল। মাধৱে সিহঁতক চিনি পালে; সিহঁতেও
মাধৱক নিচিনাকৈ থকা নাই। মাধৱক দেখি এজনে ক'লে,-
“ঠিক হৈছে সমাজ সংস্কাৰকৰ কাৰ্য্য়!”<br/>
{{gap}}আন জনে ক'লে,-“এওঁৰ বিদ্যা ইমানখিনি পাইছেগৈ
বুলি কোনোবাই ভাবিব পাৰিছিল নে?”<br/>
{{gap}}যি অৱস্থাত সিহঁতে মাধৱ আৰু প্ৰতিমাক দেখা পাইছিল,
আগগুৰি নজনাকৈ তেনে অৱস্থাত দেখিলে যেয়েসেয়ে একে
কথাকেই ক’ব। মাধৱৰ মনতো অলপ কেনেবা কেনেবা
লাগিল।<br/>
{{gap}}মানুহ দুটা তেতিয়াই ওলাই গ'ল আৰু তেওঁলোকৰ পৰাই
অলপ সময়ৰ ভিতৰতে ঘটনাটো মানুহৰ বিশেষ আলোচনাৰ
বিষয় হৈ বিয়পি পৰিল।<noinclude>
{{center|৩}}</noinclude>
1z4yyg1er4cluv0f1orbhonsajq6ovu
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৪২
104
24293
248410
110162
2026-04-28T06:09:17Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248410
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৩৪|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude>
{{gap}}প্ৰতিমাই দুখন চিঠি আনি মাধৱৰ হাতত দি ক'লে,—
এই দুজনেই আজি এই দুখন প্ৰেম-পত্ৰ দিছিল।”<br/>
{{gap}}মাধৱে প্ৰথমতে নপঢ়োঁ বুলিছিল, কিন্তু প্ৰতিমাৰ বিশেষ
অনুৰোধত শেহত পঢ়ি চালে। তাত তেওঁলোকে নানা
প্ৰলোভন দেখুৱাই প্ৰতিমাক তেওঁলোকৰ প্ৰেম-জ্ঞাপন কৰিছিল
আৰু দুয়োখনতে ভাষাও একে নহলেও ভাবত একে গঢ়েৰে
মাধৱৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল। মাধৱ যে এটা অহৌবলিয়া,
মাধৱৰ কথা শুনিলে যে প্ৰতিমাৰ জীৱন মৰুভূমিত পৰিণত
হ’ব, প্ৰতিমাৰ অতুলনীয় ৰূপৰাশি কৃপণৰ ধনৰ দৰে সাচি থৈ
তাৰ সদ্ব্যৱহাৰৰ পৰা বিৰত হ'লে যে তেওঁৰ নিজৰ আৰু
লগতে সৃষ্টিকৰ্ত্তাৰো অৱমাননা কৰা হ’ব ইত্যাদি কথা
বিস্তৃত ভাৱে লিখা হৈছিল। মাধৱে চিঠি কেইখন পঢ়ি
বেজাৰৰ লগতে কিছু আমোদ উপভোগ কৰিলে। তেওঁ এটা
কথা মাথোন বুজিবলৈ টান পালে, কিয় দুয়োজন লগ লাগি
প্ৰতিমাৰ ঘৰলৈ আহিছিল।<br/>
{{gap}}দেখাত কথাটো অস্বাভাৱিকেই। কিন্তু আচল কথা
হৈছে তেওঁলোক গুৰিৰে পৰা লগেৰে অহা নাছিল, দুয়ো
দুফালৰ পৰা আহি প্ৰতিমাৰ ঘৰৰ মুখতে মুখা-মুখি হৈ পৰিছিল।
তেতিয়া প্ৰতিমাৰ ঘৰত মাধৱ আৰু প্ৰতিমাৰ কথা-বতৰা চলি
আছিল। এই সুযোগ পাই দুয়ো নিজ নিজ উদ্দেশ্য গোপন
কৰি প্ৰতিমাৰ ঘৰত কোন আছে তাক চোৱাৰ অভিপ্ৰায় প্ৰকাশ
কৰিলে আৰু আগেয়ে কোৱাৰ দৰে সোমাই আহিল।<noinclude></noinclude>
hhofkdmwf7s6zqvgzwfkqgwquhprpm4
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৪৩
104
24294
248411
110163
2026-04-28T06:09:37Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248411
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অভিভাবক|৩৫}}</noinclude>
{{gap}}চিঠি দুখন পঢ়া হ’লত মাধৱে তাক প্ৰতিমাৰ হাতত ঘূৰাই
দিলে। প্ৰতিমাই তেতিয়াই দুয়োখন চিঠি টুকুৰা-টুকুৰকৈ
ফালি পেলাই দি ক'লে,-“মই পাওঁতেই ফালি পেলাই
দিলোঁহেতেন, অকল আপোনাক দেখুৱাবলৈ বুলিহে নফলাকৈ
থৈছিলোঁ।<br/>
{{gap}}মাধৱ।-এনে চিঠি পালে এটা কাম কৰিবা। তুমি তাৰ
উত্তৰ দিবা। উত্তৰত লিখিবা—“আপোনাৰ চিঠি পঢ়ি আনন্দ,
পালোঁ। আপোনাৰ দৰে এজন সদাশয় লোকৰ প্ৰণয়-
পাত্ৰী হ'ব পৰাটো পৰম ভাগ্যৰ কথা। চিঠিৰ পৰা বুজিব
পাৰিছোঁ আপুনি মোক ভাল পায়, গতিকে বিবাহ-বন্ধনত
আৱদ্ধ হ’বলৈ সাজু। যদি সেয়ে হয়, প্ৰস্তাৱটো চিঠিৰে
মোলৈ নকৰি সমাজৰ প্ৰচলিত প্ৰথামতে আইৰ ওচৰত কৰিব।”<br/>
{{gap}}প্ৰতিমা।—লিখিম তেন্তে আজিৰ পৰা।<br/>
{{gap}}মাধৱ।—তাৰ পিচত কথা হৈছে কু-চিন্তা, কু-ভাব
আঁতৰাই ৰাখিবৰ একমাত্ৰ উপায় কাম। সদায় এটা নহয় এটা
কামত ব্যস্ত থাকিলে কুচিন্তাৰ ভূতে লভিবলৈ সুযোগ নাপায়।<br/>
{{gap}}প্ৰতিমা।—মোৰ যে কৰিবলৈ কামেই নাই।<br/>
{{gap}}মাধৱ।—কাম বহুত আছে। কামৰ অভাব কেতিয়াও
নহয়, অভাব কৰোঁতাৰ।<br/>
{{gap}}প্ৰতিমা।—কিন্তু মই কৰিব পৰা কাম হ'লেহে!<br/>
{{gap}}মাধৱ।—তুমি কৰিব পৰা কামেই আছে। তোমাৰ
ওচৰতে বহুতো দুখীয়া মানুহ থাকে। সিহঁতৰ লৰা-ছোৱালী-<noinclude></noinclude>
6z8h1fj3el9swmp856kou55rgh07my4
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৪৪
104
24295
248412
110164
2026-04-28T06:10:00Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248412
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৩৬|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude>
বিলাক পঢ়াশালিলৈ নাযায়। সিহঁতক তুমি তোমাৰ ঘৰতে
পঢ়াবলৈ লোৱাঁ আৰু লেতেৰা অভ্যাস এৰিবলৈ শিকোৱা।
যদি এই কাৰ্য্য়ত সিহঁতৰ আগ্ৰহ জন্মাব পাৰা, সময়ত ইয়াতে
এখন পঢ়াশালিও হ'ব পাৰে। ইয়াৰ বাহিৰেও কোনো
ভদ্ৰলোকৰ সৰু লৰা-ছোৱালী পঢ়াবলৈকো ল'ব পাৰা।
তাত তোমাৰ সজ কামত সময় কটোৱাও হ’ব, লগতে কিছু
উপাৰ্জ্জনো হ’ব। বাকী সময়ত বোৱা-কটা কৰিবা, ভাল
ভাল কিতাপ পঢ়িবা। যেনে কিতাপ পঢ়িলে তোমাৰ জ্ঞান -
অৰ্জ্জাও হ’ব, আৰু কামতো লাগিব তেনে কিতাপ ময়ে তোমাক
সময়ে সময়ে দি থাকিম। আৰু এটা কথা, ওচৰ চুবুৰীয়াৰ
ঘৰত জ্বৰ-নৰিয়া হ'লে, আৰু শুশ্ৰূষাৰ প্ৰয়োজন দেখিলে
ৰং মনেৰে তাত যোগ দিবা? এতিয়া মই যাওঁ,
তুমি কিন্তু প্ৰেম কৰিবলৈ অহা কাকো আসৈ নিদিবা।<br/>
{{gap}}প্ৰতিমা।—কেতিয়াও নিদিওঁ। আপুনি কিন্তু দিনৌ
একোবাৰ যেন দেখা দি যায়। সেয়ে হ’লেই কোনো
দুৰ্ব্বৃত্তই ওচৰ চাপিবলৈ সাহ নকৰে।<br/>
{{gap}}মাধৱ।—তোমাৰ অভিভাৱক হৈছোঁ যেতিয়া তুমি মোক
কৰ্ত্তব্য সোৱঁৰাই দিবৰ প্ৰয়োজন নাই।<br/>
{{gap}}মাধৱে বিদায় ল'লে। প্ৰতিমাই মাধৱক দেখা পোৱা-
লৈকে চাই থাকি দুৱাৰ মাৰিলে আৰু নীৰৱে বহি মনত ভূত-
ভৱিষ্যতৰ চিত্ৰ আঁকিবলৈ ধৰিলে।
{{center|⸺}}<noinclude></noinclude>
tjlm9jiy64lg220cm1pp3d5j4pd8k4m
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৪৫
104
24296
248413
110165
2026-04-28T06:10:42Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248413
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|3em}}
{{center|{{Xx-larger|ষষ্ঠ অধ্যায়।}}}}
{{center|{{X-larger|—মাধৱৰ প্ৰতিজ্ঞা—}}}}
{{gap}}মাধৱে প্ৰতিমাৰ ওচৰত যি কৈছিল তাক আখৰে আখৰে
পালন কৰিলে। তেওঁ তেওঁৰ এজন উকীল বন্ধুক কৈ-মেলি
তেওঁৰ সৰু লৰা-ছোৱালী দুটাক পঢ়াবৰ নিমিত্তে মাহে দহ্
টকা দৰমহাত প্ৰতিমাক নিযুক্ত কৰালে। পঢ়িবলৈকো
কাৰ্য্য়কৰী শিক্ষা পাব পৰা কিতাপ দুই এখনকৈ দিবলৈ
ধৰিলে। ইমানতেই শেষ নহয়, প্ৰতিমাৰ গতি-বিধি, কাম-
কাজ সকলোলৈকে তেওঁ বিশেষভাবে চকু ৰাখিবলৈ ধৰিলে
আৰু প্ৰয়োজন মতে সৎপৰামৰ্শ দি প্ৰতিমাক নতুনকৈ
গঢ়িবলৈ উঠি-পৰি লাগিল।<br/>
{{gap}}মাধৱৰ যত্নত এতিয়া প্ৰতিমা আৰু আগৰ প্ৰতিমা হৈ
থকা নাই। এতিয়া তেওঁ পুৱাতে উঠি ঘৰ-দুৱাৰ সাৰি-মচি
গা ধোৱে, আৰু অলপ কিবা খাই লৈ ঘৰতে ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ
লৰা-ছোৱালীক দুঘণ্টামান শিক্ষা দিয়ে। দুপৰীয়া খাই-বৈ
উঠি অলপ জিৰণি লৈ কেতিয়াবা চিলাই কৰে, কেতিয়াবা
তাঁত বয়। গধূলি লৰা-ছোৱালী পঢ়াবলৈ যায় আৰু ৰাতি
নমান বজাত ঘূৰি আহে। ৰাতি আহোঁতে যাৰ ঘৰত পঢ়াবলৈ
যায় তেৱেঁই চাকৰৰ হতুৱাই থোৱায়, কেতিয়াবা পলম হোৱা<noinclude></noinclude>
kc33z6inmsv9ptms23fkz70t5sw38ex
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৪৬
104
24297
248414
110166
2026-04-28T06:11:29Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248414
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৩৮|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude>
দেখিলে মাক গৈ লৈ আহে। ৰাতি কেতিয়াবা ভাত ৰান্ধে,
আৰু মাকে ভাত ৰান্ধিলে কিতাপ পঢ়ে নাইবা ৰচনা লিখে।<br/>
{{gap}}প্ৰতিমাৰ দৈনিক কাৰ্য্য়তালিকাৰ পৰা বুজা যায়, এতিয়া
তেওঁৰ ঘৰলৈ আগৰ দৰে আলহীৰ সমাগম নাই। কাৰণ যি
সময়টো তেনে আলহীৰ পক্ষে মাহেন্দ্ৰ-ক্ষণ, সেই সময়ত
কোনোবা আহিলেও প্ৰতিমাৰ লগত সাক্ষাৎ নোহোৱাকৈয়ে
উলটিব লগাত পৰে। চিঠি-পত্ৰ অৱশ্যে প্ৰথম ডোখৰত
বহুতো আহিছিল, কিন্তু মাধৱে শিকোৱামতে বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ
কৰি উত্তৰ দিয়াত সকলোটিয়ে নিতাল মাৰিলে। যি দুই
এজনে বিশেষ চেষ্টা কৰি লগ ধৰিছিল, বিয়াৰ প্ৰস্তাৱত
তেওঁলোকো আঁতৰ হ’ল। অকৃতকাৰ্য্য় হৈ তেওঁলোকৰ
মনত মাধৱৰ প্ৰতি হিংসা আৰু ঈৰ্ষাভাবে ঠাই ল'লে,
মাধৱক কিবা এটা কৰিব নোৱাৰিলে যে তেওঁলোকৰ ইচ্ছা পূৰ্ণ
নহয় তাক ভালকৈ বুজিলে। কিন্তু কি কৰিব! মাধৱ আৰু
প্ৰতিমাৰ বিষয়ে নানা কুৎসিত কাহিনী প্ৰচাৰ কৰিও তেওঁ-
লোকে মাধৱক আঁতৰাব নোৱাৰিলে। মাধৱ নিৰ্ব্বিকাৰ
হৈয়েই থাকিল।<br/>
{{gap}}ইয়াৰ ভিতৰতে এজন অৱসৰ পোৱা হাকিম মহেশ্বৰৰ
ঘৰলৈ গৈছিল। তেওঁ নানা প্ৰকাৰ কথা পাতি কিছু সময়
নিওৱাৰ পিচত ক'লে—“সেই মাধৱটোক আপোনাৰ ঘৰৰ পৰা
ওলাই যোৱা দেখিলোঁ। তাক বৰকৈ আহিবলৈ নিদিব।”<br/>
{{gap}}মহেশ্বৰ।—কিয়?<noinclude></noinclude>
b1likyphp9lee3i0x2jm3dna1sqsbfz
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৪৭
104
24298
248415
110167
2026-04-28T06:11:45Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248415
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||মাধৱৰ প্ৰতিজ্ঞা|৩৯}}</noinclude>
{{gap}}হাকিম।-আকৌ কিয় সুধিছেহে নে? কিয়, সেই
প্ৰতিমা নে কি নটিনীজনীৰ লগত তেওঁৰ কেনে কাৰবাৰ চলিছে
আপুনি জানো ক’ব নোৱাৰে?<br/>
{{gap}}মহো।—আপোনালোকে যি ভাবিছে সি ভল। মাধৱ
তেনেকুৱা মানুহেই নহয়।<br/>
{{gap}}হাকিম।— আপোনাৰ মন বৰ সৰল। এবাৰ মনত এটা
বিশ্বাস বহিছে, তাক এৰিবৰ ইচ্ছা নকৰে। মুঠতে আপুনি
চকু থাকি কণা, কাণ থাকি কলা হৈছে। আন যিহকে নকৰক,
আপোনাৰ ছোৱালীজনীক এনে এটা মানুহৰ লগত ঘনিষ্ঠতা
ৰাখিবলৈ দিয়া নিতান্ত অনুচিত হৈছে।<br/>
{{gap}}মহে।—ক্ষমা কৰিব, মই আপোনাৰ কথাত আপত্তি
কৰোঁ। মাধৱৰ চৰিত্ৰ মই আপোনাতকৈ বহুত বেচিকৈ বুজোঁ।
আনফালে মোৰ ছোৱালীও যে আন ছোৱালীৰ দৰে নহয়,
তাকে আনে নাজানিলেও মই জানো। মই দুয়োৰে প্ৰতি
কিমান সূক্ষ্ম ভাৱে লক্ষ্য কৰিছোঁ, তাক আপোনালোকে
নাজানে বুলিয়েই মোক উপদেশ দিবলৈ আগ বাঢ়িছে। মই
কওঁ, মালৱিকাৰ চিত্ত-সংযম, ধৰ্ম-প্ৰৱণতা, চৰিত্ৰবল আদি।
মাধৱৰ সাহচৰ্য্য়ই বঢ়াইছে হে, টুটোৱা নাই।<br/>
{{gap}}হাকিম।-আপোনাৰ যদি এয়ে বিশ্বাস, মোৰ কবলৈ
একো নাই।<br/>
{{gap}}তাৰ পিচত আন কথা দুই-চাৰিটা পাতি হাকিম উঠি গ'ল।
হাকিম গ’লত মহেশ্বৰে নিজৰ মনতে ভাবিবলৈ ধৰিলে,-<noinclude></noinclude>
q9iitmhi7lfptbrzuzpqnah51kne5qe
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৪৯
104
24300
248416
110169
2026-04-28T06:12:13Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248416
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||মাধৱৰ প্ৰতিজ্ঞা|৪১}}</noinclude>
প্ৰতিমা আগৰ দৰেই জীৱন অতিবাহিত কৰিবলৈ এৰি
দিয়া। কিন্তু মই সেইটো কৰিব নোৱাৰোঁ। মই সমাজৰ
লগত যুদ্ধ কৰিম; সমাজে যাক ভ্ৰষ্টা বুলি নৰকৰ গভীৰতম
কুণ্ডলৈ ঠেলি লৈ গৈছে, তেওঁক মই উদ্ধাৰ কৰি এক জ্যোতিৰ্ম্ময়
ৰাজ্যলৈ লৈ যাম, তেওঁৰ হতুৱায়েই নিঃস্ব, পতিত, পদদলিত
সকলৰ প্ৰাণৰ স্পন্দন তোলাম, সমাজ আৰু আভিজাত্যৰ
বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহৰ নিচান তোলাম। হ'ব পাৰে তেওঁক তুলিবলৈ
যাওঁতে মোৰ গাতো চেকা লাগিব, অজ্ঞ জনতাই মোক দোষী
সাব্যস্ত কৰিব, হয়তো মোৰ বন্ধু-বান্ধৱেও মোক এৰা দিব।
কিন্তু যেয়ে যিহকে কৰক, মই যি কাৰ্য্য হাতত লৈছোঁ, তাৰ
ফলাফল নোচোৱাকৈ এৰিব নোৱাৰোঁ। আপোনাক কোৱা
নাই যদিও, যেতিয়ালৈকে মোৰ কথা মতে চলিব তেতিয়ালৈকে
মই প্ৰতিমাৰ অভিভাৱক হ’বলৈ প্ৰতিশ্ৰুত হৈছোঁ।<br/>
{{gap}}কথা কৈ যাওঁতে মাধৱৰ চকুত এনে এটা দীপ্তি দেখা
গৈছিল যে মহেশ্বৰ মন্ত্ৰমুগ্ধ সৰ্পৰ দৰে পৰ হৈ ৰ'ল। মাধৱৰ
কথাত তেওঁৰ পূৰ্ব্বৰ বিশ্বাস আৰু দৃঢ় হ'ল। তেওঁ আৰু একো
নুসুধিলে।
{{center|⸻}}<noinclude></noinclude>
dpnebw55tb4slbd1x4tdd7uwca1gm8g
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/৫০
104
24301
248417
110171
2026-04-28T06:12:31Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248417
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|3em}}
{{center|{{Xx-larger|সপ্তম অধ্যায়।}}}}
{{center|{{X-larger|—চিঠিৰ টোপোলা-}}}}
{{gap}}জীৱনৰ নতুন বাটত প্ৰতিমাৰ আজি প্ৰায় দুমাহ হৈছে।
ইয়াৰ ভিতৰত তেওঁ সকলো বিষয়তে আশাতীত ৰূপে আগ
বাঢ়িছে। কাম নোহোৱা প্ৰতিমাই এতিয়া কামৰ পৰা মূৰ
দাঙিবলৈকে আজৰি নাপায়। প্ৰতিমাৰ কাৰ্য্য়ত মাধৱৰ
সন্তোষ; আন কি, ছাইৰ মাজৰ পৰা ফিৰিঙতি বিচাৰি উলিয়াব
পৰাৰ বাবে নিজৰ সূক্ষ্ম-দৃষ্টিকে অভিনন্দিত কৰিছে।<br/>
{{gap}}মাজতে দুদিন মাধৱ প্ৰতিমাৰ ঘৰলৈ যোৱা নাছিল। তাৰ
কাৰণ তেওঁ গুৱাহাটীত নাছিল। তেওঁৰ মাটি-বাৰী সম্পৰ্কীয়
কিবা অলপ কামৰ নিমিত্তে হঠাৎ গাৱঁলৈ যাব লগাত
পৰিছিল। প্ৰতিমাই অৱশ্যে সেই কথা নাজানে।<br/>
{{gap}}এই দুদিন প্ৰতিমাক বৰ বিমৰ্ষ দেখা গৈছিল। আজি
মাধৱ গ’লতো আনদিনাৰ সমানে প্ৰফুল্লতা দেখাব পৰা নাছিল।
মাধৱে অলপ সময়হে আছিল। দুই এটা প্ৰয়োজনীয় কথা
সুধিয়েই তেওঁ আহিবলৈ ওলাল। প্ৰতিমাই ক'লে,-“এই
টোপোলাটো লৈ যাওক!”<br/>
{{gap}}মাধৱ।-কিহৰ টোপোলা?<noinclude></noinclude>
8srr7krw1firgv9djesvfilak6btgch
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/২২৫
104
26163
248422
111365
2026-04-28T06:15:55Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248422
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ঈশ্বৰৰ কৰুণা|২১৭}}</noinclude>
নিমিত্তে প্ৰাণ কান্দি উঠিছে। অভাগিনীৰ শেষ অনুৰোধ
ৰাখিব নে? চিঠি পায়েই আহিলে দেখা পাবও পাৰোঁ,
পলম কৰিলে আশা নাই। মোৰ শেষ সম্বল আপোনাৰ পদ-
ধূলি এটিৰ পৰাও বঞ্চিত কৰিব নে!<br/>
{{Right|আপোনাৰ<br/>
পতিতা শিষ্যা<br/>
প্ৰতিমা।}}
{{gap}}প্ৰতিমাক ঘৰত সোমাবলৈ নিদি খেদোৱাৰ দিনাৰে পৰা
মাধৱে কোনো খবৰ লোৱা নাই। প্ৰতিমায়ো ইয়াৰ আগলৈকে
একো লিখা নাছিল। মাজে মাজে যে মাধৱে প্ৰতিমাৰ কথা
নাভাবে এনে নহয়; কিন্তু ভবাতেই অন্ত হয়; তেওঁ যে এজনী
পতিতাক উদ্ধাৰ কৰিও ৰাখিব নোৱাৰিলে তাৰ কাৰণ উলিয়া-
বলৈ যত্ন কৰি হতাশ হয়; ক’ত যে ভুল হ’ল তাক কোনোমতে
ধৰিব নোৱাৰে। আজি এই চিঠি পাই আকৌ সকলোেবোৰ
ঘটনা তেওঁৰ চকুৰ আগত ফটফটীয়া হৈ জিলিকি পৰিল।
তেওঁ মৌন হৈ চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে। অলপ পাচত মাল
বিকাই সুধিলে,—“পিচে কি কৰিব খুজিছে? যাব নে নাযায়?<br/>
{{gap}}মাধৱ। যাম। কালিলৈ পুৱাৰ গাড়ীতে যাম। কিন্তু
অকলৈ নহয়, তুমিও ওলাব লাগিব।<br/>
{{gap}}মাধৱৰ প্ৰস্তাৱত মালবিকাই আনন্দ পালে। কিয়নো
এই ছেগতে তেওঁ বহুত নেদেখা ঠাই দেখিবলৈ পাব। তেওঁ
তেতিয়াৰে পৰা লাগতিয়াল বস্তু-বাহানি ঠিক কৰাত লাগিল।<noinclude></noinclude>
fd52ac0k7mtuqjf2vqqrjs77pixtxvs
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/২২১
104
26166
248418
111360
2026-04-28T06:13:34Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248418
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||সংগঠনৰ নমুনা|২১৩}}</noinclude>
এজন মানুহে এবছৰত এখন বনুৱা গাৱঁত ইমানবোৰ সংস্কাৰ
সাধন কৰিব পৰা দেখি তেওঁলোকে বিস্ময় মানিছিল আৰু
হাবিৰামক পুনঃ পুনঃ ধন্যবাদ দিছিল।<br/>
{{gap}}হাবিৰামে কৈছিল,—“মই নিমিত্ত মাত্ৰ, আচল কাম হৈছে
ভুঞা ডাঙৰীয়াৰ পৰা। তেখেত আহি দিহা লগাই দি নোযোৱা
হ’লে এই কাম মোৰ দ্বাৰা কেতিয়াও নহ'লহেতেন। তেখেত
মোৰ গুৰু। শিষ্যই কিবা ডাঙৰ কাম কৰিলেও প্ৰকৃততে সি
গুৰুৰ প্ৰভাৱতহে হয়।”<br/>
{{gap}}উৎসৱ শেষ হ’ল। হাবিৰামৰ ভবিষ্যৎ কৰ্ম্মপদ্ধতি সম্পৰ্কে
বিশদ আলোচনা কৰি ৰাইজৰ জয়ধ্বনি আৰু আশীৰ্ব্বাদৰ মাজত
মাধৱ পুৱতী নিশা নগৰলৈ উলটিল।<br/>
{{gap}}পিচদিনা মাধৱ ডিব্ৰুগড়তে থাকিল। মাক আৰু ককায়েকৰ
লগত কথা পাতোঁতে কথা-প্ৰসঙ্গত মাধৱৰ বিয়াৰ কথাও
ওলাল। মাধৱে মালবিকাক বিয়া কৰোৱাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ
কৰিলে। কথাটো শুনি যাদৱে নাক কোঁচাই ক'লে,-“মই
দেখিছো তোক তেজপুৰৰ পগলা ফাটেকত থোৱাই হে যুগুত।”
মাকে ক'লে-“ইমানবোৰ ভাল ভাল ছোৱালী যাচি
দিওঁতেও তোৰ সেইজনীহে পছন্দ হ'ল। জাত-কুলৰ ঠিক
নাই, তাতে আকৌ লোকে নিয়া তিৰুতা! তোক কিবা আহুদি
খুৱালে কিচুৱালে হে।”<br/>
{{gap}}মাধৱে ক'লে,-“মোৰ কাৰ্য্য়ত মালবিকাই সাহায্য কৰিব
পাৰিব, আৰু মোকো তেওঁৰ সাহায্য লাগিবই। কোনো<noinclude></noinclude>
71mx3j7sixwz22dj68swjrv2824nls2
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/২২২
104
26167
248419
111361
2026-04-28T06:13:49Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248419
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২১৪|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude>
সামাজিক সম্পৰ্ক নথকা সাহচৰ্য্যই মানুহক কিছুমান কেলেঙ্কাৰী
উদ্ভাবন কৰিবলৈ সুযোগ দিব। সেই কাৰণেই এই বিয়াৰ
প্ৰস্তাব। নতুবা বিয়াৰ প্ৰতি মোৰ কোনো আগ্ৰহ নাই।”<br/>
{{gap}}কিছুপৰ মৌন হৈ থাকি যাদৱে ক'লে,-“তোক বুজাবলৈ
যোৱাটো বিড়ম্বনা। ঢেৰুৱা-ঠাৰি যিমান সিজালেও নিসিজে।
সেই কাৰণে তোৰ যি ইচ্ছা কৰ তাকে। কিন্তু আমাক নুসুধিবি
আৰু যদি বিয়া পাত আমাক নামাতিবি। মাতিলেও যাব
নোৱাৰিম।”<br/>
{{gap}}মাধৱ। তোমালোকৰ আপত্তি থাকিলে মই বিয়া নকৰাবও
পাৰোঁ।<br/>
{{gap}}যাদৱ। তাৰ পৰা লাভ একো নহয়। তই বিয়া নকৰালেও
লগ নেৰ বুলি কৈছই, তাতকৈ বিয়া কৰাই লগ লোৱাই ভাল।<br/>
{{gap}}যাদৱৰ কথা শুনি মাকো মনে মনে থাকিল। মাধৱে
যথালাভ বুলি ককায়েকৰ সিদ্ধান্তকে গ্ৰহণ কৰিবলৈ স্থিৰ
কৰিলে।<br/>
{{gap}}পিচ দিনা ককায়েকহঁতৰ পৰা বিদায় লৈ মাধৱ গুৱাহাটীলৈ
উলটিল।
{{center|⸺}}<noinclude></noinclude>
p6xwsasx83osj15wqaee3l5nyds4qpu
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/২২৩
104
26168
248420
111362
2026-04-28T06:14:31Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248420
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|3em}}
{{center|{{Xx-larger|দ্বাত্ৰিংশ অধ্যায়।}}}}
{{center|{{X-larger|—ঈশ্বৰৰ কৰুণা—}}}}
{{gap}}ওপৰত কোৱা ঘটনাৰ প্ৰায় এমাহমানৰ মূৰত মাধৱ আৰু
মালবিকাৰ শুভ পৰিণয় সম্পন্ন হ’ল; দুখনি বুভুক্ষিত হিয়াৰ
অতৃপ্ত আকাঙক্ষাই তৃপ্তি লাভ কৰিলে। অবয়বত দুটি দেখিলেও
তেওঁলোকৰ ভাৱ-চিন্তা, শয়ন-ভোজন, ইচ্ছা-অভিলাষ, ধৰ্ম্ম-
কৰ্ম্ম সকলো একে আছিল। মাধৱে আজি-কালি তেওঁৰ সকলো
কাৰ্য্য়ত মালবিকাৰ সাহায্য বিচাৰে; মালবিকায়ো মাধৱে
যেনেকৈ কৰিলেহেতেন ঠিক তেনেকৈয়ে সকলো কাম সমাধা
কৰে।<br/>
{{gap}}বিয়াৰ ছমাহমানৰ পিচত এদিন আবেলি দুয়ো চোতালতে
বহি কথা পাতি আছিল। হঠাৎ মাধৱে ক'লে,-“বুঢ়া লোকে
কয় ঈশ্বৰে যি কৰে ভাললৈকে কৰে। বহুত সময়ত এইটো
সঁচা যেন নালাগিলেও আমাৰ জীৱনত তাৰ সত্যতা পূৰাকৈ
উপলব্ধি কৰিব পাৰিছোঁ।”<br/>
{{gap}}মাল। কি বিষয়ত?<br/>
{{gap}}মাধৱ। আমাৰ বিয়াৰ কথাকে কৈছোঁ। চোৱাঁ, সদায়
মোৰ ভয় আছিল তুমি মোৰ লগত দুখ পাবা বুলি; কিয়নো
মোৰ দৰে কষ্ট স্বীকাৰ কৰাৰ অভ্যাস তোমাৰ নাছিল। তাৰ
পিচত হ’ল দামোদৰৰ লগত তোমাৰ বিয়া। লগে লগে আমাৰ<noinclude></noinclude>
d016tl8zgpn68gltznz3uqtads0al27
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/২২৪
104
26169
248421
111363
2026-04-28T06:15:35Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248421
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২১৬|আবিষ্কাৰ|}}</noinclude>
মুখৰ হাঁহি মাৰ গ'ল। কিন্তু ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা চোৱাঁ,-তোমা
কৌমাৰ্য্য়ও নষ্ট নকৰিলে, অথচ মোৰ লগত বিনা কষ্টে চলিব
পৰাকৈ তোমাক গঢ়ি দিলে। অকল সেয়ে নহয়, ধনৰ অভাবত
কৰিব নোৱৰা প্ৰয়োজনীয় কাম কৰিবলৈ তোমাৰ হাতত এটা
মূল্যবান সম্পত্তিও অৰ্পণ কৰিলে। তেওঁ যেন আমাৰ সামান্য
অমিল গুচাই মিলনৰ বাট পৰিষ্কাৰকৈ বান্ধিবৰ নিমিত্তেই এই
বিয়াখন পাতিছিল। প্ৰথমতে যদিও ইয়াক অভিশাপ বুলি
ভাবিছিলোঁ, এতিয়া সি বৰত পৰিণত হৈছে।<br/>
{{gap}}মাল। যি হওক, সেইবোৰ কথা সমাধিৰ গৰ্ভত লয়
যাবলৈ দিয়াই ভাল। তাৰ স্মৃতি আনন্দদায়ক নহয়।<br/>
{{gap}}মাধৱ। বাৰু, নুলিয়াওঁ আৰু। দুখ বেজাৰৰ মাজে
দিও যে ঈশ্বৰে কৰুণা প্ৰকাশ কৰে, সেই ভাব মনলৈ আহিলত
হে উদাহৰণস্বৰূপে কথাটো কলোঁ। খং নকৰিবা দেই।<br/>
{{gap}}এনেতে পিয়নে কেইখনমান চিঠি দি গ'ল।<br/>
{{gap}}মাধৱে চিঠিবোৰ চাই দেখিলে তাৰে এখন পুৰীৰ পৰা
আহিছে। পুৰীৰ পৰা তেওঁলৈ চিঠি দিব লগীয়া কোনো মানুহ
নাছিল; সেই কাৰণে তেওঁ সেইখনকে আগেয়ে মেলি চালে।
মেলিয়েই বুজিলে চিঠিখন প্ৰতিমাৰ পৰা আহিছে। তেওঁ পঢ়ি
গ’লঃ—<br/>
শ্ৰীচৰণকমলেষু,—<br/>
{{gap}}বহুত দিন একো লিখা নাই; আপোনাৰো একো বাতৰি
পোৱা নাই। আজি মই মৃত্যুৰ দুৱাৰ-দলিত। শেষ দেখাৰ<noinclude></noinclude>
qe0vabn7yahnklnuluus1xuwp1fv1vr
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/২২৬
104
26190
248423
111366
2026-04-28T06:16:14Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248423
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|3em}}
{{center|{{Xx-larger|ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ অধ্যায়।}}}}
{{center|{{X-larger|–পদধূলি-}}}}
{{gap}}পিচ দিনা গুৱাহাটীৰ পৰা যাত্ৰা কৰি মাধৱ আৰু মাল-
বিকাই চতুৰ্থ দিনা পুৰী পালেগৈ। সাগৰৰ তীৰত এই
মহাতীৰ্থ অজি কত কাল ৰোগী-ভোগী, উচ্চ-নীচ, সাধু-অসাধু,
ধনী-দৰিদ্ৰ সকলোৰে মিলনক্ষেত্ৰ হৈ বিৰাজ কৰিছে।
কত শত যাত্ৰী অশেষ কষ্ট স্বীকাৰ কৰি এই পুণ্য ক্ষেত্ৰত পবিত্ৰ
হ’বলৈ আহিছে। কত ৰোগীয়ে সমুদ্ৰ-তীৰৰ স্বাস্থ্যাবাসত
ৰোগমুক্তিৰ সাধনা কৰিছে! কালৰ প্ৰভাবে ইয়াৰ মহিমা
কমাব পৰা নাই, বৰং দিনে দিনে বঢ়াব লাগিছে।<br/>
{{gap}}মাধৱ আৰু মালবিকা সাগৰৰ পাৰত উপস্থিত হ'ল।
সাগৰৰ বুকত সৌন্দৰ্য্য আৰু ভীষণতাৰ লীলাখেলা দেখি দুয়োৰে
প্ৰাণত এটা অনিৰ্ব্বচনীয় পুলক জাগি উঠিল। কি বিশাল
তাৰ অবয়ব! কি অসীম তাৰ বিস্তৃতি! তাৰ শেষ সীমা
আকাশৰ লগত মিলি, তলে-ওপৰে বিৰাট নীলিমাৰ সৃষ্টি কৰি
যেন নীলাম্বৰৰ বিৰাট বপু বাস্তৱ কৰি তুলিছে; উদ্বেলিত তৰঙ্গ-
মালাৰ তাণ্ডব নৃত্যই তটভূমি বিকম্পিত কৰিছে; গুৰু-গম্ভীৰ
নিৰ্ঘোষে শ্ৰোতাৰ অন্তৰত একে লগে শ্ৰদ্ধা আৰু ভীতি উৎপাদন
কৰিছে। সূৰ্য্য়কিৰণত ফেনিল নীলাম্বুৰাশি মণিময় উত্তৰীয়ৰ
দৰে জিলমিলাব লাগিছে।<noinclude></noinclude>
ivd5uzy2oilwn4c6hrjhwx6tnwm13do
পৃষ্ঠা:আবিষ্কাৰ-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/২২৭
104
26193
248424
111367
2026-04-28T06:16:32Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248424
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||পদধূলি|২১৯}}</noinclude>{{gap}}পাৰত বহুতো মানুহ—কোনো স্নানাৰ্থী, কোনো ভিক্ষাৰ্থী,
কোনোবা আকৌ শীতল সমীৰণাৰ্থী। কোনো কোনোৱে স্নান
কৰিছে,-অভিজ্ঞ জনে পানীত বুৰিয়াই নাইবা জঁপিয়াই ঢৌৰ
হাত সাৰিছে, অনভিজ্ঞ জন ঢৌৰ ঠেলাত পাৰত ছিটিকি
পৰিছে। সমুদ্ৰৰ এই আন্দোলিত বুকুৰ ওপৰে দি ছটীয়া
কাঠত উঠ মাছমৰীয়াই নিঃসংশয়ে মাছ মাৰি ফুৰিছে।
ভিক্ষুকৰ কাকূতিত কোনোৱে এটা পাই পেলাই দিছে,
কোনোৱে বা দুই চাইটা টান কথা শুনাই দি আঁতৰি গৈছে।
কোনোৱে আকৌ পাই এটা লৈ সাগৰৰ মাজলৈ দলিয়াই দিছে,
আৰু কুৰি ডেৰ কুৰি সৰু লৰাই পানীত বুৰিয়াই বিচাৰি ফুৰাৰ
পাচত কোনোবা এটাই দাঁতেৰে কামুৰি লৈ ওলাই
আহিছে।<br/>
{{gap}}মাধৱ আৰু মালবিকাই বেচি পৰ এইবোৰলৈ চকু দিব
পৰা নাছিল; কিয়নো আমোদত কটাবলৈ তেওঁলোকৰ সময়
নাছিল। তেওঁলোকে চিঠিত দিয়া ঠিক নামতে প্ৰতিমা থকা
ঠাই বিচাৰিবলৈ ধৰিলে। বহুত অনুসন্ধানৰ পিচত সাগৰৰ
দাঁতিৰে সৰু ঘৰ এটাৰ খোটালী এটাত প্ৰতিমা থকাৰ গম পাই
দুয়ো ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল। তেওঁলোকে গৈয়েই দেখিলে
এখন শয্যাত প্ৰতিমা শুই আছে। প্ৰতিমাক দেখি চিনিবৰ
সাধ্য নাই; দেহত হাড়-ছাল-মাত্ৰ অৱশেষ; মুখত কান্তি নাই,
চকু জ্যোতিহীন ওচৰত এজনী চাকৰণী।<br/>
{{gap}}মাধৱৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত চাকৰণীজনীয়ে ক'লে,-“কালিৰে<noinclude></noinclude>
8134eweatb4jte451q0df6pb207i342
পৃষ্ঠা:জেবিয়ান ১৯৫৮.djvu/১২২
104
37317
248398
161653
2026-04-27T12:51:39Z
BabulB
104
248398
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>
{{Dhr|4em}}
{|style="border:2px dashed; width:80%"padding:10px;"
|-
{{center|<poem>'''JAGANNATH BOROOAH COLLEGE MAGAZINE'''
'''Vol. XVIII—Annual Publication : 1958'''
Editorial Board—English Section</poem>}}
{{gap|5em}}Prof. Profulla Bhuyan—Adviser
{{gap|5em}}Apurba Boruah—Editor
{{gap|5em}}Jagat Borooah
{{gap|5em}}Hira Dutta
{{gap|5em}}Jibon Bhagowati
{{gap|5em}}Dharma Dutta
|}<noinclude></noinclude>
sbpabics10f1j31h5u9ncrscgnnjcay
248399
248398
2026-04-27T12:52:03Z
BabulB
104
[[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/248398|248398]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
248399
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>
{{Dhr|4em}}
{|style="border:2px dashed; width:80%"padding:10px;"
|-
|{{gap}}'''JAGANNATH BOROOAH COLLEGE MAGAZINE'''
{{gap|3em}}'''Vol. XVIII—Annual Publication : 1958'''
{{gap|6em}}Editorial Board—English Section
{{gap|5em}}Prof. Profulla Bhuyan—Adviser
{{gap|5em}}Apurba Boruah—Editor
{{gap|5em}}Jagat Borooah
{{gap|5em}}Hira Dutta
{{gap|5em}}Jibon Bhagowati
{{gap|5em}}Dharma Dutta
|}<noinclude></noinclude>
arsuuz01e7iyyum86wchqbhm6libuqb
248400
248399
2026-04-27T12:56:38Z
BabulB
104
248400
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>
{{Dhr|4em}}
{{border|maxwidth=200px|bstyle=dashed|bthickness=5px|color=black|align=center|
|{{gap}}'''JAGANNATH BOROOAH COLLEGE MAGAZINE'''
{{gap|3em}}'''Vol. XVIII—Annual Publication : 1958'''
{{gap|6em}}Editorial Board—English Section
{{gap|5em}}Prof. Profulla Bhuyan—Adviser
{{gap|5em}}Apurba Boruah—Editor
{{gap|5em}}Jagat Borooah
{{gap|5em}}Hira Dutta
{{gap|5em}}Jibon Bhagowati
{{gap|5em}}Dharma Dutta
}}<noinclude></noinclude>
8yb8rqp0gcq5c0kjwzvj6e07r5u8r43
248401
248400
2026-04-27T12:56:58Z
BabulB
104
[[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/248400|248400]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
248401
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>
{{Dhr|4em}}
{|style="border:2px dashed; width:80%"padding:10px;"
|-
|{{gap}}'''JAGANNATH BOROOAH COLLEGE MAGAZINE'''
{{gap|3em}}'''Vol. XVIII—Annual Publication : 1958'''
{{gap|6em}}Editorial Board—English Section
{{gap|5em}}Prof. Profulla Bhuyan—Adviser
{{gap|5em}}Apurba Boruah—Editor
{{gap|5em}}Jagat Borooah
{{gap|5em}}Hira Dutta
{{gap|5em}}Jibon Bhagowati
{{gap|5em}}Dharma Dutta
|}<noinclude></noinclude>
arsuuz01e7iyyum86wchqbhm6libuqb
সদস্য:BabulB/পৰীক্ষাগাৰ
2
74045
248404
248320
2026-04-27T15:31:38Z
BabulB
104
248404
wikitext
text/x-wiki
{{Img float
| file = বড়বউ - সত্যচরণ মিত্র (১৯১৭) (page 76 crop).jpg
| width = 400px
| align = center
| cap = অবিনাশ গঙ্গা হইতে শব তুলিতেছে।—৬৯ পৃষ্ঠা}}
{{Custom rule|lo|141}}
{| class="wikitable"
{{center|<poem>সাৰণি- ১
বৰ্তমান অসম ৰাজ্যৰ জনবিন্যাস : ১৯৩১-১৯৭১</poem>}}
{|
|
|-
| ||১৯৩১ || ||১৯৫১ || || ||১৯৭১
|-
| ||হাজাৰ ||:শতাংশ ||হাজাৰ|| :শতাংশ || (হাজাৰ)||:শতাংশ
|-
| অসমীয়াভাষী ||১৯৮৪ ||(৩৬) ||৪৯৪৬ || (৬২) || ৮৯০৫||(৬১))
|-
| বাংলাভাষী ||১৬৭২ ||(৩০) ||১৬৮৫ || (২১) || ২৮৮২||(২০)
|-
| অন্যান্য ||১৯০৫ ||(৩৪) ||১৩৯৮ || (১৭) || ২৯৩৮||(১৯)
|-
| মুঠ জনসংখ্যা ||৫৫৬১ ||(১০০) ||৮০২৯ || (১০০) || ১৪৬২৫||(১০০)
|}
উৎস: Statistical Hand book of Assam 1978, Govt. of Assam,<br/>
Guwahati আৰু অন্যান্য।}}
[https://w.wiki/5LC Meta]
* <nowiki>[[সাঁচ:Edition row/doc|'''Property Code''']]</nowiki>
* <nowiki>[[ৱিকিউৎস:উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাসমূহ| '''উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাৰ উদাহৰণ''']]</nowiki>
* <nowiki>[[শ্ৰেণী:ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী|'''ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী''']]</nowiki>
{{versions
| title = ভানুমতী
| author = পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা
| notes =
}}
Versions of The Hound of the Baskervilles include:
* "[[ভানুমতী]]'', [[প্ৰকাশক:অসম প্ৰকাশন পৰিষদ|অসম প্ৰকাশন পৰিষদ]]ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত
*Asterisk: (*): The first and most common symbol.
*Dagger: (†): Also known as an obelisk.
*Double Dagger: (‡): Also known as a diesis.
*Section Mark: (§).
*Parallel Bar: (‖): Sometimes referred to as a vertical bar.
*Paragraph Mark: (¶): Also known as a pilcrow.
<nowiki>[[শ্ৰেণী:সংস্কৰণ পৃষ্ঠা]]
[[শ্ৰেণী:১৯৮০ বৰ্ষৰ কৰ্ম]]
[[Category:1890 works]]
[[Category:Versions pages]]
{{SIC|স্পষ্টৰূপে|স্প ৰূপে}}
{{gap|3em}}
</nowiki>
[[শ্ৰেণী:সদস্য উপপৃষ্ঠা]]
* [https://w.wiki/9YU2 Template:illegible]
* [https://w.wiki/Eed5 ৰিকনষ্ট্ৰাকচন সাঁচ]
{{illegible|texttip=text text text|nodash=no}}
*{{Missing image}}
*Gives <pre>{{illegible|text text text}}</pre>
* <pre>{{Reconstruct|word}}</pre> for text that is missing or illegible, but can be reconstructed based on context or using other sources
* [[:en:Template:Reconstruct|পুনৰগঠন সাঁচ]] [[:en:Template:Illegible|অপঠনীয় সাঁচ]]
;প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
{{Tlist start
|sparql={{#invoke:SPARQL|get_sparql_query}}
|columns=item,label,P577,P655,P98,P1433,P1957,P123
|row_template=Edition row
|skip_table=1
|freq=365
|sort=P577
}}
{{Edition row|item = [[:d:Q123553874|Q123553874]]|label = [[ৰণ্ জেউতি]]|P577 = 1955|P1957 = ৰণ্ জেউতি.pdf
|P123 = }}
{{Edition row|item = [[:d:Q118127841|Q118127841]]|label = [[চলচ্চিত্ৰ]]|P577 = 1996|P1957 = Chalachitra.pdf
|P123 = }}
{{Edition row|item = [[d:Q135261055|Q135261055]]|label = [[অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব]]|P577 = 1999|P1957 = অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu
|P123 = }}
{{Tlist end}}
fja7uypusviszt8t0dnuugtahd9zs72
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/২
104
86567
248380
248378
2026-04-27T12:16:01Z
BabulB
104
248380
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{dhr|1.5em}}
{{Block left|{{center|<poem>প্রকাশক
শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ
'''আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড সন্'''
৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem>}}}}
{{Dhr|8em}}
তৃতীয় সংস্কৰণ
{{Dhr|7em}}
বেচ-৩৲ টকা
{{Block right|{{center|<poem>৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত
শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল</poem>}}}}<noinclude></noinclude>
ema2eh3koqi8g5zvmwi8djzoooousty
248381
248380
2026-04-27T12:16:35Z
BabulB
104
248381
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{dhr|1.5em}}
{{Block left|{{center|<poem>প্রকাশক
শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ
'''আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড সন্'''
৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem>}}}}
{{Dhr|8em}}
::তৃতীয় সংস্কৰণ
{{Dhr|7em}}
::বেচ-৩৲ টকা
{{Block right|{{center|<poem>৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত
শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল</poem>}}}}<noinclude></noinclude>
rij0gn1y3uef62vwr49zwe361e9bkmp
248397
248381
2026-04-27T12:48:09Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
248397
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{dhr|1.5em}}
{{Block left|{{center|<poem>প্রকাশক
শ্রীদুর্গাপ্রসাদ মিত্র, এম, এ
'''আৰ. পি. মিত্ৰ এণ্ড সন্'''
৬৩, বিডন ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem>}}}}
{{Dhr|8em}}
::তৃতীয় সংস্কৰণ
{{Dhr|7em}}
::'''বেচ-৩৲ টকা'''
{{Block right|{{center|<poem>৬৩, বিডেন স্ট্রীট এলম প্ৰেছত
শ্ৰীদেৱপ্ৰসাদ মিত্ৰৰ দ্বৰা ছাপা হ’ল</poem>}}}}<noinclude></noinclude>
snjn2metaf5hyhjilqjpll0diaqb7an
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৫
104
86570
248405
248372
2026-04-27T17:07:54Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248405
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|নিবেদন}}}}
{{gap}}কবিয়ে নিজৰ প্ৰাণৰ বীণত এনে এটা সুৰ বজায় যি সুৰ গোটেই মানৱজাতিৰ হৃদয়তে প্রতিধ্বনিত হয়। প্রতি মানৱৰ হিয়া যি সুৰৰ কাৰণে ব্যাকুল, যি সুৰ মানৱৰ ক্ষুদ্ৰ দুখ-সুখৰ বাহিৰত—অথচ যাৰ বিকাশ সেই দুখ-সুখৰ ভিতৰেদিয়েই হয়। এই বিশ্বজনীন সুৰ যাৰ প্ৰাণত বাজে সেয়ে কবি। কবিক মানুহে ভাল পায়, আপোন বুলি ভাবে, কাৰণ কবিয়ে মানুহৰ প্ৰাণৰ কথা কয়, হৃদয়ৰ গভীৰতম স্থানৰ বাতৰি মানুহক দিয়ে। কবি মানৱজাতিৰ সম্পত্তি 'আৰু গৌৰৱ আৰু সেই কাৰণেই কবিৰ স্থান মানৱ সমাজৰ শিৰত।
{{gap}}ওমৰক মানুহে ভাল পায় কাৰণ ওমৰ প্ৰকৃত কবি। ওমৰৰ ভিতৰেদি মানৱ জাতিৰ হৃদয়ৰ অব্যক্ত অথচ অতি কৰুণ সুৰটি প্ৰকাশ হৈছে। ওমৰে মানুহক তাৰ প্ৰকৃত স্বভাৱলৈ চকু মোকোলাই দিছে। সেই দেখিয়েই ওমৰ কবি আৰু ওমৰ কবি দেখিয়েই মানুহে তেওঁক ভাল পায়,—আপোন বুলি ভাবে।
{{gap}}আমি যাক ভাল পাওঁ তেওঁৰ বিষয়ে জানিবলৈ আমাৰ স্বভাৱতে ইচ্ছা হয় । কিন্তু জগতৰ শ্ৰেষ্ঠ কবি সকলৰ শাৰীত ঠাইপোৱা ওমৰৰ বিষয়ে আমি জানো কিমান? ভাব ৰাজ্যৰ সম্ৰাট ওমৰে তেওঁৰ প্ৰকৃত সত্তা আমাক দি<noinclude></noinclude>
go37oxopm3vzlb6zcifa6n2gfeb574f
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৬
104
86571
248393
245532
2026-04-27T12:40:54Z
BabulB
104
248393
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|[৵৹]}}</noinclude>গৈছে তেওঁৰ কাব্যত, কিন্তু তেওঁৰ জীৱনৰ ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ঘটনাৰ সম্ভেদ আমাৰ পাবৰ উপায় নাই। প্ৰশ্ন হব পাৰে ওমৰে যেতিয়া নিজৰ শ্ৰেষ্ঠ দান, তেওঁৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ, তেওঁৰ ভাব, দি গৈছে। তেওঁৰ বিষয়ে অন্য কথা জানিবৰ আৱশ্যক কি? কিন্তু আমি যাক ভাল পাওঁ তেওঁৰ প্ৰতি কথায় যে আমাৰ কাষত মধুৰ! কিন্তু ওমৰৰ জীৱনৰ প্ৰায় সকলো কথাকে অতীত ইতিহাসে নিজৰ গৰ্ভত স্থান দি তেওঁৰ বিষয়ে আমাৰ জানিবৰ ইচ্ছা বিফল কঁৰিছে। আনি জানো তেওঁ খৃঃ ১১শ শতাব্দীৰ শেষ ভাগত খোৰা চানৰ নিচাপুৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰি উপযুক্ত বয়সত বিখ্যাত অধ্যাপক ইমাম মোয়াফিকৰ শিষ্যত্ব লাভ কৰে। আমি জানো তেওঁ এজন বাল্যবন্ধুৰ সহায়ত নিচাপুৰত বহি বিজ্ঞান অনুশীলন কৰিবৰ সুবিধা পায়। সময়ত তেওঁ এজন বিখ্যাত বৈজ্ঞানিক হৈ উঠে। আৰু আমি জানো ১১২৩ চনত নিচাপুৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। এই সামান্য কথাৰ বাহিৰে তেওঁৰ বিষয়ে প্ৰায় সকলো কথাকে অতীতে এন্ধাৰ ঢাকনিৰে ঢাকি থৈছে। তেওঁৰ জীৱনৰ গতি, তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰভাৱ, তেওঁৰ বিষয়ে অন্যান্য প্ৰায় সকলো কথা কোনেও নেজানে। ভাবৰ সাধক ওমৰে আমালৈ কেৱল তেওঁৰ জীৱনৰো জীৱন নিজ ভাবৰাশি থৈ গৈছে আৰু আমি কৃতজ্ঞ হিয়াৰে তাকে গ্ৰহণ কৰি সন্তুষ্ট থাকিব লগাত পৰিছোঁ।
{{nop}}<noinclude></noinclude>
s412djapuv7b2n07nyyhd2gn6kj1a6w
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৭
104
86572
248394
246722
2026-04-27T12:43:18Z
BabulB
104
248394
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|[৶৹]}}</noinclude>{{gap}}অনন্ত প্ৰয়াসী মানব আত্মাৰ চিৰন্তন প্ৰশ্ন—'ক'ৰ পৰা আহিছোঁ?” ‘ক’লৈ যাম? ওমৰৰ ভিতৰেদি পূৰ্ণৰূপে প্ৰকাশ হৈছে। সংসাৰ চক্ৰত পৰি মানুহে ক্ষন্তেকলৈ জীৱন সমস্যাৰ এই গভীৰ প্ৰশ্ন পাহৰিব পাৰে কিন্তু সদায় সকলো অৱস্থাতে মানুহৰ মনৰ এচুকত এই প্ৰশ্নই ভূমুকি মাৰে। ‘ক’ৰ পৰা আহিছো? ‘ক’লৈ যাম? এই দুটি প্ৰশ্নৰ সমাধানৰ চেষ্টাই সকলো ধৰ্ম্মৰ, সকলো দৰ্শনৰ মূল। ‘ক’ৰ পৰা আহিছো? 'ক'লৈ যাম? এই দুটাই সকলো প্ৰশ্নৰ মূল প্ৰশ্ন; ঈশ্বৰ, জগৎ, সৃষ্টি সকলো প্ৰশ্নৰ উদয় হয় ইয়াৰ পৰাই। এই প্ৰশ্নই কাৰবাক সাধু সন্ন্যাসী কৰে, কাৰবাক নাস্তিক কৰে। কোনোবাই বিশ্বাস কৰে যে ঈশ্বৰৰ পৰা আমি আহিছোঁ আকৌ সংসাৰ ত্যাগ কৰি ঈশ্বৰানুৰক্ত হলেই ঈশ্বৰৰ কাষলৈ যাম। তেওঁ সন্ন্যাসী হয়, তেওঁ ত্যাগী হয়। কোনোবাই আকৌ বিশ্বাস কৰে যে জীৱন এটা আকস্মিক ঘটনা হঠাৎ স্বাভাবিক গতিত আমি আহিছো, এদিন মৰিম, শেষ, আৰু একো নাই। তেওঁ নাস্তিক হয়। কিন্তু নাস্তিকেই হোৱা বা সন্ন্যাসীয়েই হোৱা এই প্ৰশ্নৰ হাতৰ পৰা তোমাৰ মুক্তি নাই। তুমি সীমাবদ্ধ কিন্তু তোমাৰ ভিতৰত অসীমৰ প্ৰয়াস। মানৱ মনৰ এই অনন্ত অভিযান, সীমাৰ এই অসীম ৰাজ্যৰ প্ৰতি গতি, মানৱ চেষ্টাৰ অসীমৰ সীমা বিচৰা এই ব্যৰ্থ চেষ্টা, কি কৰুণ, কি বিষাদপূৰ্ণ! অথচ<noinclude></noinclude>
nvearedbho9jvoa1uxgwbhood5xg1o1
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৮
104
86573
248395
245539
2026-04-27T12:44:52Z
BabulB
104
248395
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|[৷৹]}}</noinclude>এই চিৰন্তন চেষ্টা, এই চিৰন্তন প্ৰশ্নৰ হাতৰ পৰা মুক্তি মানুহে নেপায়। এয়ে মানৱৰ জীৱনৰ গভীৰতম দুখ। দুখৰ মাজেদি সত্য আৰু মধুৰৰ বিকাশ। এই দুখৰ ভাবত ওমৰৰ প্ৰাণ আকুল, অস্থিৰ হৈ উঠিছিল আৰু তেওঁৰ সেই দুখৰ দানেই তেওঁৰ ভাবৰাশি, তেওঁৰ কৰুন মধুৰ প্ৰাণস্পৰ্শী সাধনাৰ ফল, তেওঁৰ কবিতা।
{{gap}}ওমৰে সাধনাৰ ফলত কি পালে, কি আমাক দি গল? বহুতে কয় ওমৰে ভগবৎপ্ৰেম লাভ কৰি তাক সুচাৰুৰূপে বৰ্ণাই গৈছে, বহুতে কয় ওমৰ নাস্তিক, বহুতে আকৌ কয় ওমৰ আস্তিক। কিন্তু যেতিয়া আমি ভাবুকৰ ভাব ৰাজ্যত প্ৰবেশ কৰোঁ তেতিয়া নিজৰ মনৰ গতিৰে তেওঁৰ মনৰ গতিক জুখি চাবলৈ যোৱাটো উচিত নহয়। তেওঁৰ ভাবত প্ৰবেশ কৰিব নোৱাৰিলে তেওঁৰ কথাৰ প্ৰকৃত তথ্য বুজা টান। ওমৰৰ সাধনাৰ ফল বিচাৰিবলৈ যাওঁতে নিজৰ কল্পিত ফল এটা তেওঁৰ হাতত যেন আমি তুলি নিদিওঁ।
{{gap}}ওমৰে আমাক সত্যৰ আভাস দিছে—এয়ে তেওঁৰ শ্ৰেষ্ঠ দান। এটি গভীৰ বিষাদ— এটি গভীৰ কাৰুণ্যপূৰ্ণ তেওঁৰ কবিতাৰ ৰাশি। প্ৰশ্ন, অনন্ত প্ৰশ্ন, কিন্তু উত্তৰ কত? উত্তৰতো তেওঁ পোৱা নাই, দিব ক'ৰ পৰা? বৈজ্ঞানিকৰ বিশ্লেষণ প্ৰথা, ভাবুকৰ সামঞ্জস্যকৰণ প্ৰথা, কবিৰ গভীৰ দৃষ্টি, দাৰ্শনিকৰ জ্ঞান সকলো গোটাই লৈ<noinclude></noinclude>
bhgvhnyswvjbxm99sbhwo9dwm0oickx
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৯
104
86574
248396
245542
2026-04-27T12:47:06Z
BabulB
104
248396
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|[৷৴৹]}}</noinclude>সৃষ্টি তথ্যৰ গভীৰতম প্ৰদেশলৈ ওমৰে চাই দেখিলে তাৰ আদি আৰু অন্ত দুয়ো আন্ধাৰ, গভীৰ আন্ধাৰ। মানৱ মনৰ অসীমৰ প্ৰতি ব্যর্থ অভিযান এয়ে ওমৰ, আৰু ওমৰৰ অভিযানৰ ব্যৰ্থতাৰ কাৰুণ্যই তেওঁৰ মানৱ জাতিৰ প্ৰতি শ্রেষ্ঠ দান। প্রাচ্য ভাবুক ওমৰৰ মাজেদি দৈব বলৰ মহীয়ান শক্তিত বিশ্বাসটি সময়ে সময়ে ফুটি ওলাইছে, সময়ে সময়ে জীৱনৰ অসাৰত্ব কথা ফুটি ওলাইছে—মনৰ বিশ্বাস অবিশ্বাসৰ মাৰাত্মক খেলাৰ ভাব ওমৰৰ মাজেদি প্ৰকাশ পাইছে; কিন্তু সকলোতকৈ শ্রেষ্ঠ পদার্থ ওমৰৰ মাজেদি প্ৰকাশ পাইছে ওমৰৰ হৃদয়ৰ গভীৰতম প্ৰদেশৰ পৰা উঠা প্রাণস্পর্শী তীব্ৰ কৰুণ সুৰ। এই সুৰ শুনি মানুহ চমক খাই ৰয়, ভাবে যেন ক'ৰবাত শুনিছে আৰু বাহিৰৰ জঞ্জাল নিস্তব্ধ হ'লেই নিজৰ প্ৰাণতে এই স্বৰ বাজি উঠা শুনে! এয়ে ওমৰৰ শ্রেষ্ঠ এয়ে ভাবৰ বিশ্বজনীন ভাব। এই সুৰতে মুগ্ধ হৈ আজি আমি অসমীয়া ৰাইজৰ ওচৰত নিজৰ ক্ষুদ্ৰ শক্তিৰে ওমৰৰ ভাবৰ এটি চানেকি, এটি ছাঁ ডাঙি ধৰিব খুজিছোঁ। ইয়াৰ অসম্পূৰ্ণতা আমাৰ, ওমৰৰ নহয়; কিন্তু ইয়াৰ মাহাত্ম্য আমাৰ নহয়, ওমৰৰ। এই জীৱন বীণৰ সুৰে যদি এটি অসমীয়াৰ প্ৰাণতো প্রতিস্পন্দন লাভ কৰে তেন্তে আমি নিজকে গৌৰৱাম্বিত বুলি ভাবিম।
{{Right|{{larger|শ্রীযতীন্দ্রনাথ দুৱৰা}}}}<noinclude></noinclude>
qk61ik2t4zqfmcaghtgt1341q86hjen
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১৪
104
86580
248426
248115
2026-04-28T08:32:34Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248426
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{Block center/s}}</noinclude><poem>
মিচিকি হাঁহিৰে ঊষা দেবী আহে
::::নীল আকাশৰ ওৰণি ল'ই
আলহী ঘৰৰ দুৱাৰ মুখত
::::কোনে যেন আহি মাতিছে অ'ই।
কয় চেনেহেৰে, “পিয়লা তোমাৰ
::::থাকোঁতে সময় ভৰাই লোৱা
জীৱনৰ মধু শুকালে এবাৰ
::::আৰু জানো তাক দুনাই পোৱা?”
</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
l4xmi9n50l0es4o8f1xxf818fh1xr1w
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১৬
104
86582
248427
248323
2026-04-28T08:33:22Z
BabulB
104
248427
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|৪}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
নৱ বৰ্ষত উঠিছে প্ৰাণত
::::কত অতীতৰ বিফল আশা
ভাবুকৰ প্ৰাণ ভাবে ভৰপুৰ
::::কোনে বুজে সেই নীৰৱ ভাষা।
নিৰলা বিচাৰি যায় ধীৰে ধীৰে
::::গছ লত৷ বন হাবিৰ মাজ
প্ৰভু পৰশত প্রকৃতিয়ে য’ত
::::পিন্ধিছে নতুন শ্যামল সাজ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
06mcsrqu8yju5kw5wcrj2o3yctxhgwu
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩০
104
88851
248428
248130
2026-04-28T08:36:29Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248428
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|১৬}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>এই পৃথিবীৰ আলহী ঘৰত
::::দিন ৰাতি দুয়ো দুৱৰী যাৰ
সুখদুখ ভৰা অতীত ৰাগিণী
::::বাজিছে কতনো বুকুত তাৰ।
ত্রিভুবনজয়ী কত ৰজা আহি
::::কালৰ কোলাত মিহলি হ'ল
জলিল চাকিটি নুমাল আকৌ
::::পোহৰৰ মাথে৷ স্মৃতিটি ৰল।
</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
8p2fqvnwq55dnorqhaj0t5z8lqp3wjp
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩২
104
88853
248429
248133
2026-04-28T08:37:27Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248429
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|১৮}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>ভাবোঁ কেতিয়াবা ফুলিছে গোলাপ
::::কাৰ তেজেৰে নো ৰাঙলি হই
কোন প্ৰেমিকৰ ব্যথিত হিয়াৰ
::::নিৰাশ প্ৰেমৰ চানেকি লই।
ফুলনি শুৱাই ফুলে যত ফুল
::::হৰিষে মলয়ে চুমিছে যাক
কোন কুৱঁৰীৰ অধৰ পৰশে
::::কৰিছে এনুৱা ধুনীয়া তাক।
</poem>
{{Block center/e}}<noinclude></noinclude>
iqscfybspponkenfpmui1ie158n1ngb
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩৯
104
89203
248431
248146
2026-04-28T08:42:02Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248431
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{gap}}২৩
{{Block center/s}}</noinclude><poem>ধূলিৰ লগতে মিলিব যেতিয়া
::::খন্তেকীয়৷ ই জীৱন মোৰ
যাওক তেন্তে ভাহি সুৰাৰ সোঁততে
::::নপৰক যেন সুখৰ ওৰ।
আহিলে মৰণ যাবই লাগিব
::::—আন্ধাৰ পুৰীৰ কোনোবা দেশ
নাই য’ত সুৰা নাই য'ত গান
::::অজান দেশৰ ক'তনো শেষ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
gpjuw8n9flg4kdpca2hlq4t5yygbve9
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪১
104
89205
248432
248241
2026-04-28T08:43:13Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248432
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|২৫}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>ইপুৰী সিপুৰী বুজালে বহুত
::::জ্ঞানৰ গভীৰ তৰ্ক কৰি
ক'ত আজি সেই সাধু-মহাজন
::::কোনে আজি মাত নিলেনো হৰি।
ক'ত সি সৱৰ অতীত বিধান
::::হাঁহি টিলিকিতে কেনিবা গ’ল
—মাটিৰ মানুহ মাটিয়ে ঢাকিলে
::::মাটিৰ লগতে মিহলি হ'ল।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
prhxgh8238l99j0cqepcg3zxbin17kb
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৩
104
89401
248435
248159
2026-04-28T08:45:49Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248435
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|২৭}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>শিকিবৰ আশে প্রথম পুৱাতে
::::কত পণ্ডিতৰ কাষত গই
শুনিলোঁ বহুত তর্ক বিতর্ক
::::এই মাথোঁ এটি বিষয় লই।
নেদেখিলোঁ ক'তো বিচাৰৰ শেষ
::::তর্কই থাকে জীৱন জুৰি
শেষ লাভ মোৰ গ’লো যেই বাটে
::::সেই বাটে দিয়ে আহিলোঁ ঘূৰি।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
ls0pyv3ne1376hmyd31ryj08qgk2rnv
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৫
104
89424
248436
248153
2026-04-28T08:46:39Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248436
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|২৯}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>ধৰণীৰ এই সেউজীয়া কোলা
::::ইয়াতে জনম লভিলোঁ মই
কিয়বা আহিলোঁ কিহৰ সোঁতত
::::কি কাম ইয়াত সাধিম অ’ই।
এই কোলা খনি উদঙাই পুনু
::::কাৰনো উদ্দেশে উধাও হই
মৰুৰ মাজৰ বতাহৰ দৰে
::::কোন অসীমত মিলিম গ'ই।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
izxcxqaqnnqtivf40c2ru4xzrng189y
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৬
104
89425
248437
248154
2026-04-28T08:47:39Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248437
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৩০}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>ইয়াৰ আগেয়ে ক’ত বা আছিলোঁ
::::কাকনো সুধিম কথাটি মোৰ?
ইয়াৰ পাচত কোন দেশলৈ—
::::নোৱাৰোঁ বুজিৰ ৰহস্য ঘোৰ?
চালা তেন্তে সখা জীৱনৰ সুধা
::::চিন্তা ভাৱনা দূৰতে থক
ধৰিব নোৱৰা নিয়তিৰ লীলা
::::পিয়ল৷ ভৰাই পাহৰা যক</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
itepxjjj7ywa0jcu5ldct08x7iw2w8k
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৭
104
89426
248438
248155
2026-04-28T08:48:29Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248438
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৩১}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সেই দিনা উঠি কল্পনা ৰথত
::::এৰি নৰলোক সৰগ পাই
সপ্তর্ষি মণ্ডল দেৱৰ আসন
::::আৰু কত কি'যে ফুৰিলোঁ চাই।
আহোঁতে বাটত সংশয় ছেদ
::::কতনে৷ নিজেই কৰিলোঁ মই
জীৱন মৰণ অদৃষ্টৰ গাঁথি
::::নোৱাৰিলোঁ মাথোঁ মেলিব হায়।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
6px8j1c0nldy813ygoznni0if7iu38c
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৮
104
89467
248441
248156
2026-04-28T08:57:43Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
248441
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৩২}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সমুখত দেখোঁ এখনি দুৱাৰ
:::কাঠিটি বিচাৰি নেপালোঁ তাৰ
ঢাকিছে সমুখ আন্ধাৰ ঢাকোনে
:::জুমি চাবলৈকো সাধ্য কাৰ।
শুনিলোঁ খন্তেক “তুমি” আৰু “মই—"
:::হ'ল লাহে লাহে সুৰটি ক্ষীণ
দুদিনীয়া মাথোঁ “তুমি” আৰু “মই—"
:::শেষত সকলো একতে লীন।
</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
fvvzdvvpdzxklyij8o86ataeot89bop
ওমৰ তীৰ্থ
0
91028
248440
246721
2026-04-28T08:55:59Z
BabulB
104
248440
wikitext
text/x-wiki
{{header
| title = ওমৰ তীৰ্থ
| author = যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা
| year =১৯২৫
| translator =
| section =
| previous =
| next =
| notes =
| categories =
}}
<pages index="ওমৰ তীৰ্থ.djvu" from=1 to=3/>
{{page break|label=}}
<pages index="ওমৰ তীৰ্থ.djvu" from=5 to=9/>
{{page break|label=}}
<pages index="ওমৰ তীৰ্থ.djvu" from=11 to=11/>
{{page break|label=}}
<pages index="ওমৰ তীৰ্থ.djvu" from=13 to=22/>
{{page break|label=}}
<pages index="ওমৰ তীৰ্থ.djvu" from=23 to=23/>
{{page break|label=}}
<pages index="ওমৰ তীৰ্থ.djvu" from=25 to=32/>
{{page break|label=}}
<pages index="ওমৰ তীৰ্থ.djvu" from=33 to=33/>
{{page break|label=}}
<pages index="ওমৰ তীৰ্থ.djvu" from=35 to=51/>
{{page break|label=}}
<pages index="ওমৰ তীৰ্থ.djvu" from=53 to=77/>
{{page break|label=}}
<pages index="ওমৰ তীৰ্থ.djvu" from=79 to=123/>
{{page break|label=}}
<pages index="ওমৰ তীৰ্থ.djvu" from=125 to=127/>
{{page break|label=}}
[[শ্ৰেণী:কাব্য গ্ৰন্থ]]
sw7lqhqm03f31zwva57kzru48piyaqa
পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/১
104
91357
248382
248379
2026-04-27T12:19:13Z
BabulB
104
248382
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}}
{{box|background=white|align=center|border size=5px|radius=50px|text align=center|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
{{Dhr|20em}}
{{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}}
</poem>}}}}<noinclude></noinclude>
sabik90q0av3pph4qw1ie2ou4sraqt9
248383
248382
2026-04-27T12:20:12Z
BabulB
104
[[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/248382|248382]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
248383
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}}
{{box|background=white|align=center|border size=5px|radius=0px|text align=center|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
{{Dhr|15em}}
{{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}}
</poem>}}}}<noinclude></noinclude>
kynuobq6xhozldczsjcroj5i16ydh66
248384
248383
2026-04-27T12:25:04Z
BabulB
104
248384
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}}
{{box|background=white|align=center|border size=5px|radius=0px|text align=center|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
{{Dhr|15em}}
{{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}}
</poem>}}}}
{{border|maxwidth=400px|color=black|position=right|padding=40px|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
}}<noinclude></noinclude>
7r562bg81rwrg509s0rwrnnxzhnvxy3
248385
248384
2026-04-27T12:25:36Z
BabulB
104
248385
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}}
{{box|background=white|align=center|border size=5px|radius=0px|text align=center|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
{{Dhr|15em}}
{{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}}
</poem>}}}}
{{border|maxwidth=400px|color=black|position=right|padding=40px|
[[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]]
{{right|{{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET.}}
}}<noinclude></noinclude>
bgi9btxzr1f0eq8vm80ri04frmugo0d
248386
248385
2026-04-27T12:26:35Z
BabulB
104
248386
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}}
{{box|background=white|align=center|border size=5px|radius=0px|text align=center|
{{border|maxwidth=400px|color=black|position=center|padding=40px|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
{{Dhr|15em}}
{{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}}
</poem>}}}}
}}<noinclude></noinclude>
pkppmaxpoycpp2xwjqdvpz8ad1i04gp
248387
248386
2026-04-27T12:27:54Z
BabulB
104
248387
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}}
{{border|maxwidth=450px|color=black|position=center|padding=10px|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
{{Dhr|15em}}
{{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}}
</poem>}}}}
}}<noinclude></noinclude>
ay4z5fv8qibjjw506fskvlsjnnhncaz
248388
248387
2026-04-27T12:28:24Z
BabulB
104
248388
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}}
{{border|maxwidth=450px|color=black|position=center|padding=40px|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
{{Dhr|15em}}
{{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}}
</poem>}}}}<noinclude></noinclude>
2hpcecpy2wx2kbb6t9sf8x57hphjks4
248389
248388
2026-04-27T12:29:45Z
BabulB
104
248389
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}}
{{border|maxwidth=450px|color=black|position=center|padding=40px|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
{{Dhr|25em}}
{{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}}
</poem>}}}}<noinclude></noinclude>
a1e68572827wnk52z3v9755rk1ritxt
248390
248389
2026-04-27T12:30:52Z
BabulB
104
248390
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}}
{{border|maxwidth=400px|bstyle=double|bthickness=8px|align=center|padding=20px|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
{{Dhr|20em}}
{{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}}
</poem>}}}}<noinclude></noinclude>
7hz7p43byv375q6yyfb9xxpbuzu008i
248402
248390
2026-04-27T15:30:26Z
BabulB
104
248402
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}}
{{border|maxwidth=400px|bstyle=double|bthickness=8px|align=center|padding=20px|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
{{Dhr|20em}}
{{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}}
</poem>}}}}
{{Img float
| file = বড়বউ - সত্যচরণ মিত্র (১৯১৭) (page 76 crop).jpg
| width = 400px
| align = center
| cap = অবিনাশ গঙ্গা হইতে শব তুলিতেছে।—৬৯ পৃষ্ঠা}}<noinclude></noinclude>
1m6yylqk0z0pqimanwayl3d1wpvqz5e
248403
248402
2026-04-27T15:30:51Z
BabulB
104
248403
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}}
{{border|maxwidth=400px|bstyle=double|bthickness=8px|align=center|padding=20px|
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'''}}
{{Dhr|20em}}
{{X-larger|{{gap|5em}}'''শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''}}
</poem>}}}}<noinclude></noinclude>
7hz7p43byv375q6yyfb9xxpbuzu008i
পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/১৬
104
91407
248391
248322
2026-04-27T12:32:11Z
BabulB
104
248391
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Dhr|5em}}
{|style="border:2px dashed; width:80%"padding:10px;"
|-
মৰমৰ বন্তি আৰু চন্দন,
{{gap}}তোমালোকে এতিয়া পঢ়ি সোৱাদ নেপালেও
আগলৈ পঢ়ি সোৱাদ পাবা, এই আশাতে ‘কোঁৱৰ
বিদ্রোহ' কিতাপখনি ককাদেউতাৰ স্নেহ-আশীৰ্ব্বাদৰে
সৈতে তোমালোকৰ হাতত অৰ্পণ কৰিলোঁ।
{| {{ts|wa|mc}}
| width=30% |<center>গুৱাহাটী, অসম।<br>ইং ১৪৷২৷ ১৯৫৬।</center>
| width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}}
| {{ts|ar}} |<center>'''শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''</center>{{gap|1em}}
|}
|}<noinclude></noinclude>
rqd5uohf7h7bjr4du10j6l7ufcpi9au
248392
248391
2026-04-27T12:32:30Z
BabulB
104
[[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/248391|248391]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
248392
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Dhr|5em}}
মৰমৰ বন্তি আৰু চন্দন,
{{gap}}তোমালোকে এতিয়া পঢ়ি সোৱাদ নেপালেও
আগলৈ পঢ়ি সোৱাদ পাবা, এই আশাতে ‘কোঁৱৰ
বিদ্রোহ' কিতাপখনি ককাদেউতাৰ স্নেহ-আশীৰ্ব্বাদৰে
সৈতে তোমালোকৰ হাতত অৰ্পণ কৰিলোঁ।
{| {{ts|wa|mc}}
| width=30% |<center>গুৱাহাটী, অসম।<br>ইং ১৪৷২৷ ১৯৫৬।</center>
| width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}}
| {{ts|ar}} |<center>'''শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''</center>{{gap|1em}}
|}<noinclude></noinclude>
maz51k0ducryjcp7vgc6kwk95cqcuzp
সাঁচ:নিৰ্বাচিত লেখা/২০২৬/এপ্ৰিল
10
91436
248430
248329
2026-04-28T08:40:57Z
BabulB
104
248430
wikitext
text/x-wiki
{{নিৰ্বাচিত লেখা ডাউনলোড|ওমৰ তীৰ্থ}}
'''[[ওমৰ তীৰ্থ]]''' প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত ৰচিত ৰহস্যধৰ্মী উপন্যাস (১৯৫৫)
[[File:ওমৰ তীৰ্থ.djvu|right|120px]]
{{Block center|<poem>আজিয়েই দিয়া কালিলৈ কিয়
::::কোনে জানে মোৰ কালি কি হ'ব?
হাজাৰ হাজাৰ বছৰ বিয়পা
::::হয়তো অতীতে সামৰি থ'ব।</poem>}}
{{Right|([[ওমৰ তীৰ্থ|সম্পূৰ্ণ পঢ়ক]])}}
<noinclude>[[শ্ৰেণী:নিৰ্বাচিত লেখাৰ সংৰক্ষণ]]</noinclude>
6kdqyky46zbdt1ftsdqg6yk44jlfanb
248433
248430
2026-04-28T08:44:17Z
BabulB
104
248433
wikitext
text/x-wiki
{{নিৰ্বাচিত লেখা ডাউনলোড|ওমৰ তীৰ্থ}}
'''[[ওমৰ তীৰ্থ]]''' প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত ৰচিত ৰহস্যধৰ্মী উপন্যাস (১৯৫৫)
[[File:ওমৰ তীৰ্থ.djvu|right|120px]]
{{Block center|<poem>আজিয়েই দিয়া কালিলৈ কিয়
::::কোনে জানে মোৰ কালি কি হ'ব?
হাজাৰ হাজাৰ বছৰ বিয়পা
::::হয়তো অতীতে সামৰি থ'ব।</poem>}}
{{Block center|<poem>এই জগতত এয়ে মাথোঁ সঁচা
::::বাকী সকলোটি তেনেই ভুল
এবাৰ সৰিলে সৃষ্টিৰ বুকুত
::::নুফুলে দুনাই জীৱন ফুল।</poem>}}
{{Right|([[ওমৰ তীৰ্থ|সম্পূৰ্ণ পঢ়ক]])}}
<noinclude>[[শ্ৰেণী:নিৰ্বাচিত লেখাৰ সংৰক্ষণ]]</noinclude>
41y19ml19ebrv0gog578bh7ggbap27y
248434
248433
2026-04-28T08:44:41Z
BabulB
104
248434
wikitext
text/x-wiki
{{নিৰ্বাচিত লেখা ডাউনলোড|ওমৰ তীৰ্থ}}
'''[[ওমৰ তীৰ্থ]]''' প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত ৰচিত ৰহস্যধৰ্মী উপন্যাস (১৯৫৫)
[[File:ওমৰ তীৰ্থ.djvu|right|120px]]
{{Block center|<poem>আজিয়েই দিয়া কালিলৈ কিয়
::::কোনে জানে মোৰ কালি কি হ'ব?
হাজাৰ হাজাৰ বছৰ বিয়পা
::::হয়তো অতীতে সামৰি থ'ব।
এই জগতত এয়ে মাথোঁ সঁচা
::::বাকী সকলোটি তেনেই ভুল
এবাৰ সৰিলে সৃষ্টিৰ বুকুত
::::নুফুলে দুনাই জীৱন ফুল।</poem>}}
{{Right|([[ওমৰ তীৰ্থ|সম্পূৰ্ণ পঢ়ক]])}}
<noinclude>[[শ্ৰেণী:নিৰ্বাচিত লেখাৰ সংৰক্ষণ]]</noinclude>
bmxmai8tg3bntsw8n97nvaiu4pmp3bp
248439
248434
2026-04-28T08:49:27Z
BabulB
104
248439
wikitext
text/x-wiki
{{নিৰ্বাচিত লেখা ডাউনলোড|ওমৰ তীৰ্থ}}
'''[[ওমৰ তীৰ্থ]]''' প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত ৰচিত ৰহস্যধৰ্মী উপন্যাস (১৯৫৫)
[[File:ওমৰ তীৰ্থ.djvu|right|120px]]
{{Block center|<poem>আজিয়েই দিয়া কালিলৈ কিয়
::::কোনে জানে মোৰ কালি কি হ'ব?
হাজাৰ হাজাৰ বছৰ বিয়পা
::::হয়তো অতীতে সামৰি থ'ব।
{{c|................}}
এই জগতত এয়ে মাথোঁ সঁচা
::::বাকী সকলোটি তেনেই ভুল
এবাৰ সৰিলে সৃষ্টিৰ বুকুত
::::নুফুলে দুনাই জীৱন ফুল।</poem>}}
{{Right|([[ওমৰ তীৰ্থ|সম্পূৰ্ণ পঢ়ক]])}}
<noinclude>[[শ্ৰেণী:নিৰ্বাচিত লেখাৰ সংৰক্ষণ]]</noinclude>
bnggo7ehpc32zrq5lgg825w4drlti3b
পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪৯
104
91441
248425
2026-04-28T08:31:16Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
248425
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}}</noinclude>গামোচাত নিব। খাপ দি ধৰিলে লেখাও পাব।” কাম বৰুৱাই এই কথা স্বৰ্গদেৱত বিশ্বাসে কলত স্বৰ্গদেৱে কাম বৰুৱাকে আৰু লাখৰ তামূলী-লিগিৰাকে খাপ দি ধৰিবলৈ দিলে। চাউডাঙ্গৰ চমুৱাই লেখা লৈ ভিতৰলৈ সোমাই যাওঁতে খাপ দিয়া মানুহে ধৰিলত তামোলৰ গামোচা চাই লেখা পাই নি কাম বৰুৱা আৰু লাখৰৰ হাতত দিলত এওঁলোকে নি স্বৰ্গদেৱক বিশ্বাসে দেখুৱালে। স্বৰ্গদেৱেও চমুৱাটোক লোৱা দি থব দিলে, পাচদিনা বৰবৰুৱাৰ সোধ-পোছলৈ বাট নেচাই স্বৰ্গদেৱৰ আজ্ঞাৰে তাক চাউডাঙ্গৰ হাতত দিলে। তিপমীয়া গোহাঁইদেৱে সেই লেখাত স্বৰ্গদেৱক হীৰা খুৱাই মাৰিবলৈ ইবোৰলৈ লিখিছিল, আৰু প্ৰীতি চলোৱা কথাও লিখিছিল।
{{gap}}লক্ষ্মীসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ আৰু তিনি গৰাকী কুঁৱৰী আছিল। গড়গঞা সন্দিকৈৰ বৰঘৰীয়াৰ ঘৰৰ বৰকুঁৱৰী; লুখুৰাখনৰ জীয়াৰী ন-কুঁৱৰী, নাম কৃষ্ণপুৰীয়া; আৰু তামূলী-{{SIC|কু'ৱৰী|কুঁৱৰী}}, নাম কালিন্দ্ৰী। তিপমীয়া গোহাইদেৱৰ হাতলেখা পঢ়ি স্বৰ্গদেৱে ন-কুঁৱৰী কৃষ্ণপুৰীয়া আৰু তামূলী-কুঁৱৰী কালিন্দ্ৰীকে পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰীকে চান্দতে ৰূপহীতে সুধিব দিলে। তেওঁলোকে সৈ
নেকাঢ়োঁতে ৰূপহীৰ গালত চৰায়ো সুধিছিল, তথাপি তাই সৈ নেকাটিলে। স্বৰ্গদেৱে নিজে বৰমৰঙ্গত থাকি কৃষ্ণপুৰীয়া আৰু কালিদ্ৰীৰ হতুৱাই কেবাদিনো সোধ-পোছ কৰাইছিল, তথাপিতো মূল সত্য কথা কেও স্বীকাৰ নকৰিলে। স্বৰ্গদেৱে মনতে গুণা-গঁথা কৰি থাকিল।
{{nop}}<noinclude></noinclude>
bpsajtw6ethhcgn223ci6102yn9loxz