ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.5 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 69623 252741 188483 2026-06-05T11:50:11Z Rajdweep nlb 2118 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252741 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rajdweep nlb" />{{rh|১৫২|'''ৰহদৈ লিগিৰী'''|}}</noinclude>{{dhr}} কৰিব পাৰিব এনেকুৱা নিয়মে উদাস লৈছে। {{gap}}দীনবন্দু—মই আৰু ইহজন্মত কস্মিন কালেও বিয়া নকৰাওঁ, মায়াৰ মুখ নাচাওঁ বুলি শপত খাই উদাস ধৰ্ম লৈছোঁ। {{gap}}কৃষ্ণদাসী— কিন্তু আপুনি কাম ৰিপুক সম্পূৰ্ণ জয় কৰিছেনে? {{gap}}দীনবন্ধু— সেইটোনো কেনেকৈ ক'ম। উদাস ল'বৰ মুঠেই বছৰেক হৈছে। আগলৈ ভালেমান দিন আছে। কৃষ্ণই ব্ৰহ্মচৰ্য ৰক্ষা কৰো বুলিলে ৰক্ষা কৰাব পাৰে। {{gap}}কৃষ্ণদাসী— আতৈ! আপোনাৰ কথা শুনি বৰ আনন্দ পালোঁ। বাৰু কওক আপোনাৰ কাহিনী- {{gap}}দীনবন্ধু— বাৰু শুনা...... {{gap}}এইবুলি দীনবন্ধুৱে (আগৰ দয়াৰামে) তেওঁৰ জীৱনৰ বৃত্তান্ত সকলোখিনি সঠিককৈ ক'লে। কৈ যাওতে যদিওবা দুবাৰ-এবাৰ অলপ শোকৰ খুন্দাত কাহিব লগাত পৰিছিল তথাপি শেহলৈকে আচৰিতৰূপে ধৈৰ্য ধৰি সমস্ত বিৱৰণ যথাযথৰূপে ক'লে। তেওঁৰ বিৱৰণ শেষ হোৱাত কৃষ্ণদাসীয়ে ক'লে— “আতৈ! মোৰ বিৱৰণ কোৱাৰ আগেয়ে মাথোন এটা কথা কওক। সেইটো এই— আপুনি কৈছে আপুনি দুখুনী ৰহদৈৰ বিৰহত কৃষ্ণৰ চৰণত আশ্ৰয় ল'লে। বাৰু যদি আপুনি জানে ৰহদৈ জীয়াই আছে আৰু ৰহদৈক সেই আগৰ ৰূপেৰেই দেখে তেতিয়া আপুনি বিচলিত নহ'বনে? জানোবা কৃষ্ণক পাহৰি দুখুনী ৰহদৈকহে ভাবিব ধৰে?” {{gap}}দীনবন্ধু— সকলো কৃষ্ণৰ ইচ্ছা। ৰহদৈক যদি আগৰ সেই ৰূপেৰেও দেখোঁ, তাই যদি জীয়াইও আছে তেনেহ'লেও মই উদাস ধৰ্ম ত্যাগ কৰিব নোৱাৰিম। তাইকনো বাৰু ক'ত দেখা পাম! মৰা মানুহে জানো কেতিয়াবা দেখা দিয়ে? {{gap}}কৃষ্ণদাসী— ৰহদৈয়ে যদি দেখা দিয়ে তেনেহ'লেও আপুনি বিচলিত নহওঁ বুলি কওক। {{gap}}দীনবন্ধু— তাইক দেখিবলৈ পালে অৱশ্যে মই এটা আনন্দ পাম; বিচলিত হ’ম নে নহ'ম সেইটো থিৰাংকৈ ক'ব নোৱাৰোঁ। {{gap}}কৃষ্ণদাসী— আতৈ! আজিলৈ মই আহিবহে খুজিলোঁ। {{gap}}দীনবন্ধু— মই আশা কৰিছিলোঁ তুমি তোমাৰ আঁতিগুৰি সকলো কথা মোক ক'বা। পিছত নক'লা দেখোন। {{gap}}কৃষ্ণদাসী— সদ্যহতে গুৰুৱে মোক সেই কথা ক'বলৈ মানা কৰিছে। আপুনি মোৰ লগত কিছু কৰ্ম কৰিব লাগিব— যদি কৰে তেন্তে কৰ্মৰ অন্তে ম‍ই আপোনাক মোৰ আঁতিগুৰি সকলো কথা ক'ব পাৰিম। আজিলৈ আহিলোঁ। আমি কাইলৈ আকৌ এই সময়তে আহিম। আপোনাৰ সৈতে বাৰু কথা-বতৰা হ'ম।<noinclude></noinclude> mif44r8g0afelmvxlsn4ylqdp4488cp 106 83003 252707 252260 2026-06-05T10:47:31Z BabulB 104 252707 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=সেউজী পাতৰ কাহিনী |Language=as |Volume= |Edition=১ ম |Author=ৰাস্না বৰুৱা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=অসমীয়া সাহিত্য মন্দিৰ |Address=শ্বিলং |Year=1959 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=V |Pages=<pagelist 1="নাম" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="প্ৰকাশন" 5="উছৰ্গা" 6="-" 7="1" /> |Volumes= |Remarks={{Auxiliary Table of Contents|width=250px| * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/এক|এক]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/দুই|দুই]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/তিনি|তিনি]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/চাৰি|চাৰি]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/পাঁচ|পাঁচ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ছয়|ছয়]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/সাত|সাত]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/আঠ|আঠ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/নয়|নয়]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/দশ|দশ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/এঘাৰ|এঘাৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/বাৰ|বাৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/তেৰ|তেৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/চৈধ্য|চৈধ্য]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/পোন্ধৰ|পোন্ধৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ষোল্ল|ষোল্ল]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/সোতৰ|সোতৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ওঠৰ|ওঠৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/উনৈছ|উনৈশ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/বিছ|বিছ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/একৈছ|একৈছ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/বাইছ|বাইছ]] }} |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{WSPRC2025}} |Width= |Css= |Header={{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}} |Footer= }} 54e1w79maobqpuv0zicw0pln570z3ov 104 83927 252708 225430 2026-06-05T10:48:01Z BabulB 104 252708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude><section begin="A" />তিৰোতাৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে, নহলে নামাঞ্জুৰ । তিৰোতাক দেবী-গোসানীৰ দৰে পূজা কৰিবলৈ গৈছিলি কিয় ? তিৰোতাই পূজা নিবিচাৰে — বিচাৰে প্ৰেম, পুৰুষত্ব । ৰামায়ণ পঢ়া নাই ? বামে সীতাক কেনেকৈ উদ্ধাৰ কৰিছিল, কেনেকৈ নিৰ্দ্দয়- ভাৱে বিসর্জ্জন দিছিল—তথাপি সীতাই পাতাল প্রবেশৰ আগে আগে মিনতি জনাই গ’ল — জন্মে জন্মে পাওঁ যেন ৰামকেহে পতি।” মূৰত হাতখন ওৰণীৰ দৰে দি ভাওনাৰ ভঙ্গীত কলে ৷ {{gap}}“আহ, আহ্, তোৰ কাৰণে বাচ ৰৈ নেথাকে । প্ৰেমত ফেল মাছিই—এতিয়া বাচো ফেল কৰিবি।” দুখোজ মান আগ বাঢ়ি পুনব পিছলৈ চাই—“বুজিছ, বসন্ত আহিলে বাতি নৌ পুৱাওতেই কুলিয়ে গীত গাই ফুলক জগায়; ৰদ উঠিলনে নাই, মৌ মাখিয়ে আহি ৰস চোহেহি । দুপৰীয়ালৈ বাট চালে ফুল শুকাই মৰহিব । সময় হওঁতেই গাভৰুক বিয়া কৰিব লাগে, বুজিছ গজমূর্খ ।” {{gap}}পেণ্টৰ দুয়ো কাষৰ জেপত সুমুৱা হাত দুখনবে জোলোঙাৰ দৰে ওলমি পৰা কৰঙ্গনৰ মাজৰ মাংস থোপাটো খামুচি সমুখলৈ আগবঢ়াই শৃঙ্গাৰ মূৰ্ত্তিৰ ভঙ্গিত বিদ্রূপেৰে হেণ্ডিমেনে কথাখিনি শেষ কৰিলে । <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|'''দশ'''}} {{gap}}“চাহাবৰ ছোৱালী ।” চাহাব শব্দটোত জোৰ দি আচৰিত হৈ নৰেশ্বৰে সুধিলে৷ চনিয়াক লগ পোৱাৰপৰা তাইৰ বিষয়ে <section end="B" /><noinclude></noinclude> pn7fnghcat638gjsfoo89fzjm9rev3i 104 84008 252586 252256 2026-06-04T13:45:29Z BabulB 104 252586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কঁপালত বহল চন্দনৰ ফোট, কঁকালত ৰঙা চুৰিয়া, হাতত জোলোঙাটো লৈ হৰেশ্বৰ মৃতকৰ কাষ চাপিল। জোলোঙাৰপৰা ৰঙা জবা ফুল এপাহি উলিয়াই লৰাটোৰ মূৰত থলে; সাপে খোঁটা ভৰিটোত আগতে বান্ধ এটা দিয়া আছিল; হৰেশ্বৰে অন্য এটা বান্ধ কৰঙ্গনৰ ওচৰত দিলে। দুটা মলাত এৱা গাখীৰ অনাই ঢাৰীৰ কাষতে থোৱালে। ৰঙা আঁচু সূতাৰে দুয়োটা মলা সাপৰ ধাৰণী মন্ত্ৰেৰে বান্ধিলে। সাপে খোটা এৰাতি এদিন শেষ হওঁ হওঁ ; সাপ বহু দূৰলৈ গৈছে; মন্ত্ৰৰ প্ৰভাৱত ৰাতিৰ ভিতৰতে ওভোতাই আনিব নোৱাৰিলে লৰাটোক জীওৱা কঠিন। তথাপি ওজাই শক্তি থাকে মানে ভক্তি কৰি চাবলৈ ওলাল। {{gap}}লৰাটিৰ মূৰত হাত থৈ হৰেশ্বৰে মন্ত্ৰ মাতিলে। প্রথমে উচ্চ স্বৰে, তাৰ পিচত গুণ-গুণাই। কোনো সময়ত ওঠ-মুখৰ কঁপনিৰ পৰাহে মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। সন্ধিয়াৰ লগে লগে মন্ত্ৰ আওঁৰাইছে—আকাশত তেতিয়া মাথোন দুটা এটাহে তৰা ওলাইছিল। চাওঁতে চাওঁতে চ’ত মহীয়া আকাশত ফুল বছা সম্পূৰ্ণ হ'ল; কাষত দেখা দিয়া জোনটোয়ে বগুৱা বাই বাই থূলপতা তৰাৰ মাজত সোমাল। টোপনিত লাল-কাল দি দুই এটাকৈ ভৰাই চকু মুদিলে; জোনবাই ঢলি কাষলৈ বাগৰি পৰিল। চোতালত গোটখোৱা মানুহৰ চকুতো তন্দ্ৰা তন্দ্রা ভাব। {{gap}}অস্বস্তিকৰ নিস্তব্ধতাৰ মাজত হৰেশ্বৰ ওজাৰ মুখৰপৰা<noinclude>{{rh||১৪|}}</noinclude> 36e3g49j6cjrf7wl0ja7avtaz50ydby 104 84202 252565 227333 2026-06-04T13:14:50Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 252565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>অদ্ভূত মূৰ্ত্তিৰ সৃষ্টি হৈছে; দুপৰীয়াৰ ৰদ চেৰেঙাৰ মাজতো ঘৰৰ মূধত পৰি কাউৰীজনীয়ে কা-কা চিঞৰিছে। কবিৰাজৰ মুখত গভীৰ আতঙ্কই দেখা দিলে। আকৌ এবাৰ অৰ্থপূৰ্ণভাৱে নৰেনৰ তিৰোতালৈ চাই চিন্তাগ্ৰস্ত হৈ কবিৰাজ বাজলৈ ওলাল। পুতেকৰ সৈতে দেৱেশ্বৰে বাহিৰৰ কোঠাতে কবিৰাজলৈ বাট চাই আছিল। কবিৰাজৰ গহীন মুখ দেখিয়েই ৰোগ টান বুলি দেৱেশ্বৰে অনুমান কৰিছিল। কবিৰাজে আলাপ-আলোচনাত সময় নষ্ট নকৰি শীঘ্ৰে চৰকাৰী আস্পাতালৰ ডাক্তৰক মাতিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। চৰকাৰী আস্পাতাল ছয় মাইলৰ বাট। নৰেশ্বৰে গৈ ডাক্তৰক খবৰ দিলে গৈ। নৰেশ্বৰৰপৰা নৰেনৰ ৰোগৰ লক্ষণসমূহ বুজিবাজি বেগত দুই-চাৰিটা প্ৰয়োজনীয় ঔষধপাতি ভৰাই ডাক্তৰ তেতিয়াই চাইকেলেৰে ৰাওনা হল। তেওঁ উভতি নহালৈকে নৰেশ্বৰক ডিচপেন্সেৰিত জিৰাবলৈ নিৰ্দেশ দিলে—বেমাৰী পৰীক্ষা কৰি আহি ঔষধপাতিৰ ব্যৱস্থা দিলে নৰেশ্বৰে সেইবোৰ লৈ যাব। {{gap}}ডাক্তৰেও নৰেনৰ অৱস্থা দেখি ভয় খালে; চেৰিব্ৰেল মেলেৰিয়া বুলিয়েই তেওঁৰ অনুমান হ'ল। বেগৰপৰা উলিয়াই লৰা-লৰিকৈ ইন্‌জেকচন এটা দিলে; বাকী ঔষধ-পাতি নৰেশ্বৰৰ হাতত পঠিয়াই দিব বুলি কৈ গুছি গ'ল। দিনটো নৰেনৰ অৱস্থাৰ কোনো পৰিবৰ্ত্তন নঘটিল; বেচি সময় অজ্ঞান হৈ পৰি আছিল; মাজে মাজে ভ্ৰম বকে। গাৱঁত কি কি কাম কৰিবলৈ আছে ভ্ৰমত তাকেই কয়। সন্ধিয়া ডাক্তৰে আহি<noinclude></noinclude> p4evlyjpu2bar4120zgi6dc3csreftp 252567 252565 2026-06-04T13:18:46Z BabulB 104 252567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>অদ্ভূত মূৰ্ত্তিৰ সৃষ্টি হৈছে; দুপৰীয়াৰ ৰদ চেৰেঙাৰ মাজতো ঘৰৰ মূধত পৰি কাউৰীজনীয়ে কা-কা চিঞৰিছে। কবিৰাজৰ মুখত গভীৰ আতঙ্কই দেখা দিলে। আকৌ এবাৰ অৰ্থপূৰ্ণভাৱে নৰেনৰ তিৰোতালৈ চাই চিন্তাগ্ৰস্ত হৈ কবিৰাজ বাজলৈ ওলাল। পুতেকৰ সৈতে দেৱেশ্বৰে বাহিৰৰ কোঠাতে কবিৰাজলৈ বাট চাই আছিল। কবিৰাজৰ গহীন মুখ দেখিয়েই ৰোগ টান বুলি দেৱেশ্বৰে অনুমান কৰিছিল। কবিৰাজে আলাপ-আলোচনাত সময় নষ্ট নকৰি শীঘ্ৰে চৰকাৰী আস্পাতালৰ ডাক্তৰক মাতিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। চৰকাৰী আস্পাতাল ছয় মাইলৰ বাট। নৰেশ্বৰে গৈ ডাক্তৰক খবৰ দিলে গৈ। নৰেশ্বৰৰপৰা নৰেনৰ ৰোগৰ লক্ষণসমূহ বুজিবাজি বেগত দুই-চাৰিটা প্ৰয়োজনীয় ঔষধপাতি ভৰাই ডাক্তৰ তেতিয়াই চাইকেলেৰে ৰাওনা হল। তেওঁ উভতি নহালৈকে নৰেশ্বৰক ডিচপেন্সেৰিত জিৰাবলৈ নিৰ্দেশ দিলে—বেমাৰী পৰীক্ষা কৰি আহি ঔষধপাতিৰ ব্যৱস্থা দিলে নৰেশ্বৰে সেইবোৰ লৈ যাব। {{gap}}ডাক্তৰেও নৰেনৰ অৱস্থা দেখি ভয় খালে; চেৰিব্ৰেল মেলেৰিয়া বুলিয়েই তেওঁৰ অনুমান হ'ল। বেগৰপৰা উলিয়াই লৰা-লৰিকৈ ইন্‌জেকচন এটা দিলে; বাকী ঔষধ-পাতি নৰেশ্বৰৰ হাতত পঠিয়াই দিব বুলি কৈ গুছি গ'ল। দিনটো নৰেনৰ অৱস্থাৰ কোনো পৰিবৰ্ত্তন নঘটিল; বেচি সময় অজ্ঞান হৈ পৰি আছিল; মাজে মাজে ভ্ৰম বকে। গাৱঁত কি কি কাম কৰিবলৈ আছে ভ্ৰমত তাকেই কয়। সন্ধিয়া ডাক্তৰে আহি<noinclude></noinclude> a52y9rgwsr2nggqkrt0gvfokg6lyr43 104 84203 252566 226926 2026-06-04T13:17:24Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 252566 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>আকৌ এটা ইনজেক্‌চন দি গলহি; ৰাতিৰ ঔষধৰো ব্যৱস্থা দিলে। ৰাতিও যন্ত্ৰণাৰ উপশম তিলমানো নহল। ওৰে নিশা মালতীয়ে নৰেনৰ শিতানত থিৰ হৈ বিচনী মাৰিয়েই থাকিল। কপালৰ কাপোৰৰ পতিখন সলাবলৈ মাজে মাজে মাথো বিচনীৰ বিশ্ৰাম। ৰাতি পৰ দিবলৈ নৰেশ্বৰো আছিল; কিন্তু বিচনীখন খন্তেকৰ কাৰণেও নৰেশ্বৰৰ হাতত দিবলৈ মালতী মান্তি নহল। ধীৰ-স্থিৰ উদ্বেগবিহীনভাৱে নিষ্পলক নেত্ৰে নৰেনৰ মুখলৈ চাই গোটেই ৰাতি মালতীয়ে যন্ত্ৰৰদৰে বিচনী মাৰিয়েই থাকিল। ক্ষীণভাৱে জ্বলি থকা লেম্পটোৰ পোহৰত নৰেশ্বৰে মাজে মাজে মালতীৰ কৰুণ মুখখনিলৈ চালে। মালতীৰ সেই মুখখন দেখি নৰেশ্বৰৰ বহুত কথাই মনলৈ আহিল। গাৱলৈ উভতি অহাত গাৱঁৰ তিৰোতাই মালতীক কম নিৰ্যাতন কৰিছেনে? মালতীৰ সাজ-পোছাক, চাল-চলন, কথা-বতৰা সকলোতে খুঁত। নামঘৰত, গোপীনী সবাহত, পানী আনিবলৈ যাওঁতে পুখুৰী পাৰত—চুবুৰীয়া তিৰোতাই মালতীৰ কুৎসা ৰটনা কৰা বহুত দিন নৰেশ্বৰেই শুনিছে। সেই টুকুৰা টুকুৰ কথাবোৰে নিশাৰ মৌনতাৰ মাজত নৰেশ্বৰৰ অন্তৰত উদয় হৈ তোলপাৰ লগালে। সন্ধিয়াপৰত নৰেশ্বৰে খিৰতী গাইজনী ঘৰলৈ খেদাই আনোতে বাটৰ কাষত থিয় দিয়া দুগৰাকী তিৰোতাৰ মাজত হোৱা কথা-বতৰাখিনি নৰেশ্বৰৰ মনত পৰিল। {{gap}}“কোন ফালৰ পৰা আহিলা? নৰেনৰ সেইজনীৰ তালৈ গৈছিলা নেকি?”<noinclude>{{center|৩৩}}</noinclude> 5ywfb4z1a20h9kpg09qgowbiju08kmn 252569 252566 2026-06-04T13:19:36Z BabulB 104 252569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>আকৌ এটা ইনজেক্‌চন দি গলহি; ৰাতিৰ ঔষধৰো ব্যৱস্থা দিলে। ৰাতিও যন্ত্ৰণাৰ উপশম তিলমানো নহল। ওৰে নিশা মালতীয়ে নৰেনৰ শিতানত থিৰ হৈ বিচনী মাৰিয়েই থাকিল। কপালৰ কাপোৰৰ পতিখন সলাবলৈ মাজে মাজে মাথো বিচনীৰ বিশ্ৰাম। ৰাতি পৰ দিবলৈ নৰেশ্বৰো আছিল; কিন্তু বিচনীখন খন্তেকৰ কাৰণেও নৰেশ্বৰৰ হাতত দিবলৈ মালতী মান্তি নহল। ধীৰ-স্থিৰ উদ্বেগবিহীনভাৱে নিষ্পলক নেত্ৰে নৰেনৰ মুখলৈ চাই গোটেই ৰাতি মালতীয়ে যন্ত্ৰৰদৰে বিচনী মাৰিয়েই থাকিল। ক্ষীণভাৱে জ্বলি থকা লেম্পটোৰ পোহৰত নৰেশ্বৰে মাজে মাজে মালতীৰ কৰুণ মুখখনিলৈ চালে। মালতীৰ সেই মুখখন দেখি নৰেশ্বৰৰ বহুত কথাই মনলৈ আহিল। গাৱলৈ উভতি অহাত গাৱঁৰ তিৰোতাই মালতীক কম নিৰ্যাতন কৰিছেনে? মালতীৰ সাজ-পোছাক, চাল-চলন, কথা-বতৰা সকলোতে খুঁত। নামঘৰত, গোপীনী সবাহত, পানী আনিবলৈ যাওঁতে পুখুৰী পাৰত—চুবুৰীয়া তিৰোতাই মালতীৰ কুৎসা ৰটনা কৰা বহুত দিন নৰেশ্বৰেই শুনিছে। সেই টুকুৰা টুকুৰ কথাবোৰে নিশাৰ মৌনতাৰ মাজত নৰেশ্বৰৰ অন্তৰত উদয় হৈ তোলপাৰ লগালে। সন্ধিয়াপৰত নৰেশ্বৰে খিৰতী গাইজনী ঘৰলৈ খেদাই আনোতে বাটৰ কাষত থিয় দিয়া দুগৰাকী তিৰোতাৰ মাজত হোৱা কথা-বতৰাখিনি নৰেশ্বৰৰ মনত পৰিল। {{gap}}“কোন ফালৰ পৰা আহিলা? নৰেনৰ সেইজনীৰ তালৈ গৈছিলা নেকি?” {{nop}}<noinclude>{{center|৩৩}}</noinclude> clr48rju4idblefl3xm61858i1n0jah 104 84204 252568 226925 2026-06-04T13:19:20Z BabulB 104 252568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>{{gap}} “কিহৰ জগৰত যাম হে? তাই বোলে গিৰিয়েকৰ আগতে ঠেঙত ঠেং তুলি কিতাপ পঢ়ে?” {{gap}} “মাষ্টৰনী হব খুজিছে হবলা? এতিয়া সেই ফেবাহে ৰৈছেগৈ।” {{gap}} “আথকুৰীয়া জনীয়ে বোলে চহৰৰপৰা আহিবই নুখুজিছিল?” {{gap}}“তুমিও ভাল দেও; আহিব খুজিব কিয়? চহৰত জানো ৰসৰ ৰহঘৰা নাই?” {{gap}}পুখুৰীৰ পানীত বৰশীটো পেলাই, নাচনি পোক এটাই নাচি নাচি পানীৰ বুৰ বুৰণি তোলা নৰেশ্বৰে ধ্যান মগ্নতাৰে চাই আছিল। তাৰ কাষেদিয়েই গাঁৱৰ বোৱাৰী জীয়ৰীয়ে কাষত কলহ-গাগৰি লৈ ঘাটত উঠা নমা কৰিছে। হঠাতে দুজনীমান তিৰোতাৰ কথাত নৰেশ্বৰৰ ধ্যান ভাঙিল। {{gap}}“দেখিছা তাইৰ ভেম?” {{gap}} “কাৰ কথা কৈছা? {{gap}}“কাৰ কথা কম আৰু? নৰেনৰ সেই পাত। কালি গোপীনী সবাহত সেৱা এটা জনাবলৈও তাই আহিব নেপাইনে?” {{gap}}“নিজৰ দোষত নিজে ধ্বংস পাব। আপোন পাপে মৰে বিৰাটৰ ভাই, ডাক দিয়া ভীমে বোলে মোৰ দোষ নাই।” {{gap}}মাজৰাতি অকস্মাতে এই অভিশাপৰ কথা মনলৈ অহাত নৰেশ্বৰৰ অন্তৰ কঁপি উঠিল। শীঘ্ৰে আৰোগ্য নৰেনে লভক, মালতীৰ মুখলৈ সহজ আনন্দ ঘূৰি আহক—চকু মুদি নৰেশ্বৰে<noinclude>{{center|৩৪}}</noinclude> gge7f88aie6saosut08yti0s0qrtje4 252570 252568 2026-06-04T13:21:39Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 252570 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>{{gap}} “কিহৰ জগৰত যাম হে? তাই বোলে গিৰিয়েকৰ আগতে ঠেঙত ঠেং তুলি কিতাপ পঢ়ে?” {{gap}} “মাষ্টৰনী হব খুজিছে হবলা? এতিয়া সেই ফেৰাহে ৰৈছেগৈ।” {{gap}} “আথকুৰীয়া জনীয়ে বোলে চহৰৰপৰা আহিবই নুখুজিছিল?” {{gap}}“তুমিও ভাল দেও; আহিব খুজিব কিয়? চহৰত জানো ৰসৰ ৰহঘৰা নাই?” {{gap}}পুখুৰীৰ পানীত বৰশীটো পেলাই, নাচনি পোক এটাই নাচি নাচি পানীৰ বুৰ বুৰণি তোলা নৰেশ্বৰে ধ্যান মগ্নতাৰে চাই আছিল। তাৰ কাষেদিয়েই গাঁৱৰ বোৱাৰী জীয়ৰীয়ে কাষত কলহ-গাগৰি লৈ ঘাটত উঠা নমা কৰিছে। হঠাতে দুজনীমান তিৰোতাৰ কথাত নৰেশ্বৰৰ ধ্যান ভাঙিল। {{gap}}“দেখিছা তাইৰ ভেম?” {{gap}} “কাৰ কথা কৈছা? {{gap}}“কাৰ কথা কম আৰু? নৰেনৰ সেই পাত। কালি গোপীনী সবাহত সেৱা এটা জনাবলৈও তাই আহিব নেপাইনে?” {{gap}}“নিজৰ দোষত নিজে ধ্বংস পাব। আপোন পাপে মৰে বিৰাটৰ ভাই, ডাক দিয়া ভীমে বোলে মোৰ দোষ নাই।” {{gap}}মাজৰাতি অকস্মাতে এই অভিশাপৰ কথা মনলৈ অহাত নৰেশ্বৰৰ অন্তৰ কঁপি উঠিল। শীঘ্ৰে আৰোগ্য নৰেনে লভক, মালতীৰ মুখলৈ সহজ আনন্দ ঘূৰি আহক—চকু মুদি নৰেশ্বৰে<noinclude>{{center|৩৪}}</noinclude> iou6ta1nxpn6avsupk01omfsppdbghs 104 84209 252643 226957 2026-06-04T17:21:53Z BabulB 104 252643 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" /></noinclude>ড্ৰাইভাৰে কলে,—“নেহি মেমচাহেব, থোৰা সে ছোট লাগা; ৰাস্তাকে কূৰ্ত্তাকা এইস্যাই হাল হ্যেয়।” মটৰৰ বেগ ড্ৰাইভাৰৰ উত্তৰৰ লগে লগে দুগুণে বাঢ়িল। {{gap}}বহুত পৰলৈকে বাহিৰলৈ মূৰ উলিয়াই নৰেশ্বৰে কুকুৰটোলৈ চাই গ'ল। চাৰিওটা ভৰি ওপৰলৈ তুলি ঘ্যেং ঘ্যেং কৰি বাটৰ মাজতে পৰি আছে; পেটৰ নাৰী-ভূৰি ওলাই চাৰিওপিনে তেজৰ ডোঙা বান্ধিছে। মটৰ গাটো নিশ্চয় তেজৰ চেকা লাগিছে; তাকে চাবলৈ বাহিৰলৈ মূৰ উলিৱা দেখি ড্ৰাইভাৰে হুকুমৰ সুৰত কলে, “মাথা বাহিৰ মত কৰনা; চোট লাগেগা।” {{gap}}নৰেশ্বৰে মূৰ ভিতৰলৈ সুমুৱাই আওজি চকু জপালে; বহুত পৰলৈকে কুকুৰটোৰ ঘ্যেং ঘ্যেং আৰ্ত্তনাদ স্কুলৰ বলিয়া ঘণ্টাৰ দৰে তাৰ কাণত বাজি আছিল। “ৰাস্তা'কা কূৰ্ত্তাকা এইসা হাল হ্যেয়’—এইষাৰ কথায়ো নতুন তাৎ- পৰ্য্যয়েৰে তাৰ অনুভূতিত ক্ৰিয়া কৰিলে। সিও বাটৰ কুকুৰহে। মেমচাহাবৰ মনত এই দুৰ্ঘটনাই কি ক্ৰিয়া কৰিলে, তাৰ ঘূৰি চাবৰ মন হ'ল; নোৱাৰিলে। আগত যোৱাৰ এয়ে দুৰ্কপাল; পিছত কি হৈছে চাব নোৱাৰি; তথাপি মানুহে আগবাঢ়িবলৈহে বিচাৰে। {{gap}}চহৰৰ আলিত সোমোৱাৰ লগে লগে মটৰ গতি সংযত হ'ল; বাটৰুৱাক সাৱধান কৰিবলৈ ড্ৰাইভাৰে ঘনে ঘনে হৰ্ণ বজালে। দুয়ো পিনে শাৰী পাতি থকা দোকানবোৰৰ আহল- বহল এখনৰ সমুখত মটৰ ৰখাই ড্ৰাইভাৰে দুৱাৰ মেলি দিলে।<noinclude></noinclude> tojkb9udv5gi3s062e172r2eiat9z5g 104 84211 252644 226959 2026-06-04T17:22:45Z BabulB 104 252644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" /></noinclude>আল ফুলকৈ হাত ফুৰাই কালে,—“ভেৰি লাভ্ লি।” চাৰিও পিনৰ মানুহে এনেভাৱে চালে যেন জীৱনত তেওঁলোকে মেকুৰী সেই প্ৰথম দেখিলে। {{gap}}“দেখিছে, দেখিছে, মেকুৰীজনীয়ে মিলাৰ চাহাবৰ মেমক কেনেকৈ চিনি পাইছে? তেওঁ আহিলেই মেকুজনীক মৰম কৰে; তায়ো কেনেবাকৈ তেওঁ অহা গম পাই—য’তে নেথাকক মেওঁ মেওঁকৈ ওলাইহি।” কিনা বস্তুৰ দাম দিবলৈ সম্মুখত থিয় হোৱা গ্ৰাহকজনলৈ চাই মেনেজাৰে কলে। {{gap}}ইতিমধ্যে মেকুৰীজনী দুই হাতেৰে বুকুত সুমুৱাই মিচেচ মিলাৰ থিয় হ'ল। মেকুৰীজনীয়ে মেওঁ মেওঁ কৰি তেওঁৰ পাতৰ টুপিটোত আঁচুৰিলে। এইবাৰ চাৰিওপিনৰ মানুহৰ মুখৰ হাঁহি কলৰৱত পৰিণত হ'ল। মিচেচ মিলাৰে মেকুৰীজনীৰ গাত থপৰিয়াই পুনৰ মাটিত এৰি দি কলে, “বি নাইচ—বৰ ভাল আছে; অন্য দিন আহিম।” বেগৰপৰা ৰুমাল উলিৱাই হাত মছি মছি মেনেজাৰৰ সমুখ হল। মেনেজাৰৰ হাতত প্ৰয়োজনীয় বস্তুৰ তালিকাখন দিলে। তালিকাখন পঢ়ি এটা-দুটা পেঞ্চিলেৰে দাগ দি মেনেজাৰে কলে, – “ মেমচাহাব, য়ৰ্কচায়াৰ পৰ্ক নাই। কিন্তু কানাডিয়ান আছে—একেবাৰে নতুন কনচাইনমেণ্ট; এই মাহত বিলাতৰপৰা আহি পাইছে, ফাৰ্ষ্ট ক্লাচ বস্তু। দশ পাউণ্ড দি দিম?” কানাডা আৰু বিলাত যে দুখন বিভিন্ন দেশ, মেনেজাৰৰ ভূগোল-জ্ঞানত নাছিল। কথাষাৰ কৈয়ে চিঞৰিলে, “এই ইউচুফ,<noinclude></noinclude> 0ss6ycvl2v1dlrmusfk5hmvblq6egpj 252646 252644 2026-06-04T17:23:26Z BabulB 104 252646 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" /></noinclude>আল ফুলকৈ হাত ফুৰাই কালে,—“ভেৰি লাভ্‌লি।” চাৰিও পিনৰ মানুহে এনেভাৱে চালে যেন জীৱনত তেওঁলোকে মেকুৰী সেই প্ৰথম দেখিলে। {{gap}}“দেখিছে, দেখিছে, মেকুৰীজনীয়ে মিলাৰ চাহাবৰ মেমক কেনেকৈ চিনি পাইছে? তেওঁ আহিলেই মেকুজনীক মৰম কৰে; তায়ো কেনেবাকৈ তেওঁ অহা গম পাই—য’তে নেথাকক মেওঁ মেওঁকৈ ওলাইহি।” কিনা বস্তুৰ দাম দিবলৈ সম্মুখত থিয় হোৱা গ্ৰাহকজনলৈ চাই মেনেজাৰে কলে। {{gap}}ইতিমধ্যে মেকুৰীজনী দুই হাতেৰে বুকুত সুমুৱাই মিচেচ মিলাৰ থিয় হ'ল। মেকুৰীজনীয়ে মেওঁ মেওঁ কৰি তেওঁৰ পাতৰ টুপিটোত আঁচুৰিলে। এইবাৰ চাৰিওপিনৰ মানুহৰ মুখৰ হাঁহি কলৰৱত পৰিণত হ'ল। মিচেচ মিলাৰে মেকুৰীজনীৰ গাত থপৰিয়াই পুনৰ মাটিত এৰি দি কলে, “বি নাইচ—বৰ ভাল আছে; অন্য দিন আহিম।” বেগৰপৰা ৰুমাল উলিৱাই হাত মছি মছি মেনেজাৰৰ সমুখ হল। মেনেজাৰৰ হাতত প্ৰয়োজনীয় বস্তুৰ তালিকাখন দিলে। তালিকাখন পঢ়ি এটা-দুটা পেঞ্চিলেৰে দাগ দি মেনেজাৰে কলে, – “ মেমচাহাব, য়ৰ্কচায়াৰ পৰ্ক নাই। কিন্তু কানাডিয়ান আছে—একেবাৰে নতুন কনচাইনমেণ্ট; এই মাহত বিলাতৰপৰা আহি পাইছে, ফাৰ্ষ্ট ক্লাচ বস্তু। দশ পাউণ্ড দি দিম?” কানাডা আৰু বিলাত যে দুখন বিভিন্ন দেশ, মেনেজাৰৰ ভূগোল-জ্ঞানত নাছিল। কথাষাৰ কৈয়ে চিঞৰিলে, “এই ইউচুফ,<noinclude></noinclude> 2nd6rokxxlhv2qgh2kewmpdzbhw9qt6 104 84213 252647 226961 2026-06-04T17:24:34Z BabulB 104 252647 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>এটা-দুটাকৈ বিভিন্ন আলমাৰিৰপৰা সংগ্ৰহ কৰি অনা বস্তুৰে ইউচুফহঁতে নতুন এখন পোহাৰ মেলিলে। মিচেচ মিলাৰে তাৰে কোনোটো হাতত তুলি লৈ চালে, কোনোটোত চকু ফুৰালে, কোনোটো ডিঙি মেলি দূৰৈৰপৰা লক্ষ্য কৰিলে। সমুখত হাজিৰ কৰা বস্তুবোৰৰ কেইটামান দিবলৈ নিৰ্দেশ কৰিলে। মেমচাহাবে দেখুৱাই দিয়া বস্তু কেইপদ ৰাখি বাকীবোৰ কৰ্ম্মচাৰিহঁতে যথাস্থানলৈ ঘূৰাই নিলে। ইতিমধ্যে ইউচুফে কাগজৰে মেৰোৱা টোপোলাবোৰ আনি মেনেজাৰৰ সম্মুখত এটা দুটাকৈ থলেহি। {{gap}}“এই ইউচুফ ইয়াত জমা কৰিলি কেলৈ?একেবাৰে মেমচাহাবৰ গাৰীত তুলি দেগৈ।” মেনেজাৰে হুকুম দিলে। {{gap}}নৰেশ্বৰে ওচৰতে তন্ময় হৈ ইটো সিটো বস্তু চাই আছিল; কিমান ধৰণৰ যে বস্তু? কি বস্তুৰ কি ব্যৱহাৰ সেই কথা বুজা তাৰ দুসাধ্য। মিচেচ মিলাৰে নৰেশ্বৰলৈ চাই কলে,— {{gap}}“নৰেশ্বৰ, মাল গাৰীত উঠাব লাগে।” {{gap}}নৰেশ্বৰে নিজৰ তৎপৰতা দেখুৱাবলৈ মেনেজাৰৰ সম্মুখত থকা ৰঙা বগা ৰঙৰ আকৰ্ষণীয় বটল কেইটা একেলগে সাবটি ললে। মেনেজাৰে তাৰ কাণ্ড দেখি লৰালৰিকৈ বাধা দি কলে, “এই, এই কি কৰ, কি কব? সব ভাঙি চূৰমাৰ কৰিবি দেখিছোঁ। এটা বটলৰ কিমান দাম নেজান? দুটা দুটাকৈ লৈ যা।” মিচেচ মিলাৰ লজেঞ্জ টফি থোৱা বৈয়ামবোৰ নিৰীক্ষণ কৰিছিল; মেনেজাৰৰ চিঞৰত মুখ ঘূৰাই নৰেশ্বৰৰ হাতত<noinclude></noinclude> jhfodvishc73jvajtwkqk1eyjdt5spq 104 84215 252648 226963 2026-06-04T17:25:05Z BabulB 104 252648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" /></noinclude>দি মিচেচ মিলাৰ মটৰত উঠাত হাত জোৰ কৰি শেষবাবলৈ গুড্ মৰ্নিং কৰিলে। নৰেশ্বৰক পিছ পিনে থিয় হৈ থকা দেখি কলে, “বেহেৰা, সব্ মাল তুলি দিছ?” {{gap}}নৰেশ্বৰে মূৰ দুপিয়াই যাত্ৰাৰ সময় হল বুজি পাই লৰালৰিকৈ মটৰ পূৰ্ব্বৰ আসন অধিকাৰ কৰিলেগৈ। {{gap}}ড্ৰাইভাৰে ক্লাট্‌চত ভৰি দিলে। “আৰ কাহা জানা হ্যয়, মেমচাহেব;” ড্ৰাইভাবে পিছলৈ মুখ নুঘূৰোৱাকৈয়ে প্ৰশ্ন কৰিলে। {{gap}}“নিউ ষ্টাইল টেইলৰিং।” {{gap}}বহল আলিটো এবি বাওঁপিনৰ ঠেক বাটটোয়েদি অলপ দূৰ গৈ নিউ ষ্টাইল টেইলাৰিঙৰ দোকানৰ সম্মুখত মটৰ ৰলগৈ। ড্ৰাইভাবে হৰ্ণ দিলে; দুজনমান মানুহে দোকানৰ দুৱাৰ মুখৰ পৰা ভুমুকা-ভুমুকি কৰিলে। এজন ওলাই আহি মটৰৰ ওচৰ চাপিল; গাড়ীত মেমচাহাবক দেখি নমস্কাৰ জনালে। {{gap}}মিচেচ মিলাৰে গাৰীৰ দৰ্জ্জাৰ মাজেদি মুখ উলিয়াই কলে, “ড্ৰেচ দুটা কৰিব লাগে।” {{gap}}“কাৰ মেমচাহাব?” {{gap}}“বয়ৰ”; আগত বহা নৰেশ্বৰলৈ চকুৰ সংকেতেৰে দেখুৱাই কলে, “নৰেশ্বৰ, দোকানত মাপ্ দিব লাগে।” {{gap}}ড্ৰাইভাৰে দৰ্জ্জা খোলালৈহে বাট চাই আছিল; নৰেশ্বৰ নামিল। {{gap}}“মেমচাহাব কি বনাব লাগিব?” {{nop}}<noinclude></noinclude> 189kgofp3ui9nxrm483o9t8yqpnmig5 104 84217 252649 226965 2026-06-04T17:27:29Z BabulB 104 252649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" /></noinclude>দুয়োটাৰে একে মাপ্।” পিছৰবাৰ নৰেশ্বৰক লক্ষ্য কৰি কোৱা। {{gap}}“চাওঁ হাতটো মেলি দে।” হাতৰ সৰু গাঁথিৰ পৰা বাহুলৈকে জোখ লৈ কলে, “হাত ১২॥” থুতৰিত ধৰি মূৰটো পোনাই ডিঙিৰ জোখ লৈ কলে—“গলা।” কথাষাৰ শেষ নকৰিয়েই নৰেশ্বৰক সুধিলে, “হাই চিংগেল কলাৰ হবনে, ডাবোল কলাৰ হব?” {{gap}}নৰেশ্বৰে উত্তৰ দিবলৈ নৌ পাওঁতেই ড্ৰাইভাৰে আঙুলিৰে নিজৰ কোটৰ কলাৰটো দেখুৱাই কলে, “এই ৰকম হলে ভাল হব।” {{gap}}ড্ৰাইভাৰে টপ্‌টপাই থকাত নৰেশ্বৰৰ খং উঠিছিল। ড্ৰাইভাৰ, বুধু, ৰহমতৰ নিচিনা কানি-কাপোৰ পিন্ধিব লগা হোৱাত সি পেটে পেটে বৰ পছন্দ কৰা নাছিল। এই মানুহবোৰৰ দৰে একে “বয়-বেহেৰা” ধৰণৰ সাজ-পোছাক পিন্ধি তাহাঁতৰ লগত মিলিযাবৰ তাৰ ইচ্ছা নাই; তাহাঁতৰপৰা সি সুকীয়া হৈ থাকিব খোজে। তাৰ মনৰ কথা বুজিয়েই মেমচাহাবে তাক বয় নুবুলি নৰেশ্বৰ বুলি মাতে—নৰেশ্বৰে ভাবে। ড্ৰাইভাৰৰ ওপৰত নৰেশ্বৰৰ খং উঠিল। {{gap}}“পিয়াৰ, পেণ্টৰ মাপ লেখ।” কঁকালৰপৰা ভৰিৰ সৰু গাঁথিলৈকে পুনৰ ফিটাডাল এৰি দি ড্ৰাইভাৰৰ পিনে চাই সুধিলে, “লম্বা কিমান দিম? এই হ'ল ১৫ গিৰা। এই ঠিক হব নহয়? জিন কাপোৰ পিছত কোচ খাব। কিছু বেচি দিয়াই ভাল।”<noinclude></noinclude> 8adj3cxk2nolxg6vzdulip3vaykdzf1 104 84219 252654 226967 2026-06-04T17:30:52Z BabulB 104 252654 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" /></noinclude> {{center|'''আঠ'''}} {{gap}}“এই মোৰ পইচাটো বিচাৰি দিবি ?” {{gap}}মেমচাহাবৰ কুঠৰিলৈ যাবলৈ বহু সময় আছে দেখি নৰেশ্বৰ শুই উঠি বাটলৈ ওলাইছিল। অন্যমনস্কভাৱে অলপ দূৰ আগ বাঢ়োতেই কথাষাৰ শুনি ঘূৰি চালে। ভৰিৰ আঙুলিৰে কাষৰ বন লিৰিক বিদাৰি ছোৱালী এজনীয়ে কিবা বিচৰা যেন অনুমান হ'ল। সিদিনা পুৱা লগ পোৱা সেই বগী ছোৱালীজনী—চনিয়া ৷ নৰেশ্বৰে মুখ ঘূৰাই চোৱাত ছোৱালীজনীয়ে আকৌ মাতিলে, “এই খিনিতে পইচা এটা পৰিল, বিচাৰি দিবি?” {{gap}}তাতকৈ বয়সত সৰু ছোৱালী এজনীয়ে তই বুলি সম্বোধন কৰাত নৰেশ্বৰে প্রথমে অপমান বোধ কৰিছিল । গোঙোৰা মুখ খনৰে অলৰ-অচৰ হৈ থিয় দি থকা দেখি ছোৱালীজনীয়ে পুনৰ অনুনয় কৰিলে, “এই, আহ না বিচাৰি দে ; নহলে ঘৰত মাৰিব!” {{gap}}ছোৱালীজনীৰ কৰুণ আহ্বানত নৰেশ্বৰৰ ভেম ভাগিল। তাইৰ অকণ অকণ হাঁহি থকা চকু দুটাই নিজৰ ভনীয়েক আলতীলৈ মনত পেলাই দিলে। মুহূৰ্ত্ততে মুখৰ বৰণ সিমলু- ফুলীয়া কৰি নৰেশ্বৰে চনিয়াৰ কাষ চাপি সৰল বিশ্বাসৰে সুধিলে, “কোন খিনিত পৰিল?” {{gap}}“এই খিনিতে।” ভৰিৰ আঙুলিৰে চনিয়াই ঠাইডোখৰ দেখুৱাই দিলে। {{gap}}মূৰ তুলি থকা বন বোৰৰ গৰ্ব্ব ভৰিৰে মোহাৰি তললৈ মূৰ কৰি নৰেশ্বৰে বিচাৰিলে। {{nop}}<noinclude></noinclude> dfwq7p52zcjvp2w0xsemi997btmufys 104 84220 252656 226968 2026-06-04T17:31:29Z BabulB 104 252656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" /></noinclude>{{gap}}“ভৰিৰে গছকি কত পাবি?” চনিয়াই নিজে বনৰ ওপৰত আঠু লৈ হাতেৰে বনৰ মাজত খেপিয়াবলৈ লাগিল। চনিয়াৰ নিৰ্দ্দেশত নৰেশ্ববেও তাইক অনুসৰণ কৰিলে৷ {{gap}}ক্ষন্তেক পিছতে বহা অৱস্থাত থকা নৰেশ্বৰক চনিয়াই, পিছপিনৰ পৰা হঠাতে ঠেলা মাৰি দিলে; নৰেশ্বৰৰ মূৰটোয়ে মাখনৰ দৰে কোমল দুবৰিদৰাক স্পৰ্শ কৰিলে। হি হি কৰি চনিয়াই হাঁহিলে; নৰেশ্বৰে চকু পোন্দোৱাকৈ থিয় হ'ল। চনিয়াই ওচৰ চাপি সুধিলে, “দুখ পালি নে কি?” {{gap}}নৰেশ্বৰে মৌন ব্ৰত আৰম্ভ কৰিলে। {{gap}}“বল বল, মাছ চাওঁ গৈ।” {{gap}}নৰেশ্বৰে ঘূৰি বঙলাৰ পিনে খোজ বঢ়ালে। চনিয়াই তাৰ হাতত আজুৰি কলে, “খং নকৰিবি। বল বল দলঙা চাওঁ গৈ। বাতি বৰষুণ হৈ গৈছে; আজি চাগৈ বহুত মাছ লাগিছে।” চিনাকী মানুহৰ দৰেই তাৰ হাতখনত বলেৰে আজোৰ এটা মাৰিলে। চকুত ছোৱালীজনীৰ যাদু—নৰেশ্বৰে নেযাওঁকৈও পিছে পিছে গল। {{gap}}“লথু আজি নাহিল?” {{gap}}“তাৰ জ্বৰ।” {{gap}}“ভায়েৰহঁত কলৈ গল?” {{gap}}“স্কুলত পঢ়িবলৈ।” {{gap}}“ইমান ৰাতি পুৱাই স্কুল হয়নে?” {{gap}}“বাগিছাৰ স্কুল খুব ৰাতি পুৱাই বহে।” {{nop}}<noinclude></noinclude> 2h5w21hjpdg9awmjfs9rnf1gptnrxws 104 84221 252657 226969 2026-06-04T17:33:05Z BabulB 104 252657 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“তই স্কুলত নপঢ়?” {{gap}}“ধ্যেৎ, ছোৱালীয়ে স্কুলত কিয় পঢ়িব? তহঁতৰ গাৱঁত পঢ়েনে কি?” {{gap}}কথা পাতি পাতি দুয়ো নৈৰ যুঁৱলি পালেগৈ। {{gap}}“আহ সাতোৰো।” {{gap}}“ওহোঁ।” {{gap}}“তই সাতুৰিব নেজান?” {{gap}}“নেজানিম কেলৈ?” {{gap}}“ভয় কৰিছ? নদীৰ সোঁতে উটাই লৈ যাব? ভয় নাই, মই লগত থাকিম।” হি হি কৈ হাঁহিলে। {{gap}}“ভয় কিয় কৰিম? তই লগ নহলেও মই সাতুৰিব পাৰো।” {{gap}}“অকলে সাতুৰিবলৈ বৰ সাহ দেখোন?” {{gap}}নৰেশ্বৰে তলকিবই নোৱাৰিলে—চনিয়াই তাক পানীত গতা মাৰি নিজেও ধপচকৈ পৰিল। অলপ দূৰ সাঁতুৰি আগুৱাই গৈ নৰেশ্বৰক চিঞৰিলে—“কাপোৰ তিতিলেই; ৰৈ আছ কিয়? আহ আহ, চাওঁ কোনে সিপাৰৰপৰা আগেয়ে সাতুৰি আহিব পাৰে।” {{gap}}নৰেশ্বৰ আগ নবঢ়া দেখি চনিয়াই পুনৰ মাতিলে, “এই কলৰ পানীত চাহাবেহে গা ধোৱে। জেঠিৰ দৰে চাহাবৰ বঙলাত বগাবলৈ পাই একে দিনে চাহাব হৈ গলি?” চিলনী সাঁতোৰ দি চনিয়া পিছুৱাই আহিল। {{gap}}নদীৰ পাৰত জন্ম; নদীৰ লগত নৰেশ্বৰৰ নাড়ীৰ সংযোগ<noinclude>{{center|৯৫}}</noinclude> 5mn4vq0lpi7c21jf8whzy8u3ur0yo0s 104 84223 252658 226971 2026-06-04T17:34:09Z BabulB 104 252658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}নিগৰি শেষ হোৱাৰ লগে লগে নৰেশ্বৰে উভতিবলৈ খোজ দি চনিয়াক সুধিলে, “দলঙা নুতুলিলি দেখোন?” {{gap}}“ধ্যেৎ মাছ চাবলৈ এতিয়াও বাকী আছে? কোন বাতিতেই চাই নিলো।” {{gap}}অনৰ্থক টানি আনি লঘু-লাঞ্ছনা কৰাত নৰেশ্বৰৰ পুনৰ চকুয়ে-মুখে ক্ৰোধৰ চিন ওলাল। সি দ্ৰুতগতিৰে খোজ ললে; চনিয়াও কিন্তু তাৰ কাষে কাৰে গ'ল — গাৰপৰ বাগৰি অহা পানী টোপালৰ দৰে। {{gap}}“এই, তই খং কৰিছনেকি? ৰাতিপুৱাই নৈত সাঁতুৰিলে গা গৰম লাগে।” নতুন তথ্য এটাহে যেন তাই প্ৰকাশ কৰিলে। {{gap}}অলপ দূৰ নীৰৱে গৈ নৰেশ্বৰে সুধিলে, “মাছ চাবলৈ লখুও আহিছিল?” {{gap}}“আহিছিলতো; নহলে কোনে দলঙা টানিব?” {{gap}}“লখুৰ জ্বৰ হোৱা নাই?” {{gap}}“কুলি লৰাৰ ইমান সোনকালে জ্বৰ হলে পইচা কামাই কৰিব কেনেকৈ?” {{gap}}“তই মোক ফাঁকি দিছিলি কিয়?” {{gap}}“ধেমালি কৰিলোঁ; নহলে তই মোৰ লগত সাঁতুৰিবলৈ আহিলিহেঁতেন জানো?” {{gap}}“তোৰ ভায়েৰহঁতো আহিছিল?” {{gap}}“মোৰ ভাই নহয়; দুখু টিপু লখুৰ ভাই; তাহাতো আহিছিল।”<noinclude>{{center|৯৭}}</noinclude> irerwygifdt7tetap48kbyhx464t919 252660 252658 2026-06-04T17:34:57Z BabulB 104 252660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}নিগৰি শেষ হোৱাৰ লগে লগে নৰেশ্বৰে উভতিবলৈ খোজ দি চনিয়াক সুধিলে, “দলঙা নুতুলিলি দেখোন?” {{gap}}“ধ্যেৎ মাছ চাবলৈ এতিয়াও বাকী আছে? কোন বাতিতেই চাই নিলো।” {{gap}}অনৰ্থক টানি আনি লঘু-লাঞ্ছনা কৰাত নৰেশ্বৰৰ পুনৰ চকুয়ে-মুখে ক্ৰোধৰ চিন ওলাল। সি দ্ৰুতগতিৰে খোজ ললে; চনিয়াও কিন্তু তাৰ কাষে কাৰে গ'ল — গাৰপৰ বাগৰি অহা পানী টোপালৰ দৰে। {{gap}}“এই, তই খং কৰিছনেকি? ৰাতিপুৱাই নৈত সাঁতুৰিলে গা গৰম লাগে।” নতুন তথ্য এটাহে যেন তাই প্ৰকাশ কৰিলে। {{gap}}অলপ দূৰ নীৰৱে গৈ নৰেশ্বৰে সুধিলে, “মাছ চাবলৈ লখুও আহিছিল?” {{gap}}“আহিছিলতো; নহলে কোনে দলঙা টানিব?” {{gap}}“লখুৰ জ্বৰ হোৱা নাই?” {{gap}}“কুলি লৰাৰ ইমান সোনকালে জ্বৰ হলে পইচা কামাই কৰিব কেনেকৈ?” {{gap}}“তই মোক ফাঁকি দিছিলি কিয়?” {{gap}}“ধেমালি কৰিলোঁ; নহলে তই মোৰ লগত সাঁতুৰিবলৈ আহিলিহেঁতেন জানো?” {{gap}}“তোৰ ভায়েৰহঁতো আহিছিল?” {{gap}}“মোৰ ভাই নহয়; দুখু টিপু লখুৰ ভাই; তাহাতো আহিছিল।” {{nop}}<noinclude>{{center|৯৭}}</noinclude> 0guljeizhopa2qbww2fsfy5xk53borg 104 84224 252659 226973 2026-06-04T17:34:43Z BabulB 104 252659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“স্কুললৈ যোৱা নাই?” {{gap}}“ধ্যেৎ, কুলিব লবা স্কুললৈ যাব কিয়? স্কুললৈ গলে মাক- বাপেকক ঘিণাবলৈহে শিকিব।” {{gap}}“তোৰ যে পইচা হেৰাইছে বুলিছিল – মিছা?” সন্দেহৰ চকুৰে নৰেশ্বৰে সুধিলে। {{gap}}“পইচা থাকিলেহে হেবাব, পইচা পাম কত?” {{gap}}“তেনেহলে কি বিচাৰিছিলি?” {{gap}}“তই একেবাৰে গাৱঁলীয়া; একো নুবুজ।” {{gap}}অলপ ৰৈ মিচিককৈ হাঁহি মৰি কলে, “তোকেই বিচাৰিছিলো।” মহৰ দৈৰ দৰে বগা দাঁত কেইটা উলিয়াই হি হি কৈ হাঁহি চনিয়াই দুপ-দাপ কৈ লৰ মাৰিলে; দুদিনৰ চিনাকী ছোৱালী জনীৰ অদ্ভুত কথা-কাণ্ড দেখি নৰেশ্বৰ বিবুধি হল। {{gap}}সিও লৰালৰিকৈ তিতা গাৰেই বঙলাৰ পিনে খোজ ললে। {{center|'''নয়'''}} {{gap}}নৰেশ্বৰে ঘৰ ত্যাগ কৰা তিনি মাহৰ পিছৰ কাহিনী— {{gap}}গাৱঁৰ নামঘৰৰ সমুখত বেলগছ জোপা; বেলজোপাৰ চাৰিওকাষত ওখকৈ প্ৰকাৰে ঘূৰণীয়া বেদী এটা সজাই দিছিল গাৱঁৰ মধু দোকানীয়ে—পূণ্য সঞ্চয় কৰিবলৈ। বিলাতি মাটি লেপোতেই পাঠশালাৰ লৰাৰ হাতৰ আখৰৰে ডাঙৰ ডাঙৰকৈ লিখা হৈছিল স্বৰ্গীয় আদৰ কলিতানীৰ উদ্দেশ্যে। মানুহে কয় গিৰিয়েকৰ খুন্দা-কিল খায়ে খায়ে মধুদোকানীৰ ঘৈণীয়েক মৰিল। বেদীৰ ওপৰৰ বিলাতি মাটি ঠায়ে ঠায়ে এৰাইছে-<noinclude>{{center|৯৮}}</noinclude> fh5i1uao6pm8ylpy49rm96qsts7gghq 252661 252659 2026-06-04T17:35:34Z BabulB 104 252661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}“স্কুললৈ যোৱা নাই?” {{gap}}“ধ্যেৎ, কুলিব লবা স্কুললৈ যাব কিয়? স্কুললৈ গলে মাক- বাপেকক ঘিণাবলৈহে শিকিব।” {{gap}}“তোৰ যে পইচা হেৰাইছে বুলিছিল – মিছা?” সন্দেহৰ চকুৰে নৰেশ্বৰে সুধিলে। {{gap}}“পইচা থাকিলেহে হেবাব, পইচা পাম কত?” {{gap}}“তেনেহলে কি বিচাৰিছিলি?” {{gap}}“তই একেবাৰে গাৱঁলীয়া; একো নুবুজ।” {{gap}}অলপ ৰৈ মিচিককৈ হাঁহি মৰি কলে, “তোকেই বিচাৰিছিলো।” মহৰ দৈৰ দৰে বগা দাঁত কেইটা উলিয়াই হি হি কৈ হাঁহি চনিয়াই দুপ-দাপ কৈ লৰ মাৰিলে; দুদিনৰ চিনাকী ছোৱালী জনীৰ অদ্ভুত কথা-কাণ্ড দেখি নৰেশ্বৰ বিবুধি হল। {{gap}}সিও লৰালৰিকৈ তিতা গাৰেই বঙলাৰ পিনে খোজ ললে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|'''নয়'''}} {{gap}}নৰেশ্বৰে ঘৰ ত্যাগ কৰা তিনি মাহৰ পিছৰ কাহিনী— {{gap}}গাৱঁৰ নামঘৰৰ সমুখত বেলগছ জোপা; বেলজোপাৰ চাৰিওকাষত ওখকৈ প্ৰকাৰে ঘূৰণীয়া বেদী এটা সজাই দিছিল গাৱঁৰ মধু দোকানীয়ে—পূণ্য সঞ্চয় কৰিবলৈ। বিলাতি মাটি লেপোতেই পাঠশালাৰ লৰাৰ হাতৰ আখৰৰে ডাঙৰ ডাঙৰকৈ লিখা হৈছিল স্বৰ্গীয় আদৰ কলিতানীৰ উদ্দেশ্যে। মানুহে কয় গিৰিয়েকৰ খুন্দা-কিল খায়ে খায়ে মধুদোকানীৰ ঘৈণীয়েক মৰিল। বেদীৰ ওপৰৰ বিলাতি মাটি ঠায়ে ঠায়ে এৰাইছে- <section end="B" /><noinclude>{{center|৯৮}}</noinclude> p3qoxkqoos7peznblan3yfwet7iwsuz 252722 252661 2026-06-05T11:06:30Z BabulB 104 252722 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}“স্কুললৈ যোৱা নাই?” {{gap}}“ধ্যেৎ, কুলিব লবা স্কুললৈ যাব কিয়? স্কুললৈ গলে মাক-বাপেকক ঘিণাবলৈহে শিকিব।” {{gap}}“তোৰ যে পইচা হেৰাইছে বুলিছিল – মিছা?” সন্দেহৰ চকুৰে নৰেশ্বৰে সুধিলে। {{gap}}“পইচা থাকিলেহে হেবাব, পইচা পাম কত?” {{gap}}“তেনেহলে কি বিচাৰিছিলি?” {{gap}}“তই একেবাৰে গাৱঁলীয়া; একো নুবুজ।” {{gap}}অলপ ৰৈ মিচিককৈ হাঁহি মৰি কলে, “তোকেই বিচাৰিছিলো।” মহৰ দৈৰ দৰে বগা দাঁত কেইটা উলিয়াই হি হি কৈ হাঁহি চনিয়াই দুপ-দাপ কৈ লৰ মাৰিলে; দুদিনৰ চিনাকী ছোৱালী জনীৰ অদ্ভুত কথা-কাণ্ড দেখি নৰেশ্বৰ বিবুধি হল। {{gap}}সিও লৰালৰিকৈ তিতা গাৰেই বঙলাৰ পিনে খোজ ললে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|'''নয়'''}} {{gap}}নৰেশ্বৰে ঘৰ ত্যাগ কৰা তিনি মাহৰ পিছৰ কাহিনী— {{gap}}গাৱঁৰ নামঘৰৰ সমুখত বেলগছ জোপা; বেলজোপাৰ চাৰিওকাষত ওখকৈ প্ৰকাৰে ঘূৰণীয়া বেদী এটা সজাই দিছিল গাৱঁৰ মধু দোকানীয়ে—পূণ্য সঞ্চয় কৰিবলৈ। বিলাতি মাটি লেপোতেই পাঠশালাৰ লৰাৰ হাতৰ আখৰৰে ডাঙৰ ডাঙৰকৈ লিখা হৈছিল স্বৰ্গীয় আদৰ কলিতানীৰ উদ্দেশ্যে। মানুহে কয় গিৰিয়েকৰ খুন্দা-কিল খায়ে খায়ে মধুদোকানীৰ ঘৈণীয়েক মৰিল। বেদীৰ ওপৰৰ বিলাতি মাটি ঠায়ে ঠায়ে এৰাইছে- <section end="B" /><noinclude>{{center|৯৮}}</noinclude> mwfc7qzrbppvnf882fo92sxtmgwg7l1 252723 252722 2026-06-05T11:06:52Z BabulB 104 252723 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}“স্কুললৈ যোৱা নাই?” {{gap}}“ধ্যেৎ, কুলিব লৰা স্কুললৈ যাব কিয়? স্কুললৈ গলে মাক-বাপেকক ঘিণাবলৈহে শিকিব।” {{gap}}“তোৰ যে পইচা হেৰাইছে বুলিছিল – মিছা?” সন্দেহৰ চকুৰে নৰেশ্বৰে সুধিলে। {{gap}}“পইচা থাকিলেহে হেবাব, পইচা পাম কত?” {{gap}}“তেনেহলে কি বিচাৰিছিলি?” {{gap}}“তই একেবাৰে গাৱঁলীয়া; একো নুবুজ।” {{gap}}অলপ ৰৈ মিচিককৈ হাঁহি মৰি কলে, “তোকেই বিচাৰিছিলো।” মহৰ দৈৰ দৰে বগা দাঁত কেইটা উলিয়াই হি হি কৈ হাঁহি চনিয়াই দুপ-দাপ কৈ লৰ মাৰিলে; দুদিনৰ চিনাকী ছোৱালী জনীৰ অদ্ভুত কথা-কাণ্ড দেখি নৰেশ্বৰ বিবুধি হল। {{gap}}সিও লৰালৰিকৈ তিতা গাৰেই বঙলাৰ পিনে খোজ ললে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|'''নয়'''}} {{gap}}নৰেশ্বৰে ঘৰ ত্যাগ কৰা তিনি মাহৰ পিছৰ কাহিনী— {{gap}}গাৱঁৰ নামঘৰৰ সমুখত বেলগছ জোপা; বেলজোপাৰ চাৰিওকাষত ওখকৈ প্ৰকাৰে ঘূৰণীয়া বেদী এটা সজাই দিছিল গাৱঁৰ মধু দোকানীয়ে—পূণ্য সঞ্চয় কৰিবলৈ। বিলাতি মাটি লেপোতেই পাঠশালাৰ লৰাৰ হাতৰ আখৰৰে ডাঙৰ ডাঙৰকৈ লিখা হৈছিল স্বৰ্গীয় আদৰ কলিতানীৰ উদ্দেশ্যে। মানুহে কয় গিৰিয়েকৰ খুন্দা-কিল খায়ে খায়ে মধুদোকানীৰ ঘৈণীয়েক মৰিল। বেদীৰ ওপৰৰ বিলাতি মাটি ঠায়ে ঠায়ে এৰাইছে- <section end="B" /><noinclude>{{center|৯৮}}</noinclude> ojik7y14anvkqg0pxx9hlq8wgfww337 104 84225 252702 226974 2026-06-05T09:18:57Z BabulB 104 252702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>গাৱঁৰ লৰা-ছোৱালীয়ে পাকা বেল থকথকাই ভঙাত। কোনো কোনো দুষ্ট লৰাই ইচ্ছা কৰিয়েই তাৰেপৰ পকা এৰুৱাই চৰাইলৈ দলিয়ায়। কোনোবাই বাধা দিলে কয়, “এস্ মধু দোকানীয়েও আকৌ পুণ্য সঞ্চয় কৰে। তাৰ জীৱনটো গল কম ওজনত বস্তু বেচি, গাৱঁৰ মানুহক গেলা-পচা খুৱায়।” {{gap}}কেইদিনমানৰপৰা সেই বেদীতে ডেকা বৈৰাগী এজনে আশ্ৰয় লৈছেহি। দুখন মান মলিয়ন কাপোৰ, এটা টোকাৰী— এয়ে বৈৰাগীৰ সম্বল। বৈৰাগীৰ টোকাৰীৰ টুং টাং শুনি প্ৰথমে গাৱঁৰ লৰা ছোৱালীয়ে উৎসুক হৈ ওচৰ চাপিছিল। ইটো সিটোক কৈ বৈৰাগীয়ে চাহ এবাতি, কলকুঁহিয়াৰ দুটামানৰ যোগাৰ কৰি প্ৰথম দিনটো কটালে। কিন্তু এটা দিন পাৰ নৌ হওঁতেই বৈৰাগীৰ গুণ-কীৰ্ত্তন গোটেই গাৱঁতে প্ৰচাৰিত হল; গাঁৱৰ ডেকা-বুঢ়া হৰিনাম শুনিবলৈ বৈৰাগীৰ কাষ চাপিল। লাহে লাহে বুঢ়ী-ডেকেৰী, বোৱাৰী-জীয়ৰী সকলোৱে অৱসব বুজি বৈৰাগীৰ ওচৰত হৰিকথা শুনিবলৈ আহিল। {{gap}}লগৰ দুই-চাৰিটা লৰা লগত লৈ প্ৰেমই বেলজোপাৰ তলত কল-পাতৰে সৰুসুৰাকৈ ৰভা এখন সাজি দিলে — গৃহত্যাগী বৈৰাগীয়ে নামঘৰত বহি নাম-কীৰ্ত্তন কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰিলে; জাতি-কুল নজনা বৈৰাগীক নাম ঘৰত সোমাবলৈ দিবলৈ কোনো কোনেয়ে আপত্তিও কৰিলে। প্ৰতিদিন দুপৰীয়া সন্ধিয়া বৈৰাগীলৈ কাৰ ঘৰৰপৰা সাজ-প্ৰসাদ আহিব — প্ৰেম আৰু তাৰ লগৰীয়াহঁতে দিহা লগাই দিলে। নিতৌ সন্ধিয়া গীত-মাতৰ<noinclude>{{center|৯৯}}</noinclude> 2a9d4fwc5wctcin6m0x2x30cb614b6k 252703 252702 2026-06-05T09:20:44Z BabulB 104 252703 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>গাৱঁৰ লৰা-ছোৱালীয়ে পাকা বেল থকথকাই ভঙাত। কোনো কোনো দুষ্ট লৰাই ইচ্ছা কৰিয়েই তাৰেপৰ পকা এৰুৱাই চৰাইলৈ দলিয়ায়। কোনোবাই বাধা দিলে কয়, “এস্ মধু দোকানীয়েও আকৌ পুণ্য সঞ্চয় কৰে। তাৰ জীৱনটো গল কম ওজনত বস্তু বেচি, গাৱঁৰ মানুহক গেলা-পচা খুৱায়।” {{gap}}কেইদিনমানৰপৰা সেই বেদীতে ডেকা বৈৰাগী এজনে আশ্ৰয় লৈছেহি। দুখন মান মলিয়ন কাপোৰ, এটা টোকাৰী—এয়ে বৈৰাগীৰ সম্বল। বৈৰাগীৰ টোকাৰীৰ টুং টাং শুনি প্ৰথমে গাৱঁৰ লৰা ছোৱালীয়ে উৎসুক হৈ ওচৰ চাপিছিল। ইটো সিটোক কৈ বৈৰাগীয়ে চাহ এবাতি, কলকুঁহিয়াৰ দুটামানৰ যোগাৰ কৰি প্ৰথম দিনটো কটালে। কিন্তু এটা দিন পাৰ নৌ হওঁতেই বৈৰাগীৰ গুণ-কীৰ্ত্তন গোটেই গাৱঁতে প্ৰচাৰিত হল; গাঁৱৰ ডেকা-বুঢ়া হৰিনাম শুনিবলৈ বৈৰাগীৰ কাষ চাপিল। লাহে লাহে বুঢ়ী-ডেকেৰী, বোৱাৰী-জীয়ৰী সকলোৱে অৱসৰ বুজি বৈৰাগীৰ ওচৰত হৰিকথা শুনিবলৈ আহিল। {{gap}}লগৰ দুই-চাৰিটা লৰা লগত লৈ প্ৰেমই বেলজোপাৰ তলত কল-পাতৰে সৰুসুৰাকৈ ৰভা এখন সাজি দিলে — গৃহত্যাগী বৈৰাগীয়ে নামঘৰত বহি নাম-কীৰ্ত্তন কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰিলে; জাতি-কুল নজনা বৈৰাগীক নাম ঘৰত সোমাবলৈ দিবলৈ কোনো কোনেয়ে আপত্তিও কৰিলে। প্ৰতিদিন দুপৰীয়া সন্ধিয়া বৈৰাগীলৈ কাৰ ঘৰৰপৰা সাজ-প্ৰসাদ আহিব — প্ৰেম আৰু তাৰ লগৰীয়াহঁতে দিহা লগাই দিলে। নিতৌ সন্ধিয়া গীত-মাতৰ<noinclude>{{center|৯৯}}</noinclude> kskai8wvq03fowfccfk8cc9ucw3aooe 252704 252703 2026-06-05T09:21:08Z BabulB 104 252704 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>গাৱঁৰ লৰা-ছোৱালীয়ে পাকা বেল থকথকাই ভঙাত। কোনো কোনো দুষ্ট লৰাই ইচ্ছা কৰিয়েই তাৰেপৰ পকা এৰুৱাই চৰাইলৈ দলিয়ায়। কোনোবাই বাধা দিলে কয়, “এস্ মধু দোকানীয়েও আকৌ পুণ্য সঞ্চয় কৰে। তাৰ জীৱনটো গল কম ওজনত বস্তু বেচি, গাৱঁৰ মানুহক গেলা-পচা খুৱায়।” {{gap}}কেইদিনমানৰপৰা সেই বেদীতে ডেকা বৈৰাগী এজনে আশ্ৰয় লৈছেহি। দুখন মান মলিয়ন কাপোৰ, এটা টোকাৰী—এয়ে বৈৰাগীৰ সম্বল। বৈৰাগীৰ টোকাৰীৰ টুং টাং শুনি প্ৰথমে গাৱঁৰ লৰা ছোৱালীয়ে উৎসুক হৈ ওচৰ চাপিছিল। ইটো সিটোক কৈ বৈৰাগীয়ে চাহ এবাতি, কলকুঁহিয়াৰ দুটামানৰ যোগাৰ কৰি প্ৰথম দিনটো কটালে। কিন্তু এটা দিন পাৰ নৌ হওঁতেই বৈৰাগীৰ গুণ-কীৰ্ত্তন গোটেই গাৱঁতে প্ৰচাৰিত হল; গাঁৱৰ ডেকা-বুঢ়া হৰিনাম শুনিবলৈ বৈৰাগীৰ কাষ চাপিল। লাহে লাহে বুঢ়ী-ডেকেৰী, বোৱাৰী-জীয়ৰী সকলোৱে অৱসৰ বুজি বৈৰাগীৰ ওচৰত হৰিকথা শুনিবলৈ আহিল। {{gap}}লগৰ দুই-চাৰিটা লৰা লগত লৈ প্ৰেমই বেলজোপাৰ তলত কল-পাতৰে সৰুসুৰাকৈ ৰভা এখন সাজি দিলে—গৃহত্যাগী বৈৰাগীয়ে নামঘৰত বহি নাম-কীৰ্ত্তন কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰিলে; জাতি-কুল নজনা বৈৰাগীক নাম ঘৰত সোমাবলৈ দিবলৈ কোনো কোনেয়ে আপত্তিও কৰিলে। প্ৰতিদিন দুপৰীয়া সন্ধিয়া বৈৰাগীলৈ কাৰ ঘৰৰপৰা সাজ-প্ৰসাদ আহিব — প্ৰেম আৰু তাৰ লগৰীয়াহঁতে দিহা লগাই দিলে। নিতৌ সন্ধিয়া গীত-মাতৰ<noinclude>{{center|৯৯}}</noinclude> ce128gjnf3hvb741njs5w7s6lvi5ld4 104 84226 252724 226975 2026-06-05T11:09:05Z BabulB 104 252724 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>অন্তত বৈৰাগীয়ে শাস্ত্ৰৰ আলোচনা কৰে। বৈৰাগীৰ সমুখত শাস্ত্র এখন থাকে হয়—কিন্তু পুথিৰ পাত নেমেলাকৈ বৈৰাগীয়ে ধর্ম ব্যাখ্যা কৰিব পাৰে৷ {{gap}}নৰেশ্বৰে ঘৰ এৰাৰপৰা দেৱেশ্বৰৰ মনত শান্তি নাই৷ বিশেষ প্রয়োজন নহলে দেৱেশ্বৰে গাৱঁত ওলাই সোমাই নুফুৰে, আগৰদৰে নামঘৰ, ৰাজহুৱা সবাহলৈকো ববকৈ নেযায়৷ বৈৰাগীৰ শাস্ত্ৰ ব্যাখ্যা শুনিবলৈ প্রেমই খাটনি ধৰাত দেৱেশ্বৰেও এদিন সন্ধিয়া যোগ দিলেহি। বৈৰাগীয়ে নিমাই-সন্ন্যাসৰ গীত এটা গোৱাৰ পিছত ধৰ্ম্ম কথা আলোচনা প্রসঙ্গত কলে, “সংসাৰী মানুহে শান্তি বিচাৰেনে সুখ বিচাৰে ? ধনী-দুখী সকলোৱেই সুখহে বিচাৰে—লৰা-ছোৱালীৰ সুখ, মাটী-বাৰীৰ সুখ, টকা-পইচাৰ সুখ বিচাৰোঁতেই সংসাৰী জনৰ জীৱনটো হেলাতে নেযাইনে ?” বৈৰাগীয়ে চাৰিওপিনে চকুফুৰাই চালে; যাৰ যাৰ চকুত তেওঁৰ দৃষ্টি পৰিল, তেওঁলোকে মূৰ জোকাৰি ‘হয় হয়' কৰিলে ৷ {{gap}}“পিছে, সংসাৰত কেইজন মানুহে প্রকৃত সুখৰ মুখ দেখিছে ? সুখ বিচাৰি সকলো বলিয়া হৈছোঁ। কিন্তু সুখ পাইছোঁ কত ? কোনোয়ে সুখ হেৰুৱাইছে অকালতে স্বামী-তিৰোতাৰ বিয়োগত; কাৰোবাৰ সন্তান থাকিও নথকা—কুষ্ঠ ৰোগীৰ দৰে কুলাঙ্গাৰ পুত্ৰই মাক-বাপেকৰ জীৱন অসুখী কৰিছে; কাৰোবাৰ ভোগ কৰিবৰ ইচ্ছা আছে অথচ টকা-পইচাৰ সংস্থান নাই ; কাৰে৷ অর্থ-সম্পত্তিৰে ভৰপূৰ ঘৰ-<noinclude>{{center|১০০}}</noinclude> hza5hg574wlvmgzqg1k85h6ywrr6iwb 104 84283 252571 227185 2026-06-04T13:23:58Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 252571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>লৰালৰিকৈ ঈশ্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰিলে; চকু মেলি পুনৰ শিতানত থিয় দি থকা পাথৰৰ নিশ্বাসহীন মূৰ্ত্তিটোলৈ চালে ৷ নৰেনে বিয়া কৰি অনা দিনৰে পৰাই মালতীৰ মৰমে নৰেশ্বৰৰ হৃদয় জয় কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত মালতীৰ প্রয়োজনীয় বস্তুবোৰ নৰেশ্বৰেই সংগ্ৰহ কৰি দি আনন্দ উপভোগ কৰিছিল। মালতীয়ে গাঁও এৰি যোৱাত নৰেশ্বৰে লুকাই লুকাই বহুদিন কান্দিছিল। মালতীহঁত পুনৰ গাৱলৈ উভতি অহাত নৰেশ্বৰে ভাল পাইছিল যদিও, ওচৰলৈ আহিবলৈ লাজ কৰি আলেঙে আলেঙে ফুৰিছিল। বয়সে শৰীৰৰ পৰিবৰ্ত্তন ঘটাই পূৰ্ব্বৰ শিশুৰ অধিকাৰৰপৰা তাক বঞ্চিত কৰিলে বুলি নৰেশ্বৰে নিজৰ সহজ বুদ্ধিৰেই উপলব্ধি কৰিছিল। কিন্তু নাৰীৰ স্নেহে জয় কৰিব নোৱাৰা শক্তি নাই। মালতীয়ে বয়সৰ পার্থক্য পাহৰি নৰেশ্বৰক পূৰ্ব্বৰ দৰে স্নেহৰ জৰীৰে আকৰ্ষণ কৰিলে। লাহে লাহে নৰেশ্বৰে মালতীৰপৰা চহৰৰ কথা শুনেহি; মালতীয়ে কিতাপৰ গল্প কয়, নৰেশ্বৰে বিস্ময়ত অভিভূত হৈ শুনে। মালতীহঁতে চহৰপৰা কল গান এটাও আনিছিল; আজৰি সময়ত দুয়োয়ে কলগানত অসমীয়া বঙ্গলা গীত শুনিছিল; কেতিয়াক জনা গীত কলগানৰ লগতে মালতীয়ে গুণগুণাই গায়। মালতীৰ শান্ত বেদনাভৰা মুখখনলৈ ক্ষণে ক্ষণে চাই নৰেশ্বৰে সেই সুখৰ কথা বোৰকে মনৰ যঁতৰত মহুৰা পকোৱাদি পকালে। চকু অলপ মুদ গলেই সি স্বপ্ন দেখে—নৰেন যেন আৰোগ্য হৈ বিছনাত বহিছে।<noinclude>{{center|৩৫}}</noinclude> t1fla40pzlmwmmgdch3ro4bwf6sodx7 252574 252571 2026-06-04T13:24:41Z BabulB 104 252574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>লৰালৰিকৈ ঈশ্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰিলে; চকু মেলি পুনৰ শিতানত থিয় দি থকা পাথৰৰ নিশ্বাসহীন মূৰ্ত্তিটোলৈ চালে ৷ নৰেনে বিয়া কৰি অনা দিনৰে পৰাই মালতীৰ মৰমে নৰেশ্বৰৰ হৃদয় জয় কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত মালতীৰ প্রয়োজনীয় বস্তুবোৰ নৰেশ্বৰেই সংগ্ৰহ কৰি দি আনন্দ উপভোগ কৰিছিল। মালতীয়ে গাঁও এৰি যোৱাত নৰেশ্বৰে লুকাই লুকাই বহুদিন কান্দিছিল। মালতীহঁত পুনৰ গাৱলৈ উভতি অহাত নৰেশ্বৰে ভাল পাইছিল যদিও, ওচৰলৈ আহিবলৈ লাজ কৰি আলেঙে আলেঙে ফুৰিছিল। বয়সে শৰীৰৰ পৰিবৰ্ত্তন ঘটাই পূৰ্ব্বৰ শিশুৰ অধিকাৰৰপৰা তাক বঞ্চিত কৰিলে বুলি নৰেশ্বৰে নিজৰ সহজ বুদ্ধিৰেই উপলব্ধি কৰিছিল। কিন্তু নাৰীৰ স্নেহে জয় কৰিব নোৱাৰা শক্তি নাই। মালতীয়ে বয়সৰ পার্থক্য পাহৰি নৰেশ্বৰক পূৰ্ব্বৰ দৰে স্নেহৰ জৰীৰে আকৰ্ষণ কৰিলে। লাহে লাহে নৰেশ্বৰে মালতীৰপৰা চহৰৰ কথা শুনেহি; মালতীয়ে কিতাপৰ গল্প কয়, নৰেশ্বৰে বিস্ময়ত অভিভূত হৈ শুনে। মালতীহঁতে চহৰপৰা কল গান এটাও আনিছিল; আজৰি সময়ত দুয়োয়ে কলগানত অসমীয়া বঙ্গলা গীত শুনিছিল; কেতিয়াক জনা গীত কলগানৰ লগতে মালতীয়ে গুণগুণাই গায়। মালতীৰ শান্ত বেদনাভৰা মুখখনলৈ ক্ষণে ক্ষণে চাই নৰেশ্বৰে সেই সুখৰ কথা বোৰকে মনৰ যঁতৰত মহুৰা পকোৱাদি পকালে। চকু অলপ মুদ গলেই সি স্বপ্ন দেখে—নৰেন যেন আৰোগ্য হৈ বিছনাত বহিছে। {{nop}}<noinclude>{{center|৩৫}}</noinclude> a9g52fxm1v24zsnvuqjau9fme17b3av 104 84284 252573 227187 2026-06-04T13:24:26Z BabulB 104 252573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}কিন্তু মানুহৰ কল্পনা কদা-কাশ্চিৎহে সত্যত পৰিণত হয়। ডাক্তৰৰ ঔষধ, মালতীৰ শুশ্ৰূষা, নৰেশ্বৰৰ প্ৰাৰ্থনা সকলোকে নিষ্ফল কৰি চতুৰ্থ দিনব পুৱা নৰেন ঢুকাল। বংশ পৰিয়ালৰ কেইজনমানে শৱ সংকাৰ কৰিলেহি; দহা-কাজ শেষ নোহোৱালৈকে নৰেনৰ তিৰোতাৰ বা-বাতৰি ললে। কিন্তু আনৰ শোকত সৰহ দিন সহানুভূতি জনাবলৈ কাৰো অৱসৰ নাই। অভাৱ অনাটনৰ এশ এটা সমস্যাই প্ৰত্যেকৰে জীৱন জ্বলা-কলা কৰি মাৰিছে; তেনেস্থলত পৰৰ শোকত ম্ৰিয়মান হবলৈ সময় বা আছে কত? দিন যোৱাৰ লগে লগে মালতীৰ শোক বেজাৰৰ ভূ-ভা লোৱা মানুহ পাতলিল। সদ্য বিধবা মালতীয়ে অকলে থাকিবলৈ ভয় কৰাত দেৱেশ্বৰে পুতেক নৰেশ্বৰক মালতীৰ ঘৰত ৰাতি শুবলৈ নিৰ্দেশ কবিলে। {{gap}}মানুহৰ বিপদ-বেজাৰ, দুখ-দুৰ্গতি চুবুৰীয়াৰ সহায়- সহানুভূতিত পাতলে। মালতীৰ ক্ষেত্ৰত কিন্তু বিপৰীত ঘটিল। উগ্ৰ স্বভাৱ আৰু চোকা সমালোচক হোৱাত গাৱঁৰ বহুতৰে নৰেন শত্ৰু হৈছিল। অন্যায়-অত্যাচাৰ বহু সময়ত সমাজৰ এক শ্ৰেণীৰ মানুহৰ প্ৰশ্ৰয়ত বাঢ়ে। নিজব স্বাৰ্থ জড়িত থকাৰ হেতু অন্যায়-অবিচাৰৰ বিপক্ষে যুদ্ধ কৰা সকলক এই শ্ৰেণীৰ মানুহে হিংসা কৰে। নৰেনৰ কাৰণে মালতীও ওচৰ চুবুৰীয়াৰ অপ্ৰিয় ভাজন হৈছিল। মালতীৰ স্বামীসুখ, শিক্ষাৰ গৌৰৱ অৰ্থ অনাটনৰ অনাভাব—দুখীয়া চুবুৰীয়াৰ চকুৰ শূল হৈছিল। তুলা-তৰ্জ্জুৰে হিচাব কৰা ভগৱানে মালতীক উপযুক্ত শাস্তিকে<noinclude>{{center|৩৬}}</noinclude> lvmzzx0q4x0ii9o0pooq3sl6gbwjmht 252576 252573 2026-06-04T13:27:28Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 252576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}কিন্তু মানুহৰ কল্পনা কদা-কাশ্চিৎহে সত্যত পৰিণত হয়। ডাক্তৰৰ ঔষধ, মালতীৰ শুশ্ৰূষা, নৰেশ্বৰৰ প্ৰাৰ্থনা সকলোকে নিষ্ফল কৰি চতুৰ্থ দিনৰ পুৱা নৰেন ঢুকাল। বংশ পৰিয়ালৰ কেইজনমানে শৱ সংকাৰ কৰিলেহি; দহা-কাজ শেষ নোহোৱালৈকে নৰেনৰ তিৰোতাৰ বা-বাতৰি ললে। কিন্তু আনৰ শোকত সৰহ দিন সহানুভূতি জনাবলৈ কাৰো অৱসৰ নাই। অভাৱ অনাটনৰ এশ এটা সমস্যাই প্ৰত্যেকৰে জীৱন জ্বলা-কলা কৰি মাৰিছে; তেনেস্থলত পৰৰ শোকত ম্ৰিয়মান হবলৈ সময় বা আছে কত? দিন যোৱাৰ লগে লগে মালতীৰ শোক বেজাৰৰ ভূ-ভা লোৱা মানুহ পাতলিল। সদ্য বিধবা মালতীয়ে অকলে থাকিবলৈ ভয় কৰাত দেৱেশ্বৰে পুতেক নৰেশ্বৰক মালতীৰ ঘৰত ৰাতি শুবলৈ নিৰ্দেশ কৰিলে। {{gap}}মানুহৰ বিপদ-বেজাৰ, দুখ-দুৰ্গতি চুবুৰীয়াৰ সহায়- সহানুভূতিত পাতলে। মালতীৰ ক্ষেত্ৰত কিন্তু বিপৰীত ঘটিল। উগ্ৰ স্বভাৱ আৰু চোকা সমালোচক হোৱাত গাৱঁৰ বহুতৰে নৰেন শত্ৰু হৈছিল। অন্যায়-অত্যাচাৰ বহু সময়ত সমাজৰ এক শ্ৰেণীৰ মানুহৰ প্ৰশ্ৰয়ত বাঢ়ে। নিজৰ স্বাৰ্থ জড়িত থকাৰ হেতু অন্যায়-অবিচাৰৰ বিপক্ষে যুদ্ধ কৰা সকলক এই শ্ৰেণীৰ মানুহে হিংসা কৰে। নৰেনৰ কাৰণে মালতীও ওচৰ চুবুৰীয়াৰ অপ্ৰিয় ভাজন হৈছিল। মালতীৰ স্বামীসুখ, শিক্ষাৰ গৌৰৱ অৰ্থ অনাটনৰ অনাভাব—দুখীয়া চুবুৰীয়াৰ চকুৰ শূল হৈছিল। তুলা-তৰ্জ্জুৰে হিচাব কৰা ভগৱানে মালতীক উপযুক্ত শাস্তিকে<noinclude>{{center|৩৬}}</noinclude> r7wgigkytfr71rgsm4disxqepb8cnd7 104 84285 252578 227189 2026-06-04T13:30:32Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 252578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>বিহিলে—এয়ে গঞাৰ ধাৰণা হল। নৰেনৰ ঘৰৰ লগত দেৱেশ্বৰহঁতৰ সনাপিঠাও মানুহে সহিব নোৱাৰিছিল; সঁচাই- মিছাই নানা কথা ৰটিছিল। ধন-সম্পত্তি বৃদ্ধিৰ লগে লগে মানুহৰ শত্ৰুৰ সংখ্যাও বাঢ়ে। অকস্মাতে এদিন ওজাৰ ঘৰ স্বৰ্গদেৱৰ কৃপাত ধন-সম্পত্তিৰে জয়জয় ময়ময় হোৱাত চকু চৰহা এদল মানুহে হকে-বিহকে তেওঁলোকৰ বিৰোধিতা কৰিলে। সেই দিনৰপৰা যশ-গৌৰৱৰ লগে লগে ওজা পৰিয়ালৰ নামত নানা অপবাদ অপযশ জড়িত হল। বেজালি কৰি ওজাঘৰে ৰাজ কাৰেঙত নেলাগে সাধাৰণ ঘৰতো গৰ্ভপাত ভ্ৰূণ হত্যাত লিপ্ত থকা একেবাৰে মিছা নহয়; ওজা পৰিয়ালৰ ডেকা-গাভৰুৰ অবৈধ প্ৰণয় কাহিনীৰ বিষয়েও মানুহে কোৱাকুই কৰে। ওজা পৰিয়ালে নিজেই সাপ হৈ খোটে, বৈদ্য হৈ জাৰে। তুঁহ জুইৰ দৰে এইবোৰ মানুহৰ মনত উমাই উমাই জ্বলি থাকে; বতাহ পালে কেতিয়াবা সৰ্ব্বগ্ৰাসী হয়। অপবাদ প্ৰমাণ কৰিব নেলাগে; বিনা বিচাৰেই মানুহে বিশ্বাস কৰে। সীতাৰ নিৰ্ব্বাসনো এনে স্বতঃসিদ্ধ অপবাদৰে ফল। {{gap}}নৰেনৰ বিধবা গাভৰুজনীৰ ঘৰলৈ দেৱেশ্বৰে অহা-যোৱা কৰা কথাটো চুবুৰীয়াৰ চকুত বিষসদৃহ লাগিছিল। গাৱঁত বৰলা থাকিলে বিধবা নষ্ট হয়। নৰেশ্বৰেই বা ৰাতি-দিন মালতীৰ ওচৰত পৰ দি থকাৰ দৰ্কাৰ কি? সাপৰ সৰুবৰ নাই। নৰেশ্বৰ ৰখীয়া নোহোৱা হেঁতেন চৰিত্ৰহীন গাৱঁৰ দুই-চাৰিজন ডেকাই মালতীৰ কাষ চাপিবলৈ চেষ্টা কৰিব পাৰিলেহেঁতেন;<noinclude></noinclude> 59we4pou5yjaz40r693ai1m4b85ne1i 104 84286 252579 227196 2026-06-04T13:33:18Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 252579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>সংকল্পত বাধা পৰাত এওঁলোকেই সাধু হল। তাহাঁতৰ মুখে মুখেই নোহোৱা কথাও সঁচা হল। মানুহৰ মুখে মুখে বাগৰি সাধুকথা দীঘল হোৱাৰ দৰে ইটোৰ সিটোৰপৰা মালতী নৰেশ্বৰৰ সম্বন্ধ মনোৰঞ্জক হৈ বিয়পি পৰিল। মালতী নৰেশ্বৰেনো কি কথা-বতৰা পাতে, কি কৰে—সময় নাই, অসময় নাই চেগ বুজি চুবুৰীয়া তিৰোতাই ভুমুকিয়াই চাই যায়হি। পুৱা-গধুলি লৰা-ছোৱালীক মালতীৰ ঘৰলৈ পঠিয়ায়—তাইনো নৰেশ্বৰৰ লগত কি কৰিছে তাৰ উমান লবলৈ। ওচৰ চুবুৰীয়াৰ কণ কণ লৰা-ছোৱালীবোৰে বিনা সংকোচে মালতীৰ ভিতৰ বাহিৰত ইটো-সিটো বস্তু লাৰি-চাৰি খিটখিটাই ফুৰে। এষাৰ মাত-মাতিবলৈ মালতীৰ সাহস নাই। {{gap}}দিন যোৱাৰ লগে লগে মালতীৰ বেজাৰ কিঞ্চিত পাতলি জাৰকালিৰ পুখুৰীৰ পানীৰ দৰে ওপৰ তপত অন্তৰ শোকত ঠেৰেঙা লাগিল। ইটো-সিটো বা-বাতৰি আনি, ইখন-সিখন হাঁহি ধেমালিৰ কথা কৈ নৰেশ্বৰে মালতীৰ শোক বেজাৰ পাহৰাবলৈ চেষ্টা কৰে। আনৰ মৰম পালে, নিজেও মৰম বিলাব পাৰিলে মন সুখী হয়। নৰেশ্বৰক ভায়েকৰ দৰে গ্ৰহণ কৰি আৰু নৰেশ্বৰৰ পৰাও তাৰ প্ৰতিদান পাই মালতীয়ে কিছু সান্ত্বনা লভিলে। {{gap}}মালতীয়ে সৰহ খিনি সময় ধৰ্ম্ম-গ্ৰন্থ পঢ়ি কটায়। জীৱন- মৰণ সম্বন্ধীয় আগেয়ে নুবুজা তত্ত্ববোৰ বুজা বুজা যেন বোধ হল। নিজৰ দুখে সেইবোৰৰ অৰ্থ উপলব্ধিত সহায় কৰিলে।<noinclude>{{center|৩৮}}</noinclude> 70b3iisdvh43kklas9nludmxr94aw92 104 84287 252580 227197 2026-06-04T13:34:44Z BabulB 104 252580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>নিসঙ্গ জীৱন সঙ্গী মধুৰ কৰাত, শোক-বেজাৰ জৰ্জৰিত মন শান্ত কৰাত, শাস্ত্ৰ পৰম সুহৃদ। সময় আবেলি। আবেলিটো স্কুলৰ শেষ ঘণ্টা; শেষৰ ঘণ্টাত ছাত্ৰৰ পাঠ্যপুথিত মন নবহে; শিক্ষকে কি কয় তাক শুনিও নুশুনে। উৎসুক উত্ৰাৱল হৈ অপেক্ষা কৰে ছুটীৰ শেষ ঘণ্টাৰ ধ্বনিলৈ। পঢ়াশালীৰ শেষ ঘণ্টাৰ দৰে মালতীৰ আবেলিটিও অস্থিৰ, অমনোযোগী। মালতীয়ে আবেলিটো ঘৰৰ বনবাৰি এখনতো মন বহুৱাব পৰা নাই। কুটা এগছো তুলি লবৰ ইচ্ছা যোৱা নাই। দুৱাৰ দলিত বহি খলিগুটি খেলি খৰিয়াল কৰা লৰা-ছোৱালী কেইটালৈ অন্যমনস্কভাবে মাথোন চাই আছে। নৰেশ্বৰে এনেতে ওলাই মালতীৰ বিষাদ মূৰ্ত্তিৰ মুখত হাঁহি ফুটাবলৈ মাত দিলে,—“খুড়ীদেউ, তুমিও ইহঁতৰ লগতে খলিগুটিৰ খেলত বহি নোযোৱা কিয়?” {{gap}}“মই বুঢ়ীজনীৰ এতিয়া খলিগুটি খেলাৰ বয়স আছে?” গহীনাই মালতীয়ে উত্তৰ দিলে। {{gap}}মুখখন পূৰ্ব্বতকৈ ৰঙ্গিয়াল আৰু হাঁহিটো উজ্জ্বল কৰি উচ্চতাবে বয়স নিৰ্ণয় কৰিবলৈ মালতীৰ সমুখাসমুখিকৈ থিয় হৈ নৰেশ্বৰে কলে, “চাওঁ, পোন হোৱা। তুমিনো মোতকৈ কিমান বুঢ়ী হলা জুখি চাওঁ। {{gap}}নাপিতৰ নিৰ্দ্দেশত মূৰ পোন কৰাৰ দৰে মালতীয়ে ডিঙি পোন কৰি হাঁহি মাৰি নৰেশ্বৰলৈ চালে। দুৱাৰদলিত খলি গুটি খেলি থকা পিজৌৰ জীয়েক ভৱানীয়ে শহাৰ দৰে কাণ থিয়<noinclude>{{center|৩১}}</noinclude> qhg3tdn2hez65fa0gbkjfnh72e7vehj 252581 252580 2026-06-04T13:36:23Z BabulB 104 252581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>নিসঙ্গ জীৱন সঙ্গী মধুৰ কৰাত, শোক-বেজাৰ জৰ্জৰিত মন শান্ত কৰাত, শাস্ত্ৰ পৰম সুহৃদ। {{gap}}সময় আবেলি। আবেলিটো স্কুলৰ শেষ ঘণ্টা; শেষৰ ঘণ্টাত ছাত্ৰৰ পাঠ্যপুথিত মন নবহে; শিক্ষকে কি কয় তাক শুনিও নুশুনে। উৎসুক উত্ৰাৱল হৈ অপেক্ষা কৰে ছুটীৰ শেষ ঘণ্টাৰ ধ্বনিলৈ। পঢ়াশালীৰ শেষ ঘণ্টাৰ দৰে মালতীৰ আবেলিটিও অস্থিৰ, অমনোযোগী। মালতীয়ে আবেলিটো ঘৰৰ বনবাৰি এখনতো মন বহুৱাব পৰা নাই। কুটা এগছো তুলি লবৰ ইচ্ছা যোৱা নাই। দুৱাৰ দলিত বহি খলিগুটি খেলি খৰিয়াল কৰা লৰা-ছোৱালী কেইটালৈ অন্যমনস্কভাবে মাথোন চাই আছে। নৰেশ্বৰে এনেতে ওলাই মালতীৰ বিষাদ মূৰ্ত্তিৰ মুখত হাঁহি ফুটাবলৈ মাত দিলে,—“খুড়ীদেউ, তুমিও ইহঁতৰ লগতে খলিগুটিৰ খেলত বহি নোযোৱা কিয়?” {{gap}}“মই বুঢ়ীজনীৰ এতিয়া খলিগুটি খেলাৰ বয়স আছে?” গহীনাই মালতীয়ে উত্তৰ দিলে। {{gap}}মুখখন পূৰ্ব্বতকৈ ৰঙ্গিয়াল আৰু হাঁহিটো উজ্জ্বল কৰি উচ্চতাৰে বয়স নিৰ্ণয় কৰিবলৈ মালতীৰ সমুখাসমুখিকৈ থিয় হৈ নৰেশ্বৰে কলে, “চাওঁ, পোন হোৱা। তুমিনো মোতকৈ কিমান বুঢ়ী হলা জুখি চাওঁ। {{gap}}নাপিতৰ নিৰ্দ্দেশত মূৰ পোন কৰাৰ দৰে মালতীয়ে ডিঙি পোন কৰি হাঁহি মাৰি নৰেশ্বৰলৈ চালে। দুৱাৰদলিত খলি গুটি খেলি থকা পিজৌৰ জীয়েক ভৱানীয়ে শহাৰ দৰে কাণ থিয়<noinclude>{{center|৩১}}</noinclude> trnvzcc1vnccwyq5vx3mz8vito4nbsy 104 84288 252582 227199 2026-06-04T13:37:36Z BabulB 104 252582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কৰি মালতী নৰেশ্বৰৰ কথোপকথন আলেঙে আলেঙে শুনি আছিল। হাতৰে গুটি লিৰিকি-বিদাবি আছিল যদিও চকুৱে পিৰিক পাৰককৈ মালতীকহে লক্ষ্য কৰিছিল। নৰেশ্বৰৰ বুকুত মালতীৰ বুকুৰ সংযোগৰ উপক্ৰমত ভৱানীয়ে নোপোৱা ৰহস্যৰ সম্ভেদ পালে। হাতৰ গুটি খলিত দলিয়াই মাকক বিচাৰি পোৱা কথাৰ বতৰা দিবলৈ উত্ৰাৱল হৈ দৌৰ মাৰিলে; লৰৰ কোবত মাটী বৰণীয়া চুটি কাচুটি কেইবাৰ যে নখহিল! ভৱানীয়ে কি দেখিলে, কি শুনিলে তাৰ অনুসন্ধান প্ৰয়োজনীয় বুলি কোনেও নেভাবিলে। প্ৰচাৰ পত্ৰিকাৰ দৰে তিৰোতাৰ মুখে মুখে মুহূৰ্ত্ততে ঘটনাটি জনাজাত হল। ঘটনাটি শুনি অভিজ্ঞ দুই এগৰাকীয়ে পদ-পুথিৰ বচন আওবালে; ‘অৰ্জ্জুনে বোলন্ত শুনিয়োক যুৱৰাজ। সাক্ষাতে দেখিলে দৃষ্টান্তৰ কিবা কাজ।' জুইৰ ফিৰিঙতিৰ দৰে মুহূৰ্ত্ততে ঘটনাটো গোটেই গাৱঁত চিটিকি পৰিল। গাভৰু বিধবা গাৱঁত থাকিলে ডেকাৰ চৰিত্ৰ নষ্ট স্বাভাৱিক। বন্ধ্যা-বিধবা-অপবাদ, জ্ঞানীলোকে বোলে ই তিনোও আপদ। অপবাদে মহাদেৱৰো আসন লৰায়, নৰেশ্বৰ নগন্য নিগনি মাত্ৰ। {{gap}}ব্যভিচাৰ বাঢ়িবলৈ দিলে সমাজব ক্ষয়; তপতে তপতে ঘটনাটো বিচাৰ কৰি দোষীক শাস্তি বিহিব লাগে। প্ৰেমৰ বাপেক মহীধৰ গাৱঁৰ মুখিয়াল লোক। তেওঁকে মুখ্য কৰি কথাটো সিদ্ধান্ত কৰিবলৈ দুই-এজনকৈ গঞাই প্ৰেমৰ পিতাকৰ কাষত শকুনি-চক্ৰান্ত পাতিলেগৈ। চাওঁতে চাওঁতেই<noinclude>{{center|৪০}}</noinclude> ryxms05gezdpb852ivl3eic9nw1vovb 104 84289 252583 227208 2026-06-04T13:38:10Z BabulB 104 252583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>প্ৰেমহঁতৰ আগচোতালত বুঢ়া-ডেকা, লৰা-ছোৱালীয়ে জুমুৰি দি ধৰিলে। দেৱশ্বৰক সতৰ্ক কৰি দিব লাগে; মালতীকো গাৱৰপৰা মাকৰ ঘৰলৈ খেদাব লাগে। দেৱেশ্বৰৰ জীয়েকৰ লগত প্ৰেমৰ বিয়া পাতিবলৈ যো-জা চলিছে; দুদিনৰ পিছত প্ৰেমহঁত দেৱেশ্বৰৰ মিতিৰ হব; প্ৰেমৰ পিতাকেই গৈ দেৱেশ্বৰক গঞাৰ সিদ্ধান্ত জনোৱা উচিত কথা। বহু বাক বিতণ্ডাৰ পিছত সেই দিনালৈ একো সিদ্ধান্ত নহল। {{gap}}প্ৰেমই প্ৰমাদ গণিলে। নৰেনৰ মৃত্যু নোহোৱাহলে আলতীৰ লগত তাৰ বিয়া যোৱা মাহতেই হৈ গলহেঁতেন। গাৱঁৰ ভিতৰত মালতী দেখনিয়াৰ ছোৱালী। দেৱেশ্বৰৰ ঘৈণীয়েক জীয়াই থাকোতেই প্ৰেমৰ লগত আলতীৰ বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ হৈছিল। আলতীয়েও প্ৰেমলৈকে আহিবলৈ বাট চাই আছে। ইটোৰ পিচত সিটো দুৰ্ঘটনা নঘটা হলে দুয়োটাই ইমান দিনে ঘৰ-সংসাৰ পাতি বহিলহেঁতেন। প্ৰেমই ভয় কৰিলে— কিজানিবা এই কলঙ্কৰ বাবে দেৱেশ্বৰৰ ছোৱালী আনিবলৈ বাপেক মান্তি নহয়। সি লৰালৰিকৈ নিজেই দেৱেশ্বৰৰ ঘৰ ওলালগৈ। প্ৰথমতে গৈ আলতীক কোৱাত তাই ঘটনাটো বিশ্বাস নকৰিলে; সদ্যহতে বাপেকক কথাটো নজনাবলৈ বুজালে। আলতীয়ে নিজেই নৰেশ্বৰক সুধি যি হয় কৰিবলৈ গাত ললে। বাপেকৰ উগ্ৰ স্বভাৱৰ লগত আলতীৰ পৰিচয় আছে। বাপেকৰ কাণত পোনে পোনেই গৈ বাতৰিটো পৰিলে, নৰেশ্বৰৰ কি শাস্তি হব আলতীৰ কল্পনাৰো অতীত।<noinclude>{{center|৪১}}</noinclude> 2dfz70hqf1mt6ej0bbt7d6edli87nwk 104 84290 252584 227225 2026-06-04T13:39:20Z BabulB 104 252584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ধীৰে-সুস্থিৰে ডাল-পাত জোৰা লগাই নৰেশ্বৰৰ গাৰ দোষ এৰুৱাই কথাটো বাপেকক জনোৱাৰ আলতীৰ ইচ্ছা। হেলাত কাৰ্য্য নষ্ট—অপেক্ষা কৰিবলৈ প্ৰেম মান্তি নহল। নৰেশ্বৰৰ গাত সৰ্ব্ব কলঙ্ক আৰোপন কৰি, হব খোজা শহুৰেকৰ আগত প্ৰেমই ঘটনাটো বিৱৰিলে। তেজত বংশৰ উগ্ৰতা দোষ আছে; দেৱেশ্বৰে মুহূৰ্ত্ত ৰব নোৱাৰিলে; নৰেশ্বৰক মালতীৰ ঘৰৰপৰা চো চো কৰে টানি উলিয়াই মাৰ-ধাৰ কৰিলে। মালতী আৰু নৰেশ্বৰে ঘটনাটো কি প্ৰথমে ভালকৈ বুজিবই পৰা নাছিল। দেৱেশ্বৰৰ গৰ্জ্জনিত দুই-এটা ইঙ্গিত প্ৰকাশ পোৱাত তাৰেপৰা ঘটনাটো কিছু ধৰিব পাৰি মালতী পাথৰৰ মূৰ্ত্তিত ৰূপান্তৰিত হল; এনে এটা মিছা কলঙ্কৰ ৰটনাত চকুপানীৱে৷ সীহৰ দৰে গোট মাৰিলে। {{gap}}তাতকৈ ভনীয়েকক বেচি আদৰ কৰে বুলি সৰুৰে পৰা নৰেশ্বৰৰ বাপেকলৈ হিংসা; অধিক স্নেহ সি পাইছিল— মাকৰ পৰাহে। মাকৰ মৃত্যুত সেই মৰমৰপৰা বঞ্চিত হল; তদুপৰি মাক মৰা সৰু ছোৱালী বুলি বাপেকেও পিতৃহৃদয়ৰ সকলো মৰম উজাৰি দিছিল আলতীৰ ওপৰত। নৰেশ্বৰৰ ভাগ্যত পৰিল বাপেকৰ শাসন, নিৰ্দ্দেশ, উপদেশ; তাৰে পালনব তিল পৰিমাণ ক্ৰটীতে বাপেকৰপৰা ডাবি-হুকি, মাৰ ধৰ খাব লগা হোৱাত নৰেশ্বৰ স্বভাৱতে পিতৃবিদ্বেষী হৈ উঠিছিল। বাপেকৰ নিষ্ঠুৰ শাসনৰ মাজত মালতীৰ ওচৰতে মাকৰ পৰা হেৰোৱা মৰম ফেৰা পাবলৈ সি আশা কৰিছিল।<noinclude>{{center|৪২}}</noinclude> aekjqsai5v2eag01pgrwg2d4h7icfzn 104 84291 252600 252183 2026-06-04T14:48:20Z BabulB 104 252600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />নোসোধা নোপোছাকৈ বাপেকে তাক মাৰ ধৰ কৰাত সি দুখ পোৱা নাছিল; তেনে শাস্তি সি বহুবাৰ খাইছে। যৌৱনৰ দুৱাৰদলিত থিয় দিব খোজা নৰেশ্বৰৰ অন্তৰত অপমান, অভিমান ক্ষোভ মৰিশালীৰ সৰ্ব্বভুক জুইৰ দৰে দপদপাই জ্বলি উঠিল মাতৃস্নেহা মালতীৰ অকাৰণ অপমানত। নিৰ্দ্দয় বাপেকৰ অত্যাচাৰৰপৰা চিৰদিনৰ কাৰণে হাত সাৰিবৰ বহু পন্থাৰ কথাকে নৰেশ্বৰে ভাবিলে। শেষত নিজৰ পিন্ধা কাপোৰ দুডোখৰমান লৈ ওজাৰ ঘৰৰ শেষ সন্তান ৰাতিতে পৈতৃক ভেটীৰ পৰা পলাল। নৰেশ্বৰ কলৈ পলাল—কোনেও নেজানিলে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{larger|'''তিন'''}}}} {{gap}}ৰাতিটো নৰেশ্বৰে সাৰসুৰ নোহোৱাকৈ ঘঁৰিয়াল পৰা দি বিছনাত পৰি থাকিল। ঢলপুৱাৰ লগে লগে ঘৰৰ চালত ঘন চিৰিকাৰ কিলকিল কোলাহলত ধৰমৰ কৈ উঠি বহিল। চকু মোহাৰি মোহাৰি সি নো ক'ত আছে সুঁৱৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। কাষৰ বিছনাত শুই থকা ৰহমতক দেখি ৰাতিব ঘটনালৈ চাঁত কৰে মনত পৰিল। লাহে লাহে উঠি দুৱাৰখন মেলি বাহিৰ ওলাল। সেউজীয়া বাগিচাৰ ওপৰত অকণ অকণকৈ সোণালী পোহৰে সৌৰভ ছটিয়াইছে; চাৰিও পিনৰ ঘৰ দুৱাৰ, গছ গছনিবোৰ কেতিয়াও নেদেখা দৃশ্যৰ দৰে সি ঘূৰি ঘূৰি চালে। <section end="B" /><noinclude></noinclude> ie7bcp089d47q2858yuk2hn5jff4t4t 104 84292 252590 227229 2026-06-04T14:21:26Z BabulB 104 252590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>সিহঁত থকা ঘৰটোৰপৰা কিছু আঁতৰত ডাঙৰ টিনৰ চাং বঙলা এটা; চাং বঙলাৰ আগ পিছ দুয়ো বাৰণ্ডা তাঁৰব জালেৰে বেৰা। সিহঁত থকা ঘৰত আৰু কেইটামান কুঠৰী আছে; তাৰ এটাৰো দুৱাৰ মেলা থোৱা নাই। নৰেশ্বৰে এখোজ দুখোজকৈ তাঁহাতৰ ঘৰৰ পিনে থকা সৰু কাঠৰ গেটখন মেলি বাট ওলাল। বাটত মানুহৰ সমাগম নাই; নিশা কলঘৰত পহৰা দিয়া হলৌ চোলা পিন্ধা পহৰাৱালা দুটাই হাতত হাৰিকেন লণ্ঠন, বাঁহৰ টোকোন লৈ তাৰ কাষেদিয়েই গল। দুয়োটাই নৰেশ্বৰলৈ সন্দেহৰ চকুৰে চালে। পহৰাৱালা দুটাক আগবাঢ়িবলৈ দি, সি তাহাঁতৰ পিছ ললে। অলপ দূৰ যোৱাৰ পিছত বাটত দুই-চাৰিজন মানুহ ওলোৱা দেখিলে; এজনে ভোট এড়াৰ ঠাৰিৰে দাঁত ঘঁহি ঘঁহি সুৰসুৰীয়া বাট এটাত আগবাঢ়িছিল, সঙ্গ লাভৰ আশাত নৰেশ্বৰে তাৰ পিছ ললে। সৰু জাৰণিখনৰ মাজেদি যোৱা বাটটোয়েদি ক্ষন্তেক যোৱাৰ পিছতে নৈ এখন দেখিলে। মানুহটো জাৰণিৰ মাজতে অদৃশ্য হ'ল। নৰেশ্বৰে লাহে লাহে নৈৰ কাষ পালেগৈ। {{gap}}লৰা ছোৱালী কেইটামানে নদীৰপৰা দলঙা এখন পাৰলৈ টানি উলিয়াইছিল। নৰেশ্বৰে দূৰৈৰপৰাই চালে; দলঙা টনা লৰা এটা ওখই পাখই তাৰ সমানেই হব; লগত সৰু সৰু লৰা দুটা, ছোৱালী দুজনীও। ডাঙৰ ছোৱালী জনীয়ে দলঙাৰপৰাই নৰেশ্বৰলৈ বগলিৰ দৰে ডিঙি মেলি চালে। সমবয়সীয়াৰ আকৰ্ষণে নৰেশ্বৰক লৰা ছোৱালী কেইটাৰ কাষলৈ টানি নিলে।<noinclude>{{center|৪৪}}</noinclude> 75lys6wp3cpr1981ea7kjvp15leqy95 104 84293 252589 227230 2026-06-04T14:19:55Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 252589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ইতিমধ্যে দলঙাখন পাৰৰ বালিৰ ওপৰ পালেহি; আটাই কেইটা লৰা ছোৱালীয়ে বালিত আঠুকাঢ়ি দলঙাৰ মাজৰ ডাল পাতবোৰ উলিৱালে; লগে লগে মাছবোৰে দলঙাৰ পৰা ওলাই বালিৰ ওপৰত ডেওপাৰি জঁপিয়াবলৈ লাগিল। জঁপিয়াই জঁপিয়াই পানীৰ যুৱলিলৈ যোৱা মাছ কেইটা থাপ, মাৰি ধৰি সৰু ছোৱালী জনীয়ে গীতৰ সুৰত সুধিলে— {{gap}}“দলঙা কোনে পাতিছে?” {{gap}}“আমি পাতিছোঁ।” সমস্বৰে লৰা দুটাই উত্তৰ দিলে। {{gap}}“পুঠি খলিহনা কোনে ধৰিছে?” সৰু ছোৱালী জনীয়ে সুধিলে। {{gap}}“আমি ধৰিছোঁ।” লৰা দুটাই কলে। {{gap}}“ছন্দা কোনে ধৰিছে?” {{gap}}“আমি ধৰিছোঁ।” {{gap}}“চাও চাও ছন্দাৰ চকু চাওঁ।” হাতৰ মাছটো পানীলৈ দলিয়াই দি সৰু ছোৱালীজনীয়ে পুনৰ গালে— ::::“গ'ল, গ'ল। ::::ছন্দাই গা তিয়াবলৈ গ'ল।” {{gap}}আটাই কেইটা লৰা ছোৱালীয়ে হাত চাপৰি মাৰি সমস্বৰে চিঞৰিলে৷ পুনৰ আটাই কেইটাই গছ-পাতৰ মাজৰপৰা টপাটপ মাছ গোটাই খালৈত ভৰালে। দলঙাতনো কি মাছ পৰিছে তাকে চাবলৈ নৰেশ্বৰ কাষ চাপিল; সমনীয়া এজনক ওচৰতে দেখি ডাঙৰ লৰাটোয়ে সুধিলে, – “কৰপৰা আহিছ?” {{nop}}<noinclude>{{center|৪৫}}</noinclude> o3036ltg5k4c7g29k8h8ndmab9b6ec5 104 84294 252588 227232 2026-06-04T14:18:44Z BabulB 104 252588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“গাৱঁৰ পৰা।” নবেশ্বৰে উত্তৰ দিওঁ-নিদিওঁকৈ কলে। {{gap}}“বাগিছাত কাম কৰিবি?” লৰাটোয়ে শলমাছ এটা খালৈত ভৰাইছিল; নৰেশ্বৰে উৎসুক চকুৰে খালৈটোলৈ চাই মূৰ দুপিয়াই মাথোন শলাগিলে। {{gap}}“বৰ বাবুক লগ পাইছ?” পানীমেটেকা সোপা দলঙাৰ পৰা আঁতৰাই লৰাটোৱে সুধিলে। {{gap}}“ওহো।” নৰেশ্বৰৰ চকুয়ে তেতিয়া দলঙাৰ মাজত পিত পিতালে। {{gap}}“বৰ বাবুক আঠ বজাতহে দেখা পাবি। মোৰ লগত আহিবি, চিনাই দিম।” সমৰ্থনৰ আশাত লৰাটোৱে নৰেশ্বৰলৈ চালে; সেই দৃষ্টিত সহজ বিশ্বাস, অকৃত্ৰিম বন্ধুত্বৰ ভাবেই ফুটি ওলাল। ইমানপৰ বন্ধ হৈ থকা নৰেশ্বৰৰ অন্তৰ লৰাটিৰ আগ্ৰহ আহ্লাদত মুকলি হল। নৰেশ্বৰে সংকোচৰে উত্তৰ দিলে, “মই কালি চাহাবৰ লগত আহিছোঁ।” {{gap}}চাহাব শব্দটো যেন যাদু মন্ত্ৰহে; নৰেশ্বৰৰ মুখত কথাষাৰ শুনা মাত্ৰকে দলঙাত মাছ খপিয়াই ফুৰা লৰা ছোৱালী আটাই কেইটাই আচৰিত হৈ নৰেশ্বৰৰ মুখলৈ চালে। উৎসুক মিশ্ৰিত সুৰত ডাঙৰ লৰাটিয়ে সুধিলে,—“চাহাবে কি কাম দিব?” {{gap}}“ওহোঁ, কব নোৱাৰো। ” {{gap}}অকস্মাতে ডাঙৰ ছোৱালীজনীয়ে চিঞৰিলে,—“এই লখু, বল বল, দলঙা পাতি থওঁগৈ৷” আগন্তুকে চাহাবৰ ঘৰত কাম পোৱা শুনি ছোৱালীজনীৰ অসহ্য হৈছিল—তাৰে ইঙ্গিত<noinclude>{{center|৪৬}}</noinclude> 6mc5sk3gkgk3u72w3vnf24xybgv97kr 252591 252588 2026-06-04T14:22:52Z BabulB 104 252591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“গাৱঁৰ পৰা।” নৰেশ্বৰে উত্তৰ দিওঁ-নিদিওঁকৈ কলে। {{gap}}“বাগিছাত কাম কৰিবি?” লৰাটোয়ে শলমাছ এটা খালৈত ভৰাইছিল; নৰেশ্বৰে উৎসুক চকুৰে খালৈটোলৈ চাই মূৰ দুপিয়াই মাথোন শলাগিলে। {{gap}}“বৰ বাবুক লগ পাইছ?” পানীমেটেকা সোপা দলঙাৰ পৰা আঁতৰাই লৰাটোৱে সুধিলে। {{gap}}“ওহো।” নৰেশ্বৰৰ চকুয়ে তেতিয়া দলঙাৰ মাজত পিত পিতালে। {{gap}}“বৰ বাবুক আঠ বজাতহে দেখা পাবি। মোৰ লগত আহিবি, চিনাই দিম।” সমৰ্থনৰ আশাত লৰাটোৱে নৰেশ্বৰলৈ চালে; সেই দৃষ্টিত সহজ বিশ্বাস, অকৃত্ৰিম বন্ধুত্বৰ ভাবেই ফুটি ওলাল। ইমানপৰ বন্ধ হৈ থকা নৰেশ্বৰৰ অন্তৰ লৰাটিৰ আগ্ৰহ আহ্লাদত মুকলি হল। নৰেশ্বৰে সংকোচৰে উত্তৰ দিলে, “মই কালি চাহাবৰ লগত আহিছোঁ।” {{gap}}চাহাব শব্দটো যেন যাদু মন্ত্ৰহে; নৰেশ্বৰৰ মুখত কথাষাৰ শুনা মাত্ৰকে দলঙাত মাছ খপিয়াই ফুৰা লৰা ছোৱালী আটাই কেইটাই আচৰিত হৈ নৰেশ্বৰৰ মুখলৈ চালে। উৎসুক মিশ্ৰিত সুৰত ডাঙৰ লৰাটিয়ে সুধিলে,—“চাহাবে কি কাম দিব?” {{gap}}“ওহোঁ, কব নোৱাৰো। ” {{gap}}অকস্মাতে ডাঙৰ ছোৱালীজনীয়ে চিঞৰিলে,—“এই লখু, বল বল, দলঙা পাতি থওঁগৈ৷” আগন্তুকে চাহাবৰ ঘৰত কাম পোৱা শুনি ছোৱালীজনীৰ অসহ্য হৈছিল—তাৰে ইঙ্গিত<noinclude>{{center|৪৬}}</noinclude> r197u725xwglkgcfbjrg5559cs92ec5 104 84295 252592 227233 2026-06-04T14:26:55Z BabulB 104 252592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>চিঞৰত প্ৰকাশ পালে। লখুয়ে ছোৱালীজনীৰ আহ্বানলৈ কাণ নিদি বহুদিনৰ অভিজ্ঞতাৰ ভাৱত কলে,—“বয় কাম দিব ও পাৰে?” {{gap}}নৰেশ্বৰে উত্তৰ নিদি প্ৰশ্নবোধক দৃষ্টিৰে লৰাটোলৈ মাথোন চালে। {{gap}}“বয় কাম বৰ আৰামৰ; অফিচৰ দুৱাৰ মুখত থিয় দি থাকিব লাগিব; ধুনীয়া পোছাক দিব।” {{gap}}লখু আগন্তুকৰ কাষৰপৰা নহা দেখি, ছোৱালীজনী নিজেই তাহাত দুয়োৰ মাজত থিয় হলগৈ। ভনীয়েকলৈ চাই লখুয়ে উৎসাহেৰে কলে, “চনিয়া, ইয়াক বয় কৰিবলৈ চাহাবে গাৱঁৰ পৰা আনিছে।” {{gap}}হাটত মনোহাৰী বস্তু পৰীক্ষা কৰা দি চনিয়াই নৰেশ্বৰৰ ভৰিৰপৰা মূৰলৈকে নিৰীক্ষণ কৰিলে; দুবাৰ তিনিবাৰ চকুহাল বহলকৈ মেলি চাই মুখ ভেঙুচালি কৰি কলে, “ইস্, চাহাবে বয় কৰিবলৈ মানুহ বিচাৰি নেপালে। এই জপৰামূৰীয়াটোক বয় কৰিব? তাৰ গাটো গাৱঁলীয়া গাৱঁলীয়া গোন্ধাই আছে।” জোঙা নাকটো ওপৰলৈ কৰি চনিয়াই দূৰৈৰপৰা গোন্ধ ললে। {{gap}}লাজ সংকোচ নোহোৱাকৈ ছোৱালীজনীয়ে চোৱাত নৰেশ্বৰ অপ্ৰতিভ হৈছিল; তাইৰ কথাত সি কেচুটোৰ দৰে লেউসেউ হল। ভনীয়েকৰ ভেঙুচালিত নতুনকৈ পাতিব খোজা বন্ধুত্ব ভাঙে বুলি লখুৱে লৰালৰিকৈ মাত দিলে, – “তোৰ কাজিয়া কৰা স্বভাৱটো নুগুচিল। বল, বল; দলঙাখন পানীত নমাই<noinclude>{{center|৪৭}}</noinclude> h4svoskjohnfj70bknev3xyozp0cs62 104 84296 252594 227235 2026-06-04T14:40:01Z BabulB 104 252594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>থৈ আহোঁগৈ৷” ভনীয়েকৰ লগত দুখোজমান দলঙাৰ পিনে গৈ পুনৰ ঘূৰি আহি লখুয়ে নৰেশ্বৰক সুধিলে, “তোৰ নাম কি?” {{gap}}“নৰেশ্বৰ।” {{gap}}“মই লখু। আমি পুৰণা লাইনৰ মানুহ। লখুৰ ঘৰ বুলিলেই মানুহে চিনাই দিব। ৰাতি খাই-বই আমাৰ লাইনত আহিবি। লাইনৰ মানুহৰ লগত চিনাকী হব।” বন্ধুত্বৰ হাঁহি এটা এৰি থৈ লখু নৈৰ যুঁৱলিলৈ গ'ল। ভায়েক ভনীয়েকহঁতে ইতিমধ্যেই লেখি লেখি খালৈত মাছ ভৰোৱা শেষ কৰি। “দলঙা ইয়াত নেপাতো। আগৰ ঘূলিটোৰ ওচৰলৈ নিওঁ, বল। ইয়াত ডাঙৰ মাছ নুঠেই।” ককায়েকৰ উত্তৰলৈ বাট নেচাই চনিয়াই নিজে নিজেই হুৰ হুৰকৈ পানীলৈ দলঙাখন টানি নিলে। “চনিয়া, ৰ, ৰ। গছৰ পাত কিছু সুমুৱাই দিওঁ। নহলে মাছ সৰকি যাব। আহ্ আহ; দুখু টিপু তহঁত মোৰ লগত আহ। গছৰ ডাল কঢ়িয়াবি।” চনিয়া আৰু জিতেৰীক দলঙাৰ ওচৰত থৈ বাকী তিনিটা ওচৰৰ জাৰণিলৈ গছৰ ডাল-পাত আনিবলৈ গ'ল। {{gap}}যি বাটেই আহিছিল সেই বাটেই নৰেশ্বৰ ঘূৰি গ'ল; চাৰিও পিনে পোহৰৰ সৌৰভ বিয়পি পৰিছে। ওখ ওখ জোপোহা গছবোৰৰ শিৰত সূৰ্যাৰ পোহৰ জলমলাইছে; উৰি যোৱা চৰাইৰ পাখিত সোণালী ৰহন। সূৰ্য্যোদয়ৰ সৌন্দৰ্য্য নৰেশ্বৰে জীৱনত<noinclude></noinclude> eld2v6fntpktn227cinwqe3ahtpcj7i 104 84297 252596 227262 2026-06-04T14:42:55Z BabulB 104 252596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>যেন আজিহে প্ৰথম আবিষ্কাৰ কৰিলে। লাহে লাহে চাহ-গছবোৰ তাৰ চকুত পৰিল—শাৰী শাৰীকৈ সজাই থোৱা একোখন একোখন সেউজীয়া ছবিহে। সদায় দেখা সেউজীয়া ঘাঁহেও নৰেশ্বৰৰ অন্তৰত আজি এক নতুন অনুভূতিৰ সৃষ্টি কৰিলে। গছ-গছনি, ঘাঁহ-বন, চৰাই-চিৰিকতি যে ইমান ধুনীয়া এই নতুন পৰিবেশতহে তাৰ প্ৰথম বোধ হল। {{gap}}বিস্ময়ৰে চাৰিওপিনে চাই চাই নৰেশ্বৰ নিজৰ ঘৰৰ পিনে আগবাঢ়ি গল। চাহাবৰ বঙলাৰ চৌহদত কৰ্ম্মব্যস্ততা। কোট পাইজামা পিন্ধি ৰহমত চাহাবৰ বঙলাৰ বাৰাণ্ডাত; দুটা মানুহে বঙলাৰ সন্মুখৰ ঘাঁহনিত পৰিথকা সৰাপাত বুটলিছে। ঘাঁহৰ আদৰ জীৱনত সি এই প্ৰথম দেখিলে। নৰেশ্বৰ শোৱা ঘৰটোৰ মূধতে দমকলটো; তাৰ কাষতে আগ দিনা উঠা মটৰ গাড়ীখন ৰৈ আছে। এই অপৰিচিত পৰিবেশৰ মাজত মটৰ গাৰীখনকেই তাৰ আপোন আপোন লাগিল। অচল হোৱা এই গাৰীখনক কালি চলন-শক্তি দিয়াত তাৰো সহায় আছে; সেই কথা সি গৌৰৱেৰে অনুভৱ কৰিলে। জীৱনত ফাৰ্ষ্ট ক্লাচ গাৰী এই খনতে সি প্ৰথম উঠিছিল; মটৰখনৰ কাৰণে তাৰ মোহ জন্মাৰ সিয়ো এটি কাৰণ। মটৰখনৰ গাত স্নেহেৰে হাত বুলাই সি চিন্তিত হল। {{gap}}“কালি চাহাবে তোকেই বাটৰপৰা আনিছিল নেকি?” অকস্মাতে ড্ৰাইভাৰৰ প্ৰশ্ন শুনি সি উচপ খাই উঠিল। গাৰীৰ পৰা হাতটো এৰুৱাই উত্তৰ দিলে,—<noinclude>{{center|৪৯}}</noinclude> gk8ct79gbrkqd15s5qnn1qdbbev8ia6 252597 252596 2026-06-04T14:43:43Z BabulB 104 252597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>যেন আজিহে প্ৰথম আবিষ্কাৰ কৰিলে। লাহে লাহে চাহ-গছবোৰ তাৰ চকুত পৰিল—শাৰী শাৰীকৈ সজাই থোৱা একোখন একোখন সেউজীয়া ছবিহে। সদায় দেখা সেউজীয়া ঘাঁহেও নৰেশ্বৰৰ অন্তৰত আজি এক নতুন অনুভূতিৰ সৃষ্টি কৰিলে। গছ-গছনি, ঘাঁহ-বন, চৰাই-চিৰিকতি যে ইমান ধুনীয়া এই নতুন পৰিবেশতহে তাৰ প্ৰথম বোধ হল। {{gap}}বিস্ময়ৰে চাৰিওপিনে চাই চাই নৰেশ্বৰ নিজৰ ঘৰৰ পিনে আগবাঢ়ি গল। চাহাবৰ বঙলাৰ চৌহদত কৰ্ম্মব্যস্ততা। কোট পাইজামা পিন্ধি ৰহমত চাহাবৰ বঙলাৰ বাৰাণ্ডাত; দুটা মানুহে বঙলাৰ সন্মুখৰ ঘাঁহনিত পৰিথকা সৰাপাত বুটলিছে। ঘাঁহৰ আদৰ জীৱনত সি এই প্ৰথম দেখিলে। নৰেশ্বৰ শোৱা ঘৰটোৰ মূধতে দমকলটো; তাৰ কাষতে আগ দিনা উঠা মটৰ গাড়ীখন ৰৈ আছে। এই অপৰিচিত পৰিবেশৰ মাজত মটৰ গাৰীখনকেই তাৰ আপোন আপোন লাগিল। অচল হোৱা এই গাৰীখনক কালি চলন-শক্তি দিয়াত তাৰো সহায় আছে; সেই কথা সি গৌৰৱেৰে অনুভৱ কৰিলে। জীৱনত ফাৰ্ষ্ট ক্লাচ গাৰী এই খনতে সি প্ৰথম উঠিছিল; মটৰখনৰ কাৰণে তাৰ মোহ জন্মাৰ সিয়ো এটি কাৰণ। মটৰখনৰ গাত স্নেহেৰে হাত বুলাই সি চিন্তিত হল। {{gap}}“কালি চাহাবে তোকেই বাটৰপৰা আনিছিল নেকি?” অকস্মাতে ড্ৰাইভাৰৰ প্ৰশ্ন শুনি সি উচপ খাই উঠিল। গাৰীৰ পৰা হাতটো এৰুৱাই উত্তৰ দিলে,— {{nop}}<noinclude>{{center|৪৯}}</noinclude> ohevakeab3bqwa7st0qice6pnxczmps 104 84304 252598 227275 2026-06-04T14:45:08Z BabulB 104 252598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}"ও।" {{gap}}“গাৰীৰ কাম জান?” গাৰীৰ বনেট খুলি ড্ৰাইভাৰে সুধিলে। {{gap}}“ওহোঁ।” {{gap}}“হেণ্ডিমেনৰ কাম কৰিব পাৰিবি?” নৰেশ্বৰৰ মুখলৈ চাই ড্ৰাইভাবে এড্‌জাস্ত পাইপত হাত দিলে। নৰেশ্বৰে গাৱৰপৰা জিলালৈ দুই এবাৰ বাচত আহিছে। হেণ্ডিমেনৰ কাম নো কি কিছু কিছু অনুমান কৰিব পাৰিলে। চৰকাৰী আলিত চলা বাচ বাটে বাটে অচল হয়, হেণ্ডিমেনে ঠেলিব লাগে; বাটৰ কাষৰ জান-জুৰি নলাৰপৰা পানী কঢ়িয়াই বাল্টিৰে ৰেডিয়টৰত ঢালে; কেতিয়াবা ৰবৰৰ নলী লগাই চুহি পেট্ৰল ‘পাচ’ কৰোৱাব লাগে। কেতিয়াবা ধূলিত লুতুৰি-পুতুৰি হৈ গাৰীৰ তলত সোমাই নট বল্টু কচিব লাগে। হেণ্ডেল মাৰোঁতে ঘামত গা-মূৰ জুৰুলি জুপুৰি হয়; মূৰটো ঘূৰাই মুখত পৰা দীঘল চুলিবোৰ পিছলৈ মাৰি পঠিয়ায়। হেণ্ডিমেন শব্দটো শুনাৰ লগে লগে নৰেশ্বৰৰ মনত এই লেতেৰা ৰূপটো ভাহি উঠিল। হেণ্ডিমেনৰ গাৰ মবিলৰ ভেকেটা ভেকেট গোন্ধ তাৰ নাকত সোমাল৷ নাকটো হাতৰে মোহাৰি ঘৃণাৰে কলে, “হেণ্ডিমেন হবলৈ যাম কিয়?” {{gap}}বাগিচাৰ কুলি লৰাৰ হেণ্ডিমেন হোৱা ডাঙৰ আকাঙ্খা; ড্ৰাইভাৰে নিজেও প্ৰথমে হেণ্ডিমেন হৈহে গাৰীৰ কাম শিকিছিল। নিজৰ ব্যৱসায়ক সি যথেষ্ঠ উচ্চ স্থান দিয়ে।<noinclude>{{center|৫০}}</noinclude> k53e900uwbdoob1x87f3nn400skcckk 104 84305 252599 227277 2026-06-04T14:47:17Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 252599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>নিৰ্ব্বোধৰ দৰে নাঙল আৰু গৰুৰ পিছে পিছে ঘূৰি ফুৰাতকৈ যন্ত্ৰ এটাক শাসন কৰা ডাঙৰ কাম। গাৱঁলীয়া লৰা এটাই এই সম্মানিত ব্যৱসায়ক তাচ্ছিল্য কৰাত অপমান বোধ কৰি ড্ৰাইভাৰে গেঙেৰি মাৰি উত্তৰ দিলে,— {{gap}}“চাহাবে তোক কলঘৰৰ বাবু কৰিবলৈ আনিছে?” নৰেশ্বৰৰ ওপৰত উঠা খংটো তীব্ৰ কৰিবৰ অৰ্থে ড্ৰাইভাবে ঘটংকৈ বনেটখন বন্ধ কৰিলে। নিজব শক্তি আৰু ক্ষমতাৰ পৰিচয় দিবলৈ হেণ্ডেল মাৰি মটৰ ষ্টাৰ্ট দিলে; গোঁ গোঁ শব্দ হ'ল। {{gap}}নৰেশ্বৰে দমকলৰ পানীৰে মুখ-হাত ধোৱা শেষ কৰি কুঠৰীলৈ খোজ ললে। {{center|{{larger|'''চাৰি'''}}}} {{gap}}নৰেশ্বৰ ৰাতি শোৱা বিছনাখনত বহিল; ঘৰ ত্যাগ কৰা কেইদিন হ'ল হিচাব হেৰাল। এই কেইদিন সি কেইবা ঠাইতো আশ্ৰয় লৈছিল। এৰাতি কোনোবা গাৱঁৰ নামঘৰৰ পিৰালিতে ৰাতিটো কটাইছিল। চোৰ দুটাই ৰাতিৰ অন্ধকাৰৰ মাজত তাক দেখি কেনেকৈ লব মাৰিছিল—সেই ঘটন৷ মনলৈ অহাত নৰেশ্বৰৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙিল। ঘৰৰপৰা ওলোৱা দিন ধৰি তাৰ ভালকৈ টোপনি অহা নাই; যোৱা নিশাহে নিশ্চিন্তভাৱে শুইছে। গাৱঁৰ লগত সম্বন্ধ নোহোৱা সমাজ এখন পাই তাৰ ভালেই লাগিছে; গাৱঁৰ পৰিবেশত গাটো বিছাই ডকাদি ডাকে। চাহাব-মেমৰ লগত যোৱা নিশা হোৱা সাক্ষাতৰ কথা<noinclude>{{center|৫১}}</noinclude> ok48fiz4dr2tjyeeyeilg6t9qdgnicf 252601 252599 2026-06-04T14:50:25Z BabulB 104 252601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />নিৰ্ব্বোধৰ দৰে নাঙল আৰু গৰুৰ পিছে পিছে ঘূৰি ফুৰাতকৈ যন্ত্ৰ এটাক শাসন কৰা ডাঙৰ কাম। গাৱঁলীয়া লৰা এটাই এই সম্মানিত ব্যৱসায়ক তাচ্ছিল্য কৰাত অপমান বোধ কৰি ড্ৰাইভাৰে গেঙেৰি মাৰি উত্তৰ দিলে,— {{gap}}“চাহাবে তোক কলঘৰৰ বাবু কৰিবলৈ আনিছে?” নৰেশ্বৰৰ ওপৰত উঠা খংটো তীব্ৰ কৰিবৰ অৰ্থে ড্ৰাইভাবে ঘটংকৈ বনেটখন বন্ধ কৰিলে। নিজব শক্তি আৰু ক্ষমতাৰ পৰিচয় দিবলৈ হেণ্ডেল মাৰি মটৰ ষ্টাৰ্ট দিলে; গোঁ গোঁ শব্দ হ'ল। {{gap}}নৰেশ্বৰে দমকলৰ পানীৰে মুখ-হাত ধোৱা শেষ কৰি কুঠৰীলৈ খোজ ললে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{larger|'''চাৰি'''}}}} {{gap}}নৰেশ্বৰ ৰাতি শোৱা বিছনাখনত বহিল; ঘৰ ত্যাগ কৰা কেইদিন হ'ল হিচাব হেৰাল। এই কেইদিন সি কেইবা ঠাইতো আশ্ৰয় লৈছিল। এৰাতি কোনোবা গাৱঁৰ নামঘৰৰ পিৰালিতে ৰাতিটো কটাইছিল। চোৰ দুটাই ৰাতিৰ অন্ধকাৰৰ মাজত তাক দেখি কেনেকৈ লব মাৰিছিল—সেই ঘটন৷ মনলৈ অহাত নৰেশ্বৰৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙিল। ঘৰৰপৰা ওলোৱা দিন ধৰি তাৰ ভালকৈ টোপনি অহা নাই; যোৱা নিশাহে নিশ্চিন্তভাৱে শুইছে। গাৱঁৰ লগত সম্বন্ধ নোহোৱা সমাজ এখন পাই তাৰ ভালেই লাগিছে; গাৱঁৰ পৰিবেশত গাটো বিছাই ডকাদি ডাকে। চাহাব-মেমৰ লগত যোৱা নিশা হোৱা সাক্ষাতৰ কথা <section end="B" /><noinclude>{{center|৫১}}</noinclude> b0aoyte0fpsgoa65trn9gs6zwp1p1ln 104 84307 252603 227281 2026-06-04T15:28:51Z BabulB 104 252603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>সদায় মানি অহা বিশ্বাস এটা হঠাতে ভাঙিবলৈ তাৰ ভয় হৈছিল; অথচ মুহূৰ্ত্তৰ পৰিচয়তে ৰহমত ইমান আপোন হৈ পৰিছিল যে তাৰ অনুৰোধ ৰক্ষা নকৰিলে স্নেহৰ অমৰ্য্যাদা হব বুলি নৰেশ্বৰৰ সৰল মনে বুজিছিল। মানুহৰ অন্তৰত বীণাৰ দৰে কেইবাড়ালো তাঁৰ থাকে; কেতিয়াবা কোনোবা ডাল মৃদু কঁপনিত বাজি উঠে। ৰহমতৰ স্নেহ পৰশে নৰেশ্বৰৰ অন্তৰ কঁপাই তুলিলে; নৰেশ্বৰে ভাতত মুখ দিলে। {{gap}}ৰাতিৰ কথাবোৰ গুণা-গঁথা কৰি থাকোঁতেই হাতত চাহ- জলপান লৈ ৰহমত কোঠাত সোমাল। কান্ধত পেলাই অনা খাকী হাফ্পেন্ট আৰু বগা কামিজ এটা নৰেশ্বৰৰ গালৈ দলিয়াই দি কলে, “মেম চাহাবে দিছে।” {{gap}}নৰেশ্বৰে কাপোৰ কেইটা নতুননে পুৰণি লিৰিকি বিদাৰি চালে। পূৰ্ব্বৰ অৱস্থা নাই যদিও নৰেশ্বৰহঁতে লোকে পিন্ধা কাপোৰ আজিও নিপিন্ধে। প্ৰাচীন আভিজাত্য চূৰমাৰ কৰি সি নিজেই নতুনকৈ নিজৰ ভাগ্য ৰচনা কৰিবলৈ আহিছে। ভাগ্যৰ আৰু বা কিমান পৰিবৰ্ত্তন ঘটে? এটা এটাকৈ কত নিষিদ্ধ কাম কৰিব লাগিব? পুৰণি নীতি নিয়ম ভাঙিব লাগিব? সি ঘৰ এৰা নাই,— সংগ্ৰামলৈহে যেন ওলাই আহিছে। কথাটো ভাবি তাৰ হাঁহি উঠিল। {{gap}}চাহ জলপানৰ কাপ-ঠাল জোবা নৰেশ্বৰৰ হাতত তুলি দি ৰহমতে নিৰ্দেশৰ সুৰত কলে, “পেন্ট-কামিজ পিছত পিন্ধিবি, এতিয়া চাহ খাই ল।” {{nop}}<noinclude>{{center|৫৩}}</noinclude> nft9zv9cu70ddvp7zakcs9k7pbtydnb 104 84308 252604 227284 2026-06-04T15:29:28Z BabulB 104 252604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}চকুৰ কোণেৰে হাঁহি যোগ দিলে, “ৰহমতৰ হাতৰ চাহ খালেও জাত যাবনে কি? এইয়া ৰুটি মেমচাহাবে পঠাইছে, তোৰ দেখিছোঁ বাদছাহী কপাল।” {{gap}}ৰহমতৰ হাতৰপৰা কাপ-ঠালজোৰা লৈ নৰেশ্বৰে ৰুটি এটুকুৰা ছিঙি মুখত দিলে। নিজৰ বিছনাত তপিনাটো থৈ চিগাৰেটটো জ্বলাই ৰহমতে পুনৰ কলে,—“মেম চাহাবে নাপিতলৈ খবৰ দিছে; নাপিত আহিলে চুলি কটাই লবি— একেবাৰে ‘বয় কাট'।” {{gap}}চাহৰ কাপৰপৰা মূৰ তুলি ব্যাখ্যা বিচাৰি নৰেশ্বৰে প্ৰশ্ন কৰিলে, “বয় কাট কি?” {{gap}}“মেম চাহাবে তোক বয় কৰিছে; পিছে ভালুকৰ দৰে জপৰা চুলি মলিয়ন চুৰিয়াৰে মেম চাহাবৰ শোৱনী কোঠাত সোমাবলৈ দিব বুলি ভাবিছ হবলা? বয়ৰ দৰে চুলি ছাটি গা-পা ধুই ছাফা হৈ ল।” কথাষাৰ কৈ ৰহমতে গাটো হলাই চিগাৰেটত দীঘল হোপা এটি মাৰিলে {{gap}}“বয় হলে কি কৰিব লাগিব?” {{gap}}“মেম চাহাবক সাত বজাত পালেং টি দিবি। মেমচাহাব বিছনাৰপৰা উঠিলে কাম্‌ৰা চাফ্ কৰিবি; আবেলি মশাৰি তৰিবি; টেবুলত লেম্প জ্বলাই থবি।” মুখৰ চিগাৰেটটো আঁতৰাই ৰহমতে কলে। {{gap}}“এতিয়ানো এইবোৰ কাম কৰে কোনে?” নৰেশ্বৰে চাহৰ কাপত শেষ ঢোক দি সুধিলে। {{nop}}<noinclude>{{center|৫৪}}</noinclude> 3399evhps3k1xxfqbfyl1hzarvmjbx4 104 84309 252605 227285 2026-06-04T15:29:57Z BabulB 104 252605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“বুধুয়ে। সি চাহাব-মেম দুয়োৰে কাম কৰে। চাহাব ৰাতি দেৰিকৈ শোৱে। মেম-চাহাবৰ টোপনি ভাঙে দেখি আজি কালি দুয়ো বেলেগ বেলেগ কামৰাত শোৱে, মেম চাহাবক সেই দেখি সুকীয়া বয় লগা হৈছে।” কথাষাৰ কৈ ৰহমতে ইঙ্গিতপূৰ্ণ চাহনিৰে নৰেশ্বৰলৈ চালে। {{gap}}“মই দেখোন এইবোৰ কাম একো নেজানো। মেমচাহাবৰ কোঠাত সোমাবলৈকে ভয় লাগিব।” ভয় হতাশৰ সুৰ নৰেশ্বৰৰ কথাত প্ৰকাশ পালে। {{gap}}“কিহৰ ভয়? দুই এদিনতে সকলো কাম শিকি লবি। বুধুয়ে তোক কেইদিনমান কাম শিকাই দিলেই হব।” {{gap}}থোৱা শেষ কৰি নৰেশ্বৰে কাপ-ঠালজোৰা মাটীতে থৈ পুনৰ সুধিলে, “এতিয়া ম‍ই কি কৰিম?” {{gap}}বহাৰ পৰা উঠিবলৈ উপক্ৰম কৰি ৰহমতে উত্তৰ দিলে,—— “আজি তোৰ কাম নাই। নাপিত আহিলে চুলি ছাটি গা ধুবি। বুধুয়ে কালিলৈ পুৱাৰপৰা কাম দেখুৱাই দিব।” {{gap}}মাটীৰ পৰা কাপ-ঠালজোৰ হাতত তুলি নৰেশ্বৰলৈ চাই কলে,—“আজিৰপৰা তোৰ চোট হাজিৰা বৰ হাজিৰা ইয়ালৈ কঢ়িয়াব নোৱাৰোঁ; টাইম মতে ৰান্ধনী ঘৰত খাবিগৈ। দুপৰীয়া চাহাব-মেমৰ খোৱা শেষ হব এক বজাত — তাৰ পিছত আমাৰ খোৱা। ৰাতি চাহাব-মেমে খাব ছয় বজাত— আমাৰ খোৱা সাত বজাত শেষ হব। তাৰ পিছত কিচেনৰ দৰ্জ্জা বন্ধ। ঠিক সময়ত নগলে খাবলৈ নেপাবি—মনত ৰাখিবি।” {{nop}}<noinclude>{{center|৫৫}}</noinclude> n28bofc3k8ke72opoa38i7kec0br0q5 104 84310 252606 227288 2026-06-04T15:30:32Z BabulB 104 252606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}ৰহমত ওলাই যোৱাত নৰেশ্বৰে চাহাবৰ পুৰণা হাফ পেন্ট আৰু কামিজটো পুনৰ আঙুলিৰে লিৰিকি বিদাৰি চিন্তাত মগ্ন হল। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{X-larger|পাঁচ}}}} {{gap}}বুধুক লগ পাবলৈ পিছদিনা পুৱালৈকে নৰেশ্বৰে বাট চাব লগা নহল। সেইদিনা সন্ধিয়া ভাত খোৱাৰ পিছতে বুধু ৰহমতৰ কোঠালৈ আহিল। ৰহমত তেতিয়াও ৰান্ধনী ঘৰৰ কামৰপৰা আজৰি হোৱা নাই। ৰহমত খানচামাতকৈ বুধুৰ বয়স কম; ৰহমততকৈ কেইবা বছৰৰো পিছতহে বুধু বঙলাৰ কামত মকৰল হৈছিল। বুধু বাগিছাৰে কুলিৰ লৰা; গণি চাহাবেই প্ৰথমে তাক বঙলাৰ ফুলনিৰ কামত লগায়; তাৰ পিছতহে বঙলাৰ কামত ভৰ্ত্তী হয়। গণিচাহাবৰ পৰা বৰ্ত্তমানৰ মিলাৰ চাহাবলৈকে তিনি চাৰিজন মেনেজাৰৰ বয় কাম কৰি বুধুৰ আদ্‌ বয়স গ'ল। নিজৰ গাঁতৰ বাহিৰে অন্যৰ গাঁত অনুসন্ধান নকৰা পৰুৱাৰ দৰে বুধুয়ে চাহাবৰ বঙলাৰ বাহিৰে আন এখন জগতৰ চিন্তা নকৰাকৈ অবিবাহিত হৈ জীৱনটো কটাইছে; বয়স বঢ়াৰ লগে লগে অতীত সুঁৱৰি সি আনন্দ পোৱা হৈছে। নৰেশ্বৰৰ লগত পৰিচয় হওঁতে নৌহওঁতেই সি যে বাগিছা স্থাপনৰ দিনৰ-পৰা চাহাবৰ লগত কাম কৰি আহিছে সেই কথা গৌৰবৰে জনালে। গণিচাহাবৰ দিনত আজিব নাহৰনি বাগিছাৰ এচোৱা জাৰণি আছিল; গণি- চাহাবৰ দিনতে নতুনকৈ খোলা বাগিছাৰ নাম জাৰণি দিয়া হয়। <section end="B" /><noinclude></noinclude> pon1zvae2kdxvviz0ok6hqx6xpxqi02 252609 252606 2026-06-04T15:39:16Z BabulB 104 252609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}ৰহমত ওলাই যোৱাত নৰেশ্বৰে চাহাবৰ পুৰণা হাফ পেন্ট আৰু কামিজটো পুনৰ আঙুলিৰে লিৰিকি বিদাৰি চিন্তাত মগ্ন হল। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{larger|'''পাঁচ'''}}}} {{gap}}বুধুক লগ পাবলৈ পিছদিনা পুৱালৈকে নৰেশ্বৰে বাট চাব লগা নহল। সেইদিনা সন্ধিয়া ভাত খোৱাৰ পিছতে বুধু ৰহমতৰ কোঠালৈ আহিল। ৰহমত তেতিয়াও ৰান্ধনী ঘৰৰ কামৰপৰা আজৰি হোৱা নাই। ৰহমত খানচামাতকৈ বুধুৰ বয়স কম; ৰহমততকৈ কেইবা বছৰৰো পিছতহে বুধু বঙলাৰ কামত মকৰল হৈছিল। বুধু বাগিছাৰে কুলিৰ লৰা; গণি চাহাবেই প্ৰথমে তাক বঙলাৰ ফুলনিৰ কামত লগায়; তাৰ পিছতহে বঙলাৰ কামত ভৰ্ত্তী হয়। গণিচাহাবৰ পৰা বৰ্ত্তমানৰ মিলাৰ চাহাবলৈকে তিনি চাৰিজন মেনেজাৰৰ বয় কাম কৰি বুধুৰ আদ্‌ বয়স গ'ল। নিজৰ গাঁতৰ বাহিৰে অন্যৰ গাঁত অনুসন্ধান নকৰা পৰুৱাৰ দৰে বুধুয়ে চাহাবৰ বঙলাৰ বাহিৰে আন এখন জগতৰ চিন্তা নকৰাকৈ অবিবাহিত হৈ জীৱনটো কটাইছে; বয়স বঢ়াৰ লগে লগে অতীত সুঁৱৰি সি আনন্দ পোৱা হৈছে। নৰেশ্বৰৰ লগত পৰিচয় হওঁতে নৌহওঁতেই সি যে বাগিছা স্থাপনৰ দিনৰ-পৰা চাহাবৰ লগত কাম কৰি আহিছে সেই কথা গৌৰবৰে জনালে। গণিচাহাবৰ দিনত আজিব নাহৰনি বাগিছাৰ এচোৱা জাৰণি আছিল; গণি- চাহাবৰ দিনতে নতুনকৈ খোলা বাগিছাৰ নাম জাৰণি দিয়া হয়। <section end="B" /><noinclude></noinclude> sit1lmeml4wwpsds06ch7coxi898t8w 252624 252609 2026-06-04T16:09:44Z BabulB 104 252624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}ৰহমত ওলাই যোৱাত নৰেশ্বৰে চাহাবৰ পুৰণা হাফ পেন্ট আৰু কামিজটো পুনৰ আঙুলিৰে লিৰিকি বিদাৰি চিন্তাত মগ্ন হল। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{larger|'''পাঁচ'''}}}} {{gap}}বুধুক লগ পাবলৈ পিছদিনা পুৱালৈকে নৰেশ্বৰে বাট চাব লগা নহল। সেইদিনা সন্ধিয়া ভাত খোৱাৰ পিছতে বুধু ৰহমতৰ কোঠালৈ আহিল। ৰহমত তেতিয়াও ৰান্ধনী ঘৰৰ কামৰপৰা আজৰি হোৱা নাই। ৰহমত খানচামাতকৈ বুধুৰ বয়স কম; ৰহমততকৈ কেইবা বছৰৰো পিছতহে বুধু বঙলাৰ কামত মকৰল হৈছিল। বুধু বাগিছাৰে কুলিৰ লৰা; গণি চাহাবেই প্ৰথমে তাক বঙলাৰ ফুলনিৰ কামত লগায়; তাৰ পিছতহে বঙলাৰ কামত ভৰ্ত্তী হয়। গণিচাহাবৰ পৰা বৰ্ত্তমানৰ মিলাৰ চাহাবলৈকে তিনি চাৰিজন মেনেজাৰৰ বয় কাম কৰি বুধুৰ আদ্‌ বয়স গ'ল। নিজৰ গাঁতৰ বাহিৰে অন্যৰ গাঁত অনুসন্ধান নকৰা পৰুৱাৰ দৰে বুধুয়ে চাহাবৰ বঙলাৰ বাহিৰে আন এখন জগতৰ চিন্তা নকৰাকৈ অবিবাহিত হৈ জীৱনটো কটাইছে; বয়স বঢ়াৰ লগে লগে অতীত সুঁৱৰি সি আনন্দ পোৱা হৈছে। নৰেশ্বৰৰ লগত পৰিচয় হওঁতে নৌহওঁতেই সি যে বাগিছা স্থাপনৰ দিনৰ-পৰা চাহাবৰ লগত কাম কৰি আহিছে সেই কথা গৌৰবৰে জনালে। গণিচাহাবৰ দিনত আজিৰ নাহৰনি বাগিছাৰ এচোৱা জাৰণি আছিল; গণি- চাহাবৰ দিনতে নতুনকৈ খোলা বাগিছাৰ নাম জাৰণি দিয়া হয়। <section end="B" /><noinclude></noinclude> l31cldle8ft37eqrtq55wlxi879gaos 104 84313 252610 227332 2026-06-04T15:41:28Z BabulB 104 252610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মানুহ ফেঁটি সাপৰ খোঁটত নমৰিল!” বুধুয়ে হাত চাধা যিনি পুনৰ দাঁতৰ গুৰিত সুমুৱাই কলে, – “সাপ নেলাগে, বাঘ-হাতীৰ জানো কম উৎপাত আছিল?” {{gap}}ওচৰ চাপি শুনিলে অধিক উপভোগৰ হয়; উৎকৰ্ণ হৈ শুনি শুনি নৰেশ্বৰ বুধুৰ কাৰ চাপি গ'ল। শুনোতাৰ আগ্ৰহত পূৰ্ব্ব কাহিনী বৰ্ণনাত বুধুৰো আনন্দ বাঢ়িল। জিভাৰ আগৰে চাধাখিনি দাঁতৰ গুৰিত ভালকৈ গুজি বাঘে দিনতে বস্তিত সোমাই কি উপদ্ৰৱ কৰিছিল তাৰ কাহিনী আৰম্ভ কৰিলে। পোৱালী পোৱা বাঘিনী এজনীয়ে এবাৰ মানুহ গৰু মাৰি উৎপাত কৰাৰ কথা বুধুৰ মনত আছে। বাঘৰ ভয়ত লাইনৰ মানুহে ফুট গধুলিতে দুৱাৰৰ দাং মাৰি ঘৰত সোমায়; সন্ধিয়া বাগানৰপৰা লাইনলৈ ওভোতা বনুৱাক কেইবাদিনো থপিয়াইছিল। এদিন এটাৰ কৰঙ্গনৰ এডোখৰ এৰুৱাই চাহগছৰ মাজেদিয়েই দীঘল দীঘল জাপ মাৰি নোহোৱা হ'ল। বাঘৰ ভয়ত বেলিৰ পোহৰ থাকোঁতেই বনুৱাই বাগিছাৰ কাম এৰি ঘৰ সোমোৱা হ'ল৷ লগত মানুহ লৈ গৰ্ণিচাহাবে ওচৰ পাজৰৰ হাবিত বাঘ বিচাৰি চলথ কৰিলে। কিন্তু দিনৰ ভিতৰত বাঘৰ ক'তো ছাঁটোও নেদেখে, অথচ ৰাতি কাৰো নহয় কাৰোৰ চোতালৰপৰা গৰু-ছাগলী লৈ যায়। বাঘৰ উপদ্ৰৱত পাত-তোলা কাম বন্ধ হবলগীয়া হৈছিল; চাৰিও কাষে মুনিহ মানুহ নহলে তিৰোতাই পাত তুলিবলৈ আহিবলৈ সাহ নকৰে; লৰা ছোৱালীও যতে তাতে এৰিব নোৱাৰা হ'ল। এদিন<noinclude>{{center|৫৯ }}</noinclude> balj0nfydj4ykb4b349hi4y3u70i44z 104 84316 252611 227351 2026-06-04T15:45:36Z BabulB 104 252611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>গছৰ গুৰিতেই সাৰ হৈ আছে।” পুৰণি কথাৰ সোঁৱৰণত বুধুৰ ভাষা আৱেগময়ী হ'ল; তৃপ্তিত কথাখিনি শেষ কবি বুধুৱে গাটো বিছনাত শান্তিৰে হলাই হাত দুট৷ পিছলৈ মেলি দিলে। {{gap}}“বুজিছ,” বুধুয়ে ওপৰলৈ মুখ কৰি আকৌ আৰম্ভ কৰিলে, – “কিছুদিন থাকিলে তোৰো বাগিছা এৰিবৰ মন নোযোৱা হব। বাগিছাৰ সেউজীয়া ৰঙত কিবা নিচা আছে! ইয়াত পৰিশ্ৰম কৰিলেও মতা-তিৰোতাৰ ভাগৰ নেলাগে; পেট ভৰাই খাবলৈ নেপালেও দেহা ভালে থাকে; দুখীয়া হৈও মানুহে ৰং-ৰহইচ নাচ-গান কৰে।” {{gap}}অন্তৰ উচ্ছ্বাসত কোৱা বুধুৰ শেষৰ কথা খিনিয়ে নৰেশ্বৰক অভিভূত কৰিলে। অন্ধকাৰৰ মাজতে নৰেশ্বৰে শাল গছৰ দৰে বুধুৰ সৰল দেহাটোলৈ লক্ষ্য কৰিলে; বুধুৰ মুখত শান্তি আনন্দ। বুধুৰ কাহিনী শেষ হওঁতে নৌহওঁতেই হাতত লেম্প লৈ ৰহমত কুঠৰীত সোমাল বেৰৰ হাঁকোটাত লেম্পটো আঁৰি মাত দিলে, “ভূতৰ দৰে আন্ধাৰত ফিচ ফিচ কৈ কি কথা পাতিছ? মেমচাহাবৰ মন যোগাবলৈ নৰেশ্বৰক দিহা পৰামৰ্শ দিছনেকি?” ৰহমতে মূৰৰ বগা টুপীটো সোলোকাই নিজৰ বিছনাত বহি মুখত চিগাৰেট এটা জ্বলালে। {{gap}}“সেই বোৰ ওলোৱা নাই।” নৰেশ্বৰলৈ চকু 'ঘূৰাই বুধুয়ে সমৰ্থনৰ সুৰত সুধিলে,—“তোৰ নাম নৰেশ্বৰ?” {{gap}}নৰেশ্বৰে মূৰ দুপিয়ালে। {{gap}}“কালিৰ পৰা বাপেৰ মাৰে দিয়া নৰেশ্বৰ নাম নেথাকে<noinclude>{{center|৬২}}</noinclude> regro6oclu180plb0e4813lv8vurjqi 104 84317 252612 227417 2026-06-04T15:47:36Z BabulB 104 252612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তই হবি মেমচাহাবৰ ছোট বয়।” মেলি দিয়া হাত দুখন মূৰৰ তলত সুমুৱাই বুধুয়ে কলে। {{gap}}“কালিলৈ নেলাগে — আজিয়েই মেমচাহাবে ছোট বয় বুলিছে; ছোট-বয়ৰ কানি-কাপোৰ কিনিবলৈ মেমচাহাব শুকুৰবাৰে চহৰলৈ যাব—চাহাবক কোৱা শুনিলোঁ।” মুখৰ পৰা ধোৱা উলিয়াই ৰহমতে মাতিলে। {{gap}}“ছোট-বয়ে পুৱা সাত বজাত কানি-কাপোৰ পিন্ধি তৈয়াৰ হৈ থাকিবি। চাহাবক পালেং চাহ, গোচলৰ পানী দি মই তোক মেমচাহাবৰ কামৰালৈ লৈ যামহি। চাহাবে ছোট হাজিৰা খাই কামলৈ গলেহে—মেমচাহাবব গোচল হব।” {{gap}}“কুঠৰীত সোমায়ে মেমচাহাবক গুড মৰ্নিং দিবি।” ৰহমতে কলে। {{gap}}নৰেশ্বৰে মনে মনে গুড মৰ্নিং গুড মৰ্নিং আবৃত্তি কৰিলে। {{gap}}“মেমচাহাবে কিবা অৰ্ডাৰ দিলেই থেংকিউ মেমচাহাব বুলি মূৰ দুপিয়াই শলাগিবি—বুজিছ?” {{gap}}নৰেশ্বৰে ৰহমত নিৰ্দেশটো নুবুজি তাৰ ব্যাখ্যাৰ প্ৰত্যাশাত বুধুৰ মুখলৈ চালে। বহুদিনীয়া অভিজ্ঞতাৰ সুৰত বুধুয়ে উত্তৰ দিলে, “এই ধৰ, কুঠৰীত সোমালেই প্ৰথমে মেমচাহাবে কব— ছোট-বয়, মেচিচ লাও। তেতিয়া থেংকিউ বুলি মেচিচ হাতত তুলি দিবি।” {{gap}}“মেচিচ কি বুধু?” এই প্ৰথম নৰেশ্বৰে বুধু উচ্চাৰণ কৰিলে—বিপদত পৰা মানুহে ঈশ্বৰৰ নাম লোৱাৰ দৰে। {{nop}}<noinclude>{{center|৬৩}}</noinclude> 5kq94dc9a1ontmwc91prgd58emj8aaw 252613 252612 2026-06-04T15:48:17Z BabulB 104 252613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তই হবি মেমচাহাবৰ ছোট বয়।” মেলি দিয়া হাত দুখন মূৰৰ তলত সুমুৱাই বুধুয়ে কলে। {{gap}}“কালিলৈ নেলাগে — আজিয়েই মেমচাহাবে ছোট বয় বুলিছে; ছোট-বয়ৰ কানি-কাপোৰ কিনিবলৈ মেমচাহাব শুকুৰবাৰে চহৰলৈ যাব—চাহাবক কোৱা শুনিলোঁ।” মুখৰ পৰা ধোৱা উলিয়াই ৰহমতে মাতিলে। {{gap}}“ছোট-বয়ে পুৱা সাত বজাত কানি-কাপোৰ পিন্ধি তৈয়াৰ হৈ থাকিবি। চাহাবক পালেং চাহ, গোচলৰ পানী দি মই তোক মেমচাহাবৰ কামৰালৈ লৈ যামহি। চাহাবে ছোট হাজিৰা খাই কামলৈ গলেহে—মেমচাহাবব গোচল হব।” {{gap}}“কুঠৰীত সোমায়ে মেমচাহাবক গুড মৰ্নিং দিবি।” ৰহমতে কলে। {{gap}}নৰেশ্বৰে মনে মনে গুড মৰ্নিং গুড মৰ্নিং আবৃত্তি কৰিলে। {{gap}}“মেমচাহাবে কিবা অৰ্ডাৰ দিলেই থেংকিউ মেমচাহাব বুলি মূৰ দুপিয়াই শলাগিবি—বুজিছ?” {{gap}}নৰেশ্বৰে ৰহমত নিৰ্দেশটো নুবুজি তাৰ ব্যাখ্যাৰ প্ৰত্যাশাত বুধুৰ মুখলৈ চালে। বহুদিনীয়া অভিজ্ঞতাৰ সুৰত বুধুয়ে উত্তৰ দিলে, “এই ধৰ, কুঠৰীত সোমালেই প্ৰথমে মেমচাহাবে কব—ছোট-বয়, মেচিচ লাও। তেতিয়া থেংকিউ বুলি মেচিচ হাতত তুলি দিবি।” {{gap}}“মেচিচ কি বুধু?” এই প্ৰথম নৰেশ্বৰে বুধু উচ্চাৰণ কৰিলে—বিপদত পৰা মানুহে ঈশ্বৰৰ নাম লোৱাৰ দৰে। {{nop}}<noinclude>{{center|৬৩}}</noinclude> oeae06psx6kbejfrntze5aeofmonc1y 252614 252613 2026-06-04T15:48:36Z BabulB 104 252614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তই হবি মেমচাহাবৰ ছোট বয়।” মেলি দিয়া হাত দুখন মূৰৰ তলত সুমুৱাই বুধুয়ে কলে। {{gap}}“কালিলৈ নেলাগে—আজিয়েই মেমচাহাবে ছোট বয় বুলিছে; ছোট-বয়ৰ কানি-কাপোৰ কিনিবলৈ মেমচাহাব শুকুৰবাৰে চহৰলৈ যাব—চাহাবক কোৱা শুনিলোঁ।” মুখৰ পৰা ধোৱা উলিয়াই ৰহমতে মাতিলে। {{gap}}“ছোট-বয়ে পুৱা সাত বজাত কানি-কাপোৰ পিন্ধি তৈয়াৰ হৈ থাকিবি। চাহাবক পালেং চাহ, গোচলৰ পানী দি মই তোক মেমচাহাবৰ কামৰালৈ লৈ যামহি। চাহাবে ছোট হাজিৰা খাই কামলৈ গলেহে—মেমচাহাবব গোচল হব।” {{gap}}“কুঠৰীত সোমায়ে মেমচাহাবক গুড মৰ্নিং দিবি।” ৰহমতে কলে। {{gap}}নৰেশ্বৰে মনে মনে গুড মৰ্নিং গুড মৰ্নিং আবৃত্তি কৰিলে। {{gap}}“মেমচাহাবে কিবা অৰ্ডাৰ দিলেই থেংকিউ মেমচাহাব বুলি মূৰ দুপিয়াই শলাগিবি—বুজিছ?” {{gap}}নৰেশ্বৰে ৰহমত নিৰ্দেশটো নুবুজি তাৰ ব্যাখ্যাৰ প্ৰত্যাশাত বুধুৰ মুখলৈ চালে। বহুদিনীয়া অভিজ্ঞতাৰ সুৰত বুধুয়ে উত্তৰ দিলে, “এই ধৰ, কুঠৰীত সোমালেই প্ৰথমে মেমচাহাবে কব—ছোট-বয়, মেচিচ লাও। তেতিয়া থেংকিউ বুলি মেচিচ হাতত তুলি দিবি।” {{gap}}“মেচিচ কি বুধু?” এই প্ৰথম নৰেশ্বৰে বুধু উচ্চাৰণ কৰিলে—বিপদত পৰা মানুহে ঈশ্বৰৰ নাম লোৱাৰ দৰে। {{nop}}<noinclude>{{center|৬৩}}</noinclude> af6ll9hpvply1s81dq8ssven8zvuq1y 104 84318 252615 227352 2026-06-04T15:49:32Z BabulB 104 252615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“দূৰ, মেচিচ নেজানে? এইটো”; জেপৰপৰা দিয়াচলায়টে। উলিয়াই ৰহমতে নৰেশ্বৰক দেখুৱালে। {{gap}}নৰেশ্বৰ নিজৰ অজ্ঞতাৰ কাৰণে বিব্ৰত হ'ল। ক্ষন্তেক ৰৈ অসহায়ভাৱে কলে, “মই যে ইংৰাজী নেজানো — মেমচাহাবৰ কথা বুজিম কেনেকৈ?” {{gap}}বিছনাত পুনৰ পোন হৈ বহি নৰেশ্বৰৰ কান্ধত চপৰিয়াই বুধুয়ে উত্তৰ দিলে, “ৰহমতে কি ইংৰাজী জানে? ম‍ই কি ইংৰাজী পঢ়িছিলো? শুনি শুনি শিকিছোঁ। চাহাব-মেমে মুখ মেলিলেই কি কব বুজি লওঁ; চকুলৈ চালেই কি বস্তু বিচাৰে গম পাওঁ। ভাষাতকৈ মুখ-চকুৰ কথা বেচি বুজো। মেমচাহাবৰ মুখ-চকুৰ ভাষা তয়ো দুই চাৰি দিনতে বুজিবি ভয় নাই, মেমচাহাবে অসমীয়া মাতো ভালকৈ বুজে; কবও পাৰে আমাৰ দৰে।” {{gap}}“কালিলৈ হলে কিন্তু তুমি মোৰ লগে লগে থাকিব লাগিব।” বুধুৰ গাত গা ঘঁহাই নৰেশ্বৰে কলে। {{gap}}“একো ভয় নকৰিবি। দুদিনতে ওস্তাদ হৈ পৰিবি। মিলাৰ চাহাবৰ মেমৰ লগত কাম কৰাত দিগদাৰ নাই। বেচ্ মৰমিয়াল মেম্। দাবি-ধম্কি নিদিয়ে। কিবা নুবুজিলে হাঁহে।” কথাষাৰ কোৱাৰ লগে লগে ৰহমতৰ সৈতে বুধুয়ে চকুয়ে চকুয়ে কথা পাতিলে। বুৰ্বকৰ দৰে একো বুজিব নোৱাৰি নৰেশ্বৰে প্ৰশ্ন কৰিলে, “চাহাবটো কেনেকুৱা?” {{gap}}বুধুয়ে উত্তৰ নৌ দিওঁতেই ৰহমতে মাতিলে—“চাহাবৰ<noinclude>{{rh।।৬৪}}</noinclude> 1exgi6ykvtqqf9tcbcb4bev8h2rakw0 252616 252615 2026-06-04T15:50:37Z BabulB 104 252616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“দূৰ, মেচিচ নেজানে? এইটো”; জেপৰপৰা দিয়াচলায়টো উলিয়াই ৰহমতে নৰেশ্বৰক দেখুৱালে। {{gap}}নৰেশ্বৰ নিজৰ অজ্ঞতাৰ কাৰণে বিব্ৰত হ'ল। ক্ষন্তেক ৰৈ অসহায়ভাৱে কলে, “মই যে ইংৰাজী নেজানো — মেমচাহাবৰ কথা বুজিম কেনেকৈ?” {{gap}}বিছনাত পুনৰ পোন হৈ বহি নৰেশ্বৰৰ কান্ধত চপৰিয়াই বুধুয়ে উত্তৰ দিলে, “ৰহমতে কি ইংৰাজী জানে? ম‍ই কি ইংৰাজী পঢ়িছিলো? শুনি শুনি শিকিছোঁ। চাহাব-মেমে মুখ মেলিলেই কি কব বুজি লওঁ; চকুলৈ চালেই কি বস্তু বিচাৰে গম পাওঁ। ভাষাতকৈ মুখ-চকুৰ কথা বেচি বুজো। মেমচাহাবৰ মুখ-চকুৰ ভাষা তয়ো দুই চাৰি দিনতে বুজিবি ভয় নাই, মেমচাহাবে অসমীয়া মাতো ভালকৈ বুজে; কবও পাৰে আমাৰ দৰে।” {{gap}}“কালিলৈ হলে কিন্তু তুমি মোৰ লগে লগে থাকিব লাগিব।” বুধুৰ গাত গা ঘঁহাই নৰেশ্বৰে কলে। {{gap}}“একো ভয় নকৰিবি। দুদিনতে ওস্তাদ হৈ পৰিবি। মিলাৰ চাহাবৰ মেমৰ লগত কাম কৰাত দিগদাৰ নাই। বেচ্ মৰমিয়াল মেম্। দাবি-ধম্কি নিদিয়ে। কিবা নুবুজিলে হাঁহে।” কথাষাৰ কোৱাৰ লগে লগে ৰহমতৰ সৈতে বুধুয়ে চকুয়ে চকুয়ে কথা পাতিলে। বুৰ্বকৰ দৰে একো বুজিব নোৱাৰি নৰেশ্বৰে প্ৰশ্ন কৰিলে, “চাহাবটো কেনেকুৱা?” {{gap}}বুধুয়ে উত্তৰ নৌ দিওঁতেই ৰহমতে মাতিলে—“চাহাবৰ<noinclude>{{rh।।৬৪}}</noinclude> hprwml0a0q7r98pow1iqslw87kudjlb 104 84319 252617 227354 2026-06-04T15:52:45Z BabulB 104 252617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কথা তই ভাবিব নেলাগে। চাহাবে তোক নিবিচাৰে। চাহাব ৰাতিপুৱাই ওলাই যাব, বাৰ বজাত আহি ডিনাৰ খাই শুব। আকৌ তিনি বজাৰপৰা পাচ বজালৈ অফিচ কৰিব। ৰাতি হয় অকলৈ, নহয় মেমচাহাবক লৈ ক্লাবলৈ যাব। চাহাবক তই দেখাই নেপাবি।” {{gap}}“বুজিছ নৰেশ্বৰ, চাহাবৰ মতাবোৰেহে খাটি খাটি মৰে। তিৰোতাবোৰৰ একো কামেই নাই। কিতাপ পঢ়িব, উল গুথিব, বংবেৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধি ক্লাবত নাচিবলৈ যাব। ” ৰহমতে কলে। {{gap}}“আমাৰ কলা মানুহৰ দৰে পাইছনে? আমাৰ মানুহে গোসানী পূজা কৰে; ইপিনে তিৰোতাজনী ঘৰলৈ অনা দিনৰেপৰা বেটীৰ দৰে খটুৱাব; ফলীয়া বাঁহৰ কোবত হাড় ডাল ডাল কৰিব।” বুধুয়ে একে উশাহে শেষ কৰিলে। {{gap}}“বিয়া নকৰাই আমাৰ ভালেই হল দে, দেৱী গোসানী অনাও নহল, বেটী কৰাও নহল।” ছাইখিনি গুচাবলৈ চিগাৰেটটো জোকাৰি ৰহমতে কলে। {{gap}}“এতিয়া আপচোচ্ হৈছেনে কি?” {{gap}}“কিহৰ আপচোচ? ভালকৈ খুৱাব-পিন্ধাব নোৱাৰিলে তিৰোতা এজনী আনি ৰাতি দিন দন খৰিয়ালৰহে বাঁহ হলহেঁতেন। বুজিছ ৰহমত, বিয়া টোপনি অহাৰ পিল নহয়; বিয়াগুলি গিলি দিলেই জীৱনত সুখৰ টোপনি নাহে।”<noinclude>{{rh।।৬৫}}</noinclude> 2aswws8ilycosjbq54vn101m5yz0ydy 252618 252617 2026-06-04T15:54:16Z BabulB 104 252618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কথা তই ভাবিব নেলাগে। চাহাবে তোক নিবিচাৰে। চাহাব ৰাতিপুৱাই ওলাই যাব, বাৰ বজাত আহি ডিনাৰ খাই শুব। আকৌ তিনি বজাৰপৰা পাচ বজালৈ অফিচ কৰিব। ৰাতি হয় অকলৈ, নহয় মেমচাহাবক লৈ ক্লাবলৈ যাব। চাহাবক তই দেখাই নেপাবি।” {{gap}}“বুজিছ নৰেশ্বৰ, চাহাবৰ মতাবোৰেহে খাটি খাটি মৰে। তিৰোতাবোৰৰ একো কামেই নাই। কিতাপ পঢ়িব, উল গুথিব, বংবেৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধি ক্লাবত নাচিবলৈ যাব। ” ৰহমতে কলে। {{gap}}“আমাৰ কলা মানুহৰ দৰে পাইছনে? আমাৰ মানুহে গোসানী পূজা কৰে; ইপিনে তিৰোতাজনী ঘৰলৈ অনা দিনৰেপৰা বেটীৰ দৰে খটুৱাব; ফলীয়া বাঁহৰ কোবত হাড় ডাল ডাল কৰিব।” বুধুয়ে একে উশাহে শেষ কৰিলে। {{gap}}“বিয়া নকৰাই আমাৰ ভালেই হল দে, দেৱী গোসানী অনাও নহল, বেটী কৰাও নহল।” ছাইখিনি গুচাবলৈ চিগাৰেটটো জোকাৰি ৰহমতে কলে। {{gap}}“এতিয়া আপচোচ্ হৈছেনে কি?” {{gap}}“কিহৰ আপচোচ? ভালকৈ খুৱাব-পিন্ধাব নোৱাৰিলে তিৰোতা এজনী আনি ৰাতি দিন দন খৰিয়ালৰহে বাঁহ হলহেঁতেন। বুজিছ ৰহমত, বিয়া টোপনি অহাৰ পিল নহয়; বিয়াগুলি গিলি দিলেই জীৱনত সুখৰ টোপনি নাহে।”<noinclude>{{center|৬৫}}</noinclude> 5svo3blh3rnod70qv5lu3gwhmkv82jm 252619 252618 2026-06-04T15:54:43Z BabulB 104 252619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কথা তই ভাবিব নেলাগে। চাহাবে তোক নিবিচাৰে। চাহাব ৰাতিপুৱাই ওলাই যাব, বাৰ বজাত আহি ডিনাৰ খাই শুব। আকৌ তিনি বজাৰপৰা পাচ বজালৈ অফিচ কৰিব। ৰাতি হয় অকলৈ, নহয় মেমচাহাবক লৈ ক্লাবলৈ যাব। চাহাবক তই দেখাই নেপাবি।” {{gap}}“বুজিছ নৰেশ্বৰ, চাহাবৰ মতাবোৰেহে খাটি খাটি মৰে। তিৰোতাবোৰৰ একো কামেই নাই। কিতাপ পঢ়িব, উল গুথিব, বংবেৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধি ক্লাবত নাচিবলৈ যাব। ” ৰহমতে কলে। {{gap}}“আমাৰ কলা মানুহৰ দৰে পাইছনে? আমাৰ মানুহে গোসানী পূজা কৰে; ইপিনে তিৰোতাজনী ঘৰলৈ অনা দিনৰেপৰা বেটীৰ দৰে খটুৱাব; ফলীয়া বাঁহৰ কোবত হাড় ডাল ডাল কৰিব।” বুধুয়ে একে উশাহে শেষ কৰিলে। {{gap}}“বিয়া নকৰাই আমাৰ ভালেই হল দে, দেৱী গোসানী অনাও নহল, বেটী কৰাও নহল।” ছাইখিনি গুচাবলৈ চিগাৰেটটো জোকাৰি ৰহমতে কলে। {{gap}}“এতিয়া আপচোচ্ হৈছেনে কি?” {{gap}}“কিহৰ আপচোচ? ভালকৈ খুৱাব-পিন্ধাব নোৱাৰিলে তিৰোতা এজনী আনি ৰাতি দিন দন খৰিয়ালৰহে বাঁহ হলহেঁতেন। বুজিছ ৰহমত, বিয়া টোপনি অহাৰ পিল নহয়; বিয়াগুলি গিলি দিলেই জীৱনত সুখৰ টোপনি নাহে।” {{nop}}<noinclude>{{center|৬৫}}</noinclude> a1jx4r7mcp02ecrvwxm4a6fmjx26op3 104 84320 252620 227357 2026-06-04T15:57:27Z BabulB 104 252620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“বিয়া নকৰাকৈয়ে তিৰোতাৰ লগত শুবলৈ পাইছ যেতিয়া বিয়াৰ জঞ্জাল লেবলৈ যাবি কি পাপত?” {{gap}}কথাষাৰ শেষ কৰিয়েই বুধু বাহিৰলৈ যাবলৈ উঠিল। {{gap}}“তোৰ ওলাবৰ হলেই হবলা?” মুখৰ ধোঁৱাখিনি ফু-কৈ উৰুৱাই ৰহমতে সুধিলে। {{gap}}পুৱাৰ লখুৰ নিমন্ত্ৰণৰ কথা সুঁৱৰি নৰেশ্বৰে মাত দিলে, “কলৈনো যোৱা?” নৰেশ্বৰৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ নিদিয়াকৈ বুধু ওলাই গ'ল। নৰেশ্বৰে ঘূৰাই প্ৰশ্নটো ৰহমতকে সুধিলে, {{gap}}“ৰাতিখন বুধুনো কলৈ ওলাল?” {{gap}}“বাগিছাত ভৰি দিছহে মাথোন; আজিয়েই তোক উৰহি গছৰ ওৰটো লাগিছে কেলৈ? এতিয়া শুই থাক। দোকমোকালিতে উঠিব লাগিব। প্ৰথম দিনেই পলম কৰিলে মেমচাহাবৰ ঘোচা হব।” {{gap}}ৰহমতে বিছনাৰপৰা উঠি গাৰ বগা কোট-পেন্ট সোলোকাই অন্য কাপোৰ পিন্ধিলে। বেৰৰ হাঁকোটাৰপৰা লেম্পটো হাতত লৈ নৰেশ্বৰৰ পিনে চাই কলে,—“ময়ো ওলাই যাওঁ; আহোঁতে ৰাতি হব। তই দুৱাৰত ভেজা দি শুই থাক।” {{gap}}ৰহমত ওলাই যোৱাৰ লগে লগে নৰেশ্বৰে দুৱাৰখন জপাই বিছনাত দীঘল দি পৰি শুৱলৈ চেষ্টা কৰিলে। ভয়লগা কাহিনী বুধুৰ পৰা ভালে কেইটা শুনিছিল, কুঠৰীটো অন্ধকাৰ। ভয় লাগিছিল—সি চকু জপাই মধুৰ সপোনৰ অপেক্ষা কৰিলে। {{nop}}<noinclude>{{rh।।৬৬}}</noinclude> m68fv6qhk1hmiop3lzt9dsyfe2mhbam 252621 252620 2026-06-04T15:58:40Z BabulB 104 252621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“বিয়া নকৰাকৈয়ে তিৰোতাৰ লগত শুবলৈ পাইছ যেতিয়া বিয়াৰ জঞ্জাল লেবলৈ যাবি কি পাপত?” {{gap}}কথাষাৰ শেষ কৰিয়েই বুধু বাহিৰলৈ যাবলৈ উঠিল। {{gap}}“তোৰ ওলাবৰ হলেই হবলা?” মুখৰ ধোঁৱাখিনি ফু-কৈ উৰুৱাই ৰহমতে সুধিলে। {{gap}}পুৱাৰ লখুৰ নিমন্ত্ৰণৰ কথা সুঁৱৰি নৰেশ্বৰে মাত দিলে, “কলৈনো যোৱা?” নৰেশ্বৰৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ নিদিয়াকৈ বুধু ওলাই গ'ল। নৰেশ্বৰে ঘূৰাই প্ৰশ্নটো ৰহমতকে সুধিলে, {{gap}}“ৰাতিখন বুধুনো কলৈ ওলাল?” {{gap}}“বাগিছাত ভৰি দিছহে মাথোন; আজিয়েই তোক উৰহি গছৰ ওৰটো লাগিছে কেলৈ? এতিয়া শুই থাক। দোকমোকালিতে উঠিব লাগিব। প্ৰথম দিনেই পলম কৰিলে মেমচাহাবৰ ঘোচা হব।” {{gap}}ৰহমতে বিছনাৰপৰা উঠি গাৰ বগা কোট-পেন্ট সোলোকাই অন্য কাপোৰ পিন্ধিলে। বেৰৰ হাঁকোটাৰপৰা লেম্পটো হাতত লৈ নৰেশ্বৰৰ পিনে চাই কলে,—“ময়ো ওলাই যাওঁ; আহোঁতে ৰাতি হব। তই দুৱাৰত ভেজা দি শুই থাক।” {{gap}}ৰহমত ওলাই যোৱাৰ লগে লগে নৰেশ্বৰে দুৱাৰখন জপাই বিছনাত দীঘল দি পৰি শুৱলৈ চেষ্টা কৰিলে। ভয়লগা কাহিনী বুধুৰ পৰা ভালে কেইটা শুনিছিল, কুঠৰীটো অন্ধকাৰ। ভয় লাগিছিল—সি চকু জপাই মধুৰ সপোনৰ অপেক্ষা কৰিলে। {{nop}}<noinclude>{{center|৬৬}}</noinclude> 5sctqedjk3i1m75o2eyguhq54gpuxq9 104 84321 252625 227373 2026-06-04T16:12:09Z BabulB 104 252625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{center|{{larger|'''ছয়'''}}}} {{gap}}মিলাৰ চাহাবৰ খাকি হাফপেন্ট বগা কামিজ পিন্ধি ৰহমতৰ ফনিৰে বয়কাটৰ চুলি আছুৰি নৰেশ্বৰ সাজু হৈ আছিল; বুধুয়ে মাত দিওঁতেই বাহিৰ ওলাল। নৰেশ্বৰৰ সাজ-পোছাক পৰীক্ষকৰ চাহনিৰে চাই বুধুয়ে কলে,— “সাজটো ভালেই হৈছে; তাতে তোৰ গাৰ ৰংটোও আমাতকৈ চাফা। মেমচাহাবে ভালেই পাব। ভৰিত জোতা মূৰত পাগুৰিটো হোৱা হলে পূৰাই হলহেঁতেন।” কথাৰ লগে লগে নিজৰ মূৰৰ পাগুৰিটো বুধুয়ে দুই হাতেৰে টানি ললে। {{gap}}বঙলাৰ পিচ বাৰাণ্ডাৰ পিনে খোজ লৈ খটখটিৰ পা-পোছত কেনেকৈ ভৰি মছিব লাগিব, খোজৰ শব্দ নোহোৱাকৈ কুঠৰীৰ দৰ্জ্জা কেনেকৈ মেলি আৰু বন্ধ কৰি ভৰি টিপি টিপি ভিতৰ সোমাব লাগিব, উমানতে মেমচাহাব সাৰ পাই আছে বুজি কেনেকৈ গুড-মৰ্নিং দিব লাগিব, যদিহে মেমচাহাবৰ টোপনি— খোজ টিপি টিপি ওলাই আহি মেমচাহাবে বয় বুলি নমতালৈকে বাহিৰত ৰৈ থাকিব লাগিব—এইবোৰ দিহা বুধুয়ে নৰেশ্বৰক দি গ'ল। {{gap}}বুধুৰ পিছে পিছে সন্তৰ্পণে নৰেশ্বৰ মেমচাহাবৰ শোৱনী কোঠাত সোমাল। কোঠালিৰ ভিতৰৰ মধুৰ সৌৰভত তাৰ মন আপ্লুত হৈ পৰিল; বকুল ফুলতকৈও তীব্ৰ গন্ধ। দুৱাৰ মেলাৰ শব্দৰ লগে লগে মেমচাহাবে আগন্তুকৰ পিনে চকু মেলি<noinclude>{{center|৬৭}}</noinclude> o7za8r9wnmgqx6crxn51zoenfzi1s19 104 84323 252627 227390 2026-06-04T16:14:46Z BabulB 104 252627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মিনিট হেৰফেৰ হবৰ নাই। চাহাবক ওলোৱা সোমোৱা দেখিলেই লাইনৰ মানুহে কেই ঘণ্টি পৰিছে বুজি পায়। কাম, কাম,—এই ৰকম কাম কৰা চাহাব আগেয়ে এই বাগানত নাই অহা মেমচাহাব।” মেমচাহাৰৰপৰা পুনৰ কোনো প্ৰশ্ন আশা নকৰি বুধু ওলাই গ'ল। বুধুৰ কথাত মিচেচ মিলাৰৰ ৰাতিব সমগ্ৰ পৰিশ্ৰমৰহে লাঘৱ হল; এঙামুৰি এটাৰে হাত দুখন মূৰৰ তলত গুজি ওপৰলৈ চকু মেলি চাই ৰল। {{gap}}বুধু যোৱাৰ লগে লগে নৰেশ্বৰ বিছনাৰ কাষ চাপি আহিল; ভয়ে ভয়ে ভৰিপথানৰপৰা আঠুৱাখন দাঙ্গিবলৈ উপক্ৰম কৰিলে। গোটেই বিছনাতে পদুম পাহীৰ দৰে শুভ্ৰ বৰণৰ কোমলতা আছেনে নাই সি নেজানে; কিন্তু বিছনাখনৰ বগা বৰণৰ মাজত মধুৰ কোমলতা সি উপলব্ধি কৰিলে। নৰেশ্বৰে দুদিনৰ আগতে মিচেচ মিলাৰক লগ পাইছিল যদিও ভালকৈ চাবলৈ সাহস হোৱা নাছিল; সময়ো তেতিয়া সন্ধিয়া। সি এবাৰ আঠুৱাখনৰ একাষ আঠুৱা-মাৰিব ওপৰত তোলে, এবাৰ মিচেচ মিলাৰলৈ চায়—সৰস্বতী গোসানীৰ দৰে গাৰ ৰং। ৰাতিপুৱাৰ ক্ষীণ পোহৰতো চকুৰ নীলা বৰণ, পলাশফুলীয়া ওঠ দুটাৰ ৰঙচুৱা ৰং স্পষ্ট হৈছে; সোণালী চুলিবোৰ বগা গাৰুটোৰ ওপৰত সিঁচৰতি হৈ শুই আছে; সাক্ষাৎ সাধুকথাৰ ৰাজকন্যা। {{gap}}নৰেশ্বৰৰ তন্ময়তা ভাঙিল মিচেচ মিলাৰে আগৰ প্ৰশ্নটোকে দোহৰাত, “তোমাৰ নাম নৰেশ্বৰ?” {{gap}}“হয়, মেমচাহাব।” {{nop}}<noinclude>{{center|৬৯}}</noinclude> 3vomp4uqjpi4ley8id08bc0svu683w5 104 84324 252626 227407 2026-06-04T16:14:29Z BabulB 104 252626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“ইংৰাজী জান?” {{gap}}“নেজানো মেমচাহাব।” {{gap}}“স্কুলত পঢ়া নাই?” {{gap}}“অলপ চৰপ পঢ়িছিলো, মেমচাহাব।” {{gap}}“অসমীয়া লিখিব পঢ়িব জান?” {{gap}}“জানো, মেমচাহাব।” অলপ ৰৈ পুনৰ কলে –“পাঠশালা পাচ কৰিছিলো, মেমচাহাব।” {{gap}}“মোক অসমীয়া শিকাব পাৰিবি?” {{gap}}মেমচাহাবে পৰীক্ষাই লৈছেনে ঠাট্টাই কৰিছে বুজিব নোৱাৰি নৰেশ্বৰে মূৰৰ পিনৰ আঠুৱাৰ কাষটো তুলিবলৈ লাগিল। নৰেশ্বৰ অপ্ৰতিভ হৈছে অনুমান কৰি মিচেচ মিলাৰে বিষয়বস্তু সলনি কৰিলে। {{gap}}“তোমাৰ ঘৰত কোন কোন আছে?” {{gap}}“আই নাই, মেমচাহাব।” {{gap}}“বাপেৰ আছে?” {{gap}}অভিশাপৰ দৰে অহা এই প্ৰশ্নটোৰ কি উত্তৰ দিব সেই চিন্তাই নৰেশ্বৰ ক্ষন্তেকলৈ বিপদত পেলালে। {{gap}}“নাই মেমচাহাব।” নৰেশ্বৰে অস্পষ্টকৈ উত্তৰ দিলে— মুখৰ কথা কাণে নুশুনাকৈ। {{gap}}মিচেচ মিলাৰে অনুকম্পাৰে কলে—“মোৰ মা বাপ নাই।” মূৰ শিতানত থিয় দি থকা নৰেশ্বৰলৈ মূৰ বেঁকা কৰি চাই কলে, {{gap}}—“মা বাপ নহলে বৰ কষ্ট হয়?” “নেজানো মেমচাহাব।” {{gap}}“স্কুলত পঢ়া নাই?” {{gap}}“অলপ চৰপ পঢ়িছিলো, মেমচাহাব।” {{gap}}“অসমীয়া লিখিব পঢ়িব জান?” {{gap}}“জানো, মেমচাহাব।” অলপ ৰৈ পুনৰ কলে –“পাঠশালা পাচ কৰিছিলো, মেমচাহাব।” {{gap}}“মোক অসমীয়া শিকাব পাৰিবি?” {{gap}}মেমচাহাবে পৰীক্ষাই লৈছেনে ঠাট্টাই কৰিছে বুজিব নোৱাৰি নৰেশ্বৰে মূৰৰ পিনৰ আঠুৱাৰ কাষটো তুলিবলৈ লাগিল। নৰেশ্বৰ অপ্ৰতিভ হৈছে অনুমান কৰি মিচেচ মিলাৰে বিষয়বস্তু সলনি কৰিলে। {{gap}}“তোমাৰ ঘৰত কোন কোন আছে?” {{gap}}“আই নাই, মেমচাহাব।” {{gap}}“বাপেৰ আছে?” {{gap}}অভিশাপৰ দৰে অহা এই প্ৰশ্নটোৰ কি উত্তৰ দিব সেই চিন্তাই নৰেশ্বৰ ক্ষন্তেকলৈ বিপদত পেলালে। {{gap}}“নাই মেমচাহাব।” নৰেশ্বৰে অস্পষ্টকৈ উত্তৰ দিলে— মুখৰ কথা কাণে নুশুনাকৈ। {{gap}}মিচেচ মিলাৰে অনুকম্পাৰে কলে—“মোৰ মা বাপ নাই।” মূৰ শিতানত থিয় দি থকা নৰেশ্বৰলৈ মূৰ বেঁকা কৰি চাই কলে,—“মা বাপ নহলে বৰ কষ্ট হয়?” {{nop}}<noinclude>{{center|৭০}}</noinclude> bzqzda18wm03s5xkqy5bs0n0jmeox4g 104 84325 252628 227415 2026-06-04T16:15:26Z BabulB 104 252628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}মেমচাহাবৰ সহানুভূতি নৰেশ্বৰে মাথোন মূৰ দুপিয়াই সমৰ্থন কৰিলে। {{gap}}এনেতে বুধুৱে চাহ আনি বিছনাৰ কাষত থলেহি। তাৰ পিছত খিড়িকিৰ কাষলৈ গৈ পৰ্দাবোৰ দুফাল কৰি কোঠাত ৰাতিপুৱাৰ সোণালী কিৰণ সোমাবলৈ বাট সুগম কৰি দিলে। মিচেচ মিলাৰে পাটীত পৰিয়েই চাহৰ কাপত চুমুক দিলে; গাৰুৰ তলৰপৰা ৰূপালী কেচটো উলিয়াই চিগাৰেট এটা মুখত লৈ কলে,—“নৰেশ্বৰ, মেচিচ।” {{gap}}দিয়াচলাই বাঁহটো টেবুলৰ ওপৰতে আছিল; নৰেশ্বৰে মেমচাহাবৰ পিনে আগবঢ়াই দিলে। তেওঁৰ কথাৰ অৰ্থ নুবুজাত হাঁহি মাৰি হাতৰ ভঙ্গিমাৰে বুজাই মিচেচ মিলাৰে কলে, “জ্বলাই দিব লাগে।” {{gap}}থৰকবৰককৈ দিয়াচলাই কাঠিটো জ্বলাই মিচেচ মিলাৰৰ ওঠৰ আগলৈ ভয়ে ভয়ে আগবঢ়াই নিলে—বুকু কঁপিবলৈ ধৰিলে কিজানিবা চিগাৰেটত নালাগি তেজাল ওঠত লাগেগৈ। মিচেচ মিলাৰে গাৰুৰপৰা ওপৰলৈ মূৰ তুলি নিজেই নৰেশ্বৰৰ হাতত জ্বলিথকা কাঠীটোত চিগাৰেটৰ আগটো লগাই দিলে। কাঠীৰ জুইৰ পোহৰত মেমচাহাবৰ মুখমণ্ডল পূৱাৰ সূৰুযৰ দৰে উজ্জ্বল হৈ উঠিল। চিগাৰেটত জুই জ্বলা স্বত্ত্বেও নৰেশ্বৰে কাঠীটো কিছু সময় ধৰি আছিল। নৰেশ্বৰৰ ভয়-বিস্মিত মুখখনলৈ হাঁহি মাৰি চাই “হৈ গেছে” বুলি মিচেচ মিলাৰে গাৰুত মূৰটো সম্পূৰ্ণকৈ পেলাই মুখপৰা এমোকোৰা ধোঁৱা উলিৱাই দিলে।<noinclude>{{center|৭১}}</noinclude> e1a0r38s0fqrl2vqnhbvh7mexqcxzl0 104 84338 252629 227493 2026-06-04T16:16:07Z BabulB 104 252629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মছিবলৈ লাগিল। তাৰ সাধাৰণ বুদ্ধিৰে সেই দুখন মছাই সহজ বুলি অনুমান কৰিলে। {{gap}}গাৰ মখমলীয়া কম্বলখন আঁতৰাই মুখত আধা শেষ হোৱা চিগাৰেটৰ সৈতে মিচেচ মিলাৰে বিছনাৰপৰা উঠিয়েই ছটি জোতাজোৰত ভৰি সুমুৱালে। চকী মছি থকা নৰেশ্বৰে কেৰাহিকৈ তেওঁলৈ চালে। গাত নক্সাকটা পাতল কাপোৰৰ পেণ্ট-কোট; কোটৰ মাজেদি বুকুখন জোঙা হৈ জিলিকি পৰিছে। মিচেচ মিলাৰ ওখ আলমাৰিটোৰ আইনাখনৰ সম্মুখত থিয় হল; মূৰৰ চুলি হাতৰ আঙুলিৰে সজাই আলমাৰি মেলি চিত্ৰ-বিচিত্ৰ হলৌ চোলা এটা উলিৱাই গাত সুমুৱাই আগৰ চিগাৰেটটোৰ গুৰি ডোখৰ টেবুলৰ বাতিটোত পেলাই অন্য এটা চিগাবেট মুখত জ্বলাই বাহিৰ ওলাল। ইতিমধ্যে নৰেশ্বৰেও চকী মছ৷ শেষ কৰি আইনাৰ আলমাৰিটোৰ আগত থিয় হলহি। ভৰিৰপৰা চুলিলৈকে শৰীৰটো চাব পৰা আইনা আগেয়ে সি দেখা নাছিল। নিজৰ শৰীৰৰ আকৃতি-প্ৰকৃতি, গঢ়-গঠন কেনেকুৱা নৰেশ্বৰৰ নিজৰে সুস্পষ্ট ধাৰণা নাছিল; নিজৰ সম্পূৰ্ণ শৰীৰটো আইনাত ওলোৱাত তাৰ চকুয়ে মুখে হাঁহিব ৰেখা বিবিঙিল। প্ৰথমেই সি চুলিকোছালৈ চালে; নাপিতে কালি বৰ চুটিকৈ কাটিলে; গাৱঁত কেতিয়াও ইমান চুটিকৈ কটা নাছিল। বাওঁ হাতখন চুলিৰ চাৰিওপিনে ফুৰালে; চুলি কটাৰ ফেচনটোও ভাল নেলাগিল; কাণৰ তলত দুই গালৰ পিনে অলপ নোম গজিছিল। বাপেকৰ নিষেধতহে ইমান<noinclude>{{center|৭৩}}</noinclude> t4oofolqx6seejby6g5pkz9ai9ytmoh 104 84339 252630 227498 2026-06-04T16:16:45Z BabulB 104 252630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>দিন খুৰ লগোৱা নাছিল; বাওঁহাতৰ আঙুলিৰ আগৰে ঠাইখিনি লিৰিকিলে; নাপিতে নোমৰ সঁচ ৰখা নাই। ওঠৰ ওপৰত সৰু সৰু নোম উঠিছে; অহা বাৰলৈ নাপিতৰ হতুৱাই খুৰাব নেকি? হাত আৰু মুখৰ ৰং মিলাই চালে; মুখৰ ৰং বেছি উজ্জ্বল৷ গাৱঁত মানুহে তাৰ গাৰ বৰণ বগা বুলি কয়; বগা ৰং কাক কয় মিচেচ মিলাৰক দেখি সি এতিয়াহে বুজিলে। বৰণৰ জ্ঞান নোহোৱা গাৱঁলীয়া মানুহৰ অজ্ঞতাৰ কথা ভাবি তাৰ হাঁহি উঠিল। আইনাখনত ওলোৱা চেহেৰাটোৰপৰা ওখ কিমান হৈছে, চিন্তা কৰিলে; কেই আঙুলিমান বাঢ়িলেই বাপেকৰ সমান ওখ হব; বাপেক গাৱঁৰ ভিতৰত ওখ-পাখ মানুহ। বাপেকৰ কথা মনত পৰাৰ লগে লগে অনেক কথাই তাৰ অন্তৰত জুমুৰি দি ধৰিলেহি; বুধুয়ে কান্ধত হাত দিয়াত চক খাই উভতি চাই নিজৰ তন্ময়তাত নিজৰে হাঁহি উঠিল। {{gap}}“আইনাত ঘূৰি ঘূৰি কি চাইছ? নিজৰ চেহেৰা পছন্দ হৈছে?” {{gap}}নৰেশ্বৰে তলমূৰকৈ আলমাৰি মছাত মন দিলে —বুধুয়ে যাতে তাৰ মুখখনৰপৰা একো অৰ্থ কৰিব নোৱাৰে। খুন্দা খোৱা মানুহে দুখ লুকুৱাবলৈ ইচ্ছা কৰাব দবে সিও জোৰ কৰি মুখলৈ হাঁহি আনিলে। {{gap}}“তোৰ চেহেৰা বেয়া; ভালকৈ চলিবি, বাগিছাৰ গাভৰু এই চেহেৰাৰ পিছে পিছে ঘূৰিব হলে।” {{gap}}নৰেশ্বৰে মাথোন গৰ্ব্বত হাঁহিলে। {{nop}}<noinclude>{{center|৭৪}}</noinclude> 5f1oxeavdqde9x15qb92ujfirhwnhov 104 84340 252631 227499 2026-06-04T16:17:26Z BabulB 104 252631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}বুধুয়ে কৈ গল, গৰম পানী গোচল কামৰাত সি থৈছে। মেমচাহাব বাহিবলৈ ওলাই গৈছে কেৱল তাহাঁতক কুঠৰীটো পৰিষ্কাৰৰ সুযোগ দিবলৈ। তেওঁ ভিতৰ সোমোৱাৰ আগেয়ে সা-সঁজুলি পৰিষ্কাৰ কৰি য'ত যি বস্তু সজাই থোৱাৰ নিয়ম। মেমচাহাৰ গোচলৰপৰা ওলাওঁতে এঘণ্টা লাগিব। সেই সময়তে জামাদাৰে আহি কুঠৰী সাৰি মছি যাব। কথাৰ লগে লগে বুধুয়ে বিছনাখন পৰিপাটিকৈ পাৰিলে। দীঘল আলমাৰিৰ পৰা ফুল তোলা কাপোৰ এখন বিছনাৰ ওপৰত পাৰিলে। নৰেশ্বৰে ফুলাম শয্যাৰ কথা পঢ়িছিল; আজি স্বচক্ষে দেখিলে। বিছনাৰ খুটি কেইটাৰপৰা আঠুৱাখন আঁতৰাই বুধুয়ে নৰেশ্বৰক ক’লে,“কোঠালিব কাম হল। আঠুৱাখন কোন কোঠাত থব লাগে আহ চাই লহি। মেমচাহাবক 'গোচল ৰেডি' বুলি কৈ যাম। এই বেলালৈ বঙলাৰ কাম শেষ। আবেলি তিনি বজাত আহিব লাগিব।” {{gap}}খাটৰ খুৰাত জাৰনখন আছাবি নৰেশ্বৰে সুধিলে, “দুপৰীয়া বঙলাত কাম নাই?” {{gap}}“দুপৰীয়া বঙলাত চাহাব মেমৰ কাম?” অৰ্থব্যঞ্জক হাঁহি এটা মাৰি বুধুয়ে কলে। নৰেশ্বৰে অৰ্থ নুবুজি পুনৰ সুধিলে, — {{gap}}“মেমচাহাবে কিবা কাৰণে যদি বিচাৰে?” {{gap}}“বুৰ্বক, দুপৰীয়া চাহাব লগত থাকিলে মেমচাহাবে তোক বিচাৰিব কিয়? বঙলাত আমাৰ দৰ্কাৰ হলে টিলিঙা বজাই দিব, টিলিঙা নবজালে দুপৰীয়া বঙলালৈ কাৰো অহাৰ নিয়ম<noinclude></noinclude> kiiqgupfsmo0pamh2ukpcsamoegfjhu 104 84341 252632 227581 2026-06-04T16:18:17Z BabulB 104 252632 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />নাই। বৰ জৰুৰি কামতহে আহিব পাৰি, তাকো বাহি বাৰাণ্ডাত খটখটাই দিলে চাহাবে আহিবলৈ অনুমতি দিলেহে।” {{gap}}নৰেশ্বৰৰ আটাইবোৰ কথা কেনেবা কেনেবা লাগিল। হাতত আঠুৱাখন লৈ বুধুয়ে কোঠালিৰ বাহিৰলৈ যাবলৈ উপক্ৰম কৰাত সি নিজেও জাৰনখন কান্ধত পেলাই তাক অনুসৰণ কৰিলে। {{gap}}মুখৰপৰা চিগাৰেটৰ ধোঁৱা উলিয়াই দূৰলৈ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰি মিচেচ মিলাৰ বাৰাণ্ডাৰ বেলিঙত ধৰি থিয় দি আছিল। বুধূয়ে ওচৰ চাপি চালাম জনাই কলে, – “গোচল ৰেডি মেমচাহাব।” {{gap}}মুখৰ চিগাৰেটটো দুই আঙুলিৰ মাজত ধৰি মেমচাহাবে অমনোযোগৰে উত্তৰ দিলে, “ঠিক হ্যায়।” <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{X-larger|সাত}}}} {{gap}}কেইদিনমানৰ পিছৰপৰা বুধুৰ সহায় নোলোৱাকৈয়ে নৰেশ্বৰে মেমচাহাবৰ কোঠালিৰ কাম পৰিপাটিকৈ কৰিব পৰা হল। মেমচাহাবে আঁ কৰিলেই কোন সময়ত কি বস্তু বিচাৰে বুজি পায়; বস্তুবোৰৰ ইংৰাজী হিন্দী নাম বোৰো আয়ত্ব কৰিছে; কোন বস্তু ক'ত থব লাগে তাৰ ঠাই জানে; থেংকিউ, ভেৰিগুড়, অলৰাইট, ৰেডি, মেমচাহাব,—ইংৰাজী শব্দবোৰ কোন প্ৰসঙ্গত আওৰাব লাগে বঢ়িয়াকৈ বুজা হৈছে; আঁৰ নলগাকৈ উচ্চাৰণো কৰে। মিচেচ মিলাবে অসমীয়া শিকিছে; <section end="B" /><noinclude>{{center|৭৬}}</noinclude> o97mrv7f2hj1aj60smg00rv83svgsgd 252633 252632 2026-06-04T16:18:40Z BabulB 104 252633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />নাই। বৰ জৰুৰি কামতহে আহিব পাৰি, তাকো বাহি বাৰাণ্ডাত খটখটাই দিলে চাহাবে আহিবলৈ অনুমতি দিলেহে।” {{gap}}নৰেশ্বৰৰ আটাইবোৰ কথা কেনেবা কেনেবা লাগিল। হাতত আঠুৱাখন লৈ বুধুয়ে কোঠালিৰ বাহিৰলৈ যাবলৈ উপক্ৰম কৰাত সি নিজেও জাৰনখন কান্ধত পেলাই তাক অনুসৰণ কৰিলে। {{gap}}মুখৰপৰা চিগাৰেটৰ ধোঁৱা উলিয়াই দূৰলৈ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰি মিচেচ মিলাৰ বাৰাণ্ডাৰ বেলিঙত ধৰি থিয় দি আছিল। বুধূয়ে ওচৰ চাপি চালাম জনাই কলে, – “গোচল ৰেডি মেমচাহাব।” {{gap}}মুখৰ চিগাৰেটটো দুই আঙুলিৰ মাজত ধৰি মেমচাহাবে অমনোযোগৰে উত্তৰ দিলে, “ঠিক হ্যায়।” <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{larger|'''সাত'''}}}} {{gap}}কেইদিনমানৰ পিছৰপৰা বুধুৰ সহায় নোলোৱাকৈয়ে নৰেশ্বৰে মেমচাহাবৰ কোঠালিৰ কাম পৰিপাটিকৈ কৰিব পৰা হল। মেমচাহাবে আঁ কৰিলেই কোন সময়ত কি বস্তু বিচাৰে বুজি পায়; বস্তুবোৰৰ ইংৰাজী হিন্দী নাম বোৰো আয়ত্ব কৰিছে; কোন বস্তু ক'ত থব লাগে তাৰ ঠাই জানে; থেংকিউ, ভেৰিগুড়, অলৰাইট, ৰেডি, মেমচাহাব,—ইংৰাজী শব্দবোৰ কোন প্ৰসঙ্গত আওৰাব লাগে বঢ়িয়াকৈ বুজা হৈছে; আঁৰ নলগাকৈ উচ্চাৰণো কৰে। মিচেচ মিলাবে অসমীয়া শিকিছে; <section end="B" /><noinclude>{{center|৭৬}}</noinclude> tg4fymovibu4maurn7e0y4tbhtmuisb 104 84389 252721 227778 2026-06-05T11:05:11Z BabulB 104 252721 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কিন্তু দুখ; খাওঁতা কোনো নাই। সেইহে শাস্ত্ৰত কৈছে সুখ আকাশৰ চন্দ্ৰটোৰ দৰে; কেচুৱাই জোনটো হাত মেলি পাবলৈ চেষ্টা কৰে—কিন্তু পাব নোৱাবে। সংসাৰী মানুহে কেচুৱাৰ দৰে সুখ সুখ বিচাৰি মিছাতে হামৰাও কাঢ়ি মৰে।” শুৱলা উপমাটোৰ প্ৰয়োগত শুনোতাসকলৰ মুখত তৃপ্তিৰ চিন বিৰিঙিল। “হৰি, হৰি, কেনে ৰজিতা খুৱাই কথাষাৰ ব্যাখ্যা কৰিছে।” প্ৰশংসাত গদ গদ হৈ আগশাৰীত বহা দেৱেশ্বৰে মূৰ দুপিয়ালে। {{gap}}“সুখ মায়া-মৃগৰ পিছত লৰোঁতে লৰোঁতে আমি পাওঁ কি? মায়া-মৃগৰ মৃত্যুৰ লগতে আমাৰ জীৱনলৈ আহে দুখ৷ সেইহে কৈছোঁ জীৱৰ জীৱন দুখেই আচ্ছন্ন কৰি থৈছে। জন্মৰপৰা মৃত্যুলৈকে সকলোৱে দুখকেই পাইছো। মহাভাৰত-ৰামায়ণ শাস্ত্ৰই মানুহৰ জীৱনত দুখেই যে প্ৰধান সত্য তাকে দেখুৱা নাইনে? সসাগৰা পৃথিবীৰ ৰজা হৈয়ো কৌৰৱৰ দুখ; ঈশ্বৰ পুৰুষ শ্ৰীকৃষ্ণক সখা পায়ো পাণ্ডৱৰ দুখ; অৱতাৰ পুৰুষ ৰামৰ দুখ; পৃথিবীৰ জননী আই-মাতৃ সীতাৰ দুখ। দুখ নাই পোৱা বুলি আপোনালোকৰ কোনো জনে কব পাৰিবনে?” {{gap}}বৈৰাগীয়ে কঠোৰ মাতেৰে প্ৰশ্নটো কৰি শুনোতাসকললৈ পুনৰ চকু তুলি চালে; কাৰো মুখত তু-তা শব্দ নাই; সেই অস্বস্তিকৰ নিস্তব্ধতায়ে যেন প্ৰশ্নটোৰ সমিধান দিলে। মুখৰ আগত উ উ কৈ ঘূৰি থকা মউ-গুটিটো কান্ধৰ গামোছাৰে<noinclude>{{center|১০১}}</noinclude> ogmqgikyuldz5xojp9fz80pqruvtnic 252725 252721 2026-06-05T11:10:23Z BabulB 104 252725 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কিন্তু দুখ; খাওঁতা কোনো নাই। সেইহে শাস্ত্ৰত কৈছে সুখ আকাশৰ চন্দ্ৰটোৰ দৰে; কেচুৱাই জোনটো হাত মেলি পাবলৈ চেষ্টা কৰে—কিন্তু পাব নোৱাবে। সংসাৰী মানুহে কেচুৱাৰ দৰে সুখ সুখ বিচাৰি মিছাতে হামৰাও কাঢ়ি মৰে।” শুৱলা উপমাটোৰ প্ৰয়োগত শুনোতাসকলৰ মুখত তৃপ্তিৰ চিন বিৰিঙিল। “হৰি, হৰি, কেনে ৰজিতা খুৱাই কথাষাৰ ব্যাখ্যা কৰিছে।” প্ৰশংসাত গদ গদ হৈ আগশাৰীত বহা দেৱেশ্বৰে মূৰ দুপিয়ালে। {{gap}}“সুখ মায়া-মৃগৰ পিছত লৰোঁতে লৰোঁতে আমি পাওঁ কি? মায়া-মৃগৰ মৃত্যুৰ লগতে আমাৰ জীৱনলৈ আহে দুখ৷ সেইহে কৈছোঁ জীৱৰ জীৱন দুখেই আচ্ছন্ন কৰি থৈছে। জন্মৰপৰা মৃত্যুলৈকে সকলোৱে দুখকেই পাইছো। মহাভাৰত-ৰামায়ণ শাস্ত্ৰই মানুহৰ জীৱনত দুখেই যে প্ৰধান সত্য তাকে দেখুৱা নাইনে? সসাগৰা পৃথিবীৰ ৰজা হৈয়ো কৌৰৱৰ দুখ; ঈশ্বৰ পুৰুষ শ্ৰীকৃষ্ণক সখা পায়ো পাণ্ডৱৰ দুখ; অৱতাৰ পুৰুষ ৰামৰ দুখ; পৃথিবীৰ জননী আই-মাতৃ সীতাৰ দুখ। দুখ নাই পোৱা বুলি আপোনালোকৰ কোনো জনে কব পাৰিবনে?” {{gap}}বৈৰাগীয়ে কঠোৰ মাতেৰে প্ৰশ্নটো কৰি শুনোতাসকললৈ পুনৰ চকু তুলি চালে; কাৰো মুখত তু-তা শব্দ নাই; সেই অস্বস্তিকৰ নিস্তব্ধতায়ে যেন প্ৰশ্নটোৰ সমিধান দিলে। মুখৰ আগত উ উ কৈ ঘূৰি থকা মউ-গুটিটো কান্ধৰ গামোছাৰে<noinclude>{{center|১০১}}</noinclude> 3usz8v19nzjlwk1tffdt60vk8co4qbo 104 84390 252720 227781 2026-06-05T11:03:28Z BabulB 104 252720 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>সুখ-দুখৰপৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ গীতা শাস্ত্ৰই বৈৰাগ্য ধৰ্ম্ম অৱলম্বনৰ উপদেশ দিছে। ঈশ্বৰ পুৰুষৰ নিজা অমৃত মুখনিসৃত গীতাৰ বাণীত আছে”—মুখখন গীতাৰ অনাসক্তি ভাববে যোগাৱস্থাত পৰিণত কৰি বৈৰাগীয়ে এটাৰ পিছত এটা গীতাৰ শ্লোক আওৰাই তাৰ দীঘল ব্যাখ্যা জুৰিলে। ৰাতি পলম হোৱাত এজন দুজনকৈ ৰাইজ ঘৰলৈ যাবলৈ উঠিল। ওৰে ৰাতি শাস্ত্ৰ ব্যাখ্যা শুনি থাকিলে কিজানিবা পুৱা হাললৈ ওলোৱা পলম হয় এয়ে আশঙ্কা। {{gap}}বৈৰাগীৰ মাতটো শুৱলা নহয়। কথাখিনিও পৰিপাটিকৈ কব পৰা নাই—তথাপি ব্যাখ্যা শুনি দেৱেশ্বৰৰ ভাল লাগিল। ঠিক যেন তেওঁৰ অন্তৰৰ অশান্তি দূৰ কৰিবলৈহে বৈৰাগীয়ে ব্যাখ্যা কৰিছিল; বৈৰাগীয়ে যি কলে, দেৱেশ্বৰে তাতোকৈ অধিক অৰ্থ সংযুক্ত কৰি হৃদয়ঙ্গম কৰিলে। সেই দিনাৰপৰা দেৱেশ্বৰে সদায় সন্ধিয়া বৈৰাগীৰ হৰি-কথা শুনিবলৈ যোগ হ'ল। সন্ধিয়া অকলশৰীয়াকৈ ঘৰত এৰি থৈ আহিবলৈ টান পাই আলতীকো পিছদিনা লগত আনিলে। আলতী আইসকলৰ শাৰীত বহিল – একেবাৰে সমুখৰ শাৰীত। বৈৰাগীৰ চেহেৰা দেখিয়েই আলতীৰ গাটো বিছাই ডকাৰ দৰে বিজবিজাবলৈ ধৰিলে। গোনামহ'ৰ দৰে শৰীৰ; ডবহা ডবহা হাত ভৰি, নাকটো ওপৰ মুৱা — দূৰৈৰপৰা নাকৰ ফুটা দুটা দেখি। চেলাউৰিৰ ভোবোকাৰ নোমবোৰ দীঘলেই নহয়, ঘন ডাঠ। এই বলিষ্ঠ মানুহটোৱে গলধনত পাহকটা দীঘল<noinclude>{{center|১০২}}</noinclude> bompj6sgwxj4w9ls53stwrw7ng2py3f 252726 252720 2026-06-05T11:11:50Z BabulB 104 252726 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>সুখ-দুখৰপৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ গীতা শাস্ত্ৰই বৈৰাগ্য ধৰ্ম্ম অৱলম্বনৰ উপদেশ দিছে। ঈশ্বৰ পুৰুষৰ নিজা অমৃত মুখনিসৃত গীতাৰ বাণীত আছে”—মুখখন গীতাৰ অনাসক্তি ভাববে যোগাৱস্থাত পৰিণত কৰি বৈৰাগীয়ে এটাৰ পিছত এটা গীতাৰ শ্লোক আওৰাই তাৰ দীঘল ব্যাখ্যা জুৰিলে। ৰাতি পলম হোৱাত এজন দুজনকৈ ৰাইজ ঘৰলৈ যাবলৈ উঠিল। ওৰে ৰাতি শাস্ত্ৰ ব্যাখ্যা শুনি থাকিলে কিজানিবা পুৱা হাললৈ ওলোৱা পলম হয় এয়ে আশঙ্কা। {{gap}}বৈৰাগীৰ মাতটো শুৱলা নহয়। কথাখিনিও পৰিপাটিকৈ কব পৰা নাই—তথাপি ব্যাখ্যা শুনি দেৱেশ্বৰৰ ভাল লাগিল। ঠিক যেন তেওঁৰ অন্তৰৰ অশান্তি দূৰ কৰিবলৈহে বৈৰাগীয়ে ব্যাখ্যা কৰিছিল; বৈৰাগীয়ে যি কলে, দেৱেশ্বৰে তাতোকৈ অধিক অৰ্থ সংযুক্ত কৰি হৃদয়ঙ্গম কৰিলে। সেই দিনাৰপৰা দেৱেশ্বৰে সদায় সন্ধিয়া বৈৰাগীৰ হৰি-কথা শুনিবলৈ যোগ হ'ল। সন্ধিয়া অকলশৰীয়াকৈ ঘৰত এৰি থৈ আহিবলৈ টান পাই আলতীকো পিছদিনা লগত আনিলে। আলতী আইসকলৰ শাৰীত বহিল – একেবাৰে সমুখৰ শাৰীত। বৈৰাগীৰ চেহেৰা দেখিয়েই আলতীৰ গাটো বিছাই ডকাৰ দৰে বিজবিজাবলৈ ধৰিলে। গোনামহ'ৰ দৰে শৰীৰ; ডবহা ডবহা হাত ভৰি, নাকটো ওপৰ মুৱা — দূৰৈৰপৰা নাকৰ ফুটা দুটা দেখি। চেলাউৰিৰ ভোবোকাৰ নোমবোৰ দীঘলেই নহয়, ঘন ডাঠ। এই বলিষ্ঠ মানুহটোৱে গলধনত পাহকটা দীঘল<noinclude>{{center|১০২}}</noinclude> tdqlzkeljfv6wvphbf6gm5p9x5mf326 104 84391 252727 227782 2026-06-05T11:13:28Z BabulB 104 252727 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>চুলি মেলি গীত গাওঁতে তিৰোতাৰ মাত অনুকৰণ কৰিবলৈ যোৱাত আলতীৰ বিসদৃশ লাগিল। গীত গাওঁতে বৈৰাগীৰ চকু দুবাৰ এবাৰ আলতীৰ চকুত নপৰাকৈ থকা নাছিল। প্ৰত্যেক বাবেই বিৰক্তিত আলতীয়ে চকু ঘূৰাই নিলে। হৰি-কথাৰ অন্তত ঘৰলৈ ওভোভোতে বাটত আলতীক বাপেকে প্ৰশান্ত মনৰে সুধিলে, “আলতী, কেনে শুনিলি? শুৱলা ব্যাখ্যা কৰে নহয়? ডেকা বয়সতে ইমান তত্ত্বকথা বুজে। সি জন্মত নিশ্চয় সাধক পুৰুষ আছিল।” {{gap}}আলতীয়ে একো নেমাতিলে। বাপেকৰ কথাত আলতীৰ মুখখন ৰাতিৰ অন্ধকাৰৰ লগত এক হৈ গ'ল। জীয়েকৰ প্ৰত্যুত্তৰ নেপাই দেৱেশ্বৰে ভাবিলে ছোৱালী মানুহ, শাস্ত্ৰ-কথা তাই কি বুজিব? লগত অনাই ভুল হ'ল। {{gap}}সাতদিন মানব পিছত এদিন পুৱাতে প্ৰেম ওলালহি। বৈৰাগীৰ ৰাতিৰপৰা জ্বৰ; বেলৰ তলতে বেহুচ হৈ পৰি আছে। কন্দৰ্প কবিৰাজে আহি চাই গৈছে—নেমুনিয়া চেমুনিয়া হব পাৰে; কাৰোবাৰ ঘৰলৈ নিব লাগে। প্ৰেমৰ নিজৰ ঘৰলৈকে নিবৰ ইচ্ছা; কিন্তু জাতি-কূল নজনা মানুহক বাপেকে ঘৰ সুমুৱাবলৈ নিদিয়ে। বেলৰ তলতে পৰি থাকিব লগা হলে বৈৰাগী নিজীয়ে। তেতিয়া ৰাইজকহে শাওয়ে ছুব। মুখৰ কথা প্ৰেমক শেষ কৰিবলৈ নিদি দেৱেশ্বৰে লৰালৰিকৈ কলে,—“এস্, কিয় চিন্তা কৰিব লাগিছে? তহঁত ডেকাহঁতে ডাং-ডোলা কৰি আমাৰ ঘৰলৈ এতিয়াই লৈ আহগৈ।” {{nop}}<noinclude>{{center|১০৩}}</noinclude> kn5ayjpoz44fi29zzih658n2pvwb9l8 104 84393 252728 227789 2026-06-05T11:15:25Z BabulB 104 252728 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>“আলতী তই একোকেই কৰিব নেলাগে; আমিয়েই সকলো কৰিম। তই কেৱল বিছনাখন যতনাই থবি।” {{gap}}বৈৰাগীক আনি নৰেশ্বৰৰ বিছনাত শুওৱা হ'ল। বৈৰাগীৰ মাজতে হেৰোৱা পুতেকক ঘূৰাই পোৱাৰ আনন্দই দেৱেশ্বৰক মুহি পেলালে। দেৱেশ্বৰে কন্দৰ্প কবিৰাজক আনি চিকিত্সাৰ ব্যৱস্থা কৰালে; ঔষধ-পাতি যি লাগে নিজৰ পইচাৰে সংগ্ৰহ কৰিলে। প্ৰেমই লগৰীয়াহঁতৰ লগত পাল পাতি ৰাতি-ৰাতি পৰ দিয়ে। ঔষধ-পাতি, পথ্য খুওৱা ভাৰ অনিচ্ছা স্বত্বেও আলতীৰ গাতে পৰিল। প্ৰেমই মাজে মাজে সোধেহি,—“আলতী, দুপৰীয়াৰ বড়িটো মাৰিছিলিনে; নাই মৰা যদি মাৰি খুৱাবি।” {{gap}}“এইমাত্ৰ বেমাৰীৰ গু-মুত পেলাই গা-তিয়াই ৰান্ধনী ঘৰত সোমাবলৈ আহিছোঁহে, এতিয়া বড়ি-চড়ি মাৰি খুৱাবৰ মোৰ সময় নাই। তুমিয়েই খুৱাই যোৱা।” বিৰক্তিত আলতীয়ে কয়। {{gap}}“পিতায়ে গৰু কেইটা পালত সুমুৱাই দি আহিবলৈ কৈছে; পলম হলে বুঢ়াৰ খঙে মূৰ চুলিৰ আগ পাবগৈ। তই হেলা নকৰিবি, খুৱাবি। চাউল খচা পানীহে তেও অনুপান।” {{gap}}আলতীৰ সমৰ্থনলৈ বাট নেচাই প্ৰেম অন্তৰ্দ্ধান হয়। আলতীয়ো বাধ্য হৈ ৰান্ধনী ঘৰৰপৰা গৈ বাহি বিছনাত বেমাৰীক ঔষধ-পাতি খুৱাই আকৌ গা তিয়াই ৰন্ধা-বঢ়াত লাগেহি। বেমাৰীৰ পথ্য সুকীয়া। ৰান্ধিবও লাগে সুকীয়া চৰুত। পুৰণা জহা চাউলৰ ভাত, মগু মাহৰ ডাইল, মাগুৰ {{nop}}<noinclude>{{center|১০৫}}</noinclude> qa7nj5hwx7hxq5lyf1l6kimnft5oi8c 104 84394 252729 227788 2026-06-05T11:16:58Z BabulB 104 252729 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মাছৰ লগত কোবোলালতি পাত-জোল। নিজে হাতত ধৰি খুৱাই মুখ ধুৱাই দিব লাগে। সন্ধিয়াৰ লগে লগে বেমাৰীৰ কোঠাত ধূনা জ্বলাব লাগে, বৈৰাগীয়ে বিছনাতে শুই শুই জপ কৰে। আলতীয়ে নিজেই বুজিব নোৱাৰে, কেনেকৈ আপোনা-আপুনি আহি এই কামবোৰ তাইৰ দৈনন্দিন কৰ্ত্তব্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত হল। বেমাৰীক আল-পৈচান ধৰিবলৈ প্ৰেমই দি থকা নিৰ্দেশবোৰে তাইৰ মন তিক্ততাবে ভবাই পেলায়। তথাপি বেমাৰীৰ ঔষধ-পাতি খুওৱাত, পথ্য তৈয়াৰত, শুশ্ৰূষা কৰাত আলতীয়ে তিলমানো ব্যতিক্ৰম নকৰে। বাপেকৰ উপদেশ—“সেৱাই তিৰোতাৰ ধৰ্ম্ম।” {{gap}}আদেশ দিয়া ছোৱালী আলতী নাছিল; আদেশ পালন কৰিহে তাই সুখী। মাকৰ মৃত্যুৰপৰাই তাই সম্পূৰ্ণভাৱে বাপেকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। কেৱল সেৱা-শুশ্ৰূষা কৰি বাপেকৰ মন যোগাই চলাতে তাইৰ আনন্দ নাছিল; বাপেকৰ আদেশ নিৰ্দেশ সন্তোষ দিয়াকৈ পালন কৰিব পাৰিলে নিজকে সৌভাগ্যৱতী বুলি ভাবিছিল। দেৱেশ্বৰৰ যি বিষয়ত ৰাপ, তায়ো তাতেই ৰাপ বহুৱাইছিল; দেৱেশ্বৰে যাক ভাল পাইছিল তায়ো তাকে ভাল পাবলৈ শিকি বাপেকৰ লগত সমসুখী হৈছিল। প্ৰথম সাক্ষাতৰ পৰাই বৈৰাগীৰ শাস্ত্ৰ-জ্ঞানত দেৱেশ্বৰ মোহিত হৈছিল; বৈৰাগী আৰোগ্য হোৱাৰ লগে লগেই দেৱেশ্বৰে তেওঁৰ কাষত বহি ধৰ্ম্ম কথা আলোচনা কৰিছিল। দিনে দিনে বাপেকৰ মুখত প্ৰশংসা শুনি আলতীৰ<noinclude>{{center|১০৬}}</noinclude> cnyee80he7zsnwtlyxhan9tkw0ej60q 104 84395 252730 227790 2026-06-05T11:18:37Z BabulB 104 252730 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>বিপৰীত-ধৰ্ম্মী মনটো অনিচ্ছুকভাৱেই এখোজ দুখোজকৈ বৈৰাগীলৈ আকৰ্ষিত হোৱা স্বাভাৱিক; মাধ্যাকৰ্ষণ নিয়মৰ দৰে নৰ-নাৰীৰ আকৰ্ষণ-বিকৰ্ষণ সহজ ধৰ্ম্ম। পাটীত পৰি থকা বৈৰাগীৰ মুখত তাই শান্ত গহীন দেৱেশ্বৰৰ মুখখনৰ ছবিটো দেখিছিল। চাওঁতে চাওঁতে বাপেকৰ দৰে বৈৰাগীৰো কঠোৰ আদেশ—অনুৰোধ নহয়, পালন কৰিবলৈ পাই আলতী মহা সুখী হল। {{gap}}বৈৰাগী বিছনাতে আওজি বহিব পৰা হৈছে। আলতীয়ে গাখীৰৰ বাতিটো হাতত তুলি দি মুখ মছিবলৈ গামোছাখন ধৰি আছে; ওচৰতে টুল এখনত বহি প্ৰেমই ইটো সিটো কথা সুধি আছে। {{gap}}“বৈৰাগী, এইবাৰ আলতীয়েহে তোমাক ৰক্ষা কৰিলে। আলতীৰে মোৰে বিয়ালৈকে তুমি হলে থাকিব লাগিব; গাওঁ এৰি যাব নোৱাৰা।” আলতীয়ে অপ্ৰসন্নভাৱে প্ৰেমলৈ চালে; প্ৰেমই গৰুৰ দৰে হাঁহিলে। কথাটোলৈ ভ্ৰূক্ষেপ নকৰি বৈৰাগীয়ে গাখীৰ খিনি কোঁট কোঁটকৈ পি খংমুৱাকৈ মাতিলে, “আলতী, বাতিটো ধৰ্।” {{gap}}আলতীয়ে সুৰ-সুৰকৈ আহি বাতিটো হাতত লৈ নিজৰ গাৰ চাদৰৰ আচলৰে ঘৰুৱা মানুহৰ দৰে সৰ লাগি থকা বৈৰাগীৰ ডাঠ ওঠ দুটা মছি দিলে৷ বিষণ্ণ মুখৰে প্ৰেমই নিঃশব্দে বৈৰাগীলৈ চালে; সেই চাহনিয়ে গালি পাৰি কব খুজিছিল, “নিমকহাৰাম কৰবাৰ; ইমান আলপৈচান ধৰাতো<noinclude>{{center|১০৭}}</noinclude> 07whctyshczbahqg1dnoukvsqpz02ts 104 84396 252731 228193 2026-06-05T11:20:24Z BabulB 104 252731 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ভাল মুখৰে তাইক মাত এবাৰ মাতিব নোৱাৰ! লৰাক, এই কেইদিনেই সুখ কৰি ল; বিয়াৰ পিছত তোৰ আগত আলতীৰ ওলাবলৈকে দিম হবলা?” {{gap}}বৈৰাগী লাহে লাহে আৰোগ্যৰ পথলৈ আহিলে; বাহিৰ ভিতৰ ওলাই সোমাই ফুৰিব পৰা হৈছে। বৈৰাগীৰ আৰোগ্যত দেৱেশ্বৰৰে৷ আনন্দ; গাৱঁৰ নামঘৰত শৰাই আগবঢ়োৱা হৈছে। সকলোৱে কোৱাকুই কৰে—দেৱেশ্বৰৰ ওপৰত ভগৱানৰ অশেষ কৰুণা, সেইহে কুলাঙ্গাৰ পুতেকৰ ঠাইত দামোদৰ সাক্ষাত পুত্ৰ লাভ কৰিলে। আইসকলৰ মুখে মুখে আলতীৰো প্ৰশংসা। দিন নাই ৰাতি নাই, বিৰাম নাই বিশ্ৰাম নাই—বেচেৰী বৈৰাগীৰ আলপৈচানতে লাগি আছে। ঘিণ-ঘাণ নোহোৱাকৈ গু-মুতৰ চৰিয়া পেলায়, হগা-মুতা কাপোৰ ধোৱে। আই-বোপাইকো আজিকালি পেটৰ পোৱালীয়ে এনেদৰে সেৱা-শুশ্ৰূষা প্ৰতিপাল নকৰে। অপদাৰ্থ প্ৰেমৰো ভাগ্য কম নহয়—আলতীৰ দৰে গুণী-জ্ঞানী ছোৱালী এজনীক তিৰোতা বাবলৈ পাব। {{gap}}বৈৰাগীৰ শৰীৰ পূৰ্ব্বৰ দৰে টনকিয়াল হ'ল; বেমাৰৰ পূৰ্ব্বলতা নাই। গাৱঁৰ মানুহৰ ইচ্ছা বৈৰাগী যেন গাৱঁতে থাকে। গৃহী মানুহ দেৱেশ্বৰৰ ঘৰত থাকিবলৈ যদি আপত্তি, গঞাই মিলি জুলি ঘব এটা বান্ধি দিব। বৈৰাগী মান্তি হোৱা একে ঠাইতে সৰহ দিন থকা বৈৰাগীৰ ধৰ্ম্ম নহয়; একে ঠাইতে সৰহ দিন থাকিলে সংসাৰলৈ মায়া বাঢ়ে। এই গাৱঁত<noinclude>{{rh||১০৮|}} {{gap}}</noinclude> pni39ne7aich0wqm5zr4yoymx6b08xc 252732 252731 2026-06-05T11:20:54Z BabulB 104 252732 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ভাল মুখৰে তাইক মাত এবাৰ মাতিব নোৱাৰ! লৰাক, এই কেইদিনেই সুখ কৰি ল; বিয়াৰ পিছত তোৰ আগত আলতীৰ ওলাবলৈকে দিম হবলা?” {{gap}}বৈৰাগী লাহে লাহে আৰোগ্যৰ পথলৈ আহিলে; বাহিৰ ভিতৰ ওলাই সোমাই ফুৰিব পৰা হৈছে। বৈৰাগীৰ আৰোগ্যত দেৱেশ্বৰৰো আনন্দ; গাৱঁৰ নামঘৰত শৰাই আগবঢ়োৱা হৈছে। সকলোৱে কোৱাকুই কৰে—দেৱেশ্বৰৰ ওপৰত ভগৱানৰ অশেষ কৰুণা, সেইহে কুলাঙ্গাৰ পুতেকৰ ঠাইত দামোদৰ সাক্ষাত পুত্ৰ লাভ কৰিলে। আইসকলৰ মুখে মুখে আলতীৰো প্ৰশংসা। দিন নাই ৰাতি নাই, বিৰাম নাই বিশ্ৰাম নাই—বেচেৰী বৈৰাগীৰ আলপৈচানতে লাগি আছে। ঘিণ-ঘাণ নোহোৱাকৈ গু-মুতৰ চৰিয়া পেলায়, হগা-মুতা কাপোৰ ধোৱে। আই-বোপাইকো আজিকালি পেটৰ পোৱালীয়ে এনেদৰে সেৱা-শুশ্ৰূষা প্ৰতিপাল নকৰে। অপদাৰ্থ প্ৰেমৰো ভাগ্য কম নহয়—আলতীৰ দৰে গুণী-জ্ঞানী ছোৱালী এজনীক তিৰোতা বাবলৈ পাব। {{gap}}বৈৰাগীৰ শৰীৰ পূৰ্ব্বৰ দৰে টনকিয়াল হ'ল; বেমাৰৰ পূৰ্ব্বলতা নাই। গাৱঁৰ মানুহৰ ইচ্ছা বৈৰাগী যেন গাৱঁতে থাকে। গৃহী মানুহ দেৱেশ্বৰৰ ঘৰত থাকিবলৈ যদি আপত্তি, গঞাই মিলি জুলি ঘব এটা বান্ধি দিব। বৈৰাগী মান্তি হোৱা একে ঠাইতে সৰহ দিন থকা বৈৰাগীৰ ধৰ্ম্ম নহয়; একে ঠাইতে সৰহ দিন থাকিলে সংসাৰলৈ মায়া বাঢ়ে। এই গাৱঁত<noinclude>{{rh||১০৮|}} {{gap}}</noinclude> htv88qpnwgum12oimhdp3sgpqze9fr5 104 84397 252713 228199 2026-06-05T10:58:15Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 252713 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন আতি{{float right|4=3em| মোহপাশে ছন্ন ::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em| কাল ব্যাধে ধায়া আসে ::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি ::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ ::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥” </poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> ckjluyo9x0n1jxrmmsdklwzp0y64jxj 252714 252713 2026-06-05T10:58:44Z BabulB 104 252714 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন আতি{{float right|4=3em| মোহপাশে ছন্ন}} ::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em| কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥” </poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> imaoqflfxxcbbzn2lugpj1moul3yqli 252715 252714 2026-06-05T10:59:43Z BabulB 104 252715 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন আতি{{float right|4=3em| মোহপাশে ছন্ন}} ::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em| কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> sudof6wypw6nom14w2v79170e4uanl5 252716 252715 2026-06-05T11:00:22Z BabulB 104 252716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? <poem>এ ভৱ গহন বন আতি{{float right|4=3em| মোহপাশে ছন্ন}} ::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em| কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem> {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> ow43nr7cky9yv5z5o0jxozvyrugheak 252717 252716 2026-06-05T11:00:53Z BabulB 104 252717 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন আতি{{float right|4=3em|মোহপাশে ছন্ন}} ::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> arx5o92eg73pc8okd8kwf3pnkyzjafv 252718 252717 2026-06-05T11:01:28Z BabulB 104 252718 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন আতি{{float right|4=3em|মোহপাশে ছন্ন}} ::::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> nry7782tct1yqk234nmy4cmbckzg6k5 252719 252718 2026-06-05T11:01:57Z BabulB 104 252719 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন{{float right|4=3em|আতি মোহপাশে ছন্ন}} ::::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> 7d2nrjwuus8stytjv7ofsp7l0jpvh37 252733 252719 2026-06-05T11:21:18Z BabulB 104 252733 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন{{float right|4=2em|আতি মোহপাশে ছন্ন}} ::::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> k5gg5sffe057sqmlndjbejro7vr593g 252734 252733 2026-06-05T11:21:36Z BabulB 104 252734 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন{{float right|2=2em|আতি মোহপাশে ছন্ন}} ::::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> ln9tnudkqsekuym0c1faffdbvne91h7 252735 252734 2026-06-05T11:22:20Z BabulB 104 252735 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন{{float right|3=2em|আতি মোহপাশে ছন্ন}} :::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|3=3em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} :::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|3=3em|নজানো কি মতে তৰি}} :::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|3=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} :::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> dx9pwyw71mi5qo82nv8d0qi3sm0okvv 252736 252735 2026-06-05T11:22:48Z BabulB 104 [[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/252735|252735]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 252736 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন{{float right|2=2em|আতি মোহপাশে ছন্ন}} ::::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> ln9tnudkqsekuym0c1faffdbvne91h7 252737 252736 2026-06-05T11:23:23Z BabulB 104 252737 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন{{float right|2=2em|আতি মোহপাশে ছন্ন}} ::::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|2=2em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|2=2em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|2=2em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> im8fdg5ym861jvu3wwkjv8zoh8q4maj 252738 252737 2026-06-05T11:23:39Z BabulB 104 [[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/252737|252737]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 252738 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন{{float right|2=2em|আতি মোহপাশে ছন্ন}} ::::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> ln9tnudkqsekuym0c1faffdbvne91h7 252739 252738 2026-06-05T11:23:58Z BabulB 104 252739 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন{{float right|4=3em|আতি মোহপাশে ছন্ন}} ::::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} ::::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} ::::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} ::::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> 7d2nrjwuus8stytjv7ofsp7l0jpvh37 252740 252739 2026-06-05T11:24:52Z BabulB 104 252740 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনব কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন{{float right|4=3em|আতি মোহপাশে ছন্ন}} :::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} :::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} :::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} :::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> cvjtngubufw0mhh0d4t1qakev8fk8dy 104 84544 252711 228203 2026-06-05T10:51:13Z BabulB 104 252711 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{centre||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>কথাত কোনো উত্তৰ নিদি তলমূৰকৈ সকলো শুনি থাকিল । সকলোৰে সকলো কথালৈ কাণ দিলে জীৱন ধাৰণই অসম্ভৱ। {{gap}}“মাক নোহোৱা গাভৰু ছোৱালী থকা ঘৰত সেই বঙ্গালটোক সুমুৱাবই নেলাগিছিল । ঢাকোন নোহোৱা চক, বতাহত জুই এৰি থোৱা, ঘৰত গাভৰু ছোৱালী অকলশৰীয়াকৈ এবা—এই তিনিটা সমান।” এজনে মন্তব্য কৰিলে। {{gap}}“হয়েতো, বৈৰাগীকনো কি দোষ দিবা? জুইৰ লগত ঘী থাকিলে গলিবই ।” পূৰ্ব্বজনক সমৰ্থন কৰি কলে। {{gap}}“ঠিকেই কৈছা? তিৰোতাই সৃষ্টিও কৰে, ঘটায়। তিৰোতাব সঙ্গত ঋষি মুনিবো তপোভঙ্গ হয় ৷ সেই কিবা ঋষি জন ?” ঋষিব নামটো মনলৈ নহাত ইপিনে সিপিনে চালে। {{gap}}এজনে টপৰাই মাত দিলে,—“ঋষ্যশৃঙ্গ ঋষি।” {{gap}}চাৰিও পিনৰপৰা হয় বুলি সমর্থিত হ'ল । ঋষিৰ নাম আত্তৰোৱা জনে উৎসাহ পাই লোমপাদ বজাৰ ৰাজ্যত বাৰি- বর্ষণ নোহোৱাত ঋষ্যশৃঙ্গ ঋষিক বাৰবনিতাই কেনেকৈ প্রলোভন দেখুৱাই অঙ্গদেশলৈ আনিছিল তাৰ কাহিনী আপোনা-আপুনি বর্ণাই গ'ল। {{gap}}দেৱেশ্বৰৰ আকস্মিক দুৰ্ভাগ্যৰ কথা পাহৰি সকলোৱে কৌতুহলবে পুৰাণৰ কাহিনী শুনাত মন দিলে । বহুত পৰ কিবা কওঁ কওঁ কৈ উচুপিচাই থকা এজনে পুৰাণৰ সাধু শেষ হোৱাৰ লগে লগে মাত দিলে, “তিৰোতাৰ চৰিত্ৰ দেৱতাৰো<noinclude>{{rh||১১২|}}</noinclude> 8scvpnmf767xo2kvvh31cqlsa6zvw7q 252712 252711 2026-06-05T10:51:40Z BabulB 104 252712 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নিপন নিয়ৰ শেনছোৱা" />{{centre||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>কথাত কোনো উত্তৰ নিদি তলমূৰকৈ সকলো শুনি থাকিল । সকলোৰে সকলো কথালৈ কাণ দিলে জীৱন ধাৰণই অসম্ভৱ। {{gap}}“মাক নোহোৱা গাভৰু ছোৱালী থকা ঘৰত সেই বঙ্গালটোক সুমুৱাবই নেলাগিছিল । ঢাকোন নোহোৱা চক, বতাহত জুই এৰি থোৱা, ঘৰত গাভৰু ছোৱালী অকলশৰীয়াকৈ এবা—এই তিনিটা সমান।” এজনে মন্তব্য কৰিলে। {{gap}}“হয়েতো, বৈৰাগীকনো কি দোষ দিবা? জুইৰ লগত ঘী থাকিলে গলিবই ।” পূৰ্ব্বজনক সমৰ্থন কৰি কলে। {{gap}}“ঠিকেই কৈছা? তিৰোতাই সৃষ্টিও কৰে, ঘটায়। তিৰোতাব সঙ্গত ঋষি মুনিবো তপোভঙ্গ হয় ৷ সেই কিবা ঋষি জন ?” ঋষিব নামটো মনলৈ নহাত ইপিনে সিপিনে চালে। {{gap}}এজনে টপৰাই মাত দিলে,—“ঋষ্যশৃঙ্গ ঋষি।” {{gap}}চাৰিও পিনৰপৰা হয় বুলি সমর্থিত হ'ল । ঋষিৰ নাম আত্তৰোৱা জনে উৎসাহ পাই লোমপাদ বজাৰ ৰাজ্যত বাৰি- বর্ষণ নোহোৱাত ঋষ্যশৃঙ্গ ঋষিক বাৰবনিতাই কেনেকৈ প্রলোভন দেখুৱাই অঙ্গদেশলৈ আনিছিল তাৰ কাহিনী আপোনা-আপুনি বর্ণাই গ'ল। {{gap}}দেৱেশ্বৰৰ আকস্মিক দুৰ্ভাগ্যৰ কথা পাহৰি সকলোৱে কৌতুহলবে পুৰাণৰ কাহিনী শুনাত মন দিলে । বহুত পৰ কিবা কওঁ কওঁ কৈ উচুপিচাই থকা এজনে পুৰাণৰ সাধু শেষ হোৱাৰ লগে লগে মাত দিলে, “তিৰোতাৰ চৰিত্ৰ দেৱতাৰো<noinclude>{{rh||১১২|}}</noinclude> 9c9njlypu8llf7511eahu4wn3z0q3o8 0 84562 252706 252218 2026-06-05T10:47:06Z BabulB 104 252706 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/এক|এক]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=3 to=3/> {{page break|label=}} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=4 to=4/> {{page break|label=}} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=5 to=5/> {{page break|label=}} {{Auxiliary Table of Contents|width=250px| * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/এক|এক]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/দুই|দুই]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/তিনি|তিনি]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/চাৰি|চাৰি]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/পাঁচ|পাঁচ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ছয়|ছয়]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/সাত|সাত]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/আঠ|আঠ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/নয়|নয়]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/দশ|দশ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/এঘাৰ|এঘাৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/বাৰ|বাৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/তেৰ|তেৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/চৈধ্য|চৈধ্য]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/পোন্ধৰ|পোন্ধৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ষোল্ল|ষোল্ল]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/সোতৰ|সোতৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ওঠৰ|ওঠৰ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/উনৈছ|উনৈশ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/বিছ|বিছ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/একৈছ|একৈছ]] * [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/বাইছ|বাইছ]] }} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:উপন্যাস]] [[শ্ৰেণী:ৰাস্না বৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] emfqcpi1t5fsr0068xdtezvm7cj7ira 10 88308 252705 250861 2026-06-05T09:34:39Z BabulB 104 252705 wikitext text/x-wiki * {{ডাউনলোড|নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য}} ''[[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য]]'' ([[লেখক:তৰুণ লয়িং|লেখক:তৰুণ লইং]]) * {{ডাউনলোড|আসাম বুৰঞ্জী}} ''[[আসাম বুৰঞ্জী]]'' ([[লেখক:গুণাভিৰাম বৰুৱা]]) * {{ডাউনলোড|কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ}} ''[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ]]'' ([[লেখক:সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা]]) * {{ডাউনলোড|ওমৰ তীৰ্থ}} ''[[ওমৰ তীৰ্থ]]'' ([[লেখক:যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা]]) * {{ডাউনলোড|দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ}} ''[[দুৰ্গাবৰি গীতি ৰামায়ণ]]'' ([[লেখক:দুৰ্গাবৰ]]) * {{ডাউনলোড|ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী}} ''[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী]]'' ([[লেখক:ৰত্ন কন্দলী শৰ্ম্মা|ৰত্ন কন্দলী শৰ্ম্মা]] আৰু [[লেখক:অৰ্জ্জুনদাস বৈৰাগী|অৰ্জ্জুনদাস বৈৰাগী]]) * {{ডাউনলোড|নাৰদ চৰিত্ৰ}} ''[[নাৰদ চৰিত্ৰ]]'' ([[লেখক:পদ্মনাথ অধিকাৰী]]) * {{ডাউনলোড|সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ}} ''[[সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ]]'' ([[লেখক:সন্মিলিত]]) * {{ডাউনলোড|গল্প-লহৰি}} ''[[গল্প-লহৰি]]'' ([[লেখক:কাশী নাথ বৰ্ম্মণ]]) * {{ডাউনলোড|মাধমাৰ}} ''[[মাধমাৰ]]'' ([[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]]) * {{ডাউনলোড|কবিতা-পুথি (আগ-ছোৱা)}} ''[[কবিতা-পুথি (আগ-ছোৱা)]]'' ([[লেখক:মোহম্মদ সোলাইমান খাঁ]]) * {{ডাউনলোড|গীতা-বোধ}} ''[[গীতা-বোধ]]'' ([[লেখক:মোহনদাস কৰমচাঁদ গান্ধী]]) * {{ডাউনলোড|সুৰভি}} ''[[সুৰভি]]'' ([[লেখক:লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা]]) * {{ডাউনলোড|সাধু-কথাৰ কুকি}} ''[[সাধু-কথাৰ কুকি]]'' ([[লেখক:লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা]]) * {{ডাউনলোড|ঘুনুচা-কীৰ্ত্তন}} ''[[ঘুনুচা-কীৰ্ত্তন]]'' ([[লেখক:শ্ৰীধৰ কন্দলি]]) fhhq0f2n37q5gj1h9v6cstaqa2t09i0 4 91847 252678 252520 2026-06-04T21:42:17Z JyotiPN 1603 252678 wikitext text/x-wiki [[File:GLAM logo transparent.png|center|250px]] '''যোৰহাট মহাবিদ্যালয়''', যোৰহাট; ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ এক সুনামধন্য শিক্ষানুষ্ঠান। উজনি অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক গুণগত শিক্ষা প্ৰদানৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই মহাবিদ্যালয়খন শৈক্ষিক উৎকৰ্ষতা, অনুশাসিত পৰিৱেশ, অঞ্চলটোৰ শৈক্ষিক আৰু সাংস্কৃতিক উন্নয়নত অৱদানৰ বাবে পৰিচিত। এই প্ৰকল্পত আমি যোৰহাট মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক তৰুণ লয়িঙে লিখা ছখন কিতাপ স্কেন, প্ৰচেছ কৰি ৱিকিমিডিয়া কমন্সত আপলোড কৰিম। কমন্সৰ VRTS টীমে প্ৰদান কৰা অনুজ্ঞাপত্ৰৰ জৰিয়তে আমি অসমীয়া ৱিকিউৎসত এই গ্ৰন্থসমূহৰ সূচী পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰিম আৰু নিৰ্বাচিত স্বেচ্ছাসেৱকৰ দলৰ সহযোগত কিতাপসমূহ ইউনিকোডলৈ ৰূপান্তৰ কৰিম। এই প্ৰকল্পত লেখকৰ পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰা, লেখক আৰু গ্ৰন্থসমূহৰ বাবে ৱিকিডাটা বিকশিত কৰা, অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত কমেও ১০টা আনুষংগিক প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰা আদি কামো থাকিব। এই প্ৰকল্পৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপসমূহ তলত দিয়া ধৰণৰ; {| class="wikitable sortable" |- !কিতাপৰ নাম !! ৱিকিডাটা !! Status |- | [[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf|ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ]]|| [[:d: Q140053964|Q140053964]]||সম্পূৰ্ণ |- |[[সূচী:মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf|মিচিং নাৰীকণ্ঠ]]|| || |- |[[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf|নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য]]|| || |} এই প্ৰকল্পত এইসকল সদস্যই ভাগ ল’ব; # [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] # [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] # [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]] # [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]] # [[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]] # [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] সদস্য অনুসৰি কামসমূহ; {| class="wikitable sortable" |+ List of Volunteers involved |- !নাম !! সদস্য নাম !! কাম !! কিতাপ || পৃষ্ঠা |- | হানিফ আলী ||[[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] || জটিল পৃষ্ঠাসমূহৰ মুদ্ৰণ সংশোধন || ||বেটুপাত |- | প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ||[[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]]||বৈধকৰণ || [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৩-২০, ৬১-১৫০ |- | ঋষিৰাজ দত্ত || [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||২১–৪০ |- | জ্যোতি চিৰিং || [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৪১–৬০, ১১১-১৩০ |- | প্ৰাণজ্যোতি নাথ ||[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন<br/>বৈধকৰণ<br/>মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]<br/>[[সূচী:মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf]]<br/>[[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf]] || ৩-২০, ৬০-১১০, ১৩১-১৫৫<br/>২১-৬০<br/>৪০-৭০ |- | নৰুনা বৰুৱা ||[[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন||[[সূচী:মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf]]||২০-৬২, ৬৫-১০৪ |- | ঋষিৰাজ দত্ত || [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন||[[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf]]||১৯-৩০ |- | প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ || [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন||[[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf]]||৭১-৮০ |} [[শ্ৰেণী:GLAM]] t13xbqguhjt8jnz5jpdiow4vncom7yr 252679 252678 2026-06-04T21:57:07Z JyotiPN 1603 252679 wikitext text/x-wiki [[File:GLAM logo transparent.png|center|250px]] '''যোৰহাট মহাবিদ্যালয়''', যোৰহাট; ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ এক সুনামধন্য শিক্ষানুষ্ঠান। উজনি অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক গুণগত শিক্ষা প্ৰদানৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই মহাবিদ্যালয়খন শৈক্ষিক উৎকৰ্ষতা, অনুশাসিত পৰিৱেশ, অঞ্চলটোৰ শৈক্ষিক আৰু সাংস্কৃতিক উন্নয়নত অৱদানৰ বাবে পৰিচিত। এই প্ৰকল্পত আমি যোৰহাট মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক [[লেখক:তৰুণ লয়িং| তৰুণ লয়িঙে]] লিখা ছখন কিতাপ স্কেন, প্ৰচেছ কৰি ৱিকিমিডিয়া কমন্সত আপলোড কৰিম। কমন্সৰ VRTS টীমে প্ৰদান কৰা অনুজ্ঞাপত্ৰৰ জৰিয়তে আমি অসমীয়া ৱিকিউৎসত এই গ্ৰন্থসমূহৰ সূচী পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰিম আৰু নিৰ্বাচিত স্বেচ্ছাসেৱকৰ দলৰ সহযোগত কিতাপসমূহ ইউনিকোডলৈ ৰূপান্তৰ কৰিম। এই প্ৰকল্পত লেখকৰ পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰা, লেখক আৰু গ্ৰন্থসমূহৰ বাবে ৱিকিডাটা বিকশিত কৰা, অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত কমেও ১০টা আনুষংগিক প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰা আদি কামো থাকিব। এই প্ৰকল্পৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপসমূহ তলত দিয়া ধৰণৰ; {| class="wikitable sortable" |- !কিতাপৰ নাম !! ৱিকিডাটা !! লেখক !! ৱিকিডাটা !! প্ৰকাশৰ চন !! অনুজ্ঞাপত্ৰ !!Status |- |[[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf|নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য]] || [[:d: Q140053964|Q140053964]]||[[লেখক:তৰুণ লয়িং| তৰুণ লয়িং]] || [[:d: Q140054180|Q140054180]] || ২০২০|| OTRS ticket no: 2026052410006071 ||সম্পূৰ্ণ |- |[[সূচী:মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf|মিচিং নাৰীকণ্ঠ]]|| ||[[লেখক:তৰুণ লয়িং| তৰুণ লয়িং]] || [[:d: Q140054180|Q140054180]] || ২০১৯ || OTRS ticket no: 2026052410006071 || |- |[[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf|ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ]]|| ||[[লেখক:তৰুণ লয়িং| তৰুণ লয়িং]] || [[:d:Q140054180|Q140054180]] || ২০২১ || OTRS ticket no: 2026052410006071 || |} এই প্ৰকল্পত এইসকল সদস্যই ভাগ ল’ব; # [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] # [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] # [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]] # [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]] # [[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]] # [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] সদস্য অনুসৰি কামসমূহ; {| class="wikitable sortable" |+ List of Volunteers involved |- !নাম !! সদস্য নাম !! কাম !! কিতাপ || পৃষ্ঠা |- | হানিফ আলী ||[[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] || জটিল পৃষ্ঠাসমূহৰ মুদ্ৰণ সংশোধন || ||বেটুপাত |- | প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ||[[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]]||বৈধকৰণ || [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৩-২০, ৬১-১৫০ |- | ঋষিৰাজ দত্ত || [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||২১–৪০ |- | জ্যোতি চিৰিং || [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৪১–৬০, ১১১-১৩০ |- | প্ৰাণজ্যোতি নাথ ||[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন<br/>বৈধকৰণ<br/>মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]<br/>[[সূচী:মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf]]<br/>[[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf]] || ৩-২০, ৬০-১১০, ১৩১-১৫৫<br/>২১-৬০<br/>৪০-৭০ |- | নৰুনা বৰুৱা ||[[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন||[[সূচী:মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf]]||২০-৬২, ৬৫-১০৪ |- | ঋষিৰাজ দত্ত || [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন||[[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf]]||১৯-৩০ |- | প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ || [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন||[[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf]]||৭১-৮০ |} [[শ্ৰেণী:GLAM]] b171cdf3ztjut9qzuqs9ujm6kiu013k 104 91988 252595 252067 2026-06-04T14:42:06Z JyotiPN 1603 252595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য ✦১০৫}}</noinclude>{{playscript|gap=20|Engineer|: M/s Map Project Services Pvt. Ltd., Kolkata}} {{playscript|gap=20|Supervised By|<poem>1. H. Kiyelgo Yepthomi, Chairman 2. I. Nikheto Jimomi, Secretary 3. N. Yeheto Yepthomi, Joint Secretary 4. Hushka Yepthomi, Finance Convenor 5. Y. Vihoshe Murru, Finance Secretary</poem>}} {{playscript|gap=20|Assisted By |:Planning Board}} {{gap}}তথ্যখিনি পোৱাৰ লগতে সমগ্ৰ গীৰ্জাটো বাহিৰে বাহিৰে এপাক চোৱাৰ পিছত গীৰ্জাত থকা চকীদাৰজনক “ভিতৰৰ অংশটো চোৱাৰ ইচ্ছা আছে” – বুলি কোৱাত তেওঁ গীৰ্জাটোৰ ভিতৰলৈ লৈ গ’ল। গীৰ্জাটোৰ ভিতৰখন চোৱাৰ পিছতহে বুজিলো আৰ্কিটেকৰ দক্ষতা। ইমান মসৃণভাৱে আৰু অতি সুন্দৰকৈ নিৰ্মাণ কৰিছে যে অতি কমেও দহ হাজাৰ মানুহ তাত বহিব পাৰিব (যদিও Seating Capacity 8,500)। শীতল পৰিৱেশত গীৰ্জাটোৰ ভিতৰত সোমাই পৰিলে নিজকে বেলেগ এখন পৃথিৱীত থকা যেন লাগে। পৰিস্কাৰ-পৰিছন্নতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পৰিপাটিকৈ নিৰ্দিষ্ট ঠাইত ৰখা বিভিন্ন সামগ্ৰীবোৰৰ ছবিখন চাই-চাই হেঁপাহ নপলায়। গীৰ্জাটোত এঘণ্টামান কটাই আমি নগৰখনৰ ট্ৰেফিক পইণ্টটোৰ ওচৰত থকা এখন সৰু হোটেলত সোমাই পৰিলো। হোটেলখনত দাইল আৰু আমলেটৰ লগতে গাহৰি মাংসহে পোৱা যায়। আমি সকলোৱে মনৰ পচন্দ বাদ দি হোটেলত থকা খাদ্যকে গ্ৰহণ কৰি পুনৰ মোকক্‌চাঙলৈ বুলি উভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো আৰু তিনি ঘণ্টামানৰ পিছত আলিচেন তিনিআলি পালোহি।<noinclude></noinclude> d5c40zi9dto3pfdsqhj632v4a09vlsi 104 92087 252593 252143 2026-06-04T14:29:57Z JyotiPN 1603 252593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rishiraj Dutta01" /> {{rh|২৮ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য || }}</noinclude> {{center|{{Xxx-larger|'''জুনহেৱটু জিলাৰ পৰ্যটন'''}}}} '''চুমি ব্যাপ্তিষ্ট গীৰ্জাঘৰ :''' {{gap}}দেখিলেই সপোন সপোন লগা ‘চুমি ব্যাপ্তিষ্ট চাৰ্চ’টো এচিয়া মহাদেশৰ ভিতৰতেই সবাতোকৈ ডাঙৰ গীৰ্জা। গীৰ্জাটোৰ পৰা সমগ্ৰ জুনহেৱটু নগৰখন দেখাৰ উপৰি ১৫-২০ কিল’মিটাৰ দূৰলৈকে থকা গাঁওবোৰ ধুনীয়াকৈ দেখা পোৱা যায়। গীৰ্জাটোৰ সন্মুখভাগত এখন ঘাঁহনি আৰু ফুলৰ বাগিছাৰ লগতে এটা ডাঙৰ টিলিঙা (ঘণ্টা) ৰচীৰে সংলগ্ন কৰা আছে। ভাৰতবৰ্ষত বিভিন্ন মঠ-মন্দিৰ, বৌদ্ধ বিহাৰ, গীৰ্জা আদিত থকা ঘণ্টাবোৰতকৈ ‘চুমি ব্যাপিষ্ট চাৰ্চ’ত থকা ঘণ্টাটো নিঃসন্দেহে সবাতোকৈ ডাঙৰ। গীৰ্জাটোৰ বিষয়ে এখন ডাঙৰ ফলকত থকা তথ্যখিনি এনেধৰণৰ – {{gap}}THE HEIGHT OF 1864.9 m above Sea Level, Located at 26′.01° N and 94′.52° {{playscript|gap=20|Construction Commenced|: 07-05-2007}} {{playscript|gap=20|Construction Completed|: 31-03-2017}} {{playscript|gap=20|Dedicated on|: 22-04-2017}} {{playscript|gap=20|Dimensions|: 1. Length: 203′ ft. <poem>2. Breath : 153′ ft. 3. height: 166′ ft.</poem>}}<noinclude></noinclude> hj7x1dx3j05y0l1cscy3k2pgothpa24 104 92148 252561 252107 2026-06-04T12:59:37Z JyotiPN 1603 252561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১৪১}}</noinclude>village are of Mongoloid stock speaking Tibeto-Burman group of languages belonging to the Angami Naga tribe. By nature they are hospitable and loving which thereby make them friendly and sociable towards any visitor. ''(Page-1)'' {{gap}}গাঁওখনৰ চৌদিশে এপাক ঘুৰি আমি গোলাকাৰ আকৃতিৰ কেইবাখনো বহল পকাৰ ছাঁদ দেখিবলৈ পালো। ছাঁদবোৰৰ পৰা খনমা গাঁৱৰ ধাননি পথাৰবোৰ বৰ সুন্দৰকৈ দেখা পায়। চৌদিশে সেউজীয়া, সেউজীয়া কেৱল সেউজীয়া। হেলনীয়া খেতিৰ (Terrace Cultivation) যি নন্দনতাত্বিক ৰূপ তাক দেখি নোপোৱাজনক বৰ্ণনাৰ মাজেদি বুজাই দিব নোৱাৰি। পথাৰখনৰ মাজেদি বৈ যোৱা এখন খৰস্ৰোতা নদীৰ কুলু-কুলু শব্দই প্ৰতি মুহূৰ্ত্ততে সকলোকে নিনাদিত কৰি তোলে। সুৰৰ ঝংকাৰৰ লগে লগে যেন ডাৱৰৰ খেল আৰম্ভ হয়। দক্ষিণ দিশৰ পৰা অহা পাতলীয়া ডাৱৰৰ টুকুৰাবোৰে গাঁওখন ঢাকি পেলাই যোৱাৰ মুহূৰ্ততে বতাহে ডাৱৰবোৰ ক’ৰবালৈ লৈ যায়। সূৰুযৰ ৰেঙণি পৰি মুহূৰ্ততে আকৌ ফটফটীয়া নীলা আকাশ দেখিবলৈ পোৱা যায়—কি অপূৰ্ব প্ৰকৃতিৰ লীলা! মুঠৰ ওপৰত চাই চাই হেঁপাহ নপলোৱা ছবি। কিছু সময় গাঁওখনত ফুৰাৰ পিছত খনমাৰ মূল দুৰ্গলৈ আগবাঢ়িলো। খনমাৰ দুৰ্গটোৰ নাম আছিল চেমমা (Semoma)। এখন পকাৰে নিৰ্মিত শিলত সুন্দৰকৈ দুৰ্গটোৰ ইতিহাসৰ বিৱৰণ আছে। দুৰ্গটোৰ কাষৰ ফলকত বৰ্ণনা অনুসৰি কথাখিনি আছিল এনেধৰণৰ— {{Playscript|gap=4|* 1825-|{{gap|4em}}First Completion of the Fort.}} {{Playscript|gap=4|* 1850-|{{gap|4em}}First Anglo-Khonoma Battle Fought from this Fort.}} {{Playscript/s|gap=4|* 1879-|{{gap|4em}}Second Anglo-Khonoma Battle and the First}}<noinclude>{{Playscript/e}}</noinclude> t7c1rrp68kfj63zgg9ef4ql74voi1yl 252564 252561 2026-06-04T13:07:04Z JyotiPN 1603 252564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১৪১}}</noinclude>village are of Mongoloid stock speaking Tibeto-Burman group of languages belonging to the Angami Naga tribe. By nature they are hospitable and loving which thereby make them friendly and sociable towards any visitor. ''(Page-1)'' {{gap}}গাঁওখনৰ চৌদিশে এপাক ঘুৰি আমি গোলাকাৰ আকৃতিৰ কেইবাখনো বহল পকাৰ ছাঁদ দেখিবলৈ পালো। ছাঁদবোৰৰ পৰা খনমা গাঁৱৰ ধাননি পথাৰবোৰ বৰ সুন্দৰকৈ দেখা পায়। চৌদিশে সেউজীয়া, সেউজীয়া কেৱল সেউজীয়া। হেলনীয়া খেতিৰ (Terrace Cultivation) যি নন্দনতাত্বিক ৰূপ তাক দেখি নোপোৱাজনক বৰ্ণনাৰ মাজেদি বুজাই দিব নোৱাৰি। পথাৰখনৰ মাজেদি বৈ যোৱা এখন খৰস্ৰোতা নদীৰ কুলু-কুলু শব্দই প্ৰতি মুহূৰ্ত্ততে সকলোকে নিনাদিত কৰি তোলে। সুৰৰ ঝংকাৰৰ লগে লগে যেন ডাৱৰৰ খেল আৰম্ভ হয়। দক্ষিণ দিশৰ পৰা অহা পাতলীয়া ডাৱৰৰ টুকুৰাবোৰে গাঁওখন ঢাকি পেলাই যোৱাৰ মুহূৰ্ততে বতাহে ডাৱৰবোৰ ক’ৰবালৈ লৈ যায়। সূৰুযৰ ৰেঙণি পৰি মুহূৰ্ততে আকৌ ফটফটীয়া নীলা আকাশ দেখিবলৈ পোৱা যায়—কি অপূৰ্ব প্ৰকৃতিৰ লীলা! মুঠৰ ওপৰত চাই চাই হেঁপাহ নপলোৱা ছবি। কিছু সময় গাঁওখনত ফুৰাৰ পিছত খনমাৰ মূল দুৰ্গলৈ আগবাঢ়িলো। খনমাৰ দুৰ্গটোৰ নাম আছিল চেমমা (Semoma)। এখন পকাৰে নিৰ্মিত শিলত সুন্দৰকৈ দুৰ্গটোৰ ইতিহাসৰ বিৱৰণ আছে। দুৰ্গটোৰ কাষৰ ফলকত বৰ্ণনা অনুসৰি কথাখিনি আছিল এনেধৰণৰ— {{Playscript|gap=4|* 1825-|{{gap|4em}}First Completion of the Fort.}} {{Playscript|gap=4|* 1850-|{{gap|4em}}First Anglo-Khonoma Battle Fought from this Fort.}} {{Playscript/s|gap=8|* 1879-|Second Anglo-Khonoma Battle and the First}}<noinclude>{{Playscript/e}}</noinclude> ltbujbt3dwuq38zn75e5c3j23p9qsuf 252575 252564 2026-06-04T13:24:56Z JyotiPN 1603 252575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১৪১}}</noinclude>village are of Mongoloid stock speaking Tibeto-Burman group of languages belonging to the Angami Naga tribe. By nature they are hospitable and loving which thereby make them friendly and sociable towards any visitor. ''(Page-1)'' {{gap}}গাঁওখনৰ চৌদিশে এপাক ঘুৰি আমি গোলাকাৰ আকৃতিৰ কেইবাখনো বহল পকাৰ ছাঁদ দেখিবলৈ পালো। ছাঁদবোৰৰ পৰা খনমা গাঁৱৰ ধাননি পথাৰবোৰ বৰ সুন্দৰকৈ দেখা পায়। চৌদিশে সেউজীয়া, সেউজীয়া কেৱল সেউজীয়া। হেলনীয়া খেতিৰ (Terrace Cultivation) যি নন্দনতাত্বিক ৰূপ তাক দেখি নোপোৱাজনক বৰ্ণনাৰ মাজেদি বুজাই দিব নোৱাৰি। পথাৰখনৰ মাজেদি বৈ যোৱা এখন খৰস্ৰোতা নদীৰ কুলু-কুলু শব্দই প্ৰতি মুহূৰ্ত্ততে সকলোকে নিনাদিত কৰি তোলে। সুৰৰ ঝংকাৰৰ লগে লগে যেন ডাৱৰৰ খেল আৰম্ভ হয়। দক্ষিণ দিশৰ পৰা অহা পাতলীয়া ডাৱৰৰ টুকুৰাবোৰে গাঁওখন ঢাকি পেলাই যোৱাৰ মুহূৰ্ততে বতাহে ডাৱৰবোৰ ক’ৰবালৈ লৈ যায়। সূৰুযৰ ৰেঙণি পৰি মুহূৰ্ততে আকৌ ফটফটীয়া নীলা আকাশ দেখিবলৈ পোৱা যায়—কি অপূৰ্ব প্ৰকৃতিৰ লীলা! মুঠৰ ওপৰত চাই চাই হেঁপাহ নপলোৱা ছবি। কিছু সময় গাঁওখনত ফুৰাৰ পিছত খনমাৰ মূল দুৰ্গলৈ আগবাঢ়িলো। খনমাৰ দুৰ্গটোৰ নাম আছিল চেমমা (Semoma)। এখন পকাৰে নিৰ্মিত শিলত সুন্দৰকৈ দুৰ্গটোৰ ইতিহাসৰ বিৱৰণ আছে। দুৰ্গটোৰ কাষৰ ফলকত বৰ্ণনা অনুসৰি কথাখিনি আছিল এনেধৰণৰ— {{Playscript|gap=8|* 1825-|First Completion of the Fort.}} {{Playscript|gap=8|* 1850-|First Anglo-Khonoma Battle Fought from this Fort.}} {{Playscript/s|gap=8|* 1879-|Second Anglo-Khonoma Battle and the First}}<noinclude>{{Playscript/e}}</noinclude> hg1tl581yacplfeevr9kq1icxtiqnf9 104 92149 252554 252056 2026-06-04T12:44:43Z JyotiPN 1603 252554 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১৪৫}}</noinclude> {{gap}}নাগালেণ্ড চৰকাৰৰ পৰ্যটন বিভাগৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত “Nagaland Call of the Great Hornbill (LBS Publications, Guwahati, 2015)” তথ্য পৰ্যটকৰ সুবিধাৰ্থে তলত দাঙি ধৰা হ’ল— {{center|{{larger|'''Where to Stay'''}}}} {{larger|'''KOHIMA'''}} '''Hotel Millennium:''' New Ministers Hill, Kohima, +91 370 2241851/9862767767 '''Hotel Japfu:''' P.R. Hill, Kohima, +91 370 2240 211-3, Email: hoteljapfu@yahoo.co.in '''Hotel Grandeur:''' Mohonkhola, Kohima, +91 3702229699/2229638/ 2229960/9863156311 '''Dimori Cove:''' On the foothills of Japfu Peak, Dimori Cove provides a setting for a comfortable outing, +91 9436005392/9863179765, Email: lifeministries05@gmail.com '''Tuophema Tourists Village:''' Located 41 km north of Kohima on National Highway 61, Tuophema is a pioneering initiative born out of a village community vision. It represents traditional Angami Hospitality, customs and culture. It offers full accommodation & board in traditionally designed Angami houses, +91 9436832075 '''Hotel Cimorb:''' Old Minister’s Hill, Kohima, +91 370 2242248, +91 9612083243/9612908473 '''Razhu Pru:''' Mission Compound Kohima, +91 9402900718{{nop}}<noinclude></noinclude> 0y7v4op7jy5i4tft4prk81y9svo90lf 104 92150 252555 252057 2026-06-04T12:45:51Z JyotiPN 1603 252555 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৪৬ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}</noinclude> '''The Heritage (Old Deputy Commissioner’s Bungalow) :''' A Heritage property located on a hilltop, offering picturesque views and an old colonial feel; limited number of rooms '''Officers Hill, Kohima,''' 797001 +91 9436215259 '''The East Gate Hotel:''' Near Mezhur Higher Secondary School Midland, Kohima, +919206111594/9089434838 '''Hotel Vivor:''' High School Road, +91 370 2806243/8974066508 '''URA Hotel:''' Near Red Cross Building, Raj Bhavan Road, Kohima, +91 370224322, Email: hotelura@yahoo.com '''Hotel Vivor:''' IG Stadium Road, +91 370 2806243, Email:hotelvivor@theniathugroup.com '''De Oriental Grand :''' Bayavu Road, Kohima, +91 9089577424, Email: peteagu123@gmailo.com '''Legacy Hotel:''' Ms. Kezevino (GM), +91 8415088927 '''Hotel Blue Bayou:''' Opp. War Cemetery, Midland, +91 9436000368/3702292008 '''Foodie Tip:''' Orami is an ideal place for foodies who wish to indulge in authentic Naga food. This restaurant satisfies the palate with local delicacies. One should try the locally brewed corn tea and their specialty called Orami Tea made from a secret ingredient. The place has a warm, cozy ambience with traditional interiors and generous servings of food-a truly Naga cuisine experience, +91 9615536788/8575772455{{nop}}<noinclude></noinclude> repl8bnwyzwawcfi6u4e862wi01kpqm 104 92155 252562 252053 2026-06-04T13:03:37Z JyotiPN 1603 252562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh| নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}} {{Playscript/s}}</noinclude>{{Playscript/e|gap=4|{{gap|4em}}Demolition of the Fort.}} {{Playscript|gap=4|* 1890-|{{gap|4em}}The Second construction of the Fort.}} {{Playscript|gap=4|* 1906-|{{gap|4em}}The Second Demolition of the Fort by the British Government owing to an Internal conflict.}} {{Playscript|gap=4|* 1919-|{{gap|4em}}The Third construction of the Fort.}} {{Playscript|gap=4|* 1956-|{{gap|4em}}The Third demolition of the Fort during the Indo-Naga conflict.}} {{Playscript|gap=4|* 1990-|{{gap|4em}}The Fourth Re-construction of the Fort.}} {{gap}}উক্ত দুৰ্গটোৰ নিৰ্মাণ সম্পৰ্কে হোমেন বৰগোহাঞিয়ে তেওঁৰ ‘আত্ম দীপা ভৱ’ নামৰ গ্ৰন্থখনৰ অন্তৰ্গত ‘খনমাত এটা দিন’ শীৰ্ষক লেখাটোত লিখিছে-“এই গোটেই চিড়িটো গাঁৱৰ মানুহে নিজে শ্ৰম কৰি সাজি উলিয়াইছে। ছিড়িটোৰ বিভিন্ন খণ্ড গাঁৱৰ বিভিন্ন বয়সৰ মানুহক ভাগ কৰি দিয়া হৈছিল। পোন্ধৰ পৰা ত্ৰিশ বছৰৰ মানুহৰ কাৰণে এটা খণ্ড; ত্ৰিশৰ পৰা পঞ্চাশ বছৰৰ মানুহৰ এটা খণ্ড; পঞ্চাশৰ ওপৰৰ মানুহৰ এটা খণ্ড .... কোনটো খণ্ড কোন বয়সৰ মানুহে সাজিছিল সেই কথা নগা ভাষাত ঠায়ে ঠায়ে লিখি থোৱা আছে।” (পৃষ্ঠা ১০৪) দুৰ্গটোৰ পৰা নামি আহি পোনছাটে আমি কোহিমালৈ ঘূৰি গ’লো। কোহিমাৰ পৰা প্ৰায় পোন্ধৰ কিলোমিটাৰ নিলগত থকা ‘কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজত’ দুই-একপি ফটো উঠি ঘূৰি আহোঁতে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত জাপানে ব্যৱহাৰ কৰা ‘লি টেংক’খন চাই হোটেলত সোমাই পৰিলো। {{gap}}২৫ জুলাই তাৰিখে ৰাতিপুৱাই সাৰ পালো। পাইন হোটেলৰ গাতে লাগি থকা দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সমাধি চোৱাৰ পিছত আমি ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়লৈ বুলি ৰাওনা হ’লো। তিনিপাট্টিলৈ এখন চিটি বাছত উঠি তিনিপাট্টিৰ পৰা ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়লৈ<noinclude></noinclude> tkte6sa38slqk5hlznwp4fsj3dbcnwy 252563 252562 2026-06-04T13:05:42Z JyotiPN 1603 252563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh| নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}} {{Playscript/s}}</noinclude>{{Playscript/e|gap=8|{{gap|4em}}Demolition of the Fort.}} {{Playscript|gap=4|* 1890-|{{gap|4em}}The Second construction of the Fort.}} {{Playscript|gap=8|* 1906-|The Second Demolition of the Fort by the British Government owing to an Internal conflict.}} {{Playscript|gap=4|* 1919-|{{gap|4em}}The Third construction of the Fort.}} {{Playscript|gap=4|* 1956-|{{gap|4em}}The Third demolition of the Fort during the Indo-Naga conflict.}} {{Playscript|gap=4|* 1990-|{{gap|4em}}The Fourth Re-construction of the Fort.}} {{gap}}উক্ত দুৰ্গটোৰ নিৰ্মাণ সম্পৰ্কে হোমেন বৰগোহাঞিয়ে তেওঁৰ ‘আত্ম দীপা ভৱ’ নামৰ গ্ৰন্থখনৰ অন্তৰ্গত ‘খনমাত এটা দিন’ শীৰ্ষক লেখাটোত লিখিছে-“এই গোটেই চিড়িটো গাঁৱৰ মানুহে নিজে শ্ৰম কৰি সাজি উলিয়াইছে। ছিড়িটোৰ বিভিন্ন খণ্ড গাঁৱৰ বিভিন্ন বয়সৰ মানুহক ভাগ কৰি দিয়া হৈছিল। পোন্ধৰ পৰা ত্ৰিশ বছৰৰ মানুহৰ কাৰণে এটা খণ্ড; ত্ৰিশৰ পৰা পঞ্চাশ বছৰৰ মানুহৰ এটা খণ্ড; পঞ্চাশৰ ওপৰৰ মানুহৰ এটা খণ্ড .... কোনটো খণ্ড কোন বয়সৰ মানুহে সাজিছিল সেই কথা নগা ভাষাত ঠায়ে ঠায়ে লিখি থোৱা আছে।” (পৃষ্ঠা ১০৪) দুৰ্গটোৰ পৰা নামি আহি পোনছাটে আমি কোহিমালৈ ঘূৰি গ’লো। কোহিমাৰ পৰা প্ৰায় পোন্ধৰ কিলোমিটাৰ নিলগত থকা ‘কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজত’ দুই-একপি ফটো উঠি ঘূৰি আহোঁতে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত জাপানে ব্যৱহাৰ কৰা ‘লি টেংক’খন চাই হোটেলত সোমাই পৰিলো। {{gap}}২৫ জুলাই তাৰিখে ৰাতিপুৱাই সাৰ পালো। পাইন হোটেলৰ গাতে লাগি থকা দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সমাধি চোৱাৰ পিছত আমি ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়লৈ বুলি ৰাওনা হ’লো। তিনিপাট্টিলৈ এখন চিটি বাছত উঠি তিনিপাট্টিৰ পৰা ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়লৈ<noinclude></noinclude> 9oamektbijwf5i7fr9cn0jqxqan19mj 252572 252563 2026-06-04T13:24:06Z JyotiPN 1603 252572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh| নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}} {{Playscript/s}}</noinclude>{{Playscript/e|gap=8|{{gap|4em}}Demolition of the Fort.}} {{Playscript|gap=8|* 1890-|The Second construction of the Fort.}} {{Playscript|gap=8|* 1906-|The Second Demolition of the Fort by the British Government owing to an Internal conflict.}} {{Playscript|gap=8|* 1919-|The Third construction of the Fort.}} {{Playscript|gap=8|* 1956-|The Third demolition of the Fort during the Indo-Naga conflict.}} {{Playscript|gap=8|* 1990-|The Fourth Re-construction of the Fort.}} {{gap}}উক্ত দুৰ্গটোৰ নিৰ্মাণ সম্পৰ্কে হোমেন বৰগোহাঞিয়ে তেওঁৰ ‘আত্ম দীপা ভৱ’ নামৰ গ্ৰন্থখনৰ অন্তৰ্গত ‘খনমাত এটা দিন’ শীৰ্ষক লেখাটোত লিখিছে-“এই গোটেই চিড়িটো গাঁৱৰ মানুহে নিজে শ্ৰম কৰি সাজি উলিয়াইছে। ছিড়িটোৰ বিভিন্ন খণ্ড গাঁৱৰ বিভিন্ন বয়সৰ মানুহক ভাগ কৰি দিয়া হৈছিল। পোন্ধৰ পৰা ত্ৰিশ বছৰৰ মানুহৰ কাৰণে এটা খণ্ড; ত্ৰিশৰ পৰা পঞ্চাশ বছৰৰ মানুহৰ এটা খণ্ড; পঞ্চাশৰ ওপৰৰ মানুহৰ এটা খণ্ড .... কোনটো খণ্ড কোন বয়সৰ মানুহে সাজিছিল সেই কথা নগা ভাষাত ঠায়ে ঠায়ে লিখি থোৱা আছে।” (পৃষ্ঠা ১০৪) দুৰ্গটোৰ পৰা নামি আহি পোনছাটে আমি কোহিমালৈ ঘূৰি গ’লো। কোহিমাৰ পৰা প্ৰায় পোন্ধৰ কিলোমিটাৰ নিলগত থকা ‘কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজত’ দুই-একপি ফটো উঠি ঘূৰি আহোঁতে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত জাপানে ব্যৱহাৰ কৰা ‘লি টেংক’খন চাই হোটেলত সোমাই পৰিলো। {{gap}}২৫ জুলাই তাৰিখে ৰাতিপুৱাই সাৰ পালো। পাইন হোটেলৰ গাতে লাগি থকা দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সমাধি চোৱাৰ পিছত আমি ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়লৈ বুলি ৰাওনা হ’লো। তিনিপাট্টিলৈ এখন চিটি বাছত উঠি তিনিপাট্টিৰ পৰা ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়লৈ<noinclude></noinclude> hrb41nov3qjgt44b1krdrgsz9jcwyy3 104 92158 252558 252314 2026-06-04T12:49:56Z JyotiPN 1603 252558 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৫০✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}</noinclude> '''Longchen Homestay:''' Aoyimti Village, Hno-75/B “Ee-Ki”, +91 9436732444 {{larger|'''PEREN'''}}<br/> '''Liangriwang Guest House:''' Tening Town, +91 9402029280 '''Adaubo Paying Guest Accommodation:''' Tening Town, +91 9402437967 '''Hotel NST Paying Guest:''' C/o Welhipe Khape, Kuda Village, B-Khel, Dimapur, +91 9436015720 '''Horeb Guest Guest:''' C/o Vikheho Chishi, H. No 176, Lakeview Purana Bazar, Dimapur, +91 9436262994 {{larger|'''MON'''}}<br/> '''Paramounnt Guest House:''' Mon Town, near State Bank of India, +91 9612170232 '''Government approved tour operators''' '''Explore Nagaland'''<br/> www.explorenagaland.com, Email: explorenagaland@gmail.com Main Road, Midland Kohima, +91-9856343037/+91 0370 2292280 '''Peak Travels'''<br/> peaktravels@rediffmail.com, Email: nedked@yahoo.com C-33(1) House No. 54, Jail Colony, Kohima-797001, Nagaland, +91-9436001694/9856046460{{nop}}<noinclude></noinclude> c7ilwlw5an7xtxk2d8jklxyv3cya6xh 104 92159 252559 252244 2026-06-04T12:52:45Z JyotiPN 1603 252559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১৫১}}</noinclude> '''Alder Tours & Travels'''<br/> www.aldertoursntravels.com, www.nagalandtreks.com<br/> Opp. 2nd World War Cemetery, Blue Bayou Building, Midland, Kohima-797001, +91-9436011266/9402905046 '''Tribal Discovery Tours & Travels'''<br/> Email: tribaldiscovery@yahoo.co.in, davidsangtam@yahoo.com<br/> 410, Opp. Pentecostal, Church, Purana Bazar, Dimapur +91 9436045075/9862666641 '''Neo tours & Travels'''<br/> Old NST Complex, Kohima- 797001 '''Langphong Konyak Travel'''<br/> NST Colony, Mon Town, +91 9436604525 '''M/s Khonoma Tours & Treks'''<br/> Science College Road, Kohima, +91 9402747977/9402864901 '''Ara Travels'''<br/> www.aratravels.com, Email: ara_travels@rediffmail.com, Kohima, +91 9436000759/9436001099 '''Travel Zone'''<br/> Near SP Office Opp. DDC Officer's Hill,+91 9612714131 '''Nagaland Hornbill Tours & Travels:''' Lerie, Kohima, +91 9862627493{{nop}}<noinclude></noinclude> 6dx1jbngamfd6tck3a7kymc6graps5z 104 92160 252560 252245 2026-06-04T12:54:26Z JyotiPN 1603 252560 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৫২ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}</noinclude> '''No Hassle Deal:''' Near Lions Club, Nepali Bosti Junction, Dimapur, +919862252240 '''Galaxy Travels:'''<br/> Email: Galaxytravels10@gmail.com<br/> CK Arcade Building, 1st Floor, Opp. Baroda Bank, Kohima +91 9856137075/+91 370 2292308 '''Ecotones Tours & Travels:''' Khonoma Village, +918974906631 '''Vivoto Tour & Travels:''' Kohima, Lower Midland, +91 9402607197 '''PK TRAVELS:''' Jain temple Road, Dimapur, +91 9856556674 '''Adventure Nagaland Tours:''' Khonoma Village, +91 9856556674 '''Eastern Green Tours:''' Officer's Hill, Kohima, +91 370 2241007/8575185649 '''Zeneikhosto Iralu Tours:''' H. No. DMC 77, NST Colony, Dimapur, +919436060171 '''Ngonyen Travel Agency:''' GHS ward, Longleng, +91 9436607788 '''LOE & LOS Travels:''' H. No. 91, Daroga Village, Dimapur, +91 9436403171 '''Voyages Tours & Travels:''' Park View Building, Midland, Dimapur '''Rural Village Travels:''' Wokha, +91 9612477880 '''India Trail'''<br/> www.indiatrail.org, david.angami@indiatrail.org<br/> C-106, Chandmari Colony, Kohima +91 9774039490/8118951777{{nop}}<noinclude></noinclude> nnrtsdyvwh2trtkqobp9i9gj884ndak 104 92162 252556 252058 2026-06-04T12:47:42Z JyotiPN 1603 252556 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১৪৭}}</noinclude> {{larger|'''DIMAPUR'''}}<br/> '''Niathu Resort:''' Niathu, in Angami, means Sunrise. This resort, spread over an area of 50 acres, is a stone’s throw away from the Chathe River. A five minute drive from Dimapur Airport (en route to Kohima), Niathu is an ideal quick getaway for families and friends. It has amenities to suit all age groups and houses seven alpine chalet style suites, parks and Enthuriam garden, for a pleasant stay, +91 3862240135 '''Noune Mini-Tourists Resort:''' Noune means “peace” in Angami and this resort actually provides an atmosphere of peace and tranquility. Situated about 10 km from Dimapur, Noune Mini-Tourist Resort is located at Seithekiema ‘A’ Village. It has all the minimum creature comforts for tourists in a pastoral setting with a large water body with boating and angling facilities. A perfect getaway for people looking for a place away from their busy schedule to nurse back their frayed nerves battered by the hustle of a busy city life, +91 3862282755 '''Hotel Acacia:''' Opp. East Police station, Dimapur, +91 3862237102, +91 8415935254 '''Hotel Theja Fort:''' Near Public College of Commerce, +91 3862224367/224209 '''Hotel Saramati:''' Near Naga Shopping Arcade, +91 3862 234761/234763{{nop}}<noinclude></noinclude> q3x9183nkjp8r1rl3idliuy129osysc 104 92163 252557 252060 2026-06-04T12:48:18Z JyotiPN 1603 252557 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৪৮✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}</noinclude> '''Hotel Lake Shilloi:''' Above Vishal Mega mart, Near Clock Tower, Circular Road, Dimapur, +91-3862 236610/13 '''Hotel Tragopan:''' Golaghat Road, Dimapur, +91 3862 230291/351/232952 '''De Oriental Dream:''' Bank Colony, Opp. Naga Shopping Arcade, Dimapur, +91 3862 224200 '''Government approved Paying Guest (PG) accommodations''' {{larger|'''KOHIMA'''}}<br/> '''Greenwood Villa Homestay:''' Kigwema, +91 9856343037, Email:explorenagaland@gmail.com www.explorenagaland.com '''Sun View P.G. Accommodation:''' Lower Lerie, +91 370 2242859/9436005493 '''ROI PG:''' L.F.S Road, +91 9856309631 '''Bethesda P.G House:''' #539, Church Road Midland (L), +91 9436019948 '''Aradura Inn:''' New Ministers’ Hill, +91 3702241079/8415901063 '''Kiso Paying Guest:''' Kigwema Village, +91 9206321422/8575398329 '''The Morung Lodge:''' Opp. APO Office, +91 9856343037 Email: nino@explorenagaland.com, www.explorenagaland.com '''Rusoki Guest House:''' Middle PWD Colony, Near DC Workshop, +91 9774652282{{nop}}<noinclude></noinclude> otc92yeux5e4ho8z5l58jymbpmabav1 0 92175 252577 251729 2026-06-04T13:29:01Z JyotiPN 1603 252577 wikitext text/x-wiki {{header | title = নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০২০ | translator = | section = | previous = | next = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/সূচীপত্ৰ|সূচীপত্ৰ]] | notes = | categories = }} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=1 to=1/> {{page break|label=}} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=2 to=2/> {{page break|label=}} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=5 to=5/> {{page break|label=}} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=6 to=6/> {{page break|label=}} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=7 to=7/> {{page break|label=}} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=9 to=11/> {{page break|label=}} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=12 to=12/> {{page break|label=}} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=13 to=13/> {{page break|label=}} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=160 to=160/> {{page break|label=}} {{CC-BY-SA-4.0}} {{PermissionOTRS|id=2026052410006071}} [[শ্ৰেণী:তৰুণ লয়িঙৰ সাহিত্যকৰ্ম]] diizuzr3bprgpdx30zolwbhccu2k65n 104 92206 252691 251846 2026-06-05T06:17:39Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252691 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২২৪|দিল্লী দায়েৰী|}}</noinclude>কাৰণে ফৰাচী ভাৰতৰ জনগণৰ আকাঙ্ক্ষা দমাবৰ কাৰণে ইয়াকে অপপ্ৰয়োগ কৰা হৈছে। আকৌ ইয়াতে ফৰাচী কৃষ্টিৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰভাৱ ৰক্ষা কৰা হৈছে। মোক তেওঁলোকে আৰু কয় যে, বৃটীচ চৰকাৰৰ তলত থকাৰ দৰে, ফৰাচী ভাৰততো পঞ্চম-বাহিনীৰ লগত মিলাব পৰা মানুহ আছে; সিহঁতে নিজৰ স্বাৰ্থ সিদ্ধিৰ কাৰণে, ফৰাচী কৰ্তৃপক্ষৰ লগত সহযোগ কৰিছে আৰু ফৰাচী চৰকাৰেও ফৰাচী ভাৰতৰ জনসমাজৰ স্বাভাৱিক আশা-আকাঙ্ক্ষাক দমন কৰিবলৈ উদ্দেশ্য কৰিছে। মই সঁচাকৈয়ে দুখিত হম যদি ফৰাচী ভাৰতৰ পৰা লোকসকলৰ কথা সত্য হয়। যি নহওক, মোৰ মত সম্পূৰ্ণ প্ৰৱল। বৃটীচ শাসনৰ পৰা স্বাধীন হোৱা লাখ লাখ সিহঁতৰ দেশীয় মানুহক দেখি এইৰোৰ সৰু সৰু বিদেশী উপনিবেশৰ প্ৰজাবোৰৰ দাসত্বৰ বান্ধত থকা, সম্ভবপৰ নহয়। মই আচৰিত হৈছো যে চন্দননগৰৰ প্ৰতি কৰা মোৰ বন্ধুত্বৰ কাৰ্য্যবোৰ ভাৰতৰ সৰু সৰু বিদেশী উপনিবেশবোৰত মই কেতিয়াবা এটা নিকৃষ্ট সামাজিক মৰ্য্যাদা সমৰ্থন কৰাটো দেখুৱাবলৈ যি কোনোৱে বিকৃত কৰিব পাৰে। গতিকে, মই আশা কৰোঁ যে আচলতে মোক দিয়া বাতৰিৰ কোনো ভিত্তি নাই আৰু ভাৰতত বা আনঠাইত, বগা বা ক’লা মানুহৰ লগত বিৰাট ফৰাচী জাতিয়ে নিজক একেটা কৰি নেদেখুৱায়।<noinclude></noinclude> rbtinad2s51qwghncv4c4k08tiayl61 104 92207 252690 251847 2026-06-05T06:13:00Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252690 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দিল্লী দায়েৰী|২২৩}}</noinclude>“এই সীমা পাৰ নোহোৱাৰ অৰ্থ মানুহ কৰিব পৰা সকলো সুক্ষ্ম অনুভূতিৰ প্ৰতি নিৰ্দ্দয় হোৱা। আমি আত্ম-কেন্দ্ৰিক হব নালাগে, বা মিছাতে ভাব-গৌৰবান্বিত হৈ ঘটনাৰ প্ৰতি অন্ধ হব নালাগে। আনন্দ স্ফুৰ্ত্তিৰ পৰা বিৰত থকা মোৰ উপদেশৰ ভিত্তি হৈছে বহুত মূল বিবেচনা। শৰণাৰ্থীৰ সমস্যাই লাখ লাখ হিন্দু, মুছলমান আৰু শিখক চুইছে। (মানুহে কৰিলেও ) আহাৰ আৰু বস্ত্ৰৰ অভাব বেচকৈ আছে। ইয়াৰ বেচি গভীৰ কাৰণ হৈছে, জনমতক ইচ্ছামতে ৰূপ দিব পৰা মানুহবোৰৰ অসাধুতা। মানুহৰ প্ৰতি মানুহৰ বিস্তাৰিত অমানুষিকতা আৰু সিহঁতৰ দুখ-দুৰ্দ্দশাৰ পৰা শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ দুৰ্দশাগ্ৰস্ত মানুহ বোৰৰ স্বৈৰাচাৰ অমান্তি। এই দুৰ্দ্দশা বা দুখত মই কোনো আনন্দৰ কাৰণ দেখা নাই। উৎসৱত অংশ গ্ৰহণ কৰাত দৃঢ়-প্ৰতিজ্ঞ আৰু জ্ঞান-সন্মত প্ৰত্যাখ্যান, সন্তদৰ্শন আৰু আত্ম-শোধনৰ এটা উদ্দীপনা হব। কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু মহাদুঃখৰ পিচত লাভ কৰা এটা আশীৰ্ব্বাদ দলিয়াই পেলাবলৈ যেন আমি একো নকৰোঁ। {{center|{{larger|বিদেশী উপনিবেশত স্বাধীনতা}}}} {{gap}}এই সপ্তাহত ফৰাচী ভাৰতৰ বন্ধুসকলৰ আগমনৰ কথা ম‍ই উল্লেখ কৰিব লাগিব। তেওঁলোকে অভিযোগ জনাইছে যে চন্দননগৰত যিটোক মই সত্যাগ্ৰহ বুলি দাবী কৰাৰ কথা কৈছোঁ, ভাৰত ইউনিয়নৰ তলত স্বায়ত্ব-শাসনৰ সম্পূৰ্ণতাৰ<noinclude></noinclude> qiyjkg7m8xi0brry3vg630u1z6gy54t 104 92208 252689 251848 2026-06-05T06:07:14Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252689 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২২২|দিল্লী দায়েৰী|}}</noinclude>পোৱাত আমাৰ অন্তৰবোৰ আনন্দেৰে পূৰ্ণ হৈছে। স্বাধীন ভাৰতত এয়ে প্ৰথম দেৱালী। গতিকে, আমি সকলো দুখ বেজাৰ পাহৰি যোৱা আমাৰ পক্ষে উপযুক্ত আৰু আমি গোটেই ভাৰতত দীপান্বিতা হোৱা আশা কৰোঁ। ম‍ই জানো যে আমাৰ দুৰ্দশাৰ আপোনাৰ অন্তৰ শতধা হৈছে আৰু গোটেই ভাৰতক এই আনন্দৰ পৰা দূৰত থকাটো আপুনি বিচাৰিব। আপোনাৰ সহানুভূতিৰ কাৰণে আমি কৃতজ্ঞ আপোনাৰ অন্তৰ দুখেৰে পৰিপূৰ্ণ হোৱা ম‍ই সকলো শৰণাৰ্থী আৰু ভাৰতৰ বাকী মানুহক কব খোজোঁ যে তেওঁলোকে উৎসৱৰ সময়তহে স্ফুৰ্ত্তি কৰিব আৰু সঙ্গতি নোহোৱা মানুহ বোৰক ধনীলোক সকলে সহায় কৰিব। স্বাধীনতা হোৱাৰ পিচত আমাৰ সন্মুখত পৰা সকলোবোৰ উৎসৱৰ আনন্দ উপভোগ কৰিবলৈ ভগবানে যেন আমাক জ্ঞান দিয়ে।” {{gap}}এই ভনী আৰু তেওঁৰ দৰে চিন্তা কৰা আনসকলক মই প্ৰশংসা কৰোঁতে, মই এই কথা নোকোৱাকৈ নোৱাৰোঁ যে তেওঁ আৰু তেওঁৰ দৰে ভবা সকলৰ ভুল হৈছে। সকলোৱেই জানে যে দুখ-দুৰ্দশাৰ মাজত থকা পৰিয়ালে নিজৰ বল অনুসৰি উৎসৱত অংশ গ্ৰহণ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকে। ( অতি ) সীমাবদ্ধ গণ্ডীৰ মাজত একত্বৰ মতৰ এটা উদাহৰণ। এই সীমাবদ্ধতাৰ কঠিন আবৰণ ভাঙ্গি দিয়া আৰু ভাৰত এটা পৰিয়ালত পৰিণত হব। এইবোৰ সীমাবদ্ধতা দূৰ হলে, সঁচাকৈয়ে গোটেই পৃথিবীও এটা পৰিয়ালত পৰিণত হব।<noinclude></noinclude> 91xg9d1ztmt0d1t5gzsijgdg3rtg1w5 104 92209 252688 251849 2026-06-05T06:03:46Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252688 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দিল্লী দায়েৰী|২২১}}</noinclude>{{center|{{larger|(৫৯)}}}} {{Right|৯-১১-৪৭}} {{gap}}মই দুখিত যে মই অহা কালিলৈ পানিপথলৈ যাত্ৰা কৰিম, আজি সোনকালেই নিস্তব্ধতা অবলম্বন কৰিব লাগিব যাতে পানিপথ পায়েই তাৰ হিন্দু মুছলমানবোৰৰ আগত কথা কব পাৰোঁ। প্ৰাৰ্থনাৰ কাৰণে দিল্লীলৈ ঘূৰিবলৈ আশা কৰো যেতিয়া ম‍ই কথা কব পাৰিম। বাতৰি কাকতে ভুলকৈ বাতৰি দিছে যে অহা কালিলৈ মই কুৰুক্ষেত্ৰলৈ যাম। মই ঠিক ভাবেই কৈছোঁ যে মই কুৰুক্ষেত্ৰ শিবিৰলৈ যাবলৈ ইচ্ছা কৰিছোঁ যদিও আগত নিখিল ভাৰত কংগ্ৰেচ কমিটিৰ অধিবেশন শেষ হোৱাৰ পিচতহে। ম‍ই সম্ভৱতঃ বুধবাৰে নিৰ্দ্দিষ্ট সময়ত ৰেডিঅ’ৰ দ্বাৰা সিহঁতক কবলৈ আশা কৰোঁ। {{center|{{larger|দেৱালী উৎসৱ নহব}}}} {{gap}}কেইদিনমানৰ পিচতে দেৱালীয়ে আমাক পাব। এজনা শৰণাৰ্থী মহিলাই ( sister ) লিখিছে :— {{gap}}“উৎসব হিচাবে আমি দেৱালী পালন কৰোঁনে নকৰোঁ এই প্ৰশ্নই আমাৰ মনত উত্তেজনাৰ সৃষ্টি কৰিছে। এই প্ৰশ্নৰ বিষয়ত মই আপোনাৰ আগত আমাৰ চিন্তাধাৰা ডাঙি ধৰিব খোজোঁ লাগে মোৰ হিন্দি যিমানেই অস্পষ্ট হওক। মই গুজৰাণৱালাৰ এজনী শৰণাৰ্থী। সেই ঠাইত মই মোৰ সকলো হেৰুৱালোঁ। তথাপিও, অৱশেষত আমি স্বাধীনতা<noinclude></noinclude> 80h1mfhjqmyx4d765zb3wxyyrhpg40q 104 92210 252687 251850 2026-06-05T05:58:50Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252687 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২২০|দিল্লী দায়েৰী|}}</noinclude>সুধিছিল। তেওঁ ইমানবোৰ মানুহৰ মুখৰ পৰা ব্যাকুলতাৰ কথা শুনিছিল যে তেওঁ ( গান্ধীজীয়ে ) সিহঁতক দেখা কৰিব বুলি সকলো আশা সিহঁতৰ আগত ডাঙি ধৰিছিল। গান্ধীজীয়ে তেওঁক নিশ্চয়কৈ কয় যে তেওঁ সেই আশা ডাঙি ধৰা উপযুক্ত হৈছে। সেই কাৰণে তেওঁ ঠিক কৰিলে পানি- পথলৈ যাবলৈ —যত হিন্দু আৰু মুছলমান সকলোৱে তেওঁৰ আগমনৰ কাৰণে বৰ ব্যগ্ৰ হৈ আছে। সেই একে যাত্ৰাতে তেওঁ কুৰুক্ষেত্ৰ শিবিৰলৈ যোৱাও ঠিক কৰিলে। কিন্তু তেওঁ দেখিলে যে সেই যাত্ৰাত কুৰুক্ষেত্ৰ শিবিৰ সুমুৱাব নোৱাৰি। গতিকে কুৰুক্ষেত্ৰ শিবিৰলৈ যোৱাটো আগত নিখিল ভাৰত কংগ্ৰেচ কমিটিৰ অধিবেশনৰ পিচলৈকে স্থগিত ৰখাটো আৱশ্যক হল। অৱশ্যে তেওঁক জনোৱা হল যে কুৰুক্ষেত্ৰ শিবিৰৰ দৰে ডাঙৰ শিবিৰত loud speaker বন্দবস্ত কৰা টান কাৰণে দিল্লীৰপৰা শিবিৰত বাস কৰা মানুহবোৰক ৰেডিঅ’ৰে সহায়েৰে কথা কোৱাত অসুবিধা নহব, যদি শিবিৰত আৱশ্যকীয় সংযোগকাৰক যন্ত্ৰাদি স্থাপন কথা হয়। তেতিয়া তেওঁ সিহঁতৰ আগত মঙ্গলবাৰ বা বুধবাৰে কথা কব পাৰিব আৰু পিচত যাব পাৰিব। সেই সময়তে তেওঁ পানিপথ যাত্ৰা শেষ কৰাৰ আশা কৰে। {{Rule|4em}}<noinclude></noinclude> ccep34tcp5hy0rszafp08yi4yb5dd2a 104 92223 252587 252146 2026-06-04T14:17:17Z JyotiPN 1603 252587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ২৯ }}</noinclude>{{playscript|gap=20|Engineer|: 23,73476 Sq.ft.}} {{playscript|gap=20|Seating Capacity|: 8,500 Seats}} {{playscript|gap=20|Total Cost|: Rs. 36 Crore}} {{playscript|gap=20|Architect|: M/S Akitektura, Dimapur}} {{playscript|gap=20|Engineer|: M/s Map Project Services Pvt. Ltd., Kolkata}} {{playscript|gap=20|Supervised By|: 1. H. Kiyelgo Yepthomi, Chairman <poem>2. I. Nikheto Jimomi, Secretary 3. N. Yeheto Yepthomi, Joint Secretary 4. Hushka Yepthomi, Finance Convenor 5. Y. Vihoshe Murru, Finance Secretary</poem>}} {{playscript|gap=20|Assisted By|Planning Board}} '''ঘচু পক্ষী উদ্যান (Ghosu Bird Sanctuary) :''' {{gap}}জুনহেৱটু জিলা সদৰৰ পৰা আঠ কিল’মিটাৰ নিলগত ঘচু পক্ষী উদ্যান অৱস্থিত। পক্ষী উদ্যানখনত জুন মাহৰ পৰা চেপ্তেম্বৰ মাহৰ ভিতৰত কমেও কুৰি বিধতকৈ অধিক পৰিভ্ৰমী পক্ষীৰ আগমন ঘটে। পূৰ্বে অঞ্চলটোৰ লোকসকলে চৰাই চিকাৰ কৰিছিল যদিও এতিয়া সেই অঞ্চলটোত চিকাৰ কৰাটো জঘন্যতম অপৰাধ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। '''ছাটে ৰেঞ্জ :''' {{gap}}জুনহেৱটু জিলা সদৰৰ পৰা প্ৰায় বিশ কিল’মিটাৰ নিলগত ‘চাটৈ ৰেঞ্জ’ অৱস্থিত। এপ্ৰিল-মে’ মাহত এবিধ উজ্বল ফুল ধৰা গছে (Rhododendrons) অঞ্চলটোৰ চৌদিশ {{SIC|সোৱনি|শুৱনি}} কৰি তোলে। চাটে অঞ্চলটোক প্ৰকৃতিৰ ৰম্যভূমি বুলি জনা যায়।<noinclude></noinclude> f2vehfidkfh78m5uo0egpj0jm0dfkmh 104 92286 252636 252009 2026-06-04T16:28:00Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দিল্লী দায়েৰী|২০৭}}</noinclude>সাহসক অসঙ্কুচিত প্ৰশংসা কৰিবলৈ তেওঁ এৰা নাই। সেই দৰে, কাশ্মীৰীবোৰক সহায় কৰাত ইউনিয়ন চৰকাৰে অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰাত তেওঁ অনুমোদন নকৰিলেও আৰু শেখ আব্দুল্লাৰ অস্ত্ৰৰ আশ্ৰয় গ্ৰহণ নকৰিলেও তেওঁলোকৰ সঙ্গতি- পন্ন আৰু প্ৰশংসনীয় আচৰণত তেওঁৰ প্ৰশংসা সম্ভৱতঃ তেওঁ নিদি নোৱাৰে, যদি সহায়কাৰী সৈন্য আৰু কাশ্মীৰী ৰক্ষা- কৰ্ত্তাবোৰে সাহসেৰে শেষ মানুহটোলৈকে মৃত্যু বৰণ কৰিলেহেঁতেন। তেওঁ জানে যে, সিহঁতে তেনে কৰিব পাৰিলে, সিহঁতে সম্ভবতঃ ভাৰতৰ মুখমণ্ডল পৰিবৰ্ত্তন কৰিলেহেঁতেন। যদি এই ৰক্ষণ আন্তৰিক আৰু কাৰ্য্যত অহিংস হয়, তেন্তে তেওঁ “সম্ভৱতঃ” শব্দটো ব্যৱহাৰ নকৰে; কাৰণ, পাকিস্তান মন্ত্ৰীসভাক নোৱাৰিলেও ইউনিয়ন মন্ত্ৰীসভাক প্ৰতিবাদীৰ মতলৈ অনা পৰ্য্যন্ত ভাৰতৰ মুখমণ্ডলৰ পৰিবৰ্ত্তন কৰাত তেওঁ নিশ্চিন্ত হব। {{gap}}অহিংসাৰ কৌশল প্ৰতিবাদীৰ কাৰণে কোনো অস্ত্ৰৰে সজ্জিত সহায় নহয়। কোনো দোষ নোহোৱাকৈ অহিংস সহায় ইউনিয়নৰ পৰা পঠিয়াব পাৰি। এনে সহায় পাওক নাপাওক, কিন্তু ৰক্ষণকাৰীবোৰে আক্ৰমণকাৰীবোৰৰ, বা আনকি অসংখ্য শৃঙ্খলাপূৰ্ণ সৈন্যদলৰ শক্তিকো স্পৰ্দ্ধাৰে অগ্ৰাহ্য কৰিব। আৰু ৰক্ষণকাৰীবোৰে অন্তৰত আক্ৰমণ- কাৰীৰ বিৰুদ্ধে কোনো ঈৰ্ষাভাব আৰু ৰোষভাব নোলোৱা আৰু আনকি নিজৰ মুঠি ব্যবহাৰ নকৰিও কোনো অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ নকৰি নিজৰ কৰ্ত্তব্য স্থানত মৃত্যু বৰণ কৰাই বুৰঞ্জীত<noinclude></noinclude> iacn13jlesbt0g4h6quk6mnohdu6lb1 104 92287 252637 252010 2026-06-04T16:32:57Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252637 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২০৮|দিল্লী দায়েৰী|}}</noinclude>অভূতপূৰ্ব্ব বীৰত্বৰ নিদৰ্শন হব। অকল ভাৰতৰেই নহয়, গোটেই পৃথিবীৰেই নিজৰ সুগন্ধ বিতৰণে কাশ্মীৰ এখন পবিত্ৰ স্থানত পৰিণত হব। অহিংসাৰ কাৰ্য্য বৰ্ণনা কৰাৰ পিচত তেওঁ নিজৰ আৱশ্যকতা ( importance) স্বীকাৰ কৰিব লগীয়া হল এই বিষয়ত যে তেওঁৰ শব্দৰ শক্তি কমি গৈছে যিটোৱে, গীতাৰ দ্বিতীয় অধ্যায়ৰ শেষৰ শাৰীত কোৱাৰ দৰে, আত্মাৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ দিয়ে। এই উদ্দেশ্যৰ কাৰণে আৱশ্যকীয় তপশ্চৰ্য্যাৰ তেওঁৰ অভাব। তেওঁ মাথোন প্ৰাৰ্থনা কৰিব পাৰে আৰু ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ৰাইজক আমন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে যে যদি তেওঁৰ অনুগ্ৰহ হয় তেন্তে তেওঁ এইমাত্ৰ বৰ্ণনা কৰা গুণবোৰ তেওঁক দিব পাৰে। {{center|{{larger|বিকৃত ঘটনাবোৰ}}}} {{gap}}প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত গান্ধীজীয়ে এজন বন্ধুৱে তেওঁলৈ পঠিওৱা দুখন বাতৰি কাকতৰ দুডোখৰ কটা কাগজৰ কথা উল্লেখ কৰে। তেওঁ লিখকৰ নাম জানে কিন্তু তেওঁ তেওঁৰ নাম বা সেই কাগজৰ কথা কবলৈ ইচ্ছা নকৰে। তেওঁ মাথোন ইয়াকে কব খুজিছে যে সেই লেখাবোৰ হিন্দুধৰ্ম্মৰ সেৱাৰ কাৰণেহে; তথাপিও সেই কাগজ ইচ্ছাকৃত অসত্যৰে পূৰ্ণ। ঘটনাৰ আবিষ্কাৰ নোহোৱাত সেইবোৰ বিকৃত কৰা হৈছে। তেওঁ দৃঢ়তাৰে কব পাৰে যে ধৰ্ম্মৰতো কথাই নাই কোনো উদ্দেশ্যকে তেনে ভাবে প্ৰতিপন্ন কৰিব নোৱাৰি<noinclude></noinclude> ir4gi8msytzs99nc6h6uvqswjrhpwut 104 92288 252638 252011 2026-06-04T16:38:43Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252638 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দিল্লী দায়েৰী|২০৯}}</noinclude>আচল ঘটনাৰ ওপৰত ভিত্তি নকৰি একমাত্ৰ কল্পিত কথাৰ গৰিলা লৈ কৰা এনে আক্ৰমণত আক্ৰমণ কৰা মানুহবোৰক ই দুখ দিয়া নাই। গতিকে, লিখক সকল যিমানেই প্ৰখ্যাত হওক এনে বাতৰি কাকতক সমৰ্থন কৰাৰ বিপক্ষে, তেওঁ জনসাধাৰণক সাৱধান কৰি দিয়ে। {{center|{{larger|নিয়ন্ত্ৰণ দূৰ কৰা}}}} {{gap}}গান্ধীজীয়ে উল্লেখ কৰা দ্বিতীয় কথাটো হৈছে যে খাদ্য- মন্ত্ৰীৰ দ্বাৰা আহ্বান কৰা বেচৰকাৰীসকলৰ কমিটিৰ মত- বোৰৰ এটা মীমাংসা কৰাত ডাঃ ৰাজেন্দ্ৰপ্ৰসাদক সাহায্য কৰিবলৈ দিল্লীলৈ অহা বেলেগ বেলেগ প্ৰদেশৰ মন্ত্ৰীসকলক বা তেওঁলোকৰে প্ৰতিনিধিসকলক লগ পাই তেওঁ সুখী হৈছে। গতিকে গান্ধীজীয়ে এই কমিটিৰ কথা শুনি সিহঁতৰ থাকিব পৰা সন্দেহবোৰ স্পষ্টভাবে দূৰ কৰিবৰ আশাত তেওঁলোকক দুআষাৰমান কবলৈ তেওঁক সুবিধা দিবৰ কাৰণে তেওঁ ডাঃ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদক কয়। কাৰণ, তেওঁ লোৱা standৰ বিষয়ে তেওঁ ( বক্তা ) সম্পূৰ্ণ নিশ্চিত। ডাঃ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে তেওঁৰ প্ৰস্তাৱ সাদৰেৰে গ্ৰহণ কৰে আৰু গান্ধীজীও পুৰণি বন্ধুসকলক লগ পাই সুখী হয়। তেওঁ ( গান্ধীজীয়ে ) কৈয়েই আছে যে সাম্প্ৰদায়িক গণ্ডগোলত তেওঁৰ মতৰ সম্বন্ধত, তেওঁ এটা back number, কিন্তু তেওঁ কবলৈ পাই সুখী হৈছে যে খাদ্য প্ৰশ্নৰ বিষয়ত তেওঁৰ stand সম্বন্ধত বিষয়টো তেনে নহয়।<noinclude>{{Left|১৪}}</noinclude> kq20ufp3t2gdh6af3jju7kg0n44f4a7 104 92289 252639 252012 2026-06-04T16:45:40Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252639 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২১০|দিল্লী দায়েৰী|}}</noinclude>তেওঁ এই মত পোষণ কৰে যে কোনো খাদ্য নিয়ন্ত্ৰণ বা বস্ত্ৰ নিয়ন্ত্ৰণ থাকিব নোৱাৰে, যেতিয়ালৈকে বঙ্গৰ গৱৰ্ণৰ আৰু তেওঁৰ মাজত দেখা-সাক্ষাৎ (interview) হৈ থাকিব। সেই সময়ত তেওঁৰ কোনো সমৰ্থক (backing) আছিল নে নাই তেওঁ কব নোৱাৰে। কিন্তু অলপতে হোৱা তৰ্ক-বিতৰ্কৰ সময়ত তেওঁ জানিব পাৰি আচৰিত হৈছিল যে তেওঁ জনা আৰু নজনা জনসাধাৰণৰ অনেকেই তেওঁৰ সমৰ্থক আছিল। এই বিষয়ৰ অসংখ্য লেখা-পঢ়াৰ মাজত তেওঁ কোনো এজন মানুহকে তেওঁৰ পৰা মতভেদ হোৱা নাপালে। তেওঁ শ্ৰীঘনশ্যামদাস বিড়লা আৰু লালা শ্ৰীৰামৰ দৰে ডাঙৰ লোকৰ মতৰ বিষয়ে একো নাজানে, আৰু তেওঁ চোচিয়ে- লিষ্ট সকলৰ পৰাও কিবা সমৰ্থন পোৱাৰ কথাও নাজানে, মাত্ৰ ডাঃ ৰামমনোহৰ লোহিয়াই তেওঁক লগ ধৰি তেওঁ গ্ৰহণ কৰা মতত আন্তৰিক সমৰ্থন প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ এই ইঙ্গিত অকপটে দিয়ে যে খাদ্য নিয়ন্ত্ৰণৰ কাৰণে দেশৰ সন্মুখত উপস্থিত হোৱা এনে অৱস্থাত ডাঃ ৰাজেন্দ্ৰপ্ৰসাদ (নিজৰ) স্থায়ী কৰ্ম্মচাৰী সকলোতকৈ তেওঁৰ কমিটিৰ এজন বা তাতকৈ বেচি সভ্যৰ দ্বাৰা চালিত হোৱা উচিত। {{center|{{larger|খাদি বনাম মিলৰ কাপোৰ}}}} {{gap}}তাৰ পিচত তেওঁ বস্ত্ৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ কথা কয়। খাদ্য নিয়ন্ত্ৰণ দূৰ কৰা বিষয়তকৈ এই বিষয়ত তেওঁ ব্যক্তিগত ভাবে,<noinclude></noinclude> 68fmku7jlr2yqq1kziwy4wc79iny3xb 104 92290 252640 252013 2026-06-04T16:50:09Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252640 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দিল্লী দায়েৰী|২১১}}</noinclude>সম্ভব হলে এই বিষয়ত বেচি নিশ্চিত হলেও তেওঁ সন্দেহ কৰে যে খাদ্য নিয়ন্ত্ৰণৰ দৰে কাপোৰৰ বিষয়ত সিমান সমৰ্থন তেওঁ নাপায়। তেওঁৰ এই স্বীকাৰোক্তি (submission) অবিশ্বাস্য ভাবে সহজ। দেশী বা বিদেশী যি কোনো মিলৰ কাপোৰৰ খাদিয়েই যে সম্পূৰ্ণ অনুকল্প এই বিষয়ৰ তেওঁৰ মত কংগ্ৰেচে তৎক্ষণাৎ সমৰ্থন কৰে। স্বৰ্গীয় যমুনালালজীৰ তলত এই খাদি বোৰ্ড স্থাপিত হয়, আৰু তেওঁৰ (গান্ধীজীৰ) য়াৰবেদা কাৰাবাসৰ পৰা মুক্তিৰ পিচত এই বোৰ্ডৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি হৈ All India Spinners Association অত পৰিণত হয়। ভাৰতৰ বাসিন্দা ৪০ কোটি। ইয়াৰ পৰা পাকিস্তান বাদ দিলে তথাপিও ৩০ কোটিতকৈ বেচি মানুহ হয়। সিহঁতৰ আৱশ্যক মতে যথেষ্ট কপাহ উৎপন্ন হয়। এই কপাহক বব পৰা সূতা কৰিবলৈ যথেষ্ট সুতা কটা মানুহ আছে আৰু হাতে-কটা সূতা ববলৈ দেশত আৱশ্যকীয় সংখ্যাতকৈ বেচি তাঁতী আছে। বেচি ধন নলগোৱাকৈয়ে কোনো অসুবিধা নোহোৱাকৈ দেশত সিহঁতে সকলো চকা (wheels) তাঁত আৰু আন দৰকাৰী বস্তু তৈয়াৰ কৰিব পাৰে। গতিকে সকলো আৱশ্যকীয় বস্তু খাদিৰ বাহিৰে আন ব্যবহাৰ নকৰাৰ দৃঢ় বিশ্বাস আৰু দৃঢ়তা। তেওঁলোকে জানে যে ইচ্ছা অনুযায়ী অতি মিহি খাদি বোৱা সম্ভব আৰু মিলত তৈয়াৰ হোৱাতকৈও উৎকৃষ্ট চানেকী উৎপন্ন কৰা সম্ভব। বিদেশীৰ হাতৰ পৰা এতিয়া ভাৰত মুক্ত হোৱাত, বিদেশী চৰকাৰৰ<noinclude></noinclude> o1z2q63iox888pcwidx5pd6zs3tbfd9 104 92291 252641 252014 2026-06-04T16:55:24Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252641 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২১২|দিল্লী দায়েৰী|}}</noinclude>প্ৰতিনিধি আদিৰপৰা পোৱা বিপক্ষতা এতিয়া আৰু হব নোৱাৰে। ই এতিয়া গান্ধীৰ পক্ষে বৰ আচৰিত বিষয় হৈছে যে তেওঁলোকে নিজৰ নিজত্ব ফিৰাই পোৱাত, কোনেও খাদিৰ কথা নকয়, কাৰো খাদিৰ সম্ভাব্যতাৰ ওপৰত বিশ্বাস থকা যেন দেখা নাযায় আৰু ভাৰতক কাপোৰ পিন্ধাবৰ কাৰণে তেওঁলোকে মিলৰ কাপোৰৰ বাহিৰে আনৰ কথা নাভাবে। তেওঁৰ অকণো সন্দেহ নাই যে ভাৰতৰ কাৰণে খাদিৰ অৰ্থনীতিয়েই একমাত্ৰ নিখুঁত অৰ্থনীতি। {{Rule|4em}} {{center|{{larger|(৫৭)}}}} {{Right|৭-১১-৪৭}} {{center|{{larger|তেহাৰ গাৱঁলৈ যাত্ৰা}}}} {{gap}}গান্ধীজীয়ে তেহাৰৰ মুছলমান শৰণাৰ্থী বোৰক দেখা কৰিবলৈ যোৱাত আৰু তাত বেচি সময় দিবলগীয়া হোৱাত, তেওঁ ঘূৰি আহি পোনে পোনেই প্ৰাৰ্থনা সভালৈ যায়। স্বাভাবিক প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত গান্ধীজীয়ে তেওঁৰ যাত্ৰাৰ কথা উল্লেখ কৰে আৰু তেহাৰ আৰু তেহাৰৰ আশে-পাশে থকা মুছলমানবোৰে অত্যাবশ্যকীয় দুখ-যন্ত্ৰণা ভোগ কৰিছে। অনেকেই মাটিৰ গৰাকী, কিন্তু উৎপাতৰ ভয়ত সিহঁতে মাটিত খেতি নকৰে। সিহঁতে সিহঁতৰ গৰু-গাই, হাল-কোৰ আৰু কিছুমান লগত নিব পৰা বস্তু বেচি থৈ আহে। সিহঁত<noinclude></noinclude> lha7d13y463npqjsq12fkxnhr70kpss 252642 252641 2026-06-04T16:56:18Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252642 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২১২|দিল্লী দায়েৰী|}}</noinclude>প্ৰতিনিধি আদিৰপৰা পোৱা বিপক্ষতা এতিয়া আৰু হব নোৱাৰে। ই এতিয়া গান্ধীৰ পক্ষে বৰ আচৰিত বিষয় হৈছে যে তেওঁলোকে নিজৰ নিজত্ব ফিৰাই পোৱাত, কোনেও খাদিৰ কথা নকয়, কাৰো খাদিৰ সম্ভাব্যতাৰ ওপৰত বিশ্বাস থকা যেন দেখা নাযায় আৰু ভাৰতক কাপোৰ পিন্ধাবৰ কাৰণে তেওঁলোকে মিলৰ কাপোৰৰ বাহিৰে আনৰ কথা নাভাবে। তেওঁৰ অকণো সন্দেহ নাই যে ভাৰতৰ কাৰণে খাদিৰ অৰ্থনীতিয়েই একমাত্ৰ নিখুঁত অৰ্থনীতি। {{Rule|4em}} {{center|{{xx-larger|(৫৭)}}}} {{Right|৭-১১-৪৭}} {{center|{{larger|তেহাৰ গাৱঁলৈ যাত্ৰা}}}} {{gap}}গান্ধীজীয়ে তেহাৰৰ মুছলমান শৰণাৰ্থী বোৰক দেখা কৰিবলৈ যোৱাত আৰু তাত বেচি সময় দিবলগীয়া হোৱাত, তেওঁ ঘূৰি আহি পোনে পোনেই প্ৰাৰ্থনা সভালৈ যায়। স্বাভাবিক প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত গান্ধীজীয়ে তেওঁৰ যাত্ৰাৰ কথা উল্লেখ কৰে আৰু তেহাৰ আৰু তেহাৰৰ আশে-পাশে থকা মুছলমানবোৰে অত্যাবশ্যকীয় দুখ-যন্ত্ৰণা ভোগ কৰিছে। অনেকেই মাটিৰ গৰাকী, কিন্তু উৎপাতৰ ভয়ত সিহঁতে মাটিত খেতি নকৰে। সিহঁতে সিহঁতৰ গৰু-গাই, হাল-কোৰ আৰু কিছুমান লগত নিব পৰা বস্তু বেচি থৈ আহে। সিহঁত<noinclude></noinclude> iuxlkzbj70xln6wx9a5pd8oqbtpzkkj 104 92292 252680 252015 2026-06-05T04:50:46Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252680 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দিল্লী দায়েৰী|২১৩}}</noinclude>মিলিটাৰীৰ দ্বাৰা ৰক্ষিত হৈছে। তেওঁৰ চাৰিওফালে গোট খোৱা প্ৰায় ২০০০ মান দুৰ্দশাগ্ৰস্থ মানুহে সিহঁতৰ প্ৰমুখৰ দ্বাৰা কোৱাই যে জীৱন-নিৰ্ব্বাহ অসম্ভব হোৱাত আৰু সিহঁতৰ বন্ধুবান্ধব আৰু মিটিৰ-কুটুম্ব অনেকেই পাকিস্তানলৈ যোৱাত সিহঁতো তালৈ যাব খোজে। যিমান সোনকালে পাৰে সিহঁতক লাহোৰলৈ পঠিয়াই দিলে বৰ দয়াৰ কাম হয়। সিহঁতে কয় যে মিলিটাৰী পহৰাৰ বিপক্ষে সিহঁতৰ কোনো অভিযোগ নাই। কিন্তু তেহাৰত এই দেখাশুনাৰ সম্পূৰ্ণ বিৱৰণত সময় লবলৈ তেওঁ ইচ্ছা নকৰে। তাৰ জনতাক তেওঁ কয় যে তেওঁৰ কোনো শক্তি নাই কিন্তু তেওঁ আনন্দ মনেৰে সিহঁতৰ বাতৰি প্ৰধান মন্ত্ৰী আৰু তেওঁৰ সহকাৰী স্বৰাষ্ট্ৰ সচিবৰ আগত পেশ কৰিব। {{center|{{larger|এটা শিক্ষা}}}} {{gap}}তাৰ পিচত দিল্লীত থকা শৰণাৰ্থীবোৰৰ সমস্যাৰ কথা কয়। তেওঁক কোৱা হয় যে দুৰ্দশাগ্ৰস্ত দল হিচাবে শৰণাৰ্থী- বোৰে অনুভব কৰে যে সিহঁতে পাবলগীয়া কিছুমান বিশেষ সত্ত্ব আছে; যে সিহঁতে বজাৰ কৰিবলৈ ওলাই গলে দোকানী বোৰে কেতিয়াবা বিনা দামে আৰু অতি কম দামত বস্তু সিহঁতক দিয়াটো সিহঁতে আশা কৰিছিল। গাইগুটীয়া বস্তু কিনাত কেতিয়াবা কেইবাশও পায়গৈ। কিছুমান শৰণাৰ্থীয়ে আশা কৰে যে টঙ্গাওৱালাবোৰে সিহঁতক বিনা পইচাই নিব<noinclude></noinclude> 0czdl0ecd4y0bebr9vt5hco2n5nhyvk 104 92293 252681 252016 2026-06-05T04:55:58Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252681 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২১৪|দিল্লী দায়েৰী|}}</noinclude>বা আগতকৈ অতি কম পয়চা দাবী কৰক। গান্ধীজীয়ে কয় যে তেওঁৰ দিয়া এই বাতৰি যদি সঁচা হয়, তেন্তে তেওঁ কবলৈ বাধ্য হব যে দুৰ্ভাগ্যই সাধাৰণতে উৎপীড়িতক শিকোৱা শিক্ষা শৰণাৰ্থীবোৰে শিকিব পৰা নাই। তাৰ দ্বাৰাই সিহঁতে নিজৰ আৰু দেশৰ অন্যায় কৰিছে আৰু আগতেই জটিল হোৱা বিষয়ক আৰু জটিল কৰিছে। এনে আচৰণ চলি থাকিলে, সিহঁতে দিল্লীৰ দোকানীবোৰক সিহঁতৰ প্ৰতি উদাসীন হবলৈ বাধ্য কৰিব। {{center|{{larger|শৰণাৰ্থীৰ প্ৰতি উপদেশ}}}} {{gap}}একে সময়তে সকলো সম্পত্তিৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা শৰণাৰ্থীবোৰে বেচি বস্তু কিনিব পাৰে এই কথা তেওঁ বুজিব পৰা নাই। তেওঁ আশা কৰে যে বিশেষ আৰু ন্যায়সঙ্গত সময়ৰ বাহিৰে আন সময়ত শৰণাৰ্থীবোৰে ঈশ্বৰ প্ৰদত্ত ঠেঙৰ বাহিৰে আন বস্তু চলাচলৰ কাৰণে যেন ব্যৱহাৰ নকৰে। তেওঁ আৰু জানিব পাৰিছে যে শৰণাৰ্থীবোৰৰ সোঁতৰ পিচত উত্তেজক বস্তুৰ পৰা পোৱা খাজানা অনেক পৰিমাণে বাঢ়িছে। ঘটনাক্ৰমে সিহঁতে বুজা উচিত যে যদি কেন্দ্ৰীয় আৰু প্ৰাদেশিক চৰকাৰ কংগ্ৰেচ আৱশ্যকতাৰ প্ৰতি সত্য হয় তেন্তে কোনো এখন ৰাজ্যতে কানি, ভাং আদি মাদক আৰু উত্তেজক দ্ৰব্য নাথাকিব, কাৰণ সম্পূৰ্ণ নিবাৰণ ঘোষণা কৰিবৰ কাৰণে নিজক প্ৰৰোচিত কৰিবলৈ মুচলিম বন্ধু<noinclude></noinclude> jixi4thyuqvt4eupvq7jfon22gyow03 104 92294 252682 252017 2026-06-05T05:02:37Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252682 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দিল্লী দায়েৰী|২১৫}}</noinclude>সকলৰ কংগ্ৰেচ প্ৰস্তাবৰ কোনো আৱশ্যক নাই। অভূতপূৰ্ব্ব উপদ্ৰব সহ্য কৰিব লগা হোৱা শৰণাৰ্থীবোৰে পানীয় দ্ৰব্য ব্যবহাৰ বা বিলাসিতাত মগ্ন হোৱাৰ পৰা নিজক সংযত কৰিব নোৱাৰেনে? তেওঁ আশা কৰে যে আগৰ প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত কৰা আলোচনাত তেওঁ দিয়া উপদেশ যেন শৰণাৰ্থী- বোৰে মানে; যেন সিহঁতে চেনি বা গাখীৰৰ দৰে আচৰণ কৰে। আৰু দৃঢ় ভাবে যি সকলৰ মাজত আছে সিহঁতৰ বোজা হবলৈ মান্তি নহয়; আৰু যেন ধনী-দুখীয়া সকলো শৰণাৰ্থীয় একেটী কম্পাউণ্ড বা শিবিৰত কাম কৰে আৰু আদৰ্শ নাগৰিক আৰু আত্ম-নিৰ্ভৰশীল হবৰ কাৰণে সম্পূৰ্ণ সহযোগেৰে কাম কৰে। {{Rule|4em}} {{Dhr|1em}} {{Right|৮-১১-৪৭}} {{center|{{Xx-larger|(৫৮)}}}} {{gap}}আগৰ কেইজন নম্ৰ আপত্তিকাৰীৰ উপৰিও কোৰাণ পাঠ কৰাৰ বিপক্ষে আৰু তিনিজন আপত্তিকাৰী আছিল। প্ৰাৰ্থনা আৰম্ভৰ আগতে, গতিকে, গান্ধীজীয়ে আপত্তিকাৰীৰ বিপক্ষে কোনো ৰোষভাব নৰখা আৰু ধীৰ আৰু শান্ত ভাবে প্ৰাৰ্থনা সভাৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়া এই প্ৰাথমিক অৱস্থা আনিবলৈ শ্ৰোতাসকল ৰাজী আছেনে বুলি সোধে। শ্ৰোতা- সকলে তৎক্ষণাৎ একবাক্যে কয় যে সেই নিৰ্দেশ তেওঁলোকে<noinclude></noinclude> akfrifick2yu7ozp7vjjn652mmr6jx5 104 92295 252683 252018 2026-06-05T05:16:11Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252683 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২১৬|{{Right|৮-১১-৪৭}}|}}</noinclude>মানিব। গোটেই প্ৰাৰ্থনা কালত আপত্তিকাৰীবোৰ মনে মনে আছিল। কোনো বাধা নোহোৱাকৈ প্ৰাৰ্থনা চলে। সৰ্ব্বশেষত গান্ধীজীয়ে ইয়াৰ কাৰণে ধন্যবাদ জনায়। {{center|{{larger|শিখ শাস্ত্ৰ পাঠ}}}} গান্ধীজীয়ে এজন শিখ বন্ধুৰ পৰা পোৱা এখন চিঠিৰ কথা উল্লেখ কৰে। তাত তেওঁ লিখিছে যে তেওঁ সদায় প্ৰাৰ্থনা সভাত উপস্থিত থাকে, কাৰণ তেওঁ ( লিখকে ) ভাল পায়। প্ৰাৰ্থনাৰ পৰোক্ষ ভাবে থকা সহিষ্ণু অৰ্থক ( spirit ) লিথকে প্ৰশংসা কৰে। গান্ধীজীৰ গ্ৰন্থ চাহেব, সুখমণি, জাপজি আদিৰ উল্লেখ তেওঁ বিশেষ ভাবে প্ৰশংসা কৰে। কিন্তু তেওঁ অনুভব কৰে যদি তেওঁ গোটেই শিখ সম্প্ৰদায়ৰ হৈ কব পাৰিলেহেঁতেন যে পত্ৰলিখকে গান্ধীজীৰ সম্মুখত গাবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰা শিখ শাস্ত্ৰবোৰৰ পৰা নানা বাণী বা শ্লোক বাচি গান্ধীজীয়ে সদায় গাই থকা কথাত সিহঁত দ্ৰবীভূত হব। বক্তাই পত্ৰলিখকৰ ইচ্ছাত মান্তি হয় আৰু লগতে কয় যে লিখকৰ গীত তেওঁ নিজে শুনাৰ পিচত তেওঁ এটা মীমাংসালৈ আহিব। সেই বিষয়ে তেওঁ কয় যে লিখকে শ্ৰীবৃজকৃষ্ণজীৰ পৰা সঙ্কেত পাব লাগিব। {{center|{{larger|কপাহৰ গাঁথৰ কাৰণে প্ৰাৰ্থনা}}}} {{gap}} তাৰ পিচত তেওঁ উল্লেখ কৰে যে লাখ লাখ টকা বচাবৰ কাৰণে আৰু শৰণাৰ্থীবোৰৰ কোনো অসুবিধা নোহোৱাকৈ<noinclude></noinclude> 28chp7qq5s9s9x7l82e46v0s005alp2 104 92296 252684 252019 2026-06-05T05:27:21Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252684 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দিল্লী দায়েৰী|২১৭}}</noinclude>ঢাকনি পাবৰ কাৰণে শৰণাৰ্থীবোৰে নিজৰ ব্যবহাৰৰ কাৰণে ৰেজাই তৈয়াৰ কৰিবলৈ সিহঁতে কপাহ, কেলিকো আৰু বেজি পোৱাৰ কথাৰ উল্লেখৰ উত্তৰত বোম্বাই কপাহ ব্যৱসায়ীসকলৰ পৰা তেওঁৰ ওচৰলৈ দান আহিছে। এনে এটা কাৰ্য্যই শৰণাৰ্থীবোৰৰ সম্মান বঢ়াব আৰু সবল সহ- যোগৰ প্ৰথম শিক্ষা লাভ কৰিব। লগতে তেওঁ কয় যে দিল্লীতো কপাহ কলৰ কোনো অভাৱ নাই। এই চহৰত বহুত মিল চলি আছে কিন্তু বোম্বেৰ পৰা অহা দান তেওঁ আহ্বান কৰিছে কাৰণ ইচ্ছুক দানীসকলৰ ওপৰত তেওঁ অনাবশ্যক বোজা দিবলৈ ইচ্ছা নকৰে। দানীৰ সংখ্যা যিমানেই বাঢ়ে, সিমানেই সিহঁতৰ আৰু দেশৰ মঙ্গল। গতিকে তেওঁ আশা কৰে যে, যিমান সোনকালে সম্ভৱ, কপাহ ব্যবসায়ী সকলে যিমান পাৰে গাঁথ পঠিয়াওক। ধনীলোকৰ এনে সহযোগে চৰকাৰৰ ওপৰত পৰা বোজা কমাব। যেতিয়া সিহঁতে নিজৰ নিজত্ব পাইছে, তেতিয়া প্ৰত্যেকেই দেশৰ চৰকাৰৰ একোজন নিজ ইচ্ছাৰ অংশীদাৰ — যদি নাগৰিকৰ সম্পূৰ্ণ অৰ্থত নাগৰিক হিচাবে নিজৰ কৰ্ত্তব্য কৰে। {{center|{{larger|খাদি বয়ন}}}} {{gap}}তেওঁ সন্দেহ নকৰে যে কপাহৰ গাঁথ আহিলে, তেওঁ ৰেজাইৰ কাৰণে যথেষ্ট কেলিকো দিবলৈ মিলৰ গৰাকীবোৰক প্ৰৰোচিত কৰিব পাৰিব। কপাহ গাঁথৰ উল্লেখৰ পৰা তেওঁ<noinclude></noinclude> esz5c3js0c1pd3l2xquizv2zh3svn61 104 92297 252685 252020 2026-06-05T05:41:14Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252685 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২১৮||}}</noinclude>বস্ত্ৰ নিয়ন্ত্ৰণ পালেহি। তেওঁ কয় যে দেশত যথেষ্ট পৰিমাণে কপাহ পোৱাৰ এই অৱস্থাত সকলো মানুহৰ কাৰণে হাতেৰে খাদি তৈয়াৰ কৰা ভাৰতত সহজ আৰু সম্ভৱ। ভাৰতত কেতিয়াবা কপাহৰ আকাল হৈছে বুলি তেওঁ কেতিয়াও নাজানিছিল। এই দেশত সিহঁতে সদায় যথেষ্ট কপাহ উৎপন্ন কৰা এই সাধাৰণ কাৰণতো কোনো আকাল থাকিব নোৱাৰে। হাজাৰ হাজাৰ গাঁথ কপাহ দেশৰ পৰা ৰপ্তানী হোৱা স্বত্ত্বেও দেশৰ মিলৰ কাৰণে কপাহৰ কোনো অভাব হোৱা নাই। তেওঁ আগেয়েই এই বিষয়লৈ শ্ৰোতাসকলৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিছে যে অতি বেচি জনসংখ্যাও আছে আৰু ভাৰতত হাতেৰে ধুনা, হাতেৰে-সূতা-কটা আৰু হাতেৰে-বোৱাৰ যথেষ্ট যন্ত্ৰপাতি আছে। গতিকে তেওঁ ইয়াকে কব পাৰে যে একমাত্ৰ নিশ্চেষ্টতাইহে দেশত কাপোৰৰ অভাব আছে বুলি সিহঁতক চিন্তা কৰাইছে। বস্ত্ৰ নিয়ন্ত্ৰণ কোনেও বিচৰা নাই। মিলেও বিচৰা নাই। মিলৰ কামিলাবোৰে বিচৰা নাই নাইবা কিনোতা জনসাধাৰণেও বিচৰা নাই। নিয়ন্ত্ৰণে দেশ ধ্বংস কৰিছে, এলেহুৱাৰ সংখ্যা বঢ়াইছে। সিহঁতে, উপকাৰী কামৰ অভাৱত, অনিষ্টৰ নিত্য মূল। {{center|{{larger|আত্ম-সহায় আৰু সহযোগ}}}} {{gap}}এই সম্বন্ধত শৰণাৰ্থীবোৰৰ কথা আকৌ উল্লেখ কৰি গান্ধীজীয়ে কয় যে যদি শৰণাৰ্থীবোৰ দৰকাৰী কামত<noinclude></noinclude> nqsrrpnymhdmqc6yn5us0xxtqn6o4n6 104 92298 252686 252021 2026-06-05T05:54:10Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252686 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দিল্লী দায়েৰী|২১৯}}</noinclude>নিজক নিযুক্ত কৰিবলৈ দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞ তেন্তে সিহঁতে প্ৰথমে নিজৰ কাৰণে ৰেজাই তৈয়াৰ কৰিব আৰু তাৰ পিচত মতা আৰু তিৰোতাই প্ৰত্যেকটো মুহূৰ্ত্তকে, গুটি বচা, ধুনা, সূতা কটা, বোৱা আদি কামত লগাব। ইমানবোৰ লাখ লাখ শৰণাৰ্থীয়ে সহযোগপূৰ্ণ চেষ্টাৰ দ্বাৰাই মুকলি কৰি দিয়া বলশক্তিয়ে গোটেই দেশ বিদ্যুৎময় কৰিব আৰু মানুহবোৰক শৰণাৰ্থীৰ অনুসৰণ কৰাব আৰু প্ৰত্যেক অলস ঘণ্টাকে নিজৰ ঘৰত আহাৰ উৎপন্ন কৰাত আৰু খাদি তৈয়াৰ কৰাত নিয়োগ কৰাব। এই কথাও মনত ৰাখিব লাগিব যে যদি গাঁথ নকৰোতেই কপাহ পথাৰৰ পৰা পোনে পোনেই ওচৰৰ বয়ন কাৰীবোৰৰ ঘৰলৈ নিয়া হয় তেন্তে এটা কামৰ পৰা ৰক্ষা পৰিব, কপাহ নষ্ট নহব, ধুনা সহজ হব আৰু ভবিষ্যতৰ কাৰণে কপাহ গুটিবোৰ ঘৰতে থাকিব। {{center|{{larger|দয়াৰ ভগিনী}}}} {{gap}}অৱশেষত বক্তাই লেডী মাউণ্টবেটেনে তেওঁৰ লগত দেখা কৰাৰ কথা কয়। তেওঁ দয়াৰ ভগিনী হৈছে, সদায় দুই ৰাজ্যত ফুৰিছে, নানা কেন্দ্ৰত শৰণাৰ্থীবোৰক দেখা কৰিছে, ৰোগী আৰু দূৰ্দ্দশাগ্ৰস্ত বোৰক চাইছে আই এই দৰে তেওঁ যি পাৰে সেই সান্ত্বনাকে সিহঁতক দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। কুৰুক্ষেত্ৰ কেন্দ্ৰত তেওঁ থকাৰ সময়ত গান্ধীজীয়ে কেতিয়া সিহঁতৰ লগত দেখা কৰিব এই কথা কেন্দ্ৰবাসীয়ে তেওঁক<noinclude></noinclude> bbm83u6t9qvbhsd1nhknp8yqhfb00cl 104 92341 252667 252204 2026-06-04T17:41:49Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>এজন ল'ৰাই Skating প্ৰদৰ্শন কৰিলে। আগবেলাটো চুলাং ভেলীত থকা দুঃসাহসিক ক্ৰীড়াসমূহৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰাই দিয়াৰ লগতে ‘কেবল কাৰ ৰপ্‌ৱে’ত ‘যাৰ যাৰ ইচ্ছা আছে এপাক উঠি আহিব পাৰে' বুলি দুপৰীয়াৰ আহাৰ হোৱাৰ সময়লৈকে সকলোকে মুকলিকৈ এৰি দিলে। কোনো কোনোৱে ৰপ্‌ৱেত উঠি পাহাৰৰ সৌন্দৰ্য উপভোগ কৰিলে। দুপীয়াৰ আহাৰ খাই উঠাৰ লগে লগে আমাক সকলোকে দুই কিল'মিটাৰমান আঁতৰত থকা নদীৰ কাষলৈ লৈ গ'ল। নদীখনৰ দুয়োপাৰে থকা দুজোপা গছত ৰছী বান্ধি দি নদীখন পাৰ হ'বলৈ দিলে। আমাৰ গ্ৰুপৰ পৰা নীহাৰাণী আৰু ম‍ই অনায়াসে পাৰ হ'লো। 'ৰিভাৰ ক্ৰছিং এক্টিভিটিছ’ কৰাই আমাক পুনৰ কেম্পলৈ লৈ আহিলে আৰু আমি কেম্পত খাই-বৈ শুই থাকিলো। সেই ৰাতি কেম্পত এটা ঘটনা ঘটিল। আমি সকলোবোৰ নিজা নিজা বিচনাত শুই পৰিছোহে মাত্ৰ (তেতিয়া ৰাতিএঘাৰমান বজাত ) — তিনিজন ল'ৰাই আমাৰ কোঠাটোলৈ সোমাই আহি নংজা চিংফৌক বিচনাৰ পৰা নামি যাবলৈ ক'লে। নংজা চিংফৌৱে হুলস্থুল কৰাত আমি সকলোৱে বিচনাৰ পৰা উঠি টৰ্চলাইট জ্বলাই ল'লো। সেই তিনিজন ল'ৰা আন কোনো নহয় - এজন পশ্চিম বঙ্গৰ যাদৱপূৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ল'ৰা (যি জনে কেম্পত যোগাসন শিকাইছিল) আন এজন - NSS ৰ প্ৰগ্ৰেম এডভাইজাৰ সাৰদা আলি খানৰ পুত্ৰ আৰু আনজন যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰেই ছাত্ৰ। তিনিওজনে মদ খাই মাতাল হৈ নংজা চিংফৌৰ লগত তৰ্কত লিপ্ত হ'বলৈ ধৰিলে। সেই সময়তে মই লাহেকৈ কেমেৰাটো উলিয়াই ভিডিঅ' ৰেকৰ্ডিং কৰাত লাগি গ'লো। পাঁচ মিনিটমান ভিডিঅ' ৰেকৰ্ডিং কৰাৰ পিছত ৰেকৰ্ডিং বন্ধ কৰি সিহঁত তিনিওজনকে ওলাই যাবৰ বাবে অলপ ডাঙৰকৈ মাত উলিয়াই নিৰ্দেশ দিলো। যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ল'ৰাজনে মোৰ ফালে চোঁচা লোৱা নিচিনা কৰিলে আৰু মই তাক এটা গতা মাৰি পঠিয়ালো একেটা গতাতে সি দৰ্জাত জোৰেৰে খুন্দা খাই ৰৈ গ'ল। আমাৰ কোঠাত হোৱা হুলস্থুল শুনি কাষত থকা টেন্টৰ পৰা ল'ৰাবোৰ ওলাই আহিল। এটা সময়ত ঘটনাটো<noinclude>{{rh|| ৩০ ✦ {{gap}} ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> 9cv3ubxvldh6jq57qbvwilc4oq66n6p 104 92342 252700 252205 2026-06-05T08:53:31Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252700 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>মোক চা, মোক চা কৰি ফটোৰ বাবে প'জ দি থাকে। {{gap}}চুলাঙৰ এটা Mountaineering Institute ৰ কেম্পত আমাক ৰাখিলে। কেম্পটোৰ ভিতৰত কাঠৰ জুইৰ হিটাৰৰ (Heater) ব্যৱস্থা আছে। চিকিম, মণিপুৰ আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ Contingent Leader ক্ৰমে প্ৰেমকুমাৰ ৰায়, টম্বা সিং ছাৰ, নংজা চিংফৌ আৰু ম‍ই একেটা কোঠালিতে থকাৰ ব্যৱস্থা কৰিলো। পিছদিনা আমাক পাহাৰ এটাৰ ওপৰেদি খোজ কঢ়াই পাঁচ কিল'মিটাৰমান আঁতৰত থকা ধুনীয়া পাহাৰীয়া নদী এখনৰ ওচৰলৈ লৈ গ'ল। নদীখনৰ কাষে কাষে শিলাময় 'পৰিৱেশেৰে পূৰ্ণ ঠাইডোখৰত প্ৰতি মুহূৰ্ততে বতাহ বলি থাকে। নদীখনৰ সিটো পাৰত এটা শিৱ মন্দিৰো আছে আৰু আমি সকলোৱে শিৱ মন্দিৰটো দৰ্শন কৰি আহিলো। {{gap}}সন্ধ্যা হোৱাৰ লগে লগে চুলাং ভেলীত ঠাণ্ডাৰ প্ৰকোপ দেখি তবধ মানিলো। আমি লৈ যোৱা চুৱেটাৰ, জেকেট আদি পিন্ধাৰ উপৰি কেম্পত দিয়া Windproof jacket পৰিধান কৰিহে ত'ত পালো। প্ৰেমকুমাৰ ৰায়, টম্বা সিং ছাৰ আৰু মই হোটেল এখনত কিবা-কিবি খাবলৈ সোমাই গ'লো। হোটেলৰ মালিকজনে ভেড়াৰ চুপ, চিকেন মম' আৰু বিয়েৰ হ'ব বুলি জনালে। টম্বা সিং ছাৰ আৰু প্ৰেম কুমাৰ ৰায়ে একোটাকৈ বিয়েৰ লোৱাৰ বিপৰীতে ম‍ই চিকেন মম' আৰু চুপ ল'লো। ভেড়াৰ চুপখিনি খোৱাৰ পিছত শৰীৰত বেলেগ এটা শক্তি পালো।ইমানপৰে দেহত লাগি থকা ঠাণ্ডা ভেড়াৰ ছুপখিনি খোৱাৰ পিছত নাইকীয়া হৈ গ'ল। সন্ধিয়া সাতমান বজাতেই ৰাতিৰ আহাৰ তৈয়াৰ হ'ল আৰু আমি ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰি উঠি জুইৰ তাপত হাত-ভৰিবোৰ সেক দি বিচনাত পৰি থাকিলো। {{gap}}২০ নৱেম্বৰৰ পুৱাই আমাক সকলোকে দুঃসাহসিক ক্ৰীড়াসমূহ দেখুৱাবলৈ লৈ গ'ল। আমি থকা কেম্পৰ কাষতে পেৰা গ্ৰাইডিং, জৰ্বিং (Zorbing) কুৱাড বাইকিং (Quad Bilenig) কেবল কাৰ ৰপৰে (Cable car Ropway) আদি দেখা পাই আছিলো। ৰাতিপুৱা ৮ মান বজাত এখন বৰফ পৰা ফিল্ডত<noinclude> {{rh||ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ. {{gap}}✦ ২৯ |}}</noinclude> 6nsa1tmou7a2itid38wl66vu878wmpp 104 92404 252701 252412 2026-06-05T08:56:53Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252701 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>আমাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ অংকুৰ সেন আৰু ছাত্ৰী উদেষ্ণা নেওগে সৃষ্টিশীল নৃত্য, সত্ৰীয়া নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিলে। অসমৰ বিহু চাই অৰুণাচলৰ ৰেচমা নামৰ ছোৱালীজনীয়ে মোক ক'লে “ছাৰ মই আপোনালোকৰ ছোৱালী কেইজনীতকৈ বেছি ধুনীয়া নাচিব পাৰিম”। {{gap}}১৮ নৱেম্বৰৰ দিনা দিল্লীৰ পৰ্যটন ক্ষেত্ৰসমূহ দেখুৱাবৰ বাবে কেম্প কৰ্তৃপক্ষৰ পৰা আয়োজন চলিল। জৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়ামৰ ভিতৰত সকলোকে প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দি ষ্টেডিয়ামখনৰ চৌদিশে এপাক ফুৰালে। দিল্লীৰ গেৱে অৱ ইণ্ডিয়া, বিজ্ঞান ভৱন, লটাছ টেম্পল, ৰাজঘাট, লালকিল্লা আদি ঘূৰাই আমাক গাড়ীৰ ভিতৰতে পেকেট লান্স খাবলৈ দিলে আৰু পৰ্যটনৰ ক্ষেত্ৰসমূহ চাই শেষ হোৱাৰ পিছত কেম্পলৈ ঘূৰাই আনিলে। পিছদিনা দলসমূহক দুটা ভাগত ভাগ কৰি মানালি আৰু ধৰ্মশালালৈ দুঃসাহসিক ক্ৰীড়াৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ নিয়াৰ কথা কেম্পৰ ফালৰ পৰা ঘোষণা কৰিলে। আমাৰ অসমৰ দলটি মানালিলৈ যাব বিচৰাত কেম্প কমাণ্ডেণ্টক ম‍ই কথাটো অৱগত কৰিলো। দুপৰীয়া আহাৰ খাই উঠাৰ পিছতেই গাড়ীৰে আমাক কাশ্মিৰী গেটলৈকে লৈ গ'ল। কাশ্মিৰী গেটৰ পৰা সন্ধ্যা ছয় বজাত মানালি অভিমুখে যাত্ৰা আৰম্ভ হ'ল। ৰাতি এঘাৰমান বজাত চণ্ডীগড় পালোগৈ আৰু চণ্ডীগড়ৰ এখন হোটেলত সকলোকে চাহ, ভাত ইত্যাদি খাব পাৰিব বুলি বাছৰ ড্ৰাইভাৰে জনালে। আমি বাছৰ পৰা নামি চাহ খাই আকৌ যাত্ৰা কৰিলো। সেইৰাতিটো চণ্ডীগড়ত কুঁৱলী দেখি আচৰিত পাইছিলো। দুই মিটাৰ দূৰত্বও কুঁৱলীৰ পৰা একো মণিব পৰা নাযায় আৰু তেনেকুৱা কুঁৱলী ফালি গাড়ী কেনেকৈ চলাইছিল সেয়া ড্ৰাইভাৰবোৰেহে গম পাব। ১৯ নৱেম্বৰৰ দিনা পুৱান মান বজাত চুলাং ভেলী (Solang Valley) পালোগৈ। মানালিৰ পৰা চৈধ্য কিল'মিটাৰ আগলৈ লাডাখ যোৱা ৰাস্তাত চোলাং ভেলী অৱস্থিত। চুলাং ভেলীত নামিয়েই তাৰ সৌন্দৰ্য্য দেখি আমি অভিভূত হৈ পৰিলো। বৰফেৰে আবৃত বগা ৰঙৰ পৰ্বতবোৰৰ তলত ওখ ওখ পাইন গছৰ কজলা ৰঙৰ পাহাৰে সকলোকে<noinclude>{{rh|| ২৮ ✦ {{gap}} ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> 9svvqa0670fsptxt9kfatnpwo51dc0x 104 92405 252699 252413 2026-06-05T08:50:39Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252699 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>- চেমিনাৰ হ'লত বিভিন্ন বক্তাৰ ভাষণ, সন্ধ্যা পাঁচ বজাৰ পৰা ন বজালৈকে বিভিন্ন ৰাজ্য তথা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহৰ সাংস্কৃতিক সন্ধ্যা; এনেদৰেই পাঁচ দিন গতানুগতিকতাৰে কেম্পত দিনবোৰ পাৰ হ'বলৈ ধৰিলে। ১৭ নৱেম্বৰৰ দিনা আমাৰ অসমৰ দলটিয়ে বিহু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰাৰ কথা। বিহু নৃত্যত তিনিজনী ছোৱালীয়ে ভালকৈ নাচিব জনাৰ বিপৰীতে তিনিজনীয়ে জীৱনত হেনো বিহু নাচিয়েই পোৱা নাই। তথাপি নাচি নোপোৱা তিনিজনীয়ে মঞ্চত গৈ নাচিবৰ বাবে মোৰ ওচৰলৈ অনুমতি ল'বলৈ আহিল। ইফালে সদায় নাচি থকা কেইজনীয়ে মোৰ ওচৰলৈ আহি আপত্তি দশাই ক'বলৈ ধৰিলে - “ছাৰ এইকেইজনীয়ে একো নাচিবই নাজানে দেখিবলৈ কিবা অদ্ভুত হৈছে। তেওঁলোকক আপুনি যেনেতেনে বুজাওক।” তাৰ মাজৰে এজনীয়ে আৰু এখোপ চ'ৰা হৈ মোক আপত্তি কৰি কলে – “ছাৰ গোটেই অসমৰেই বদনাম হ'ব, ইফালে কেমেৰা লৈ ভিডিঅ' ৰেকৰ্ডিঙো কৰিব, ভাল নহ'লে আমিয়েই লাজ পাম। তাহাঁতেই নাচক নহ'লে আমি নানাচো।” ইফালেদি নাচিব নজনা কেইজনী সাজি কাচি ৰাঙলী হৈ আহিছে নাচিমেই বুলি আগবাঢ়ি আহিল। শেষত আটাইকেইজনীকে নাচিবলৈ অনুমতি দি ক'লো • “যা যা ভালকৈ নাচিবি অসমৰ নাম থকাকৈ।” ইফালে আচফিকা ইছলামে ঘোষিকাৰ ভূমিকাৰে মাইকৰ কাষলৈ গৈ বিহুৰ বিষয়ে ইংৰাজীতে দুই মিনিটমান অসমৰ বিহু কি, কেতিয়া পালন কৰা হয়, বিহু যে অসমীয়াৰ প্ৰাণ ইত্যাদি কথা কৈ দৰ্শকক মঞ্চৰ সন্মুখ ভাগলৈ ভেবা লাগি চাই থাকিবলৈ বাধ্য কৰালে। পকংজ চমুৱাই ঢোলৰ চাপৰ মাৰি বিহু আৰম্ভ কৰিছেহে মাথোন নাচনীকেইজনী আহি মঞ্চ পালেহি। ঢোলৰ তালে তালে তিনিজনীয়ে ভালকৈ নচাৰ বিপৰীতে এদিনো নাচি নোপোৱা কেইজনীয়ে তিনিজনীক অনুসৰণ কৰি কৰি নাচিবলৈ ধৰিলে। ঢোলৰ গুমগুমনিত মঞ্চ উৰি যাওঁ উৰি যাওঁ কৰিছে, মঞ্চত বহি থকা দৰ্শকো জপিয়াই জপিয়াই নাচিবলৈ ধৰিলে। তেনেকৈয়েই অসমৰ বিহু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি আমাৰ দলটি মঞ্চৰ তললৈ নামি আহিল। অসমৰ বিহুৰ লগতে<noinclude>{{rh||ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ. {{gap}}✦ ২৭ |}}</noinclude> 7mldbeu7wwpexwsay4gc524307srnk3 104 92406 252698 252414 2026-06-05T08:47:21Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252698 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>থকাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিলে আৰু ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰি কোঠালৈ বুলি আগবাঢ়িলো। প্ৰথম দিনা Contingent Leader সকলক পুৰুষ হ'লে ল'ৰাবোৰৰ লগত আৰু মহিলা হ'লে ছোৱালীৰ লগত থাকিবলৈ আহ্বান জনালে। আহাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ দহ মিনিটমান পিছতেই এজন ল'ৰাই প্ৰতিটো কোঠাত আহি ক'লেহি যে “Contingent Leader সকলক তলৰ আলোচনা কক্ষলৈ কেম্প কমাণ্ডেন্টে মাতিছে।” লগে লগেই মই তললৈ গৈ আমাৰ কেম্পৰ বাবে অস্থায়ীকৈ ব্যৱস্থা কৰা আলোচনা কক্ষত উপস্থিত হ'লো। পশ্চিম বঙ্গৰ য়ুথ অফিচাৰ পাটনায়ক ডাঙৰীয়াই কেম্পৰ অৰ্থ, টিমৰ অৰ্থ আদি সুন্দৰকৈ ব্যাখ্যা কৰিলে। পাটনায়কে কোৱা কেম্পৰ অৰ্থ হৈছে - C. মানে হ'ল Co-Ordination, A মানে হ'ল adjustment, M মানে হ'ল Management আৰু P মানে হ'ল Punctuality। ঠিক সেইদৰে টিমৰ অৰ্থও তেওঁ ক'লে যে T মানে হৈছে Together, E মানে হৈছে - Everybody, A মানে হ'ল Achieve আৰু M মানে হ'ল More “কেম্পলৈ আহিছে যেতিয়া আপোনালোকে কেম্পৰ সকলো নিয়ম-শৃংখলা বজাই ৰখাৰ লগতে আয়োজক সমিতিয়ে নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া কাৰ্য্যসূচীসমূহতো সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিব আৰু কাইলৈ পুৱা পাঁচ বজাতেই ফিল্ডত যোগাসন হ'ব সকলো উপস্থিত থাকিব লাগিব।” লগতে প্ৰতিখন ৰাজ্য বা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ সাংস্কৃতিক কাৰ্য্যসূচীৰ বিষয়েও পাটনায়ক ডাঙৰীয়াই অৱগত কৰিলে। সভাৰ পৰা উভতি আহি মই আমাৰ দলটিৰ সকলোকে কথাখিনি অৱগত কৰি ল'ৰাবোৰৰ লগতে শুই থাকিলো। {{gap}}১৩ নবেম্বৰৰ পৰা ১৭ নবেম্বৰলৈকে প্ৰতিদিনেই একেই কাৰ্য্যসূচী চলিবলৈ ধৰিলে। পুৱা পাঁচ বজাত যোগাসন, সাত বজাত ফিল্ডৰ পৰা উভতি আহি গা-পা ধুই ন বজাৰ ভিতৰত ব্ৰেকফাষ্ট কৰি ৰেডি হৈ চাৰে ন বজাৰ পৰা দুপৰীয়া চাৰে বাৰ বজালৈকে আলোচনা কক্ষত বিভিন্ন বক্তাৰ ভাষণ, চাৰে বাৰ বজাৰ পৰা ডেৰ বজালৈকে লান্স টাইম, দুই বজাৰ পৰা চাৰি বজালৈ আকৌ<noinclude>{{rh|| ২৬ ✦ {{gap}} ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> oybec2n2x41ypy680uryb6m6fd8z12m 104 92407 252696 252416 2026-06-05T08:43:05Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252696 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>{{center|{{Xxx-larger|'''দিল্লীৰ মেগা শিবিৰ আৰু মানালিৰ এড্‌ভেন্সাৰ কেম্প'''}}}} {{gap}}২০১১ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰৰ পৰা ২৪ নৱেম্বৰলৈ দিল্লীত ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আঁচনিৰ (NSS) উদ্যোগত নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু স্টেডিয়ামত বাৰদিনীয়া কাৰ্য্যসূচীৰে ‘মেগা কেম্প'ৰ আয়োজন কৰিছিল। ভাৰতবৰ্ষৰ আটাকেইখন ৰাজ্যৰ লগতে কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহেও মেগা কেম্পত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। অসমৰ পৰাও অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়, যোৰহাট কলেজ আৰু ঢকুৱাখনা কলেজৰ NSS ৰ Volunteer সকলে উক্ত মেগা কেম্পত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰিছিল। বিশেষকৈ অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছগৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ক্ৰমে শ্বামিনা বেগম,ৰ'দালি দুৱৰা, আছফিকা ইছলাম, নীলকমল দত্ত, ৱাছিফুৰ ৰহমান, ৰিতুপল দত্ত; ঢকুৱাখনা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা মুনমী গগৈ, পংকজ চমুৱা, ৰঞ্জিত চুতীয়া, পাপৰি চুতীয়া আৰু যোৰহাট মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰঞ্জন দত্ত, অংকুৰ সেন, উদেষ্ণা নেওগ, নীহাৰিকা দাসে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। {{gap}}ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ তত্ত্বাৱধানৰ বাবে গুৱাহাটীস্থিত 'ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আঁচনি'ৰ উত্তৰ-পূব মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ তৰফৰ পৰা মোক Contingent Leader হিচাপে যাবলৈ আহ্বান জনাইছিল। নৰ্থ ইষ্ট ৰেজিঅ'নেল চেণ্টাৰৰ (NER) আহ্বান মৰ্মে মই চৈধ্যজনীয়া দলটিৰ নেতৃত্ব লৈ গুৱাহাটীৰ পৰা দিল্লীলৈ ৰাওনা হ'লো। গুৱাহাটীৰ পৰা সম্পৰ্ক ক্ৰান্তি'ত যাত্ৰা কৰি ১২ নৱেম্বৰ তাৰিখে সন্ধ্যা সাতমান বজাত নিউ দিল্লী ষ্টেচন পালেগৈ। নিউ দিল্লী ষ্টেচনৰ পৰা টেক্সি লৈ জৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়ামত আমি সোমাই পৰিলো। আয়োজকসকলে আমাক ভাগে ভাগে<noinclude>{{rh||ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ. {{gap}}✦ ২৫ |}}</noinclude> fpbvv4fcj48mes9wp8illg5y15uz514 252697 252696 2026-06-05T08:43:42Z Rishiraj Dutta01 4255 252697 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>{{center|{{Xxx-larger|'''দিল্লীৰ মেগা শিবিৰ আৰু মানালিৰ '''এড্‌ভেন্সাৰ কেম্প''''''}}}} {{gap}}২০১১ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰৰ পৰা ২৪ নৱেম্বৰলৈ দিল্লীত ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আঁচনিৰ (NSS) উদ্যোগত নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু স্টেডিয়ামত বাৰদিনীয়া কাৰ্য্যসূচীৰে ‘মেগা কেম্প'ৰ আয়োজন কৰিছিল। ভাৰতবৰ্ষৰ আটাকেইখন ৰাজ্যৰ লগতে কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহেও মেগা কেম্পত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। অসমৰ পৰাও অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়, যোৰহাট কলেজ আৰু ঢকুৱাখনা কলেজৰ NSS ৰ Volunteer সকলে উক্ত মেগা কেম্পত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰিছিল। বিশেষকৈ অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছগৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ক্ৰমে শ্বামিনা বেগম,ৰ'দালি দুৱৰা, আছফিকা ইছলাম, নীলকমল দত্ত, ৱাছিফুৰ ৰহমান, ৰিতুপল দত্ত; ঢকুৱাখনা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা মুনমী গগৈ, পংকজ চমুৱা, ৰঞ্জিত চুতীয়া, পাপৰি চুতীয়া আৰু যোৰহাট মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰঞ্জন দত্ত, অংকুৰ সেন, উদেষ্ণা নেওগ, নীহাৰিকা দাসে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। {{gap}}ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ তত্ত্বাৱধানৰ বাবে গুৱাহাটীস্থিত 'ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আঁচনি'ৰ উত্তৰ-পূব মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ তৰফৰ পৰা মোক Contingent Leader হিচাপে যাবলৈ আহ্বান জনাইছিল। নৰ্থ ইষ্ট ৰেজিঅ'নেল চেণ্টাৰৰ (NER) আহ্বান মৰ্মে মই চৈধ্যজনীয়া দলটিৰ নেতৃত্ব লৈ গুৱাহাটীৰ পৰা দিল্লীলৈ ৰাওনা হ'লো। গুৱাহাটীৰ পৰা সম্পৰ্ক ক্ৰান্তি'ত যাত্ৰা কৰি ১২ নৱেম্বৰ তাৰিখে সন্ধ্যা সাতমান বজাত নিউ দিল্লী ষ্টেচন পালেগৈ। নিউ দিল্লী ষ্টেচনৰ পৰা টেক্সি লৈ জৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়ামত আমি সোমাই পৰিলো। আয়োজকসকলে আমাক ভাগে ভাগে<noinclude>{{rh||ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ. {{gap}}✦ ২৫ |}}</noinclude> 9ats0ng9vkud7bevi59zpuoh8l8se5t 104 92408 252694 252417 2026-06-05T08:33:16Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252694 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>বয়োজ্যেষ্ঠ ৰিক্সাৱালাজনক ধমক দিয়াৰ লগতে অশ্লীল ভাষাৰে গালি-গালাজ পাৰিবলৈ ল'লে। তেওঁলোকে ৰিক্সাৱালাজনক ষ্টেচনলৈ আকৌ নাহিবলৈ সঁকিয়াই দি আমাক যাবলৈ দিলে। আমি ৰিক্সাৱালাজনৰ লগত ৰিক্সাত উঠি হোটেলত সোমাই পৰিলো। {{gap}}২৫ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনা পুৱা আঠমান বজাত উঠি তাজমহল চাবলৈ বুলি আগবাঢ়িলো। কিন্তু সেইদিনা শুক্ৰবাৰ আছিল বাবে তাজমহল, বন্ধ আছিল। আমাৰ আশাত চেঁচাপানী পৰিল যদিও তাজমহলৰ বাহিৰেদি যমুনা নদীৰ পাৰৰ পৰা আমি তাজমহল চাই 'আগ্ৰা ফট'লৈ বুলি আগবাঢ়িলো। 'আগ্ৰা ফট'ত সোমাই এপাক ঘূৰি আমি উত্তৰ প্ৰদেশৰ ষ্টেট ট্ৰেন্সপৰ্ট এখনত উঠি দিল্লীলৈ বুলি যাত্ৰা কৰিলো। আগ্ৰাৰ পৰা দিল্লীলৈকে সুন্দৰ পথত বাছত বহি এটা সুকীয়া আমেজ ল'লো। কিন্তু আধাবাটতে এজন বাছৰ ড্ৰাইভাৰক পুলিছে লাঠীৰে প্ৰহাৰ কৰা ঘটনাক লৈ ঠাইডোখৰত (ঠাইডোখৰৰ নাম মনত নাই) ড্ৰাইভাৰ সন্থাই প্ৰতিবাদ কৰি আছিল। এঘণ্টামান ট্ৰেফিক জামত পাৰ কৰাৰ পিছত ৰাস্তা খোল খালে আৰু আমি দিল্লী পালোহি। বাছ আস্থানৰ পৰা এখন অট' লৈ আমি অল্ড দিল্লী জংছনত ব্ৰহ্মপুত্ৰ মেইলৰ অপেক্ষাত ৰেলৱে ষ্টেচনতে বহি পৰিলো। অল্ড দিল্লীৰ ৰেলৱে ষ্টেচনটো বৰ ধুনীয়া দেখিলো। সেইদিনা ষ্টেচনটোৰ সন্মুখত এখন 'ৱাইন চপ'মানুহৰ ভিৰ দেখি তবধ মানিলো। মাজনিশা এঘাৰমান বজাত ব্ৰহ্মপুত্ৰ মেইল আহি যথাস্থানত লাগিলেহি আৰু আমি নিজা আসন গ্ৰহণ কৰি অসমলৈ বুলি উভতিলো। পিছদিনা সাতমান বজাত প্ৰশান্ত চাৰে জনালে যে তেওঁৰ সৰু বেগটো কোনোবাই চুৰ কৰি লৈ গ'ল। প্ৰশান্ত ছাৰে আগ্ৰাৰ এটা চামৰা উদ্যোগত সোমাই কেইবাজোৰো জোতা-চেণ্ডেল আৰু অন্যান্য সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰি আহিছিল। ব্ৰহ্মপুত্ৰ মেইল সময়তকৈ তিনি-চাৰিঘণ্টমান পলমকৈ আহি মৰিয়ণিত পালেহি আৰু মৰিয়ণি ষ্টেচনত প্ৰশান্ত বৰা ছাৰক বিদায় দি যোৰহাটলৈ আহোঁ। {{gap}}মধ্যপ্ৰদেশৰ ভূপালত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰশিক্ষণৰ অন্তৰালত আমাক আকৌ<noinclude>{{rh||ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ. {{gap}}✦ ২৩ |}}</noinclude> kpo0en01w11x0r45g3jiq0hi682qb0o 104 92409 252695 252418 2026-06-05T08:38:04Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252695 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>গুৱাহাটীৰ খাৰঘূলিস্থিত ‘ডনবক্স ইনষ্টিটিউট'ত ১৩ অক্টোবৰৰ পৰা ১৬ অক্টোবৰলৈকে এটা প্ৰশিক্ষণৰ আয়োজন কৰিলে। উক্ত প্ৰশিক্ষণত জিলা সমন্বয়ক সকলৰ উপৰিও যোৰহাট জিলা, ডিব্ৰুগড় জিলা আৰু কামৰূপ মেট্ৰ'ৰ NSS থকা প্ৰতিখন মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰসকলক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। চাৰিদিনীয়া প্ৰশিক্ষণটোত তামিলনাডুৰ দুগৰাকী মহিলা সমল ব্যক্তিৰ লগতে অসমৰ ৰত্না সিং নামৰ এগৰাকী সমল ব্যক্তিয়ে আমাক প্ৰশিক্ষণ দিছিল। অনুষ্ঠানৰ শেষৰ দিনা সকলো জিলা সমন্বয়কক নিজা নিজা জিলাত গৈ হাইস্কুল আৰু হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰী স্কুলবোৰক লৈ Adolscent Health and Development Project বোৰ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। যাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সমগ্ৰ যোৰহাট জিলাৰ হাইস্কুল আৰু হায়াৰ ছেকেণ্ডৰী স্কুল প্ৰধান শিক্ষক/ অধ্যক্ষসকলক লৈ ২০০৯ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে শিক্ষা ভৱনত Adolscent Project and Life Skill সম্পৰ্কে এদিনীয়া কাৰ্য্যসূচীৰ আয়োজন কৰা হয়। যোৰহাট জিলাৰ মুঠ ১৭০ খন বিদ্যালয়ৰ (সেই সময়ত মাজুলী যোৰহাট জিলাৰ অন্তৰ্গত আছিল) অধ্যক্ষ আৰু প্ৰধান শিক্ষকে কৰ্মশালাটোত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। অধ্যক্ষ তথা প্ৰধান শিক্ষকসকলৰ বাবে লোৱা কাৰ্য্যসূচীৰ পিছত ১৬,১৭ আৰু ১৮ ডিচেম্বৰ (২০০৯ চন) প্ৰতিখন হাইস্কুল আৰু হায়াৰ চেকেণ্ডাৰী স্কুলৰ পৰা একোজনকৈ শিক্ষকে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। অনুষ্ঠানটোত NART ৰ সমল ব্যক্তি ৰত্না সিং আৰু NSS ৰ Assistant Youth Officer নকুল দেউৰীয়ে সমল ব্যক্তি হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ৰত্না সিঙৰ বক্তৃতা, ব্যক্তিত্ব আৰু কাৰ্য্যকলাপ দেখি সকলো অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে কাৰ্যসূচী সন্দৰ্ভত ভূয়সী প্ৰশংসা আগবঢ়াইছিল।<noinclude>{{rh|| ২৪ ✦ {{gap}} ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> qyx1gfragpfz0b7vrly1t23l4ime6bl 0 92444 252549 2026-06-04T11:59:36Z JyotiPN 1603 "{{header | title = নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০২০ | translator = | section = | previous = নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/নাগালেণ্ডৰ দৈয়াং নদীবান্ধ, উঝুৰু, জ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252549 wikitext text/x-wiki {{header | title = নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০২০ | translator = | section = | previous = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/নাগালেণ্ডৰ দৈয়াং নদীবান্ধ, উঝুৰু, জুলেকে বেনৰৗও চাই আহিলো|নাগালেণ্ডৰ দৈয়াং নদীবান্ধ, উঝুৰু, জুলেকে বেনৰৗও চাই আহিলো ]] | next = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/খনমা চাই আহিলো |খনমা চাই আহিলো ]] | notes = | categories = }} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=131 to=138/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:তৰুণ লয়িঙৰ সাহিত্যকৰ্ম]] 0awfhckxfba9p6ez3c7a38dfq2qxkpq 252550 252549 2026-06-04T12:10:40Z JyotiPN 1603 252550 wikitext text/x-wiki {{header | title = নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০২০ | translator = | section = | previous = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/Dzukou Valley দেখিলো |Dzukou Valley দেখিলো ]] | next = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন সম্পৰ্কীয় কিছু তথ্য|নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন সম্পৰ্কীয় কিছু তথ্য]] | notes = | categories = }} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=139 to=146/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:তৰুণ লয়িঙৰ সাহিত্যকৰ্ম]] p2vwi7x818c7itmq85lpk91b6ueyo9w 252552 252550 2026-06-04T12:30:43Z JyotiPN 1603 252552 wikitext text/x-wiki {{header | title = নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০২০ | translator = | section = | previous = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/নাগালেণ্ডৰ দৈয়াং নদীবান্ধ, উঝুৰু, জুলেকে বেনৰৗও চাই আহিলো|নাগালেণ্ডৰ দৈয়াং নদীবান্ধ, উঝুৰু, জুলেকে বেনৰৗও চাই আহিলো]] | next = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/খনমা চাই আহিলো | খনমা চাই আহিলো]] | notes = | categories = }} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=131 to=138/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:তৰুণ লয়িঙৰ সাহিত্যকৰ্ম]] notx6zc7myxovym0g6xtr3n5fjgel5o 0 92445 252551 2026-06-04T12:12:47Z JyotiPN 1603 "{{header | title = নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০২০ | translator = | section = | previous = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/Dzukou Valley দেখিলো |Dzukou Valley দেখিলো ]] | next = না..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252551 wikitext text/x-wiki {{header | title = নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০২০ | translator = | section = | previous = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/Dzukou Valley দেখিলো |Dzukou Valley দেখিলো ]] | next = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন সম্পৰ্কীয় কিছু তথ্য|নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন সম্পৰ্কীয় কিছু তথ্য]] | notes = | categories = }} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=139 to=146/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:তৰুণ লয়িঙৰ সাহিত্যকৰ্ম]] p2vwi7x818c7itmq85lpk91b6ueyo9w 0 92446 252553 2026-06-04T12:43:33Z JyotiPN 1603 "{{header | title = নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০২০ | translator = | section = | previous = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/খনমা চাই আহিলো |খনমা চাই আহিলো ]] | next..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252553 wikitext text/x-wiki {{header | title = নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০২০ | translator = | section = | previous = [[নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য/খনমা চাই আহিলো |খনমা চাই আহিলো ]] | next = | notes = | categories = }} <pages index="নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf" from=147 to=159/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:তৰুণ লয়িঙৰ সাহিত্যকৰ্ম]] erkdshx4ss8xjvgy3sx0s6mol0z2s5m 0 92447 252585 2026-06-04T13:41:48Z BabulB 104 "{{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/এক|এক]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/তিনি|তিনি]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252585 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/এক|এক]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/তিনি|তিনি]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=17 to=49 tosection="A"/> 6pvu0lqwghz8dzekcs346qpns2auh88 0 92448 252602 2026-06-04T14:50:35Z BabulB 104 "{{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/এক|এক]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/তিনি|তিনি]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252602 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/এক|এক]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/তিনি|তিনি]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=49 to=57 fromsection="B" tosection="A"/> mg6wgami81sj815y7tbnpe0c4a1sctm 252607 252602 2026-06-04T15:31:37Z BabulB 104 252607 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/দুই|দুই]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/চাৰি|চাৰি]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=49 to=57 fromsection="B" tosection="A"/> kesc4wj3q7ookwbypfeskgzdp8v0q9p 0 92449 252608 2026-06-04T15:32:24Z BabulB 104 "{{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/তিনি|তিনি]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/পাঁচ|পাঁচ]] | notes = | categories = }} <pages index="..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252608 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/তিনি|তিনি]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/পাঁচ|পাঁচ]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=57 to=62 fromsection="B" tosection="A"/> gavhz3npbwhm0x9an1qtn08ldjmeo08 0 92450 252622 2026-06-04T15:59:23Z BabulB 104 "{{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/চাৰি|চাৰি]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ছয়|ছয়]] | notes = | categories = }} <pages index="সে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252622 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/চাৰি|চাৰি]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ছয়|ছয়]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=62 to=62 fromsection="B" tosection="A"/> q3xp9segowwre9tt6ae3weh3a9thwik 252623 252622 2026-06-04T16:00:10Z BabulB 104 252623 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/চাৰি|চাৰি]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ছয়|ছয়]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=62 to=72 fromsection="B" /> 2uapysjrzk44fo0abccmqvoimk9ve54 0 92451 252634 2026-06-04T16:20:18Z BabulB 104 "{{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/পাঁচ|পাঁচ]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/সাত|সাত]] | notes = | categories = }} <pages index="সে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252634 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/পাঁচ|পাঁচ]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/সাত|সাত]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=72 to=82 tosection="A" /> bmlunhrbdrqyyv2iep0cmsd5nhgr6gw 252635 252634 2026-06-04T16:21:41Z BabulB 104 252635 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/পাঁচ|পাঁচ]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/সাত|সাত]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=73 to=82 tosection="A" /> jisjnq1t7qmsagtotvackd3tp2p6xon 104 92452 252645 2026-06-04T17:22:58Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252645 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>লৈ গ'ল ৷ সংগ্ৰহালয়টোৰ বাহিৰৰ অংশ দেখিবলৈ নিমখৰ দৰে খহটা আৰু ভিতৰত তিনিটা মহল থকা এটা সুন্দৰ অত্যাধুনিক সংগ্ৰহালয়। সংগ্ৰহালয়টোৰ ভিতৰত ফটো মৰা নিষেধ মানি চলা হয় ৷ প্রথম মহলালৈ যোৱাৰ সময়ত সকলোৰে হাতত সংগ্ৰহালয়ৰ কৰ্মচাৰীসকলে একোটাকৈ হেডফোন দি পঠিয়াই। হেডফোনবোৰত ইংৰাজী, হিন্দী, গুজৰাটী ভাষা নির্বাচন কৰি ল'ব পাৰি। সংগ্ৰহালয়টোৰ বেৰত মহাত্মা গান্ধীৰ বাল্যকালৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জীৱনৰ শেষ দিনলৈকে ফটোবোৰ লগাই থোৱা আছে। বেৰত লগাই থোৱা ফটোবোৰলৈ চালেই হেডফোনত সকলোখিনি কথা বিৱৰি কয়। তেনেদৰে বেৰৰ ফালে চাই গ'লেই ফটোবোৰৰ বিপৰীতে (ফটোখনে কি বুজাইছে) ঠিয় হোৱা স্থানত হেডফোনটোৱে বিবৰি কথাখিনি সুন্দৰকৈ বুজাই দিয়ে। ওপৰৰ মহলাত মহাত্মা গান্ধীৰ বিষয়ে নির্মিত কাহিনীৰ ভিডিঅ' দেখিবলৈ পোৱা যায়। কোনোবা এটা কোণত আকৌ পুতলাৰে নিৰ্মিত মহাত্মা গান্ধীৰ ভিডিঅ' দেখিবলৈ পোৱা যায় আৰু য'ত পুতলাৰ ৰূপত থকা মহাত্মা গান্ধীয়ে কথা কোৱাও দেখিবলৈ পোৱা যায়। দাণ্ডি কুটীৰ চোৱাৰ পিছত আমাক সচিবালয়লৈ লৈ গ'ল। সচিবালয়ত সকলোৰে বাবে ‘পেকেট লান্স'ৰ ব্যৱস্থা কৰিলে। ‘পেকেট লান্স' গ্ৰহণ কৰাৰ অলপ পিছতেই সচিবালয়ৰ ভিতৰত সভাকক্ষ এটাত সকলোৱে বহিবলৈ দিয়া হ'ল আৰু সভাত গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্রী আনন্দিবেন পেটেল উপস্থিত হ'ল। মুখ্যমন্ত্রী আনন্দিবেন পেটেলে সেইদিনা ভাষণ প্ৰদান কৰাৰ উপৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ লগত মত বিনিময় কৰে । গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কোৱা কথাখিনি চমুকৈ আছিল এনেধৰণৰ – “ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ (RSS) পৰা ১৯৮৭ চনত আনন্দিবেন পেটেলে ৰাজনীতিত যোগদান কৰিলে। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰাৰ পিছত মহিলাৰ লগত বহি বহি মহিলাৰ সমস্যাবোৰৰ কথা জানিব খুজিছিল। ‘নাৰী শিক্ষা যাত্রা” নামৰ এক আন্দোলনৰ জৰিয়তে ছোৱালীক বিদ্যালয়লৈ যোৱাটো নিশ্চিত কৰা হৈছিল ৷ যাৰফলত গুজৰাটত ২০১৫ চনত মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৯ শতাংশ হ'ল ৷<noinclude>{{rh| |{{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৭৭|}}</noinclude> h2uu8gjfybi4ru2wy1xf0augwvlvbdm 252677 252645 2026-06-04T21:31:32Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 252677 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>লৈ গ’ল। সংগ্ৰহালয়টোৰ বাহিৰৰ অংশ দেখিবলৈ নিমখৰ দৰে খহটা আৰু ভিতৰত তিনিটা মহল থকা এটা সুন্দৰ অত্যাধুনিক সংগ্ৰহালয়। সংগ্ৰহালয়টোৰ ভিতৰত ফটো মৰা নিষেধ মানি চলা হয়। প্ৰথম মহলালৈ যোৱাৰ সময়ত সকলোৰে হাতত সংগ্ৰহালয়ৰ কৰ্মচাৰীসকলে একোটাকৈ হেডফোন দি পঠিয়াই। হেডফোনবোৰত ইংৰাজী, হিন্দী, গুজৰাটী ভাষা নিৰ্বাচন কৰি ল’ব পাৰি। সংগ্ৰহালয়টোৰ বেৰত মহাত্মা গান্ধীৰ বাল্যকালৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জীৱনৰ শেষ দিনলৈকে ফটোবোৰ লগাই থোৱা আছে। বেৰত লগাই থোৱা ফটোবোৰলৈ চালেই হেডফোনত সকলোখিনি কথা বিৱৰি কয়। তেনেদৰে বেৰৰ ফালে চাই গ’লেই ফটোবোৰৰ বিপৰীতে (ফটোখনে কি বুজাইছে) ঠিয় হোৱা স্থানত হেডফোনটোৱে বিবৰি কথাখিনি সুন্দৰকৈ বুজাই দিয়ে। ওপৰৰ মহলাত মহাত্মা গান্ধীৰ বিষয়ে নিৰ্মিত কাহিনীৰ ভিডিঅ’ দেখিবলৈ পোৱা যায়। কোনোবা এটা কোণত আকৌ পুতলাৰে নিৰ্মিত মহাত্মা গান্ধীৰ ভিডিঅ’ দেখিবলৈ পোৱা যায় আৰু য’ত পুতলাৰ ৰূপত থকা মহাত্মা গান্ধীয়ে কথা কোৱাও দেখিবলৈ পোৱা যায়। দাণ্ডি কুটীৰ চোৱাৰ পিছত আমাক সচিবালয়লৈ লৈ গ’ল। সচিবালয়ত সকলোৰে বাবে ‘পেকেট লান্স’ৰ ব্যৱস্থা কৰিলে। ‘পেকেট লান্স’ গ্ৰহণ কৰাৰ অলপ পিছতেই সচিবালয়ৰ ভিতৰত সভাকক্ষ এটাত সকলোৱে বহিবলৈ দিয়া হ’ল আৰু সভাত গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আনন্দিবেন পেটেল উপস্থিত হ’ল। মুখ্যমন্ত্ৰী আনন্দিবেন পেটেলে সেইদিনা ভাষণ প্ৰদান কৰাৰ উপৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ লগত মত বিনিময় কৰে। গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কোৱা কথাখিনি চমুকৈ আছিল এনেধৰণৰ – “ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ (RSS) পৰা ১৯৮৭ চনত আনন্দিবেন পেটেলে ৰাজনীতিত যোগদান কৰিলে। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰাৰ পিছত মহিলাৰ লগত বহি বহি মহিলাৰ সমস্যাবোৰৰ কথা জানিব খুজিছিল। ‘নাৰী শিক্ষা যাত্ৰা’ নামৰ এক আন্দোলনৰ জৰিয়তে ছোৱালীক বিদ্যালয়লৈ যোৱাটো নিশ্চিত কৰা হৈছিল। যাৰফলত গুজৰাটত ২০১৫ চনত মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৯ শতাংশ হ’ল।<noinclude>{{rh| |ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৭৭|}}</noinclude> q9mohbknkt2c911la5907zl1q7ubg79 104 92453 252650 2026-06-04T17:28:42Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>সেইদৰে 'বেটী বচাও, বেটী পঢ়াও' আন্দোলনৰ জৰিয়তেও নতুনকৈ আঁচনি ৰূপায়ণৰ চেষ্টা চলোৱা হৈছে। প্ৰতি দুমাহৰ মূৰে মূৰে চৰকাৰী আৰু ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়সমূহলৈ গৈ শিক্ষা সম্পৰ্কীয় খতিয়ান ৰখা হয়। শিক্ষক, ডাক্তৰ, ইঞ্জিনীয়াৰ আদিৰ নিযুক্তি এশ শতাংশ‍ই নিকা । কাৰণ চৰকাৰী চাকৰি পাবলৈ হ'লে কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতাৰ খতিয়ান দেখুৱাবলৈ দিয়া হয় । {{gap}}সমগ্ৰ গুজৰাটত সত্তৰ শতাংশ শৌচাগাৰ ইতিমধ্যে নিৰ্মাণ হৈ গৈছে। ৰাজ্যখনত সাতখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিপৰীতে ২০০২ চনৰ পৰা ২০১৫ চনৰ ভিতৰত ওঠৰখন বিশ্ববিদ্যালয় নতুনকৈ প্ৰতিস্থা কৰা হৈছে আৰু বৰ্তমান গুজৰাটত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংখ্যা মুঠ ২৫ খনলৈ বৃদ্ধি পালে। প্রতিবছৰে তিনিশ মেধাবী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দক্ষতা বিকাশৰ বাবে বিনামূলীয়াকৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে, যাতে সৰ্বভাৰতীয় প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষা যেনে IAS, IPS আদিত সাফল্য আনিব পাৰে। ৰাজ্যখনত থকা প্ৰতিখন জিলাকে সমানে গুৰুত্ব দিবৰ বাবে প্ৰতিবছৰে গণৰাজ্য দিৱস আৰু স্বাধীনতা দিৱস ভিন ভিন্‌ জিলাত উদযাপন কৰা হয় । বৃক্ষ ৰোপন আৰু বনভোজস্থলীৰ বাবে প্ৰতি জিলাত দুই একৰ মাটি ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। মুখ্যমন্ত্রীক যিকোনো লোকে নিযুক্তি নোলোৱাকৈ লগ কৰিব পাৰে। কিডনীৰ অসুখ, চকুৰ অসুখ আদিত ভোগা লোকসকলৰ বিনামূলীয়া চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। ২০০২ চনৰ পৰা স্থিৰ চৰকাৰ থকাৰ বাবে বাৰ বছৰ ধৰি ৰাজ্যখনত কোনো আন্দোলন নাই। কৰ্মচাৰীসকলক কৰ্মযোগী কৰি তুলিবলৈ যত্ন কৰা হৈছে বাবে দুৰ্নীতি বহু পৰিমাণে কমিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।” মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীৰ লগত মত বিনিময় হোৱাৰ পিছতেই আমাক ভাৰতীয় প্ৰবন্ধ সংস্থান (Indian Institute of Management) দেখাবলৈ লৈ গ'ল। প্ৰতিষ্ঠানখনৰ ভিতৰত থকা লাইব্ৰেৰী, ব্যায়ামাগাৰ, হোষ্টেল, প্ৰেক্ষাগৃহ আদি চাই উঠি ফিল্ডত দুগৰাকীমান ইটালীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক লগ পালো । ছাত্ৰীগৰাকীয়ে এডাল বান্দৰ বিড়ি হুপি আছিল। প্ৰথমে আমি সকলোৱে চিগাৰেট বুলি ভাবিছিলো যদিও বান্দৰ বিড়ি<noinclude>{{rh| |৭৮✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> b6je7pe3ejsh6ra4s2tgrazep9u8s19 252653 252650 2026-06-04T17:29:45Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 252653 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>সেইদৰে 'বেটী বচাও, বেটী পঢ়াও' আন্দোলনৰ জৰিয়তেও নতুনকৈ আঁচনি ৰূপায়ণৰ চেষ্টা চলোৱা হৈছে। প্ৰতি দুমাহৰ মূৰে মূৰে চৰকাৰী আৰু ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়সমূহলৈ গৈ শিক্ষা সম্পৰ্কীয় খতিয়ান ৰখা হয়। শিক্ষক, ডাক্তৰ, ইঞ্জিনীয়াৰ আদিৰ নিযুক্তি এশ শতাংশ‍ই নিকা । কাৰণ চৰকাৰী চাকৰি পাবলৈ হ'লে কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতাৰ খতিয়ান দেখুৱাবলৈ দিয়া হয় । {{gap}}সমগ্ৰ গুজৰাটত সত্তৰ শতাংশ শৌচাগাৰ ইতিমধ্যে নিৰ্মাণ হৈ গৈছে। ৰাজ্যখনত সাতখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিপৰীতে ২০০২ চনৰ পৰা ২০১৫ চনৰ ভিতৰত ওঠৰখন বিশ্ববিদ্যালয় নতুনকৈ প্ৰতিস্থা কৰা হৈছে আৰু বৰ্তমান গুজৰাটত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংখ্যা মুঠ ২৫ খনলৈ বৃদ্ধি পালে। প্রতিবছৰে তিনিশ মেধাবী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দক্ষতা বিকাশৰ বাবে বিনামূলীয়াকৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে, যাতে সৰ্বভাৰতীয় প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষা যেনে IAS, IPS আদিত সাফল্য আনিব পাৰে। ৰাজ্যখনত থকা প্ৰতিখন জিলাকে সমানে গুৰুত্ব দিবৰ বাবে প্ৰতিবছৰে গণৰাজ্য দিৱস আৰু স্বাধীনতা দিৱস ভিন ভিন্‌ জিলাত উদযাপন কৰা হয় । বৃক্ষ ৰোপন আৰু বনভোজস্থলীৰ বাবে প্ৰতি জিলাত দুই একৰ মাটি ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। মুখ্যমন্ত্রীক যিকোনো লোকে নিযুক্তি নোলোৱাকৈ লগ কৰিব পাৰে। কিডনীৰ অসুখ, চকুৰ অসুখ আদিত ভোগা লোকসকলৰ বিনামূলীয়া চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। ২০০২ চনৰ পৰা স্থিৰ চৰকাৰ থকাৰ বাবে বাৰ বছৰ ধৰি ৰাজ্যখনত কোনো আন্দোলন নাই। কৰ্মচাৰীসকলক কৰ্মযোগী কৰি তুলিবলৈ যত্ন কৰা হৈছে বাবে দুৰ্নীতি বহু পৰিমাণে কমিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।” মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীৰ লগত মত বিনিময় হোৱাৰ পিছতেই আমাক ভাৰতীয় প্ৰবন্ধ সংস্থান (Indian Institute of Management) দেখাবলৈ লৈ গ'ল। প্ৰতিষ্ঠানখনৰ ভিতৰত থকা লাইব্ৰেৰী, ব্যায়ামাগাৰ, হোষ্টেল, প্ৰেক্ষাগৃহ আদি চাই উঠি ফিল্ডত দুগৰাকীমান ইটালীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক লগ পালো । ছাত্ৰীগৰাকীয়ে এডাল বান্দৰ বিড়ি হুপি আছিল। প্ৰথমে আমি সকলোৱে চিগাৰেট বুলি ভাবিছিলো যদিও বান্দৰ বিড়ি<noinclude>{{rh| |৭৮✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> 37ooh1dztcnm8b3kzk2d1dn7yqnf6n8 252655 252653 2026-06-04T17:31:14Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 252655 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>সেইদৰে 'বেটী বচাও, বেটী পঢ়াও' আন্দোলনৰ জৰিয়তেও নতুনকৈ আঁচনি ৰূপায়ণৰ চেষ্টা চলোৱা হৈছে। প্ৰতি দুমাহৰ মূৰে মূৰে চৰকাৰী আৰু ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়সমূহলৈ গৈ শিক্ষা সম্পৰ্কীয় খতিয়ান ৰখা হয়। শিক্ষক, ডাক্তৰ, ইঞ্জিনীয়াৰ আদিৰ নিযুক্তি এশ শতাংশ‍ই নিকা । কাৰণ চৰকাৰী চাকৰি পাবলৈ হ'লে কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতাৰ খতিয়ান দেখুৱাবলৈ দিয়া হয় । {{gap}}সমগ্ৰ গুজৰাটত সত্তৰ শতাংশ শৌচাগাৰ ইতিমধ্যে নিৰ্মাণ হৈ গৈছে। ৰাজ্যখনত সাতখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিপৰীতে ২০০২ চনৰ পৰা ২০১৫ চনৰ ভিতৰত ওঠৰখন বিশ্ববিদ্যালয় নতুনকৈ প্ৰতিস্থা কৰা হৈছে আৰু বৰ্তমান গুজৰাটত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংখ্যা মুঠ ২৫ খনলৈ বৃদ্ধি পালে। প্রতিবছৰে তিনিশ মেধাবী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দক্ষতা বিকাশৰ বাবে বিনামূলীয়াকৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে, যাতে সৰ্বভাৰতীয় প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষা যেনে IAS, IPS আদিত সাফল্য আনিব পাৰে। ৰাজ্যখনত থকা প্ৰতিখন জিলাকে সমানে গুৰুত্ব দিবৰ বাবে প্ৰতিবছৰে গণৰাজ্য দিৱস আৰু স্বাধীনতা দিৱস ভিন ভিন্‌ জিলাত উদযাপন কৰা হয় । বৃক্ষ ৰোপন আৰু বনভোজস্থলীৰ বাবে প্ৰতি জিলাত দুই একৰ মাটি ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। মুখ্যমন্ত্রীক যিকোনো লোকে নিযুক্তি নোলোৱাকৈ লগ কৰিব পাৰে। কিডনীৰ অসুখ, চকুৰ অসুখ আদিত ভোগা লোকসকলৰ বিনামূলীয়া চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। ২০০২ চনৰ পৰা স্থিৰ চৰকাৰ থকাৰ বাবে বাৰ বছৰ ধৰি ৰাজ্যখনত কোনো আন্দোলন নাই ।কৰ্মচাৰীসকলক কৰ্মযোগী কৰি তুলিবলৈ যত্ন কৰা হৈছে বাবে দুৰ্নীতি বহু পৰিমাণে কমিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।” মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীৰ লগত মত বিনিময় হোৱাৰ পিছতেই আমাক ভাৰতীয় প্ৰবন্ধ সংস্থান (Indian Institute of Management) দেখাবলৈ লৈ গ'ল। প্ৰতিষ্ঠানখনৰ ভিতৰত থকা লাইব্ৰেৰী, ব্যায়ামাগাৰ, হোষ্টেল, প্ৰেক্ষাগৃহ আদি চাই উঠি ফিল্ডত দুগৰাকীমান ইটালীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক লগ পালো । ছাত্ৰীগৰাকীয়ে এডাল বান্দৰ বিড়ি হুপি আছিল। প্ৰথমে আমি সকলোৱে চিগাৰেট বুলি ভাবিছিলো যদিও বান্দৰ বিড়ি<noinclude>{{rh| |৭৮✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> odsbmfv6a6rg7kpu0jnybx5zl349hsb 0 92454 252651 2026-06-04T17:29:13Z BabulB 104 "{{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ছয়|ছয়]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/আঠ|আঠ]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী প..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252651 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ছয়|ছয়]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/আঠ|আঠ]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=82 to=82 fromsection="B" /> 0vtqqrhdrdfirqrwa4colo8orgrm1cc 252652 252651 2026-06-04T17:29:39Z BabulB 104 252652 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ছয়|ছয়]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/আঠ|আঠ]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=82 to=98 fromsection="B" /> a2vvdb917ikg5z5miosp086wt2dqj66 0 92455 252662 2026-06-04T17:36:42Z BabulB 104 "{{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ছয়|ছয়]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/আঠ|আঠ]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী প..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252662 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ছয়|ছয়]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/আঠ|আঠ]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=99 to=104 tosection="A" /> a0c7q20eqgxie8cnnboulys8tv308dm 252663 252662 2026-06-04T17:37:12Z BabulB 104 252663 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/সাত|আঠ]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ন|ন]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=99 to=104 tosection="A" /> swm8h93hlz0ip1m74l7fxcfnu7dolob 252709 252663 2026-06-05T10:48:45Z BabulB 104 252709 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/সাত|সাত]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/নয়|নয়]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=99 to=104 tosection="A" /> o5ys7dy2m5ghmoxkicb4izzz9ls9nyq 104 92456 252664 2026-06-04T17:38:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>বুলি নিশ্চিত হৈ বৰকৈ আমাৰ মাজত ৰসালাপ কৰিছিলো। সন্ধ্যা পৰত সেউজীয়া ঘাঁহনিৰ ওপৰত সকলোৱে অলপ সময় বহি I.I.M ৰ পৰা ওলাই আহিলো । ২৩ চেপ্তেম্বৰৰ সাংস্কৃতিক সন্ধিয়াৰ কাৰ্য্যসূচী হিচাপে তামিলনাডু, কেৰেলা আদি ৰাজ্যৰ অনুষ্ঠান আছিল যদিও মই চাবলৈ নগলো আৰু সেই সন্ধিয়া আমাৰ কোঠাত একেলগে থকা ড° বাবুলাল চি. পাঞ্চালে তেওঁৰ গাড়ীত বহুৱাই লৈ River front দেখুৱাই আনিলে। ৰিভাৰ ফ্ৰন্টৰ পৰা ঘূৰি আহি সেই ৰাতিটো বিচনাতে পৰি থাকিলো । {{gap}}২৪ চেপ্তেম্বৰ দিনৰ দহ বজাৰ পৰাই অনুষ্ঠান আৰম্ভ হ'ল । অনুষ্ঠানত ব্রিগেডিয়াৰ অৰবিন্দ কাপুৰ নামৰ এজন সুবক্তাই ব্যক্তিত্ব বিকাশৰ ওপৰত বক্তৃতা আগবঢ়াইছিল। অৰবিন্দ কাপুৰৰ বক্তৃতাৰ পিছতেই প্রজাপিতা ব্ৰহ্মাকুমাৰী ঈশ্বৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি.কে. চন্দ্ৰিকা দিদি নামৰ এগৰাকী ব্ৰহ্ম কুমাৰীয়ে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ স্থিতি, ভগৱানৰ অৱস্থিতি, বিশ্ব শান্তি আদি বিভিন্ন ধৰ্মীয় দিশৰ বক্তৃতা দিছিল। সেইদিনা সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাত অসমৰ দলটিয়ে বিহু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰাৰ উপৰি ওজা বিজন গগৈয়ে ঢোলবাদন প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। অসমৰ দলটিৰ উপৰি আহমেদাবাদৰ এটি নাট্যগোষ্ঠীয়ে বৰ সুন্দৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল । {{gap}}২৫ চেপ্তেম্বৰৰ দিনা বক্তা হিচাপে আমন্ত্ৰিত হৈছিল ড° জয়ন্তী এছ. ৰবি। সমাজ বিজ্ঞানী, দক্ষ প্রশাসক, শিক্ষাবিদ, শিল্পী আৰু সু-বক্তাৰূপে খ্যাত জয়ন্তী এছ. ৰবিয়ে স্বাস্থ্য, শিক্ষা, কলা, শিল্প আদি বিভিন্ন দিশত বক্তৃতা আগবঢ়াইছিল। বক্তাগৰাকীয়ে বক্তৃতা আগবঢ়াওঁতে প্রেক্ষাগৃহত থকা সকলোৱেই ধ্যানমগ্ন হৈ কথাখিনি শুনিছিল। জয়ন্তী এছ. ৰবিৰ পিছতেই অনুষ্ঠানত অংশ ল'বৰ বাবে আহমেদাবাদ চিটি মেয়ৰ মিনাক্ষী পেটেল আহিছিল। মিনাক্ষী পেটেল ডাঙৰীয়ানীয়ে আধাঘন্টামান ভাষণ দি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ লগত মত বিনিময় কৰিছিল । সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাৰ কাৰ্য্যসূচীত সেইদিনা পাঞ্জাৱী ল'ৰা এজনে সুন্দৰ সমৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। উৰিষ্যাৰ নৃত্য শিল্পীয়ে সেই সন্ধ্যাটিত ওডিছী নৃত্যত সকলোৰে<noinclude>{{rh| |{{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৭৯|}}</noinclude> k24w56i3veu4sfaga2arubua27k9nip 252665 252664 2026-06-04T17:39:58Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 252665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>বুলি নিশ্চিত হৈ বৰকৈ আমাৰ মাজত ৰসালাপ কৰিছিলো। সন্ধ্যা পৰত সেউজীয়া ঘাঁহনিৰ ওপৰত সকলোৱে অলপ সময় বহি I.I.M ৰ পৰা ওলাই আহিলো । ২৩ চেপ্তেম্বৰৰ সাংস্কৃতিক সন্ধিয়াৰ কাৰ্য্যসূচী হিচাপে তামিলনাডু, কেৰেলা আদি ৰাজ্যৰ অনুষ্ঠান আছিল যদিও মই চাবলৈ নগলো আৰু সেই সন্ধিয়া আমাৰ কোঠাত একেলগে থকা ড° বাবুলাল চি. পাঞ্চালে তেওঁৰ গাড়ীত বহুৱাই লৈ River front দেখুৱাই আনিলে। ৰিভাৰ ফ্ৰন্টৰ পৰা ঘূৰি আহি সেই ৰাতিটো বিচনাতে পৰি থাকিলো । {{gap}}২৪ চেপ্তেম্বৰ দিনৰ দহ বজাৰ পৰাই অনুষ্ঠান আৰম্ভ হ'ল । অনুষ্ঠানত ব্রিগেডিয়াৰ অৰবিন্দ কাপুৰ নামৰ এজন সুবক্তাই ব্যক্তিত্ব বিকাশৰ ওপৰত বক্তৃতা আগবঢ়াইছিল। অৰবিন্দ কাপুৰৰ বক্তৃতাৰ পিছতেই প্রজাপিতা ব্ৰহ্মাকুমাৰী ঈশ্বৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি.কে. চন্দ্ৰিকা দিদি নামৰ এগৰাকী ব্ৰহ্ম কুমাৰীয়ে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ স্থিতি, ভগৱানৰ অৱস্থিতি, বিশ্ব শান্তি আদি বিভিন্ন ধৰ্মীয় দিশৰ বক্তৃতা দিছিল। সেইদিনা সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাত অসমৰ দলটিয়ে বিহু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰাৰ উপৰি ওজা বিজন গগৈয়ে ঢোলবাদন প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। অসমৰ দলটিৰ উপৰি আহমেদাবাদৰ এটি নাট্যগোষ্ঠীয়ে বৰ সুন্দৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল । {{gap}}২৫ চেপ্তেম্বৰৰ দিনা বক্তা হিচাপে আমন্ত্ৰিত হৈছিল ড° জয়ন্তী এছ. ৰবি। সমাজ বিজ্ঞানী, দক্ষ প্রশাসক, শিক্ষাবিদ, শিল্পী আৰু সু-বক্তাৰূপে খ্যাত জয়ন্তী এছ. ৰবিয়ে স্বাস্থ্য, শিক্ষা, কলা, শিল্প আদি বিভিন্ন দিশত বক্তৃতা আগবঢ়াইছিল। বক্তাগৰাকীয়ে বক্তৃতা আগবঢ়াওঁতে প্রেক্ষাগৃহত থকা সকলোৱেই ধ্যানমগ্ন হৈ কথাখিনি শুনিছিল। জয়ন্তী এছ. ৰবিৰ পিছতেই অনুষ্ঠানত অংশ ল'বৰ বাবে আহমেদাবাদ চিটি মেয়ৰ মিনাক্ষী পেটেল আহিছিল। মিনাক্ষী পেটেল ডাঙৰীয়ানীয়ে আধাঘন্টামান ভাষণ দি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ লগত মত বিনিময় কৰিছিল । সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাৰ কাৰ্য্যসূচীত সেইদিনা পাঞ্জাৱী ল'ৰা এজনে সুন্দৰ সমৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। উৰিষ্যাৰ নৃত্য শিল্পীয়ে সেই সন্ধ্যাটিত ওডিছী নৃত্যত সকলোৰে<noinclude>{{rh| |{{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৭৯|}}</noinclude> c7yspnk7epoel133t6dhzwm9h83jb81 252666 252665 2026-06-04T17:41:16Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 252666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>বুলি নিশ্চিত হৈ বৰকৈ আমাৰ মাজত ৰসালাপ কৰিছিলো। সন্ধ্যা পৰত সেউজীয়া ঘাঁহনিৰ ওপৰত সকলোৱে অলপ সময় বহি I.I.M ৰ পৰা ওলাই আহিলো । ২৩ চেপ্তেম্বৰৰ সাংস্কৃতিক সন্ধিয়াৰ কাৰ্য্যসূচী হিচাপে তামিলনাডু, কেৰেলা আদি ৰাজ্যৰ অনুষ্ঠান আছিল যদিও মই চাবলৈ নগলো আৰু সেই সন্ধিয়া আমাৰ কোঠাত একেলগে থকা ড° বাবুলাল চি. পাঞ্চালে তেওঁৰ গাড়ীত বহুৱাই লৈ River front দেখুৱাই আনিলে। ৰিভাৰ ফ্ৰন্টৰ পৰা ঘূৰি আহি সেই ৰাতিটো বিচনাতে পৰি থাকিলো । {{gap}}২৪ চেপ্তেম্বৰ দিনৰ দহ বজাৰ পৰাই অনুষ্ঠান আৰম্ভ হ'ল । অনুষ্ঠানত ব্রিগেডিয়াৰ অৰবিন্দ কাপুৰ নামৰ এজন সুবক্তাই ব্যক্তিত্ব বিকাশৰ ওপৰত বক্তৃতা আগবঢ়াইছিল। অৰবিন্দ কাপুৰৰ বক্তৃতাৰ পিছতেই প্রজাপিতা ব্ৰহ্মাকুমাৰী ঈশ্বৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি.কে. চন্দ্ৰিকা দিদি নামৰ এগৰাকী ব্ৰহ্ম কুমাৰীয়ে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ স্থিতি, ভগৱানৰ অৱস্থিতি, বিশ্ব শান্তি আদি বিভিন্ন ধৰ্মীয় দিশৰ বক্তৃতা দিছিল। সেইদিনা সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাত অসমৰ দলটিয়ে বিহু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰাৰ উপৰি ওজা বিজন গগৈয়ে ঢোলবাদন প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। অসমৰ দলটিৰ উপৰি আহমেদাবাদৰ এটি নাট্যগোষ্ঠীয়ে বৰ সুন্দৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল । {{gap}}২৫ চেপ্তেম্বৰৰ দিনা বক্তা হিচাপে আমন্ত্ৰিত হৈছিল ড° জয়ন্তী এছ. ৰবি। সমাজ বিজ্ঞানী, দক্ষ প্রশাসক, শিক্ষাবিদ, শিল্পী আৰু সু-বক্তাৰূপে খ্যাত জয়ন্তী এছ. ৰবিয়ে স্বাস্থ্য, শিক্ষা, কলা, শিল্প আদি বিভিন্ন দিশত বক্তৃতা আগবঢ়াইছিল। বক্তাগৰাকীয়ে বক্তৃতা আগবঢ়াওঁতে প্রেক্ষাগৃহত থকা সকলোৱেই ধ্যানমগ্ন হৈ কথাখিনি শুনিছিল। জয়ন্তী এছ. ৰবিৰ পিছতেই অনুষ্ঠানত অংশ ল'বৰ বাবে আহমেদাবাদ চিটি মেয়ৰ মিনাক্ষী পেটেল আহিছিল। মিনাক্ষী পেটেল ডাঙৰীয়ানীয়ে আধাঘন্টামান ভাষণ দি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ লগত মত বিনিময় কৰিছিল । সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাৰ কাৰ্য্যসূচীত সেইদিনা পাঞ্জাৱী ল'ৰা এজনে সুন্দৰ সমৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। উৰিষ্যাৰ নৃত্য শিল্পীয়ে সেই সন্ধ্যাটিত ওডিছী নৃত্যত সকলোৰে<noinclude>{{rh| |{{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৭৯|}}</noinclude> ooxvleft3nuy814r9zym7bumlr7iync 104 92457 252668 2026-06-04T17:47:32Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>মন মুহি পেলাইছিল। ২৬ চেপ্তেম্বৰৰ দিনা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত কুইজ আৰু Voice of NIC প্রতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈছিল। শিৱিৰৰ সঞ্চালক কমল কুমাৰ ডাঙৰীয়া নিজেও এজন সুন্দৰ শিল্পী আৰু সেয়ে Voice of NIC প্ৰগ্ৰেমৰ উদ্বোধনী কমল কুমাৰ ছাৰ ডাঙৰীয়াই কিশোৰ কুমাৰৰ “পল পল দিল'কে সাথ হম ৰেহতী হোঁ” - গীতটিৰে শুভাৰম্ভ কৰিছিল। {{gap}}কমল কুমাৰ ডাঙৰীয়াই কণ্ঠদান কৰোঁতে সকলোৱেই কিশোৰ কুমাৰৰ হুবহু মাত উলিয়াইছে বুলি প্ৰশংসা কৰিছিল। সেইদিনা কুইজ আৰু ভইচ অৱ এন.আই.চি. কোনোটোতে আমাৰ অসমৰ দলটিয়ে পুৰস্কাৰ পাবলৈ সক্ষম নহ'ল। ২৬ চেপ্তেম্বৰ ৰাতিটো T. A. form fill up কৰা Voucher জমা দিয়া ইত্যাদি কামত ব্যস্ত থাকিবলগীয়া হোৱাত সাংস্কৃতিক সন্ধ্যা উপভোগ কৰিব নোৱাৰিলো। {{gap}}২৭ চেপ্তেম্বৰৰ দিনা সকলোকে শিবিৰৰ আয়োজকসকলে T.A. দি পুৱা এঘাৰ বজাতেই বিদায় দিলে। আমিও শিবিৰৰ পৰা বিদায় লৈ ৰেল ষ্টেচনৰ ক্লক ৰূমত আমাৰ বেগবোৰ ৰাখি 'কাংকাৰিয়া লেক' চাবলৈ গ'লো । 'কাংকাৰিয়া লেক’ত আমি স্পীড বট'ত এপাক ঘূৰি আহিলো। হ্ৰদটোৰ কাষতে থকা সৰু-সুৰা দুঃসাহসিক ক্ৰীড়াবোৰ উপভোগ কৰি পুনৰ আহমেদাবাদ জংচনলৈ আহিলো। আহমেদাবাদৰ পৰা আশ্ৰম এক্সপ্ৰেছ'ত সন্ধ্যা ৬.৩০ বজাত উঠি ২৮ তাৰিখে পুৱা পাঁচ বজাত জয়পুৰত নামি দিলো। জয়পুৰৰ পৰা বাছত আগ্ৰালৈ বুলি সকলোৱে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো আৰু আগ্ৰাৰ হোটেল Samode Inn ত সোমাই সকলোৱে গা-পা ধুই উঠি তাজ মহললৈ যাত্ৰা কৰিলোঁ। তাজ মহলত এপাক ঘুৰি পুনৰ নতুন দিল্লী অভিমুখে বাছত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো। নতুন দিল্লীৰ পৰা ‘সম্পৰ্ক ক্ৰান্তি'ত ৰাতি বাৰমান বজাত যাত্ৰা কৰি ৩০ চেপ্তেম্বৰত আবেলি গুৱাহাটী পালোহি। গুৱাহাটীত সকলোকে বিদায় দি হিমাংশু শ‍ইকীয়া আৰু মই ACTA Guest House ত থাকিলো। পিছদিনা অর্থাৎ পহিলা অক্টোবৰত উত্তৰ গুৱাহাটীৰ<noinclude>{{rh| |৮০✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> 2vmlxsh33rqwxdchmpmyqtozteziav8 252669 252668 2026-06-04T17:49:30Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 252669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>মন মুহি পেলাইছিল। ২৬ চেপ্তেম্বৰৰ দিনা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত কুইজ আৰু Voice of NIC প্রতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈছিল। শিৱিৰৰ সঞ্চালক কমল কুমাৰ ডাঙৰীয়া নিজেও এজন সুন্দৰ শিল্পী আৰু সেয়ে Voice of NIC প্ৰগ্ৰেমৰ উদ্বোধনী কমল কুমাৰ ছাৰ ডাঙৰীয়াই কিশোৰ কুমাৰৰ “পল পল দিল'কে সাথ হম ৰেহতী হোঁ” - গীতটিৰে শুভাৰম্ভ কৰিছিল। {{gap}}কমল কুমাৰ ডাঙৰীয়াই কণ্ঠদান কৰোঁতে সকলোৱেই কিশোৰ কুমাৰৰ হুবহু মাত উলিয়াইছে বুলি প্ৰশংসা কৰিছিল। সেইদিনা কুইজ আৰু ভইচ অৱ এন.আই.চি. কোনোটোতে আমাৰ অসমৰ দলটিয়ে পুৰস্কাৰ পাবলৈ সক্ষম নহ'ল। ২৬ চেপ্তেম্বৰ ৰাতিটো T. A. form fill up কৰা Voucher জমা দিয়া ইত্যাদি কামত ব্যস্ত থাকিবলগীয়া হোৱাত সাংস্কৃতিক সন্ধ্যা উপভোগ কৰিব নোৱাৰিলো। {{gap}}২৭ চেপ্তেম্বৰৰ দিনা সকলোকে শিবিৰৰ আয়োজকসকলে T.A. দি পুৱা এঘাৰ বজাতেই বিদায় দিলে। আমিও শিবিৰৰ পৰা বিদায় লৈ ৰেল ষ্টেচনৰ ক্লক ৰূমত আমাৰ বেগবোৰ ৰাখি 'কাংকাৰিয়া লেক' চাবলৈ গ'লো । 'কাংকাৰিয়া লেক’ত আমি স্পীড বট'ত এপাক ঘূৰি আহিলো। হ্ৰদটোৰ কাষতে থকা সৰু-সুৰা দুঃসাহসিক ক্ৰীড়াবোৰ উপভোগ কৰি পুনৰ আহমেদাবাদ জংচনলৈ আহিলো। আহমেদাবাদৰ পৰা আশ্ৰম এক্সপ্ৰেছ'ত সন্ধ্যা ৬.৩০ বজাত উঠি ২৮ তাৰিখে পুৱা পাঁচ বজাত জয়পুৰত নামি দিলো। জয়পুৰৰ পৰা বাছত আগ্ৰালৈ বুলি সকলোৱে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো আৰু আগ্ৰাৰ হোটেল Samode Inn ত সোমাই সকলোৱে গা-পা ধুই উঠি তাজ মহললৈ যাত্ৰা কৰিলোঁ। তাজ মহলত এপাক ঘুৰি পুনৰ নতুন দিল্লী অভিমুখে বাছত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো। নতুন দিল্লীৰ পৰা ‘সম্পৰ্ক ক্ৰান্তি'ত ৰাতি বাৰমান বজাত যাত্ৰা কৰি ৩০ চেপ্তেম্বৰত আবেলি গুৱাহাটী পালোহি ।গুৱাহাটীত সকলোকে বিদায় দি হিমাংশু শ‍ইকীয়া আৰু মই ACTA Guest House ত থাকিলো। পিছদিনা অর্থাৎ পহিলা অক্টোবৰত উত্তৰ গুৱাহাটীৰ<noinclude>{{rh| |৮০✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> qccmybwjmilw1jtb9ommqxzn2krkrzj 104 92458 252670 2026-06-04T17:52:40Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252670 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>মণিকৰ্ণেশ্বৰ দেৱালয়, কানাইবৰশীবোৱা শিলালিপি, দীর্ঘেশ্বৰী দেৱালয়, অশ্বক্লান্ত দেৱালয়, দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ আদি চাই গেষ্ট হাউচলৈ উভতি আহিলো। দুই অক্টোবৰৰ দিনা ‘জন শতাব্দী'ত গুৱাহাটীৰ পৰা আহি যোৰহাট পালোহি।<noinclude>{{rh| |{{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৮১|}}</noinclude> 8k70cchlgv4rbot5gjfo1wgvhsphgtq 252671 252670 2026-06-04T17:53:50Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 252671 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>মণিকৰ্ণেশ্বৰ দেৱালয়, কানাইবৰশীবোৱা শিলালিপি, দীর্ঘেশ্বৰী দেৱালয়, অশ্বক্লান্ত দেৱালয়, দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ আদি চাই গেষ্ট হাউচলৈ উভতি আহিলো। দুই অক্টোবৰৰ দিনা ‘জন শতাব্দী'ত গুৱাহাটীৰ পৰা আহি যোৰহাট পালোহি।<noinclude>{{rh| |{{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৮১|}}</noinclude> 70h918ow7tdxzmez96pqkgpw5zzuyhk 252672 252671 2026-06-04T17:54:53Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 252672 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>মণিকৰ্ণেশ্বৰ দেৱালয়, কানাইবৰশীবোৱা শিলালিপি, দীর্ঘেশ্বৰী দেৱালয়, অশ্বক্লান্ত দেৱালয়, দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ আদি চাই গেষ্ট হাউচলৈ উভতি আহিলো। দুই অক্টোবৰৰ দিনা ‘জন শতাব্দী'ত গুৱাহাটীৰ পৰা আহি যোৰহাট পালোহি।<noinclude>{{rh| |{{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৮১|}}</noinclude> da4zx700xiz4u4x5lg1sn56qz9r181o 104 92459 252673 2026-06-04T18:03:03Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 252673 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|বিংশতম্ ৰাষ্টীয় যুৱ মহোৎসৱ, নিউ ৰায়পুৰ}}'''}} {{gap}}২০১৬ চনৰ ১২ জানুৱাৰীৰ পৰা ১৬ জানুৱাৰীলৈকে ছত্তিশগড়ৰ নিউ ৰায়পুৰত বিংশতম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱৰ অনুষ্ঠিত হৈছিল । Ministry of youth affairs and sports ৰ দ্বাৰা আয়োজিত সেই সময়ত বিভাগটোৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী হিচাপে আছিল বৰ্তমানৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱাল ডাঙৰীয়া । ২০১৫ চনতো তেখেত বিভাগটোৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে ১৯ তম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ গুৱাহাটীত আয়োজন কৰিছিল। গুৱাহাটীত অতি সফলতাৰে মহোৎসৱটি পাৰ কৰাৰ পিছত বিংশতম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱো অতি সুন্দৰভাৱে আয়োজিত হ'ব পাৰে বুলি মনতে ভাবি আছিলো। ২০১৫ চনত N.S.S.ৰ মোক Contingent Leader হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সুযোগ দিয়াৰ পিছত আকৌ এবাৰ ইমান সুন্দৰ অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পাম বুলি ভবা নাছিলো। কাৰণ ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ ভাৰত চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা বছৰেকত এবাৰেই অনুষ্ঠিত কৰে। N.S.S. ৰ ফালৰ পৰাও এখন ৰাজ্যৰ পৰা মাত্ৰ আঠ-দহজনীয়া দল এটিকহে নিৰ্বাচিত কৰি পঠিওৱা হয় আৰু তাতে অসমত N. S.S. ৰ গোট থাকা দুশখনতকৈও অধিক কলেজ আছে। সেয়ে মই ২০১৬ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পাম বুলি সপোনতো ভবা নাছিলো। আঠ জানুৱাৰী তাৰিখে NER কেন্দ্ৰৰ পৰা মোলৈ ফোন কৰি ক'লে- -“য়ুথ ফেষ্টিভেলত নাগালেণ্ডৰ পৰা অংশগ্ৰহণ কৰিবলগীয়া দলটিয়ে যাব নোৱাৰিম বুলি আমাক জনাইছে আৰু আপুনি সাতজনীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দল এটি লৈ অংশগ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে ৰাওনা হওক আৰু ১২ জানুৱাৰীত নিউ ৰায়পুৰ পাবগৈ লাগিব।” অধ্যক্ষ মহোদয়ৰ (ড° দেৱব্ৰত শৰ্মা) পৰা অনুমতি লৈ মই আঠ তাৰিখেই ছাত্ৰ-ছাত্ৰী গোটাই ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ<noinclude>{{rh| |৮২✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> p9epq5dgi0ccbako5tcnvgz98qea0jf 252674 252673 2026-06-04T18:03:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 252674 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|বিংশতম্ ৰাষ্টীয় যুৱ মহোৎসৱ, নিউ ৰায়পুৰ}}'''}} {{gap}}২০১৬ চনৰ ১২ জানুৱাৰীৰ পৰা ১৬ জানুৱাৰীলৈকে ছত্তিশগড়ৰ নিউ ৰায়পুৰত বিংশতম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱৰ অনুষ্ঠিত হৈছিল । Ministry of youth affairs and sports ৰ দ্বাৰা আয়োজিত সেই সময়ত বিভাগটোৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী হিচাপে আছিল বৰ্তমানৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱাল ডাঙৰীয়া । ২০১৫ চনতো তেখেত বিভাগটোৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে ১৯ তম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ গুৱাহাটীত আয়োজন কৰিছিল। গুৱাহাটীত অতি সফলতাৰে মহোৎসৱটি পাৰ কৰাৰ পিছত বিংশতম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱো অতি সুন্দৰভাৱে আয়োজিত হ'ব পাৰে বুলি মনতে ভাবি আছিলো। ২০১৫ চনত N.S.S.ৰ মোক Contingent Leader হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সুযোগ দিয়াৰ পিছত আকৌ এবাৰ ইমান সুন্দৰ অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পাম বুলি ভবা নাছিলো। কাৰণ ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ ভাৰত চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা বছৰেকত এবাৰেই অনুষ্ঠিত কৰে। N.S.S. ৰ ফালৰ পৰাও এখন ৰাজ্যৰ পৰা মাত্ৰ আঠ-দহজনীয়া দল এটিকহে নিৰ্বাচিত কৰি পঠিওৱা হয় আৰু তাতে অসমত N. S.S. ৰ গোট থাকা দুশখনতকৈও অধিক কলেজ আছে। সেয়ে মই ২০১৬ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পাম বুলি সপোনতো ভবা নাছিলো। আঠ জানুৱাৰী তাৰিখে NER কেন্দ্ৰৰ পৰা মোলৈ ফোন কৰি ক'লে- -“য়ুথ ফেষ্টিভেলত নাগালেণ্ডৰ পৰা অংশগ্ৰহণ কৰিবলগীয়া দলটিয়ে যাব নোৱাৰিম বুলি আমাক জনাইছে আৰু আপুনি সাতজনীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দল এটি লৈ অংশগ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে ৰাওনা হওক আৰু ১২ জানুৱাৰীত নিউ ৰায়পুৰ পাবগৈ লাগিব।” অধ্যক্ষ মহোদয়ৰ (ড° দেৱব্ৰত শৰ্মা) পৰা অনুমতি লৈ মই আঠ তাৰিখেই ছাত্ৰ-ছাত্ৰী গোটাই ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ<noinclude>{{rh| |৮২✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> hltn307sm3d8z4yn90h6ioow1hfqtzg 252675 252674 2026-06-04T18:05:39Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 252675 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|বিংশতম্ ৰাষ্টীয় যুৱ মহোৎসৱ, নিউ ৰায়পুৰ}}'''}} {{gap}}২০১৬ চনৰ ১২ জানুৱাৰীৰ পৰা ১৬ জানুৱাৰীলৈকে ছত্তিশগড়ৰ নিউ ৰায়পুৰত বিংশতম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱৰ অনুষ্ঠিত হৈছিল । Ministry of youth affairs and sports ৰ দ্বাৰা আয়োজিত সেই সময়ত বিভাগটোৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী হিচাপে আছিল বৰ্তমানৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱাল ডাঙৰীয়া । ২০১৫ চনতো তেখেত বিভাগটোৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে ১৯ তম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ গুৱাহাটীত আয়োজন কৰিছিল। গুৱাহাটীত অতি সফলতাৰে মহোৎসৱটি পাৰ কৰাৰ পিছত বিংশতম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱো অতি সুন্দৰভাৱে আয়োজিত হ'ব পাৰে বুলি মনতে ভাবি আছিলো। ২০১৫ চনত N.S.S.ৰ মোক Contingent Leader হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সুযোগ দিয়াৰ পিছত আকৌ এবাৰ ইমান সুন্দৰ অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পাম বুলি ভবা নাছিলো। কাৰণ ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ ভাৰত চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা বছৰেকত এবাৰেই অনুষ্ঠিত কৰে। N.S.S. ৰ ফালৰ পৰাও এখন ৰাজ্যৰ পৰা মাত্ৰ আঠ-দহজনীয়া দল এটিকহে নিৰ্বাচিত কৰি পঠিওৱা হয় আৰু তাতে অসমত N. S.S. ৰ গোট থাকা দুশখনতকৈও অধিক কলেজ আছে। সেয়ে মই ২০১৬ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পাম বুলি সপোনতো ভবা নাছিলো। আঠ জানুৱাৰী তাৰিখে NER কেন্দ্ৰৰ পৰা মোলৈ ফোন কৰি ক'লে- -“য়ুথ ফেষ্টিভেলত নাগালেণ্ডৰ পৰা অংশগ্ৰহণ কৰিবলগীয়া দলটিয়ে যাব নোৱাৰিম বুলি আমাক জনাইছে আৰু আপুনি সাতজনীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দল এটি লৈ অংশগ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে ৰাওনা হওক আৰু ১২ জানুৱাৰীত নিউ ৰায়পুৰ পাবগৈ লাগিব।” অধ্যক্ষ মহোদয়ৰ (ড° দেৱব্ৰত শৰ্মা) পৰা অনুমতি লৈ মই আঠ তাৰিখেই ছাত্ৰ-ছাত্ৰী গোটাই ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ<noinclude>{{rh| |৮২✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> qn8e1wb9gk46qzne9ej0tsrd5z4txdk 252676 252675 2026-06-04T18:06:37Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 252676 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|বিংশতম্ ৰাষ্টীয় যুৱ মহোৎসৱ, নিউ ৰায়পুৰ}}'''}} {{gap}}২০১৬ চনৰ ১২ জানুৱাৰীৰ পৰা ১৬ জানুৱাৰীলৈকে ছত্তিশগড়ৰ নিউ ৰায়পুৰত বিংশতম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱৰ অনুষ্ঠিত হৈছিল । Ministry of youth affairs and sports ৰ দ্বাৰা আয়োজিত সেই সময়ত বিভাগটোৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী হিচাপে আছিল বৰ্তমানৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱাল ডাঙৰীয়া । ২০১৫ চনতো তেখেত বিভাগটোৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে ১৯ তম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ গুৱাহাটীত আয়োজন কৰিছিল। গুৱাহাটীত অতি সফলতাৰে মহোৎসৱটি পাৰ কৰাৰ পিছত বিংশতম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱো অতি সুন্দৰভাৱে আয়োজিত হ'ব পাৰে বুলি মনতে ভাবি আছিলো। ২০১৫ চনত N.S.S.ৰ মোক Contingent Leader হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সুযোগ দিয়াৰ পিছত আকৌ এবাৰ ইমান সুন্দৰ অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পাম বুলি ভবা নাছিলো। কাৰণ ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ ভাৰত চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা বছৰেকত এবাৰেই অনুষ্ঠিত কৰে। N.S.S. ৰ ফালৰ পৰাও এখন ৰাজ্যৰ পৰা মাত্ৰ আঠ-দহজনীয়া দল এটিকহে নিৰ্বাচিত কৰি পঠিওৱা হয় আৰু তাতে অসমত N. S.S. ৰ গোট থাকা দুশখনতকৈও অধিক কলেজ আছে। সেয়ে মই ২০১৬ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পাম বুলি সপোনতো ভবা নাছিলো। আঠ জানুৱাৰী তাৰিখে NER কেন্দ্ৰৰ পৰা মোলৈ ফোন কৰি ক'লে--“য়ুথ ফেষ্টিভেলত নাগালেণ্ডৰ পৰা অংশগ্ৰহণ কৰিবলগীয়া দলটিয়ে যাব নোৱাৰিম বুলি আমাক জনাইছে আৰু আপুনি সাতজনীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দল এটি লৈ অংশগ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে ৰাওনা হওক আৰু ১২ জানুৱাৰীত নিউ ৰায়পুৰ পাবগৈ লাগিব।” অধ্যক্ষ মহোদয়ৰ (ড° দেৱব্ৰত শৰ্মা) পৰা অনুমতি লৈ মই আঠ তাৰিখেই ছাত্ৰ-ছাত্ৰী গোটাই ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ<noinclude>{{rh| |৮২✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> 0ekb7x9xo2g1tde7v5md39gicyp70b3 104 92460 252692 2026-06-05T08:26:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "78 + The Voices Exploring the Lives of Eminent Mising Women of Golaghat District PRAKASHI KAMAN MEDOK Tinighoria Mising Gaon is one of the villages under the Rongamati Circle of Golaghat district.Janghali Kaman was a powerful person of this village. Paniram, Soneshwar and Prakshi were the three children of Janghali Kaman and his wife Biroi. He had about hudred acres of land and abundant number of cows and buffaloes at his home..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252692 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|number|মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা|}}</noinclude>78 + The Voices Exploring the Lives of Eminent Mising Women of Golaghat District PRAKASHI KAMAN MEDOK Tinighoria Mising Gaon is one of the villages under the Rongamati Circle of Golaghat district.Janghali Kaman was a powerful person of this village. Paniram, Soneshwar and Prakshi were the three children of Janghali Kaman and his wife Biroi. He had about hudred acres of land and abundant number of cows and buffaloes at his home. They could easily avail the large number of fishes available in the nearby Phologoni and Khardhora rivulets. Even today the villagers produce ginger in large numbers. Janghali had enough lands abundantly rich in producing mangoes, guavas and such kind of fruits.Prakashi did not receive education because of the lack of literacy amongst people of the village at that time.Like other Mising girls Prakashi was also an expert in reaping,catching fishes in river and other household activities.It is to be noted that the freedom movements took place in the Misamora Circle and Rongamati Circle starting from 1938 where Pramila Medok, Bogimola Morang and Prakashi Kaman Medok took participation actively. Prakashi Medok married Jadav Medok, the son Jautan Medok and Gulsi Medok of Dusutimukh Village.Indira, Subhadra, Kamalawati,Rajkumari, Sushila and Geeta Medok were their children.Jadav Medok was an leading person of the village. He took education under the guidance of the Tuwa Pundit of Dusutimukh and later took initiatives to expand his education to the villagers.Jadav Medok was involved in the rice,beans and mustard plantations with Numolia Gam of Bholukamukh. He was also associated with the establishment of Dusutimukh M.E. School, Dusutimukh High School and Dusutimukh State Hospital. He took<noinclude></noinclude> f4dlhw7j6rxm2093hlwr285t1deoi5c 104 92461 252693 2026-06-05T08:26:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "The Voices Exploring the Lives of Eminent Mising Women of Golaghat District 79 assistance from Durgeshwar Patgiri of Gohpur to establish the Dusutimukh M.E. School. As the village lacked any educated human resource for the purpose.Even Jadav Medok met Suren Gogoi of Bongaon and appointed him as the teacher to educate the illiterate people in the village.During the ansence of teacher he himself played the role of teacher in the..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252693 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|number|মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা|}}</noinclude>The Voices Exploring the Lives of Eminent Mising Women of Golaghat District 79 assistance from Durgeshwar Patgiri of Gohpur to establish the Dusutimukh M.E. School. As the village lacked any educated human resource for the purpose.Even Jadav Medok met Suren Gogoi of Bongaon and appointed him as the teacher to educate the illiterate people in the village.During the ansence of teacher he himself played the role of teacher in the school.It is to be noted that the public boycotted Jadav Medok and his family during the early days of establishment of the Dusutimukh M.E.School as they did not like the effort of the people.nlt is also a fact that people did not like Jadav's effort to introduce woman education for the first time in the village.But Jadav Medok had to leave the world unfortunately in 1968. Youngest daughter Geeta Medok was still inside the womb of her mother Prakashi.The situation was yet challenging for Prakashi to continue the fight for woman education which Jadav could not complete in his lifetime. To fufil the dream of her husband, Prakashi admitted all her six girl children in the school. Prakashi carried on the upbringing of her girls under critical circumstances by means of doing household works in the village.She insisted on the successful completion of education of her girls and in the year 1978 her daughter Indira Medok successfully achieved degree from Jorhat I.T.I and got job. But she could not escape from the destiny's cruelty and died of typhoid which saddened her mother a lot. But Prakashi did not lose hope and continued encouraging her girls. She did never give up her spirit and took initiative to complete her second daughter's education. In 1973 Subhadra cracked her matriculation. In 1974 Subhadra got a teacher's job which changed the financial and educational condition of her household. Dewamoti passed in matriculation in 1974 and got a job in teaching in 1985.Her fourth child Rajkumari passed in 1982 and in 1984 got her intermediate<noinclude></noinclude> 0n9lpqmhyke7afx2frxb0aex563jgjl 0 92462 252710 2026-06-05T10:49:42Z BabulB 104 "{{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/আঠ|আঠ]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/দশ|দশ]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 252710 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/আঠ|আঠ]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/দশ|দশ]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=104 to=137 fromsection="B" tosection="A" /> 756eixt2br9eq6c1cvji7ml46pny9gm