ৱিকিউৎস
aswikisource
https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4
MediaWiki 1.47.0-wmf.2
first-letter
মাধ্যম
বিশেষ
বাৰ্তা
সদস্য
সদস্য বাৰ্তা
ৱিকিউৎস
ৱিকিউৎস বাৰ্তা
চিত্ৰ
চিত্ৰ বাৰ্তা
মিডিয়াৱিকি
মিডিয়াৱিকি আলোচনা
সাঁচ
সাঁচ বাৰ্তা
সহায়
সহায় বাৰ্তা
শ্ৰেণী
শ্ৰেণী বাৰ্তা
লেখক
লেখক আলোচনা
পৃষ্ঠা
পৃষ্ঠা আলোচনা
সূচী
সূচী আলোচনা
প্ৰকাশক
প্ৰকাশক আলোচনা
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
পৃষ্ঠা:A Dictionary Of Phrases From Assamese To Assamese And English.djvu/১২৪
104
14190
249926
249856
2026-05-13T12:23:03Z
BabulB
104
[[Special:Contributions/নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[User talk:নৰুনা বৰুৱা|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/249856|249856]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
249926
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|টকালি|১১৪|টিকচি-বিকচি}}</noinclude>{{center|{{X-larger|ট৷}}}}
'''টকালি পাৰি খোৱা'''—ক্ৰি, উপাদেয় বস্তু খাওতে তালুত লাগি টকালি পৰাৰ নিচিনা শব্দ হয়৷ এতেকে,— তৃপ্তিৰে ভোজন কৰা, to eat with a gusto.
'''টং কৰি চোৱা'''—ক্ৰি, [তত্ কৰি চোৱা] কোনো বিষয়ৰ তত্ত্ব অৰ্থাৎ মূল কথা বিচাৰ কৰি চোৱা, to judge after due deliberation.
'''টাই-টুই কৰা'''—ক্ৰি, [ঠেই ঠেই কৰা] হাত লৰাই ঠেই-ঠেই কৰে নচা হয়৷ এতেকে,— হাত জোকোৰা৷ তাৰপৰা— হাতৰ ঠাৰেৰে বুজোৱা, নিৰস্ত্ৰ অৱস্থাত শত্ৰুৱে আক্ৰমণ কৰোঁতে শুদা হাত জোকাৰি বাধা দিবলৈ চেষ্টা কৰা, to move one's hand; hence to communicate anything by signaling with the hand, to show fight with an empty hand.
'''টাং গুটি'''— বি. টাং-গুটিক যেনেকৈ কুবিয়াই লৈ ফুৰায়, তেনেকৈ কুবিয়াই লৈ ফুৰা মানুহ, one who is tossed about as a play ball, a person receiving indignities from all quarters.
'''টাঙ্গোন জোকৰা'''— ক্ৰি, মানুহে মাৰ-কিল কৰিবৰ নিমিত্ত সাজু হৈ টাঙ্গোন জোকাৰে। এতেকে,—মৰিবলৈ উদ্যোগ কৰা, ভয় দেখুওৱা, to
show fight, threaten.
'''টান পালে ৰাম বোলা'''—ক্ৰি, (টান = টান অৱস্থা, কষ্ট, বিপদ। ) সম্পদৰ কালত ঈশ্বৰক পাহৰি থকা যায়, বিপদত হে ঈশ্বৰৰ প্ৰতি ভক্তি জাগৃত হয়, এনে ভাব বুজোৱা হৈছে। এতেকে,—কষ্ট পালে ঈশ্বৰৰ নাম কৰা,
to remember God only in times of adversity.
'''টানি-আজুৰি কৰা'''—ক্ৰি, যেনে তেনে উপায়েৰে কষ্ট কৰি কৰা, to act with a great deal of inconvenience.
'''টানি-মানি'''—ক্ৰি-বিণ, (’মানি’ অনু{{বঙালী ৰ}}ূপ শব্দ। ) অতিকৈ টানি অৰ্থাৎ যদিও অতিকৈ টানি ধৰা হয় তথাপি, at most.
'''টিক্ চি বিক্ চি উঠা'''—ক্ৰি, টিকচি = টিঙ্গত চৰি। ’বিকচি’ অনুকাৰ শব্দ। খং টিঙ্গত অৰ্থাৎ মূৰত চৰি মানুহটো বহা অৱস্থাৰ পৰা উঠে বোলা হৈছে।<noinclude></noinclude>
504oe89omarxkpy49oo0arm6n22sgjz
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৮
104
66919
249979
249816
2026-05-13T17:52:18Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249979
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৬৪|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>বিহগাদ্রি নামে এক পৰ্ব্বতত বশিষ্ঠ মুনিৰ আশ্ৰম আছিল। তাৰ সীমাপৰ ৰত্নভূমি নামে ঠাইত ইন্দ্ৰ ৰজাই শচী আৰু আন আন সখিসকলে সইতে সেই মুনিৰ ফুলনিত ক্রীড়া কৰি থকাত মুনিয়ে দেখি ক্ৰোধ কৰি ইন্দ্ৰক অন্ত্যজাত পতিত হবলৈ শাপ দিলে, আৰু মুনি গুৱাহাটীৰ অগ্নিকোণে কিছুমান দূৰৈত সন্ধ্যাচল পৰ্ব্বতলৈ গই তাতে আশ্ৰম কৰিলে ই আশ্রম অদ্যাপিও বশিষ্ঠাশ্রম নামে প্রখ্যাত হৈ আছে।<ref>একমতে এনে প্ৰচাৰ আছে যে বিহগাদ্ৰি পৰ্ব্বতৰ সমীপবর্তী দিখৌ নদীক মলমূত্র বাহিনী আৰু মুনিৰ পূজা কৰা শিলা যন্ত্ৰক অন্ত্যজ পূজ্য হবলৈ মুনিয়ে শাপ দিলে। সেই যন্ত্র শিলাই আহোম বিলাকৰ দেৱতা চোমদেৱ।</ref>শাপৰ প্ৰভাবত ইন্দ্ৰ তৎক্ষণাতে অতি হীন আৰু দৈত্যাকাৰ এক পুৰুষ হল। সেই পৰ্ব্বতৰ এজনী তিৰোতাৰ প্ৰতি আসক্তি হোৱাৰ পাছত ইন্দ্ৰৰ শাপ মোচন হই স্বৰ্গলৈ গল। যাবৰ সময়ত সেই স্ত্ৰীত ইন্দ্রে এই কথা কলে “তোমাৰ গৰ্ভত এটি পুত্র আছে কালত জন্মি সেইয়ে ৰজা হব।” কালক্রমে সেই স্ত্ৰীৰ এটা ল’ৰা হ’ল। তাৰ নাম খেনখাম। ল’ৰা ডেকা হ’লত তেওঁক ইন্দ্ৰে চোমদেৱ নামে যন্ত্র কাই চোঙ্গ মুঙ্গ নামে কুকুৰা ঢাক নামে বাদ্য আৰু হেঙ্গদান নামে অস্ত্র দিলে। আৰু অনেক ৰাজনীতি শিকালে ও কি বস্তু কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাকো কই দিলে। ইয়াক পাবৰ পৰা খেনখাম মহাপ্রতাপশালী হই স্বর্ণাদ্রি পৰ্য্যন্ত ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰিলে আৰু বিহগাদ্রি পতিৰ লাউখ্ৰি পণ্ডিত আৰু স্বর্ণাদ্ৰি পৰ্য্যন্ত পূজাক্জি পণ্ডিতকো ইন্দ্ৰে খেনখামৰ লগ লগাই দিলে। সেই খেনখামৰ ১৮ জনা কুঁৱৰীৰ পৰা ১০০ পুত্র জন্মে। খুন্লুঙ্গ সকলোতকৈ ডাঙ্গৰ আৰু খুন্লাই তেওঁৰ তলতীয়া। আন আন বিলাক পুত্ৰক আন আন পৰ্ব্বতত ৰজা পাতি খুন্লুঙ্গ খুন্লাইক সেই পণ্ডিত ও বয়বস্তুয়ে সইতে পৃথিবীৰ নামনিত ৰজা হবলৈ পঠালে। খুন্লুঙ্গ খুন্লাইএ লোৰ শিকলিৰে স্বৰ্ণাদ্ৰিৰ পৰা নামি আহি প্ৰথমে মুংৰিং মুংৰাঙ্গতে ৰ’লহি। তাতে অনেক লোক লগ ললে। তাৰ পাছে যি যি ঘটনা হ’ল সেইবিলাকৰ বিবৰণ পূৰ্ব্বৱতেই কোৱা হয়।
{{gap}}আহোম বিলাকৰ বিষয়ে এই যে কথা ইটো কেবল আন আন<noinclude>{{Rule|}}</noinclude>
2u9762z3moeq03ucrmvtx8o5lgy1irb
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৫০
104
67232
249978
249395
2026-05-13T17:49:37Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249978
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৪৬|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>{{gap}}এক সময়ত নৰনাৰায়ণ ৰজাক শনিএ পোৱা বুলি জ্যোতিষীয়া সকলে কোৱাত ৰজাই ভায়েক চিলাৰায়ক ৰাজ্যত প্ৰতিনিধি থই ছদ্মবেশ ধৰি প্ৰায় এবছৰ মান দেশ ভ্ৰমণ কৰি নিজ দেশলৈ উভতি আহে। অসম ৰজাৰ এটা শুক্ল বৰ্ণৰ হস্তী আছিল। সেই হস্তীৰ প্ৰতি ৰজাৰ ইচ্ছা হই ভায়েকক অসমে সইতে যুদ্ধ কৰিবলৈ পঠালে। যুদ্ধত অসম ৰজা ঘাটিল আৰু চিলাৰায়ে সেই হস্তী ধৰি নিলে। সেই নিমিত্তেই চিলাৰায় দেৱানৰ নাম শুক্লধ্বজ হইছে বুলি প্ৰসিদ্ধ আছে।
{{gap}}ৰজাৰ ভায়েক চিলাৰায়ৰ মৃত্যু হ’ল। তেওঁৰ ৰঘুদেৱ নাৰায়ণ নামে এজন পুত্ৰ আছিল। পুত্ৰ নথকাৰ কাৰণে নৰনাৰায়ণ ৰজাই ৰঘুদেৱক পুত্ৰ লইছিল। কিন্তু ইতি সময়তে তেওঁৰ এটি পুত্ৰ জন্মাত ৰঘুদেৱে ৰাজ্য নেপাব ভাবি তলে তলে দ্ৰোহ আচৰিব খুজিলে। পাছে এই কথা বুঢ়া ৰজাই বুজ পোৱাত ৰঘুদেৱ পলাল। তেওঁ কিছুমান পূৰ্ব্বৰ শত্ৰু লোকে সইতে মিলন হই নগৰ আক্ৰমিবলৈ অহাত বুঢ়াৰজা সসৈন্যে আহিল। স্বৰ্ণকোষ বা সোণকোষ নদীৰ পশ্চিম পাৰে বুঢ়া ৰজাৰ আৰু পূব পাৰে ৰঘুদেৱ ৰজাৰ বাহৰ হ’ল। বুঢ়া ৰজা এদিন পুৱা ঘোড়াৰে কিছু সৈন্য লই অহাত ৰঘুদেৱ সসৈন্যে পলাবলৈ উদ্যোগ কৰিলে। নৰনাৰায়ণ ৰজাই ক্ৰোধ কৰি বৰ্ষাডাল নৈৰ মাজলৈ পেলাই দি বড় দুঃখিত হই ক’লে বোলে “ময় ল’ৰাক মাতি নি ৰাজ্য দিবলৈ খুজিছিলো। এনেতো যেতিয়া নাহিল এই নদীয়েই দুইৰো ৰাজ্যৰ সীমা হওক।” তেতিয়াৰে পৰা সোণকোষৰ পশ্চিমে নৰনাৰায়ণ ৰজাৰ<noinclude></noinclude>
aphuuufdmqjq7cbkrr4i3c3jr5khp82
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬১
104
67243
249924
249478
2026-05-13T12:10:53Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249924
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||পঞ্চম অধ্যায়|৫৭}}</noinclude>কুতব, নাথুন্না এই কেইজনে কামৰূপত ৰাজত্ব কৰে। এই কেইজনৰ সৰ্ব্বমুঠ ভোগৰ কাল ২৬ বছৰ। ইমান সংক্ষেপ ভোগৰ কালৰ পৰা এইটো বিশ্বাস হয় যে নকৈ দেশ লোৱাৰ বাবে মুসলমান হঁতে সদাই ন ন সেনাপতি আৰু শাসনকৰ্ত্তা পঠাইছিল। এওঁ বিলাক কোনোজনে ৰঙ্গামাটিত থাকিয়েই আৰু কোনোজনে বা হাজোত থাকি আৰু কোনোজনে গুৱাহাটীত থাকি যি অলপ দিন হয় দেশ শাসন কৰিছিল। এতিয়াৰ জিল৷ কামৰূপখনি প্ৰায় গোটেই মুসলমানৰ অধীন আছিল। দৰঙ্গী ৰজাৰ ফৈদ স্বাধীন থাকিলেও মুসলমানৰ কৰতলীয়া যে আছিল কোনো সংশয় নাই। ইফালে বিজনীৰ ৰজা আৰু সমুদায় গুৱালপাড়া জিলা মুসলমানৰ অধীন আছিল।
{{gap}}১৫৭৬ শঁকত চুড়া মলা হিন্দুমতে জয়ধ্বজ সিংহ ৰঙ্গপুৰৰ সিংহাসনত উঠে। তেওঁ হিন্দুধৰ্ম্মত দীক্ষিত হই কামাখ্যা দেবীৰ মন্দিৰ পুনৰাধিকাৰ কৰিবৰ কাৰণে ইচ্ছা কৰিলে আৰু পূৰ্ব্বৰজনা ৰজাৰ শহুৰেকক বৰ ফুকন বিষয় দি গুৱাহাটীলৈ পঠালে। তেওঁ গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰিলে। ইংৰাজী ১৬৮৫ সনত বঙ্গালাৰ শাসনকৰ্ত্ত৷ মীৰজুমলাই তেওঁৰ লগত মজুম খাঁ নামে সেনাপতি আৰু বিস্তৰ সৈন্য লই কামৰূপ আক্ৰমিবলৈ আহিল। আহোমৰ সৈন্য পৰাস্ত হ’ল। গুৱাহাটী এৰি মীৰজুমলা উজাই গড়গাঁও নগৰ ললে। জয়ধ্বজ সিংহ ৰজা পলাই চড়াই খোৰোঙ্গ পৰ্ব্বতলৈ গ'ল। পাছে বাদসাহলৈ ৰমণী গাভৰু নামে কন্যা আৰু ৰূপ সোণ বন্দী-বেটী দিলত মীৰজুমলাই দেশ এৰি গুছি গল। ইফালে বাৰিষা হলত মীৰজুমলাৰ সৈন্যৰ বড় বিপত্তি হবৰ আশঙ্কাত এই সন্ধি কৰা হ’ল। মীৰজুমলা বঙ্গাল দেশলৈ ভটীয়াই গ'লত মজুম খাঁই কামৰূপ ৰাজ্য শাসন কৰিবলৈ আৰম্ভিলে। এওঁৰ পাছত মসিদ খাঁ আৰু সৈয়দ পীৰোজ শাসনকৰ্ত্তা হয়। এই কেইজনাই পূৰ্বৰ দৰে কামৰূপ শাসন কৰিছিল। কিছু দিনৰ পাছত বাদসাহাৰ পৰা শিৰোপা আৰু বটাই সইতে উকীল আহি কব খোজাত চক্ৰধ্বজে অপমান কৰি পঠালে। উকীল উভতি গ'ল। এখেত ঘোড়া কোঁৱৰ সৰুজনা বৰফুকন ভটীয়াই গই আকৌ গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰিলে। দীল্লীশ্বৰে অতিশয় ক্ৰুদ্ধ হই ১৫৯১ শঁকত অনেক সৈন্যেৰে ৰাজাৰাম সিংহক পঠালে।<noinclude>{{Left|৮}}</noinclude>
90v3phvgpygws4s7rhq8e0ohye1yo19
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬২
104
67244
249927
249446
2026-05-13T12:28:41Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249927
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৫৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>ঘোড়া কোঁৱৰ পৰাস্ত হল। ৰামসিংহে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰি উজাই আহিবলৈ উদ্যোগ কৰাত ৰঙ্গপুৰৰ পৰা মোমাই তামুলী বড় বড়ুয়াৰ পুতেক লাচিত বড় ফুকন নিযুক্ত হই গ'ল। গুৱাহাটীৰ ওচৰৰ সৰা ঘাটতে যুদ্ধ হোৱাৰ পাছত আহোম ৰামসিংহক খেদি গ'ল আৰু তেতিয়াৰ পৰা মানাহা নদী সীমা ধাৰ্য্য হল। আৰু হাদীৰাত আহোমৰ চকী হল। লাচিতৰ পাছত মোট কাতলীয়া প্ৰভৃতি কেইবা জনো বড়ফুকন হই কামৰূপ শাসন কৰে। তেতিয়াও বঙ্গালৰ উপদ্ৰৱ যোৱা নাছিল। ১৬০৪ শঁকত সন্দিকি বড়ফুকনে গই নিৰুপদ্ৰৱে মুসলমানৰ হাতৰ পৰা গুৱাহাটী ললে। ইংৰাজী ১৬৮৩ সন আৰু ১৬০৫ শঁকত মঞ্জুৰ খাঁ নামে এজনা নবাব আকৌ গুৱাহাটী লবলৈ অহাত গুৱাহাটীত শুদ্ৰেশ্বৰৰ ইটাখুলীতে যুদ্ধ হয়। মঞ্জুৰ খাঁ পৰাস্ত হ’ল। সন্দিকি ফুকনে তেওঁক ৰঙ্গামাটিলৈকে খেদি গ'ল। ৰঙ্গামাটিৰ নবাবে আহোমৰে আকৌ যুদ্ধ নকৰোঁ বুলি স্থিৰ কৰিলে। সেই শঁকৰ ইংৰাজী ১৬৮৩ সনৰ পৰা কামৰূপত মুসলমানৰ অধিকাৰ গুছিল আৰু আহোম ৰজাৰ অধীন হ’ল। গুৱাহাটীত এজনা ৰাজ প্ৰতিনিধি বড়ফুকন থাকি শাসন কৰিছিল। পূৰ্ব্বে কলিয়াবৰেই অসমৰে বঙ্গালৰে সীমা আছিল, সেই কাৰণে বড়ফুকনৰো অধিকাৰ কলিয়াবৰৰ পৰ৷ বঙ্গাল পাৰলৈকে হল। শোলা বড়ফুকন নামে এজনে মুসলমানক কলিয়াবৰ পৰ্য্যন্তে সন্ধি পত্ৰ কৰি দেশ এৰি দিছিল কিন্তু সেই সন্ধি পত্ৰ আহোম ৰজাই অগ্ৰাহ্য কৰিলে এই সময়ৰ পৰাই কামৰূপ এই নাম লোপ হই অসম দেশৰ অন্তৰ্গত হ'ল। এই কথা জানিবলগীয়া যে ইয়াত যিসকল মুসলমান আক্ৰমণকাৰী বা শাসনকৰ্ত্তাৰ নাম লেখা হইছে সেই সকলৰ মাঝত যিসকল বঙ্গদেশৰ শাসনকৰ্তাৰ নাম লেখা গইছে সেই সকলৰ নামহে বঙ্গদেশৰ বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। আন বিলাক মুসলমানৰ অধীন ৰঙ্গামাটিত যি থানা আছিল তাৰ সেনাপতি বা শাসনকৰ্ত্তা আছিল। কোনো কোনোজন আকৌ হাজোত যি থানা আছিল সেই ঠাইৰো সেনাপতি আছিল। ১৫৮৪ শঁকত বড় মোকাম নামে প্ৰসিদ্ধ দেৱালয় নিৰ্ম্মাণ কৰে।
{{nop}}<noinclude></noinclude>
atnbdpk7w7z43r7uks3dxv2n5grojcj
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৩
104
67245
249928
249819
2026-05-13T12:39:16Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249928
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
{{larger|{{center|দ্বিতীয় ভাগ}}}}<noinclude></noinclude>
nvy21b110kfwimm05a5h7mffdwrj2xp
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৫
104
67247
249930
249569
2026-05-13T14:30:47Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249930
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{center|'''ষষ্ঠ অধ্যায়'''}}
{{gap}}পৃথিবীৰ আন আন দেশৰ পুৰণি কালৰ লোক সকলৰ দৰে আহোম বিলাকেও দেৱতাৰ বংশ বুলি কয়। এইটে৷ কেৱল সি সকলৰ অপ্ৰসিদ্ধ বংশাবলী প্ৰসিদ্ধ কৰিবলৈ প্ৰকাশ কৰা ঠাৱৰ হয়। আহোম বিলাকে যেই কি নকওক তেওঁ বিলাক যে অসম দেশৰ পূব ফালৰ পৰ্ব্বতৰ মানুহ ইয়াত সন্দেহ নাই। আহোম বিলাকৰ বুৰঞ্জীত তেওঁ বিলাকৰ আদিৰ বিষয়ে যিৰূপ কথা আছে, তাৰ সাৰ এই। কোনো এক সময়ত স্বৰ্গদেৱ অৰ্থাৎ ইন্দ্ৰ ৰজাই স্বৰ্গত থাকি মনতে ভাবিলে, বোলে সকলো দেৱতাৰ সন্তান পৃথিবীত আছে, তেওঁৰ নাই, আৰু তেওঁৰ বংশ যেন ৰজা হয়। এই বুলি আপোনাৰ পুত্ৰ থেনখামক মতাই আনি পৃথিবীলৈ পাঁচিলে। তেওঁ নগই তেওঁৰ দুই পুতেক খুন্লুঙ্গ আৰু খুন্লাইক আজ্ঞা কৰিলে। সেই দুজন কোঁৱৰে আজ্ঞা অনুসাৰে পৃথিবীলৈ নামি আহিবলৈ স্বীকাৰ কৰাত স্বৰ্গদেৱে সন্তোষমনে নিজ নাতিয়েক দুজনক পাঁচি দিলে লাউখ অৰ্থাৎ বিশ্বকৰ্ম্মাই নিৰ্ম্মাণ কৰা চোমদেৱ (এক দেবতাৰ যন্ত্ৰ) হেঙ্গদান (খড়্গ) কাইচেন্ মুঙ্গ নামে দুযুড়ি কুকুৰা দি কলে, বোলে খুন্লুঙ্গ ডাঙ্গৰ হোৱাত ৰজা আৰু খুন্লাই সৰু হোৱাত মন্ত্ৰী হব। চোমদেৱ দেৱতাক প্ৰতি দিনে আৰু বছৰে বছৰে যেনেকৈ পূজা কৰিব লাগে তাৰো বিধান ক’লে। সেই হেঙ্গদানখান, খান খাম্ফা, অৰ্থাৎ আদ্যা শক্তি গোসাঁনীৰ। সেই হেঙ্গদান সদাই আপোনাৰ আসনৰ ওচৰতে থব লাগে। কাটিবলগীয়া কোনো মানুহক তাক সেৱা কৰালে ধাৰৰ ফাল যদি সমুখ হয়, তেনেহলে তাক কাটিব লাগে আৰু সেয়ে নহলে নালাগে। যদি কোনো আবৰি মানুহ থাকে তালৈ সেই হেঙ্গদান টোৱালেই সি বশবৰ্ত্তী হব। কাইচেঙ্গ মুঙ্গ কুকুৰা দুযুড়ি মাৰি ঠেঙ্গেৰে মঙ্গল চাবলৈ আৰু সেই মঙ্গল মতে চলিবলৈ পাখী মঙ্গল কৰ্ম্মত পিন্ধিবলৈ ও মূৰ আৰু ডৌকা দুখন খাবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। খুন্তুম্ অৰ্থাৎ চন্দ্ৰ, খুন্বান অৰ্থাৎ সূৰ্য্যৰ দুটি পুতেকক লগত মন্ত্ৰী কৰি দিলে, আৰু দেৱতাৰ পণ্ডিত লাউখ্ৰি, অৰ্থাৎ বৃহস্পতিৰ পূজাক্জিৰ সন্তানকো সেই খুন্লুঙ্গ খুন্লাইৰ<noinclude></noinclude>
kcsvotvccnnfl3n1k1ob28wj2vew2wp
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৬
104
67248
249931
249821
2026-05-13T14:43:06Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249931
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৬২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>লগতে পঠালে। খুন্লুঙ্গ আৰু খুন্লাইএ মন্ত্ৰী আৰু লগৰ লোক সকলে সইতে হৰ্ষমনে ৪৯০ শঁকত সোণৰ<ref>কোনো কোনো মতে সোণৰ শিকলীৰে আৰু কাৰো মতে লোৰ জখলাৰে খুন্লুঙ্গ খুনলাই নামি অহা প্ৰসিদ্ধ।</ref> জখলাৰে স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহি মুঙ্গৰিঙ্গ মুঙ্গৰাম্ নামে এক অৰাজক ঠাইত ওলালহি। পৃথিবী পাই কুকুৰাৰ বিচাৰ কৰাত নাপাই দুয়ো ভায়েক বৰ বেজাৰ অসন্তোষ কৰি থাকোঁতেই লঙ্গো নামে মানুহ এটাই জনালে বোলে, পঠালে পাহৰি এৰি অহা বস্তু আনিব পাৰোঁ আৰু তাৰ অৰ্থে খেহ (চীন) দেশখান পুৰস্কাৰ স্বৰূপ পাবলৈকো আশা কৰোঁ। তাতে তেওঁ বিলাকে সন্মত হই লঙ্গোকে স্বৰ্গলৈ পঠালে। লঙ্গোৰ মুখে ই সকলো কথা শুনি ইন্দ্ৰে বেজাৰ কৰি সেই কুকুৰ৷ ও হেঙ্গদান আৰু ঢাক পঠালে। লঙ্গোয় আহি ইন্দ্ৰৰ ক্ৰোধৰ কথা জনালে, আৰু কলে বোলে “কাইচোঙ্গ মুঙ্গক” মাৰি তাৰ মঙ্গহখনি খাব। ঠেঙ্গেৰে মঙ্গল চাব, পাখী পিন্ধিব আৰু মূৰটো আৰু ডৌকা দুখন সি অৰ্থাৎ লঙ্গোয়ে খাব। আৰু চীন ডাঙ্গৰ দেশ, তাক বশ কৰি পালিবলৈ সমৰ্থ হবৰ নিমিত্তে হেঙ্গদানখনো সেই লঙ্গোয়ে লব। এই আজ্ঞা পাই খুন্লুঙ্গ খুনলাইএ সেইৰূপে আচৰিলে। কুকুৰাৰ ঠেঙ্গেবে মঙ্গল চোৱাত খুন্লুঙ্গৰ ফালে জয় হোৱা পালে। লঙ্গোএ ডেউকা খালে আৰু হেঙ্গদান ললে।
{{gap}}খুন্লুঙ্গ খুন্লাইএ সেই মুঙ্গৰিঙ্গ মুংৰামতে নগৰ কৰি আয়ুবৰ বাট্বৰ থাপি খুন্লুঙ্গ ৰজা আৰু খুন্লাই যুবৰাজ হই থাকিল। খুন্লাইৰ দুষ্ট বুদ্ধিত মতি হই আয়ুবৰ গছৰ শিপাত সোণৰ গুণা মেৰাই থলে। আৰু খুন্লুঙ্গক কলে বোলে ৰজা হব লাগিলে সেই গছত চিন উলিয়াব লাগে। খুন্লুঙ্গে একে৷ চিন উলিয়াব নোৱাৰিলে কিন্তু খুন্লাইএ উলিয়ালে। আৰু কলে বোলে “ময় হে মূল ৰজা তুমি দুৱলীয়াহে।” খুন্লাইয়ে আন আন লোকে সইতে পৰামৰ্শ কৰি খুন্লুঙ্গৰ প্ৰতি দ্ৰোহ আচৰিবলৈ ধৰাত খুন্লুঙ্গে চোমদেৱক চুৰকৈ লই ইন্দ্ৰৰ তলৈ গৈ সকলো কথা জনোৱাত খুন্লুঙ্গক মুং খুং মুজাও দেশত ৰজা হই থাকিবলৈ কলে। খুন্লাইক শাপ দি সেই<noinclude>{{Rule|}}</noinclude>
kmq7w4gg2jhe1w2lztrks093oaywaf3
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৭
104
67249
249943
249811
2026-05-13T15:07:13Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249943
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||ষষ্ঠ অধ্যায়|৬৩}}</noinclude>মুঙ্গৰিং মুঙ্গৰামত থাকিব দিলে। সেই মুং খুং মুংজাও দেশত খুন্লুঙ্গে অকণ্টকে ৪০ বংসৰ ৰাজ্য ভোগ কৰি স্বশৰীৰে ৫৩১ শঁকত স্বৰ্গলৈ গল। এওঁ জীয়াই থাকোঁতেই এওঁৰ সাতজনা কোঁৱৰৰ বড় জনাক চোমদেৱক দি মুং কং বা তাই তুং কুং দেশৰ ৰজা পাতিলে। তেওঁৰ তলতীয়া খুন্ফাক ভাটী দেশৰ, তেওঁৰ তলতীয়া খুনঙ্গুক লামং তাই অৰ্থাৎ জীউত্ৰা দেশৰ তেওঁৰ তলতীয়া খুন্লাক মুংকলা দেশৰ, তেওঁৰ তলতীয়া খুন্তাক আৱা অৰ্থাৎ মান বা ব্ৰহ্মা দেশৰ আৰু সকলোতকৈ সৰু খুঞ্চুক সেই মুঙ্গ খুংমংজাওতে ৰজা পাতিলে। আগৰ প্ৰতিজ্ঞা অনুসাৰে লঙ্গোএ খেহ দেশ পালে। খুনলুঙ্গৰ পাছত তিনিজনা ৰজাই সি দেশত ৫৯ বৎসৰ ভোগ কৰে, পাছে ৫৯০ শঁকত ত্যাও খুঞ্জন ৰজা হয়। খুন্লাই মুং ৰিং মুংজাওত ৰজা হই পাছে মৃত্যু হল। এওঁ পূৰ্ব্বৰ দুশ্চৰিত্ৰৰ নিমিত্তে স্বৰ্গ লৈ যাব নোৱাৰিলে। তেওঁৰ পুতেক অপুত্ৰকে মৃত্যু হোৱাত মন্ত্ৰীয়ে ত্যাও খুঞ্জন ৰজাৰ খাম্পংফা নামে পুতেক এজনাক আনি মুংৰিং মুংজাও দেশত ৰজা পাতিলে। এওঁ আৰু এওঁৰ পাছৰ ১১ জনা ৰজাই ৩৫৭ বছৰ ৰাজ্য ভোগ কৰে। শেষৰজনা ৰজাই ৯৫৮ শুঁকত অপুত্ৰক থাকি স্বৰ্গী হলত মন্ত্ৰী সকলে খুঞ্চু ৰজাৰ বংশৰ ত্যাও আই পং নামে কোঁৱৰ এজনাক আনি ৰজা পাতিলে। ইজনা আৰু ইজনাৰ পাছত আন এজনা ৰজা হ'ল। এইজনা ৰজা হই তেওঁৰ চাৰিজনা কোঁৱৰৰ মাঝৰ চুকাফাক নিজ দেশত ৰজা পাতি আন কেইজনক আন আন দেশত ৰজা পাতিলে। চুকাফা ৰজাই তেওঁৰ বংশৰ কোনো ভাই ৰজাৰে বিৰোধ হোৱাত মুং কং দেশলৈ গই চোম দেওক লুকাই লই আহোম মতৰ ৫৯০ আৰু ১১৫০ শঁকৰ ১৫ আঘোনত ভটিয়াই আমাৰ দেশৰ উজনিৰ এক খণ্ড পালেহি। তাৰ পাছৰ পৰা তেওঁৰ ৰাজত্বৰ শঁক আৰম্ভ হ'ল। বুৰঞ্জীত এনেৰূপে লেখা আছে বোলে চুকাফা ৰজাৰ লগত ১০৮০ মানুহ, দঁতাল হাতী ১, মাখুন্দি হাতী ১, ঘোঁড়া ৩০০ আৰু থাও মুং ক্লিং লুঙ্গমাংৰাই বুঢ়া গোঁহাই আৰু থাও মুংকানঙ্গ বড় গোঁহাই আহিছিল।
{{gap}}আহোম ৰজা বিলাকৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে আৰু একমত আছে সেইটি এই। সৌমাৰ পীঠৰ পূবফালে স্বৰ্ণাদ্ৰি আৰু হিৰকুট পৰ্ব্বতৰ মধ্যতে<noinclude></noinclude>
epe45m2ehr0flbmprw8e6m8p6ebpzs1
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৯
104
67250
249980
249820
2026-05-13T17:54:41Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249980
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||ষষ্ঠ অধ্যায়|৬৫}}</noinclude>পুৰাতনীয়া কথাৰ দৰে। সিসকলৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু অন্য অন্য কথালৈ চালে এনেটো নিশ্চয়ে বিশ্বাস জন্মে যে আহোমবিলাকৰ আদি ঠাই ব্ৰহ্মাদেশৰ গুড়িৰ শ্যাম দেশ। খৃষ্টৰ সাত শ শতাব্দিত মুসলমান ধৰ্ম্মৰ স্ৰোত চাৰিওফালে যাবলৈ ধৰে। সেই ধৰ্ম্মৰ তাতাৰ জাতিয়ে চীন দেশ আক্ৰমণ কৰে। ব্ৰহ্মা, শ্যাম প্ৰভৃতি দেশত, সি সময়ত এক ভয়ানক, ৰাজবিপ্লৱ হোৱাত আহোমবিলাক এইৰূপে ক্ৰমে ভটীয়াই আহি ব্ৰহ্মা দেশৰ আৰু অসম দেশৰ মাঝৰ পৰ্ব্বতবিলাকত থাকেহি আৰু তাতে সি সকলৰ “শ্যান” নাম হয়। খুন্লুঙ্গৰ এজনা কোঁৱৰ আৱা বা ব্ৰহ্মাদেশৰ ৰজা হোৱা বুলি লেখা আছে। ব্ৰহ্মা ৰজাই এই দেশৰ ৰজাক “ভাই ৰজা” বুলি কয় আৰু সেই “ভাই ৰজাৰ” দেশ ৰক্ষা কৰিবলৈহে তাৰ অনেক কালৰ পাছত ১৭৩৯ শকত সৈন্য পঠায়। লঙ্গোৰ বিষয়ে যি কথা কোৱা হইছে তাৰ দ্বাৰাও চীন ৰাজ্যৰ হুলস্থুলৰ কথা প্ৰতীতি হয়। চীনৰ ৰাজা ৰাজ্যভ্ৰষ্ট হোৱাত সি বংশৰ কোনো ৰজা বা কোনো লোকে আক্ৰমণকাৰীসকলক খেদাবলৈ যি উদ্যোগ কৰে লঙ্গোৰ বিবৰণে তাকেই মাথোন কয়। যি শতাব্দিত মুসলমানবিলাকৰ পূৱফালে ৰাজ্য বিস্তাৰ হোৱাৰ কথা লেখা গইছে, সি শতাব্দিতে খুন্লুঙ্গ খুনখুলায়ে স্বৰ্গৰ পৰা নামি অহা জনা যায়।
{{gap}}শ্যানবিলাকৰ মাঝত যি বিবৰণ প্ৰচাৰ আছে, তাৰেও কিছুমান অনুসন্ধানৰ সাহায্য পোৱা যায়। সিসকলৰ মতে শ্যান জাতিৰ ৰাজ্য খণ্ডক এতিয়াও পঙ্গ দেশ বোলে আৰু তাৰ ৰাজধানীৰ নাম মঙ্গমাওৰঙ্গ।<ref>এইখানেই যে আমাৰ বুৰঞ্জীৰ মুংৰি মুংৰাঙ্গ এনে বিশ্বাস হয় আৰু আমাৰ বুৰঞ্জীত মুং কং নামে যি দেশৰ কথা আছে, শ্যান ৰাজ্যত এতিয়াও মুং কং নামে যি এখন প্ৰদেশৰ কথা কয় সি এয়েই হয়।</ref> আৰু সি দেশৰ প্ৰথম ৰজাৰ নাম খুৱলাই থকা বুলি সিসকলে কয়। সেইজনাই যে খুন্লাই ইয়াক নপতিয়াবলৈ একো কাৰণ নাই। খুৱলাইৰ মৰণৰ পাছে কেইজনামান ৰজা হই যোৱাত মৰ্গনৌ নামে এজনা ৰজা হয়। খ্ৰীষ্টৰ ৭৭৭ বছৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ চুকাম্ফা ও চামলোম্ফা নামে দুই পুতেক থাকে। সি দুজনাই ক্ৰমে মণিপুৰ, কাছাৰ প্ৰভৃতি আক্ৰমণ কৰিবলৈ ধৰি পাছে দুয়ো ভায়েকৰ মাঝত বিৰোধ হোৱাত এক ভায়েক<noinclude>{{Rule|}}</noinclude>
5d9g9bn4titeke9inmgrectniuqtaae
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭০
104
67251
249981
249812
2026-05-13T17:55:47Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249981
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৬৬|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>ভটীয়াই আহিল। আৰু ইজনাই যে ওপৰত কোৱা চুকাফা ৰজা ই সঁচা।
{{gap}}খুন্লুঙ্গ খুন্লাইৰ বিবৰণত তেওঁবিলাক স্বৰ্গৰ পৰা নামি অহাৰ সময়ত কুকুৰাৰ ঠেঙ্গেৰে মঙ্গল চোৱা চোমদেৱক পূজা কৰা ইত্যাদিৰ যি কথা আছে সি কথাতে আহোমবিলাকৰ সকলো কথাই পোৱা যায়। আহোমবিলাকে যে হিন্দু ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰে, সিও কেৱল সিসকলৰ চোমদেৱকে পূজা কৰাই মূল কাৰণ। কিয়নো সেই দেৱতাৰ মূৰ্ত্তি, হিন্দু দেৱতাৰ যন্ত্ৰৰ দৰে। আগৰ ব্যৱহাৰতো আহোমবিলাকৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰে সইতে ওচৰৰ পৰ্ব্বতীয়৷ জাতিবিলাকৰ আচাৰে সইতে মিল আছে। ইসকল কথাৰ দোৱাৰাই আহোমবিলাকৰ গুড়ি নিশ্চয়ে যে পৰ্ব্বতীয়া ইয়াত সন্দেহ নজন্মে। সেইসকলে ক্ৰমে ক্ৰমে আপোনাৰ ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰি পাছে এই আসাম দেশ লই প্ৰায় ছশ বছৰ ৰাজত্ব কৰিলে। এতিয়া সিবিলাকৰ অৱস্থা এনে হইছে যে ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰি ফুৰা পৰ্ব্বতীয়া জাতিৰ সন্তান যে সিসকল ই কথাৰ নামহে আছে। আৰু অনেকৰ জাতি ধৰ্ম ও ভাষা পৰ্য্যন্ত বিস্মৃতি হই গইছে।<noinclude></noinclude>
ckrys78bnigd8kc2kvkabbp6q7zvk5q
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭১
104
67252
249982
249834
2026-05-13T17:57:43Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249982
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|'''সপ্তম অধ্যায়'''}}
{{gap}}চুকাফাই আপোনাৰ ভাই ৰজাৰ লগত বিৰোধ কৰিবলৈ ভাল নেপাই ভটীয়াই আহিবলৈ ইচ্ছা কৰি থাও মুক্লিংলুং মাংৰাই বুঢ়া গোঁহাই প্ৰমুখ্যে অনেক লোক লগত ললে। মুং কং দেশৰ নইচান ফা ৰজাৰ ত’ত আহোমবিলাকৰ কুলদেৱতা চোমদেৱৰ মূৰ্ত্তি থকাত সেই দেৱতাক লব পাৰিলে দেশ জয় কৰিব পাৰিব হেন ভাবি সেই চোমদেৱক চুৰকৈ লই আহিল। মুং কং দেশৰ নইচান্ফা নৰা ৰজাই পাছত ই কথা ভু পাই চুকাফাক ধৰিবলৈ লোক পঠালে। কিন্তু আদখিনি বাটৰ পৰা উভতি গ’ল। যি ঠাইৰ পৰা উলটি গ’ল সি ঠাইক এতিয়ালৈকে “নৰা ওলোটা” বোলে। চুকাফাক খামজাং নামে ঠাইত নগাবিলাকেও ভোতাবলৈ খোজাত সিসকলক পৰাভৱ কৰি লগৰ বড় গোহাঁইৰ ডেকা কাখ্ৰিংমুঙ্গক গাঁও খোৱা পাতি তাৰ উৎপন্ন বস্তু কৰ সোধাই থাকিবলৈ নিৰ্ব্বন্ধ কৰি দিলে। পাছে ক্ৰমে ইফালে অহাত পাটকাইত আকৌ নগাবিলাকে অৱৰোধ কৰিব খোজাত সেইবাৰ নগাৰ চাঙ্গলৈকে গৰকি সেই লোকক বশ কৰিলে<ref>এই পাটকাই ৯টা পৰ্ব্বত একে লগে থকা দেখি চুকাফা ৰজাই ইয়াক “ডউক উৰঙ্গ” বুলিছিল। ই এই দেশৰ এক প্ৰকাৰ এফালৰ সীমা।</ref> তাৰ পৰা নামৰূপলৈ আহিল। তাতে কিছুদিনমান থাকি চিপাম, শলগুড়ি, হাবুঙ্গ আৰু শিমলুগুড়িত ক্ৰমে থাকি থাকি ইফালৰ লোকৰ আচাৰ নীতি বুঝি চৰাই দেৱলৈ আহি তাতে নগৰ কৰিলেহি। মটক ও বৰাহি ই দুজাতি মানুহে তেওঁক পূবৰ পৰা ভটীয়াই অহা দেখি ৰণ কৰাত চুকাফা জয়ী হ’ল। আৰু ১১৬৪ শঁকত সিসকলে সইতে সন্ধি কৰে। চৰাই দেৱত নগৰ কৰাৰ পাছত নকৈ লোৱা দেশখনি যেতিয়া সুথিল হ’ল চুকাফাই ভাবিলে বোলে হেঙ্গদানেৰে বশ কৰাতকৈ কুকুৰাৰে পৰাজিত লোকসকলক শীঘ্ৰে বশ কৰিব পাৰি। এই মতে বিবেচনা কৰি মটক বা মৰাণবিলাকক খড়ি ভাৰী, ও বাড়ীচোৱা আৰু বৰাহিবিলাকক চাঙ্গমাই, জৰাধৰা, ভঁড়ালী, বেজ আৰু কুকুৰা চোৱা এনেবিলাক বিশ্বাসী<noinclude>{{Rule|}}</noinclude>
nr4o26262xlrpes6g1ohixx6cphaakc
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭২
104
67253
249983
249835
2026-05-13T18:00:00Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249983
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৬৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>কৰ্ম্মত নিযুক্ত কৰিলে। তাতে সিসকল লোকে সন্তোষ পাই লোকৰ আগত কবলৈ ধৰিলে, বোলে ইহঁতৰ বুদ্ধি ও বিবেচনা “অসম” আৰু কেনে বুদ্ধিৰ লোকক বশ কৰিলে ইহঁত অসম মানুহ তেতিয়াৰে পৰা আহোমবিলাকক “অসম” বুলিলে, আৰু সেইবিলাক মানুহৰ ৰাজ্য য’লৈকে গ’ল ত’লৈকে “অসম” নাম হ’ল। চুকাফাই নিজৰ কাৰ্য্য সুন্দৰে চলিবলৈ সেই মৰাণৰে মানুহদি দেৱ পূজা ও নিজৰ উপভোগৰ আৰু আন আন কাৰ্য্যৰ নিমিত্তে গছিকলা, বৰাখোৱা ও এঙ্গেৰাত খাত কৰালে। নৰা ৰজাই সইতে মিত্ৰভাৱ ৰাখিবলৈ চুকাফাই কটকী পাঁচি চোমদেৱক অনা আৰু দেশ জয় কৰা ইত্যাদি কই পঠোৱাত নৰা ৰজাই সন্তোষিত হই সোণোৱালী টুপী ও ঘোড়া দি মিত্ৰতা কৰিলে। তেতিয়াৰে পৰা নৰা ৰজাৰে মিত্ৰতা হ’ল। এইদৰে চুকাফা ৰজাই ঊনচল্লিশ বছৰ চাৰি মাস ৰাজত্ব কৰি (খ্ৰীঃ ১২৬৮) ১১৯০ শঁকত স্বৰ্গী হ’ল। এইজনা ৰজা বড় পৰাক্ৰমী আৰু বুদ্ধিমান আছিল। এওঁৰ কাৰ্য্যৰ দ্বাৰাই এনে অনুমান কৰিব পাৰি যে তেওঁ ৰাজনীতি ভালকৈ জানিছিল। পৰাজিত লোকক বশ কৰিবৰ নিমিত্তে তেওঁ যি উপায় কৰিলে, সি উপায় যে ভাল তাক এতিয়াৰ কালৰ সভ্য দেশত এতিয়াহে ভালকৈ চলিবলৈ উপায় হই আহিব লাগিছে। তেওঁৰ পাছৰ আহোমবিলাকে এই ৰাজনীতিৰ বশ হ’ল হয়, কিন্তু ন্যায় সীমাৰ সিপাৰে যোৱাতহে শ্ৰীভ্ৰষ্ট হ’ল।
{{gap}}চুকাফাৰ পাছত তেওঁৰ পুতেক চুতেউফা সিংহাসনত উঠি পিতৃৰ ৰাজ্যকে ১৩ বছৰ ভোগ কৰি ১২০৩ শঁকত স্বৰ্গী হয়। এওঁৰ চাৰি পুত্ৰৰ মাঝত চুবিন্ফা ৰজা হই সেইৰূপে পিতৃৰাজ্যকে ১২ বছৰ ভোগ কৰি ১২১৫ শঁকত স্বৰ্গী হ’ল। এওঁৰ দুই পুতেকৰ মাঝত চুখাংফা সিংহাসনত উঠে। অকল পিতৃৰাজ্য সম্ভোগ কৰি এওঁৰ সন্তোষ নজন্মি ভটীয়াই সৈন্য পঠাবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া সৌমাৰ খণ্ডৰ অধিক ভাগ কমতাপুৰৰ অধীন থকাত কমতেশ্বৰে প্ৰভাতৰ সূৰ্য্যৰ দৰে বাঢ়ি অহা আহোমবিলাকে সইতে মিত্ৰতা কৰিবলৈ আশা কৰি ৰজনী আৰু ভাজনী নামে দুই জীয়েকক চুখাংফাক দিলে।<ref>কমতাপুৰৰ এইজনা কোন ৰজা তাক ঠিক কৰিব নোৱাৰি। দুৰ্ল্লভনাৰায়ণ নামে যে এজনা ৰজা আছিল সেইজনাই যে হয় ইয়াক বিশ্বাস কৰিবৰ বিশেষ কাৰণ আছে। কিয়নো সেই সময়ত এইজনা কমতাপুৰত আছিল।</ref><noinclude>{{Rule|}}</noinclude>
a7q15w6hy0k9pupq1df7d57mdx5df24
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭৩
104
67254
249984
249838
2026-05-13T18:04:11Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249984
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||সপ্তম অধ্যায়|৬৯}}</noinclude>ভাজনীৰ তাউচুলাই নামে এটি কোঁৱৰ জন্মে। ৰাজনীৰ তিনটি কোঁৱৰ হয় তাকে বড়জনাৰ নাম চুখ্ৰাম্ফা, মাজুজনাৰ নাম চুতুফা আৰু সৰু জনাৰ নাম ত্যাওখাম্থী। যি যি দেশ লোৱা গইছিল সি সিবিলাকত সময়ে সময়ে দ্ৰোহৰ চিন হোৱাত তাক দমাই থাকোঁতে এওঁ ভাটীৰ ফালে ৰাজ্য বঢ়াব নোৱাৰিলে। পাছে ঊনচল্লিশ বৎসৰ ৰাজ্য ভোগ কৰি চুখংফা ৰজা ১২৫৪ শঁকত স্বৰ্গী হ’ল। এইজনা ৰজাৰ বড় পুতেক চুখ্ৰাংফা সিংহাসনত উঠিল। এওঁৰ দিনত আহোমবিলাকৰ ৰাজ্য ব্ৰহ্মপুত্ৰ পৰ্য্যন্তে লাহে লাহে বাঢ়িল। কোনোয়ে ৰণৰ সন্মুখ হই যুদ্ধ কৰিব নোৱাৰিলে। এওঁ ১২৮৬ শঁকত স্বৰ্গী হোৱাত ভায়েক চুতুফা ৰজা হ’ল। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে চুটিয়া নামে এজাতি লোক বাস কৰিছিল। এইবিলাকো আহোমবিলাকৰ দৰে পৰ্ব্বতীয়া মানুহ। ইহঁতৰ মাঝত কোনো ৰজা নাছিল। পাছে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বংশ হোৱাৰ পাছত সেই বংশৰ শেষ ৰজাৰ এজনা অমাত্য গই অৰাজক চুটিয়াবিলাকৰ ওপৰত ৰজা হই থাকে। তেওঁৰ বংশেই বহুকাল পৰ্য্যন্ত ৰাজত্ব কৰে। পিছে আহোমবিলাক ক্ৰমে ভটীয়াই অহাৰ সময়ত চুটিয়াবিলাকৰ পৰাক্ৰম একেবাৰে হ্ৰাস আছিল। চুতুফা ৰজাই সিহঁতৰ দুৰ্ব্বল অৱস্থা ভাবি যুদ্ধলৈ গ’ল। নীচেই দুৰ্বল হবৰ সময়ত লোকে শঠতাক আশ্ৰয় কৰে। চুটিয়াবিলাকে সখি কৰোঁ বুলি চুতুফাক মিত্ৰভাৱ দেখুৱাই “চৰানাও” খেলাবলৈ নি তাতে ছলেৰে ১২৯৮ শঁকত মৰোৱালে। ৰজাৰ মৰণ দেখি সৈন্য উভতি দেশলৈ আহিল। এইজনা ৰজাৰ ভোগ ১২ বছৰ। ৰজাৰ যিবিলাক কোঁৱৰ আছিল কাৰো আশয় ভাল নোপোৱাত চাওফ্ৰংডাম বুঢ়৷ গোঁহাই আৰু তাফ্ৰিখিন বড় গোঁহাইয়ে আন আন লোকে সইতে ৪ চাৰি বছৰ ৰাজ্য শাসন কৰে। কিন্তু ৰজা নোহোৱাৰ গুণে এই ৪ চাৰি বছৰ অৰাজক বুলিব পাৰি। পাছে ১৩০২ শঁকত চুখাংফা ৰজাৰ সৰু কোঁৱৰ তাওখাম্থীক আনি মন্ত্ৰী সকলে সেৱা কৰি ৰজা পাতিলে। এইজনা ৰজাৰ দুজনা কুঁৱৰী আছিল। আৰু তেওঁ বড় কুঁৱৰীৰ বৰ বশ আছিল। তিৰোতাৰ বশবৰ্ত্তী হই কাৰ্য্য কৰিব লগা হোৱাত শাসন কাৰ্য্যত বড় সুযশস্যা ৰজাৰ নাইকিছিল। চুতুফা ৰজাক মৰাবৰ পৰা চুটিয়াবিলাকৰ দৰ্প বাঢ়িছিল। আহোম-<noinclude></noinclude>
4fyzj6l089uhmjazfkwkcyn4239swds
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭৪
104
67255
249985
249858
2026-05-13T18:09:33Z
Pranamikaadhikary
2157
249985
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৭০|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>বিলাকৰো সেই ছলকৈ মৰা কথাৰ পোটক তুলিবলৈ বড় আশা কৰিছিল। সেই কাৰণে বিশেষৰূপে সৈন্য সংগ্ৰহ কৰি ১৩০৫ শঁকত ৰজাই চুটিয়াৰ বিপক্ষে অস্ত্ৰ ললে। ৰাজ্যত ৰজাৰ বড় কুঁৱৰীক গৰাকী পাতি ৰজা ৰণলৈ গ’ল। সৰুজনা কুঁৱৰী সগৰ্ভা আছিল। বড়জনা কুঁৱৰীয়ে ইয়াতে ঈৰ্ষা কৰি এটা মিছা জগৰ উলিয়াই সৰুজনা কুঁৱৰীক কাটিবলৈ দিলে। চাওথাই খুম্ বুঢ়া গোঁহাইয়ে কুঁৱৰীৰ সগৰ্ভা অবস্থা দেখি প্ৰাণে নামাৰি ভুৰবান্ধি উটাই দিলে। হাবুঙ্গৰ বামুণ এটাই সেই ভুৰ দেখি কুঁৱৰীক তুলি প্ৰতিপালন কৰিলে। চুটিয়াবিলাকে তাওখাম্থী ৰজা অহা শুনি পৰ্ব্বতলৈ গ’ল। এখেত আহোমবিলাকে ৰজা নোহোৱাত দেশ লণ্ড ভণ্ড কৰি চৰাই দেৱলৈ উলটি গ’ল। সৰুজনা কুঁৱৰীৰ অৱস্থাৰ কথা লোকসকলৰ মুখত শুনিও ৰজাই একো বিচাৰ নকৰাত আৰু তেওঁৰ আন আন অন্যায় কাৰ্য্যত মন্ত্ৰী ও প্ৰজা সকলো অসন্তুষ্ট থাকি ১৩১১ শঁকত তাওখাম্থীক ৰজ৷ ভাঙ্গি প্ৰকাৰান্তে প্ৰাণে মৰালে। এইৰূপে দেশত ৰজাহীন হোৱাত চাওথাই খুম্ বুঢ়া গোঁহাই আৰু আন আন মন্ত্ৰীয়ে দেশ শাসিবলৈ ধৰিলে। আগৰ ৰজাজনাৰ কাটিবলৈ দিয়া সেই সগৰ্ভা কুঁৱৰী, হাবুঙ্গীয়া বামুণৰ ঘৰত থাকি কালক্ৰমে এটি ল’ৰা পালে। কিন্তু কুঁৱৰীৰ প্ৰসৱৰ বেদনাৰ নিমিত্তে মৃত্যু হ’ল। মৰণৰ সময়ত সেই ল’ৰাৰ আগগুড়ি বামুণৰ আগত কই গ’ল। কোঁৱৰটিক বাপুৱে পুত্ৰৱতে পালন কৰিলে। আৰু কোঁৱৰৰ এনে বিশ্বাস আছিল যে তেওঁ সেই বামুণৰ ল’ৰা। তাওখাম্থীৰ ৰজাৰ মাহীয়েকৰ পুতেক তাওচুলাই কোঁৱৰ ইয়াৰ আগেয়ে ৰজা হবলৈ আশা কৰিব নোৱাৰিলে। এইবাৰো নিৰাশা হই হিংসা কৰি নৰা দেশলৈ গই চুৰম্ফা ৰজাত জনালে বোলে অসম দেশত তোমাৰ বংশ নোহোৱা হ’ল। হাবুঙ্গলৈ বেপাৰ কৰিবলৈ যোৱা মানুহে বামুণৰ ঘৰত সেই কোঁৱৰক দেখি ৰজাৰ কোঁৱৰ যেন ভাবি অনুসন্ধান কৰাত তাওখাম্থী ৰজাৰ কোঁৱৰ জানি মন্ত্ৰীসকলৰ আগত কলে। সিসকল কোঁৱৰক আনিবলৈ যোৱাত কোঁৱৰে “বামুণক নিনিলে নেযাওঁ” বুলি কওঁতে বামুণৰ ঘৰোৱাহিকে ৰজাৰ কোঁৱৰে সইতে নগৰলৈ নিলে। আৰু ১৩২০ শঁকত কোঁৱৰক চুড়াঙ্গফা নাম দি ৰজা পাতি সেৱা কৰিলে। ৰজাৰ বয়স তেতিয়া ১৫ বছৰ মাথোন<noinclude></noinclude>
q9by4zugo9hevxia50x8efrgto97p8h
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭৫
104
67256
249988
249843
2026-05-13T18:12:25Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249988
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||সপ্তম অধ্যায়|৭১}}</noinclude>আছিল। নৰা ৰজাই অসম দেশ লবৰ নিমিত্তে তাচিম্পৌ বড় গোঁহাইক ৰণ কৰিবলৈ পঠালে। নৰাৰ সৈন্য আহি কুঁহিয়াৰ বাড়ীত কোঠ দিলেহি। চুড়াঙ্গফা ৰজাই যুজিবৰ মনেৰে উজাই যোৱাত নৰাৰ সেনাপতিয়ে এই বুলি হুহকি গ’ল বোলে আমাৰ বংশৰ ৰজা নোহোৱা বোলাতহে আমি যুজিবলৈ আহিছিলোঁ। পাছে যেতিয়া বংশ আছে, যুজিবৰ আৱশ্যক নাই। অসম দেশৰ আতান্বিন্ বড় গোঁহাইয়ে এই ছলতে সন্ধি কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰি পাটকাইলৈ গ’ল। তাতে দুয়ো দল মিলামিলি হই ৰাজ আজ্ঞাৰে পাট্কাইৰ ওপৰৰ পানীত হাত জুবুৰিয়াই আৰু কুকুৰা কাটি শপত খাই ১৩২৩ শঁকত সন্ধি কৰিলে। আৰু সেই পাট্কাইকে দেশৰ সীমা কৰি আগলৈ তাক স্থিৰ ৰাখিবৰ নিমিত্তে দুয়ো দেশৰ দুয়োজনা বড় গোঁহাইৰ দুটা শিলৰ মূৰ্ত্তি কটালে। দুয়ো দেশৰ সৈন্য আপোন আপোন দেশলৈ গুছি গ’ল।<ref>আহোম মতে এই সন্ধিক “পাট্কাই চেঙ্গকান” অৰ্থাৎ “কুকুৰা কাটি শপত খোৱা” বোলে।</ref> এইৰূপে যুদ্ধ শেষ হোৱাৰ পিছত চুড়াঙ্গফা ৰজাই চৰাই দেৱত অসুবিধা পাই চৰগুৱাত নগৰ কৰিলে। সেই চৰগুৱা দিহিঙ্গৰ ওচৰত ৰজাৰ লগত বামুণৰ যি ল’ৰা আহিছিল সিসকলকো দিহিঙ্গত পাতি কোঁৱৰ উপাধি দিলে। সৰুৰে পৰা এইজনা বামুণৰ ফাললৈ ঢাল খোৱা আছিল। তেওঁক পালন কৰা বাপুয়ে শাসনাদি কাৰ্য্যত অনেক হাত দিছিল। আৰু লক্ষ্মীনাৰায়ণ শালগ্ৰাম ৰজা চাঙ্গলৈ উঠিল ও যথাবিধি পূজা পাবলৈ ধৰিলে। এয়েই প্ৰথম হিন্দুধৰ্ম্মৰ বীজ আহোম ৰজাৰ ঘৰত প্ৰবেশ হ’ল। এইজনা ৰজা দেৱেই প্ৰথমে শিঙ্গৰী ঘৰ পাট ঘৰত উঠি অভিষিক্ত হবৰ নিয়ম স্থাপন কৰে। আৰু অনেক কথাত হিন্দু আচাৰ-ব্যৱহাৰ এওঁৰ দিনৰে পৰা প্ৰবৰ্ত্তিব ধৰিলে। পাছে ন বছৰ ভোগ কৰি ১৩২৯ শঁকত স্বৰ্গী হ’ল। বামুণৰ ধৰ্ম্ম ও আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ প্ৰতি এই ৰজাজনাই বৰকৈ আস্থা দেখুৱাত আৰু সৰুৰে পৰা বামুণৰ ঘৰত প্ৰতিপালিত হোৱাত এইজনা ৰজাক বামুণী কোঁৱৰ বোলে। এওঁ অতিশয় সুখাভিলাষী আছিল। আৰু এই নিমিত্তেই অতি কোমল<noinclude>{{Rule|}}</noinclude>
gl32g142pyrsafc4img0jj9zf6yn3bq
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৭৯
104
67260
249923
183048
2026-05-13T12:05:30Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249923
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||অষ্টম অধ্যায়|৭৫}}</noinclude>নিমিত্তে লোক নিযুক্ত কৰি দিয়া হ'ল। এই সময়ৰ পৰা ছুটিয়াৰ ৰাজ্য
একেবাৰে ভ্ৰষ্ট হ’ল।
{{gap}}কুসুম্বৰ ভূঁয়াৰ ঘৰত শঙ্কৰদেৱ জন্ম হোৱাৰ পাছত ভাটী দেশলৈ গই
আহি বৈষ্ণব ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ ধৰিছিল। তেওঁ আন আন যি ভূঁয়া
আছিল তাৰ মাঝত প্ৰধান হইয়ো বিষয় কাৰ্য্যতকৈ ধৰ্ম্ম প্ৰবৰ্ত্তোৱ৷ ভাল
যেন পাই, তাকে কৰিবৰ অৰ্থে অনেক পুথী ৰচনা কৰি ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল।
কছাৰীৰ উপদ্ৰৱত বৰদোৱাত থাকিব নোৱাৰি উজাই গই বেলগুড়ি
ধোঁৱাহাটত আছিল। এওঁৰ লগত বাৰভূঁয়াৰ আন আন সকলে৷ আছিল।
শঙ্কৰৰ ধৰ্ম্ম প্ৰবৰ্ত্তনত ব্ৰাহ্মণবিলাকে অসন্তুষ্ট হই শঙ্কৰে দেশ ভাঙ্গিলে বুলি
কোৱাত শঙ্কৰক চুহুমুঙ্গ ৰজাই ধৰাই নি ৰাজ্য নষ্ট কৰাৰ কথা বিচাৰ কৰাত
শঙ্কৰদেৱক নিৰ্দ্দোষী জানি মুক্তি দিয়ে। এইৰূপে কিছুকাল গল।
ভূঁয়াবিলাক কামৰূপৰ পৰা গই সেই ঠাইত থকাত পাছে দেশৰ প্ৰতি
আক্ৰমণ কৰে। এই ভাবি ৰজাৰ তেওঁবিলাকৰ প্ৰতি বড় সভয় আছিল।
এদিন ৰজাই গৰ বান্ধি হাতি ধৰিবলৈ দিয়াত শঙ্কৰৰ লগৰ ভকতসকলকো
হাতি বেৰিবলৈ দিলে। হাতি ভকতৰ ফালেই পলাল সেই জগৰতে
ভকতবিলাকক ধৰিবলৈ কলে। শঙ্কৰৰ জোঁৱাই হৰি আৰু শিষ্য মাধৱদেৱ
বিনে আন সকলো ভকত পলাল। জোঁৱায়েকক আহোমে কাটিলে।
মাধবদেৱ ছমাহ বন্দি থাকি পাছে মুকলি হল। ইয়াৰ পাছতে শঙ্কৰ, মাধব
কামৰূপলৈ ভটীয়াই আহিল। তেওঁবিলাকৰ লগৰ কিছুমান ভূঁয়৷ পোৱালি
তাতে থাকিল কিন্তু সিসকলকো ১৪২৭ শঁকত চুহুমুঙ্গ ৰজাই বৰাই তামুলী
ইত্যাদি ভিতৰুৱাল বাব দিলে আৰু তেওঁবিলাকৰ আদৰ্শেৰে বচোৱাল
টঙ্গালী, হাঁচাটী ইত্যাদি ব্যৱহাৰ হবলৈ ধৰিলে। ৰজা আৰু ডাঙ্গৰীয়া
সকলে ছুটিয়াবিলাকৰ পৰা অনেক বস্তু আৰু নিয়ম ললে। এই জাতি
মানুহ পূৰ্ব্বে ই দেশলৈ অহাত কামৰূপৰ ও আন আন ঠাইৰ ৰজা আৰু
লোকসকলৰ পৰ৷ অনেক ৰাজনীতি কথা শিক্ষা কৰিছিল। এই ৰজাৰ
দিনতে দিল্লীৰ সিংহাসনৰ পৰা পাঠান জাতিৰ ৰজা গুছি তৈমুৰলঙ্গৰ সন্তান
বাবৰে সিংহাসন প্ৰাপ্ত হয়। পাঠান জাতিৰ তুৰব্বক নামে এজন সেনাপতিয়ে
কিছুমান সৈন্য লই আমাৰ দেশ আক্ৰমিবলৈ ১৪২৮ শঁকত (খ্ৰীঃ ১৫০৪)<noinclude></noinclude>
nrtyd6zz9m31019kv6rpd1dph6p4did
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৮০
104
67261
249925
183049
2026-05-13T12:13:29Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249925
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৭৬|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>আহে। এই কথা বঙ্গদেশত কি ভাৰতবৰ্ষৰ কোনো ইতিহাসত পোৱা নাযায়। এনে অনুমান হয় ৰঙ্গ৷ মাটিত যি মুসলমানৰ কাৰ্য্যকাৰক আছিল, সেয়েই এই তুৰবক হব পায়। এৱেঁ সইতে কলিয়াবৰতে আমাৰ এক যুদ্ধ হয়, সি যুদ্ধত আমাৰ ফালৰ ঘটা আৰু মুসলমানৰ ফালৰ জয় হয়।
{{gap}}চুহেন্ফা ৰজাৰ কুঁৱৰীৰ গৰ্ভত যোৱা কন্চেঙ্গ নামে পুত্ৰটিৰ চুহুমুঙ্গ ৰজাই পৰিচয় পাই বড় পাত্ৰ ডাঙ্গৰীয়া বিষয় দি পাতিছিল। সেই কন্চেঙ্গ বড়পাত্ৰ সেনাপতি হই গই তুৰবকক যুদ্ধত ঘটাই প্ৰাণে মাৰিলে আৰু কৰতোয়৷ নদীলৈকে খেদি নিলে। আৰু এনে কথা লেখে বোলে কৰতোয়াত কন্চেঙ্গে অস্ত্ৰ ধুলে এবং জয়ৰ কথা চিৰস্মৰণীয় কৰিবৰ নিমিত্তে দ’ল ও পুখুৰী খনালে৷ ই ঘটনা ১৪৫৪ শঁকত সংঘটিত হয়। এই ৰণত জিকি সেনাপতি ডাঙ্গৰীয়াই কিছুমান মানুহ আনি সিবিলাকক হাতিৰ ঘাঁহ কাটিবলৈ দিয়াত সিহঁতে হাতিৰ নেগুৰৰ ফালে ঘাঁহ দিলে, আৰু ক্ষেতি কৰিবলৈ দিওঁতে বোকা আনি কঠিয়াৰ গুড়িতে দিয়াত অপাত্ৰ বুলি বড় পাত্ৰ ডাঙ্গৰীয়াই “আদানি কৰি ধনী কৰিলে।” ইহঁতকে মৰীয়া বোলে। ১৪৫৮ শঁকত কছাৰীবিলাকে আমাক মৰঙ্গীৰ সীমাৰ পিনে জোকালত কছাৰীৰে ৰণ হয়, আৰু সি ৰণত কছাৰী ঘাটে ও কাজলি মুখলৈকে আমাৰ দেশ হয়। কছাৰী ৰজাই ডেকা ৰজাক পঠাই কলঙ্গকে সীম৷ পাতি বছৰি পাঁচোটা ঘোঁড়৷ দিবলৈ নিৰ্ব্বন্ধ কৰি সন্ধি কৰিলে। কলঙ্গৰ উত্তৰ পাৰে আমাৰ ও দক্ষিণ পাৰে কছাৰীৰ ৰাজ্য হল। এতিয়াও সি সীমাৰ উল্লেখ সৰ্ব্বসাধাৰণে কৰি থাকে। এইজন৷ ৰজাদেৱে গৌড় দেশৰ বাদসাহৰ তলৈ কটকী পঠাই মিত্ৰত৷ কৰা বুলি বুৰঞ্জীত লেখে। আৰু কোঁচবেহাৰৰ ৰজাই আহোমবিলাকৰ পৰাক্ৰম জানি মৈত্ৰতা নিবন্ধন কৰে। এইজনা ৰজাদেৱৰ দিনৰে পৰা" আহোমবিলাকৰ পৰাক্ৰম চতুৰ্দিশে ব্যাপ্ত হল। ধৰ্ম্মবিষয়ক বা ৰাজান্তিক বিষয়ক কথাত ই দেশ এখান দেশ বুলি পৰিচয় পালে। এওঁ এওঁৰ চাৰিজনা কোঁৱৰক দিহিঙ্গ, চাৰিঙ্গ, তিপাম, আৰু তুঙ্গ্খাঙ্গ্, এই চাৰি নগৰত পাতিলে ও সেই সেই কোঁৱৰৰ সন্তানক সেই সেই ফৈদ বোলে এওঁৰ বড় পুত্ৰ চুক্লেন কোঁৱৰে ৰজাৰ যেতেকে বয়স ভাটী হবলৈ ধৰিলে,<noinclude></noinclude>
iseovhajck1ne13doi8ig014bc5hom3
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৮১
104
67262
249932
183050
2026-05-13T14:44:01Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249932
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||অষ্টম অধ্যায়|৭৭}}</noinclude>তেতেকে বিদ্ৰোহ আচৰিবলৈ ধৰি শেষত লেহেতিয়া লিগিৰাৰ দ্বাৰাই ৰজাৰ
প্ৰাণ বিয়োগ কৰালে। এওঁৰ ভোগৰ সংখ্যা ৪২ বছৰ। এইজনা ৰজাৰ
দিনতে হিন্দু ধৰ্ম্ম ক্ৰমে ৰজাৰ স্বীকৃত ধৰ্ম্ম হবলৈ ধৰিলে। এওঁৰ পাছত
১৪৬১ শঁকত (খৃঃ ১৫৩৯) সেই চুক্লেন কোঁৱৰ সিংহাসনত উঠিল। পিতৃবধ
কৰাই চুক্লেন ৰজাই চৰগুৱা নগৰ এড়িবৰ নিমিত্তে বাধিত হ’ল, কিয়নো
তেওঁ লোকৰ বড় অপ্ৰিয় হ’ল। পিছে গৰগাঁওত নগৰ কৰি তালৈ ৰাজধানী
নিলে আৰু তাতে শিঙ্গৰী ঘৰত উঠি চুক্লেনমুঙ্গ নাম ললে। গৰগাঁওলৈ নগৰ
নিয়াৰ বাবে এওঁক গৰগঁয়া ৰজাও বোলে। এইজনা ৰজাৰ দিনত হিন্দুধৰ্ম্মৰ
আচাৰ ক্ৰমে চলিত হই উঠিব ধৰিলে। আৰু আহোম ৰজাই মূৰত
লই অহা চোমদেৱক ভিতৰৰ পৰা বাজ কৰা হ’ল, ও বামুণী কোঁৱৰে নিয়া
লক্ষ্মীনাৰায়ণ শালগ্ৰামেই ভিতৰুৱাল হই থাকিল। এওঁ ৰজা হবৰে পৰা
বড় শান্তিৰে দিন খেদালে। পাছে ১৩ বছৰ ভোগ কৰি ১৪৭১ শঁকত
(খ্ৰীঃ ১৫৪৯) স্বৰ্গী হয়।
{{gap}}এইজনা ৰজাৰ পুতেক চুখাম্ফা সিংহাসনত উঠিল। এওঁৰ ভৰি এটি
খোঁড়া আছিল, সেই দেখি এওঁক খোঁড়া ৰজাও বোলে। মানৰ উপদ্ৰৱত
নৰা ৰজাই এজনা জীয়ৰী আমাৰ ৰজালৈ অনেক মানুহ ও বস্তু যৌতুকে
সহিতে দিয়াত খোঁড়া ৰজাদেৱে সহায় দিলে, তাৰে পৰা মানৰ উপদ্ৰৱৰ পৰা
নৰা দেশ ৰক্ষা পড়িল।
{{gap}}নৰনাৰায়ণ ৰজাৰ ভায়েক চিলাৰায় দেৱান ১৪৮৪ শঁকত কিছুমান সেনা
লই অসম দেশ আক্ৰমিবলৈ আহিলত আহোমৰ সৈন্য আগবাঢ়ি গ'ল। কিন্তু
চিলাৰায়ৰ সৈন্যৰ যুদ্ধ কৌশল দেখি আমাৰ সেনাপতি ডাঙৰীয়াই শূদ্ৰাদি
কিছুমান বামুণক লগুণ পিন্ধাই গৰুত তুলি যুদ্ধলৈ পঠালে। চিলাৰায়ে
তলে গোবধ, ওপৰে ব্ৰহ্মবধৰ ভয়তে হুহকি গ'ল। কিন্তু তাৰ পাছ বছৰি
এই ছল বুজ পাই সৰহ সেনা লই চিলাৰায় আহে। আমাৰ সেনাপতি দেৱ
ৰজা আৰু চিলাৰায় দেৱানেৰে ভয়ানক যুদ্ধ হয়। দেৱ ৰজাই ঔষধৰ বিৰী
ও যন্ত্ৰ ডিঙ্গিৰ পৰা খহাই থোৱাৰ পাছত চিলনীয়ে থাপ্মাৰি লই যাওঁতে
দেৱৰজাই ঈশ্বৰৰ নিগ্ৰহ হইছে বুলি চাৰিঙ্গলৈ গই লগৰ কিছুমান মানুহে
সইতে নিজে মৈদাম খানি সোমাল গই। খোঁড়াৰজ৷ মন্ত্ৰী বৰ্গে সইতে চৰাই<noinclude></noinclude>
0m21a9u5vu7df3gakp6os3n3gouovoj
সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা
3
73783
249950
249768
2026-05-13T15:48:34Z
BabulB
104
/* ক্ৰপটুল */
249950
wikitext
text/x-wiki
{{tmbox
| type = notice
| image = [[চিত্ৰ:Wikisource-logo-as-3.svg|135px|left]]
| imageright = [[চিত্ৰ:Assamese Jaapi.png|135px]]
| style = border: 1px blue solid;
| textstyle =
| text = {{Center|<big>{{#if: {{{1}}} |'''নমস্কাৰ, {{#if: | {{{1}}} | {{BASEPAGENAME}} }}<br/>}}}}
{{Center|'''অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ আপোনাক আদৰণি জনাইছোঁ!'''</big><br/><br/>
আপোনাৰ আগ্ৰহৰ বাবে ধন্যবাদ। আশা কৰোঁ আপুনি সদায় আমাৰ লগত জড়িত হৈ থাকিব।
'''ৱিকিউৎস''' (Wikisource) ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মুক্ত উৎস পাঠৰ এক ডিজিটেল পুথিভঁৰাল। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে লিখনিৰ ভাণ্ডাৰ বা সংকলন তৈয়াৰ কৰা, যাতে যিকোনো ভাষাৰ অনুবাদ আৰু অন্যান্য সম্পৰ্কিত বিষয় আদি ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰিব পাৰি। পূৰ্বতে কেৱল গুৰুত্বপূৰ্ণ ঐতিহাসিক পাঠ্যৰ আৰ্কাইভ সৃষ্টিত মনোনোবেশ কৰা এই প্ৰকল্প বিস্তাৰ হৈ সাধাৰণ সমলৰ পুথিভঁৰালৰ ৰূপ লৈছে। "Project Sourceberg" নামেৰে ২০০৩ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত আৰম্ভ হোৱা প্ৰকল্পটোক সেই বছৰৰে শেষৰফালে "Wikisource" নাম দিয়া হয়।
অসমীয়া ভাষাত ৱিকিচৰ্ছ প্ৰকল্পক "ৱিকিউৎস" নাম দিয়া হৈছে। ২০১৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত অসমীয়া ৱিকিউৎসই নিজা উপ-ড'মেইন লাভ কৰে।
অসমীয়া ৱিকিউৎসত আপুনি এনে যিকোনো প্ৰকাশিত কামকাজ যোগ কৰিব পাৰে, যিবোৰৰ স্ৰষ্টাজনৰ মৃত্যু ৬০ বছৰ পাৰ হৈছে বা তেওঁৰ লেখাবোৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ আওতালৈ আহিছে। ইয়াত এনে যি কোনো গান, কবিতা, গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, ভ্ৰমণ কাহিনী, চিঠি পত্ৰ, দলিল, পুৰাণ, ভাওনা, ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ, গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাষণ আদি যোগ কৰিব পাৰে। মূল লেখা অসমীয়া ভাষাত ন’হলেও আপুনি ইয়াৰ অসমীয়া অনুবাদ ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে।
যিসকল লেখকৰ লিখনি ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে সেইসকলৰ এখন সৰু তালিকা [[ৱিকিউৎস:অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভূক্ত লিখকসমূহৰ তালিকা|অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখকসমূহৰ]] তালিকা চাওক।}}<br/>
<center>'''ইয়াৰ উপৰিও ফেচবুকত আমাৰ [https://www.facebook.com/groups/assamwikigroup/ ''Assamese Wikipedia Community''] বুলি এটা আলোচনা গোট আছে। ৱিকিমিডিয়ানসকলক লগ পাবলৈ আপুনিও তাৰ সদস্য হৈ ল'ব পাৰে। '''</center>
<center>আশা কৰোঁ ৱিকিউৎসত সম্পাদনা কৰি আৰু এজন ৱিকিমিডিয়ান হোৱাটো উপভোগ কৰিব।<br/> টুইটাৰত "ৱিকিউৎস"ক অনুসৰণ কৰিবলৈ [https://twitter.com/aswikisource ইয়াত ক্লিক কৰক]।</center>
| small = / yes
| smallimage = none / [[Image:Some image.svg|30px]]
| smallimageright = none / [[Image:Some image.svg|30px]]
| smalltext = আদৰণি
}} — [[সদস্য:AdoroniBot|AdoroniBot]] ([[সদস্য বাৰ্তা:AdoroniBot|বাৰ্তা]]) ১৮:০৮, ১৫ জুন ২০২৫ (IST)
<!-- This welcome message is delivered by [[User:AdoroniBot|AdoroniBot]] on behalf of Assamese Wikimedia Community. -->
==মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা ২০২৫-২৬ত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ==
[[File:Logo final for the proofreadathon.jpg|right|200px]]
নমস্কাৰ ৱিকিসতীৰ্থ ! আপুনি জানি সুখী হ'ব যে ২০২৫ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০২৬ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীলৈকে অসমীয়া ৱিকিউৎসত অনুষ্ঠিত হোৱা [https://w.wiki/HYis মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা] সফলতাৰে সমাপ্ত হৈছে৷ ''ডিজিটাইজেছন আৰু উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস কৰ্মশালা প্ৰকল্প ২০২৫-২৬''ৰ লগত সংগতি ৰাখি অসমীয়া ৱিকিউৎসত আয়োজিত এমাহজোৰা মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতাত সৰ্বমুঠ '''৩৭ খন''' আপুৰুগীয়া আৰু নতুন গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হয়৷ গৌৰৱৰ কথা যে; '''অসমীয়া ৱিকিউৎসৰ ২০গৰাকী স্বেচ্ছাসেৱকে এই প্ৰতিযোগিতাত অংশ লৈ ৩,৩৯২ টা পৃষ্ঠা মুদ্ৰণ সংশোধন কৰে৷'''
প্ৰিয় সতীৰ্থ, মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতাৰ এই সাফল্যত আপোনাৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে৷ অতএব, আপুনি আমাৰ ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতাৰ পাত্ৰ৷ আশা কৰোঁ, সমনিষ্ঠা আৰু উদ্যমেৰে আপুনি ভৱিষ্যতেও অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ নিজৰ বহুমূলীয়া বৰঙণি আগবঢ়াই যাব৷
ধন্যবাদেৰে -
[[সদস্য:Ishanjyotibora|Ishanjyotibora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Ishanjyotibora|বাৰ্তা]]) ১৫:১৪, ২১ জানুৱাৰী ২০২৬ (IST), সমন্বয়ক, মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা ২০২৫-২৬
==চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬==
প্ৰিয় ৱিকিসতীৰ্থ,
আন্তৰিক নমস্কাৰ গ্ৰহণ কৰিব। অহা ৮ মাৰ্চ তাৰিখে গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হ'ব লগা 'চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬'ত আপোনাৰ অংশগ্ৰহণ নিশ্চিতিয়ে আমাক উৎসাহিত কৰিছে। আশাকৰোঁ আগন্তুক সময়ত আমি মিলি-জুলি অসমীয়া ৱিকিউৎসক বহুদূৰ আগুৱাই লৈ যাব পাৰিম। আপোনাৰ অংশগ্ৰহণ আৰু ভৱিষ্যত কৰ্মপন্থা সম্পৰ্কে কিছু যাৱতীয় তথ্য জনাৰ আগ্ৰহেৰে আমি এই ই-মেইলৰ জৰিয়তে আপোনালৈ এখন গুগুল ফৰ্ম পঠিয়াইছোঁ। অহা দুদিনৰ ভিতৰত ফৰ্মখন পূৰ কৰি আমালৈ পঠাবলৈ অনুৰোধ জনালোঁ।
লিংক: https://docs.google.com/forms/d/1C-Ne9k25rFIputNbz757hUnE5PH-gFvxicT3ftzVnVA/edit
বিনয়েৰে,<br/>
[[সদস্য:Ishanjyotibora|ঈশান জ্যোতি বৰা]]<br/>
[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]<br/>
[[সদস্য:-chanakyakdas|চাণক্য কুমাৰ দাস]]<br/>
আয়োজকমণ্ডলী, চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬
== মুদ্ৰণ সংশোধন ==
আপুনি মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা কেইখনমান পৃষ্ঠাত থাওকতে চকুত পৰা ত্ৰুটি কিছুমান শুধৰাই দিছো। অনুগ্ৰহ কৰি পাৰ্থক্যখিনিত এবাৰ চকু ফুৰাবচোন। [[সদস্য:Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Babulbaishya|বাৰ্তা]]) ২১:০৮, ২৮ মাৰ্চ ২০২৬ (IST)
:ঠিক আছে। ধন্যবাদ [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ০৬:২৫, ২৯ মাৰ্চ ২০২৬ (IST)
==ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ; ২০২৬==
প্ৰিয় ৱিকিসতীৰ্থ,
'''[https://as.wikisource.org/wiki/ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ_সংশোধন_মেলা,_মাৰ্চ_২০২৬ ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ; ২০২৬]''' ত ভাগ লৈ অসমীয়া ৱিকিউৎসৰ জৰিয়তে যোৰহাট নৰ্মাল স্কুল গ্ৰন্থ প্ৰকল্পলৈ আপুনি যি অৱদান আগবঢ়ালে সেয়া কেৱল শলাগযোগ্যই নহয়, অনুকৰণীয়। আপোনাৰ এই জাতি তথা ভাষা সেৱাক আমি প্ৰণিপাত জনাইছোঁ আৰু আশা কৰিছোঁ অহা বছৰবোৰত দেশ-জাতি আৰু ভাষাৰ বাবে এইদৰে নিৰন্তৰে সেৱা আগবঢ়াই যাবলৈ আপুনি মানসিক আৰু শাৰিৰীক ভাৱে সুদৃঢ় হৈ থাকক। আন্তৰিক শুভকামনা।
নৰ্মাল স্কুল গ্ৰন্থ প্ৰকল্পৰ হৈ,
[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]<br/>
[[সদস্য:-chanakyakdas|চাণক্য কুমাৰ দাস]]
==ক্ৰপটুল==
প্ৰিয় ৱিকিসতীৰ্থ,
আপুনি ক্ৰপটুলৰ কাম কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে যদিও আপোনাৰ কামখিনি সঠিক হোৱা নাই। যিহেতু ফটোখিনি কমন্সত আপল'ড কৰি ফাইলটো আনি ৱিকিউৎসত ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে, সেয়ে কামটো কৰাৰ আগতে কোনো এগৰাকী অভিজ্ঞ ৱিকিমিডিয়ানৰপৰা শিকি ল'বলৈ আপোনাক অনুৰোধ কৰিলোঁ।
বিনয়েৰে,
[[সদস্য:JyotiPN|JyotiPN]] ([[সদস্য বাৰ্তা:JyotiPN|বাৰ্তা]]) ০২:০৩, ১১ মে' ২০২৬ (IST)
:ঠিক আছে। চেষ্টা কৰিম । [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ২৩:৫৬, ১১ মে' ২০২৬ (IST)
==বৈধকৰণ==
পৃষ্ঠাবোৰ বৈধকৰণ কৰিলে তাত থকা ভুলবোৰ শুধৰাই দিব লাগে। কিন্তু শেহতীয়াকৈ দেখা গৈছে যে সামান্য এটা পৰিবৰ্তন নকৰাকৈয়ে আপুনি যথেষ্ঠ সংখ্যক ভুল থকা পৃষ্ঠাবোৰো নিৰন্তৰ বৈধকৰণ কৰি গৈছে। অনুগ্ৰহ কৰি বৈধকৰণৰ কামটো অভিজ্ঞ সদস্যবোৰৰ বাবে এৰক। [[সদস্য:BabulB|BabulB]] ([[সদস্য বাৰ্তা:BabulB|বাৰ্তা]]) ২১:১৮, ১৩ মে' ২০২৬ (IST)
qt6lx3glfhlmhy1slb0jts37f1jqbu7
249951
249950
2026-05-13T15:50:23Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ */ উত্তৰ
249951
wikitext
text/x-wiki
{{tmbox
| type = notice
| image = [[চিত্ৰ:Wikisource-logo-as-3.svg|135px|left]]
| imageright = [[চিত্ৰ:Assamese Jaapi.png|135px]]
| style = border: 1px blue solid;
| textstyle =
| text = {{Center|<big>{{#if: {{{1}}} |'''নমস্কাৰ, {{#if: | {{{1}}} | {{BASEPAGENAME}} }}<br/>}}}}
{{Center|'''অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ আপোনাক আদৰণি জনাইছোঁ!'''</big><br/><br/>
আপোনাৰ আগ্ৰহৰ বাবে ধন্যবাদ। আশা কৰোঁ আপুনি সদায় আমাৰ লগত জড়িত হৈ থাকিব।
'''ৱিকিউৎস''' (Wikisource) ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মুক্ত উৎস পাঠৰ এক ডিজিটেল পুথিভঁৰাল। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে লিখনিৰ ভাণ্ডাৰ বা সংকলন তৈয়াৰ কৰা, যাতে যিকোনো ভাষাৰ অনুবাদ আৰু অন্যান্য সম্পৰ্কিত বিষয় আদি ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰিব পাৰি। পূৰ্বতে কেৱল গুৰুত্বপূৰ্ণ ঐতিহাসিক পাঠ্যৰ আৰ্কাইভ সৃষ্টিত মনোনোবেশ কৰা এই প্ৰকল্প বিস্তাৰ হৈ সাধাৰণ সমলৰ পুথিভঁৰালৰ ৰূপ লৈছে। "Project Sourceberg" নামেৰে ২০০৩ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত আৰম্ভ হোৱা প্ৰকল্পটোক সেই বছৰৰে শেষৰফালে "Wikisource" নাম দিয়া হয়।
অসমীয়া ভাষাত ৱিকিচৰ্ছ প্ৰকল্পক "ৱিকিউৎস" নাম দিয়া হৈছে। ২০১৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত অসমীয়া ৱিকিউৎসই নিজা উপ-ড'মেইন লাভ কৰে।
অসমীয়া ৱিকিউৎসত আপুনি এনে যিকোনো প্ৰকাশিত কামকাজ যোগ কৰিব পাৰে, যিবোৰৰ স্ৰষ্টাজনৰ মৃত্যু ৬০ বছৰ পাৰ হৈছে বা তেওঁৰ লেখাবোৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ আওতালৈ আহিছে। ইয়াত এনে যি কোনো গান, কবিতা, গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, ভ্ৰমণ কাহিনী, চিঠি পত্ৰ, দলিল, পুৰাণ, ভাওনা, ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ, গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাষণ আদি যোগ কৰিব পাৰে। মূল লেখা অসমীয়া ভাষাত ন’হলেও আপুনি ইয়াৰ অসমীয়া অনুবাদ ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে।
যিসকল লেখকৰ লিখনি ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে সেইসকলৰ এখন সৰু তালিকা [[ৱিকিউৎস:অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভূক্ত লিখকসমূহৰ তালিকা|অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখকসমূহৰ]] তালিকা চাওক।}}<br/>
<center>'''ইয়াৰ উপৰিও ফেচবুকত আমাৰ [https://www.facebook.com/groups/assamwikigroup/ ''Assamese Wikipedia Community''] বুলি এটা আলোচনা গোট আছে। ৱিকিমিডিয়ানসকলক লগ পাবলৈ আপুনিও তাৰ সদস্য হৈ ল'ব পাৰে। '''</center>
<center>আশা কৰোঁ ৱিকিউৎসত সম্পাদনা কৰি আৰু এজন ৱিকিমিডিয়ান হোৱাটো উপভোগ কৰিব।<br/> টুইটাৰত "ৱিকিউৎস"ক অনুসৰণ কৰিবলৈ [https://twitter.com/aswikisource ইয়াত ক্লিক কৰক]।</center>
| small = / yes
| smallimage = none / [[Image:Some image.svg|30px]]
| smallimageright = none / [[Image:Some image.svg|30px]]
| smalltext = আদৰণি
}} — [[সদস্য:AdoroniBot|AdoroniBot]] ([[সদস্য বাৰ্তা:AdoroniBot|বাৰ্তা]]) ১৮:০৮, ১৫ জুন ২০২৫ (IST)
<!-- This welcome message is delivered by [[User:AdoroniBot|AdoroniBot]] on behalf of Assamese Wikimedia Community. -->
==মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা ২০২৫-২৬ত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ==
[[File:Logo final for the proofreadathon.jpg|right|200px]]
নমস্কাৰ ৱিকিসতীৰ্থ ! আপুনি জানি সুখী হ'ব যে ২০২৫ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০২৬ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীলৈকে অসমীয়া ৱিকিউৎসত অনুষ্ঠিত হোৱা [https://w.wiki/HYis মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা] সফলতাৰে সমাপ্ত হৈছে৷ ''ডিজিটাইজেছন আৰু উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস কৰ্মশালা প্ৰকল্প ২০২৫-২৬''ৰ লগত সংগতি ৰাখি অসমীয়া ৱিকিউৎসত আয়োজিত এমাহজোৰা মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতাত সৰ্বমুঠ '''৩৭ খন''' আপুৰুগীয়া আৰু নতুন গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হয়৷ গৌৰৱৰ কথা যে; '''অসমীয়া ৱিকিউৎসৰ ২০গৰাকী স্বেচ্ছাসেৱকে এই প্ৰতিযোগিতাত অংশ লৈ ৩,৩৯২ টা পৃষ্ঠা মুদ্ৰণ সংশোধন কৰে৷'''
প্ৰিয় সতীৰ্থ, মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতাৰ এই সাফল্যত আপোনাৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে৷ অতএব, আপুনি আমাৰ ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতাৰ পাত্ৰ৷ আশা কৰোঁ, সমনিষ্ঠা আৰু উদ্যমেৰে আপুনি ভৱিষ্যতেও অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ নিজৰ বহুমূলীয়া বৰঙণি আগবঢ়াই যাব৷
ধন্যবাদেৰে -
[[সদস্য:Ishanjyotibora|Ishanjyotibora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Ishanjyotibora|বাৰ্তা]]) ১৫:১৪, ২১ জানুৱাৰী ২০২৬ (IST), সমন্বয়ক, মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা ২০২৫-২৬
==চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬==
প্ৰিয় ৱিকিসতীৰ্থ,
আন্তৰিক নমস্কাৰ গ্ৰহণ কৰিব। অহা ৮ মাৰ্চ তাৰিখে গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হ'ব লগা 'চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬'ত আপোনাৰ অংশগ্ৰহণ নিশ্চিতিয়ে আমাক উৎসাহিত কৰিছে। আশাকৰোঁ আগন্তুক সময়ত আমি মিলি-জুলি অসমীয়া ৱিকিউৎসক বহুদূৰ আগুৱাই লৈ যাব পাৰিম। আপোনাৰ অংশগ্ৰহণ আৰু ভৱিষ্যত কৰ্মপন্থা সম্পৰ্কে কিছু যাৱতীয় তথ্য জনাৰ আগ্ৰহেৰে আমি এই ই-মেইলৰ জৰিয়তে আপোনালৈ এখন গুগুল ফৰ্ম পঠিয়াইছোঁ। অহা দুদিনৰ ভিতৰত ফৰ্মখন পূৰ কৰি আমালৈ পঠাবলৈ অনুৰোধ জনালোঁ।
লিংক: https://docs.google.com/forms/d/1C-Ne9k25rFIputNbz757hUnE5PH-gFvxicT3ftzVnVA/edit
বিনয়েৰে,<br/>
[[সদস্য:Ishanjyotibora|ঈশান জ্যোতি বৰা]]<br/>
[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]<br/>
[[সদস্য:-chanakyakdas|চাণক্য কুমাৰ দাস]]<br/>
আয়োজকমণ্ডলী, চেলিব্ৰেট ৱুমেন উচ্চতৰ অসমীয়া ৱিকিউৎস আৱাসিক কৰ্মশালা, ২০২৬
== মুদ্ৰণ সংশোধন ==
আপুনি মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা কেইখনমান পৃষ্ঠাত থাওকতে চকুত পৰা ত্ৰুটি কিছুমান শুধৰাই দিছো। অনুগ্ৰহ কৰি পাৰ্থক্যখিনিত এবাৰ চকু ফুৰাবচোন। [[সদস্য:Babulbaishya|Babulbaishya]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Babulbaishya|বাৰ্তা]]) ২১:০৮, ২৮ মাৰ্চ ২০২৬ (IST)
:ঠিক আছে। ধন্যবাদ [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ০৬:২৫, ২৯ মাৰ্চ ২০২৬ (IST)
==ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ; ২০২৬==
প্ৰিয় ৱিকিসতীৰ্থ,
'''[https://as.wikisource.org/wiki/ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ_সংশোধন_মেলা,_মাৰ্চ_২০২৬ ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ; ২০২৬]''' ত ভাগ লৈ অসমীয়া ৱিকিউৎসৰ জৰিয়তে যোৰহাট নৰ্মাল স্কুল গ্ৰন্থ প্ৰকল্পলৈ আপুনি যি অৱদান আগবঢ়ালে সেয়া কেৱল শলাগযোগ্যই নহয়, অনুকৰণীয়। আপোনাৰ এই জাতি তথা ভাষা সেৱাক আমি প্ৰণিপাত জনাইছোঁ আৰু আশা কৰিছোঁ অহা বছৰবোৰত দেশ-জাতি আৰু ভাষাৰ বাবে এইদৰে নিৰন্তৰে সেৱা আগবঢ়াই যাবলৈ আপুনি মানসিক আৰু শাৰিৰীক ভাৱে সুদৃঢ় হৈ থাকক। আন্তৰিক শুভকামনা।
নৰ্মাল স্কুল গ্ৰন্থ প্ৰকল্পৰ হৈ,
[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]<br/>
[[সদস্য:-chanakyakdas|চাণক্য কুমাৰ দাস]]
==ক্ৰপটুল==
প্ৰিয় ৱিকিসতীৰ্থ,
আপুনি ক্ৰপটুলৰ কাম কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে যদিও আপোনাৰ কামখিনি সঠিক হোৱা নাই। যিহেতু ফটোখিনি কমন্সত আপল'ড কৰি ফাইলটো আনি ৱিকিউৎসত ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে, সেয়ে কামটো কৰাৰ আগতে কোনো এগৰাকী অভিজ্ঞ ৱিকিমিডিয়ানৰপৰা শিকি ল'বলৈ আপোনাক অনুৰোধ কৰিলোঁ।
বিনয়েৰে,
[[সদস্য:JyotiPN|JyotiPN]] ([[সদস্য বাৰ্তা:JyotiPN|বাৰ্তা]]) ০২:০৩, ১১ মে' ২০২৬ (IST)
:ঠিক আছে। চেষ্টা কৰিম । [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ২৩:৫৬, ১১ মে' ২০২৬ (IST)
==বৈধকৰণ==
পৃষ্ঠাবোৰ বৈধকৰণ কৰিলে তাত থকা ভুলবোৰ শুধৰাই দিব লাগে। কিন্তু শেহতীয়াকৈ দেখা গৈছে যে সামান্য এটা পৰিবৰ্তন নকৰাকৈয়ে আপুনি যথেষ্ঠ সংখ্যক ভুল থকা পৃষ্ঠাবোৰো নিৰন্তৰ বৈধকৰণ কৰি গৈছে। অনুগ্ৰহ কৰি বৈধকৰণৰ কামটো অভিজ্ঞ সদস্যবোৰৰ বাবে এৰক। [[সদস্য:BabulB|BabulB]] ([[সদস্য বাৰ্তা:BabulB|বাৰ্তা]]) ২১:১৮, ১৩ মে' ২০২৬ (IST)
:ঠিক আছে বাৰু। ধন্যবাদ। [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ২১:২০, ১৩ মে' ২০২৬ (IST)
te3tmcweqqfxu5gvcp21yijxtym1hmf
ৱিকিউৎস:GLAM/GLAM Project with Normal School, Jorhat/সদস্য
4
78576
249993
235801
2026-05-13T18:47:44Z
JyotiPN
1603
249993
wikitext
text/x-wiki
;মূল দায়িত্বত
{{Div col|cols=2}}
* [[m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]
{{Div col end}}
;কাৰিকৰী সহায়
{{Div col|cols=2}}
* [[সদস্য:-chanakyakdas|চাণক্য কুমাৰ দাস]]
{{Div col end}}
;সহযোগী
* [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] (Scanning)</br>
* [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]] (Scanning) </br>
* [[সদস্য:BabulB|বাবুল বৈশ্য]] (Wikidata)
;আগ্রহী
* মাধুৰ্য ভাগৱতী (চিত্ৰকলা প্ৰশিক্ষক, নৰ্মাল স্কুল)
<noinclude><big><center><code># [[সদস্য:সদস্য নাম|সদস্য নাম]]</code> যোগ কৰক</center></big></noinclude>
{{Div col|cols=2}}
#
{{Div col end}}
[[শ্ৰেণী:GLAM]]
qh92tllfk3tjh9kk7wfw37thawight9
পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/৯
104
86048
249937
242665
2026-05-13T14:49:16Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249937
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|॥ সূচীপত্ৰ॥}}}}
{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%"
|-
| width="70%" |
| width="10%" |
| width="10%" |
|-
|ভূমিকা॥ ডক্টৰ মহেশ্বৰ নেওগ॥ ||...||.০৫
|-
|কানিৰ বিবৰন ১. ১.||...||১
|-
|কাকতি ফৰিঙ্গৰ কথা ১. ৬.||...||২
|-
|গিয়ান ২.৪||...||৫
|-
|মাউৰ কালত বুৰা দাঙ্গৰিয়াৰ মহত্মাৰ বিৱৱন, ২.৫||...||৯
|-
|কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা||২.৯||১২
|-
|বলদ গৰুৰ বিবৰন ৩.২||...||১৬
|-
|জাইফলৰ গচ ৩.৩||...||২০
|-
|শ্ৰীপ্ৰাণনাথ বৰুআই লিখা কলিকতা আদি ভাটিদেশৰ বিবৰন || ৪.১||২২
|-
|টেঙ্গৰ জালোআইৰ কথা ৪.৩||...||২৫
|-
|কলিকতাৰ সুখিয়াতি ৬.৩||...||২৬
|-
|নগাঁৱত মাউৰ লগাৰ কথা ৬.৭||...||৩৮
|-
|অনেক দেসৰ সম্বাদ ৬.৭||...||৪০
|-
|সাঁথৰ দিয়া ৬. ৯||...||৪৪
|-
|তিনিজন ভাইৰ মিসানেৰি জাত্ৰা ৭.২||...||৪৬
|-
|তিৰ্থৰ বিবৰন। তিনি আধ্যা। কামাখ্যাৰ বিবৰন ৭.৮||...||৫২
|-
|তিৰ্থৰ জাত্ৰা। চাৰি আধ্যা। হয়গ্ৰিৱ মাধৱ আৰু||...||
|-
|{{gap|10em}}কেদাৰনাথৰ বিবৰন ৭.৯||...||৬১
|-
|ৰঙ্গপুৰ নগৰৰ বৰ্নন ৮. ১||...||
|-
|গুআহাটিৰ বিবৰন ৮. ৬||...||৭৯
|-
|জাত্ৰা কৰা কথা ৯. ১||...||৮৬
|-
|অচমিয়া ভাসা ৯.২||...||৯৩
|-
|কিৰ্তন কৰাৰ কথা ১. ৩||...||৯৭
|-
|Style an Mode of Spelling . ৪||...||১০২
|}<noinclude></noinclude>
3j460jd4ciburqrdr49kznln71w5dzs
249961
249937
2026-05-13T15:56:24Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249961
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|॥ সূচীপত্ৰ॥}}}}
{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%"
|-
| width="70%" |
| width="10%" |
| width="10%" |
|-
|ভূমিকা॥ ডক্টৰ মহেশ্বৰ নেওগ॥ ||...||.০৫
|-
|কানিৰ বিবৰন ১. ১.||...||১
|-
|কাকতি ফৰিঙ্গৰ কথা ১. ৬.||...||২
|-
|গিয়ান ২.৪||...||৫
|-
|মাউৰ কালত বুৰা দাঙ্গৰিয়াৰ মহত্মাৰ বিৱৱন, ২.৫||...||৯
|-
|কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা||২.৯||১২
|-
|বলদ গৰুৰ বিবৰন ৩.২||...||১৬
|-
|জাইফলৰ গচ ৩.৩||...||২০
|-
|শ্ৰীপ্ৰাণনাথ বৰুআই লিখা কলিকতা আদি ভাটিদেশৰ বিবৰন || ৪.১||২২
|-
|টেঙ্গৰ জালোআইৰ কথা ৪.৩||...||২৫
|-
|কলিকতাৰ সুখিয়াতি ৬.৩||...||২৬
|-
|নগাঁৱত মাউৰ লগাৰ কথা ৬.৭||...||৩৮
|-
|অনেক দেসৰ সম্বাদ ৬.৭||...||৪০
|-
|সাঁথৰ দিয়া ৬. ৯||...||৪৪
|-
|তিনিজন ভাইৰ মিসানেৰি জাত্ৰা ৭.২||...||৪৬
|-
|তিৰ্থৰ বিবৰন। তিনি আধ্যা। কামাখ্যাৰ বিবৰন ৭.৮||...||৫২
|-
|তিৰ্থৰ জাত্ৰা। চাৰি আধ্যা। হয়গ্ৰিৱ মাধৱ আৰু||...||
|-
|{{gap|10em}}কেদাৰনাথৰ বিবৰন ৭.৯||...||৬১
|-
|ৰঙ্গপুৰ নগৰৰ বৰ্নন ৮. ১||...||
|-
|গুআহাটিৰ বিবৰন ৮. ৬||...||৭৯
|-
|জাত্ৰা কৰা কথা ৯. ১||...||৮৬
|-
|অচমিয়া ভাসা ৯.২||...||৯৩
|-
|কিৰ্তন কৰাৰ কথা ১. ৩||...||৯৭
|-
|Style an Mode of Spelling . ৪||...||১০২
|}<noinclude></noinclude>
meuvex5636y4svsed36m1enwdq2supp
249987
249961
2026-05-13T18:11:16Z
JyotiPN
1603
[[Special:Contributions/নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[User talk:নৰুনা বৰুৱা|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/249961|249961]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
249987
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|॥ সূচীপত্ৰ॥}}}}
{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%"
|-
| width="70%" |
| width="10%" |
| width="10%" |
|-
|ভূমিকা॥ ডক্টৰ মহেশ্বৰ নেওগ॥ ||...||.০৫
|-
|কানিৰ বিবৰন ১. ১.||...||১
|-
|কাকতি ফৰিঙ্গৰ কথা ১. ৬.||...||২
|-
|গিয়ান ২.৪||...||৫
|-
|মাউৰ কালত বুৰা দাঙ্গৰিয়াৰ মহত্মাৰ বিৱৱন, ২.৫||...||৯
|-
|কলিকতাৰ পৰা গুআহাটিলৈ ভাপৰ নাও অহা জোআৰ কথা||২.৯||১২
|-
|বলদ গৰুৰ বিবৰন ৩.২||...||১৬
|-
|জাইফলৰ গচ ৩.৩||...||২০
|-
|শ্ৰীপ্ৰাণনাথ বৰুআই লিখা কলিকতা আদি ভাটিদেশৰ বিবৰন || ৪.১||২২
|-
|টেঙ্গৰ জালোআইৰ কথা ৪.৩||...||২৫
|-
|কলিকতাৰ সুখিয়াতি ৬.৩||...||২৬
|-
|নগাঁৱত মাউৰ লগাৰ কথা ৬.৭||...||৩৮
|-
|অনেক দেসৰ সম্বাদ ৬.৭||...||৪০
|-
|সাঁথৰ দিয়া ৬. ৯||...||৪৪
|-
|তিনিজন ভাইৰ মিসানেৰি জাত্ৰা ৭.২||...||৪৬
|-
|তিৰ্থৰ বিবৰন। তিনি আধ্যা। কামাখ্যাৰ বিবৰন ৭.৮||...||৫২
|-
|তিৰ্থৰ জাত্ৰা। চাৰি আধ্যা। হয়গ্ৰিৱ মাধৱ আৰু||...||
|-
|{{gap|10em}}কেদাৰনাথৰ বিবৰন ৭.৯||...||৬১
|-
|ৰঙ্গপুৰ নগৰৰ বৰ্নন ৮. ১||...||
|-
|গুআহাটিৰ বিবৰন ৮. ৬||...||৭৯
|-
|জাত্ৰা কৰা কথা ৯. ১||...||৮৬
|-
|অচমিয়া ভাসা ৯.২||...||৯৩
|-
|কিৰ্তন কৰাৰ কথা ১. ৩||...||৯৭
|-
|Style an Mode of Spelling . ৪||...||১০২
|}<noinclude></noinclude>
dc0dehy1msytupmssiv5hm5vw4mf792
পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২১
104
86831
249964
249874
2026-05-13T15:58:22Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249964
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৩||জীয়া-বাঁৰী}}</noinclude>কিন্তু বিলাতত পঢ়িবৰ সম্বল কত ? এই বিষয় অধ্যাপকতে তেওঁৰ সম্পুৰ্ণ ভৰষা । কিন্তু অধ্যাপকে তেওঁৰ এই উদ্যমৰ একো ভূ-ভটং নাপায়। এই বিষয় যাদৱেও অধ্যাপকক
একো কথা কোৱা নাই ।
{{gap}}প্রায় সকলো যো-জা হৈ উঠাত এদিন চল চাই অধ্যাপকক তেওঁৰ মনৰ অভিলাষ জনালে। উত্তৰত অধ্যাপকে সংক্ষেপে মাত্র ইয়াকে কলে — “আগেয়ে বিয়া-বাৰু কৰোৱা; সেইবোৰ পাছৰ কথা।”
{{gap}}যাদৱে ভাবিলে বিলাতত ভাৰতীয় ডেকাৰ পাপাচাৰৰ কথা আজিকালি কাৰো অবিদিত নহয় । সেই কাৰণে অধ্যাপকে তেওঁক বিয়া ৰূপ নৈতিক অধঃপতনৰ ৰক্ষা কবচ পিন্ধাইহে বিলাতলৈ পঠাব খোজে। কিন্তু যি মোৰ নামত মাটিত সাত কিল মাৰে, যাৰ প্ৰতি মোৰ প্ৰাণৰ অকণো তান নাই বৰং ঘৃণাহে জমা হৈ দ'ম বান্ধি আছে, তেওঁক বিয়া কৰাওঁ কেনেকৈ ? অথচ বিয়া নকৰালেতো অধ্যাপকৰ মনত ছুৱা হলোঁ আৰু
বিলাতলৈ যোৱাও পাণীৰ লাৰু বন্ধা যেন হল । গতিকে এই জটিল সমস্যাৰ সমাধান কি ?
{{gap}}ভবিষ্যত জীৱনৰ ৰূপালি আশাৰ মোহিনী ৰূপত ভোল গৈ এই উচ্চাকাঙ্ক্ষী ডেকাই সংসাৰ-সুখলৈ পিঠি দি নিজৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে এই বিবাহত সম্মতি দিলে। এই কপটতা, এই আত্ম-বলিদানৰ উদ্দেশ্য জ্ঞান-স্পৃহা নে ডিগ্রিৰ মোহ ? জ্ঞানী লোকে কয়
বোলে—অসৎ উপায়েৰে মনৰ কোনো সদিচ্ছা পূৰণ হব নোৱাৰে ।<noinclude></noinclude>
gh0vurh31xt4b809z33nb77zknb4ms2
পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২২
104
86833
249965
239618
2026-05-13T15:58:37Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249965
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|'''গল্প-লহৰি'''||'''১৪'''}}</noinclude>তেন্তে এই ডেকাৰ মতলব কি? যি কোনো উপায়ে এটা বিলাতি ডিগ্ৰি লৈ আহি দেশবাসীৰ চকুত চমক লগোৱাই নে কি? এনে আত্ম প্ৰবঞ্চনা, এনে ব্যৱসায়ী বুদ্ধি, এনে মানসিক দাসত্বই বৰ্ত্তমান শিক্ষাৰ বিষাক্ত ফল নহয় জানো বাৰু?
{{Rule|6em}}
{{Dhr|2em}}
{{center|'''৫'''}}
{{gap}}সংসাৰৰ কুটিল-কপটতাৰ আও-ভাও নোপোৱা সৰল অধ্যাপকদেৱে ছোৱালীৰ বিয়াৰ উদ্যোগ কৰিলে। আ-অলঙ্কাৰ, বয়-বস্তু যোগাৰ কৰাৰ উপৰিও বৰ জী-জোঁৱাইৰ ঘৰ কৰিবৰ কাৰণে নিজৰ বহাৰ ওচৰতে অতিৰিক্ত মূল্য দি দুকঠা মাটি কিনিলে আৰু তাত এ জোৰা অস্থায়ী ঘৰ সজালে। শোৱালকুচিৰ পৰা যাদৱৰ মাকক অনাই তাত ৰাখিলে। কথা হল যে, সেই ঘৰতে দৰা সজাব আৰু বিয়া হৈ যোৱাৰ পাছতো জী-জোঁৱাই তাতে থাকিব। এই ৰূপ সকলো ব্যৱস্থা হৈ উঠাত বিয়াৰ দিন-বাৰ ঠিক হল।
{{gap}}কিন্তু যি অধ্যাপকে ছাতৰক মনস্তত্ত্বৰ জ্ঞান দিয়ে, তেওঁ জী-জোৱাইৰ মনস্তত্ত্ব নুবুজিলে বা বুজিবৰ কোনো চেষ্টাকে নকৰিলে। আমাৰ মতে—এই বিয়াত দৰা-কন্যা উভয়ৰে আন্তৰিকতা<noinclude></noinclude>
6h72z207k01o36efzx083vkkoce2gbp
249990
249965
2026-05-13T18:17:04Z
JyotiPN
1603
[[Special:Contributions/নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[User talk:নৰুনা বৰুৱা|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/249965|249965]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
249990
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|'''গল্প-লহৰি'''||'''১৪'''}}</noinclude>তেন্তে এই ডেকাৰ মতলব কি? যি কোনো উপায়ে এটা বিলাতি ডিগ্ৰি লৈ আহি দেশবাসীৰ চকুত চমক লগোৱাই নে কি? এনে আত্ম প্ৰবঞ্চনা, এনে ব্যৱসায়ী বুদ্ধি, এনে মানসিক দাসত্বই বৰ্ত্তমান শিক্ষাৰ বিষাক্ত ফল নহয় জানো বাৰু?
{{Rule|6em}}
{{Dhr|2em}}
{{center|'''৫'''}}
{{gap}}সংসাৰৰ কুটিল-কপটতাৰ আও-ভাও নোপোৱা সৰল অধ্যাপকদেৱে ছোৱালীৰ বিয়াৰ উদ্যোগ কৰিলে। আ-অলঙ্কাৰ, বয়-বস্তু যোগাৰ কৰাৰ উপৰিও বৰ জী-জোঁৱাইৰ ঘৰ কৰিবৰ কাৰণে নিজৰ বহাৰ ওচৰতে অতিৰিক্ত মূল্য দি দুকঠা মাটি কিনিলে আৰু তাত এ জোৰা অস্থায়ী ঘৰ সজালে। শোৱালকুচিৰ পৰা যাদৱৰ মাকক অনাই তাত ৰাখিলে। কথা হল যে, সেই ঘৰতে দৰা সজাব আৰু বিয়া হৈ যোৱাৰ পাছতো জী-জোঁৱাই তাতে থাকিব। এই ৰূপ সকলো ব্যৱস্থা হৈ উঠাত বিয়াৰ দিন-বাৰ ঠিক হল।
{{gap}}কিন্তু যি অধ্যাপকে ছাতৰক মনস্তত্ত্বৰ জ্ঞান দিয়ে, তেওঁ জী-জোৱাইৰ মনস্তত্ত্ব নুবুজিলে বা বুজিবৰ কোনো চেষ্টাকে নকৰিলে। আমাৰ মতে—এই বিয়াত দৰা-কন্যা উভয়ৰে আন্তৰিকতা<noinclude></noinclude>
azh6iczrbhq4q6ixiuopqzbztnp04yf
পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৩
104
86834
249966
249875
2026-05-13T15:58:53Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249966
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৫||জীয়া বাঁৰী}}</noinclude>নাই। দৰাৰ মন বিয়াৰ আনন্দ-উৎসৱকো তল পেলাই সাগৰৰ সিপাৰে বিচৰণ কৰিছিল আৰু কন্যাৰ বিয়া-বিৰোধী মন ভবিষ্যত বন্ধনৰ দুখৰ কথা ভাবি ঘৃণাৰে ভৰি পৰিছিল ।
{{gap}}অধ্যাপক-পত্নীয়ে জীয়েকৰ মানসিক অশান্তিলৈ লক্ষ্য নকৰা নহয় । জীয়েকৰ নিৰানন্দ আৰু নিৰ্ব্বিকাৰ ভাৱ দেখি তেওঁৰ মনতক দুখ । তেওঁ এদিন অণুক অকলশৰীয়াকৈ মাতি নি কলে-“আই ! এই বয়সত, এনে আনন্দৰ দিনত, তোৰ এনে গহীন-গম্ভীৰ মূৰ্ত্তি ভাল নহয়। সাধাৰণতে হাঁহি-ধেমালিৰহে এই বয়স । তই আজি কিছুদিনৰ পৰা মনটো মাৰি থাক কিয় ?”
{{gap}}অণুৱে মাকক সংক্ষেপে চিৰকুমাৰী হৈ থকাৰ অভিলাষ জনালে । অকস্মাৎ ঘৰৰ ভিতৰত সাপ দেখি ভয়ত উধাতু খাই বাহিৰলৈ লৰি অহাৰ দৰে মাকে জীয়েকৰ কথা শুনি লৰি আহি অণুক সাবটি ধৰি একে উশাহতে কলে—“আই ; তোক এই বুদ্ধি কোনে দিলে ? তোৰ এনে মতি কিয় হল ?”
{{gap}}তাৰ পাছত তেওঁ নানা প্রকাৰ বুজনিৰে গাত চেঁচা হাত বুলাই কবলৈ ধৰিলে “আই ! তই সংসাৰ ধৰ্ম্মৰ বিৰোধী মত প্ৰকাশ কৰিছ কিয় ? বিয়া কৰালে দেশৰ হিত, সমাজৰ সেৱা কৰিব নোৱাৰি, এই কথা তোক কোনে কলে ? সেইটো তোৰ বুজাৰ ভুল। বৰং শাস্ত্ৰকাৰ সকলে সকলো আশ্ৰমতকৈ গৃহস্থাশ্রমকে শ্রেষ্ঠ আসন দিছে ৷ পৃথিবীৰ সৰহ ভাগ মানুহেই সেই আশ্ৰম ভুক্ত । সচাঁকৈয়ে গৃহস্থাশ্ৰমত সেৱাৰ ক্ষেত্ৰ যিমান বহল আৰু ব্যাপক, আন কোনো আশ্রমতে তিমান নহয় ৷<noinclude></noinclude>
mhp9oxzmdvqcxs9ctf2ef0vgyolb494
পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৪
104
86885
249967
249876
2026-05-13T15:59:07Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249967
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|গল্প লহৰি||১৬}}</noinclude>মোৰ মূৰকে খাৱ আই! তই এই অদ্ভুত সঙ্কল্প এৰ। বিশেষ যাদৱ ভাল লৰা। তাৰ জ্ঞান-বিদ্যা-স্বাস্থ্য-চৰিত্ৰ সকলো উন্নত। তহঁতৰ মিলন সুখৰ হব।
{{gap}}তদুপৰি সকলো কথা ইমান আগ বাঢ়িল যে, এই পতা বিয়া এতিয়া ভঙা অসম্ভৱ। তেনে কৰিলে সমাজে আমাক হাঁহিব, তোক বেয়া বুলিব আৰু দেউতাৰক লাজ দিব।”
{{gap}}কবি সকলৰ মতে লজ্জা তিৰোতাৰ ভূষণ। তেওঁলোকৰ বুকু ফাটিলেও মুখ নুফুটে। বোধ কৰোঁ এই কাৰণেই মাকৰ যুক্তি অণুৰ মূৰত নোসোমাল যদিও লাজতে একো নকৈ একে থিৰে দূৰৈৰ আকাশৰ ফালে চাই থাকিল।
{{gap}}বিয়াৰ দিন ওচৰ চাপিল। দবাঘৰীয়া মাইকী মানুহে আহি অণুক জোৰোণ পিন্ধালে। অণুয়ে সকলো ক্ৰিয়া বিনা প্ৰতিবাদে কৰি গল। বাৰিষাৰ মেঘে ঢকা আকাশৰ দৰে বাহিৰে দেখাত তেওঁৰ মনৰ অৱস্থা শান্ত; কিন্তু ভিতৰি তাৰ পেটত লুকাই থকা ধুমুহা বতাহৰ দৰে উগ্ৰ।
{{gap}}সি যি কি নহক, নিৰ্দ্দিষ্ট দিনত এই দুজন অভিশপ্ত জীৱক বৈদিক মন্ত্ৰেৰে লগুণ গাঁথি মাৰি একত্ৰ কৰা হল। তেওঁ লোকৰ দেহ-মন-আত্মা এক হওক বুলি পুৰোহিতে মন্ত্ৰোচ্চাৰণ কৰিলে। কিন্তু বিয়াৰ পাছত দেখা গল যে, এজনৰো মনক মন্ত্ৰ
শক্তিয়ে স্পৰ্শও নকৰিলে। যাদৱ হল বিলাত বলীয়া; বিয়া কৰোৱা তিৰোতাৰে সৈতে হাঁহি-ধেমালি কৰিবৰ তেওঁৰ ফুৰচত্ নাই। অণুৰ মন পঢ়া-শুনাত নিবিষ্ট। স্বামী-সৌভাগ্যৰ সুখৰ কথা থিত<noinclude></noinclude>
1oz8ef3ar1c78p4ez3ystx6bisiizpg
পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৫
104
86886
249968
249877
2026-05-13T15:59:20Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249968
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭||জীয়া-বাঁৰী}}</noinclude>লগাবলৈ তেওঁৰ মনত ঠাই নাই। কবি সকলে কয় যে, ফুলোঁ ফুলোঁ হোৱা ফুল-কলিয়ে যিদৰে বতাহৰ হেন্দোলনি আৰু পুৱাৰ পোহৰ পাবলৈ বিয়াকুল হয়, সেইদৰে বিয়াৰ পিচত গাভৰুৱে গিৰিয়েকৰ আদৰ আৰু হাঁহি-মাত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পাবলৈ আশা কৰে ৷ কিন্তু অণুৱে মনৰ সুখ আৰু যৌৱনব আবেগ মষিমূৰ কৰিহে স্বামীৰ ঘৰ কৰিম বুলি আহিছিল ; গতিকে স্বামীৰ বিৰহত তেওঁৰ ৰোহঁ বা ঠেহঁ একো নাই ৷
{{gap}}পুত্ৰৰ জ্ঞান-ৰত্ন আৰু স্ত্রী-ৰত্ন উভয়ে লাভ হোৱাত যাদৱৰ মাকৰ আনন্দৰ সীমা নাই । তেওঁৰ মনৰ সকলো সংকল্প আৰু জীৱনৰ সকলো আশা যেন পূৰ হল । এতিয়া মৰিবলৈকেহে বাকী ।
{{gap}}বিয়া-বাৰু হৈ যোৱাৰ অলপ দিনৰ পাচতে গুৱাহাটী তেওঁৰ ভাল নলগা হল । তেওঁ শোৱালকুচিলৈ যাবলৈ উৎকণ্ঠিত হৈ উঠিল । কিয়নো তেওঁ দেখিলে যে, নগৰত উজ্জ্বল চাকচিক্য আছে, কাম-কাজৰ আড়ম্বৰ আছে, পকাঘৰ আৰু পকা আলি আছে, বিজুলি বন্তিৰ চকুত ছাট্ মাৰি ধৰা পোহৰ আছে, কিন্তু গাওঁৰ সৰলতা নাই । গাওঁত বোকা-পানী আছে, মহ-মাখি আছে, দলাদলি আছে, কুসংস্কাৰ আছে, কিন্তু তাৰ মাজতে বিলৰ মাজৰ বোকাত গজি ফুলি থকা পদুম ফুলৰ দৰে স্নিগ্ধ সৌন্দৰ্য্যৰ সৰলতা আছে। তেওঁ গাওঁৰ জীয়াৰী, গাওঁৰ বোৱাৰী—গাওঁতে আজীৱন কটালে । গতিকে স্বামীৰ ভেঁটিৰ শান্ত সৌন্দৰ্য্যই তেওঁৰ পো-বোৱাৰীৰ সেৱা-সুখকো চেৰ পেলাই ওপৰ উঠিল ৷<noinclude></noinclude>
kqdwkcx2mies2cgv0fo5zrfrrthjnh6
পৃষ্ঠা:ৰত্নাকৰ.pdf/১৪
104
86887
249929
249894
2026-05-13T14:14:53Z
BabulB
104
[[Special:Contributions/নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[User talk:নৰুনা বৰুৱা|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/249894|249894]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
249929
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৮|ৰত্নাকৰ|[ ১ম অ/৩য় দৃ}}
{{Rule|}}</noinclude><center>{{Xxxx-larger|৩য় দৃশ্য – কৈলাস।}}</center>
{{Dhr|2em}}
<center><big>[ শঙ্কৰ, ব্ৰহ্মা আৰু নাৰদ । ]</big>
{{Dhr|2em}}
— ( নাৰদৰ গীত )—</center>
{{Block center|<poem>জয় শিৱ শঙ্কৰ {{gap|4em}}শম্ভু সুৰেশ্বৰ
::গিৰীশ গিৰিজা গীত পতি,
চন্দ্ৰশেখৰ ঈশ {{gap|3em}}ৰূদ্ৰ আশুতোষ
::ত্রিগুণ নির্গুণ গুণ জ্যোতি।
তুহু বিবিধ বেদ {{gap|3em}}প্ৰথম পৰম বোধ
::ত্রিভূবনজন তুহু গতি,
বিভূতি ভূষণ ভৱ {{gap|2em}}আদি অনাদি দেব
::শ্ৰীচৰণে সদা দেহুঁ মতি ।</poem>}}
{{Block center/s}}
<poem>{{Overfloat left|শঙ্কৰ—}}( গীতৰ অন্তত )
সৃষ্টিপতি ব্রহ্মাদেব, নাৰদ সুমতি,
পৰম সন্তুষ্ট মই
দৰশন লভি উভয়কে ।
আৰু দেব, তুষ্ট হ'লোঁ-
সুললিত সুগীতি স্তুতিত ।
আসন গ্রহণ কৰি
প্ৰকাশ কৰক দেৱ,</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
a6sohhmbirr3jxrvy14otu9ssmqcm9p
পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৬
104
86888
249969
239612
2026-05-13T15:59:34Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249969
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|গল্প-লহৰি||১৮}}</noinclude>
{{gap}}মাকৰ অধীৰতা দেখি যাদৱে এদিন তেওঁক শোৱালকুচিত থৈ আহিল। অধ্যাপক আৰু তেওঁৰ গৃহিণীয়ে অনেক কৈ মিলিও তেওঁক আৰু কিছুদিন গুৱাহাটীত ৰাখিব নোৱাৰিলে।
{{Rule|6em}}
{{Dhr|2em}}
{{center|'''৬'''}}
{{gap}}বিয়াৰ পাচত সকলো থান্-থিত লাগি উঠাত যাদৱ বিলাতলৈ যাবলৈ উদ্ভ্ৰান্ত হল। তেওঁৰ আন সকলো ঠিক-ঠাক হৈ আছে, এতিয়৷ টকা-কড়িতহে কথা। এদিন জনদিয়েক বন্ধুক আগত ৰাখি যাদৱে শহুৰেকৰ মত বুজিবৰ কাৰণে বিলাতলৈ যোৱাৰ কথা উলিয়ালে। কিন্তু শহুৰেকৰ কথা শুনি তেওঁৰ আলাসৰ ঘৰ ভাঙি চূচূৰ্মৈ হল। খঙ আৰু অভিমানত তেওঁৰ মূৰৰ চুলি থিয় হল।
{{gap}}শহুৰেকে কলে—“বোপাই, বিলাতৰ পৰা ডিগ্ৰি লৈ ঘূৰি আহিবৰ কাৰণে যি পৰিমাণ ধন আৰু সময় খৰচ হয়, আমাৰ দেশৰ চৰকাৰে চাকৰি দিয়াত সেই পৰিমাণ আগ্ৰহ বা অনুগ্ৰহ নেদেখুৱায়। আমাৰ দুখীয়া দেশত চাকৰিৰ বাহিৰে ডিগ্ৰিধাৰীৰ কাৰণে আন কোনো ক্ষেত্ৰ নাই। ধনৰ অভাৱত চৰকাৰে ইচ্ছা থাকিলেও উপযুক্ত মানুহক উপযুক্ত ক্ষেত্ৰত নিয়োগ<noinclude></noinclude>
nl9c3s0zuhstrgm7t23w9dl8l47lzq0
পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৭
104
86891
249970
249879
2026-05-13T15:59:46Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249970
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৯||জীয়া-বাঁৰী}}</noinclude>কৰিবলৈ অপাৰগ। চোৱা, বিলাতৰ পৰা খনি বিষয়ৰ ডিগ্ৰি লৈ আহি আমাৰ দেশত সোধ-সোধা হাকিম হৈছে, ভূতত্ত্বৰ ডিগ্ৰি লৈ আহি ছাপাখানা চলাই জীৱন কটাইছে। বাৰিষ্টাৰ হৈ আহি আমাৰ দেশৰ আদালতত সাধাৰণ ভাৱে জীৱিকা চলাবৰ জোখাৰেও ধন ঘটিব পৰা নাই। জীৱন-সংগ্ৰামত বিলাতি ডিগ্ৰিৰ কাৰ্য্যকাৰিতা এই ৰূপ।
{{gap}}ইয়াৰ পাচত জ্ঞানাৰ্জনৰ কথা। জ্ঞানাৰ্জনৰ উপায় যে কেৱল বিলাততহে আছে, ভাৰতত নাই—এই ধাৰণা সম্পূৰ্ণ সত্য নহয়। চাৰ আশুতোষ, চাৰ ৰাসবিহাৰীয়ে বিলাতলৈ নগৈও অগাধ জ্ঞান আৰু অতুল সম্পত্তি ঘটিছিল। যদিবা জ্ঞান-ভাণ্ডাৰ বিলাতত আছেই, আমাৰ দেশৰ ডেকা সকলৰ সেইৰূপ জ্ঞান-সাধনা ক'ত? বা কেইজনৰ আছে? বাৰু আজিলৈকে বিলাতী ডিগ্ৰিধাৰীৰ শতকৰা কেইজনে নিজৰ মৌলিক জ্ঞান জম৷ দি পৃথিবীৰ জ্ঞান ভাণ্ডাৰ চহকী কৰিছে, কোৱাচোন।
{{gap}}ভেঁটি-মাটি বেচি কোনোৱে অতি কষ্টে এটা বিলাতি ডিগ্ৰি সংগ্ৰহ কৰিলেও, তেওঁ যি পৰিমাণ জ্ঞানৰ গপ্ লৈ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে, প্ৰকৃততে সেই পৰিমাণ বা তাৰ চাৰি ভাগৰ এভাগো জ্ঞান আহৰণ কৰি আনিব নোৱাৰে। তেওঁ লোকৰ সৰহ ভাগেই জ্ঞানৰ স্তূপাকাৰ সামগ্ৰীৰ পৰা বিশৃঙ্খল ভাৱৰ বোজা মাত্ৰ লৈ আহে। ভাৰতত তেওঁলোকে জ্ঞানৰ লগত বিশ্বাসৰ, কামৰ লগত জীৱনৰ আৰু ঘৰৰ লগত বাহিৰৰ মিল ৰাখি চলিব নোৱাৰে।
এনে পৰিপাক নেহোৱা জ্ঞানৰ বোজা ভাৰ বোৱা বলদৰ চেনিৰ<noinclude></noinclude>
9y5l0r9r6r45vai6my8iuas83ujnbfh
পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৮
104
86895
249971
249880
2026-05-13T16:00:01Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249971
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|গল্প-লহৰি||২০}}</noinclude>বোজাৰ দৰে। ই মানুহৰ মানসিক স্বাস্থ্য ক্ষীণ আৰু দুৰ্ব্বলহে কৰে।
{{gap}}আমাৰ দেশৰ বিলাতৰ পৰা ঘূৰি অহা ডেকাই দুবছৰ থাকে যদি চাৰি বছৰলৈ ধাৰাসাৰ বিলাতৰ কথাৰ বক্তৃতা দিয়ে। তেওঁলোকে নিজৰ দেশৰ বিষম অৱস্থাৰ কথালৈ মন নকৰি বিলাতৰ শিল্প-সাহিত্য আৰু ৰাজনীতিৰ কথা আলোচনা কৰে। কিন্তু দুয়োখন দেশৰ বিৰাট বিভিন্নতৰ সমিলমিল কৰিব নোৱাৰে। মুঠতে এটা কথাত তেওঁলোকৰ বিষয় কবলৈ হলে, তেওঁলোকেনিজৰ দেশকে৷ ভালদৰে চিনিব নোৱাৰে, ইউৰোপীয় সভ্যতাৰো
স্বৰূপ বুজিব নোৱাৰে। ত্ৰিশঙ্কুৰ দৰে তেওঁলোক স্বৰ্গ আৰু পৃথিবীৰ মাজৰ মানুহ।
{{gap}}আমাৰ সমাজে সৰু লৰাই সাধু কথা কোৱা বুঢ়ী আইক শ্ৰদ্ধা কৰাৰ দৰে, বিলাতি ডিগ্ৰি লৈ অহা ডেকাক প্ৰথমে কিছুদিন শ্ৰদ্ধা কৰে আৰু আদৰ-অভ্যৰ্থনাৰ উত্তাপেৰে তেওঁলোকৰ হৃদয় আৰু জ্ঞান-প্ৰবৃত্তি তপত কৰি ৰাখে। তাৰ পাচত ক্ৰমে সম্বৰ্দ্ধনাৰ উত্তাপো চেঁচা, জ্ঞানৰ গৌৰৱো চেঁচা আৰু জ্ঞান-লাভৰ সাৰ্থকতাও চেঁচা। গতিকে বিলাতলৈ যোৱা বেচিভাগ ভাৰতীয় ডেকাৰ পক্ষে এক প্ৰকাৰ জ্ঞান-বিলাসিতাহে। তাত তেওঁলোকৰ সময় নষ্ট আৰু অৰ্থহানি কৰাই সাৰ হয়।
{{gap}}ঠিক এনে সময়তে অধ্যাপকৰ ঘৰৰ বাৰাণ্ডাত আঁৰি থোৱা সজাৰ ময়নাটোৱে এটা দীঘলকৈ সুহুঁৰি মাৰি যেন মালিকৰ কথাকেহে সমৰ্থন কৰিলে।<noinclude></noinclude>
0zcrrn87dsmbqgem7qwvgxsym1cga5s
পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/২৯
104
86898
249972
239622
2026-05-13T16:00:15Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249972
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|'''২১'''||'''জীয়া-বাঁৰী'''}}</noinclude>
{{gap}}অধ্যাপকৰ এই দীঘলীয়া বক্তৃতা শুনি ডেকাদল হতাশ মনেৰে বাহিৰলৈ ওলাই আহিল। তেওঁলোকে অধ্যাপকৰ কথাৰ নানা ৰূপ আলোচনা কৰি সকলোৱে এক বাক্যে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হল যে, “তেওঁ কৃপণ, প্ৰবঞ্চক; পাৰ পালে আৰোহীয়ে নাও-বৈচাৰ যথোচিত মজুৰি দিবলৈ টান পায়। যাদৱৰ দৰে ধুনীয়া ডেকা এজনক নাক-চুলি নোহোৱা ছোৱালী এজনী দি ঠগিলে। অধ্যাপক দেখোঁতেহে চিতল কিন্তু পিঠিতে কাঁইট।”
{{gap}}যাদৱ মৰ্ম্মাহত হল। তেওঁ দিগ্বিদিক জ্ঞান হেৰুৱালে। তেওঁৰ বিলাতলৈ যোৱা নহল; কিন্তু গুৱাহাটী মুঠেই ভাল নলগা হল। তেওঁ এদিন বন্ধু-বান্ধৱক খবৰ নিদিয়াকৈ ৰেলত উঠি উজনিৰ ফালে গুচি গল। অধ্যাপকে তেতিয়াহে বুজিলে যে, তেওঁৰ ছোৱালীৰ কপাল পুৰিল; জোৱাই বিলাত-বলীয়া হল।
{{Rule|6em}}
{{Dhr|2em}}
{{center|'''৭'''}}
{{gap}}ক্ষিপ্ত গ্ৰহৰ দৰে যাদৱ কিছুদিন অনাই-বনাই ঘূৰি ফুৰিলে। আজি ডিবৰুত, কাইলৈ বাঙ্গালোৰত, পৰহিলৈ দিল্লীত। তাৰ পাচত তেওঁ বুজিলে যে, দৰিদ্ৰৰ অভিমানে কেৱল পীড়াহে দিয়ে।<noinclude></noinclude>
jdsv0505rcf81gi5d85dstv92hn3ssn
249991
249972
2026-05-13T18:18:06Z
JyotiPN
1603
[[Special:Contributions/নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[User talk:নৰুনা বৰুৱা|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/249972|249972]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
249991
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|'''২১'''||'''জীয়া-বাঁৰী'''}}</noinclude>
{{gap}}অধ্যাপকৰ এই দীঘলীয়া বক্তৃতা শুনি ডেকাদল হতাশ মনেৰে বাহিৰলৈ ওলাই আহিল। তেওঁলোকে অধ্যাপকৰ কথাৰ নানা ৰূপ আলোচনা কৰি সকলোৱে এক বাক্যে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হল যে, “তেওঁ কৃপণ, প্ৰবঞ্চক; পাৰ পালে আৰোহীয়ে নাও-বৈচাৰ যথোচিত মজুৰি দিবলৈ টান পায়। যাদৱৰ দৰে ধুনীয়া ডেকা এজনক নাক-চুলি নোহোৱা ছোৱালী এজনী দি ঠগিলে। অধ্যাপক দেখোঁতেহে চিতল কিন্তু পিঠিতে কাঁইট।”
{{gap}}যাদৱ মৰ্ম্মাহত হল। তেওঁ দিগ্বিদিক জ্ঞান হেৰুৱালে। তেওঁৰ বিলাতলৈ যোৱা নহল; কিন্তু গুৱাহাটী মুঠেই ভাল নলগা হল। তেওঁ এদিন বন্ধু-বান্ধৱক খবৰ নিদিয়াকৈ ৰেলত উঠি উজনিৰ ফালে গুচি গল। অধ্যাপকে তেতিয়াহে বুজিলে যে, তেওঁৰ ছোৱালীৰ কপাল পুৰিল; জোৱাই বিলাত-বলীয়া হল।
{{Rule|6em}}
{{Dhr|2em}}
{{center|'''৭'''}}
{{gap}}ক্ষিপ্ত গ্ৰহৰ দৰে যাদৱ কিছুদিন অনাই-বনাই ঘূৰি ফুৰিলে। আজি ডিবৰুত, কাইলৈ বাঙ্গালোৰত, পৰহিলৈ দিল্লীত। তাৰ পাচত তেওঁ বুজিলে যে, দৰিদ্ৰৰ অভিমানে কেৱল পীড়াহে দিয়ে।<noinclude></noinclude>
3rhagzwx1ut0fyrdt2t4lu6zbo7rhqz
পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/৩০
104
86899
249973
239634
2026-05-13T16:00:28Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249973
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|'''গল্প- লহৰি'''||'''২২'''}}</noinclude>গতিকে অভিমানত ওফন্দি চাৰিও ফালে বিনা কামে ঘূৰি ফুৰিলে আৰু নচলে। চাকৰি-বাকৰি এটা বিচাৰিব লাগিল।
{{gap}}এনেতে অসম গেজেটত চিভিল চাৰ্ভিচৰ কেটামান কামৰ কাৰণে দিয়া জাননী এখনত তেওঁৰ চকু পৰিল। তেওঁ তাৰে এজন প্ৰাৰ্থী হল। ৰজাঘৰৰ নিমন্ত্ৰণ পাই গুৱাহাটীলৈ আহি তাৰ আটাইবোৰ আৱশ্যকীয় কুস্তিত উত্তীৰ্ণ হৈ যথা সময়ত জুনিয়ৰ চিভিল চাৰ্ভিচৰ এখন নিয়োগ-পত্ৰ পালে। তাৰ পাচত নানা ঠাইত কাম-কাজ শিকি, নানা ঠাইৰ বান-পানী হোৱা অঞ্চলত চাউল বিলাই, নানা ঠাইত কৃষি-ঋণৰ টকা সাধি দুই-তিনি বছৰমান কটাই বৰ্ত্তমান তেওঁ চাৰ্কলৰ চাৰ্জ পাইছে। এতিয়া তেওঁ কমলপুৰ চাৰ্কলৰ পকা চব-ডিপুটি-কালেক্টৰ।
{{gap}}স্বামীৰ নিৰুদ্দেশত অণু নিৰ্ব্বিকাৰ। তেওঁ আগৰ দৰে মাক-বাপেকৰ ঘৰত থাকি পঢ়া-শুনা কৰি কাল কটাই আছিল। বৰং আগতকৈও জ্ঞান-চৰ্চাত বেচিকৈহে মনপুতি দিছিল। কেৱল শচী-প্ৰভা আৰু বীণা-পাণিয়ে মাজে-সময়ে তেওঁক চিৰকুমাৰী ব্ৰত ভঙ্গৰ কাৰণে ঠাট্টা-মস্কৰা কৰি উত্যক্ত কৰিছিল; আন কোনো অশান্তি নাই।
{{gap}}বিয়াৰ দুই বছৰ পাচতে অণুৱে বি, এ, পাচ কৰিলে। বৰ্ত্তমান তেওঁ গুৱাহাটী গাৰ্লচ হাই স্কুলৰ শিক্ষয়িত্ৰী। নগৰৰ মহিলা সমিতিৰ প্ৰধান সম্পাদিকা। বিদ্যাদান আৰু সমাজ সেৱাই তেওঁৰ জীৱনৰ ঘাই ব্ৰত।{{nop}}<noinclude></noinclude>
7goz5tevui92bn4eubenjjdvhlu6l1d
249992
249973
2026-05-13T18:19:52Z
JyotiPN
1603
[[Special:Contributions/নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[User talk:নৰুনা বৰুৱা|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/249973|249973]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
249992
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|'''গল্প- লহৰি'''||'''২২'''}}</noinclude>গতিকে অভিমানত ওফন্দি চাৰিও ফালে বিনা কামে ঘূৰি ফুৰিলে আৰু নচলে। চাকৰি-বাকৰি এটা বিচাৰিব লাগিল।
{{gap}}এনেতে অসম গেজেটত চিভিল চাৰ্ভিচৰ কেটামান কামৰ কাৰণে দিয়া জাননী এখনত তেওঁৰ চকু পৰিল। তেওঁ তাৰে এজন প্ৰাৰ্থী হল। ৰজাঘৰৰ নিমন্ত্ৰণ পাই গুৱাহাটীলৈ আহি তাৰ আটাইবোৰ আৱশ্যকীয় কুস্তিত উত্তীৰ্ণ হৈ যথা সময়ত জুনিয়ৰ চিভিল চাৰ্ভিচৰ এখন নিয়োগ-পত্ৰ পালে। তাৰ পাচত নানা ঠাইত কাম-কাজ শিকি, নানা ঠাইৰ বান-পানী হোৱা অঞ্চলত চাউল বিলাই, নানা ঠাইত কৃষি-ঋণৰ টকা সাধি দুই-তিনি বছৰমান কটাই বৰ্ত্তমান তেওঁ চাৰ্কলৰ চাৰ্জ পাইছে। এতিয়া তেওঁ কমলপুৰ চাৰ্কলৰ পকা চব-ডিপুটি-কালেক্টৰ।
{{gap}}স্বামীৰ নিৰুদ্দেশত অণু নিৰ্ব্বিকাৰ। তেওঁ আগৰ দৰে মাক-বাপেকৰ ঘৰত থাকি পঢ়া-শুনা কৰি কাল কটাই আছিল। বৰং আগতকৈও জ্ঞান-চৰ্চাত বেচিকৈহে মনপুতি দিছিল। কেৱল শচী-প্ৰভা আৰু বীণা-পাণিয়ে মাজে-সময়ে তেওঁক চিৰকুমাৰী ব্ৰত ভঙ্গৰ কাৰণে ঠাট্টা-মস্কৰা কৰি উত্যক্ত কৰিছিল; আন কোনো অশান্তি নাই।
{{gap}}বিয়াৰ দুই বছৰ পাচতে অণুৱে বি, এ, পাচ কৰিলে। বৰ্ত্তমান তেওঁ গুৱাহাটী গাৰ্লচ হাই স্কুলৰ শিক্ষয়িত্ৰী। নগৰৰ মহিলা সমিতিৰ প্ৰধান সম্পাদিকা। বিদ্যাদান আৰু সমাজ সেৱাই তেওঁৰ জীৱনৰ ঘাই ব্ৰত।{{nop}}<noinclude></noinclude>
cguinr9ysqc3nsyy5w8bn1xctcmr822
পৃষ্ঠা:গল্প-লহৰি.pdf/১
104
86949
249989
249882
2026-05-13T18:12:54Z
JyotiPN
1603
[[Special:Contributions/নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[User talk:নৰুনা বৰুৱা|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/249882|249882]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
249989
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
{{gap}}{{X-larger|{{Xxxx-larger|'''গল্প-লহৰি'''}}}}
{{Dhr|18em}}
{{Right|{{X-larger|'''কাশীনাথ বৰ্ম্মন'''}}}}
{{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude>
r02mk25e414w7n56u4bk58u3uyfas9g
পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/৮
104
88399
249936
242480
2026-05-13T14:49:00Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249936
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
'''ARUNODAIR DHALPHAT''' ( The White Peep of Sunrise ), being selections from the Orunodoi (Arunodaya), selected by the late Professor Dr Birinchi Kumar Barua, and published under the care of, and with an introduction by Dr Maheswar Neog, General Secretary, Asam Sahitya Sabha, Chandrakanta' Handiqui Bhavan, Jorhat 1965
{{Dhr|4em}}
<poem>প্রকাশক :
ডক্টৰ মহেশ্বৰ নেওগ
প্রধান সম্পাদক,
অসম সাহিত্য সভা
চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন
যোৰহাট, অসম</poem>
{{Dhr|4em}}
বেচ আঢ়ৈ টকা মাথোন
{{Dhr|4em}}
<poem>মুদ্রক :
শ্ৰীকালীচৰণ পাল
নৱ জীৱন প্ৰেছ
৬৬ গ্রে ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem><noinclude></noinclude>
57txoh72rd25j0zd1rlixdxxtctujtp
249960
249936
2026-05-13T15:56:07Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249960
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
'''ARUNODAIR DHALPHAT''' ( The White Peep of Sunrise ), being selections from the Orunodoi (Arunodaya), selected by the late Professor Dr Birinchi Kumar Barua, and published under the care of, and with an introduction by Dr Maheswar Neog, General Secretary, Asam Sahitya Sabha, Chandrakanta' Handiqui Bhavan, Jorhat 1965
{{Dhr|4em}}
<poem>প্রকাশক :
ডক্টৰ মহেশ্বৰ নেওগ
প্রধান সম্পাদক,
অসম সাহিত্য সভা
চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন
যোৰহাট, অসম</poem>
{{Dhr|4em}}
বেচ আঢ়ৈ টকা মাথোন
{{Dhr|4em}}
<poem>মুদ্রক :
শ্ৰীকালীচৰণ পাল
নৱ জীৱন প্ৰেছ
৬৬ গ্রে ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem><noinclude></noinclude>
ke2h842tpsndn6jcnm4an6znbhf2lbs
পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১০
104
88400
249938
242644
2026-05-13T14:49:31Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249938
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|.০৪}}</noinclude>{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%"
|-
| width="70%" |
| width="10%" |
| width="10%" |
|-
|মলুআ ৰজাৰ এখন চিঠি ৯. ৫||...||১০৩
|-
|প্ৰথমৰে পৰা অৰুনোদই লোআৰ সংখ্যা ৯.৬||...||১০৫
|-
|সিৱসাগৰৰ গবর্নমেন্ট স্কুলৰ ছাত্ৰবিলাকৰ বিদ্যাৰ মহলা ১৬.১||...||১০৭
|-
|মাতৃভাষা ১৬, ২||...||১০৯
|-
|অৰুনোদই পঢ়া লৰাবিলাকৰ প্ৰতি ১৬. ৪||...||১১২
|-
|স্ত্রী-শিক্ষা ১৬. ৪||...||১১৪
|-
|স্ত্রী-শিক্ষা ১৬. ৫||...||১২১
|-
|গৰগাওঁ নগৰৰ কথা ১৬.৬||...||১২৩
|-
|কানী এৰাবৰ কথা ১৬. ৯||...||১২৪
|-
|সভ্য হবলৈ নিবেদন ১৬.৮||...||১২৭
|-
|নম্রতাই জ্ঞানৰ ফল ১৬.৯||...||১৩০
|-
|“তয়ো মাৰি দিবি” ১৬. ৯||...||১৩৩
|-
|শ্ৰীযুত ব্রাওন চাহাবৰ পত্ৰ ১৬. ১০||...||১৩৬
|-
|নগঞা দ্ৰোহী লোকৰ চৰিত্র বর্নন ১৬. ১১||...||১৪০
|-
|জ্ঞানী অজ্ঞানীৰ চৰিত্ৰৰ বর্ননা ১৬. ১১||...||১৪৩
|-
|কাচাৰ আৰু অসম দেশত ছাহ ওলো আৰ কথা ১৬. ১২||...||১৪৫
|}<noinclude></noinclude>
mylhaknbbzr51eonwclvmxql7ml3lxq
249962
249938
2026-05-13T15:56:42Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249962
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|.০৪}}</noinclude>{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%"
|-
| width="70%" |
| width="10%" |
| width="10%" |
|-
|মলুআ ৰজাৰ এখন চিঠি ৯. ৫||...||১০৩
|-
|প্ৰথমৰে পৰা অৰুনোদই লোআৰ সংখ্যা ৯.৬||...||১০৫
|-
|সিৱসাগৰৰ গবর্নমেন্ট স্কুলৰ ছাত্ৰবিলাকৰ বিদ্যাৰ মহলা ১৬.১||...||১০৭
|-
|মাতৃভাষা ১৬, ২||...||১০৯
|-
|অৰুনোদই পঢ়া লৰাবিলাকৰ প্ৰতি ১৬. ৪||...||১১২
|-
|স্ত্রী-শিক্ষা ১৬. ৪||...||১১৪
|-
|স্ত্রী-শিক্ষা ১৬. ৫||...||১২১
|-
|গৰগাওঁ নগৰৰ কথা ১৬.৬||...||১২৩
|-
|কানী এৰাবৰ কথা ১৬. ৯||...||১২৪
|-
|সভ্য হবলৈ নিবেদন ১৬.৮||...||১২৭
|-
|নম্রতাই জ্ঞানৰ ফল ১৬.৯||...||১৩০
|-
|“তয়ো মাৰি দিবি” ১৬. ৯||...||১৩৩
|-
|শ্ৰীযুত ব্রাওন চাহাবৰ পত্ৰ ১৬. ১০||...||১৩৬
|-
|নগঞা দ্ৰোহী লোকৰ চৰিত্র বর্নন ১৬. ১১||...||১৪০
|-
|জ্ঞানী অজ্ঞানীৰ চৰিত্ৰৰ বর্ননা ১৬. ১১||...||১৪৩
|-
|কাচাৰ আৰু অসম দেশত ছাহ ওলো আৰ কথা ১৬. ১২||...||১৪৫
|}<noinclude></noinclude>
jivbqdcd3j3wu295v00ri78iwd9zhcb
পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১১
104
88401
249939
241430
2026-05-13T14:49:46Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249939
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>
{{Dhr|8em}}
{{center|{{Xx-larger|॥ ভূমিকা ৷৷}}<br/>
{{larger|ডক্টৰ মহেশ্বৰ নেওগ}}
}}
{{gap}}ভাৰত চৰকাৰ আৰু অসম চৰকাৰৰ যুটীয়া আঁচনি ‘আধুনিক
ভাৰতীয় ভাষা-উন্নয়ন’ পৰিকল্পনা অনুসৰি অসম সাহিত্য সভাৰপৰা
বৰ্ত্তমান যুগত অসমীয়া ভাষা উদ্ধাৰ কৰোঁতাসকলৰ অন্যতম
এমেৰিকাৰ বেপ্টিস্ট মিছনৰ মুখপত্র ‘অৰুনোদই’ৰ ( পিছত
‘অৰুণোদয়’ ) প্ৰবন্ধৰ বাছনি এটি সংগ্ৰহ কৰিবৰ বাবে সভাৰ
কাৰ্য্যনির্বাহক সমিতিয়ে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ
প্রাধ্যাপক ডক্টৰ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাদেৱক ভাৰ দিয়ে। বৰুৱা
ডাঙৰীয়াই অতি আনন্দেৰে এই ভাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু সংগ্ৰহটিত দিব
লগীয়া প্ৰবন্ধৰ এটি তালিকা কৰে ৷ কিন্তু প্রবন্ধখিনি অনুলিপি কৰা
শেহ হওঁতে নৌ হওঁতেই যোৱা ২৯ মার্চ ১৯৬৪ তাৰিখে শ্রদ্ধেয়
বৰুৱাদেৱক অকাল মৃত্যুৱে আমাৰ মাজৰপৰা লৈ যায় ৷ তেখেতে
আৰু প্ৰবন্ধ যোগ দিলেহেঁতেননে বা বর্তমান সঙ্কলনখনিক কিভাৱে
সম্পাদন কৰিবলৈ ভাল পালেহেঁতেন, আমি ক’ব নোৱাৰিলো ৷
গতিকে, তেখেতে যিভাৱে নকল কৰাইছিল, সেয়ে পুথিখনিৰ তেখেতৰ
ঈপ্সিত ৰূপ বুলি মানি আমি তেখেতৰ স্মৃতিৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা ৰাখি
সেইভাৱেই প্ৰকাশৰ আয়োজন কৰিলো । সকলো ঠাইতে আমি
‘অৰুনোদই’ৰ নিজস্ব বর্ণবিন্যাস ৰাখি ছপা কৰাৰ যত্নৰ ত্ৰুটী কৰা
নাই। সঙ্কলনখনিৰ কিছু অংশ সামাজিক বিচাৰৰ ফালৰপৰা
কাৰোবাৰ অবাঞ্ছনীয় যেন লাগিব পাৰে ; কিন্তু বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিত
তেতিয়াৰ সমাজৰ একাংশৰ এজনৰ মনোভাৱ-প্ৰকাশক-ৰূপে তাৰো<noinclude></noinclude>
5md4aob51jlbud8qm2fvi4kqs93d8ef
249963
249939
2026-05-13T15:57:02Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249963
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>
{{Dhr|8em}}
{{center|{{Xx-larger|॥ ভূমিকা ৷৷}}<br/>
{{larger|ডক্টৰ মহেশ্বৰ নেওগ}}
}}
{{gap}}ভাৰত চৰকাৰ আৰু অসম চৰকাৰৰ যুটীয়া আঁচনি ‘আধুনিক
ভাৰতীয় ভাষা-উন্নয়ন’ পৰিকল্পনা অনুসৰি অসম সাহিত্য সভাৰপৰা
বৰ্ত্তমান যুগত অসমীয়া ভাষা উদ্ধাৰ কৰোঁতাসকলৰ অন্যতম
এমেৰিকাৰ বেপ্টিস্ট মিছনৰ মুখপত্র ‘অৰুনোদই’ৰ ( পিছত
‘অৰুণোদয়’ ) প্ৰবন্ধৰ বাছনি এটি সংগ্ৰহ কৰিবৰ বাবে সভাৰ
কাৰ্য্যনির্বাহক সমিতিয়ে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ
প্রাধ্যাপক ডক্টৰ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাদেৱক ভাৰ দিয়ে। বৰুৱা
ডাঙৰীয়াই অতি আনন্দেৰে এই ভাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু সংগ্ৰহটিত দিব
লগীয়া প্ৰবন্ধৰ এটি তালিকা কৰে ৷ কিন্তু প্রবন্ধখিনি অনুলিপি কৰা
শেহ হওঁতে নৌ হওঁতেই যোৱা ২৯ মার্চ ১৯৬৪ তাৰিখে শ্রদ্ধেয়
বৰুৱাদেৱক অকাল মৃত্যুৱে আমাৰ মাজৰপৰা লৈ যায় ৷ তেখেতে
আৰু প্ৰবন্ধ যোগ দিলেহেঁতেননে বা বর্তমান সঙ্কলনখনিক কিভাৱে
সম্পাদন কৰিবলৈ ভাল পালেহেঁতেন, আমি ক’ব নোৱাৰিলো ৷
গতিকে, তেখেতে যিভাৱে নকল কৰাইছিল, সেয়ে পুথিখনিৰ তেখেতৰ
ঈপ্সিত ৰূপ বুলি মানি আমি তেখেতৰ স্মৃতিৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা ৰাখি
সেইভাৱেই প্ৰকাশৰ আয়োজন কৰিলো । সকলো ঠাইতে আমি
‘অৰুনোদই’ৰ নিজস্ব বর্ণবিন্যাস ৰাখি ছপা কৰাৰ যত্নৰ ত্ৰুটী কৰা
নাই। সঙ্কলনখনিৰ কিছু অংশ সামাজিক বিচাৰৰ ফালৰপৰা
কাৰোবাৰ অবাঞ্ছনীয় যেন লাগিব পাৰে ; কিন্তু বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিত
তেতিয়াৰ সমাজৰ একাংশৰ এজনৰ মনোভাৱ-প্ৰকাশক-ৰূপে তাৰো<noinclude></noinclude>
rqyirqgbd5dgf4abt96ulc1g7ougz25
পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১
104
88415
249933
242478
2026-05-13T14:47:49Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249933
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1.9em}}
{{center|{{Xxxx-larger|'''অৰুনোদইৰ ধলফাট'''}}}}
{{Dhr|6em}}
{{center|{{center|'''সঙ্কলয়িতা'''}}
{{larger|'''ডক্টৰ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা'''}}}}
{{Dhr|6em}}
[[File:Asom Sahity Sabha Logo.png|center|120px]]
{{center|{{larger|'''অসম সাহিত্য সভা'''}}}}<noinclude></noinclude>
7djh9tx2ix0y6n8hxifofqoixd5z33b
249957
249933
2026-05-13T15:55:02Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249957
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1.9em}}
{{center|{{Xxxx-larger|'''অৰুনোদইৰ ধলফাট'''}}}}
{{Dhr|6em}}
{{center|{{center|'''সঙ্কলয়িতা'''}}
{{larger|'''ডক্টৰ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা'''}}}}
{{Dhr|6em}}
[[File:Asom Sahity Sabha Logo.png|center|120px]]
{{center|{{larger|'''অসম সাহিত্য সভা'''}}}}<noinclude></noinclude>
1ispudux0f49i5gyhu922txvwgao65z
পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/৫
104
88419
249934
242460
2026-05-13T14:48:11Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249934
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|7em}}
{{larger|{{center|অৰুনোদইৰ ধলফাট}}}}
{{Dhr|7em}}<noinclude></noinclude>
9nuqgs1752xqhxk9nbe98219hby9qyp
249958
249934
2026-05-13T15:55:32Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249958
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|7em}}
{{larger|{{center|অৰুনোদইৰ ধলফাট}}}}
{{Dhr|7em}}<noinclude></noinclude>
np3dkcxiqrsmj9wi3jru964vtrk9yip
পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/৭
104
88420
249935
242472
2026-05-13T14:48:42Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249935
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}}
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''অৰুনোদইৰ ধলফাট'''}}
{{larger|'''অৰুনোদই বা অৰুণোদয় পত্রিকাৰ প্ৰবন্ধৰ বাছনি'''}}
{{Dhr|5em}}
'''সঙ্কলয়িতা'''
{{X-larger|'''ডক্টৰ বিৰিঞ্চিকুমাৰ বৰুৱা'''}}</poem>}}
{{Dhr|4em}}
[[File:Asom Sahity Sabha Logo.png|center|120px]]
{{center|<poem>'''১৯৬৫'''
{{X-larger|'''অসম সাহিত্য সভা'''}}
{{larger|'''চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন'''}}
'''যোৰহাট : অসম'''
</poem>}}<noinclude></noinclude>
15se9kku1yphmy9m50tmuzycnwrbi95
249959
249935
2026-05-13T15:55:52Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249959
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}}
{{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''অৰুনোদইৰ ধলফাট'''}}
{{larger|'''অৰুনোদই বা অৰুণোদয় পত্রিকাৰ প্ৰবন্ধৰ বাছনি'''}}
{{Dhr|5em}}
'''সঙ্কলয়িতা'''
{{X-larger|'''ডক্টৰ বিৰিঞ্চিকুমাৰ বৰুৱা'''}}</poem>}}
{{Dhr|4em}}
[[File:Asom Sahity Sabha Logo.png|center|120px]]
{{center|<poem>'''১৯৬৫'''
{{X-larger|'''অসম সাহিত্য সভা'''}}
{{larger|'''চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন'''}}
'''যোৰহাট : অসম'''
</poem>}}<noinclude></noinclude>
jdv5c6w5q358f5x8a2nycenb5cgdo3v
পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১২
104
88423
249940
241436
2026-05-13T14:50:12Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249940
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude>
এক মূল্য আছে; তদুপৰি, সঙ্কলয়িতা বৰুৱাদেৱে আমাক সেই-
খিনি কেনেভাৱে গ্ৰহণ কৰিবলৈ ক’লেহেঁতেন, তাক নজনাত আমি
কোনো অংশ কৰ্তন কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিবলৈ কুণ্ঠা বোধ কৰিলো।
প্ৰবন্ধবোৰৰ ক্ৰম সময়ানুক্ৰমিকভাৱেই ইয়াত ৰখা হ’ল। প্ৰতি
প্ৰবন্ধৰ তলত থকা ইংৰাজী নামান্তৰ আৰু প্ৰকাশ পোৱা ‘অৰুনোদই’ৰ
সংখ্যাৰ উল্লেখ সন্নিৱেশ কৰা কথাটোৰ পৰামৰ্শ আমিয়ে বৰুৱাদেৱক
দিছিলো। তেখেতে তাক ৰংমনে গ্ৰহণ কৰাত প্ৰতি প্ৰবন্ধৰ তলত
এই উল্লেখবিলাক দিয়া হ’ল। বৰ্ত্তমান প্ৰকাশনৰ নামকৰণো
আমাৰ। এই পুথিৰ বাবে বৰুৱাদেৱৰ স্মৃতিত শ্ৰদ্ধ৷ জনাই তাৰ
দোষৰ বাবে আমাকহে পাঠকে যেন জগৰীয়া কৰে।
{{gap}}আমাৰ এটি ডাঙৰ হেপাহ আছিল সমস্ত ‘অৰুনোদই’ৰ বিষয়-সূচী
বৰ্তমান পুথিখনিতে সন্নিৱিষ্ট কৰি দিয়াৰ, কাৰণ অসমীয়া সাহিত্যৰ
বুৰঞ্জী লিখোঁতে অনেকে নগৈ গড়গাঁৱৰ বাতৰি দিব লগীয়াতো
পৰিছে। কিন্তু সেই আশা আমাৰ উত্থায় হৃদি লীয়ন্তে হ’ল। কাৰণ
এতিয়াও আমি সকলো সংখ্যা ‘অৰুনোদই'ৰ মুখ দেখাৰ আশা
সমূলিকে কৰিব পৰা হোৱা নাই। তথাপি স্বৰ্গত ডক্টৰ বৰুৱা আৰু
ডক্টৰ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ ঘৰত আৰু গুৱাহাটীৰ এমেৰিকান বেপ্টিস্ট
মিছনৰ পুথিভঁৰালত থকা সংখ্যাখিনিৰপৰা বিষয় সূচী সঙ্কলন কৰি
আমাৰ এই ভূমিকাৰ পোনতে দিলো। এই সূচীৰপৰা ‘অৰুনোদই’ৰ
বিষয়-বস্তুৰ বিস্তৃতি অতি সুন্দৰভাৱে উপলব্ধি কৰিব পৰা যাব।
প্ৰথম চোআ। জানোআৰি ১৮৪৬ খ্ৰিষ্ট অঃ সঁক। নম্বৰ ১।
{{gap}}জোআ বছৰৰ কথা।<br/>
{{gap}}ধৰমৰ কথা বাত্ৰা।<br/>
{{gap}}অৰুনোদই সম্বাদ পত্ৰ।<br/>
{{gap}}ৰজাৰ মৈদাম খনা।<br/>
{{gap}}কানিৰ বিবৰণ।<br/><noinclude></noinclude>
jhy7qmog7obuptjk8m1n0csl0c27b4b
পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৩
104
88425
249941
241627
2026-05-13T14:50:26Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249941
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভূমিকা|}}</noinclude><poem>
প্রথম চোআ ৷ ফেব্রোআৰি ১৮৪৬ খ্রিষ্ট, অসঁক । নম্বৰ ২।
:::অনেক দেসৰ সংসাৰিক সম্বাদ ৷
:::ধৰ্মৰ কথা বাত্রা ।
:::গ্ৰহৰ বিবৰন ।
:::প্রিথিবিৰ আকাৰৰ বিসই ।
:::জাহাজ ভঙ্গা
:::প্ৰথম খ্ৰীষ্টিয়ান মাৰ্তৰ স্তিফানৰ মৰন ।
:::ধৰম গিত ৷
প্রথম চোআ । মার্চ ১৮৪৬ খ্রিষ্ট অং সঁক ৷ নম্বৰ ৩।
:::অনেক দেসৰ সম্বাদ ।
:::লঙ্কাৰ বিবৰন ।
:::পলিকাৰ্পক মৰাৰ কথা ৷
:::আমেৰিকা প্ৰথমে দৰ্শন হোআৰ কথা ।
:::প্রিন্তিং প্ৰেচৰ বিবৰন । অর্থাত চাপাখানাৰ আখ্যান ।
:::হিন্দুস্তানি মাত ৷
প্রথম চোআ ৷ এপ্রেল ১৮৪৬ খ্রিষ্ট অং সঁক ।নম্বৰ ৪ ।
:::অনেক দেসৰ সম্বাদ ।
:::ধৰমৰ কথা বাত্রা ৷
:::প্রিথিবিৰ বিবৰন।
:::কএদি এজনক ফাঁসি দিয়া কথা ৷
:::কলিকতাৰ পানি সিলৰ ভঁৰাল ৷
:::সিংহৰ বিবৰন ।
প্ৰথম চোআা ৷ মেই ১৮৪৬ খ্রিষ্ট অং সঁক । নম্বৰ ৫ ।
:::অনেক দেসৰ সম্বাদ ।
:::কানিয়া মানুহ এজনি মৰাৰ কথা ৷
:::সিল হৈ জোআ মহৰ কথা ৷</poem><noinclude></noinclude>
b8kjbtj3kgoosa0tclwajme4yuq0ewt
পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৪
104
88434
249942
242487
2026-05-13T14:50:41Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249942
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|.০৮|অৰুনোদইৰ ধলফাট|}}</noinclude><poem>:::তেজ জোআ সিৰৰ বিবৰন।
:::প্ৰিথিবিৰ উত্তৰ ফালৰ বিবৰন।
:::ইগনেতিয় নামে এজন খি ষ্টিয়ান মাৰ্তৰৰ কথা
:::ভক্তি লোকৰ অনন্ত সুখ।
প্ৰথম চোআ। জুন ১৮৪৬ খ্ৰিষ্ট অং সঁক। নম্বৰ ৬।
:::অনেক দেসৰ সম্বাদ।
:::কেমতাই আৰু বনৰৌ পহুৰ বিবৰন।
:::কাকতি ফৰিঙ্গৰ কথা।
:::ফটিকাৰ বিবৰন।
:::বাঘৰ বিবৰন।
প্ৰথম চোআ। জুলাই ১৮৪৬ খ্ৰিষ্ট অং সঁক। নম্বৰ ৭।
:::অনেক দেসৰ সম্বাদ।
:::পানি বৰ্হাৰ বিবৰন।
:::ভোটৰ দেসৰ বিবৰন।
:::দানিএল ভবিষ্যত বক্তাৰ বিবৰন।
প্ৰথম চোআ। আগষ্ট ১৮৪৬ খ্ৰিষ্ট অং সঁক। নম্বৰ ৮।
:::অনেক দেসৰ সম্বাদ।
:::বাপেক, পুতেক, আৰু গাধ।
:::চৰক পুজাৰ বিবৰন।
:::ধৰ্মৰ কথা বাত্ৰা।
:::প্ৰিথিবিৰ পূৰ্বকালিয় ইতিহাসৰ সংখেপ বিবৰন।
:::হাতিৰ বিবৰন।
প্ৰথম চোআ। চেপ্তেম্বৰ ১৮৪৬ খ্ৰিষ্ট অং সঁক। নম্বৰ ৯।
:::অনেক দেসৰ সম্বাদ i
:::গিয়ান সভা আৰু স্কুলৰ বিবৰন।
:::অৰুনোদই পৰ্হা সৰু লৰাবিলাকৰ প্ৰতি প্ৰথম প্ৰনই পত্ৰ।
</poem><noinclude></noinclude>
q4grbrnamm2nd0wy471ixlw87p52qj1
পৃষ্ঠা:মেৰপেচ.pdf/১৭৪
104
90040
249945
246405
2026-05-13T15:37:01Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249945
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৬৬||মেৰপেচ}}</noinclude>তাৰো কোনো নাই । মই তাক ভাইব দৰে ভাবো। বেচেৰাৰ জ্বৰত তৎ নাই, বিচাৰি বিচাৰি কেনেবাকৈ ইয়াতে ওলাইছেহি।"
{{gap}}“সিও বেচেৰা আৰু ময়ো সেয়ে। তুমি কৈছা যেতিয়া ময়ে তাক ৰাখিম বাৰু। পিছে ন-বৌৱে চিকিৎসা কৰাওক আৰু তুমি শুশ্রূষা কৰা। ভাল হলেহে নিম নহলে শুশ্রূষাৰ অভাৱত মোৰ তাত মৰি থাকিব।” বুলি কোৱাত কৃতজ্ঞ চিত্তেৰে আকৌ এটা সেৱা কৰি শান্তি আঁতৰি গল ।
{{gap}}অনিলে কলে "কেৱল কথা পাগুলিয়াই থাকিলে পেট ভৰিবনে ন-বৌ ? সময় অমূল্য ধন, অবাবত কথাপাতি ব্যয় কৰিব নোৱাৰি। ভাত হবলৈ পলম আছে যদি বিছনা এখন পাতি দিয়াহঁক, এঘুমটি মাৰো।”
{{gap}}আটইেকেজনে হাঁহিলে। উকীলনীয়ে কলে "ভাত কেতিয়াবাই হ'ল। ডাইনিংহললৈ আহা, খাই উঠি ঘৰত শুই থাকা গৈ — যিমান দিনলৈ পাৰা। মিঃ দাসো আহক ।"
{{gap}}“ময়ো যাম নেকি?” গগৈয়ে সুধিলে। আকৌ হাহিৰ ৰোল উঠিল। হাঁহি হাঁহি আটাইকেজনে ডাইনিংহললৈ গল ।
{{center|'''⸻'''}}
{{center|'''অন্ত'''}}<noinclude>{{Rule|}}
{{gap}}ইয়াৰ পিছত ‘পা-ফু’ ১৫– 'অজান আততায়ী' ছপা হব ধৰিছে ।</noinclude>
kfnwivwmmepfct2n4dmc1v0dlmeh56e
পৃষ্ঠা:মেৰপেচ.pdf/১১০
104
90110
249953
245816
2026-05-13T15:53:22Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249953
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১০২||মেৰপেচ}}</noinclude>বাগিচা বোৰত ঘূৰি পৰৰ ওপৰত খাই-বৈ প্ৰচাৰ কৰি ফুৰে দালালী কাম কৰা বুলি। তাত আমুৱালে ইয়ালৈ আহি মোৰ মূৰত কঠাল ভাঙে। আকৌ বিকেন্দ্ৰই নিজক কেমিষ্ট বুলি কৈ ফুৰে। আচলতে তাৰ ফাৰ্ম্মাচী এখন আছে। প্ৰায়ভাগ দৰব তৈয়াৰ কৰিবলৈ উপাদানবোৰ মোৰ লেবৰেটৰীৰ পৰা নি তাকে বেচি খায়। শেষ হলে পুনৰ আহে। ইয়াত খোৱা লোৱাৰ উপৰিও কিছু টকা আদায় কৰি লৈ যায়।”
{{gap}}“আৰু আপোনাৰ মহীমাক?” অনিলে সুধিলে।
{{gap}}“তেওঁৰ কথানো কি কম মিঃ ৰায়চৌধুৰী? তেওঁৰ চেনেহ বৈ পৰা বিধৰ কিন্তু কাটি দুছেও কৰিলেও এটোপাও ৰস নোলায়। ধৃতৰাষ্ট্ৰই মৰম কৰোতে লৌহ-ভীমৰ মূৰ ভঙাৰ নিচিনা। অৱশ্যে তেওঁৰ অত্যাচাৰত ঘৰ এৰিছিলো বাবে সেই সুবিধাকন নাপালে। কিন্তু বিয়াৰ পিছত সম্পদশালী হোৱা দেখি শুহিবলৈ সুবিধা পাইছে।”
{{gap}}“আপোনাৰ পৰিবাৰে তেওঁলোকক কেনে ব্যৱহাৰ কৰিছিল?”
{{gap}}“মগনীয়াক ভিক্ষা নিদিলেও, মানুহে ভাল কথাৰে ওভোতাই দিয়ে। কিন্তু নীলাম্বৰীয়ে ইহঁতক তাতকৈও বেয়া অৰ্থাৎ যেন কুকুৰ-মেকুৰী, তেনেকুৱা ব্যৱহাৰ কৰিও খেদিব নোৱাৰি শেষত সিহঁতক তেওঁৰ কোঠালৈ যোৱা মানা কৰি দিছিল।”
{{gap}}তেতিয়া খোৱা শেষ হৈছিল। অনিলে চিগাৰেট এটা বৰুৱাক দি নিজেও এটা জ্বলাই লৈ কলে “কিন্তু তথাপি আপুনি সিহঁতক টকা পইচা দি সহায় কৰিছিল কেনেকৈ?”
{{gap}}দীঘলকৈ এহোপা মাৰি বৰুৱাই উত্তৰ দিলে “উপায় কি কওক? মোৰ হাতত টকা নাই বুলি জানিও আৰু সিহঁতক সহায় কৰিবলৈ নীলাম্বৰীয়ে ফুটাকড়ি এটাকো নিদিয়ে বুলি জানিও সিহঁত নেৰোপানী।<noinclude></noinclude>
tfez671yx808rcx69e9h1pkx3e9fqfn
249986
249953
2026-05-13T18:09:53Z
JyotiPN
1603
[[Special:Contributions/নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[User talk:নৰুনা বৰুৱা|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/249953|249953]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
249986
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১০২||মেৰপেচ}}</noinclude>বাগিচা বোৰত ঘূৰি পৰৰ ওপৰত খাই-বৈ প্ৰচাৰ কৰি ফুৰে দালালী কাম কৰা বুলি। তাত আমুৱালে ইয়ালৈ আহি মোৰ মূৰত কঠাল ভাঙে। আকৌ বিকেন্দ্ৰই নিজক কেমিষ্ট বুলি কৈ ফুৰে। আচলতে তাৰ ফাৰ্ম্মাচী এখন আছে। প্ৰায়ভাগ দৰব তৈয়াৰ কৰিবলৈ উপাদানবোৰ মোৰ লেবৰেটৰীৰ পৰা নি তাকে বেচি খায়। শেষ হলে পুনৰ আহে। ইয়াত খোৱা লোৱাৰ উপৰিও কিছু টকা আদায় কৰি লৈ যায়।”
{{gap}}“আৰু আপোনাৰ মহীমাক?” অনিলে সুধিলে।
{{gap}}“তেওঁৰ কথানো কি কম মিঃ ৰায়চৌধুৰী? তেওঁৰ চেনেহ বৈ পৰা বিধৰ কিন্তু কাটি দুছেও কৰিলেও এটোপাও ৰস নোলায়। ধৃতৰাষ্ট্ৰই মৰম কৰোতে লৌহ-ভীমৰ মূৰ ভঙাৰ নিচিনা। অৱশ্যে তেওঁৰ অত্যাচাৰত ঘৰ এৰিছিলো বাবে সেই সুবিধাকন নাপালে। কিন্তু বিয়াৰ পিছত সম্পদশালী হোৱা দেখি শুহিবলৈ সুবিধা পাইছে।”
{{gap}}“আপোনাৰ পৰিবাৰে তেওঁলোকক কেনে ব্যৱহাৰ কৰিছিল?”
{{gap}}“মগনীয়াক ভিক্ষা নিদিলেও, মানুহে ভাল কথাৰে ওভোতাই দিয়ে। কিন্তু নীলাম্বৰীয়ে ইহঁতক তাতকৈও বেয়া অৰ্থাৎ যেন কুকুৰ-মেকুৰী, তেনেকুৱা ব্যৱহাৰ কৰিও খেদিব নোৱাৰি শেষত সিহঁতক তেওঁৰ কোঠালৈ যোৱা মানা কৰি দিছিল।”
{{gap}}তেতিয়া খোৱা শেষ হৈছিল। অনিলে চিগাৰেট এটা বৰুৱাক দি নিজেও এটা জ্বলাই লৈ কলে “কিন্তু তথাপি আপুনি সিহঁতক টকা পইচা দি সহায় কৰিছিল কেনেকৈ?”
{{gap}}দীঘলকৈ এহোপা মাৰি বৰুৱাই উত্তৰ দিলে “উপায় কি কওক? মোৰ হাতত টকা নাই বুলি জানিও আৰু সিহঁতক সহায় কৰিবলৈ নীলাম্বৰীয়ে ফুটাকড়ি এটাকো নিদিয়ে বুলি জানিও সিহঁত নেৰোপানী।<noinclude></noinclude>
r59jug2kgapmo79mydo2u8pdo3x2vxt
পৃষ্ঠা:মেৰপেচ.pdf/১১১
104
90504
249946
245817
2026-05-13T15:37:23Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249946
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|মেৰপেচ||১০৩}}</noinclude>অগত্যা মই ধাৰ-ঋণ কৰি হলেও সিহঁতক টকা দিবলৈ বাধ্য হৈছিলো।”
{{gap}}অনিলে কলে "তেনেহলে মই যদি ধৰি লওঁ যে আপোনাৰ পৰিবাৰৰ মৃত্যুত আপুনি সকলো সম্পত্তিৰ গৰাকী হব বুলি জানি আৰু তেতিয়া ইচ্ছামতে আপোনাৰ পৰা টকা আদায় কৰিব পাৰিব বুলি স্থিৰ নিশ্চিত হৈ যদি তেওঁলোকৰ তিনিওজনে অথবা তাৰে কোনোবাজনে পিয়াৰীৰ লগত লগ হৈ এইকাম কৰিছে তাত আপুনি কবলৈ কিবা আছে নে মিঃ বৰুৱা?”
{{gap}}হঠাতে উত্তৰ নিদি ওপৰমুৱাকৈ বৰুৱাই কিবা ভাবি চিগাৰেট হুপি থাকিল। অনিলে লক্ষ্য কৰিলে যে তেওঁৰ কপালখন কোচখাই কেচুৰ নিচিনাকৈ খোপা বান্ধিছে। অলপ সময় সেইদৰে থাকি বৰুৱাই কলে “এনেকুৱা সন্দেহ মোৰ মনত ওপজা নাছিল। অবশ্যে সেইকাম অসম্ভৱ বুলি কব নোৱাৰি। মানুহৰ প্ৰকৃতি বুজা টান। কিন্তু সিহঁতক দোষী বুলি ভাবিবলৈ মোৰ মনে নকয় আৰু অভিযুক্ত কৰিবলৈ কোনো প্ৰমাণেই নাই।”
{{gap}}“এইবোৰ কামত দোষীয়ে বৰ সাবধানেৰে প্ৰমাণবোৰ নাইকিয়া কৰি থৈ যায় সঁচা কিন্তু তাৰ মাজতে প্ৰায়েই এনে ভুল কৰে যে প্ৰমাণ পাবলৈ সমুলি টান নহয়। আপোনাৰ যদি অনুমতি পাওঁ তেনেহলে মই তেওঁলোক থকা কোঠালী কেইটাত সোমাই কিবা
শুংসুত্ৰ পাওঁনে নাপাওঁ চাব খোজো।”
{{gap}}সুকেন্দ্ৰই কলে “মোৰ কোনো আপত্তি নাই। যদি আৱ্শ্যক বুলি ভাবে চাব পাৰে।
{{gap}}“ধন্যবাদ মিঃ বৰুৱা, মই বিদায় লোৱাৰ পূৰ্ব্বে সেই কাম শেষ কৰি যাম। অৱশ্যে আপুনিও উপস্থিত থাকিব লাগিব। এতিয়া কওকচোন, মিচ পুষ্পক আপোনাৰ ঘৰত নাৰাখি প্ৰথমে যতীলাল<noinclude></noinclude>
jgtyraienrjaqpwtkrhus8pawzhnyah
249954
249946
2026-05-13T15:53:46Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249954
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|মেৰপেচ||১০৩}}</noinclude>অগত্যা মই ধাৰ-ঋণ কৰি হলেও সিহঁতক টকা দিবলৈ বাধ্য হৈছিলো।”
{{gap}}অনিলে কলে "তেনেহলে মই যদি ধৰি লওঁ যে আপোনাৰ পৰিবাৰৰ মৃত্যুত আপুনি সকলো সম্পত্তিৰ গৰাকী হব বুলি জানি আৰু তেতিয়া ইচ্ছামতে আপোনাৰ পৰা টকা আদায় কৰিব পাৰিব বুলি স্থিৰ নিশ্চিত হৈ যদি তেওঁলোকৰ তিনিওজনে অথবা তাৰে কোনোবাজনে পিয়াৰীৰ লগত লগ হৈ এইকাম কৰিছে তাত আপুনি কবলৈ কিবা আছে নে মিঃ বৰুৱা?”
{{gap}}হঠাতে উত্তৰ নিদি ওপৰমুৱাকৈ বৰুৱাই কিবা ভাবি চিগাৰেট হুপি থাকিল। অনিলে লক্ষ্য কৰিলে যে তেওঁৰ কপালখন কোচখাই কেচুৰ নিচিনাকৈ খোপা বান্ধিছে। অলপ সময় সেইদৰে থাকি বৰুৱাই কলে “এনেকুৱা সন্দেহ মোৰ মনত ওপজা নাছিল। অবশ্যে সেইকাম অসম্ভৱ বুলি কব নোৱাৰি। মানুহৰ প্ৰকৃতি বুজা টান। কিন্তু সিহঁতক দোষী বুলি ভাবিবলৈ মোৰ মনে নকয় আৰু অভিযুক্ত কৰিবলৈ কোনো প্ৰমাণেই নাই।”
{{gap}}“এইবোৰ কামত দোষীয়ে বৰ সাবধানেৰে প্ৰমাণবোৰ নাইকিয়া কৰি থৈ যায় সঁচা কিন্তু তাৰ মাজতে প্ৰায়েই এনে ভুল কৰে যে প্ৰমাণ পাবলৈ সমুলি টান নহয়। আপোনাৰ যদি অনুমতি পাওঁ তেনেহলে মই তেওঁলোক থকা কোঠালী কেইটাত সোমাই কিবা
শুংসুত্ৰ পাওঁনে নাপাওঁ চাব খোজো।”
{{gap}}সুকেন্দ্ৰই কলে “মোৰ কোনো আপত্তি নাই। যদি আৱ্শ্যক বুলি ভাবে চাব পাৰে।
{{gap}}“ধন্যবাদ মিঃ বৰুৱা, মই বিদায় লোৱাৰ পূৰ্ব্বে সেই কাম শেষ কৰি যাম। অৱশ্যে আপুনিও উপস্থিত থাকিব লাগিব। এতিয়া কওকচোন, মিচ পুষ্পক আপোনাৰ ঘৰত নাৰাখি প্ৰথমে যতীলাল<noinclude></noinclude>
2nspdpxckmy5iqtu7m9fz05e8llhjii
পৃষ্ঠা:মেৰপেচ.pdf/১১২
104
90524
249947
245863
2026-05-13T15:37:40Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249947
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১০৪||মেৰপেচ}}</noinclude>বৰাৰ ঘৰত তাৰপিছত হোটেলত ৰাখি, হাৱা খুৱাই চিনেমা দেখুৱাই বৰ আপডাল কৰিছিল কিয়? তেওঁ আপোনাৰ কি হয়?”
{{gap}}সুকেন্দ্ৰৰ মুখৰ ৰং সলনি হল। কিবা কওঁ বুলি নকৈ ওঠ দুটা চেপা মাৰি ধৰি অলপ ৰৈ থাকি মনটো যথাসাধ্য দমন কৰি চিগাৰেটত এহোপা মাৰি উত্তৰ দিলে "আপুনি আনৰ চৰুৰ গোন্ধ লোৱাত ওস্তাদ দেখিছো। এইবোৰ প্ৰাইভেট কথাৰ পৰা আপোনাৰ কিটো লাভ হব? খং নকৰো বুলি কথা দিছো যেতিয়া নকৰো। কওঁ শুনক,
পুষ্প মোৰ একোৱেই নহয়। মাহীদেউৰ মানে ষ্টেপ-মাডাৰৰ মাহীয়েকৰ জীয়েকৰ ছোৱালী অৰ্থাৎ নাতিনীয়েক। তেওঁৰ লগত মোৰ ঘৰলৈ আহিছিল কিন্তু নীলাম্বৰীয়ে নামৰ মুখে বিদায় দিয়াত যতীৰ ঘৰলৈ পঠাইছিলো। তাতে যতীৰ পৰিবাৰে বেয়া ব্যৱহাৰ কৰাত অগত্যা হোটেলত থৈছিলো আৰু তাই পোৱা দুৰ্ব্যৱহাৰৰ বাবে নিজেই লাজ পাই সৌজন্য দেখুওৱা হিচাবে চিনেমা দেখুৱাইছিলো। কেতিয়াবা কেতিয়াবা হাৱা খুৱাবলৈ নি সঙ্গসুখ উপভোগ কৰিছিলো, কথা ইমানেই।”
{{gap}}"পুষ্পক বিয়া কৰাবলৈ আপোনাৰ মাহীমাকে কিবা জোৰ কৰিছিল নেকি?”
{{gap}}অধৈৰ্য্য ভাবে বৰুৱাই উত্তৰ দিলে “সেইবোৰ বাহিৰা কথাৰ পৰা আপোনাৰ তদন্তৰ কিবা লাভ হব বুলি নাভাবো। যদি তদন্তৰ সহায় কৰা বিধৰ কথা আছে সুধিব পাৰে। নহলে মই বাজে কথাৰ উত্তৰ নিদিওঁ।”
{{gap}}অনিলে কলে "নালাগে বাৰু, অইন কথা আৰু নোসোধো কেৱল একে আষাৰ কথা সুধি মই শেষ কৰিম। কওকচোন মিঃ বৰুৱা, আপোনাৰ পৰিবাৰে উইলত সকলো সম্পত্তি অকল আপোনাকে দিছে নে লগতে আন কাৰোবাকো দিছে?"<noinclude></noinclude>
thsc2yk8ymor8wzujvs1vrxlw4btbmn
249955
249947
2026-05-13T15:54:01Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249955
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১০৪||মেৰপেচ}}</noinclude>বৰাৰ ঘৰত তাৰপিছত হোটেলত ৰাখি, হাৱা খুৱাই চিনেমা দেখুৱাই বৰ আপডাল কৰিছিল কিয়? তেওঁ আপোনাৰ কি হয়?”
{{gap}}সুকেন্দ্ৰৰ মুখৰ ৰং সলনি হল। কিবা কওঁ বুলি নকৈ ওঠ দুটা চেপা মাৰি ধৰি অলপ ৰৈ থাকি মনটো যথাসাধ্য দমন কৰি চিগাৰেটত এহোপা মাৰি উত্তৰ দিলে "আপুনি আনৰ চৰুৰ গোন্ধ লোৱাত ওস্তাদ দেখিছো। এইবোৰ প্ৰাইভেট কথাৰ পৰা আপোনাৰ কিটো লাভ হব? খং নকৰো বুলি কথা দিছো যেতিয়া নকৰো। কওঁ শুনক,
পুষ্প মোৰ একোৱেই নহয়। মাহীদেউৰ মানে ষ্টেপ-মাডাৰৰ মাহীয়েকৰ জীয়েকৰ ছোৱালী অৰ্থাৎ নাতিনীয়েক। তেওঁৰ লগত মোৰ ঘৰলৈ আহিছিল কিন্তু নীলাম্বৰীয়ে নামৰ মুখে বিদায় দিয়াত যতীৰ ঘৰলৈ পঠাইছিলো। তাতে যতীৰ পৰিবাৰে বেয়া ব্যৱহাৰ কৰাত অগত্যা হোটেলত থৈছিলো আৰু তাই পোৱা দুৰ্ব্যৱহাৰৰ বাবে নিজেই লাজ পাই সৌজন্য দেখুওৱা হিচাবে চিনেমা দেখুৱাইছিলো। কেতিয়াবা কেতিয়াবা হাৱা খুৱাবলৈ নি সঙ্গসুখ উপভোগ কৰিছিলো, কথা ইমানেই।”
{{gap}}"পুষ্পক বিয়া কৰাবলৈ আপোনাৰ মাহীমাকে কিবা জোৰ কৰিছিল নেকি?”
{{gap}}অধৈৰ্য্য ভাবে বৰুৱাই উত্তৰ দিলে “সেইবোৰ বাহিৰা কথাৰ পৰা আপোনাৰ তদন্তৰ কিবা লাভ হব বুলি নাভাবো। যদি তদন্তৰ সহায় কৰা বিধৰ কথা আছে সুধিব পাৰে। নহলে মই বাজে কথাৰ উত্তৰ নিদিওঁ।”
{{gap}}অনিলে কলে "নালাগে বাৰু, অইন কথা আৰু নোসোধো কেৱল একে আষাৰ কথা সুধি মই শেষ কৰিম। কওকচোন মিঃ বৰুৱা, আপোনাৰ পৰিবাৰে উইলত সকলো সম্পত্তি অকল আপোনাকে দিছে নে লগতে আন কাৰোবাকো দিছে?"<noinclude></noinclude>
f3f9m5vsrny55spdmr05lgaev6x4gwm
পৃষ্ঠা:মেৰপেচ.pdf/১১৩
104
90525
249948
245865
2026-05-13T15:38:15Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249948
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|মেৰপেচ||১০৫}}</noinclude>{{gap}}আচৰিত হৈ সুকেন্দ্ৰ বৰুৱাই মুখ মেলি থাকিল। চকু দুটা ডাঙৰ হল। তাৰ পিছত সুধিলে “উইল কৰা কথা তো মই নাজানো। কোনে কলে আপোনাক?”
{{gap}}অনিলে উত্তৰ দিলে “আপোনাৰ বন্ধু যতীলাল বৰাই অথনি দীনদয়াল উকীলক পৰামৰ্শ সোধোতে মই শুনিছিলো।” বুলি দুপৰীয়াৰ ঘটনাটো বৰ্ণালে।
{{gap}}তাকে শুনি বৰুৱাই উচপিচ কৰিবলৈ ধৰিলে। এবাৰ থিয় হল। আকৌ বহি কলে “মিঃ ৰায়চৌধুৰী, দয়া কৰি মোৰ এটা উপকাৰ কৰক। দাসক আপুনি ফোনেৰে অনুৰোধ কৰক তেওঁ যেন এই বিষয়ে মোক সকলো কথা এতিয়াই কয়। যতীলাল বা অইন কোনোবাই জনাৰ পূৰ্ব্বেই মই সকলো কথা জানিব লাগে। সৌটো কোঠাত টেলিফোন আছে। আপুনি আহক তাতে বহি ফোন কৰে মানে মই সাজপাৰ পিন্ধি আহোগৈ।”
{{gap}}দুয়োজনে তাৰপৰা ওলাই গল। ফোনৰ ওচৰ পাই অনিলে কলে “কিন্তু মিঃ বৰুৱা, মই আপোনাৰ আলহীসকলৰ কোঠালী এবাৰ চাই লওঁ, তাৰ পিছত ফোনেৰে অনুৰোধ কৰি আপোনা——”
{{gap}}মুখৰ কথা কাঢ়ি নি সুকেন্দ্ৰই কলে "নালাগে, মই ইমান পলম কৰিব নোৱাৰো। দেখা কৰাৰ বন্দবস্তুটো মোক কৰি দিয়ক মই এতিয়াই দাসৰ তালৈ যাওঁগৈ। ইপিনে আপুনি নিজৰ ঘৰৰ মানুহৰ দৰে আটাইবোৰ চাওক, মোৰ কোঠা আৰু লেবৰেটৰীত মই তলা লগাই থৈ যাম। শান্তিহঁতে যাতে কোনো হকা-বাধা নকৰে তাকো কৈ যাম।” বুলি বেগেৰে ভিতৰ সোমাই গৈ শান্তি আৰু মোলানক কিবা উপদেশ দিলে।
{{gap}}অনিলে টেলিফোনৰ ৰিচিভাৰ লৈ দীনদয়াল দাসক মাতি বৰুৱাৰ লগত দেখা কৰিবলৈ আৰু অন্ততঃ ডেৰঘণ্টা আৱদ্ধ কৰি ৰাখিবলৈ<noinclude></noinclude>
8rqeat4y30fznhp5496uluvd4hrljqi
249956
249948
2026-05-13T15:54:15Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249956
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|মেৰপেচ||১০৫}}</noinclude>{{gap}}আচৰিত হৈ সুকেন্দ্ৰ বৰুৱাই মুখ মেলি থাকিল। চকু দুটা ডাঙৰ হল। তাৰ পিছত সুধিলে “উইল কৰা কথা তো মই নাজানো। কোনে কলে আপোনাক?”
{{gap}}অনিলে উত্তৰ দিলে “আপোনাৰ বন্ধু যতীলাল বৰাই অথনি দীনদয়াল উকীলক পৰামৰ্শ সোধোতে মই শুনিছিলো।” বুলি দুপৰীয়াৰ ঘটনাটো বৰ্ণালে।
{{gap}}তাকে শুনি বৰুৱাই উচপিচ কৰিবলৈ ধৰিলে। এবাৰ থিয় হল। আকৌ বহি কলে “মিঃ ৰায়চৌধুৰী, দয়া কৰি মোৰ এটা উপকাৰ কৰক। দাসক আপুনি ফোনেৰে অনুৰোধ কৰক তেওঁ যেন এই বিষয়ে মোক সকলো কথা এতিয়াই কয়। যতীলাল বা অইন কোনোবাই জনাৰ পূৰ্ব্বেই মই সকলো কথা জানিব লাগে। সৌটো কোঠাত টেলিফোন আছে। আপুনি আহক তাতে বহি ফোন কৰে মানে মই সাজপাৰ পিন্ধি আহোগৈ।”
{{gap}}দুয়োজনে তাৰপৰা ওলাই গল। ফোনৰ ওচৰ পাই অনিলে কলে “কিন্তু মিঃ বৰুৱা, মই আপোনাৰ আলহীসকলৰ কোঠালী এবাৰ চাই লওঁ, তাৰ পিছত ফোনেৰে অনুৰোধ কৰি আপোনা——”
{{gap}}মুখৰ কথা কাঢ়ি নি সুকেন্দ্ৰই কলে "নালাগে, মই ইমান পলম কৰিব নোৱাৰো। দেখা কৰাৰ বন্দবস্তুটো মোক কৰি দিয়ক মই এতিয়াই দাসৰ তালৈ যাওঁগৈ। ইপিনে আপুনি নিজৰ ঘৰৰ মানুহৰ দৰে আটাইবোৰ চাওক, মোৰ কোঠা আৰু লেবৰেটৰীত মই তলা লগাই থৈ যাম। শান্তিহঁতে যাতে কোনো হকা-বাধা নকৰে তাকো কৈ যাম।” বুলি বেগেৰে ভিতৰ সোমাই গৈ শান্তি আৰু মোলানক কিবা উপদেশ দিলে।
{{gap}}অনিলে টেলিফোনৰ ৰিচিভাৰ লৈ দীনদয়াল দাসক মাতি বৰুৱাৰ লগত দেখা কৰিবলৈ আৰু অন্ততঃ ডেৰঘণ্টা আৱদ্ধ কৰি ৰাখিবলৈ<noinclude></noinclude>
340kvo43n9uh42jfqjau0d1iged8u60
পৃষ্ঠা:মেৰপেচ.pdf/১১৪
104
90526
249949
245868
2026-05-13T15:38:41Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249949
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১০৪||মেৰপেচ}}</noinclude>অনুৰোধ কৰিলত উকীল সন্মত হল। তাৰ পিছতে বৰুৱা ওলাই আহি অনিলক ইচ্ছামতে কোঠাবোৰ খানাতালাচ কৰিবলৈ কৈ ব্যস্তভাবে ওলাই গল। অনিলৰ মুখখন প্ৰফুল্ল হল। পেটে পেটে হাঁহিলে। সময় নষ্ট নকৰি তৎক্ষণাত উঠি ভিতৰ সোমাই গল। শান্তিয়ে
তেওঁলৈ বাটচাই ৰৈ আছিল। কোনটো কাৰ কোঠালী চিনাকিো কৰি দি গৰাকীৰ আদেশ মতে আঁতৰি গল। অনিলে প্ৰথমে নীলাম্বৰীৰ কোঠালীত সোমাল। তাত শুদা পালংখনৰ ওচৰত সৰু টেবিল এখন আৰু চুকৰ ফালে এটা কাঠৰ আলমাৰী আছে। তাৰে ওচৰতে এটা ডাঙৰ ট্ৰাঙ্ক। জেপৰ পৰা চাবি একোচা উলিয়াই ট্ৰাঙ্কটো খুলি দেখিলে যে ভিতৰত কাপোৰেব ভৰা। আটাইবোৰ মুগা-পাট আৰু অন্যান্য বেছি দামী কাপোৰ। তাৰে অলপ তলত সোণৰ অলঙ্কাৰেৰে সৈতে সৰু বাকচ এটা। কিন্তু এইবোৰৰ অনিলৰ কোনো আৱশ্যক নাই। আকৌ কাপোৰ ওলোটাই ট্ৰাঙ্কৰ তলত চিঠি কিছুমান দেখি উলিয়াই আনি জেপত সুমাই ললে। তাৰ পিছত ট্ৰাঙ্কটো বন্ধ কৰি থৈ তাৰ পৰা চিন্ময়ী নাৰ্চৰ কোঠালৈ গল। তাত অকল চালপীৰাখনৰ বাহিৰে আন কোনো বস্তুৱেই নাই দেখি পলম নকৰি তাৰপৰা ওলাই বতাহী বৰুৱাৰ কোঠালৈ গল। তাতো খাট আৰু টেবিলৰ বাহিৰে আন কোনো বস্তু নাই। উভতি যাবলৈ খোজ লৈ হঠাতে দেখিলে যে খাটৰ তলত দেৱালৰ ফালে কিবা দুখন কাকত পৰি আছে। বুটলি আনি বতাহী বৰুৱাৰ নামে ডাকত অহা চিঠি দেখি তাকো জেপত সুমালে। তাৰ পিছত টোকেন্দ্ৰ বৰুৱাৰ কোঠাত কেৱল আধাপোৰা চিগাৰেটৰ টুকুৰা আৰু মদৰ খালি বটলৰ বাহিৰে আন একোকে নেদেখি বিকেন্দ্ৰ বৰুৱাৰ কোঠালীত সোমাই সৰু টেবিল এখনৰ ওপৰত পৰিপাটিকৈ জাপি থোৱা কেবা ৰকমৰো কাকত কিছুমান দেখিলে। তাত চিনেমাৰ হেণ্ডবিল পৰ্য্যন্ত আছে। পঢ়ি<noinclude></noinclude>
6o6vhmripx3yt6phcip3oq17jsdnypp
249952
249949
2026-05-13T15:52:52Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249952
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১০৪||মেৰপেচ}}</noinclude>অনুৰোধ কৰিলত উকীল সন্মত হল। তাৰ পিছতে বৰুৱা ওলাই আহি অনিলক ইচ্ছামতে কোঠাবোৰ খানাতালাচ কৰিবলৈ কৈ ব্যস্তভাবে ওলাই গল। অনিলৰ মুখখন প্ৰফুল্ল হল। পেটে পেটে হাঁহিলে। সময় নষ্ট নকৰি তৎক্ষণাত উঠি ভিতৰ সোমাই গল। শান্তিয়ে
তেওঁলৈ বাটচাই ৰৈ আছিল। কোনটো কাৰ কোঠালী চিনাকিো কৰি দি গৰাকীৰ আদেশ মতে আঁতৰি গল। অনিলে প্ৰথমে নীলাম্বৰীৰ কোঠালীত সোমাল। তাত শুদা পালংখনৰ ওচৰত সৰু টেবিল এখন আৰু চুকৰ ফালে এটা কাঠৰ আলমাৰী আছে। তাৰে ওচৰতে এটা ডাঙৰ ট্ৰাঙ্ক। জেপৰ পৰা চাবি একোচা উলিয়াই ট্ৰাঙ্কটো খুলি দেখিলে যে ভিতৰত কাপোৰেব ভৰা। আটাইবোৰ মুগা-পাট আৰু অন্যান্য বেছি দামী কাপোৰ। তাৰে অলপ তলত সোণৰ অলঙ্কাৰেৰে সৈতে সৰু বাকচ এটা। কিন্তু এইবোৰৰ অনিলৰ কোনো আৱশ্যক নাই। আকৌ কাপোৰ ওলোটাই ট্ৰাঙ্কৰ তলত চিঠি কিছুমান দেখি উলিয়াই আনি জেপত সুমাই ললে। তাৰ পিছত ট্ৰাঙ্কটো বন্ধ কৰি থৈ তাৰ পৰা চিন্ময়ী নাৰ্চৰ কোঠালৈ গল। তাত অকল চালপীৰাখনৰ বাহিৰে আন কোনো বস্তুৱেই নাই দেখি পলম নকৰি তাৰপৰা ওলাই বতাহী বৰুৱাৰ কোঠালৈ গল। তাতো খাট আৰু টেবিলৰ বাহিৰে আন কোনো বস্তু নাই। উভতি যাবলৈ খোজ লৈ হঠাতে দেখিলে যে খাটৰ তলত দেৱালৰ ফালে কিবা দুখন কাকত পৰি আছে। বুটলি আনি বতাহী বৰুৱাৰ নামে ডাকত অহা চিঠি দেখি তাকো জেপত সুমালে। তাৰ পিছত টোকেন্দ্ৰ বৰুৱাৰ কোঠাত কেৱল আধাপোৰা চিগাৰেটৰ টুকুৰা আৰু মদৰ খালি বটলৰ বাহিৰে আন একোকে নেদেখি বিকেন্দ্ৰ বৰুৱাৰ কোঠালীত সোমাই সৰু টেবিল এখনৰ ওপৰত পৰিপাটিকৈ জাপি থোৱা কেবা ৰকমৰো কাকত কিছুমান দেখিলে। তাত চিনেমাৰ হেণ্ডবিল পৰ্য্যন্ত আছে। পঢ়ি<noinclude></noinclude>
bjrdv2rk5l0pa04xu5ds0o55zzmkzf1
পৃষ্ঠা:মেৰপেচ.pdf/১৭৩
104
90878
249944
246403
2026-05-13T15:36:38Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249944
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|মেৰপেচ||১৬৫}}</noinclude>গৰাকী কৰি দিব খুজিছিল। পুতেকৰ লগত পৰামৰ্শ কৰি সকলো ৰকমে সাজু হৈ আহিছিল। সেইদিনা ভোজৰ আয়োজনো কৰাইছিল আৰু পিয়াৰী নাৰ্চে ভেনিটী বেগ এৰি অহা আৰু ইপিনে নীলাম্বৰীৰ টোপনি অহা দেখি সেয়ে সোণালী সুযোগ পাইছিল।
সুকেন্দ্ৰৰ অপকৰ্ম্মৰ কথা সি জনাৰ উপায় নাছিল। গতিকে নীলাম্বৰীৰ টোপনি অহা বুলি ভাবি আঠ বজাতে তাৰ কাম শেষ কৰিছিল। চাবি কোচা তাতে ওলোমাই থৈ আহি মাকেই উপযাচি পিয়াৰীক ধৰাই দিছিল।”
{{gap}}উকীলনীয়ে মাত লগালে "বদমাচ, ইহঁতৰ নৰকতো ঠাই নহব"
{{gap}}“ৰ'বা ৰ’বা, সিহঁতৰ ঠাইৰ বন্দবস্ত পিছতো কৰিবা।” বুলি গগৈয়ে ঘৈণীয়েকৰ কথাত বাধা দি সুধিলে “তাৰ কথা আপুনি আগেয়ে জানিছিল নেকি ৰায়চৌধুৰী?”
{{gap}}“পিয়াৰীক বতাহীয়ে টেলিফোনেৰে ধমক দিয়াত মোৰ অলপ সন্দেহ হৈছিল। কিন্তু কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাছিলো। পিছে পৰহি বিকেন্দ্ৰৰ ট্ৰাঙ্কত মোক কোবোৱা লোৰ দাংডাল দেখিছিলো। কালি মদনে সেইডাল খানাতালাচ কৰোতে পাই তাক গৈ সোধাত সি সকলো কথা স্বীকাৰ কৰিছে।"
{{gap}}শান্তিয়ে কেতিয়াবাৰ পৰা পাছফালে আন্ধাৰত বহি থাকি অনিলৰ কথা শুনি আছিল। হঠাতে উঠি আহি অনিলৰ ভৰিত ধৰি কলে “দেউতা, আপুনি মোক যি উপকাৰ কৰিলে জীৱনত নাপাহৰো। মোক জীয়াই জীয়াই স্বৰ্গলৈ আনিলে।"
{{gap}}"ভৰি এৰা শান্তিবাই। উপকাৰ মই কৰা নাই ন-বৌৱে কৰিছে। তেওঁৰ ভৰিত পৰি থাকা।”
{{gap}}আইৰ ভৰিৰ তলততো চিৰকাল থাকিমেই দেউতা। তেখেতে খেদিলেও নাযাওঁ, যোৱাৰ ঠায়ো নাই। পিছে দেউতা, আপুনি বেচেৰা মোলানৰো এফেৰা উপকাৰ কৰিব লাগে। লৰাটো বৰ ভাল।<noinclude></noinclude>
nw3kl94gw3kof84am4x5gexcm5po9z9
লেখক:ৰমানন্দ দ্বিজ (দ্বিতীয়)
102
90980
249996
246642
2026-05-14T07:11:16Z
JyotiPN
1603
249996
wikitext
text/x-wiki
{{author
|firstname = ৰমানন্দ
|middlename =
|lastname = দ্বিজ (দ্বিতীয়)
|fast_initial = ৰ
|birthyear = 1700
|deathyear =
|description = '''ৰমানন্দ দ্বিজ (দ্বিতীয়)''' —(সপ্তদশ শতিকা)— হৈছে বিষ্ণুভাৰতী ব্ৰাহ্মণৰ নাতিয়েক। বংশীগোপাল কাঁহীকুচিত সত্ৰ পাতি থাকোঁতে বিষ্ণুভাৰতীয়ে তেওঁৰ ওচৰত শৰণ লয়। এই বিষ্ণুভাৰতীয়েই ৰামানন্দ দ্বিজৰ পিতামহ। পিতৃ পদ্মপাণি। বংশীগোপালৰ ভতিজাক জয়হৰিদেৱে ৰমানন্দক অশ্বক্ৰান্তত পঢ়িবলৈ পঠায়। সত্ৰলৈ আহি জয়হৰিৰে একেলগে শ্ৰীভাগৱত কয় অৰ্থাৎ সত্ৰৰ ভাগৱতী হয়। তেওঁ শ্ৰীশ্ৰীবংশীগোপালদেৱৰ চৰিত্ৰৰ উপৰিও পদ্মপুৰাণৰ উত্তৰাখণ্ড, বৈষ্ণৱামৃতৰ গোৱিন্দস্তোত্ৰ আৰু ভাগৱতৰ প্ৰথম স্কন্ধৰ চাৰি অধ্যায়ৰ পদ আৰু আন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে।
|image =
|wikipedia_link =
|wikiquote_link =
|commons_link =
}}
==ৰচনাৱলী==
# [[শ্ৰীশ্ৰীবংশীগোপালদেৱৰ চৰিত্ৰ]]
# [[পদ্মপুৰাণৰ উত্তৰাখণ্ড]]
# [[বৈষ্ণৱামৃতৰ গোৱিন্দস্তোত্ৰ]]
{{PD-India}}
[[শ্ৰেণী:লেখক]]
3w6ud9chiyf0pcss8thjjismtw5ix35
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৫
104
91552
249994
249202
2026-05-14T05:11:44Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249994
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভ্ৰমণ-বিৰতি|৬৭}}</noinclude>
{{gap}}ল'ৰাজনে এবাৰ সচকিতভাৱে আমাৰ পিনে চালে আৰু ভিতৰৰ পিনে চাই ক'লে,
“মেয়েছেলে আছে⸺"
{{gap}}“ভেতৰে আসতে দাও”, ভিতৰৰপৰা এটা মোটা গলাই ক'লে।.
{{Gap}}ল'ৰাজনে গে'টখন আৰু এক ইঞ্চিমান মেলি ধৰি একাষৰীয়া হৈ থিয় দিলে, মই
ইতস্ততঃ কৰিব ধৰিলোঁ, শীলাই মোৰ হাতত এটা টান মাৰি ক'লে, “আহা আহা তুমি
আৰু ইয়াত বাহিৰত ৰৈ থাকি বীৰত্ব কৰিব নালাগে⸺ আহা-না”, আৰু মই শীলাৰ পাছে
পাছে কোঁচখাই কোনোমতে ভিতৰ সোমালোঁ, সোমাওঁতে সোমাওঁতে এবাৰ লৰালৰিকৈ
দূৰলৈ চাই পঠিয়ালোঁ—দূৰত ট্ৰামখন তেতিয়াও দপদপকৈ জ্বলিছে, তাৰ লগত আৰু
দুখনমান মটৰগাড়ী জ্বলিছে, জুইৰ ইতস্ততঃ ৰঙচুৱা শিখা এতিয়াও মনিব পাৰি, বাশি
ৰাশি ক'লা ধোঁৱা, এতিয়াও চাইৰেন বাজি চলিছে, ঠং ঠং ঘণ্টাৰ শব্দ দূৰৰপৰা মাজে
মাজে ক্ষীণ আৰু মাজে মাজে উচ্চ, ফায়াৰ ব্ৰীগেডৰ গাড়ী, হ’জ্-পাইপ খুলিব ধৰিছে,
প্ৰকাণ্ড বহল ৰাস্তা মেজিকৰ দৰে জনহীন, ৰাস্তাময় শিলগুটি আৰু ইটা আৰু কাঁচ আৰু
চিটিকি পৰা চাইকেল আৰু ঠেলাগাড়ী, কোনোবাই হাৱাই চেণ্ডেল আৰু কোনোবাই ব্ৰীফকে 'চ
ৰাস্তাত পেলাই থৈ পলাইছে, জ্বলন্ত যানকেইখনৰ চাৰিওকাষে মাথোঁ খাকী পোছাক আক
বগা পোছাক, চাৰিওপিনৰ চাতবোৰৰ পৰা বাৰাণ্ডাবোৰৰপৰা খিৰিকিবোৰৰপৰা কৌতূহলী
সন্ত্ৰ মুখৰ জুম, সমস্ত যান প্ৰবাহ বন্ধ, কোনোবাই হুইচেল মাৰিছে, অইন সকলো গণ্ডগোল
অকস্মাৎ বিলুপ্ত—
{{gap}}ফাৰ্মাচীৰ ঔষধবোৰৰ মাজত ধুতী আৰু গেঞ্জি পিন্ধা এজন তপামূৰীয়া মানুহ,
বোধহয় মালিক, তেওঁ বহিব দিলে আৰু শীলাৰ পিনে চাই ক'লে, “ট্ৰামত আছিলা? ”
{{Gap}}“হয়”
{{gap}}“কি হৈছে গম পালা কিবা? ”
{{Gap}}“না—ই, একো বুজিয়েই নাপালোঁ, কথা নাই, বাৰ্তা নাই, অল্ অফ্ এ' চাড়ন
দেখোন — ”
{{Gap}}“অ, সেইৰকমেই হয়”, তেওঁ ক'লে, “কোন ক'ত ক্ষেপি আছে কিছু বুজাৰ উপায়
নাই আজি-কালি, দুম্কৈ হঠাৎ ফাটি পৰে। হৰদমতো আজি-কালি সেয়ে ঘটিছে—সাৰা
দেশ ক্ষেপি গৈছে—"
{{gap}}তেওঁ আৰু বাক্যব্যয় নকৰি হাতৰ চছমাযোৰ পিন্ধি লৈ খবৰৰ কাগজ এখনত মন
দিলে, বোধহয় এনেকুৱা ঘটনা তেওঁৰ অভ্যাস হৈ গৈছে। কেটেঙা ডেকা ল'ৰাজনে টুল
এখনত বহি দৰজাৰ ফাঁকেৰে বাহিৰলৈ চাই ৰ'ল আৰু ক'ল্ড-ক্ৰীমৰ বিজ্ঞাপনৰ আইনা<noinclude></noinclude>
klrp3xz7gnp8ugwj9zuue8p2r4xniah
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৬
104
91553
249995
249203
2026-05-14T05:18:22Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249995
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬৮|গোলাম|}}</noinclude>
এখনত চাই শীলাই চুলি ঠিক কৰিব ধৰিলে আৰু বেগৰপৰা ক্ষুদ্ৰ কমাল এখন উলিয়াই
মুখৰ ঘাম টুকিব ধৰিলে। পঢ়োতে পঢ়োতে মানুহজনৰ মূৰত কিবা এটা খেলালে, তেওঁ
মুখ তুলি মোৰ মুখৰ পিনে চাই কিবা এটা ভাবিলে, তাৰ পিছত ক'লে, “চাৰা দেশ ক্ষেপি
গৈছে— ডে’থ্ ইউশ্, বুঝলেন না? ”
{{gap}}“ডে’থ্ উইশ্?” মই আচৰিত হৈ ক'লোঁ।
{{gap}}“আছে, আছে, আছে, হঠাৎ অলি-গলি-খুপৰি-গুটিৰপৰা জাক জাক মানুহ আৱিৰ্ভাৱ
হৈ মৰিয়া হৈ গোলাগুলি বোমা-বাৰুদৰ মাজলৈ উন্মত্ত হৈ ছুটি গৈছে, জানে যি কোনো
মুহূৰ্তত নিজেও মৰি যাব পাৰে – ডে'থ্ উইশ্ ছাড়া আৰ কি? ”
{{gap}}“অঃ, আপুনি সেইটো কৈছে?” মই সৌজন্যৰ খাতিৰত ক'লো।
{{Gap}}“অ— আৰু আমাৰো চবৰে বোলে মৰিবৰ এটা বাসনা থাকে মনে মনে, চব সময়
থাকে— চাইকলজিৰ কথা দেই, মোৰ কথা নহয়— সেইটোও এটা কলিকতা চহৰত
যেন বাসনা পূৰ্ণ কৰাৰ চৰ এৰে'ঞ্জমেন্ট্ কৰি থোৱা আছে— কোন মুহূৰ্তত এই মৃত্যুৰ
বাসনা পূৰ্ণ হৈ যায় কোনো পাত্তা নাই— চলোতে চলোতে ৰাস্তাৰ মোৰ ঘূৰিলে, আহি
সোমাল ক'ৰবাৰপৰা পিঠিত ইয়া লম্বা ছুৰী, মাথাত আহি পৰিল ক'ৰবাৰপৰা লাঠিৰ
পিট্টন, ভৰিৰ তলতে ফুটিল ক'ৰবাৰ এটা বোমা-বুম্-বাচ্ দি এণ্ড, ডে'থ-উইশ
ফুলফিলড়— ”
{{gap}}মানুহজনে চছমাযোৰ খুলি এটা ভঙ্গী দিলে আৰু আমাৰ পিনে চালে। কি ক'ম
ভাবি নাপালোঁ। খবৰৰ কাগজখন জাপিব আৰম্ভ কৰি তেওঁ আকৌ ক'লে, “তবে, অলপ
মডিফিকেশ্যন্ দৰ্কাৰ থিয়ৰিটোৰ, এই ডে'থ্-উইবোৰ অকল নিজৰ নিজৰ ডে’থ্-উইশ
নহয়, অন্য মানুহৰো ডে'খ্-উইশো বটে। অৰ্থাৎ, নিজেও মৰি যোৱা যদি দৰ্কাৰ হয়, আৰু
তোমাক-মোক যাকে পোৱা তাকো মাৰি পেলোৱা বৰং কোৱা যায়, গিফ্ট্-অফ্-
ডে’থ্, মৃত্যু উপহাৰ দিয়াৰ ইচ্ছা, বুঝলেন না? তা, এতিয়া তোমালোকে যাবা কেনেকৈ
বুলি ভাবিছা?”
{{gap}}ডেকা ল'ৰাজনে ক'লে যে ৰাস্তাত এতিয়া দুই এজন মানুহ চুচুক-চামাককৈ ওলাব
আৰম্ভ কৰিছে, দুই এখন গাড়ীও চলিব আৰম্ভ কৰিছে। এইখিনি ৰাস্তা কোনোমতে পাৰ
হৈ যাব পাৰিলে মদন ষ্ট্ৰীটৰ মোৰত টেক্সি পোৱা যাব—
{{Gap}}প্ৰায় আৰু পাঁচ মিনিটমান এনেকৈ বহি ৰলো, তাৰ পিছত তেওঁলোকক ধন্যবাদ
জনাই সন্তৰ্পণে আকৌ বাহিৰ ওলালোঁ। তেতিয়াও ৰাস্তা জনহীন, মাথোঁ ফাৰ্মাচীখনৰ
পোনে পোনে এজন অকলশৰীয়া কনিষ্টবল হাতত লাঠি লৈ, উৎকণ্ঠিতভাৱে ঘৰবোৰৰ<noinclude></noinclude>
qrmjfvmhsp7ztk1694mfpovz9xig1pa
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৭
104
91554
249997
249205
2026-05-14T08:19:50Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249997
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভ্ৰমণ-বিৰতি|৬৯}}</noinclude>
চাতলৈ চাইছে (না জানি ক'ৰ এচিড় বা হয়তো আহি পৰিব মূৰত অতৰ্কিতে), কাষেৰে
হুচ্ হুচ্ কৰি দুখন গাড়ী পাৰ হৈ গ'ল, এখনৰ উইস্ক্ৰীনত লিখা : “প্ৰেছ”, আৰু ইখনৰ
কাঁচত কাগজ মাৰি হাতেৰে লিখা : “ইমাৰ্জেন্সি।”
{{gap}}“ইমাৰ্জেন্সি। ইমাৰ্জেন্সি!” ⸺ বিৰক্তভাৱে কৈ উঠিলোঁ, “তোমালোকৰ এই ব্লাডি
চহৰখনত চব্বিশ ঘণ্টা ইমাৰ্জেন্সি—কিহৰ ইমান ইমাৰ্জেন্সি? কি ইমাৰ্জেন্সি? ইমাৰ্জেন্সি
মানে কি?”
{{Gap}}“বাঃ, ইমাৰ্জেন্সি মানে নাজানা⸺ জন্ম, মৃত্যু, বিবাহ⸺ ”
{{Gap}}“আ, ক'ৰবাত আৰু এটা বাচ্ছাৰ জন্ম হৈছে, কোৱা? হৰবখৎ তো আমাৰ দেশত
সেয়ে হৈছে, পিল্ পিল্ মানুহ, এইটো এটা ইমাৰ্জেন্সি? কোনোবা মৰিব ধৰিছে? কাৰোবাৰ
বিয়াৰ লগ্ন পাৰ হৈ যায়? এইবোৰ কি— ”
{{Gap}}“আঃ, তুমি থামা, আৰু বকি থাকিব নালাগে—এতিয়া ৰাস্তাৰ মোৰ পৰ্যন্ত কেনেকৈ
চে'ফুলি যাব পাৰো সেইটো খেয়াল কৰা”, অলপ বিৰক্ত হৈ শীলাই ক'লে, “তোমাক
লৈ আৰু সঁচাকৈয়ে নোৱাৰি — তোমাক লৈ ভাল ঝামেলা মোৰ, নিজেতো চহৰৰ ৰাস্তাঘাট
একো জানিবই নোখোজা, খালি ক্ৰিটিচাইজ ক্ৰিটিচাইজ—তুমিও যে কি ৰকম!”, দুয়ো
বন্ধ দোকানবোৰৰ কাষে কাষে থাকি বেগ দিব ধৰিলোঁ, ৰুমালেৰে ঘাম টুকি টুকি ফোঁপাই
ফোঁপাই শীলাই ক'লে, “ইমান যে তুমি এই চহৰখন বেয়া পোৱা, কিয় বাৰে বাৰে ইয়ালৈ
আহি থাকা—তোমাক মই কেতিয়া মূৰৰ শপত দিছোঁ দিল্লীলৈ অহা-যোৱা কৰোঁতে
মোক দেখা কৰি যাবা বুলি — চোজাচুজি দিল্লীলৈ গুচি গ'লেই পাবা – আজিলৈকে এটা
ৰাস্তা তোমাক চিনাই দিব নোৱাৰিলোঁ—এখন ট্ৰামো চিনি নাপালা কোনখন ক'লৈ যায়—
মইহে তোমাক ধৰিবান্ধি ঘূৰাই লৈ ফুৰিব লাগে— কিয় ইয়ালৈ আহি থাকা মিছামিছি
যাঃ, তোমাৰ লগত পৰি আজি মোৰ এটাও কাম নহ'ব যেন পাইছোঁ—”
{{gap}}শীলাৰ বহুত কাম। চৌৰঙ্গীলৈ গৈ ৰাতিৰ কাৰণে চিনেমাৰ টিকেট কৰিব লাগে;
তাৰ পিছত পাৰ্ক-ষ্ট্ৰীটৰ দোকান এখনৰ পৰা কিবা চেণ্ট' এটা কিনিব লাগে (বোলে অইন
ক'তো সেইটো চেণ্ট নাপায়); তাৰ পিছত তাৰ কাষৰ কিবা এখন চমৎকাৰ নিৰ্জন দোকান
বোলে সিহঁতে আৱিষ্কাৰ কৰিছে সিদিনা, তাত বহি বহি দুটা মিল্ক-শ্বেক' ....
{{gap}}ৰাতি চিনেমাঘৰৰ সমুখত টেক্সিত বহি লৈ শীলাই ড্ৰাইভাৰক কোন পিনে যাব
ক'লে বুজি নাপালোঁ, পাৰ্কষ্ট্ৰীটৰ পৰিচিত নিয়ন-ঔজ্জ্বল্য আৰু পৰিষ্কাৰ-ভূষণ সুপুষ্ট মুখবোৰ
পাছত পেলাই থৈ কি চব আচহুৱা ৰাস্তাৰে টেক্সি যাব ধৰিলে, যেন চহৰতলী....... টেক্সিৰ পৰা
মুখ উলিয়াই মই হঠাৎ কৈ উঠিলোঁ, “বাঃ, বেচ জাগাতো এইখিনি!”
{{Gap}}মুখত ৰাতিৰ শীতল বতাহ ৰিব্ৰিব্কৈ মাৰিছে, টেক্সি দ্ৰুতবেগে চলিছে। মসৃণ<noinclude></noinclude>
06wawdszihbwbuz56iw2ez01o8vpsr8
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৮
104
91555
249998
249208
2026-05-14T08:29:11Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249998
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৭০|গোলাম|}}</noinclude>
বহল ৰাস্তা, এনেকুৱা জনবিৰল, যেন কলিকতা চহৰৰ অংশ নহয়, ট্ৰাম-বাচৰ ঘৰ্ঘৰ যেন
কাণত নালাগে, হৈ-হাল্লা নাই, ফেৰীৱালাৰ চিৎকাৰ নাই, ৰাজনীতিৰ শ্ল'গান নাই, ভিক্ষাবী
নাই, ৰিফিউজি নাই— দুয়োকাষে ওখ ওখ গছৰ পাছপিনে ঢাক খোৱা ঘৰ, ঘৰবোৰৰ
সমুখত বহল কম্পাউণ্ড, অনুমান কৰিব পাৰি ল'ৰা-ছোৱালীয়ে খেলে, পৰিয়ালে গ্ৰুপ
ফট' তোলে, সবুজ ঘাঁহনি, অ'ত ত'ত একোটা ঘৰৰ সমুখত একোখন গাড়ী পাৰ্ক কৰি
থোৱা আছে, মাথোঁ মাজে মাজে স্বচ্ছন্দ দ্ৰুতবেগে একোখন গাড়ী পাৰ হৈ গৈছে, ওখ
ওখ ফ্লৰি'চেণ্ট লাইটবোৰৰ তলত ৰাতিৰ ৰাস্তা মুকলি, বিস্তীৰ্ণ, ইমান শান্ত, ইমান—
অ—সভ্য.....
{{gap}}শীলাই চকিতে এবাৰ মোৰ মুখৰ পিনে চালে। মই ক'লো, “আচ্ছা, ইয়ে কৌন
ৰাস্তা চৰ্দাৰজী?”
{{gap}}শীলাই কৈ উঠিল, “এইটো বোধহয় আমীৰ আলি এভিন্যু —”
{{gap}}পাঞ্জাবী ড্ৰাইভাৰে এবাৰ ঘূৰি চাই মুৰ দুপিয়ালে : “হা, হোগা — চৈয়দ আমীৰ
আলি এভিনিউ—”
{{gap}}“আমীৰ আলি এভিনিউ ......এইটো কলিকতা হয়তো?” মই ক'লোঁ— 'অ,
কলিকতাতেই যদি থাকিব লাগে, এনেকুৱা এটা ৰাস্তাত থাকিলে হয়তো বৰ বেয়া নালা
অলসভাৱে ক’লোঁ “অ, ইয়াত ঘৰ টৰ কিবা এটা কৰিব পাৰিলে – ”
{{gap}} শীলাই এবাৰ লৰালৰিকৈ মোৰ মুখৰ পিনে চালে, আৰু তাৰ পিছত সমুখলৈ
চালে।
{{gap}}“ইয়াত এটা ঘৰ কৰিবা?” তাইৰ কণ্ঠত আগ্ৰহ, অবিশ্বাস।
{{gap}}মৃদু হাঁহিলোঁ৷ “ইয়াত? হাঃ – থাকো সূৰ্য সেন ষ্ট্ৰীটৰ হোটেলত .....ট্ৰে কৰো
অ'ভাক্ৰাউডে’ড ৰেলগাড়ীৰ ভিৰত.... আগে গুৱাহাটীতেই মাটি এটুকুৰা কৰোচোন—
{{gap}}“গৌহাটীত মাটি কবিবা?” — শীলাই লৰালৰিকৈ সুধিলে।
{{gap}}“হ'ব, হ'ব কেতিয়াবা কোনে জানে”, পাতলভাৱে ক'লোঁ, “বহুদিন জীয়াই
থাকিম —বহুত সময় ওলাব।”
{{gap}}কৃত্ৰিম চিন্তাৰ সুৰত শীলাই ক'লে, “হঠাৎ যদি আকৌ তোমাৰ ডে’থ্-উইশ্ আহি
যায়?”
{{gap}}“ডেথ্-উইশ্?” তাইৰ চকুলৈ চালোঁ, “এতিয়া? এতিয়াই? তুমি নাজানা? পাগল
নেকি?”
{{gap}}শীলাই জানে, সেই চব চাইকলজিৰ সময় এতিয়া নহয় এনেকি এইখন চহৰতো<noinclude></noinclude>
0q6uyiutoi5c5m4p2age9tyfted0m8w
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৯
104
91556
249999
249211
2026-05-14T11:48:49Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249999
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভ্ৰমণ-বিৰতি|৭১}}</noinclude>
নহয়, য'ত মই থাকিব খোজাৰ কথা শুনি হয়তো তাই আচৰিত হৈছে। অ, শীলাই জানে,
কলিকতাত এৰাতি থাকিলেই মোৰ ধাৰণা হয় পলাওঁ, পলাওঁ, ইমান ৰুক্ষতা, ইমান দৈন্য,
ইমান দুৰ্গন্ধ, ইমান আবৰ্জনা, ইমান দুখ-দাৰিদ্ৰ, ইমান ভিৰ, ট্ৰামে-বাছে মৰিয়া হৈ ওলমি
ওলমি লক্ষ লক্ষ মানুহ প্ৰাণপণে চুটিছে, ধুতী ছিঙি গৈছে, চেণ্ডেল চিটিকি গৈছে, মেজাজ
বিড়ি গৈছে সৰ্বক্ষণ, কাবো পিনে কাৰো চাবৰ অৱকাশ নাই একদণ্ড, ইমাৰ্জেন্সি, ইমাৰ্জেন্সি,
ৰাস্তাত ভিৰ ঠেলি উশাহ ল'ব নোৱাৰি, ফুটপাথত খোজ দিব নোৱাৰি, দিনত ভিক্ষাৰী,
বেমাৰী, ফেৰীৱালা, বেকাৰ, গুণ্ডা, শ্ল'গানৱালা, ৰিফিউজি ফেমিলি ৰাস্তাৰ ওপৰতে
ৰান্ধা-বাঢ়া-নিত্যকৰ্ম, ৰাতি খোজ দিব নোৱাৰি হাজাৰ হাজাৰ মানুহ ফুটপাথত দীঘল দি
'শুই আছে, খালি মানুহ-মানুহ মানুহ মানুহ গিজ গিজ গিজ গিজ, যিপিনেই চাওঁ চিনেমা-
থিয়েটাৰ-ৰাস্তা-ৰেষ্টুৰেণ্ট-অফিচ-ফুটবল ফিল্ড সৰ্বত্ৰ অকথ্য ভিৰ, ঠগবাজি, গোলমাল,
গালাগালি, হাঙ্গামা, কপালৰ ৰেখা থূপ খাই থাকে, মেজাজ ত্যক্ত হৈ থাকে, কি দৈত্যাকা
এখন অসভ্য চহৰ— ইমান ইমান মানুহ চাবাজীৱন ইয়াত কেনেকৈ আছে, ইয়াত কি
মানুহ থাকিব পাৰে— মইতো খালি দিল্লীলৈ অহা-যোৱাৰ পথত কোনোমতে এৰাতি-
দুৰাতি থাকোঁ—যাক কয় ‘ব্ৰে’ক্-জাৰ্নি' কৰোঁ, বা ভ্ৰমণ-বিৰতি দিওঁ আৰু পলাওঁ-
{{gap}}“কোনে জানিছিল”, মই নিজমনে ক'লোঁ, “ইয়াত লুকাই আছিল এনেকুৱা এটা
গছেৰে আৱৰা আমীৰ আলি এভিন্যু – ”
{{gap}} “দুদিনৰ বাবে আহা”, অভিযোগৰ সুৰত শীলাই ক'লে, “শিয়ালদহত নামি হাওড়াত
উঠা, হাওড়াত নামি শিয়ালদহলৈ দৌৰা, খালি লেতেৰা ঘিঞ্জি ঠাইবোৰত অকলে অকলে
ঘূৰা, সেইবোৰ ঠাইত গ’লেতো তোমাৰ বেয়া লাগিবই, খালি আপত্তি কৰা― কতবাৰ
কৈছোঁ, দুই-চাৰিদিন থাকি যোৱা, তোমাক কত ঠাই দেখুৱাব পাৰিম, মই জানো তোমাৰ
পছন্দ হ’বই হ'ব, তোমাৰ ভাল নালাগি নোৱাৰে, মইতো জানো—”
{{gap}} ছোৱালী হষ্টেলটোৰ সমুখত টেক্সিৰপৰা নামি শীলাই ক'লে, “তুমি আৰু নামিব
নালাগে, এইখন টেক্সিতে হোটেললৈ যোৱা — ৰাস্তা-ঘাট একোতো চিনি নোপোৱা—”
{{gap}} “ৰবা, ৰবা, ময়োতো নামো আগে--”
{{gap}} “নহয়”, বাধা দি শীলাই ক'লে, “বহুত ৰাতি হৈছে, তুমি আৰু ট্ৰাম-বাছ বিচাৰি
ৰাস্তাত যাকে তাকে সুধি ফুৰিব নালাগে— এইখনত বেক, কৰা—”
{{gap}} “দুৰ! মোক কি বুলি ভাবিছা—”, জাপমাৰি টেক্সিৰপৰা নামিলোঁ আৰু মিটাৰটোৰ
কাষলৈ গৈ জুমি চাবৰ উপক্ৰম কৰিলোঁ।
{{gap}} “নহয়, এনেকুৱা কৰিছা কিয়”, শীলা হঠাৎ ব্যস্ত হৈ উঠিল, “মোৰোতো ৰাতি
হৈছে— হষ্টেলত কি বা কয় আজি— তুমি এতিয়া এইখনতে যোৱা, লক্ষীটি—” লগে<noinclude></noinclude>
igjf7hvvm4nwm1d91hzfqq1b5lw835x
পৃষ্ঠা:পাঠশালাৰ ভূগোল.pdf/৬
104
91664
249974
2026-05-13T17:18:11Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ORMAL SCHOOL) পাঠশালাৰ ভূগোল প্ৰথম খণ্ড ১ম অধ্যায় ভৌগোলিক সংজ্ঞা* ১। সমভূমি LIVE (ক) মেজৰ ওপৰখন কেনে দেখিছা? (চাৰিচুকীয়া, মিহি ) (খ) ঘৰৰ মজিয়া বাৰু কেনে? (গ) এনে সমান ঠাই আৰু কি কি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249974
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ORMAL SCHOOL)
পাঠশালাৰ ভূগোল
প্ৰথম খণ্ড
১ম অধ্যায়
ভৌগোলিক সংজ্ঞা*
১। সমভূমি
LIVE
(ক) মেজৰ ওপৰখন কেনে দেখিছা? (চাৰিচুকীয়া, মিহি )
(খ) ঘৰৰ মজিয়া বাৰু কেনে?
(গ) এনে সমান ঠাই আৰু কি কি দেখিছা?
খেলাৰ পথাৰৰ দৰে সমান মাটিক সমভূমি বোলে।
* পুনৰালোচনাৰ বাবে দিয়া হল।<noinclude></noinclude>
6ycoah68pjecu7wt2vp49db3y4omwpt
249975
249974
2026-05-13T17:20:38Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
249975
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>
{{center|'''পাঠশালাৰ ভূগোল'''}}
{{center|প্ৰথম খণ্ড}}
১ম অধ্যায়
ভৌগোলিক সংজ্ঞা*
১। সমভূমি
(ক) মেজৰ ওপৰখন কেনে দেখিছা? (চাৰিচুকীয়া, মিহি )
(খ) ঘৰৰ মজিয়া বাৰু কেনে?
(গ) এনে সমান ঠাই আৰু কি কি দেখিছা?
'''খেলাৰ পথাৰৰ দৰে সমান মাটিক সমভূমি বোলে।'''
{{Rule|}}
* পুনৰালোচনাৰ বাবে দিয়া হল।<noinclude></noinclude>
6epfj4sts0mmc834cxgo5w373k1cn0t
পৃষ্ঠা:পাঠশালাৰ ভূগোল.pdf/৭
104
91665
249976
2026-05-13T17:24:51Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "পাঠশালাৰ ভূগোল ২। পৰ্বত, আগ্নেয়গিৰি পৰ্বত ওপৰত পৰ্বতৰ চিত্ৰ এখন দিয়া হৈছে। মাটি আৰু শিলেৰে ভৰা অতি ওখ ঠাইক পৰ্বত বোলে। তুমি কিবা পৰ্বতৰ নাম জানানে? পৰ্বততকৈ চাপ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249976
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পাঠশালাৰ ভূগোল
২। পৰ্বত, আগ্নেয়গিৰি
পৰ্বত
ওপৰত পৰ্বতৰ চিত্ৰ এখন দিয়া হৈছে।
মাটি আৰু শিলেৰে ভৰা অতি ওখ ঠাইক পৰ্বত
বোলে।
তুমি কিবা পৰ্বতৰ নাম জানানে?
পৰ্বততকৈ চাপৰ ঠাইক পাহাৰ বোলে।
শিল, মাটি আৰু গছ-গছনিৰে ভৰা।
পাহাৰবোৰ<noinclude></noinclude>
ivxw7sco5f9fqcccik1tywn6p39mwmd
পৃষ্ঠা:নতুন স্বাস্থ্যপাঠ.pdf/১৪১
104
91666
249977
2026-05-13T17:47:04Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "নতুন স্বাস্থ্যপাঠ। ইয়াৰ পৰা লৈ যাবলৈ কৰা। ৰাখিবলৈ চাবা। ১৩৫ মোৰ বন্ধু ডাক্তৰৰ কথা যিমান পাবা দেশৰ পৰা বেমাৰৰ সঁচ মাৰিবলৈ অৱশ্যে তানেক দিন লাগিব, কিন্তু সেই বুলি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249977
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নতুন স্বাস্থ্যপাঠ।
ইয়াৰ পৰা লৈ যাবলৈ কৰা।
ৰাখিবলৈ চাবা।
১৩৫
মোৰ বন্ধু ডাক্তৰৰ কথা যিমান পাবা
দেশৰ পৰা বেমাৰৰ সঁচ মাৰিবলৈ অৱশ্যে তানেক
দিন লাগিব, কিন্তু সেই বুলি আমাৰ কাম আমি সোনকালে আবস্তু
কৰাই উচিত।”
কুমাবে কুইনাইন বিলাইছে।
তেওঁ
কুমাৰে বজাৰ আদেশ অতি সাবধানে মূৰত তুলি ললে।
লোকপ্ৰীতিৰ বশবৰ্ত্তী হৈয়েই এনে কষ্টসাধ্য কাম নিজ হাতেবে গ্ৰহণ
কৰিলে। বেমাৰে ধোৱা ঠাইত তেওঁ কুইনাইন বিলাই দিলে;<noinclude></noinclude>
81tm1t9169gzd2mp0ulqeuji6b88xna