ৱিকিউৎস
aswikisource
https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4
MediaWiki 1.47.0-wmf.1
first-letter
মাধ্যম
বিশেষ
বাৰ্তা
সদস্য
সদস্য বাৰ্তা
ৱিকিউৎস
ৱিকিউৎস বাৰ্তা
চিত্ৰ
চিত্ৰ বাৰ্তা
মিডিয়াৱিকি
মিডিয়াৱিকি আলোচনা
সাঁচ
সাঁচ বাৰ্তা
সহায়
সহায় বাৰ্তা
শ্ৰেণী
শ্ৰেণী বাৰ্তা
লেখক
লেখক আলোচনা
পৃষ্ঠা
পৃষ্ঠা আলোচনা
সূচী
সূচী আলোচনা
প্ৰকাশক
প্ৰকাশক আলোচনা
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
সূচী:আসাম বুৰঞ্জী.pdf
106
64177
249813
249381
2026-05-12T11:29:27Z
BabulB
104
249813
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Type=book
|Title=আসাম বুৰঞ্জী
|Language=as
|Volume=
|Edition=
|Author=গুণাভিৰাম বৰুৱা
|Co-author1=
|Co-author2=
|Co-author3=
|Translator=
|Co-translator1=
|Co-translator2=
|Editor=
|Co-editor1=
|Co-editor2=
|Illustrator=
|Publisher=
|Address=
|Year=1884
|Key=
|ISBN=
|DLI=
|IA=
|NLI=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=<pagelist 1to2="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 1="বেটুপাত" 3="সূচীপত্ৰ" 4="-" 5="1" />
|Volumes=
|Remarks={{Scrollpane|height=500px|
{{পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৩}}
}}
|Notes=পুনৰ্মুদ্ৰণ ১৯৭২
|Width=
|Css=
|Header={{rh|||}}
|Footer=
}}
e11d1icx9fc0779idfqbipwcq3lji70
249814
249813
2026-05-12T11:30:20Z
BabulB
104
249814
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Type=book
|Title=আসাম বুৰঞ্জী
|Language=as
|Volume=
|Edition=
|Author=গুণাভিৰাম বৰুৱা
|Co-author1=
|Co-author2=
|Co-author3=
|Translator=
|Co-translator1=
|Co-translator2=
|Editor=
|Co-editor1=
|Co-editor2=
|Illustrator=
|Publisher=
|Address=
|Year=1884
|Key=
|ISBN=
|DLI=
|IA=
|NLI=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=<pagelist 1to2="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 1="বেটুপাত" 3="সূচীপত্ৰ" 4="-" 5="1" />
|Volumes=
|Remarks={{Scrollpane|height=550px|
{{পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৩}}
}}
|Notes=পুনৰ্মুদ্ৰণ ১৯৭২
|Width=
|Css=
|Header={{rh|||}}
|Footer=
}}
pz9rcs93vto7z2vvbt6iivmeb8r17t9
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৮
104
66919
249815
182445
2026-05-12T11:40:28Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249815
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৬৪|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>বিহগাদ্রি নামে এক পৰ্ব্বতত বশিষ্ঠ মুনিৰ আশ্ৰম আছিল। তাৰ সীমাপৰ ৰত্নভূমি নামে ঠাইত ইন্দ্ৰ ৰজাই শচী আৰু আন আন সখিসকলে সইতে সেই মুনিৰ ফুলনিত ক্রীড়া কৰি থকাত মুনিয়ে দেখি ক্ৰোধ কৰি ইন্দ্ৰক অন্ত্যজাত পতিত হবলৈ শাপ দিলে, আৰু মুনি গুৱাহাটীৰ অগ্নিকোণে কিছুমান দূৰৈত সন্ধ্যাচল পৰ্ব্বতলৈ গই তাতে আশ্ৰম কৰিলে ই আশ্রম অদ্যাপিও বশিষ্ঠাশ্রম নামে প্রখ্যাত হৈ আছে।<ref>একমতে এনে প্ৰচাৰ আছে যে বিহগাদ্ৰি পৰ্ব্বতৰ সমীপবর্তী দিখৌ নদীক মলমূত্র বাহিনী আৰু মুনিৰ পূজা কৰা শিলা যন্ত্ৰক অন্ত্যজ পূজ্য হবলৈ মুনিয়ে শাপ দিলে। সেই যন্ত্র শিলাই আহোম বিলাকৰ দেৱতা চোমদেৱ।</ref>শাপৰ প্ৰভাবত ইন্দ্ৰ তৎক্ষণাতে অতি হীন আৰু দৈত্যাকাৰ এক পুৰুষ হল। সেই পৰ্ব্বতৰ এজনী তিৰোতাৰ প্ৰতি আসক্তি হোৱাৰ পাছত ইন্দ্ৰৰ শাপ মোচন হই স্বৰ্গলৈ গল। যাবৰ সময়ত সেই স্ত্ৰীত ইন্দ্রে এই কথা কলে “তোমাৰ গৰ্ভত এটি পুত্র আছে কালত জন্মি সেইয়ে ৰজা হব।” কালক্রমে সেই স্ত্ৰীৰ এটা ল'ৰ৷ হ'ল। তাৰ নাম খেনখাম। ল'ৰা ডেকা হ’লত তেওঁক ইন্দ্ৰে চোমদেৱ নামে যন্ত্র কাই চোঙ্গ মুঙ্গ নামে কুকুৰা ঢাক নামে বাদ্য আৰু হেঙ্গদান নামে অস্ত্র দিলে। আৰু অনেক ৰাজনীতি শিকালে ও কি বস্তু কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাকো কই দিলে। ইয়াক পাবৰ পৰা খেনখাম মহাপ্রতাপশালী হই স্বর্ণাদ্রি পৰ্য্যন্ত ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰিলে আৰু বিহগাদ্রি পতিৰ লাউখ্ৰি পণ্ডিত আৰু স্বর্ণাদ্ৰি পৰ্য্যন্ত পূজাক্জি পণ্ডিতকো ইন্দ্ৰে খেনখামৰ লগ লগাই দিলে। সেই খেনখামৰ ১৮ জনা কুঁৱৰীৰ পৰা ১০০ পুত্র জন্মে। খুন্লুঙ্গ সকলোতকৈ ডাঙ্গৰ আৰু খুন্লাই তেওঁৰ তলতীয়া। আন আন বিলাক পুত্ৰক আন আন পৰ্ব্বতত ৰজা পাতি খুন্লুঙ্গ খুন্লাইক সেই পণ্ডিত ও বয়বস্তুয়ে সইতে পৃথিবীৰ নামনিত ৰজা হবলৈ পঠালে। খুন্লুঙ্গ খুন্লাইএ লোৰ শিকলিৰে স্বৰ্ণাদ্ৰিৰ পৰা নামি আহি প্ৰথমে মুংৰিং মুংৰাঙ্গতে ৰ'লহি। তাতে অনেক লোক লগ ললে। তাৰ পাছে যি যি ঘটনা হ'ল সেইবিলাকৰ বিবৰণ পূৰ্ব্বৱতেই কোৱা হয়।
{{gap}}আহোম বিলাকৰ বিষয়ে এই যে কথা ইটো কেবল আন আন<noinclude></noinclude>
31sqa5xas00o8yro4nv1yt5syu5wai0
249816
249815
2026-05-12T11:41:10Z
BabulB
104
249816
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৬৪|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>বিহগাদ্রি নামে এক পৰ্ব্বতত বশিষ্ঠ মুনিৰ আশ্ৰম আছিল। তাৰ সীমাপৰ ৰত্নভূমি নামে ঠাইত ইন্দ্ৰ ৰজাই শচী আৰু আন আন সখিসকলে সইতে সেই মুনিৰ ফুলনিত ক্রীড়া কৰি থকাত মুনিয়ে দেখি ক্ৰোধ কৰি ইন্দ্ৰক অন্ত্যজাত পতিত হবলৈ শাপ দিলে, আৰু মুনি গুৱাহাটীৰ অগ্নিকোণে কিছুমান দূৰৈত সন্ধ্যাচল পৰ্ব্বতলৈ গই তাতে আশ্ৰম কৰিলে ই আশ্রম অদ্যাপিও বশিষ্ঠাশ্রম নামে প্রখ্যাত হৈ আছে।<ref>একমতে এনে প্ৰচাৰ আছে যে বিহগাদ্ৰি পৰ্ব্বতৰ সমীপবর্তী দিখৌ নদীক মলমূত্র বাহিনী আৰু মুনিৰ পূজা কৰা শিলা যন্ত্ৰক অন্ত্যজ পূজ্য হবলৈ মুনিয়ে শাপ দিলে। সেই যন্ত্র শিলাই আহোম বিলাকৰ দেৱতা চোমদেৱ।</ref>শাপৰ প্ৰভাবত ইন্দ্ৰ তৎক্ষণাতে অতি হীন আৰু দৈত্যাকাৰ এক পুৰুষ হল। সেই পৰ্ব্বতৰ এজনী তিৰোতাৰ প্ৰতি আসক্তি হোৱাৰ পাছত ইন্দ্ৰৰ শাপ মোচন হই স্বৰ্গলৈ গল। যাবৰ সময়ত সেই স্ত্ৰীত ইন্দ্রে এই কথা কলে “তোমাৰ গৰ্ভত এটি পুত্র আছে কালত জন্মি সেইয়ে ৰজা হব।” কালক্রমে সেই স্ত্ৰীৰ এটা ল'ৰ৷ হ'ল। তাৰ নাম খেনখাম। ল'ৰা ডেকা হ’লত তেওঁক ইন্দ্ৰে চোমদেৱ নামে যন্ত্র কাই চোঙ্গ মুঙ্গ নামে কুকুৰা ঢাক নামে বাদ্য আৰু হেঙ্গদান নামে অস্ত্র দিলে। আৰু অনেক ৰাজনীতি শিকালে ও কি বস্তু কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাকো কই দিলে। ইয়াক পাবৰ পৰা খেনখাম মহাপ্রতাপশালী হই স্বর্ণাদ্রি পৰ্য্যন্ত ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰিলে আৰু বিহগাদ্রি পতিৰ লাউখ্ৰি পণ্ডিত আৰু স্বর্ণাদ্ৰি পৰ্য্যন্ত পূজাক্জি পণ্ডিতকো ইন্দ্ৰে খেনখামৰ লগ লগাই দিলে। সেই খেনখামৰ ১৮ জনা কুঁৱৰীৰ পৰা ১০০ পুত্র জন্মে। খুন্লুঙ্গ সকলোতকৈ ডাঙ্গৰ আৰু খুন্লাই তেওঁৰ তলতীয়া। আন আন বিলাক পুত্ৰক আন আন পৰ্ব্বতত ৰজা পাতি খুন্লুঙ্গ খুন্লাইক সেই পণ্ডিত ও বয়বস্তুয়ে সইতে পৃথিবীৰ নামনিত ৰজা হবলৈ পঠালে। খুন্লুঙ্গ খুন্লাইএ লোৰ শিকলিৰে স্বৰ্ণাদ্ৰিৰ পৰা নামি আহি প্ৰথমে মুংৰিং মুংৰাঙ্গতে ৰ'লহি। তাতে অনেক লোক লগ ললে। তাৰ পাছে যি যি ঘটনা হ'ল সেইবিলাকৰ বিবৰণ পূৰ্ব্বৱতেই কোৱা হয়।
{{gap}}আহোম বিলাকৰ বিষয়ে এই যে কথা ইটো কেবল আন আন<noinclude>{{Rule|}}</noinclude>
kh5xwolo68ilvnrllt169gt07gqwdrt
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৩০
104
67212
249756
201897
2026-05-11T17:40:48Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249756
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|২৬|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>ভগদত্তৰ বংশ লোপ হোৱাৰ পাছত কামৰূপৰ পৰাক্ৰম আকৌ হ্ৰাস
হ’বলৈ ধৰিলে৷ আৰু দেশখনো নানা সৰু সৰু ৰাজ্যত বিভক্ত হ’ল।
বাৰ ভূঁয়াৰ শাসনৰ কথা, যাক আমি পাছে ক’ম, তাৰো প্ৰথম বীজ
এই ৰজাৰ বংশৰ লোপ হোৱাতে হয় কিয়নো ই বংশই সমুদায় কামৰূপৰ
একছত্ৰী ৰজা আছিল। এই বংশ লোপ হোৱাৰ পাছত ই দেশত নানা
উপদ্ৰৱ ঘটে। প্ৰায় অনেক দিন অৰাজক ৰূপে থকা বুলিলেও হানি নাই।
ভগদত্তৰ বংশৰ ৰজাবিলাকে আৰ্য্য জাতিৰ বৈদিক ধৰ্ম্মক আশ্ৰয় কৰিছিল।
কোনো ৰজাৰ বংশই চিৰকাল পৃথিবীত নাথাকে।
{{gap}}বৌদ্ধধৰ্ম্মৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ যেতিয়া ভাৰতবৰ্ষৰ চাৰিও ফালে হ’ল সি সময়ত
সেই ধৰ্ম্মস্ৰোতঃ ই দেশলৈকো প্ৰবাহিত হইছিল। আৰু সেই সময়তহে
ভগদত্তৰ বংশৰ হাতৰ পৰাই ই দেশ একেবাৰে যায়। তেতিয়া ই দেশত
বৌদ্ধধৰ্ম্মৰ ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। এই দেশত ঠাইয়ে ঠাইয়ে যি যি
মন্দিৰ বা মন্দিৰৰ ভগ্নাৱশেষ বা মূৰ্ত্তি আছে তাত বৌদ্ধ বিলাকৰ মূৰ্ত্তিৰ
গঢ় গঠন অনেক দেখি। বিশেষ গুৱাহাটীৰ শুক্ৰেশ্বৰ দেৱালয়ৰ লুইতৰ
দাঁতিত যি মূৰ্ত্তি আছে যাক সাক্ষী জনাৰ্দ্দন বোলে, সেই মূৰ্ত্তিৰ আকৃতি
বৌদ্ধ মূৰ্ত্তিৰ আকৃতি সদৃশ। হাজোত হয়গ্ৰীৱমাধব নামে যি দেৱালয়
আছে সেই দেৱতাক দৰ্শন কৰিবলৈ এতিয়াও ভোটবিলাক আহে।
সিহঁতে কয় বোলে এই দেৱতা সিহঁতৰ দেশৰ পৰা আহিছে। মগধ-
দেশত বৌদ্ধ ধৰ্ম্মৰ সুবিখ্যাত অশোক নামে ৰজাই যেতিয়া সেই ধৰ্ম্ম
আলোচনা কৰিবলৈ এক মহাসভা কৰে যি সভালৈ চীন, তীব্বত, ব্ৰহ্মা,
প্ৰভৃতি দেশৰ পৰা লোক আহিছিল, সেই সভালৈ কামৰূপৰ পৰাও
লোক গইছিল। এনে আশঙ্কা হ’ব পাৰে যে ই দেশত বৌদ্ধধৰ্ম্ম প্ৰৱল
হোৱাহলে তাৰ চিন থাকিল হেঁতেন। প্ৰকৃতে হলে মানুহৰ ধৰ্ম্মভাৱত
এতিয়া বৌদ্ধধৰ্ম্মৰ একো চিন নেদেখি। কিন্তু সাধাৰণ ৰূপে হ’লে সেই
ধৰ্ম্মৰ প্ৰাদুৰ্ভাবৰ অনেক চিন পোৱা যায়। কামাখ্যাৰ যি মন্দিৰ পূৰ্ব্বে
কৰা হইছিল, সি ভাগিছিগি গই তাৰ ওপৰত মাটি হই গছ গজিছিল।
নৰনাৰায়ণ ৰজাৰ দিনতহে তাক আবিষ্কাৰ কৰা হই পুনৰায় নিৰ্ম্মাণ কৰা
হ’ল৷ আৰু যোগিনীতন্ত্ৰ পুথী চাই কামাখ্যাৰ মন্দিৰ আবিষ্কাৰ কৰা<noinclude></noinclude>
nq6wtr94qulen3t6r1jiyqnvbegu0k0
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৩১
104
67213
249757
201898
2026-05-11T17:43:02Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249757
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তৃতীয় অধ্যায়|২৭}}</noinclude>হয়, তাৰো কাৰণ এই যে, বৌদ্ধ বিলাকৰ দিনৰে পৰা দেবীৰ পূজাৰ
প্ৰতি লোকৰ শ্ৰদ্ধা নোহোৱাত মন্দিৰৰ তেনে দশা হইছিল। ইয়াৰ
পূৰ্ব্বে অনেক প্ৰবল ৰূপে হিন্দু ধৰ্ম্ম চলতি হোৱাতো প্ৰায় শঙ্কৰদেৱৰ
দিন লৈকে লোক বিলাক অনাচাৰী আছিল আৰু সেই দেখি সেই দিনত
সেই লোকবিলাকক “বৌদ্ধ চাৰী” বুলি কইছিল। গুৰু কথা চৰিত্ৰ পুথীত
লেখা আছে বোলে যেতিয়া শঙ্কৰদেৱে উজনিৰ বেলগুড়িৰ ধুঁৱাহুটা
নামে ঠাইত থাকে তেতিয়া বৌদ্ধ মতৰ দুজন টাটকীয়া মানুহ লগ
পাইছিল। সেই দুজনৰ এজনে ব্যাধি আৰু এজনে বেজ হই খাই
ফুৰিছিল, পাছে তেওঁ পাষণ্ড মৰ্দ্দন নামে গীত লোকক শিকাই দিওৱাত
সেই গীত সকলোৱে গাই ফুৰাত, সি দুজন বৌদ্ধে ভোটৰ দাঁতিপাৰে
গ’ল। যি মগধ দেশত বৌদ্ধ ধৰ্ম্মৰ মূল উৎপত্তি হয় তাতো বৌদ্ধধৰ্ম্মক
আশ্ৰয় কৰা লোক নাই কেবল বৌদ্ধ গয়া নামে ঠাইত বৌদ্ধৰ মন্দিৰ
মাথোন আছে। শঙ্কৰাচাৰ্য্যৰ সময়ৰ পৰা যেতিয়া আকৌ হিন্দু ধৰ্ম্ম উজ্জ্বল
হই চলিবলৈ ধৰিলে তেতিয়া সেই ধৰ্ম্ম একেবাৰেই দেশৰ পৰা গুছিল।
সেইৰূপে ই দেশৰ পৰাও বৌদ্ধ ধৰ্ম্ম লোপ হল হয় তথাপি বৌদ্ধবিলাকৰ
দেৱালয় হয়গ্ৰীব মাধব থকাত আমি কোৱা সময়ত যে এই ধৰ্ম্ম, যে
প্ৰচাৰ আছিল তাৰ কোনো সংশয় নাই। আমাৰ ই দেশৰ কেতবিলাক
আচাৰ ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰাইও বৌদ্ধ মত ই দেশত চলতি থকাৰ প্ৰমাণ পোৱা
যায়। ইয়াৰে কেতবিলাক আচাৰ ব্যৱহাৰৰ আন আন কাৰণ বা
অভিপ্ৰায় থাকিলেও বৌদ্ধাচাৰ প্ৰৱলে ই যে তাৰ মূল কাৰণ ইয়াক নুই
বুলিব নোৱাৰি। ভাৰতবৰ্ষৰ অন্যান্য দেশৰ দৰে ই দেশত জাতিৰ প্ৰতি
তেনে দৃঢ়তা নাই। ইয়াৰ তিৰোতা বিলাকে সৰহ বয়সলৈকে আবিঐ
হই থাকে আৰু আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসাৰে পতি গ্ৰহণ কৰে। আমাৰ
দেশত কোনো তিৰোতাই বিয়া নকৰোৱাকৈ পতি গ্ৰহণ কৰি পাছে
লৰাচোৱালী হোৱাৰ পাছতো বিবাহ কৰায় আৰু কাৰো ঘৰত কোনো
চোৱালী বা বেটী চোৱালী থাকিলে তালৈ মানুহ চপালে তাৰ যি
সন্তান হয়, সি সন্তানৰ প্ৰতি সি সন্তানৰ জন্মদাতাৰ স্বত্ব ন থকা নিয়ম
সম্পূৰ্ণ বৌদ্ধ মত চলা ব্ৰহ্মা, চীন, প্ৰভৃতি দেশৰ নিয়মৰ সদৃশ।
{{nop}}<noinclude></noinclude>
cchmjqwtkmuj8y7sf183fedtr3pe2ao
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৩৩
104
67215
249759
201902
2026-05-11T17:45:48Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249759
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তৃতীয় অধ্যায়|২৯}}</noinclude>দেশত প্ৰচাৰ কৰে। আৰু মন্দিৰৰ প্ৰতিও মন দিয়ে। বৌদ্ধ বিলাকৰ
প্ৰভাব তেতিয়া লৈকো নিঃশেষ হোৱা নাছিল। যদিচ তেওঁ কৃতকাৰ্য্য হব
নোৱাৰিলে তথাপি লোপ হব খোজা পূজা আৰু ধৰ্ম্মৰ প্ৰতি আস্থা
প্ৰদান কৰাতে তেওঁৰ নাম বিখ্যাত হল। এওঁৰ পাছতো কোন কোন
ৰজা কেতিয়া হয় তাৰ বিবৰণ পোৱা না যায়। কেৱল এই মাত্ৰ অনুমান
হয় যে বৌদ্ধাচাৰি কোনো ৰজাৰ বংশে ইয়াত ৰাজত্ব কৰে। পাছে
বৌদ্ধধৰ্ম্ম কালক্ৰমে এই দেশৰ পৰা লোপ হই যাবলৈ ধৰা সময়ত আৰু
তাৰ পাছত ঠাইয়ে ঠাইয়ে সৰু সৰু ৰজাৰ ৰাজত্ব হোৱাৰ অনুমান হয়।
{{gap}}কৰতোয়া নদীৰ পৰা জন্ম হোৱা নাগশঙ্কৰ নামে এজনা ব্ৰাহ্মণ ৰজাৰ
নাম ৰবিনসন সাহাবে লেখিছে। এইটী তেওঁ যোগিনী তন্ত্ৰৰ পৰা পোৱা
লেখে। এই জনা ৰজাৰ বিষয়ে সংশয় জন্মে। এই বিবৰণ আছে যে
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বংশও কামৰূপত ৰাজত্ব কৰিছিল। অনুমান হয় এই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ
বংশই কৰতোয়াৰ বংশ বুলি পৰিচয় হইছে। এই বংশৰ আদি উৎপত্তি
বিষয়ে এনে কথা প্ৰচাৰ আছে বোলে এজনা ব্ৰাহ্মণৰ যুবতী কন্যা এদিনা
ব্ৰহ্মপুত্ৰ স্নান কৰিবলৈ যোৱাৰ পাছত তেওঁৰ এটি পুত্ৰ জন্মে সেই পুত্ৰই
কামৰূপৰ ৰজা হয়। এই ৰজাৰ নাম কি কত আছিল একো মীমাংসা
কৰিব নোৱাৰি। ওপৰত কোৱা কৰতোয়া নদীৰ পুত্ৰই যে এই জন ৰজা
এনে, অনুমান হয়। ফলিতাৰ্থে এই কথাটি মুঠে কাল্পনিক কথা মাত্ৰ।
কোনো এজনা অজ্ঞাতকুলশীল জাৰজ ব্ৰাহ্মণ সন্তানেই যে ৰজা হইছিল
এইহে নিশ্চয়। কামৰূপত যে ব্ৰাহ্মণ বংশৰ ৰজা হৈছিল এইটো নিশ্চয়।
শকাব্দা ৫৫১ শঁকত চীন দেশৰ হিয়ান সাঙ নামে এজনা ভ্ৰমণকাৰী বৌদ্ধ
তীৰ্থযাত্ৰা উপলক্ষে কাবুলৰ বাটেৰে ভাৰতবৰ্ষলৈ আহে তেওঁ ৫৬০-৬১
শঁকত কামৰূপলৈ আহে। এই দেশক চীন ভাষাত “কিয়ামলুপ” বুলি
লিখিছে। এখান বৰ নদী অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাড় হই হিয়ান সাঙ কামৰূপৰ
ৰাজধানী এতিয়াৰ গুৱাহাটী সেই সময়ৰ প্ৰাগজ্যোতিপুৰলৈ আহে।
এতিয়া গুৱাহাটী যেনে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুইও পাড়ে সেই সময়তো দুইও পাড়ে
ৰাজধানী আছিল। সেই সময়ত ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্ম্মা কামৰূপৰ
ৰজা আছিল। এওঁ ব্ৰাহ্মণ হইও বৌদ্ধ ধৰ্ম্মৰ প্ৰতি বিদ্বেষ নকৰিছিল।<noinclude></noinclude>
1dyzucio58smxlksax3qqlu0yqxlpf6
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৩৪
104
67216
249760
207125
2026-05-11T17:48:12Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249760
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৩০|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>বৃত্তি বিধান দিছিল৷ ৫৬৫ শঁকত কনৌজপুৰ বা কান্যকুব্জত যি এটী
বৌদ্ধধৰ্ম্মোৎসব হয় তালৈ ভাস্কৰ বৰ্ম্মা পাটলিপুত্ৰ বা পাটনাৰ চক্ৰৱৰ্ত্তী
হৰ্ষবৰ্দ্ধন নামে ৰজাৰ লগত যোৱাও জনা গইছে। সেই সময়ত কামৰূপত
হিন্দু দেৱতাৰ মন্দিৰ অনেক আছিল। বৌদ্ধ মন্দিৰ এটী মাত্ৰ আছিল।
হাজোৰ দেৱালয়কে ভ্ৰমণকাৰীয়ে লক্ষ্য কৰা অনুমান হয়। কামৰূপৰ
প্ৰজা সকলো প্ৰায় হিন্দু ধৰ্মাবলম্বী আছিল। বৌদ্ধ সকলে সেই মন্দিৰলৈ
গই উপাসনা কৰিছিল। আৰু ধৰ্ম্ম শিক্ষাৰ নিমিত্তে প্ৰয়াগৰ ওচৰৰ নালিন্দা
নামে ঠাইলৈ গইছিল। হিয়ান সাঙে কইছে বোলে কামৰূপৰ মাটী উৰ্ব্বৰা
আৰু দ। কঠাল আৰু নাৰিকল এই দেশত যথেষ্ট পোৱা যায়। ইয়াৰ
লোক সকলে এই ছবিধ ফল বড় আদৰেৰে খায়। ইয়াৰ জল আৰু বায়ু
স্বাস্থ্যকৰ। ইয়াৰ লোক সকল কটীয়া আৰু দেখিবলৈ ভয় লগা হলেও
ইহঁতৰ স্বভাব ভাল। ইহঁতৰ বিদ্যাৰ প্ৰতি উৎসাহ প্ৰৱল। কামৰূপৰ ভাষা
মধ্য ভাৰতবৰ্ষৰ লোক সকলৰে স্বতন্ত্ৰ হিয়ান সাঙে আৰু কইছে বোলে
কামৰূপৰ ৰাজধানীৰ পৰিধি ৫ কি ৬ মাইল আৰু দেশৰ পৰিধি প্ৰায়
২০০০ মাইল। কামৰূপৰ পূৰ্ব্ব সীমাতে চীন দেশৰ সু নামে এজাতি লোক
বাস কৰে। সেই ঠাইলৈ যোয়া বাট অতি দুৰ্গম, প্ৰায় দুমাহ লাগে।
কামৰূপৰ পূৰ্ব্ব দক্ষিণ সীমাত বনৰিয়া হাতী বিস্তৰ। হিয়ান সাঙে লেখিছে
বোলে ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ ৰজাই অনেক দিন ৰাজত্ব কৰিছে। হিয়ান সাঙৰ
এই বিবৰণ পাঠ কৰি ১৩০০ বছৰ পূৰ্ব্বে দেশৰ কেনে অৱস্থা আছিল
জানিব পাৰি। অতি অলপতে নগাওঁৰ এঠাইত এখান তামৰ ফলী ওলাইছিল
তাতো বৰ্ম্মা উপাধিৰ কোনো ৰজাই কোনো ব্ৰাহ্মণক ভূমি দান কৰাৰ
বিবৰণ পোয়া গইছে। ইয়াৰ দ্বাৰা জনা যায় যে কামৰূপত ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ
ৰজা আছিল। সেই ৰজায়ে এই ব্ৰাহ্মণ বংশৰে ইয়াত সন্দেহ কৰিব লগীয়া
নাই। হিয়ান সাঙে এই দেশলৈ অহাৰ সময়ত এতিয়াৰ সমুদায় আসাম ৰাজ্য
ব্ৰাহ্মণ বংশৰ ৰজাৰ অধীন আছিল। এওঁ বিলাকৰ অধীনে অনেক ক্ষুদ্ৰ
ক্ষুদ্ৰ ৰজা আছিল। চিৰকাল কোনো কথাই স্থিৰ নাথাকে। এই বংশৰ
ৰজা সকল দুৰ্ব্বল হল আৰু ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰজা সকলৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি হলএ এই
বংশ লোপ পালে। কিন্তু কি ৰূপে কেতিয়া লোপ পালে নিশ্চয় নাই।
{{nop}}<noinclude></noinclude>
aikilsyyzsou0p02ro44xyw9a8yoqzq
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৩৫
104
67217
249761
207126
2026-05-11T17:51:07Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249761
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তৃতীয় অধ্যায়|৩১}}</noinclude>{{gap}}এতিয়াৰ দৰঙ্গ জিলাত নাগশঙ্কৰ নামে এক শিৱৰ দেৱালয় আছে।
নাগাক্ষ নামে ৰজাই এই দেৱালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ওপৰত কোৱা নাগশঙ্কৰ
ৰজাই যে এই নাগাক্ষ ৰজা এইটী বিশ্বাস কৰিবলৈ বহু কাৰণ পোৱা
যায়। নাগশঙ্কৰ দেৱালয়ৰ ওপৰৰ প্ৰতাপপুৰ বা প্ৰতাপগড়ত এই জনা
ৰজাৰ নগৰ থকা বুলি কয়। সেই হলে নাগশঙ্কৰ ৰজাৰ ৰাজধানী সেই
ঠাইতে আছিল শকাদিত্যৰ শকৰ তিনিশ বছৰ মানৰ পাছত এই জনা
ৰজা হয়। তেওঁৰ বংশৰ কেইবা জনাও ৰজা হই যোৱাৰ পাছত সেই
বংশৰ নাশ হয়। এই বংশৰ ৰজাবিলাকে প্ৰায় ৪০০ বছৰমান ৰাজত্ব
কৰে। কামৰূপৰ এই বংশৰ বজাবিলাকে দৰঙ্গ জিলাত থকা বুলি অনুভব
হয়। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ {{SIC|দিক্ষণ|দক্ষিণ}} কূলত আৰিমত্ত নামে এক ৰজাৰ বিবৰণ পোৱা যায়। এনে প্ৰবাদ আছে বোলে প্ৰতাপপুৰৰ কোনো ৰজাৰ ৰাণীৰে সইতে
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ গুপ্ত সমাগম হোৱাত এইজনা ৰজাৰ জন্ম হয়। এওঁৰ আকৃতি
আড়ি মাছৰ সদৃশ খকাত এওঁৰ নাম আড়িমাও দিয়া হল। এওঁ দক্ষিণ
কূলত আহি ৰাজ্য স্থাপন কৰে। এই কথা জনশ্ৰুতি মাত্ৰ প্ৰকৃতে এই
অনুমান হয় যে নাগশঙ্কৰ বা নাগাক্ষ ৰজাৰ বংশৰ কোনো এজনা ৰাণীৰ
জাৰজ সন্তান এটি সেই বংশৰ ধ্বংসৰ কিঞ্চিৎ কাল পূৰ্ব্বে প্ৰতাপগড়ৰ
পৰা আহি, দক্ষিণ কুলৰ অনেক ভাগ কছাৰী আৰু জয়ন্তা ৰজাৰ পৰা
লই অধিকাৰ কৰে। এওঁৰ অধিকাৰ গুৱাহাটীৰ ওচৰৰ ৰাণীৰ পৰা নগাওঁৰ
ৰহা পৰ্য্যন্ত বিস্তাৰ আছিল। এওঁৰ জোঙ্গাল বলহু নামে এক পৰাক্ৰমী
পুত্ৰ আছিল। কছাৰী ৰজাই সইতে সদাই ৰাজ্যৰ নিমিত্তে বিৰোধ লাগি
থকাত তেওঁ এটি গড় নিৰ্ম্মাণ কৰে। সেই গড়ৰ ভগ্নাবশেষ এতিয়াও
নগাওঁৰ শহৰী মৌজাত আছে। ইয়াকে জোঙ্গাল বলহুৰ গড় বুলি কয়।
জোঙ্গাল বলহুয়ে সইতে যুদ্ধত নোৱাৰি কছাৰী ৰজাই সন্ধি কৰে আৰু
এজনী ৰাজকুমাৰী জোঙ্গাল বলহুক বিবাহ দিয়ে। কিছুকালৰ পাছত
এই কছাৰী ৰাজকুমাৰীৰ ষড়যন্ত্ৰত কছাৰী ৰজাই সইতে কাপিলীৰ তীৰত
এক যুদ্ধ হয়। তাতে জোঙ্গাল বলহু পৰাস্ত আৰু ক্ষত বিক্ষত হই
কিলিঙ্গ নদীত পড়ি উটি যায়। এই ঘটনাৰ পৰাই এনে কথা কোৱা
আছে বোলে তেওঁ “ৰহাত ৰহিল জাগিল ব’হাত বহিল।” প্ৰকৃত পক্ষে<noinclude></noinclude>
mtj0trjdcgzotldnvl82j39ky1zp2ba
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৩৬
104
67218
249763
207127
2026-05-11T18:11:36Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249763
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৩২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>হলে নদীত পড়ি উটি যোৱাৰ পাছত তেওঁ কোনো ঠাইত গই মৃত্যু
হল। ইফালে তেওঁৰ স্থাপিত নগৰ কছাৰী বিলাকে আক্ৰমণ কৰি অধিকাৰ
কৰিলে।
{{gap}}কামৰূপৰ ডিমৰুৱাৰ ৰজা এই {{SIC|আড়িমও|আৰিমত্ত}} ৰজাৰ কোনো পুত্ৰৰ সন্তান বুলি কয়। এই পৰ্যন্ত সেই ডিমৰুৰ ৰজাৰ বংশ সকলে প্ৰকৃত প্ৰস্তাবে আপনাৰ পূৰ্ব্বপুৰুষৰ জন্মৰ সম্ভ্ৰমৰ অৰ্থে কিন্তু দেখাত হলে একে গোত্ৰ বা বংশ বুলি আড়িমাছ নে খায়। এইবিলাক ঘটনাৰ কাল নিৰ্ণয় কৰা
কঠিন।
{{gap}}নাগশঙ্কৰৰ বংশ ধ্বংস হোৱাৰ পাছত উজনিত ছুটীয়া নামে এজাতি
মানুহৰ প্ৰাধান্য হয়। ইহঁতৰ ৰজা শিৱৰ ভঁড়ালী কুবেৰৰ সন্তান। এইটো
তদ্ৰূপ আন কথাৰ দৰে কাল্পনিক মাত্ৰ। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বংশৰ শেষ কোনো
এজনা ৰজাৰ ভাঁড়ালী বা লিগিৰী এজনে উজাই গই সেই জাতিক
আক্ৰমি ৰাজত্ব কৰিলে। কালক্ৰমে এই বংশৰ লোপ হোৱাৰ পাছত এই
বিলাকেই ৰজা হ’ল। পাছত আহোম বিলাকে ছুটীয়া ৰাজ্য লোৱাত
তাৰে অনেকে গই সেই দৰঙ্গ জিলাৰে এফালে ছুটীয়া প্ৰদেশ পাতিলে।
ছুটীয়া জাতি প্ৰধান হই স্বতন্ত্ৰ ৰজাৰ অধীন হোৱাত সিহঁতে সমুদায়
উত্তৰ পাৰ লইছিল। পাছে ক্ৰমে সিহঁতৰ পৰাক্ৰম হ্ৰাস হই যোৱাত
সিহঁতৰ নিমিত্তে মুঠে সেই পূৰ্ব্বৰ ঠাই খিনিহে ৰ’ল। যেতিয়া আহোম
বিলাক এই দেশলৈ আহে তেতিয়া সিহঁতৰ পূৰ্ব্বৰ ঠাইতহে পালে।
ওপৰত কোৱা বিবৰণ দ্বাৰা কামৰূপৰ উজনি অঞ্চলৰহে অলপ বিবৰণ
জানি। নামনি খণ্ডৰ বিষয়ে বেলেগ কথা আছে।
{{gap}}কামৰূপৰ নামনি খণ্ডত জীতাৰি নামে এজনা ক্ষত্ৰিয় সন্ন্যাসী ভাটীৰ
পৰা আহি ৰজা হইছিল। এওঁ পশ্চিম প্ৰদেশৰ লোক। এওঁৰ দিনতে
কামৰূপৰ গুৱাহাটী একেবাৰে পৰিত্যাগ কৰা হয়। তেওঁৰ নিজৰ দেশৰ
ওচৰলৈ ভাটীয়াই এওঁ নগৰ নিলে। কিন্তু কলৈ নিলে ইয়াক কব নোৱাৰি।
এওঁ আৰু এওঁৰ পাছত জল্পেশ্বৰ নামে এজনা ৰজা হয়। তেওঁৰ ৰাজধানী
এতিয়াৰ জলপাইগুৰী য’ত জল্পেশ্বৰ নামে দেৱালয় আছে ত’ত আছিল।
এই জনা ৰজাই জল্পেশ্বৰ দেৱালয় স্থাপন কৰে। আৰু শিৱৰ পূজা প্ৰচাৰ<noinclude></noinclude>
pic014ogttlmti8wxzgdisfudt54r87
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৩৭
104
67219
249764
249373
2026-05-11T18:13:11Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249764
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তৃতীয় অধ্যায়|৩৩}}</noinclude>কৰে, কিয়নো সন্ন্যাসী বিলাকৰ প্ৰায় শিৱই ইষ্ট দেৱতা। কামৰূপৰ এই
নামনি খণ্ডকেই আমাৰ দেশত বড় ছেড়ী দেশ বোলে। কোনো বুৰঞ্জীৰ
মতে জীতাৰীএ ৬২ বছৰ আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ সুবলিকে ১০৫ বছৰ ৰাজত্ব
কৰে। এওঁৰ পাছত পদ্মনাৰায়ণ, চন্দ্ৰ নাৰায়ণ, মহেন্দ্ৰ নাৰায়ণ, গজেন্দ্ৰ
নাৰায়ণ, ৰাম নাৰায়ণ, জয় নাৰায়ণ, খোব নাৰায়ণ আৰু ৰামচন্দ্ৰ প্ৰত্যেকে
১০৫ বছৰ ৰাজত্ব কৰে। ৰামচন্দ্ৰৰ দিনতে এই বংশ লোপ পায়। কিন্তু
ইয়াৰ সময় নিৰ্ণয় কৰা অতি কঠিন। আৰু যি ৰূপে লেখিছে তাক
বিশ্বাস কৰাও টান।
{{gap}}এই দেশত পৃথু নামে এজনা ৰজাও আছিল, এওঁৰ আৰু এওঁৰ
পৰিবাৰ সকলৰ অনেক কীৰ্ত্তি ৰঙ্গপুৰ অঞ্চলত আছে। ধৰ্ম্মপাল নামে
এজনা ৰজাৰো নাম পোৱা যায়। এইজনা ৰজাই এই দেশৰ ব্ৰাহ্মণক
দিয়া বৃত্তি আছে। কামৰূপ জিলাৰ শুৱাল কুচিৰ “বাশৰীওয়া ব্ৰাহ্মণ”
নামে খ্যাত থকা ব্ৰাহ্মণ সকলৰ ভূমি বৃত্তি এই ধৰ্ম্মপাল ৰজাই দিয়া।
এতিয়াৰ তেজপুৰলৈকে এইজনা ৰজাৰ আধিপত্য থকা সুন্দৰে জানিব
পৰা গইছে। কোনো কোনোৱে এনে ভাবে যে বঙ্গদেশত পালবংশৰ
নাশ হোৱাৰ পাছত সেই বংশৰে কোনো এজনাই কামৰূপৰ পশ্চিম
ভাগত অৰ্থাৎ এতিয়াৰ ৰঙ্গপুৰৰ বগুৰা মহকুমাৰ কোনো ঠাইত নগৰ
কৰিছিল। আৰু সেই বংশৰে সেই ধৰ্ম্মপাল ৰজা।
{{gap}}সেই ঠাইত এজন ব্ৰাহ্মণৰ এটা গোৰক্ষক আছিল। তাৰ স্বভাৱ বড়
অশান্ত আছিল। আৰু সি সকলোৰে অন্যায় কৰিছিল। পাছে এদিনা
সেই ল’ৰা পথাৰৰ পৰা নহাত বাপুয়ে বিচাৰি গই দেখিলে সি এজোপা
গছৰ তলত শুই আছে আৰু মূৰত অলপ ৰ’দ পড়াত এটা ফেঁট গোম
সাপে ফেঁট মেলি ছাঁদিছে। ইয়াকে দেখি বাপুয়ে ভয় খালে। বাপুক
দেখি সাপ লৰ মাৰি পলাল। পাছে বাপুয়ে ল’ৰাৰ ওচৰলৈ গই দেখিলে
তাৰ ভৰিত অষ্ট দল পদ্ম ত্ৰিশূল আৰু পদ্মৰেখো আছে। ইয়াকে দেখি
বাপুয়ে তাক জগাই ঘৰলৈ লই গ'ল। আৰু হীন কৰ্ম্ম কৰিবলৈ নিষেধ
কৰিলে৷ আৰু এদিনা তাক এই বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰালে যে যদি সি
কেতিয়াবা ৰজা হয় তেওঁক মন্ত্ৰী পাতিব। কালক্ৰমে সেই ব্ৰাহ্মণৰ<noinclude>{{Left|৫}}</noinclude>
ra0f82e7br1oodwgsrgk6qk682947je
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৪১
104
67223
249765
218613
2026-05-11T18:17:28Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249765
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তৃতীয় অধ্যায়|৩৭}}</noinclude>সকল ছমাহমান ক্ষেতি কৰি খাই বই থাকিল। পাছে আটাই কেইওজন
ভূঁয়াই আপনাৰ পৰিয়াল বিলাকক আনিবলৈ গ’ল। দেশৰ পৰা ঘুৰি
অহাত সেই গৌড়েশ্বৰে শিৰোমণি চণ্ডীবৰক ক্ৰোধ কৰি বন্দী কৰি
থ’লে। এইৰূপে কিছুদিন থকাত কাশীৰ এজন পণ্ডিত সেই ৰজাৰ দেশলৈ
আহিল। এওঁয়ে সইতে বাদ কৰিবলৈ কোনো মানুহ নাইকিয়াত তেওঁ
ঘূৰি যাবৰ সময়ত চণ্ডীবৰৰ বুজ পাই তেওঁক ৰজাৰ দ্বাৰা কাৰাগাৰৰ পৰা
মুক্ত কৰালে। তাৰ পাছে দুইও বাদ কৰিলত কাশীৰ পণ্ডিত পৰাস্ত হই
ভটিয়াই গ’ল। গৌড়েশ্বৰ ধৰ্ম্মনাৰায়ণ ৰজাই সন্তোষ পাই বটা বাহন দি
চণ্ডীবৰ প্ৰমুখ্যে ভূঁয়া সকলক নাও মাঝি দি কামৰূপত থোৱালে।
পাইমাগুৰী গাঁওত আকৌ তেওঁবিলাক থাকিল। এবাৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ জান
এটা বাউসী পৰগণাৰ গন্ধৰ্ব্ব ৰায় চৌধুৰীয়ে বন্ধোৱাত জান নৰয়। পো
চণ্ডীবৰে বড় প্ৰবন্ধেৰে সেই জান বন্ধোৱাত জল ৰ’ল। ইয়াতে ৰাইজে
সন্তোষ হই চণ্ডীবৰক আশীৰ্ব্বাদ কৰিলে। কিছুমান দিনৰ মূৰত তেওঁৰ
এটি পুত্ৰ হোৱাত তেওঁৰ নাম ৰাজধৰ থলে। ভূঁয়া সকলে সেই ঠাইত
ৰজাৰ সুখ দুঃখ চাই থকাত আঘোন মাহত ভোটৰ উপদ্ৰৱ হ’ল। গন্ধৰ্ব্ব
ৰায় পলাই দক্ষিণ পাৰলৈ আহিল। আন আন অনেক লোকৰ লগত
ৰাজধৰক ভোটে ধৰি নিলে। কিন্তু চণ্ডীবৰে খেদি গই সকলোকে উদ্ধাৰ
কৰি আনিলে। ভোটহঁতে এই কথাত বড় ক্ৰোধ কৰাত ৰাইজে কলে
বোলে আমি ভোটৰ দ্ৰোহী নহওঁ। এই আলচ শুনি ভূয়া সকলে বিৰক্তি
পাই বুলিলে আমি যাৰ হিত চিন্তিলোঁ সেইয়ে যেতিয়া আমাৰ প্ৰতি
ইমান অসজ আলচ পাতিলে এই দেশত থকা ভাল নহয়। ইয়াৰ পাছত
সেই ঠাই এড়ি কাজালি মুখেৰে সোমাই ভলুকা গুৰীত কিছু দিন থাকি
উত্তৰ পাড়ে কুঠাৰ ডুৰী ফোঁটা শিমলুতলত ৰ’ল গই। তাতো আছল
পাই শিঙ্গাবিৰ ওচৰে ৰটাত চাৰি কোঁট মাৰি থাকিল। কিছু দিনৰ
মুৰত ভোটে ইয়াত আক্ৰমণ কৰাত তিন দিন যুদ্ধ কৰি ভোটক
হৰুৱালে। এই সময়তে চণ্ডীবৰৰ মৃত্যু হ’লত ৰাজধৰ শিৰোমণি ভূঁয়া
হ’ল। এই ৰাজধৰেই শঙ্কৰদেৱৰ প্ৰপিতামহ। যি কোঁচ জাতিৰ ভয়ত
দুৰ্ল্লভ নাৰায়ণে দূৰণিৰ ৰাজ্য ৰাখিবলৈ বাৰ ভূঁয়াক পাতিলে সেই জাতিৰ<noinclude></noinclude>
hl4glv1hgaq5srqs0k2dg6cm41525ud
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৪৩
104
67225
249766
249413
2026-05-11T18:18:58Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249766
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||চতুৰ্থ অধ্যায়|}}</noinclude>{{gap}}অসম দেশ আৰু বঙ্গাল দেশৰ উত্তৰপূৰ্ব্ব অঞ্চলত পৰ্ব্বতৰ দাঁতিত এতিয়াৰ দৰে অনেক আদিবাসী অসভ্য মানুহ আছিল। সেই শ্ৰেণীৰ আন আন জাতিৰ দৰে ইহঁতৰো একোজন প্ৰধান মানুহ থাকিছিল। সেইয়ে সেই সকলৰ ওপৰত গৰাকি। জাতি ভেদে আৰু কাল ভেদে এই গৰাকিৰ বেলেগ বেলেগ নাম।
{{gap}}বঙ্গাল দেশৰ উত্তৰ পূৰ্ব্ব অঞ্চলত কোঁচ<ref>কাৰো কাৰো মতে মেছ বা কছাৰী।</ref> নামে এজাতি মানুহ বাস কৰিছিল। এই জাতিৰ মানুহ অসম দেশৰ সকলো ঠাইতে পোৱা গলে সেই ঠাইত ইহঁতৰ বড় প্ৰভাৱ আছিল। প্ৰকৃতিৰ এনে নিয়ম দেখা গইছে যে প্ৰায় জাতিৰ লোকেই এবাৰ এবাৰ এই সংসাৰত প্ৰধান হয়। এই প্ৰধান হবৰো আদি কাৰণ এই যে ক্ৰমে সেই সকলে পৰস্পৰ মিল হোৱাৰ নিমিত্তে সিহঁতৰ সকলো প্ৰকাৰৰ বল অধিক হয়। যেইকি প্ৰকাৰে নহওক সেই ঠাইৰ কোঁচবিলাকৰ শক্তি ক্ৰমে বৃদ্ধি হোৱাত সিহঁতে ক্ৰমে ৰাজ্য বিস্তাৰিবলৈ ধৰিলে। যি কালত কমতাপুৰৰ শ্ৰীভ্ৰষ্ট হবলৈ ধৰে সেই কালত সেই ফালৰ কোঁচ কুলীয়া “হাজো” “হাজি” বা “হাথিয়া” নামে এজন প্ৰধান লোক আছিল। সেইজনেই সেই বিলাকৰ মাঝত প্ৰধান অথবা ৰজা আছিল। হাজোৰ হিৰা আৰু জিৰা নামে দুজনী জীয়েক আছিল। সেই দুইও জনী আবিয়ৈ হই থকাত সিহঁতৰ দুইৰো দুটি ল’ৰা অলপ আগ পাছকৈ হ’ল। এনেৰূপে জনশ্ৰুতি আছে বোলে সেই দুৰ্যশৰ কাৰণ হোৱাত এদিন হাজীয়ে চিন্তা কৰি থকাত এনে দৈববাণী হ’ল বোলে তেওঁৰ জীয়েক দুজনীত শিৱৰ সংসৰ্গৰ পৰা সেই সন্তান হইছে।<ref>এই কথা যে বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি এইটী কোনে নপতিয়াব? সকলো দেশৰ যি ৰজা সকলৰ হীন জাতি বা কুলৰ পৰা উৎপত্তি বা জন্মৰ বিষয়ে যাৰ সংশয় সে সকলে কোনো দেৱতা বা শ্ৰেষ্ঠ লোকৰ সন্তান বুলি কয়। সেইৰূপে এই সকলেও সেইৰূপ কথা প্ৰচাৰ কৰিছিল। এনেটোহে ঠাৱৰ যে সেই দেশত ভ্ৰমি ফুৰা কোনো সন্নাসীৰ পৰা সেই দুজন লৰা হয়। প্ৰায় সন্ন্যাসীবিলাকৰ আৰাধ্য দেৱতা শিৱ সেইনিমিত্তে সেই ৰজাও শিৱবংশ নামে বিখ্যাত হ’ল। তেনে নহলে ৰজাৰ প্ৰতি ভক্তি তিমান নহলহেঁতেন।</ref> হিৰাৰ পুতেকৰ<noinclude>{{Rule|}}</noinclude>
b6kz8egxudnc2mcw1a2p5wmllterc5f
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৪৯
104
67231
249767
249396
2026-05-11T18:21:37Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249767
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||চতুৰ্থ অধ্যায়|৪৫}}</noinclude>শঁকত আকৌ চিলাৰায় আহি যুদ্ধ কৰাত আহোম বিলাক ঘাটিল। আৰু সোন্দৰ গোঁহাই প্ৰভৃতি কেতবিলাক মানুহ বন্দী দিয়াত সেই সকলক লই চিলাৰায় নিজ দেশলৈ গ’ল। কিছুমান বছৰৰ পাছে এদিন ৰজাই সইতে সোন্দৰ গোহাঁই পাশা খেলাত জিকাত সেই মানুহ বোৰ উভতি আহিল। আহোম বিলাকৰ কথা লেখাত এই বিষয় বিশেষকৈ লেখা যাব।
{{gap}}কালাপাহাৰে কামাখ্যাৰ মন্দিৰ ভঙ্গাৰ পাছত এইজনা ৰজাৰ দিনতে সেই মন্দিৰ পুনৰায় নিৰ্ম্মাণ কৰা হ’ল। ইয়াক সাজোঁতে প্ৰায় (১০) দশ বছৰ লাগে। এই কাৰ্য্যত চিলাৰায় বা শুক্লধ্বজৰে বিশেষ যত্ন আছিল। ১৪৮৭ শঁকত মন্দিৰ সমাপ্ত হয়। এজন হিন্দুস্থানী লোকৰ দ্বাৰা এই মন্দিৰ নিৰ্ম্মাণ হয়। কামাখ্যাৰ মন্দিৰৰ ভিতৰৰ যি ঠাইত চলন্তা দেবী আছে, তাতে নৰনাৰায়ণ আৰু চিলাৰায় দুইও জনাৰ দুটি প্ৰতিমূৰ্তি আছে। কামাখ্যাৰ পূজা চলাবৰ নিমিত্তে এই জনা ৰজাই নিজ দেশ কোঁচবেহাৰৰ পৰ৷ বামুণ আনি পাতিছিল। তাৰে কেন্দু কলাই নামে পূজাৰি বাপুৰ কথা সকলোয়ে জানে। নীলাচলৰ পূব দুৱাৰমুখতে কেন্দু- কলাই বাপুৰ মূৰ ছিগাৰ মূৰ্ত্তি আজিলৈকে আছে। এতিয়াও নীলাচলৰ যি কেই ঘৰ বামুণ আছে তাৰ অনেকেই এই বাপুৰ বংশ নাতি মাথোন।<ref>এনে এটি কথা প্ৰচাৰ হই আছে বোলে কেন্দু কলাই বাপুয়ে যেতিয়া গধূলী গোঁসানী পূজা কৰি ঘণ্টা বজায় তেতিয়| গোঁসানীয়ে আহি নাচে। নৰনাৰায়ণ ৰজাই এই কথা বুজ পাই আৰু দেবীক চৈতন্য ৰূপে দৰ্শন পাবলৈ ইচ্ছা কৰি বাপুত কোৱাত বাপুয়ে ৰজাক এই উপদেশ দিলে যে গধূলী যেতিয়া তেওঁৰ ঘণ্টাৰ মাত শুনিব তেতিয়া তেওঁ নাট মন্দিৰৰ কুন্দ্ৰাক্ষৰ জলাৰে চাব দেবী দৰ্শন পাব। এদিন কোৱা সয়মত সেইৰূপ ঘণ্টা বজাত ৰজাই সেই জলাৰে সেই মন্দিৰৰ ভিতৰলৈ চোৱাত ৰজাৰ চকুয়ে দেবীৰ চকুএ পড়িল। গোসানীয়ে তাত লাজ পাই ক্ৰুদ্ধ হই কেন্দু কলাই বাপুৰ মূৰ ছিগি পেলালে আৰু ৰজাক শাপ দিলে বোলে তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ বংশৰ কোনো লোকে দেবীদৰ্শন দূৰৈত থাওক নীলাচল পৰ্ব্বতৰ ফাললৈকে চাব নেপায়। চালে মুৰ ছিগিব। তেতিয়াৰে পৰা আৰু গোঁসানী পুজাৰ সময়ত ওলাবলৈ এড়িলে আৰু শিৱবংশী কোঁচবেহাৰ, বিজনী, দ’ৰঙ্গ, বেলতলা প্ৰভৃতিৰ ৰজা কি ৰজাৰ পৰিয়ালৰ কোনোয়ে নীলাচলৰ ফাললৈকে পাৰ্য্যমাণ নেচায়।<br/>
{{gap}}এইটো মুঠে পতিয়াব নলগীয়া ইয়াক কোনে নুবুলিব? ৰজাক দেবী দেখুৱাব নোৱাৰি কেন্দু কলাই বাপু লাজ পাই অকস্মাৎ পড়িল আৰু মৃগী বা অপস্মাৰ ৰোগ হই পড়ি থকাত ৰজাই বাপুক চাবলৈ যোৱাত বহু বেলিৰ মুৰত চেতন পাই “এই ফল” বুলি ৰজাক দেবী দৰ্শন কৰিবলৈ নিষেধিলে। তেতিয়াৰে পৰা ৰজা আৰু ৰজাৰ পৰিয়াল বিলাকে নীলাচলৰ ফালে তদ্ৰূপ বিপত্তিৰ আশঙ্কাত নেচায়। ছত্ৰৰ দ্বাৰা আড় কৰি যায়।</ref>
{{nop}}<noinclude>{{Rule|}}</noinclude>
p0ye4ikkx075e3utjopvvs0xfasukab
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৩
104
67245
249810
249563
2026-05-12T10:55:43Z
BabulB
104
249810
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
{{larger|{{center|দ্বিতীয় ভাগ}}}}
{{Dhr|8em}}<noinclude></noinclude>
g62cwrrj8vh59vud4wvlg5oc0mbcwvu
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৭
104
67249
249811
183037
2026-05-12T11:14:45Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249811
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||ষষ্ঠ অধ্যায়|৬৩}}</noinclude>মুঙ্গৰিং মুঙ্গৰামত থাকিব দিলে। সেই মুং খুং মুংজাও দেশত খুন্লুঙ্গে অকণ্টকে ৪০ বৎসৰ ৰাজ্য ভোগ কৰি স্বশৰীৰে ৫৩১ শঁকত স্বৰ্গলৈ গল। এওঁ জীয়াই থাকোঁতেই এওঁৰ সাতজনা কোঁৱৰৰ বড় জনাক চোমদেৱক দি মুং কং বা তাই তুং কুং দেশৰ ৰজা পাতিলে। তেওঁৰ তলতীয়া খুন্ফাক ভাটী দেশৰ, তেওঁৰ তলতীয়া খুনঙ্গুক লামং তাই অৰ্থাৎ জীউত্ৰা দেশৰ তেওঁৰ তলতীয়া খুন্লাক মুংকলা দেশৰ, তেওঁৰ তলতীয়া খুন্তাক আৱা অৰ্থাৎ মান বা ব্ৰহ্মা দেশৰ আৰু সকলোতকৈ সৰু খুঞ্চুক সেই মুঙ্গ খুংমংজাওতে ৰজা পাতিলে। আগৰ প্ৰতিজ্ঞা অনুসাৰে লঙ্গোএ খেহ দেশ পালে। খুনলুঙ্গৰ পাছত তিনিজনা ৰজাই সি দেশত ৫৯ বৎসৰ ভোগ কৰে, পাছে ৫৯০ শঁকত ত্যাও খুঞ্জন ৰজা হয়। খুন্লাই মুং ৰিং মুংজাওত ৰজা হই পাছে মৃত্যু হল। এওঁ পূৰ্ব্বৰ দুশ্চৰিত্ৰৰ নিমিত্তে স্বৰ্গ লৈ যাব নোৱাৰিলে। তেওঁৰ পুতেক অপুত্ৰকে মৃত্যু হোৱাত মন্ত্ৰীয়ে ত্যাও খুঞ্জন ৰজাৰ খাম্পংফা নামে পুতেক এজনাক আনি মুংৰিং মুংজাও দেশত ৰজা পাতিলে। এওঁ আৰু এওঁৰ পাছৰ ১১ জনা ৰজাই ৩৫৭ বছৰ ৰাজ্য ভোগ কৰে। শেষৰজনা ৰজাই ৯৫৮ শুঁকত অপুত্ৰক থাকি স্বৰ্গী হলত মন্ত্ৰী সকলে খুঞ্চু ৰজাৰ বংশৰ ত্যাও আই পং নামে কোঁৱৰ এজনাক আনি ৰজা পাতিলে। ইজনা আৰু ইজনাৰ পাছত আন এজন৷ ৰজা হ'ল। এইজনা ৰজা হই তেওঁৰ চাৰিজনা কোঁৱৰৰ মাঝৰ চুকাফাক নিজ দেশত ৰজা পাতি আন কেইজনক আন আন দেশত ৰজা পাতিলে। চুকাফা ৰজাই তেওঁৰ বংশৰ কোনো ভাই ৰজাৰে বিৰোধ হোৱাত মুং কং দেশলৈ গই চোম দেওক লুকাই লই আহোম মতৰ ৫৯০ আৰু ১১৫০ শঁকৰ ১৫ আঘোনত ভটিয়াই আমাৰ দেশৰ উজনিৰ এক খণ্ড পালেহি। তাৰ পাছৰ পৰা তেওঁৰ ৰাজত্বৰ শঁক আৰম্ভ হ'ল। বুৰঞ্জীত এনেৰূপে লেখা আছে বোলে চুকাফা ৰজাৰ লগত ১০৮০ মানুহ, দঁতাল হাতী ১, মাথুন্দি হাতী ১, ঘোড়া ৩০০ আৰু থাও মুং ক্লিং লুঙ্গমাংৰাই বুঢ়া গোঁহাই আৰু থাও মুংকানঙ্গ বড় গোঁহাই আহিছিল।
{{gap}}আহোম ৰজা বিলাকৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে আৰু একমত আছে সেইটি এই। সৌমাৰ পীঠৰ পূবফালে স্বৰ্ণাদ্ৰি আৰু হিকুট পৰ্ব্বতৰ মধ্যতে<noinclude></noinclude>
7nfas1siukm1ley0m56todx5n17dnl4
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭০
104
67251
249812
183039
2026-05-12T11:27:42Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249812
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৬৬|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>ভটীয়াই আহিল। আৰু ইজনাই যে ওপৰত কোৱা চুকাফা ৰজা ই সঁচা।
{{gap}}খুন্লুঙ্গ খুন্লাইৰ বিবৰণত তেওঁবিলাক স্বৰ্গৰ পৰা নামি অহাৰ সময়ত কুকুৰাৰ ঠেঙ্গেৰে মঙ্গল চোৱা চোমদেৱক পূজা কৰা ইত্যাদিৰ যি কথা আছে সি কথাতে আহোমবিলাকৰ সকলো কথাই পোৱা যায়। আহোমবিলাকে যে হিন্দু ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰে, সিও কেৱল সিসকলৰ চোমদেৱকে পূজা কৰাই মূল কাৰণ। কিয়নো সেই দেৱতাৰ মূৰ্ত্তি, হিন্দু দেৱতাৰ যন্ত্ৰৰ দৰে। আগৰ ব্যৱহাৰতো আহোমবিলাকৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰে সইতে ওচৰৰ পৰ্ব্বতীয়৷ জাতিবিলাকৰ আচাৰে সইতে মিল আছে। ইসকল কথাৰ দোৱাৰাই আহোমবিলাকৰ গুড়ি নিশ্চয়ে যে পৰ্ব্বতীয়া ইয়াত সন্দেহ নজন্মে। সেইসকলে ক্ৰমে ক্ৰমে আপোনাৰ ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰি পাছে এই আসাম দেশ লই প্ৰায় ছশ বছৰ ৰাজত্ব কৰিলে। এতিয়া সিবিলাকৰ অৱস্থা এনে হইছে যে ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰি ফুৰা পৰ্ব্বতীয়া জাতিৰ সন্তান যে সিসকল ই কথাৰ নামহে আছে। আৰু অনেকৰ জাতি ধৰ্ম ও ভাষা পৰ্য্যন্ত বিস্মৃতি হই গইছে।<noinclude></noinclude>
fstlutik5p9hfidkj1ph48axwalb8si
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৮৫
104
67346
249762
183134
2026-05-11T17:55:48Z
Jyoti Chiring
2949
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249762
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||চতুৰ্দ্দশ অধ্যায়|১৮১}}</noinclude>{{gap}}এইসকলেই অসম দেশৰ মুখ্য জাতি। ইয়াত বাহিৰেও বৈশ্য, ঝালো, মালো, শিখ প্ৰভৃতি কেতবিলাক জাতি এই দেশত ব্ৰিটিশ গবৰ্ণমেন্টে যেতিয়া এই ৰাজ্য লয় তেতিয়া পোৱা যায়। সিসকলত বাহিৰে গমনাগমনৰ সুবিধা হোৱাত চাৰিওফালৰ পৰা নানাদেশৰ নানাজাতি আহি আছেহি। যিবিলাক হিন্দু সিবিলাকে আনজাতিৰ স্ত্ৰীৰে সইতে সংসৰ্গ কৰাত যি সন্তান উৎপন্ন হইছে তাৰ অনেকেই মাতৃৰ জাতিৰ অন্তৰ্গত হই অসম দেশত প্ৰবৰ্ত্তি আছে। জাৰজ সন্তান মাতৃজাতীয় হয়, এই যে ব্যবস্থাৰ মূল নিয়ম, ইয়াৰ এই দেশত সুন্দৰ দৃষ্টান্ত পাব পাৰি।<noinclude></noinclude>
jivvtqhuq57q3akzzfm5igw7h519rv3
সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা
3
73783
249768
249639
2026-05-11T18:26:31Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* ক্ৰপটুল */ উত্তৰ
249768
wikitext
text/x-wiki
{{tmbox
| type = notice
| image = [[চিত্ৰ:Wikisource-logo-as-3.svg|135px|left]]
| imageright = [[চিত্ৰ:Assamese Jaapi.png|135px]]
| style = border: 1px blue solid;
| textstyle =
| text = {{Center|<big>{{#if: {{{1}}} |'''নমস্কাৰ, {{#if: | {{{1}}} | {{BASEPAGENAME}} }}<br/>}}}}
{{Center|'''অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ আপোনাক আদৰণি জনাইছোঁ!'''</big><br/><br/>
আপোনাৰ আগ্ৰহৰ বাবে ধন্যবাদ। আশা কৰোঁ আপুনি সদায় আমাৰ লগত জড়িত হৈ থাকিব।
'''ৱিকিউৎস''' (Wikisource) ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মুক্ত উৎস পাঠৰ এক ডিজিটেল পুথিভঁৰাল। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে লিখনিৰ ভাণ্ডাৰ বা সংকলন তৈয়াৰ কৰা, যাতে যিকোনো ভাষাৰ অনুবাদ আৰু অন্যান্য সম্পৰ্কিত বিষয় আদি ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰিব পাৰি। পূৰ্বতে কেৱল গুৰুত্বপূৰ্ণ ঐতিহাসিক পাঠ্যৰ আৰ্কাইভ সৃষ্টিত মনোনোবেশ কৰা এই প্ৰকল্প বিস্তাৰ হৈ সাধাৰণ সমলৰ পুথিভঁৰালৰ ৰূপ লৈছে। "Project Sourceberg" নামেৰে ২০০৩ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত আৰম্ভ হোৱা প্ৰকল্পটোক সেই বছৰৰে শেষৰফালে "Wikisource" নাম দিয়া হয়।
অসমীয়া ভাষাত ৱিকিচৰ্ছ প্ৰকল্পক "ৱিকিউৎস" নাম দিয়া হৈছে। ২০১৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত অসমীয়া ৱিকিউৎসই নিজা উপ-ড'মেইন লাভ কৰে।
অসমীয়া ৱিকিউৎসত আপুনি এনে যিকোনো প্ৰকাশিত কামকাজ যোগ কৰিব পাৰে, যিবোৰৰ স্ৰষ্টাজনৰ মৃত্যু ৬০ বছৰ পাৰ হৈছে বা তেওঁৰ লেখাবোৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ আওতালৈ আহিছে। ইয়াত এনে যি কোনো গান, কবিতা, গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, ভ্ৰমণ কাহিনী, চিঠি পত্ৰ, দলিল, পুৰাণ, ভাওনা, ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ, গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাষণ আদি যোগ কৰিব পাৰে। মূল লেখা অসমীয়া ভাষাত ন’হলেও আপুনি ইয়াৰ অসমীয়া অনুবাদ ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে।
যিসকল লেখকৰ লিখনি ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে সেইসকলৰ এখন সৰু তালিকা [[ৱিকিউৎস:অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভূক্ত লিখকসমূহৰ তালিকা|অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখকসমূহৰ]] তালিকা চাওক।}}<br/>
<center>'''ইয়াৰ উপৰিও ফেচবুকত আমাৰ [https://www.facebook.com/groups/assamwikigroup/ ''Assamese Wikipedia Community''] বুলি এটা আলোচনা গোট আছে। ৱিকিমিডিয়ানসকলক লগ পাবলৈ আপুনিও তাৰ সদস্য হৈ ল'ব পাৰে। '''</center>
<center>আশা কৰোঁ ৱিকিউৎসত সম্পাদনা কৰি আৰু এজন ৱিকিমিডিয়ান হোৱাটো উপভোগ কৰিব।<br/> টুইটাৰত "ৱিকিউৎস"ক অনুসৰণ কৰিবলৈ [https://twitter.com/aswikisource ইয়াত ক্লিক কৰক]।</center>
| small = / yes
| smallimage = none / [[Image:Some image.svg|30px]]
| smallimageright = none / [[Image:Some image.svg|30px]]
| smalltext = আদৰণি
}} — [[সদস্য:AdoroniBot|AdoroniBot]] ([[সদস্য বাৰ্তা:AdoroniBot|বাৰ্তা]]) ১৮:০৮, ১৫ জুন ২০২৫ (IST)
<!-- This welcome message is delivered by [[User:AdoroniBot|AdoroniBot]] on behalf of Assamese Wikimedia Community. -->
==মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা ২০২৫-২৬ত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ==
[[File:Logo final for the proofreadathon.jpg|right|200px]]
নমস্কাৰ ৱিকিসতীৰ্থ ! আপুনি জানি সুখী হ'ব যে ২০২৫ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০২৬ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীলৈকে অসমীয়া ৱিকিউৎসত অনুষ্ঠিত হোৱা [https://w.wiki/HYis মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা] সফলতাৰে সমাপ্ত হৈছে৷ ''ডিজিটাইজেছন আৰু উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস কৰ্মশালা প্ৰকল্প ২০২৫-২৬''ৰ লগত সংগতি ৰাখি অসমীয়া ৱিকিউৎসত আয়োজিত এমাহজোৰা মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতাত সৰ্বমুঠ '''৩৭ খন''' আপুৰুগীয়া আৰু নতুন গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হয়৷ গৌৰৱৰ কথা যে; '''অসমীয়া ৱিকিউৎসৰ ২০গৰাকী স্বেচ্ছাসেৱকে এই প্ৰতিযোগিতাত অংশ লৈ ৩,৩৯২ টা পৃষ্ঠা মুদ্ৰণ সংশোধন কৰে৷'''
প্ৰিয় সতীৰ্থ, মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতাৰ এই সাফল্যত আপোনাৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে৷ অতএব, আপুনি আমাৰ ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতাৰ পাত্ৰ৷ আশা কৰোঁ, সমনিষ্ঠা আৰু উদ্যমেৰে আপুনি ভৱিষ্যতেও অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ নিজৰ বহুমূলীয়া বৰঙণি আগবঢ়াই যাব৷
ধন্যবাদেৰে -
[[সদস্য:Ishanjyotibora|Ishanjyotibora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Ishanjyotibora|বাৰ্তা]]) ১৫:১৪, ২১ জানুৱাৰী ২০২৬ (IST), সমন্বয়ক, মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা ২০২৫-২৬
==চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬==
প্ৰিয় ৱিকিসতীৰ্থ,
আন্তৰিক নমস্কাৰ গ্ৰহণ কৰিব। অহা ৮ মাৰ্চ তাৰিখে গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হ'ব লগা 'চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬'ত আপোনাৰ অংশগ্ৰহণ নিশ্চিতিয়ে আমাক উৎসাহিত কৰিছে। আশাকৰোঁ আগন্তুক সময়ত আমি মিলি-জুলি অসমীয়া ৱিকিউৎসক বহুদূৰ আগুৱাই লৈ যাব পাৰিম। আপোনাৰ অংশগ্ৰহণ আৰু ভৱিষ্যত কৰ্মপন্থা সম্পৰ্কে কিছু যাৱতীয় তথ্য জনাৰ আগ্ৰহেৰে আমি এই ই-মেইলৰ জৰিয়তে আপোনালৈ এখন গুগুল ফৰ্ম পঠিয়াইছোঁ। অহা দুদিনৰ ভিতৰত ফৰ্মখন পূৰ কৰি আমালৈ পঠাবলৈ অনুৰোধ জনালোঁ।
লিংক: https://docs.google.com/forms/d/1C-Ne9k25rFIputNbz757hUnE5PH-gFvxicT3ftzVnVA/edit
বিনয়েৰে,<br/>
[[সদস্য:Ishanjyotibora|ঈশান জ্যোতি বৰা]]<br/>
[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]<br/>
[[সদস্য:-chanakyakdas|চাণক্য কুমাৰ দাস]]<br/>
আয়োজকমণ্ডলী, চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬
== মুদ্ৰণ সংশোধন ==
আপুনি মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা কেইখনমান পৃষ্ঠাত থাওকতে চকুত পৰা ত্ৰুটি কিছুমান শুধৰাই দিছো। অনুগ্ৰহ কৰি পাৰ্থক্যখিনিত এবাৰ চকু ফুৰাবচোন। [[সদস্য:Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Babulbaishya|বাৰ্তা]]) ২১:০৮, ২৮ মাৰ্চ ২০২৬ (IST)
:ঠিক আছে। ধন্যবাদ [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ০৬:২৫, ২৯ মাৰ্চ ২০২৬ (IST)
==ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ; ২০২৬==
প্ৰিয় ৱিকিসতীৰ্থ,
'''[https://as.wikisource.org/wiki/ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ_সংশোধন_মেলা,_মাৰ্চ_২০২৬ ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ; ২০২৬]''' ত ভাগ লৈ অসমীয়া ৱিকিউৎসৰ জৰিয়তে যোৰহাট নৰ্মাল স্কুল গ্ৰন্থ প্ৰকল্পলৈ আপুনি যি অৱদান আগবঢ়ালে সেয়া কেৱল শলাগযোগ্যই নহয়, অনুকৰণীয়। আপোনাৰ এই জাতি তথা ভাষা সেৱাক আমি প্ৰণিপাত জনাইছোঁ আৰু আশা কৰিছোঁ অহা বছৰবোৰত দেশ-জাতি আৰু ভাষাৰ বাবে এইদৰে নিৰন্তৰে সেৱা আগবঢ়াই যাবলৈ আপুনি মানসিক আৰু শাৰিৰীক ভাৱে সুদৃঢ় হৈ থাকক। আন্তৰিক শুভকামনা।
নৰ্মাল স্কুল গ্ৰন্থ প্ৰকল্পৰ হৈ,
[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]<br/>
[[সদস্য:-chanakyakdas|চাণক্য কুমাৰ দাস]]
==ক্ৰপটুল==
প্ৰিয় ৱিকিসতীৰ্থ,
আপুনি ক্ৰপটুলৰ কাম কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে যদিও আপোনাৰ কামখিনি সঠিক হোৱা নাই। যিহেতু ফটোখিনি কমন্সত আপল'ড কৰি ফাইলটো আনি ৱিকিউৎসত ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে, সেয়ে কামটো কৰাৰ আগতে কোনো এগৰাকী অভিজ্ঞ ৱিকিমিডিয়ানৰপৰা শিকি ল'বলৈ আপোনাক অনুৰোধ কৰিলোঁ।
বিনয়েৰে,
[[সদস্য:JyotiPN|JyotiPN]] ([[সদস্য বাৰ্তা:JyotiPN|বাৰ্তা]]) ০২:০৩, ১১ মে' ২০২৬ (IST)
:ঠিক আছে। চেষ্টা কৰিম । [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ২৩:৫৬, ১১ মে' ২০২৬ (IST)
jcxuku0ppc7olrwoprwrfxf6sop3u42
সদস্য বাৰ্তা:Crushcrushcrush
3
79733
249808
217739
2026-05-12T10:45:37Z
Neriah
2444
পৃষ্ঠা [[সদস্য বাৰ্তা:Crushcrushcrush1]]ৰ পৰা [[সদস্য বাৰ্তা:Crushcrushcrush]]লৈ Neriahয়ে স্থানান্তৰ কৰিলে: Automatically moved page while renaming the user "[[Special:CentralAuth/Crushcrushcrush1|Crushcrushcrush1]]" to "[[Special:CentralAuth/Crushcrushcrush|Crushcrushcrush]]"
217739
wikitext
text/x-wiki
{{tmbox
| type = notice
| image = [[চিত্ৰ:Wikisource-logo-as-3.svg|135px|left]]
| imageright = [[চিত্ৰ:Assamese Jaapi.png|135px]]
| style = border: 1px blue solid;
| textstyle =
| text = {{Center|<big>{{#if: {{{1}}} |'''নমস্কাৰ, {{#if: | {{{1}}} | {{BASEPAGENAME}} }}<br/>}}}}
{{Center|'''অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ আপোনাক আদৰণি জনাইছোঁ!'''</big><br/><br/>
আপোনাৰ আগ্ৰহৰ বাবে ধন্যবাদ। আশা কৰোঁ আপুনি সদায় আমাৰ লগত জড়িত হৈ থাকিব।
'''ৱিকিউৎস''' (Wikisource) ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মুক্ত উৎস পাঠৰ এক ডিজিটেল পুথিভঁৰাল। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে লিখনিৰ ভাণ্ডাৰ বা সংকলন তৈয়াৰ কৰা, যাতে যিকোনো ভাষাৰ অনুবাদ আৰু অন্যান্য সম্পৰ্কিত বিষয় আদি ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰিব পাৰি। পূৰ্বতে কেৱল গুৰুত্বপূৰ্ণ ঐতিহাসিক পাঠ্যৰ আৰ্কাইভ সৃষ্টিত মনোনোবেশ কৰা এই প্ৰকল্প বিস্তাৰ হৈ সাধাৰণ সমলৰ পুথিভঁৰালৰ ৰূপ লৈছে। "Project Sourceberg" নামেৰে ২০০৩ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত আৰম্ভ হোৱা প্ৰকল্পটোক সেই বছৰৰে শেষৰফালে "Wikisource" নাম দিয়া হয়।
অসমীয়া ভাষাত ৱিকিচৰ্ছ প্ৰকল্পক "ৱিকিউৎস" নাম দিয়া হৈছে। ২০১৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত অসমীয়া ৱিকিউৎসই নিজা উপ-ড'মেইন লাভ কৰে।
অসমীয়া ৱিকিউৎসত আপুনি এনে যিকোনো প্ৰকাশিত কামকাজ যোগ কৰিব পাৰে, যিবোৰৰ স্ৰষ্টাজনৰ মৃত্যু ৬০ বছৰ পাৰ হৈছে বা তেওঁৰ লেখাবোৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ আওতালৈ আহিছে। ইয়াত এনে যি কোনো গান, কবিতা, গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, ভ্ৰমণ কাহিনী, চিঠি পত্ৰ, দলিল, পুৰাণ, ভাওনা, ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ, গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাষণ আদি যোগ কৰিব পাৰে। মূল লেখা অসমীয়া ভাষাত ন’হলেও আপুনি ইয়াৰ অসমীয়া অনুবাদ ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে।
যিসকল লেখকৰ লিখনি ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে সেইসকলৰ এখন সৰু তালিকা [[ৱিকিউৎস:অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভূক্ত লিখকসমূহৰ তালিকা|অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখকসমূহৰ]] তালিকা চাওক।}}<br/>
<center>'''ইয়াৰ উপৰিও ফেচবুকত আমাৰ [https://www.facebook.com/groups/assamwikigroup/ ''Assamese Wikipedia Community''] বুলি এটা আলোচনা গোট আছে। ৱিকিমিডিয়ানসকলক লগ পাবলৈ আপুনিও তাৰ সদস্য হৈ ল'ব পাৰে। '''</center>
<center>আশা কৰোঁ ৱিকিউৎসত সম্পাদনা কৰি আৰু এজন ৱিকিমিডিয়ান হোৱাটো উপভোগ কৰিব।<br/> টুইটাৰত "ৱিকিউৎস"ক অনুসৰণ কৰিবলৈ [https://twitter.com/aswikisource ইয়াত ক্লিক কৰক]।</center>
| small = / yes
| smallimage = none / [[Image:Some image.svg|30px]]
| smallimageright = none / [[Image:Some image.svg|30px]]
| smalltext = আদৰণি
}} — [[সদস্য:AdoroniBot|AdoroniBot]] ([[সদস্য বাৰ্তা:AdoroniBot|বাৰ্তা]]) ১০:৩৬, ৪ নৱেম্বৰ ২০২৫ (IST)
<!-- This welcome message is delivered by [[User:AdoroniBot|AdoroniBot]] on behalf of Assamese Wikimedia Community. -->
sjevmosvsogkuvsr2ofigb3xiv60pe0
সদস্য:JyotiPN/পৰীক্ষাগাৰ
2
86967
249751
238290
2026-05-11T17:00:56Z
JyotiPN
1603
249751
wikitext
text/x-wiki
Digitization and Advanced Assamese wikisource workshop 2026, Guwahati
Useful Lnks:
# women authors in Bangla Wikisource: https://bn.wikisource.org/s/hqvz
# autobiography by female authors https://bn.wikisource.org/s/isyn
'''Hands-on Workshop sesssion 1 (Nettime Sujata):'''
* সুকন্যাসুন্দৰী উপাখ্যান https://w.wiki/Hroy
# Custom rule - https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%B8%E0%A6%BE%E0%A6%81%E0%A6%9A:Custom_rule
# Examples - https://bn.wikisource.org/s/il2s
* ধনন্তৰী বধ https://w.wiki/Bzpy
# CSS image crop tool is to be avoided as it creates errors in epub files (Ebooks).
ভটিমা https://w.wiki/6jCX
# Putting brace in two words https://w.wiki/BRGC
# Hanging indent ৰমণী গাভৰু https://w.wiki/HKGg
How to make a pagelist - Bengali wikisource: https://bn.wikisource.org/
pdftk software
Table of contents example https://bn.wikisource.org/s/ik6c
Dotted TOC page listing {{Dtpl}}
# Need chapters https://w.wiki/5yew
# ইন্দীবৰ বৰুৱা https://w.wiki/6uLZ
# Books needing chapters: https://w.wiki/5GSq
If TOC is not there then use {{Auxiliary Table of Contents}}
example - https://bn.wikisource.org/wiki/%E0%A6%86%E0%A6%B2%E0%A6%AE%E0%A7%8D%E2%80%8C%E0%A6%97%E0%A7%80%E0%A6%B0%E0%A7%87%E0%A6%B0_%E0%A6%AA%E0%A6%A4%E0%A7%8D%E0%A6%B0%E0%A6%BE%E0%A6%AC%E0%A6%B2%E0%A7%80
Aux TOC used: https://w.wiki/3Vmr শোণিত কুঁৱৰী
Dtpl template - https://bn.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4%E0%A6%BE%3A%E0%A6%B2%E0%A7%8B%E0%A6%95%E0%A6%B8%E0%A6%BE%E0%A6%B9%E0%A6%BF%E0%A6%A4%E0%A7%8D%E0%A6%AF_-_%E0%A6%B0%E0%A6%AC%E0%A7%80%E0%A6%A8%E0%A7%8D%E0%A6%A6%E0%A7%8D%E0%A6%B0%E0%A6%A8%E0%A6%BE%E0%A6%A5_%E0%A6%A0%E0%A6%BE%E0%A6%95%E0%A7%81%E0%A6%B0_(%E0%A7%A7%E0%A7%AF%E0%A7%AA%E0%A7%AB).pdf/%E0%A7%AB
{{Multicol}} https://w.wiki/4vCp
Multicol usage https://w.wiki/4wvs
পৃষ্ঠা:পৰাচিত (সামাজিক নাটক).pdf/৩০ {{Block right|{{center|সেৱক,<br/>
শ্ৰীগঙ্গাৰাম।”}}}}
'''Croptool''':https://bn.wikisource.org/wiki/পাতা:ছড়ার_ছবি_-_রবীন্দ্রনাথ_ঠাকুর.pdf/১০৩
pury88rq6hk2nwgpw0140ydd8ce0ci1
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৭
104
89426
249706
248512
2026-05-11T12:56:49Z
BabulB
104
249706
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৩১}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সেই দিনা উঠি কল্পনা ৰথত
::::এৰি নৰলোক সৰগ পাই
সপ্তর্ষি মণ্ডল দেৱৰ আসন
::::আৰু কত কিযে ফুৰিলোঁ চাই।
আহোঁতে বাটত সংশয় ছেদ
::::কতনো নিজেই কৰিলোঁ মই
জীৱন মৰণ অদৃষ্টৰ গাঁথি
::::নোৱাৰিলোঁ মাথোঁ মেলিব হায়।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
7gqfbzk5uenzsjafi8kohxb1fkpq3cm
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৮
104
89467
249707
248441
2026-05-11T12:57:02Z
BabulB
104
249707
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৩২}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সমুখত দেখোঁ এখনি দুৱাৰ
:::কাঠিটি বিচাৰি নেপালোঁ তাৰ
ঢাকিছে সমুখ আন্ধাৰ ঢাকোনে
:::জুমি চাবলৈকো সাধ্য কাৰ।
শুনিলোঁ খন্তেক “তুমি” আৰু “মই—"
:::হ'ল লাহে লাহে সুৰটি ক্ষীণ
দুদিনীয়া মাথোঁ “তুমি” আৰু “মই—"
:::শেষত সকলো একতে লীন।
</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
jzduqzts4a7trui8l10zt4j1wv5ho55
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৪৯
104
89493
249708
249014
2026-05-11T12:57:21Z
BabulB
104
249708
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৩৩}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>এই পৃথিবীয়ে কত যুগ ধৰি
::::কত ঋষি মুনি জনম দিলে
কত সাগৰৰ নীৰব বুকুত
::::শত লহৰীয়ে নিৰলে খেলে।
কত জোন বেলি দশোদিশ জুৰি
::::গ্রহ তৰা লই লগেৰে ফুৰে
সকলোৰে মূল কালৰ চকৰি
::::ঠিক একে দৰে সদায় ঘূৰে।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
monkrr464pkewlx3md68k9m3bkms4vo
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১০২
104
89774
249754
244424
2026-05-11T17:25:19Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249754
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৯৪|নতুন পাঠ।|}}
{{Rule|}}</noinclude>খৰচ কৰি অপব্যয় কৰাৰতে বিৰোধী আছিল। তাৰ উপৰি, ৰাজাধিৰাজ ৰজা হৈও, তেওঁ জিৰণিৰ কাল ফেৰাকো অনাকামত যাব নিদিছিল ৰাজকাৰ্য্যৰ পৰা সকাহ, পালে, তেওঁ বেজী বটীয়া লৈ টুপী সিবলৈ বহিছিল, আৰু তাৰ পৰা যি অলপীয়া উৎপন্ন হৈছিল, তাকো সজ কামতহে লগাইছিল। ই এটা তেওঁৰ মহৎ গুণ আছিল। ইয়াক সকলো মানুহে শিকা উচিত।
{{gap}}অসমৰ জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত, আউৰঞ্জেব্ বাদ্চাই অসম দেশ ল'বলৈ ফৌজ পঠাইছিল। সেই বাৰ ৰজাই কৰ শোধাবলৈ গাত লৈ, সন্ধি কৰিলে; আৰু ৰাজবংশৰ
ৰমনী আইদেউক আউৰঞ্জেৱৰ পুতেক আজিম্তৰা কোঁৱৰলৈ সালঙ্কৃতাকৈ, আৰু লগত অনেক বন্দী-বেটীৰে উলিয়াই দিলে। তেওঁকে ৰমনী গাভৰু বোলে।
{{gap}}জয়ধ্বজ সিংহৰ পাচত, চক্ৰধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱে পূৰ্ব্বৰ সন্ধি মতে কৰ শোধাবলৈ অমান্তি হৈ, মোগলেৰে ৰণ পাতিলে। তেতিয়াও আউৰঞ্জেব্ বাদ্চাই, অসম দেশ ল'বলৈ, সেনাপতি ৰামসিংহ ৰজাৰ তলে ৬৩ হাজাৰ সৈন্যৰে এটা বিৰাট ফৌজ পঠাইছিল। সেইখন বৰ ডাঙৰ ৰণ; তাত মাটিয়ে পানীয়ে অনেক ঠাইত যুজ হৈছিল, আৰু ৰণো বহু দিনলৈ লাগি
আছিল। শেহত লাচিত বৰফুকনে ৰামসিংহ ৰজাক সসৈন্যে খেদি নি অসমৰ সীমাৰ বাজকৈ থৈ আহিলগৈ।
{{gap}}আউৰঞ্জেবৰ দিনত মোগলৰ অতুল প্ৰতাপ আছিল। তেওঁৰ দিনৰে পৰা মোগল ৰাজ্য ক্ৰমে ভাগি যাবলৈ ধৰিলে।<noinclude></noinclude>
nvx51lesx43k4vpkys8pp81d7q9uky5
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১০৪
104
89782
249758
244426
2026-05-11T17:45:15Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249758
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{Rh|৯৬|নতুন পাঠ।|}}
{{rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>অনন্তৰে পাইলা যাই কৈলাস শিখৰ
দেখন্ত ডম্বৰু বজাই আছন্ত শঙ্কৰ।
দণ্ডৱতে ভীমে যাই নমিলা চৰণ
মহাদেৱে বোলে তই কাহাৰ নন্দন।
ভীমে বোলে প্ৰভু মই কুন্তিৰ তনয়
গৰু চাৰি থাকিবোঁহো তোমাৰ আলয়।
অনন্তৰে পাৰ্ব্বতীও তৈক লাগি গৈলা
গৰু চাৰিবাক শুনি আশ্বাস কৰিলা।
ভীমে বোলে আই মই কথা কহোঁ ভাঙ্গি
নিত্য মোক লাগে জানা ভাত সাত সাঙ্গী।
ভগা ঘৰ ভগা বেৰ ফটা জুলীখান
ঘৰ মাজে নাই দেখোঁ গোটা চাৰি ধান।
শিৱ সৰ্ব্ববৰদাতা ত্ৰিভুৱনে গায়
ঘৰ মাজে দেখোঁ তোমাসাৰ একো নাই।
পাৰ্ব্বতী বোলয় শিশুগুটি বৰ টালি
পৰহিৰ কথা কহ কালিৰ ছৱালি।
গৰু চাৰি খৰি লুৰি আনি দিবি মোক
যত মানে লাগে মই ভাত দিবোঁ তোক।
ভীমে বোলে আই তেৱে এহি কথা হোক
পাচ কালে খেদাইবাক নোৱাৰিবাঁ মোক।
এহি বুলি ভীমে যাই বৃষভ মেলিলা
কাৰ্ত্তি গণপতি দুয়ো লগত লৰিলা।</poem>}}<noinclude></noinclude>
cw3ejy0rn2gkkgq4wdpxsbub2nm85k6
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৫৩
104
90164
249709
248443
2026-05-11T12:57:52Z
BabulB
104
249709
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৩৫}}</noinclude>{{Block center/s}}
<poem>যুৰি দুই কৰ সৰগ ধিয়াই
::::সুধিলোঁ কাতৰে জীৱন স্বামী
কোন পোহৰত যাওঁ আগবাঢ়ি
::::তিমিৰ পথৰ যাত্ৰী আমি।
গৰ্জ্জিলে সৰগে গহীন সুৰেৰে
::::“নাই নাই ক'তো আলোক পথ
অন্ধ নিয়তিৰ অন্ধ বিশ্বাসত
::::চলে মানৱৰ জীৱন ৰথ।”
</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
38lvvrvwul4xdfzj76vpn888rqfoak2
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৫৪
104
90165
249710
248516
2026-05-11T12:58:04Z
BabulB
104
249710
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৩৬}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>উভটি তেতিয়া পিয়লাটি চুমি
::::সুধিলোঁ “চেনেহী পিয়লা মোৰ
কোনে আঁতৰাব মায়া জাল খনি
::::ৰহস্যৰ জানো পৰিব ওৰ।”
ক’লে পিয়লাই “ইয়াতে সকলো
::::ইয়াৰ সিপাৰে একোৱেই নাই
পান কৰাঁ সখা থাকোঁতে জীৱন
::::নহলে জীৱন বিফলে যায়।”</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
gqxl43zmcereinklqdfpvev52qcep9p
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৫৫
104
90166
249711
248444
2026-05-11T12:58:17Z
BabulB
104
249711
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৩৭}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>কোনোবা যুগত কাৰ দেহা খনি
::::মাটিৰ লগতে মিহলি হ'ল
গঢ়িলে পিয়লা সেই মাটিৰেই—
::::অতীতৰ স্মৃতি বুকুতে ৰ'ল।
কত প্রণয়ীৰ প্ৰেমৰ সপোন
::::কত বিৰহীৰ আকুল তান
কত পূৰ্ণিমাৰ জোনাক জেউতি
::::কত বসন্তৰ মধুৰ গান।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
75ragsugsc9qqkxwgi6twmzr09smqy5
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৫৬
104
90448
249712
248445
2026-05-11T12:58:27Z
BabulB
104
249712
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৩৮}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>কত “বচোৰাৰ” গোলাপৰ গোন্ধ
::::কত শত হিয়া উলাহ ভৰা
কত সুন্দৰীৰ গোলাপী ওঠৰ
::::পৰশে পৰাণ আকুল কৰা।
চেনেহৰ স্মৃতি কত অতীতৰ
::::আছে পিয়লাতে মিহলি হই
অতীতৰ সাথী এই পিয়লাটি
::::অতীতৰ সুৰে কথাটি কয়।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
eyw5q4wzk2gaqwt13yoiq70q5sy9ycb
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৫৭
104
90449
249713
248517
2026-05-11T12:58:41Z
BabulB
104
249713
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৩৯}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>ফুৰোঁতে সিদিনা সন্ধিয়া পৰত
:::গই পালোঁগৈ কুমাৰ গাঁও
দুহাতে কুমাৰে সানিলৈ বোকা
:::কেনেকৈ মাটি খঁচিছে চাও।
নিকৰুণ ভাৱে খচোঁতে খচোঁতে
:::মাটিৰ মুখত ওলালে মাত
কয় কাতৰেৰে “লাহে লাহে হেৰা
:::আৰু কত দিয়া আঘাত গাত”।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
symq0cpt5xke09xpcwvbztd4xxs49de
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৫৮
104
90450
249714
248518
2026-05-11T12:58:54Z
BabulB
104
249714
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৪০}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>যুগে যুগে এই একেটি কাহিনী
:::ঠিক এনে দৰে আহিছে বই
যিদিনা সৃষ্টিৰ প্ৰথম পুৱাতে
:::বিধাতাই মাটি হাতেৰে লই
পেলালে চাকত গঢ়িলে মানুহ
:::কত ৰকমৰ যতন কৰি
উঠিলে সিদিনা প্রকৃতি বুকুত
:::বিষাদৰ সুৰ বসুধা জুৰি</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
om56kr7se5cpgaedhloiq7j5jhnpo1s
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৫৯
104
90451
249715
248446
2026-05-11T12:59:04Z
BabulB
104
249715
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৪১}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>দুখ শোক হৰা অমৃতৰ ধাৰা
::::ঢালিবা যেতিয়া পিয়লা ভৰি
পেলাবা এটোপা ধৰাৰ বুকুত
::::খাটিছো তোমাক মিনতি কৰি।
পাব শান্তি দেহি সেই অভাগাই
::::যিজন ধৰাত মিহলি হ'ল
শত যুগ আগে পৃথিবীৰ পৰা
::::চিৰকাললৈ আঁতৰি গ'ল।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
eywfunrauycq2td4k8pkm90p2wez7tg
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৬০
104
90452
249716
248519
2026-05-11T12:59:17Z
BabulB
104
249716
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৪২}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>পুৱা সূৰুযৰ কিৰণ নামিলে
::::পদুম পাহীয়ে ৰঙেৰে চায়
পোহৰৰ কণা হিয়াৰে সাৱটি
::::জীৱন মৰণ পাহৰি যায়।
সৰগৰ সুধা আঙুৰৰ ৰসে
::::থাকিলে গোটেই হৃদয় ভৰি
কৰুণা কণিকা আকাশী নিয়ৰ
::::নামিব জীৱন উপচি পৰি।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
t7s4w1dkjiawcmx0xf6rlb6whavlkqh
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৬১
104
90453
249717
248520
2026-05-11T12:59:29Z
BabulB
104
249717
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৪৩}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>অতীত ভবিষ্য ভাবিলে কি হ'ব
::::ভাৱনাৰ দেখো বিৰাম নাই!
ঢালা সুৰা ঢালা পিয়লা ভৰাই
::::প্রতি নিমিষতে সময় যায়।
"আজি” যদি মোৰ ৰঙতেই যায় !
::::অতীতৰ “কালি” দূৰতে থক
“কাইলৈ” কি হ'ব ?—ভবিষ্য ভাৱনা
::::সুৰাৰ সোঁততে উটোৱা যক।
</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
lxr9wrn5nrrh4qcgrfd62n9z1928318
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৬২
104
90454
249718
248449
2026-05-11T12:59:42Z
BabulB
104
249718
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৪৪}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>গোলাপী ওঠৰ চুমাৰ সোৱাদ
::::এই পিয়লাতে লভিম মই
মিছা সপোনৰ মিছা লীলা খেলা
::::কৰিম কিয়নো জীৱন ক্ষয়
আছিলোঁ যি দৰে থাকিম সি দৰে
::::মাজতে মিছাতে মায়াৰ জাল
কালৰ চকৰি ঘুৰিছে সদায়
::::চলিব ইদৰে অনন্ত কাল।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
1asfwi51oswh5ehlkcmxxtsljxp060j
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৬৩
104
90455
249719
248521
2026-05-11T12:59:54Z
BabulB
104
249719
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৪৫}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>চোৱা হেৰা সৌ ফুলিছে গোলাপ
::::জুৰিটিৰ কাষ ৰাঙলী কৰি
ৰাঙলী ৰঙৰ আঙুৰৰ ৰস—
::::পান কৰা সখা পৰাণ ভৰি।
জীৱনৰ শেষ পিয়লা ভৰাই
::::চাপিলে মৰণ কাষত আহি
হাঁহি মুখে তাকো পান কৰি সখা
::::যাবা উলাহেৰে সোঁততে ভাহি।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
rj1k5arxpeb2ctjc7p6lrvb42qc72dn
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৬৪
104
90460
249720
248451
2026-05-11T13:00:07Z
BabulB
104
249720
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৪৬}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>জড় আৱৰণ পৰিহাৰ কৰি
::::যাব পাৰে যদি আতমা উৰি
অসীম অনন্ত মুক্ত আকাশত
::::আপোন জেউতি প্ৰকাশ কৰি।
কিয় তেন্তে আহি জড় জগতৰ
::::মাটিৰ দেহত কৰিব বাস?
দুদিনীয়া এই সংসাৰৰ লীলা
::::দুদিনৰ পাচে সকলো নাশ।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
e40gplosinwury22c8csye8yo8ds866
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৬৫
104
90461
249721
248522
2026-05-11T13:00:19Z
BabulB
104
249721
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৪৭}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>আলহীৰ ঘৰ এই দেহা খনি
::::খন্তেকৰ মাথোঁ জিৰণি ঠাই
মৰণৰ শিঙা বাজিলে এবাৰ
::::নিজৰ বাটেদি আলহী যায়।
বাটত ভাগৰি আৰু আন জনে
::::জিৰণিৰ ঠাই বিচাৰি আহে
এজনৰ পাচে যায় আন জন
::::যোৱা জন আৰু দুনাই নাহে।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
2u7z810nu49j9grfs1j7hng90h5n4jh
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৬৬
104
90463
249722
248523
2026-05-11T13:00:36Z
BabulB
104
249722
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৪৮}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>জগতত হেৰা নঘটে প্রলয়
::::তুমি আৰু মই আঁতৰি গ’লে
কোন তুমি মই— নহলেও আমি
::::সংসাৰৰ হাট সমানে চলে।
উঠিছে পৰিছে শতেক লহৰী
::::সাগৰত কত যুগৰে পৰা
অনাদি অনন্ত কালৰ পিয়লা
::::ৰইছে সদায় সুৰাৰে ভৰা।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
2x7zzkbmp6aq9thteo8mzuoms7ndyxi
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৬৭
104
90466
249723
248525
2026-05-11T13:00:49Z
BabulB
104
249723
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৪৯}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সংসাৰৰ খেলা সামৰি যেতিয়া
::::কালৰ কোলাত পৰিম ঢলি
কোনে জানে হেৰা আৰু কত দিন
::::সংসাৰ ভাৱনা থাকিব চলি।
নাভাবে সাগৰে এটি বালু-কণা
::::বতাহত যদি মিহলি হয়
আমাৰো জীৱন মৰণতো কাৰো
::::হৰণ ভগন অকণো নাই।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
lejv33frrc5l539nqoeiy5d7t8plgt3
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৬৮
104
90478
249724
248526
2026-05-11T13:01:03Z
BabulB
104
249724
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৫০}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>খন্তেকীয়া এটি সুখৰ মুহূৰ্ত্ত
::::জীৱনত বৃথা নকৰা ক্ষয়
ভোগ সাগৰত মাৰা এটি বুৰ—
::::প্রতি নিমিষতে ঘটিছে লয়
জীৱনৰ তৰা ধীৰে মাৰ যায়
::::ঊষাৰ নতুন পোহৰ পায়
নিজকে বিলাই পুৱা কিৰণত
::::ব’লা আগুৱাই সময় নাই।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
q2j7tq8arcxpo6pw65lt1t1ads80as1
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৬৯
104
90512
249725
248527
2026-05-11T14:40:56Z
BabulB
104
249725
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৫১}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
সঁচাকৈয়ে যদি বুজিব খুজিছা
::::নিয়তিৰ এই নিৰ্ম্মম লীলা।
আৰু জীৱনৰ গভীৰ ৰহস্য
::::আহা তেন্তে হেৰা নকৰি হেলা!
চুলি এডালিৰ সূক্ষ্ম ব্যৱধানে
::::সঁচা আৰু মিছা দুভাগ কৰে।
চলিছে তাতেই মানৱ জীৱন,
::::মাজতে মায়াই আৱৰি ধৰে।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
d4kzvrm1qa9vsflzezsj0yk5gfaq2ej
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৭০
104
90551
249726
248528
2026-05-11T14:41:10Z
BabulB
104
249726
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৫২}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>চুলি এডালিৰ সূক্ষ্ম ব্যৱধানে
::::সচাঁ আৰু মিছা দুভাগ কৰে।
মাথোঁ এটি ৰেখা একোটি আখৰে
::::ৰহস্যৰ ভেদ কৰিব পাৰে।
ভাগ্যবান জনে এই প্রমাণতে
::::অনন্ত জ্যোতিৰ পৰশ পায়
দেখে সমুখত অনাদি পুৰুষ
::::মায়াজাল খনি আঁতৰি যায়।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
adsnwru6xgykvbw78rpbshwuqrhzezp
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৭১
104
90552
249727
248529
2026-05-11T14:41:22Z
BabulB
104
249727
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৫৩}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>বিজুলী সঞ্চাৰে নিমিষতে তেওঁ
::::বিশ্ব চৰাচৰ ভ্ৰমণ কৰে
অদৃশ্য দেহৰ অসীম শকতি
::::তিনিও ভুবন বিয়পি পৰে।
নিতে নিতে কত নতুন ৰূপেৰে
::::জগতত নিজে প্রকাশ হয়
সকলোৰে লয় বিশ্বৰ খেলাত
::::—নিজে মাথোঁ তেওঁ অটুট ৰয়।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
p9c4cw3dkkxhb2xlac88maorlj8yjo8
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৭২
104
90553
249728
248530
2026-05-11T14:41:37Z
BabulB
104
249728
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৫৪}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>অনন্ত জ্যোতিৰ খন্তেক বিকাশ
::::তাৰ পাচতেই আন্ধাৰ ঘোৰ
ভীষণ ধুমুহা প্রলয় সূচনা
::::জীৱন নাট্যৰ পেলায় ওৰ।
বিধাতাই নিজে ভাঙিছে গঢ়িছে
::::কৰিছে ধেমালি জীৱন ল’ই
আহিছে মানুহ গইছে মানুহ
::::আছে প্রকৃতিয়ে থিৰেৰে ৰ’ই।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
obesjxffoeogdbrogvzlgq0u5nf76jq
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৭৩
104
90554
249729
248531
2026-05-11T14:41:48Z
BabulB
104
249729
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৫৫}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সেউজীয়া গছ লতাই আৱৰা
::::ধৰণীৰ এই কোমল কোলা
পাবানে ইয়াত-নতু ওপৰত
::::আকাশত য’ত তৰাৰ মেলা?
মিছাকৈয়ে আজি বিচাৰি ফুৰিছা
::::থাকোঁতে জীৱন কৰিছা ক্লেশ
ঢুকাব সকলো তোমাৰ লগতে
::::হ’লে কাইলৈ জীৱন শেষ।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
3v71bgha69c0m26zv23hxo3c13elmh6
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১২০
104
90555
249796
248576
2026-05-12T04:00:55Z
BabulB
104
249796
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|১০০}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>বসন্ত বতাহ কেনি উৰি যাব
::::লগতে শুকাব গোলাপ কলি,
বাৰিষা আদিব পিতনি নাচিব
::::—জীৱন যৌৱন পৰিব ঢলি।
লুকাব কুলিৰ কোন কাননত
::::প্ৰেমৰ সুৱগী মধুৰ তান,
নিৰাশ প্ৰেমৰ বিষাদ ৰাগিণী
::::বাজিব হিয়াত- উদাস প্রাণ।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
qp5qjuhe9mq5cpfj0o0hwjg3swu84vv
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১২১
104
90556
249797
248577
2026-05-12T04:02:04Z
BabulB
104
249797
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|১০১}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>মৰুৰ মাজত তপত বালিত
::::বইছে শীতল নিজৰা ধাৰা,
নোহে মৰীচিকা অলীক কল্পনা
::::ই’যে পুণ্য বাৰি ক্লান্তি হৰা।
শ্ৰান্ত বাটৰুৱা যায় হেঁপাহেৰে,
::::ঢালাহি প্ৰেমৰ শীতল পানী,
অশান্ত মনক শান্ত কৰা প্ৰভু
::::তোমাৰ চেনেহ পৰশ দানি।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
jt5k3ldwhuv3vkaxjefgbcx63ticxbj
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১২৫
104
90571
249798
248580
2026-05-12T04:02:58Z
BabulB
104
249798
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|১০৩}}</noinclude>{{Block center/s}}
<poem>প্রিয়তম মোৰ, দুয়ো যদি মিলি
::::বিধাতাৰ সতে মন্ত্ৰণা কৰি
পাৰিলোঁ হেতেন ৰচিব এখনি
::::নতুন জগত কল্পনা ভৰি,
নতুন জেউতি সাদৰে সাবটি
::::কৰিলোঁ হেতেন পুৰণা দূৰ;
শান্তিৰ শীতল সমীৰে উলাহে
::::বজালে হেতেন মুক্তিৰ সুৰ।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
eppb8c258x3qm96a5crs31jx7393moa
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১২৬
104
90574
249799
248581
2026-05-12T04:03:20Z
BabulB
104
249799
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|১০৪}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>প্ৰাণ প্ৰিয় মোৰ শৰতৰ জোন
::::হৃদয় আকাশ উজল কৰা
পাতৰ মাজেদি আৰু এটি জোনে
::::চোৱাছোঁ ঢালিছে অমিয়া ধাৰা।
যিদিনা তোমাৰ প্ৰাণৰ {{illegible|কবিয়ে}}
::::দূৰ অসীমত মিলিব গই
কাকনো এনুৱা ৰূপহী হাঁহিৰে
::::আহি মোৰ জোনে চাবহি অই।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
bgwyg8tdvwg21ste1tkf86ky6x6eneh
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৭৪
104
90604
249730
248532
2026-05-11T14:42:00Z
BabulB
104
249730
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৫৬}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>দিনে ৰাতি কিয় হাবা থুৰি খাই
::::কিহৰ আশাত মৰিছা ঘূৰি।
দীঘল বাটৰ ক’ত আছে শেষ
::::আছে সি অনন্ত অসীম জুৰি
বিফল বাসনা ছাঁয়াবাজী সিটো
::::ছাঁৰ পাচে পাচে কতনো লৰা
আহা মোৰ সখা গোলাপী ৰসৰ
::::পিয়লা ভৰাই উলাহ কৰা।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
7ijh7uowmtjb9p12z4d1pa8lcye8h24
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৭৫
104
90605
249731
248533
2026-05-11T14:42:31Z
BabulB
104
249731
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৫৭}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>এৰিলোঁ সকলো যুক্তি তর্ক আজি
::::কত দিন আৰু থাকিম ধৰি
নিতে নিতে কত আকুল উদ্বেগ
::::কত সখা আৰু সহিব পাৰি।
মুক্ত এবে মই আজি শুভ দিন
::::বজোৱা শঙ্খ উৰুলি দিয়া
নতুন প্রিয়াক পিয়লা ভৰাই
::::আনিছোঁ উলাহে ভৰিছে হিয়া।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
hp914968fopau729fuyewmn3c59yn4d
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৭৯
104
90612
249732
248536
2026-05-11T14:43:08Z
BabulB
104
249732
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৫৯}}</noinclude>{{Block center/s}}
<poem>শুনো মুখে মুখে জ্যোতিষত হেনো
::::অসামান্য মোৰ প্ৰতিভা জ্বলে
পুৰণা বিধান এৰি সকলোৱে
::::মোৰ বিধানকে আদৰি ললে।
মিছা কথা ইটো- পাঁজি পুথি মেলি
::::চাই যতনেৰে দেখিলোঁ মই
অতীতৰ “কালি” আৰু “ভবিষ্যৎ”
::::গণনাৰ মোৰ মাজত নাই।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
amlcsfv1z3pcop8gp65mn3f1x0bgl56
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৮০
104
90613
249733
248458
2026-05-11T14:43:21Z
BabulB
104
249733
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|৬০}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>মুকলি দুৱাৰ আলহী ঘৰত
::::আছিলোঁ সিদিনা অকলে বহি!
নিজান ৰাতি সৰগৰ পৰা
::::কোনে যেন নামি ক’লেহি আহি—
“সৰগৰ সুধা পান কৰা সখা
::::আনিছোঁ অশেষ যতন কৰি”
আচৰিত ই যে আঙুৰৰ ৰস
::::চুমিলোঁ যেতিয়া পিয়লা ধৰি</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
rfp8ygt3m5i4x5znygswt6slcb16bip
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৮১
104
90614
249734
248537
2026-05-11T14:43:33Z
BabulB
104
249734
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৬১}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>তোমাৰ অমোঘ যুক্তিৰ আগত
::::সকলো ধৰ্ম্মৰ একতে লয়
ধন্য তোমাৰ ন্যায়ৰ বিধান
::::জগত মাজত সুৰাৰ জয়।
সঁচাকৈয়ে তুমি সেই অতীতৰ
::::পৰশ মণিনে? নহলে কোন?
কিহৰ বলত এটি পৰশত
::::জীৱনৰ সীহ কৰিলা সোণ।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
1diy32toyxfv0cq4jsw2f1e2ubzjwwe
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৮২
104
90615
249735
248538
2026-05-11T14:43:47Z
BabulB
104
249735
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৬২}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>ভুল ভ্রান্তি যত এই জীৱনৰ
::::শোক দুখ ভয় আতমা নাশী
মামুদৰ দৰে বিজয়ী তেজেৰে
::::সকলোকে তুমি পেলালা গ্রাসি
লুকাল কেনিবা বিষাদ কালিমা
::::উদিলে সুখৰ সূৰুয হাঁহি
—নীল সাগৰৰ জেউতি চৰাই
::::ফুলিলে সোণৰ পদুম পাহি।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
i4ms1pz32p1yxai5ie40rsnk8lap3ti
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৮৩
104
90616
249769
248539
2026-05-12T03:52:45Z
BabulB
104
249769
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৬৩}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>বিধাতাৰ দান সৰগৰ সুধা
::::কোন অগিয়ানে অসূয়া কৰে
সেউজীয়া মোৰ আঙৰ লতাই
::::আদৰে জীৱন মেৰাই ধৰে।
মোহ পাশ ইটো ?—কোনে কয় হেৰা!
::::ই যে চেনেহৰ আশীষ ধাৰা
ই যে ভোগৱতী ঢালিছে কৰুণা
::::পাতাল পুৰীৰ বুকুৰ পৰা।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
q4n63elcq02ohtxduwt0at21lipm97q
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৮৪
104
90618
249736
248540
2026-05-11T14:44:15Z
BabulB
104
249736
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৬৪}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>জীৱনৰ মোৰ শান্তি দায়িনী
::::এনুৱা সুৰাক কিয়বা এৰি
ছঁয়াময়া কোন সৰগৰ আশে
::::কিয়বা মিছাতে মৰিম ঘূৰি?
হ’লে অৱসান এই জীৱনৰ
::::অমৰ হ’বৰ বাসনা নাই
আশাৰ ছলনা পৰিলে ফান্দত
::::লাভে মূলে তাৰ সকলো যায়।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
7jiuygnc7yp0f547qsbmzzl543so4wq
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৮৫
104
90622
249737
248541
2026-05-11T14:44:26Z
BabulB
104
249737
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৬৫}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>যুগে যুগে কত গ’ইছে মানুহ
::::আন্ধাৰ পুৰীৰ অজান দেশ
উভটি কোনোৱে কৈছেহি জানো
::::অসীম পথৰ ক’তনো শেষ?
নজনা নুশুনা সেই বাটে দিয়ে
::::আমিও এদিন লাগিব যাব
হাতৰ লখিমী ঠেলিম কিয়নো
::::কিহৰ আশাত কোনেনো ক’ব?</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
raa1hmw3qx1cztn4npw4i6d2mak4o0w
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৮৬
104
90623
249738
248542
2026-05-11T14:44:43Z
BabulB
104
249738
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৬৬}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>কত জ্ঞানী জনে কত সাধনাৰে
::::সিপুৰীৰ কথা প্রকাশ কৰি
হ’ই এটি এটি দেৱতাৰ দৰে
::::আঁতৰিল নিজে আসন এৰি।
কেচুৱা ল’ৰাই শুবৰ আগেয়ে
::::শুনে যেনে সাধু কাষত বহি
আমাৰ আগতো ক’লে সাধু কথা
::::তেওঁলোকে যেন খন্তেক আহি।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
piz2hswg2n5vqprlee5t7sbf6eu74ae
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৮৭
104
90624
249739
248543
2026-05-11T14:44:56Z
BabulB
104
249739
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৬৭}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সি পুৰীৰ কথা জানিবৰ আশে
::::যায় আত্মা মোৰ উলাহে উৰি
নীল আকাশত পাখি মেলি বেগে
::::অনন্তৰ পিনে বাসনা কৰি।
নিমিষতে উৰি উলটি আহিল
::::হাঁহি কাণে কাণে কথাটি কয়
“মনৰ মাজতে সৰগ নৰক
::::বিচাৰি বেলেগ নাপালোঁ মই।”</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
0rz6rwbjt2wl3zvg00v2kg7lzm2b7bx
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৮৮
104
90625
249740
248544
2026-05-11T14:45:06Z
BabulB
104
249740
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৬৮}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>পৃথিবী মাজত পূৰিলে বাসনা
::::ধৰিবা তাকেই সৰগ বুলি
বিফল বাসনা কঠোৰ নিৰাশে
::::ধৰে নৰকৰ ছবিটি তুলি।
এয়ে বিধাতাৰ চিৰন্তন ৰীতি
::::নুবুজি মানুহে কণাৰ দৰে
সৰগ নৰক বিচাৰি বিচাৰি
::::হাবাথুৰি খাই মিছাতে মৰে।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
20dt8sykmtr1lwd2kgaj8r2qvso22iz
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৮৯
104
90627
249741
248545
2026-05-11T14:45:20Z
BabulB
104
249741
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৬৯}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>থাকক জ্ঞানীয়ে শাস্ত্ৰৰ মাজত
::::সৃষ্টি প্ৰকৰণ ব্যাখ্যা কৰি
যাওঁ হেৰা আহা তুমি আৰু মই
::::আপদীয়া হাই-উৰুমি এৰি।
বহি নিৰলাত নিয়তিৰ খেলা
::::বুৰাওঁ পিয়লা হাতত ল’ই
ভাগ্যৰ পুতলা আমি সকলোটি
::::তাৰ স’তে আজি ওমলোঁ গ’ই।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
5ssomzg5i0glwvgac7w5jws5i183qzy
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৯০
104
90690
249742
248546
2026-05-11T14:45:33Z
BabulB
104
249742
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৭০}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>বাহিৰে ভিতৰে তলে উপৰেদি
::::দেখিছা যিখিনি সকলো ফাঁকি
ভোজবাজী খেল পুতলাৰ নাচ
::::—মাজতে সূৰুয মায়াৰ চাকি।
তাৰ চৌপাশে নাচিছে পুতলা
::::গোটেই জগত মায়াৰ খেলা
চামে চামে জীৱ আহিছে গ’ইছে
::::চলিছে ইদৰে সংসাৰ লীলা।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
6ertyagd89i3ha02uwtyrss40xjn0lq
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৯৩
104
90693
249770
248549
2026-05-12T03:55:12Z
BabulB
104
249770
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৭৩}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>নিয়তিয়ে নিজ হাতেৰে যি দিনা
::::কপালত যিটি লিখিলে আহি
নাই লৰচৰ সেই আখৰৰ
::::সিদৰে জীৱন চলিব ভাহি।
চকুৰ পানীৰে নৈ বৈ যক
::::হিয়া যদি ভাগে শোকতে হায়
তথাপিতো জানো পাৰেনে গুচাব
::::কপালৰ ছাপ লগতে যায়।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
i5xgrki6dpsjeczl9xsdt29xtgmvc1e
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৯৪
104
90694
249771
248550
2026-05-12T03:55:24Z
BabulB
104
249771
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৭৪}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>লুটিয়াই থোৱা সৌ পিয়লাটি
::::আছে ওপৰত সৰগ বোলা
তাৰ তলতেই অসংখ্য জীৱই
::::খেলিছে জীৱন মৃত্যুৰ খেলা।
এখনি হাতকো নুতুলিবা হেৰা
::::সেই পিনে চায়—আশাটি ক্ষীণ
নিয়তি চাকত সিও নিৰুপায়
::::আমাৰ দৰেই শকতি হীন।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
ahrfvk5u9jg57lvv652xvbzix7oefrb
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৯৫
104
90790
249772
248551
2026-05-12T03:55:35Z
BabulB
104
249772
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৭৫}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>যি দিনা পোনতে বিধাতাই নিজে
::::মাটিৰে মানুহ সাজিলে আহি
যি দিনা পোনতে {{SIC|পূৱা|পুৱা}} কিৰণত
::::সৃষ্টি শতদলে মেলিলে পাহি।
সেই দিনা তেও ভাগ্য ফলাফল
::::লেখিলে নিজেই লেখনী ল’ই
দুদিনলৈ আহি উমলি জামলি
::::যাব অনন্তত মিহলি হ’ই।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
2dmksa5z3mulmxxuha5dipwiz6bi4lf
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৯৬
104
90791
249773
248552
2026-05-12T03:55:48Z
BabulB
104
249773
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৭৬}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>আপোন পাহৰি বলিয়াৰ দৰে
::::কিহৰ পাছত ফুৰিছা ঘূৰি
আশা নিৰাশাৰ ভবিষ্যৰ ভয়
::::আছে যি গোটেই জীৱন জুৰি।
অতীত পাতত শাৰীয়ে শাৰীয়ে
::::লেখা সকলোটি বাতৰি তাৰ
দুদিনীয়া এই জীৱন আমাৰ
::::—জীৱনত সুৰা-পানেই সাৰ।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
r1zn36d5e4nppqx7oxfdk19m83c5hb8
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৯৮
104
90794
249774
248554
2026-05-12T03:56:05Z
BabulB
104
249774
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৭৮}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>জীৱনৰ মোৰ হাড় কেডালিকো
::::আঙুৰ লতাই মেৰাই ধৰে
কি গুণ ইয়াৰ কওঁ যদি মই
::::শুনি কোনোবাই হাঁহিব পাৰে।
সি সৱৰ কিন্তু চিয়ঁৰ বাখৰে
::::নোৱাৰে দেখাব মুক্তিৰ পথ
মোৰ ই হাড়ৰ গঢ়া কাঠিটিয়ে
::::মুক্তিৰ বাটত চলাব ৰথ।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
8ssmtj0nk7hffs23vj6scz0qgud35jv
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৯৯
104
90796
249775
248555
2026-05-12T03:56:16Z
BabulB
104
249775
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৭৯}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>অনন্ত জ্যোতিৰ এটি ক্ষুদ্র কণা
::::পৰে যদি সখা হিয়াত মোৰ
খঙেতেই নতু প্রেমতেই হওক
::::গুচাব হিয়াৰ আন্ধাৰ ঘোৰ।
তাৰে যদি এটি সামান্য আভাস
::::আলহী ঘৰত খন্তেক পাওঁ
আন্ধাৰেৰে ঢকা মন্দিৰ মাজত
::::কিয়বা তাকেই বিচাৰি যাওঁ।
</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
4j2aso38l5noy1hbocd2t0qivuhm5k0
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১০০
104
90797
249776
248556
2026-05-12T03:56:27Z
BabulB
104
249776
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৮০}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>পাপ পুণ্য প্রভু কোনে সৰজিলে?
::::সুধিছোঁ কাতৰে কোৱাচোঁ মোক
সুখ সাগৰত এজনে সাঁতোৰে
::::ইজনে কিয়নো ভুগিছে শোক?
নিষিদ্ধ ভোগৰ গুপুত বাসনা
::::ইয়াতেই যদি সাবটে নৰে
কোন বিধানত সিপুৰীত তাৰ
::::নৰকৰ ছবি আগত ধৰে?</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
oeihl8jqmfe1yiz2e0eax7nkin19ivq
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১০১
104
90966
249777
248557
2026-05-12T03:56:39Z
BabulB
104
249777
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৮১}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>আকাশ তলৰ এই ধৰা খনি
::::কাৰনো হাতৰ কঠোৰ চিন
কিয় ৰাতি দিনে বাজিছে ইয়াত
::::শত হৃদয়ৰ বিষাদ বীণ।
নিৰ্ম্মম কালৰ চকৰি ঘুৰিছে
::::তিলেকে জগত কৰিছে চুৰ
দয়াৰ সাগৰ নাম যদি তজু
::::নকৰা কিয় এই কলঙ্ক দূৰ?</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
jgwiwunnxrpfm2lnoalm07z0vepj4xm
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১০২
104
90967
249778
248558
2026-05-12T03:56:51Z
BabulB
104
249778
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৮২}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>জীৱনৰ বাট নানা প্রলোভনে
::::তুমিয়েই কৰি ৰাখিছা পুৰ
আনা পথিকক সেই বাটেদিয়ে
::::তুমিয়েই কৰি আলোক দুৰ।
পাপৰ গাঁতত পৰে যদি তেওঁ
::::আন্ধাৰ বাটত পিছলি পৰি
কিয় দিবা তাক দোষৰ বোজাটি
::::তুমিয়েই দোষ সৃজন কৰি।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
7d4dmd2d6a8w8f2wmgbt5qgguex8c9v
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১০৩
104
90968
249779
248559
2026-05-12T03:57:02Z
BabulB
104
249779
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৮৩}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>মাটিৰে মানুহ সৰজিলা তুমি
::::পাপৰ কালিমা তুমিয়েই দিলা
অসীম অনন্ত বিশ্ব জগতত
::::দেখালা পঞ্চ ভূতৰ লীলা।
পাপৰ ছাঁয়াটি ঘূৰি দিনে ৰাতি
::::আবৰি ধৰিছে মৰত ভূমি
মানুহে তোমাক ক্ষমিছে দেৱতা
::::মানুহকো দেৱ ক্ষমিবা তুমি।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
kloxk29klncgloktqcwheia269qoi69
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১০৪
104
90969
249780
248560
2026-05-12T03:57:14Z
BabulB
104
249780
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৮৪}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>তুমি যদি মোক সৰজিলা নিজে
::::কৰিম কিয়নো পাপক ভয়
তোমাৰ অসীম কৰুণা গুণত
::::হ’ব পাপ তাপ সকলো লয়।
তোমাৰ নামৰ আলোক শিখাই
::::উজলাই যদি হিয়াক মোৰ
জীৱন পথত কিয় উলটিম
::::দেখি সমুখত আন্ধাৰ ঘোৰ।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
r53kdmojnq4cxfmem3kmmlrd23agsr2
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১০৫
104
90970
249781
248561
2026-05-12T03:57:26Z
BabulB
104
249781
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৮৫}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সংসাৰ হাটত উমলি জামলি
::::ধুলি মাকটিৰে লেতেৰা হই
গধুলি পৰত ভাগৰি-জুগৰি
::::তোমাৰ ওচৰ চাপিলে মই,
জানো তুমি প্রভু হাত মেলি মোক
::::নিবা কাষলৈ মৰম কৰি
জীৱনৰ মোৰ পাপৰ কালিমা
::::ধুৱঁবা তুমিয়েই যতন কৰি।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
25yitu8id79vfkuyv8pfz4rgvqw1fif
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১০৬
104
90971
249782
248562
2026-05-12T03:57:38Z
BabulB
104
249782
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৮৬}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সিদিনা সন্ধিয়া পৰৰ শেষত
::::অকলে উদাসী পৰাণ লই
এখুজি দুখুজি কৰি ধীৰে ধীৰে
::::কুমাৰৰ ঘৰ পালোঁগৈ মই।
আকাশতো জোনে নাই দিয়া দেখা
::::ঘৰতো কেনিও নুশুনো মাত
চাৰি কাষে মাথোঁ দেখোঁ খাপে খাপে
::::মাটিৰ পাত্ৰ সজোৱা তাত।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
mxikr19cgb27wdc86azlxbmrjgiandd
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১০৭
104
90972
249783
248563
2026-05-12T03:57:56Z
BabulB
104
249783
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৮৭}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>নানান গঢ়ৰ আছে পাত্ৰ তাত
::::দীঘল কোনোটি কোনোটি ছুটি
কোনোটি মাটিতে বাগৰি পৰিছে
::::কোনোটি বা আছে চাঙতে উঠি।
কথাত চহকী তাৰে দুটি এটি
::::কথাতে জগত কৰিব জয়
ভাবি কোনোটিয়ে আপোন কাহিনী
::::নেমাতি একোকে নীৰৱে ৰয়।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
6r7ff03ts9ngtlcrlxp1hcioaaxw83h
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১০৮
104
90973
249784
248564
2026-05-12T03:58:09Z
BabulB
104
249784
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৮৮}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>তাৰে এটি উঠি কয় ধীৰে ধীৰে
::::“নাভাবা মিছাতে জনম বুলি
মিছাতে কুমাৰে গঢ়া নাই হেৰা
::::নিজে মাটি খঁচি হাতত তুলি।
খেলাৰ চলতে গঢ়িলে আমাক
::::যিজনে অশেষ যতন কৰি
ধেমালি শেষত তেৱেঁই আমাক
::::সেই মাটিলৈকে ঠেলিব ধৰি।”</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
ix2mmovjet4kdvvc88o4f4392xn7c40
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১০৯
104
90974
249785
248565
2026-05-12T03:58:21Z
BabulB
104
249785
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৮৯}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>আন এটি তাৰে উঠি লাহে লাহে
::::হাঁহি হাঁহি মিঠা মুখেৰে কয়
"কেচুৱা ল’ৰায়ো খোৱা পাত্রটিক
::::অতি আদৰেৰে লগতে থয়।
যি জনে আমাক গঢ়িলে যতনে
::::কৰিলে কতনো মনত আশ
কোনটো সতেৰে নিজ হাতে তেওঁ
::::নিজৰ কামৰ কৰিব নাশ।”</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
crtlje34yovfduckzim2dhyza2oc5du
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১১০
104
90975
249786
248566
2026-05-12T03:58:34Z
BabulB
104
249786
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৯০}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>এই কথা শুনি নিমাত সকলো
::::তর্ক জাল খনি সামৰি থ’লে,
খন্তেক পাচতে নিচেই অভজা
::::উঠি পাত্র এটি খঙেৰে ক’লে।
“দেখি মোৰ এনে আপচু গঢ়ন
::::কৰে পৰিহাস সকলো মিলি
মোৰ পালতেই কঁপিছিল হাত!
::::দিলে দুৰ কৰি হাতেৰে ঠেলি।”</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
2aueypza62ks79cxke7j0895pj6zxpz
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১১১
104
90976
249787
248567
2026-05-12T03:58:47Z
BabulB
104
249787
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৯১}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>তাৰ মাজৰেই আৰু এটি উঠি
::::নিজকে নিজেই বৰাই কৰে
দেখোঁতে নিচেই খুদকণিমান
::::গপতে কিন্তু ওফন্দি পৰে।
“নোৱাৰোঁ বুজিব তর্ক জাল এনে
::::মিছা মাথোঁ মোৰ সময় যায়
কোননো কুমাৰে ক’ৰ মাটি আনি
::::কাকনো গঢ়িলে বুজোৱাঁ ভাই।”
</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
llw1two941b2pb7unlg3hs7fzls6zx5
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১১২
104
90992
249788
248568
2026-05-12T03:58:58Z
BabulB
104
249788
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৯২}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>আকৌ এটিয়ে উঠি কয় তাৰে
::::“সঁচা মিছা হেৰা নোৱাৰোঁ ক’ব
শুনিছোঁ সিদিনা উৰা বাতৰিটি
::::শেহত আমাৰ কি গতি হ’ব।
আপচু অভজা সকলোকে টানি
::::দিব নৰকত কুমাৰে ঠাই
এনুৱা নিৰ্দ্দয় হ’ব পাৰে জানো
::::কথাটিত মোৰ সজাত নাই।”</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
8cntind2thehn3jux787jsratrp2nuo
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১১৩
104
90993
249789
248569
2026-05-12T03:59:12Z
BabulB
104
249789
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৯৩}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>আনটিয়ে ক’লে “যিহকেই হওক
::::সেই ভাৱনাত কি লাভ মোৰ
আৰু কত দিন শুকাই থাকিম
::::পিয়াহতে প্রাণ পৰিব ওৰ।
সেই অতীতৰ সৰগৰ সুধা
::::ঢালা আজি মোৰ প্ৰাণত আহি
তাৰ পৰশতে হিয়াত দুনাই
::::ফুলক চেনেহ কুসুম পাহি।”</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
i3djuysq5pot1johhg43d6t3w8t0fj6
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১১৪
104
90994
249790
248570
2026-05-12T03:59:26Z
BabulB
104
249790
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৯৪}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>থাকোঁতে ইদৰে ইটোৱে সিটোৱে
::::নিজৰ কথাতে বলিয়া হই
নীল সৰগত মিচকি হাঁহিৰে
::::দিলে আহি দেখা জোনায়ে অই।
তৰ্কৰ জাউৰি কেনি উৰি গ’ল
::::ল’লেহি কুমাৰে পাচীত তুলি
এনেটি পৰত বিশ্বৰ হাটত
::::উচিত বেচত বেচিব বুলি।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
1pc9wu4cit3vir1l9b7r0hiogs4kjuv
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১১৫
104
90995
249791
248571
2026-05-12T03:59:41Z
BabulB
104
249791
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৯৫}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>জীৱনৰ শেষ হ’লে সখা মোৰ
::::ঢালিবা দেহত সুৰাৰ ধাৰা
মেৰাবা দেহাটি আঙৰ লতাৰে
::::সেউজীয়া পাতে-চেনেহ ভৰা।
দিবাহি সমাধি নিৰলে নিজনে
::::আঙুৰ কুঞ্জৰ এচুকে আনি
পথৰ পথিক আহে যদি কোনো
::::পেলাব এটোপা চকুৰ পানী।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
epidcwu3v3kesub3uo7n5jfeqjtrs0x
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১১৬
104
90996
249792
248572
2026-05-12T03:59:54Z
BabulB
104
249792
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৯৬}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সমাধি কাষৰ বতাহ সদায়
::::থাকিব মধুৰ গোন্ধেৰে পূৰ
আকুল আবেগে পথৰ পথিকে
::::কৰিব ইয়াতে ভাগৰ দূৰ।
পাব জীৱনত প্ৰেমৰ পৰশ
::::শান্তিৰে পৰাণ পৰিব ভৰি
দূৰ ভবিষ্যৰ সঙ্গীতৰ সুৰ
::::বাজিব জীৱন মধুৰ কৰি।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
r32bpv4y16lnlgzggc0oxwp19pwzjvi
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১১৭
104
90997
249793
249019
2026-05-12T04:00:10Z
BabulB
104
249793
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৯৭}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>অতদিন মোৰ হিয়াৰ মাজত
::::যাৰ মূৰুতিৰ কৰিলো ধ্যান
যাৰ পূজাতেই অতদিন মই
::::নিজকে নিজেই কৰিলোঁ দান।
শেহত মিছাতে অখ্যাতি ওলাল
::::শুনো চাৰিফালে কলঙ্ক ঘোৰ,
দুটি এটি মাথোঁ গানৰ সুৰেৰে
::::সুৰাতে সুনাম বুৰালে মোৰ।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
rwdlen4r97c47ggeaw0kszql880okbg
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১১৮
104
90998
249794
248574
2026-05-12T04:00:22Z
BabulB
104
249794
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৯৮}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সকলো এৰিলোঁ প্রতিজ্ঞা কৰিলোঁ
::::অনুতাপে হিয়া দহন কৰে,
ভাঙ্গিলোঁ পিয়লা নিজ হাতেৰেই—
::::দুধাৰে চকুলো বাগৰি পৰে।
কিন্তু যিদিনাই বসন্ত বতাহ
::::বলিলে পৰাণ বলিয়া কৰি,
ক’ৰ অনুতাপ কেনিবা লুকাল
::::পলাল প্রতিজ্ঞা কেনিবা উৰি।</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
mmerfqovp864ffyhujv4b85bn58y1fq
পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/১১৯
104
90999
249795
248575
2026-05-12T04:00:34Z
BabulB
104
249795
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৯৯}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সুৰাপায়ী বুলি জগতত মোক
::::কৰে অবিশ্বাস সকলো জনে,
যশ খ্যাতি মোৰ কোনে কাঢ়ি নিলে
::::ভাবোঁ কেতিয়াবা আপোন মনে।
নুবুজিলে কেঁৱে মৰ্ত্ত্যত সুৰাই
::::অনন্ত প্রেমৰ বাতৰি আনে,
সামান্য মানুহে বেচে ই অমৃত
::::কি লাভত হায় কোনেনো জানে?</poem>
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
g8fhn06zg3a1aml0fvrc7kbsznan5b9
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৫
104
91524
249807
249603
2026-05-12T05:47:01Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249807
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><poem>{{larger|'''গোলাম'''}}
আৰু অন্যান্য কাহিনী</poem>
{{Rule|25em}}
<center>
{|
|-
|{{center|{{X-larger|'''সূচীপত্ৰ।'''}}}}
|-
| {{gap|10em}}|| || পৃষ্ঠা
|-
|[[গোলাম/ঘৰুৱা ঘটনা|১। ঘৰুৱা ঘটনা ]] {{gap|10em}}|| || ১-১০
|-
|[[গোলাম/ষ্টুডিঅ’ত |২। ষ্টুডিঅ’ত ]] {{gap|10em}}|| || ১১-১৩
|-
|[[গোলাম/আৱাজ |৩। আৱাজ ]] {{gap|10em}}|| || ১৪-৩৪
|-
|[[গোলাম/চেলুনত|৪। চেলুনত ]] {{gap|10em}}|| || ৩৫-৪৩
|-
|[[গোলাম/প্ৰাণৰ কথা |৫। প্ৰাণৰ কথা ]] {{gap|10em}}|| || ৪৪-৫১
|-
|[[গোলাম/লাখটকীয়াত |৬। লাখটকীয়াত ]] {{gap|10em}}|| || ৫২-৫৭
|-
|[[গোলাম/প্ৰস্তুতি|৭। প্ৰস্তুতি ]] {{gap|10em}}|| || ৫৮-৬৫
|-
|[[গোলাম/ভ্ৰমণ-বিৰতি |৮। ভ্ৰমণ-বিৰতি ]] {{gap|10em}}|| || ৬৬-৭৬
|-
|[[গোলাম/জাহাজত |৯। জাহাজত ]] {{gap|10em}}|| || ৭৭-৮৭
|-
|[[গোলাম/বে’থ’ফে’ন্ |১০। বে’থ’ফে’ন্ ]] {{gap|10em}}|| || ৮৮-৯৩
|-
|[[গোলাম/গোলাম |১১। গোলাম ]] {{gap|10em}}|| || ৯৪-১০২
|}
</center><noinclude></noinclude>
nx854ji5ruil65nqx3xmp99uoxn0eap
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯২
104
91572
249801
249458
2026-05-12T05:37:16Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249801
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮৪|গোলাম|}}</noinclude>
তেসত্তৰ টকা!)। ইতিমধ্যে মোৰ পইচা শেষ হৈ আহিছে। 'দহ টকা হ'ব?' দোকানীয়ে হাঁহে। বাৰ টকা হ'ব? দোকানীয়ে আৰু বেছি হাঁহে। অৱশেষত প্ৰচুৰ হেগলিঙৰ শেষত পোন্ধৰ টকাত দাম ঠিক হ'ল। এনেতে দেখিলোঁ জাহাজৰ সহযাত্ৰীবোৰে অসংখ্য বস্তুৰে
বোজাই হৈ জেটিৰ পিনে ছুটাছুটি আৰম্ভ কৰি দিছে, মাজতে এবাৰ মুখাৰ্জী বোলা ল'ৰাজন ৰ'ল, ‘এ কি মশাই, ওসব পুতুল টুতুল ছাড়ুন এখন, চলুন চলুন জাহাজ ছেড়ে দিচ্ছে—'আৰু মোৰ বাবে নৰৈ হস্তদন্ত হৈ বেগ দিলে। ইচ্, জাহাজ এৰিবৰ হ'লেই নেকি? লৰালৰিকৈ টকা উলিয়ালোঁ, জাহাজ যায়, সোনকালে পেক্ কৰা, জাহাজ যায়, জাহাজ যায়। আৰব দোকানীয়ে যাক কয় আকৰ্ণবিস্তৃত হাঁহি মাৰি কয়, কোনো ভয় নাই, জাহাজ ইমান সহজে নাযায়, 'ভয় নাখাব, চব পেছেঞ্জাবেই শেষৰ পিনে এইৰকম দৌৰাদৌৰি আৰম্ভ কৰে—‘বেটাৰী কিন্তু এ’ক্সট্টা। বেটাৰীৰ কাৰণে আৰু এক টকা লাগিব'। বেটাৰী? মোৰ অৱস্থা আপোনাৰ গিৰিজা মামাৰ দৰে হ'ল। বেটাৰী আছে নেকি ইয়াত? ‘হা, এই যে'— দোকানীয়ে হব'ৰ ভৰিৰ তলৰ সৰু পাট এচটা ঠেলি চাৰিটা টৰ্চ-লাইটৰ বেটাৰী বাহিৰ কৰিলে।—আচ্ছা দিয়া দিয়া, তাড়াতাড়ি কৰা, মই জেটিৰ পিনে চাই চায়েই অধৈৰ্যভাৱে ক'লোঁ,
আৰু মানুহটোৱে এটা সন্তুষ্টিৰ হাঁহি মাৰি (মানে, বুজিছেই, মোৰ জাহাজ যোৱা ভয়ৰ সুবিধা ল'লে, ঝানু চাইক'লজিষ্ট) অ, হাঁহি মাৰি ইফালৰ পৰা সিফালৰ পৰা পেকিং
কাগজ, কাৰ্ডবৰ্ডৰ বাকচ, বছী টানি মেৰুৱাই “এই যে কম্ প্লিট্” বুলি এটা চালাম মাৰি মোৰ হাতত পেকেটটো ঠেকেচ্কৈ গুজি দিলে, মই বিলাতৰ অভ্যাস মতে “থেংক ইউ”
বুলি চিঞৰ এটা মাৰি এহাতে কাপোৰৰ মোনাটো আনহাতে “হব’দি একৰ্ডিয়ন প্লেয়াৰ”ৰ বাকচটা খামুচি ধৰি জেটিৰ পিনে দৌৰ দিলোঁ। মোৰ দৰেই দেৰি হৈ যোৱা কেইজনমান
মানুহে তেতিয়া আৰৱ নাৱৰীয়া এটাৰ লগত উত্তেজিতভাৱে জাহাজলৈ কিমান পিয়েস্তাত নে কিমান টকাত নিব দাদৰি কৰিব লাগিছে, তেওঁলোকৰ অসংখ্য চামান, আৰু মই জাঁপ মাৰি নৌকাত উঠি ক’লোঁ, “লেচ্ গে’ট টটু দি ব’ট্ ফাৰ্ষ্ট, দামদৰ পিছতো হ'ব, হেৰা লৈ ব'লা, লৈ ব'লা”, এই বুলি বহি গ'লোঁ, আমাৰ জাহাজখনে তেতিয়া ভোঁভোঁকৈ গুৰুগম্ভীৰ হুইচেল মাৰিব আৰম্ভ কৰিছে, মাস্তলৰপৰা ধোঁৱা ওলাব ধৰিছে, জাহাজৰ
ডে’কত অসংখ্য মানুহ আৰু জাহাজৰ ভিতৰত ক'ৰবাত এটা ঘণ্টা বাজিব ধৰিছে। নাও এৰি দিলে— “জোৰে, জোৰে” আৰু কোনোমতে গৈ যেতিয়া নাওখন জাহাজ পালে,
তেতিয়া খালা চীবোৰে জাহাজৰ গেংৱে উঠাবৰ উপক্ৰম কৰিছে, যেয়ে যি পাৰে আৰব নাৱৰীয়াটোৰ হাতত গুজি দি ‘গেংৱেত জাঁপ মাৰি উঠি ওপৰলৈ দৌৰিলোঁ-মস্ত বিশৃঙ্খলা
আৰু এক মিনিট দেৰি হ'লেই কি যে হ'লহেঁতেন.......বিৰাট কনফিউশ্যন.......জাহাজ এৰি দিলে।<noinclude></noinclude>
6ykzpvhthei9qpghioibsekxeq7kj4f
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯৩
104
91573
249802
249253
2026-05-12T05:38:28Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
249802
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||জাহাজত|৮৫}}</noinclude>
ডেকত বিৰাট “বজাৰ”। চবেই নিজৰ নিজৰ ঐশ্বৰ্য্যভাণ্ডাৰ খুলি বহি গৈছে, খৰচৰ
হিচাব কৰিছে, ইজনে সিজনৰ বস্তুবোৰ চাইছে, উত্তেজিত আলোচনা। সক ডাঙৰ মজলীয়া
চামৰা প্লাষ্টিক আৰু ফ’ম্-লে’ডাৰৰ ছুটকেছ, এটাচিকে 'চ, ব্ৰী-কে’ছ, ছিল্ক আৰু নাইলনৰ
হকে কিচিমৰ কাপোৰ, টেৰিলিনৰ ছুট (তেতিয়া আমাৰ দেশত টেবিলিন নতুন বস্তু,
আজিৰ দৰে ইমান ব্যাপক হৈ পৰা নাই) ডিনাৰ ছেট, লাইটাৰ, বহু ৰকমৰ কেমেবা
(ক’ডাক, বলিফ্লেক্স, নিকন, আচাহি-প্টেণ্টাক্স, হাছেলৱাড়) ফিলিপ্ছ আৰু ব্ৰাউন শেভিং
মেশ্বিন, ছুইডিছ টাইপৰাইটাৰ, ককটেইল ছেট, অজস্ৰ সক ডাঙৰ গোল চেপেটা ঘড়ি
(এনেকি এটা ‘কাকু-ক্লক’-যত “কুলি” চৰাই এটা ওলাই আহি যেইটা বাজে তিমানবাৰ
কুকু-কুকু কৈ চিঞৰি আকৌ অন্তৰ্ধান হৈ যায়); ইলেকট্ৰিক ট 'ষ্টাৰ হীটাৰ, নানা ৰকমৰ
ছুভেনি- মণি, গহনা, ছবি, সোণৰ ক্ৰছ, টাইপিন, ফ্ৰেঞ্চ পাৰ্ফিউম, বাইন'কুলাৰ, মুভি-
কেমেৰা, এটা ৰিভলভাৰৰ আকৃতিৰ চিগাৰেট কেছ ('হেগুছ্ আপ' বুলি তাৰ মালিকে
ট্ৰিগাৰ্টো টিপি দিলে, গুলীৰ দৰে ওলাই আহিল এডাল চিগাৰেট!) ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ ৰেডিঅ',
ৰেডিঅ'গ্ৰাম, ৰেকৰ্ড প্লেয়াৰ, শ্বে'ফাৰ্ছ আৰু পাৰ্কাৰ কল, হাতী দাঁতৰ স্ফিংচ, ফাৰাঅ'ৰ
মূৰ্তি, হাতীদাঁতৰ উট, এনেকি হাতীদাঁতৰ এটা “ইজিপটিয়ান বুদ্ধ” পৰ্য্যন্ত..... স্কাৰ্ফ আৰু
তিৰোতা মানুহৰ মূৰত বন্ধা কাপোৰ, এখন ইলেকট্ৰনিক গীটাৰ (এজন বঙালী ল'ৰা,
ভাল বজায়) – এনেকি এখন “ বোখাৰা”ৰ দলিচা আৰু এটা সৰু চিলাইকল পৰ্য্যন্ত
(ভাগ্য ভাল, কোনেও এটা ৰেফ্ৰিজাৰেটৰ বা এখন পেৰাম্বুলেটৰ উঠাই লৈ অহা
নাই!).... মোৰতো এইচব একো নাই, মই ডে'কৰ এচুকত বহি লৈ চিনাকি সৰু ল'ৰা-
ছোৱালীকেইটা থূপ খুৱাই লৈ মোৰ ভাণ্ডাৰটো মেলিলোঁ — চাবি দিলোঁ, বগা শহাপহু এটা
গোটেই ডে’কৰ মানুহবোৰৰ মাজত ক্ৰিং-ক্ৰিং-ক্ৰিংকৈ জাপ মাৰি মাৰি ঘূৰিব ধৰিলে।
চাবি দিলোঁ, ৱাল্ট ডিজনিৰ কাৰ্টুনৰ দৰে কুকুৰ এটাই ভুক ভুক কবি মেকুৰী এটা খেদি লৈ
গ'ল, মেকুৰীটোৱে মিউ মিউ কৰি মিকি মাউছৰ দৰে নিগনি এটা খেদি লৈ গ'ল, কুকুৰ-
মেকুৰী-নিগনি একেখিনি ঠাইতে ঘূৰি ঘূৰি মেৰপাক খায়, ভয়তে নিগনিটোৱে ছুঁইক-
ছুইক্ কৰে! চাবি দিলোঁ, এজনী বেলেৰিনাই নাচিলে। এখন হেলিকপ্টাৰ, ঘৰৰ ৰৰৰ -
কৈ মানুহবোৰৰ মূৰৰ ওপৰেদি ছোঁ মাৰি গ'ল। জাহাজ আৰু 'ইয়ট' নাও, মটৰ গাড়ী,
ৰেলৰ ইঞ্জিন আৰু স্পেইট্শ্বিপ্। ‘জাইৰ’স্কপ্ বোলা এবিধ লাটুম, বোঁ বোঁকৈ ঘূৰে।
হবেক ৰঙৰ ঘৰ-বনোৱা টুকুৰা আৰু মাল-তোলা ক্ৰেইন। এখন স্লেজ গাড়ীত ৰঙা
পোছাক পিন্ধা ছান্টাক্লজ, মস্ত বগা দাঢ়ি, কাষলতিত বৰদিনৰ উপহাৰৰ জোলোঙা, ৰুডলফ্
দি ৰে'ড ন’জড্ বেইণ্ডিয়াৰ”ৰ টিউনটো টুং টুংকৈ বাজে আৰু স্লেজখন চলে। পেঙ্গুইন
চৰাই। কাপোৰৰ হাতী, শুঁড় জোকাৰে। ৰবৰৰ জিৰাফ, ডিঙি মেলি দিয়ে। এজনী চাৰ্কাছৰ
‘এক্ৰবেট্’ ছোৱালী, পেটত চকা এটা ঘূৰাই মহানন্দে 'হুলা-প্’নাচে... ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে<noinclude></noinclude>
63rgmtgz9spobs07zpktflo0cykuzvz
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৪৩
104
91617
249803
249401
2026-05-12T05:45:21Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249803
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>
{{center|{{Xx-larger|চেলুনত}}}}
{{gap}}প্ৰতিবিম্বিত মুখবোৰৰ লগত তাৰ এতিয়াও কোনো যোগাযোগ অহা নাই, কোনো আগ্ৰহ জন্মা নাই, কোনো ঔৎসুক্য ওপজা নাই। এই চেলুনখনতে হয়তো সি বাকী জীৱন চুলি কাটিব, আজিৰপৰা হয়তো সি জীয়াই থাকিব লাগিব এই আচহুৱা মুখবোৰৰে মাজত, বিভিন্ন ঘটনাচক্ৰত ইয়াৰে বহুকেইখন তাৰ লগত জড়িত হৈ পৰিব হয়তো—যেনেকৈ বাহিৰৰ সেই বহল, বিশ্ৰী, আচহুৱা ৰাস্তাটো তাৰ বাকীছোৱা জীৱনৰ এটা অংশ হৈ পৰিব,
য’ত স্তূপ স্তূপ আৱৰ্জনাৰপৰা ধূলি আৰু মাখি উৰিছে, য’ৰ ইতস্ততঃ গাঁতবোৰৰপৰা এতিয়াও বৰষুণৰ পানী শুকোৱা নাই আৰু বোকাৰ ওপৰত মটৰগাড়ীৰ টায়াৰৰ চাপ সাঁচ বান্ধিছে, য’ত চাম চাম গেঞ্জি পিন্ধা আদহীয়া মানুহ আৰু ড্ৰেইনপাইপ পিন্ধা ডেকাল’ৰা আৰু শুদা গা ৰিক্সাৱালা জুম বান্ধি বান্ধি আড্ডা দিছে, আৰু য’ত সৰ্বত্ৰ আমাৰ বাকলি আৰু শুকান আমৰ গুটিৰ ওপৰত জাক জাক ভেনামাখি ভেন্ ভেন্ কৰিছে, চাঙত তোলা পাণ-চিগাৰেটৰ দোকানবোৰৰপৰা তীক্ষ্ণ কৰ্কশ ধাতৱ ধ্বনিৰে প্ৰচণ্ড জোৰত একাধিক লাউডস্পীকাৰে একাধিক হিন্দী গানৰ আৱাজেৰে বতাহ ভৰাই দিছে এই ৰাতিপুৱাই। এই সকলোবোৰ হয়তো সি বাকী জীৱন মানি ল’ব লাগিব, নাকত ৰুমাল দি কাণত আঙুলি দি চকুত গগল্চ্ লগাই বাকী জীৱন এইবোৰৰ লগত তাক খাপ খুৱাই ল’ব লাগিব—কিন্তু এই মুহূৰ্তত নহয়। এই মুহূৰ্তত তাৰ নিজৰ চিন্তাত সি আচ্ছন্ন, এই মুখবোৰ এতিয়াও কিছুমান প্ৰতিবিম্ব মাত্ৰ, চেলুনৰ আৰ্চীত ভাহি উঠিছে, ৰৈছে, অদৃশ্য হৈ গৈছে, বিভিন্ন চুলি আৰু গোঁফ-দাড়িৰে বিভিন্ন মুখ—কিন্তু মাথোঁ মুখ। গোটেই ৰাতিৰ দীঘল, ঠাহখোৱা, বিনিদ্ৰ ৰে’লভ্ৰমণৰ পিছত সি ক্লান্ত, আৰু তাৰ সমস্ত চেতনা তাৰ নিজৰ জীৱনৰ ওপৰত পৰিব্যাপ্ত, কেনেকৈ সি ইয়ালৈ আহিল, সি কি কৰিলে, তাৰ কি হ’ব। কি কৰিলে, সেইটো এটা দীঘল কাহিনী—অৱশ্যেই দুনিয়াভৰ্তি ৰাশি ৰাশি অকৃতকাৰ্যতাৰ কাহিনীৰ আৰু আন এটা মাত্ৰ, একঘেয়ে, আমনিলগা—যাৰ খুটিনাটি ভাবিবৰ বাবে তাৰ মন এতিয়া অক্ষম, সেইবোৰ সি পাছত এৰি থৈ আহিছে। বহু আশা কৰি সি ইয়ালৈ<noinclude></noinclude>
9zdzb3nzh3q1ok33vw8hfcdwuwkss5p
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৫১
104
91618
249804
249403
2026-05-12T05:45:48Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249804
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||চেলুনত|৪৩}}</noinclude>দি যেন কি গভীৰ চিন্তাত মগ্ন, এখন হাত মজিয়াত থোৱা চুটকেচ এটাৰ ওপৰত ঢিলাই দিছে।
{{gap}}যাক, পায়জামা আৰু চছমা পিন্ধা ‘শিক্ষক’ মানুহজনৰ লগত তাৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰ প্ৰশ্ন নাহে! মানুহজনৰ বহুত বয়স হৈছে, তেওঁ তাৰ এই চাকৰিটোৰ ইণ্টাৰভিউ দিব নোৱাৰে। টেৰিলিন ভূষিত মানুহজনৰ মুখখন এতিয়াও খবৰৰ কাগজৰ আঁৰত, গতিকে তেওঁৰ কথা সি ক’ব নোৱাৰে। কিন্তু খোচা খোচা দাড়িৰে সেই কৃশাঙ্গ মানুহজনে যদি ইণ্টাৰভিউ দিব যায়, তেনেহ’লে—তাৰ ধাৰণা হ’ল—তাৰ আশা আছে, খুবেই ভাল আশা আছে। দেখিলেই অনুভৱ কৰিব পাৰি এই এজন মানুহ, যাক পৰাজিত কৰাটো কোনো কঠিন কাম নহ’ব। চোৱা, কেনেকৈ মানুহজনে চুটকেচটোৰ ওপৰত কি অলস ভঙ্গীত হাতখন উৱলাই দিছে, নিউজৰীলত যেনেকুৱা দেখা যায় চাৰিওপিনৰপৰা ঘোচা খাই খাই মুষ্টিযোদ্ধাই বক্সিং ৰিঙৰ চকুত হাত মেলি দি বহি পৰিছে, যিটো ভঙ্গী এটা প্ৰতীক—তেওঁ সকলো চেষ্টা এৰি দিছে, আৰু চোৱা, কেনেকুৱা নিৰ্জীৱ, কেনেকুৱা নিস্পন্দ, কেনেকুৱা অযত্ন-জৰ্জৰিত মুখ, নিৰাশ, নিষ্প্ৰভ। দেখিলেই ক’ব পাৰি, এজন পৰাজিত মানুহ।
{{gap}}অন্ততঃ এই এজন মানুহক সি পৰাজিত কৰিব পাৰিব। জীৱনৰ এই মুহূৰ্তলৈকে সি নিজেই বাৰংবাৰ পৰাজিত, সঁচা, তাৰ ওপৰেৰে অসংখ্য ক্ষোভ আৰু হতাশাৰ ঘূৰ্ণী বৈ গৈছে, সঁচা, কিন্তু এই মানুহজনৰ দৰে সি এতিয়াও সম্পূৰ্ণভাৱে হাত দাঙি দিয়া নাই। সি নতুন জীৱন আৰম্ভ কৰিবৰ চেষ্টা কৰিছে, সি ভাবিবৰ চেষ্টা কৰিছে, কিয় তাৰ নিজৰে নিজৰ প্ৰতি কোনো সহানুভূতি নাহে, সি তাৰ পুৰণি ভুলৰপৰা শিক্ষা ল’বৰ প্ৰয়াস কৰিছে, সি বিশ্লেষণ কৰিবৰ চেষ্টা কৰিছে তাৰ কি নাই যি তাৰ বাল্যবন্ধুৰ আছে, তাৰ মামাৰ আছে, আইমনুৰ স্বামীৰ আছে, তাক ফালৰি কাটি তাৰ চাকৰি হস্তগত কৰা লহকৰৰ আছে, এই বীমা এজেণ্টজনৰ আছে, সি বুজিবৰ চেষ্টা কৰিছে তাৰ কি হৈছে, তাক কি লাগে, তাক কি লাগে—
{{gap}}“আইয়ে চা’ব—”
{{gap}}তন্ময়তা ভাঙি তাৰ চুটকেচৰপৰা হাতখন কোঁচাই আনি সি থতমত খাই উঠিল আৰু আগবাঢ়ি গ’ল, খোচা খোচা দাড়িৰে ক্ষীণ, পৰাজিত মানুহজন আইনাৰ মাজেৰে তাৰ পিনে আগুৱাই আহিল। তাৰ ক’লা চকুদুটা মোহাৰি সি একমুহূৰ্ত নিজৰ সন্মুখীন হৈ স্থিৰভাৱে চকুৱে চকুৱে চালে, তাৰ পিছত ক্ষুৰৰ তলত গৈ বহিল।{{nop}}<noinclude></noinclude>
b5y1iuo3q9qwitsi0cm964lt9ezobpz
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২১
104
91620
249806
249409
2026-05-12T05:46:25Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249806
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ষ্টুডিঅ’ত|১৩}}</noinclude>থাকে সেই ল’ৰালিৰ কোনো ছবি, সেই তাহানিৰ কোনো গানৰ কলি, দূৰ অতীতৰ মুখ, সকলো অভিজ্ঞতা, সকলো স্মৃতি—অকস্মাৎ আমাক আচৰিত কৰি দি যিবোৰ এদিন পুনৰ মনত পৰি যায়। কিন্তু ক’ত, ক’ত, এই অজস্ৰ অজস্ৰ কোষৰ মাজত ক’ত বিচাৰি পাম মোৰ মুখখন আকৌ, কেনেকৈ নিশ্চিত হ’ম তোমাৰ চকুৱে দেখা মোৰ সেই বিস্মিত, বিমুগ্ধ দৃষ্টি তোমাৰ ভিতৰত তুমি সাঁচি ৰাখিছা নে নাই?
{{gap}}আৰু যদিও ৰাখিছা (তোমাৰ অনিচ্ছাসত্ত্বেও, তোমাৰ অজান্তেই, সেই ছবি তুমিতো আৰু কোনোদিনে ঘূৰাই নানিবা, অসংখ্য নতুন ছবি তোমাৰ চকুত পৰিব, অসংখ্য নতুন হাঁহি আৰু ব্যগ্ৰতা তোমাৰ অক্ষিপটত পৰিব, যিবোৰ তুমি তোমাৰ মস্তিষ্কত সযত্নে সাঁচি থ’বা, বাৰে বাৰে সুঁৱৰি চাবা, তোমাৰ শেষ মুহূৰ্ততো তাৰে কোনো এখন অতি নিবিড়, অতি অন্তৰঙ্গ ছবি তুমি হয়তো তোমাৰ অক্ষিপটলৈ টানি আনিবা, আৰু তুমি চকু মুদিবা, ক’লা চোঁৱৰ দুখন শেষবাৰলৈ নামিব, সোণৰ শেঁতা পাপৰি দুখন শেষবাৰলৈ জাপ খাব।
{{gap}}তুমি ভাবিছা, তোমালোকৰ এখন গ্ৰুপ্ফট’ তুলি দিলেই মোৰ কাম শেষ, আৰু তোমাৰো—এৰা, এই ষ্টুডিঅ’ত এয়ে তোমাৰ প্ৰথম আৰু শেষ আহা, ইয়াৰ পিছত তোমাৰ বাবে নতুন পৰিৱেশৰ ভ্ৰূতুন মুখ, নতুন মুদ্ৰা আৰু নতুন ভ্ৰুভঙ্গী, নতুন অনুভূতি আৰু নতুন শিহৰণ। কিন্তু মই সেই কথা ভবা নাই, মই ভাবিছোঁ, যদি আমি এই অপূৰ্ব সঁজুলিটোৰ বিষয়ে আৰু কম জানিলোহেঁতেন, তাৰ ইমানবোৰ খুটি-নাটি যদি আজিও আমাৰ অজ্ঞাত থাকিলেহেঁতেন, যদি আমি পেৰিছৰ কাষত নিহত মানুহজনীৰ কালত, ঊনৈশ শতিকাৰ শেষৰপিনে বাস কৰিলোহেঁতেন, তেনেহ’লে ইমান সহজে মই শেষ বুলি ধৰি নল’লোহেঁতেন, তোমাকো মই বিনাদ্বিধাই হত্যা কৰিলোহেঁতেন, যাতে ইমান সহজে তুমি মোক পেলাই থৈ যাব নোৱাৰা, যেন তোমাৰ অক্ষিপটৰপৰা মোৰ চাৱনিটো তুমি আৰু মচি পেলাব নোৱাৰা......
{{center|✷{{gap}} ✷{{gap}} ✷}}
{{gap}}সুন্দৰ ফ’কাচ হৈছে। মই ক’লা কাপোৰৰ তলৰপৰা মুৰটো উলিয়াই আনি ক’লো, “হাঁহক”, আৰু প্লেটৰ ঢাকনিখন ওপৰলৈ টানি দিলোঁ।<noinclude></noinclude>
fajrjo50n131yxu5vfwfvmoc5na068n
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১০৩
104
91624
249755
249484
2026-05-11T17:37:17Z
Jyoti Chiring
2949
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249755
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|৯৫}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}[অৰ্থ : —ক্ষমতাশালী = ক্ষমতাৱন্ত; স্বধৰ্ম্মত = নিজৰ ধৰ্ম্মত; অটল = টলাব নোৱাৰা, সুস্থিৰ; অগাধ = তলি নোপোৱা, অৰ্থাৎ বৰ দ বা গভীৰ; নিশ্চিন্ত = চিন্তা নথকা, ব্যস্ত = আজৰি নোহোৱাকৈ কামত লাগি থকা; ব্যয় = ভগন; বিপুল=বৰ ডাঙৰ; অধীশ্বৰ = গৰাকী, অতিৰিক্ত = অতিপাত বা সৰহ;অধিপতি; হেলাৰাঙে = অনায়াসে; অপব্যয় =হানি; বিৰোধী = বিপক্ষ, নাৰাজ; ৰাজাধিৰাজ = ৰজাৰ ওপৰতো ৰজা, অৰ্থাৎ অধিৰজা; অনাকামত = অকামত; সালঙ্কৃতাকৈ = অলঙ্কাৰে-পাতিয়ে সজাই পৰাই; বিৰাট = অতি বৃহৎ; অতুল =তুলনা নথকা, অৰ্থাৎ অতিশয় বা অত্যন্ত ]
{{center|'''বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন।'''}}
(১) পোনৰ জনা মোগল বাদ্চাৰ নাম কি?
(২) আকবৰ্ বাদচা কাৰ পুতেক?
(৩) তাজমহল কোনে সজোৱা, আৰু ক'ত আছে?
(৪) আউৰঞ্জেব্ কাৰ পুতেক? তেওঁ অসম দেশ ল'ব খোজাৰ কথা কি পঢ়িলাঁ ?
{{center|⸻::⸻
}}
{{center|{{Xx-larger|ভীমৰ ভোজন।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>এক দিনা ভীমে বোলে ৰজাৰ আগত
শুকাই গৈলেক দেহা অন্নৰ দুখত।
মেলানি দিওক দাদা কৈলাসক যাওঁ
মহাদেউৰ গৰু চাৰি প্ৰাণ প্ৰৱৰ্ত্তাওঁ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
b9knwhljp794ox9ge6uonhygiquwlhq
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২০
104
91635
249805
249646
2026-05-12T05:46:11Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249805
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১২|গোলাম|}}</noinclude>ছবি...
{{gap}}ক’লা চোঁৱৰখন নিষ্পন্দ। সোণৰ পাপৰিখন যেন মই এতিয়া লাহে লাহে মেলি ধৰিলোঁ। ভিতৰত এখন স্বচ্ছ ঘূৰণীয়া পৰ্দা, যেন অবিশ্ৰান্ত জলধাৰাৰ স্পৰ্শত ঝলমল। তাৰ পিছপিনে এটা বগা, স্বচ্ছ হ্ৰদ, লুণীয়া তাৰ পানীৰ স্বাদ। এই পানীৰ সিপাৰে সেই ঘূৰণীয়া ক’লা মণি, য’ত মই মোক দেখিছিলোঁ, এখন ঘূৰণীয়া নীলা পৰ্দাৰ মাজত এটা ছিদ্ৰ, ওপৰৰ আৰু তলৰ কিছুমান পেশী টনাই ঢিলাই যিটো তুমি সৰু–ডাঙৰ কৰিছিলা। তাৰ সিপিঠিত এখন পৰিষ্কাৰ বগা পৰকলা, ক্যুব্জপৃষ্ঠ, যাৰ তৰপে তৰপে মোৰ মুখৰপৰা
অহা পোহৰ ক্ৰমাগত ভাঁজ খাইছিল। তাৰ পিছত আকৌ পানী, কিন্তু এইবাৰ আৰু লুণীয়া নহয়, ডাঠ, সান্দ্ৰ, যেন ৰাশি ৰাশি ভঙা কাঁচেৰে ভৰা। আৰু তাৰ শেষত এইয়া এখন গোলাকাৰ তেজৰঙা আকাশ, উজ্জ্বল হালধীয়া এটা সূৰ্য্যৰ ওপৰেদি একাবেকা ৰক্তবৰ্ণ ৰেখা, যেন কোনো উন্মাদ শিল্পীয়ে অঁকা সূৰ্য্যাস্তৰশ্মিৰ পট। বস্তুতঃ, সেইবোৰ তেজৰেই ধমনী, সেই হালধীয়া সূৰ্য্যটোৰ প্ৰদেশতেই মোৰ মুখখন তুমি জীৱনত প্ৰথমবাৰ দেখিছিলা, আজি, অলপ আগতে, কিয়নো সূক্ষ্ম সিৰাৰে বুঁটা দিয়া সেই গোলাকাৰ পদাৰ্থখনেই তোমাৰ
অক্ষিপট, দণ্ড–আৰু– শঙ্কু-আকৃতি অসংখ্য কোষেৰে লিপা। কিন্তু সেই মুহূৰ্তত যদি মই ইয়ালৈ সাঁতুৰি আহিব পাৰিলোহেঁতেন, মই আৰু বিস্মিত নহ’লোহেঁতেন, কিয়নো মই দেখিলোহেঁতেন তোমাৰ চকুৰ মণিত মই মোক যিদৰে দেখিছিলোঁ, সেই মোৰ আচ্ছন্ন মুখ তোমাৰ অক্ষিপটত পৰা নাই—তাৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত, সম্পূৰ্ণ ওলোটা, মোৰ ভৰি ওপৰৰ পিনে, মোৰ মূৰটো তললৈ।
{{gap}}এৰা, মোৰ হাঁহি উঠিলহেঁতেন; তোমাৰো হাঁহি উঠিলহেঁতেন।
{{gap}}কিন্তু তুমি হঁহা নাছিলা, কাৰণ তেনেকৈ তুমি মোক একেবাৰেই দেখা নাছিলা। তোমাৰ অক্ষিপটৰ কোষবোৰত, তাৰ দণ্ড আৰু শঙ্কুবোৰত সেই মুহূৰ্ততে কত কি ঘটিছিল, কত বিদ্যুৎপ্ৰবাহ, কত ৰসায়ন, তাৰ তুমি একো নাজানা, সেই ক্ষণিকতে আলোকৰ স্নায়ুবোৰে কেতিয়া কেনেকৈ মোৰ এই হাস্যকৰ বিম্বটো তোমাৰ মূৰৰ পিছপিনে, তোমাৰ মগজুৰ প্ৰান্তলৈ ভহাই লৈ গ’ল আৰু তাত কিহে তাক নিমিষতে পুনৰ পোন কৰি দিলে, তুমি তাৰ
কোনো সঁহাৰি নাপালা, তুমি মাথোঁ দেখিলা মই আচৰিত হৈ তোমাৰ চকুলৈ চাই আছোঁ। তুমি কি বুজিছিলা, সেই মুহূৰ্তত তুমি কি ভাবিছিলা, মই ক’ব নোৱাৰোঁ। তোমাৰ চকুত মই কি দেখা পোৱা বুলি ভাবি তোমাৰ শিহৰণ জাগিছিল, মই ক’ব নোৱাৰোঁ, কিন্তু মই তাত মোক নিজকেই দেখিছিলোঁ। আৰু সেই নিমিষো এতিয়া বহু দূৰত, বিগত, লুপ্ত, হয়তো সম্পূৰ্ণ বিস্মৃত। বা হয়তো, সম্পূৰ্ণ বিস্মৃত নহয়, তোমাৰ মগজুৰ লক্ষ কোটি স্নায়ুকোষৰ ক’ৰবাত এতিয়াও সঞ্চিত, যেনেকৈ হেনো সেই কোষবোৰত সঞ্চিত হৈ<noinclude></noinclude>
mgscoak3i68ydmnv05njfj7b7n4vxeu
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৮৫
104
91637
249743
249610
2026-05-11T14:56:39Z
BabulB
104
249743
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|গোলাপ-জল আৰু গোলাপী আতৰ।}}}}
{{Img float
| file = নতুন পাঠ (page 85 crop).jpg
| width = 300px
| align = center
| cap = নুৰ্জাহান্।}}
{{gap}}গোলাপ ফুলৰ গোন্ধ্ থকা পানীক গোলাপ-জল, আৰু গোলাপ ফুলৰ পৰা উলিওৱা আতৰক গোলাপী আতৰ বোলে। গোলাপ ফুল পূৰ্ব্বে ভাৰতবৰ্ষত নাছিল। মোগল বাদ্চাইহে পাৰস্য দেশৰ পৰা এই দেশলৈ তাৰ সঁচ অনাইছিল। গোলাপ জল আৰু গোলাপী আতৰ, এই দুই বিধ বস্তু নুৰ্জাহান্ বেগমৰ পৰাহে ওলাবলৈ পালে। মানে ডাঙৰ লোকৰ পত্নী; নুৰ্জাহান্ বেগম জাহাঙ্গিৰ বাদ্চাৰ পাটৰাণী আছিল।{{nop}}<noinclude></noinclude>
ntaydj3ui9z4x1yp88yc3no9z0n7klj
249744
249743
2026-05-11T14:56:57Z
BabulB
104
249744
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|গোলাপ-জল আৰু গোলাপী আতৰ।}}}}
{{Img float
| file = নতুন পাঠ (page 85 crop).jpg
| width = 250px
| align = center
| cap = নুৰ্জাহান্।}}
{{gap}}গোলাপ ফুলৰ গোন্ধ্ থকা পানীক গোলাপ-জল, আৰু গোলাপ ফুলৰ পৰা উলিওৱা আতৰক গোলাপী আতৰ বোলে। গোলাপ ফুল পূৰ্ব্বে ভাৰতবৰ্ষত নাছিল। মোগল বাদ্চাইহে পাৰস্য দেশৰ পৰা এই দেশলৈ তাৰ সঁচ অনাইছিল। গোলাপ জল আৰু গোলাপী আতৰ, এই দুই বিধ বস্তু নুৰ্জাহান্ বেগমৰ পৰাহে ওলাবলৈ পালে। মানে ডাঙৰ লোকৰ পত্নী; নুৰ্জাহান্ বেগম জাহাঙ্গিৰ বাদ্চাৰ পাটৰাণী আছিল।{{nop}}<noinclude></noinclude>
9t0k7omdp7cu5904kk34unhbqfx3nai
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৯৪
104
91639
249746
249585
2026-05-11T16:34:16Z
Jyoti Chiring
2949
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249746
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>৮৬
চাজাহান্ বাচাৰ
নতুন পাঠ।
ৰাণীৰ নাম আছিল মমতাজ ।
তেওঁ আগৰ লুৰ জাহান্ বেগমৰ সমন্ধীয়া, আৰু তেওঁৰ দৰেই
বৰ সুন্দৰীও আছিল । তেওঁ ঢুকালত, তেওঁৰ সোঁৱৰণী
ৰাখিবলৈ, চাজাহান্ বাচাই তেওঁৰ নামেৰে এই অপূর্বব
মজিৰ সজাইছিল ।
{{Img float
| file = নতুন পাঠ (page 94 crop).jpg
| width = 250px
| align = center
| cap = মম্তাজ্।}}
মমতাজ ।
চাজাহান বাদৃতা বৰ ডাঙৰ মনৰ আৰু খৰচী স্বভাৱৰ
মানুহ আছিল। তেওঁ সকলো কামকে বৰ জাক্জমক্কৈ
কৰিছে ভাল পাইছিল। তাজ মহলটো সৰহ দামৰ নিমজ
গা শিলেৰে সজা; সি
ভাৰ ঠায়ে ঠায়ে সোণ
এটা অতি বিতোপন পক্ষী ঘৰ;
আৰু বহুমূলীয়া পাথৰ লগোৱা<noinclude></noinclude>
14oin99addcdbzqi9fuy0ptkhl0y0j7
249747
249746
2026-05-11T16:41:26Z
Jyoti Chiring
2949
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249747
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮৬|নতুন পাঠ।|}}
{{gap}}</noinclude>
চাজাহান্ বাদ্চাৰ ৰাণীৰ নাম আছিল মম্তাজ্। তেওঁ আগৰ নুৰ জাহান্ বেগমৰ সমন্ধীয়া, আৰু তেওঁৰ দৰেই বৰ সুন্দৰীও আছিল। তেওঁ ঢুকালত, তেওঁৰ সোঁৱৰণী ৰাখিবলৈ, চাজাহান্ বাদচাই তেওঁৰ নামেৰে এই অপূৰ্ব্ব মন্দিৰ সজাইছিল।
{{Img float
| file = নতুন পাঠ (page 94 crop).jpg
| width = 250px
| align = center
| cap = মম্তাজ্।}}
চাজাহান বাদচাৰ বৰ ডাঙৰ মনৰ আৰু খৰচী স্বভাৱৰ মানুহ আছিল। তেওঁ সকলো কামকে বৰ জাক্জমক্কৈ কৰিহে ভাল পাইছিল। তাজ্মহলটো সৰহ দামৰ নিমজ বগা শিলেৰে সজা; সি এটা অতি বিতোপন পক্ষী ঘৰ; তাৰ ঠায়ে ঠায়ে সোণ আৰু বহুমূলীয়া পাথৰ লগোৱা<noinclude></noinclude>
tkcmoyowu980sly3kjel83sjhldsx8k
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৯৫
104
91640
249748
249586
2026-05-11T16:52:49Z
Jyoti Chiring
2949
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249748
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ ।|৮৭}}
{{Rule|}}</noinclude>তাৰ বাৰে চালে শিলত অতি চিত্ৰ বিচিত্ৰ আৰু মিহিকৈ নানা প্ৰকাৰ ফুল আৰু পাত-লতা
কাটি থৈছে। আগ ফালে দলিচা যেনকৈ সজোৱা মনমোহা ডাঙৰ ফুলনি : তাৰ মাজত তলিলৈকে বগা শিলেৰে বন্ধোৱা সুন্দৰ বিল আছে। বিলৰ থিৰ পানীত সেই সুন্দৰ মন্দিৰৰ ছাঁ পৰি দেখিবলৈ অতি ৰূপহ হৈ থাকে। অপাৰ বনুৱা লগাই, আৰু আপ্লাৱিত ধন ভাঙ্গি
সজাওঁতেও, তাজ মহল সাজিবলৈ ২১ বছৰ লাগিছিল।
{{Img float
| file = নতুন পাঠ (page 95 crop).jpg
| width = 250px
| align = center
| cap =তাজ্মহল।}}
তাজ্মহলটো যমুনা নৈৰ পাৰতে। নৈৰ সিপাৰেও হুবহু তাৰ দৰেই আৰু এটা মন্দিৰ সজাবলৈ চাজাহান্ বাচাই ত’ৰি লৈছিল। সেইটো ক'লা, অৰ্থাৎ কষটি শিলেৰে সজাব খুজিছিল। কিন্তু তেওঁ তাক পূৰা কৰিবলৈ<noinclude></noinclude>
scnmlto2293p5bukm63kg86xdye3xoj
249749
249748
2026-05-11T16:56:20Z
Jyoti Chiring
2949
249749
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ ।|৮৭}}
{{Rule|}}</noinclude>তাৰ বাৰে চালে শিলত অতি চিত্ৰ বিচিত্ৰ আৰু মিহিকৈ নানা প্ৰকাৰ ফুল আৰু পাত-লতা
কাটি থৈছে। আগ ফালে দলিচা যেনকৈ সজোৱা মনমোহা ডাঙৰ ফুলনি : তাৰ মাজত তলিলৈকে বগা শিলেৰে বন্ধোৱা সুন্দৰ বিল আছে। বিলৰ থিৰ পানীত সেই সুন্দৰ মন্দিৰৰ ছাঁ পৰি দেখিবলৈ অতি ৰূপহ হৈ থাকে। অপাৰ বনুৱা লগাই, আৰু আপ্লাৱিত ধন ভাঙ্গি
সজাওঁতেও, তাজ মহল সাজিবলৈ ২১ বছৰ লাগিছিল।
{{Img float
| file = নতুন পাঠ (page 95 crop).jpg
| width = 250px
| align = center
| cap =তাজ্মহল।}}
তাজ্মহলটো যমুনা নৈৰ পাৰতে। নৈৰ সিপাৰেও হুবহু তাৰ দৰেই আৰু এটা মন্দিৰ সজাবলৈ চাজাহান্ বাচাই ত’ৰি লৈছিল। সেইটো ক'লা, অৰ্থাৎ কষটি শিলেৰে সজাব খুজিছিল। কিন্তু তেওঁ তাক পূৰা কৰিবলৈ<noinclude></noinclude>
2u6j3qe7ym0gctkhdrktvhwvo1rbu6p
249750
249749
2026-05-11T16:59:18Z
Jyoti Chiring
2949
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249750
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ ।|৮৭}}
{{Rule|}}</noinclude>তাৰ বাৰে চালে শিলত অতি চিত্ৰ বিচিত্ৰ আৰু মিহিকৈ নানা প্ৰকাৰ ফুল আৰু পাত-লতা
কাটি থৈছে। আগ ফালে দলিচা যেনকৈ সজোৱা মনমোহা ডাঙৰ ফুলনি : তাৰ মাজত তলিলৈকে বগা শিলেৰে বন্ধোৱা সুন্দৰ বিল আছে। বিলৰ থিৰ পানীত সেই সুন্দৰ মন্দিৰৰ ছাঁ পৰি দেখিবলৈ অতি ৰূপহ হৈ থাকে। অপাৰ বনুৱা লগাই, আৰু আপ্লাৱিত ধন ভাঙ্গি
সজাওঁতেও, তাজ মহল সাজিবলৈ ২১ বছৰ লাগিছিল।
{{Img float
| file = নতুন পাঠ (page 95 crop).jpg
| width = 250px
| align = center
| cap =তাজ্মহল।}}
তাজ্মহলটো যমুনা নৈৰ পাৰতে। নৈৰ সিপাৰেও হুবহু তাৰ দৰেই আৰু এটা মন্দিৰ সজাবলৈ চাজাহান্ বাচাই ত’ৰি লৈছিল। সেইটো ক'লা, অৰ্থাৎ কষটি শিলেৰে সজাব খুজিছিল। কিন্তু তেওঁ তাক পূৰা কৰিবলৈ<noinclude></noinclude>
d303l7a6lrjv2wnxk55a6ots6ntrezt
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১০১
104
91641
249745
249588
2026-05-11T15:12:23Z
BabulB
104
249745
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|৯৩}}</noinclude>{{gap}}আউৰঞ্জেব, বাচাই, বজাৰত বেচাবলৈ, নিজ হাতে
টুপী সিয়া কাম কৰিছিল
সদায় ৰাজকাৰ্য্যত ব্যস্ত থাকিও,
আজৰি পৰত তেওঁ টুপী সবলৈ গৈছিল ; আৰু তাকে
{{Img float
| file = নতুন পাঠ (page 101 crop).jpg
| width = 250px
| align = center
| cap = আউৰঞ্জেব্।}}
800
বজাৰত বেচাই যি ধন পাইছিল, তাক ধৰ্ম্মৰ কামত
কৰিছিল। তেওঁ এখন বিপুল সাম্ৰাজ্যৰ অধীশ্বৰ আছিল ; মन
কৰিলেই কোটি কোটি টকা হেলাৰাঙে খৰচ কৰিব পাৰিলে -
হেতেন । কিন্তু তেওঁ তেনে নকৰিছিল ; তেওঁৰ সমূলি ধুন-ধাপ
নাছিল ; আৰু নিজৰ খোৱা পিন্ধাতো, তেওঁ অতি তাৰুৰীয়াকৈহে
খৰচ কৰিছিল। তেওঁ কিৰ্পিণ নহয় ; মাথোন অতিৰিক্ত<noinclude></noinclude>
rkqum6eip56k6bw0lb7oskq1j2rs2av
249753
249745
2026-05-11T17:15:23Z
Jyoti Chiring
2949
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249753
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|৯৩}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}আউৰঞ্জেব্ বাদ্চাই, বজাৰত বেচাবলৈ, নিজ হাতে টুপী সিয়া কাম কৰিছিল সদায় ৰাজকাৰ্য্যত ব্যস্ত থাকিও, আজৰি পৰত তেওঁ টুপী সিবলৈ গৈছিল; আৰু তাকে
{{Img float
| file = নতুন পাঠ (page 101 crop).jpg
| width = 250px
| align = center
| cap = আউৰঞ্জেব্।}}
বজাৰত বেচাই যি ধন পাইছিল, তাক ধৰ্ম্মৰ কামত ব্যয় কৰিছিল। তেওঁ এখন বিপুল সাম্ৰাজ্যৰ অধীশ্বৰ আছিল; মन কৰিলেই কোটি কোটি টকা হেলাৰাঙে খৰচ কৰিব পাৰিলে হেতেন। কিন্তু তেওঁ তেনে নকৰিছিল; তেওঁৰ সমূলি ধুন-ধাপ নাছিল; আৰু নিজৰ খোৱা পিন্ধাতো, তেওঁ অতি তাকৰীয়াকৈহে খৰচ কৰিছিল। তেওঁ কিৰ্পিণ নহয়; মাথোন অতিৰিক্ত<noinclude></noinclude>
evs50ggphyrca6882iluu0xytfk5vsr
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১১৩
104
91644
249752
249655
2026-05-11T17:07:01Z
JyotiPN
1603
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249752
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||নতুন পাঠ ।|১০৫}}
{{rule|}}</noinclude>
{{Gap}}মহাৰাজ এডোৱাৰ্ড্ স্বৰ্গী হ’লত তেওঁৰ পুতেক যুৱৰাজ জৰ্জ্জ্ কোঁৱৰ ৰজা হ’ল। তেওঁৰ পূৰ্ব্বে সেই
{{Img float
| file = নতুন পাঠ (page 113 crop).jpg
| width = 250px
| align = center
| cap = পঞ্চম জৰ্জ্জ্।
}}
নামেৰে চাৰি গৰাকী ৰজা হৈ যোৱাত, তেওঁক পঞ্চম জৰ্জ্জ বোলে। ৰজা হোৱাৰ পাচতে, তেওঁ ৰাণীয়ে সৈতে ভাৰতবৰ্ষলৈকো আহিছিল; আৰু দিল্লী নগৰত দৰ্বাৰ পতাই, তাতে সম্ৰাট স্বৰূপে ভাৰতৰ প্ৰজা আৰু তলতীয়া ৰজাসকলৰ ৰাজভক্তি গ্ৰহণ কৰিছিল।
{{gap}}এই গৰাকী ৰজাৰ দিনতে, ইউৰোপত জাৰ্মেনী দেশে সৈতে মহাৰণ লাগিছিল। তাৰ পূৰ্ব্বে ক’তো সিমান ডাঙ্গৰ<noinclude></noinclude>
afk9x3boa3eykp95fx75po6li6k7nal
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২২
104
91653
249800
2026-05-12T05:31:11Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আৱাজ বাবিলত ভাষাভেদ ১। পূৰ্বে গোটেইখন পৃথিৱীত এক ভাষা এক মাত আছিল। ২। পাছে মানুহবিলাকে পূবফাললৈ গৈ গৈ, চিনাৰ দেশত এখন সমথল পাই, তাত নিবাস কৰিলে। ৩। তাতে ইজনে সিজনে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249800
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আৱাজ
বাবিলত ভাষাভেদ
১। পূৰ্বে গোটেইখন পৃথিৱীত এক ভাষা এক মাত আছিল। ২। পাছে মানুহবিলাকে পূবফাললৈ
গৈ গৈ, চিনাৰ দেশত এখন সমথল পাই, তাত নিবাস কৰিলে। ৩। তাতে ইজনে সিজনে কোৱাকুই
কবি ক'লে, আহা আমি, ইটা সাজি, তাক ভালকৈ পোবোইক; তেতিয়া শিলৰ সলনি সিবিলাকৰ ইটা,
আৰু কৰালৰ নিমিত্তে এঠামাটি হ'ল। ৪। আৰু সিবিলাকে ক'লে, আহা, আমি নিজলৈ এখন নগব
আৰু আকাশ লঙ্ঘা এটা অতি ওখ ঘৰ নিৰ্মাণ কবি, আমাৰ নাম খ্যাতিমস্ত কৰোহঁক; নহ'লে আমি
গোটেই পৃথিৱীত ছিন্ন-ভিন্ন হ'ম। ৫। পাছে মনুষ্য সম্ভানবিলাকে যি নগৰ আৰু ওখ ওখ ঘৰ নিৰ্মাণ
কবি আছিল, তাক চাবলৈ যিহোৱা নামি আহিল। ৬। যিহোৱাই কৈছিল, চোৱা সিহঁত এক জাতি,
আৰু সিহঁত সকলোৰে ভাষাও একে; আৰু সিহঁতৰ কাৰ্য্যৰ এয়ে আবগুণ মাত্ৰ; এতিয়া সিহঁতে
কৰিবলৈ ঠাৱৰ কথা কোনো কাৰ্য্য সিহঁতৰ অসাধ্য নহ'ব। ৭। এতেকে আহা, আমি নামি, সিহঁতৰ
এজন আন জনৰ মাত বুজিব নোৱাৰাকৈ সেই ঠাইত সিহঁতৰ ভাষাৰ ভেদ জন্মাওগৈ। ৮। এই দৰে
কবি যিহোৱাই তাৰপৰা গোটই পৃথিৱীৰ ওপৰত সিহঁতক ছিন্ন-ভিন্ন কৰিলে, আৰু সিহঁতে নগৰ
সাজিবলৈ এৰিলে। ৯। এই হেতুকে তাৰ নাম বাবিল [ভেদ] ৰখা হ'ল; কিয়নো সেই ঠাইত যিহোৱাই
গোটেই পৃথিৱীৰ ভাষাৰ ভেদ জন্মালে; আৰু তাৰপৰা যিহোৱাই সিবিলাকক পৃথিৱীখনতে গোট
গোট কৰিলে।
—আদিপুস্তক : পবিত্ৰ বাইবেল (পুৰণি নিয়ম)
এসময়ত (বস্তুতঃ, আমাৰ সময়তেই) এখন ডাঙৰ চহৰত এজন শান্তিপ্ৰিয় লোক
বাস কৰিছিল। শান্তিপ্ৰিয় এই অৰ্থত যে তেওঁ (সৰুৰেপৰা) হাই-উৰুমি বৰ বেয়া পাইছিল।
ফুটবল পথাৰৰ চিঞৰ-বাখৰত তেওঁৰ কোনো আপত্তি নাছিল, কিন্তু গানৰ আসৰত
গোলমাল কৰিলে তেওঁ বৰ অশান্তি পাইছিল। ইস্কুলত কোনো অনুষ্ঠানত গান চলি
থাকিলে কোনোবাই পিছপিনৰপৰা গণ্ডগোল কৰিলে তেওঁৰ খুব খং উঠিছিল। আৰু
এনেকুৱা ঘটনা লৈ তেওঁৰ প্ৰায়ে মাৰপিট লাগিছিল, কিন্তু ইবোৰে য'ত নানাৰকম তৰ্জন-
গৰ্জন কবি হুঙ্কাৰ দি মাৰামাৰি কৰিছিল, তেওঁ তাত মুখ বন্ধ বাখি নীৰৱে ঘোচা মাৰি
গৈছিল।<noinclude></noinclude>
lkadqrqj9y2cpaeyiytwnspz4eyf1tv
সদস্য বাৰ্তা:Crushcrushcrush1
3
91654
249809
2026-05-12T10:45:37Z
Neriah
2444
পৃষ্ঠা [[সদস্য বাৰ্তা:Crushcrushcrush1]]ৰ পৰা [[সদস্য বাৰ্তা:Crushcrushcrush]]লৈ Neriahয়ে স্থানান্তৰ কৰিলে: Automatically moved page while renaming the user "[[Special:CentralAuth/Crushcrushcrush1|Crushcrushcrush1]]" to "[[Special:CentralAuth/Crushcrushcrush|Crushcrushcrush]]"
249809
wikitext
text/x-wiki
#REDIRECT [[সদস্য বাৰ্তা:Crushcrushcrush]]
awt7rd6me0phycy8i2vo3vi5byjgk21