ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.2 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk পৃষ্ঠা:A Dictionary Of Phrases From Assamese To Assamese And English.djvu/১২৪ 104 14190 249856 189775 2026-05-12T17:04:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249856 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|টকালি|১১৪|টিকচি-বিকচি}}</noinclude>{{center|{{X-larger|ট৷}}}} '''টকালি পাৰি খোৱা'''—ক্ৰি, উপাদেয় বস্তু খাওতে তালুত লাগি টকালি পৰাৰ নিচিনা শব্দ হয়৷ এতেকে,— তৃপ্তিৰে ভোজন কৰা, to eat with a gusto. '''টং কৰি চোৱা'''—ক্ৰি, [তত্ কৰি চোৱা] কোনো বিষয়ৰ তত্ত্ব অৰ্থাৎ মূল কথা বিচাৰ কৰি চোৱা, to judge after due deliberation. '''টাই-টুই কৰা'''—ক্ৰি, [ঠেই ঠেই কৰা] হাত লৰাই ঠেই-ঠেই কৰে নচা হয়৷ এতেকে,— হাত জোকোৰা৷ তাৰপৰা— হাতৰ ঠাৰেৰে বুজোৱা, নিৰস্ত্ৰ অৱস্থাত শত্ৰুৱে আক্ৰমণ কৰোঁতে শুদা হাত জোকাৰি বাধা দিবলৈ চেষ্টা কৰা, to move one's hand; hence to communicate anything by signaling with the hand, to show fight with an empty hand. '''টাং গুটি'''— বি. টাং-গুটিক যেনেকৈ কুবিয়াই লৈ ফুৰায়, তেনেকৈ কুবিয়াই লৈ ফুৰা মানুহ, one who is tossed about as a play ball, a person receiving indignities from all quarters. '''টাঙ্গোন জোকৰা'''— ক্ৰি, মানুহে মাৰ-কিল কৰিবৰ নিমিত্ত সাজু হৈ টাঙ্গোন জোকাৰে। এতেকে,—মৰিবলৈ উদ্যোগ কৰা, ভয় দেখুওৱা, to show fight, threaten. '''টান পালে ৰাম বোলা'''—ক্ৰি, (টান = টান অৱস্থা, কষ্ট, বিপদ। ) সম্পদৰ কালত ঈশ্বৰক পাহৰি থকা যায়, বিপদত হে ঈশ্বৰৰ প্ৰতি ভক্তি জাগৃত হয়, এনে ভাব বুজোৱা হৈছে। এতেকে,—কষ্ট পালে ঈশ্বৰৰ নাম কৰা, to remember God only in times of adversity. '''টানি-আজুৰি কৰা'''—ক্ৰি, যেনে তেনে উপায়েৰে কষ্ট কৰি কৰা, to act with a great deal of inconvenience. '''টানি-মানি'''—ক্ৰি-বিণ, (’মানি’ অনু{{বঙালী ৰ}}ূপ শব্দ। ) অতিকৈ টানি অৰ্থাৎ যদিও অতিকৈ টানি ধৰা হয় তথাপি, at most. '''টিক্ চি বিক্ চি উঠা'''—ক্ৰি, টিকচি = টিঙ্গত চৰি। ’বিকচি’ অনুকাৰ শব্দ। খং টিঙ্গত অৰ্থাৎ মূৰত চৰি মানুহটো বহা অৱস্থাৰ পৰা উঠে বোলা হৈছে।<noinclude></noinclude> 1ufoe12i1mmdiuu04u55jtvljvct5sz পৃষ্ঠা:A Dictionary Of Phrases From Assamese To Assamese And English.djvu/১৬৮ 104 14233 249855 107209 2026-05-12T17:00:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249855 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|নামৰ|১৫৮|নিজৰ}}</noinclude>reticence. '''নামৰ মুখেৰে থকা'''—ক্ৰি, নাম-গোৱাৰ অন্তত প্ৰসাদ খাবলৈ পোৱা যায়। 'নামৰ মুখেৰে' বুলিলে 'নামৰ অন্তত প্ৰসাদ নোখাৱাকৈ শুদা মুখেৰে' বুজোৱা হৈছে। এতেকে,—অনাহাৰে থকা, to be fisting. '''নামলৈ খেদা'''—-ক্ৰি, নাম অৰ্থাৎ সদ্ নামৰ লগ পাবৰ নিমিত্তে খেদি যোৱা, to hanker after fame. '''নাম ধৰ্ম্ম'''—বিং, [ হৰিনাম ধৰ্ম্ম ] হৰিনাম-কীৰ্ত্তনস্বৰূপ , a form of worship which consists in chanting of hymns to God. '''নাল লগোৱা কথা'''—বিং, দা কটাৰিত নাল লগালে দীঘল হয় আৰু ধৰিবলৈ সুচল হয়। কথাতো নাল লগালে অৰ্থাৎ বঢ়াই কলে প্ৰসঙ্গ দীঘলীয়া হয় আৰু কবলৈ সুচল অৰ্থাৎ ধুনীয়া হয়। এতেকে,—মিছা জোৰা দিয়া কথা, exaggarated language, '''নাশ্ৰুত নাভূত'''—-্ব বিণ, [ ন শ্ৰুতং ন ভূতং ] (সংস্কৃত বাক্য। ) যাক শুনা নাই আৰু যি হোৱা নাই অৰ্থাৎ নোহোৱা নোপজা, আচৰিত, mira- culous, phenomenal, strange, '''নাহৰ গছ কটা'''—ক্ৰি, নাহৰ গছ বৰ টান, তাক সহজে কাটিব পৰা নাযায়। এতেকে,—টান বন কৰা, to do a piece of hard work. '''নাহৰতকৈ সুকাঠি ওলোৱ'''—ক্ৰি, নাহৰ গছতকৈ সুকাঠ নাই। এতেকে,— অতি ভালতকৈ ভাল ওলোৱা, (বিদ্ৰুপ। ) to pretend to be better than the best. (used ironically). '''নাহৰৰ গুৰি কটা'''—ক্ৰি, নাহৰ কাঠ টান, তাৰ গুৰি কাটিবলৈ আৰু টান। এতেকে,—বৰ টান বন কৰা, to do piece of it work '''নাহৰৰ গুৰি পেলোৱা'''—ক্ৰি, [ নাহৰৰ গুৰি কাটি গছ পেলোৱা] নাহৰ গছৰ গুৰি কাটি গছ পেলোৱাটো বৰ টান। এতেকে,—বৰ টান কাম কৰা, to do a piece of stiff work, '''নাহৰৰ সাৰ পেলোৱা'''—ক্ৰি, ( নাহৰৰ সাৰ কাটি গছ পেলোৱা) সকলো গছৰে সানৰ কাটিবলৈ টান, কিন্তু, নাহৰৰ সাৰ কাটিবলৈ আটাইতকৈ টান। এতেকে,— বৰ টান বন কৰা, to do a piece of stiff work. '''নিজৰ গাটোকে বলে নোৱৰা'''—বিণ, ইমান দুৰ্ব্বল বুলি কোৱা হৈছে যে, সি নিজৰ গাটোকে বলে নোৱাৰে। এতেকে,— অতি দুৰ্ব্বল, too weak.<noinclude></noinclude> iyv0qckg23v7okibb9h4blcam1h9x20 পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১১২ 104 29858 249907 181249 2026-05-13T10:16:35Z হানিফ আলী 1925 249907 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ৯১ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 112 |bSize = 450 |cWidth = 365 |cHeight = 96 |oTop = 59 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {| width=370px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="center"|{{X-smaller|কৃষ্ণ আসিবাৰ শুনি গোপীগণে চাইছা।}}||{{gap|2em}}{{X-smaller|গোপগণসমে কৃষ্ণ ৰাম গোকুলক আসিছা।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} গাইবোৰৰ পাছত কৃষ্ণ, বলৰাম, শ্ৰীদাম আদিয়ে বাঁহী বজাই হাতত লৰু লৈ আনন্দেৰে আহি গোকুলে পালেহি। কৃষ্ণক অহা দেখি গোপীসকলে হাত আগবঢ়াই যেন আহ্বানহে কৰিছে। {{Multicol-break}} गायोंके पीछे कृष्ण, बलराम, श्रीदाम आदि बाँसुरी बजाते बजाते हायमें डांडा लेकर आनन्दसे आ कर गोकुल पहुँचे। कृष्णको आते देखकर गोपीगण हाथ बढ़ा बढ़ाकर मानो आह्वान कर रही हैं। {{Multicol-end}} {{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 112 |bSize = 450 |cWidth = 354 |cHeight = 81 |oTop = 215 |oLeft = 54 |Location = center |Description = }} {| width=370px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{X-smaller|গোপশিশু প্ৰলম্ব বধ ব্ৰজত কহিছা।{{gap}}যশোদা। নন্দ। {{gap|8em}}কৃষ্ণ।{{gap}}বলভদ্ৰ।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} {{gap}}কোনো কোনো গোপবালকে গোকুললৈ ঘূৰি আহি নিজৰ মাক-বাপেকৰ মাজত বহি প্ৰলম্বক মৰাৰ কথা কৈছে। কৃষ্ণ- {{Multicol-break}} {{gap}}कोई कोई गोपबालक गोकुल में लौटकर अपने अपने परिजनों के बीच बैठकर प्रलम्बके मारनेके कहानी कह रहा है। कृष्ण-बलराम {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> 2hzeqhuj4xt8dhmf9dmxri1cwgio3fj পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১১১ 104 29859 249906 181248 2026-05-13T10:15:30Z হানিফ আলী 1925 249906 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ৯০ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 111 |bSize = 450 |cWidth = 348 |cHeight = 116 |oTop = 75 |oLeft = 59 |Location = center |Description = }} {| width=370px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="center"|{{X-smaller|কৃষ্ণে গোপ-গৰু পুনু ভাণ্ডিৰৰ তলে আনিছা।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} {{gap}}'''শ্ৰীকৃষ্ণৰ দাবাগ্নি পান''':— দাবাগ্নিৰপৰা ৰক্ষা পৰি গোপবালকবিলাকে আঠু লৈ হাতজোৰ কৰি কৃষ্ণক স্তুতি কৰিছে। কৃষ্ণই সেই গছৰ তলত থিয় হৈ আগহাত দাঙি গোপবালকবিলাকক আশ্বাস দিছে। কৃষ্ণৰ পিছৰ ফালে গছৰ তলত গৰুবিলাকে কৃষ্ণব ফালে মুখ কৰি মূৰ দাঙি শাৰী পাতি আছে। {{Dhr|2em}} {{gap}}'''গোপবালকৰ সৈতে শ্ৰীকৃষ্ণৰ গোকুললৈ প্ৰত্যাবৰ্ত্তন''':— গাই আৰু গোপবালকবিলাক গোকুলত আহি উপস্থিত হল। গাইবিলাকে দামুৰিৰ বাবে উৎকণ্ঠিতা হৈ যেন মূৰ দাঙি আহিছে। {{Multicol-break}} {{gap}}'''श्रीकृष्ण का दावाग्नि पान''' : दावाग्निसे रक्षा पाकर गोपबालकगण घुटने टेककर हाथ जोड़ते हुए कृष्णकी स्तुति कर रहे हैं। कृष्ण उसी पेड़के नीचे खड़ा हो कर दाहिना हाथ उठाकर गोपबालकों को आश्वासन दे रहा है। कृष्णके पीछे पेड़ के नीचे गायें कृष्णकी तरफ मुँह करके सिर उठाकर पंक्तिमें खड़ी हैं। {{Dhr|2em}} {{gap}}'''गोपबालकोंके साथ श्रीकृष्णका गोकुल में प्रत्यावर्त्तन''' : गायें और गोपबालकगण गोकुलमें आ कर हाजिर हुए। गायें बछड़ोंके लिए उत्कंठित होकर मानो सिर उठाकर आ रही हैं। {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> 6b2w06eocujnmpsaqqq44kcdjjc4r3t পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১১৫ 104 29867 249910 181276 2026-05-13T10:20:05Z হানিফ আলী 1925 249910 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ৯৪ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 115 |bSize = 450 |cWidth = 359 |cHeight = 101 |oTop = 65 |oLeft = 57 |Location = center |Description = }} {| width=300px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{gap}}{{X-smaller|কিৰাট ভাৰ্য্যসব।}}{{gap|1em}}{{X-smaller|সুদাম।}}{{gap|1em}}{{X-smaller|বলভদ্ৰ।}}{{gap|1em}}{{X-smaller|কৃষ্ণ।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} আনন্দত মগ্ন হৈছে। শ্ৰীদাম, বলভদ্ৰ আৰু কৃষ্ণ আদিয়ে বনৰ পকা ফল খাই ফুৰি ফুৰিছে। {{Multicol-break}} बंशीकी ध्वनि सुनकर आनंन्दमें मग्न हो गये हैं। श्रीदाम, बलभद्र और कृष्णा आदि वनके फल खा कर घूम रहे हैं। {{Multicol-end}} {{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 115 |bSize = 450 |cWidth = 335 |cHeight = 102 |oTop = 215 |oLeft = 72 |Location = center |Description = }} {| width=350px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{gap}}{{X-smaller|বৃক্ষৰ ছাত গৰু শুতিছা।}}||{{gap|4em}}{{X-smaller|ৰাম-কৃষ্ণ গোপসমে দধি-ভাত ভূঞ্জিছা।}} |&nbsp; | |}<noinclude></noinclude> jufmz55q3zfrwiamc2t5la9grbtmtfv পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১১০ 104 29868 249905 181247 2026-05-13T10:14:41Z হানিফ আলী 1925 249905 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ৮৯ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 110 |bSize = 450 |cWidth = 360 |cHeight = 110 |oTop = 87 |oLeft = 53 |Location = center |Description = }} {| width=370px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="center"|{{X-smaller|বহ্নিৰ হাপাস পাই গোপ-গৰু কৃষ্ণক তুতি কৰিছা।}}||{{gap|2em}}{{X-smaller|কৃষ্ণে সবাকো নিৰ্ভয় দিছা।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} {{gap}}গোপবালকবিলাকে সেই মুঞ্জবনত সোমাই দেখে যে চাৰিও ফালে দাবাগ্নি দপ্​ দপ্ কৰি জ্বলিব ধৰিছে। জুইৰ তাপত সন্ত্ৰস্ত হৈ গৰুবিলাকে মুখ তুলি আৰু গোপবিলাকে কাষত শিঙা লৈ হাতজোৰ কৰি কৃষ্ণৰ স্তৱ কৰিব ধৰিলে; আৰু কৃষ্ণক কৰবাত দেখা পায় নে কি দূৰৰপৰা ওপৰলৈ নিৰেখি চাব ধৰিলে। ভক্ত-বৎসল কৃষ্ণই তেতিয়া ওখ গছ এজোপাত ধৰি দুটা ঠানিত দুখন ভৰি দি বাঁহী বজাই গাইবিলাকক নাম ধৰি ধৰি মাতাত সকলো গাই আৰু গোৱাল গোট খালে। কৃষ্ণই গোপ-গৰুক ৰক্ষা কৰিবলৈ দাবাগ্নি পান কৰিলে। {{Multicol-break}} {{gap}}गोपबालकगणोंने मुंजवनमें देखा कि चारों तरफ ढावाग्नि दप् दप्​ कर जल रही है। आगके तापसे डरकर गायें मुँह उठाकर और गोपगण बगल में सींगा लेकर हाथ जोड़कर कृष्णका स्तवन करने लगे; और कही कृष्ण दिखाई देता है क्या सोचकर दूरसे देखने लगे। भक्त-वत्सल कृष्ण तब एक ऊँचे पेड़पर चढ़कर दो टहनियों पर दो पैर रखकर बाँसुरी बजाकर गायोंको नाम ले लेकर पुकारने पर सभी गोए और गोपगण भगवानके समीप आ गये और भगवान श्रीकृष्णने दावाग्नि पान कर उनको बचा लिया। {{Multicol-end}}<noinclude>{{gap}}১২</noinclude> jpxpmxhzb6nogbxbzqegtmqv6nnmehd পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১১৩ 104 29870 249908 181251 2026-05-13T10:18:00Z হানিফ আলী 1925 249908 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ৯২ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Multicol}} বলৰামে গাইবোৰ আগত লৈ বাঁহী বজাই অহা শুনি নন্দ আৰু যশোদা ৰাণীয়ে যেন তেওঁলোকক আগবঢ়াই আনিবলৈহে গৈছে। {{Multicol-break}} गायोंको आगे लेकर बाँसुरी बजाते आते सुनकर नन्द और यशोदा रानी मानो उनका स्वागत करने के लिए ही आ रहे हैं। {{Multicol-end}} {{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 113 |bSize = 450 |cWidth = 356 |cHeight = 84 |oTop = 116 |oLeft = 54 |Location = center |Description = }} {| width=280px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="center"|{{gap|2em}}{{X-smaller|মৈৰা।}}||{{gap|4em}}{{X-smaller|কৃষ্ণে।{{gap}}বলভদ্ৰ।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} {{gap}}'''বৰ্ষাকালত কৃষ্ণ-বলৰামৰ বৃন্দাবন-লীলাঃ'''—বৰ্ষাকালত বৃন্দাবনত কৃষ্ণ-বলৰামে নানা ক্ৰীড়া কৰিছে। বৃন্দাবনৰ বৰ্ণনা অবৰ্ণনীয়। নানাবিধ ফুলি থকা গছ-লতা হালি জালি আছে; সৰোবৰত হাঁহবোৰে জল-ক্ৰীড়া কৰিছে। ময়ুৰ আৰু ময়ূৰীবিলাকে চালি ধৰি নৃত্য কৰিছে। ৰাম আৰু কৃষ্ণই সেই বৃন্দাবনত গাইবোৰ চৰাই নানাভাৱে নাচি বাগি ফুৰিছে। {{Dhr|2em}} {{gap}}কৃষ্ণ-বলৰামে বৃন্দাবনত সোমাই নানা ভঙ্গি কৰি বংশীধ্বনি কৰাত বনৰ গৰু, ছাগল, হৰিণ আদিয়ে মূৰ দাঙি কাণ {{Multicol-break}} {{gap}}'''बर्षाकालमें कृष्णा- बलरामका वृन्दावन-लीला''' : बर्षाकालमें वृन्दावनमें कृष्ण-बलराम नाना क्रीड़ा करने लगे। बृन्दावनकी शोभा वर्णनसे परे है। भाँति भाँतिके फूलोंसे पेड़-पौधे, बेल-बूँटे हिलते-दुलते हैं। सरोवरमें हंसगण जलक्रीड़ा कर रहे हैं। मोर और मोरनीगण आनंदसे नृत्य कर रहें हैं। राम और कृष्ण उसी इन्दाबनमें गायें चराते हुये नाचते बजाते घूमते हैं। {{Dhr|2em}} {{gap}}कृष्ण-बलरामने जब वृन्दावन में घुसकर अनेक रागिनियोमें बंशी बजाई तो वनको गाये, बकरियाँ, हिरन वगैरह सिर उठाकर {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> t7zm3bak6cexaw70wqxcxws2fk8k4qo পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১২০ 104 29877 249915 181285 2026-05-13T10:26:20Z হানিফ আলী 1925 249915 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ৯৯ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 120 |bSize = 450 |cWidth = 351 |cHeight = 98 |oTop = 80 |oLeft = 51 |Location = center |Description = }} {| width=365px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="center"|{{gap|2em}}{{X-smaller|যশোদা কৃষ্ণক চাহিছা।}}||{{gap|4em}}{{X-smaller|কৃষ্ণে গোপ গৰুসমে ব্ৰজক যান্ত।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} বাঁহী, কোনেও শিঙা বজাই আগত ধেনু লৈ ব্ৰজৰ ফালে যাত্ৰা কৰিছে। ব্ৰজ আহি পালত যশোদাই কৃষ্ণক এখন আসনত বহুৱাই কিবা খাবলৈ দিছে। কৃষ্ণই খাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। যশোদাই কৃষ্ণৰ কাষত বহি কৃষ্ণৰ মুখলৈ চাই আছে। গোপীসকলেও আনন্দতে হাত তুলি কৃষ্ণৰ কাষত থিয় দি আছে। {{Dhr|1em}} {{gap}}'''হেমন্তকালত গোপাঙ্গনাসকলৰ কাত্যায়ণী ব্ৰতঃ'''— ইয়াৰ পিছত গোপাঙ্গনাসকলে হেমন্তকালত যমুনাত স্নান কৰি ধূপ, দীপ, নৈবেদ্য আদি দি মহামায়াক পূজা কৰি তেওঁৰ ওচৰত বহি হাতযোৰ কৰি কৃষ্ণক পতি পাবলৈ স্তৱ কৰিছে। কিছুমানে বা ৰংমনে {{Multicol-break}} सींगा बजाते गाओंके साथ ब्रजकी ओर आ रहे हैं। ब्रज पहुँचने पर यशोदा कृष्णको एक आसनपर बिठाकर कुछ खानेको देती हैं। कृष्ण खा रहा है। यशोदा कृष्णके पास बैठकर कृष्णका मुख निहार रही हैं। गोपिनीगण कृष्णके पास खड़ी हैं। {{Dhr|1em}} {{gap}}'''हेमन्तकाल में गोपाङ्गनाओं का कात्यायणी-व्रत :''' इसके बाद हेमन्तकालमें गोपांगनाएँ {{SIC|जमुना|यमुना}}में स्नान कर धूप, दीप, नैवेद्य आदि से महामायाकी पूजा करने के बाद उसके पासही बैठकर हाथ जोड़कर कृष्णको पति रूपसे पानेके लिए स्तुति कर रही हैं। {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> ftevm6elaebvos55u7r2dauan98enl8 পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১১৮ 104 29880 249913 181282 2026-05-13T10:23:52Z হানিফ আলী 1925 249913 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ৯৭ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 118 |bSize = 450 |cWidth = 356 |cHeight = 75 |oTop = 57 |oLeft = 59 |Location = center |Description = }} {| width=365px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{gap|4em}}{{X-smaller|কৃষ্ণ বৃন্দাবনে যান্ত।{{gap}}ৰাম।{{gap}} শ্ৰীদাম। সুদাম।}} {{Xx-smaller|কৃষ্ণ যাহান্তে গোপীসবে খেদ কৰিছা।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} কৃষ্ণৰ বিৰহ বেদনা প্ৰকাশ কৰে আৰু লগত কৃষ্ণৰ নানা গুণ কীৰ্ত্তন কৰে। {{Multicol-break}} कृष्णकी विरह-वेदना प्रकट करती हैं। और साथही कृष्णके अनेक गुणोंका कीर्तन करती हैं। {{Multicol-end}} {{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 118 |bSize = 450 |cWidth = 351 |cHeight = 71 |oTop = 201 |oLeft = 62 |Location = center |Description = }} {| width=370px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{gap|1em}}{{X-smaller|হৰিণ।{{gap}}ময়ূৰ। {{gap|1em}}কৃষ্ণে বংশী বজাইছা। {{gap}}গোপবালক।}} {{gap|1em}}{{Xx-smaller|গোপীসবে কৃষ্ণৰ গুণ-কীৰ্ত্তন কৰিছা।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} {{gap}}কৃষ্ণই বৃন্দাবনৰ এজোপা গছৰ তলত বহি বাঁহীৰ ফুক দিছে। তেওঁৰ কাষত আন এজন গোপবালকেও বাঁহী বজাইছে। কৃষ্ণৰ মনোহৰ মেঘগম্ভীৰ বংশীধ্বনি শুনি মেঘৰ গৰ্জন বুলি ভুল কৰি {{Multicol-break}} {{gap}}कृष्ण बृन्दावनके पेड़ के नीचे बैठकर बांसुरीमें फूंक दे रहा है। उसके पासही दुसरा एक गोपबालकभी बाँसुरी बजा रहा है। कृष्णकी मनोहर, मेघसी गंभीर बंशीध्वनि सुनकर मेघ गर्जन समझ {{Multicol-end}}<noinclude>{{gap}}{{smaller|১৩}}</noinclude> ipfo1wek5fa38tt40yqruda8lbcc8xo পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১২৭ 104 29894 249921 185017 2026-05-13T10:40:04Z হানিফ আলী 1925 249921 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ১০৬ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 127 |bSize = 450 |cWidth = 336 |cHeight = 80 |oTop = 75 |oLeft = 69 |Location = center |Description = }} {| width=300px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{X-smaller|গোপে অন্ন প্ৰাথিছা বিপ্ৰসবত।}}||{{X-smaller|অগ্নি।}}||{{gap|1em}}{{X-smaller|বিপ্ৰগণে যজ্ঞ কৰিছা।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} {{gap}}সেই সময়ত বৃন্দাবনৰ ওচৰৰ এখন গাঁৱত মুনিবিলাকে এটা যজ্ঞ পাতিছে। হোমৰ কুণ্ডত পুৰোহিতে আহুতি দিবলৈ ধৰিছে; আন আন মুনিয়ে হাত তুলি মন্ত্ৰপাঠ কৰিছে। কৃষ্ণই যজ্ঞৰ খবৰ পাই কেইজনমান গোপ শিশুক অন্ন খুজিবলৈ যজ্ঞলৈ পঠালে। গোপবালকবিলাক যজ্ঞশালালৈ গল আৰু আঠু লৈ হাত আজলি কৰি ব্ৰাহ্মণসকলত অন্ন প্ৰাৰ্থনা কৰিছে। ব্ৰাহ্মণসকলে তেওঁলোকৰ ফালে দৃষ্টি নকৰাত গোপবালক বিলাকে বিষণ্ন মনে উলটি আহিব ধৰিছে। {{Dhr|1em}} {{gap}}কৃষ্ণ-বলৰাম আৰু সুদাম বহি আছে। গোপবালকবিলাক বিফল মনোৰথ হৈ উলটি গৈ কৃষ্ণৰ ওচৰত হাতযোৰ কৰি ব্ৰাহ্মণসকলে ফিৰি নোচোৱাৰ কথা কলে গৈ। তাকে শুনি কৃষ্ণই {{Multicol-break}} {{gap}}उस समय ब्रन्दावनके पासके एक गाँवमें मुनिगण एक यज्ञ कर रहे हैं। होमके कुंडमें पुरोहित आहुति दे रहे हैं। और और मुनि हाथ उठाकर मंत्रका पाठ कर रहे हैं। यज्ञकी खबर पाकर कृष्ण गोपशिशुओंको अन्न मांगनेके लिए भेजते हैं गोपबालकगण यज्ञशालामें गये ब्राह्मणोंसे अन्नकी प्रार्थना की। पर, ब्राह्मणोंने उनकी ओर दृष्टि न डाली तो गोपबालकगण विषण मनसे लौटकर आ रहे हैं। {{Dhr|1em}} {{gap}}कृष्ण, बलराम और सुदाम बैठे हुए हैं। गोपबालकगण व्यर्थ मनोरथ हो लौट कर कृष्णके पास ब्राह्मणोंकी मुँह मोड़कर न देखनेकी बात कही़। उसे सुनकर कृष्णने {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> 3yfol6srpr6e8ycxdg4llakm62u13o4 পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১২৩ 104 29899 249918 181298 2026-05-13T10:36:26Z হানিফ আলী 1925 249918 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ১০২ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Multicol}} {{gap}}গোপীৰ প্ৰাৰ্থনাত কৃষ্ণই গোপীসকলক পানীৰ পৰা উঠি আহি কাপোৰ নিবলৈ কোৱাত গোপীবিলাকে এখন হাতেৰে গুপ্তাঙ্গ ঢাকি আন হাত তুলি লাজকুৰীয়া ভাৱে পাৰলৈ উঠি আহি কাপোৰ দিবলৈ কৃষ্ণক কাকূতি কৰিলে৷ তেতিয়া কৃষ্ণই এক হাতেৰে কাপোৰ খুজিব নাপায় বুলি আগ হাত দাঙি নিষেধ কৰি কাপোৰ কান্ধত লৈ কদমৰ তলত থিয় দিলেহি। {{Multicol-break}} {{gap}}गोपियों की प्रार्थना पर कृष्ण ने जब गोपियों से कहा कि पानीसे निकल कर कपड़े ले लो तो गोपीगणने एक हाथसे गुप्तांग ढक कर लजाते हुए किनारे आकर कपड़ा देनेके लिए कृष्ण से विनती की। तब कृष्ण एक हाथसे कपड़ा मांगना नहीं चाहिए कह कर दाहिने हाथको उठा कर मना करते करते कपड़ों को कंधेपर ले कर कदम्बके नीचे आ गया। {{Multicol-end}} {{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 123 |bSize = 450 |cWidth = 333 |cHeight = 105 |oTop = 141 |oLeft = 65 |Location = center |Description = }} {| width=360px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{gap|4em}}{{X-smaller|যমুনা।}}||{{gap}}{{X-smaller|গোপীসবে তুতি কৰিছা।}}||{{X-smaller|কৃষ্ণত বস্ত্ৰ মাগিছা।}}||{{X-smaller|শ্ৰীদাম গোপ।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} {{gap}}গোপীবিলাকে নিৰুপায় হৈ কৃষ্ণৰ আদেশ মতে হাত পাতি কৃষ্ণত কাপোৰ মাগিছে। কদমৰ তলত কৃষ্ণই বাঁওহাতেৰে কাপোৰবোৰ লৈ আগ হাত দাঙি কোনো লাজ নাই বুলিয়ে যেন গোপীবিলাকক লাজ কৰিবলৈ হাক দিছে। সেই সময়ত শ্ৰীদাম গছতলৰ একাষত থিয় হৈ বাঁহী বজাই আছে। {{Multicol-break}} {{gap}}गोपिनीगण लाचार होकर कृष्ण के आदेश अनुसार दोनों हाथों को फैलाकर कृष्णसे कपड़े मांग रही हैं। कदम्बके नीचे कृष्ण बायें हाथसे कपड़ोंको लेकर दाहिना हाथ उठाकर कोई शर्म नहीं कहकर मानो गोपियों को लज्जा करनेको मना कर रहा है। उस समय श्रीदाम, पेड़के नीचे एक किनारे खड़ा होकर बाँसुरी बजा रहा है। {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> 5qksq4myt3nxg4hdyobu73rxgjbvdzm পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১১৯ 104 30064 249914 181284 2026-05-13T10:25:28Z হানিফ আলী 1925 249914 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ৯৮ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Multicol}} ম’ৰাই পেখান ধৰি নাচিছে। হৰিণাই মুখ তুলি কৃষ্ণৰ সেই মধুৰ বংশীধ্বনি যেন কাণ পাতিহে শুনিছে। ইফালে গোপীবিলাকে ইটোৱে সিটোৱে লগলাগি মুখামুখি হৈ, কোনেওবা পাছফিৰি কৃষ্ণৰ গুণকীৰ্ত্তন কৰিছে। {{Multicol-break}} भुलसे मोर नाच रहे हैं। हिरण मुँह उठाकर कृष्णकी बह मधुर ध्वनि मानो कानोंसे सुन रहे हैं। इधर गोपिनोगण एक दुसरोसे मिलकर अपने सामने होकर, कोई कोई मुँह मोड़कर कृष्णकी गुणों का कीर्तन कर रही हैं। {{Multicol-end}} {{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 119 |bSize = 450 |cWidth = 600 |cHeight = 110 |oTop = 117 |oLeft = 54 |Location = center |Description = }} {{Multicol}} {{gap}}কৃষ্ণই বৃন্দাবনৰ তৰুতলত বহি বংশীৰ মুললিত ধ্বনি কৰিছে। গৰুবোৰে পাহাৰৰ টিলাত উঠি ঘাঁহ খাবলৈ পাহৰি যেন সেই বংশীধ্বনিহে মুখ তুলি অনাইছে। কৃষ্ণৰ কাষতে আন আন গোপবালকেও বাঁহী বজাইছে। কৃষ্ণৰ বিৰহাতুৰ গোপীসকলে হাত তুলি কৃষ্ণৰ গুণাৱলীৰ কথোপকথন কৰিছে। {{Dhr|1em}} {{gap}}'''গোপবালকৰ সৈতে গোধন লৈ শ্ৰীকৃষ্ণৰ ব্ৰজলৈ প্ৰত্যাবৰ্ত্তনঃ'''—কৃষ্ণই বাঁহী, আন আন গোপবালকৰ কোনেও {{Multicol-break}} {{gap}}कृष्ण बन्दावनके पेड़के नीचे बैठकर बंशी बजा रहा है। गायें पहाड़के टिलोंपर चढ़कर घाँस खाना भुलकर मानो उस बंशीकी टेरमें मगन हो रही हैं। कृष्णके पासही दुसरे गोपबालकगण भी बाँसुरी बजा रहे हैं। कृष्ण-विरहाकुल गोपिनीगण कृष्ण-गुणावली गा रही हैं। {{Dhr|1em}} {{gap}}'''गोपबालको के साथ गाये लेकर श्रीकृष्णका व्रजमें प्रत्यावर्त्तन :''' कृष्ण बांसुरी, और और गोपबालक बाँसुरी, {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> mdbpbsi5zqgqltpwn4f7anf11mc3agp পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১১৭ 104 30066 249912 181278 2026-05-13T10:22:43Z হানিফ আলী 1925 249912 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ৯৬ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 117 |bSize = 450 |cWidth = 359 |cHeight = 99 |oTop = 80 |oLeft = 59 |Location = center |Description = }} {| width=365px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{gap|1em}}{{X-smaller|ৰাম।{{gap|3em}}কৃষ্ণ।{{gap|17em}}পৰ্বত মূলত ময়ূৰ।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} {{gap}}'''শৰৎকালত কৃষ্ণ-বলৰামৰ বৃন্দাবন-লীলঃ'''— ভগবান শ্ৰীকৃষ্ণই এনেকৈ নানা ক্ৰীড়া কৰি বৰ্ষাকাল কটোৱাৰ পাছত মনোহৰ শৰৎকাল পৰিল। বৃন্দাবনৰ গছবোৰ ফুলে জকমক হৈছে। ময়ূৰবিলাক তাত পৰি মধুৰ ধ্বনি কৰিছে; ভোমৰাবোৰ ফুলত পৰি মৌ পান কৰিছে। ভগবান কৃষ্ণই বলৰামৰ সৈতে বাঁহী বজাই ধেনু চাৰিবলৈ গৈছে। {{Dhr|2em}} {{gap}}কৃষ্ণ-বলৰামে হাতত লৰু লৈ বাঁহী বজাই আৰু শিঙা ফুকিয়াই গোধন আগত লৈ যেতিয়া বৃন্দাবনলৈ ওলাই যায়, তেতিয়া গোপীবিলাকে ইটোৱে সিটোৰ ফালে চাই হাত তুলি পৰস্পৰে {{Multicol-break}} {{gap}}'''शरत्​कालमें कृष्ण-बलरामकी वृन्दावन-लौला :''' वर्षा ऋतु इसी तरहकी अनेक क्रीड़ा करके भगवान श्रीकृष्णने बितायी। उसके बाद मनोहर शरत्​काल आ गया। वृन्दावनके पेड़-पौधे फूलोंसे जगमगाने लगे। मोरगण उनमें बैठकर मधुर आवाज करने लगे। अलिगण फुलों पर बैठकर मधुरस पान करने लगे। भगवान कृष्ण बलराम के साथ बांसुरी बजाते हुये धेनु चराने जा रहे हैं। {{Dhr|2em}} {{gap}}कृष्ण-बलराम हाथ में डंडा लेकर बाँसुरी बजाते और सींगा फूंक कर गोधनको सामने लेकर जब बृन्दावनसे निकल जाते हैं, तब गोपिनोगण एक दुसरोकी ओर ताक कर हाथ उठाकर परस्पर {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> iomgnctie9e0j6yy2x0rt2ndmquvub7 পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১২৫ 104 30074 249919 181302 2026-05-13T10:38:03Z হানিফ আলী 1925 249919 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ১০৪ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 125 |bSize = 450 |cWidth = 338 |cHeight = 84 |oTop = 65 |oLeft = 63 |Location = center |Description = }} {| width=360px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{gap|4em}}{{X-smaller|গোপীসব ব্ৰজত প্ৰবেশ ভৈলা।}}||{{gap|5em}}{{X-smaller|কৃষ্ণে গোপীক বিদায় দিছন্ত।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} কৃষ্ণই হাত দাঙি গোপীসকলক বিদায় দি লগৰীয়া গোপশিশুৰ লগত গোকুললৈ যাব ধৰিলে। {{Multicol-break}} उठाकर गोपियोंको बिदा देकर साथी गोपशिशुओंके साथ गोकुल जा रहे हैं। {{Multicol-end}} {{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 125 |bSize = 450 |cWidth = 356 |cHeight = 92 |oTop = 201 |oLeft = 56 |Location = center |Description = }} {| width=360px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{gap|13em}}{{X-smaller|শ্ৰীদাম।}}||{{X-smaller|সুদাম।}}||{{gap|1em}}{{X-smaller|কৃষ্ণ।}}||{{gap|1em}}{{X-smaller|বলভদ্ৰ।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} {{gap}}'''শ্ৰীকৃষ্ণৰ গোপবালকৰ সৈতে বৃন্দাবন-লীলাঃ'''— আন এদিন কৃষ্ণই গোপবালকবিলাকক এৰি দি এঠাইত বহিল। গৰুবোৰে {{Multicol-break}} {{gap}}'''श्रीकृष्णका गोपबालगणके साथ बृन्दावन-लीला :''' एकदिन कृष्ण गोपबालकोंको साथ बृन्दावन जाकर गायोंको छोड़ एक {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> 7gqkgzze1po91t1zcvjxn5giu8iyomc পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১২৬ 104 30075 249920 181305 2026-05-13T10:39:08Z হানিফ আলী 1925 249920 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ১০৫ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Multicol}} ঘাঁহ খাবলৈ ধৰিলে; কোনো কোনো গাইয়ে দামুৰি পিয়াব ধৰিলে। এই সময়ত কৃষ্ণই গোপবিলাকৰ আগত আগ হাত দাঙি গছবোৰ দেখুৱাই সেইবোৰৰ গুণ বৰ্ণনা কৰিব ধৰিছে৷ বলদেৱে কৃষ্ণৰ পিছৰ ফালে বহি হাত দাঙি যেন কৃষ্ণৰ বৰ্ণনাকে অনুমোদন কৰিছে। সমুখত গোপশিশুসবে হাত পাতি কৃষ্ণত যেন কিবা থুজিছে। {{Multicol-break}} जगह बैठ गया। गायें घाँम खाने लगीं। कोई कोई गाय वछड़ोकी दूध पीलाने लगी। इसी ममय कृष्ण गोपयोंके सामने पेड़ोंको दिखाकर उनके गुणोंका वर्णन कर रहे हैं। बलदेव कृष्ण के पीछे बैठकर हाथ उठाकर मानो कृष्णा के वर्णनका ही अनुमोदत कर रही हैं। सामने गोपशिशुगण हाथ पसारकर कुछ मांग रहे हैं। {{Multicol-end}} {{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 126 |bSize = 450 |cWidth = 312 |cHeight = 101 |oTop = 152 |oLeft = 78 |Location = center |Description = }} {| width=300px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{X-smaller|গোপগণে কৃষ্ণত অন্ন প্ৰাথিছা।}}||{{X-smaller|কৃষ্ণ।}}||{{gap|1em}}{{X-smaller|ৰাম।}}||{{gap|1em}}{{X-smaller|সুদাম।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} {{gap}}'''বিপ্ৰপত্নী-প্ৰসাদঃ'''— এদিনাখন এনেদৰে গৰু চাৰি থাকোঁতে গ্ৰীষ্মকালব ব'দত ভোক-পিয়াহত আতুৰ হৈ গোপশিশুসবে হাতযোৰ কৰি অন্ন খুজিছে। তাকে দেখি কৃষ্ণ-বলৰামে আগ হাত দাঙি শিশুবিলাকক আশ্বাস দি কৈছে—ভাইসকল কাতৰ নহবা, এতিয়াই অন্ন অনাই দিয়াম। {{Multicol-break}} {{gap}}'''विप्रपत्नी प्रसाद :''' एकदिन इसी तरहसे गायें चराते समय धूपमें भूख प्याससे आतुर होकर गोपशिशुगण हाथ जोड़कर अन्न मांग रहे हैं। कृष्ण-बलराम शिशुओंको आश्वासन देकर कहते हैं— भाइयों! कातर न होओ, अभी अन्न लाकर खिलायेंगे। {{Multicol-end}}<noinclude>{{gap}}{{smaller|১৪}}</noinclude> ppe9hq2sz7phng3q9nanoqh2pp130t7 পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১১৪ 104 30257 249909 181253 2026-05-13T10:18:57Z হানিফ আলী 1925 249909 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ৯৩ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 114 |bSize = 450 |cWidth = 356 |cHeight = 92 |oTop = 93 |oLeft = 51 |Location = center |Description = }} {| width=370px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="center"|{{gap|4em}}{{X-smaller|বলভদ্ৰ।{{gap}}কৃষ্ণ।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} থিয় কৰি উদ্‌গ্ৰীব হৈ কৃষ্ণৰ ওচৰলৈ লৰি আহিছে। আন কি বনৰ গছ-লতাবিলাকেও যেন ফলৰ ভৰতে দোঁ খাই কৃষ্ণৰ মধুৰ বংশীধ্বনিহে শুনিছে। {{Dhr|3em}} {{gap}}কৃষ্ণৰ মধুৰ বংশীধ্বনি শুনি কিৰাতৰ ৰমণীবিলাকেও আনন্দতে পিঠিৰ বোজা পিঠিতে ৰাখি আঠু কাঢ়ি কপালত হাত দি প্ৰণাম কৰিছে। পৰ্বতৰ পশু, পক্ষী, তৰু, তৃণবিলাকে বংশীৰ ধ্বনি শুনি {{Multicol-break}} कान खड़े करके उदग्रोव होकर कृष्णके पास दौड़कर आये। वनके पेड़-पौधे और बेल-बुटें भी फलोंके बोझसे झुके हुये मानो कृष्णकी मधुर बंशीध्वनिही सुन रहे हैं। {{Dhr|3em}} {{gap}}कृष्णको मधुर बंशीध्वनि सुनकर किरात रमणियाँभी आनन्दमें पीठके बोझको पीठपर ही बाँधेहुये घुटने टेककर सिर पर हाथ रख कर प्रणाम कर रहीं हैं। पहाड़के जानवर, पंक्षी, पेड़, पौधे {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> rrxc2ak6a9fq657jjp8h6qommu73dpf পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১১৬ 104 30260 249911 181277 2026-05-13T10:21:20Z হানিফ আলী 1925 249911 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ৯৫ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Multicol}} {{gap}}গাইবোৰে ৰ’দত কষ্ট পালে গছৰ তলত শুই পৰে; সেই সময়ত কৃষ্ণ-বলৰাম আদিয়ে আনন্দ মনে নিজ নিজ কাঁহী বাটিত দধি-ভাত লৈ খাবলৈ ধৰে। বলৰাম আৰু কৃষ্ণৰ মাজত এখন বাচনত খাদ্য লৈ দুয়ো ভগাই খায়। তেওঁলোকৰ দুয়ো ফালে আন গোপবালকবিলাকে বহি দধি-ভাত খায়। {{Multicol-break}} {{gap}}दो पहरमें गायें पेड़ोंके नीचे विश्राम कर रही हैं। कृष्ण बलराम आदि आनन्द मनसे अपने अपने थाल कटोरीमें दही भात खा रहे हैं। बलराम और कृष्ण आपसमें बांट कर खा रहे हैं। उनके दोनों ओर गोपबालकगण दही भात खा रहे हैं। {{Multicol-end}} {{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 116 |bSize = 450 |cWidth = 365 |cHeight = 81 |oTop = 162 |oLeft = 54 |Location = center |Description = }} {| width=360px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{X-smaller|গোপীসমে কৃষ্ণ আসিবাৰ জানি গৃ্হৰ বজাইছা।{{gap|7em}}কৃষ্ণ-ৰাম গোপসমে ব্ৰজক যান্ত।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} {{gap}}'''গোপবালকৰ সৈতে গোধন লৈ শ্ৰীকৃষ্ণৰ গোকুললৈ প্ৰত্যাবৰ্ত্তনঃ'''— সন্ধ্যা সময়ত গোস-গৰুবিলাকৰ সৈতে কৃষ্ণ গোকুললৈ ঘূৰি আহোঁতে গোপীবিলাকে আনন্দেৰে শাৰী পাতি আগবাঢ়ি গৈছে। সম আগত কৃষ্ণ, মাজত বলৰাম আৰু শেষৰ ফালে অন্যান্য গোপবালকবিলাকে কোনেও বাঁহী, কোনেও শিঙা বজাই গোধন আগত লৈ গোকুলত সোমাইছে। {{Multicol-break}} {{gap}}'''गोपबालकों के साथ गायें लेकर श्रीकृष्णका गोकुलमें प्रत्यावर्त्तन :''' शामको जब गोप गायों के साथ कृष्ण गोकुल लौटते है तब गोपिनीगण आनन्दके साथ पंक्तिमें आगे बढ़ कर आती हैं। सबसे आगे कृष्ण, बीचमें बलराम और पीछे पीछे दुसरे गोपबालकगण कोई बाँसुरी, कोई सींगा बजाते बजाते गोधनको आगे ले कर गोकुलमें घुस रहे हैं। {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> pfoyl6k1puadl0ffnnu5nagp336hgpk পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১২২ 104 30266 249917 181297 2026-05-13T10:35:12Z হানিফ আলী 1925 249917 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ১০১ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Multicol}} {{gap}}'''বস্ত্ৰহৰণঃ'''— এদিনাখন গোপীবিলাকে লগ হৈ যমুনাৰ পাৰত কাপোৰ থৈ উলঙ্গ হৈ জলক্ৰীড়া কৰি আছে। এনে সময়ত কৃষ্ণ ততাতৈয়াকৈ আহি গোপীৰ কাপোববোৰ কোচাই লৈ যমুনাৰ পাৰৰ কদম গছত উঠিল গৈ। কদমৰ ডালত কাপোৰবোৰ আলাই থৈ কৃষ্ণই দুই ভৰিৰে দুটা ঠানিত ধৰি গছৰ ওপৰতেই থাকিল। গছৰ তলত শ্ৰীদাম আৰু সুদাম দুয়ো থিয় হৈ আগ হাত দাঙি যেন কৈছে—“কৃষ্ণই গোপীৰ কাপোৰ নিয়া কথা আমাৰ নকবা।” ইফালে গোপীবিলাকৰ জল-ক্ৰীড়া শেষ হলত দেখে, যে পাৰত কাপোৰ নাই। ইফালে সিফালে চাই দেখে, যে কৃষ্ণই কাপোৰবোৰ গছত আৰি থৈ থিয় হৈ আছে। গোপীবিলাকে তাকে দেখি পানীৰ পৰাই আজলি পাতি কৃষ্ণত কাপোৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিছে। {{Multicol-break}} {{gap}}'''वस्त्रहरण :''' एकदिन गोपिनीगण मिलकर {{SIC|जमुना|यमुना}}के किनारे कपड़े रखकर नंगी होकर जलक्रीड़ा कर रही हैं। ऐसे समयमें कृष्ण जलदी आकर गोपियों के कपड़ोंको लेकर जमुनाके किनारके एक कदम्ब पेड़ पर चढ़ गया और कदम्बको टहनियोंमें कपड़ोंकों लटका दिया। पेड़के नीचे श्रोदाम और सुदाम दोनो खड़े होकर दाहिने हाथों को उठाकर मानो कहते हैं कि हम गोपियों से नहीं कहेंगे। इधर जब गोपियों की जलक्रीड़ा खतम हुई तो देखा कि किनारे पर कपड़े नहीं हैं। इधर उधर ताककर देखा कि कृष्ण कपड़ों को लिये पेड़पर बैठा है। गोपीगण पानीमें से ही अंजलि फैलाकर कृष्ण से कपड़ों की याचना कर रही हैं। {{Multicol-end}} {{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 122 |bSize = 450 |cWidth = 351 |cHeight = 120 |oTop = 207 |oLeft = 59 |Location = center |Description = }} {| width=360px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{gap|8em}}{{X-smaller|গোপীসবে কৃষ্ণত বস্ত্ৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিছা।}}||{{X-smaller|কৃষ্ণে কদম্বৰ তলে নামিছা।}} |&nbsp; | |}<noinclude></noinclude> p2it43helldyh9y8y0uklqdnrzz6fn0 পৃষ্ঠা:চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf/১২১ 104 30267 249916 181286 2026-05-13T10:27:58Z হানিফ আলী 1925 249916 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|চিত্ৰ-ভাগৱত|( ১০০ )|चित्र-भागवत}}</noinclude>{{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 121 |bSize = 450 |cWidth = 353 |cHeight = 75 |oTop = 69 |oLeft = 62 |Location = center |Description = }} {| width=360px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{gap}}{{X-smaller|গোপীসবে পূজা কৰিছা।}}||{{X-smaller|কাত্যায়ণী দেবী।}}||{{X-smaller|গোপীসবে কাত্যায়ণী পূজা কৰিবাক যান্ত।}} |&nbsp; | |} {{Multicol}} হাতে কান্ধে ধৰাধৰি কৰি পুষ্প বিচাৰিছে। কোনেও আকৌ সৰোবৰত নামি স্নান কৰিছে। {{Multicol-break}} कोई कोई गलबांही डाले आनंद मनसे फूल ढूंढ़ रही हैं। कोई फिर सरोवरमें उतरकर स्नान कर रही है। {{Multicol-end}} {{Css image crop |Image = চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf |Page = 121 |bSize = 450 |cWidth = 341 |cHeight = 110 |oTop = 200 |oLeft = 68 |Location = center |Description = }} {| width=370px {{ts|mc}} |-style="font-size:smaller" |align="left"|{{gap}}{{X-smaller|গোপীসবে স্নান কৰিছা।}}||{{gap|8em}}{{X-smaller|শ্ৰীদাম।}}||{{X-smaller|শ্ৰীকৃষ্ণে বস্ত্ৰ লৈয়া<br/>কদম্বত চড়িছা।}}||{{X-smaller|সুদাম}} |&nbsp; | |}<noinclude></noinclude> sj9wuu76l5u39vo3qi9yk05x8w00j02 পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৭০৩ 104 37141 249859 207057 2026-05-12T17:53:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249859 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬৮৪|নাম-ঘোষা|[ঘোষা ১৬}}</noinclude>{{Block center|<poem>হুয়া দেৱ দিগম্বৰ{{gap|3em}} ভস্ম-বিভূষিত-অঙ্গ {{gap|3em}}শিৰত ধৰিছা জটা-ভাৰ। মহেশে সেৱন্ত যাক{{gap|3em}} হেন হৰি বিনে আন {{gap|3em}}কোন শ্ৰেষ্ঠ দেৱ আছে আৰ॥ ১৬ ব্ৰহ্মা আদি দেৱগণে{{gap|3em}} নিচল সম্পত্তি মনে {{gap|3em}}লক্ষ্মীক সেৱন্ত তপ কৰি। লক্ষ্মীও সেৱন্ত যাক{{gap|3em}} হেন মহেশ্বৰ বিষ্ণু {{gap|3em}}আন কোন দেৱ তাঙ্ক সৰি॥ ১৭ সমস্ত-বেদান্তসাৰ {{gap|3em}}মহাভাগৱত শাস্ত্ৰ {{gap|3em}}ইহাৰ অমৃতৰস পাই। পৰম সন্তোষে পান{{gap|3em}} কৰিল যিজনে তাৰ {{gap|3em}}অত্ৰ ৰসত ৰতি নাই॥ ১৮ মহাভাগৱত-ৰস {{gap|3em}}মাধৱৰ নাম-যশ {{gap|3em}}আক পান কৰিল যিজনে।</poem>}} {{Rule|}} {{Block center|<poem>১৬॥ খমুদিশ্য সদা নাথো মহেশোহপি দিগম্বৰঃ। {{gap|2em}}জটিলে ভস্মলিপ্তাঙ্গস্তপস্বী ৱীক্ষতে জনৈঃ। {{gap|2em}}ততোহৰিকোহন্তি কো দেৱো লক্ষ্মীকান্তমধুদ্বিষঃ॥ {{gap|9em}}—পদ্ম-পুৰাণ, উত্তৰ খণ্ড ১৭॥ ব্ৰহ্মদয়ো বহতিথং যদপাঙ্গমোক্ষকামাস্তপঃ সমাচৰন্ ভগৱৎপ্ৰপন্নঃ। {{gap|2em}}সা শ্ৰী স্বৱাসমৰৱিন্দৱনং ৱিহায় যৎপাদসৌৰমমলং ভজতেহনুবক্তা॥ ১৮॥ সৰ্ৱৱেদান্তসাৰং হি ভাগৱতমিষ্যতে। {{gap|2em}}ভদ্ৰসামৃততৃপ্তস্য নান্যত্ৰ স্যাদ্ৰতিঃ কচিৎ॥ {{gap|9em}}—ভাগৱত-পুৰাণ, ১২,১৩,১৫</poem>}} {{Rule|}}<noinclude>* ১৭॥ নিচল—নিশ্চল।</noinclude> 47rc6cbhum59iz0s79an2ixj6hupte1 চিত্ৰ-ভাগৱত 0 66533 249922 181301 2026-05-13T10:44:27Z হানিফ আলী 1925 page 249922 wikitext text/x-wiki {{header | title = চিত্ৰ-ভাগৱত | author = হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱা | year = ১৯৫০ | translator = | section = | previous = | next = | notes = | categories = }} <pages index="চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf" from=1 to=1/> {{page break|label=}} <pages index="চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf" from=2 to=2/> {{page break|label=}} <pages index="চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf" from=3 to=3/> {{page break|label=}} <pages index="চিত্ৰ-ভাগৱত.pdf" from=4 to=127/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:জীৱনী]] [[শ্ৰেণী:শংকৰদেৱৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ]] psm8k89e9jlonozk58kcvwyg1gsr925 পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৪২ 104 67224 249826 249410 2026-05-12T12:20:38Z BabulB 104 249826 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh|৩৬|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>মানুহ বিলাকৰ পৰাক্ৰম ক্ৰমে বাঢ়ি অহাত দুৰ্ল্লভৰ আশা নিৰাশ হ’ল। এতেকে আমি এতিয়া সেই জাতি মানুহৰ বিবৰণ সংক্ষেপে লেখোঁ। <ref>চণ্ডীবৰ প্ৰমুখ্যে ভূঁয়া সকল এই দেশলৈ অহাৰ সময় ১২২০ শঁক অনুমান হয় অৰ্থাৎ চুকাফা ৰজা সৌমাৰ দেশলৈ অহাৰ প্ৰায় কিছু বছৰ পূৰ্ব্বে আহে কিন্তু সেই সময়ৰ ইতিহাস যেনে অস্পষ্টতাৰ পৰা প্ৰকৃত সময় পোৱা বড় কঠিন—ৰাজধৰ শিৰোমণি ভূঁয়া হবৰ সময় ১২৫০/৬০ শঁক অনুমান হয়।</ref> {{nop}}<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> bou2zgtaqexjyzsuf3wczioj3oa6boq পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৫১ 104 67233 249836 249402 2026-05-12T14:19:39Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249836 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||চতুৰ্থ অধ্যায়|৪৭}}</noinclude>আৰু পূবে দীকৰাই লৈকে ৰঘুদেৱ ৰজাৰ ৰাজ্য হ’ল। আৰু এইৰূপে সন্ধি কৰা হ'ল।<ref>এতিয়াও আসাম প্ৰদেশৰ প্ৰধান কমিশ্যনৰৰ অধিকাৰ এই স্বৰ্ণকোষ নদীৰ পূৰ্ব্ব পাৰৰ পৰা আৰম্ভ। </ref> নৰনাৰায়ণ ৰজাৰ ভাগত {{SIC|সাণকোষ|সোণকোষ}} নদীৰ পশ্চিমে কৰতোয়া নদীলৈকে এই খণ্ড মাথোন থাকিল। এই ঘটন৷ ১৫০৩ শঁকত ঘটে। ৰঘুদেৱ ৰজাই এতিয়াৰ গুৱালপাড়া জিলাৰ পৰ্ব্বত জোয়াৰ পৰগণাত আধুনিক গৌৰীপুৰ নগৰৰ পৰা ১০মাইল দূৰৈত গদাধৰ বা গঙ্গাধৰ নদীৰ ওচৰত নকৈ নগৰ কৰিলে। {{gap}}এইৰূপে ৰাজ্য কৰি নৰনাৰায়ণ ৰজা ১৫০৬ শঁকত স্বৰ্গী হয়। তেওঁৰ ৰাজ্যত তেওঁৰ পুতেক লক্ষ্মীনাৰায়ণ ৰজা হয়। আৰু এওঁৰ পৰা এতিয়াৰ কোঁচবেহাৰৰ ৰজাৰ ফৈদ বাঢ়ি আহিছে। {{gap}}ৰঘুদেৱ ৰজা হই তেওঁৰ নগৰতে থাকিল। এওঁৰ দিনত কোনো বিশেষ কাৰ্য্য নহ’ল। মুঠে নগৰখন ভালকৈ পাতিলে। আৰু হাজোৰ হয়গ্ৰীৱ মাধৱৰ মন্দিৰ এইজনা ৰজাদেৱে নিৰ্ম্মাণ কৰা বুলি প্ৰসিদ্ধ। এই ৰঘুদেৱ ৰজাই তেওঁৰ জীয়ৰী এজনী,আহোমৰ ৰজাক বিয়া দি মিত্ৰতা কৰিছিল। {{gap}}আবুল ফাজিলে যেতিয়া আইন আকবৰি ৰচনা কৰে তেতিয়া কোঁছ ৰজাৰ ৰাজ্য যে এনেকৈ ভাগ হইছিল এইটো প্ৰকাশ নাছিল। তেওঁ কোঁছৰ ৰজাক মহ৷ প্ৰতাপী ৰজা বুলিছিল। ইহাৰ কাৰণ কেৱল মুসলমান বিলাকে যেতিয়া এই ফালে আহে তেতিয়া ৰজাই অনেক অশিক্ষিত লোককো সৈন্য হেন দেখুৱাই আগ বঢ়াই পাছে সন্ধি কৰিলে। এই সময়ত মুসলমান বিলাকৰ পৰাক্ৰম ক্ৰমে ক্ৰমে বৃদ্ধি হই অহাত সেই সকলৰ আক্ৰমণৰ আশঙ্কাতে দুইও ঘৰ ৰজা বড় মিলেৰে আছিল। {{gap}}১৫১৫ শঁকত ৰঘুদেৱ ৰজা হয়। তেওঁৰ পুতেক পৰীক্ষিত নাৰায়ণ ৰজা হ’ল। ইয়াৰ অলপ পাছতে কোঁচবেহাৰ ফৈদৰ লক্ষ্মীনাৰায়ণ ৰজাই সইতে বিৰোধ হোৱাত পৰীক্ষিতে নিজৰ দেশ ৰক্ষা কৰিবৰ অৰ্থে ঢাকাৰ নবাবৰ ওচৰলৈ গ'ল। নৱাবে ৰজাৰ সকলো অবস্থা জানি দুৰ্ব্বল ভাবি<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> qc40g2swz9cl82pmstk6z3ihtnb7n48 পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৫২ 104 67234 249837 249405 2026-05-12T14:38:36Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249837 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৪৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>সৰহকৈ কৰ খোজাত ৰজাদেৱে ভয় পাই আগ্ৰালৈ গ'ল। আৰু জাঁহাগীৰ বাদসাহাৰ আগত নিজৰ অবস্থ৷ জনাই কোৱাত বাদসাহে হোজা ৰজা দেখি মৰমকৈ এই আজ্ঞ৷ ঢাকালৈ পঠালে বোলে পৰীক্ষিতে যিমান কৰ দিব পাৰে তিমানতে মান্তি হব। ঢাকাত আহি নৱাবক সেই আজ্ঞা দিয়াত নৱাবে তেওঁক সুধিলে কিমান কৰ দিব পাৰিব। আমাৰ হোজা ৰজাদেৱে ৰূপ কি বস্তু তাক ভালকৈ ভু নেপাই ২০ কোটি ৰূপ দিবলৈ সন্মত হ’ল। নৱাবেও তাতে মান্তি হ’ল। তেতিয়া পৰীক্ষিতে মুসলমান কিছুমান সৈন্য লই ঘুৰি আকৌ আহিল তেতিয়া মন্ত্ৰীৰ মুখে ৰূপৰ পৰিমাণ বুঝিবলৈ পাৰি আৰু নিজে দিবলৈ নোৱাৰাত ভয় পাই মন্ত্ৰীক লগ লই আকৌ আগ্ৰালৈ গ'ল। কিন্তু ১৫২৮ শঁকত পাটনাত ৰজাৰ মৃত্যু হয়। দেশৰ প্ৰতি মুসলমানৰ আক্ৰমণ নিবাৰিবলৈ মন্ত্ৰী আগ্ৰালৈ গ'ল। ইতি সময়তে ঢাকাৰ পৰা সৈন্য আহি পৰীক্ষিতৰ দেশ অধিকাৰ কৰিলে। ঢাকাৰ নৱাবে সইতে কৰা সন্ধি মন্ত্ৰীয়ে অন্যথা কৰাই তেওঁ বাদসাহেৰ পক্ষে কানুনগো হই দেশলৈ আহিল।<ref>এতিয়াৰ গুৱালপাড়া জিলাৰ ৰঙ্গামাটিৰ জমিদাৰৰ পূৰ্ব্ব পুৰুষ কবীন্দ্ৰ বড়ুৱাই এই কানুনগো।</ref> এই দেশ তেতিয়া চাৰি সৰকাৰত বিভক্ত আছিল। ৰঘুদেৱ ৰজাৰ ৰাজ্য তেতিয়াৰ পৰা দুই ভাগত বিভাগ হ'ল। পুবে মানাহ নদী আৰু পশ্চিমে সোণকোষ নদী ইয়াৰ মাজত যি দেশ খণ্ড সি পৰীক্ষিতৰ পুতেক বিজিত নাৰায়ণে ললে। আৰু মানাহ নদীৰ পৰা উজাই দিকৰাই লৈকে পৰীক্ষিতৰ ভায়েক বলিত নাৰায়ণৰ ভাগত পড়িল। এতিয়াৰ বিজনীৰ ৰজাৰ ফৈদ বিজিত নাৰায়ণৰ সন্তান। আৰু দৰঙ্গৰ ৰজাৰ ঘৰ এই বলিত নাৰায়ণৰ সন্তান। {{gap}}আগ্ৰাৰ বাদসাহাৰ পৰা যে কবীন্দ্ৰ বড়ুৱা কানুনগো হই আহিছিল তেতিয়াৰ পৰা প্ৰায় কামৰূপৰ এই অংশ মুসলমান বিলাকৰ অধীন হ'ল। ক্ৰমে ৰঙ্গামাটিত এজন মুসলমান নৱাবৰ বাসস্থান হ'ল। ৰজা সকলৰ পৰা নৱাবে কৰ লবলৈ ধৰিলে। আৰু বাঙ্গালদেশত যেনে পৰগণা,<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> c41ku8k6b2huz8mwfz317mjv836dj56 পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৫৩ 104 67235 249841 249387 2026-05-12T15:11:58Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249841 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||চতুৰ্থ অধ্যায়|৪৯}}</noinclude>মৌজা, কিসমত, তালুক ইত্যাদি ভাগ আৰু চৌধাৰী, পাটগিৰি, মণ্ডল ইত্যাদি বিষয় সিও চলিব ধৰিলে। কানুনগো যি পতা হ’ল তেওঁ ৰঙ্গা মাটিত থাকিবলৈ ধৰিলে। আৰু সেইজনাই নানা উপায়ে অনেক মাটি, গাঁও পৰগণা ইত্যাদি লই পাছে জমিদাৰ নাম পালে। বিজিত নাৰায়ণৰ বংশৰ ৰজা সকল কেবল নাম মাত্ৰ ৰজা থাকিল। মুসলমানৰ কৰতলীয়া হ'ল আৰু কালক্ৰমে বিজনী নামে নগৰ পাতি তাতে থাকিল। তেওঁ নবাবক কৰ দিব লাগিছিল। পাছে সেই কৰৰ ধনৰ পৰিবৰ্ত্তে হাতী দিয়াৰ নিয়ম হ'ল। বঙ্গাল দেশৰ আন আন দেশৰ লগত ১৭৬৫ ইংৰাজীৰ ১২ আগষ্টত এই অংশ গবৰ্ণমেণ্টৰ অধীনলৈ আহিল। তাৰ পাছে হাতীৰ সলনি নগদ ৰূপ খাজানা বুলি দিয়া নিয়ম হ'ল। {{gap}}বলিত নাৰায়ণ ৰজাৰ দিনৰে পৰা এতিয়াৰ কামৰূপ আৰু দৰঙ্গ জিলাৰো অনেক অংশত মুসলমান বিলাকৰ আধিপত্য হ'ল। বিজিত নাৰায়ণৰ বংশৰ পৰা যেনেকেই কৰগ্ৰহণ হইছিল এই ফালে তেনে নহলেও সাধাৰণ পক্ষে মুসলমানবিলাকৰ কৰ্তৃত্ব চলিছিল। সিহঁতৰ মাটি, বাড়ী, বন্দোবস্ত আৰু মানুহৰ বিষয় ইত্যাদিৰ যি নিয়ম সি সমুদায় চলিল। সেই দেখিহে এতিয়ালৈকে কামৰূপ আৰু দৰঙ্গ জিলাৰ মাটি আৰু বিষয় ইত্যাদি সম্পৰ্কে বঙ্গাল দেশৰ নিয়মৰ অনেক সাদৃশ্য দেখা যায়। ৰঙ্গা মাটিৰ পৰা বলিত নাৰায়ণৰ ৰাজধানী দৰঙ্গ দূৰৈ হোৱাত ওচৰৰ ঠাই বিলাকৰ দৰে কঠিন ৰূপে ইয়াক মুসলমান হঁতে শাসন কৰিবলৈ পৰা নাইকিছিল। ৰাজ্য বিপ্লব হই থকাত প্ৰজাৰ অবস্থা তেনে নাছিল। উজনিৰ ফালে আহোম ভাটীৰ ফালে মুসলমান আৰু দুই দাঁতিয়ে ভোট, গাৰো, খাসীয়া, কছাৰী প্ৰভৃতি পৰ্ব্বতীয়া জাতি বিলাকৰ দ্বাৰা সময়ে সময়ে উপদ্ৰব হোৱাত তেতিয়া প্ৰজাৰ অবস্থা যে দুৰ্ব্বাসনীয়া আছিল ইয়াত একো সন্দেহ নাই।{{nop}}<noinclude></noinclude> ikuh2wi08mybpmsv37vnriftuhurmx3 পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৫৪ 104 67236 249896 249448 2026-05-13T09:07:11Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249896 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|'''পঞ্চম অধ্যায়'''}}</noinclude> {{gap}}ইয়াৰ আগেয়ে কোৱা হইছে যে কামৰূপৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীৰ পৰা গুছিল। পুৰণি ৰোম ৰাজ্যৰ যেনেকেই দুই ৰাজধানী হইছিল ইয়াৰো তেনে হ’ল। ভাটীৰ ফালৰ ৰাজধানীৰ কথা পূৰ্ব্বে কোৱা হইছে। উজনিৰ ৰাজধানী নাগশঙ্কৰৰ ওচৰতে আছিল। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বংশৰ লোপ হোৱাৰ পাছত এই বংশৰ শেষ ৰজাৰ কোনো এজন অমাত্য গই উজনিত বৰ পৰাক্ৰমী চুটিয়া ৰাজ্য স্থাপন কৰে। কিন্তু কালক্ৰমে সিহঁত এনে হ’ল যে সিহঁতৰ জাতি ধৰ্ম্ম আৰু ভাষাও লোপ পালে। এই শেষ ৰাজবংশৰ ধ্বংস হ’লত কামৰূপৰ এই ভাগ প্ৰায় অৰাজক হ’ল। ভাটীৰ ৰাজধানীৰ পৰা দেশৰ অধিকাৰ সকলেও চাব নোৱাৰে। আৰু যি লোকক শাসনৰ ভাৰ দি পঠোৱা হয় সেই সকলেও উজাই আহি প্ৰায় স্বাধীনতাক লয়হি। ভোট, কছাৰী প্ৰভৃতি দুইও দাঁতিৰ পৰ্ব্বতীয়৷ লোক সকলে সদাই উপদ্ৰৱ কৰি থাকিছিল। পাছে প্ৰায় ঠাইয়ে ঠাইয়ে যেইয়ে বলে পাৰিছিল সেইয়ে ৰজা হইছিল বা ভূঁয়া ইত্যাদি নাম লই ৰাজ্য শাসন কৰি আছিল। সেই বিলাক প্ৰায় স্বাধীন থাকিলেও সমূহৰ ওপৰত যেতিয়া কোনো উপদ্ৰৱ পৰে তেতিয়া সকলোয়ে মিলি সেই উপদ্ৰৱৰ হাত সাৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল। {{gap}}ইফালে বৌদ্ধ ধৰ্ম্ম প্ৰৱল হোৱাত সেই ধৰ্ম্মক অনেকে গ্ৰহণ কৰি বৌদ্ধাচাৰী হইছিল। ব্ৰহ্মা, চীন প্ৰভৃতি দেশে সইতে লোকৰ গতিবিধি আছিল। পাছে যেতিয়া বৈদিক ধৰ্ম্মৰ পুনঃ প্ৰবেশ হ’ল তেতিয়াও লোকৰ অবস্থা তেনে ভাল নাছিল। বলেই স্বত্ব হোৱাত প্ৰজাৰ অবস্থা তেনে নাছিল। পাছে কমতাপুৰৰ ৰজাই এই দেশ সুন্দৰকৈ লবৰ মনেৰে আৰু কোঁচ আৰু আন আন শত্ৰুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ বঙ্গাল দেশৰ পৰা যি কেইঘৰ ভূঁয়া আনে সেই কেইঘৰেও ভালকৈ দেশ শাসন কৰিব নোৱাৰিলে। ইফালে মুসলমান বিলাকে যেতিয়া ৰাজ্য ল’লে সেই বিলাকেও ৰাজ্য শাসনতকৈ লুৰি পুৰি দেশ নষ্ট কৰিবলৈহে চালে। সেই সময়ত প্ৰজাবিলাকে আপোন আপোন মাটিৰ ক্ষেতি কৰিছিল। হাট বজাৰ*<noinclude></noinclude> 79dahkz1tqzk009g8olhd4bcdeu4ikh পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৫৫ 104 67237 249898 249451 2026-05-13T09:10:00Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249898 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||পঞ্চম অধ্যায়|৫১}}</noinclude>নাছিল আৰু টকাও নাছিল। বস্তুৰ বাবে বস্তু সলনি দি মানুহে কাম চলাইছিল। যুদ্ধৰ সময়ত ঘৰে ঘৰে একোটি মানুহ ৰণ কৰিবলৈ গইছিল। ভোট প্ৰভৃতি পৰ্ব্বতীয়া জাতিয়ে সইতে বেপাৰ কৰিছিল হয় কিন্তু উপদ্ৰৱৰ নিমিত্তে নামনিৰ মানুহে সদাই শঙ্কিত থাকিছিল। {{gap}}বলিত নাৰায়ণ ৰজাই আপোনাৰ ভাগৰ ৰাজ্য লই দৰঙ্গত ৰাজধানী কৰিলে আৰু ভালকৈ দেশ শাসনৰ প্ৰতি মনোযোগ দিলে। কিন্তু আহোম বিলাকৰ পৰাক্ৰম বাঢ়ি অহা দেখি অসমৰ স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজাক তেওঁবিলাকৰ বংশৰ মঙ্গলদই নামে জীয়ৰী এজনী দি মিত্ৰ কৰিলে। আৰু সেই জীয়ৰীজনীৰ নামেই তেওঁবিলাকৰ থকা ঠাই সেই ঠাই আৰু নদীৰো নাম মঙ্গলদই হ’ল। স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজাই বলিত নাৰায়ণৰ প্ৰতি সন্তোষ হই আৰু তেওঁ ধৰ্ম্মশীল থকাত তেওঁৰ নাম ধৰ্ম্ম নাৰায়ণ দিলে। আৰু তেওঁৰে গজনাৰায়ণ নামে ভায়েক এজনাক বেলতলাত ৰজা পাতিলে। তেতিয়াৰে পৰা বেলতলাৰ ৰজাৰ ফৈদ বাঢ়িল। {{gap}}ইংৰাজী ১৬৩৪ শঁকত বলিত নাৰায়ণ ৰজা স্বৰ্গী হ’লত তেওঁৰ পুতেক মহেন্দ্ৰ নাৰায়ণ সিংহাসনত উঠে। এওঁৰ দিনত একো বিশেষ ঘটনা নাই। এইজনা ৰজাই অনেক ব্ৰাহ্মণক ব্ৰহ্মত্তৰকৈ অনেক নিষ্কৰ মাটি দিছিল। অতি শান্তিৰে ১৯ বছৰ ৰাজত্ব কৰি ১৬৪৩ শঁকত মহেন্দ্ৰ নাৰায়ণৰ মৃত্যু হয়। আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ চন্দ্ৰনাৰায়ণ ৰজা হয়। চন্দ্ৰনাৰায়ণ ১৭ বছৰ সিংহাসনত থাকি মৃত্যু হলত তেওঁৰ পুত্ৰ সূৰ্য্যনাৰায়ণ ৰজা হয়। ১৬৮২ সনত মঞ্জুৰ খাঁ সেনাপতিয়ে এই দেশ আক্ৰমণ কৰিলে। আৰু যুদ্ধত সূৰ্য্যনাৰায়ণ ৰজা ঘাটিল। আৰু বন্দীকৈ দিল্লীলৈ নিয়া হল। দিল্লীৰ পৰা সূৰ্য্যনাৰায়ণ ৰজা কোনোমতে পলাই আহিল হয় কিন্তু লাজত পুনৰায় সিংহাসনত নবহিল। যেতিয়৷ সূৰ্য্যনাৰায়ণক ধৰি নিয়ে তেতিয়৷ তেওঁৰ ভায়েক ইন্দ্ৰনাৰায়ণ নিচেই সৰু পাঁচবছৰীয়৷ আছিল। মন্ত্ৰী সকলে গোটখাই এওঁকে ৰজা পাতিলে। কিন্তু ৰজ৷ সৰু আৰু মন্ত্ৰীসকলৰ পৰস্পৰ বিৰোধ হোৱাত ৰাজ্যত মহা হুলস্থুল হই শেষত কামৰূপ পৰ্য্যন্তে আহোম ৰজাৰ অধিকাৰ হল। কালক্ৰমে এওঁৰ পৰলোক হোৱাত ১৭২৫ সনত আদিত্যনাৰায়ণ সিংহাসনত উঠে। এওঁৰ ৰাজ্যৰ সীম৷ এই আছিল: উত্তৰে গোঁহাই কমলৰ আলি,<noinclude></noinclude> juazb7acngmv7siynhahqn8p15ai22g 249899 249898 2026-05-13T09:11:12Z Pranamikaadhikary 2157 249899 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||পঞ্চম অধ্যায়|৫১}}</noinclude>নাছিল আৰু টকাও নাছিল। বস্তুৰ বাবে বস্তু সলনি দি মানুহে কাম চলাইছিল। যুদ্ধৰ সময়ত ঘৰে ঘৰে একোটি মানুহ ৰণ কৰিবলৈ গইছিল। ভোট প্ৰভৃতি পৰ্ব্বতীয়া জাতিয়ে সইতে বেপাৰ কৰিছিল হয় কিন্তু উপদ্ৰৱৰ নিমিত্তে নামনিৰ মানুহে সদাই শঙ্কিত থাকিছিল। {{gap}}বলিত নাৰায়ণ ৰজাই আপোনাৰ ভাগৰ ৰাজ্য লই দৰঙ্গত ৰাজধানী কৰিলে আৰু ভালকৈ দেশ শাসনৰ প্ৰতি মনোযোগ দিলে। কিন্তু আহোম বিলাকৰ পৰাক্ৰম বাঢ়ি অহা দেখি অসমৰ স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজাক তেওঁবিলাকৰ বংশৰ মঙ্গলদই নামে জীয়ৰী এজনী দি মিত্ৰ কৰিলে। আৰু সেই জীয়ৰীজনীৰ নামেই তেওঁবিলাকৰ থকা ঠাই সেই ঠাই আৰু নদীৰো নাম মঙ্গলদই হ’ল। স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজাই বলিত নাৰায়ণৰ প্ৰতি সন্তোষ হই আৰু তেওঁ ধৰ্ম্মশীল থকাত তেওঁৰ নাম ধৰ্ম্ম নাৰায়ণ দিলে। আৰু তেওঁৰে গজনাৰায়ণ নামে ভায়েক এজনাক বেলতলাত ৰজা পাতিলে। তেতিয়াৰে পৰা বেলতলাৰ ৰজাৰ ফৈদ বাঢ়িল। {{gap}}ইংৰাজী ১৬৩৪ শঁকত বলিত নাৰায়ণ ৰজা স্বৰ্গী হ’লত তেওঁৰ পুতেক মহেন্দ্ৰ নাৰায়ণ সিংহাসনত উঠে। এওঁৰ দিনত একো বিশেষ ঘটনা নাই। এইজনা ৰজাই অনেক ব্ৰাহ্মণক ব্ৰহ্মত্তৰকৈ অনেক নিষ্কৰ মাটি দিছিল। অতি শান্তিৰে ১৯ বছৰ ৰাজত্ব কৰি ১৬৪৩ শঁকত মহেন্দ্ৰ নাৰায়ণৰ মৃত্যু হয়। আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ চন্দ্ৰনাৰায়ণ ৰজা হয়। চন্দ্ৰনাৰায়ণ ১৭ বছৰ সিংহাসনত থাকি মৃত্যু হলত তেওঁৰ পুত্ৰ সূৰ্য্যনাৰায়ণ ৰজা হয়। ১৬৮২ সনত মঞ্জুৰ খাঁ সেনাপতিয়ে এই দেশ আক্ৰমণ কৰিলে। আৰু যুদ্ধত সূৰ্য্যনাৰায়ণ ৰজা ঘাটিল। আৰু বন্দীকৈ দিল্লীলৈ নিয়া হল। দিল্লীৰ পৰা সূৰ্য্যনাৰায়ণ ৰজা কোনোমতে পলাই আহিল হয় কিন্তু লাজত পুনৰায় সিংহাসনত নবহিল। যেতিয়৷ সূৰ্য্যনাৰায়ণক ধৰি নিয়ে তেতিয়৷ তেওঁৰ ভায়েক ইন্দ্ৰনাৰায়ণ নিচেই সৰু পাঁচবছৰীয়৷ আছিল। মন্ত্ৰী সকলে গোটখাই এওঁকে ৰজা পাতিলে। কিন্তু ৰজ৷ সৰু আৰু মন্ত্ৰীসকলৰ পৰস্পৰ বিৰোধ হোৱাত ৰাজ্যত মহা হুলস্থুল হই শেষত কামৰূপ পৰ্য্যন্তে আহোম ৰজাৰ অধিকাৰ হল। কালক্ৰমে এওঁৰ পৰলোক হোৱাত ১৭২৫ সনত আদিত্যনাৰায়ণ সিংহাসনত উঠে। এওঁৰ ৰাজ্যৰ সীমা এই আছিল: উত্তৰে গোঁহাই কমলৰ আলি,<noinclude></noinclude> aea4jqotiujuyoy6vqaemybfo5xinsv পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৫৬ 104 67238 249900 249464 2026-05-13T09:15:50Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249900 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৫২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>দক্ষিণে ব্ৰহ্মপুত্ৰ, পূৰ্ব্বে ধনসিড়ী আৰু পশ্চিমে বড় নদী। কিন্তু তেওঁৰ সৰু ভায়েক মধুনাৰায়ণে সেই খণ্ডৰে কিছুমান ললে। পাছে আদিত্যৰ মৃত্যু হোৱাত পুতেক ধ্বজনাৰায়ণ সিংহাসনত উঠিল। কিন্তু আহোম বিলাকৰ পৰাক্ৰম ক্ৰমে বৃদ্ধি হোৱাত দৰঙ্গী ৰজাৰ ফৈদ আহোম বিলাকৰ কতলীয়া হ’ল। সূৰ্য্যনাৰায়ণৰ পুতেক এজনা ধীৰনাৰায়ণে ১৭৪৪ সনত মধুনাৰায়ণক ভাঙ্গি ৰজা হ’ল। কিন্তু তিনি বছৰৰ মূৰত ৰাজ্য এৰি ডিমৰুৱাৰ ফালে পলাই গ’ল। মধুনাৰায়ণ মৰাত মহত নাৰায়ণ ৰজা হ’ল। কিন্তু তেওঁৰ ভায়েক দুৰ্ল্লভ নাৰায়ণ বড় পৰাক্ৰমী হোৱাত মহত নাৰায়ণৰ লগতে একত্ৰে দুইও ৰজা হ’ল। দুৰ্ল্লভ আগেয়ে মহত পাছে মৃত্যু হ’লত দুৰ্ল্লভৰ পুতেক হংসনাৰায়ণ ৰজা হয়। ধীৰনাৰায়ণৰ এজনা পুতেক কীৰ্ত্তিনাৰায়ণ কেইদিনমান বলেৰে ৰজ৷ হয়। কিন্তু সেই বছৰতে অৰ্থাৎ ১৭৮৭ সনতে হংসনাৰায়ণ আকৌ ৰজা হ’ল। ১৭৮৯ সনত কীৰ্ত্তিনাৰায়ণৰ পুতেক ৰজা হয়। কিন্তু এওঁৰ দিনতে দৰঙ্গী ৰজাৰ পৰাক্ৰম একেবাৰে বিনষ্ট হল। {{gap}}বলিত নাৰায়ণ ৰজাৰ দিনৰে পৰা ইন্দ্ৰনাৰায়ণ ৰজাৰ দিনলৈকে দৰঙ্গী ৰজাৰ ফৈদে কামৰূপ শাসন কৰিছিল। সময়ে সময়ে দেশৰ প্ৰবলাধিকাৰ মুসলমান বিলাকে আক্ৰমণ কৰিলেও সেই আক্ৰমণৰ পাছে আকৌ সেই ফৈদৰ ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। ইন্দ্ৰনাৰায়ণ ৰজাৰ দিনত কামৰূপ পৰ্যন্ত আহোম বিলাকৰ ৰাজত্ব হয়। কিন্তু তেনে উত্তমৰূপে হোৱা নাইকিছিল। পাছে ধ্বজনাৰায়ণৰ দিনত আহোম বিলাকৰ ওচৰত অধীনতা স্বীকাৰ কৰিলে হয়। তথাপি মূল দৰঙ্গখানি এক প্ৰকাৰ স্বাধীন আছিল। পাছে ১৭৮৯ সনৰ পাছতহে একেবাৰে নাম লোপ পালে।<ref>ইউৰোপৰ কোনো কোনো পণ্ডিত এই মত প্ৰকাশ কৰে বোলে অসম দেশতেই বাৰুদ প্ৰথমে প্ৰস্তুত হয় আৰু ইয়াৰে পৰা বাৰুদ নিৰ্ম্মাণৰ নিয়ম সৰ্ব্বত্ৰে প্ৰচলিত হইছে। এই দেশৰ আদি নিবাসী হিন্দু কি আন জাতি অথবা ছুটিয়া আহোম প্ৰভৃতি জাতিৰ মানুহৰ যি ইতিহাস বা প্ৰচলিত কথা আছে তাত ই বিষয়ৰ একো সম্বাদ পোৱা নাযায়। খেহ বা চীন দেশৰ ফালৰ পৰা এই কথা প্ৰচাৰিত হইছে। সেই ঠাইত কেনেকৈ এই অমূলক কথা প্ৰচলিত হ’ল ইয়াৰ একো নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰি। খ্ৰীষ্টৰ ১৩ তেৰ শতাব্দীৰ আদিত যেতিয়া চুকাফা ৰজাই সৌমাৰ দেশলৈ আহি এই দেশ জয় কৰে, তেতিয়াও আহোমৰ লগত বাৰুদ কি তেনে কোনো প্ৰকাৰ বস্তু অনা হোৱাৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাযায়। বাৰুদ আমাৰ মানুহে হিলৈৰ ক্ষাৰ, কলাই ক্ষাৰ, বা ক্ষাৰ বা খাৰ বোলে। ইয়াৰ পৰাও সি বিষয়ৰ কোনো প্ৰমাণ পাব নোৱাৰি। সভ্যতা আৰু ৰণ বিক্ৰমৰ বাৰুদ এটি প্ৰধান বস্তু। এনে বস্তু আমাৰ ই দেশৰ পৰা প্ৰচাৰিত হোৱাতো যে তাৰ আমি কোনে৷ নিৰ্ণয় বিচাৰি নাপাওঁ এইটো বৰ আশ্চৰ্য্য! এতেকে ই বিষয় যি কথা তাক অমূলক বুলি সিদ্ধান্ত কৰিবলৈ বিশেষ কাৰণ আছে। ভাৰতবৰ্ষত “আগ্নেয়াস্ত্ৰ” বহুকালৰ পৰা জনা শুনা আছে। আৰ্য্যসন্তান বিলাক এই দেশলৈ অহাত সি বিদ্যা এই দেশলৈকো আহে। তাৰে পৰা এই কথা যদি প্ৰচাৰ হইছে ক’ব নোৱাৰি। বখতিয়াৰ খিলিজী এই দেশলৈ অহাৰ পূৰ্ব্বে ই দেশত বন্দুকৰ ব্যবহাৰ যে জানিছিল ইয়াত অনেক সংশয়। মীৰজুমলা নবাব আৰু শুক্লধ্বজ এই দেশলৈ অহাৰ পাছত কিছুমান তোপ এই দেশত ৰই যায়। ১৪২২ শঁকত ছুটিয়া দেশেৰে সইতে যুদ্ধ হোৱাত সেই ৰণ জিকি আহোমৰ চুহুংমুঙ্গ ৰজাই কেইটামান হিলৈ পায়। ইয়াক জানিব লাগে যে সেই দেশত সি সময়ত ধীৰনাৰায়ণ নামে কামৰূপৰ এজনা ৰজা আছিল। সেইজনাই ভাটীৰ পৰাহে এই হিলৈ অনাইছিল।</ref> {{gap}}এতিয়া আমি মুসলমানে কামৰূপ আক্ৰমণৰ কথা সংক্ষেপে লেখিম। ইংৰাজী ১২০৩ সনত দিল্লীৰ পাদশা কুতবুদ্দিনৰ সেনাপতি বখতিয়াৰ<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> 2unmq7fjh897ynkpijtqv28xazvlvex পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৫৭ 104 67239 249901 249465 2026-05-13T09:17:44Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249901 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||পঞ্চম অধ্যায়|৫৩}}</noinclude>খিলিজীএ বঙ্গদেশ জয় কৰি তাৰ পাছ বছৰত কামৰূপ লবলৈ আহে। উত্তৰ গুৱাহাটীৰ পৰা কিছুমান দূৰৈত যে শিলৰ শাঁকো আছে সেই শাঁকো এই খিলিজী সেনাপতিএ সঁজা বুলি প্ৰসিদ্ধ। সেই সময়ত (ইংৰাজী ১২০৪ সনত অৰ্থাৎ ১১২৬ শঁকত) আহোম জাতি সৌমাৰ দেশলৈ অহা নাই। সেই কালত কামৰূপৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীত নাছিল। ভাটী অঞ্চলতে আছিল। ক’ত আছিল নিশ্চয় নহলেও ৰঙ্গপুৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত কমতাপুৰ কি তাৰ ওচৰৰ কোনো ঠাইত আছিল এনে অনুমান হয়। সেই নগৰ অধিকাৰ কৰি খিলিজীএ উজাই আহিছিল, অবশেষত এই দেশৰ লোকৰ দ্বাৰা পৰাস্ত হই তেওঁ ভটীয়াই গ’ল। কোন শাসনকৰ্ত্তা বা ৰজাৰ দ্বাৰা খিলিজী পৰাস্ত হয় তাৰ নিশ্চয় নাই। পাটেৰে একেলগে গঁথা কেইডালমান বাঁহেই কামৰূপী লোকৰ সেই সময়ৰ অস্ত্ৰ আছিল। এইফালে প্ৰধান ৰজা নাথাকিলেও যি ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰজা সকল আছিল সেই সকলোএ একে লগ হই মুসলমানৰ আক্ৰমণ নিবাৰণ কৰিছিল। গৌড়দেশৰ অধিপতি গয়াসুদ্দিন এই দেশলৈ জয় লাভৰ আশা কৰি আহে। তেওঁ সসৈন্যে উজাই জয়ী হই শদীয়ালৈকে গইছিল! শেষত<noinclude></noinclude> 3mem7g475psp63hg0fdsougf79apdh8 পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৫৮ 104 67240 249902 249466 2026-05-13T09:20:51Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249902 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৫৪|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>পৰাস্ত হই উলটি যায়। ১২৫৬-৫৭ ইংৰেজি সনত মলক যুজবেক কামৰূপ আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহে। তেওঁ এই দেশ লই এটি মসজীদ নিৰ্ম্মাণ কৰে। বাৰিষা হ’লত যেতিয়া সৰ্ব্বত্ৰে পানী বাঢ়ি আপ্লাবিত হল মুসলমানৰ অনেক সৈন্য মৰিল। আৰু সিহঁতে অতি দুৰৱস্থাৰে গৌড় দেশলৈ উভতি গল। তগৰল খাঁ নামে এজন বঙ্গদেশৰ নবাবেও কামৰূপ আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহিছিল। ইংৰাজী ১২৫৮ সনত কামৰূপৰ ৰজাই তেওঁক পৰাস্ত কৰি বধ কৰে। এইজনা কোন ৰজা তেওঁৰ নাম প্ৰকাশ নাই। কামৰূপ জিলাৰ ৰঙ্গীয়াৰ ওচৰত যি “বৈদৰ গড়” নামে প্ৰসিদ্ধ গড় আছে আৰু যাক ফেঙ্গুয়া ৰজাই নিৰ্ম্মাণ কৰে বুলি আজিলৈকো লোকে কয়, ইংৰাজী ১২০৪ সনৰ পৰা ১২৫৮ সনলৈকে কেইবাবাৰো মুসলমানে কামৰূপ আক্ৰমিবলৈ অহাত সেই গড় সেই সময়ৰ মাজতে আক্ৰমণকাৰীৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ কৰা হইছিল, এনে অনুমান হয়। এতেকে ফেঙ্গুয়৷ ৰজাৰ আৰু এই গড়ৰ সময় আমি ইংৰাজী ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ মধ্যভাগ আৰু শকাব্দৰ দ্বাদশ শতাব্দীৰ শেষভাগ বুলি নিৰ্ণয় কৰিলোঁ। এই সময়ৰ পাছত মুসলমান আক্ৰমণকাৰী কিছুমান দিন অহা নাই। পূবফালে উজনি বা সৌমাৰ প্ৰদেশত আহোমে আৰু পশ্চিমে বঙ্গাল দেশত মুসলমানে ৰাজ্য কৰিছিল। এই কামৰূপ মাজতে আছিল। দুইও ফালৰ পৰা আক্ৰমণ কৰিবৰ ইচ্ছা আছিল। ১৪২০ শঁকত হুসেন সাহাব অধীনে নীলাম্বৰ ৰজাৰ দিনত যিৰূপে মুসলমান বিলাকে কমতাপুৰ নগৰ ল’লে তাক পূৰ্ব্বে লেখা হইছিল। সিহঁতে এই নগৰ বহুদিন হস্তগত কৰি নাথাকিল। বঙ্গাল দেশ ৰক্ষা কৰিবৰ কাৰণেই তেওঁ বিলাক সেই সময়ত ব্যস্ত আছিল। ১৪২৮ শঁকত তুৰবক নামে এজনা মুসলমান সেনাপতি উজাই দেশ জয়ী কৰিবৰ কাৰণে আহে। কলিয়াবৰত আহোমৰে যুদ্ধ হয়। সেই যুদ্ধত তুৰবক জয় হয়। পাছে আহোমৰ কলাচোঙ্গ মন্ত্ৰিয়ে তুৰবকক খেদি কৰতোয়া পৰ্য্যন্তে দেশ জয় কৰিছিল। এই সময়ত কামৰূপৰ সৌমাৰ খণ্ডত চুহুংমুঙ্গ বা স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজা আছিল। আৰু কোঁচবেহাৰত বিশ্বসিংহ ৰজা হই শাসন কৰিছিল। যোগিনী তন্ত্ৰৰ দ্বাদশ<noinclude></noinclude> tdn0778sygva5pqamfzsc5mdr6g4oue পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৫৯ 104 67241 249903 249468 2026-05-13T09:24:55Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249903 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||পঞ্চম অধ্যায়|৫৫}}</noinclude>পটল বা অধ্যায়ত এইৰূপে লেখা আছে, নীলাচলৰ কামাখ্যা দেবীক নৰকাসুৰ ৰজাই পূজা কৰোতে আন কোনেও সেই সময়ত দেবী দৰ্শন কৰিব নোৱাৰে। সেইৰূপে অনেক দিন চলি আছিল। এদিন সেই সময়তে বশিষ্ঠ মুনি দেবী দৰ্শনৰ কাৰণে যোৱাত দুৱৰীএ মুনিক ভিতৰ সোমাবলৈ নিদিলে। মুনি ক্ৰুদ্ধ হই আজিৰ পৰ৷ কামাখ্যাক পূজা কৰিলে সিদ্ধি নহয় এই শাপ দি খাণ্ডব গিৰীলৈ গ’ল। দেবী অতি দুঃখিত হই কৈলাশলৈ গই মহাদেৱৰ আগত সমস্ত বৃত্তান্ত কোৱাত মহাদেৱে বশিষ্ঠৰ শাপোদ্ধাৰৰ উপায় আৰু সময় ক’লে। এই প্ৰসঙ্গতে লেখা আছে কমতাপুৰব ৰজাৰ যিদিনা ৰাজ্য নাশ হয় সেই দিনাই ব্ৰহ্মশাপ প্ৰবৰ্ত্ত হব। তেতিয়াৰ পৰা কামৰূপত অতিশয় দুৰাচাৰ প্ৰজা পীড়া ৰোগ দুঃখ হব। দেৱতা দানব আৰু গন্ধৰ্ব্ব সকলো প্ৰজা পীড়াপৰায়ণ হব। কৰতোয়া নদী পৰ্য্যন্ত যবনক খেদি সৌমাৰ যাব। এইৰূপে কিছুমান বছৰৰ পাছত বশিষ্ঠৰ শাপ মোচন হব। এই আখ্যানৰ দ্বাৰা এইটি নিশ্চয় প্ৰতীয়মান হয় যে সেই সময়ৰ পৰা কামৰূপত মহা বিপ্লব হয়। প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ পৰা ৰাজধানী ভাটীৰ ফালে যায়। আৰু মুসলমান কোঁচ আৰু আহোমে কামৰূপ অধিকাৰৰ কাৰণে ঘোৰ যুদ্ধ কৰে। মুসলমান হঁতে কমতাপুৰ অধিকাৰ কৰি সৰহদিন নাথাকিল। কোঁচ জাতিৰ বিশ্বসিংহ ৰজাই সেই নগৰ আক্ৰমণ কৰি হস্তগত কৰিলে। এইজনা ৰজাই আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ নৰনাৰায়ণ ৰজা সমুদায় কামৰূপৰ অধিপতি হল। নৰনাৰায়ণৰ দিনতে কালাপাহাড়ে কামৰূপৰ গুৱাহাটী পৰ্য্যন্ত আহি অনেক দেৱালয় নষ্ট কৰিলে। নৰনাৰায়ণৰ পাছত তেওঁৰ ভতিজা পুতেক ৰঘুদেৱ ৰজা কামৰূপৰ ৰজা হ’ল! নৰনাৰায়ণৰ পুতেক লক্ষ্মীনাৰায়ণ কেৱল কোঁচবেহাৰত ৰাজত্ব কৰিলে। পৰীক্ষিত নাৰায়ণ ৰজাৰ দিনত ঢাকাৰ পৰা নবাবৰ সৈন্য আহি স্বীকৃত কবৰ বাবে তেওঁৰ নগৰ ল’লে। তেওঁ পাদশাহাৰ তলে গই বাটতে পাটনাত ১৫২৮ শঁকত মৃত্যু হয়। পৰীক্ষিতৰ পাছতে মকৰস খাঁ নামে মুসলমান সেনাপতিএ পৰীক্ষিতৰ ৰাজ্য অধিকাৰ কৰে। এইজনা নবাব চিৰস্থায়ী ৰূপে থাকিব নোৱাৰিলে। সোণকোষৰ পৰা উজাই মানাহা পৰ্য্যন্ত দেশ খণ্ড পৰীক্ষিতৰ পুতেক<noinclude></noinclude> cjql0tgriiv816b9eqv0rz9znap2jhn পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬০ 104 67242 249904 249477 2026-05-13T09:28:02Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249904 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৫৬|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>বিজিত নাৰায়ণে আৰু মানাহাৰ পৰা উজাই দিকৰাই পৰ্য্যন্ত দেশ খণ্ড পৰীক্ষিতৰ ভাইএক বলিত নাৰায়ণে ল’লে। মকৰস খাঁৰ নগৰ ৰঙ্গামাটিত আছিল। এওঁৰ পাছত বড় দেনী লক্ষ্মী নামে এজনে কিছুমান দিন শাসন কৰে। ইয়াৰ পাছত সৈয়দ বাবাকৰ নামে মুসলমানৰ সেনাপতি কামৰূপৰ অধিকাৰী হল। এওঁৰ দিনত হাজোত মুসলমানৰ এক থানা হল। বাবাকৰ এই ঠাইতে থাকিছিল। তেওঁ সত্ৰাজিত নামে এজন দেশীয় লোকে সইতে সৌমাৰ দেশ আক্ৰমণ কৰিবলৈ অনেক সৈন্য লই আহে। বাবাকৰে প্ৰথমে বেপাৰৰ ছলে এজন গোমোস্তাক দেশৰ অবস্থা বুঝিবলৈ পঠায়। কলিয়াবৰত থকা আহোমৰ সৈন্যে সেই গোমোস্তাক কাটি নাও লুটিলে। সত্ৰাজিতে অনেক সৈন্য লই কলিয়াবৰলৈ আহি ১৫৪৮ শঁকত অনেক উপদ্ৰব কৰে। আৰু বিশ্বনাথৰ পৰা নটিনী ধৰি নিয়ে। পাছে ১৫৪৯ শকত তেজপুৰৰ ওচৰৰ ভৰলীতে আহোম আৰু বঙ্গালৰ ঘোৰ যুদ্ধ হয়। সেই যুদ্ধত বাবাকৰ পৰিল। সত্ৰাজিতক আহোমৰ সৈন্যে ভটীয়াই খেদি নিলে। আৰু গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰিলে। পানী সিন্ধিয়া নেউপ নামে এজন আহোমৰ কৰ্ম্মচাৰী বড় ফুকন উপাধিৰে শাসনকৰ্ত্তা নিযুক্ত হল। এইজনেই প্ৰথম বড় ফুকন। এওঁৰ পাছত আৰু পাঁচ জন ফুকন হ’ল। এই সময়ত কামৰূপৰ অধিক ভাগ আহোমৰ অধীন থকা জনা নেযায়। কেবল গুৱাহাটীহে ৰক্ষা কৰি আছিল। উত্তৰ কুলত দৰঙ্গী ৰজাৰ ফৈদে আৰু ৰঙ্গা মাটিৰ নবাবৰ অধীনৰ লোকে অধিক ভাগ শাসন কৰিছিল। ইয়াৰ পাছতে মুসলমানৰ মিৰজাবাদ নামে সেনাপতি এ আকৌ গুৱাহাটী লবলৈ যত্ন কৰে। কিন্তু নোৱাৰিলে। মিৰ্জাবাদৰ পাছত ববৃৰম বেগ ৰঙ্গামাটিৰ পৰা আহি আহোমক গুৱাহাটীৰ পৰা খেদালে। এইজন সেনাপতিৰ পাছত মিৰ্জ৷ ৰমনা খাঁ, আবদুল ইসলাম খাঁ, ইসলাম খাঁ, সেখ বিৰাম, সেমস্ত খাঁ, মখজুম ইসলাম খাঁ, আৰু মহৰ্দ্ধি এই কেইজনে ক্ৰমে কামৰূপ শাসন কৰে। মোমাই তামুলী বড় বড়ুয়াই এবাৰ গুৱাহাটী লইছিল গই কিন্তু মুসলমানৰ পৰাক্ৰম অধিক হোৱাত আকৌ উলটি আহিল। ইয়াৰ পাছত মিৰজা জয়না, ইস্পীঞ্জৰ খাঁ, নবাব নুৰুল্লা, আনিয়াৰ খাঁ, মিৰজাহুসেন খাঁ, জাৰী মিঞা, সৈয়দ হোসেন, সৈয়দ<noinclude></noinclude> jotqyrtr3j7p7bs373zuy9i1g3hv8w7 পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৩ 104 67245 249819 249810 2026-05-12T12:09:07Z BabulB 104 249819 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{larger|{{center|দ্বিতীয় ভাগ}}}}<noinclude></noinclude> ri6hvquov4jg0ng3rwmfgm85hrz8oau পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৬ 104 67248 249821 249570 2026-05-12T12:12:24Z BabulB 104 249821 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৬২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>লগতে পঠালে। খুন্‌লুঙ্গ আৰু খুন্‌লাইএ মন্ত্ৰী আৰু লগৰ লোক সকলে সইতে হৰ্ষমনে ৪৯০ শঁকত সোণৰ<ref>কোনো কোনো মতে সোণৰ শিকলীৰে আৰু কাৰো মতে লোৰ জখলাৰে খুন্‌লুঙ্গ খুনলাই নামি অহা প্ৰসিদ্ধ।</ref> জখলাৰে স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহি মুঙ্গৰিঙ্গ মুঙ্গৰাম্ নামে এক অৰাজক ঠাইত ওলালহি। পৃথিবী পাই কুকুৰাৰ বিচাৰ কৰাত নাপাই দুয়ো ভায়েক বৰ বেজাৰ অসন্তোষ কৰি থাকোঁতেই লঙ্গো নামে মানুহ এটাই জনালে বোলে, পঠালে পাহৰি এৰি অহা বস্তু আনিব পাৰোঁ আৰু তাৰ অৰ্থে খেহ (চীন) দেশখান পুৰস্কাৰ স্বৰূপ পাবলৈকো আশা কৰোঁ। তাতে তেওঁ বিলাকে সন্মত হই লঙ্গোকে স্বৰ্গলৈ পঠালে। লঙ্গোৰ মুখে ই সকলো কথা শুনি ইন্দ্ৰে বেজাৰ কৰি সেই কুকুৰ৷ ও হেঙ্গদান আৰু ঢাক পঠালে। লঙ্গোয় আহি ইন্দ্ৰৰ ক্ৰোধৰ কথা জনালে, আৰু কলে বোলে “কাইচোঙ্গ মুঙ্গক” মাৰি তাৰ মঙ্গহখনি খাব। ঠেঙ্গেৰে মঙ্গল চাব, পাখী পিন্ধিব আৰু মূৰটো আৰু ডৌকা দুখন সি অৰ্থাৎ লঙ্গোয়ে খাব। আৰু চীন ডাঙ্গৰ দেশ, তাক বশ কৰি পালিবলৈ সমৰ্থ হবৰ নিমিত্তে হেঙ্গদানখনো সেই লঙ্গোয়ে লব। এই আজ্ঞা পাই খুন্‌লুঙ্গ খুনলাইএ সেইৰূপে আচৰিলে। কুকুৰাৰ ঠেঙ্গেবে মঙ্গল চোৱাত খুন্‌লুঙ্গৰ ফালে জয় হোৱা পালে। লঙ্গোএ ডেউকা খালে আৰু হেঙ্গদান ললে। {{gap}}খুন্‌লুঙ্গ খুন্‌লাইএ সেই মুঙ্গৰিঙ্গ মুংৰামতে নগৰ কৰি আয়ুবৰ বাট্‌বৰ থাপি খুন্‌লুঙ্গ ৰজা আৰু খুন্‌লাই যুবৰাজ হই থাকিল। খুন্‌লাইৰ দুষ্ট বুদ্ধিত মতি হই আয়ুবৰ গছৰ শিপাত সোণৰ গুণা মেৰাই থলে। আৰু খুন্‌লুঙ্গক কলে বোলে ৰজা হব লাগিলে সেই গছত চিন উলিয়াব লাগে। খুন্‌লুঙ্গে একে৷ চিন উলিয়াব নোৱাৰিলে কিন্তু খুন্‌লাইএ উলিয়ালে। আৰু কলে বোলে “ময় হে মূল ৰজা তুমি দুৱলীয়াহে।” খুন্‌লাইয়ে আন আন লোকে সইতে পৰামৰ্শ কৰি খুন্‌লুঙ্গৰ প্ৰতি দ্ৰোহ আচৰিবলৈ ধৰাত খুন্‌লুঙ্গে চোমদেৱক চুৰকৈ লই ইন্দ্ৰৰ তলৈ গৈ সকলে৷ কথা জনোৱাত খুন্‌লুঙ্গক মুং খুং মুজাও দেশত ৰজা হই থাকিবলৈ কলে। খুন্‌লাইক শাপ দি সেই<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> 9g8t0py3iynjt5nx8avt6q9moy0906u পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৯ 104 67250 249817 183038 2026-05-12T11:59:02Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249817 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||ষষ্ঠ অধ্যায়|৬৫}}</noinclude>পুৰাতনীয়া কথাৰ দৰে। সিসকলৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু অন্য অন্য কথালৈ চালে এনেটো নিশ্চয়ে বিশ্বাস জন্মে যে আহোমবিলাকৰ আদি ঠাই ব্ৰহ্মাদেশৰ গুড়িৰ শ্যাম দেশ। খৃষ্টৰ সাত শ শতাব্দিত মুসলমান ধৰ্ম্মৰ স্ৰোত চাৰিওফালে যাবলৈ ধৰে। সেই ধৰ্ম্মৰ তাতাৰ জাতিয়ে চীন দেশ আক্ৰমণ কৰে। ব্ৰহ্মা, শ্যাম প্ৰভৃতি দেশত, সি সময়ত এক ভয়ানক, ৰাজবিপ্লৱ হোৱাত আহোমবিলাক এইৰূপে ক্ৰমে ভটীয়াই আহি ব্ৰহ্মা দেশৰ আৰু অসম দেশৰ মাঝৰ পৰ্ব্বতবিলাকত থাকেহি আৰু তাতে সি সকলৰ “শ্যান” নাম হয়। খুন্‌লুঙ্গৰ এজনা কোঁৱৰ আৱা বা ব্ৰহ্মাদেশৰ ৰজা হোৱা বুলি লেখা আছে। ব্ৰহ্মা ৰজাই এই দেশৰ ৰজাক “ভাই ৰজা” বুলি কয় আৰু সেই “ভাই ৰজাৰ” দেশ ৰক্ষা কৰিবলৈহে তাৰ অনেক কালৰ পাছত ১৭৩৯ শকত সৈন্য পঠায়। লঙ্গোৰ বিষয়ে যি কথা কোৱা হইছে তাৰ দ্বাৰাও চীন ৰাজ্যৰ হুলস্থুলৰ কথা প্ৰতীতি হয়। চীনৰ ৰাজা ৰাজ্যভ্ৰষ্ট হোৱাত সি বংশৰ কোনো ৰজা বা কোনো লোকে আক্ৰমণকাৰীসকলক খেদাবলৈ যি উদ্যোগ কৰে লঙ্গোৰ বিবৰণে তাকেই মাথোন কয়। যি শতাব্দিত মুসলমানবিলাকৰ পূৱফালে ৰাজ্য বিস্তাৰ হোৱাৰ কথা লেখা গইছে, সি শতাব্দিতে খুন্‌লুঙ্গ খুনখুলায়ে স্বৰ্গৰ পৰা নামি অহা জনা যায়। {{gap}}শ্যানবিলাকৰ মাঝত যি বিবৰণ প্ৰচাৰ আছে, তাৰেও কিছুমান অনুসন্ধানৰ সাহায্য পোৱা যায়। সিসকলৰ মতে শ্যান জাতিৰ ৰাজ্য খণ্ডক এতিয়াও পঙ্গ দেশ বোলে আৰু তাৰ ৰাজধানীৰ নাম মঙ্গমাওৰঙ্গ।<ref>এইখানেই যে আমাৰ বুৰঞ্জীৰ মুংৰি মুংৰাঙ্গ এনে বিশ্বাস হয় আৰু আমাৰ বুৰঞ্জীত মুং কং নামে যি দেশৰ কথা আছে, শ্যান ৰাজ্যত এতিয়াও মুং কং নামে যি এখন প্ৰদেশৰ কথা কয় সি এয়েই হয়।</ref> আৰু সি দেশৰ প্ৰথম ৰজাৰ নাম খুৱলাই থকা বুলি সিসকলে কয়। সেইজনাই যে খুন্‌লাই ইয়াক নপতিয়াবলৈ একে৷ কাৰণ নাই। খুৱলাইৰ মৰণৰ পাছে কেইজনামান ৰজ| হই যোৱাত মৰ্গনৌ নামে এজন৷ ৰজা হয়। খ্ৰীষ্টৰ ৭৭৭ বছৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ চুকাম্ফা ও চামলোম্ফ| নামে দুই পুতেক থাকে। সি দুজনাই ক্ৰমে মণিপুৰ, কাছাৰ প্ৰভৃতি আক্ৰমণ কৰিবলৈ ধৰি পাছে দুয়ো ভায়েকৰ মাঝত বিৰোধ হোৱাত এক ভায়েক<noinclude></noinclude> 8519t3ous8xhmiwu0sl4iux3qf37b16 249820 249817 2026-05-12T12:10:18Z BabulB 104 249820 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||ষষ্ঠ অধ্যায়|৬৫}}</noinclude>পুৰাতনীয়া কথাৰ দৰে। সিসকলৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু অন্য অন্য কথালৈ চালে এনেটো নিশ্চয়ে বিশ্বাস জন্মে যে আহোমবিলাকৰ আদি ঠাই ব্ৰহ্মাদেশৰ গুড়িৰ শ্যাম দেশ। খৃষ্টৰ সাত শ শতাব্দিত মুসলমান ধৰ্ম্মৰ স্ৰোত চাৰিওফালে যাবলৈ ধৰে। সেই ধৰ্ম্মৰ তাতাৰ জাতিয়ে চীন দেশ আক্ৰমণ কৰে। ব্ৰহ্মা, শ্যাম প্ৰভৃতি দেশত, সি সময়ত এক ভয়ানক, ৰাজবিপ্লৱ হোৱাত আহোমবিলাক এইৰূপে ক্ৰমে ভটীয়াই আহি ব্ৰহ্মা দেশৰ আৰু অসম দেশৰ মাঝৰ পৰ্ব্বতবিলাকত থাকেহি আৰু তাতে সি সকলৰ “শ্যান” নাম হয়। খুন্‌লুঙ্গৰ এজনা কোঁৱৰ আৱা বা ব্ৰহ্মাদেশৰ ৰজা হোৱা বুলি লেখা আছে। ব্ৰহ্মা ৰজাই এই দেশৰ ৰজাক “ভাই ৰজা” বুলি কয় আৰু সেই “ভাই ৰজাৰ” দেশ ৰক্ষা কৰিবলৈহে তাৰ অনেক কালৰ পাছত ১৭৩৯ শকত সৈন্য পঠায়। লঙ্গোৰ বিষয়ে যি কথা কোৱা হইছে তাৰ দ্বাৰাও চীন ৰাজ্যৰ হুলস্থুলৰ কথা প্ৰতীতি হয়। চীনৰ ৰাজা ৰাজ্যভ্ৰষ্ট হোৱাত সি বংশৰ কোনো ৰজা বা কোনো লোকে আক্ৰমণকাৰীসকলক খেদাবলৈ যি উদ্যোগ কৰে লঙ্গোৰ বিবৰণে তাকেই মাথোন কয়। যি শতাব্দিত মুসলমানবিলাকৰ পূৱফালে ৰাজ্য বিস্তাৰ হোৱাৰ কথা লেখা গইছে, সি শতাব্দিতে খুন্‌লুঙ্গ খুনখুলায়ে স্বৰ্গৰ পৰা নামি অহা জনা যায়। {{gap}}শ্যানবিলাকৰ মাঝত যি বিবৰণ প্ৰচাৰ আছে, তাৰেও কিছুমান অনুসন্ধানৰ সাহায্য পোৱা যায়। সিসকলৰ মতে শ্যান জাতিৰ ৰাজ্য খণ্ডক এতিয়াও পঙ্গ দেশ বোলে আৰু তাৰ ৰাজধানীৰ নাম মঙ্গমাওৰঙ্গ।<ref>এইখানেই যে আমাৰ বুৰঞ্জীৰ মুংৰি মুংৰাঙ্গ এনে বিশ্বাস হয় আৰু আমাৰ বুৰঞ্জীত মুং কং নামে যি দেশৰ কথা আছে, শ্যান ৰাজ্যত এতিয়াও মুং কং নামে যি এখন প্ৰদেশৰ কথা কয় সি এয়েই হয়।</ref> আৰু সি দেশৰ প্ৰথম ৰজাৰ নাম খুৱলাই থকা বুলি সিসকলে কয়। সেইজনাই যে খুন্‌লাই ইয়াক নপতিয়াবলৈ একে৷ কাৰণ নাই। খুৱলাইৰ মৰণৰ পাছে কেইজনামান ৰজ| হই যোৱাত মৰ্গনৌ নামে এজন৷ ৰজা হয়। খ্ৰীষ্টৰ ৭৭৭ বছৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ চুকাম্ফা ও চামলোম্ফ| নামে দুই পুতেক থাকে। সি দুজনাই ক্ৰমে মণিপুৰ, কাছাৰ প্ৰভৃতি আক্ৰমণ কৰিবলৈ ধৰি পাছে দুয়ো ভায়েকৰ মাঝত বিৰোধ হোৱাত এক ভায়েক<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> 0eqiqgiot5za614dayrpyf5cevtgrnw পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭১ 104 67252 249833 183040 2026-05-12T13:33:16Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249833 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|'''সপ্তম অধ্যায়'''}} {{gap}}চুকাফাই আপোনাৰ ভাই ৰজাৰ লগত বিৰোধ কৰিবলৈ ভাল নেপাই ভটীয়াই আহিবলৈ ইচ্ছা কৰি থাও মুক্লিংলুং মাংৰাই বুঢ়া গোঁহাই প্ৰমুখ্যে অনেক লোক লগত ললে। মুং কং দেশৰ নইচান ফা ৰজাৰ ত’ত আহোমবিলাকৰ কুলদেৱতা চোমদেৱৰ মূৰ্ত্তি থকাত সেই দেৱতাক লব পাৰিলে দেশ জয় কৰিব পাৰিব হেন ভাবি সেই চোমদেৱক চুৰকৈ লই আহিল। মুং কং দেশৰ নইচান্‌ফ৷ নৰা ৰজাই পাছত ই কথা ভু পাই চুকাফাক ধৰিবলৈ লোক পঠালে। কিন্তু আদখিনি বাটৰ পৰা উভতি গ’ল। যি ঠাইৰ পৰা উলটি গ’ল সি ঠাইক এতিয়ালৈকে “নৰা ওলোটা” বোলে। চুকাফাক খামজাং নামে ঠাইত নগাবিলাকেও ভোতাবলৈ খোজাত সিসকলক পৰাভৱ কৰি লগৰ বড় গোহাঁইৰ ডেকা কাখ্ৰিংমুঙ্গক গাঁও খোৱা পাতি তাৰ উৎপন্ন বস্তু কৰ সোধাই থাকিবলৈ নিৰ্ব্বন্ধ কৰি দিলে। পাছে ক্ৰমে ইফালে অহাত পাটকাইত আকৌ নগাবিলাকে অৱৰোধ কৰিব খোজাত সেইবাৰ নগাৰ চাঙ্গলৈকে গৰকি সেই লোকক বশ কৰিলে<ref>এই পাটকাই ৯টা পৰ্ব্বত একে লগে থকা দেখি চুকাফা ৰজাই ইয়াক “ডউক উৰঙ্গ” বুলিছিল। ই এই দেশৰ এক প্ৰকাৰ এফালৰ সীমা।</ref> তাৰ পৰা নামৰূপলৈ আহিল। তাতে কিছুদিনমান থাকি চিপাম, শলগুড়ি, হাবুঙ্গ আৰু শিমলুগুড়িত ক্ৰমে থাকি থাকি ইফালৰ লোকৰ আচাৰ নীতি বুঝি চৰাই দেৱলৈ আহি তাতে নগৰ কৰিলেহি। মটক ও বৰাহি ই দুজাতি মানুহে তেওঁক পূবৰ পৰা ভটীয়াই অহা দেখি ৰণ কৰাত চুকাফা জয়ী হ’ল। আৰু ১১৬৪ শঁকত সিসকলে সইতে সন্ধি কৰে। চৰাই দেৱত নগৰ কৰাৰ পাছত নকৈ লোৱা দেশখনি যেতিয়া সুথিল হ’ল চুকাফাই ভাবিলে বোলে হেঙ্গদানেৰে বশ কৰাতকৈ কুকুৰাৰে পৰাজিত লোকসকলক শীঘ্ৰে বশ কৰিব পাৰি। এই মতে বিবেচনা কৰি মটক বা মৰাণবিলাকক খড়ি ভাৰী, ও বাড়ীচোৱা আৰু বৰাহিবিলাকক চাঙ্গমাই, জৰাধৰা, ভঁড়ালী, বেজ আৰু কুকুৰা চোৱা এনেবিলাক বিশ্বাসী<noinclude></noinclude> bpfylymuz0n8dwo6zqnyl7hijt0iv0k 249834 249833 2026-05-12T13:33:51Z BabulB 104 249834 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|'''সপ্তম অধ্যায়'''}} {{gap}}চুকাফাই আপোনাৰ ভাই ৰজাৰ লগত বিৰোধ কৰিবলৈ ভাল নেপাই ভটীয়াই আহিবলৈ ইচ্ছা কৰি থাও মুক্লিংলুং মাংৰাই বুঢ়া গোঁহাই প্ৰমুখ্যে অনেক লোক লগত ললে। মুং কং দেশৰ নইচান ফা ৰজাৰ ত’ত আহোমবিলাকৰ কুলদেৱতা চোমদেৱৰ মূৰ্ত্তি থকাত সেই দেৱতাক লব পাৰিলে দেশ জয় কৰিব পাৰিব হেন ভাবি সেই চোমদেৱক চুৰকৈ লই আহিল। মুং কং দেশৰ নইচান্‌ফ৷ নৰা ৰজাই পাছত ই কথা ভু পাই চুকাফাক ধৰিবলৈ লোক পঠালে। কিন্তু আদখিনি বাটৰ পৰা উভতি গ’ল। যি ঠাইৰ পৰা উলটি গ’ল সি ঠাইক এতিয়ালৈকে “নৰা ওলোটা” বোলে। চুকাফাক খামজাং নামে ঠাইত নগাবিলাকেও ভোতাবলৈ খোজাত সিসকলক পৰাভৱ কৰি লগৰ বড় গোহাঁইৰ ডেকা কাখ্ৰিংমুঙ্গক গাঁও খোৱা পাতি তাৰ উৎপন্ন বস্তু কৰ সোধাই থাকিবলৈ নিৰ্ব্বন্ধ কৰি দিলে। পাছে ক্ৰমে ইফালে অহাত পাটকাইত আকৌ নগাবিলাকে অৱৰোধ কৰিব খোজাত সেইবাৰ নগাৰ চাঙ্গলৈকে গৰকি সেই লোকক বশ কৰিলে<ref>এই পাটকাই ৯টা পৰ্ব্বত একে লগে থকা দেখি চুকাফা ৰজাই ইয়াক “ডউক উৰঙ্গ” বুলিছিল। ই এই দেশৰ এক প্ৰকাৰ এফালৰ সীমা।</ref> তাৰ পৰা নামৰূপলৈ আহিল। তাতে কিছুদিনমান থাকি চিপাম, শলগুড়ি, হাবুঙ্গ আৰু শিমলুগুড়িত ক্ৰমে থাকি থাকি ইফালৰ লোকৰ আচাৰ নীতি বুঝি চৰাই দেৱলৈ আহি তাতে নগৰ কৰিলেহি। মটক ও বৰাহি ই দুজাতি মানুহে তেওঁক পূবৰ পৰা ভটীয়াই অহা দেখি ৰণ কৰাত চুকাফা জয়ী হ’ল। আৰু ১১৬৪ শঁকত সিসকলে সইতে সন্ধি কৰে। চৰাই দেৱত নগৰ কৰাৰ পাছত নকৈ লোৱা দেশখনি যেতিয়া সুথিল হ’ল চুকাফাই ভাবিলে বোলে হেঙ্গদানেৰে বশ কৰাতকৈ কুকুৰাৰে পৰাজিত লোকসকলক শীঘ্ৰে বশ কৰিব পাৰি। এই মতে বিবেচনা কৰি মটক বা মৰাণবিলাকক খড়ি ভাৰী, ও বাড়ীচোৱা আৰু বৰাহিবিলাকক চাঙ্গমাই, জৰাধৰা, ভঁড়ালী, বেজ আৰু কুকুৰা চোৱা এনেবিলাক বিশ্বাসী<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> axi192cuanzms1h9sogczeerfxgfp3z পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭২ 104 67253 249835 183041 2026-05-12T13:40:47Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249835 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৬৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>কৰ্ম্মত নিযুক্ত কৰিলে। তাতে সিসকল লোকে সন্তোষ পাই লোকৰ আগত কবলৈ ধৰিলে, বোলে ইহঁতৰ বুদ্ধি ও বিবেচন৷ “অসম” আৰু কেনে বুদ্ধিৰ লোকক বশ কৰিলে ইহঁত অসম মানুহ তেতিয়াৰে পৰা আহোমবিলাকক “অসম” বুলিলে, আৰু সেইবিলাক মানুহৰ ৰাজ্য য’লৈকে গ’ল ত’লৈকে “অসম” নাম হ’ল। চুকাফাই নিজৰ কাৰ্য্য সুন্দৰে চলিবলৈ সেই মৰাণৰে মানুহদি দেৱ পূজা ও নিজৰ উপভোগৰ আৰু আন আন কাৰ্য্যৰ নিমিত্তে গছিকলা, বৰাখোৱা ও এঙ্গেৰাত খাত কৰালে। নৰা ৰজাই সইতে মিত্ৰভাৱ ৰাখিবলৈ চুকাফাই কটকী পাঁচি চোমদেৱক অনা আৰু দেশ জয় কৰা ইত্যাদি কই পঠোৱাত নৰা ৰজাই সন্তোষিত হই সোণোৱালী টুপী ও ঘোড়া দি মিত্ৰতা কৰিলে। তেতিয়াৰে পৰ৷ নৰ৷ ৰজাৰে মিত্ৰতা হ’ল। এইদৰে চুকাফা ৰজাই ঊনচল্লিশ বছৰ চাৰি মাস ৰাজত্ব কৰি (খ্ৰীঃ ১২৬৮) ১১৯০ শঁকত স্বৰ্গী হ’ল। এইজনা ৰজা বড় পৰাক্ৰমী আৰু বুদ্ধিমান আছিল। এওঁৰ কাৰ্য্যৰ দ্বাৰাই এনে অনুমান কৰিব পাৰি যে তেওঁ ৰাজনীতি ভালকৈ জানিছিল। পৰাজিত লোকক বশ কৰিবৰ নিমিত্তে তেওঁ যি উপায় কৰিলে, সি উপায় যে ভাল তাক এতিয়াৰ কালৰ সভ্য দেশত এতিয়াহে ভালকৈ চলিবলৈ উপায় হই আহিব লাগিছে। তেওঁৰ পাছৰ আহোমবিলাকে এই ৰাজনীতিৰ বশ হ’ল হয়, কিন্তু ন্যায় সীমাৰ সিপাৰে যোৱাতহে শ্ৰীভ্ৰষ্ট হ’ল। {{gap}}চুকাফাৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক চুতেউফা সিংহাসনত উঠি পিতৃৰ ৰাজ্যকে ১৩ বছৰ ভোগ কৰি ১২০৩ শঁকত স্বৰ্গী হয়। এওঁৰ চাৰি পুত্ৰৰ মাঝত চুবিন্‌ফা ৰজা হই সেইৰূপে পিতৃৰাজ্যকে ১২ বছৰ ভোগ কৰি ১২১৫ শঁকত স্বৰ্গী হ’ল। এওঁৰ দুই পুতেকৰ মাঝত চুখাংফা সিংহাসনত উঠে। অকল পিতৃৰাজ্য সম্ভোগ কৰি এওঁৰ সন্তোষ নজন্মি ভটীয়াই সৈন্য পঠাবলৈ ধৰিলে। তেতিয়৷ সৌমাৰ খণ্ডৰ অধিক ভাগ কমতাপুৰৰ অধীন থকাত কমতেশ্বৰে প্ৰভাতৰ সূৰ্য্যৰ দৰে বাঢ়ি অহ৷ আহোমবিলাকে সইতে মিত্ৰতা কৰিবলৈ আশা কৰি ৰজনী আৰু ভাজনী নামে দুই জীয়েকক চুখাংফাক দিলে।<ref>কমতাপুৰৰ এইজনা কোন ৰজা তাক ঠিক কৰিব নোৱাৰি। দুৰ্ল্লভনাৰায়ণ নামে যে এজনা ৰজা আছিল সেইজনাই যে হয় ইয়াক বিশ্বাস কৰিবৰ বিশেষ কাৰণ আছে। কিয়নো সেই সময়ত এইজনা কমতাপুৰত আছিল।</ref><noinclude>{{Rule|}}</noinclude> qp67sww667dwu6wszw6hfbc2b4t5ceg পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭৩ 104 67254 249838 183042 2026-05-12T14:49:10Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249838 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||সপ্তম অধ্যায়|৬৯}}</noinclude>ভাজনীৰ তাউচুলাই নামে এটি কোঁৱৰ জন্মে। ৰাজনীৰ তিনটি কোঁৱৰ হয় তাকে বড়জনাৰ নাম চুখ্ৰাম্ফা, মাজুজনাৰ নাম চুতুফা আৰু সৰু জনাৰ নাম ত্যাওখাম্‌থী। যি যি দেশ লোৱা গইছিল সি সিবিলাকত সময়ে সময়ে দ্ৰোহৰ চিন হোৱাত তাক দমাই থাকোঁতে এওঁ ভাটীৰ ফালে ৰাজ্য বঢ়াব নোৱাৰিলে। পাছে ঊনচল্লিশ বৎসৰ ৰাজ্য ভোগ কৰি চুখংফা ৰজা ১২৫৪ শঁকত স্বৰ্গী হ’ল। এইজনা ৰজাৰ বড় পুতেক চুখ্ৰাংফা সিংহাসনত উঠিল। এওঁৰ দিনত আহোমবিলাকৰ ৰাজ্য ব্ৰহ্মপুত্ৰ পৰ্য্যন্তে লাহে লাহে বাঢ়িল। কোনোয়ে ৰণৰ সন্মুখ হই যুদ্ধ কৰিব নোৱাৰিলে। এওঁ ১২৮৬ শঁকত স্বৰ্গী হোৱাত ভায়েক চুতুফা ৰজা হ’ল। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে চুটিয়া নামে এজাতি লোক বাস কৰিছিল। এইবিলাকো আহোমবিলাকৰ দৰে পৰ্ব্বতীয়া মানুহ। ইহঁতৰ মাঝত কোনো ৰজা নাছিল। পাছে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বংশ হোৱাৰ পাছত সেই বংশৰ শেষ ৰজাৰ এজনা অমাত্য গই অৰাজক চুটিয়াবিলাকৰ ওপৰত ৰজা হই থাকে। তেওঁৰ বংশেই বহুকাল পৰ্য্যন্ত ৰাজত্ব কৰে। পিছে আহোমবিলাক ক্ৰমে ভটীয়াই অহাৰ সময়ত চুটিয়াবিলাকৰ পৰাক্ৰম একেবাৰে হ্ৰাস আছিল। চুতুফা ৰজাই সিহঁতৰ দুৰ্ব্বল অৱস্থা ভাবি যুদ্ধলৈ গ'ল। নীচেই দুৰ্বল হবৰ সময়ত লোকে শঠতাক আশ্ৰয় কৰে। চুটিয়াবিলাকে সখি কৰোঁ বুলি চুতুফাক মিত্ৰভাৱ দেখুৱাই “চৰানাও” খেলাবলৈ নি তাতে ছলেৰে ১২৯৮ শঁকত মৰোৱালে। ৰজাৰ মৰণ দেখি সৈন্য উভতি দেশলৈ আহিল। এইজনা ৰজাৰ ভোগ ১২ বছৰ। ৰজাৰ যিবিলাক কোঁৱৰ আছিল কাৰো আশয় ভাল নোপোৱাত চাওফ্ৰংডাম বুঢ়৷ গোঁহাই আৰু তাফ্ৰিখিন বড় গোঁহাইয়ে আন আন লোকে সইতে ৪ চাৰি বছৰ ৰাজ্য শাসন কৰে। কিন্তু ৰজা নোহোৱাৰ গুণে এই ৪ চাৰি বছৰ অৰাজক বুলিব পাৰি। পাছে ১৩০২ শঁকত চুখাংফা ৰজাৰ সৰু কোঁৱৰ তাওখাম্‌থীক আনি মন্ত্ৰী সকলে সেৱা কৰি ৰজ৷ পাতিলে। এইজনা ৰজাৰ দুজনা কুঁৱৰী আছিল। আৰু তেওঁ বড় কুঁৱৰীৰ বৰ বশ আছিল। তিৰোতাৰ বশবৰ্ত্তী হই কাৰ্য্য কৰিব লগা হোৱাত শাসন কাৰ্যত বড় সুযশস্যা ৰজাৰ নাইকিছিল। চুতুফা ৰজাক মৰাবৰ পৰা চুটিয়াবিলাকৰ দৰ্প বাঢ়িছিল। আহোম-<noinclude></noinclude> dqqvg2inkqs5micm7k0yxoe8xkle8q7 পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭৪ 104 67255 249839 183043 2026-05-12T14:53:15Z BabulB 104 249839 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nitul Kakoti090" />{{rh|৭০||}}</noinclude>বিলাকৰে৷ সেই ছলকৈ মৰা কথাৰ পোটক তুলিবলৈ বড় আশা কৰিছিল। সেই কাৰণে বিশেষৰূপে সৈন্য সংগ্ৰহ কৰি ১৩০৫ শুঁকত ৰজাই চুটিয়াৰ বিপক্ষে অস্ত্ৰ ললে। ৰাজ্যত ৰজাৰ বড় কুঁৱৰীক গৰাকী পাতি ৰজা ৰণলৈ গ'ল। সজনা কুঁৱৰী সগৰ্ভা আছিল। বড়জনা কুঁৱৰীয়ে ইয়াতে ঈৰ্ষা কৰি এটা মিছা জগৰ উলিয়াই সৰুজনা কুঁৱৰীক কাটিবলৈ দিলে। চাওথাই খুম্ বুঢ়া গোঁহাইয়ে কুঁৱৰীৰ সগৰ্ভা অবস্থা দেখি প্ৰাণে নামাৰি ভুৰবান্ধি উটাই দিলে। হাবুঙ্গৰ বামুণ এটাই সেই ভুৰ দেখি কুঁৱৰীক তুলি প্ৰতিপালন কৰিলে। চুটিয়াবিলাকে তাওখাম্বী ৰজ৷ অহা শুনি পৰ্ব্বতলৈ গ'ল। এখেত আহোমবিলাকে ৰজা নোহোৱাত দেশ লণ্ড ভণ্ড কৰি চৰাই দেৱলৈ উলটি গ'ল। সৰুজনা কুঁৱৰীৰ অৱস্থাৰ কথা লোকসকলৰ মুখত শুনিও ৰজাই একো বিচাৰ নকৰাত আৰু তেওঁৰ আন আন অন্যায় কাৰ্য্যত মন্ত্ৰী ও প্ৰজা সকলে৷ অসন্তুষ্ট থাকি ১৩১১ শুঁকত তাওখাৰ্থীক ৰজ৷ ভাঙ্গি প্ৰকাৰান্তে প্ৰাণে মৰালে। এইৰূপে দেশত ৰজাহীন হোৱাত চাওয়াই খুম্বুঢ়া গোঁহাই আৰু আন আন মন্ত্ৰীয়ে দেশ শাসিবলৈ ধৰিলে। আগৰ ৰজাজনাৰ কাটিবলৈ দিয়া সেই সগৰ্ভা কুঁৱৰী, হাবুঙ্গীয়া ৰামুণৰ ঘৰত থাকি কালক্ৰমে এটি ল’ৰা পালে। কিন্তু কুঁৱৰীৰ প্ৰসৱৰ বেদনাৰ নিমিত্তে মৃত্যু হ’ল। মৰণৰ সময়ত সেই ল’ৰাৰ আগগুড়ি বামুণৰ আগত কই গ'ল। কোঁৱৰটিক বাপুৱে পুত্ৰৱতে পালন কৰিলে। আৰু কোঁৱৰৰ এনে বিশ্বাস আছিল যে তেওঁ সেই বামুণৰ ল’ৰা। তাওখাম্বীৰ ৰজাৰ মাহীয়েকৰ পুতেক তাওচুলাই কেঁাঁৱৰ ইয়াৰ আগেয়ে ৰজা হবলৈ আশা কৰিব নোৱাৰিলে। এইবাৰে৷ নিৰাশা হই হিংসা কৰি নৰ৷ দেশলৈ গই চুৰম্ফ৷ ৰজাত জনালে বোলে অসম দেশত তোমাৰ বংশ নোহোৱা হ'ল। হাবুঙ্গলৈ বেপাৰ কৰিবলৈ যোৱা মানুহে বামুণৰ ঘৰত সেই কোঁৱৰক দেখি ৰজাৰ কোঁৱৰ যেন ভাবি অনুসন্ধান কৰাত তাওয়াথী ৰজাৰ কোঁৱৰ জানি মন্ত্ৰীসকলৰ আগত কলে। সিসকল কোঁৱৰক আনিবলৈ যোৱাত কোঁৱৰে “বামুণক নিনিলে নেযাওঁ” বুলি কওঁতে বামুণৰ ঘৰোৱাহিকে ৰজাৰ কোঁৱৰে সইতে নগৰলৈ নিলে। আৰু ১৩২০ শুঁকত কোৱবক চুড়াঙ্গফা নাম দি ৰজ৷ পাতি সেৱা কৰিলে। ৰজাৰ বয়স তেতিয়া ১৫ বছৰ মাথোন<noinclude></noinclude> 4l8srlk59lm4vbw5w7jlqp67tzrto0s 249840 249839 2026-05-12T15:03:18Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249840 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৭০|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>বিলাকৰো সেই ছলকৈ মৰা কথাৰ পোটক তুলিবলৈ বড় আশা কৰিছিল। সেই কাৰণে বিশেষৰূপে সৈন্য সংগ্ৰহ কৰি ১৩০৫ শঁকত ৰজাই চুটিয়াৰ বিপক্ষে অস্ত্ৰ ললে। ৰাজ্যত ৰজাৰ বড় কুঁৱৰীক গৰাকী পাতি ৰজা ৰণলৈ গ'ল। সৰুজনা কুঁৱৰী সগৰ্ভা আছিল। বড়জনা কুঁৱৰীয়ে ইয়াতে ঈৰ্ষা কৰি এটা মিছা জগৰ উলিয়াই সৰুজনা কুঁৱৰীক কাটিবলৈ দিলে। চাওথাই খুম্ বুঢ়া গোঁহাইয়ে কুঁৱৰীৰ সগৰ্ভা অবস্থা দেখি প্ৰাণে নামাৰি ভুৰবান্ধি উটাই দিলে। হাবুঙ্গৰ বামুণ এটাই সেই ভুৰ দেখি কুঁৱৰীক তুলি প্ৰতিপালন কৰিলে। চুটিয়াবিলাকে তাওখাম্‌থী ৰজ৷ অহা শুনি পৰ্ব্বতলৈ গ'ল। এখেত আহোমবিলাকে ৰজা নোহোৱাত দেশ লণ্ড ভণ্ড কৰি চৰাই দেৱলৈ উলটি গ'ল। সৰুজনা কুঁৱৰীৰ অৱস্থাৰ কথা লোকসকলৰ মুখত শুনিও ৰজাই একো বিচাৰ নকৰাত আৰু তেওঁৰ আন আন অন্যায় কাৰ্য্যত মন্ত্ৰী ও প্ৰজা সকলো অসন্তুষ্ট থাকি ১৩১১ শঁকত তাওখাম্‌থীক ৰজ৷ ভাঙ্গি প্ৰকাৰান্তে প্ৰাণে মৰালে। এইৰূপে দেশত ৰজাহীন হোৱাত চাওয়াই খুম্ বুঢ়া গোঁহাই আৰু আন আন মন্ত্ৰীয়ে দেশ শাসিবলৈ ধৰিলে। আগৰ ৰজাজনাৰ কাটিবলৈ দিয়া সেই সগৰ্ভা কুঁৱৰী, হাবুঙ্গীয়া বামুণৰ ঘৰত থাকি কালক্ৰমে এটি ল’ৰা পালে। কিন্তু কুঁৱৰীৰ প্ৰসৱৰ বেদনাৰ নিমিত্তে মৃত্যু হ’ল। মৰণৰ সময়ত সেই ল’ৰাৰ আগগুড়ি বামুণৰ আগত কই গ'ল। কোঁৱৰটিক বাপুৱে পুত্ৰৱতে পালন কৰিলে। আৰু কোঁৱৰৰ এনে বিশ্বাস আছিল যে তেওঁ সেই বামুণৰ ল’ৰা। তাওখাম্‌থীৰ ৰজাৰ মাহীয়েকৰ পুতেক তাওচুলাই কোঁৱৰ ইয়াৰ আগেয়ে ৰজা হবলৈ আশা কৰিব নোৱাৰিলে। এইবাৰে৷ নিৰাশা হই হিংসা কৰি নৰা দেশলৈ গই চুৰম্ফা ৰজাত জনালে বোলে অসম দেশত তোমাৰ বংশ নোহোৱা হ'ল। হাবুঙ্গলৈ বেপাৰ কৰিবলৈ যোৱা মানুহে বামুণৰ ঘৰত সেই কোঁৱৰক দেখি ৰজাৰ কোঁৱৰ যেন ভাবি অনুসন্ধান কৰাত তাওখাম্‌থী ৰজাৰ কোঁৱৰ জানি মন্ত্ৰীসকলৰ আগত কলে। সিসকল কোঁৱৰক আনিবলৈ যোৱাত কোঁৱৰে “বামুণক নিনিলে নেযাওঁ” বুলি কওঁতে বামুণৰ ঘৰোৱাহিকে ৰজাৰ কোঁৱৰে সইতে নগৰলৈ নিলে। আৰু ১৩২০ শঁকত কোঁৱৰক চুড়াঙ্গফা নাম দি ৰজ৷ পাতি সেৱা কৰিলে। ৰজাৰ বয়স তেতিয়া ১৫ বছৰ মাথোন<noinclude></noinclude> e10b5rch8o4ob6fjs76ml3z5in276u2 249858 249840 2026-05-12T17:10:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249858 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৭০|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>বিলাকৰো সেই ছলকৈ মৰা কথাৰ পোটক তুলিবলৈ বড় আশা কৰিছিল। সেই কাৰণে বিশেষৰূপে সৈন্য সংগ্ৰহ কৰি ১৩০৫ শঁকত ৰজাই চুটিয়াৰ বিপক্ষে অস্ত্ৰ ললে। ৰাজ্যত ৰজাৰ বড় কুঁৱৰীক গৰাকী পাতি ৰজা ৰণলৈ গ'ল। সৰুজনা কুঁৱৰী সগৰ্ভা আছিল। বড়জনা কুঁৱৰীয়ে ইয়াতে ঈৰ্ষা কৰি এটা মিছা জগৰ উলিয়াই সৰুজনা কুঁৱৰীক কাটিবলৈ দিলে। চাওথাই খুম্ বুঢ়া গোঁহাইয়ে কুঁৱৰীৰ সগৰ্ভা অবস্থা দেখি প্ৰাণে নামাৰি ভুৰবান্ধি উটাই দিলে। হাবুঙ্গৰ বামুণ এটাই সেই ভুৰ দেখি কুঁৱৰীক তুলি প্ৰতিপালন কৰিলে। চুটিয়াবিলাকে তাওখাম্‌থী ৰজ৷ অহা শুনি পৰ্ব্বতলৈ গ'ল। এখেত আহোমবিলাকে ৰজা নোহোৱাত দেশ লণ্ড ভণ্ড কৰি চৰাই দেৱলৈ উলটি গ'ল। সৰুজনা কুঁৱৰীৰ অৱস্থাৰ কথা লোকসকলৰ মুখত শুনিও ৰজাই একো বিচাৰ নকৰাত আৰু তেওঁৰ আন আন অন্যায় কাৰ্য্যত মন্ত্ৰী ও প্ৰজা সকলো অসন্তুষ্ট থাকি ১৩১১ শঁকত তাওখাম্‌থীক ৰজ৷ ভাঙ্গি প্ৰকাৰান্তে প্ৰাণে মৰালে। এইৰূপে দেশত ৰজাহীন হোৱাত চাওয়াই খুম্ বুঢ়া গোঁহাই আৰু আন আন মন্ত্ৰীয়ে দেশ শাসিবলৈ ধৰিলে। আগৰ ৰজাজনাৰ কাটিবলৈ দিয়া সেই সগৰ্ভা কুঁৱৰী, হাবুঙ্গীয়া বামুণৰ ঘৰত থাকি কালক্ৰমে এটি ল’ৰা পালে। কিন্তু কুঁৱৰীৰ প্ৰসৱৰ বেদনাৰ নিমিত্তে মৃত্যু হ’ল। মৰণৰ সময়ত সেই ল’ৰাৰ আগগুড়ি বামুণৰ আগত কই গ'ল। কোঁৱৰটিক বাপুৱে পুত্ৰৱতে পালন কৰিলে। আৰু কোঁৱৰৰ এনে বিশ্বাস আছিল যে তেওঁ সেই বামুণৰ ল’ৰা। তাওখাম্‌থীৰ ৰজাৰ মাহীয়েকৰ পুতেক তাওচুলাই কোঁৱৰ ইয়াৰ আগেয়ে ৰজা হবলৈ আশা কৰিব নোৱাৰিলে। এইবাৰে৷ নিৰাশা হই হিংসা কৰি নৰা দেশলৈ গই চুৰম্ফা ৰজাত জনালে বোলে অসম দেশত তোমাৰ বংশ নোহোৱা হ'ল। হাবুঙ্গলৈ বেপাৰ কৰিবলৈ যোৱা মানুহে বামুণৰ ঘৰত সেই কোঁৱৰক দেখি ৰজাৰ কোঁৱৰ যেন ভাবি অনুসন্ধান কৰাত তাওখাম্‌থী ৰজাৰ কোঁৱৰ জানি মন্ত্ৰীসকলৰ আগত কলে। সিসকল কোঁৱৰক আনিবলৈ যোৱাত কোঁৱৰে “বামুণক নিনিলে নেযাওঁ” বুলি কওঁতে বামুণৰ ঘৰোৱাহিকে ৰজাৰ কোঁৱৰে সইতে নগৰলৈ নিলে। আৰু ১৩২০ শঁকত কোঁৱৰক চুড়াঙ্গফা নাম দি ৰজ৷ পাতি সেৱা কৰিলে। ৰজাৰ বয়স তেতিয়া ১৫ বছৰ মাথোন<noinclude></noinclude> nyn2uxq356khlfaupmgpi1m1leszne0 পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭৫ 104 67256 249842 183044 2026-05-12T15:59:54Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249842 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||সপ্তম অধ্যায়|৭১}}</noinclude>আছিল। নৰা ৰজাই অসম দেশ লবৰ নিমিত্তে তাচিম্পৌ বড় গোঁহাইক ৰণ কৰিবলৈ পঠালে। নৰাৰ সৈন্য আহি কুঁহিয়াৰ বাড়ীত কোঠ দিলেহি। চুড়াঙ্গফ৷ ৰজাই যুজিবৰ মনেৰে উজাই যোৱাত নৰাৰ সেনাপতিয়ে এই বুলি হুহকি গ'ল বোলে আমাৰ বংশৰ ৰজা নোহোৱা বোলাতহে আমি যুজিবলৈ আহিছিলোঁ। পাছে যেতিয়া বংশ আছে, যুজিবৰ আৱশ্যক নাই। অসম দেশৰ আতান্বিন্ বড় গোঁহাইয়ে এই ছলতে সন্ধি কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰি পাটকাইলৈ গ'ল। তাতে দুয়ো দল মিলামিলি হই ৰাজ আজ্ঞাৰে পাট্‌কাইৰ ওপৰৰ পানীত হাত জুবুৰিয়াই আৰু কুকুৰ৷ কাটি শপত খাই ১৩২৩ শঁকত সন্ধি কৰিলে। আৰু সেই পাট্‌কাইকে দেশৰ সীমা কৰি আগলৈ তাক স্থিৰ ৰাখিবৰ নিমিত্তে দুয়ো দেশৰ দুয়োজনা বড় গোঁহাইৰ দুটা শিলৰ মূৰ্ত্তি কটালে। দুয়ো দেশৰ সৈন্য আপোন আপোন দেশলৈ গুছি গ'ল।<ref>আহোম মতে এই সন্ধিক “পাট্‌কাই চেঙ্গকান” অৰ্থাৎ “কুকুৰা কাটি শপত খোৱা” বোলে।</ref> এইৰূপে যুদ্ধ শেষ হোৱাৰ পিছত চুড়াঙ্গফা ৰজাই চৰাই দেৱত অসুবিধা পাই চৰগুৱাত নগৰ কৰিলে। সেই চৰগুৱা দিহিঙ্গৰ ওচৰত ৰজাৰ লগত বামুণৰ যি ল’ৰা আহিছিল সিসকলকে৷ দিহিঙ্গত পাতি কোঁৱৰ উপাধি দিলে। সৰুৰে পৰা এইজনা বামুণৰ ফাললৈ ঢাল খোৱা আছিল। তেওঁক পালন কৰা বাপুয়ে শাসনাদি কাৰ্য্যত অনেক হাত দিছিল। আৰু লক্ষ্মীনাৰায়ণ শালগ্ৰাম ৰজা চাঙ্গলৈ উঠিল ও যথাবিধি পূজা পাবলৈ ধৰিলে। এয়েই প্ৰথম হিন্দুধৰ্ম্মৰ বীজ আহোম ৰজাৰ ঘৰত প্ৰবেশ হ’ল। এইজনা ৰজা দেৱেই প্ৰথমে শিঙ্গৰী ঘৰ পাট ঘৰত উঠি অভিষিক্ত হবৰ নিয়ম স্থাপন কৰে। আৰু অনেক কথাত হিন্দু আচাৰ-ব্যৱহাৰ এওঁৰ দিনৰে পৰা প্ৰবৰ্ত্তিব ধৰিলে। পাছে ন বছৰ ভোগ কৰি ১৩২৯ শঁকত স্বৰ্গী হ’ল। বামুণৰ ধৰ্ম্ম ও আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ প্ৰতি এই ৰজাজনাই বৰকৈ আস্থা দেখুৱাত আৰু সৰুৰে পৰা বামুণৰ ঘৰত প্ৰতিপালিত হোৱাত এইজনা ৰজাক বামুণী কোঁৱৰ বোলে। এওঁ অতিশয় সুখাভিলাষী আছিল। আৰু এই নিমিত্তেই অতি কোমল<noinclude></noinclude> 9qmd27km6pyu5jz37s00oyjwmor8gkv 249843 249842 2026-05-12T16:15:40Z BabulB 104 249843 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||সপ্তম অধ্যায়|৭১}}</noinclude>আছিল। নৰা ৰজাই অসম দেশ লবৰ নিমিত্তে তাচিম্পৌ বড় গোঁহাইক ৰণ কৰিবলৈ পঠালে। নৰাৰ সৈন্য আহি কুঁহিয়াৰ বাড়ীত কোঠ দিলেহি। চুড়াঙ্গফ৷ ৰজাই যুজিবৰ মনেৰে উজাই যোৱাত নৰাৰ সেনাপতিয়ে এই বুলি হুহকি গ'ল বোলে আমাৰ বংশৰ ৰজা নোহোৱা বোলাতহে আমি যুজিবলৈ আহিছিলোঁ। পাছে যেতিয়া বংশ আছে, যুজিবৰ আৱশ্যক নাই। অসম দেশৰ আতান্বিন্ বড় গোঁহাইয়ে এই ছলতে সন্ধি কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰি পাটকাইলৈ গ'ল। তাতে দুয়ো দল মিলামিলি হই ৰাজ আজ্ঞাৰে পাট্‌কাইৰ ওপৰৰ পানীত হাত জুবুৰিয়াই আৰু কুকুৰ৷ কাটি শপত খাই ১৩২৩ শঁকত সন্ধি কৰিলে। আৰু সেই পাট্‌কাইকে দেশৰ সীমা কৰি আগলৈ তাক স্থিৰ ৰাখিবৰ নিমিত্তে দুয়ো দেশৰ দুয়োজনা বড় গোঁহাইৰ দুটা শিলৰ মূৰ্ত্তি কটালে। দুয়ো দেশৰ সৈন্য আপোন আপোন দেশলৈ গুছি গ'ল।<ref>আহোম মতে এই সন্ধিক “পাট্‌কাই চেঙ্গকান” অৰ্থাৎ “কুকুৰা কাটি শপত খোৱা” বোলে।</ref> এইৰূপে যুদ্ধ শেষ হোৱাৰ পিছত চুড়াঙ্গফা ৰজাই চৰাই দেৱত অসুবিধা পাই চৰগুৱাত নগৰ কৰিলে। সেই চৰগুৱা দিহিঙ্গৰ ওচৰত ৰজাৰ লগত বামুণৰ যি ল’ৰা আহিছিল সিসকলকে৷ দিহিঙ্গত পাতি কোঁৱৰ উপাধি দিলে। সৰুৰে পৰা এইজনা বামুণৰ ফাললৈ ঢাল খোৱা আছিল। তেওঁক পালন কৰা বাপুয়ে শাসনাদি কাৰ্য্যত অনেক হাত দিছিল। আৰু লক্ষ্মীনাৰায়ণ শালগ্ৰাম ৰজা চাঙ্গলৈ উঠিল ও যথাবিধি পূজা পাবলৈ ধৰিলে। এয়েই প্ৰথম হিন্দুধৰ্ম্মৰ বীজ আহোম ৰজাৰ ঘৰত প্ৰবেশ হ’ল। এইজনা ৰজা দেৱেই প্ৰথমে শিঙ্গৰী ঘৰ পাট ঘৰত উঠি অভিষিক্ত হবৰ নিয়ম স্থাপন কৰে। আৰু অনেক কথাত হিন্দু আচাৰ-ব্যৱহাৰ এওঁৰ দিনৰে পৰা প্ৰবৰ্ত্তিব ধৰিলে। পাছে ন বছৰ ভোগ কৰি ১৩২৯ শঁকত স্বৰ্গী হ’ল। বামুণৰ ধৰ্ম্ম ও আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ প্ৰতি এই ৰজাজনাই বৰকৈ আস্থা দেখুৱাত আৰু সৰুৰে পৰা বামুণৰ ঘৰত প্ৰতিপালিত হোৱাত এইজনা ৰজাক বামুণী কোঁৱৰ বোলে। এওঁ অতিশয় সুখাভিলাষী আছিল। আৰু এই নিমিত্তেই অতি কোমল<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> jbfx1s9znva4zm374n0xqcvaup2cvic পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭৬ 104 67257 249844 183045 2026-05-12T16:25:06Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249844 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৭২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>বয়সতে মৃত্যু হ’ল। চুড়াঙ্গফাৰ তিনিজন৷ ৰজা কোঁৱৰৰ মাঝত চুজাংফা সিংহাসনত উঠিল। পিতৃ ৰাজ্যকে ভোগ কৰি ১৩৪৪ শঁকত ({{SIC|খৃঃ ১৯৪২|খৃঃ ১৪৪২}}) স্বৰ্গী হয়। এওঁৰ ভোগৰ কাল ১৫ বছৰ, এওঁৰ পাছত এওঁৰ পুতেক চুকক্‌ফা ৰজা হই পিতৃ ৰাজ্যকে ভোগ কৰি ১৩৬১ শঁকত স্বৰ্গী হয়। এওঁৰ পাছত এওঁৰ পুত্ৰ চুচেন্‌ফা ৰজা সিংহাসনত উঠিল। এওঁ ৪৯ বৎসৰ ৰাজ্য ভোগ কৰে। এওঁৰ দিনত টঙ্গচু নগাবিলাকে আকৌ উপদ্ৰৱ কৰাত ৰজাই আপুনি নগাৰে সইতে ৰণ কৰিবলৈ গ'ল। যুদ্ধত নগ৷ ঘাটিল আৰু ৰজাদেৱে নগাৰ চাঙ্গ গৰাকি ৰণ জিকি নগৰলৈ উভতি আহি কিছুদিন থাকি স্বৰ্গী হ’ল। এইজনা ৰজাৰ দিনতে ১৩৭১ শঁকত বৰদোৱাত কুসুম্বৰ ভূঁয়াৰ ঘৰত শঙ্কৰদেৱৰ জন্ম হয়। {{gap}}এওঁৰ মৰণান্তে এওঁৰ পুত্ৰ চুহান্‌ফা ১৪১০ শঁকত (খৃঃ ১৪৮৮) ৰজা হয়। এওঁৰ দিনত আহোমবিলাকে আৰু ভটীয়াই আহিবলৈ ধৰিলে। কছাৰীয়ে আহোমবিলাকৰ গতি অৱৰোধ কৰাত এক যুদ্ধ হয়। তাত কোন ফালৰ জয় পৰাজয় নহয়। উভয় পক্ষে সন্ধি কৰিলে আৰু মৰঙ্গীলৈকে কছাৰীয়ে অসম ৰজাক দেশ এড়ি দিলে, আৰু চুহান্‌ফা ৰজাই জীয়েক এজনাক কছাৰী ৰজালৈ দিলে। টঙ্গচু নগাহঁতো আকৌ উপদ্ৰৱ কৰাত পুনৰায় ৰণ হয়, সেই ৰণত প্ৰথমে সেনাপতি বড় গোঁহাইক নগাই কাটি মূৰ লই যায়, কিন্তু নঙ্গাৰাঙ্গ বড় গোঁহাইয়ে নগাক পৰাস্ত কৰি চাঙ্গলৈকে গ’ল। আৰু টংচু মৌপীয়া ও লেফেৰা, এই তিনিঘৰ মানুহ বন্দি স্বৰূপে লই আহে। চুহেন্‌ফ৷ ৰজা বড় অত্যাচাৰী আছিল। তেওঁ এবাৰ লান্‌তুৰুন্ বান নামে খুন্তাই আহোম এটাক ৰজাৰ ভঁৰালৰ ধান খোৱাত ১০০ ৰূপ দাঁড়িছিল। সেই আহোমটোয়ে এদিন ৰজাৰ চাঙ্গৰ চাঁচ আওঁতাই থাকোঁতে ৰজা সি ঠাইলৈ যোৱাত জোঙ্গোল৷ বাঁহেৰে বুকতে খোঁচ মৰাত ৰজাৰ মৃত্যু হল। এনে প্ৰসিদ্ধ আছে যে খেন্‌লুঙ্গ বুঢ়া গোঁহাইয়ে তলে তলে সেই কথাত পেট দিছিল। এইজন৷ ৰজাৰ ভোগ ৫ বছৰ মাত্ৰ। {{gap}}১৪১৫ শঁকত (১৪৯৩ খৃঃ) চুহেন্‌ফাৰ তিনিজনা কোঁৱৰৰ মাঝত চুপিম্‌ফা ৰজা হয়। পিতৃ বধি সেই লান তুৰুন্‌বানক ঘৰোৱাহিকৈ প্ৰথমে শূলত দি দণ্ড কৰিলে আৰু মন্ত্ৰী বুঢ়া গোঁহাইকো ভাগি ঘৰলুৰি নানা<noinclude></noinclude> 1f7ehrx3ow3kol1igivhe36dijrn0ay পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭৭ 104 67258 249831 183046 2026-05-12T13:26:01Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249831 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||সপ্তম অধ্যায়|৭৩}}</noinclude>দুৰ্গতিৰে আন ঠাইলৈ পঠালে। পিতৃৰজাক বধোতে যাৰ যাৰ পেট আছিল, জানিবলৈ পাৰিলে সিসকলোকে কাৰো প্ৰাণে মাৰি, কাৰো বা আন শাস্তিৰে দুৰ্গতি কৰিবলৈ ধৰাত মন্ত্ৰীসকলে মন্ত্ৰণ৷ কৰি ১৪১৯ শঁকত (খৃঃ ১৪৯৭) মৰোৱালে।<ref>্‌এক মতে কয় বোলে এওঁ নৰীয়া পৰি মৃত্যু হয়। এনেটো অনুমান হয়, চুহেন্‌ফাক মৰাৰ পাছত দেশৰ যেনে দুৰ্গতি হইছিল তেনে নহবলৈ মন্ত্ৰীসকলে ৰজাক মৰোৱাই স্বাভাবিক ৰূপে মৰা বুলি প্ৰখ্যাত কৰি দিলে।</ref> চুহেন্‌ফা ৰজাৰ দিনৰ পৰা নগাবিলাকে সইতে যুদ্ধ নোহোৱাত নগাবিলাক ৰজাৰ এখেলেই আহে। বাহিৰত নগাৰ খুন্‌বাও এটাই সইতে ৰজাই এদিন কথা-বাৰ্ত্ত৷ হোৱাত এজনা কুঁৱৰীয়ে সেই নগাৰ ৰূপলাবণ্যৰ কথা ৰজাৰ আগত ভিতৰত কলে। ইয়াত ৰজাই ক্ৰোধ কৰি সেই কুঁৱৰীক সেই খুন্‌বাওলৈকে দিলে। এইবিলাক অত্যাচাৰীৰ কাৰ্য্যত তেওঁৰ অকাল মৃত্যু হোৱাত বড় আশ্চৰ্য্য অনুমান নহয়।<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> 9jsg2ybmyny3i9v1nr79neptmafjgam 249832 249831 2026-05-12T13:26:36Z BabulB 104 249832 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||সপ্তম অধ্যায়|৭৩}}</noinclude>দুৰ্গতিৰে আন ঠাইলৈ পঠালে। পিতৃৰজাক বধোতে যাৰ যাৰ পেট আছিল, জানিবলৈ পাৰিলে সিসকলোকে কাৰো প্ৰাণে মাৰি, কাৰো বা আন শাস্তিৰে দুৰ্গতি কৰিবলৈ ধৰাত মন্ত্ৰীসকলে মন্ত্ৰণ৷ কৰি ১৪১৯ শঁকত (খৃঃ ১৪৯৭) মৰোৱালে।<ref>এক মতে কয় বোলে এওঁ নৰীয়া পৰি মৃত্যু হয়। এনেটো অনুমান হয়, চুহেন্‌ফাক মৰাৰ পাছত দেশৰ যেনে দুৰ্গতি হইছিল তেনে নহবলৈ মন্ত্ৰীসকলে ৰজাক মৰোৱাই স্বাভাবিক ৰূপে মৰা বুলি প্ৰখ্যাত কৰি দিলে।</ref> চুহেন্‌ফা ৰজাৰ দিনৰ পৰা নগাবিলাকে সইতে যুদ্ধ নোহোৱাত নগাবিলাক ৰজাৰ এখেলেই আহে। বাহিৰত নগাৰ খুন্‌বাও এটাই সইতে ৰজাই এদিন কথা-বাৰ্ত্ত৷ হোৱাত এজনা কুঁৱৰীয়ে সেই নগাৰ ৰূপলাবণ্যৰ কথা ৰজাৰ আগত ভিতৰত কলে। ইয়াত ৰজাই ক্ৰোধ কৰি সেই কুঁৱৰীক সেই খুন্‌বাওলৈকে দিলে। এইবিলাক অত্যাচাৰীৰ কাৰ্য্যত তেওঁৰ অকাল মৃত্যু হোৱাত বড় আশ্চৰ্য্য অনুমান নহয়।<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> ldw61ztide0ypbv4tdo2yvgq5futxo6 পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭৮ 104 67259 249861 183047 2026-05-13T05:02:31Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249861 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|'''অষ্টম অধ্যায়'''}} {{gap}}চুপিম্‌ফাৰ মৰণৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ চুহুম্মুঙ্গ ১৪১৯ শঁকত সিংহাসনত উঠে। আৰু বড় প্ৰতাপেৰে শিঙ্গৰী ঘৰত উঠি অভিষিক্ত হয়। হিন্দুবিলাকে অভিষেকৰ সময়ত এওঁৰ নাম স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰাখে। খামজাঙ্গৰ আইতনীয়৷ আৰু পানী নৰা যিবিলাকক চুকাফ৷ ৰজাই বৰাই আহিছিল সিসকলে দ্ৰোহ আচৰিবলৈ ধৰাত চুহুম্মুঙ্গ {{SIC|ৰঙ্গাই|ৰজাই}} সেনা পঠাই যুদ্ধ দিলে। নৰাহঁত ঘাটে আৰু আমাৰ সেনা জিকে আৰু সিহঁতক দা, জাঙ্গফাই বৰকাঁহ ইত্যাদি সি দেশত হোৱা বস্তু পাল সোধাই থাকিবলৈ ৰজাদেৱে নিৰ্ব্বন্ধ কৰি দিয়ে। ছুটিয়াবিলাকৰ দেশ ইয়াৰ পূৰ্ব্বৰে পৰা প্ৰায় অৰাজক হোৱাত কামৰূপৰ ধীৰনাৰায়ণ নামে এজনা কোঁৱৰে সি জাতিৰ মাঝত ৰজা হয়। তেওঁৰ কাচিতাৰা নামেৰে এজনা বড় দৰ্পী মন্ত্ৰী আছিল। আহোমক ছুটিয়াবিলাকে জোঁকালত দিখৌ মুখতে ১৪২২ শঁকত এক বড় যুদ্ধ হয়। ধীৰনাৰায়ণ ৰজা আৰু তেওঁৰ মন্ত্ৰী দুয়ো ঘাটি পৰ্ব্বতত সোমাল। ইফালে আহোমৰ সৈন্যে গই ছুটিয়াৰ ৰাজধানী ললেগই। আৰু তাৰপৰ৷ তিনি চুকীয়া সিংহাসন, সোণৰ হাতি মাইহাঙ্গ প্ৰভৃতি অনেক বস্তু আনি সকলোকে স্বৰ্গদেৱে স্বৰ্গদেৱে ঘৰলৈ উৎসৰ্গ কৰি দিলে। আৰু ধীৰনাৰায়ণ ও কাচিতাৰাৰ মূৰ দুটা খেদি যোৱা মানুহে আনি দিয়াত চৰাইদেৱ আৰু স্বৰ্গদেৱৰ ঘৰলৈ পঠালে। আৰু তাৰ দুৱাৰ মুখত দুইওটা পোতাই তাৰ ওপৰত শিল দি এনে কৰিলে যেন সি ঘৰলৈ যাওঁতে তাতে ভৰি দি যাব লাগে। চৰানাও, দবা, আড়োৱাল দোলা কালী, হিলৈ, প্ৰভৃতি যি বস্তু পালে, তাক ৰজা ও ডাঙ্গৰীয়াসকলে ব্যৱহাৰলৈ আনিলে। বুঢ়া গোঁহাই পৰীয়া এজনাক সদীয়৷ খোৱা গোঁহাই বিষয় দি সেইফালে শাসন কৰিবলৈ নিযুক্ত কৰা হল। আৰু ছুটিয়াৰ দেশ এইজনাৰ শাসনৰ অধীন হল। ছুটিয়া ৰজাৰ বংশৰ যি ভাইপো ও প্ৰধান মানুহ আছিল, সি সকলক পাকৰিগুড়িত পতা হ’ল। সদীয়াৰ দেৱঘৰৰ সেৱা-শুশ্ৰূষাৰ<noinclude></noinclude> c6agqc68ik00xy0r3cte3gvqcfdlunl পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৯৫ 104 67276 249860 183064 2026-05-13T04:55:00Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249860 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||অষ্টম অধ্যায়|৯১}}</noinclude>{{gap}}দেশৰে৷ নাম ৰাণী হ’ল। এই ৰাণীক বিশেষ ৰাজ মৰ্য্যদা দিয়া হইছিল। আন আন যি লোকে ৰজাক সেই অজ্ঞাত বাসত সহায় কৰিছিল সিসকলকে৷ তেওঁ বিশেষকৈ লোক বিবেচন৷ কৰি বঁটা দিছিল পাছে সম্পূৰ্ণ ১৪ বছৰ ১০ মাহ ১৩ দিন ৰাজ্য ভোগ কৰি স্বৰ্গদেৱ ১৬১৭ শঁকত ১৩ ই ফাগুন কৃষ্ণা চতুৰ্থীত স্বৰ্গী হ'ল। গদাধৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ বড় বাহুবলী ও শকত মানুহ আছিল। তেওঁৰ ভোজন শক্তি এনেহে আছিল যে প্ৰতিদিনে এটি এটি দমৰা পোৱালি খাইছিল। কিন্তু আস্বাদনত বড় পটু নাছিল। ৰজা হোৱাৰ পূৰ্ব্বে যেনে বস্তু খাইছিল ৰজা হইও তাৰ প্ৰতিহে মন আছিল। তেওঁৰ বড় সঙ্কীৰ্ণ স্বভাব আছিল যে কাতো তেওঁ পেটৰ কথা নকয়, তেওঁৰ ইচ্ছা যে তেওঁৰ পৰিচাৰকসকলে এনেই তেওঁৰ মন বুঝি কাৰ্য্য কৰোক্ যেতিয়া তেওঁ ৰাজপদ পালে তেতিয়৷ আন ৰজাসকলৰ দৰে চাঙ্গমাইবিলাকে ভোজনৰ আয়োজন আৰু সামগ্ৰী দিয়াত খোৱাৰ আম্বাদ নাপাই তেওঁ অনেক চাঙ্গমাইক মাৰিলে শেষত এক বুদ্ধিমন্ত চাঙ্গমাইয়ে তেওঁৰ প্ৰিয় খাদ্য ৰঙ্গ৷ আহু চাউলৰ ভাত আৰু দমৰা পোৱালি খাৰেৰে ৰান্ধি দিয়াত সেই দিনাৰ পৰাহে তেওঁৰ সন্তোষ হ’ল আৰু চাঙ্গমাই কাটিবলৈ এড়িলে। {{gap}}স্বৰ্গদেৱৰ ইমানহে বল আছিল যে লড়ি অহা হাতীক দাঁতত ধৰি ৰাখিছিল। বলী মানুহবিলাকক প্ৰায় নিৰ্দ্দয়, ক্ৰুৰ আৰু নিমৰমীয়াল দেখি। এইজন৷ স্বৰ্গদেৱৰ যে সেই স্বভাব আছিল তাৰ প্ৰমাণ চাঙ্গমাইবিলাকক অকাৰণত কটা আৰু শালত দিওঁতাৰ ফলীয়া অনেকক ভুৰ বান্ধি উটাই দিয়াৰ দ্বাৰা জানিব পাৰি। বাহুল্যৰূপে ৰাজনীতি চালে এই দুটিৰ শেষৰ কাৰ্য্যৰ কিছুমান ৰক্ষা কৰিব পাৰি, কিন্তু প্ৰথমৰ কাৰ্য্যটিত কোনো মতে তেওঁক ক্ষেমিব নোৱাৰি।<ref>এনে কথা প্ৰচাৰিত আছে বোলে গদাধৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ কোপ দৃষ্টি মহন্ত সকলৰ ওপৰত পড়াত অনেক ব্রাহ্মণ যিসকলে মহন্তৰ শাৰী লবলৈ উদ্যোগ কৰিছিল বা কৰিবলৈ উপক্ৰম কৰিবলৈ ধৰিছিল সেইসকলে দেশ এড়ি বিদেশলৈ গ'ল। ৰাজশাহী জিলাৰ বড়ল নদীৰ ওচৰত কেতবিলাকৰ ব্ৰাহ্মণ আছে। সেইসকলৰ অনেকেই এই সময়তে কামৰূপ এড়ি তাত বাস কৰি থকা লোকৰ সন্তান। এই ব্রাহ্মণ সকলক এতিয়াও “কামৰূপী বৈদিক” বোলে। </ref><noinclude>{{Rule|}}</noinclude> 5s7tqsv6pi72dpeztk6sxs1fxobl70w প্ৰকাশক:লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল 108 72186 249862 249352 2026-05-13T05:04:19Z BabulB 104 249862 wikitext text/x-wiki ==ইতিহাস== ১৯৪২ চনত গুৱাহাটীৰ পানবজাৰত স্থাপিত লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল (এল বি এছ) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এক অগ্ৰণী গ্ৰন্থ বিক্ৰেতা আৰু প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান। প্ৰথম অৱস্থাত আইনৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক গ্ৰন্থ যোগান উদ্দেশ্য বিচিত্ৰ নাৰায়ণ দত্ত বৰুৱাৰ দ্বাৰা স্থাপিত এই প্ৰতিষ্ঠানটো অসমীয়া সাহিত্যৰ আগশাৰীৰ প্ৰকাশক হিচাপে বিকশিত হৈছিল। লয়াৰ্ছ বুক ষ্টলে [[w:সৌৰভ কুমাৰ চলিহা|সৌৰভ কুমাৰ চলিহা]], [[w:ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া|ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া]], [[w:হীৰেন গোহাঁই|হীৰেন গোহাঁই]] আদি উল্লেখযোগ্য লেখকৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছিল। ১৯৭০ৰ দশকত প্ৰতিষ্ঠানটো পৰিচালনাৰ ভাৰ লয় খগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দত্ত বৰুৱাই।<ref>https://guwahatiplus.com/guwahati/lawyer-s-book-stall-pioneers-of-publishing-houses-of-assam</ref> ==প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ== {{Tlist start |sparql={{#invoke:SPARQL|get_sparql_query}} |columns=item,label,P577,P655,P98,P1433,P1957,P123 |row_template=Edition row |skip_table=1 |freq=365 |sort=P577 }} {{Edition row|item = [[:d:Q123553874|Q123553874]]|label = [[ৰণ্ জেউতি]]|P577 = 1955|P1957 = ৰণ্ জেউতি.pdf |P50 =[[লেখক:ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰঠাকুৰ|ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰঠাকুৰ]] }} {{Edition row|item = [[:d:Q118127841|Q118127841]]|label = [[চলচ্চিত্ৰ]]|P577 = 1996|P1957 = Chalachitra.pdf |P50 =[[লেখক:উৎপল দত্ত|উৎপল দত্ত]] }} {{Edition row|item = [[d:Q135261055|Q135261055]]|label = [[অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব]]|P577 = 1999|P1957 = অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu |P50 =[[লেখক:কালিৰাম মেধি|কালিৰাম মেধি]] }} {{Edition row|item = [[:d:Q135422441|Q135422441]]|label = [[ৰূপালীম]]|P577 =১৯৬০|P1957 = ৰূপালীম.djvu|P50 =[[লেখক:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা|জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা]] }} #[[সীতাহৰণ-কাব্য]] # [[তোমালৈ]] #[[মহামতি গোপালকৃষ্ণ গোখ্‌লে]] #[[ত্ৰিপদী]] #[[বুৰঞ্জীৰ বাণী]] #[[শিশু-মহাভাৰত]] #[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ]] #[[গোলাম]] #[[কীৰ্ত্তন-ঘোষা আৰু নাম-ঘোষা]] {{Tlist end}} ==তথ্যউৎস== {{Reflist}} [[শ্ৰেণী:প্ৰকাশক]] qrofugrdeof9g9emi7xbrael90nlmx9 সদস্য:BabulB/পৰীক্ষাগাৰ-১ 2 74720 249830 249567 2026-05-12T13:11:52Z BabulB 104 249830 wikitext text/x-wiki # Hanging indent [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১০৮]] # Overfloat left [[পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/৪৯]] # Float left [[পৃষ্ঠা:শান্তি-দূত.pdf/১১]] # dtpl template (index) [[পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৭]] # ভুল শুধৰণি [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১১০]]# # বিজ্ঞাপন (ঈশান) [[পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/২২]] # জাননী [[পৃষ্ঠা:শিশু লীলা.djvu/৪০]] #কলাম/সূচী [[পৃষ্ঠা:কবিতা-পুথি.pdf/১১]] #সূচী [[পৃষ্ঠা:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf/৭]] #নাটকৰ চৰিত্ৰ [[পৃষ্ঠা:লৱ-কুশ.pdf/৫]] # Overfloat image [[পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩]] # image flot: পাতা:ভারতবর্ষের ইতিহাস - হেমলতা দেবী (১৯১৩).pdf/২৩ * বাংলা প্ৰচ্ছদ পৃষ্ঠা https://w.wiki/JHAS * বাংলা সূচী https://w.wiki/JHAn * স্থানীয়ভাবে ফাইল আপলোড https://w.wiki/GSe6 * সুজাতা খেলাঘৰ https://w.wiki/JEvJ *প্ৰতিযোগিতাৰ ফলাফল https://wscontest.toolforge.org/c/371 *চাইটনটিচ [[মিডিয়াৱিকি:Sitenotice]] চাইটনটিচৰ নমুনা <div style="text-align: center; font-weight: color: #006400; background: #f8f8f8; padding: 8px; border: 1px solid #ccc;"> অসমীয়া ৱিকিউৎসত '''[[ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ ২০২৬|মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা, মাৰ্চ ২০২৬]]''' আৰম্ভ হৈছে। এই প্ৰতিযোগিতা '''১৫ মাৰ্চ, ২০২৬ৰ পৰা ১৫ এপ্ৰিল, ২০২৬'''লৈ চলিব। আপুনিও ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰক আৰু ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধনেৰে অসমীয়া সমল বৃদ্ধি কৰাত সহভাগী হওক। </div> {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="50%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- |বনফুল || … || | style="text-align:right" |১ |} ;মুদ্ৰন সংশোধন হাতত লোৱা গ্ৰন্থ # দিল্লী দায়েৰী মহাত্মা গান্ধী # কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ সূচী ঠিক কৰিবলগীয়া আছে। ;তৈয়াৰ কৰা সংস্কৰণ পৃষ্ঠাবোৰ # [[আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন চৰিত্ৰ (বৰুৱা)]] (completed) # [[গাওঁবুঢ়া (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[ভানুমতী (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[লাহৰী (গোহাঞিবৰুৱা)]] ;যিবোৰ গ্ৰন্থ ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা নাই, কিন্তু ৱিকিডাটা তৈয়াৰ হৈছে # [[সূচী:মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী.pdf]] # [[সূচী:অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu]] ;ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা গ্ৰন্থ, কিন্তু প্ৰুফৰিড সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই # [[বুদ্ধদেৱ]] ==প্ৰকাশকৰ তথ্য নথকা পৃষ্ঠা== # [[চিকাৰ কাহিনী]] #[[সূচী:কাম-ৰূপ - ডিম্বেশ্বৰ নেওগ.djvu]] # [[সাধনা]] # [[নিবেদন]] # [[বৈদেহী-বিচ্ছেদ]] # [[আসাম বুৰন্‌জি পুথি]] # [[অমূল্য ৰত্ন]] ==মই ট্ৰান্সক্লুড কৰা গ্ৰন্থ== #[[অৰণ্য কাণ্ড]] #[[গল্প সংকলন]] #[[শকুনিৰ প্ৰতিশোধ]] ==সদ্যহতে চোৱাচিতা কৰিবলগীয়া গ্ৰন্থ== # [[সূচী:আদৰণি সম্ভাষণ.pdf]] n4cr60rukt3sn47k2v656zmsbaqmh1w 249863 249830 2026-05-13T05:06:53Z BabulB 104 249863 wikitext text/x-wiki # Hanging indent [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১০৮]] # Overfloat left [[পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/৪৯]] # Float left [[পৃষ্ঠা:শান্তি-দূত.pdf/১১]] # dtpl template (index) [[পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৭]] # ভুল শুধৰণি [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১১০]]# # বিজ্ঞাপন (ঈশান) [[পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/২২]] # জাননী [[পৃষ্ঠা:শিশু লীলা.djvu/৪০]] #কলাম/সূচী [[পৃষ্ঠা:কবিতা-পুথি.pdf/১১]] #সূচী [[পৃষ্ঠা:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf/৭]] #নাটকৰ চৰিত্ৰ [[পৃষ্ঠা:লৱ-কুশ.pdf/৫]] # Overfloat image [[পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩]] # image flot: পাতা:ভারতবর্ষের ইতিহাস - হেমলতা দেবী (১৯১৩).pdf/২৩ * বাংলা প্ৰচ্ছদ পৃষ্ঠা https://w.wiki/JHAS * বাংলা সূচী https://w.wiki/JHAn * স্থানীয়ভাবে ফাইল আপলোড https://w.wiki/GSe6 * সুজাতা খেলাঘৰ https://w.wiki/JEvJ *প্ৰতিযোগিতাৰ ফলাফল https://wscontest.toolforge.org/c/371 *চাইটনটিচ [[মিডিয়াৱিকি:Sitenotice]] চাইটনটিচৰ নমুনা <div style="text-align: center; font-weight: color: #006400; background: #f8f8f8; padding: 8px; border: 1px solid #ccc;"> অসমীয়া ৱিকিউৎসত '''[[ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ ২০২৬|মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা, মাৰ্চ ২০২৬]]''' আৰম্ভ হৈছে। এই প্ৰতিযোগিতা '''১৫ মাৰ্চ, ২০২৬ৰ পৰা ১৫ এপ্ৰিল, ২০২৬'''লৈ চলিব। আপুনিও ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰক আৰু ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধনেৰে অসমীয়া সমল বৃদ্ধি কৰাত সহভাগী হওক। </div> {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="50%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- |বনফুল || … || | style="text-align:right" |১ |} ;মুদ্ৰন সংশোধন কৰা গ্ৰন্থ [[ওমৰ তীৰ্থ]], ;মুদ্ৰন সংশোধন হাতত লোৱা গ্ৰন্থ # দিল্লী দায়েৰী মহাত্মা গান্ধী # কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ সূচী ঠিক কৰিবলগীয়া আছে। ;তৈয়াৰ কৰা সংস্কৰণ পৃষ্ঠাবোৰ # [[আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন চৰিত্ৰ (বৰুৱা)]] (completed) # [[গাওঁবুঢ়া (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[ভানুমতী (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[লাহৰী (গোহাঞিবৰুৱা)]] ;যিবোৰ গ্ৰন্থ ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা নাই, কিন্তু ৱিকিডাটা তৈয়াৰ হৈছে # [[সূচী:মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী.pdf]] # [[সূচী:অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu]] ;ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা গ্ৰন্থ, কিন্তু প্ৰুফৰিড সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই # [[বুদ্ধদেৱ]] ==প্ৰকাশকৰ তথ্য নথকা পৃষ্ঠা== # [[চিকাৰ কাহিনী]] #[[সূচী:কাম-ৰূপ - ডিম্বেশ্বৰ নেওগ.djvu]] # [[সাধনা]] # [[নিবেদন]] # [[বৈদেহী-বিচ্ছেদ]] # [[আসাম বুৰন্‌জি পুথি]] # [[অমূল্য ৰত্ন]] ==মই ট্ৰান্সক্লুড কৰা গ্ৰন্থ== #[[অৰণ্য কাণ্ড]] #[[গল্প সংকলন]] #[[শকুনিৰ প্ৰতিশোধ]] ==সদ্যহতে চোৱাচিতা কৰিবলগীয়া গ্ৰন্থ== # [[সূচী:আদৰণি সম্ভাষণ.pdf]] qse9gmvbwbu3o6ohe572wgqo7fdqxgt 249864 249863 2026-05-13T05:07:37Z BabulB 104 249864 wikitext text/x-wiki # Hanging indent [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১০৮]] # Overfloat left [[পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/৪৯]] # Float left [[পৃষ্ঠা:শান্তি-দূত.pdf/১১]] # dtpl template (index) [[পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৭]] # ভুল শুধৰণি [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১১০]]# # বিজ্ঞাপন (ঈশান) [[পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/২২]] # জাননী [[পৃষ্ঠা:শিশু লীলা.djvu/৪০]] #কলাম/সূচী [[পৃষ্ঠা:কবিতা-পুথি.pdf/১১]] #সূচী [[পৃষ্ঠা:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf/৭]] #নাটকৰ চৰিত্ৰ [[পৃষ্ঠা:লৱ-কুশ.pdf/৫]] # Overfloat image [[পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩]] # image flot: পাতা:ভারতবর্ষের ইতিহাস - হেমলতা দেবী (১৯১৩).pdf/২৩ * বাংলা প্ৰচ্ছদ পৃষ্ঠা https://w.wiki/JHAS * বাংলা সূচী https://w.wiki/JHAn * স্থানীয়ভাবে ফাইল আপলোড https://w.wiki/GSe6 * সুজাতা খেলাঘৰ https://w.wiki/JEvJ *প্ৰতিযোগিতাৰ ফলাফল https://wscontest.toolforge.org/c/371 *চাইটনটিচ [[মিডিয়াৱিকি:Sitenotice]] চাইটনটিচৰ নমুনা <div style="text-align: center; font-weight: color: #006400; background: #f8f8f8; padding: 8px; border: 1px solid #ccc;"> অসমীয়া ৱিকিউৎসত '''[[ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ ২০২৬|মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা, মাৰ্চ ২০২৬]]''' আৰম্ভ হৈছে। এই প্ৰতিযোগিতা '''১৫ মাৰ্চ, ২০২৬ৰ পৰা ১৫ এপ্ৰিল, ২০২৬'''লৈ চলিব। আপুনিও ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰক আৰু ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধনেৰে অসমীয়া সমল বৃদ্ধি কৰাত সহভাগী হওক। </div> {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="50%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- |বনফুল || … || | style="text-align:right" |১ |} ;মুদ্ৰন সংশোধন কৰা গ্ৰন্থ [[ওমৰ তীৰ্থ]], [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ]] ;মুদ্ৰন সংশোধন হাতত লোৱা গ্ৰন্থ # দিল্লী দায়েৰী মহাত্মা গান্ধী # কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ সূচী ঠিক কৰিবলগীয়া আছে। ;তৈয়াৰ কৰা সংস্কৰণ পৃষ্ঠাবোৰ # [[আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন চৰিত্ৰ (বৰুৱা)]] (completed) # [[গাওঁবুঢ়া (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[ভানুমতী (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[লাহৰী (গোহাঞিবৰুৱা)]] ;যিবোৰ গ্ৰন্থ ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা নাই, কিন্তু ৱিকিডাটা তৈয়াৰ হৈছে # [[সূচী:মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী.pdf]] # [[সূচী:অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu]] ;ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা গ্ৰন্থ, কিন্তু প্ৰুফৰিড সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই # [[বুদ্ধদেৱ]] ==প্ৰকাশকৰ তথ্য নথকা পৃষ্ঠা== # [[চিকাৰ কাহিনী]] #[[সূচী:কাম-ৰূপ - ডিম্বেশ্বৰ নেওগ.djvu]] # [[সাধনা]] # [[নিবেদন]] # [[বৈদেহী-বিচ্ছেদ]] # [[আসাম বুৰন্‌জি পুথি]] # [[অমূল্য ৰত্ন]] ==মই ট্ৰান্সক্লুড কৰা গ্ৰন্থ== #[[অৰণ্য কাণ্ড]] #[[গল্প সংকলন]] #[[শকুনিৰ প্ৰতিশোধ]] ==সদ্যহতে চোৱাচিতা কৰিবলগীয়া গ্ৰন্থ== # [[সূচী:আদৰণি সম্ভাষণ.pdf]] cv5wvhl6uffr788ybzuqlvoupaifbrp 249888 249864 2026-05-13T05:29:05Z BabulB 104 249888 wikitext text/x-wiki # Hanging indent [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১০৮]] # Overfloat left [[পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/৪৯]] # Float left [[পৃষ্ঠা:শান্তি-দূত.pdf/১১]] # dtpl template (index) [[পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৭]] # ভুল শুধৰণি [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১১০]]# # বিজ্ঞাপন (ঈশান) [[পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/২২]] # জাননী [[পৃষ্ঠা:শিশু লীলা.djvu/৪০]] #কলাম/সূচী [[পৃষ্ঠা:কবিতা-পুথি.pdf/১১]] #সূচী [[পৃষ্ঠা:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf/৭]] #নাটকৰ চৰিত্ৰ [[পৃষ্ঠা:লৱ-কুশ.pdf/৫]] # Overfloat image [[পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩]] # image flot: পাতা:ভারতবর্ষের ইতিহাস - হেমলতা দেবী (১৯১৩).pdf/২৩ * বাংলা প্ৰচ্ছদ পৃষ্ঠা https://w.wiki/JHAS * বাংলা সূচী https://w.wiki/JHAn * স্থানীয়ভাবে ফাইল আপলোড https://w.wiki/GSe6 * সুজাতা খেলাঘৰ https://w.wiki/JEvJ *প্ৰতিযোগিতাৰ ফলাফল https://wscontest.toolforge.org/c/371 *চাইটনটিচ [[মিডিয়াৱিকি:Sitenotice]] চাইটনটিচৰ নমুনা <div style="text-align: center; font-weight: color: #006400; background: #f8f8f8; padding: 8px; border: 1px solid #ccc;"> অসমীয়া ৱিকিউৎসত '''[[ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ ২০২৬|মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা, মাৰ্চ ২০২৬]]''' আৰম্ভ হৈছে। এই প্ৰতিযোগিতা '''১৫ মাৰ্চ, ২০২৬ৰ পৰা ১৫ এপ্ৰিল, ২০২৬'''লৈ চলিব। আপুনিও ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰক আৰু ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধনেৰে অসমীয়া সমল বৃদ্ধি কৰাত সহভাগী হওক। </div> {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="50%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- |বনফুল || … || | style="text-align:right" |১ |} ;মুদ্ৰন সংশোধন কৰা গ্ৰন্থ [[ওমৰ তীৰ্থ]], [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ]] ;মুদ্ৰন সংশোধন হাতত লোৱা গ্ৰন্থ # দিল্লী দায়েৰী মহাত্মা গান্ধী # আসাম বুৰঞ্জী ;তৈয়াৰ কৰা সংস্কৰণ পৃষ্ঠাবোৰ # [[আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন চৰিত্ৰ (বৰুৱা)]] (completed) # [[গাওঁবুঢ়া (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[ভানুমতী (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[লাহৰী (গোহাঞিবৰুৱা)]] ;যিবোৰ গ্ৰন্থ ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা নাই, কিন্তু ৱিকিডাটা তৈয়াৰ হৈছে # [[সূচী:মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী.pdf]] # [[সূচী:অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu]] ;ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা গ্ৰন্থ, কিন্তু প্ৰুফৰিড সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই # [[বুদ্ধদেৱ]] ==প্ৰকাশকৰ তথ্য নথকা পৃষ্ঠা== # [[চিকাৰ কাহিনী]] #[[সূচী:কাম-ৰূপ - ডিম্বেশ্বৰ নেওগ.djvu]] # [[সাধনা]] # [[নিবেদন]] # [[বৈদেহী-বিচ্ছেদ]] # [[আসাম বুৰন্‌জি পুথি]] # [[অমূল্য ৰত্ন]] ==মই ট্ৰান্সক্লুড কৰা গ্ৰন্থ== #[[অৰণ্য কাণ্ড]] #[[গল্প সংকলন]] #[[শকুনিৰ প্ৰতিশোধ]] ==সদ্যহতে চোৱাচিতা কৰিবলগীয়া গ্ৰন্থ== # [[সূচী:আদৰণি সম্ভাষণ.pdf]] 3bbedrwvnaai3r5re9aysabzc3qjckc সূচী:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf 106 85175 249872 249297 2026-05-13T05:22:28Z BabulB 104 249872 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2to3="প্ৰকাশন" 4="সূচী" 5="নিবেদন" 6="সূচী" 7="নিবেদন" 8="নিবেদন" 9="নিবেদন" 10="নিবেদন" 11="নিবেদন" 12="নিবেদন" 13="নিবেদন" 14="নিবেদন" 15="নিবেদন" 16="উচৰ্গা" 17="—"18="1"/> |Volumes= |Remarks={{পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪}} {{পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৬}} |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 6pkqn8oex4wmy7mfmzew0q319jvas22 249873 249872 2026-05-13T05:23:52Z BabulB 104 249873 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2to3="প্ৰকাশন" 4="সূচী" 5="নিবেদন" 6="সূচী" 7="নিবেদন" 8="নিবেদন" 9="নিবেদন" 10="নিবেদন" 11="নিবেদন" 12="নিবেদন" 13="নিবেদন" 14="নিবেদন" 15="নিবেদন" 16="উচৰ্গা" 17="—"18="1"/> |Volumes= |Remarks={{Scrollpane|height=550px| {{পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪}} {{পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৬}} }} |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 0f3woxlr17jok1r68asmx89acw1ynl4 সূচী:ৰত্নাকৰ.pdf 106 86052 249895 237643 2026-05-13T09:02:19Z BabulB 104 249895 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=ৰত্নাকৰ |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=কৰুণাধৰ বৰুৱা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=কৰুণাধৰ বৰুৱা |Address=যোৰহাট |Year=1947 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=V |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} h7bqpyun3ocrg92ggevcyir3belr2ib পৃষ্ঠা:ৰত্নাকৰ.pdf/১০ 104 86747 249890 237851 2026-05-13T05:31:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249890 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৪|ৰত্নাকৰ|[ ১ম অ/ ২য় দৃ}} {{Rule|}}</noinclude>{{Dhr|2em}} <center>{{Xxxx-larger|২য় দৃশ্য – ৰত্নাকৰৰ ঘৰ।}}</center> {{Dhr|1em}} <center>[ ৰত্নাকৰ-পত্নী সুচেতাৰ প্ৰবেশ। ]</center> {{Playscript|gap=4|সুচেতা — |বামুণৰ ল'ৰা বামুণীয়া ৰীতিত চলিব পায়।তাকে নকৰি তেওঁ কৰিছে কি— নিচা ভাং খাইচে, ডকা দিচে মানুহ মাৰিছে। ভাল কথা কলেও নুশুনে; শুনক ছাৰি তেওঁৰহে দেখোন খংটো চাব হয় — মাৰিবলৈকে আহে। মানুহ মাৰিনো বাৰু কোনোবাই ঘৰ এখন চলাই থাকিব পাৰেনে? আজি সাত দিন বোলে মাৰিবলৈ মানুহ পোৱা নাই আৰু সেইবাবেই এতিয়া এই বান্দীৰ দুসজীয়াকৈ আধাপেটী। আজি আকৌ আধাপেটী হ'লেও ভালহে বুলিছো। একঠা চাউলেৰেনো বাৰু কাক দিম? শহুৰ-শাহুকে দিমনে, গৃহস্থকে দিমনে, নাই নিজলৈকে থম? যি হয় হ'ব পাচত, যাওঁ এতিয়া শাক-পাত দুডালমান বিচাৰি আনি সেই চাউলকিটাকে বহাই দিওঁগৈ। ( গৈ গৈ ) মোৰো আৰু ভাল কপাল বুলিছোঁ। ( প্ৰস্থান )}} <center>[হাতত দুটা টোপোলা আৰু এডাল ডাঙৰ লাঠি লৈ ৰত্নাকৰৰ প্ৰবেশ। ]</center> {{Playscript|gap=4|ৰত্নাকৰ—|( টোপোলা লাঠি থৈ ) হে'ৰ চাওঁ এবেলি আহি যা। ( ৰৈ ) বোলো শুনিচনে, আহি যা এবাৰ।}}<noinclude></noinclude> 5q7f2qglxlbisd2v51bpbs5sp28rjn0 পৃষ্ঠা:ৰত্নাকৰ.pdf/১১ 104 86748 249891 237991 2026-05-13T05:31:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249891 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১ম অ/২য় দৃ ]|ৰত্নাকৰ|৫}} {{Rule|}}</noinclude>{{Playscript|gap=4|সুচে― |( ভিতৰৰ পৰা ) ৰ'বা গৈছো।}} {{Playscript|gap=4|ৰত্না― |সোনকালে আহ।{{gap|3em}}[ সুচেতাৰ প্ৰবেশ ]}} {{Playscript|gap=4|সুচে—|কেলৈ মাতিছ ?}} {{Playscript|gap=4|ৰত্না—|চাওঁ এইবোৰ লৈ যা, সামৰি থগৈ ৷}} {{Playscript|gap=4|সুচে― |( গহীনকৈ ) থম বাৰু ।}} {{Playscript|gap=4|ৰত্না – |বৰ গহীনাই কলি দেখোন । ( মুখলৈ চাই ) হে’ৰ, তোৰ হ'ল কি ? মুখখন দেখোন পাচি যেনকৈ ওলোমাই আছ ?}} {{Playscript|gap=4|সুচে— |দুসজীয়াকৈ আধাপেটীৰ পাচত কাৰো মুখ পূর্ণিমা জোনটোৰ নিচিনা হৈ নেথাকে ।}} {{Playscript|gap=4|ৰত্না— |আধাপেটী! কোনে তোক আধাপেটীকৈ থাকিবলৈ কৈছে ?}} {{Playscript|gap=4|মুচে―| মুখ ফালি হওতে কোনেও কোৱা নাই—কামেৰে তুমিয়েই কৈছা ।}} {{Playscript|gap=4|ৰত্না—|মই! মই কৈছো !!}} {{Playscript|gap=4|সুচে―| হয়, তুমিয়েই কৈছা একৰকমে। পৰহি সেই চাউল-মাহকিটা আনি দিওতে কি কৈছিলা মনত আছেনে ? তাৰে তিনি সাজ অঁটাব লাগিব বুলি কোৱা নাছিলানে ? সেইকিটা চাউল-মাহেবেনো ৪টা মানুহৰ তিনি সাজ কোনোবাই জোৰাব পাৰেনে ? তুমিয়েই কোৱাচোন বাৰু জোৰেনে নোজোৰে ?}} {{Playscript|gap=4|ৰত্না—|কৈছো; নোজোৰে বাৰু৷ পিচে নুজুৰিলে নোজেৰে বুলি ক'বলৈ তোৰ মুখ নাছিলনে, নাই কোনোবাই}}<noinclude></noinclude> g3qz4t8bel5xc0rvlyc05z9csxr3tyy পৃষ্ঠা:ৰত্নাকৰ.pdf/১২ 104 86754 249892 238057 2026-05-13T05:31:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249892 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬|ৰত্নাকৰ|[ ১ম অ / ২য় দৃ}} {{Rule|}}</noinclude> {{Playscript||তোৰ ওঁঠত শলা মাৰি থৈছিল। ( সুচেতা মনে মনে থাকে ) মনে মনে ৰলি কিয় ? মোক ডকা দিবলৈ, মানুহ মাৰিবলৈ হাক দিবৰ সময়ত দেখোন পুথি-পাঁজীৰ বচনেৰে মুখত আখৈ ফুটে, এতিয়া নেমাত কেলৈ ? ( ৰৈ ) শুন, এই বেলিৰ পৰা এনেকৈ খেপ ধৰি আধাপেটীকৈ থকা বুলি কেতিয়াবা গম পাবলৈ হ'লে, গলধনত একা তোৰ মূৰ নেথাকিব । ( ৰৈ ) চাওঁ খোল এই টোপোলাটো । ( সুচেতাই খোলে ) কি কি কাপোৰ আছে চা।}} {{Playscript|সুচে—|( চাই চাই ) এখন চুৰিয়া — এখন চাদৰ—এ, তেজ, তেজ দেখোন এইবোৰ ।}} {{Playscript|ৰত্না–|হয়, তেজৰ ডাগ সেইবোৰ । ( দূৰত শিঙা বাজে ) সেয়া শিঙা বাজিছে কোনোবা মানুহ আহিছে হ’ব পায়। সৌ সিটো টোপোলাতে চাউল-মাহ আছে । মই এতিয়া যাওঁ, ঘূৰোতে মোৰ বেলি হ'ব পাৰে ; মোলৈ নৰবি, তহঁতে ভাত খাবি । ( যাব খুজি) অ' আৰু এটা কথা, ভাত খাই উঠি নৈত গৈ এই কাপোৰ কিখন তেজৰ ডাগ নথকাকৈ ভালকৈ ধুই থবি।}} {{Playscript|সুচে—|মই ধুব নোৱাৰোঁ ।}} {{Playscript|ৰত্না—|তই ধুব নোৱাৰ ? কোনে ধুব, মই ধুম নে ?}} {{Playscript|সুচে— |তেহেলৈ যেয়ে ধোৱক মোক কেলৈ লাগিছে । মৰা মানুহৰ তেজ লগা কাপোৰ মই ধুব নোৱাৰোঁ ।}}<noinclude></noinclude> moay2mbbdlikz4ef7a0s07jlkb57sgr পৃষ্ঠা:ৰত্নাকৰ.pdf/১৩ 104 86755 249893 237979 2026-05-13T05:31:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249893 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১ম অ/২য় দৃ]|ৰত্নাকৰ|৭}} {{Rule|}}</noinclude> <center>( আকৌ শিঙা বাজে )</center> {{Playscript|gap=4|ৰত্না – |ধুবলৈ কৈছো ধুই থবি।}} {{Playscript|gap=4|সুচে—|কৈছো নহয়, মই নোধোওঁ বুলি ।}} {{Playscript|gap=4|ৰত্না — |ধুবি হ'বলা ।}} সুচে— নোধোওঁ মই । {{Playscript|gap=4|ৰত্না – |নোধোৱ তই, হয়নে, নোধোৱ ? (চৰ মাৰি) ধুবিনে, ধুবিনে এতিয়া ? ( ৰৈ ) বান্ধ, আকৌ টোপোলা বান্ধ । ( সুচেতা ৰৈ থাকে ) নেবান্ধিলিনে ? লাগেনেকি আকৌ এপাট ? ( সুচেতাই বান্ধে ) এতিয়া লৈ যা দুইটা টোপোলা। (সুচেতা নেযায় ) নিনিলিনে ? (সুচেতাই টোপোলা দুটা লৈ খঙেৰে গুচি যায়।— বত্নাকৰে ভিতৰলৈ চাই ) ম‍ই ঘূৰি আহোগৈ, ঘূৰি আহি ধোৱা কাপোৰ নেদেখিবলৈ হ'লে গম পাবি কেনেটোলৈ পৰিছ !}} <center>[ লাঠি লৈ বেগৰে প্ৰস্থান । ]</center> <center>⸻</center><noinclude></noinclude> t1n876qfbcfbp9asmtulcf86kn6eedv পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২১ 104 86831 249874 237956 2026-05-13T05:24:47Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249874 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৩||জীয়া-বাঁৰী}}</noinclude>কিন্তু বিলাতত পঢ়িবৰ সম্বল কত ? এই বিষয় অধ্যাপকতে তেওঁৰ সম্পুৰ্ণ ভৰষা । কিন্তু অধ্যাপকে তেওঁৰ এই উদ্যমৰ একো ভূ-ভটং নাপায়। এই বিষয় যাদৱেও অধ্যাপকক একো কথা কোৱা নাই । {{gap}}প্রায় সকলো যো-জা হৈ উঠাত এদিন চল চাই অধ্যাপকক তেওঁৰ মনৰ অভিলাষ জনালে। উত্তৰত অধ্যাপকে সংক্ষেপে মাত্র ইয়াকে কলে — “আগেয়ে বিয়া-বাৰু কৰোৱা; সেইবোৰ পাছৰ কথা।” {{gap}}যাদৱে ভাবিলে বিলাতত ভাৰতীয় ডেকাৰ পাপাচাৰৰ কথা আজিকালি কাৰো অবিদিত নহয় । সেই কাৰণে অধ্যাপকে তেওঁক বিয়া ৰূপ নৈতিক অধঃপতনৰ ৰক্ষা কবচ পিন্ধাইহে বিলাতলৈ পঠাব খোজে। কিন্তু যি মোৰ নামত মাটিত সাত কিল মাৰে, যাৰ প্ৰতি মোৰ প্ৰাণৰ অকণো তান নাই বৰং ঘৃণাহে জমা হৈ দ'ম বান্ধি আছে, তেওঁক বিয়া কৰাওঁ কেনেকৈ ? অথচ বিয়া নকৰালেতো অধ্যাপকৰ মনত ছুৱা হলোঁ আৰু বিলাতলৈ যোৱাও পাণীৰ লাৰু বন্ধা যেন হল । গতিকে এই জটিল সমস্যাৰ সমাধান কি ? {{gap}}ভবিষ্যত জীৱনৰ ৰূপালি আশাৰ মোহিনী ৰূপত ভোল গৈ এই উচ্চাকাঙ্ক্ষী ডেকাই সংসাৰ-সুখলৈ পিঠি দি নিজৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে এই বিবাহত সম্মতি দিলে। এই কপটতা, এই আত্ম-বলিদানৰ উদ্দেশ্য জ্ঞান-স্পৃহা নে ডিগ্রিৰ মোহ ? জ্ঞানী লোকে কয় বোলে—অসৎ উপায়েৰে মনৰ কোনো সদিচ্ছা পূৰণ হব নোৱাৰে ।<noinclude></noinclude> 17klrjd92uaz25og03d58yd6d4xxklo পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৩ 104 86834 249875 237959 2026-05-13T05:25:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249875 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৫||জীয়া বাঁৰী}}</noinclude>নাই। দৰাৰ মন বিয়াৰ আনন্দ-উৎসৱকো তল পেলাই সাগৰৰ সিপাৰে বিচৰণ কৰিছিল আৰু কন্যাৰ বিয়া-বিৰোধী মন ভবিষ্যত বন্ধনৰ দুখৰ কথা ভাবি ঘৃণাৰে ভৰি পৰিছিল । {{gap}}অধ্যাপক-পত্নীয়ে জীয়েকৰ মানসিক অশান্তিলৈ লক্ষ্য নকৰা নহয় । জীয়েকৰ নিৰানন্দ আৰু নিৰ্ব্বিকাৰ ভাৱ দেখি তেওঁৰ মনতক দুখ । তেওঁ এদিন অণুক অকলশৰীয়াকৈ মাতি নি কলে-“আই ! এই বয়সত, এনে আনন্দৰ দিনত, তোৰ এনে গহীন-গম্ভীৰ মূৰ্ত্তি ভাল নহয়। সাধাৰণতে হাঁহি-ধেমালিৰহে এই বয়স । তই আজি কিছুদিনৰ পৰা মনটো মাৰি থাক কিয় ?” {{gap}}অণুৱে মাকক সংক্ষেপে চিৰকুমাৰী হৈ থকাৰ অভিলাষ জনালে । অকস্মাৎ ঘৰৰ ভিতৰত সাপ দেখি ভয়ত উধাতু খাই বাহিৰলৈ লৰি অহাৰ দৰে মাকে জীয়েকৰ কথা শুনি লৰি আহি অণুক সাবটি ধৰি একে উশাহতে কলে—“আই ; তোক এই বুদ্ধি কোনে দিলে ? তোৰ এনে মতি কিয় হল ?” {{gap}}তাৰ পাছত তেওঁ নানা প্রকাৰ বুজনিৰে গাত চেঁচা হাত বুলাই কবলৈ ধৰিলে “আই ! তই সংসাৰ ধৰ্ম্মৰ বিৰোধী মত প্ৰকাশ কৰিছ কিয় ? বিয়া কৰালে দেশৰ হিত, সমাজৰ সেৱা কৰিব নোৱাৰি, এই কথা তোক কোনে কলে ? সেইটো তোৰ বুজাৰ ভুল। বৰং শাস্ত্ৰকাৰ সকলে সকলো আশ্ৰমতকৈ গৃহস্থাশ্রমকে শ্রেষ্ঠ আসন দিছে ৷ পৃথিবীৰ সৰহ ভাগ মানুহেই সেই আশ্ৰম ভুক্ত । সচাঁকৈয়ে গৃহস্থাশ্ৰমত সেৱাৰ ক্ষেত্ৰ যিমান বহল আৰু ব্যাপক, আন কোনো আশ্রমতে তিমান নহয় ৷<noinclude></noinclude> 2fr2pyku8fzfb1qn9drm4vsv9icri7t পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৪ 104 86885 249876 238065 2026-05-13T05:25:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249876 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|গল্প লহৰি||১৬}}</noinclude>মোৰ মূৰকে খাৱ আই! তই এই অদ্ভুত সঙ্কল্প এৰ। বিশেষ যাদৱ ভাল লৰা। তাৰ জ্ঞান-বিদ্যা-স্বাস্থ্য-চৰিত্ৰ সকলো উন্নত। তহঁতৰ মিলন সুখৰ হব। {{gap}}তদুপৰি সকলো কথা ইমান আগ বাঢ়িল যে, এই পতা বিয়া এতিয়া ভঙা অসম্ভৱ। তেনে কৰিলে সমাজে আমাক হাঁহিব, তোক বেয়া বুলিব আৰু দেউতাৰক লাজ দিব।” {{gap}}কবি সকলৰ মতে লজ্জা তিৰোতাৰ ভূষণ। তেওঁলোকৰ বুকু ফাটিলেও মুখ নুফুটে। বোধ কৰোঁ এই কাৰণেই মাকৰ যুক্তি অণুৰ মূৰত নোসোমাল যদিও লাজতে একো নকৈ একে থিৰে দূৰৈৰ আকাশৰ ফালে চাই থাকিল। {{gap}}বিয়াৰ দিন ওচৰ চাপিল। দবাঘৰীয়া মাইকী মানুহে আহি অণুক জোৰোণ পিন্ধালে। অণুয়ে সকলো ক্ৰিয়া বিনা প্ৰতিবাদে কৰি গল। বাৰিষাৰ মেঘে ঢকা আকাশৰ দৰে বাহিৰে দেখাত তেওঁৰ মনৰ অৱস্থা শান্ত; কিন্তু ভিতৰি তাৰ পেটত লুকাই থকা ধুমুহা বতাহৰ দৰে উগ্ৰ। {{gap}}সি যি কি নহক, নিৰ্দ্দিষ্ট দিনত এই দুজন অভিশপ্ত জীৱক বৈদিক মন্ত্ৰেৰে লগুণ গাঁথি মাৰি একত্ৰ কৰা হল। তেওঁ লোকৰ দেহ-মন-আত্মা এক হওক বুলি পুৰোহিতে মন্ত্ৰোচ্চাৰণ কৰিলে। কিন্তু বিয়াৰ পাছত দেখা গল যে, এজনৰো মনক মন্ত্ৰ শক্তিয়ে স্পৰ্শও নকৰিলে। যাদৱ হল বিলাত বলীয়া; বিয়া কৰোৱা তিৰোতাৰে সৈতে হাঁহি-ধেমালি কৰিবৰ তেওঁৰ ফুৰচত্ নাই। অণুৰ মন পঢ়া-শুনাত নিবিষ্ট। স্বামী-সৌভাগ্যৰ সুখৰ কথা থিত<noinclude></noinclude> fvfuv2640lzl39sbv9c1o6vewq96v3l পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৫ 104 86886 249877 238074 2026-05-13T05:25:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249877 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭||জীয়া-বাঁৰী}}</noinclude>লগাবলৈ তেওঁৰ মনত ঠাই নাই। কবি সকলে কয় যে, ফুলোঁ ফুলোঁ হোৱা ফুল-কলিয়ে যিদৰে বতাহৰ হেন্দোলনি আৰু পুৱাৰ পোহৰ পাবলৈ বিয়াকুল হয়, সেইদৰে বিয়াৰ পিচত গাভৰুৱে গিৰিয়েকৰ আদৰ আৰু হাঁহি-মাত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পাবলৈ আশা কৰে ৷ কিন্তু অণুৱে মনৰ সুখ আৰু যৌৱনব আবেগ মষিমূৰ কৰিহে স্বামীৰ ঘৰ কৰিম বুলি আহিছিল ; গতিকে স্বামীৰ বিৰহত তেওঁৰ ৰোহঁ বা ঠেহঁ একো নাই ৷ {{gap}}পুত্ৰৰ জ্ঞান-ৰত্ন আৰু স্ত্রী-ৰত্ন উভয়ে লাভ হোৱাত যাদৱৰ মাকৰ আনন্দৰ সীমা নাই । তেওঁৰ মনৰ সকলো সংকল্প আৰু জীৱনৰ সকলো আশা যেন পূৰ হল । এতিয়া মৰিবলৈকেহে বাকী । {{gap}}বিয়া-বাৰু হৈ যোৱাৰ অলপ দিনৰ পাচতে গুৱাহাটী তেওঁৰ ভাল নলগা হল । তেওঁ শোৱালকুচিলৈ যাবলৈ উৎকণ্ঠিত হৈ উঠিল । কিয়নো তেওঁ দেখিলে যে, নগৰত উজ্জ্বল চাকচিক্য আছে, কাম-কাজৰ আড়ম্বৰ আছে, পকাঘৰ আৰু পকা আলি আছে, বিজুলি বন্তিৰ চকুত ছাট্‌ মাৰি ধৰা পোহৰ আছে, কিন্তু গাওঁৰ সৰলতা নাই । গাওঁত বোকা-পানী আছে, মহ-মাখি আছে, দলাদলি আছে, কুসংস্কাৰ আছে, কিন্তু তাৰ মাজতে বিলৰ মাজৰ বোকাত গজি ফুলি থকা পদুম ফুলৰ দৰে স্নিগ্ধ সৌন্দৰ্য্যৰ সৰলতা আছে। তেওঁ গাওঁৰ জীয়াৰী, গাওঁৰ বোৱাৰী—গাওঁতে আজীৱন কটালে । গতিকে স্বামীৰ ভেঁটিৰ শান্ত সৌন্দৰ্য্যই তেওঁৰ পো-বোৱাৰীৰ সেৱা-সুখকো চেৰ পেলাই ওপৰ উঠিল ৷<noinclude></noinclude> 9xl0ero90p7dgyht8em2tojlgipdaod পৃষ্ঠা:ৰত্নাকৰ.pdf/১৪ 104 86887 249894 238100 2026-05-13T05:32:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249894 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮|ৰত্নাকৰ|[ ১ম অ/৩য় দৃ}} {{Rule|}}</noinclude><center>{{Xxxx-larger|৩য় দৃশ্য – কৈলাস।}}</center> {{Dhr|2em}} <center><big>[ শঙ্কৰ, ব্ৰহ্মা আৰু নাৰদ । ]</big> {{Dhr|2em}} — ( নাৰদৰ গীত )—</center> {{Block center|<poem>জয় শিৱ শঙ্কৰ {{gap|4em}}শম্ভু সুৰেশ্বৰ ::গিৰীশ গিৰিজা গীত পতি, চন্দ্ৰশেখৰ ঈশ {{gap|3em}}ৰূদ্ৰ আশুতোষ ::ত্রিগুণ নির্গুণ গুণ জ্যোতি। তুহু বিবিধ বেদ {{gap|3em}}প্ৰথম পৰম বোধ ::ত্রিভূবনজন তুহু গতি, বিভূতি ভূষণ ভৱ {{gap|2em}}আদি অনাদি দেব ::শ্ৰীচৰণে সদা দেহুঁ মতি ।</poem>}} {{Block center/s}} <poem>{{Overfloat left|শঙ্কৰ—}}( গীতৰ অন্তত ) সৃষ্টিপতি ব্রহ্মাদেব, নাৰদ সুমতি, পৰম সন্তুষ্ট মই দৰশন লভি উভয়কে । আৰু দেব, তুষ্ট হ'লোঁ- সুললিত সুগীতি স্তুতিত । আসন গ্রহণ কৰি প্ৰকাশ কৰক দেৱ,</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ng4j1ktcu2ycej45jnaprf1n0spx246 পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৭ 104 86891 249879 238084 2026-05-13T05:26:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249879 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৯||জীয়া-বাঁৰী}}</noinclude>কৰিবলৈ অপাৰগ। চোৱা, বিলাতৰ পৰা খনি বিষয়ৰ ডিগ্ৰি লৈ আহি আমাৰ দেশত সোধ-সোধা হাকিম হৈছে, ভূতত্ত্বৰ ডিগ্ৰি লৈ আহি ছাপাখানা চলাই জীৱন কটাইছে। বাৰিষ্টাৰ হৈ আহি আমাৰ দেশৰ আদালতত সাধাৰণ ভাৱে জীৱিকা চলাবৰ জোখাৰেও ধন ঘটিব পৰা নাই। জীৱন-সংগ্ৰামত বিলাতি ডিগ্ৰিৰ কাৰ্য্যকাৰিতা এই ৰূপ। {{gap}}ইয়াৰ পাচত জ্ঞানাৰ্জনৰ কথা। জ্ঞানাৰ্জনৰ উপায় যে কেৱল বিলাততহে আছে, ভাৰতত নাই—এই ধাৰণা সম্পূৰ্ণ সত্য নহয়। চাৰ আশুতোষ, চাৰ ৰাসবিহাৰীয়ে বিলাতলৈ নগৈও অগাধ জ্ঞান আৰু অতুল সম্পত্তি ঘটিছিল। যদিবা জ্ঞান-ভাণ্ডাৰ বিলাতত আছেই, আমাৰ দেশৰ ডেকা সকলৰ সেইৰূপ জ্ঞান-সাধনা ক'ত? বা কেইজনৰ আছে? বাৰু আজিলৈকে বিলাতী ডিগ্ৰিধাৰীৰ শতকৰা কেইজনে নিজৰ মৌলিক জ্ঞান জম৷ দি পৃথিবীৰ জ্ঞান ভাণ্ডাৰ চহকী কৰিছে, কোৱাচোন। {{gap}}ভেঁটি-মাটি বেচি কোনোৱে অতি কষ্টে এটা বিলাতি ডিগ্ৰি সংগ্ৰহ কৰিলেও, তেওঁ যি পৰিমাণ জ্ঞানৰ গপ্ লৈ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে, প্ৰকৃততে সেই পৰিমাণ বা তাৰ চাৰি ভাগৰ এভাগো জ্ঞান আহৰণ কৰি আনিব নোৱাৰে। তেওঁ লোকৰ সৰহ ভাগেই জ্ঞানৰ স্তূপাকাৰ সামগ্ৰীৰ পৰা বিশৃঙ্খল ভাৱৰ বোজা মাত্ৰ লৈ আহে। ভাৰতত তেওঁলোকে জ্ঞানৰ লগত বিশ্বাসৰ, কামৰ লগত জীৱনৰ আৰু ঘৰৰ লগত বাহিৰৰ মিল ৰাখি চলিব নোৱাৰে। এনে পৰিপাক নেহোৱা জ্ঞানৰ বোজা ভাৰ বোৱা বলদৰ চেনিৰ<noinclude></noinclude> 71jqccjspeqxzaazqo6pl884v8zhimv পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৮ 104 86895 249880 238090 2026-05-13T05:26:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249880 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|গল্প-লহৰি||২০}}</noinclude>বোজাৰ দৰে। ই মানুহৰ মানসিক স্বাস্থ্য ক্ষীণ আৰু দুৰ্ব্বলহে কৰে। {{gap}}আমাৰ দেশৰ বিলাতৰ পৰা ঘূৰি অহা ডেকাই দুবছৰ থাকে যদি চাৰি বছৰলৈ ধাৰাসাৰ বিলাতৰ কথাৰ বক্তৃতা দিয়ে। তেওঁলোকে নিজৰ দেশৰ বিষম অৱস্থাৰ কথালৈ মন নকৰি বিলাতৰ শিল্প-সাহিত্য আৰু ৰাজনীতিৰ কথা আলোচনা কৰে। কিন্তু দুয়োখন দেশৰ বিৰাট বিভিন্নতৰ সমিলমিল কৰিব নোৱাৰে। মুঠতে এটা কথাত তেওঁলোকৰ বিষয় কবলৈ হলে, তেওঁলোকেনিজৰ দেশকে৷ ভালদৰে চিনিব নোৱাৰে, ইউৰোপীয় সভ্যতাৰো স্বৰূপ বুজিব নোৱাৰে। ত্ৰিশঙ্কুৰ দৰে তেওঁলোক স্বৰ্গ আৰু পৃথিবীৰ মাজৰ মানুহ। {{gap}}আমাৰ সমাজে সৰু লৰাই সাধু কথা কোৱা বুঢ়ী আইক শ্ৰদ্ধা কৰাৰ দৰে, বিলাতি ডিগ্ৰি লৈ অহা ডেকাক প্ৰথমে কিছুদিন শ্ৰদ্ধা কৰে আৰু আদৰ-অভ্যৰ্থনাৰ উত্তাপেৰে তেওঁলোকৰ হৃদয় আৰু জ্ঞান-প্ৰবৃত্তি তপত কৰি ৰাখে। তাৰ পাচত ক্ৰমে সম্বৰ্দ্ধনাৰ উত্তাপো চেঁচা, জ্ঞানৰ গৌৰৱো চেঁচা আৰু জ্ঞান-লাভৰ সাৰ্থকতাও চেঁচা। গতিকে বিলাতলৈ যোৱা বেচিভাগ ভাৰতীয় ডেকাৰ পক্ষে এক প্ৰকাৰ জ্ঞান-বিলাসিতাহে। তাত তেওঁলোকৰ সময় নষ্ট আৰু অৰ্থহানি কৰাই সাৰ হয়। {{gap}}ঠিক এনে সময়তে অধ্যাপকৰ ঘৰৰ বাৰাণ্ডাত আঁৰি থোৱা সজাৰ ময়নাটোৱে এটা দীঘলকৈ সুহুঁৰি মাৰি যেন মালিকৰ কথাকেহে সমৰ্থন কৰিলে।<noinclude></noinclude> fn985g9zpv7lwgpv7xsufhqyv10sfit পৃষ্ঠা:ৰত্নাকৰ.pdf/৫৯ 104 86924 249897 238166 2026-05-13T09:08:29Z BabulB 104 /* লিখা নথকা */ 249897 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="BabulB" /></noinclude><noinclude></noinclude> b43rr2jowf39j7n00bvknd5piln9lww পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/১ 104 86949 249881 239523 2026-05-13T05:27:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249881 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{gap}}{{X-larger|{{Xxxx-larger|'''গল্প-লহৰি'''}}}} {{Dhr|18em}} {{Right|{{X-larger|'''কাশীনাথ বৰ্ম্মন'''}}}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> kc1m1vtmbc4t7vzqipoj27888tvv6z7 249882 249881 2026-05-13T05:27:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249882 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{gap}}{{X-larger|{{Xxxx-larger|'''গল্প-লহৰি'''}}}} {{Dhr|18em}} {{Right|{{X-larger|'''কাশীনাথ বৰ্ম্মন'''}}}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> bykd1l1agtns0cnbvftfvt2z3yytk99 পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/৭ 104 87366 249889 239017 2026-05-13T05:29:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249889 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''গল্পৰ গতি।'''}}}} {{Block center|<poem>অলপীয়া শোক গাথা মানৱ সহজ কথা ::::গতিশীল সামান্য কাহিনী। সহস্ৰ ঘটনা বীণ কালৰ গৰ্ভত লীন ::::তাৰে এটোপাল চকু-পানী॥ নাই নীতি উপদেশ ঘটনাৰ সমাবেশ ::::ইঙ্গিত-মধুৰ-ৰস-বল। মনত অতৃপ্তি জাগে শেষ কৰিএনে লাগে ::::আৰু যেন কিছু বাকী ৰল॥ </poem>}} {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> dlj8vx1xz2o8jf6n3k8malg7swo3epr পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/৩ 104 87367 249884 239019 2026-05-13T05:27:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249884 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|'''গল্প-লহৰি'''}}}} {{Dhr|6em}} {{center|<poem>{{smaller|'''( প্ৰথম সংস্কৰণ )'''}} '''১৯৪৯ চন'''</poem>}} {{Dhr|6em}} {{center|<poem>'''লিখক''' {{X-larger|'''শ্ৰীকাশীনাথ বৰ্ম্মণ'''}} '''শিক্ষক, শিৱসাগৰ হাই স্কুল।'''</poem>}} {{Dhr|6em}} {{Right|মূল্য দুটকা।}} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> mtpccr1tpuewn9jl0hdfa6uur4v8h3y পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/৪ 104 87368 249885 239470 2026-05-13T05:28:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249885 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|2em}} <poem>প্ৰকাশক—শ্ৰীসিদ্ধিনাথ কলিতা বি এচ, চি :::::{{larger|'''গ্ৰেজুৱেট ষ্টোৰচ্‌'''}} :::::যোৰহাট, আসাম।</poem> {{Dhr|12em}} {{Block right|{{center|<poem>প্ৰিণ্টাৰ—শ্ৰীগোৰাচাদ মুখাৰ্জ্জি {{larger|'''কমলা প্ৰিন্টিং ৱাৰ্কস্'''}} ৩নং কাশীমিত্ৰ ঘাট ষ্ট্ৰীট, বাগবাজাৰ, কলিকাতা-৩।</poem>}}}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> 761gnw8sgrv2gfrklxbdqs9ujuucw8h পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/৫ 104 87369 249886 239021 2026-05-13T05:28:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249886 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|{{X-larger|'''পাতনি।'''}}}} {{gap}}এই গল্প ছয়টা প্ৰায় পোন্ধৰ বছৰমান আগৰ লিখা। কিতাপ আকাৰে ছপা হৈ ই ৰাইজৰ মাজত প্ৰকাশ পাব, এনে আশা কৰা নাছিলো। বৰ্ত্তমান যোৰহাটৰ গ্ৰেজুৱেট ষ্টোৰৰ অধ্যক্ষ শ্ৰীযুত সিদ্ধি নাথ কলিতা বি,এচ্‌,চি দেৱৰ যত্ন ই ছপা হৈ ওলাল। সেইবাবে তেখেত আমাৰ শলাগৰ পাত্ৰ। {{gap}}লিখা আৰু ছপা হোৱা কালৰ ব্যৱধানত কিছুমান কথাৰ পৰিবৰ্ত্তন ঘটিছে। তাক লৰচৰ নকৰি আগৰ দৰেই প্ৰকাশ কৰা হল। অনুগ্ৰহ কৰি পাঠক সকলে পঢ়া সময়ত এতিয়াৰ পৰা পোন্ধৰ বছৰমান আগৰ চকুৰে চাব। {{Block right|{{center|বিনীত<br/> {{larger|'''শ্ৰীকাশীনাথ বৰ্ম্মণ।'''}}}}}}<noinclude></noinclude> ruizxg0t3faj5eweyf1uf7a6vbiv2gy পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/৬ 104 87370 249887 239023 2026-05-13T05:29:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249887 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{X-larger|'''সূচী-পত্ৰ'''}}}} <center> {| | |- |{{gap}}বিষয় || || {{gap}}|| ||{{gap}}পিঠি |- |[[গল্প-লহৰি/জীয়া-বাঁৰী|১। জীয়া-বাঁৰী]]{{gap}} ||... || {{gap}}||...||{{gap}}১ |- |[[গল্প-লহৰি/বিধাতাৰ জোৰা|২। বিধাতাৰ জোৰা]] {{gap}}||... ||{{gap}} ||...||{{gap}}২৪ |- |[[গল্প-লহৰি/শাসনৰ পৰিণাম|৩। শাসনৰ পৰিণাম]] {{gap}}||... || {{gap}}||...||{{gap}}৪৯ |- |[[গল্প-লহৰি/অগ্নি-পৰীক্ষা|৪। অগ্নি-পৰীক্ষা]] {{gap}}||... || {{gap}}||...||{{gap}}৭৫ |- |[[গল্প-লহৰি/যোগমায়াৰ কীৰ্ত্তি|৫। যোগমায়াৰ কীৰ্ত্তি]]{{gap}} ||... ||{{gap}} ||...||{{gap}}৯৯ |- |[[গল্প-লহৰি/গৃহ-শিক্ষক|৬। গৃহ-শিক্ষক]] {{gap}}||... ||{{gap}} ||...||{{gap}}১২২ |}</center> {{Dhr|2em}} {{Rule|6em}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> oo3qrz5xz0eu5cwblf8gr0ype9wssm4 পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪ 104 91400 249865 248607 2026-05-13T05:14:00Z BabulB 104 249865 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|সূচীপত্ৰ}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="70%" | | width="10%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- | || || | style="text-align:right" |পিঠি |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|আগকথা।|আগকথা।]]।''' || ...|| ... | style="text-align:right" |১-৭ |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ।ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ।|]]''' ||... || ... | style="text-align:right" |৮-২৯ |- | {{gap}}ভূধৰসিংহ গোহাঁই কোন?||... || ... | style="text-align:right" |৮ |- | {{gap}}চাৰুসিংহ গোহাইৰ পত্নী গৌৰী।||... || ... | style="text-align:right" |৯ |- |{{gap}}গৌৰী আৰু ধনাই লিগিৰা। ||... || ... | style="text-align:right" |১০ |- | {{gap}}ভূধৰ গোহাঁইৰ মুখত ষড়যন্ত্ৰৰ কথা।||... || ... | style="text-align:right" |১১ |- |{{gap}}সন্ন্যাসীবেশী সম্ভেদ-যোগনীয়া ধনাই। ||... || ... | style="text-align:right" |১৫ |- |{{gap}}ষড়যন্ত্ৰত বকতিয়াল ফৈদৰ সহযোগ। ||... || ... | style="text-align:right" |১৬ |- |{{gap}}কাৰেঙত সশস্ত্ৰ পালী-পহৰীয়া। ||... || ... | style="text-align:right" |১৯ |- |{{gap}}বৰচ'ৰাত বিচাৰ। ||... || ... | style="text-align:right" |২২ |- |{{gap}}হাতীশালত বৰবৰুৱা। ||... || ... | style="text-align:right" |২৪ |- | {{gap}}দণ্ড বিধান।||... || ... | style="text-align:right" |২৫ |- |{{gap}}নতুন বৰবৰুৱা আৰু চোলাধৰা ফুকন। ||... || ... | style="text-align:right" |২৯ |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]'''||... || ... | style="text-align:right" |৩০-৭০ |- |{{gap}}সোণৰ ভোগজৰাত চূণৰ আঁক। ||... || ... | style="text-align:right" |৩০ |- | {{gap}}তিপমীয়া গোহাইদেৱ কোন?||... || ... | style="text-align:right" |৩৪ |- | {{gap}}সহিতাই দিয়া প্ৰমাণৰ লেখা।||... || ... | style="text-align:right" |৩৯ |- | {{gap}}বৰচ'ৰাত সোধ-পোছৰ মেল।||... || ... | style="text-align:right" |৪১ |- |{{gap}}নামৰূপনে টোকোলাই? ||... || ... | style="text-align:right" |৪৬ |- | {{gap}}অপৰাধীৰ দণ্ড।||... || ... | style="text-align:right" |৪৮ |}<noinclude></noinclude> fker6lpvc5rytb73qwc5zlzj5dq6r09 249866 249865 2026-05-13T05:14:39Z BabulB 104 249866 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|সূচীপত্ৰ}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="70%" | | width="10%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- | || || | style="text-align:right" |পিঠি |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা।|আগকথা।]]।''' || ...|| ... | style="text-align:right" |১-৭ |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ।|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ।|]]''' ||... || ... | style="text-align:right" |৮-২৯ |- | {{gap}}ভূধৰসিংহ গোহাঁই কোন?||... || ... | style="text-align:right" |৮ |- | {{gap}}চাৰুসিংহ গোহাইৰ পত্নী গৌৰী।||... || ... | style="text-align:right" |৯ |- |{{gap}}গৌৰী আৰু ধনাই লিগিৰা। ||... || ... | style="text-align:right" |১০ |- | {{gap}}ভূধৰ গোহাঁইৰ মুখত ষড়যন্ত্ৰৰ কথা।||... || ... | style="text-align:right" |১১ |- |{{gap}}সন্ন্যাসীবেশী সম্ভেদ-যোগনীয়া ধনাই। ||... || ... | style="text-align:right" |১৫ |- |{{gap}}ষড়যন্ত্ৰত বকতিয়াল ফৈদৰ সহযোগ। ||... || ... | style="text-align:right" |১৬ |- |{{gap}}কাৰেঙত সশস্ত্ৰ পালী-পহৰীয়া। ||... || ... | style="text-align:right" |১৯ |- |{{gap}}বৰচ'ৰাত বিচাৰ। ||... || ... | style="text-align:right" |২২ |- |{{gap}}হাতীশালত বৰবৰুৱা। ||... || ... | style="text-align:right" |২৪ |- | {{gap}}দণ্ড বিধান।||... || ... | style="text-align:right" |২৫ |- |{{gap}}নতুন বৰবৰুৱা আৰু চোলাধৰা ফুকন। ||... || ... | style="text-align:right" |২৯ |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]'''||... || ... | style="text-align:right" |৩০-৭০ |- |{{gap}}সোণৰ ভোগজৰাত চূণৰ আঁক। ||... || ... | style="text-align:right" |৩০ |- | {{gap}}তিপমীয়া গোহাইদেৱ কোন?||... || ... | style="text-align:right" |৩৪ |- | {{gap}}সহিতাই দিয়া প্ৰমাণৰ লেখা।||... || ... | style="text-align:right" |৩৯ |- | {{gap}}বৰচ'ৰাত সোধ-পোছৰ মেল।||... || ... | style="text-align:right" |৪১ |- |{{gap}}নামৰূপনে টোকোলাই? ||... || ... | style="text-align:right" |৪৬ |- | {{gap}}অপৰাধীৰ দণ্ড।||... || ... | style="text-align:right" |৪৮ |}<noinclude></noinclude> qjpqblamxx9axb45o2p8xnrdxaafvvm 249867 249866 2026-05-13T05:15:58Z BabulB 104 249867 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|সূচীপত্ৰ}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="70%" | | width="10%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- | || || | style="text-align:right" |পিঠি |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা।]]।''' || ...|| ... | style="text-align:right" |১-৭ |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ।|]]''' ||... || ... | style="text-align:right" |৮-২৯ |- | {{gap}}ভূধৰসিংহ গোহাঁই কোন?||... || ... | style="text-align:right" |৮ |- | {{gap}}চাৰুসিংহ গোহাইৰ পত্নী গৌৰী।||... || ... | style="text-align:right" |৯ |- |{{gap}}গৌৰী আৰু ধনাই লিগিৰা। ||... || ... | style="text-align:right" |১০ |- | {{gap}}ভূধৰ গোহাঁইৰ মুখত ষড়যন্ত্ৰৰ কথা।||... || ... | style="text-align:right" |১১ |- |{{gap}}সন্ন্যাসীবেশী সম্ভেদ-যোগনীয়া ধনাই। ||... || ... | style="text-align:right" |১৫ |- |{{gap}}ষড়যন্ত্ৰত বকতিয়াল ফৈদৰ সহযোগ। ||... || ... | style="text-align:right" |১৬ |- |{{gap}}কাৰেঙত সশস্ত্ৰ পালী-পহৰীয়া। ||... || ... | style="text-align:right" |১৯ |- |{{gap}}বৰচ'ৰাত বিচাৰ। ||... || ... | style="text-align:right" |২২ |- |{{gap}}হাতীশালত বৰবৰুৱা। ||... || ... | style="text-align:right" |২৪ |- | {{gap}}দণ্ড বিধান।||... || ... | style="text-align:right" |২৫ |- |{{gap}}নতুন বৰবৰুৱা আৰু চোলাধৰা ফুকন। ||... || ... | style="text-align:right" |২৯ |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]'''||... || ... | style="text-align:right" |৩০-৭০ |- |{{gap}}সোণৰ ভোগজৰাত চূণৰ আঁক। ||... || ... | style="text-align:right" |৩০ |- | {{gap}}তিপমীয়া গোহাইদেৱ কোন?||... || ... | style="text-align:right" |৩৪ |- | {{gap}}সহিতাই দিয়া প্ৰমাণৰ লেখা।||... || ... | style="text-align:right" |৩৯ |- | {{gap}}বৰচ'ৰাত সোধ-পোছৰ মেল।||... || ... | style="text-align:right" |৪১ |- |{{gap}}নামৰূপনে টোকোলাই? ||... || ... | style="text-align:right" |৪৬ |- | {{gap}}অপৰাধীৰ দণ্ড।||... || ... | style="text-align:right" |৪৮ |}<noinclude></noinclude> pgekczn784oaf4n8a44xw97iokk2ykw 249868 249867 2026-05-13T05:16:27Z BabulB 104 249868 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|সূচীপত্ৰ}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="70%" | | width="10%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- | || || | style="text-align:right" |পিঠি |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]]।''' || ...|| ... | style="text-align:right" |১-৭ |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ।|]]''' ||... || ... | style="text-align:right" |৮-২৯ |- | {{gap}}ভূধৰসিংহ গোহাঁই কোন?||... || ... | style="text-align:right" |৮ |- | {{gap}}চাৰুসিংহ গোহাইৰ পত্নী গৌৰী।||... || ... | style="text-align:right" |৯ |- |{{gap}}গৌৰী আৰু ধনাই লিগিৰা। ||... || ... | style="text-align:right" |১০ |- | {{gap}}ভূধৰ গোহাঁইৰ মুখত ষড়যন্ত্ৰৰ কথা।||... || ... | style="text-align:right" |১১ |- |{{gap}}সন্ন্যাসীবেশী সম্ভেদ-যোগনীয়া ধনাই। ||... || ... | style="text-align:right" |১৫ |- |{{gap}}ষড়যন্ত্ৰত বকতিয়াল ফৈদৰ সহযোগ। ||... || ... | style="text-align:right" |১৬ |- |{{gap}}কাৰেঙত সশস্ত্ৰ পালী-পহৰীয়া। ||... || ... | style="text-align:right" |১৯ |- |{{gap}}বৰচ'ৰাত বিচাৰ। ||... || ... | style="text-align:right" |২২ |- |{{gap}}হাতীশালত বৰবৰুৱা। ||... || ... | style="text-align:right" |২৪ |- | {{gap}}দণ্ড বিধান।||... || ... | style="text-align:right" |২৫ |- |{{gap}}নতুন বৰবৰুৱা আৰু চোলাধৰা ফুকন। ||... || ... | style="text-align:right" |২৯ |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]'''||... || ... | style="text-align:right" |৩০-৭০ |- |{{gap}}সোণৰ ভোগজৰাত চূণৰ আঁক। ||... || ... | style="text-align:right" |৩০ |- | {{gap}}তিপমীয়া গোহাইদেৱ কোন?||... || ... | style="text-align:right" |৩৪ |- | {{gap}}সহিতাই দিয়া প্ৰমাণৰ লেখা।||... || ... | style="text-align:right" |৩৯ |- | {{gap}}বৰচ'ৰাত সোধ-পোছৰ মেল।||... || ... | style="text-align:right" |৪১ |- |{{gap}}নামৰূপনে টোকোলাই? ||... || ... | style="text-align:right" |৪৬ |- | {{gap}}অপৰাধীৰ দণ্ড।||... || ... | style="text-align:right" |৪৮ |}<noinclude></noinclude> 415r8udaocmdh7fie60kmagbxedcksa 249869 249868 2026-05-13T05:17:11Z BabulB 104 249869 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|সূচীপত্ৰ}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="70%" | | width="10%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- | || || | style="text-align:right" |পিঠি |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]]।''' || ...|| ... | style="text-align:right" |১-৭ |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ।]]''' ||... || ... | style="text-align:right" |৮-২৯ |- | {{gap}}ভূধৰসিংহ গোহাঁই কোন?||... || ... | style="text-align:right" |৮ |- | {{gap}}চাৰুসিংহ গোহাইৰ পত্নী গৌৰী।||... || ... | style="text-align:right" |৯ |- |{{gap}}গৌৰী আৰু ধনাই লিগিৰা। ||... || ... | style="text-align:right" |১০ |- | {{gap}}ভূধৰ গোহাঁইৰ মুখত ষড়যন্ত্ৰৰ কথা।||... || ... | style="text-align:right" |১১ |- |{{gap}}সন্ন্যাসীবেশী সম্ভেদ-যোগনীয়া ধনাই। ||... || ... | style="text-align:right" |১৫ |- |{{gap}}ষড়যন্ত্ৰত বকতিয়াল ফৈদৰ সহযোগ। ||... || ... | style="text-align:right" |১৬ |- |{{gap}}কাৰেঙত সশস্ত্ৰ পালী-পহৰীয়া। ||... || ... | style="text-align:right" |১৯ |- |{{gap}}বৰচ'ৰাত বিচাৰ। ||... || ... | style="text-align:right" |২২ |- |{{gap}}হাতীশালত বৰবৰুৱা। ||... || ... | style="text-align:right" |২৪ |- | {{gap}}দণ্ড বিধান।||... || ... | style="text-align:right" |২৫ |- |{{gap}}নতুন বৰবৰুৱা আৰু চোলাধৰা ফুকন। ||... || ... | style="text-align:right" |২৯ |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]'''||... || ... | style="text-align:right" |৩০-৭০ |- |{{gap}}সোণৰ ভোগজৰাত চূণৰ আঁক। ||... || ... | style="text-align:right" |৩০ |- | {{gap}}তিপমীয়া গোহাইদেৱ কোন?||... || ... | style="text-align:right" |৩৪ |- | {{gap}}সহিতাই দিয়া প্ৰমাণৰ লেখা।||... || ... | style="text-align:right" |৩৯ |- | {{gap}}বৰচ'ৰাত সোধ-পোছৰ মেল।||... || ... | style="text-align:right" |৪১ |- |{{gap}}নামৰূপনে টোকোলাই? ||... || ... | style="text-align:right" |৪৬ |- | {{gap}}অপৰাধীৰ দণ্ড।||... || ... | style="text-align:right" |৪৮ |}<noinclude></noinclude> o6ej0hzzyjxook2ml0j9c2371monh3i পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৬ 104 91401 249870 248729 2026-05-13T05:18:51Z BabulB 104 249870 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|৷৵৹}}</noinclude>{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="70%" | | width="10%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- | || || | style="text-align:right" |পিঠি |- | {{gap}}হৰনাথ ফুকনৰ অপৰাধ। ||... || ... | style="text-align:right" |৫২ |- | {{gap}}বচাত তিপমীয়া গোহাঁই। ||... || ... | style="text-align:right" |৫৬ |- | {{gap}}কলিতা ফুকনৰ দ্ৰোহ। ||... || ... | style="text-align:right" |৬০ |- | {{gap}}নামৰূপত তিপমীয়া গোহাঁইৰ মৃত্যু। ||... || ... | style="text-align:right" |৬৬ |- | '''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি|ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি]]।—''' ||... || ... | style="text-align:right" |'''৭১-৮২''' |- | {{gap}} ধনখনা বেজ ৰঙ্গাই বৰমৰাণ।||... || ... | style="text-align:right" |৭১ |- | {{gap}}পীৰা-চৰিয়া কটা বাঢ়ৈ ৰঙ্গাই। ||... || ... | style="text-align:right" |৭১ |- | {{gap}}‘মোহনমালা গোহাঁইৰ পুতেক’ ৰঙ্গাই ৷ ||... || ... | style="text-align:right" |৭২ |- | {{gap}}ৰংপুৰ গড়গাৱঁলৈ অহা-যোৱা। ||... || ... | style="text-align:right" |৭২ |- | {{gap}}ৰঙ্গাইৰ যোত্ৰৰ মানুহ ৷ ||... || ... | style="text-align:right" |৭৩ |- | {{gap}}ৰঙ্গাইৰ হাতত চেংদেৱৰ মূৰ্ত্তি। ||... || ... | style="text-align:right" |৭৪ |- | {{gap}}ৰঙ্গাইৰ কোঁৱৰ-মৰ্য্যদা। ||... || ... | style="text-align:right" |৭৫ |- | {{gap}}ৰজাক ধৰাৰ আয়োজন। ||... || ... | style="text-align:right" |৭৫ |- | {{gap}}ৰঙ্গাইৰ লগৰ মানুহৰ বিভঙ্গ। ||... || ... | style="text-align:right" |৭৬ |- | {{gap}}ৰাজদ্রোহী ৰঙ্গাইৰ স্বীকাৰোক্তি। ||... || ... | style="text-align:right" |৭৬ |- | {{gap}}লিগিৰ৷ ভটুৰ স্বীকাৰোক্তি। ||... || ... | style="text-align:right" |৭৭ |- | {{gap}}ৰঙ্গাইৰ ঘৈণীয়েকৰ স্বীকাৰোক্তি। ||... || ... | style="text-align:right" |৭৮ |- | {{gap}}অপৰাধীৰ বিচাৰ। ||... || ... | style="text-align:right" |৭৮ |- | {{gap}}অপৰাধীৰ দণ্ড। ||... || ... | style="text-align:right" |৭৯-৮২ |} {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> ny4ctyc2c2g3xlllw1x4rmse8yp1nyv পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৪ 104 91550 249845 249188 2026-05-12T16:33:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249845 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|ভ্ৰমণ-বিৰতি}}}} {{gap}}এই যে অৰ্থহীন ধ্বংসলীলা, এই যে কাণ্ডজ্ঞানহীন মাথা ফাটাফাটি, য'তে ত'তে যি কোনো অচিলাত এই ট্ৰাম বাছত অগ্নিসংযোগ, এই যে চাৰিওপিনে থাকি থাকি অকস্মাৎ একোটা দাঙ্গা-হাঙ্গামা উৎক্ষিপ্ত, চাৰিওপিনে মৰিয়া হৈ মানুহ দৌৰিছে, এই যে তাকস্মাৎ সুদীৰ্ঘ চাইৰেনধ্বনি আৰু পুলিচৰ গাড়ী, লাঠি আৰু টিয়া-গেচ আৰু গুলীৰ হিড়িক, সেই যে বুঢ়া মানুহটো ৰাস্তাত মুখ থেকেচা খাই পৰিল, সেই যে সৰু ল'ৰাটোৰ ভৰিত গুলী লাগি বিকট চিৎকাৰ কৰি ফুটপাথত চিটিকি পৰিল – এইবোৰ, এইবোৰ চাবলৈ ম‍ই বাৰে বাৰে কিয় ইয়ালৈ আহো, এইবোৰৰ মই কোনো যুক্তি বিচাৰি নাপাওঁ, তথাপি কিয় ইয়ালৈ ঘূৰি ঘূৰি আহো, এইবোৰৰ মই কোনো মানে নেদেখোঁ, এইবোৰ ম‍ই সহ্য কৰিব নোৱাৰোঁ, মোৰ কাম আছে, মই ব্যস্ত মানুহ, কিন্তু অকস্মাৎ লালঝাণ্ডাৱালা যুৱক দলৰ হাতত মোৰ টেক্সি আটক, মোৰ সমস্ত কাম পণ্ড, আমাৰ ট্ৰাম হঠাৎ ৰৈ গ'ল, হাজাৰ হাজাৰ শ্ল'গান-চিঞৰা উদণ্ড মানুহে ট্ৰাম ঘেৰি ধৰিলে, ক'ৰপৰা আহিল পেট্ৰলৰ টিং, ক'ৰপৰা আহিল মস্ত মস্ত ইটা আৰু লোহাৰ ডাণ্ডা, কি যে হৈ গ'ল চাওঁতে চাওঁতে দ্ৰুতবেগে, দপদপ্‌কৈ ট্ৰাম জ্বলিছে, ধোঁৱা আৰু জুইৰ মাজেৰে চিঞৰ-বাখৰ লগাই মানুহ ছত্ৰভঙ্গ দিছে, চাৰিওপিনৰ দোকানবোৰৰ দৰজা দুমদাম বন্ধ হৈ গ'ল, কাৰ মূৰত লাঠিৰ ঘা পৰিল, ক'ৰ কাঁচ ঝন্‌ঝন্‌কৈ ভাঙি পৰিল, বিশৃঙ্খল, বিশৃঙ্খল, ‘পালান পালান মশাই কি দেখছেন—' {{Gap}}“মোৰ ছাতি মোৰ ছাতিটো থাকি গ'ল – যাঃ”, হঠাৎ ৰৈ গৈ পিছপিনে চাই চাই শীলাই ক'লে। {{gap}}“ছাতি? পাগল নেকি? বলা বলা - ক'লৈ নিবা—” মোৰ হাতত টানি প্ৰায় দৌৰি দৌৰি শীলাই কিছুদূৰৰ ফাৰ্মাচী এখনৰ সমুখত হাজিৰ কৰালে— “এইখনেই, ম‍ই চিনি পাওঁ”, শীলাই ক'লে, আৰু দুয়ো দুৱাৰমুখত ৰৈ ফোপা ধৰিলোঁ। ক্ষীণকায় এজন চছমা পিন্ধা ডেকা ল'ৰাই লোহাৰ কলাপ্‌চিল্‌ গেটখন বন্ধ কৰিব ধৰিছিল, শীলাই চিঞৰি উঠিল, “ৰব—ৰব— এক মিনিট — প্লীজ"<noinclude></noinclude> mjk2nbye15cf382xl2a2c3rwjxfk1zt কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ 0 91586 249871 249295 2026-05-13T05:20:03Z BabulB 104 249871 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=1 to=1 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=2 to=3 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=4 to=4 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=6 to=6 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=5 to=5 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=7 to=15 /> <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=16 to=16 /> {{page break|label=}} {{AuxTOC| {{block center|width=300px}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন|গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৫|৴৹]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/১৮|১]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/২৫|৮]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪৭|৩০]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি|ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮৮|৭১]]}} }} {{PD-India}} oedz2jqay8d5ktx8d88pkh0tn7gmv4e 249878 249871 2026-05-13T05:25:46Z BabulB 104 249878 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=1 to=1 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=2 to=3 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=4 to=4 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=6 to=6 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=5 to=5 /> <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=7 to=15 /> <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=16 to=16 /> {{page break|label=}} {{AuxTOC| {{block center|width=300px}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন|গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৫|৴৹]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/১৮|১]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/২৫|৮]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪৭|৩০]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি|ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮৮|৭১]]}} }} {{PD-India}} tmsy3gokthkea2soucwgdzzygt6pd9b 249883 249878 2026-05-13T05:27:27Z BabulB 104 249883 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=1 to=1 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=2 to=3 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=4 to=4 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=6 to=6 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=5 to=5 /> <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=7 to=15 /> <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=16 to=16 /> {{page break|label=}} {{PD-India}} pnjf54htmbj79tkjxmi3btaqxke4lvq আসাম বুৰঞ্জী/প্ৰথম অধ্যায় 0 91603 249829 249342 2026-05-12T12:25:11Z BabulB 104 249829 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী|বেটুপাত]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/দ্বিতীয় অধ্যায়|দ্বিতীয় অধ্যায়]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=5 to=8/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} ciy3k0hjrxo2nofgajmbtua4r34o65n আসাম বুৰঞ্জী/দ্বিতীয় অধ্যায় 0 91605 249828 249345 2026-05-12T12:24:36Z BabulB 104 249828 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/প্ৰথম অধ্যায়|প্ৰথম অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/তৃতীয় অধ্যায়|তৃতীয় অধ্যায়]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=9 to=23/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} dmo2s3r7lkpi3des14t21be71hijzrs আসাম বুৰঞ্জী/তৃতীয় অধ্যায় 0 91614 249827 249380 2026-05-12T12:21:23Z BabulB 104 249827 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/দ্বিতীয় অধ্যায়|দ্বিতীয় অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/চতুৰ্থ অধ্যায়|চতুৰ্থ অধ্যায়]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=24 to=42/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} bs6d6mccn6m7r5t9xvh3416saasitre আসাম বুৰঞ্জী/চতুৰ্থ অধ্যায় 0 91619 249825 249406 2026-05-12T12:18:15Z BabulB 104 249825 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/তৃতীয় অধ্যায়|তৃতীয় অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/পঞ্চম অধ্যায়|পঞ্চম অধ্যায়]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=43 to=53/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} cs7geq24nd1dfh4x5sq3y1x9ah2d7b3 আসাম বুৰঞ্জী/পঞ্চম অধ্যায় 0 91623 249824 249479 2026-05-12T12:17:36Z BabulB 104 249824 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/চতুৰ্থ অধ্যায়|চতুৰ্থ অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/ষষ্ঠ অধ্যায়|ষষ্ঠ অধ্যায়]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=54 to=62/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} 4eypbl8tblgn6t91glfpwf9ti9hpghk আসাম বুৰঞ্জী/ষষ্ঠ অধ্যায় 0 91655 249818 2026-05-12T12:08:41Z BabulB 104 "{{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/চতুৰ্থ অধ্যায়|চতুৰ্থ অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/ষষ্ঠ অধ্যায়|ষষ্ঠ অধ্যায়]..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249818 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/চতুৰ্থ অধ্যায়|চতুৰ্থ অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/ষষ্ঠ অধ্যায়|ষষ্ঠ অধ্যায়]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=63 to=70/> llf10nazobc6sb50kwem948g27lzqnh 249822 249818 2026-05-12T12:14:35Z BabulB 104 249822 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/চতুৰ্থ অধ্যায়|চতুৰ্থ অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/ষষ্ঠ অধ্যায়|ষষ্ঠ অধ্যায়]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=63 to=70/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} p8kc985enqpoe8n2g9qx9pl8lg6sdkx 249823 249822 2026-05-12T12:17:04Z BabulB 104 249823 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/পঞ্চম অধ্যায়|পঞ্চম অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/সপ্তম অধ্যায়|সপ্তম অধ্যায়]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=63 to=70/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} 010ft2ulgn8bjkokynevpl64g4gemnu আসাম বুৰঞ্জী/সপ্তম অধ্যায় 0 91656 249846 2026-05-12T16:41:25Z BabulB 104 "{{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/ষষ্ঠ অধ্যায়|ষষ্ঠ অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/অষ্টম অধ্যায়|অষ্টম অধ্যায়]] | n..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249846 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/ষষ্ঠ অধ্যায়|ষষ্ঠ অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/অষ্টম অধ্যায়|অষ্টম অধ্যায়]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=71 to=77/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} oxirbcmw02vanqyszpzpplyv7hcucvd পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২৩ 104 91657 249847 2026-05-12T16:50:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আবাজ ১৫ গতিকে আচৰিত হ'বলগীয়া একো নাই যে তেওঁৰ ভাগ্যত জুটিল এটা অতিপাত গণ্ডগোল ভৰ্তি কাম, এটা ডাঙৰ প্ৰেছত। তেওঁ গোটেই দিনটো বহি বহি প্ৰুফ চায় আৰু জব্-প্ৰিন্টিঙৰ তদ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249847 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আবাজ ১৫ গতিকে আচৰিত হ'বলগীয়া একো নাই যে তেওঁৰ ভাগ্যত জুটিল এটা অতিপাত গণ্ডগোল ভৰ্তি কাম, এটা ডাঙৰ প্ৰেছত। তেওঁ গোটেই দিনটো বহি বহি প্ৰুফ চায় আৰু জব্-প্ৰিন্টিঙৰ তদাবক কৰে, চাৰিওপিনে মানুহ ওলায় আৰু সোমায়, ফন্‌ বাজে, টাইপৰাইটাৰ চলে, আৰু আধাখোলা দুৱাৰখনেৰে তিনিটা ফ্লেট্‌-মেশিন আৰু এটা মন টাইপৰ সংমিশ্ৰিত ধ্বনি সৰ্বক্ষণ ভাহি আহে আন সকলো তল পেলাই, সিহঁতৰ শব্দ তেওঁ ৰাতি টোপনিতো শুনে ঃ ঘট্‌ট্লং ঘটং ক্ৰিট্‌ ক্ৰিট্‌ ক্ৰিট্‌ ক্লক্—ঘং ঘটং ক্ৰিট্‌ ক্ৰিট্‌ ক্ৰি— - তেওঁ মাজে মাজে মূৰৰ বিষৰ টেবলেট খায়, পানী খায়, আৰু এখন চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰাৰ কথা ভাবে, কিয়নো সৰুবেপৰা তেওঁক খুব সুকুমাৰ কলা — গান, বাজনা, চিনেমাই টানিছে। কিন্তু চাবিওপিনৰ গোলমালে তেওঁৰ আইডিয়াবোৰ বিকাশ হ'ব নিদিয়ে, ক্ষণে ক্ষণে বাধা দিয়ে। তেওঁ গণ্ডগোল বৰ বেয়া পায়। তেওঁ শুনি বৰ ভাল পাইছিল যে ইউৰোপ-আমেৰিকাত মানুহে কেতিয়াবাই গণ্ডগোলৰ অনিষ্টকাৰী প্ৰভাৱৰ কথা হৃদয়ঙ্গম কৰি তাক হ্ৰাস কৰাৰ চেষ্টা চলাইছে, হাৰ্লে ষ্ট্ৰীটৰ বিশেষজ্ঞ ডাক্তৰসকলে মানুহৰ স্নায়ুৰ আৰু কৰ্মক্ষমতাৰ ওপৰত গণ্ডগোলৰ ক্ৰিয়া সম্বন্ধে ডাঙৰ ডাঙৰ প্ৰবন্ধ লিখিছে (এনেকি, জীৱজন্তুৰ ওপৰত চলোৱা পৰীক্ষাৰপৰা হেনো দেখা গৈছে যে গণ্ডগোলে ভাইৰাচ্- প্ৰৱণতাও বঢ়াই দিয়ে, বিশেষকৈ পলিঅ'মা-ভাইৰাচ্, যিটোৱে কেন্সাৰ জাতীয় টিউমাৰ ঘটায়), আৰু ১৯৩৩ চনতেই লৰ্ড হৰ্ডাৰৰ সভাপতিত্বত এটা ‘এণ্টি-নয়জ-লীগ্’অৰ্থাৎ 'গণ্ডগোল-বিৰোধী সংঘ' গঠন কৰি........ গণ্ডগোলে তেওঁক বিব্ৰত কৰে। গণ্ডগোলে তেওঁৰ কৰ্মক্ষমতা হ্ৰাস কৰে। গণ্ডগোলে তেওঁক ত্যক্ত কৰি ৰাখে। গণ্ডগোলে তেওঁৰ কপালৰ ৰেখা থূপ খুৱাই ৰাখে। গণ্ডগোলে তেওঁৰ যুগান্তকাৰী মনোৰম কথাছবিখনৰ নক্সা সম্পূৰ্ণ কৰি তুলিব নিদিয়ে। গতিকে ঘট্‌ট্লং ঘটং ক্ৰীট ক্ৰীট ক্লকৰ বাহিবত তেওঁ কথাছবিখনৰ কথা ভাবিবৰ চেষ্টা কৰে, প্ৰেছৰ বাহিৰত। প্ৰেছৰ বাহিৰত তেওঁ যেতিয়া জীৰ্ণ ক্লান্ত হৈ ওলাই আহে—এটা চ-মিলত তেতিয়াও অবিশ্ৰান্ত ঝি-ই-ট্‌ ঝি-ই-ট্‌ শব্দে ফুলস্পীডত বৈদ্যুতিক কৰতে কাঠ কাটি থাকে, সেইটোৰ<noinclude></noinclude> bp9uipvh88gy8pr126hq8ah7w0lwq67 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২৪ 104 91658 249848 2026-05-12T16:51:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৬ গোলাম কাষতে এটা ঝালাইৰ প্ৰতিষ্ঠান, তাত টিনপাট কাটে, নিউমেটিক ড্ৰিল ঘূৰে। তেওঁ বাছত উঠে। ঠেলা-হেঁচা হৈ হাল্লা। প্ৰতিখন বাছৰ প্ৰতিটো পাৰ্ট “লুজ” নাট্-বল্টু-ইম্বু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249848 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>১৬ গোলাম কাষতে এটা ঝালাইৰ প্ৰতিষ্ঠান, তাত টিনপাট কাটে, নিউমেটিক ড্ৰিল ঘূৰে। তেওঁ বাছত উঠে। ঠেলা-হেঁচা হৈ হাল্লা। প্ৰতিখন বাছৰ প্ৰতিটো পাৰ্ট “লুজ” নাট্-বল্টু-ইম্বুপ-দুৱাৰ- খিৰিকি সমস্ত ঢিলা, বাছখন চলে ওৰে ৰাস্তা খাট্‌ট্লাং খুং ঘাটলাং ঘুট্‌ং ঢাংঢিং— গাড়ী, গাড়ী, গাড়ী, ক্ষণে ক্ষণে কৰ্কশ শব্দে গীয়াৰ বদলাইছে আৰু ব্ৰেক মাৰিছে, ৰিক্সা স্কুটাব ট্ৰাক লবী, অসংখ্য ইঞ্জিনৰ অসংখ্য শব্দ, অসংখ্য হৰ্ণ পেঁ পোঁ—পেপোঁ পেপৌঁ পেপোঁ—টিট্ টিট্‌ টিট্‌ টি-ই-ই-ট্, পাইপ-লাইন মেৰামত হৈছে, হাতুৰীৰ টং টং আৰু শী শ্বাঁ কৈ ৱেল্ডিং চলিছে, ট্ৰেঞ্জিষ্টৰৰপৰা ফিল্মব গান, এটা শোভাযাত্ৰা, শ্ল'গান, ঢোল বজাই বজাই এদল হিন্দুস্থানী মানুহ পাৰ হৈ গ'ল, এটা লেভেল-ত্ৰুচিং, তীক্ষ্ণ হুইচেল মাৰি ডিজেল ইঞ্জিন আগবাঢ়ি আহিছে, আহিল, পাৰ হৈ গ'ল, অন্তহীন ডাব্বাৰ শাৰী ঘট্ ঘট্ ঘট্ ঘট্— শান্তিৰে একদণ্ড এটা কথা চিন্তা কৰিব পাৰি নে? প্ৰতিমুহূৰ্তে অবাঞ্ছিত বিৰক্তিকৰ শব্দৰ ঢৌৱে চিন্তাৰ গতি পৰিবৰ্তিত কৰি নিদিয়ে নে? “যেতিয়া অকস্মাৎ কোনো গণ্ডগোলে কাণত আঘাত কৰে” (তেওঁৰ ক'ৰবাত পঢ়া মনত পৰে) “হৃদস্পন্দন বাঢ়ি যায়, তেজৰ ধমনীবোৰ কোঁচ খাই যায়, চকুৰ মণি বহল হৈ যায়, আৰু পেট, কণ্ঠনলী আৰু নাড়ীভূড়ি মোচৰ দি দি উঠে... বদমেজাজ, মানসিক ক্লান্তি আৰু উৎকণ্ঠা, ৰক্তচাপ বৃদ্ধি, পক্ষাঘাত, হৃদযন্ত্ৰ বিবৰ্দ্ধিত, মৃগীৰোগ, এনেকি পুৰুষত্বহীনতা....”, তথাপি প্ৰতিক্ষণে আমি এইবোৰ সহ্য কবি যাওঁ, ৰেডিঅ'টোৰ ভলিউম বঢ়াই দি কৰ্ণপটহ বিদীৰ্ণকাৰী ৰক্-বাজনাৰ কবলত নিজক সঁপি দি আধুনিক হোৱা বুলি ভাবি লওঁ, আমি ক্ষণে ক্ষণে পাহৰি যাওঁ ..... অ, অৱশ্য “তুমি পাহৰিব পাৰা, কিন্তু তোমাৰ শৰীৰে কেতিয়াও পাহৰি নাযায় ...... ” সৰুতে তেওঁলোকে নিৰ্জনতা বিচাৰি নদীৰ পাৰৰ শিলত গৈ বহিছিল, বা পথাৰলৈ গৈছিল। আজিকালি নদীৰ পাৰত ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ আৰু গাড়ী আৰু অংসখ্য কল কাৰখানা আৰু বিবৰ্দ্ধমান জনসংখ্যাই নদীৰ পাবলৈ দলিয়াই পেলোৱা বনুৱাৰ (আৰু নিবনুৱাৰ) কোলাহল, গ্ৰামাঞ্চলৰ নিৰ্জনতা জে'ট্‌ বিমানৰ তীক্ষ্ণ দীঘল সুহুৰিয়ে চূৰমাৰ কৰি দিছে, ক্ৰমশঃ সভ্যতা আগবাঢ়িছে আৰু যন্ত্ৰ বাঢ়িছে, পৃথিৱীৰ প্ৰতি ঘন মিটাৰত শব্দৰ ঢৌ অবিৰামভাবে বাঢ়ি গৈছে, সমস্ত পৃথিৱী পূৰ্ণ কৰি পেলাইছে তেওঁলোকৰ বাস্তাটো আগেয়ে অতি নিৰ্জন আছিল, ৰাতিৰ নিৰ্জনতাত তেওঁলোকে মোবৰ পুলটোত গৈ বহিছিল, ৰাতিপুৱাৰ নিৰ্জনতাত তেওঁলোকে 'মৰ্নিং-ৱাক্ত কৰিব গৈছিল। আজি বাস্তাব মোবৰ ঘৰটোৰ বাৰাণ্ডাখনত প্ৰায় পঞ্চাশটামান ৰিক্সাৱালা শোৱে,<noinclude></noinclude> a0yz8tp4agr1y0i1nst1hbnkg5bngq6 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২৫ 104 91659 249849 2026-05-12T16:51:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আৰাজ ১৭ আড্ডা দিয়ে, চাবিওপিনে ৰেডিঅ' বাজে, বহু বাতিলৈ গাড়ী আহে, বাতি চাৰে এঘাৰমান বজাত সদায় কাৰোবাৰ স্কুটাৰ এখনে বেফায়াৰ্ কৰি কৰি পাৰ হৈ যায় ঃ ফট্ ফট্ ফট্-- ধুম্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249849 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আৰাজ ১৭ আড্ডা দিয়ে, চাবিওপিনে ৰেডিঅ' বাজে, বহু বাতিলৈ গাড়ী আহে, বাতি চাৰে এঘাৰমান বজাত সদায় কাৰোবাৰ স্কুটাৰ এখনে বেফায়াৰ্ কৰি কৰি পাৰ হৈ যায় ঃ ফট্ ফট্ ফট্-- ধুম্‌—ফট্ ফট্ ফট্ ধুম, পুৱা চৰাই-চিৰিকটি টোপনিৰপৰা নুঠোতেই বিভিন্ন শব্দ আঁঠুৱা ভেদ কৰি সোমাব ধৰে, আধা-টোপনিতে তেওঁ বুজিব পাৰে এইবাৰ ষ্টাৰ্ট দিব ধৰিছে এখন ট্ৰাক্, এই এখন এম্বেচেডৰ, এইবাৰ এইখন অমুক বাবুৱে মৰিয়া হৈ তেওঁৰ প্ৰাগৈতিহাসিক ফৰ্ডখনৰ ইঞ্জিনটো “বেচ” দিছে— সিহঁতৰ বিচিত্ৰ সুব (?) তেওঁৰ বক্তত সোমাই গৈছে। আৰু তাৰ পিছত মিউনিচিপেলিটিৰ কলটোত পানী নিবলৈ অহা মাইকী মানুহবোৰে উচ্চৈস্বৰে কাজিয়া কবে, কলহ-বাল্টি-চৰিয়া-ঘটিৰ ধুং ধাং ঠাংঠাং— - - গীতাত 'আত্মা' নামে যিটো বস্তুৰ কথা কোৱা হৈছে, শৰেৰে যাক বধিব নোৱাৰি, জুইৰে যাক পুৰিব নোৱাৰি, পানীৰে যাক ভিজাব নোৱাৰি, বতাহেৰে যাক ইত্যাদি, আৰু যিটো সৰ্বব্যাপী, যাৰ নাম ব্ৰহ্ম, সেই বৰ্ণনাৰে তেওঁৰ ক'বব মন যায়, সেইটোৱেই শব্দ; সেইটোও সৰ্বব্যাপী, সেইটোও ব্ৰহ্ম। শব্দব্ৰহ্ম। এই মৰুভূমিৰ মাজত তেওঁৰ বাবে কোনো ৰেচিচ নাই নে? আছে, কিয়নো সৌভাগ্যক্ৰমে তেওঁৰ ঘৰুৱা জীৱন অতি সুখৰ, তেওঁৰ গাৰ্হস্থ্য-জীৱন অতি মধুৰ, তেওঁৰ নৱবিবাহিতা স্ত্ৰীৰ কণ্ঠ সুধাৰে ভৰা। তেওঁৰ স্ত্ৰীয়ে গান গাইছিল ধুনীয়া, গান শুনি (মাথোঁ গান শুনি?) তেওঁ মুগ্ধ হৈছিল, তাৰ পিছত পৰিচয় ঘটিছিল। আজিকালি আৰু ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত তাই গান নাগায়, (মাথোঁ বাথৰুমৰ বাহিৰত পানীৰ শব্দৰ মাজে মাজে তেওঁ মাজে মাজে ৰ লাগি শুনে), গোটেই দিন তাইৰো কোলাহলৰ মাজত কাটে, টাইপিষ্টৰ কাম কৰে। টাইপ কৰি কৰি হাতৰ আঙুলিবোৰ বিষায়, দেহ-মন অৱশ-একঘেয়ে লাগে, মানুহ সোমায় আৰু ওলায়, ক্ৰিং ক্ৰিং কৈ টেলিফোন বাজে, হেল’- হেল' - হেল'—আৰু মনটো দুইধৰণৰ শব্দেৰে সম্পৃক্ত হৈ থাকে : মূবৰ ওপৰৰ ঘূৰ্ণ্যমান ফেন, বিয়াৰিং বেয়া হৈছে— কেঁ কোঁ কেঁ কোঁ — ঘৰৰ্ ঘৰ্ ঘৰ্ ঘৰ্ — আৰু টাই পৰাইটাৰ : খট্ খট্ খট্ খট্ খট্‌খটাখট্—ক্লিং—খট্ খট্ খট্ খট্ খট্‌ খটাখট্—ক্লিং—খট্ খট্— গতিকে তাইৰ স্বামীয়ে যে গণ্ডগোল বেয়া পায়, তাইবুজিব পাবে। এদিন তেওঁলোকে পণ্ডিত ৰবিশঙ্কৰৰ চেতাৰ বাদন শুনিব গৈছিল (কাৰ্য্যসূচীত তেওঁৰ প্ৰিয় দক্ষিণ ভাৰতীয় ৰাগ কেইটামানো আছিল, হাতত কাগজখন লৈ তাই উচ্ছ্বসিত হৈ কৈছিল, “চোৱা——<noinclude></noinclude> e9z5r0230hw4bf4nmymv1c5lhlm7hau পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২৬ 104 91660 249850 2026-05-12T16:51:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৮ গোলাম - চোৱা, তুমি যে সেইদিনা কৈছিলা, সেই কিবাটোও আছে—সিংহে — দ্ৰ — মাধ্যম! যাবা?"), অত্যন্ত অসন্তুষ্ট হৈ উভতি আহিছিল। কিয়নো গৰম আৰু গোলমালত যেন ৰবিশঙ্কৰে প্ৰাণমন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249850 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>১৮ গোলাম - চোৱা, তুমি যে সেইদিনা কৈছিলা, সেই কিবাটোও আছে—সিংহে — দ্ৰ — মাধ্যম! যাবা?"), অত্যন্ত অসন্তুষ্ট হৈ উভতি আহিছিল। কিয়নো গৰম আৰু গোলমালত যেন ৰবিশঙ্কৰে প্ৰাণমন ঢালি দি সেইদিনা একোকে বজাব নোৱাৰিলে, বৈৰাগী ভৈৰোঁব তবলা আবন্ত হোৱাৰ পাছলৈকে মানুহ ওলাইছে সোমাইছে, ছাঁট বিচাৰিছে, অলপ বিৰতি পালেই মচমচ্ কৈ চানাচুৰৰ পেকেট খুলিছে, পপ্‌-কৈ চ’ডাৰ বটল খুলিছে, ছোৱালীবোৰে উল চিলাই বাহিৰ কৰিছে, মৃদু কথাবাৰ্তাৰ গুঞ্জন, ফেনৰ কেঁ কোঁ শব্দ, প্ৰেক্ষাগৃহৰ একুষ্টিক্স জঘন্য, বাস্তাৰ গাড়ীব শব্দও মাজে মাজে ভিতৰলৈ আহে, মাইক্-বিভ্ৰাট, ৰবিশঙ্কৰৰ মেজাজটোৱেই সম্ভৱতঃ খাৰাপ হৈ গ'ল। পাছলৈ তেওঁ ৰাগবোৰৰ আলাপ বজাবলৈ বাদেই দিলে, কিয়নো ভাৰতীয় আলাপ তেওঁৰ মতে সম্পূৰ্ণ আধ্যাত্মিক বস্তু, শান্ত সৌম্য পৰিৱেশ নহ'লে তাৰ উদ্ভাৱনা কঠিন, “তবলাৰ লগত হুন্দৰ যুদ্ধ কৰি” যেন তেওঁ কোনোমতে আসৰ জমালে— এনেকুৱা কৰিব নোৱাৰি নে, যে চাবিওপিনৰ যত গোলমাল, যত অসংগীত নিস্তব্ধ হৈ পৰিব, মাথোঁ সংগীতৰ ধ্বনিহে শুনা যাব? এনেকুৱা এটা যন্ত্ৰ উলিয়াব নোৱাৰি নে? তাই মিচিকিয়াই হাঁহিছিল— তাইৰ স্বামীৰ মূৰত কত আইডিয়া, কত কল্পনা! কিন্তু কিছুমান অংসগীত তেওঁলোকেও ভাল পায়। নিস্তব্ধ দুপৰীয়া নাৰিকল গছবোৰৰ পাত যেতিয়া কঁপে, তাই আচ্ছন্নৰ দৰে কাণ পাতি শুনে, ৰাস্তাৰে যেতিয়া গলত জুনুকা বান্ধা ঘোঁৰাৰ গাড়ী জুন জুন্ কৰি ঘোঁৰাৰ ক্লপ ক্লপ্‌ কদমেৰে পাৰ হৈ যায়, দুয়ো কথা বন্ধ কৰি ৰ লাগি শুনে, সেই শব্দ মিলি যোৱাৰ পিছত দুয়ো দুয়োৰে পিনে চাই এবাৰ মিচিকিয়াই হাঁহে। এইবোৰ অংসগীত, এইবোৰৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট পৰ্য্যাবৃত্তি বা “পিবিয় ডিচিটি” নাই (যিটোয়ে বিজ্ঞানৰ মতে সংগীত আৰু গণ্ডগোলৰ পাৰ্থক্য কৰে বুলি তেওঁ আলোচনী এখনত পঢ়িছেঃ সংগীত বনাম সঙ্গীত-শেষৰ শ্ৰোতাৰ হাতচাপৰি! ) কিন্তু তেওঁ তাইক বুজাবৰ চেষ্টা কৰে (এইটোও তেওঁ আলোচনীত পঢ়িছে) যে গণ্ডগোল আৰু সংগীতৰ পাৰ্থক্য মনোগত, মনস্তাত্ত্বিক। ঘড়ি টিক্ টিক্ শব্দ পৰ্য্যাবৃত্ত, কিন্তু সেইটো সাধাৰণতে সংগীত নহয়, আৰু বাতি টোপনিৰ সময়ত খেয়াল – এনেকি সুললিত ঠুংৰী- শুনিব লাগিলে সেইটো গোলমাল, অংসগীত। - যিটো ৰবিবাৰে তেওঁ প্ৰথম তাইৰ ঘৰলৈ যাব বুলি কৈছিল, তাই গোটেই দুপৰীয়াটো একো কৰিব পাৰা নাছিল, তাই টেবুলৰ কাষত বহি বহীত হিজিবিজি লিখি কটাইছিল। কাষৰ কোঠাটোত বহি খাই উঠি দিবানিদ্ৰাৰ আগেয়ে তাইৰ দেউতাকে অভ্যাসমতে খবৰ<noinclude></noinclude> sh0jurtnvnutjtiz4cx0cqeqlrmd3ug পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২৭ 104 91661 249851 2026-05-12T16:52:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আৰাজ ১৯ কাগজ পঢ়িছিল, তাইৰ মনত আছে, কেনেকৈ কাগজৰ ওপৰত কলমৰ খচ্ খচ্ শব্দতেই তাই মাজে মাজে উচপখাই উঠিছিল, তাইৰ ভয় হৈছিল দেউতাই কিজানি এই শব্দটো শুনিছেই, দেউতাই কি বা ন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249851 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আৰাজ ১৯ কাগজ পঢ়িছিল, তাইৰ মনত আছে, কেনেকৈ কাগজৰ ওপৰত কলমৰ খচ্ খচ্ শব্দতেই তাই মাজে মাজে উচপখাই উঠিছিল, তাইৰ ভয় হৈছিল দেউতাই কিজানি এই শব্দটো শুনিছেই, দেউতাই কি বা নাভাবিছে। তেওঁ কাগজৰ পাত লুটিওৱাৰ শব্দটোও কিমান ডাঙৰ হৈ আহি তাইৰ কাণত পৰিছিল, তাইৰ আজিও মনত আছে। খিৰিকিৰ বাহিৰত নাৰিকল গছৰ পাতবোৰত বতাহৰ সৰ্‌ স শব্দ হৈছিল, হুক্ এৰাই যোৱা এপাত খিৰিকি ৰৈ ৰৈ কেঁচুকৈ উঠিছিল। তাৰ পিছত হঠাৎ তাইৰ দেউতাকে কাগজখন জপাই চকীখন পাছলৈ ঠেলি উঠি পবিল, মজিয়াত চকীখন ঠেলাৰ শব্দটো কিমান প্ৰকাণ্ড যেন হৈ আহি তাইক চক্‌ খুৱাই দিছিল, সেই কথা তাইৰ আজিও মনত আছে। আজিও যেতিয়া তাই নিৰ্জন দুপৰীয়া নাবিকল গছৰ পাতবোৰ বতাহত কঁপা শুনে, খিৰিকি এখনে কেঁ — চ্কৈ শব্দ কৰি উঠে, তাইৰ মনত পৰে....... . আৰু তেওঁলোকৰ মনত আছে কেনেকৈ সন্ধিয়া তেওঁ অহাৰ পিছত দুটামান অ- সংলগ্ন কথা কোৱাৰ পিছতে তেওঁলোক দুয়োৰে মুখৰ মাত বন্ধ হৈ গৈছিল, কথা হেবাই গৈছিল, কেনেকৈ দুয়ো অবোধৰ দৰে, অৰ্বাচীনৰ দৰে ইজনে সিজনৰ মুখলৈ চাই বাৰাণ্ডাত থিয় দি আছিল। কিমান সময় এনেদৰে দুয়ো দুয়োৰে মুখলৈ চাই থিয় দি আছিল আজি কাৰো মনত নাই, হয়তো এক মিনিট, হয়তো দহ মিনিট, লাহে লাহে দূৰৰপৰা এটা জুনুকাৰ ক্ষীণ জুন্ জুন্ শব্দ ক্ৰমে স্পষ্ট হৈ হৈ আগবাঢ়ি আহিছিল। মুখ নুঘূৰোৱাকৈয়ে দুয়ো বুজিব পাৰিছিল, এটা জুনুকা নহয়, দুটা নহয়, বহুতো জুনুকা জুন জুন্‌ কবি সমুখৰ ৰাস্তাৰে পাৰ হৈ যাব ধৰিছে, গলত জুনুকা বন্ধা ঘোঁৰাৰ গাড়ীৰ শাৰী পাৰ হৈ যাব ধৰিছে, অথচ তেওঁলোকে বুজা নাছিল যে জুনুকা বাজিছে, যে ঘোঁৰাগাড়ীৰ শাৰী পাৰ হৈ যাব ধৰিছে, তেওঁলোকে তেতিয়াও দুয়ো দুয়োৰে মুখলৈ চাই মন্ত্ৰমুগ্ধৰ দৰে থিয় হৈ আছিল..... লাহে লাহে জুনুকাৰ শব্দ আকৌ ক্ষীণ হৈ হৈ অৱশেষত নুশুনা হৈ গ'ল, হঠাৎ যেন দুয়ো সম্বিত ঘূৰাই পালে, দুয়ো একেলগে চকুৰ পতা পেলাই মূৰ জোকাৰি উঠিল আৰু লগে লগে দুয়ো একেলগে মিচিকিয়াই হাঁহিলে। তেওঁলোকৰ ক'বলগীয়া কথাখিনি যেন ইয়াৰ ভিতৰতে, এই শব্দৰ মিছিলৰ মাজতে, কোৱা হৈ গ'ল, তেওঁলোকৰ আৰু কথা বিচৰাৰ প্ৰয়োজন নহ'ল, তেওঁলোকৰ জড়তা কাটি গ'ল, দুয়ো আকৌ আগৰদৰে সাধাৰণ কথা পাতিব আৰম্ভ কৰিলে— অন্য ৰেচিচো হয়তো আছে এতিয়াও পৃথিৱীৰ বহু ঠাইত ঃ ভিতৰুৱা গাঁৱে-ভূঞে, য'ত যন্ত্ৰঘৰ্ষৰ এতিয়াও গৈ পৌঁছা নাই— কছিয়াৰ ভিতৰুৱা গাঁৱৰ খেতিয়ক, ৮০ৰ ওপৰ<noinclude></noinclude> k3ojtod21r4ij5ke1vopgv6ejbp2kv3 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২৮ 104 91662 249852 2026-05-12T16:52:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গোলাম বয়স, সবল সপ্ৰতিভ, নিউইয়ৰ্কৰ ৬০ৰ-ঘৰীয়া মানুহতকৈ যাব শ্ৰৱণশক্তি তীক্ষ্ণত, আফ্ৰিকাৰ শান্ত মাবান ফৈদ, যাৰ সুতীব্ৰ শ্ৰৱণ শক্তি বৈজ্ঞানিকৰ বিস্ময়— তেওঁলোকৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249852 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোলাম বয়স, সবল সপ্ৰতিভ, নিউইয়ৰ্কৰ ৬০ৰ-ঘৰীয়া মানুহতকৈ যাব শ্ৰৱণশক্তি তীক্ষ্ণত, আফ্ৰিকাৰ শান্ত মাবান ফৈদ, যাৰ সুতীব্ৰ শ্ৰৱণ শক্তি বৈজ্ঞানিকৰ বিস্ময়— তেওঁলোকৰ বোলে ঢাক-ঢোল একো নাই, তেওঁলোকৰ খাদ্যত স্নেহপদাৰ্থ স্বল্প, তেওঁলোকৰ হৃদৰোগ নাই, উচ্চ ৰক্তচাপ নাই (আশ্চৰ্য্যৰ একো নহয়, কিয়নো বহুদিন আগেয়েই জাৰ্মান গৱেষণাই সপ্ৰমাণ কৰি গৈছে যে গণ্ডগোল, শ্ৰৱণশক্তি আৰু হৃদৰোগ পৰস্পৰ জড়িত) — কিন্তু ক'ৰবাৰ জংগলৰ মাবান্ ফৈদৰ মাজত তেওঁলোক গৈ থাকিব নোৱাৰে, এই পাৰিপাৰ্শ্বিকতেই তেওঁলোকে বিচাৰি উলিয়াব লাগিব তেওঁলোকৰ আপোন আপোন ৱেচিচ্ - আৰু সঁচাকৈয়ে, আৰু এখন ৰেচিচ্ তেওঁলোকৰ আছিল, সন্ধিয়াৰ নিৰ্জন ফুটবল ফিল্ডৰ বেঞ্চি, য'ত তেওঁলোকে প্ৰথম অন্তৰঙ্গতাৰ পিছৰ পৰাই গৈ বহিছে, চিত্ৰনাট্যখন কিদৰে আৰম্ভ হ'ব তেওঁ তাইক কৈছেঃ “কেমেৰাই লং-শ্বট্ মাৰি প্ৰথমে দেখুৱালে, অসংখ্য গিজ গিজ মানুহৰ মূৰৰ ওপৰেদি (পিছপিনৰ এটা অট্টালিকাৰ প্ৰায় মূধলৈকে) এটা ফুটবল ওপৰলৈ উঠি গৈ আকৌ নামি গ'ল, আৰু চাউণ্ডট্ৰেকৰপৰা ওলাল বিৰাট কাপ ফাইনেল জনতাৰ সন্মিলিত চিৎকাৰ ধ্বনি হয়তো এটা গ'ল হ'ল, শব্দেৰে প্ৰেক্ষাগৃহ ভৰি পৰিল। কেমেৰা আগুৱাই গ'ল, গণ্ডগোল বাঢ়ি উঠিল, চিৎকাৰত উন্মত্ত জনতাৰ একাংশৰ ক্ল’'জ্‌-আপ্‌, তাৰ পিছত কেমেৰা আকৌ পিছুৱাই আহিল, লগে লগে গণ্ডগোল কমি আহিল — গণ্ডগোল ফে’ড-আউট- কাট্—গেটব ক্ল’জ-আপ – ফে’ড্ ইন্‌, গেটখন সমুখত ৰাখি ফিল্ডৰ ভিতৰলৈ লং-শ্ট, নিৰ্জন ফিল্ড, নিস্তব্ধ, সন্ধিয়া হৈছে, সন্ধিয়াব আলোছায়া, আন্ধাৰ হৈ আহিছে, গেটৰ ক্ল’জ-শ্বট্, নায়ক-নায়িকা গেটখন ঠেলি ভিতৰ সোমাল (তোমাৰ মোৰ দৰে), চাউণ্ড : গেটৰ শব্দ, ফে’ড্‌ইন্‌ জিলীৰ মাত, জোতাৰ শব্দ, দূৰত্ব অট্টালিকাটোৰ খিৰিকিত লাইট জ্বলিছে, নায়ক-নায়িকা দূৰৰ এখন বেঞ্চিৰ পিনে আগুৱাই গৈছে (দীঘল ডলী শট), ক্লাজ-আপ্ঃ নায়িকাৰ মুখ, চাউণ্ড : নায়িকাই কৈছে—” কি? কিয় তেওঁ ফুটবল খেলাব শ্বটো দেখুৱাব খুজিছে? ঠিকেই, ছবিৰ গল্পৰ লগত তাৰ কোনো সম্বন্ধ নাই, এই ছিকুয়েটোৰ আচল কথাটো হ'ল নায়ক-নায়িকা সন্ধিয়া নিস্তব্ধ পাৰ্কত গৈ বহিছে, কথা পাতিছে। এ নাই, নহয়, নহয় (তেওঁ সলজ্জ হাঁহি হাঁহিলে আৰু আচৰিত হ'ল, তাই কেনেকৈ কথাটো ধৰিলে, শ্বটো তেওঁ নিজে ভাবি উলিওৱা নাই, এখন নিয়’বিয়েলিষ্ট ইটালিয়ান ছবি এনেদৰে আৰম্ভ হৈছিল (অবশ্যে তাত কাহিনীটোৰ লগত ফুটবল খেলখনৰ সম্পৰ্ক আছিল)। নাই, তেওঁ মাথোঁ দেখুৱাব খুজিছে<noinclude></noinclude> hv0iwocskza57ktnbudq9f80ny34549 249854 249852 2026-05-12T16:59:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249854 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০|গোলাম|}}</noinclude> বয়স, সবল সপ্ৰতিভ, নিউইয়ৰ্কৰ ৬০ৰ-ঘৰীয়া মানুহতকৈ যাৰ শ্ৰৱণশক্তি তীক্ষ্ণত, আফ্ৰিকাৰ শান্ত মাবান ফৈদ, যাৰ সুতীব্ৰ শ্ৰৱণ শক্তি বৈজ্ঞানিকৰ বিস্ময়— তেওঁলোকৰ বোলে ঢাক-ঢোল একো নাই, তেওঁলোকৰ খাদ্যত স্নেহপদাৰ্থ স্বল্প, তেওঁলোকৰ হৃদৰোগ নাই, উচ্চ ৰক্তচাপ নাই (আশ্চৰ্য্যৰ একো নহয়, কিয়নো বহুদিন আগেয়েই জাৰ্মান গৱেষণাই সপ্ৰমাণ কৰি গৈছে যে গণ্ডগোল, শ্ৰৱণশক্তি আৰু হৃদৰোগ পৰস্পৰ জড়িত) — কিন্তু ক'ৰবাৰ জংগলৰ মাবান্ ফৈদৰ মাজত তেওঁলোক গৈ থাকিব নোৱাৰে, এই পাৰিপাৰ্শ্বিকতেই তেওঁলোকে বিচাৰি উলিয়াব লাগিব তেওঁলোকৰ আপোন আপোন বেচিচ্⸺ {{gap}}আৰু সঁচাকৈয়ে, আৰু এখন ৰেচিচ্ তেওঁলোকৰ আছিল, সন্ধিয়াৰ নিৰ্জন ফুটবল ফিল্ডৰ বেঞ্চি, য'ত তেওঁলোকে প্ৰথম অন্তৰঙ্গতাৰ পিছৰ পৰাই গৈ বহিছে, চিত্ৰনাট্যখন কিদৰে আৰম্ভ হ'ব তেওঁ তাইক কৈছেঃ {{Gap}}“কেমেৰাই লং-শ্বট্ মাৰি প্ৰথমে দেখুৱালে, অসংখ্য গিজ গিজ মানুহৰ মূৰৰ ওপৰেদি (পিছপিনৰ এটা অট্টালিকাৰ প্ৰায় মূধলৈকে) এটা ফুটবল ওপৰলৈ উঠি গৈ আকৌ নামি গ'ল, আৰু চাউণ্ডট্ৰেকৰপৰা ওলাল বিৰাট কাপ ফাইনেল জনতাৰ সন্মিলিত চিৎকাৰ ধ্বনি হয়তো এটা গ'ল হ'ল, শব্দেৰে প্ৰেক্ষাগৃহ ভৰি পৰিল। কেমেৰা আগুৱাই গ'ল, গণ্ডগোল বাঢ়ি উঠিল, চিৎকাৰত উন্মত্ত জনতাৰ একাংশৰ ক্ল’'জ্‌-আপ্‌, তাৰ পিছত কেমেৰা আকৌ পিছুৱাই আহিল, লগে লগে গণ্ডগোল কমি আহিল — গণ্ডগোল ফে’ড-আউট- কাট্—গেটৰ ক্ল’জ-আপ – ফে’ড্ ইন্‌, গেটখন সমুখত ৰাখি ফিল্ডৰ ভিতৰলৈ লং-শ্ট, নিৰ্জন ফিল্ড, নিস্তব্ধ, সন্ধিয়া হৈছে, সন্ধিয়াব আলোছায়া, আন্ধাৰ হৈ আহিছে, গেটৰ ক্ল’জ-শ্বট্, নায়ক-নায়িকা গেটখন ঠেলি ভিতৰ সোমাল (তোমাৰ মোৰ দৰে), চাউণ্ড : গেটৰ শব্দ, ফে’ড্‌ইন্‌ জিলীৰ মাত, জোতাৰ শব্দ, দূৰত্ব অট্টালিকাটোৰ খিৰিকিত লাইট জ্বলিছে, নায়ক-নায়িকা দূৰৰ এখন বেঞ্চিৰ পিনে আগুৱাই গৈছে (দীঘল ডলী শট), ক্লাজ-আপ্ঃ নায়িকাৰ মুখ, চাউণ্ড : নায়িকাই কৈছে—” {{Gap}}কি? কিয় তেওঁ ফুটবল খেলাৰ শ্বটো দেখুৱাব খুজিছে? ঠিকেই, ছবিৰ গল্পৰ লগত তাৰ কোনো সম্বন্ধ নাই, এই ছিকুয়েন্সটোৰ আচল কথাটো হ'ল নায়ক-নায়িকা সন্ধিয়া নিস্তব্ধ পাৰ্কত গৈ বহিছে, কথা পাতিছে। এ নাই, নহয়, নহয় (তেওঁ সলজ্জ হাঁহি হাঁহিলে আৰু আচৰিত হ'ল, তাই কেনেকৈ কথাটো ধৰিলে, শ্বটো তেওঁ নিজে ভাবি উলিওৱা নাই, এখন নিয়’ৰিয়েলিষ্ট ইটালিয়ান ছবি এনেদৰে আৰম্ভ হৈছিল (অবশ্যে তাত কাহিনীটোৰ লগত ফুটবল খেলখনৰ সম্পৰ্ক আছিল)। নাই, তেওঁ মাথোঁ দেখুৱাব খুজিছে<noinclude></noinclude> 2q4pmf4n9q58x5cpmeuqgozvi2iwl17 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২৯ 104 91663 249853 2026-05-12T16:52:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আৰাজ ২১ সন্ধিয়াৰ ফিল্ডখনৰ শাস্তি আৰু সৌম্যতা প্ৰথমতে এটা কণ্ট্ৰাষ্ট সৃষ্টি কবি, এটা বৈষম্য সৃষ্টি কৰি, ফিল্ডখন প্ৰথমতে গণ্ডগোলেৰে ভৰাই লৈ — এইটো যেন এটা প্ৰতীক (..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249853 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আৰাজ ২১ সন্ধিয়াৰ ফিল্ডখনৰ শাস্তি আৰু সৌম্যতা প্ৰথমতে এটা কণ্ট্ৰাষ্ট সৃষ্টি কবি, এটা বৈষম্য সৃষ্টি কৰি, ফিল্ডখন প্ৰথমতে গণ্ডগোলেৰে ভৰাই লৈ — এইটো যেন এটা প্ৰতীক (তেওঁ কৈ গ'ল), আধুনিক মানুহৰ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতীক, শব্দসৰ্বত্ৰ জীৱনৰপৰা আমি বিৰাম বিচাৰিছোঁ, জীৱনৰ সৰ্বব্যাপী সৰ্বগ্ৰাসী কোলাহল আৰু ধ্বনিপ্ৰাচুৰ্য্যৰ মাজে মাজে একোটা নিৰল, নিস্তৰঙ্গ মুহূৰ্ত, যিটো আমাৰ সম্পূৰ্ণ . নিজৰ বাহিৰৰ প্ৰভাৱমুক্ত, দিনৰ হট্টগোলৰ শেষত এখন শান্তশীতল পাৰ্ক, গছৰ পাতত মৃদু মৰ্মৰ ধ্বনি, প্ৰশান্তি। দূবৰ সেই আলোকিত খিৰিকিবোৰৰ কোনোবা এখনৰপৰা ভাহি আহা এটা গানৰ ক্ষীণ সুৰ, দিনৰ ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ আৰু কৰ্কশ লাউডস্পীকাৰত যিটো গান চহৰৰ সৰ্বত্ৰ প্ৰচণ্ড বিকৃতিৰে বাজে অসহ্য, তাৰ অস্পষ্ট সুৰটোও এতিয়া শুনিবলৈ লাগিছে ভালেই বৰং – কিন্তু ৰ'বা : “(অকস্মাৎ) চাউণ্ড ঃ ঘে ঘে গি-গি-গি-গ্লিট্‌-ঘে ঘে... কেমেৰা পেন্‌ কৰি গৈ পাৰ্কৰ দক্ষিণ কোণত ৰ'ল, কিছুমান বনুৱাই গছৰ ডালত পেট্টমাক্স লেম্প অলাব ধৰিছে, এটা সৰু জুম বান্ধিছে, এজন মানুহে এটা বেটাৰীৰপৰা সংযোগ লৈ এটা মাইক্ৰ'ফ’ন খটুৱাব ধৰিছে, বক্তৃতা দিবলৈ এজন শ্ৰমিক নেতাই মাইকৰ দাণ্ডাডালত ধৰিছে, ক্ল’জ্‌ আপ্ঃ লাউড্‌-স্পীকাৰৰ ঘূৰণীয়া গৰ্ভ, চাউণ্ড : ঘেৰে ঘেৰে গি-গি-গি-ঘেৰেৰ্ বন্ধুসকল, আজি আমি ইয়াত যি উদ্দেশ্যে সমবেত হৈছোঁ, আপোনালোকে জানে-ঘে ঘে গি-গি-গি—পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাৰ এই টি টি ঘে ঘে—” দূৰৰ খিৰিকিৰ গানৰ সুৰটো তেনেহ'লে আৰু নায়ক-নায়িকাই শুনা নাপায়, পাতৰ মমৰধ্বনিও আৰু শুনা নাযায়। তাই কথাটো একেবাৰেই ভাল নাপালে, তাই ক'লে, এনেকৈ নায়ক-নায়িকাৰ মধুৰ দৃশ্যটো নষ্ট কৰাৰ নো কি দৰ্কাৰ আছিল? তেওঁ ক'লে যে দৃশ্যটো তেওঁ নষ্ট কৰা নাই, দৃশ্যটো আধুনিক সভ্যতাই নষ্ট কৰিছে, এই উৎকট যন্ত্ৰটো যদি আধুনিক সভ্যতাৰ অভিশাপ, তেনেহ'লে এই বনুৱাসকলৰ সমস্যা ওজৰ-আপত্তিও আধুনিক সভ্যতাৰে সৃষ্টি, তেওঁলোককো উপেক্ষা কৰাৰ উপায় নাই। অৱশ্যে তেওঁলোকৰ এইবোৰ সমস্যা মোৰ ফিল্মত নাহে, কিন্তু মোৰ ফিল্মৰ এজন চৰিত্ৰই হয়তো এটা কাপোৰৰ কলত কাম কৰে, চকা ঘূৰিছে, বৈদ্যুতিক তাঁত চলিছে, তেওঁৰ কাণৰ ওপৰত তেওঁৰ স্নায়ুৰ ওপৰত বিচিত্ৰ যন্ত্ৰৰ বিচিত্ৰ শব্দৰ অহৰহ আঘাত, পিষ্টনৰ সংঘাত, শ্বাফ্‌ট ঘূৰ্ণন, তেওঁৰ স্নায়ুত ক্ৰমশঃ ক্লান্তি আহিছে, তেওঁৰ মুখৰ হাঁহি শেঁতা, তেওঁৰ চকুৰ তলত ক'লা দাগ, তেওঁৰ দেহ-মনত তেওঁৰ মাংসপেশীত ভাগৰ, তেওঁৰ<noinclude></noinclude> 0fe96t6m0gjguxjpx7dhwmtmnvd0bcl 249857 249853 2026-05-12T17:09:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249857 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|আৰাজ|২১|}}</noinclude> সন্ধিয়াৰ ফিল্ডখনৰ শাস্তি আৰু সৌম্যতা প্ৰথমতে এটা কণ্ট্ৰাষ্ট সৃষ্টি কৰি, এটা বৈষম্য সৃষ্টি কৰি, ফিল্ডখন প্ৰথমতে গণ্ডগোলেৰে ভৰাই লৈ⸺ {{Gap}}এইটো যেন এটা প্ৰতীক (তেওঁ কৈ গ'ল), আধুনিক মানুহৰ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতীক, শব্দসৰ্বত্ৰ জীৱনৰপৰা আমি বিৰাম বিচাৰিছোঁ, জীৱনৰ সৰ্বব্যাপী সৰ্বগ্ৰাসী কোলাহল আৰু ধ্বনিপ্ৰাচুৰ্য্যৰ মাজে মাজে একোটা নিৰল, নিস্তৰঙ্গ মুহূৰ্ত, যিটো আমাৰ সম্পূৰ্ণ নিজৰ বাহিৰৰ প্ৰভাৱমুক্ত, দিনৰ হট্টগোলৰ শেষত এখন শান্তশীতল পাৰ্ক, গছৰ পাতত মৃদু মৰ্মৰ ধ্বনি, প্ৰশান্তি। দূৰৰ সেই আলোকিত খিৰিকিবোৰৰ কোনোবা এখনৰপৰা ভাহি আহা এটা গানৰ ক্ষীণ সুৰ, দিনৰ ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ আৰু কৰ্কশ লাউডস্পীকাৰত যিটো গান চহৰৰ সৰ্বত্ৰ প্ৰচণ্ড বিকৃতিৰে বাজে অসহ্য, তাৰ অস্পষ্ট সুৰটোও এতিয়া শুনিবলৈ লাগিছে ভালেই বৰং – কিন্তু ৰ'বা : {{Gap}}“(অকস্মাৎ) চাউণ্ড ঃ ঘে ঘে গি-গি-গি-গ্লিট্‌-ঘে ঘে... কেমেৰা পেন্‌ কৰি গৈ পাৰ্কৰ দক্ষিণ কোণত ৰ'ল, কিছুমান বনুৱাই গছৰ ডালত পেট্টমাক্স লেম্প অলাব ধৰিছে, এটা সৰু জুম বান্ধিছে, এজন মানুহে এটা বেটাৰীৰপৰা সংযোগ লৈ এটা মাইক্ৰ'ফ’ন খটুৱাব ধৰিছে, বক্তৃতা দিবলৈ এজন শ্ৰমিক নেতাই মাইকৰ দাণ্ডাডালত ধৰিছে, ক্ল’জ্‌ আপ্ঃ লাউড্‌-স্পীকাৰৰ ঘূৰণীয়া গৰ্ভ, চাউণ্ড : ঘেৰে ঘেৰে গি-গি-গি-ঘেৰেৰ্ বন্ধুসকল, আজি আমি ইয়াত যি উদ্দেশ্যে সমবেত হৈছোঁ, আপোনালোকে জানে-ঘে ঘে গি-গি-গি—পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাৰ এই টি টি ঘে ঘে—” {{Gap}}দূৰৰ খিৰিকিৰ গানৰ সুৰটো তেনেহ'লে আৰু নায়ক-নায়িকাই শুনা নাপায়, পাতৰ মমৰধ্বনিও আৰু শুনা নাযায়। তাই কথাটো একেবাৰেই ভাল নাপালে, তাই ক'লে, এনেকৈ নায়ক-নায়িকাৰ মধুৰ দৃশ্যটো নষ্ট কৰাৰ নো কি দৰ্কাৰ আছিল? {{Gap}}তেওঁ ক'লে যে দৃশ্যটো তেওঁ নষ্ট কৰা নাই, দৃশ্যটো আধুনিক সভ্যতাই নষ্ট কৰিছে, এই উৎকট যন্ত্ৰটো যদি আধুনিক সভ্যতাৰ অভিশাপ, তেনেহ'লে এই বনুৱাসকলৰ সমস্যা ওজৰ-আপত্তিও আধুনিক সভ্যতাৰে সৃষ্টি, তেওঁলোককো উপেক্ষা কৰাৰ উপায় নাই। অৱশ্যে তেওঁলোকৰ এইবোৰ সমস্যা মোৰ ফিল্মত নাহে, কিন্তু মোৰ ফিল্মৰ এজন চৰিত্ৰই হয়তো এটা কাপোৰৰ কলত কাম কৰে, চকা ঘূৰিছে, বৈদ্যুতিক তাঁত চলিছে, তেওঁৰ কাণৰ ওপৰত তেওঁৰ স্নায়ুৰ ওপৰত বিচিত্ৰ যন্ত্ৰৰ বিচিত্ৰ শব্দৰ অহৰহ আঘাত, পিষ্টনৰ সংঘাত, শ্বাফ্‌ট ঘূৰ্ণন, তেওঁৰ স্নায়ুত ক্ৰমশঃ ক্লান্তি আহিছে, তেওঁৰ মুখৰ হাঁহি শেঁতা, তেওঁৰ চকুৰ তলত ক'লা দাগ, তেওঁৰ দেহ-মনত তেওঁৰ মাংসপেশীত ভাগৰ, তেওঁৰ<noinclude></noinclude> bev8810z968xpfsmixh9pvyc1k0lw8q