ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.6 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 84123 253145 253084 2026-06-12T03:38:52Z BabulB 104 253145 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>হাটতো মোৰ তাৰপৰা মাল খৰিদ কৰিছ। আহ, আহ, লৈ যা, আৰু এক অনা পইচা কমাই দিবি বাক।” {{gap}}“বাৰ অনা দিম।" {{gap}}“খৰিদ দামেই এক টকা। চাৰি অনা লোকচান হৈ যাব।” কথাৰ লগে লগে দোকানীয়ে সীতাৰামিয়াধাৰ কাগজেৰে মেৰিয়াই চনিয়াৰ হাতলৈ আগবঢ়ালে। চনিয়াই শাৰীৰ আগৰ গাঁথিৰ পৰা টকা এটা উলিয়াই দিলে; দোকানীয়ে ওভোটাই দিব লগা পইচা ঘূৰাই দিলে। চনিয়াই ওভোটাই দিয়া পইচা লেখি দোকানীৰ মুখলৈ চালে। {{gap}}“চৈধ অনা লৈছোঁ। নহলে একদম লোকচান হৈ যাব।” দোকানীয়ে মিনতিপূৰ্ণ চকুৰে যেনেকৈ চালে যেন সেই দুই অনা নেপালে সি পোহাৰকে বন্ধ কৰিব লাগিব। ইতিমধ্যে খাৰু এজোৰ কিনি নৰেশ্বৰ চনিয়াৰ ওচৰত থিয় দিলেহি; জেপৰ খাৰুজোৰ তাইৰ হাতত সুবিধা বুজি নিজে পিন্ধাই দিবলৈ উচুপিচাই সি কলে, “কি গণি থাক, যাওঁ বল।” {{gap}}“দু অনা বেছিকৈ ৰখালে।” পইচাখিনি গাঁথিত বান্ধি চনিয়াই উত্তৰ দিলে। {{gap}}“দোকানীয়ে দেখোন মণিডাল তোক এনেয়ে দিম বুলিছিল।” নৰেশ্বৰে কলে। {{gap}}“সকলো মতাৰে একে স্বভাৱ; গাভৰু দেখিলেই ঠগিবলৈ বিচাৰে।” পইচা বন্ধা শাৰীখনৰ আগটো কঁকালৰ খোচনাত সুমুৱাই চনিয়াই খোজ ললে। {{nop}}<noinclude>{{center|২৯৪}}</noinclude> q7hz306o9phff8fv1g47xnihvr103yw 104 84125 253146 226766 2026-06-12T03:40:15Z BabulB 104 253146 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কৰোঁ, আপুনি তেওঁলোকক মৃত্যুৰ শাস্তি নিবিহিব। ভগৱানে উত্তৰ দিলে, “এই মানুহবোৰে পাপ কৰিছে; পাপৰ একমাত্ৰ শাস্তি হৈছে মৃত্যু।' {{gap}}“হে ভগৱান, এই পাপী মানুহবোৰ হৈ যদি মই মৰোঁ, আপুনি তেতিয়া তেওঁলোকক ক্ষমা কৰিবনে? ঈশ্বৰৰ পুত্ৰই বিনীত ভাৱে সুধিলে।” {{gap}}পাদুৰিয়ে পাত লুটিয়াই পঢ়িলে— {{gap}}“ওহোঁ, সেইটো সম্ভৱ নহয়। বহু মানুহৰ শাস্তি এজনৰ দ্বাৰা গ্ৰহণ কৰা কেনেকৈ সম্ভৱ হব?” ভগৱানে যিচুৰ অনুৰোধ ৰক্ষা কৰিবলৈ অমান্তি হল। {{gap}}“যদি মই তিল-তিলকৈ অতি কষ্টত মৰো—তেতিয়া আপুনি এই পাপী মানুহবোৰক মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবনে?” {{gap}}“ঈশ্বৰে সেই কথাৰ একো উত্তৰ নিদিলে। ঈশ্বৰৰ সন্তান যিচুয়ে, তাৰ পিছত সেই দেশৰ দুষ্ট ৰজাৰ ওচৰত ধৰা দিলে। ৰজাৰ বিষয়াই যিচুৰ হাত-ভৰিত গজাল মাৰি ক্ৰুছ-বিদ্ধ কৰিলে। যিচুয়ে অসহ্য যন্ত্ৰণাত দাৰুণ আৰ্তনাদ কৰি চিঞঁৰিলে।” {{gap}}পাঠৰ লগে লগে আপোনা-আপুনি চকুৰপৰা ওলোৱা পানী পাদুৰিয়ে মছিলে। নৰেশ্বৰৰো চকুৰপৰা টপ্‌প্‌কৈ পানী পৰিবলৈ ধৰিলে। উপস্থিত সকলোবোৰে স্তব্ধ হৈ পাদুৰিৰ গল্প শুনিলে। {{gap}}“ভগৱানে যেতিয়া যিচুৰ কাষ চাপি কলে, “পুত্ৰ, মই তোমাৰ আত্মত্যাগত সন্তুষ্ট। তিল-তিলকৈ কষ্ট সহ্য কৰি তুমি<noinclude>{{center|২৯৬}}</noinclude> ch55bkaggscz1tvunz3gtn5nbqisnfm 104 84131 253147 253091 2026-06-12T03:42:14Z BabulB 104 253147 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>লাগিছেনে? মতাই আৰ্জ্জিব তিৰোতাই খাব—দেশ-দস্তুৰ কথা।” কুলি ছোৱালীৰ লগত নৰেশ্বৰৰ সম্বন্ধ অনুমান কৰি দোকানীয়ে উত্তৰ দিলে। নৰেশ্বৰে লাজত তলমূৰ কৰিলে। {{gap}}“ক, ক, কি দিম? গৰম গৰম হালুৱা আছে; খালে খাই থাকিবৰ মন যাব। এক পোৱা দিওঁ চাৰি অনা।” উত্তৰলৈ বাট নাচাই দোকানীয়ে কাগজ এটুকুৰাত হালুৱা কিছু লৈ জুখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। পাল্লাখন নৰেশ্বৰৰ পিনে ধৰি কলে, “চা, এই এক পোৱা।” হালুৱাখিনি কাগজত মেৰোৱাৰ আগতে সজাই থোৱা পিতলৰ থালখনৰপৰা আৰু এচিকটা লগাই দি খচখচকৈ টোপোলাটো বান্ধি নৰেশ্বৰৰ হাতত দি কলে, “উলিৱা, উলিৱা, চাৰি অনা উলিৱা।” নৰেশ্বৰৰপৰা পইচা নৌ পাওঁতেই সমুখত ৰৈ থকা অন্য গ্ৰাহকলৈ দোকানীয়ে মন দিলে। {{gap}}“চাওঁ, জেলেপি চাৰিখনো দিয়া।” {{gap}}ইতিমধ্যে চনিয়াই ওচৰৰে দোকানৰপৰা কিবা বস্তু এপদ কিনি নৰেশ্বৰৰ কাষ চাপিল। {{gap}}“হো, ধৰ চোন।” নৰেশ্বৰে পিছত থিয় হৈ থকা চনিয়াৰ হাতত টোপোলাটো গুজি দিবলৈ হুহকিল। {{gap}}“তোৰ বস্তু কঢ়িয়াবলৈ মই কিবা তোৰ মাইকী?” ধৰিবলৈ অনিচ্ছুক হৈ চনিয়াই কলে। {{gap}}নৰেশ্বৰে বেজাৰ পোৱাৰ ভাৱ দেখুৱাই চনিয়ালৈ চালে; নিজৰ ৰূঢ়তাৰ প্ৰায়শ্চিত্ত কৰিবলৈ তাই পিছ মুহূৰ্ত্ততে আগ্ৰহেৰে টোপোলাটো ধৰিবলৈ সোঁহাত আগ বঢ়াই দিলে। {{nop}}<noinclude>{{center|৩০২}}</noinclude> 90x280bb6k614lzavz8jand4b32bm3t 104 84133 253125 226842 2026-06-11T16:44:27Z BabulB 104 253125 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মেলিলে, নৰেশ্বৰৰ বস্তু ভাগলোৱাৰ সংকোচ ভগাত চনিয়ায়ে ভাগ বাটিলে। {{gap}}খাই বৈ উঠি লখু নৰেশ্বৰ বংকৌ ঘূৰণে ঘাঁহৰ ওপৰতে দীঘলদি চকু মুদিলে। দুটা কাবুলীয়ে এনেতে আহি জাহাজীকলৰ আশীৰদৰে ওলমিপৰা আঙুলিৰ মুঠিৰ মাজত থকা লাখুটিৰে তাহাঁতৰ গুৰিত ঠক্‌ঠকালে। শৰীৰৰ লগত সমতা ৰাখি দুয়োজনে দীঘল-বহল গোফ দুকোছাকো ধনুভিৰীয়া কৰি থৈছিল; ঢিলাকৈ মৰা মূৰৰ পাগুৰিটোৰ এক আঁচল কঁকালৰ তললৈ ওলমি পৰিছে। সাৰে সাত ফুট ওখৰ শকত আৱত দীৰ্ঘদেহৰ মানুহ—সুন্দ উপসুন্দ; ইটোৰ লগত সিটোৰ চেহেৰা সলনি কৰিব পাৰি। দুয়োজনৰ গাত ভৰিৰ কলাফুললৈকেপৰা দীঘল কূৰ্ত্তা চোলা; বুকুত ভেলভেটৰ ৰঙা ওৱেষ্টকোট। নাগৰা জোতাৰ মূৰটোয়ে ধান ওখনিওৱা ওখোনৰ দৰে ঘোৰ খাই ভৰিৰ তল গাঁথি চুইছিল। শৰীৰ আৰু সাজ-পোছাকে ভয়-ভীষণতাৰে আধিক্য স্পষ্ট কৰিছে। {{gap}}লখুয়ে চকু মেলি চোৱাত “মোংগ্ৰা কত”, কঠোৰ ভাৱে চকু পকাই সুধিলে; লখুয়ে ধৰমৰকৈ উঠি চাৰিওপিনে চকু ফুৰাই মোংগ্ৰাক ক’তো নেদেখি, সেই ঠাইত অহা নাই বুলি উত্তৰ দিলে। {{gap}}নিজৰ ভিতৰতে ভোৰভোৰাই এটাই ওৱেষ্টকোটৰ জেপৰপৰা দীঘল শিকলিৰে বন্ধা ঘড়ীটো উলিয়ালে—সময় নিৰ্দ্ধাৰণ কৰিবলৈ। ঘড়ী চোৱাৰ লগে লগে অলসভাৱে গছ<noinclude>{{center|৩০৪}}</noinclude> adwef447sdmf9qpxv6hmy8g57jrg0m9 104 84134 253126 226847 2026-06-11T16:45:24Z BabulB 104 253126 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তলত দীঘদি পৰি থকা মতা-তিৰোতাবোৰলৈ নিৰ্দয় দৃষ্টিৰে চালে। চাহনিৰ অৰ্থ—মূৰ্খহঁত, জীৱনৰ প্ৰতিটি পলেই অৰ্থ সঞ্চয়ৰ সুযোগ—সেই কথা কেতিয়া বুজিবি? {{gap}}কাপোৰেৰে গা-মূব ঢাকি মোংগ্ৰা গছৰ তলত দীঘল দি পৰি আছিল। কাবুলী আঁতৰি যোৱাৰ উমান পাই সি লাহে লাহে লখুৰ ওচৰ চাপি কাবুলীয়ে তাৰ বিষয়ে কি সুধিলে জানিবলৈ বিচাৰিলে। {{gap}}“তই নো কাবুলীৰ ধন ধাৰ লবলৈ গৈছিলি কিয়?” {{gap}}“ফান্দোক বিয়া কৰাবৰ সময়তে দহ টকা ধাৰে লৈছিলোঁ; আজি দুবছৰ হ'ল। এই দুবছৰে হাটৰ দিনত কেতিয়াবা আঠ অনা কেতিয়াবা টকাটো দি ধাৰ মাৰি আছোঁ; তথাপি তাৰ ধাৰ নমৰে, কি কৰিম?” {{gap}}“কাবুলীৰ ধাৰ ললে মানুহ মৰে, ধাৰ নমৰে—সেই কথা নেজান হবলা? ভাগ্যে চাহাবে লাইনত কাবুলীক সোমাবলৈ দিয়া নাই—নহলে তোৰ ঘৰৰ পৰাই সিহঁতে বয়-বস্তু জোৰেৰে লৈ গলহেঁতেন।” কথা শেষ কবি লখুয়ে সোলোকাই থোৱা কামিজৰ জেপৰ পৰা বাঁহীটো উলিয়াই ফুঁ দিলে। বাঁহীৰ সুৰ নহয়, যেন সুৰা। বংকৌ, নৰেশ্বৰ বাঁহীৰ মাতত সজাগ হল। তিলকমতি, ৰাধুহঁতে লৰালৰিকৈ ভৰিত ঘুঙুব বান্ধিলে; বাঁহীৰ সুৰত সুৰ মিলাই ঘুঙুৰ পিন্ধা তিৰোতা কেইগৰাকীয়ে ইজনীয়ে সিজনীৰ হাতত ধৰি চন্দ্ৰাকৃতিত নাচিবলৈ উপক্ৰম কৰিলে। বাঁহীৰ সুৰৰ লগত গাভৰুৰ উত্ৰাৱল ভৰিব ঘুঙুৰ জুমুৰৰ জুমুৰ<noinclude>{{center|৩০৫}}</noinclude> e4rh8al5ob326vu831r2wncp9640ydz 253148 253126 2026-06-12T03:43:20Z BabulB 104 253148 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তলত দীঘলদি পৰি থকা মতা-তিৰোতাবোৰলৈ নিৰ্দয় দৃষ্টিৰে চালে। চাহনিৰ অৰ্থ—মূৰ্খহঁত, জীৱনৰ প্ৰতিটি পলেই অৰ্থ সঞ্চয়ৰ সুযোগ—সেই কথা কেতিয়া বুজিবি? {{gap}}কাপোৰেৰে গা-মূব ঢাকি মোংগ্ৰা গছৰ তলত দীঘল দি পৰি আছিল। কাবুলী আঁতৰি যোৱাৰ উমান পাই সি লাহে লাহে লখুৰ ওচৰ চাপি কাবুলীয়ে তাৰ বিষয়ে কি সুধিলে জানিবলৈ বিচাৰিলে। {{gap}}“তই নো কাবুলীৰ ধন ধাৰ লবলৈ গৈছিলি কিয়?” {{gap}}“ফান্দোক বিয়া কৰাবৰ সময়তে দহ টকা ধাৰে লৈছিলোঁ; আজি দুবছৰ হ'ল। এই দুবছৰে হাটৰ দিনত কেতিয়াবা আঠ অনা কেতিয়াবা টকাটো দি ধাৰ মাৰি আছোঁ; তথাপি তাৰ ধাৰ নমৰে, কি কৰিম?” {{gap}}“কাবুলীৰ ধাৰ ললে মানুহ মৰে, ধাৰ নমৰে—সেই কথা নেজান হবলা? ভাগ্যে চাহাবে লাইনত কাবুলীক সোমাবলৈ দিয়া নাই—নহলে তোৰ ঘৰৰ পৰাই সিহঁতে বয়-বস্তু জোৰেৰে লৈ গলহেঁতেন।” কথা শেষ কবি লখুয়ে সোলোকাই থোৱা কামিজৰ জেপৰ পৰা বাঁহীটো উলিয়াই ফুঁ দিলে। বাঁহীৰ সুৰ নহয়, যেন সুৰা। বংকৌ, নৰেশ্বৰ বাঁহীৰ মাতত সজাগ হল। তিলকমতি, ৰাধুহঁতে লৰালৰিকৈ ভৰিত ঘুঙুব বান্ধিলে; বাঁহীৰ সুৰত সুৰ মিলাই ঘুঙুৰ পিন্ধা তিৰোতা কেইগৰাকীয়ে ইজনীয়ে সিজনীৰ হাতত ধৰি চন্দ্ৰাকৃতিত নাচিবলৈ উপক্ৰম কৰিলে। বাঁহীৰ সুৰৰ লগত গাভৰুৰ উত্ৰাৱল ভৰিব ঘুঙুৰ জুমুৰৰ জুমুৰ<noinclude>{{center|৩০৫}}</noinclude> 7begvj696gklja08qo4z0ggsnjgn91e 104 84135 253127 226857 2026-06-11T16:46:20Z BabulB 104 253127 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মধুৰ ধ্বনি মিহলি হল; দুপৰীয়াৰ জিলিৰ সঙ্গীতমধুৰ জি-জি ৰবো তাৰ লগতে মিলি গ'ল। নাচৰ লগে লগে নিজৰ ভাষাত গোৱা গীতৰ কথা স্পষ্ট হল— {{Block center|<poem>হে চালু (সখী) ঘূৰি ঘূৰি নাচা হে প্ৰিয়ে, আগলৈ পিছলৈ নাচা হে চালু, আহঁতৰ পাতৰ দৰে ঘূৰি ঘূৰি নাচা। হে বন্ধু, বৰ গছৰ পাতৰ দৰে ::ফিৰ্ ফিৰ্ বতাহত নাচা হে সখী, আহঁত গছৰ ::কিমান চিকুণ পাত? হে বন্ধু, বৰ গছৰ ::কিমান পিছল পাত? হে বন্ধু, আহঁতৰ পাত ইমান চিকুণ ::জানা, তাৰ ওপৰ তেল ঢালি দিছে। হে প্ৰিয়ে, বৰ গছৰ পিছল পাত ::তাৰ ওপৰত ঘী ঢালিছে। হে বন্ধু, ঘূৰি ঘূৰি নাচা ::বতাহত বৰ গছৰ পাত কঁপাদি নাচা।</poem>}} {{gap}}বহুৱা তিৰোতাৰ মুখত ঈশ্বৰে কথা দিয়া নাই, দিছে মইনাৰ মাত; ভৰিত খোজ দিয়া নাই, দিছে খঞ্জনব ভঙ্গি। {{gap}}দুপৰীয়াৰ ৰদলৈ ক্ৰক্ষেপ নকৰি নাচি নাচি গাভৰুহঁত ঘামত জুৰুলি জুপুৰি হ'ল; ঘূৰণীয়া গাল-মুখৰপৰা টোপটোপকৈ<noinclude>{{center|৩০৬}}</noinclude> c3ydfed7wxczqewf8gn2fq5q9u89d2q 104 84136 253128 226934 2026-06-11T16:47:48Z BabulB 104 253128 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ঘাম নিগৰিল–ফুলৰ পাপৰিৰপৰা খহি পৰা পুৱাৰ নিয়ৰৰ টোপালৰ দৰে। শিৰৰ দীঘল ফোঁটৰ সেন্দুৰ ঘামৰ লগত বিয়পি পৰাত প্ৰথম সন্তানৱতী দসোদাৰ মুখখন দুপৰীয়াৰ সূৰ্য্যৰ দৰে উজ্জ্বল হল। বাঁহীৰ সুৰ লাহে লাহে নামিল। ঘুঙুৰৰ জুমুৰ জুমুৰ ধ্বনি ক্ৰমশ অৱশ হৈ হঠাতে স্তব্ধ হল; বেশবল জিলিৰ জি-জি মৃদু গুঞ্জণত। নাচৰ শেহত ইজনীয়ে সিজনীৰ কাপোৰ আজোৰা-আজুৰি কৰি ঢলি ঢলি হাঁহি বহিল। কাৰো দেহমনত অৱসাদ ক্লান্তি নাই—আছে জীৱনৰ অফুৰন্ত উৎসাহ, প্ৰাণশক্তিৰ প্ৰাচুৰ্য্য। {{gap}}হাঁহি-ধেমালি কথা-বতৰাৰ মাজত চনিয়াই চাৰ্কাচ চোৱাৰ কথা উলিয়ালে; লখু আৰু ৰাধুয়েও আনন্দৰে সন্মতি জনালে। আবেলি হওঁ হওঁ, জেঠমহীয়া বেলিটোৰ উত্তাপ শাম কটা নাই এথোন। সন্ধিয়াৰ আগতে উভটি ঘৰত কৰিবগৈ কি? ঘৰলৈ গলেই অভাৱ অনাটনৰ এশ এটা চিন্তাই জুমুৰি দি ধৰিব। ঘৰ মাথো ৰাতিৰ জিৰণিৰ নিমিত্তে; ঈশ্বৰে দিয়া পোহৰ উপভোগ নকৰি কাৰ ভয়ত ফেঁচাৰ দৰে বেলি থাকোতেই আন্ধাৰ বাঁহত সোমাবলৈ যাব? মেলখাই যোৱা খোপাটো টানকৈ বান্ধি ৰাধুয়ে যাবলৈ উদ্যোগ কৰিলে; খোপাৰ পৰা সৰিপৰা গুলঞ্চ পাহী লখুয়ে ৰাধুৰ খোপাত গুজি দিলে। সুকুমণিয়ে বন এডাল উঘালি দাতৰ গুৰি খৰকিয়াইছিল; দেৱতাৰ পাদপীঠত অৰ্পণ কৰা পুষ্পতকৈ ৰাধুৰ খোপাত লখুয়ে পিন্ধোৱা ফুলপাহী তাইৰ চকুত অধিক সুন্দৰ লাগিল। সেয়েহে ৰাধুৰ সৌভাগ্যত<noinclude>{{center|৩০৭}}</noinclude> em7azrkm4oo820lxqkufdxhvk0xxaue 104 84137 253129 226936 2026-06-11T16:49:08Z BabulB 104 253129 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>সুকুমণিয়ে হাঁহিলে; ৰাধুৰ চকুয়ে মুখেও প্ৰিয়জনৰ সঙ্গ-সুখৰ হাঁহি বিৰিঙিল। লাহে লাহে তিলকমতি, সাবিত্ৰী, দোনাৰী, লেংৰা সকলোৱে লখুহঁতৰ পিছ ললে। নৰেশ্বৰ চনিয়া অলপ আগবাঢ়ি গল। চৰিয়াই ফুচফুচাই নৰেশ্বৰক কলে, “দেখিছনে, আজি দিনটো লখু-ৰাধুৰ এৰা এৰি হোৱা নাই; তাহাঁতক অলপ এৰা-এৰি কৰাব লাগিব।” {{gap}}“কেনেকৈ কৰাবি?” নৰেশ্বৰে সুধিলে। {{gap}}“চাৰ্কাচত বহোঁতে লখু আৰু ৰাধুৰ মাজত তয়ে ময়ে ঘপহকৈ বহি পৰিম। মজা হব।” {{gap}}“পইচা খৰচ কৰি একেলগে বহিবলৈ নেপালে দুয়োটা বলিয়া নহবনে?” {{gap}}“বেচ হব; তই হুচিয়াৰ থাকিবি।” দুয়োৰ মুখত দুষ্ট অভিসন্ধিৰ হাঁহি। {{gap}}হাটখোলাৰ গাতে গা লগাই পথাৰখন। বেঙ্গল ডায়মণ্ড চাৰ্কাচে তাতে ডাঙৰ টম্বু এটা তৰিছে; টম্বুৰ চাৰিওপিনে গোট বাঁহৰ বেৰা। টম্বু আৰু বাঁহৰ বেৰাৰ মাজত পিছপিনলৈ অন্য দুটামান সৰু সৰু টম্বু; চাৰ্কাচাৰ মেনেজাৰ আৰু খেলোৱাৰ থাকে। তাৰ কাষতে পিঞ্জৰাত ভৰোৱা বাঘ-বাঘিনী এহালে হাওঁৰিয়াই আছিল। গৰালত ভৰোৱা বান্দৰ কেইটাই খেক্‌-খেকাইছিল। চাৰ্কাচৰ হাতী ঘোঁৰাও তাতে বন্ধা আছে। {{gap}}নিজৰ টিকট নিজে কিনি দলৰ আটাইবোৰে ইটোয়ে সিটোৰ কঁকালত ধৰাধৰিকৈ টম্বুৰ ভিতৰ সোমাল। দুৱাৰ-<noinclude>{{center|৩০৮}}</noinclude> fl6hhb4fn11vkl03ot1rnxnj9w3payh 104 84138 253130 226938 2026-06-11T16:50:27Z BabulB 104 253130 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ৰখীয়াই দলটোক আগবঢ়াই দি গেলেৰিৰ কাঠৰ বেঞ্চত বহুৱালে। নৰেশ্বৰ চনিয়াৰ অভিসন্ধি কৃতকাৰ্য্য হল; নৰেশ্বৰৰ সোঁফালে পৰিল ৰাধু; চনিয়াৰ বাওঁপিনে বহিব লগা হল লখু। নৰেশ্বৰৰ ওচৰত বহি চাৰ্কাচ আৰম্ভ নোহোৱালৈকে উৰহে কামোৰা মানুহৰ দৰে ৰাধুয়ে ধৰফৰাবলৈ ধৰিলে; বিৰক্তিৰে চনিয়ালৈ চালে। সেই বিৰক্তি আৰু অস্থিৰতা একো নজনাৰ ভাও ধৰি লখুৰ পিনে মূৰটো আগবঢ়াই চনিয়াই সুধিলে, “ইমানবোৰ চকী ক'ত পালে?” {{gap}}“কত পাব! চাৰ্কাচৰ মানুহে লগত লৈ ফুৰিছে।” {{gap}}পিঠিয়া-পিঠিকৈ বুটি ঘোৰাৰ ওপৰত বহি দুটা মানুহ ওলাল। চিতাপখৰা ভৰিৰ সৰু গাঁথিলৈকে বৈ পৰা পাইজামা, গাত হলৌ চোলা; হাতমুখ কপালত নানা বৰণৰ ৰং; মূৰত ওখ টুপী। বহুৱাৰ ভাওত ওলোৱা মানুহ দুটা দেখিয়েই চাৰিপিনে বৃত্তাকাৰ গেলেৰিত বহা মতা-তিৰোতাই গিৰ্জ্জনি মাৰি হাঁহিলে; গিৰ্জ্জনিৰ শব্দত টম্বুৰ কাপোৰত ঢৌ খেলিল। শ্লীলতাৰ সীমা পাৰ হোৱা বহুৱা দুটাৰ কথাবাৰ্ত্তাত ৰৈ ৰৈ হাঁহিৰ খলকনি। {{gap}}একে সাজতে সাজি-কাচি তৃতীয় এক বহুৱাই তাঁহাতৰ কথোপকথনত যোগ দিলেহি। তৃতীয় বহুৱাই ঘোঁৰাৰ নেজৰ পিনে মুখ দি ঘোঁৰাৰ পিঠিত বহা এজনক সুধিলে— {{gap}}“তই পিছ পিনে মুখ দি বহিছ কিয়?” {{gap}}ঘোঁৰাৰ নেজডাল ওপৰলৈ ডাঙি উত্তৰ দিলে, “সি কেতিয়া পোৱালি দিয়ে তাকে চাইছোঁ।”<noinclude>{{center|৩০৯}}</noinclude> 956pbjyve8e48ciswlcumxqh8cg0tk3 253149 253130 2026-06-12T03:45:00Z BabulB 104 253149 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ৰখীয়াই দলটোক আগবঢ়াই দি গেলেৰিৰ কাঠৰ বেঞ্চত বহুৱালে। নৰেশ্বৰ চনিয়াৰ অভিসন্ধি কৃতকাৰ্য্য হল; নৰেশ্বৰৰ সোঁফালে পৰিল ৰাধু; চনিয়াৰ বাওঁপিনে বহিব লগা হল লখু। নৰেশ্বৰৰ ওচৰত বহি চাৰ্কাচ আৰম্ভ নোহোৱালৈকে উৰহে কামোৰা মানুহৰ দৰে ৰাধুয়ে ধৰফৰাবলৈ ধৰিলে; বিৰক্তিৰে চনিয়ালৈ চালে। সেই বিৰক্তি আৰু অস্থিৰতা একো নজনাৰ ভাও ধৰি লখুৰ পিনে মূৰটো আগবঢ়াই চনিয়াই সুধিলে, “ইমানবোৰ চকী ক'ত পালে?” {{gap}}“কত পাব! চাৰ্কাচৰ মানুহে লগত লৈ ফুৰিছে।” {{gap}}পিঠিয়া-পিঠিকৈ বুটি ঘোৰাৰ ওপৰত বহি দুটা মানুহ ওলাল। চিতাপখৰা ভৰিৰ সৰু গাঁথিলৈকে বৈ পৰা পাইজামা, গাত হলৌ চোলা; হাতমুখ কপালত নানা বৰণৰ ৰং; মূৰত ওখ টুপী। বহুৱাৰ ভাওত ওলোৱা মানুহ দুটা দেখিয়েই চাৰিপিনে বৃত্তাকাৰ গেলেৰিত বহা মতা-তিৰোতাই গিৰ্জ্জনি মাৰি হাঁহিলে; গিৰ্জ্জনিৰ শব্দত টম্বুৰ কাপোৰত ঢৌ খেলিল। শ্লীলতাৰ সীমা পাৰ হোৱা বহুৱা দুটাৰ কথাবাৰ্ত্তাত ৰৈ ৰৈ হাঁহিৰ খলকনি। {{gap}}একে সাজতে সাজি-কাচি তৃতীয় এক বহুৱাই তাঁহাতৰ কথোপকথনত যোগ দিলেহি। তৃতীয় বহুৱাই ঘোঁৰাৰ নেজৰ পিনে মুখ দি ঘোঁৰাৰ পিঠিত বহা এজনক সুধিলে— {{gap}}“তই পিছ পিনে মুখ দি বহিছ কিয়?” {{gap}}ঘোঁৰাৰ নেজডাল ওপৰলৈ ডাঙি উত্তৰ দিলে, “সি কেতিয়া পোৱালি দিয়ে তাকে চাইছোঁ।” {{nop}}<noinclude>{{center|৩০৯}}</noinclude> 1qyal37733xq0hmpxb1gxae9dvot32t 104 84139 253131 226939 2026-06-11T16:51:42Z BabulB 104 253131 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}দৰ্শকৰ গিৰ্জ্জনিত তৃতীয় বহুৱাই কি কলে কোনেও নুশুনিলে। দুয়োটা বহুৱাৰ মাজত তৰ্ক লাগিল; তৃতীয় বহুৱাই খঙত ঘোঁৰাৰ ঠেঙত হাতৰ এচাৰিৰে কোব দিলে; পিছ ঠেং ওপৰলৈ তুলি ঘোঁৰাই জপিয়াবলৈ ধৰিলে, দুয়োজন আৰোহী ধোপোচকৈ মাটিত পৰিল; লগে লগে নেজ ডাঙি ঘোঁৰাই ভিতৰলৈ দৌৰ মাৰিলে; পুনৰ হাঁহিৰ খলক। {{gap}}বগা পেণ্টৰ ওপৰত কলা কোট, ডিঙিত টাই লগোৱা সুশ্ৰী মানুহ এজন ওলাল; তেওঁৰ কোটত কেইবাটাও চক্‌চকীয়া টকা ৰঙা ফিটাৰে অঁৰা। মঞ্চৰ মাজত উপস্থিত হৈয়ে বহুৱা দুটাক ভৰিৰে গুৰিয়ালে; কলা জোতাজোৰৰ চিক্‌ চিক্‌নি দৰ্শকৰ চকুত পৰিল। টিকাত হাত ফুৰাই ফুৰাই বহুৱালি কৰি দুয়ো আঁতৰিল; দৰ্শকে আকৌ হাঁহিলে। মানুহজনে কঁকাল বেঁকা কৰি চাহাবী ভঙ্গিত দৰ্শকৰ পিনে মূৰ দোঁৱালে। কাণ তাল মৰা হাত-চাপৰিৰ জাউৰি উঠিল। তেৱেঁ চাৰ্কাচৰ মেনেজাৰ; সৌজন্যত মেনেজাৰে হাঁহিলে। {{gap}}হাতত থকা চামৰাৰ দীঘল চাবুকডাল ওপৰলৈ তুলি সৌৰপ সৌৰপ তিনিবাৰ শব্দ কৰোঁতেই ইটোৰ পিছত সিটোকৈ ভিতৰৰপৰা তিনিটা হাতীয়ে আহি তেওঁৰ সমুখত শাৰী পাতিলে। মেনেজাৰে একাষে থিয় হৈ আকৌ চাবুকৰ শব্দ কৰিলে। তিনিওটা হাতীয়ে সেই চক্ৰাকাৰ মঞ্চত দুবাৰ দৌৰি পুনৰ চাবুকৰ শব্দত পূৰ্বৰ দৰে শাৰী পাতি থিয় হ'ল। লগে লগে চাবুকৰ শব্দ; হাতী কেইটাই এইবাৰ আগ ভৰি ওপৰলৈ<noinclude>{{center|৩১০}}</noinclude> 1fpjyvzofxzako2or6tg74nq1u28zfl 104 84140 253132 226943 2026-06-11T16:53:13Z BabulB 104 253132 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তুলি পিছ ভৰিৰ ওপৰত থিয় হল। মুহূৰ্ত্ত এইদৰে থিয় দি থকাৰ পিছত তিনিওটাই একেলগে চিঞ বিলে—অসহ্য বেদনাত। চাবুকৰ শব্দৰ লগে লগে পুনৰ আগৰ অৱস্থালৈ আহিল। হাতী কেইটাৰ শুৰত হাত ফুৰাই মেনেজাৰে সৌকা ডাঙিলে; লাহে লাহে গৈ হাতীকেইটাই ওচৰতে পাতি থোৱা তিনিখন সৰু পীৰাৰ ওপৰত থিয় দিলে। চাৰিখন ভৰি এক ভৰি যেন দেখা গল। সেই অৱস্থাৰ পৰাই মেনেজাৰৰ নিৰ্দেশত দৰ্শকসকলক নানা ভাৱে নমস্কাৰ জনালে। শেষবাৰলৈ সৌকা ওপৰলৈ উঠিল। সেই ইঙ্গিততেই হাতী কেইটাই ইটোৱে সিটোৰ নেজ শুৰেৰে ধৰি ভিতৰ সোমাল। দৰ্শকলৈ মূৰ দোৱাই মেনেজাৰ আঁতৰিল—হাত-তালিৰ জাউৰিৰ মাজত। {{gap}}মাজত ফৈৰ জাল এখন আকাশত তৰা আছিল; বহুৱা কেইটাই আহি সেই খন তললৈ নমাই দি তাৰ ওপৰত কুকুৰ- ধেমালি জুৰিলে। জালৰ ওপৰত, দুকাষে লোহাৰ শিকলিৰে বন্ধা দুখন ডোলনা। বহুৱাই ডোলনাত মুহূৰ্ত্ত জুলি জালখনত জপিয়াই পৰি নানা কথা কৈ দৰ্শকৰ হাঁহি তুলিলে। অলপ পিছত গাভৰু এগৰাকী জালত উঠিলহি; তাইক দেখি বহুৱা কেইটাই জালৰ কাষলৈ লৰ মাৰিলে। দৰ্শক স্তব্ধ— দেৱী প্ৰতিমাৰ সমুখত মানুহ যেনেকৈ মৌন হয়। অকণমানি জাঙিয়াটোয়ে গাভৰুৰ কেৱল কঁকাল তপিনা ঢাকিছে। কৰঙনৰ পৰা কলাফুললৈকে সুঠাম অঙ্গ অনাবৃত হৈ আছে। বুকুৰ জ্বলন্ত যৌৱনক গাখীৰৰ দৰে বগা কাচুলিয়ে ঢাকিবলৈ অযথা<noinclude>{{center|৩১১}}</noinclude> j7fa2tt9gg9env9mpu9egbc8fdrmvql 253133 253132 2026-06-11T16:53:38Z BabulB 104 253133 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তুলি পিছ ভৰিৰ ওপৰত থিয় হল। মুহূৰ্ত্ত এইদৰে থিয় দি থকাৰ পিছত তিনিওটাই একেলগে চিঞঁৰিলে—অসহ্য বেদনাত। চাবুকৰ শব্দৰ লগে লগে পুনৰ আগৰ অৱস্থালৈ আহিল। হাতী কেইটাৰ শুৰত হাত ফুৰাই মেনেজাৰে সৌকা ডাঙিলে; লাহে লাহে গৈ হাতীকেইটাই ওচৰতে পাতি থোৱা তিনিখন সৰু পীৰাৰ ওপৰত থিয় দিলে। চাৰিখন ভৰি এক ভৰি যেন দেখা গল। সেই অৱস্থাৰ পৰাই মেনেজাৰৰ নিৰ্দেশত দৰ্শকসকলক নানা ভাৱে নমস্কাৰ জনালে। শেষবাৰলৈ সৌকা ওপৰলৈ উঠিল। সেই ইঙ্গিততেই হাতী কেইটাই ইটোৱে সিটোৰ নেজ শুৰেৰে ধৰি ভিতৰ সোমাল। দৰ্শকলৈ মূৰ দোৱাই মেনেজাৰ আঁতৰিল—হাত-তালিৰ জাউৰিৰ মাজত। {{gap}}মাজত ফৈৰ জাল এখন আকাশত তৰা আছিল; বহুৱা কেইটাই আহি সেই খন তললৈ নমাই দি তাৰ ওপৰত কুকুৰ- ধেমালি জুৰিলে। জালৰ ওপৰত, দুকাষে লোহাৰ শিকলিৰে বন্ধা দুখন ডোলনা। বহুৱাই ডোলনাত মুহূৰ্ত্ত জুলি জালখনত জপিয়াই পৰি নানা কথা কৈ দৰ্শকৰ হাঁহি তুলিলে। অলপ পিছত গাভৰু এগৰাকী জালত উঠিলহি; তাইক দেখি বহুৱা কেইটাই জালৰ কাষলৈ লৰ মাৰিলে। দৰ্শক স্তব্ধ— দেৱী প্ৰতিমাৰ সমুখত মানুহ যেনেকৈ মৌন হয়। অকণমানি জাঙিয়াটোয়ে গাভৰুৰ কেৱল কঁকাল তপিনা ঢাকিছে। কৰঙনৰ পৰা কলাফুললৈকে সুঠাম অঙ্গ অনাবৃত হৈ আছে। বুকুৰ জ্বলন্ত যৌৱনক গাখীৰৰ দৰে বগা কাচুলিয়ে ঢাকিবলৈ অযথা<noinclude>{{center|৩১১}}</noinclude> n1xmm33d50byif8kgwoc3f58gbq754t 104 84141 253134 226944 2026-06-11T16:55:01Z BabulB 104 253134 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>চেষ্টা কৰিছে। দেহৰ মটীয়া বৰণ প্ৰসাধানৰে বগা কৰিবলৈ কৰা গাভৰু গৰাকীৰ নিষ্ফল প্ৰচেষ্টা দূৰৈৰ পৰা ধৰিব পাৰি। ঘন কলা চেলাউৰীৰ মাজত বৈ পৰা চকু দুটি উজ্জ্বল হৈ জ্বলি আছিল—বৰ্ষাশূন্য সন্ধিয়াৰ আকাশত জিকি-মিকি কৰা দুটা তৰা। মুখত সাবটি ধৰা বেণীডাল পিঠিলৈ পঠিয়াই দৰ্শকলৈ চাই গাভৰুৱে জবাফুলীয়া ওঠেৰে হাঁহিলে—তাৰে তিৰবিৰণিত দৰ্শকৰ চকু-মুখ ৰঙচুৱা হল। লখুয়ে দূৰৈৰপৰা ৰাধুৰ মুখলৈ চালে—তাৰ কবলগীয়া বহু কথা তাৰ মাজতে প্ৰকাশ পালে। সেই অপৰূপ দৃশ্যত নবেম্বৰৰ যৌৱন-অনভিজ্ঞ চিত্ত অনাস্বাদিত পুলকত বিভোৰ হল। {{gap}}মনোহৰ ভঙ্গীত ফৈৰ জখলাইদি বগাই গাভৰু গৰাকীয়ে ডোলনাত উঠি বহিলগৈ; ডোলনা উঠা-নমা কৰিবলৈ ধৰিলে। ডোলনাৰ লগে লগে বাদ্য-সঙ্গীতৰ তালে তালে শৰীৰৰ প্ৰত্যেক অঙ্গই নাচিলে। গাভৰুয়ে নানা কৌশলেৰে এফালৰ ডোলনাৰ পৰা সিফালৰ ডোলনালৈ বিনা আয়াসতে অহা-যোৱা কৰিবলৈ লাগিল। কিছু সময়ৰ পিছত সমবয়সীয়া একে সাজপাৰৰ আন এগৰাকী গাভৰুয়েও আগৰ জনীৰ লগত যোগ দিলে। তাৰ পিছত তৃতীয় গৰাকী। অপূৰ্ব্ব খেল দেখুৱাবৰ কাৰণে তিনি গৰাকী পৰী একে সময়তে আকাশত যেন উদয় হ'ল। গাভৰু কেইগৰাকীৰ দৰ্শক-হৃদয় দংশন ভঙ্গিৰ কৌশল চাই চাই সকলো বিস্ময়ত অভিভূত হল। চকুৰ দৃষ্টি নসলোৱাকৈ নবেশ্বৰেও মূৰ তুলি ওপৰলৈ চাই আছিল; চনিয়াই গা-হেচুকি দিয়াতহে<noinclude>{{center|৩১২}}</noinclude> f0sobixc9vlgtf8x73nbouw89flaw0s 104 84142 253135 226945 2026-06-11T16:56:44Z BabulB 104 253135 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তন্ময়তা ভাঙিল। অকস্মাতে মধুৰ সপোন ভাঙাত উদাস চাহনিৰে চনিয়ালৈ চালে। নিজ হাতৰ ভজা বুটমাহ কেইটামান নৰেশ্বৰৰ হাতৰ তলুৱাত গুজি তাৰ কাণত মুখখন লগাই চনিয়াই সুধিলে, “চাৰ্কাচ চাইছনে, ছোৱালী চাইছ?” নৰেশ্বৰে একো নেমাতি ওপৰলৈ মূৰ ডাঙিলে। অসাৰ হৈ পৰা নৰেশ্বৰৰ কাণ আকৰ্ষণ কৰিবলৈ তাৰ গাত কুটকুটাই চনিয়াই কলে, “একেবাবে ভোল গলি দেখোন? বিয়া কৰাবিনে কি?” ধুনীয়া গাভৰু দেখিলেই ডেকা লৰাই বিয়াৰ সপোন দেখে—চনিয়াই ভাবিলে। {{gap}}মূৰ এফলীয়া কৰি নৰেশ্বৰে লাজত চনিয়ালৈ চালে। {{gap}}চনিয়াই পুনৰ কলে, “বল, দুয়ো চাৰ্কাচত সোমাওঁ।” {{gap}}“আকাশত পৰীৰ দৰে তই নাচিব পাৰিবি?” {{gap}}“কিয় নোৱাৰিম? তাহাতকৈ ভালকৈ নাচিম।” হাতৰ বুটমাহ কেইটা মুখলৈ গলিয়াই উত্তৰ দিলে। {{gap}}চনিয়াৰ দেহলৈ নৰেশ্বৰে পুলিচৰ দৃষ্টিৰে চালে। চনিয়াৰ গাত সাধাৰণ ৰঙা শাৰী এখন; নিজক ধুনীয়া কৰিবলৈ তাইৰ কোনো আড়ম্বৰ নাই; মোৱা মাছৰ দৰে তাইৰ মৰম লগা মুখৰ এটি সুকীয়া কমনীয়তা সি লক্ষ্য কৰিলে; চনিয়াৰ চকুত কোনো মাদকতা নাই, আছে উদাসীনতা। {{gap}}নৰেশ্বৰৰ থিৰ চাহনিত চনিয়াই অস্বস্তি বোধ কৰি কলে, “বৰকৈ চাইছ দেখোন; তই মোক প্ৰথম আজিহে দেখিছনে কি?” {{nop}}<noinclude>{{center|৩১৩}}</noinclude> 5twemwrk9m4zri9001rzhabhsly8uoy 104 84143 253136 226946 2026-06-11T16:58:02Z BabulB 104 253136 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“বগী ছোৱালী কলী গাভৰুৰ জোৰৰ হৱনে নহৱ তাকেহে চাইছোঁ।” কথাষাৰ কৈ নৰেশ্বৰ নিজৰ ঠাইতে পোন হৈ বহিল। {{gap}}“কলী কেইজনী এৰি বগী জনীৰ পিছতে বলিয়া হলি দেখোন?” চুঙা চাই সোপা দিয়া বিধৰ উত্তৰ দিয়াৰ গৌৰবত চনিয়াই আপোনা-আপুনি সন্তোষ লভিলে। {{gap}}কলা-কৌশলৰ খেলা অন্ত হোৱাত গাভৰু কেইজনীয়ে খপ্‌খপকৈ ফৈৰ জখলাইদি নামি তিনিও জালখনৰ ওপৰত থিয় হ'ল। দৰ্শকৰ কৰতালি গ্ৰহণ কৰি জালৰপৰা মাটিলৈ জপিয়াই কাপোৰৰ বেৰ ঠেলি খেলোৱাৰৰ দৰে ভিতৰলৈ লৰ ধৰিলে। {{gap}}এইবাৰ মেনেজাৰে আহি ঘোঁৰাৰ খেল দেখুৱালে তাৰ পিছত দুটা গৰালত ভৰাই বাঘ-বাঘিনী হালক মঞ্চলৈ অনা হল। এটাৰ গৰালৰ দুৱাৰ মুকলি কৰি মেনেজাৰে দীঘল চেকনি এডালেৰে বাঘটোক খুচিলে; দ্বিতীয় বাৰৰ খোচত সি মূৰ উফাল মাৰি গোঁজৰিলে। আকৌ এবাৰ দুখ পোৱাকৈ খোচাত হাৱৰিয়াই হাৱৰিয়াই গৰালৰপৰা ওলাই বাঘ মেনেজাৰৰ গাত জপিয়াই পৰিল। ভয়-আতঙ্কত চাৰিওপিনে হৈ-চৈ লাগিল। অত্ৰাহি হৈ চিঞৰ মাৰি বহা ঠাইৰপৰা ৰাধু জাপমাৰি একেবাৰে কাষতে বহি থকা নৰেশ্বৰৰ কোলাত পৰিলহি। নৰেশ্বৰে আঠু দুটা বহলাই মূৰটো পিচলৈ হলাই চৰাইৰ বাঁহৰ দৰে তাৰ উম সনা কোলাত অজ্ঞাতসাৰেই ৰাধুক আশ্ৰয় দিলে। ৰাধুৰ ওখ-বহল খোপাটোৱে চকু মুখ ঢাকি ধৰাত সমুখৰ চাৰ্কাচ<noinclude>{{center|৩১৪}}</noinclude> 9cw542lizz0zw2iw517w74q20jkigtz 104 84144 253137 226947 2026-06-11T16:59:28Z BabulB 104 253137 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>নেলাগে নিজৰ অস্তিত্বও খন্তেকলৈ অন্ধকাৰত নোহোৱা হল। পাৰৰ পাখিৰ দৰে ৰাধুৰ কোমল খোপাটোত নাকটো ফুলাই ফুলাই সুমুৱাই নৰেশ্বৰে সৌৰভ বিচাৰিলে। {{gap}}বাঘক গৰালত সুমুৱাই মেনেজাৰে দুৱাৰ বন্ধ কৰিলে, চিঞৰ বাখৰ বন্ধ হোৱাত দৰ্শকসকল প্ৰকৃতিস্থ হল। তাই নিজে কি অঘটন ঘটুৱালে, ৰাধুৱে, তেতিয়াহে বুজিলে; সাউত কৰে নৰেশ্বৰৰ কোলাৰপৰা নিজৰ ঠাইলৈ বাগৰি গ'ল। ঘটনাটোৰ স্থিতি মুহূৰ্ত্ত যদিও কেতিয়াও জাপ নোখোৱা সাপৰ চকুৰ দৰে চনিয়াৰ জাগ্ৰত দৃষ্টি সি আকৰ্ষণ নকৰাকৈ নেথাকিল। ৰাধুৰ কোলাৰপৰা নমামাত্ৰেই চনিয়াই নৰেশ্বৰৰ তপিনাত ঘোকোটা এটা মাৰি তাৰ কোলাৰ মাজেদিয়েই ৰাধুলৈ ভুমুকিয়ালে। চনিয়াৰ চাহনিয়ে যেন ৰাধুক পৰিহাস কৰি কলে, “বেচ সুবিধাটো ললি? লখুক নেপাই ভয়ৰ ভাও ধৰি নৰেশ্বৰৰ কোলাৰ সুখ লভিলি?” {{gap}}দৰ্শকৰ মন আকৰ্ষণ কৰিবলৈ আকৌ ওলাল গাভৰু এগৰাকী পুৰুষৰ বেশত দীঘল পেণ্ট-কোট-বুট-জোতা পিন্ধি—এক-চকাৰ চাইকেলত উঠি বিবিধ আমোদী কৌতুক দেখুৱালে। সৰ্ব্বশেষত লগৰীয়া সকলৰে সৈতে মেনেজাৰ দৰ্শকৰ আগত থিয় হল। হাঁহি হাত চাপৰি মাৰি সকলো টম্বুৰ পৰা ওলাল। লখু আৰু ৰাধুয়ে কোন তলকতনো দলৰ লগ এৰা দিলে, কোনেও কবই নোৱাৰিলে। {{gap}}সূৰ্য্যৰ শেষ. কিৰণত গধূলিৰ ছাঁ পৰিল; অলপ আগতে<noinclude>{{center|৩১৫}}</noinclude> 9m8rdy4r31ph7on2agn3929xyg774mm 104 84145 253138 226948 2026-06-11T17:00:59Z BabulB 104 253138 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />মানুহবে সমাকীৰ্ণ হাটখোলা অন্ধকাৰৰ দৰে নিজম। দিনটোৰ আনন্দ-উত্তেজনা শেষ হোৱাত নিজ নিজ লাইনৰ অভিমুখে খোজ লৈ ইজনে সিজনৰ পিছপৰা সঙ্গীক চিঞৰিলে—সন্ধিয়া বাহলৈ আহ্বান কৰা কাউৰীৰ দৰে কা-কা কৰি। {{gap}}নৰেশ্বৰৰ লগ এৰা দি চনিয়াই তিলকমতিহঁতৰ শাৰী পুৰালেগৈ। {{gap}}মাইলৰ খুটিৰ দৰে নৰেশ্বৰ সঙ্গীহীন হল; বাটৰ অচিনাকী মানুহৰ গা এৰাই এখোজ-দুখোজকৈ সি বাগিছাৰ পিনে ভৰি আগবঢ়ালে। {{gap}}সঙ্গশূন্য ভাবটো দূৰ কৰিবলৈ ভজা বুটমাহ বিচাৰি জেপত হাত ভৰালে। কাগজৰে মেৰোৱা টোপোলাত হাত লাগিল—ৰূপৰ খাৰুজোৰ। চনিয়াৰ হাতত পিন্ধাবলৈ গোটেই দিনটো সি অকণো সুবিধাই নেপালে। সময় পালেও সুবিধা নোলায়; সুবিধা ঘটিলেও মনত নপৰে। ভাগ্য যে কি নিকৰুণ—কথাষাৰ চিন্তা কৰি নৰেশ্ববে নিজে নিজে হাঁহিলে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{X-larger|ওঠৰ}}}} {{gap}}বৰষুণ পাতলিল; চাহ গছত নতুন কুঁহিপাত নেমেলা হল; পুৰণি পাতে কলপতীয়াৰ ঠাইত ঘোৰ সেউজীয়া বোল ধৰিলে। সৌকাৰ কোবৰ দৰে বতাহৰ সোঁ সোঁ কঁপনিত ছাঁ-দিয়া গছ ঈষত হালধীয়া পাতবোৰ জিৰজিৰকৈ সৰিল। মৰা কঙ্কালৰ <section end="B" /><noinclude>{{center|৩১৬}}</noinclude> c4xxqdlynot6uv467hfbjkghzpul3ar 104 84146 253150 226949 2026-06-12T03:49:52Z BabulB 104 253150 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>দৰে চাহৰ পাহীৰ মাজত হাত-ভৰি মেলি গছবোৰ ঠাৰঙ্গা দি থিয় হৈ আছে। বাগিছাৰ হাঁহি-মুখ দিনে দিনে নিষ্প্ৰভ হৈ পৰিছে। বনুৱা মতা-তিৰোতা পূৰ্বৰ দৰে পুৱাতে বাগিছাৰ কামলৈ আহে—কিন্তু জাৰকালিৰ কঠোৰ পৰশত মানুহ প্ৰকৃতি দুয়ো নিষ্প্ৰাণ। {{gap}}চাহ গছত ডবল কোৰ মৰা কাম বেলি মূৰত উঠাৰ আগতে শেষ কৰি কিছুমান মতা সোনকালে ঘৰলৈ ওভোটে; ঘৰত কৰিবলৈ অন্য কান নথকাত আমনি লগা অলসতাৰ মাজত আবেলিটো উচ্পিচাই কটায়। একে লেঠাৰীয়ে ছমাহতকৈ অধিক দিন তিৰোতাৰ কোমল আঙুলিৰ মৰম পোৱা চাহ গছত মুনিহৰ নিৰ্ম্মম অত্যাচাৰ আৰম্ভ হৈছে। ক্ষুৰধাৰী চকচকীয়া হাঁকোটা কটাৰীৰে শাৰী পাতি থকা পূজাৰ বলিৰহে যেন মুব খচ্‌খচ্‌কৈ কাটিছে। বাৰ্দ্ধক্যৰ পৰা পৰিত্ৰাণ কৰিবলৈ বুঢ়া গছবোৰক মূলৰ সৈতে উঘালি পেলোৱা হৈছে। চাৰিওপিনে নীৰস নিকৰুণ বেদনাদায়ক পৰিবেশ। {{gap}}চুঙা হেন বেত টুকুৰিত কাটি পেলোৱা ঠানিবোৰ ভৰাই তিৰোতাবোৰে বাগিছাৰ একাষত দ'ল বান্ধিছে; লৰী গাৰীয়ে তাৰ পৰাই সেই আবৰ্জ্জনা দূৰলৈ কঢ়িয়াব। দুপৰীয়া মেম-চাহাবৰ কাম শেষ কবি নৰেশ্বৰ বাগিছালৈ ওলাল। পৰিচয়হীন অসংখ্য বনুৱা গুৰি পৰুৱাৰ দৰে কামত ব্যস্ত; চপা কলম কটা চিনাকী বহুৱাৰ লগত মাজে মাজে দুই চাৰি আষাৰ কথাও পাতি গল। নৰেশ্বৰে নিৰ্দেশ নিদিলেও, সি কলৈ যাব<noinclude>{{center|৩১৭}}</noinclude> 6wxb4ni92ivdill6wiqioa7dihrm3dn 104 84147 253151 226953 2026-06-12T03:51:08Z BabulB 104 253151 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>খুজিছিল, তাৰ ভৰিহালে বুজিছিল; সেই সংকেত বুজিয়েই যথাস্থানলৈ তাক আগবঢ়াই লৈ গল। পৰুৱাৰ নিচিনা লানী নিচিগা শাৰীৰ তিৰোতাবোৰে ডাল-পাতবোৰ কঢ়িয়াই একে ঠাইতে থুপাইছে। এখোজ দুখোজকৈ আগবাঢ়ি নৰেশ্বৰে চাহ গছৰ ঠাল-ঠেঙ্গুলিৰ দমটোৰ কাষ চাপিল; ইপিনে সিপিনে চাই দমটোৰ কাষতে বহিল – যি পিনৰপৰা তিৰোতাবোৰে ঠাল-ঠেঙ্গুলি দমটোত থুপাইছিল, তাৰ বিপৰীত পিনে। ডাল-পাত কঢ়িওৱা তিৰোতা কেইজনীৰ পৰা আঁৰ হল বুলি নৰেশ্বৰে ভাবিলে। সাবিত্ৰী, তিলকমতি, সোহাগীহঁতে কিন্তু অলক্ষিতে নৰেশ্বৰৰ গতি-গোত্ৰ লক্ষ্য কৰিছিল। আটাই কেইজনীয়ে বিপৰীত ফালে ডালবোৰ পেলাবলৈ আহি গুণ-গুণকৈ গোৱা গানৰ কথা নৰেশ্বৰৰ কাণত পৰিল। এই কেইমাহৰ ভিতৰতে মুণ্ডাৰী ভাষা অলপ অচৰপ সি বুজা হৈছে। গীতটোৰ অৰ্থ হৈছিল,— ::::বাগিছাৰ মাজতে ::::শিৰীৰ গছৰ তলতে ::::::ছাগলি পোৱালি চৰিলে, ::::হে সখী, চাওঁতে নেচাওঁতে ::::কুণ্ড্ৰু কেৰেলাই (বন্ধু) হৰিলে, ::::হে সখী, ৰাৱণে সীতাক হৰিলে। {{gap}}তাক ঠাট্টা কৰিয়েই যে গীতটো গোৱা হৈছে, নৰেশ্বৰে বঢ়িয়াকৈ বুজিলে। তথাপি গীতটো শুনি তাৰ ভালো লাগিল—<noinclude>{{center|৩১৮}}</noinclude> mmt0v687shpxygl0a78u1p7im8lcor5 104 84148 253152 226954 2026-06-12T03:52:44Z BabulB 104 253152 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>নিজে গাভৰুৰ গীতৰ বিষয় হোৱাৰ গৌৰৱত। সাবিত্ৰীহঁতৰ নিচিনা গাভৰুৰ আলোচনাৰ বিষয় হোৱাৰ সৌভাগ্য সকলো ডেকাই কল্পনা কৰে। ঈশ্বৰে মানুহক দিয়ে ৰূপ, নাৰীয়ে কৰে অপৰূপ। নৰেশ্বৰৰ মুখ মধুৰ-উজ্জ্বল হল—কিছু মিছিৰিৰ দৰে মিঠা গীতত, কিছু সহজ আনন্দত আৰু কিছু নিজৰ সৌভাগ্যত। ঠাল-ঠেঙুলিৰ দমটোত কঁকালটো হেলনীয়াকৈ এৰি দি বুঢ়া চাহ পাতৰ পৰা ওলোৱা কেনেবা কেনেবা গোন্ধ লবলৈ সি দীঘল নিশ্বাস টানিলে; চকু দুটাই হেৰোৱা বস্তুৰ অন্বেষণত এৰাল নোহোৱা গৰুৰ দৰে নিৰ্লজ্জভাৱে সৰ্ব্বত্ৰ ঘূৰি ফুৰিছে। দূৰৈত চাহ গছৰ পাহীৰ মাজত চনিয়া—চাহ গছৰ ঠেঙুলিত জাল বন্ধ৷ ৰঙা মকৰাৰ বাঁহত ঔষধ ছটিয়াইছে। নৰেশ্বৰৰ দৃষ্টিয়ে গৈ গৈ সেইখিনিতে আশ্ৰয় বিচাৰিলে৷ সাবিত্ৰীহঁতৰ গীতৰ ৰৱ চৰিয়াৰ কাণতো পৰিছিল; চনিয়াই কঁকাল পোনাই তাহাঁতলৈ চালে। দমটোৰ ওচৰৰপৰা খিল্‌-খিল্‌ হাঁহিৰে সাবিত্ৰীহঁতক আঁতৰি যোৱা দেখিলে। নিশ্চয় হাঁহি উঠা ঘটনা এটা ঘটিছে। হৰিণীৰ দৰে চঞ্চল দৃষ্টিৰে ঘূৰি ঘূৰি চাই চনিয়াও হাঁহি সামৰিব নোৱাৰা হল। নৰেশ্বৰে নেদেখাকৈ দমটোৰ সিপিনৰ পৰা সাবিত্ৰীহঁতে তাৰ গাৱে মূৰে চাহ গছৰ ডাল-পাতবোৰ জিৰজিৰকৈ পেলাই দি দৌৰ মাৰিলে। সাবিত্ৰী সোহাগীয়ে এটা হাতেৰে মূৰৰ ওপৰত উদং টুকুৰিটো ধৰি আন হাতেৰে চনিয়াক হাত বাউল দি মাতি গীত গালে। গীতৰ অৰ্থ হল – {{nop}}<noinclude></noinclude> 43y1b4dhclouffeoshr5ktsx5wisipg 104 84149 253153 227152 2026-06-12T03:53:53Z BabulB 104 253153 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{Block center|<poem>তোৰ কুণ্ড্ৰু কেৰেলা (বন্ধু ) চাহ গছৰ মাজত লুকাল হিয়া তোৰ কুদুৰ কুদুৰ ( উগুল-গুগুল ) আহ, আহ, বিচাৰ বিচাৰ।</poem>}} {{gap}}গীতৰ লগে লগে মূৰৰ টুকুৰি নচুৱাই নচুৱাই সাবিত্ৰী সোহাগী তিলকমতি পুনৰ ডাল-পাত কঢ়িয়াবলৈ আঁতৰি গল। নৰেশ্বৰে থিয় হৈ গা-মূৰৰপৰা কেচা চাহপাতবোৰ জোকাৰিলে। চনিয়াই ইতিমধ্যে ওচৰ চাপি নৰেশ্বৰলৈ চাই হাঁহিলে। “ৰ, ৰ গালত ৰঙা পৰুৱা বগাইছে; এতিয়াই গাল ডমলাডমল কৰিলেহেঁতেন।” লৰালৰিকৈ নৰেশ্বৰৰ গালৰপৰা পৰুৱাটো নিজৰ হাতেৰে এচাৰ মাৰি মাটীলৈ দলিয়াই দি কলে –“বল্, বল্‌ দূৰলৈ যাওঁ; সাবিত্ৰীহঁতে এইবাৰ টুকুৰি দুয়োৰে মূৰত জাপিবহি।” {{gap}}নৰেশ্বৰে সাবিত্ৰীৰ স্বভাৱ বুজে; তাই লুকাভাকু খেলে সকলোৰে লগত—কিন্তু তাইক কোনেও চুব নোৱাৰে। সাবিত্ৰীয়ে আকৌ কি অথন্তৰ ঘটায়, ঠিক নাই; নৰেশ্বৰে নৰৈ চনিয়াৰ পিছে পিছে খোজ ললে। চাহ গছৰ পাহীৰ মাজত কাম কৰি থকা অলেখ তিৰোতাই সদায় দেখা দৃশ্য এটাকে আগত দেখি মূৰ ডাঙি চালে। চকুৰ হাঁহিৰেই চনিয়াই তাহাঁতৰ শব্দহীন প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি গল। {{gap}}ছাঁ দিয়া জোপোহা গছ-জোপাৰ আঁৰত থমকি চনিয়াই কলে, “মোৰ পিছে পিছে তই বৰকৈ নুঘূৰিবি; চাহ গছৰো চকু কাণ আছে--সকলো চাই আছে।” {{nop}}<noinclude>{{center|৩২০}}</noinclude> g2ffck0dbv7m4bomsq5vdev3hotzwy1 104 84336 253140 253048 2026-06-11T17:05:24Z BabulB 104 253140 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“তিনি টকা ন অনাহে পাওঁনে?” {{gap}}“আৰু নো কিমান পাৰি?” {{gap}}“এ সপ্তাহ কাম কৰি....." {{gap}}পইচাখিনি হাতৰ তলুৱাতে ইফাল-সিফালকৈ লাৰি চাৰি চনিয়াই কলে । {{gap}}“বঙলাৰ বাবুর্চি খানচামাৰ লগত গা-ঘেলাই ঘূৰি ফুৰিলেই বাগিছাত হাজিৰা দিয়া হয় নে?” সপ্তাহৰ দৰ্ম্মহা দিয়া বাবুয়ে পেংলাই কৰি উত্তৰ দিলে । {{gap}}“বাবুর্চি-খানচামাৰ লগত নুঘূৰি তোৰ লগত ঘূৰিলে বেচিকৈ দিবি?” হিচাব বাবুৰ প্ৰশ্নত সাপৰ দৰে ফোঁচ-ফোঁচাই চনিয়া আঁতৰ হল। বেটীব খং বাঢ়নীত তোলাৰ দৰে হিচাব বাবুয়ে দৰ্ম্মহা লবলৈ সমুখত শাৰী পাতি থকা তিৰোতা কেইজনীলৈ চাই কলে, “এই, তহঁতৰ কলামুখ চাবলৈ মাজৰাতিলৈকে ম‍ই ইয়াত খাপ দি থাকিমনে ?” {{gap}}“কলামুখ চাই ভাল নেলাগে যদি বগীজনীকে চকীত বহুৱাই নেৰাখিলি কিয় ?” সকলো জন্তুৰে মাইকীজাত বেচি ডাইল ; চকু-মুখ খংমুৱাকৈ তিলকমতিয়ে দৰমহা লবলৈ হাত আগবঢ়ালে। এজনী এজনীকৈ বাকী তিৰোতাও হিচাব বাবুৰ মেজৰ সমুখত থিয় হলগৈ। {{gap}}শনিবাৰ; দৰ্ম্মহাৰ দিন। দৰ্ম্মহাৰ ধন হাতত পৰিলেই সৰহ ভাগে বাগিছাক আশ্ৰয় কৰি ঠন ধৰি উঠা মাৰোৱাৰী দোকানলৈ যায় । লৰা-তিৰোতাবে মিলি কাম কৰি সপ্তাহটো<noinclude></noinclude> 6p5m65zzxv9i3vvzpv8aaquu7yypvj8 104 84363 253141 253051 2026-06-11T17:07:28Z BabulB 104 253141 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ঘূৰাই আনিব নোৱাৰি। কুমাৰৰ কলহ ফুটিলে পুনৰ কুমাৰৰ কাষলৈ নাহে। হে বন্ধু, দিনবোৰ এবাৰ গলে পুনৰ ঘূৰি নাহে।] {{gap}}সপ্তাহৰ ধন হাতত পৰিলেই কোনো লৰ মাবে দেশী মদৰ দোকানলৈ; বটলে বটলে পানী মিহলোৱা ফুলি চাৰাপ খাই দেহ-মন মতলীয়া নোহোৱালৈকে ঘৰলৈ নোভোতে। মাজ নিশা ঢলং-পলংকৈ আহি কোনোমতে মাটীয়ে-বালিয়ে পৰি থাকে। চাৰাপ খাই সপ্তাহটোৰ পৰিশ্ৰম, অভাৱ-অনাটন পাহৰি পুৱা ভালেমান পৰলৈকে অজ্ঞান হৈ শুই থাকে। {{gap}}কলঘৰত কাম থকা কেইজনৰ বাহিৰে দেওবাৰটো সৰহ ভাগ বনুৱাৰে ছুটীৰ দিন। ছুটীৰ দিনটো স্বাধীনতাৰ দিন; কলঘৰৰ ঘণ্টি, আৰু বাবুহঁতৰ শাসন নিৰ্দ্দেশৰ বহিৰ্ভূত দিন। পুৱা পাটীৰপৰা নৌ উঠোতেই বেলিটোৱে ছুটীৰ দিনৰ মুক্তিৰ আহ্লাদ আনি দিয়ে; কৰ্ম্মহীন দিনটোৰ অৱসৰে উদ্দীপনা বঢ়ায়। {{gap}}দেওবাৰ হাটবাৰ; বাগিছাৰ কাষতে হাট। হাট নহয়, উৎসৱ। ওচৰ-পাজৰৰ গাৱঁৰ মানুহে হাটত চাউল-পাত, হাঁহ-কুকুৰা, শাক-পাচলি বেচিবলৈ আনে; সৰহকৈ আহে চহৰৰ বেপাৰী। বেপাৰীয়ে আনে নিমখ-তেল, মলা-ধপাত, চাধাপাত, কানি-কাপোৰ, তাম-ৰূপ-পিতলৰ সস্তীয়া অলঙ্কাৰ-পাতি। মনোহাৰী দোকানীৰ বস্তুৰ প্ৰতিয়েই বনুৱা তিৰোতা-গাভৰু বিশেষকৈ আকৰ্ষিত হয়। কুলি ৰমণীৰ সপ্তাহৰ আৰ্জ্জোনৰ সৰহখিনি মনোহাৰী দোকানীয়ে লুটি নিয়ে। বনুৱা তিৰো-<noinclude>{{center|২৭৮}}</noinclude> qepppsiqjqkotogxo14cj6433m8q49m 104 84376 253142 253068 2026-06-11T17:09:53Z BabulB 104 253142 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>দিবলৈ, নৌপাওঁতেই দোকানীয়ে মাত দিছে, “কি সুধিব লাগিছে? এই ঘোগলা ( ডিঙিৰ মালা) ৰাঁচী জিলাৰপৰা আহিছে। এই ৰকম বস্তু ইয়াত ক'ত পাবি? লৈ ল। তোক ধুনীয়া দেখাব।” দোকানীৰ কথা শুনি তিৰোতা গৰাকীয়ে কপাহ জোলাৰ দৰে দাঁত উলিয়াই হাঁহিলে। চনিয়াও আহি সেই পোহাৰৰ ওচৰতে বহি ইটো-সিটো অলঙ্কাৰ হাতত তুলি পৰীক্ষা কৰিলে। চনিয়াৰ ৰঙা শাৰীয়ে দোকানীক আকৰ্ষণ কৰিলে; দোকানীয়ে মাতিলে, “এই মিনি, সেই সীতাৰামিয়া (ডিঙিৰ মণি) ল। তোৰ বগা ডিঙিত মনাব।” {{gap}}“কিমান দাম?” চনিয়াই সীতাৰামিয়াধাৰ ডিঙিত সুমুৱাই বুকুৰ কিমান দূৰলৈকে পৰে জুখি চাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। {{gap}}“এই মিনি, কি কৰিছ, কি কৰিছ? তেনেকৈ নধৰিবি, ছিঙ্গি যাব।” কৰ্কশ মাতেৰে বেপাৰিয়ে মাতিলে। ওচৰত বহি থকা অন্য এজনী গাভৰুৱে কপালত বিন্দিয়া বান্ধিছিল; দোকানীৰ কঠোৰ মাতত ভয় খাই লৰা-লৰিকৈ বিন্দিয়াডাল খহাই পূৰ্ব্বৰ ঠাইত থলে। {{gap}}“খাইনে নেখাই নোচোৱাকৈ লম?” দোকানীৰ নিষেধ সত্ত্বেও চনিয়াই ৰূপৰ দীঘল মণিধাৰ ডিঙিত মেৰাই বেপাৰিক সুধিলে, “কিমানত দিবি?” {{gap}}“দুই টকা লাগিব; তাৰ কমে নেপাবি।” {{gap}}“ইস্, নকলি ৰূপৰ সীতাৰামিয়াডালত দুই টকা?” চনিয়া বহাৰপৰা উঠিল। {{nop}}<noinclude>{{center|২৯২}}</noinclude> stajbwpdsqnu42zhhxkg0mo7dwfcc5q 253143 253142 2026-06-11T17:12:18Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 253143 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>দিবলৈ, নৌপাওঁতেই দোকানীয়ে মাত দিছে, “কি সুধিব লাগিছে? এই ঘোগলা (ডিঙিৰ মালা) ৰাঁচী জিলাৰপৰা আহিছে। এই ৰকম বস্তু ইয়াত ক'ত পাবি? লৈ ল। তোক ধুনীয়া দেখাব।” দোকানীৰ কথা শুনি তিৰোতা গৰাকীয়ে কপাহ জোলাৰ দৰে দাঁত উলিয়াই হাঁহিলে। চনিয়াও আহি সেই পোহাৰৰ ওচৰতে বহি ইটো-সিটো অলঙ্কাৰ হাতত তুলি পৰীক্ষা কৰিলে। চনিয়াৰ ৰঙা শাৰীয়ে দোকানীক আকৰ্ষণ কৰিলে; দোকানীয়ে মাতিলে, “এই মিনি, সেই সীতাৰামিয়া (ডিঙিৰ মণি) ল। তোৰ বগা ডিঙিত মনাব।” {{gap}}“কিমান দাম?” চনিয়াই সীতাৰামিয়াধাৰ ডিঙিত সুমুৱাই বুকুৰ কিমান দূৰলৈকে পৰে জুখি চাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। {{gap}}“এই মিনি, কি কৰিছ, কি কৰিছ? তেনেকৈ নধৰিবি, ছিঙ্গি যাব।” কৰ্কশ মাতেৰে বেপাৰিয়ে মাতিলে। ওচৰত বহি থকা অন্য এজনী গাভৰুৱে কপালত বিন্দিয়া বান্ধিছিল; দোকানীৰ কঠোৰ মাতত ভয় খাই লৰা-লৰিকৈ বিন্দিয়াডাল খহাই পূৰ্ব্বৰ ঠাইত থলে। {{gap}}“খাইনে নেখাই নোচোৱাকৈ লম?” দোকানীৰ নিষেধ সত্ত্বেও চনিয়াই ৰূপৰ দীঘল মণিধাৰ ডিঙিত মেৰাই বেপাৰিক সুধিলে, “কিমানত দিবি?” {{gap}}“দুই টকা লাগিব; তাৰ কমে নেপাবি।” {{gap}}“ইস্, নকলি ৰূপৰ সীতাৰামিয়াডালত দুই টকা?” চনিয়া বহাৰপৰা উঠিল। {{nop}}<noinclude>{{center|২৯২}}</noinclude> j9aknwjqj0772ss16ymhowgfmh68poq 104 84377 253144 227814 2026-06-12T03:35:41Z BabulB 104 253144 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“কিমান দিবি?” গ্ৰাহক ভগাৰ ভয়ত দোকানীয়ে সুধিলে। {{gap}}“তই ক কিমানত দিবি?” চনিয়াই ঘূৰাই একে প্ৰশ্নকে কৰিলে। {{gap}}“এক টকা বাৰ অনা দিবি?” {{gap}}“ওহোঁ।” {{gap}}“কিমান দিবি, ক?” {{gap}}“এটকা দিম।” {{gap}}“পইচা নাই যদি ক; তোৰ নিচিনা ছোৱালীক সীতাৰামিয়া এনেয়ে পিন্ধাম।” {{gap}}“এই খবৰদাৰ বেয়া কথা নকবি।” খঙেৰে কথাষাৰ কৈ চনিয়া যাবলৈ ওলাল। {{gap}}“ডেৰ টকা দিবি?” দোকানীৰ কথালৈ আওকাণ কৰি চনিয়াই খোজ ললে। হেৰাব খোজা গ্ৰাহকক ফুচুলাই আনিবলৈ শেষ চেষ্টা কৰি দোকানীয়ে পুনৰ কলে, “আহ, আহ, এক টকা চাৰি অনা দিবি।” {{gap}}নৰেশ্বৰে ওচৰ চাপি আহি কলে, “চনিয়া তোৰ হাতত পইচা নাই যদি মই দিওঁ—তই যি লাগে লৈ ল।” {{gap}}“ধেৎ তোৰ পইচা কোনে বিচাৰিছে?” চনিয়াৰ ভেকাহি খাই সুৰসুৰকৈ নৰেশ্বৰে কাষৰ দোকানত মনোহাৰি মাল চাবলৈ গল। {{gap}}চনিয়াক খন্তেক চিন্তা কৰা দেখি দোকানীয়ে অনুৰাগৰ সুৰত কলে, “ইয়াতকৈ কমত ক'তো নেপাবি। তইতো আগৰ<noinclude>{{center|২৯৩}}</noinclude> m3rcplufvu6f9x57d9o5xy8jrufxbq1 104 92357 253123 253094 2026-06-11T14:59:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 253123 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh| 94|✦The Voices Exploring the Lives of Eminent Mising Women of Golaghat District |}}</noinclude> her elder son Shailen at Guwahati. We had a conversation with this renowened woman activist on May, 10, 2017 at Beltola, Golaghat. A brief excerpt of the same is given below. {{Playscript|gap=10| The Author:|As in the whole world, empowering the Mising woman has also become a matter of discussion now a days. What do you think?}} {{Playscript|gap=10| Padmawati Pegu Kutum:| with comparison to woman of other communities, the Mising women are still backward. Once the father/ Mother-in-laws and even the parents of the girls prevented them from going to school and also from participation in any meeting. Now the Mising women are undergoing progress in both the urban and rural sectors.But the development of women in Dhemaji, Silapathar and Jonai is more rapid and faster than those of Golaghat, Gohpur and Biswanat District.}} {{Playscript|gap=10| The Author:|Do you find any difference between the Mising women then and the Mising women now?}} {{Playscript|gap=10| Padmawati Pegu Kutum:| Earlier the Misng women were less educated and hence they did not send their children to schools. They gave more importance to boys rather than girls. They did never think of educating women as they belonged to a different family}}<noinclude></noinclude> gqlvy0n7szc5vk2j0zhg6mivhyhovkq 253124 253123 2026-06-11T15:01:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 253124 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh| 94|✦The Voices Exploring the Lives of Eminent Mising Women of Golaghat District |}}</noinclude> her elder son Shailen at Guwahati. We had a conversation with this renowened woman activist on May, 10, 2017 at Beltola, Golaghat. A brief excerpt of the same is given below. {{Playscript|gap=10| The Author:|As in the whole world, empowering the Mising woman has also become a matter of discussion now a days. What do you think?}} {{Playscript|gap=10|Padmawati<br> Pegu Kutum:| with comparison to woman of other communities, the Mising women are still backward. Once the father/ Mother-in-laws and even the parents of the girls prevented them from going to school and also from participation in any meeting. Now the Mising women are undergoing progress in both the urban and rural sectors.But the development of women in Dhemaji, Silapathar and Jonai is more rapid and faster than those of Golaghat, Gohpur and Biswanat District.}} {{Playscript|gap=10| The Author:|Do you find any difference between the Mising women then and the Mising women now?}} {{Playscript|gap=10| Padmawati<br> Pegu Kutum:| Earlier the Misng women were less educated and hence they did not send their children to schools. They gave more importance to boys rather than girls. They did never think of educating women as they belonged to a different family}}<noinclude></noinclude> dh9ut34bs5rl4d5gr17k5amnuozw8d4 104 92422 253120 252943 2026-06-11T14:43:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253120 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা✦ |৪৫}}</noinclude> {{Playscript|gap=10|| আগবাঢ়ি যোৱাটো আজিৰ সময়তো মিচিং সমাজত বিৰল। অৰ্থাৎ নিচেই কম সংখ্যক অভিভাৱকেহে নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালীক সৰুতেই মাক-দেউতাকৰ চকুৰ পৰা আঁতৰত ৰাখি পঢ়ায়। এইক্ষেত্ৰত আপুনি কাৰপৰা অনুপ্ৰেৰণা পাইছিল?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলেঃ| মোৰ খুৰাদেউ গৌৰীচন্দ্ৰ গোহাঁই গোলাঘাটৰ কৰ্টত তৰণিৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ আমাক ভতিজা-ভতিজীৰ পৰিৱৰ্তে নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালী বুলিয়েই সকলোৰে আগত পৰিচয় দিছিল। তেওঁ যিহেতু বিয়া-বাৰু কৰোৱা নাছিল আৰু সেয়েহে আমাক প্ৰতিটো খোজতে তেওঁ অনুপ্ৰেৰণা দিছিল।}} {{Playscript|gap=10| তৃতীয় প্ৰশ্নঃ ৩)| খুড়াদেৱে জীৱনত দিয়া আদৰ্শকে আপুনি গ্ৰহণ কৰি থাকিলে নে অইন কিবা কাৰণত আপুনি সাংসাৰিক জীৱনত প্ৰৱেশ নকৰিলে?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলেঃ| খুড়াৰ আদৰ্শ বুলি নহয়। বিয়া বাৰুৰ প্ৰস্তাৱ মোলৈ বহুত আহিছিল। দেৰগাঁও আৰক্ষী প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰত প্ৰশিক্ষণৰত অৱস্থাত অহা অনেক মিচিং ডেকা বিশেষকৈ D.S.P. ৰেংকৰ ল'ৰাও আগবাঢ়ি আহিছিল। কিন্তু মোৰ দাদা- বাইদেউ আৰু ভণ্টিৰ ল'ৰা-ছোৱালী কেইবাজনকো প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰাই দায়িত্ব ল'বলগীয়া হোৱাত সাংসাৰিক জঞ্জালত সোমাবলৈ আৰু ইচ্ছা নগ'ল। কাৰণ ম‍ই আঁতৰি গ'লেই সিহঁতক চোৱা-চিতা কৰা কোনো নহ'ব বুলি ভাবিলো।}} {{Playscript|gap=10| চতুৰ্থ প্ৰশ্নঃ ৪)| মিচিং নাৰীৰ প্ৰতি আপোনাৰ ধাৰণা কি?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলেঃ| মিচিং নাৰী স্বাভাৱিকতে আজলী। আমাৰ দিনত ঘৰৰ বাহিৰলৈকে ওলাবলৈ মিচিং গাভৰুৱে ভয় কৰিছিল। বৰ্তমান তুলনামূলকভাৱে আগবাঢ়িছে বুলি ক'ব লাগিব। এতিয়াৰ}}<noinclude></noinclude> 7hw8mzyrko5yh4lxgt5npz2gcs9a2hj 104 92423 253121 252493 2026-06-11T14:49:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253121 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৪৬|✦ মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা|}}</noinclude> {{Playscript|gap=10|| মিচিং নাৰীয়ে স্বামীৰ অনুপস্থিতিতে স্কুটী লৈ নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালীক বিদ্যালয়ত অনা-নিয়া কৰিব পৰা হৈছে৷ ই বহুত ভাল কথা।}} {{Playscript|gap=10| পঞ্চম প্ৰশ্ন তথা শেষ প্ৰশ্নঃ ৫)| মিচিং নাৰীৰ প্ৰতি পৰামৰ্শ দিব নেকি?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলেঃ| আগৰ দিনত মিচিং নাৰী কৰ্মী আছিল। কুকুৰা ডাক দিয়াৰ লগে লগেই ভাত ৰান্ধি পথাৰৰ কাম কৰিও ঘৰত আহি সকলোকে খুৱাই-বোৱাই আলপৈচান ধৰিছিল। আজিকালি তেনেকুৱা নাৰী নেদেখা হৈছো। যুগৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে সমাজৰ আৰু নাৰীৰো পৰিৱৰ্তন দেখা পাইছো। যিমান আগবাঢ়িলেও জাতিগত বৈশিষ্ট্য বা পৰম্পৰাক ধৰি ৰখাটো উচিত।}}<noinclude></noinclude> ob5gky5j05snxxkgkw7sl9e0c2kggt2 253122 253121 2026-06-11T14:50:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 253122 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৪৬|✦ মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা|}}</noinclude> {{Playscript|gap=10|| মিচিং নাৰীয়ে স্বামীৰ অনুপস্থিতিতে স্কুটী লৈ নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালীক বিদ্যালয়ত অনা-নিয়া কৰিব পৰা হৈছে৷ ই বহুত ভাল কথা।}} {{Playscript|gap=10| পঞ্চম প্ৰশ্ন তথা<br> শেষ প্ৰশ্নঃ ৫)| মিচিং নাৰীৰ প্ৰতি পৰামৰ্শ দিব নেকি?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলেঃ| আগৰ দিনত মিচিং নাৰী কৰ্মী আছিল। কুকুৰা ডাক দিয়াৰ লগে লগেই ভাত ৰান্ধি পথাৰৰ কাম কৰিও ঘৰত আহি সকলোকে খুৱাই-বোৱাই আলপৈচান ধৰিছিল। আজিকালি তেনেকুৱা নাৰী নেদেখা হৈছো। যুগৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে সমাজৰ আৰু নাৰীৰো পৰিৱৰ্তন দেখা পাইছো। যিমান আগবাঢ়িলেও জাতিগত বৈশিষ্ট্য বা পৰম্পৰাক ধৰি ৰখাটো উচিত।}}<noinclude></noinclude> 6pz1e47mx7y3czcdc47kb33ull5conj 104 92490 253111 2026-06-11T12:30:53Z Sameer Kalita14 4455 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 253111 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sameer Kalita14" /></noinclude>শাম কাটিল আৰু আমি পুনৰ নিজা বিচনাত গৈ শুই পৰিলো ৷ {{gap}}২১ তাৰিখে পুৱা আঠমান বজাত ব্রেকফাষ্ট হ'ল। ব্রেকফাষ্ট কৰি থকা সময়ত আগৰাতি হৈ যোৱা ঘটনাটোক লৈ সৰৱ চৰ্চা আৰম্ভ হ'বলৈ ধৰিলে । যাদৱপুৰৰ ল'ৰাজনক পশ্চিম বঙ্গৰ মহিলা Contingent Leader গৰাকীয়ে খুব বেয়াকৈ গালি পাৰি থকা শুনিবলৈ পাইছিলো। কিন্তু এঘণ্টামানৰ পিছতেই ঘটনাই বেলেগ ৰূপহে ল'বলৈ ধৰিলে। ল'ৰাকেইজনে নিজকে বচাবৰ বাবে সকলোৰে আগত কৈ ফুৰিলে যে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ Contingent Leader কেইজনেহে মদ খাই হুলস্থুল কৰিছিল। পিছত হাৰিয়ানা, মধ্যপ্রদেশ, পশ্চিমবঙ্গ, দিল্লী আদি ৰাজ্যৰ Contingent Leader সকলৰ মুখত আমাৰ বিৰুদ্ধে বেয়াকৈ চৰ্চা হ'বলৈ ধৰিলে। উপায়হীন হৈ মই আটাইকেইজনকে মাতি ভিডিওটো দেখুৱালো ৷ পশ্চিম বংগ আৰু দিল্লীৰ Contingent Leader দুজনে ভিডিঅ'টো অলপ চায়েই মোৰ ওচৰৰ পৰা আঁতৰি গ'ল আৰু পিছত সেই বিষয়ে কাৰো মুখৰ পৰা চৰ্চা নোহোৱা হ'ল। সেইদিনা সিদ্ধান্ত লোৱা হ'ল যে ৰাতিপুৱা দহমান বজাত চুলাং ভেলীৰ পৰা মানালিলৈকে সকলোৱে খোজ কাঢ়ি যাব লাগে ৷ সকলোৰে বেগবোৰ গাড়ীৰে নি মানালিৰ 'অটল বিহাৰী বাজপেয়ী মাউণ্টেনিয়াৰিং ইনষ্টিটিউট'ত ৰখা হ'ল । আমাৰ লগত তিনিজন গাইড পঠিয়ালে আৰু প্ৰত্যেককে পানীৰ বটলৰ লগত মর্টন, মেংগ ফ্ৰুতিৰ একোটাকৈ পেকেট দি পঠালে। চুলাং ভেলীৰ পৰা মানালিলৈ খোজ কাঢ়ি আহোঁতে কেইবাখনো জনজাতীয় গাঁও পাৰ হৈ আহিব লগীয়া হৈছিল। মানুহবোৰ প্ৰধানকৈ পশুপালক আৰু আপেলৰ খেতি প্ৰায়বোৰ মানুহৰ ঘৰতে দেখিবলৈ পাইছিলো। সন্ধ্যা পাঁচমান বজাত আমি মানালি পালোহি আৰু সেই ৰাতিটো 'অটল বিহাৰী বাজপেয়ী মাউণ্টেনিয়াৰিং ইনষ্টিটিউট ত কটালো। {{gap}}২২ নৱেম্বৰৰ দিনা পুৱা ব্ৰেকফাষ্ট গ্ৰহণ কৰাৰ পিছতেই সকলোকে দিনটো মানালিত বজাৰ-সমাৰ কৰি কটাবৰ বাবে মুকলি কৰি দিলে। আমি ভাগে ভাগে গৈ<noinclude>{{rh| |৩১✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩১|}}</noinclude> qm8zfwhbbzikdbhf5yhepszip8ctpjz 253112 253111 2026-06-11T12:32:03Z Sameer Kalita14 4455 253112 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sameer Kalita14" /></noinclude>শাম কাটিল আৰু আমি পুনৰ নিজা বিচনাত গৈ শুই পৰিলো ৷<br> {{gap}}২১ তাৰিখে পুৱা আঠমান বজাত ব্রেকফাষ্ট হ'ল। ব্রেকফাষ্ট কৰি থকা সময়ত আগৰাতি হৈ যোৱা ঘটনাটোক লৈ সৰৱ চৰ্চা আৰম্ভ হ'বলৈ ধৰিলে । যাদৱপুৰৰ ল'ৰাজনক পশ্চিম বঙ্গৰ মহিলা Contingent Leader গৰাকীয়ে খুব বেয়াকৈ গালি পাৰি থকা শুনিবলৈ পাইছিলো। কিন্তু এঘণ্টামানৰ পিছতেই ঘটনাই বেলেগ ৰূপহে ল'বলৈ ধৰিলে। ল'ৰাকেইজনে নিজকে বচাবৰ বাবে সকলোৰে আগত কৈ ফুৰিলে যে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ Contingent Leader কেইজনেহে মদ খাই হুলস্থুল কৰিছিল। পিছত হাৰিয়ানা, মধ্যপ্রদেশ, পশ্চিমবঙ্গ, দিল্লী আদি ৰাজ্যৰ Contingent Leader সকলৰ মুখত আমাৰ বিৰুদ্ধে বেয়াকৈ চৰ্চা হ'বলৈ ধৰিলে। উপায়হীন হৈ মই আটাইকেইজনকে মাতি ভিডিওটো দেখুৱালো ৷ পশ্চিম বংগ আৰু দিল্লীৰ Contingent Leader দুজনে ভিডিঅ'টো অলপ চায়েই মোৰ ওচৰৰ পৰা আঁতৰি গ'ল আৰু পিছত সেই বিষয়ে কাৰো মুখৰ পৰা চৰ্চা নোহোৱা হ'ল। সেইদিনা সিদ্ধান্ত লোৱা হ'ল যে ৰাতিপুৱা দহমান বজাত চুলাং ভেলীৰ পৰা মানালিলৈকে সকলোৱে খোজ কাঢ়ি যাব লাগে ৷ সকলোৰে বেগবোৰ গাড়ীৰে নি মানালিৰ 'অটল বিহাৰী বাজপেয়ী মাউণ্টেনিয়াৰিং ইনষ্টিটিউট'ত ৰখা হ'ল । আমাৰ লগত তিনিজন গাইড পঠিয়ালে আৰু প্ৰত্যেককে পানীৰ বটলৰ লগত মর্টন, মেংগ ফ্ৰুতিৰ একোটাকৈ পেকেট দি পঠালে। চুলাং ভেলীৰ পৰা মানালিলৈ খোজ কাঢ়ি আহোঁতে কেইবাখনো জনজাতীয় গাঁও পাৰ হৈ আহিব লগীয়া হৈছিল। মানুহবোৰ প্ৰধানকৈ পশুপালক আৰু আপেলৰ খেতি প্ৰায়বোৰ মানুহৰ ঘৰতে দেখিবলৈ পাইছিলো। সন্ধ্যা পাঁচমান বজাত আমি মানালি পালোহি আৰু সেই ৰাতিটো 'অটল বিহাৰী বাজপেয়ী মাউণ্টেনিয়াৰিং ইনষ্টিটিউট ত কটালো।<br> {{gap}}২২ নৱেম্বৰৰ দিনা পুৱা ব্ৰেকফাষ্ট গ্ৰহণ কৰাৰ পিছতেই সকলোকে দিনটো<br>মানালিত বজাৰ-সমাৰ কৰি কটাবৰ বাবে মুকলি কৰি দিলে। আমি ভাগে ভাগে গৈ<noinclude>{{rh| |৩১✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩১|}}</noinclude> 43jq4jt8bjakhw3cba0kzi7loe1i3a7 253113 253112 2026-06-11T12:32:46Z Sameer Kalita14 4455 253113 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sameer Kalita14" /></noinclude>শাম কাটিল আৰু আমি পুনৰ নিজা বিচনাত গৈ শুই পৰিলো ৷<br> {{gap}}২১ তাৰিখে পুৱা আঠমান বজাত ব্রেকফাষ্ট হ'ল। ব্রেকফাষ্ট কৰি থকা সময়ত আগৰাতি হৈ যোৱা ঘটনাটোক লৈ সৰৱ চৰ্চা আৰম্ভ হ'বলৈ ধৰিলে । যাদৱপুৰৰ ল'ৰাজনক পশ্চিম বঙ্গৰ মহিলা Contingent Leader গৰাকীয়ে খুব বেয়াকৈ গালি পাৰি থকা শুনিবলৈ পাইছিলো। কিন্তু এঘণ্টামানৰ পিছতেই ঘটনাই বেলেগ ৰূপহে ল'বলৈ ধৰিলে। ল'ৰাকেইজনে নিজকে বচাবৰ বাবে সকলোৰে আগত কৈ ফুৰিলে যে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ Contingent Leader কেইজনেহে মদ খাই হুলস্থুল কৰিছিল। পিছত হাৰিয়ানা, মধ্যপ্রদেশ, পশ্চিমবঙ্গ, দিল্লী আদি ৰাজ্যৰ Contingent Leader সকলৰ মুখত আমাৰ বিৰুদ্ধে বেয়াকৈ চৰ্চা হ'বলৈ ধৰিলে। উপায়হীন হৈ মই আটাইকেইজনকে মাতি ভিডিওটো দেখুৱালো ৷ পশ্চিম বংগ আৰু দিল্লীৰ Contingent Leader দুজনে ভিডিঅ'টো অলপ চায়েই মোৰ ওচৰৰ পৰা আঁতৰি গ'ল আৰু পিছত সেই বিষয়ে কাৰো মুখৰ পৰা চৰ্চা নোহোৱা হ'ল। সেইদিনা সিদ্ধান্ত লোৱা হ'ল যে ৰাতিপুৱা দহমান বজাত চুলাং ভেলীৰ পৰা মানালিলৈকে সকলোৱে খোজ কাঢ়ি যাব লাগে ৷ সকলোৰে বেগবোৰ গাড়ীৰে নি মানালিৰ 'অটল বিহাৰী বাজপেয়ী মাউণ্টেনিয়াৰিং ইনষ্টিটিউট'ত ৰখা হ'ল । আমাৰ লগত তিনিজন গাইড পঠিয়ালে আৰু প্ৰত্যেককে পানীৰ বটলৰ লগত মর্টন, মেংগ ফ্ৰুতিৰ একোটাকৈ পেকেট দি পঠালে। চুলাং ভেলীৰ পৰা মানালিলৈ খোজ কাঢ়ি আহোঁতে কেইবাখনো জনজাতীয় গাঁও পাৰ হৈ আহিব লগীয়া হৈছিল। মানুহবোৰ প্ৰধানকৈ পশুপালক আৰু আপেলৰ খেতি প্ৰায়বোৰ মানুহৰ ঘৰতে দেখিবলৈ পাইছিলো। সন্ধ্যা পাঁচমান বজাত আমি মানালি পালোহি আৰু সেই ৰাতিটো 'অটল বিহাৰী বাজপেয়ী মাউণ্টেনিয়াৰিং ইনষ্টিটিউট ত কটালো।<br> {{gap}}২২ নৱেম্বৰৰ দিনা পুৱা ব্ৰেকফাষ্ট গ্ৰহণ কৰাৰ পিছতেই সকলোকে দিনটো মানালিত বজাৰ-সমাৰ কৰি কটাবৰ বাবে মুকলি কৰি দিলে। আমি ভাগে ভাগে গৈ<noinclude>{{rh| |৩১✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩১|}}</noinclude> q8ti68pg1e71z8acpzzuv92abik899n 253114 253113 2026-06-11T12:33:37Z Sameer Kalita14 4455 253114 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sameer Kalita14" /></noinclude>শাম কাটিল আৰু আমি পুনৰ নিজা বিচনাত গৈ শুই পৰিলো ৷<br> {{gap}}২১ তাৰিখে পুৱা আঠমান বজাত ব্রেকফাষ্ট হ'ল। ব্রেকফাষ্ট কৰি থকা সময়ত আগৰাতি হৈ যোৱা ঘটনাটোক লৈ সৰৱ চৰ্চা আৰম্ভ হ'বলৈ ধৰিলে । যাদৱপুৰৰ ল'ৰাজনক পশ্চিম বঙ্গৰ মহিলা Contingent Leader গৰাকীয়ে খুব বেয়াকৈ গালি পাৰি থকা শুনিবলৈ পাইছিলো। কিন্তু এঘণ্টামানৰ পিছতেই ঘটনাই বেলেগ ৰূপহে ল'বলৈ ধৰিলে। ল'ৰাকেইজনে নিজকে বচাবৰ বাবে সকলোৰে আগত কৈ ফুৰিলে যে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ Contingent Leader কেইজনেহে মদ খাই হুলস্থুল কৰিছিল। পিছত হাৰিয়ানা, মধ্যপ্রদেশ, পশ্চিমবঙ্গ, দিল্লী আদি ৰাজ্যৰ Contingent Leader সকলৰ মুখত আমাৰ বিৰুদ্ধে বেয়াকৈ চৰ্চা হ'বলৈ ধৰিলে। উপায়হীন হৈ মই আটাইকেইজনকে মাতি ভিডিওটো দেখুৱালো ৷ পশ্চিম বংগ আৰু দিল্লীৰ Contingent Leader দুজনে ভিডিঅ'টো অলপ চায়েই মোৰ ওচৰৰ পৰা আঁতৰি গ'ল আৰু পিছত সেই বিষয়ে কাৰো মুখৰ পৰা চৰ্চা নোহোৱা হ'ল। সেইদিনা সিদ্ধান্ত লোৱা হ'ল যে ৰাতিপুৱা দহমান বজাত চুলাং ভেলীৰ পৰা মানালিলৈকে সকলোৱে খোজ কাঢ়ি যাব লাগে ৷ সকলোৰে বেগবোৰ গাড়ীৰে নি মানালিৰ 'অটল বিহাৰী বাজপেয়ী মাউণ্টেনিয়াৰিং ইনষ্টিটিউট'ত ৰখা হ'ল । আমাৰ লগত তিনিজন গাইড পঠিয়ালে আৰু প্ৰত্যেককে পানীৰ বটলৰ লগত মর্টন, মেংগ ফ্ৰুতিৰ একোটাকৈ পেকেট দি পঠালে। চুলাং ভেলীৰ পৰা মানালিলৈ খোজ কাঢ়ি আহোঁতে কেইবাখনো জনজাতীয় গাঁও পাৰ হৈ আহিব লগীয়া হৈছিল। মানুহবোৰ প্ৰধানকৈ পশুপালক আৰু আপেলৰ খেতি প্ৰায়বোৰ মানুহৰ ঘৰতে দেখিবলৈ পাইছিলো। সন্ধ্যা পাঁচমান বজাত আমি মানালি পালোহি আৰু সেই ৰাতিটো 'অটল বিহাৰী বাজপেয়ী মাউণ্টেনিয়াৰিং ইনষ্টিটিউট ত কটালো।<br> {{gap}}২২ নৱেম্বৰৰ দিনা পুৱা ব্ৰেকফাষ্ট গ্ৰহণ কৰাৰ পিছতেই সকলোকে দিনটোমানালিত বজাৰ-সমাৰ কৰি কটাবৰ বাবে মুকলি কৰি দিলে। আমি ভাগে ভাগে গৈ<noinclude>{{rh| |৩১✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩১|}}</noinclude> nscyj4ttiri0bfkxw9zw6wethrx0yk8 253119 253114 2026-06-11T12:55:19Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253119 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>শাম কাটিল আৰু আমি পুনৰ নিজা বিচনাত গৈ শুই পৰিলো। {{gap}}২১ তাৰিখে পুৱা আঠমান বজাত ব্ৰেকফাষ্ট হ’ল। ব্ৰেকফাষ্ট কৰি থকা সময়ত আগৰাতি হৈ যোৱা ঘটনাটোক লৈ সৰৱ চৰ্চা আৰম্ভ হ’বলৈ ধৰিলে। যাদৱপুৰৰ ল’ৰাজনক পশ্চিম বঙ্গৰ মহিলা Contingent Leader গৰাকীয়ে খুব বেয়াকৈ গালি পাৰি থকা শুনিবলৈ পাইছিলো। কিন্তু এঘণ্টামানৰ পিছতেই ঘটনাই বেলেগ ৰূপহে ল’বলৈ ধৰিলে। ল’ৰাকেইজনে নিজকে বচাবৰ বাবে সকলোৰে আগত কৈ ফুৰিলে যে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ Contingent Leader কেইজনেহে মদ খাই হুলস্থুল কৰিছিল। পিছত হাৰিয়ানা, মধ্যপ্ৰদেশ, পশ্চিমবঙ্গ, দিল্লী আদি ৰাজ্যৰ Contingent Leader সকলৰ মুখত আমাৰ বিৰুদ্ধে বেয়াকৈ চৰ্চা হ’বলৈ ধৰিলে। উপায়হীন হৈ মই আটাইকেইজনকে মাতি ভিডিওটো দেখুৱালো। পশ্চিম বংগ আৰু দিল্লীৰ Contingent Leader দুজনে ভিডিঅ’টো অলপ চায়েই মোৰ ওচৰৰ পৰা আঁতৰি গ’ল আৰু পিছত সেই বিষয়ে কাৰো মুখৰপৰা চৰ্চা নোহোৱা হ’ল। সেইদিনা সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল যে ৰাতিপুৱা দহমান বজাত চুলাং ভেলীৰ পৰা মানালিলৈকে সকলোৱে খোজ কাঢ়ি যাব লাগে। সকলোৰে বেগবোৰ গাড়ীৰে নি মানালিৰ ‘অটল বিহাৰী বাজপেয়ী মাউণ্টেনিয়াৰিং ইনষ্টিটিউট’ত ৰখা হ’ল। আমাৰ লগত তিনিজন গাইড পঠিয়ালে আৰু প্ৰত্যেককে পানীৰ বটলৰ লগত মৰ্টন, মেংগ ফ্ৰুতিৰ একোটাকৈ পেকেট দি পঠালে। চুলাং ভেলীৰ পৰা মানালিলৈ খোজ কাঢ়ি আহোঁতে কেইবাখনো জনজাতীয় গাঁও পাৰ হৈ আহিব লগীয়া হৈছিল। মানুহবোৰ প্ৰধানকৈ পশুপালক আৰু আপেলৰ খেতি প্ৰায়বোৰ মানুহৰ ঘৰতে দেখিবলৈ পাইছিলো। সন্ধ্যা পাঁচমান বজাত আমি মানালি পালোহি আৰু সেই ৰাতিটো ‘অটল বিহাৰী বাজপেয়ী মাউণ্টেনিয়াৰিং ইনষ্টিটিউট’ত কটালো। {{gap}}২২ নৱেম্বৰৰ দিনা পুৱা ব্ৰেকফাষ্ট গ্ৰহণ কৰাৰ পিছতেই সকলোকে দিনটোমানালিত বজাৰ-সমাৰ কৰি কটাবৰ বাবে মুকলি কৰি দিলে। আমি ভাগে ভাগে গৈ<noinclude>{{rh| |ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩১|}}</noinclude> sq5phgi2dj32gnlfcd5au324h4ua70g 104 92491 253115 2026-06-11T12:42:36Z Sameer Kalita14 4455 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253115 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sameer Kalita14" /></noinclude>দোকানত বস্তু কিনিবলৈ গ'লো। মই দুখনমান ছুৰী কটাৰী, বাঁহেৰে নিৰ্মিত বাঁহী (হাতেৰে ঘুৰালেই শব্দ হয়, বজাব নালাগে) আৰু গৰম কাপোৰ কিনিলো। দুপৰীয়া এক বজাত আমি থকা ইনষ্টিটিউটত ভাত খাবলৈ ঘুৰি আহিলো। ভাত খোৱাৰ পিছত ক'লে যে “আজি ৰাতিয়েই দিল্লীলৈ উভতি যাব লাগিব। গতিকে আপোনালোকক ৰাতি থাকিবৰ বাবে দিয়া শ্লিপিং বেগবোৰ যথাস্থানত ঘুৰাই দিব লাগিব।” আমি দৌৰা-দৌৰিকৈ গৈ এজন এজনকৈ শাৰী পাতি নিজৰ নিজৰ শ্লিপিং বেগবোৰ ঘুৰাই দি কাপোৰ-কানি, বয়-বস্তু ঠিক-ঠাক কৰি দিল্লীলৈ উভতিবলৈ বাছৰ বাবে অপেক্ষা কৰিলো। যথাসময়ত বাছ আহি পালেহি আৰু আমিও বাছত উঠি দিল্লীলৈ বুলি উভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো। মানালিৰ পৰা কুলু আহি পোৱাৰ পিছত মোৰ গাটো বৰকৈ বেয়া কৰিবলৈ ধৰিলে, দুবাৰমান বমিও হ'ল; মোৰ লগতে তামিলনাডুৰ ছোৱালী দুজনীৰো অৱস্থা অতি বেয়া দেখি গাড়ী ৰাখিবলৈ দি এখন হস্পিটেলত সোমালো। হস্পিটেলৰ ডাক্তৰে দৰৱ দুটামান খুৱাই দিয়াত কোনো সমস্যা নোহোৱাকৈয়ে ২৩ নৱেম্বৰৰ দিনা দিল্লী আহি পালোহি। সেই ৰাতি সকলোবোৰ দলকে মাতি চাৰ্টিফিকেটবোৰ মঞ্চত বিদায় দিলে।<br> {{gap}}২৪ নৱেম্বৰৰ দিনা কেম্প কৰ্তৃপক্ষৰ ফালৰপৰা জনাই দিলে যে সেইদিনা আৰু কোনো প্ৰগ্ৰেম নহয়; সকলোৱে বজাৰত গৈ বয়-বস্তু কিনিব পাৰিব। আমি সকলোৱে পালিকা বজাৰলৈ বুলি আগবাঢ়িলো। পালিকা বজাৰ, খান মাৰ্কেট আদি বিভিন্ন ঠাইত বয়-বস্তু কিনি সন্ধ্যা কেম্পলৈ উভতি আহোঁ। কেম্পৰ পৰা T.A. সংগ্ৰহ কৰি নতুন দিল্লীৰ ৰেল ষ্টেচনলৈ বুলি টেক্সি ধৰিলো। ইফালে আমাৰ উভতি যোৱা টিকেটবোৰ Seat কনফাৰমেশ্যন নাছিল। দুই-এটা RAC আছিল যদিও সেইদিনাখনো কনফাৰ্মড নহ'লে। সেইদিনা ৰাতি চাৰে এঘাৰ বজাৰ ‘সম্পৰ্ক ক্ৰান্তি’ পিছদিনা পুৱা দিনৰ দহমান বজাতহে ওলালহি। আমাৰ টিকেটবোৰ কনফাৰ্মড নাছিল বাবে মিলা-মিছা কৰি দুজন দুজনকৈ আহিবলগীয়া হ'ল। মেঘালয়ৰ Contingent Leader জনে আমাৰ অৱস্থাটো দেখা পাই ৩২ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ.<noinclude>{{rh| |৩২✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩২|}}</noinclude> ahkp1ep89eef8k4iwege8ujgr9l279i 253116 253115 2026-06-11T12:43:17Z Sameer Kalita14 4455 253116 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sameer Kalita14" /></noinclude>দোকানত বস্তু কিনিবলৈ গ'লো। মই দুখনমান ছুৰী কটাৰী, বাঁহেৰে নিৰ্মিত বাঁহী (হাতেৰে ঘুৰালেই শব্দ হয়, বজাব নালাগে) আৰু গৰম কাপোৰ কিনিলো। দুপৰীয়া এক বজাত আমি থকা ইনষ্টিটিউটত ভাত খাবলৈ ঘুৰি আহিলো। ভাত খোৱাৰ পিছত ক'লে যে “আজি ৰাতিয়েই দিল্লীলৈ উভতি যাব লাগিব। গতিকে আপোনালোকক ৰাতি থাকিবৰ বাবে দিয়া শ্লিপিং বেগবোৰ যথাস্থানত ঘুৰাই দিব লাগিব।” আমি দৌৰা-দৌৰিকৈ গৈ এজন এজনকৈ শাৰী পাতি নিজৰ নিজৰ শ্লিপিং বেগবোৰ ঘুৰাই দি কাপোৰ-কানি, বয়-বস্তু ঠিক-ঠাক কৰি দিল্লীলৈ উভতিবলৈ বাছৰ বাবে অপেক্ষা কৰিলো। যথাসময়ত বাছ আহি পালেহি আৰু আমিও বাছত উঠি দিল্লীলৈ বুলি উভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো। মানালিৰ পৰা কুলু আহি পোৱাৰ পিছত মোৰ গাটো বৰকৈ বেয়া কৰিবলৈ ধৰিলে, দুবাৰমান বমিও হ'ল; মোৰ লগতে তামিলনাডুৰ ছোৱালী দুজনীৰো অৱস্থা অতি বেয়া দেখি গাড়ী ৰাখিবলৈ দি এখন হস্পিটেলত সোমালো। হস্পিটেলৰ ডাক্তৰে দৰৱ দুটামান খুৱাই দিয়াত কোনো সমস্যা নোহোৱাকৈয়ে ২৩ নৱেম্বৰৰ দিনা দিল্লী আহি পালোহি। সেই ৰাতি সকলোবোৰ দলকে মাতি চাৰ্টিফিকেটবোৰ মঞ্চত বিদায় দিলে।<br> {{gap}}২৪ নৱেম্বৰৰ দিনা কেম্প কৰ্তৃপক্ষৰ ফালৰপৰা জনাই দিলে যে সেইদিনা আৰু কোনো প্ৰগ্ৰেম নহয়; সকলোৱে বজাৰত গৈ বয়-বস্তু কিনিব পাৰিব। আমি সকলোৱে পালিকা বজাৰলৈ বুলি আগবাঢ়িলো। পালিকা বজাৰ, খান মাৰ্কেট আদি বিভিন্ন ঠাইত বয়-বস্তু কিনি সন্ধ্যা কেম্পলৈ উভতি আহোঁ। কেম্পৰ পৰা T.A. সংগ্ৰহ কৰি নতুন দিল্লীৰ ৰেল ষ্টেচনলৈ বুলি টেক্সি ধৰিলো। ইফালে আমাৰ উভতি যোৱা টিকেটবোৰ Seat কনফাৰমেশ্যন নাছিল। দুই-এটা RAC আছিল যদিও সেইদিনাখনো কনফাৰ্মড নহ'লে। সেইদিনা ৰাতি চাৰে এঘাৰ বজাৰ ‘সম্পৰ্ক ক্ৰান্তি’ পিছদিনা পুৱা দিনৰ দহমান বজাতহে ওলালহি। আমাৰ টিকেটবোৰ কনফাৰ্মড নাছিল বাবে মিলা-মিছা কৰি দুজন দুজনকৈ আহিবলগীয়া হ'ল। মেঘালয়ৰ Contingent Leader জনে আমাৰ অৱস্থাটো দেখা পাই<noinclude>{{rh| |৩২✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩২|}}</noinclude> bbsgpl6pj5004mya9qvixiuwd5ip0l2 253117 253116 2026-06-11T12:43:50Z Sameer Kalita14 4455 253117 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sameer Kalita14" /></noinclude>দোকানত বস্তু কিনিবলৈ গ'লো। মই দুখনমান ছুৰী কটাৰী, বাঁহেৰে নিৰ্মিত বাঁহী (হাতেৰে ঘুৰালেই শব্দ হয়, বজাব নালাগে) আৰু গৰম কাপোৰ কিনিলো। দুপৰীয়া এক বজাত আমি থকা ইনষ্টিটিউটত ভাত খাবলৈ ঘুৰি আহিলো। ভাত খোৱাৰ পিছত ক'লে যে “আজি ৰাতিয়েই দিল্লীলৈ উভতি যাব লাগিব। গতিকে আপোনালোকক ৰাতি থাকিবৰ বাবে দিয়া শ্লিপিং বেগবোৰ যথাস্থানত ঘুৰাই দিব লাগিব।” আমি দৌৰা-দৌৰিকৈ গৈ এজন এজনকৈ শাৰী পাতি নিজৰ নিজৰ শ্লিপিং বেগবোৰ ঘুৰাই দি কাপোৰ-কানি, বয়-বস্তু ঠিক-ঠাক কৰি দিল্লীলৈ উভতিবলৈ বাছৰ বাবে অপেক্ষা কৰিলো। যথাসময়ত বাছ আহি পালেহি আৰু আমিও বাছত উঠি দিল্লীলৈ বুলি উভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো। মানালিৰ পৰা কুলু আহি পোৱাৰ পিছত মোৰ গাটো বৰকৈ বেয়া কৰিবলৈ ধৰিলে, দুবাৰমান বমিও হ'ল; মোৰ লগতে তামিলনাডুৰ ছোৱালী দুজনীৰো অৱস্থা অতি বেয়া দেখি গাড়ী ৰাখিবলৈ দি এখন হস্পিটেলত সোমালো। হস্পিটেলৰ ডাক্তৰে দৰৱ দুটামান খুৱাই দিয়াত কোনো সমস্যা নোহোৱাকৈয়ে ২৩ নৱেম্বৰৰ দিনা দিল্লী আহি পালোহি। সেই ৰাতি সকলোবোৰ দলকে মাতি চাৰ্টিফিকেটবোৰ মঞ্চত বিদায় দিলে।<br> {{gap}}২৪ নৱেম্বৰৰ দিনা কেম্প কৰ্তৃপক্ষৰ ফালৰপৰা জনাই দিলে যে সেইদিনা আৰু কোনো প্ৰগ্ৰেম নহয়; সকলোৱে বজাৰত গৈ বয়-বস্তু কিনিব পাৰিব। আমি সকলোৱে পালিকা বজাৰলৈ বুলি আগবাঢ়িলো। পালিকা বজাৰ, খান মাৰ্কেট আদি বিভিন্ন ঠাইত বয়-বস্তু কিনি সন্ধ্যা কেম্পলৈ উভতি আহোঁ। কেম্পৰ পৰা T.A. সংগ্ৰহ কৰি নতুন দিল্লীৰ ৰেল ষ্টেচনলৈ বুলি টেক্সি ধৰিলো। ইফালে আমাৰ উভতি যোৱা টিকেটবোৰ Seat কনফাৰমেশ্যন নাছিল। দুই-এটা RAC আছিল যদিও সেইদিনাখনো কনফাৰ্মড নহ'লে। সেইদিনা ৰাতি চাৰে এঘাৰ বজাৰ ‘সম্পৰ্ক ক্ৰান্তি’ পিছদিনা পুৱা দিনৰ দহমান বজাতহে ওলালহি। আমাৰ টিকেটবোৰ কনফাৰ্মড নাছিল বাবে মিলা-মিছা কৰি দুজন দুজনকৈ আহিবলগীয়া হ'ল। মেঘালয়ৰ Contingent Leader জনে আমাৰ অৱস্থাটো দেখা পাই<noinclude>{{rh| |৩২✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩২|}}</noinclude> ts67j14qa190ujbztybiezk4wqnhd5r 253118 253117 2026-06-11T12:46:33Z Sameer Kalita14 4455 253118 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sameer Kalita14" /></noinclude>দোকানত বস্তু কিনিবলৈ গ'লো। মই দুখনমান ছুৰী কটাৰী, বাঁহেৰে নিৰ্মিত বাঁহী (হাতেৰে ঘুৰালেই শব্দ হয়, বজাব নালাগে) আৰু গৰম কাপোৰ কিনিলো। দুপৰীয়া এক বজাত আমি থকা ইনষ্টিটিউটত ভাত খাবলৈ ঘুৰি আহিলো। ভাত খোৱাৰ পিছত ক'লে যে “আজি ৰাতিয়েই দিল্লীলৈ উভতি যাব লাগিব। গতিকে আপোনালোকক ৰাতি থাকিবৰ বাবে দিয়া শ্লিপিং বেগবোৰ যথাস্থানত ঘুৰাই দিব লাগিব।” আমি দৌৰা-দৌৰিকৈ গৈ এজন এজনকৈ শাৰী পাতি নিজৰ নিজৰ শ্লিপিং বেগবোৰ ঘুৰাই দি কাপোৰ-কানি, বয়-বস্তু ঠিক-ঠাক কৰি দিল্লীলৈ উভতিবলৈ বাছৰ বাবে অপেক্ষা কৰিলো। যথাসময়ত বাছ আহি পালেহি আৰু আমিও বাছত উঠি দিল্লীলৈ বুলি উভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো। মানালিৰ পৰা কুলু আহি পোৱাৰ পিছত মোৰ গাটো বৰকৈ বেয়া কৰিবলৈ ধৰিলে, দুবাৰমান বমিও হ'ল; মোৰ লগতে তামিলনাডুৰ ছোৱালী দুজনীৰো অৱস্থা অতি বেয়া দেখি গাড়ী ৰাখিবলৈ দি এখন হস্পিটেলত সোমালো। হস্পিটেলৰ ডাক্তৰে দৰৱ দুটামান খুৱাই দিয়াত কোনো সমস্যা নোহোৱাকৈয়ে ২৩ নৱেম্বৰৰ দিনা দিল্লী আহি পালোহি। সেই ৰাতি সকলোবোৰ দলকে মাতি চাৰ্টিফিকেটবোৰ মঞ্চত বিদায় দিলে।<br> {{gap}}২৪ নৱেম্বৰৰ দিনা কেম্প কৰ্তৃপক্ষৰ ফালৰপৰা জনাই দিলে যে সেইদিনা আৰু কোনো প্ৰগ্ৰেম নহয়; সকলোৱে বজাৰত গৈ বয়-বস্তু কিনিব পাৰিব। আমি সকলোৱে পালিকা বজাৰলৈ বুলি আগবাঢ়িলো। পালিকা বজাৰ, খান মাৰ্কেট আদি বিভিন্ন ঠাইত বয়-বস্তু কিনি সন্ধ্যা কেম্পলৈ উভতি আহোঁ। কেম্পৰ পৰা T.A. সংগ্ৰহ কৰি নতুন দিল্লীৰ ৰেল ষ্টেচনলৈ বুলি টেক্সি ধৰিলো। ইফালে আমাৰ উভতি যোৱা টিকেটবোৰ Seat কনফাৰমেশ্যন নাছিল। দুই-এটা RAC আছিল যদিও সেইদিনাখনো কনফাৰ্মড নহ'লে। সেইদিনা ৰাতি চাৰে এঘাৰ বজাৰ‘সম্পৰ্ক ক্ৰান্তি’ পিছদিনা পুৱা দিনৰ দহমান বজাতহে ওলালহি। আমাৰ টিকেটবোৰ কনফাৰ্মড নাছিল বাবে মিলা-মিছা কৰি দুজন দুজনকৈ আহিবলগীয়া হ'ল। মেঘালয়ৰ Contingent Leader জনে আমাৰ অৱস্থাটো দেখা পাই<noinclude>{{rh| |৩২✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩২|}}</noinclude> ttycd6ehv01848a7r4n4t1xadaa1pyc 0 92492 253139 2026-06-11T17:03:10Z BabulB 104 "{{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ষোল|ষোল]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ওঠৰ|ওঠৰ]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253139 wikitext text/x-wiki {{header | title = সেউজী পাতৰ কাহিনী | author = ৰাস্না বৰুৱা | year = ১৯৫৯ | translator = | section = | previous = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ষোল|ষোল]] | next = [[সেউজী পাতৰ কাহিনী/ওঠৰ|ওঠৰ]] | notes = | categories = }} <pages index="সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf" from=281 to=322 fromsection="B" tosection="A" /> hb7h5fiekqqhds55sb6a8lcop8co04s 104 92493 253154 2026-06-12T10:29:56Z Sameer Kalita14 4455 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 253154 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sameer Kalita14" /></noinclude>তেওঁলোকৰ মাজলৈ মাতিলে। মেঘালয় দলটিৰ দুজনী ছোৱালীক মিলা-মিছাৰ মাজেদি যাবলৈ দি তেওঁ মোক এটা ছিট সুকীয়াকৈ দিলে । গুৱাহাটী আহি পোৱাৰ পিছত ঢকুৱাখনাৰ দলটিক বিদায় দি আমি যোৰহাটৰ দলটিয়ে এখন উইংগাৰ ভাড়া কৰি যোৰহাট পালোহি ।<noinclude>{{rh| |৩৩✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩৩|}}</noinclude> pgq90dwd70uc399fh54xb21w0bwmk50 253155 253154 2026-06-12T10:32:14Z Sameer Kalita14 4455 253155 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sameer Kalita14" /></noinclude>তেওঁলোকৰ মাজলৈ মাতিলে। মেঘালয় দলটিৰ দুজনী ছোৱালীক মিলা-মিছাৰ মাজেদি যাবলৈ দি তেওঁ মোক এটা ছিট সুকীয়াকৈ দিলে । গুৱাহাটী আহি পোৱাৰ পিছত ঢকুৱাখনাৰ দলটিক বিদায় দি আমি যোৰহাটৰ দলটিয়ে এখন উইংগাৰ ভাড়া কৰি যোৰহাট পালোহি । <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br><noinclude>{{rh| |৩৩✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩৩|}}</noinclude> d4p18asa4jmz3uoj2wwiwo8px9k60sz