ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.7 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 25250 253870 240504 2026-06-18T17:19:11Z JyotiPN 1603 [[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/240504|240504]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 253870 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||( ৪০ )|}}</noinclude>{{Block center|<poem> জানু পাৰি দুয়ো কৰযোৰ কৰি হাতে। আমি এক অদভূত দেখিলো সাক্ষাতে॥ তোমাৰ আগত আমি কহো সেহি মত। শুনা যেন কথা ভৈলা তোমাৰ পাছত॥ হালবাই আছো আমি আনন্দিত মতি। সিৰলত কিবা এক উঠিলা সম্প্ৰতি॥ সুবৰ্ণ সফুৰা দেখি সূৰ্য্য সম কান্তি। যজ্ঞস্থলী যুৰি প্ৰকাশয় তাৰ জ্যোতি॥ দেখি তাক খেদি সবে ধৰিবাক যাই। কাকো লাগ নিদি সিটো দূৰক পলাই॥ খেদি খেদি আমি তাক ধৰিতে নপাইলো। সিকাৰণে আসি আমি তোমাত জনাইলো॥ শুনি ৰাজা তেখনে গৃহৰ ভৈলা বাজ। ক্ষণেকে পাইলে গই যজ্ঞস্থলী মাজ॥ আনন্দিতে মহাৰাজা সন্নিত চাপিলা। নৃপতিক দেখি সিটো দূৰক নগৈলা॥ ৰাজাক দেখি টেমা ৰৈলা সীৰে পৰি। দুই হাতে সফুৰাক তুলিলন্ত ধৰি॥ সফুৰা মেলিয়া দেখে আছে কন্যা এক। কন্যা পাই নৃপতিৰ আনন্দ অনেক॥ বাদ্যে ভণ্ডে দণ্ডে ছত্ৰে পৰম সাদৰে। কন্যাক লৈলা ৰাজা আপোনাৰ ঘৰে॥ </poem>}}<noinclude></noinclude> acu6hqllh6uxsjfh99l9ihx60mrk6mn 253871 253870 2026-06-18T17:20:53Z JyotiPN 1603 /* সমস্যা থকা */ 253871 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="JyotiPN" />{{rh||( ৪০ )|}}</noinclude>{{Block center|<poem> জানু পাৰি দুয়ো কৰযোৰ কৰি হাতে। আমি এক অদভূত দেখিলো সাক্ষাতে॥ তোমাৰ আগত আমি কহো সেহি মত। শুনা যেন কথা ভৈলা তোমাৰ পাছত॥ হালবাই আছো আমি আনন্দিত মতি। সিৰলত কিবা এক উঠিলা সম্প্ৰতি॥ সুবৰ্ণ সফুৰা দেখি সূৰ্য্য সম কান্তি। যজ্ঞস্থলী যুৰি প্ৰকাশয় তাৰ জ্যোতি॥ দেখি তাক খেদি সবে ধৰিবাক যাই। কাকো লাগ নিদি সিটো দূৰক পলাই॥ খেদি খেদি আমি তাক ধৰিতে নপাইলো। সিকাৰণে আসি আমি তোমাত জনাইলো॥ শুনি ৰাজা তেখনে গৃহৰ ভৈলা বাজ। ক্ষণেকে পাইলে গই যজ্ঞস্থলী মাজ॥ আনন্দিতে মহাৰাজা সন্নিত চাপিলা। নৃপতিক দেখি সিটো দূৰক নগৈলা॥ ৰাজাক দেখি টেমা ৰৈলা সীৰে পৰি। দুই হাতে সফুৰাক তুলিলন্ত ধৰি॥ সফুৰা মেলিয়া দেখে আছে কন্যা এক। কন্যা পাই নৃপতিৰ আনন্দ অনেক॥ বাদ্যে ভণ্ডে দণ্ডে ছত্ৰে পৰম সাদৰে। কন্যাক লৈলা ৰাজা আপোনাৰ ঘৰে॥ </poem>}}<noinclude></noinclude> agz07w7tv9obbvcspt704nhn6brkfjz 106 82025 253837 230789 2026-06-18T14:23:06Z BabulB 104 253837 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=ৰমণী গাভৰু |Language=as |Volume= |Edition=১ ম |Author=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=প্ৰাগজ্যোতিষ গ্ৰন্থশালা |Address=গুৱাহাটী |Year=1951 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=V |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰকাশন" 4="মুদ্ৰণ" 5to9="ভূমিকা" 10="roman" 11="উছৰ্গা" 12="-" 13to15="সূচীপত্ৰ" 16to19="পাতনি" 20="1" /> |Volumes= |Remarks={{পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১৩}} {{পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১৪}} |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{WSPRC2025}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} kqih2xmopx5kj2wrkoj0f4pdjyhlfns 253838 253837 2026-06-18T14:24:13Z BabulB 104 253838 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=ৰমণী গাভৰু |Language=as |Volume= |Edition=১ ম |Author=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=প্ৰাগজ্যোতিষ গ্ৰন্থশালা |Address=গুৱাহাটী |Year=1951 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=V |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰকাশন" 4="মুদ্ৰণ" 5to9="ভূমিকা" 10="roman" 11="উছৰ্গা" 12="-" 13to15="সূচীপত্ৰ" 16to19="পাতনি" 20="1" /> |Volumes= |Remarks={{scrollpane|height=500px| {{পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১৩}} {{পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১৪}} }} |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{WSPRC2025}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 8jkjuxrwl2v3ghvy54ioicbc6czdhy4 104 82026 253858 229734 2026-06-18T16:25:43Z JyotiPN 1603 253858 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''ৰমণী গাভৰু'''}} {{Dhr|7em}} {{Xxx-larger|শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা}} {{Dhr|8em}} {{x-larger|প্ৰাগ্‌জ্যোতিষ গ্ৰন্থশালা}} </poem>}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> qtmzsp96o6wakq7bihb24l5n3tijkw0 253859 253858 2026-06-18T16:26:32Z JyotiPN 1603 253859 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''ৰমণী গাভৰু'''}} {{Dhr|7em}} {{Xx-larger|শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা}} {{Dhr|8em}} {{larger|'''প্ৰাগ্‌জ্যোতিষ গ্ৰন্থশালা'''}} </poem>}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> gdr5t6zchzbfe50hhl1ezyvht8sjfrm 104 82819 253844 225817 2026-06-18T15:35:32Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 253844 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem> {{Xxxx-larger|'''ৰমণী গাভৰু'''}} {{Dhr|2em}} অসমৰ স্বৰ্গদেৱ জয়ধ্বজসিংহ মহাৰাজৰ কন্যা, আৰু মোগল সম্ৰাট্ আওৰংজেব বাদশ্যাহৰ পুত্ৰ চুলতান আজমতাৰাৰ বেগম ৰমণী গাভৰুৰ জীৱন-বৃত্তান্ত। {{Dhr|3em}} {{larger|ৰচোঁতা}} {{Xx-larger|শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা}} {{Dhr|6em}} {{x-larger|প্ৰাগজ্যোতিষ গ্ৰন্থশালা,}} গুৱাহাটী। ১৯৫১</poem>}} {{Right|বেচ খনে দেৰটকা}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> reqjwgwzxjl1wpysunf2m9u1iecx93k 253845 253844 2026-06-18T15:35:59Z JyotiPN 1603 253845 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem> {{Xxxx-larger|'''ৰমণী গাভৰু'''}} {{Dhr|1em}} অসমৰ স্বৰ্গদেৱ জয়ধ্বজসিংহ মহাৰাজৰ কন্যা, আৰু মোগল সম্ৰাট্ আওৰংজেব বাদশ্যাহৰ পুত্ৰ চুলতান আজমতাৰাৰ বেগম ৰমণী গাভৰুৰ জীৱন-বৃত্তান্ত। {{Dhr|3em}} {{larger|ৰচোঁতা}} {{Xx-larger|শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা}} {{Dhr|6em}} {{x-larger|প্ৰাগজ্যোতিষ গ্ৰন্থশালা,}} গুৱাহাটী। ১৯৫১</poem>}} {{Right|বেচ খনে দেৰটকা}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> fer7juy289s7xdy0uwckmsbdw8x5c1v 253846 253845 2026-06-18T15:36:39Z JyotiPN 1603 253846 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem> {{Xxxx-larger|'''ৰমণী গাভৰু'''}} {{Dhr|1em}} অসমৰ স্বৰ্গদেৱ জয়ধ্বজসিংহ মহাৰাজৰ কন্যা, আৰু মোগল সম্ৰাট্ আওৰংজেব বাদশ্যাহৰ পুত্ৰ চুলতান আজমতাৰাৰ বেগম ৰমণী গাভৰুৰ জীৱন-বৃত্তান্ত। {{Dhr|3em}} {{larger|ৰচোঁতা}} {{Xx-larger|শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা}} {{Dhr|6em}} {{x-larger|প্ৰাগজ্যোতিষ গ্ৰন্থশালা,}} গুৱাহাটী। ১৯৫১</poem>}} {{Right|বেচ খনে দেৰটকা।}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> 80wjjob4u5j47bx6lg3c3qd9qennnep 104 82820 253847 237229 2026-06-18T15:41:31Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 253847 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{hanging indent|'''Ramani Gabharu.''' Life-sketch of Princess Ramani Gabharu, daughter of King Jayadhwaj Singha of Assam, and consort of Padshahzada Sultan Azamtara, son of Emperor Aurangzeb. Compiled mainly from old Assamese Buranjis or chronicles and other contemporary sources, By Dr. S. K Bhuyan, M. A., B.L. (Cal), Ph.D. (Lond.), Provincial Director of Historical and Antiquarian Studies in Assam, and lately Director of Public Instruction, Assam.}} {{Dhr|1.5em}} {{center|<poem>{{larger|''Published by'' Shri Bijaya Kumar Bhuyan, Pragjyotish Granthasala, Company Bagan Road, Uzanbazar, Gauhati, Assam.}} ''{{larger|First Edition, July 1951.}}'' ''{{larger|All Rights Reserved by the Author.}}'' {{larger|''Printed by'' Shri Bibhuti Bhushan Pal, at Dutt Printing Works, 24, Bagmari Road, Calcutta.}} </poem>}} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> huqak3d2v856s2kppa79cmh6zhjt8o6 104 82821 253848 225831 2026-06-18T15:45:46Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253848 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|নিবেদন}}}} {{gap}}অসমৰ জীয়ৰী মোগলৰ কুঁৱৰী ৰমণী গাভৰুৰ বিষয়ে সাম্প্ৰতিকে গোটাব পৰা সকলোখিনি কথা একেলগ কৰি এই জীৱন-চৰিতখনি যুগুত কৰা হল। অসমীয়া ৰাইজে গাভৰুৰ নামহে শুনিছে, তেওঁৰ সম্পৰ্কে সাৱশেষ কথা অতি তাকৰ মানুহে জানে। আশা কৰো এই অভাৱ কিছুপৰিমাণে হলেও বৰ্ত্তমান পুথিয়ে পূৰাব পাৰিব। {{gap}}সেই কালত অসম আৰু মোগলৰ মাজত হোৱা বিৰোধ-সংগ্ৰামৰ কথা অলপ নাজানিলে গাভৰুৰ জীৱন-বৃত্তান্ত অনুসৰণ কৰাটো টান, গতিকে সেই সংঘৰ্ষৰ বিষয়েও পুথিত কিছু আভাস দিয়া হৈছে। পঢ়ুৱৈসকলে সমসাময়িকতাৰ সৌৰভত তৃপ্তি পাব বুলি, পুৰণা কাহিনী বৰ্ণনা কৰোঁতে মাজে-মাজে বুৰঞ্জীৰ বচন এফাকি-দুফাকি উদ্ধৃত কৰি দিয়া হৈছে। {{gap}}বৰ্ত্তমান গ্ৰন্থৰ সঁজুলি ঘাইকৈ পোৱা হৈছে পুৰণি সাঁচিপতীয়া অসমীয়া বুৰঞ্জীত; আৰু পাদশ্যাহজাদা চুলতান আজমতাৰাৰ কাহিনীবোৰ গোটোৱা হৈছে কৰ্ণেল চাৰ্ল্‌চ্‌, ষ্টূয়াৰ্ট্‌, উইলিয়ম আৰভিন, হেন্‌ৰি ব্লক্‌মেন, আৰু শ্ৰীযুত যদুনাথ সৰকাৰ মহোদয় আদিৰ দ্বাৰা সঙ্কলিত সম্ৰাট্ আওৰংজেব আৰু শ্যাহ-আলম বাহাদুৰশ্যাহৰ ৰাজত্বৰ বিৱৰণীৰ পৰা। ইংৰাজীলৈ অনূদিত হোৱা ফাৰ্ছী ভাষাত লিখা বুৰঞ্জী আৰু ইউৰোপীয় ভ্ৰমণকাৰীসকলৰ বিৱৰণৰ পৰাও কিছু কথা লোৱা<noinclude></noinclude> ktc7eczjp3a88oeoicm80v1szlfk258 104 82822 253849 225856 2026-06-18T15:51:16Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 253849 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|(৷৹)}}</noinclude>হৈছে। সহায় লোৱা গ্ৰন্থৰ তালিকা এখনি ওপৰঞ্চি যুৰি দিয়া হল। {{gap}}আজমতাৰাৰ লগত বিয়া হবৰে দিন ধৰি স্বামীৰ কৰ্ম্মময় জীৱনৰ ঘটনাৱলীয়েই হল বেগম ৰমণী গাভৰুৰ জীৱন-কাহিনী। ফাৰ্ছী ভাষাত লিখা ত্বাৰিখী বা বুৰঞ্জীবোৰত আজমতাৰাৰ কথা সিচৰতি হৈ পৰি আছে। সম্ৰাট্‌ আওৰংজেবৰে সৈতে আদান-প্ৰদান কৰা চিঠি-পত্ৰ; বিজাপুৰ, গোলকুন্দা, গুজৰাট, ৰাজপুতানা, মুলতান, বিহাৰ আৰু চুবে-বাঙ্গলাৰ সমসাময়িক বুৰঞ্জী আক কাকত-পত্ৰ; আৰু ইউৰোপীয় ভ্ৰমণকাৰীসকলৰ বিৱৰণীৰ পৰাও পাদশ্যাহজাদা আজমতাৰাৰ বিষয়ে নানান কথা জানিব পাৰি। সেইবোৰ বিচাৰি-খোচাৰি অধ্যয়ন কৰি চালি-জাৰি চাই আজমতাৰাৰ বিষয়ে কোনোবাই এখনি গ্ৰন্থ লিখিলে তাৰ পৰা মোগল যুগৰ ভাৰত-বুৰঞ্জী অধ্যয়নত বিশেষ সহায় হব। তেতিয়াহে পাদশ্যাহজাদাৰ ভাৰ্য্যা ৰমণী গাভৰুৰ সম্পৰ্কে সকলো কথা ওলাই পৰিব। আজমতাৰা আৰু ৰমণী গাভৰুৰ সাঙ্গোপাঙ্গ বৃত্তান্ত উদ্‌ঘাটন কৰাত বৰ্ত্তমান পুথিয়ে কিছুপৰিমাণে সহায় কৰিলেও আমি কৃতাৰ্থ মানিম। {{gap}}আনন্দৰ কথা যে ভাৰতীয় পণ্ডিতসকলে আজি-কালি অসমীয়া বুবঞ্জী-সাহিত্যৰ মূল্য উপলব্ধি কৰিবলৈ ধৰিছে; বিশেষকৈ, তেওঁলোকে বুজিব পাৰিছে যে অসমীয়া বুৰঞ্জীতো ভাৰতৰ ইতিহাস সংকলনৰ আহিলা-পাতি যথেষ্ট পোৱা যায়। ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত আৰু শীযুত যদুনাথ সৰকাৰ মহোদয়ৰ দ্বাৰা সম্পাদিত দ্বিতীয় খণ্ড “হিষ্টৰী অব্‌ বেঙ্গলৰ”<noinclude></noinclude> t3cghcyvce112rhqti74l28eb1imry2 104 82823 253850 225858 2026-06-18T15:56:02Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253850 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|৷৴৹}}</noinclude>অন্তৰ্গত চুলতান আজমতাৰাৰ বঙ্গ-চুবেদাৰিৰ অধিকাংশ কথা বৰ্ত্তমান লিখকৰ “এনেল্চ্‌ অব্ ডি দিল্লী বাদশ্যাহেইট্‌” বা অসমীয়া পাদশ্যাহ-বুৰঞ্জীৰ ইংৰাজী অনুবাদৰ পৰা লোৱা হৈছে। অসমীয়া “ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জীত” থকা নাটক আৰু উপস্যাসৰ সুপ্ৰচুৰ উপাদানৰ বিষয়ে বঙ্গালী পাঠক-মণ্ডলীৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি স্বৰ্গীয় ডাক্তাৰ নলিনীকান্ত ভট্টশালীদেৱে ১৯৪৬ খৃষ্টাব্দৰ পূজাসংখ্যা “আনন্দবাজাৰ পত্ৰিকাত” এটি দীঘলীয়া প্ৰৱন্ধ লিখে। ইতিহাসবিদ্‌ পণ্ডিত ডাক্তাৰ তাৰাচান্দে ১৯৫০ চনৰ জুলাই মাহত গুৱাহাটীলৈ আহোঁতে অসমবুৰঞ্জী সম্পৰ্কীয় পুথি-পাজি চাই মন্তব্য কৰিছিল, বোলে,—“এইবোৰ গ্ৰন্থ ভালকৈ সম্পাদন কৰি উলিওৱা উচিত, কাৰণ তাৰ পৰা অকল অসমৰ ইতিহাসেই নহয়, সমগ্ৰ ভাৰতৰ ইতিহাসতো পোহৰ পৰিব। ফাৰ্ছী ভাষাত লিখা আমাৰ মধ্য-যুগৰ বুৰঞ্জী অনেক পোৱা যায়, কিন্তু ভাৰতীয় ভাষাত তেনে বুৰঞ্জী অতি কমহে আছে। নিজদেশত উপজাত সজুলিৰ ভঁৰাল এটি ইয়াত পৰি আছে, তাক পণ্ডিতসকলৰ দৃষ্টিলৈ অনাটো আৱশ্যক”। আজি কেবাবছৰো ধৰি ভাৰত আৰু ইউৰোপৰ নানান ঐতিহাসিক আলোচনীতো অসমীয়া বুৰঞ্জী-সমূহৰ আদৰণী-মন্তব্য প্ৰকাশিত হৈছে। অসমীয়া বুৰঞ্জী পুথিবোৰ পোহৰলৈ ওলালে, অসমৰ উপৰিও সৰ্ব্ব-ভাৰতৰ ঐতিহ্য উদ্‌ঘাটনত যে সহায় হব তাক বৰ্ত্তমানে কোৱাৰ সকাম নাই। {{gap}}{{gap}}স্বাধীনতা লাভৰ লগে-লগে নাটক ৰচনা ক্ষেত্ৰত অসমীয়াৰ জাতীয় চেতনা জাগ্ৰত হোৱা দেখা গৈছে। সেই অনুপ্ৰেৰণাত<noinclude></noinclude> eg2ta17i4y9uh095c09sqibtiadhy29 104 82824 253851 225876 2026-06-18T16:00:12Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253851 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|৷৵৹}}</noinclude>নাট্যকাৰসকলে নিজদেশৰ অতীত উপাখ্যান-কাহিনী বিচাৰি ফুৰিছে। কোনো নাট্যকাৰে ৰমণী গাভৰুক কেন্দ্ৰ কৰি, নতুন যুগৰ চিন্তাধাৰাৰ লগত খাপ-খোৱাকৈ, অথচ চিৰন্তন সত্যৰ প্ৰতিবিম্ব থকাকৈ মৌলিক নাটক লিখিবলৈ আগবাঢ়িলে বৰ্ত্তমান পুথিত থকা সন্বলৰ পবা তেওঁ সহায় পাব বুলি আশা কৰিলোঁ। নবাব মীৰজুমলাৰ অসম আক্ৰমণৰ দিনৰে পৰা মহাৰাজ গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱ সিংহাসনত বহালৈকে এই উনৈছ বছৰৰ বুৰঞ্জী বৰ্ত্তমান লিখকৰ “আতন বুঢ়াগোহাই এণ্ড্‌ হিজ্ টাইম্চ্”, অৰ্থাৎ আতন বুঢ়াগোহাঁই আৰু তেওঁৰ যুগৰ কাহিনী, নামক ইংৰাজী গ্ৰন্থত বিস্তৃতভাৱে বৰ্ণোৱা হৈছে। সেই পুথি প্ৰকাশিত হলে তাৰ পৰাও নাটক-উপস্থাপনৰ সম্বল যথেষ্ট পোৱা যাব। {{gap}}ৰমণী গাভৰুৱে মোমায়েক লালুক বৰফুকনলৈ দিয়া মূল ফাৰ্ছী চিঠিৰ শুদ্ধ পাঠ আৰু তাৰ নতুন ভাঙ্গনি অতি আগ্ৰহ আৰু যত্নেৰে যুগুত কৰি দিয়াৰ বাবে, গুৱাহাটী কটন কলেজৰ আৰ্ব্বী আৰু ফাৰ্ছী সাহিত্যৰ অধ্যাপক স্নেহাস্পদ মৌলভী আবুল ফজল ছৈয়দ আহমদদেৱলৈ এইখিনিতে কৃতজ্ঞতা জনালো। {{gap}}অপ্ৰকাশিত অৱস্থাত “ৰমণী গাভৰু” পঢ়ি শ্ৰীযুত বেণুধৰ শৰ্ম্মাদেৱে বিশেষ আনন্দ প্ৰকাশ কৰে। পুথিৰ আগকথ দু-আষাৰেক লিখিবলৈ অনুৰোধ কৰাত শৰ্ম্মাদেৱে অতি ৰঙ্গেৰে সেই অনুৰোধ ৰক্ষা কৰে, সেইবাবে তেওঁৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ হৈ থাকিলোঁ। অসমৰ অতীতৰ বিষয়ে নকৈ ওলোৱা<noinclude></noinclude> 4uwvuua2zv8pzhks9h7jbuplvgffosx 104 82825 253852 225841 2026-06-18T16:01:57Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253852 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|৷৶৹}}</noinclude>তথ্যৰ সম্ভেদত শৰ্ম্মাদেৱে যিদৰে সোৱাদ পায়, আৰু যি অধ্যবসায়েৰে সেই তথ্যৰ পম খেদাত আত্মনিয়োগ কৰে, তেনে সোৱাদ পোৱা আৰু অধ্যৱসায় থকা সমসাময়িক অসমীয়া অতি বিৰল। সাংসাৰিক নানান জঞ্জাল-আঁহুকালৰ মাজতো শৰ্ম্মাদেৱে যিদৰে অবিচলিত আৰু একনিষ্ঠভাৱে বুৰঞ্জী-অনুশীলন ব্ৰত পালন কৰিছে তালৈ চাই তেওঁ অসমীয়াৰ চিৰ-আদৰৰ পাত্ৰ। নকলেও হব, শৰ্ম্মাদেৱৰ বহুমূলীয়া আগকথাখিনিয়ে ৰমণী গাভকৰ স্মৃতিৰ সৌন্দৰ্য্য অনেকগুণে বৃদ্ধি কৰিছে। {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |<center>গুৱাহাটী, অসম।<br>১৫ এপ্ৰিল ১৯৫১ খৃঃ।</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} |<center>'''শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা।'''</center>{{gap|1em}} |}<noinclude></noinclude> s5r5elody858hyl7pabtodfinfdlnda 104 82826 253853 248071 2026-06-18T16:07:45Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 253853 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|IPHIGENIA}}}} {{hanging indent|''Agamemnon to Clytemnestra:'' “Herein I crave thy pardon, daughter of Leda, if I showed excessive grief at the thought of resigning my daughter to Achilles; for though we are sending her to taste of bliss, still it wrings a parent’s heart, when he, the father who has toiled so hard for them, commits his children to the homes of strangers.”}} {{center|★{{gap}}{{gap}}★{{gap}}{{gap}}★}} {{hanging indent|''Iphigenia to Clytemnestra:'' “My fame for setting Hellas free will be a happy one. Besides, I have no right to cling too fondly to my life; for thou didst not bear me for myself alone, but as a public blessing to all Hellas.”}} {{center|★{{gap}}{{gap}}★{{gap}}{{gap}}★}} {{hanging indent|{{gap}}—Euripides, ''I phigenia at Aulis''. translated by E. P. Coleridge, George Bell and Sons, London.}}<noinclude></noinclude> eroiwc0me97w7buiajrl6xp7zfbkbaw 104 82827 253854 225884 2026-06-18T16:14:51Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253854 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem>মোৰ মাজিও পুত্ৰ {{larger|'''শ্ৰীমান্‌ ভৱানীকুমাৰ ভূঞা বাপা'''}} আৰু মোৰ বোৱাৰী কল্যাণীয়া {{larger|'''শ্ৰীমতী দেৱবালা আইদেওৰ'''}} হাতত দেউতাকৰ স্নেহৰ উপহাৰ।</poem>}} {{Dhr|8em}} {| {{ts|wa|mc}} | width=40% |<center>গুৱাহাটী,<br>১ বহাগ, ১৮৭৩ শক।</center> | width=1% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} |<center>{{larger|'''শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা।'''}}</center>{{gap|1em}} |} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> ms608jtec7zyn4xfbk6knfigbgc8mks 104 82829 253855 253799 2026-06-18T16:17:38Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253855 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|সূচীপত্ৰ}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="70%" | | width="10%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- | [[ৰমণী গাভৰু/গ্ৰন্থকাৰৰ নিবেদন|গ্ৰন্থকাৰৰ নিবেদন]] || || | style="text-align:right" | |- | [[ৰমণী গাভৰু/আগকথা|আগকথা]], লিখক শ্ৰীযুত বেণুধৰ শৰ্ম্মা || || | style="text-align:right" | |} {{center|{{X-larger|ৰমণী গাভৰু}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="70%" | | width="10%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- | || || | style="text-align:right" |পিঠি |- | [[ৰমণী গাভৰু/পিতৃ জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱ|পিতৃ জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱ]] || … || … | style="text-align:right" |১ |- | [[ৰমণী গাভৰু/মীৰজুমলাৰ হাতত ৰমণী গাভৰু সমৰ্পণ|মীৰজুমলাৰ হাতত ৰমণী গাভৰু সমৰ্পণ]] || … || … | style="text-align:right" |৯ |- | [[ৰমণী গাভৰু/শৰাইঘাটৰ যুদ্ধ|শৰাইঘাটৰ যুদ্ধ]] || … || … | style="text-align:right" |১৫ |- | [[ৰমণী গাভৰু/আজমতাৰাৰ অন্দৰমহলত ৰমণী গাভৰু|আজমতাৰাৰ অন্দৰমহলত ৰমণী গাভৰু]] || … || … | style="text-align:right" |১৭ |- | [[ৰমণী গাভৰু/আজমতাৰাৰ গুৱাহাটী লোৱা সংকল্প|আজমতাৰাৰ গুৱাহাটী লোৱা সংকল্প]] || … || … | style="text-align:right" |১৯ |- | [[ৰমণী গাভৰু/লালুক বৰফুকনৰ গুৱাহাটী এৰা প্ৰস্তাৱ|লালুক বৰফুকনৰ গুৱাহাটী এৰা প্ৰস্তাৱ]] || … || … | style="text-align:right" |২৫ |- | [[ৰমণী গাভৰু/চুবেদাৰৰ বন্দীশালত অসমৰ কটকী|চুবেদাৰৰ বন্দীশালত অসমৰ কটকী]] || … || … | style="text-align:right" |৩০ |- | [[ৰমণী গাভৰু/লালুক বৰফুকনলৈ আজমতাৰাৰ চিঠি|লালুক বৰফুকনলৈ আজমতাৰাৰ চিঠি]] || … || … | style="text-align:right" |৩২ |- | [[ৰমণী গাভৰু/মোমায়েক লালুকলৈ ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি|মোমায়েক লালুকলৈ ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি]]|| … || … | style="text-align:right" |৩৪ |- | [[ৰমণী গাভৰু/বিনাযুদ্ধে লালুকৰ গুৱাহাটী ত্যাগ|বিনাযুদ্ধে লালুকৰ গুৱাহাটী ত্যাগ]] || … || … | style="text-align:right" |৪৪ |- | [[ৰমণী গাভৰু/আজমতাৰাৰ ঠাইলৈ স্বৰ্গদেৱৰ উপহাৰ|আজমতাৰাৰ ঠাইলৈ স্বৰ্গদেৱৰ উপহাৰ]] || … || … | style="text-align:right" |৫০ |- | [[ৰমণী গাভৰু/ঢাকাত আজমতাৰাৰ চুবেদাৰিৰ কাহিনী|ঢাকাত আজমতাৰাৰ চুবেদাৰিৰ কাহিনী]] || … || … | style="text-align:right" |৫৬ |- | [[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ মাক পাহী কুঁৱৰী|ৰমণী গাভৰুৰ মাক পাহী কুঁৱৰী]] || … || … | style="text-align:right" |৫৯ |- | [[ৰমণী গাভৰু/আজমতাৰাৰ সম্ৰাট্পদ ঘোষণা আৰু মৃত্যু|আজমতাৰাৰ সম্ৰাট্পদ ঘোষণা আৰু মৃত্যু]] || … || … | style="text-align:right" |৬১ |- | [[ৰমণী গাভৰু/সামৰণি|সামৰণি]] || … || … | style="text-align:right" |৬২ |}<noinclude></noinclude> p529l0dbda9aejx1gx2fp1tiy943g8x 104 82830 253856 232109 2026-06-18T16:18:31Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253856 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|(৸৹)}}</noinclude>{{center|{{X-larger|ওপৰঞ্চি}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="10%" | | width="60%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- |১। || [[ৰমণী গাভৰু/ঘিলাঝাৰি-ঘাটৰ সন্ধিৰ কাকত|ঘিলাঝাৰি-ঘাটৰ সন্ধিৰ কাকত]] || … || … | style="text-align:right" |৬৮ |- |২। || [[ৰমণী গাভৰু/বাদুলিলৈ লালুকৰ চিঠি|বাদুলিলৈ লালুকৰ চিঠি]] || … || … | style="text-align:right" |৬৯ |- |৩। || [[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি|ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি]] || … || … | style="text-align:right" |৭১ |- |৪। || [[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ বিষয়ে কবিতা|ৰমণী গাভৰুৰ বিষয়ে কবিতা]] || … || … | style="text-align:right" |৮০ |- |৫। || [[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ দিনৰ ঘটনাপঞ্জী|ৰমণী গাভৰুৰ দিনৰ ঘটনাপঞ্জী]] || … || … | style="text-align:right" |৮২ |- |৬। || [[ৰমণী গাভৰু/সহায় লোৱা পুথিৰ তালিকা|সহায় লোৱা পুথিৰ তালিকা]] || … || … | style="text-align:right" |৮৭ |} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> i39qrm1uo2d6maqd8xuq0jh2ryswed9 104 82832 253860 229686 2026-06-18T16:42:58Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253860 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|আগকথা}}}} {{gap}}১৬৬২ খৃষ্টাব্দত, অসমৰ মাজ-কঁকালত যেতিয়া মীৰজুমলাৰ মোগল সৈন্যৰ গচক পৰিল আৰু মোগলে সোণাপুৰ হেন গড়গাওঁ নগৰখন লণ্ডভণ্ড কৰিলে, তেতিয়া বুঢ়াগোহাঁই-বৰগোহাঁই সমন্বিতে সকলো পাত্ৰমন্ত্ৰীৰে আলোচন হৈ “আইদেও এগৰাকীয়েই যাওক, তেও আমাৰ দেশখন ৰক্ষা পৰক” বুলি জয়ধ্বজসিংহ মহাৰাজে ছ-বছৰীয়া জীয়েক ৰমণী গাভৰুক ওলমালে সৈতে কান্দি-কাটি তিপামৰ ঘিলাঝাৰিঘাটত আওৰংজেব পাটশ্যাহৰ মহললৈ উলিয়াই দিয়ে। লগত দিয়ে বিস্তৰ অলঙ্কাৰ আৰু বিশ্বাসী লগুৱা মইনাক। কালক্ৰমত, ৰহমত বানু নাম লৈ ৰমণী গাভৰু মোগল পাটশ্যাহৰ অন্তেষপুৰত আওৰংজেবৰ পুত্ৰ আজমতাৰাৰ আলাসৰ লাৰু হৈ পৰিলগৈ। {{gap}}তাৰ পিছত অসমৰ অৱস্থাৰ বহুতো সালসলনি ঘটিল। ৰমণীক দিওঁতে যি সন্ধি হৈছিল, সেই সন্ধিমতে কাজলীৰপৰা ভাটীছোৱা অসম বঙ্গালৰ হাতলৈ যায়। ৰাজ্যৰ এই এফাল যোৱা শোকেই জয়ধ্বজসিংহৰ বুকুত এপাট শেল মৰা দি মাৰিলে। সেই শেলেই তেওঁৰ মৃত্যুৰ কাৰণ হ’ল। ইয়াৰ পিছত লাছিত বৰফুকনে হেৰোৱা ৰাজ্য উদ্ধাৰ কৰি জয়ধ্বজসিংহৰ মুত্যুশয্যাৰ আক্ষেপ পূৰ্ণ কৰিলে। বৰফুকন লাছিতৰ মৃত্যুৰ পাছত ককায়েক লালুকসোলা গুৱাহাটীৰ বৰফুকন হল। {{gap}}লালুকসোলা আৰু বাদুলি ফুকন দুয়ো মোমাইতামূলী বৰবৰুৱাৰে পুত্ৰ। পুত্ৰ হলে কি হব? —ভাল আমৰ পুলিও বকৰাণিত গজে। লালুকৰ মনত দুৰ্ব্বুদ্ধিয়ে লগ ললেহি। লালুকে মন মেলিলে গুৱাহাটীখন মোগলক দি নিজে ৰজা হবলৈ। ৰাজ্যৰ পাত্ৰ-মন্ত্ৰীৰ আদেশ উলাই কৰি তেওঁ গুৱাহাটীত স্বয়ংকৈ প্ৰৱত্তিবলৈ ধৰিলে আৰু শৰাইঘটীয়া ফুকন-ৰাজখোৱাসকলকো গণিতা নকৰা হল। অসম<noinclude></noinclude> jd5emsh9ofb8rf73bgyiuz6itd48jsp 104 82833 253862 225933 2026-06-18T16:51:21Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253862 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|(৸৶৹)}}</noinclude>দিয়াৰ কথা সপোনতো নাভাবিবা। তাৰ পৰিণাম কালৈকো ভাল নহব। গোটেই দেশখন বঙ্গালৰ ধোবাৰ-পাট হব, আৰু আমাৰ পৰিয়ালৰ কুযশ এটা চিৰকাললৈ ৰৈ যাব।” {{gap}}মোগলৰ গুৱাহাটী লোৱাৰ উদ্দেশ্য ব্যৰ্থ কৰিবলৈ মোমায়েক লালুকলৈ দিয়া চিঠিখন পোৱা হলে আজমতাৰাই বেগম ৰমণী গাভৰুৰ কাৰ্য্যৰ বিষয়ে কি ভাবিলেহেতেন তাক বুজাবৰ নিমিত্তে ভূঞাদেৱে এটি কাল্পনিক কথোপকথনৰ অৱতাৰণা কৰিছে। সেই অৱতাৰণাত গোটেই ঘটনাটোকে তেখেতে চমুকৈ অথচ চকচকীয়া ৰসালকৈ বৰ্ণাইছে। খণ্ড-নাটিকা হিচাপে এই অংশটি অতি মনোভিৰাম আক হৃদয়গ্ৰাহী হৈছে। ই পুথিখনৰ অকল জেউতিকে ছৰোৱা নাই, লিখকৰ চোকা অন্তৰ্দৃষ্টিও প্ৰকাশ কৰিছে। তাত মোগলৰ অন্দৰমহল, আৰু পাটশ্যাহজাদা আৰু তেওঁৰ বেগমৰ মনোভাব আৰু তেওঁলোকৰ স্নেহময় দাম্পত্য জীৱনৰ এটি নিখুঁট ছবিও ওলাই পৰিছে। চুলতান আৰু বেগমৰ প্ৰীতিৰ প্ৰতীকম্বৰূপে “পৃথিবীত বদি স্বৰ্গ আছে এয়ে স্বৰ্গ, এয়ে স্বৰ্গ, এয়ে স্বৰ্গ” এই ফাকি পদ তুলি দিয়াত এই ক্ষুদ্ৰ নাটিকাৰ এটি ৰসময় মনোমোহা পৰিণতি সংঘটিত হৈছে। {{gap}}কুমাৰী অৱস্থাত যি গৰাকী আইদেও মোগলৰ হাতলৈ গল, যি গৰাকী আকৌ তাতে গাত কাপোৰ লৈ পাটগাভৰু হল, পাটগাভৰুৰ লগে-লগেই যৌবন শ্ৰীয়ে দেখা দিয়াত দস্তুৰমতে বিবাহকালত ইচলাম ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰিলে, আৰু বঙ্গৰ চুবেদাৰ আজমতাৰাৰ “দিলৰোবা বেগম” হৈ চুবেদাৰৰ “বাহু- লতাৰ” মেৰত আশ্ৰয় ললে, সেই গৰাকী আইদেও ৰমণী গাভৰুৱে যি কেইষাৰ বাক্য লেখি বিশ্বাসঘাতকী লালুকসোলা বৰফুকনক গুৱাহাটী এৰি দিয়াৰ পৰিণাম সঁকিয়াই দিছিল তেনে বাক্যস্ৰবী ৰমণী-চৰিত্ৰ আন বুৰঞ্জীত পাবলৈ নাই। সচাঁসঁচিকৈয়ে ডাক্তৰ ভূঞাই কোৱাৰ দৰে, ৰমণী গাভৰু অসম-মোগলৰ লেনদেনত উদ্ভৱ হোৱা নন্দনবনৰ পাৰিজাত ফুল। {{gap}}মোমায়েক লালুকলৈ দিয়া চিঠিখনত তেওঁক ভাই-ককাই ইষ্ট-মিত্ৰ<noinclude></noinclude> 1x8qw1cv5tbt5to1vr7tv45tln8b3wo 104 82834 253865 253652 2026-06-18T16:55:43Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253865 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|(১৲)}}</noinclude>আটায়ে পাহৰি যোৱাত গাভৰুৱে বৰ বেজাৰ কৰিছে। ভূঞাদেৱে নিজৰ ব্যাখ্যাৰে সেই বেজাৰৰ সোঁত পাঠকৰ অন্তৰত বোৱাই দিব পাৰিছে। চিঠিখন অসমীয়া গন্ধীয়া-ভঁড়ালৰ এটি আপুৰুগীয়া সম্পত্তি। ইয়াতেই অসমীয়া ৰমণীৰ চৰিত্ৰ আৰু ৰমণী গাভৰুৰ মনোভাব ফট্‌ফটীয়াকৈ ফুটি ওলাইছে। {{gap}}সোণ খপাদি বুৰঞ্জীৰ তথ্যবোৰ খপি-খপি ডাক্তৰ ভূঞাই ৰমণী গাভৰুৰ আলমতে সেইকালৰ অসমীয়া ডা-ডাঙ্গৰীয়াৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰ, স্বাৰ্থপৰতা আৰু উচ্চাকাঙ্খাৰ এখনি সুন্দৰ দাপোণ দাঙ্গি ধৰিছে। তাত প্ৰতিফলিত হৈছে জয়ধ্বজসিংহ মহাৰাজৰ পয়োভৰ-পৰাক্ৰম, লালুকৰ বিশ্বাসঘাতকতা, বাদুলিৰ আত্মচৈতন্য, সময়ৰ শৰ মৰাত আতন বুঢ়াগোহাঁইৰ আলম-বিলম, অসাৰ্মথ্য ৰজাই ৰাজ্যশাসন কৰাৰ বিষময় পৰিণাম, অসমীয়া আইদেও-কুঁৱৰীসকলে পৰিধান কৰা বস্তু-অলঙ্কাৰৰ ফৰ্দ্দ, চুবেদাৰ আজমতাৰাৰ কাহিনী, আৰু মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সমসাময়িক ঘটনাৱলীৰ চমু আভাস, এইবোৰৰ বাহিৰেও নাটক-উপন্যাসৰ সমল আৰু ৰাজনীতি-সম্পৰ্কীয় টোপা-নীতিৰে পুথিখন ভৰি আছে। বুৰঞ্জী শুকান জেওৰা; তাৰ ৰস উলিয়াই দিব পৰাটোৱেই ৰসগ্ৰাহী বৌৰঞ্জিকৰ কাম। এই কামত ডাক্তৰ ভূঞাদেৱ সম্পূৰ্ণ সফল হৈছে। আশা কৰোঁ, এই পুথিৰ অধ্যয়নে আমাৰ ডেকা-গাভৰু বুঢা-মেথা সকলোৰে চকু গজাব। {| {{ts|wa|mc}} | width=45% |<center>বহাগ বিহুৰ উৰুকা দিনা, <br>১৮৭২ শক।<br>ইং ১৪ এপ্ৰিল, ১৯৫১।</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} |<center>{{larger|'''শ্ৰীবেণুৰৰ শৰ্ম্মা।'''}} </center>{{gap|1em}} |}<noinclude></noinclude> acf460mopkpigh8uxp10jqygpyrt1dl 253866 253865 2026-06-18T16:56:07Z JyotiPN 1603 253866 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|(১৲)}}</noinclude>আটায়ে পাহৰি যোৱাত গাভৰুৱে বৰ বেজাৰ কৰিছে। ভূঞাদেৱে নিজৰ ব্যাখ্যাৰে সেই বেজাৰৰ সোঁত পাঠকৰ অন্তৰত বোৱাই দিব পাৰিছে। চিঠিখন অসমীয়া গন্ধীয়া-ভঁড়ালৰ এটি আপুৰুগীয়া সম্পত্তি। ইয়াতেই অসমীয়া ৰমণীৰ চৰিত্ৰ আৰু ৰমণী গাভৰুৰ মনোভাব ফট্‌ফটীয়াকৈ ফুটি ওলাইছে। {{gap}}সোণ খপাদি বুৰঞ্জীৰ তথ্যবোৰ খপি-খপি ডাক্তৰ ভূঞাই ৰমণী গাভৰুৰ আলমতে সেইকালৰ অসমীয়া ডা-ডাঙ্গৰীয়াৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰ, স্বাৰ্থপৰতা আৰু উচ্চাকাঙ্খাৰ এখনি সুন্দৰ দাপোণ দাঙ্গি ধৰিছে। তাত প্ৰতিফলিত হৈছে জয়ধ্বজসিংহ মহাৰাজৰ পয়োভৰ-পৰাক্ৰম, লালুকৰ বিশ্বাসঘাতকতা, বাদুলিৰ আত্মচৈতন্য, সময়ৰ শৰ মৰাত আতন বুঢ়াগোহাঁইৰ আলম-বিলম, অসাৰ্মথ্য ৰজাই ৰাজ্যশাসন কৰাৰ বিষময় পৰিণাম, অসমীয়া আইদেও-কুঁৱৰীসকলে পৰিধান কৰা বস্তু-অলঙ্কাৰৰ ফৰ্দ্দ, চুবেদাৰ আজমতাৰাৰ কাহিনী, আৰু মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সমসাময়িক ঘটনাৱলীৰ চমু আভাস, এইবোৰৰ বাহিৰেও নাটক-উপন্যাসৰ সমল আৰু ৰাজনীতি-সম্পৰ্কীয় টোপা-নীতিৰে পুথিখন ভৰি আছে। বুৰঞ্জী শুকান জেওৰা; তাৰ ৰস উলিয়াই দিব পৰাটোৱেই ৰসগ্ৰাহী বৌৰঞ্জিকৰ কাম। এই কামত ডাক্তৰ ভূঞাদেৱ সম্পূৰ্ণ সফল হৈছে। আশা কৰোঁ, এই পুথিৰ অধ্যয়নে আমাৰ ডেকা-গাভৰু বুঢা-মেথা সকলোৰে চকু গজাব। {| {{ts|wa|mc}} | width=45% |<center>বহাগ বিহুৰ উৰুকা দিনা, <br>১৮৭২ শক।<br>ইং ১৪ এপ্ৰিল, ১৯৫১।</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} |<center>{{larger|'''শ্ৰীবেণুধৰ শৰ্ম্মা।'''}} </center>{{gap|1em}} |}<noinclude></noinclude> qrfsbtbiagafezhe0635o0ugj9j9ik1 104 82855 253861 225927 2026-06-18T16:47:59Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253861 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|(৸৵৹)}}</noinclude>দেশৰ ৰজা হবলৈ মন কৰি লালুকে বাদুলিলৈ লেখিলে, —“চাৰিলাখ টকা পালেই বিনাযুদ্ধে গুৱাহাটীখন মোগলক এৰি দিবলৈ সাজু আছোঁ। আছোঁতেহে আছোঁ, মোক কিন্তু মোগলে অসম ৰাজ্যৰ ৰজা পাতিব লাগিব।” ইফালে পাত্ৰ-মন্ত্ৰীক ভুৱা দিয়া উপায় এটাও সেই চিঠিতে লেখি পঠিয়ালে,—“পাণ্ডু শৰাইঘাটত মোগলৰ দুকুৰিখনমান নাও দেখা দিব, আৰু দুশমান আচোৱাৰী চিপাহীয়ে গা উলিয়াবহি। মোগলক যেন আগভেটা দিছোঁ, এনেহেন দেখুৱাই মই কেইজাঁইমান হিলৈ মৰোৱাম। তাৰ পাছতে মই গুৱাহাটী এৰি উজাই যাম। তেনে কৰিলেই, মোগলে বলেৰে গুৱাহাটী ললে বুলি সকলোৱে জানিব।” {{gap}}কাৰ্য্যমতে নহল যদিও, পত্ৰমতে লালুকৰ অভিলাষ পূৰ্ণ হল। আজমতাৰাই পত্ৰৰ দ্বাৰা তেওঁক ৰজা পাতি অসমদেশ চলাবলৈ সম্পূৰ্ণ এক্তিয়াৰ দিলে। লালুকেও গুৱাহাটী এৰিবলৈ আয়োজন কৰিলে। লালুকৰ এই বিশ্বাসঘাতকতাৰ ফলত গুৱাহাটী আকৌ বিদেশী মোগলৰ হাতলৈ যায় যায়! এনে সন্ধিক্ষণত অসমৰ স্বাধীনতা ৰক্ষাৰ্থে, বলিৰূপে উৎসৰ্গিত হোৱা ৰমণী গাভৰুৰ বুকু হমহমাবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া তেওঁৰ মনত যি ভাব খেলাইছিল তাক তেওঁৰ মনৰ ভিতৰলৈ সোমাই “ৰমণী গাভৰুৰ” গ্ৰন্থকাৰে কৈছে,—“এইখিনিতে গাভৰুৰ মনত দুটা বিৰোধী ভাবৰ সংঘৰ্ষৰ সৃষ্টি হল,—প্ৰথম, বঙ্গৰ চুবেদাৰৰ বেগমৰূপে মোগল সম্ৰাটৰ কাৰ্য্য-পদ্ধতিত সহানুভূতি দেখুৱাটো তেওঁৰ কৰ্ত্তব্য; আৰু দ্বিতীয়, মাতৃভূমি অসমৰ অমঙ্গল হবলৈ নিদিয়াটোও তেওঁৰ কৰ্ত্তব্য।” {{gap}}এপিনে মালখাৱৈ এপিনে গজহস্তীৰ মাজত পৰি ৰমণী গাভৰুৱে লালুকলৈ এখন চিঠি লেখিলে, লগে-লগে স্থিৰ কৰিলে যে মইনা লিগিৰাক পঠিয়াই তাৰ মুখেৰে মোমায়েক লালুক বৰফুকনক কোৱাব, —“মোমাইদেও, তুমি মোগল-সাগৰত মজিছা। সাৱধান, মোগলী ফন্দীৰ তলানলাৰ সম্ভেদ মইহে পাওঁ। অসম-আইৰ বুকুৰ আগমঙ্গহ ডুখৰি বঙ্গালক দলিয়াই<noinclude></noinclude> fqar8oo1jhig8pcnqdot5bfjb272qkq 104 82909 253816 230402 2026-06-18T12:25:38Z BabulB 104 253816 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৭৪|ৰমণী গাভৰু|}}</noinclude>ছুদ.। কে দোখতৰে ফৰজন্দ খোদবা দঁৰিজা খাহন্দ কৰ্দ ফিৰিস্তাদ, তাকে মুইনা নজদে চুমা নৰছদ, যি নাছায়িস্তা হৰগিজ নখাহদ কৰ্দ। ১৭॥ {{gap}}বাকী হকায়েক মাধো জেনেওদাৰ কে আমদা বুদ ও দিদাহ ও ছুনিদা আস্ত, জাহিৰ খাহদ চাখতে। খয়েৰ খবৰ ছলাহে চুমা মে য়াফতা বাছম। জিয়াদ চে নবিছম। ১৮॥ ভাতি চন ১৫৯৯॥" {{gap}}ৰমণী গাভৰুৰ ফাৰ্ছী চিঠিৰ ছেদে-ছেদে দিয়া অসমীয়া ভাঙ্গনি পুৰণি বুৰঞ্জীত পোৱাৰ দৰে তলত তুলি দিয়া হল। — {{Blockquote|{{gap}}"বড় বিস্তাৰিত উছ স্বৰুপ তোমাৰ জে জসস্যাৰ ছায়া সমস্তদিনে ইশ্বৰৰ কৃপাত হওঁক। ইস্বৰৰ কুপাযুক্ত ছায়াএ জুক্ত হৈ উত্তম বিছানাৰ উপৰত সন্তোস হুই সমস্তকাল সিৰব কেশ পাক পৰ্যন্তে কুশল হুই থাকা। ১॥''}} {{gap}}ইঠাইৰ মধ্যত মঞি বালক দুৰত পড়িচোঁ, মোৰ নামক আপোনে জানা। ২॥ {{gap}}তাৰ পাচত নমস্কাৰ প্ৰাৰ্থনা স্বৰুপ অপৰিমিত শত হাজাৰ আশিৰ্ব্বাদ তোমাৰ কুশলক পড়ি সদাএ বাঞ্চি থাকো। ৩॥ {{gap}}দুতিয় সমাচাৰ ইশ্বৰৰ কৃপাত ইঠাই সমস্তৰে কুশল। ৪॥ {{gap}}তোমাৰ শৰিৰে সহিতে সদ-জসস্যাৰ কুশল ৰাতৃদিনে বাঞ্চোঁ, আসাওঁ কৰোঁ। ৫॥ {{gap}}আৰু মোৰ এই মনৰ আস। মোৰ চয় বৎসৰত পিতৃ-মাতৃৰ পৰা প্ৰীথক কবি মগলৰ ভেটি কৰি দিলা। এতিয়া দিবৰ উনৈস বৎসৰ হল। মঞি দুখুনিৰ কিছু বাৰ্ত্তা কোনো দিন কোনো কালত কোনো মাসত নলৈছা। ৬॥ {{gap}}আৰু ইঠাই হিন্দুস্থানৰ মধ্যত মোৰ কোন আচে নাই তাক </blockquote><noinclude></noinclude> 8xy3cto3gvic1ef4e3l3k40907zl7le 253817 253816 2026-06-18T12:25:58Z BabulB 104 [[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/253816|253816]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 253817 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৭৪|ৰমণী গাভৰু|}}</noinclude>ছুদ.। কে দোখতৰে ফৰজন্দ খোদবা দঁৰিজা খাহন্দ কৰ্দ ফিৰিস্তাদ, তাকে মুইনা নজদে চুমা নৰছদ, যি নাছায়িস্তা হৰগিজ নখাহদ কৰ্দ। ১৭॥ {{gap}}বাকী হকায়েক মাধো জেনেওদাৰ কে আমদা বুদ ও দিদাহ ও ছুনিদা আস্ত, জাহিৰ খাহদ চাখতে। খয়েৰ খবৰ ছলাহে চুমা মে য়াফতা বাছম। জিয়াদ চে নবিছম। ১৮॥ ভাতি চন ১৫৯৯॥" {{gap}}ৰমণী গাভৰুৰ ফাৰ্ছী চিঠিৰ ছেদে-ছেদে দিয়া অসমীয়া ভাঙ্গনি পুৰণি বুৰঞ্জীত পোৱাৰ দৰে তলত তুলি দিয়া হল। — <blockquote>{{gap}}"বড় বিস্তাৰিত উছ স্বৰুপ তোমাৰ জে জসস্যাৰ ছায়া সমস্তদিনে ইশ্বৰৰ কৃপাত হওঁক। ইস্বৰৰ কুপাযুক্ত ছায়াএ জুক্ত হৈ উত্তম বিছানাৰ উপৰত সন্তোস হুই সমস্তকাল সিৰব কেশ পাক পৰ্যন্তে কুশল হুই থাকা। ১॥'' {{gap}}ইঠাইৰ মধ্যত মঞি বালক দুৰত পড়িচোঁ, মোৰ নামক আপোনে জানা। ২॥ {{gap}}তাৰ পাচত নমস্কাৰ প্ৰাৰ্থনা স্বৰুপ অপৰিমিত শত হাজাৰ আশিৰ্ব্বাদ তোমাৰ কুশলক পড়ি সদাএ বাঞ্চি থাকো। ৩॥ {{gap}}দুতিয় সমাচাৰ ইশ্বৰৰ কৃপাত ইঠাই সমস্তৰে কুশল। ৪॥ {{gap}}তোমাৰ শৰিৰে সহিতে সদ-জসস্যাৰ কুশল ৰাতৃদিনে বাঞ্চোঁ, আসাওঁ কৰোঁ। ৫॥ {{gap}}আৰু মোৰ এই মনৰ আস। মোৰ চয় বৎসৰত পিতৃ-মাতৃৰ পৰা প্ৰীথক কবি মগলৰ ভেটি কৰি দিলা। এতিয়া দিবৰ উনৈস বৎসৰ হল। মঞি দুখুনিৰ কিছু বাৰ্ত্তা কোনো দিন কোনো কালত কোনো মাসত নলৈছা। ৬॥ {{gap}}আৰু ইঠাই হিন্দুস্থানৰ মধ্যত মোৰ কোন আচে নাই তাক </blockquote><noinclude></noinclude> bdwveaf85e1zqtsfov78zyfb4o5ned2 253821 253817 2026-06-18T12:30:29Z BabulB 104 253821 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৭৪|ৰমণী গাভৰু|}}</noinclude>ছুদ.। কে দোখতৰে ফৰজন্দ খোদবা দঁৰিজা খাহন্দ কৰ্দ ফিৰিস্তাদ, তাকে মুইনা নজদে চুমা নৰছদ, যি নাছায়িস্তা হৰগিজ নখাহদ কৰ্দ। ১৭॥ {{gap}}বাকী হকায়েক মাধো জেনেওদাৰ কে আমদা বুদ ও দিদাহ ও ছুনিদা আস্ত, জাহিৰ খাহদ চাখতে। খয়েৰ খবৰ ছলাহে চুমা মে য়াফতা বাছম। জিয়াদ চে নবিছম। ১৮॥ ভাতি চন ১৫৯৯॥" {{gap}}ৰমণী গাভৰুৰ ফাৰ্ছী চিঠিৰ ছেদে-ছেদে দিয়া অসমীয়া ভাঙ্গনি পুৰণি বুৰঞ্জীত পোৱাৰ দৰে তলত তুলি দিয়া হল। — {{Blockquote|{{gap}}"বড় বিস্তাৰিত উছ স্বৰুপ তোমাৰ জে জসস্যাৰ ছায়া সমস্তদিনে ইশ্বৰৰ কৃপাত হওঁক। ইস্বৰৰ কুপাযুক্ত ছায়াএ জুক্ত হৈ উত্তম বিছানাৰ উপৰত সন্তোস হুই সমস্তকাল সিৰব কেশ পাক পৰ্যন্তে কুশল হুই থাকা। ১॥'' {{gap}}ইঠাইৰ মধ্যত মঞি বালক দুৰত পড়িচোঁ, মোৰ নামক আপোনে জানা। ২॥ {{gap}}তাৰ পাচত নমস্কাৰ প্ৰাৰ্থনা স্বৰুপ অপৰিমিত শত হাজাৰ আশিৰ্ব্বাদ তোমাৰ কুশলক পড়ি সদাএ বাঞ্চি থাকো। ৩॥ {{gap}}দুতিয় সমাচাৰ ইশ্বৰৰ কৃপাত ইঠাই সমস্তৰে কুশল। ৪॥ {{gap}}তোমাৰ শৰিৰে সহিতে সদ-জসস্যাৰ কুশল ৰাতৃদিনে বাঞ্চোঁ, আসাওঁ কৰোঁ। ৫॥ {{gap}}আৰু মোৰ এই মনৰ আস। মোৰ চয় বৎসৰত পিতৃ-মাতৃৰ পৰা প্ৰীথক কবি মগলৰ ভেটি কৰি দিলা। এতিয়া দিবৰ উনৈস বৎসৰ হল। মঞি দুখুনিৰ কিছু বাৰ্ত্তা কোনো দিন কোনো কালত কোনো মাসত নলৈছা। ৬॥ {{gap}}আৰু ইঠাই হিন্দুস্থানৰ মধ্যত মোৰ কোন আচে নাই তাক}}<noinclude></noinclude> 8tllf55pqa7b651pm1xbo5zhq1u4bmi 253822 253821 2026-06-18T12:32:06Z BabulB 104 [[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/253821|253821]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 253822 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৭৪|ৰমণী গাভৰু|}}</noinclude>ছুদ.। কে দোখতৰে ফৰজন্দ খোদবা দঁৰিজা খাহন্দ কৰ্দ ফিৰিস্তাদ, তাকে মুইনা নজদে চুমা নৰছদ, যি নাছায়িস্তা হৰগিজ নখাহদ কৰ্দ। ১৭॥ {{gap}}বাকী হকায়েক মাধো জেনেওদাৰ কে আমদা বুদ ও দিদাহ ও ছুনিদা আস্ত, জাহিৰ খাহদ চাখতে। খয়েৰ খবৰ ছলাহে চুমা মে য়াফতা বাছম। জিয়াদ চে নবিছম। ১৮॥ ভাতি চন ১৫৯৯॥" {{gap}}ৰমণী গাভৰুৰ ফাৰ্ছী চিঠিৰ ছেদে-ছেদে দিয়া অসমীয়া ভাঙ্গনি পুৰণি বুৰঞ্জীত পোৱাৰ দৰে তলত তুলি দিয়া হল। — <blockquote>{{gap}}"বড় বিস্তাৰিত উছ স্বৰুপ তোমাৰ জে জসস্যাৰ ছায়া সমস্তদিনে ইশ্বৰৰ কৃপাত হওঁক। ইস্বৰৰ কুপাযুক্ত ছায়াএ জুক্ত হৈ উত্তম বিছানাৰ উপৰত সন্তোস হুই সমস্তকাল সিৰব কেশ পাক পৰ্যন্তে কুশল হুই থাকা। ১॥'' {{gap}}ইঠাইৰ মধ্যত মঞি বালক দুৰত পড়িচোঁ, মোৰ নামক আপোনে জানা। ২॥ {{gap}}তাৰ পাচত নমস্কাৰ প্ৰাৰ্থনা স্বৰুপ অপৰিমিত শত হাজাৰ আশিৰ্ব্বাদ তোমাৰ কুশলক পড়ি সদাএ বাঞ্চি থাকো। ৩॥ {{gap}}দুতিয় সমাচাৰ ইশ্বৰৰ কৃপাত ইঠাই সমস্তৰে কুশল। ৪॥ {{gap}}তোমাৰ শৰিৰে সহিতে সদ-জসস্যাৰ কুশল ৰাতৃদিনে বাঞ্চোঁ, আসাওঁ কৰোঁ। ৫॥ {{gap}}আৰু মোৰ এই মনৰ আস। মোৰ চয় বৎসৰত পিতৃ-মাতৃৰ পৰা প্ৰীথক কবি মগলৰ ভেটি কৰি দিলা। এতিয়া দিবৰ উনৈস বৎসৰ হল। মঞি দুখুনিৰ কিছু বাৰ্ত্তা কোনো দিন কোনো কালত কোনো মাসত নলৈছা। ৬॥ {{gap}}আৰু ইঠাই হিন্দুস্থানৰ মধ্যত মোৰ কোন আচে নাই তাক </blockquote><noinclude></noinclude> bdwveaf85e1zqtsfov78zyfb4o5ned2 253823 253822 2026-06-18T12:32:46Z BabulB 104 253823 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৭৪|ৰমণী গাভৰু|}}</noinclude>ছুদ.। কে দোখতৰে ফৰজন্দ খোদবা দঁৰিজা খাহন্দ কৰ্দ ফিৰিস্তাদ, তাকে মুইনা নজদে চুমা নৰছদ, যি নাছায়িস্তা হৰগিজ নখাহদ কৰ্দ। ১৭॥ {{gap}}বাকী হকায়েক মাধো জেনেওদাৰ কে আমদা বুদ ও দিদাহ ও ছুনিদা আস্ত, জাহিৰ খাহদ চাখতে। খয়েৰ খবৰ ছলাহে চুমা মে য়াফতা বাছম। জিয়াদ চে নবিছম। ১৮॥ ভাতি চন ১৫৯৯॥" {{gap}}ৰমণী গাভৰুৰ ফাৰ্ছী চিঠিৰ ছেদে-ছেদে দিয়া অসমীয়া ভাঙ্গনি পুৰণি বুৰঞ্জীত পোৱাৰ দৰে তলত তুলি দিয়া হল। — {{blockquote|200px|{{gap}}"বড় বিস্তাৰিত উছ স্বৰুপ তোমাৰ জে জসস্যাৰ ছায়া সমস্তদিনে ইশ্বৰৰ কৃপাত হওঁক। ইস্বৰৰ কুপাযুক্ত ছায়াএ জুক্ত হৈ উত্তম বিছানাৰ উপৰত সন্তোস হুই সমস্তকাল সিৰব কেশ পাক পৰ্যন্তে কুশল হুই থাকা। ১॥'' {{gap}}ইঠাইৰ মধ্যত মঞি বালক দুৰত পড়িচোঁ, মোৰ নামক আপোনে জানা। ২॥ {{gap}}তাৰ পাচত নমস্কাৰ প্ৰাৰ্থনা স্বৰুপ অপৰিমিত শত হাজাৰ আশিৰ্ব্বাদ তোমাৰ কুশলক পড়ি সদাএ বাঞ্চি থাকো। ৩॥ {{gap}}দুতিয় সমাচাৰ ইশ্বৰৰ কৃপাত ইঠাই সমস্তৰে কুশল। ৪॥ {{gap}}তোমাৰ শৰিৰে সহিতে সদ-জসস্যাৰ কুশল ৰাতৃদিনে বাঞ্চোঁ, আসাওঁ কৰোঁ। ৫॥ {{gap}}আৰু মোৰ এই মনৰ আস। মোৰ চয় বৎসৰত পিতৃ-মাতৃৰ পৰা প্ৰীথক কবি মগলৰ ভেটি কৰি দিলা। এতিয়া দিবৰ উনৈস বৎসৰ হল। মঞি দুখুনিৰ কিছু বাৰ্ত্তা কোনো দিন কোনো কালত কোনো মাসত নলৈছা। ৬॥ {{gap}}আৰু ইঠাই হিন্দুস্থানৰ মধ্যত মোৰ কোন আচে নাই তাক }}<noinclude></noinclude> dgxzcpjvir54cas7aji2y1ubwtht0ef 253824 253823 2026-06-18T12:33:10Z BabulB 104 [[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/253823|253823]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 253824 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৭৪|ৰমণী গাভৰু|}}</noinclude>ছুদ.। কে দোখতৰে ফৰজন্দ খোদবা দঁৰিজা খাহন্দ কৰ্দ ফিৰিস্তাদ, তাকে মুইনা নজদে চুমা নৰছদ, যি নাছায়িস্তা হৰগিজ নখাহদ কৰ্দ। ১৭॥ {{gap}}বাকী হকায়েক মাধো জেনেওদাৰ কে আমদা বুদ ও দিদাহ ও ছুনিদা আস্ত, জাহিৰ খাহদ চাখতে। খয়েৰ খবৰ ছলাহে চুমা মে য়াফতা বাছম। জিয়াদ চে নবিছম। ১৮॥ ভাতি চন ১৫৯৯॥" {{gap}}ৰমণী গাভৰুৰ ফাৰ্ছী চিঠিৰ ছেদে-ছেদে দিয়া অসমীয়া ভাঙ্গনি পুৰণি বুৰঞ্জীত পোৱাৰ দৰে তলত তুলি দিয়া হল। — <blockquote>{{gap}}"বড় বিস্তাৰিত উছ স্বৰুপ তোমাৰ জে জসস্যাৰ ছায়া সমস্তদিনে ইশ্বৰৰ কৃপাত হওঁক। ইস্বৰৰ কুপাযুক্ত ছায়াএ জুক্ত হৈ উত্তম বিছানাৰ উপৰত সন্তোস হুই সমস্তকাল সিৰব কেশ পাক পৰ্যন্তে কুশল হুই থাকা। ১॥'' {{gap}}ইঠাইৰ মধ্যত মঞি বালক দুৰত পড়িচোঁ, মোৰ নামক আপোনে জানা। ২॥ {{gap}}তাৰ পাচত নমস্কাৰ প্ৰাৰ্থনা স্বৰুপ অপৰিমিত শত হাজাৰ আশিৰ্ব্বাদ তোমাৰ কুশলক পড়ি সদাএ বাঞ্চি থাকো। ৩॥ {{gap}}দুতিয় সমাচাৰ ইশ্বৰৰ কৃপাত ইঠাই সমস্তৰে কুশল। ৪॥ {{gap}}তোমাৰ শৰিৰে সহিতে সদ-জসস্যাৰ কুশল ৰাতৃদিনে বাঞ্চোঁ, আসাওঁ কৰোঁ। ৫॥ {{gap}}আৰু মোৰ এই মনৰ আস। মোৰ চয় বৎসৰত পিতৃ-মাতৃৰ পৰা প্ৰীথক কবি মগলৰ ভেটি কৰি দিলা। এতিয়া দিবৰ উনৈস বৎসৰ হল। মঞি দুখুনিৰ কিছু বাৰ্ত্তা কোনো দিন কোনো কালত কোনো মাসত নলৈছা। ৬॥ {{gap}}আৰু ইঠাই হিন্দুস্থানৰ মধ্যত মোৰ কোন আচে নাই তাক </blockquote><noinclude></noinclude> bdwveaf85e1zqtsfov78zyfb4o5ned2 253829 253824 2026-06-18T14:08:09Z BabulB 104 253829 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৭৪|ৰমণী গাভৰু|}}</noinclude>ছুদ.। কে দোখতৰে ফৰজন্দ খোদবা দঁৰিজা খাহন্দ কৰ্দ ফিৰিস্তাদ, তাকে মুইনা নজদে চুমা নৰছদ, যি নাছায়িস্তা হৰগিজ নখাহদ কৰ্দ। ১৭॥ {{gap}}বাকী হকায়েক মাধো জেনেওদাৰ কে আমদা বুদ ও দিদাহ ও ছুনিদা আস্ত, জাহিৰ খাহদ চাখতে। খয়েৰ খবৰ ছলাহে চুমা মে য়াফতা বাছম। জিয়াদ চে নবিছম। ১৮॥ ভাতি চন ১৫৯৯॥" {{gap}}ৰমণী গাভৰুৰ ফাৰ্ছী চিঠিৰ ছেদে-ছেদে দিয়া অসমীয়া ভাঙ্গনি পুৰণি বুৰঞ্জীত পোৱাৰ দৰে তলত তুলি দিয়া হল। — <blockquote>{{gap}}"বড় বিস্তাৰিত উছ স্বৰুপ তোমাৰ জে জসস্যাৰ ছায়া সমস্তদিনে ইশ্বৰৰ কৃপাত হওঁক। ইস্বৰৰ কুপাযুক্ত ছায়াএ জুক্ত হৈ উত্তম বিছানাৰ উপৰত সন্তোস হুই সমস্তকাল সিৰব কেশ পাক পৰ্যন্তে কুশল হুই থাকা।১॥'' {{gap}}ইঠাইৰ মধ্যত মঞি বালক দুৰত পড়িচোঁ, মোৰ নামক আপোনে জানা।২॥ {{gap}}তাৰ পাচত নমস্কাৰ প্ৰাৰ্থনা স্বৰুপ অপৰিমিত শত হাজাৰ আশিৰ্ব্বাদ তোমাৰ কুশলক পড়ি সদাএ বাঞ্চি থাকো। ৩॥ {{gap}}দুতিয় সমাচাৰ ইশ্বৰৰ কৃপাত ইঠাই সমস্তৰে কুশল। ৪॥ {{gap}}তোমাৰ শৰিৰে সহিতে সদ-জসস্যাৰ কুশল ৰাতৃদিনে বাঞ্চোঁ, আসাওঁ কৰোঁ। ৫॥ {{gap}}আৰু মোৰ এই মনৰ আস। মোৰ চয় বৎসৰত পিতৃ-মাতৃৰ পৰা প্ৰীথক কবি মগলৰ ভেটি কৰি দিলা। এতিয়া দিবৰ উনৈস বৎসৰ হল। মঞি দুখুনিৰ কিছু বাৰ্ত্তা কোনো দিন কোনো কালত কোনো মাসত নলৈছা। ৬॥ {{gap}}আৰু ইঠাই হিন্দুস্থানৰ মধ্যত মোৰ কোন আচে নাই তাক </blockquote><noinclude></noinclude> 13ab8hvgxv7bgq9a36lfbadwu3w4hql 253832 253829 2026-06-18T14:12:29Z BabulB 104 253832 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৭৪|ৰমণী গাভৰু|}}</noinclude>ছুদ.। কে দোখতৰে ফৰজন্দ খোদবা দঁৰিজা খাহন্দ কৰ্দ ফিৰিস্তাদ, তাকে মুইনা নজদে চুমা নৰছদ, যি নাছায়িস্তা হৰগিজ নখাহদ কৰ্দ। ১৭॥ {{gap}}বাকী হকায়েক মাধো জেনেওদাৰ কে আমদা বুদ ও দিদাহ ও ছুনিদা আস্ত, জাহিৰ খাহদ চাখতে। খয়েৰ খবৰ ছলাহে চুমা মে য়াফতা বাছম। জিয়াদ চে নবিছম। ১৮॥ ভাতি চন ১৫৯৯॥" {{gap}}ৰমণী গাভৰুৰ ফাৰ্ছী চিঠিৰ ছেদে-ছেদে দিয়া অসমীয়া ভাঙ্গনি পুৰণি বুৰঞ্জীত পোৱাৰ দৰে তলত তুলি দিয়া হল। — {{Blockquote/s}}{{gap}}"বড় বিস্তাৰিত উছ স্বৰুপ তোমাৰ জে জসস্যাৰ ছায়া সমস্তদিনে ইশ্বৰৰ কৃপাত হওঁক। ইস্বৰৰ কুপাযুক্ত ছায়াএ জুক্ত হৈ উত্তম বিছানাৰ উপৰত সন্তোস হুই সমস্তকাল সিৰব কেশ পাক পৰ্যন্তে কুশল হুই থাকা।১॥'' {{gap}}ইঠাইৰ মধ্যত মঞি বালক দুৰত পড়িচোঁ, মোৰ নামক আপোনে জানা।২॥ {{gap}}তাৰ পাচত নমস্কাৰ প্ৰাৰ্থনা স্বৰুপ অপৰিমিত শত হাজাৰ আশিৰ্ব্বাদ তোমাৰ কুশলক পড়ি সদাএ বাঞ্চি থাকো। ৩॥ {{gap}}দুতিয় সমাচাৰ ইশ্বৰৰ কৃপাত ইঠাই সমস্তৰে কুশল। ৪॥ {{gap}}তোমাৰ শৰিৰে সহিতে সদ-জসস্যাৰ কুশল ৰাতৃদিনে বাঞ্চোঁ, আসাওঁ কৰোঁ। ৫॥ {{gap}}আৰু মোৰ এই মনৰ আস। মোৰ চয় বৎসৰত পিতৃ-মাতৃৰ পৰা প্ৰীথক কবি মগলৰ ভেটি কৰি দিলা। এতিয়া দিবৰ উনৈস বৎসৰ হল। মঞি দুখুনিৰ কিছু বাৰ্ত্তা কোনো দিন কোনো কালত কোনো মাসত নলৈছা। ৬॥ {{gap}}আৰু ইঠাই হিন্দুস্থানৰ মধ্যত মোৰ কোন আচে নাই তাক<noinclude>{{Blockquote/e}}</noinclude> ci3hgdzfy00jx2il1przo99cleklgqw 104 82910 253833 230405 2026-06-18T14:13:53Z BabulB 104 253833 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি|৭৫}} {{Blockquote/s}}</noinclude>আপুনি জানা। কিন্তু এইজন ছ বৎসৰত তুমি দুখিয়া মমাইৰ বাৰ্ত্তা মুঞিনাই মোত হিন্দুস্থানৰ মধ্যত আদমৰ হাতত কি পঠাইচিল। খোদাঁইৰ ইচ্ছাএ যেতিয়া হিন্দুস্থানৰ পৰা বঙ্গাল পাইছো আহি তোমাৰ কিছো সন্দেস যুক্ত বাৰ্ত্তা নাপাইলো।৭॥ {{gap}}এতিয়া লিখা কটকিএঞো সাহেবৰ ঠাই আহি পাইছে। উত্তম বাৰ্ত্তা কৰা উকিলত কৰি আমাৰ নিমিত্তে জি দ্ৰব্য সকল দিছিলা আপোনাৰো জে কুশল বাৰ্তা কইছিলা উত্তম প্ৰস্তাবত য়ামাত্যবৰ্গৰ মধ্যত পাইলোঁ। সেই বাৰ্তাএ হিন্দুস্থানি মনুষ্যৰ মধ্যত য়ানন্দ জন্মাইলেক।৮॥ {{gap}}এতিয়া এক বৎসৰ বঙ্গলা ছহৰৰ কিছিৰাবাদৰ [ খিজিৰাবাদ, খিজিৰপুৰ ] মধ্যত আছোঁ। {{gap}}আমাৰ নিমিত্তে আৰু বেগমৰ কাৰণ সজোয়াএ সহিতে ছাৰিটা হস্তি জি দি পঠাইছিলা তাক পালোঁ।৯॥ {{gap}}তোমাৰ আষিৰ্ব্বাদে কোনো বস্তুৰ কমি নাই।১০॥ {{gap}}কিন্তু কোনো জে বস্তুসকল দি পঠয়া তাৰ পৰা তোমাৰ নাম জসস্যা আমাৰ প্ৰসংসা সমস্ত ঠাই প্ৰকাশ কৰে। ১২॥ {{gap}}আৰু তোমাৰ নিমিত্তে জিনিহৰ বাহীৰে জি বস্তু দি পঠাইচিলোঁ মাধচৰণ আদি কৰি কটকি হাতত সি বস্তু বোলে তোমাৰ ঠাই নপড়িল। ১৩॥ {{gap}}এই নিমিত্তে আপোনাত নিবেদন কৰোঁ জদি মোত দয়া আছে মুইনাক কোনো প্ৰকাৰে ইঠাইৰ পৰা আপোনাৰ ঠাই নিয়াইবা। ১৪॥ {{gap}}সে সমস্ত মোৰ সমাছাৰ ইঠাইৰ বেক্ত কৰিবেক। ১৫॥ {{gap}}তোমাৰ জে উকিলসকল আহিছিল পাছাজাদা ক্ৰোধ কৰি বন্দি কৰিছিল। সেই মুইনাএ অভ্যন্তৰৰ মধ্যত আহি মোত জনালে। মঞি পাৎসাজাদাত নিবেদন কৰি মুকল কৰালোঁ।১৬॥<noinclude>{{Blockquote/e}}</noinclude> 83bllvzdn42w77ap3bm6npcfqwwpx8d 253835 253833 2026-06-18T14:20:16Z BabulB 104 253835 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি|৭৫}} {{Blockquote/s}}</noinclude>{{Blockquote/s}} আপুনি জানা। কিন্তু এইজন ছ বৎসৰত তুমি দুখিয়া মমাইৰ বাৰ্ত্তা মুঞিনাই মোত হিন্দুস্থানৰ মধ্যত আদমৰ হাতত কি পঠাইচিল। খোদাঁইৰ ইচ্ছাএ যেতিয়া হিন্দুস্থানৰ পৰা বঙ্গাল পাইছো আহি তোমাৰ কিছো সন্দেস যুক্ত বাৰ্ত্তা নাপাইলো।৭॥ {{gap}}এতিয়া লিখা কটকিএঞো সাহেবৰ ঠাই আহি পাইছে। উত্তম বাৰ্ত্তা কৰা উকিলত কৰি আমাৰ নিমিত্তে জি দ্ৰব্য সকল দিছিলা আপোনাৰো জে কুশল বাৰ্তা কইছিলা উত্তম প্ৰস্তাবত য়ামাত্যবৰ্গৰ মধ্যত পাইলোঁ। সেই বাৰ্তাএ হিন্দুস্থানি মনুষ্যৰ মধ্যত য়ানন্দ জন্মাইলেক।৮॥ {{gap}}এতিয়া এক বৎসৰ বঙ্গলা ছহৰৰ কিছিৰাবাদৰ [ খিজিৰাবাদ, খিজিৰপুৰ ] মধ্যত আছোঁ। {{gap}}আমাৰ নিমিত্তে আৰু বেগমৰ কাৰণ সজোয়াএ সহিতে ছাৰিটা হস্তি জি দি পঠাইছিলা তাক পালোঁ।৯॥ {{gap}}তোমাৰ আষিৰ্ব্বাদে কোনো বস্তুৰ কমি নাই।১০॥ {{gap}}কিন্তু কোনো জে বস্তুসকল দি পঠয়া তাৰ পৰা তোমাৰ নাম জসস্যা আমাৰ প্ৰসংসা সমস্ত ঠাই প্ৰকাশ কৰে। ১২॥ {{gap}}আৰু তোমাৰ নিমিত্তে জিনিহৰ বাহীৰে জি বস্তু দি পঠাইচিলোঁ মাধচৰণ আদি কৰি কটকি হাতত সি বস্তু বোলে তোমাৰ ঠাই নপড়িল। ১৩॥ {{gap}}এই নিমিত্তে আপোনাত নিবেদন কৰোঁ জদি মোত দয়া আছে মুইনাক কোনো প্ৰকাৰে ইঠাইৰ পৰা আপোনাৰ ঠাই নিয়াইবা। ১৪॥ {{gap}}সে সমস্ত মোৰ সমাছাৰ ইঠাইৰ বেক্ত কৰিবেক। ১৫॥ {{gap}}তোমাৰ জে উকিলসকল আহিছিল পাছাজাদা ক্ৰোধ কৰি বন্দি কৰিছিল। সেই মুইনাএ অভ্যন্তৰৰ মধ্যত আহি মোত জনালে। মঞি পাৎসাজাদাত নিবেদন কৰি মুকল কৰালোঁ।১৬॥ {{Blockquote/e}}<noinclude></noinclude> tuho83aqoaqitkotlcopgli67d88b59 104 82911 253836 230401 2026-06-18T14:20:50Z BabulB 104 253836 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৭৬|ৰমণী গাভৰু|}}</noinclude>{{Blockquote/s}} {{gap}}পাসাজাদাৎ কৈ তেমৰাক দুখান থানা দিয়াইলোঁ। পাৎসাজাদা ও তামৰাত সন্তোস হল। আৰু তোমাৰ বেটিৰ বেটাক ইঠাইক পঠাইবা। জাবত মুঞিনা তোমাৰ ঠাই না পাইগৈ-মানে প্ৰাকৃত জুগুতি কদাছিতো নকৰিবা। জদি তোমাৰ ঠাই পাইলেকগৈ সে মঞিনা তাৰ মুখে সমাছাৰ স্থনি কৰ্ম্ম কৰিবা।১৭॥ {{gap}}বাকী সমাছাৰ মাধো ব্ৰাহ্মণ জে ইঠাই আহিছিল দেখি শুনি গৈছে, সেই তোমাৰ ঠাই কহিবেক। তোমাৰ কুশল বাৰ্ত্তা জেন সদাই পাই থাকেঁ৷ ইহা কৰিবা। অধিক কি লেখিম।১৮ || ১৫৯৯।" {{Blockquote/e}} {{gap}}এই ওপৰঞ্চিত দিয়া মূল ফাৰ্ছী পাঠৰ লগত ওপৰত দিয়া সমসাময়িক অসমীয়া ভাঙ্গনি মিলাই চালে ঠায়ে ঠায়ে ভুল অনুবাদৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। অধ্যাপক আবুল ফজল ছৈয়দ আহমদদেৱে ফাৰ্ছী চিঠিখন অতি যত্নেৰে পুংখানুপুংখকৈ আৰু বৈজ্ঞানিকভাৱে অধ্যয়ন কৰি তাৰ এটি বিশুদ্ধ অসমীয়া ভাঙ্গনি যুগুত কৰি দিছে। তাকে বৰ্ত্তমান আখ্যানত যথাস্থানত, অৰ্থাৎ ৩৮-৪০ পিঠিত, তুলি দিয়া হৈছে। পুথিত থকা সমসাময়িক ভাঙ্গনি আৰু আহমদদেৱৰ ন-ভাঙ্গনি, এই দুয়োকে পৰীক্ষা কৰিলে প্ৰথম ভাঙ্গনিৰ ভুলবোৰ আপোনা-আপুনি ওলাই পৰিব। আগলৈ হয়তো গাভৰুৰ চিঠিৰ আন এটি ফাৰ্ছী পাঠ কোনোবা বুৰঞ্জীত পোৱা যাব পাৰে, তেতিয়া ভাঙ্গনিও লৰচৰ হব পাৰে। তেনে বুৰঞ্জী নোপোৱালৈকে আহমদদেৱৰ ভাঙ্গনিকে গাভৰুৰ চিঠিৰ অসমীয়া পাঠ বুলি ধৰি লব লাগিব। {{gap}}আজমতাৰা আৰু ৰমণী গাভৰুৱে লালুকলৈ দিয়া চিঠিৰ কথা বহুতদিনলৈকে অসমীয়া মানুহে একো নাজানিছিল। লালুকক ভোটাই ডেকাইতে হত্যা কৰাৰ পাচত তেওঁৰ ঘৰ লুৰাতহে আজমতাৰাৰ চিঠিখন পোৱা যায়। গাভৰুৰ চিঠিখনো তাৰ লগতে নিশ্চয় আছিল, কাৰণ এইখন চিঠিকো “ঝিএ দিয়া পাৰ্সি, আজমতাৰাৰ ঠাইপৰা এই পত্ৰ” বুলি কোৱা হৈছে।<noinclude></noinclude> fvk9wdyryafkm34mbflha8cpkl53pz8 104 82912 253812 230411 2026-06-18T12:12:13Z BabulB 104 253812 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি |৭৭}}</noinclude>আজমতাৰাৰ চিঠিৰ নকল তুলি দিয়াৰ আগতে বুৰঞ্জী-লিখকে এই বুলি তাৰ পাতনি দিছে, “সক ১৬০০ আসাৰত কলিয়াবৰত বৃুঢ়াফুকনলৈ পাৎসাৰ বেটাএ দিয়! লেখা ৷ আমাৰ কটকী চলাৰ মাধছৰণ জদুনন্দন বঙ্গালৰ পৰা গুবিন্দৰাম কটকীয়ে অনা পত্র এহি। ১৬০৩ সক কাৰ্ত্তিক মাহত বুঢ়াফুকনক মাৰিলত গদাধৰসিংহ মহাৰাজাএ চেটিয়া ফুকনলৈ দি পঠালে ঘৰ লুড়াত পাই ৰামকন্দলি কটকিতকৈ। পাচে ৰামকন্দলিএ গৰগ্রামলৈ নিলে, তাৰে নকল এই ৷--" {{gap}}আজমতাৰাৰ চিঠিখন ৰজাৰ ভঁৰালৰ পৰা হঠাতে নাইকিয়া হোৱাত গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱে শাস্তি দিম বুলি মাধৱচৰণ কটকিক ভয় দেখুৱাইছিল। তাৰ পাচত, লালুকৰ ঘৰ লুৰি অনা বস্তুৰ লগত এটা টোপালাত এই চিঠিখন মাধৱচৰণে বিচাৰি উলিয়াই দিয়াত স্বৰ্গদেৱে সন্তুষ্ট হৈ কটকীক বঁটা-পুৰস্কাৰ দিছিল। বুৰঞ্জীত এই বিষয়ে আছে ।— {{Blockquote|{{gap}}শ্রীগদাধৰসিংহ মহাৰাজাএ কলিয়াবৰৰ পৰা বুঢ়াফুকনৰ ঘৰ লুড়ি আনিলত পাৎসাৰ বেটাএ বুঢ়াফুকনলৈ দিয়া হস্ত-পঞ্জা কাকত বিছাৰত নাপাই মউৰ মজুন্দাৰক চাঙ্গলৈ নি চলাৰ মাধচৰণ কটকিক ৺-তাএ [স্বৰ্গদেৱতায়ে ] বোলে,--কাকত বিচাৰি দে, নিদিলে সুদাএ নেড়িম। কটকিএ বোলে,—৺-তাৰ ঠাইতহে কাকত আছে, বন্দিএ কত পাম? ৺-তাএ বোলে,-লগুনত ধৰি মোৰ আঠুত হাত দি ধৰি সপত কৰি ক। পাছে ৺-তাৰ আজ্ঞাএ লগুনত এক হাতে ধৰি ৺-তাৰ আঠুত হাত দি সিংহাসনৰ ওছৰত আঠু পাৰি সপত কৰি বোলে, ৺-দেবৰ বিছাৰতহে পাবলৈ আছে। মঞি বন্দিএ জানি যদি নকম ৺-তা ইস্বৰৰ দণ্ডে নাটিবনে কি? এহি কথাত বড়ফুকনৰ জি বস্তু লুড়িঅনা আছিল সকলকো চাঙ্গত আগলৈ নি চালে, তাত একগছ পটুকাত টোপোলা দেখি মজুন্দাৰে মেলি চালে, তাতে কাকত পাই ৺-তাএ বোলে,__মোৰ কটকিএ হয়, মিছা কথা জে নকলে !}}<noinclude></noinclude> hbv9qom8xkrrkdzi4zubpkzsklvrg5v 253813 253812 2026-06-18T12:12:41Z BabulB 104 [[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/253812|253812]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 253813 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি |৭৭}}</noinclude>আজমতাৰাৰ চিঠিৰ নকল তুলি দিয়াৰ আগতে বুৰঞ্জী-লিখকে এই বুলি তাৰ পাতনি দিছে, “সক ১৬০০ আসাৰত কলিয়াবৰত বৃুঢ়াফুকনলৈ পাৎসাৰ বেটাএ দিয়! লেখা ৷ আমাৰ কটকী চলাৰ মাধছৰণ জদুনন্দন বঙ্গালৰ পৰা গুবিন্দৰাম কটকীয়ে অনা পত্র এহি। ১৬০৩ সক কাৰ্ত্তিক মাহত বুঢ়াফুকনক মাৰিলত গদাধৰসিংহ মহাৰাজাএ চেটিয়া ফুকনলৈ দি পঠালে ঘৰ লুড়াত পাই ৰামকন্দলি কটকিতকৈ। পাচে ৰামকন্দলিএ গৰগ্রামলৈ নিলে, তাৰে নকল এই ৷--" {{gap}}আজমতাৰাৰ চিঠিখন ৰজাৰ ভঁৰালৰ পৰা হঠাতে নাইকিয়া হোৱাত গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱে শাস্তি দিম বুলি মাধৱচৰণ কটকিক ভয় দেখুৱাইছিল। তাৰ পাচত, লালুকৰ ঘৰ লুৰি অনা বস্তুৰ লগত এটা টোপালাত এই চিঠিখন মাধৱচৰণে বিচাৰি উলিয়াই দিয়াত স্বৰ্গদেৱে সন্তুষ্ট হৈ কটকীক বঁটা-পুৰস্কাৰ দিছিল। বুৰঞ্জীত এই বিষয়ে আছে ।— <blockquote>{{gap}}শ্রীগদাধৰসিংহ মহাৰাজাএ কলিয়াবৰৰ পৰা বুঢ়াফুকনৰ ঘৰ লুড়ি আনিলত পাৎসাৰ বেটাএ বুঢ়াফুকনলৈ দিয়া হস্ত-পঞ্জা কাকত বিছাৰত নাপাই মউৰ মজুন্দাৰক চাঙ্গলৈ নি চলাৰ মাধচৰণ কটকিক ৺-তাএ [স্বৰ্গদেৱতায়ে ] বোলে,--কাকত বিচাৰি দে, নিদিলে সুদাএ নেড়িম। কটকিএ বোলে,—৺-তাৰ ঠাইতহে কাকত আছে, বন্দিএ কত পাম? ৺-তাএ বোলে,-লগুনত ধৰি মোৰ আঠুত হাত দি ধৰি সপত কৰি ক। পাছে ৺-তাৰ আজ্ঞাএ লগুনত এক হাতে ধৰি ৺-তাৰ আঠুত হাত দি সিংহাসনৰ ওছৰত আঠু পাৰি সপত কৰি বোলে, ৺-দেবৰ বিছাৰতহে পাবলৈ আছে। মঞি বন্দিএ জানি যদি নকম ৺-তা ইস্বৰৰ দণ্ডে নাটিবনে কি? এহি কথাত বড়ফুকনৰ জি বস্তু লুড়িঅনা আছিল সকলকো চাঙ্গত আগলৈ নি চালে, তাত একগছ পটুকাত টোপোলা দেখি মজুন্দাৰে মেলি চালে, তাতে কাকত পাই ৺-তাএ বোলে,__মোৰ কটকিএ হয়, মিছা কথা জে নকলে !</blockquote><noinclude></noinclude> q47revycc254k8dl4vqoh0aslwjxw40 0 84685 253857 253803 2026-06-18T16:24:39Z JyotiPN 1603 253857 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰমণী গাভৰু | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | year = ১৯৫১ | translator = | section = | previous = | next =[[ৰমণী গাভৰু/গ্ৰন্থকাৰৰ নিবেদন|গ্ৰন্থকাৰৰ নিবেদন]] | notes = | categories = }} <pages index="ৰমণী গাভৰু.pdf" from=1 to=1/> {{page break|label=}} <pages index="ৰমণী গাভৰু.pdf" from=3 to=3/> {{page break|label=}} <pages index="ৰমণী গাভৰু.pdf" from=4 to=4/> {{page break|label=}} <pages index="ৰমণী গাভৰু.pdf" from=5 to=9/> {{page break|label=}} <pages index="ৰমণী গাভৰু.pdf" from=10 to=10/> {{page break|label=}} <pages index="ৰমণী গাভৰু.pdf" from=11 to=11/> {{page break|label=}} <pages index="ৰমণী গাভৰু.pdf" from=13 to=14/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:বুৰঞ্জী]] [[শ্ৰেণী:সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] autu5ku18ea1dvz25buf4p9i3xorswf 104 92503 253873 253221 2026-06-18T17:49:19Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253873 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>মোৰ আপোনাৰ দেশ’ গীতটি পৰিৱেশন কৰি অনুষ্ঠানৰ সামৰণি মাৰিলে। সেইদিনা এটা কথা লক্ষ্য কৰিছিলো যে সিন্ধানুৰত পুৱা সাতমান বজাতহে বেলিৰ পোহৰ পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। চাৰে পাঁচ বজাৰ পৰা চাৰে ছয় বজালৈকে আধা পোহৰ, আধা ছাঁৰ মাজতেই পতাকা উত্তোলন কাৰ্যসূচী সম্পন্ন হ’ল। আঠমান বজাৰ পৰা শ্ৰমদান কাৰ্য্যসূচী আৰম্ভ হ’ল। আমাৰ ছোৱালীকেইজনীও ৰাইজৰ লগত হাতে- পাতে ধৰি কাৰ্য্যসূচী সমাপ্ত কৰিলে আৰু ডাইনিং হলত ব্ৰেকফাষ্টৰ ব্যৱস্থা হ’ল। ব্ৰেকফাষ্ট কৰাৰ পিছত কোঠালৈ আহি গা-পা ধুই সিন্ধানুৰ নগৰলৈ বুলি খোজ দিলো। অকলে অকলে গৈ সিন্ধানুৰৰ এখন দোকানৰ পৰা চিংগল আঁঠুৱা এখন কিনি আনিলো। চাৰে দহমান বজাৰ পৰা এটা প্ৰেক্ষাগৃহত প্ৰগ্ৰেমবোৰ আৰম্ভ হ’ল। এগৰাকী আই. এ. এছ. অফিচাৰে আহি অনুষ্ঠানটোত সুন্দৰ বক্তৃতা প্ৰদান কৰিলে। অলপতে দিল্লীত হৈ যোৱা ডামিনী ধৰ্ষণ কাণ্ডৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ভাৰতবৰ্ষত হৈ থকা দুৰ্নীতি সম্পৰ্কে দীঘলীয়া বক্তৃতাৰে তেওঁ সকলোৰে মন মুগ্ধ কৰি পেলালে। দুৰ্নীতিৰ প্ৰসঙ্গত মহিলা আই. এ. এছ. গৰাকীয়ে ছাত্ৰীসকলক উদ্দেশ্যি কৈছিল—“তোমালোকৰ যাৰ যাৰ ঘৰত মা-দেউতাই চাকৰি কৰে সেই ছাত্ৰীসকলে মা-দেউতাৰ দৰমহাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কি কি বস্তু ঘৰলৈ নিতৌ লৈ আহে সেই কথাবোৰ লক্ষ্য কৰিবা। যদি দৰমহাৰ লগত ক্ৰয় কৰা বস্তুৰ দামৰ লগত সামঞ্জস্য নাথাকে তেতিয়া তেওঁলোকক তোমালোকেই প্ৰশ্ন কৰিবা যে এইবোৰ বস্তু কিনিবলৈ ক’ৰ পৰা পইচা পাইছে? উদাহৰস্বৰূপে মই নিজৰ কথাকে ক’ব খুজিছো আজিলৈকে ম‍ই পাঁচশ টকাতকৈ বেছি দামী শাড়ী কিনি পোৱা নাই আৰু মোৰ নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীকো জোখতকৈ বেছি দামী কাপোৰ-কানি কেতিয়াও কিনি দিয়া নাই। আমি ঘৰখনৰ পৰাই দুৰ্নীতি নিৰ্মূল কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব লাগিব আৰু এইক্ষেত্ৰত নৱপ্ৰজন্মৰ ভূমিকা হ’ব আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ।” বক্তাগৰাকীয়ে ভাষণ দিয়াৰ পিছতেই দুপৰীয়া আহাৰৰ সময় হ’ল। দুপৰীয়া আহাৰ গ্ৰহণ কৰি আমি পুনৰ প্ৰেক্ষাগৃহলৈ গ’লো। এজন বক্তাই কানাড়া ভাষাতে বক্তৃতা দিলে (বুজি<noinclude>{{rh| |৩৬✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> 7m7s4fhzjgnwk4yxpq3ztk3opf0zhd7 253874 253873 2026-06-18T17:50:05Z JyotiPN 1603 253874 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>মোৰ আপোনাৰ দেশ’ গীতটি পৰিৱেশন কৰি অনুষ্ঠানৰ সামৰণি মাৰিলে। সেইদিনা এটা কথা লক্ষ্য কৰিছিলো যে সিন্ধানুৰত পুৱা সাতমান বজাতহে বেলিৰ পোহৰ পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। চাৰে পাঁচ বজাৰ পৰা চাৰে ছয় বজালৈকে আধা পোহৰ, আধা ছাঁৰ মাজতেই পতাকা উত্তোলন কাৰ্যসূচী সম্পন্ন হ’ল। আঠমান বজাৰ পৰা শ্ৰমদান কাৰ্য্যসূচী আৰম্ভ হ’ল। আমাৰ ছোৱালীকেইজনীও ৰাইজৰ লগত হাতে-পাতে ধৰি কাৰ্য্যসূচী সমাপ্ত কৰিলে আৰু ডাইনিং হলত ব্ৰেকফাষ্টৰ ব্যৱস্থা হ’ল। ব্ৰেকফাষ্ট কৰাৰ পিছত কোঠালৈ আহি গা-পা ধুই সিন্ধানুৰ নগৰলৈ বুলি খোজ দিলো। অকলে অকলে গৈ সিন্ধানুৰৰ এখন দোকানৰ পৰা চিংগল আঁঠুৱা এখন কিনি আনিলো। চাৰে দহমান বজাৰ পৰা এটা প্ৰেক্ষাগৃহত প্ৰগ্ৰেমবোৰ আৰম্ভ হ’ল। এগৰাকী আই. এ. এছ. অফিচাৰে আহি অনুষ্ঠানটোত সুন্দৰ বক্তৃতা প্ৰদান কৰিলে। অলপতে দিল্লীত হৈ যোৱা ডামিনী ধৰ্ষণ কাণ্ডৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ভাৰতবৰ্ষত হৈ থকা দুৰ্নীতি সম্পৰ্কে দীঘলীয়া বক্তৃতাৰে তেওঁ সকলোৰে মন মুগ্ধ কৰি পেলালে। দুৰ্নীতিৰ প্ৰসঙ্গত মহিলা আই. এ. এছ. গৰাকীয়ে ছাত্ৰীসকলক উদ্দেশ্যি কৈছিল—“তোমালোকৰ যাৰ যাৰ ঘৰত মা-দেউতাই চাকৰি কৰে সেই ছাত্ৰীসকলে মা-দেউতাৰ দৰমহাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কি কি বস্তু ঘৰলৈ নিতৌ লৈ আহে সেই কথাবোৰ লক্ষ্য কৰিবা। যদি দৰমহাৰ লগত ক্ৰয় কৰা বস্তুৰ দামৰ লগত সামঞ্জস্য নাথাকে তেতিয়া তেওঁলোকক তোমালোকেই প্ৰশ্ন কৰিবা যে এইবোৰ বস্তু কিনিবলৈ ক’ৰ পৰা পইচা পাইছে? উদাহৰস্বৰূপে মই নিজৰ কথাকে ক’ব খুজিছো আজিলৈকে ম‍ই পাঁচশ টকাতকৈ বেছি দামী শাড়ী কিনি পোৱা নাই আৰু মোৰ নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীকো জোখতকৈ বেছি দামী কাপোৰ-কানি কেতিয়াও কিনি দিয়া নাই। আমি ঘৰখনৰ পৰাই দুৰ্নীতি নিৰ্মূল কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব লাগিব আৰু এইক্ষেত্ৰত নৱপ্ৰজন্মৰ ভূমিকা হ’ব আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ।” বক্তাগৰাকীয়ে ভাষণ দিয়াৰ পিছতেই দুপৰীয়া আহাৰৰ সময় হ’ল। দুপৰীয়া আহাৰ গ্ৰহণ কৰি আমি পুনৰ প্ৰেক্ষাগৃহলৈ গ’লো। এজন বক্তাই কানাড়া ভাষাতে বক্তৃতা দিলে (বুজি<noinclude>{{rh| |৩৬✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> 6k0scytt52suthgvlhvtuqy58jfx34g 104 92504 253877 253767 2026-06-18T18:09:03Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 253877 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>নাপালো কি ক’লে)। সেইদিনা সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাৰ বাবে সকলোকে পৰম্পৰাগত সাজপাৰ-পিন্ধি আহিবলৈ ক’লে। সন্ধ্যা ছয় বজাৰ পৰা অনুষ্ঠিত হোৱা সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তামিলনাডু আৰু গুজৰাটৰ দলটিয়ে তেওঁলোকৰ নিজা সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শন কৰিলে। সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাৰ শেষত সকলোৱে খাই-বৈ নিজ নিজ স্থানত শুই পৰিলো। {{gap}}১৪ জানুৱাৰীৰ দিনা মকৰ সংক্ৰান্তি উৎসৱ শিবিৰত পালন কৰা হয়। বিবিধ প্ৰকাৰৰ সুমিষ্ট খাদ্য যেনে অসমীয়াৰ ঘিলা পিঠাৰ দৰে এবিধ মিঠা পিঠা, দৈ, বিবিধ প্ৰকাৰৰ লাড়ু আদিৰে পুৱাৰ ব্ৰেকফাষ্ট উপচাই পেলাইছিল। সেইদিনা দৈ গাখীৰৰ সৈতে পিয়াঁজ কাটি এক থালিকৈ দৈ সকলোৰে খোৱাৰ টেবুলত যতন কৰি দিছিল। দৈ গাখীৰৰ লগত পিয়াঁজ খোৱা সেইদিনাহে দেখিবলৈ পাইছিলো। সেইদিনাখন ডুড্ডুপুড্ডি মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ চেয়াৰমেনৰ গাঁওখনলৈ এখন বাছত সকলোকে লৈ গ’ল। গাঁওখনত বসবাস কৰা লোকসকলৰ জীৱন প্ৰণালী, কৃষি পথাৰত ব্যৱহাৰ কৰা পানী যোগান আঁচনি আদি দেখি যথেষ্ট ভাল লাগিল। চেয়াৰমেনৰ ঘৰত নাৰিকল গছ, মধুৰী আম, আম আদি ফল-মূলেৰে পৰিপূৰ্ণ। কেম্পৰ পৰা যোৱা প্ৰতিজন সদস্যকে চেয়াৰমেনৰ ঘৰৰ ফালৰ পৰা একোটাকৈ ডাব নাৰিকলৰ পানী খাবলৈ দিলে। চেয়াৰমেনৰ ঘৰৰ পৰা সকলোৱে বিদায় লৈ অহাৰ পিছত তেওঁলোকে এটা মন্দিৰলৈ লৈ গ’ল। দাক্ষিণাত্যৰ মন্দিৰৰ শৈলী, মন্দিৰৰ ভিতৰৰ ভাস্কৰ্য্য, বেৰত আঁকি থোৱা সুন্দৰ চিত্ৰ, পূজা উপাসনা পদ্ধতি আদিৰ বিষয়ে সকলোকে চেয়াৰমেন আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে ইংৰাজী ভাষাত বুজাই দিছিল। সেইদিনা মন্দিৰত সৰু সৰু চাউণ্ড বক্সবোৰত ভক্তিমূলক গীত বাজি আছিল। গীতবোৰৰ অৰ্থ বুজি পোৱা নাছিলো যদিও ভক্তিমূলক গীতবোৰৰ সুৰে সকলোৰে মনত শান্ত-সমাহিত পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছিল। গোটেই দিনটো গাঁও আৰু মন্দিৰ চাওঁতেই সময়বোৰ পাৰ হ’ল। পিছত সন্ধ্যা হোৱাৰ লগে লগেই পুনৰ শিৱিৰলৈ আমাক লৈ আহে। সেইদিনা সন্ধ্যা সময়ত সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাৰ<noinclude>{{rh| |ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩৭|}}</noinclude> 3etriqcieo1iteu7pualh5bo9scd0cl 253878 253877 2026-06-18T18:09:26Z JyotiPN 1603 253878 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>নাপালো কি ক’লে)। সেইদিনা সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাৰ বাবে সকলোকে পৰম্পৰাগত সাজপাৰ-পিন্ধি আহিবলৈ ক’লে। সন্ধ্যা ছয় বজাৰ পৰা অনুষ্ঠিত হোৱা সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তামিলনাডু আৰু গুজৰাটৰ দলটিয়ে তেওঁলোকৰ নিজা সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শন কৰিলে। সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাৰ শেষত সকলোৱে খাই-বৈ নিজ নিজ স্থানত শুই পৰিলো। {{gap}}১৪ জানুৱাৰীৰ দিনা মকৰ সংক্ৰান্তি উৎসৱ শিবিৰত পালন কৰা হয়। বিবিধ প্ৰকাৰৰ সুমিষ্ট খাদ্য যেনে অসমীয়াৰ ঘিলা পিঠাৰ দৰে এবিধ মিঠা পিঠা, দৈ, বিবিধ প্ৰকাৰৰ লাড়ু আদিৰে পুৱাৰ ব্ৰেকফাষ্ট উপচাই পেলাইছিল। সেইদিনা দৈ গাখীৰৰ সৈতে পিয়াঁজ কাটি এক থালিকৈ দৈ সকলোৰে খোৱাৰ টেবুলত যতন কৰি দিছিল। দৈ গাখীৰৰ লগত পিয়াঁজ খোৱা সেইদিনাহে দেখিবলৈ পাইছিলো। সেইদিনাখন ডুড্ডুপুড্ডি মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ চেয়াৰমেনৰ গাঁওখনলৈ এখন বাছত সকলোকে লৈ গ’ল। গাঁওখনত বসবাস কৰা লোকসকলৰ জীৱন প্ৰণালী, কৃষি পথাৰত ব্যৱহাৰ কৰা পানী যোগান আঁচনি আদি দেখি যথেষ্ট ভাল লাগিল। চেয়াৰমেনৰ ঘৰত নাৰিকল গছ, মধুৰী আম, আম আদি ফল-মূলেৰে পৰিপূৰ্ণ। কেম্পৰ পৰা যোৱা প্ৰতিজন সদস্যকে চেয়াৰমেনৰ ঘৰৰ ফালৰ পৰা একোটাকৈ ডাব নাৰিকলৰ পানী খাবলৈ দিলে। চেয়াৰমেনৰ ঘৰৰ পৰা সকলোৱে বিদায় লৈ অহাৰ পিছত তেওঁলোকে এটা মন্দিৰলৈ লৈ গ’ল। দাক্ষিণাত্যৰ মন্দিৰৰ শৈলী, মন্দিৰৰ ভিতৰৰ ভাস্কৰ্য্য, বেৰত আঁকি থোৱা সুন্দৰ চিত্ৰ, পূজা উপাসনা পদ্ধতি আদিৰ বিষয়ে সকলোকে চেয়াৰমেন আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে ইংৰাজী ভাষাত বুজাই দিছিল। সেইদিনা মন্দিৰত সৰু সৰু চাউণ্ড বক্সবোৰত ভক্তিমূলক গীত বাজি আছিল। গীতবোৰৰ অৰ্থ বুজি পোৱা নাছিলো যদিও ভক্তিমূলক গীতবোৰৰ সুৰে সকলোৰে মনত শান্ত-সমাহিত পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছিল। গোটেই দিনটো গাঁও আৰু মন্দিৰ চাওঁতেই সময়বোৰ পাৰ হ’ল। পিছত সন্ধ্যা হোৱাৰ লগে লগেই পুনৰ শিৱিৰলৈ আমাক লৈ আহে। সেইদিনা সন্ধ্যা সময়ত সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাৰ<noinclude>{{rh| |ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩৭|}}</noinclude> lqbd9gfmuv7y6571bey9dq2mm0l8y3k 104 92506 253879 253255 2026-06-18T18:13:52Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253879 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>কাৰ্যসূচীত অসমৰ গীত-নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আমাৰ দলটিক আহ্বান জনালে। অসমৰ লগতে পশ্চিমবঙ্গ আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰো সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচী আছিল। আমাৰ দলটিয়ে বিহু নৃত্যৰ উপৰি তিৱা নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিলে। “আজি যাং বৰতল, কালি যাংবৰতত” – শীৰ্ষক তিৱা গীতটি প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সময়ত গোটেই ৰঙ্গমঞ্চ চিঞৰত তাল-ফাল লাগি গৈছিল। পশ্চিম বংগৰ ছোৱালীকেইজনীয়েও বৰ সুন্দৰ গীত আৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। তেওঁলোকৰ দুগৰাকীমানে প্ৰফেশ্যনেল চিংগাৰৰ দৰেই সুমধুৰ কণ্ঠেৰে সকলোকে আপ্লুত কৰি তুলিছিল। মহাৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী ছোৱালীয়ে ‘শোলে’ চিনেমাৰ ‘মেহবুবা, মেহবুবা’ শীৰ্ষক গীতটিত বৰ সুন্দৰকৈ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। তাইৰ নৃত্যৰ ভংগিমা দেখি কোনো দৰ্শক নহঁহাকৈ থাকিব পৰা নাছিল আৰু ছোৱালীবোৰে সেই নৃত্যটো পুনৰ প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগে বুলি আহ্বান জনাইছিল। {{gap}}১৫ জানুৱাৰীৰ দিনা গতানুগতিক প্ৰগ্ৰেমেই চলিবলৈ ধৰিলে। পুৱা পতাকা উত্তোলন, ব্ৰেকফাষ্টৰ লগে লগে শ্ৰমদান, দুপৰীয়া ৰঙ্গমঞ্চত কানাড়া ভাষাত সমল ব্যক্তিসকলৰ বক্তৃতা, সন্ধ্যা সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান। সেইদিনা পিছবেলাৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ সময়ত বিভিন্ন ৰাজ্যৰ পৰা যোৱা প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰসকলক মঞ্চত বহুৱাই ফুলৰ থোপাৰে (Bouquet) সম্বৰ্ধনা জনাইছিল। অনুষ্ঠানবোৰৰ গতানুগতিকতা দেখি হাম্পিলৈ যোৱাৰ কথা মনতে ভাবিলো আৰু সেইমতে ডুড্ডপুড্ডি মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষক দুজনমানৰ লগত আলোচনা কৰিলোঁ। ইতিহাস বিভাগৰ এজন শিক্ষকে গাইড কৰাৰ কথা ক’লে। কিন্তু হাম্পিলৈ সিন্ধানুৰৰ পৰা পোনপটীয়াকৈ বাছৰ ব্যৱস্থা নাই বাবে সৰু গাড়ী এখন ভাড়া কৰি যোৱাৰ কথা ভাবিলো। এখন সৰু গাড়ীৰ লগত কথা পাতি জনা গ’ল যে অহা-যোৱা ভাড়াৰ বাবদ তেওঁক দুহেজাৰ টকা লাগে। ইতিহাস বিভাগৰ শিক্ষকজন বৰ ভাল মানুহ আছিল আৰু সেয়ে তেওঁ মোৰ আগত দুখ প্ৰকাশ কৰি ক’লে যে “মোৰ নিজৰ মটৰ চাইকেল বা গাড়ী থকা হ’লে আপোনাক ইমান পইচা খৰছ কৰি, গাড়ী ভাড়া .<noinclude>{{rh| |৩৮✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> kt1diqmexjo7jd64emjbahbjtvzrx6a 104 92507 253880 253258 2026-06-18T18:18:39Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253880 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>কৰি যাবলৈ নিদিলোহেঁতেন। আমাৰ সহকৰ্মীসকলৰ বাইক আছে যদিও ম‍ই ভালকৈ চলাব নাজানো আৰু মোৰ লাইচেন্সো নাই; ইমান দূৰলৈকে যাম যেতিয়া লাইচেন্সৰ প্ৰয়োজন হ’বই”। লগে লগে মোৰ মনত আনন্দৰ জোৱাৰ ববলৈ ধৰিলে আৰু টপৰাই মই উত্তৰ দিলো—“মোৰ লাইচেন্স আছে আৰু মই মটৰ চাইকেল খুব ভালদৰে চলাব পাৰো; মাত্ৰ আপুনি বাইক এখন যোগাৰ কৰক।” তেওঁ বৰ সুখী হ’ল আৰু লগে লগেই ডুড্ডুপুড্ডি মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ চেক্ৰেটেৰী তথা শিৱিৰৰ সমন্বয়ক আৰ. চি. পাটিল ডাঙৰীয়াৰ মটৰ চাইকেলখন পিছদিনা লৈ যাবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লো। সেই ৰাতিটো খাই-বৈ আৰামত শুই থাকিলো। {{gap}}১৬ জানুৱাৰীৰ দিনা পুৱাই উঠি হাম্পি যাবলৈ ৰেডি হ’লো। ইতিহাস বিভাগৰ শিক্ষকজনেও শিৱিৰলৈ আহি মোৰ বাবে ৰৈ আছিল। ডুড্ডুপুড্ডি মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ হিন্দী বিভাগৰ শিক্ষক ৰাজুৰ মটৰ চাইকেলত তিনিওজনে উঠি গৈ আৰ. চি.পাৰ্টিল ডাঙৰীয়াৰ ঘৰৰ পৰা মটৰ চাইকলেখন লৈ হাম্পি অভিমুখে যাত্ৰা কৰিলো। কৰ্ণাটকৰ ৰাস্তাবোৰ অতি সুন্দৰ আৰু বহল। ফিৰফিৰিয়া ৰাস্তা পাই মোৰ বাইকৰ কাঁটা ৮০-৯০ লৈকে গতি কৰিলে। ইতিহাস বিভাগৰ শিক্ষকজনে ঠাইবোৰৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰি যাবলৈ ধৰিলে—“ৰায়াছুৰ জিলাতেই কৰ্ণাটকৰ ভিতৰত সবাতোকৈ বেছি কৃষি উৎপাদন হয় আৰু এই জিলাত কৰা দাইলৰ খেতি ভাৰতবৰ্ষৰ ভিতৰতে নাম আছে। {{gap}}পঞ্চলিশ মিনিটমানৰ পিছত গংগাৱতী নামৰ ডাঙৰ নগৰ এখন পালোগৈ আৰু নগৰখন পোৱাৰ ঠিক আগে আগে সোঁদিশেদি এটা ডাঙৰ ফেক্টৰী দেখিলো আৰু ছাৰে ক’লে যে “এইটো এছিয়া মহাদেশৰ ভিতৰতে বৃহত্তম চেনিকল আছিল কিন্তু এতিয়া বন্ধ হৈ গৈছে।” গংগাৱতী নগৰৰ পৰা পোন্ধৰ কিল’মিটাৰমান যোৱাৰ পিছত কেঁচা ৰাস্তা আৰম্ভ হ’ল। শিলেৰে পৰিপূৰ্ণ সৰু সৰু পাহাৰবোৰৰ দাঁতিয়েদি অলপ দূৰ গৈ আমি এটা নদীৰ ঘাট পালোগৈ আৰু ঘাটটোত সৰু নাৱেৰে পাৰ হ’বলগীয়া হ’ল। নদীখন বেছি বহল নাছিল বাবে খুব কম সময়তে<noinclude>{{rh| |ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৩৯|}}</noinclude> fmlss65zi5g7vsvpwfjt621019hcdhx 104 92512 253875 253294 2026-06-18T17:59:53Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253875 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|'''উত্তৰ-পূৱ মহোৎসৱ, গুৱাহাটী'''}}}} {{gap}}কৰ্ণাটকৰ পৰা ‘ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতি শিৱিৰ’ত অংশগ্ৰহণ কৰি আহি এমাহমান হৈছিল মাত্ৰ; গুৱাহাটীৰ সহকাৰী য়ুথ অফিছাৰ নকুল দেউৰী ডাঙৰীয়াই ফোন কৰি জনালে যে ১৯, ২০ আৰু ২১ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৩, গুৱাহাটীৰ সৰুসজাইত উত্তৰ-পূৱ যুৱ মহোৎসৱৰ আয়োজন কৰিছে আৰু আমাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা উৎসৱত অংশগ্ৰহণৰ বাবে দহজনীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দল এটিৰ প্ৰয়োজন। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে যাতে সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিব পাৰে সেই দিশটোলৈ লক্ষ্য কৰি তেনে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰি আনিবলৈ ক’লে। ড° পৱিত্ৰ প্ৰাণ গোস্বামী ছাৰে অনুমতি দিয়াত তিনিজন ঢুলীয়া ক্ৰমে প্ৰাঞ্জল প্ৰতীম গগৈ, ত্ৰিদিৱ দাস, ভাস্কৰ বৰুৱা; তিনিজনী নাচনী ক্ৰমে কৃষ্ণা পংকজা দত্ত, স্মৃতি দত্ত, বৰ্ণালী দাস আৰু লগতে বিহুগীত গাবৰ বাবে আৰু সৃষ্টিশীল নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ ক্ৰমে নীতিশ গগৈ, তীৰ্থেন্দু নন্দী, প্ৰান্তিক ৰাজখোৱা আৰু শুভেচ্ছা শৰ্মাক নিৰ্বাচিত কৰি যোৰহাটৰ পৰা ১৭ তাৰিখে সন্ধ্যা সাত বজাত ‘ইন্টাৰচিটি এক্সপ্ৰেছ’ত গুৱাহাটীলৈ বুলি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো। যোৰহাট মহাবিদ্যালয়ৰ বৰ্তমান অধ্যক্ষ (সেই সময়ত ইংৰাজী বিভাগৰ মুৰব্বী) ড° দেৱব্ৰত শৰ্মা ছাৰেও গুৱাহাটীলৈ বুলি কিবা কামত যাবলৈ ওলাইছিল আৰু ছাৰে মোৰ হাততে পইছা দি তেওঁৰ টিকেটটো কাটিবলৈ দিছিল। আমি সকলোৱে একেটা ডবাতে যাত্ৰা কৰি ১৮ তাৰিখে পুৱা গুৱাহাটী পালোগৈ। গুৱাহাটী পোৱাৰ পিছত শৰ্মা ছাৰে নিজা কামত গুচি গ’ল আৰু আমি এঘাৰজনে এখন বাছত উঠি সৰুসজাই পালোগৈ। সৰুসজাই ষ্টেডিয়ামত থাকিবৰ বাবে আমাক ব্যৱস্থা কৰি দিয়া কোঠালৈ গৈ বাৰমান বজাত নামবোৰ পঞ্জীয়ন কৰি তিনিদিনৰ বাবে পৰিচয় পত্ৰসমূহ .<noinclude>{{rh| |৪৬✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> kzm6qmwhlgbnpy027egggh3mzuyitty 104 92514 253883 253299 2026-06-18T18:31:39Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253883 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>চলোৱা দেখা পাইছিলো। দিনটো হাম্পিত কটাই শিৱিৰলৈ বাছত ঘূৰি আহোঁতে নিশা চাৰে ন মান বাজিল। সেইদিনা কোনো সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচী নকৰি সকলোৱে ডাইনিং হলত আহাৰ গ্ৰহণ কৰি নিজ নিজ বিচনাত ঢলি পৰিল। {{gap}}১৮ জানুৱাৰীৰ দিনা আছিল শিৱিৰৰ শেষ দিন। ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতি শিৱিৰৰ উদ্দেশ্য অৰ্থৱহ কৰি তুলিবৰ বাবে আয়োজক সমিতিয়ে প্ৰতিখন ৰাজ্যৰ পৰা অহা ছাত্ৰীসকলক নিজা ৰাজ্যৰ পৰিৱৰ্তে ভাৰতবৰ্ষৰ আন ৰাজ্যৰ গীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। অৰ্থাৎ অসমীয়া ছোৱালীয়ে গুজৰাটী, মাৰাঠী বা কানাড়া যিকোনো গীত; বেঙ্গলী ছোৱালীয়ে অসমীয়া, পাঞ্জাৱী গীত নাইবা গুজৰাটী ছোৱালীয়ে বাংলা, উৰিয়া বা পাঞ্জাৱী গীত আদি পৰিৱেশন কৰিব লাগিব বুলি মাইকত ঘোষণা কৰিলে। সেইদিনা হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষাত গীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ দিয়া নহৈছিল। আমাৰ ছোৱালীকেইজনীয়ে এটি ভক্তিমূলক কানাড়া গীত (কেম্পত থকা ছোৱালীবোৰৰ পৰা শিকি লৈ) পৰিৱেশন কৰিলে। গুজৰাটী ছোৱালীকেইজনীয়ে অসমীয়া বিহুগীত পৰিৱেশন কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ আধা–ফুটা, আধা-নুফুটা উচ্চাৰণবোৰ শুনিবলৈ বৰ আমোদজনক হৈছিল। সাংস্কৃতিক কাৰ্য্যসূচী কৰি থাকোঁতে ৰাতি দহমান বাজিল। বিচাৰকৰ ফালৰ পৰা ঘোষণা কৰিলে যে সংগীত প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম পশ্চিম বংগৰ দলটি হৈছে। এফালৰ পৰা বিভিন্ন দলসমূহৰ বিভিন্ন কাৰ্যকলাপ চাই মহাৰাষ্ট্ৰৰ দলটিক শ্ৰেষ্ঠ নিয়মানুৱৰ্তিতা দল হিচাপে ঘোষণা কৰিলে। ‘আমাৰ অসমৰ একো নহ’বই নেকি?’—বুলি ভাবি থাকোতেই অসমৰ দলটিক শ্ৰেষ্ঠ দল হিচাপে ঘোষণা কৰিলে আৰু মঞ্চত থকা দৰ্শকেও জাউৰিয়ে জাউৰিয়ে হাত চাপৰি দি আমাৰ দলটিক অভিবাদন জনালে। {{gap}}আনন্দত আত্মহাৰা হৈ আমাৰ ছোৱালীকেইজনীয়ে বহি থকা ঠাইৰপৰাই জপিয়াই উঠিল। চাৰ্টিফিকেট দিয়া, বঁটা দিয়া আদি পৰ্ববোৰ সমাপ্ত হোৱালৈকে নিশা বাৰ বাজি পাৰ হ’ল। প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰসকলৰ ফালৰ পৰা সমজুৱাৰ একাষাৰত মহাৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰ দীপক কুমাৰ নানাৱাৰে বক্তব্য আগবঢ়ালে। বক্তব্যৰ<noinclude>{{rh| |৪৪✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> dou4igj88l3tqa0ejrt1bfk6b8qxxpg 104 92516 253882 253303 2026-06-18T18:27:44Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253882 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>লটাচ মহল, গাৰ্ডৰ কোৱাৰ্টাৰ চোৱাৰ পিছতেই ‘হাজাৰ ৰাম মন্দিৰ’ত সোমালগৈ। হাজাৰ ৰামৰ (Hazara Rama) অৰ্থ হৈছে হাজাৰজন ৰাম। তেলেগু শব্দ হাজাৰামুৰ (Hazaramu) পৰা এই শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে আৰু যাৰ অৰ্থ হৈছে – প্ৰাসাদৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ বা দৰ্শকৰ প্ৰেক্ষাগৃহ। ‘হাজাৰ ৰাম’ মন্দিৰত ভগৱান বিষ্ণুৰ অৱতাৰ সমূহৰ ভাস্কৰ্য্যও খোদিত আছে। {{gap}}‘হাজাৰ ৰাম’ মন্দিৰ চোৱাৰ পিছত আমি Queen’s bath, Royal encloser, Mahanavami Dibba (Platform) আদি চাবলৈ গ’লো। Queen’s bath বা ৰাণীৰ গা-ধোৱা স্থান হৈছে ১৫ বৰ্গমিটাৰ বহল আৰু ১.৮ মিটাৰ গভীৰ এটা স্নানাগাৰ য’ত কাৰুকাৰ্য খচিত কৰিড’ৰ আৰু বেলকনিৰে পৰিপূৰ্ণ এটা গৃহ। তাত কেৱল উচ্চ সামাজিক মৰ্যাদাসম্পন্ন নাৰীসকলে স্নান কৰিছিল। কোনো কোনোৱে কয় যে এই স্নানাগাৰটো বিজয়নগৰৰ ৰজা অচ্যুত দেৱৰায়ে (Achyuta Dev Raya, 1529-42) জলক্ৰীড়া কৰিবৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰিছিল। {{gap}}ৰাণীৰ স্নানাগাৰৰ উপৰি ২৩ টা সৰু বৰ পুখুৰী দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই পুখুৰীবোৰৰ পাৰত বৰ সুন্দৰকৈ চৌদিশে কেইবা খলপীয়া জখলা দিয়া আছে। আনকি পুখুৰীবোৰলৈ পানী যাবৰ বাবে পকাৰে নিৰ্মিত নলাৰো (Drain) ব্যৱস্থা আছে। পুখুৰীবোৰৰ চৌদিশ এপাক মৰাৰ পিছত মহানৱমী দিব্বা (Platform) চাবলৈ গ’লো। বাৰ মিটাৰ উচ্চতাৰ এই প্লেটফৰ্মটো তিনিটা স্তৰত (Three tier) বিভক্ত। এই প্লেটফৰ্মটোত ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান যেনে দুৰ্গা পূজা, নৱৰাত্ৰি, দীপাৱলী আদিৰ আয়োজন চলিছিল। মুঠৰ ওপৰত মন্দিৰ, কাৰুকাৰ্য্যখচিত স্থাপত্য আৰু ভাস্কৰ্য শিল্পৰে পৰিপূৰ্ণ হাম্পি নগৰখন এদিনত চাই শেষ কৰাটো সম্ভৱ নহয় যদিও সময়ৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি হাম্পি চাই আমি পুনৰ কেম্পলৈ ঘূৰি আহোঁ। '''হাম্পিৰ বিষয়ে চমুকৈ :''' {{gap}}১৩৪৩ খৃষ্টাব্দৰ পৰা ১৫৬৫ খৃষ্টাব্দলৈকে এই নগৰখনত কেইবাজনো শক্তিশালী শাসনকৰ্তাই শাসন কৰিছিল। হৰিহৰ আৰু বুক্ক নামৰ দুজন ভাই-<noinclude>{{rh| |৪২✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> gmnc3rc33syqcpt0o4c1zl67feprix6 104 92517 253881 253304 2026-06-18T18:22:41Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253881 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude> {{gap}}ৱিথালা মন্দিৰৰ পিছত আমি মন্দিৰৰ কাষতে থকা শিলৰ ৰথ এখন চাবলৈ গ’লো। ৰথখন প্ৰকৃততে ভগৱান বিষ্ণুৰ বাহন গৰুড়ৰ প্ৰতীকী ৰূপত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। খৃষ্টীয় ষষ্ঠদশ শতিকাত সম্ৰাট কৃষ্ণদেৱৰায়ে উৰিষ্যাৰ সূৰ্য মন্দিৰৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ শিলৰ ৰথখন নিৰ্মাণ কৰিছিল। ৰথখনে সম্ৰাটজনৰ সৌন্দৰ্যশালী মন আৰু শিল্পসুলভ গুণৰো স্বাক্ষৰ বহন কৰে। স্থানীয় লোকসকলৰ মাজত এই বিশ্বাস আছে যে যেতিয়া ৰখখন ঘূৰিব তেতিয়াই পৃথিৱীখন ধ্বংস হ’ব। উল্লেখযোগ্য যে ৰথত থকা চকাকেইটা এবিধ বিশেষ শিলেৰে নিৰ্মিত আৰু এইবিধ শিল ক’তো পোৱা নাযায়। {{gap}}ৱিথালা মন্দিৰৰ পিছত আমি লক্ষ্মী নৰসিম্‌হা মূৰ্ত্তিটো চাবলৈ গ’লো। লক্ষ্মী নৰসিম্‌হা মূৰ্ত্তিৰ আন এটা নাম হৈছে উগ্ৰ নৰসিম্‌হা মূৰ্ত্তি। পুৰাণৰ আখ্যান মতে ভগৱান বিষ্ণুৱে তলৰ অংশ মানুহ আৰু ককালৰ পৰা ওপৰৰ অংশ সিংহ ৰূপ ধাৰণ কৰি হিৰণ্যকশিপুক বধ কৰিছিল। বিষ্ণুৰ নৰসিংহ ৰূপৰ উগ্ৰ অৱস্থাটো মূৰ্ত্তিটোত প্ৰতিফলিত হয়। হাম্পিত থকা মূৰ্ত্তিবোৰৰ ভিতৰত উগ্ৰ নৰসিম্‌হা মূৰ্ত্তিটোৱেই সবাতোকৈ ওখ আৰু ইয়াৰ উচ্চতা হৈছে ৬.৭ মিটাৰ। মূৰ্ত্তিটোৰ ওপৰত সাতখন মুখযুক্ত নাগৰাজে ফণা মেলি থকা দেখিবলৈ পোৱা যায়। বিভিন্ন সময়ত মুছলমান নবাবৰ আক্ৰমনত মূৰ্ত্তিটোৰ হাত দুখন সম্পূৰ্ণ ধ্বংস কৰি দিয়া হৈছিল বাবে হাত দুখনৰ কিলাকুটিৰ অংশলৈকেহে মূৰ্ত্তিটো দেখিবলৈ পোৱা যায়। উগ্ৰ নৰসিম্‌হা মন্দিৰৰ কাষতেই তিনি মিটাৰ উচ্চতাৰ এটা শিৱ লিংগ আছে। শিৱ লিংগটোৰ তলত অহৰহ পানী বৈ থকা দেখিবলৈ পোৱা যায়। {{gap}}উগ্ৰ নৰসিম্‌হা মূৰ্ত্তি আৰু শিৱলিংগটো চোৱাৰ পিছত ছাৰে মোক লটাচ মহল, এলিফেন্ট ষ্টেবল, গাৰ্ডৰ কোৱাৰ্টাৰ দেখুৱালে। দুমহলীয়া লটাচ মহলটোত ভাৰতীয় আৰু ইছলামিক ভাস্কৰ্য্য কলাৰ সুন্দৰ সমন্বয় ঘটিছে। সেইদৰে হাতী ৰাখিবৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা সুন্দৰ হাতীশাল ভৱনত আমি সোমালোগৈ। এঘাৰটা কোঠালি থকা প্ৰতিটো কোঠালিতে পৃথকে পৃথকে হাতীবোৰ ৰখাৰ ব্যৱস্থা আছিল। .<noinclude>{{rh| |ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৪১|}}</noinclude> n8vz4yxynqdzat2iifpd33vcem8erj0 104 92534 253876 253768 2026-06-18T18:05:19Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253876 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>সংগ্ৰহ কৰিলোঁ। ১৮ ডিচেম্বৰত পঞ্জীয়নৰ বাদে বিশেষ একো অনুষ্ঠান হোৱা নাছিল বাবে সন্ধ্যালৈকে ষ্টেডিয়ামটোৰ লগতে বিভিন্ন ক্ৰীড়াৰ বাবে অনুশীলন কৰা (প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে তৈয়াৰ কৰি ৰখা) স্থলীসমূহ চাবলৈ গ’লো। সন্ধিয়া সাতমান বজাত য়ুথ অফিচাৰ সুনীল কুমাৰ বসুমতাৰীয়ে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সমূহ প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰক উদ্দেশ্যি প্ৰগ্ৰেমটোৰ সম্পৰ্কে চমুকৈ নিয়মাৱলীসমূহ উল্লেখ কৰিলে। ৰাতি দহমান বজাত সকলোৱে ‘ডাইনিং হল’ত আহাৰ গ্ৰহণ কৰি {{SIC|নিজ|নিজা}}-নিজা বিচনাত শুই পৰিলো। {{gap}}১৯ জানুৱাৰীত পুৱাই উঠি আমাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক এপাক ষ্টেডিয়ামৰ পিনে নি খোজ কাঢ়িবলৈ দিলো। ব্ৰেকফাষ্ট কৰাৰ পিছত এঘাৰমান বজাত সকলোৰে কাৰণে টুপী, স্পৰ্টিং আদি এটা কাউণ্টাৰৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰিলো। ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আঁচনিৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাহিৰেও নেহৰু যুৱ কেন্দ্ৰ, গ্ৰাম্য সংস্কৃতিক দল আদিয়ে অংশগ্ৰহণৰ বাবে আহিছিল আৰু সেইয়ে শাৰী পাতি স্পৰ্টিং, টুপী আদি সামগ্ৰীবোৰ সংগ্ৰহ কৰোঁতে দুঘন্টামান লাগিল। সামগ্ৰীবোৰ প্ৰতিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীকে হাতে হাতে দি সকলোকে পৰম্পৰাগত সাজ-পাৰ পৰিধান কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলো। বিয়লি পাঁচমান বজাত মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে আহি উত্তৰ-পূৱ যুৱ মহোৎসৱৰ উদ্বোধন কৰে। ভাষণ প্ৰসঙ্গত গগৈ ডাঙৰীয়াই উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ লোকসকল আজিৰ তাৰিখত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত আগবাঢ়ি যোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰে। উদ্বোধনী অনুষ্ঠানৰ শেষত সকলোৱে গৈ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান উপভোগ কৰো। {{gap}}২০ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আঁচনিৰ উদ্যোগত Youth convention and survichar নামৰ অনুষ্ঠান সম্পন্ন হ’ল। ভাৰতবৰ্ষৰ বিখ্যাত সমাজকৰ্মী তথা ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ প্ৰকল্পৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ড° এছ.এন চুব্বাৰাৱে (ভাই জী) ভাষণ প্ৰদান কৰিছিল। সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষক একতাৰ সাংস্কৃতিক ডোলেৰে বান্ধি ৰখাৰ স্বাৰ্থত ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰতিখন ৰাজ্যৰ সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শন কৰিবৰ বাবে ২৮ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী নিৰ্বাচিত কৰিছিল। আমাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ নীতিশ গগৈ আৰু ছাত্ৰী<noinclude>{{rh| |ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৪৭|}}</noinclude> swwmzandh1nnrcg9t0qd529ssb8hbur 104 92562 253872 253459 2026-06-18T17:33:50Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 253872 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{gap}}{{larger|'''‘DIN-DUKHI’'''}} :- Assamese Version of Victor Hugo's Les Miserables by late Thaneswar Hazarika and published by Shrimati Sudhalata Hazarika with the financial {{illegible|tance}} of the Publication Board, Assam. First publication, August, 1962. Price Rs. 3.00. {{Dhr|4em}} <poem>প্ৰকাশিকা :— শ্ৰীমতী সুধালতা হাজৰিকা গুৱাহাটী</poem> {{Dhr|3em}} প্ৰথম সংস্কৰণ {{Dhr|3em}} বেচ তিন টকা {{Dhr|5em}} <poem>মুদ্ৰক : শ্ৰীৰাধাৰমণ বসাক শ্ৰীকান্ত প্ৰেছ প্ৰাইভেট লিমিটেড ৭৫, বৈঠকখানা ৰোড কলিকতা-৯</poem> {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> ch0f11ksse8ymikvtdi9e42j7xsyrsq 104 92583 253826 253483 2026-06-18T13:43:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253826 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|৭}}</noinclude> নগৰখনৰ হোটেলে হোটেলে ঘূৰিলোঁ। আটায়ে মোক দূৰৰে পৰা খেদি দিলে। ভোকত মোৰ পেট পুৰিব লাগিছে। লৰচৰ কৰিবলৈ- কো গাত শক্তি নাইকিয়া হৈ আহিছে। মোক ৰাতিটোৰ কাৰণে অকণমান আশ্ৰয় দিব পাৰিবনে?” {{Gap}}বিশ্বপে লৰালৰিকৈ উঠি চকি এখন জুহালৰ কাষলৈ টানি নি আস্তব্যস্তকৈ মানুহটোক বহুৱাই লিগিৰীৰ ফালে চাই মাত দিলে, “মেগ্‌লোৱাৰ বাই! এখেতলৈকে৷ কাঁহী সজোৱাঁ। মোৰ শোৱা কোঠাৰ কাষৰ কোঠাটোত থকা পালেঙখনত এখেতলৈ তুলি-তলিছা পাৰিবা ৰূপৰ কাঁহী-বাটিখিনিকে উলিওৱা। মেজখন সজোৱাঁ। পলম নকৰিবা।” {{Gap}}ভেলজঁ আচৰিত হ'ল। সি নিজৰ চকু কাণকে বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰাত পৰিল। থোকা-খুকিকৈ সুধিলে, “সচাকৈয়ে মোক থাকিবলৈ দিছেনে? এইটো হোটেল নে কি?”বিশ্বপে ধীৰ-মধুৰ মাতেৰে উত্তৰ দিলে, “নহয়, এইটো মোৰ ঘৰহে। ম‍ই এটা সামান্য বিশ্বপ। ” {{Gap}}লিগিৰীয়ে ৰূপৰ ফুল-দানীত ফুল ভৰাই, ৰূপৰ মম-দানীত মমবাতি জ্বলাই মেজ সজালে। তাৰ পাছত ৰূপৰ কাঁহী-বাটিত আহাৰ আহিল। বিশ্বপৰ অতিথি-অভ্যৰ্থনাত ভেলজ একেবাৰে স্তম্ভিত হৈ পৰিল। সি অবাক্ হৈ যন্ত্ৰ বা কলৰ পুতলাৰ দৰে খাই গ'ল। খোৱা শেষ হ’লত বিশ্বপে ভেলজঁক বিছনালৈ লৈ গ'ল। অলপ পাছতে নিজৰ নিজৰ কাম সমাধা কৰি বিশ্বপ, বেটিষ্টিন আৰু মেগ্‌লোৱাৰেও নিজৰ নিজৰ বিছনাত পৰিল। ক্ষন্তেকৰ পিছতে ঘৰৰ ঘৰোৱাল টোপনিত লাল-কাল হৈ পৰিল। ভেলজই তাৰ কাপোৰ-কানি নখহোৱাকৈয়ে বিছনাত বাগৰ দিলে। পৰা মাত্ৰকে তাক টোপনিয়ে হেচা মাৰি ধৰিলে। {{gap}}মাজনিশা। হঠাৎ ভেলজঁৰ টোপনি ভাগিল। গীৰ্জ্জাৰ ঘৰীত টং টং কৰে দুই বজা তাৰ কাণত পৰিলহি। ঊনৈশ বছৰ একে লালিয়ে কাঠৰ ওপৰত বাগৰি সি জীৱন কটালে। আজি তাৰ<noinclude></noinclude> q4ibnaz2hm0g25vwag65d1sbp86a4ja 104 92584 253827 253484 2026-06-18T13:49:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 253827 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮|দীন-দুখী|}}</noinclude>দীন-দুখী কোমল উম্‌লগা বিছনা! চাৰিঘণ্টাৰ ভিতৰতে তাৰ ভাগৰ-জিগৰ সকলো হৰি গ'ল। সি চকু মেলি বাহিৰলৈ চাই পঠিয়ালে। ক’তো এটি জন-প্ৰাণী নাই। অসীম নিৰ্জ্জনতা। কাণ উনাই শুনিলে, – কাৰো ক’তো সাৰ-সিকতি নাই, পূৰ্ণ নীৰৱতা কাষ-ঘূৰাই আকৌ সি শুবলৈ বুলি চকু মুদিলে। ভাগৰুৱা আৰু চিন্তাত থকা মানুহৰ টোপনি সোনকালে আহে হয়, কিন্তু সেই টোপনি এবাৰ ভাগিলে কোনোমতেই ঘূৰাই আনিব নোৱাৰি। ভেলজ ৰ টোপনি আৰু নাহিল। ঢৌৰ পাছত ঢৌ অহাদি তাৰ মনত ইটোৰ পাছত সিটোকৈ কিছুমান চিন্তা আহিবলৈ ধৰিলে। কাষৰ কোঠাত বিশ্বপৰ বিছনাৰ কাষতে এটা আলমাৰি আছিল। এই আলমাৰিটোতে সন্ধিয়া উলিওৱা ৰূপৰ লিগিৰীয়ে আনি ভৰাই থৈছিলহি। কাঁহী-বাটিবোৰ টোপনিত ঘৰ-ঘৰোৱাল অচেতন! ৰূপৰ কাঁহী-বাটি! এনে সুবিধা ভেলজই আৰু নেপায়। ভেলজই ভাবিবলৈ ধৰিলে। এবাৰ ভাঙে, এবাৰ পাতে; এবাৰ পাতে এবাৰ ভাঙে। এনেকৈ থাকোতেই গীৰ্জ্জাৰ ঘৰীত তিনি বাজিল। ভেলজ ই লাহেকৈ উঠি বিছনাত বহি পৰিল। অলপ পৰ বহি আকৌ কাতি হ'ল। গীৰ্জ্জাৰ ঘৰীয়ে আকৌ টং কৰি আধা ঘণ্টা যোৱাৰ বাতৰি হ'ল। ৷ হাতত আকৌ মনত দিলে। এইবাৰ ভেলজ বিছনাৰ পৰা নামি থিয় সাৰে ভৰিত সাৰে আহি খিৰিকিৰ কাষ চাপিল। উগুল-থুগুল লাগিল। মুকলি খিৰিকিয়েদি আকাশলৈ চাই পঠিয়ালে। সীমাহীন সুনীল আকাশত জোনে মেঘৰ আঁৰত লুকা-ভূমুকা খেলি তলৰ পৃথিবীৰ ওপৰত আন্ধাৰ পোহৰৰ ইন্দ্ৰ-জাল এখন মেলি দিছে। বিশ্বপৰ শোৱা-কোঠালৈ চাই পঠিয়ালে-- উদাৰ আকাশৰ দৰেই উদাৰ মনেৰে বিশ্বপ পৰম শান্তিত নিদ্ৰা-মগ্ন। মুখত হাঁহিৰ ৰেখ! বিষাদ- কপট, চিন্তা-ভাবনাৰ ক'তো আঁচ এটাও নাই। তেখেতৰ শিতানত থকা কৰণি এখনত যীশুৰ মূৰ্ত্তি, এটি আছিল। দেখি তাৰ মনত এনেহে লাগিছিল যেন মূৰ্ত্তিটিয়ে, হাত এখন মেলি বিশ্বপৰ মূৰত<noinclude></noinclude> 71556rn56m7bmlovqp62a4ldqw21amd 253828 253827 2026-06-18T13:55:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253828 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮|দীন-দুখী|}}</noinclude> কোমল উম্‌লগা বিছনা! চাৰিঘণ্টাৰ ভিতৰতে তাৰ ভাগৰ-জিগৰ সকলো হৰি গ'ল। সি চকু মেলি বাহিৰলৈ চাই পঠিয়ালে। ক’তো এটি জন-প্ৰাণী নাই। অসীম নিৰ্জ্জনতা। কাণ উনাই শুনিলে, – কাৰো ক’তো সাৰ-সিকতি নাই, পূৰ্ণ নীৰৱতা। কাষ-ঘূৰাই আকৌ সি শুবলৈ বুলি চকু মুদিলে। ভাগৰুৱা আৰু চিন্তাত থকা মানুহৰ টোপনি সোনকালে আহে হয়, কিন্তু সেই টোপনি এবাৰ ভাগিলে কোনোমতেই ঘূৰাই আনিব নোৱাৰি। ভেলজঁৰ টোপনি আৰু নাহিল।ঢৌৰ পাছত ঢৌ অহাদি তাৰ মনত ইটোৰ পাছত সিটোকৈ কিছুমান চিন্তা আহিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}কাষৰ কোঠাত বিশ্বপৰ বিছনাৰ কাষতে এটা আলমাৰি আছিল। এই আলমাৰিটোতে সন্ধিয়া উলিওৱা ৰূপৰ কাঁহী-বাটিবোৰ লিগিৰীয়ে আনি ভৰাই থৈছিলহি। টোপনিত ঘৰ-ঘৰোৱাল অচেতন! ৰূপৰ কাঁহী-বাটি! এনে সুবিধা ভেলজঁই আৰু নেপায়। ভেলজঁই ভাবিবলৈ ধৰিলে। এবাৰ ভাঙে, এবাৰ পাতে; এবাৰ পাতে এবাৰ ভাঙে। এনেকৈ থাকোতেই গীৰ্জ্জাৰ ঘৰীত তিনি বাজিল। ভেলজঁই লাহেকৈ উঠি বিছনাত বহি পৰিল। অলপ পৰ বহি আকৌ কাতি হ'ল। গীৰ্জ্জাৰ ঘৰীয়ে আকৌ টং কৰি আধা ঘণ্টা যোৱাৰ বাতৰি দিলে। এইবাৰ ভেলজঁ বিছনাৰ পৰা নামি থিয় হ'ল। হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে আহি খিৰিকিৰ কাষ চাপিল। আকৌ মনত উগুল-থুগুল লাগিল। মুকলি খিৰিকিয়েদি আকাশলৈ চাই পঠিয়ালে। সীমাহীন সুনীল আকাশত জোনে মেঘৰ আঁৰত লুকা-ভূমুকা খেলি তলৰ পৃথিবীৰ ওপৰত আন্ধাৰ পোহৰৰ ইন্দ্ৰ-জাল এখন মেলি দিছে। বিশ্বপৰ শোৱা-কোঠালৈ চাই পঠিয়ালে-- উদাৰ আকাশৰ দৰেই উদাৰ মনেৰে বিশ্বপ পৰম শান্তিত নিদ্ৰা-মগ্ন। মুখত হাঁহিৰ ৰেখ! বিষাদ- কপট, চিন্তা-ভাবনাৰ ক'তো আঁচ এটাও নাই। তেখেতৰ শিতানত থকা কৰণি এখনত যীশুৰ মূৰ্ত্তি, এটি আছিল। দেখি তাৰ মনত এনেহে লাগিছিল যেন মূৰ্ত্তিটিয়ে, হাত এখন মেলি বিশ্বপৰ মূৰত<noinclude></noinclude> b9lts8njvivvizcaqzwiz0fqf5b50ps 253830 253828 2026-06-18T14:08:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 253830 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮|দীন-দুখী|}}</noinclude> কোমল উম্‌লগা বিছনা! চাৰিঘণ্টাৰ ভিতৰতে তাৰ ভাগৰ-জিগৰ সকলো হৰি গ'ল। সি চকু মেলি বাহিৰলৈ চাই পঠিয়ালে। ক’তো এটি জন-প্ৰাণী নাই। অসীম নিৰ্জ্জনতা। কাণ উনাই শুনিলে, – কাৰো ক’তো সাৰ-সিকতি নাই, পূৰ্ণ নীৰৱতা। কাষ-ঘূৰাই আকৌ সি শুবলৈ বুলি চকু মুদিলে। ভাগৰুৱা আৰু চিন্তাত থকা মানুহৰ টোপনি সোনকালে আহে হয়, কিন্তু সেই টোপনি এবাৰ ভাগিলে কোনোমতেই ঘূৰাই আনিব নোৱাৰি। ভেলজঁৰ টোপনি আৰু নাহিল।ঢৌৰ পাছত ঢৌ অহাদি তাৰ মনত ইটোৰ পাছত সিটোকৈ কিছুমান চিন্তা আহিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}কাষৰ কোঠাত বিশ্বপৰ বিছনাৰ কাষতে এটা আলমাৰি আছিল। এই আলমাৰিটোতে সন্ধিয়া উলিওৱা ৰূপৰ কাঁহী-বাটিবোৰ লিগিৰীয়ে আনি ভৰাই থৈছিলহি। টোপনিত ঘৰ-ঘৰোৱাল অচেতন! ৰূপৰ কাঁহী-বাটি! এনে সুবিধা ভেলজঁই আৰু নেপায়। ভেলজঁই ভাবিবলৈ ধৰিলে। এবাৰ ভাঙে, এবাৰ পাতে; এবাৰ পাতে এবাৰ ভাঙে। এনেকৈ থাকোতেই গীৰ্জ্জাৰ ঘড়ীত তিনি বাজিল। ভেলজঁই লাহেকৈ উঠি বিছনাত বহি পৰিল। অলপ পৰ বহি আকৌ কাতি হ'ল। গীৰ্জ্জাৰ ঘড়ীয়ে আকৌ টং কৰি আধা ঘণ্টা যোৱাৰ বাতৰি দিলে। এইবাৰ ভেলজঁ বিছনাৰ পৰা নামি থিয় হ'ল। হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে আহি খিৰিকিৰ কাষ চাপিল। আকৌ মনত উগুল-থুগুল লাগিল। মুকলি খিৰিকিয়েদি আকাশলৈ চাই পঠিয়ালে। সীমাহীন সুনীল আকাশত জোনে মেঘৰ আঁৰত লুকা-ভূমুকা খেলি তলৰ পৃথিবীৰ ওপৰত আন্ধাৰ পোহৰৰ ইন্দ্ৰ-জাল এখন মেলি দিছে। বিশ্বপৰ শোৱা-কোঠালৈ চাই পঠিয়ালে-- উদাৰ আকাশৰ দৰেই উদাৰ মনেৰে বিশ্বপ পৰম শান্তিত নিদ্ৰা-মগ্ন। মুখত হাঁহিৰ ৰেখ! বিষাদ- কপট, চিন্তা-ভাবনাৰ ক'তো আঁচ এটাও নাই। তেখেতৰ শিতানত থকা কৰণি এখনত যীশুৰ মূৰ্ত্তি, এটি আছিল। দেখি তাৰ মনত এনেহে লাগিছিল যেন মূৰ্ত্তিটিয়ে, হাত এখন মেলি বিশ্বপৰ মূৰত<noinclude></noinclude> lqn1x452xjfj0rvnzxezddfu86y5uo6 104 92585 253831 253485 2026-06-18T14:10:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253831 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|৯}}</noinclude> আশীৰ্ব্বাদহে বৰষিছে। ভেলজঁ সঙ্কুচিত হৈ পৰিল। গোটেই গা শিয়ঁৰি উঠিল। সি বিশ্বপৰ পৰা তাৰ চকু আঁতৰাই আনিলে আকৌ দ্বিধা, আকৌ চিন্তা। এইদৰে অলপ বেলি বাহিৰলৈ চাই থাকি ভেলজঁই এইবাৰ স্থিৰ সিদ্ধান্ত কৰি ধীৰ-গম্ভীৰ অথচ অস্পষ্ট খোজেৰে আলমাৰিটোৰ কাষ চাপিল। আলমাৰিটো মেলা। তলা-চাবি একো নাই। সি আলমাৰিৰ দুৱাৰখন মেলি কাঁহী-বাটি সোপাকে উলিয়াই লৈ নিজৰ বিছনাৰ কাষ পালেহি। বিছনাৰ পৰা তাৰ টোপোলাটো দাঙি ললে। কাঁহী-বাটিখিনি ভালকৈ সামৰি-সূতৰি বিছনাৰ তলত থোৱা টাঙোন ডালৰ এমূৰে বান্ধিবলৈ ধৰিলে। বন্ধ হ'লত টাঙোন ডাল কান্ধত পেলাই খিৰিকিয়েদি জপিয়াই ঘৰৰ বাহিৰ ওলাল। ঘৰৰ বাহিৰ ওলায়ে সি ফুলনিৰ মাজেদি পোনাই দি ঢাপৰ দেৱাল দেই ৰাজ-আলিত উঠিল। সি নিছেই অলপ সময়ৰ ভিতৰতে এই কামখিনি সমাধা কৰিলে আৰু তাতোকৈ তাকৰ সময়ৰ ভিতৰতে সি ৰাজ-আলিত উঠি অদৃশ্য হৈ পৰিল। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> smj8r4srqf0tislhu5p1p9r30ys3jo5 104 92586 253834 253486 2026-06-18T14:18:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253834 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|তৃতীয় অধ্যায়}}</noinclude> ৰাতি পুৱাল। পুৱাটো বিতোপন ৰদালি আছিল। প্ৰাতঃ ভোজনৰ পাতত বিশ্বপ মেৰিয়েল বহি আছে। কাষতে তেওঁৰ ভনীয়েক বেটিষ্টিন্। ওচৰতে পিছফালে থিয় হৈ লিগিৰী মেগলোৱাৰ। বিশ্বপে এটা মিচিকিয়া হাঁহি মাৰি এবাৰ ভনীয়েকৰ ফালে আৰু এবাৰ মেগলোৱাৰৰ ফালে তেওঁৰ শান্ত প্ৰশান্ত চকুছটি ফুৰাই লাহেকৈ মাত দিলে “মই দেখিছোঁ, কাঠৰ কাটা ছামুছৰো একো আৱশ্যক নকৰে।” {{gap}}বেটিষ্টিনে একো নেমাতিলে। মেগলোৱাৰৰ সহ্য ন’হল। ভোট- ভোটাই উঠিল – “এনে কথা আমি দেখা যি নাই, শুনাও নাই। এনে এটা অঘাইটং চোৰক খুৱাই-বুৱাইনো নিজৰ ঘৰৰ ভিতৰত কোনোবাই ঠাই দিয়েনে? বিধি পোন আছিল গুণেহে সি চুৰ কৰিয়েই গুচি গ'ল।” {{Gap}}বিশ্বপে ক’লে “বাই, নহয়, তুমি ভুল বুজিছা। সেইবোৰ বস্তু জানো মোৰ? দুখীয়াৰ বস্তু, ম‍ই কোনোবা কাহানিবাই দুখীয়াক বিলাই দিয়া উচিত আছিল। বেচাৰা! কালি তাক নেদেখিলানে, ভোকত কেনেকৈ কল-মলাই ফুৰিছিল! যাৰ বস্তু সি নিলে! তাকে বেচি-কিনি সি তেও দুদিন দুসাঁজ ভালকৈ খাব পাৰিব।" {{gap}}কথাযাৰ শেষ হওঁতে-নৌ-হওঁতেই এদল মানুহে হাই-কোঢ়াল কৰি তেওঁৰ জপনাৰ মুখত আহি থিয় দিলে। তিনটা মানুহে এটা মানুহক ধৰি লৈ আহিছিল। মানুহকিটা পুলিছৰ। ধৰি অনা মানুহটো বিশ্বপৰ ঘৰৰ যোৱা ৰাতিৰ আলহী জঁ ভেলজঁ। পুলিছৰ মুখিয়ালজনে আগবাঢ়ি বিশ্বপক নমস্কাৰ কৰি সম্বোধন কৰিলে, “আতা!” {{gap}}বৃদ্ধ বিশ্বপে লৰালৰিকে জঁ ভেলজঁৰ কাষ চাপি তাৰ গাত হাত ফুৰাই ক'লে, “অ’ তুমি! তোমাক দেখি মই সন্তোষ পালো; তোমাক ম‍ই সেই ৰূপৰ মম-দানী দুডালো দিছিলোঁ নহয়। সেই দুডাল বেচিলে দুশ ফ্ৰাঁ পাবা। এৰি থৈ গ'লা কিয়?” {{Gap}}পুলিছৰ মুখিয়ালজনে মাত লগালে “আতা!তেনেহলে আমি<noinclude></noinclude> 539nl5l1v1ixt3u8kx0vqvxsb32x1tb 104 92587 253839 253487 2026-06-18T14:25:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253839 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|১১}}</noinclude> তাক মিছায়ে চোৰ বুলি ধৰি লৈ আহিলোঁ। আমি তাক বাটত লগ পাওঁতেই সি পলাবলৈ চুচুক্‌-চামাক কৰা দেখি বন্দী কৰি লৈ আহিলোঁ।” {{gap}}“সি তোমালোকক কোৱা নাছিলনে এইবোৰ ম‍ই তাক দিছিলোঁ- বুলি?” {{gap}} “কৈছিল, কৈছিল।” {{gap}} “তোমালোকৰ পতিয়ন নহ'ল নহয়? ভুল কৰিলা।” {{gap}} “তেন্তে আমি তাক এৰি দিওঁ এতিয়া।” {{gap}} “নিশ্চয় এৰি দিয়া।” {{gap}} জঁ ভেলজঁৰ হাতৰ বান্ধ মোকোলাই দি পুলিছ পিছ হুহঁকি গ'ল। {{gap}} জঁ ভেলজঁই সুধিলে, “মোক এৰি দিছা?” {{gap}} পুলিছৰ এজনে উত্তৰ দিলে, “অঁ, তোক এৰি দিছোঁ। গমকে পোৱা নাইনেকি তই?” {{gap}} বিশ্বপে আকৌ গাত হাত ফুৰাই ভেলজঁক কলে, “বন্ধু! তুমি ব’বা; মম-দানী দুডাল লৈ যোৱা।” {{gap}} বিশ্বপ ভিতৰ সোমাল। ভেলজঁ নিৰ্ব্বাক নিষ্পন্দ। সপোন নে দিঠক একো ধৰিব নোৱাৰিলে। বিশ্বপে ক্ষন্তেক পাছতে মম-দানী দুডাল আনি ভেলজঁৰ হাতত গুজি দিলেহি। তিৰোতা দুগৰাকীৰ মাত-বোল হৰিল। কাতি-কুটা নাই। তেওঁলোকে অনিমিষ নেত্ৰে বিশ্বপৰ কাৰ্য্য- কলাপ চাই থাকিল। ভেলজৰ গোটেই শৰীৰৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গ কঁপি উঠিল যন্ত্ৰ-চালিতৰ দৰে মম-দানী দুডাল হাতত লৈ ভেবা লাগি চাই ৰ'ল। {{gap}} বিশ্বপে মম-দানী দুডাল দিয়ে ভেলজক সম্বোধন কৰি আকৌ কবলৈ ধৰিলে, “এতিয়া তুমি নিৰ্ভয়ে গুচি যোৱাঁ। পিছে বন্ধু, এটা কথা। যেতিয়া তুমি আকৌ ঘূৰি আহাঁ, মোৰ ফুলনিৰ মাজেদি অকাই পকাই আহিবৰ তোমাৰ কোনো সকাম নাই। দিনতেই হক বা ৰাতিতেই হক, তুমি মোৰ আগ-দুৱাৰখন মেলা পাবা।” “পুলিছহঁত,” পুলিছ কৰ্ম্মচাৰী- বিলাকৰ ফালে চাই মাত লগালে, “তোমালোক এতিয়া যাব পাৰাঁ।” {{gap}} পুলিছহঁত গুচি গ'ল। ভেলজঁ মূৰ্চ্ছা যোৱা মানুহৰ দৰে নিমাত<noinclude></noinclude> cdpp9l2a6xa8csvkrcm9iioojlxisfm 253840 253839 2026-06-18T14:26:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 253840 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|১১}}</noinclude> তাক মিছায়ে চোৰ বুলি ধৰি লৈ আহিলোঁ। আমি তাক বাটত লগ পাওঁতেই সি পলাবলৈ চুচুক্‌-চামাক কৰা দেখি বন্দী কৰি লৈ আহিলোঁ।” {{gap}}“সি তোমালোকক কোৱা নাছিলনে এইবোৰ ম‍ই তাক দিছিলোঁ- বুলি?” {{gap}} “কৈছিল, কৈছিল।” {{gap}} “তোমালোকৰ পতিয়ন নহ'ল নহয়? ভুল কৰিলা।” {{gap}} “তেন্তে আমি তাক এৰি দিওঁ এতিয়া।” {{gap}} “নিশ্চয় এৰি দিয়া।” {{gap}} জঁ ভেলজঁৰ হাতৰ বান্ধ মোকোলাই দি পুলিছ পিছ হুহঁকি গ'ল। {{gap}} জঁ ভেলজঁই সুধিলে, “মোক এৰি দিছা?” {{gap}} পুলিছৰ এজনে উত্তৰ দিলে, “অঁ, তোক এৰি দিছোঁ। গমকে পোৱা নাইনেকি তই?” {{gap}} বিশ্বপে আকৌ গাত হাত ফুৰাই ভেলজঁক কলে, “বন্ধু! তুমি ৰ’বা; মম-দানী দুডাল লৈ যোৱা।” {{gap}} বিশ্বপ ভিতৰ সোমাল। ভেলজঁ নিৰ্ব্বাক নিষ্পন্দ। সপোন নে দিঠক একো ধৰিব নোৱাৰিলে। বিশ্বপে ক্ষন্তেক পাছতে মম-দানী দুডাল আনি ভেলজঁৰ হাতত গুজি দিলেহি। তিৰোতা দুগৰাকীৰ মাত-বোল হৰিল। কাতি-কুটা নাই। তেওঁলোকে অনিমিষ নেত্ৰে বিশ্বপৰ কাৰ্য্য- কলাপ চাই থাকিল। ভেলজৰ গোটেই শৰীৰৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গ কঁপি উঠিল যন্ত্ৰ-চালিতৰ দৰে মম-দানী দুডাল হাতত লৈ ভেবা লাগি চাই ৰ'ল। {{gap}} বিশ্বপে মম-দানী দুডাল দিয়ে ভেলজক সম্বোধন কৰি আকৌ কবলৈ ধৰিলে, “এতিয়া তুমি নিৰ্ভয়ে গুচি যোৱাঁ। পিছে বন্ধু, এটা কথা। যেতিয়া তুমি আকৌ ঘূৰি আহাঁ, মোৰ ফুলনিৰ মাজেদি অকাই পকাই আহিবৰ তোমাৰ কোনো সকাম নাই। দিনতেই হক বা ৰাতিতেই হক, তুমি মোৰ আগ-দুৱাৰখন মেলা পাবা।” “পুলিছহঁত,” পুলিছ কৰ্ম্মচাৰী- বিলাকৰ ফালে চাই মাত লগালে, “তোমালোক এতিয়া যাব পাৰাঁ।” {{gap}} পুলিছহঁত গুচি গ'ল। ভেলজঁ মূৰ্চ্ছা যোৱা মানুহৰ দৰে নিমাত<noinclude></noinclude> 314cwin5js0bfqpohh1z71uqwmakznz 104 92588 253841 253488 2026-06-18T14:51:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253841 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১২|দীন-দুখী|}}</noinclude> নিসাৰ। বিশ্বপে কাষ চাপি আহি আকৌ লাহে লাহে কবলৈ ধৰিলে, “নেপাহৰিবাঁ, তুমি এইবোৰ বেচি পোৱা ধন, সজ কামত লগাই সজ উপায়েৰে জীৱিকা উলিয়াই ভাল মানুহ হবলৈ শপত খাইছিলা।” � {{gap}}ভেলজঁৰ তেনে কোনো শপতৰ কথা মনত নপৰিল। অবাক্ হৈ বিশ্বপৰ ফালে চকু থৈ ৰৈ থাকিল। বিশ্বপে আকৌ আৰম্ভ কৰিলে, “জঁ ভেলজ! আজিৰ পৰা তুমি মোৰ ভাই। তুমি এতিয়া বেয়া হৈ থকা নাই। ভাললৈ উঠি আহিছাঁ। ম‍ই তোমাৰ আত্মা কিনি লৈছো। তাক কু-ভাব কুকৰ্ম্মৰপৰা আঁতৰাই আনি এতিয়া ঈশ্বৰৰ ওচৰত সমৰ্পণ কৰিলোঁ।” {{gap}}কথা শেষ হ'ল। এখোজ-দুখোজ কৈ ধীৰ গম্ভীৰ খোজেৰে বিশ্বপ ভিতৰ সোমাল। ভেলজঁ সৰগ্‌ পৰা মানুহৰ দৰে অলৰ-অচৰ হৈয়ে ৰৈ থাকিল। {{gap}}কিছুমান বেলিৰ মূৰত টোপনিৰ পৰা সাৰ পাই উঠা মানুহৰ দৰে ভেলজঁই সাৰ পাই উঠি ইফালে-সিফালে চাবলৈ ধৰিলে। কাষত মানুহ-দুনুহ কাকো নেদেখি সাউৎকৰে তাৰ পৰা সৰকি পৰিল। বাট-পদূলিৰ একো ভেদ নেৰাখিলে। পথাৰ-বননি, হাট-ঘাট যেনিয়ে দুচকু গ'ল তেনিয়ে দুভৰি চলাই দিলে। নেজানিলে ক'লৈ যাব, নেজানিলে কেনি যাব লাগে। যাব লাগে, গৈ থাকিল। {{Gap}}ভেলজঁৰ ঘৰ বুলিবলৈ একো নাছিল।সৰুতে মাউৰা হৈ বায়েকৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হয়। পঢ়া-শুনা নাই। ভিনিহিয়েকৰ লগতে হাল বায়, কোৰ মাৰে; সলনিত দুবেলা দুমুঠি পেটত পেলায়, দিন নিয়ায়। এইদৰে ডাঙৰ-দীঘল হৈ পঁচিশ বছৰ বয়সত সোমাওঁতেই চুৰ কৰা অপৰাধত ফাটেকত পৰে। চুৰ কৰিছিল ৰুটিৱালাৰ দোকানৰ পৰা ৰুটি এটা। সেই দোষত তাৰ পাঁচ বছৰৰ ফাটেক হয়। এই পাঁচ বছৰৰ ভিতৰত সি চাৰিবাৰ জেলৰ পৰা পলাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। পলাবলৈ চেষ্টা কৰাৰ অপৰাধত আৰু চৈধ্য বছৰ ফাটেক হয়। এই ঊনৈশ বছৰৰ শেহত জেলৰ পৰা মুক্ত হোৱা সেইদিনা পাঁচদিন মাথোন।<noinclude></noinclude> 1ex4tsofhph425gyeg4pewi5hq2bosv 253842 253841 2026-06-18T15:15:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 253842 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১২|দীন-দুখী|}}</noinclude> নিসাৰ। বিশ্বপে কাষ চাপি আহি আকৌ লাহে লাহে কবলৈ ধৰিলে, “নেপাহৰিবাঁ, তুমি এইবোৰ বেচি পোৱা ধন, সজ কামত লগাই সজ উপায়েৰে জীৱিকা উলিয়াই ভাল মানুহ হবলৈ শপত খাইছিলা।” {{gap}}ভেলজঁৰ তেনে কোনো শপতৰ কথা মনত নপৰিল। অবাক্ হৈ বিশ্বপৰ ফালে চকু থৈ ৰৈ থাকিল। বিশ্বপে আকৌ আৰম্ভ কৰিলে, “জঁ ভেলজ! আজিৰ পৰা তুমি মোৰ ভাই। তুমি এতিয়া বেয়া হৈ থকা নাই। ভাললৈ উঠি আহিছাঁ। ম‍ই তোমাৰ আত্মা কিনি লৈছো। তাক কু-ভাব কুকৰ্ম্মৰপৰা আঁতৰাই আনি এতিয়া ঈশ্বৰৰ ওচৰত সমৰ্পণ কৰিলোঁ।” {{gap}}কথা শেষ হ'ল। এখোজ-দুখোজ কৈ ধীৰ গম্ভীৰ খোজেৰে বিশ্বপ ভিতৰ সোমাল। ভেলজঁ সৰগ্‌ পৰা মানুহৰ দৰে অলৰ-অচৰ হৈয়ে ৰৈ থাকিল। {{gap}}কিছুমান বেলিৰ মূৰত টোপনিৰ পৰা সাৰ পাই উঠা মানুহৰ দৰে ভেলজঁই সাৰ পাই উঠি ইফালে-সিফালে চাবলৈ ধৰিলে। কাষত মানুহ-দুনুহ কাকো নেদেখি সাউৎকৰে তাৰ পৰা সৰকি পৰিল। বাট-পদূলিৰ একো ভেদ নেৰাখিলে। পথাৰ-বননি, হাট-ঘাট যেনিয়ে দুচকু গ'ল তেনিয়ে দুভৰি চলাই দিলে। নেজানিলে ক'লৈ যাব, নেজানিলে কেনি যাব লাগে। যাব লাগে, গৈ থাকিল। {{Gap}}ভেলজঁৰ ঘৰ বুলিবলৈ একো নাছিল।সৰুতে মাউৰা হৈ বায়েকৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হয়। পঢ়া-শুনা নাই। ভিনিহিয়েকৰ লগতে হাল বায়, কোৰ মাৰে; সলনিত দুবেলা দুমুঠি পেটত পেলায়, দিন নিয়ায়। এইদৰে ডাঙৰ-দীঘল হৈ পঁচিশ বছৰ বয়সত সোমাওঁতেই চুৰ কৰা অপৰাধত ফাটেকত পৰে। চুৰ কৰিছিল ৰুটিৱালাৰ দোকানৰ পৰা ৰুটি এটা। সেই দোষত তাৰ পাঁচ বছৰৰ ফাটেক হয়। এই পাঁচ বছৰৰ ভিতৰত সি চাৰিবাৰ জেলৰ পৰা পলাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। পলাবলৈ চেষ্টা কৰাৰ অপৰাধত আৰু চৈধ্য বছৰ ফাটেক হয়। এই ঊনৈশ বছৰৰ শেহত জেলৰ পৰা মুক্ত হোৱা সেইদিনা পাঁচদিন মাথোন।<noinclude></noinclude> 41s5wj3itls1cg2r4wm1ium0ff5zu9t 104 92589 253843 253489 2026-06-18T15:16:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 253843 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|১৩}}</noinclude> ঊনৈশ বছৰ জেলত থাকি ভেলজ দিনক দিনে ইমান দুৰ্দ্ৰ্দান্ত হৈ পৰিছিল যে তাৰ নাম শুনি মানুহ ভয়ত কঁপি উঠিছিল। তাৰ অসাধ্য বোলা কাম পুলিছেও ভাবি নেপাইছিল।পুলিছৰ সতৰ্ক-পহৰা অসংখ্য বুদ্ধি-কৌশল সকলো সময়ে সময়ে ভেলজঁৰওচৰত ঘাটি মানিছিল।�� জেললৈ যোৱাৰ আগতে কিন্তু ভেলজ এনেকুৱা নাছিল। ভিনি- হিয়েক জীয়াই থাকোঁতে হাল-কোৰ বাই খেতি-পথাৰ কৰিয়েই দিন কটাইছিল। ভিনিহিয়েক মৰিলত বায়েকৰ সাতোটা সৰু সৰু ল'ৰা- ছোৱালীক ভৰণ-পোষণ দিবলৈ সি কাঠ-কটীয়াৰ কাম কৰিবলৈ ধৰিলে। কাঠ কাটি যিমানে উপাৰ্জন কৰিছিল সিমানে আনি বায়েকৰ হাতত দিছিলহি। তথাপি দিনৰ দিনটো কাঠ কাটি আহি ৰাতি কোনো দিনাহে সি জোখাৰে খাবলৈ পাইছিল। কোনো কোনো দিনা ঘৰৰ ঘৰোৱালে আধা-পেটী খাবলৈকো নোজোৰে। এই কাৰণে সি কাঠ কাটি পোৱা ধনৰ পৰা মাজে-সময়ে দুই-চাৰি ‘ছু' হাতত ৰাখিছিল। কিন্তু সেই ধনেৰে সি নিজে একো খাবলৈ সুবিধা কৰিব নোৱাৰিছিল। আধাপেটী হোৱা ভাগিনীয়েকহঁতে কেতিয়াবা কেতিয়াবা ভোকত ওচৰৰ দোকানৰ পৰা মাকে কব নোৱৰাকৈ মাকৰ নামে বাকীকৈ কিনি কিবা-কিবি বস্তু খায়। ভেলজ ই ল'ৰাহঁতক মাকৰ হাতৰ শাস্তিৰ পৰা সৰুৱাবলৈ নিজৰ পেটৰ ভোক পেটতে মাৰ নিয়াই বায়েকে গম নোপোৱাকৈ বাহিৰে বাহিৰে দোকানৰ ধাৰ মাৰে। এদিনাখন তাৰ কাম নাইকিয়া হ'ল। ঘৰৰ ঘৰোৱাল লঘোণত পৰিল। ভোকত ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে কোঢ়াল কৰি কান্দোনত মাকক অস্থিৰ কৰি তুলিলে। মাকে খঙ-বেজাৰত সিহঁতক মাৰিব-কিলাবলৈ ধৰিলে। কোনো-কোনোটো ভোকত লেতু- সেতু হৈ মৰা-প্ৰায় হ'ল। ভেলজই সিহঁতৰ আলৈ-বিলৈ দেখি ঘৰত থাকিব নোৱাৰি বাহিৰ ওলাই আহিছিল। ওচৰতে এখন ৰুটিৰ দোকান আছিল। দোকানখনত ৰুটি ঠাহ খাই আছে, অথচ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে খাবলৈ নেপাই মৰে। তাৰ মনত এইটো দোকানীৰ ঘোৰ অন্যায় যেন লাগিল। ল'ৰা-ছোৱালীবিলাকে খাবলৈ পোৱাটো সিহঁতৰ নায্য ৷<noinclude></noinclude> 7bhivr7ogf3upuby2zvvoo9ux4jm16c 253863 253843 2026-06-18T16:55:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253863 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|১৩}}</noinclude> ঊনৈশ বছৰ জেলত থাকি ভেলজ দিনক দিনে ইমান দুৰ্দ্ৰ্দান্ত হৈ পৰিছিল যে তাৰ নাম শুনি মানুহ ভয়ত কঁপি উঠিছিল। তাৰ অসাধ্য বোলা কাম পুলিছেও ভাবি নেপাইছিল।পুলিছৰ সতৰ্ক-পহৰা অসংখ্য বুদ্ধি-কৌশল সকলো সময়ে সময়ে ভেলজঁৰ ওচৰত ঘাটি মানিছিল।�� {{Gap}}জেললৈ যোৱাৰ আগতে কিন্তু ভেলজঁ এনেকুৱা নাছিল। ভিনি- হিয়েক জীয়াই থাকোঁতে হাল-কোৰ বাই খেতি-পথাৰ কৰিয়েই দিন কটাইছিল। ভিনিহিয়েক মৰিলত বায়েকৰ সাতোটা সৰু সৰু ল'ৰা- ছোৱালীক ভৰণ-পোষণ দিবলৈ সি কাঠ-কটীয়াৰ কাম কৰিবলৈ ধৰিলে। কাঠ কাটি যিমানে উপাৰ্জন কৰিছিল সিমানে আনি বায়েকৰ হাতত দিছিলহি। তথাপি দিনৰ দিনটো কাঠ কাটি আহি ৰাতি কোনো দিনাহে সি জোখাৰে খাবলৈ পাইছিল। কোনো কোনো দিনা ঘৰৰ ঘৰোৱালে আধা-পেটী খাবলৈকো নোজোৰে। এই কাৰণে সি কাঠ কাটি পোৱা ধনৰ পৰা মাজে-সময়ে দুই-চাৰি ‘ছু' হাতত ৰাখিছিল। কিন্তু সেই ধনেৰে সি নিজে একো খাবলৈ সুবিধা কৰিব নোৱাৰিছিল। আধাপেটী হোৱা ভাগিনীয়েকহঁতে কেতিয়াবা কেতিয়াবা ভোকত ওচৰৰ দোকানৰ পৰা মাকে কব নোৱৰাকৈ মাকৰ নামে বাকীকৈ কিনি কিবা-কিবি বস্তু খায়। ভেলজঁই ল'ৰাহঁতক মাকৰ হাতৰ শাস্তিৰ পৰা সৰুৱাবলৈ নিজৰ পেটৰ ভোক পেটতে মাৰ নিয়াই বায়েকে গম নোপোৱাকৈ বাহিৰে বাহিৰে দোকানৰ ধাৰ মাৰে। এদিনাখন তাৰ কাম নাইকিয়া হ'ল। ঘৰৰ ঘৰোৱাল লঘোণত পৰিল। ভোকত ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে কোঢ়াল কৰি কান্দোনত মাকক অস্থিৰ কৰি তুলিলে। মাকে খঙ-বেজাৰত সিহঁতক মাৰিব-কিলাবলৈ ধৰিলে। কোনো-কোনোটো ভোকত লেতু- সেতু হৈ মৰা-প্ৰায় হ'ল। ভেলজঁই সিহঁতৰ আলৈ-বিলৈ দেখি ঘৰত থাকিব নোৱাৰি বাহিৰ ওলাই আহিছিল। ওচৰতে এখন ৰুটিৰ দোকান আছিল। দোকানখনত ৰুটি ঠাহ খাই আছে, অথচ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে খাবলৈ নেপাই মৰে। তাৰ মনত এইটো দোকানীৰ ঘোৰ অন্যায় যেন লাগিল। ল'ৰা-ছোৱালীবিলাকে খাবলৈ পোৱাটো সিহঁতৰ নায্য<noinclude></noinclude> t17bfjbj3r13zlxj4d9popzq0df2f0l 253864 253863 2026-06-18T16:55:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 253864 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|১৩}}</noinclude> ঊনৈশ বছৰ জেলত থাকি ভেলজ দিনক দিনে ইমান দুৰ্দ্ৰ্দান্ত হৈ পৰিছিল যে তাৰ নাম শুনি মানুহ ভয়ত কঁপি উঠিছিল। তাৰ অসাধ্য বোলা কাম পুলিছেও ভাবি নেপাইছিল।পুলিছৰ সতৰ্ক-পহৰা অসংখ্য বুদ্ধি-কৌশল সকলো সময়ে সময়ে ভেলজঁৰ ওচৰত ঘাটি মানিছিল। {{Gap}}জেললৈ যোৱাৰ আগতে কিন্তু ভেলজঁ এনেকুৱা নাছিল। ভিনি- হিয়েক জীয়াই থাকোঁতে হাল-কোৰ বাই খেতি-পথাৰ কৰিয়েই দিন কটাইছিল। ভিনিহিয়েক মৰিলত বায়েকৰ সাতোটা সৰু সৰু ল'ৰা- ছোৱালীক ভৰণ-পোষণ দিবলৈ সি কাঠ-কটীয়াৰ কাম কৰিবলৈ ধৰিলে। কাঠ কাটি যিমানে উপাৰ্জন কৰিছিল সিমানে আনি বায়েকৰ হাতত দিছিলহি। তথাপি দিনৰ দিনটো কাঠ কাটি আহি ৰাতি কোনো দিনাহে সি জোখাৰে খাবলৈ পাইছিল। কোনো কোনো দিনা ঘৰৰ ঘৰোৱালে আধা-পেটী খাবলৈকো নোজোৰে। এই কাৰণে সি কাঠ কাটি পোৱা ধনৰ পৰা মাজে-সময়ে দুই-চাৰি ‘ছু' হাতত ৰাখিছিল। কিন্তু সেই ধনেৰে সি নিজে একো খাবলৈ সুবিধা কৰিব নোৱাৰিছিল। আধাপেটী হোৱা ভাগিনীয়েকহঁতে কেতিয়াবা কেতিয়াবা ভোকত ওচৰৰ দোকানৰ পৰা মাকে কব নোৱৰাকৈ মাকৰ নামে বাকীকৈ কিনি কিবা-কিবি বস্তু খায়। ভেলজঁই ল'ৰাহঁতক মাকৰ হাতৰ শাস্তিৰ পৰা সৰুৱাবলৈ নিজৰ পেটৰ ভোক পেটতে মাৰ নিয়াই বায়েকে গম নোপোৱাকৈ বাহিৰে বাহিৰে দোকানৰ ধাৰ মাৰে। এদিনাখন তাৰ কাম নাইকিয়া হ'ল। ঘৰৰ ঘৰোৱাল লঘোণত পৰিল। ভোকত ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে কোঢ়াল কৰি কান্দোনত মাকক অস্থিৰ কৰি তুলিলে। মাকে খঙ-বেজাৰত সিহঁতক মাৰিব-কিলাবলৈ ধৰিলে। কোনো-কোনোটো ভোকত লেতু- সেতু হৈ মৰা-প্ৰায় হ'ল। ভেলজঁই সিহঁতৰ আলৈ-বিলৈ দেখি ঘৰত থাকিব নোৱাৰি বাহিৰ ওলাই আহিছিল। ওচৰতে এখন ৰুটিৰ দোকান আছিল। দোকানখনত ৰুটি ঠাহ খাই আছে, অথচ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে খাবলৈ নেপাই মৰে। তাৰ মনত এইটো দোকানীৰ ঘোৰ অন্যায় যেন লাগিল। ল'ৰা-ছোৱালীবিলাকে খাবলৈ পোৱাটো সিহঁতৰ নায্য<noinclude></noinclude> 9s89vvqkk1dvadw0n13yfau3flic0pe 253867 253864 2026-06-18T17:02:28Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253867 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||দীন-দুখী|১৩}}</noinclude> {{gap}}ঊনৈশ বছৰ জেলত থাকি ভেলজঁ দিনক দিনে ইমান দুৰ্দ্দান্ত হৈ পৰিছিল যে তাৰ নাম শুনি মানুহ ভয়ত কঁপি উঠিছিল। তাৰ অসাধ্য বোলা কাম পুলিছেও ভাবি নেপাইছিল। পুলিছৰ সতৰ্ক-পহৰা অসংখ্য বুদ্ধি-কৌশল সকলো সময়ে সময়ে ভেলজঁৰ ওচৰত ঘাটি মানিছিল। {{Gap}}জেললৈ যোৱাৰ আগতে কিন্তু ভেলজঁ এনেকুৱা নাছিল। ভিনিহিয়েক জীয়াই থাকোঁতে হাল-কোৰ বাই খেতি-পথাৰ কৰিয়েই দিন কটাইছিল। ভিনিহিয়েক মৰিলত বায়েকৰ সাতোটা সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীক ভৰণ-পোষণ দিবলৈ সি কাঠ-কটীয়াৰ কাম কৰিবলৈ ধৰিলে। কাঠ কাটি যিমানে উপাৰ্জ্জন কৰিছিল সিমানে আনি বায়েকৰ হাতত দিছিলহি। তথাপি দিনৰ দিনটো কাঠ কাটি আহি ৰাতি কোনো দিনাহে সি জোখাৰে খাবলৈ পাইছিল। কোনো কোনো দিনা ঘৰৰ ঘৰোৱালে আধা-পেটী খাবলৈকো নোজোৰে। এই কাৰণে সি কাঠ কাটি পোৱা ধনৰ পৰা মাজে-সময়ে দুই-চাৰি ‘ছু’ হাতত ৰাখিছিল। কিন্তু সেই ধনেৰে সি নিজে একো খাবলৈ সুবিধা কৰিব নোৱাৰিছিল। আধাপেটী হোৱা ভাগিনীয়েকহঁতে কেতিয়াবা কেতিয়াবা ভোকত ওচৰৰ দোকানৰ পৰা মাকে কব নোৱৰাকৈ মাকৰ নামে বাকীকৈ কিনি কিবা-কিবি বস্তু খায়। ভেলজঁই ল’ৰাহঁতক মাকৰ হাতৰ শাস্তিৰ পৰা সৰুৱাবলৈ নিজৰ পেটৰ ভোক পেটতে মাৰ নিয়াই বায়েকে গম নোপোৱাকৈ বাহিৰে বাহিৰে দোকানৰ ধাৰ মাৰে। এদিনাখন তাৰ কাম নাইকিয়া হ’ল। ঘৰৰ ঘৰোৱাল লঘোণত পৰিল। ভোকত ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে কোঢ়াল কৰি কান্দোনত মাকক অস্থিৰ কৰি তুলিলে। মাকে খঙ-বেজাৰত সিহঁতক মাৰিব-কিলাবলৈ ধৰিলে। কোনো-কোনোটো ভোকত লেতু-সেতু হৈ মৰা-প্ৰায় হ’ল। ভেলজঁই সিহঁতৰ আলৈ-বিলৈ দেখি ঘৰত থাকিব নোৱাৰি বাহিৰ ওলাই আহিছিল। ওচৰতে এখন ৰুটিৰ দোকান আছিল। দোকানখনত ৰুটি ঠাহ খাই আছে, অথচ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে খাবলৈ নেপাই মৰে। তাৰ মনত এইটো দোকানীৰ ঘোৰ অন্যায় যেন লাগিল। ল’ৰা-ছোৱালীবিলাকে খাবলৈ পোৱাটো সিহঁতৰ নায্য<noinclude></noinclude> kgci2x2bfgm5jw4uw0e2qy8zxhk5v5t 104 92590 253868 253490 2026-06-18T17:04:03Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253868 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৪|দীন-দুখী|}}</noinclude> অধিকাৰ। এই অন্যায় অবিচাৰ তাৰ সহ্য ন’হল। সি দোকানৰ বেৰ ভাঙি ৰুটি এটা ল'লে। এনেতে গিৰিহঁতে সাৰ পাই তাক ধৰি নি পুলিছত দিয়ে। বিচাৰত তাৰ পাঁচ বছৰ ফাটেক। {{gap}}তাৰ গাত বল আছিল ভীষণ। চাৰি-পাঁচটা মানুহে তাক সতকাই বলে নোৱাৰিছিল। ডেকাবয়সৰ অকলশৰীয়া প্ৰাণে জীৱনৰ লগৰীয়া বিচাৰি ভেলজঁক কেতিয়াবা প্ৰণয়িনীৰ ওচৰত প্ৰেম-ভিক্ষা কৰিবলৈ নিয়া কাৰো মুখৰপৰা শুনা নাই। ই বোধকৰে৷ তাৰ সময়ৰ অভাৱতেই হবলা। যৌবনত ভৰি দিওঁতেই জেল—তাৰ পাছত জেলতেই ১৯ বছৰ। অন্তৰত মৰম-বেথা কিমান আছিল তাকে৷ ক'ব নোৱাৰোঁ। অইন হক নহক, এই ঊনৈশ বছৰ জেল খাটি খাটি তাৰ হিয়াখন হলে শুকাই একেবাৰে নীৰস হৈ পৰিছিল। নহলে এই ঊনৈশ বছৰৰ ভিতৰত তাৰ চকুত এদিনো চকুৰ পানী এটোপা কোনেও দেখিব নেপায়নে? {{gap}}বিশ্বপৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ পাছত ভেলজাঁক কোনেও ক’তো দেখা কব নোৱাৰে। সময়ৰ সোতত উটি-বুৰি তাৰ নামৰ জকাটোও ভাগি চণ-চাত, হ’ল। মাথোন কেতিয়াবা ক'ৰবাত ৰ্দুদ্দান্ত চোৰৰ নাইবা পলৰীয়া কয়দীৰ কথা ওলালেহে পটন্তৰ দিবলৈ ভেলজঁ ৰ নামৰ উল্লেখ হয়। কোনো-কোনোৱে কয় বিশ্বপৰ ঘৰৰ পৰা যোৱা দিন৷ সন্ধ্যা লাগি ভগাৰ পাছত এখন মুকলি পথাৰৰ মাজত কোনোবাই ভেলজঁক হেনো ‘জাৰ্ভিয়াছ’ ‘জাৰ্ভিয়াছ' কৈ চিঞৰি ফুৰা শুনিছিল। জাৰ্ভিয়াছ বোলা কেওঁ-কিছু নাইকিয়া দহ বছৰীয়া ল'ৰা এটাৰ হাতৰ পৰা তাৰ দুই ফ্ৰাৰ মোহৰটো কাঢ়ি লৈ পাছত মনত দুখ লাগি হেনো তাক মোহৰটো ওভতাই দিবলৈকে তেনেকৈ চিঞৰি ফুৰিছিল। ল'ৰাটোক নেপাই পথাৰতে হেনো বহুত পৰলৈকে সি উচুপি উচুপি কান্দি আছিল। তাৰ পাছত কেনি গ’ল, কি হ'ল, কোনেও একো নেজানে। ডাকোৱাল দুটামানে কয়,—সিহঁতে সেই দিনা ৰাতিলৈ তিনি মান বজাৰ সময়ত ডাক লৈ আহোঁতে ভেলজঁক হেনো বিশ্বপৰ দুৱাৰ মুখত আঠুকাঢ়ি ওপৰলৈ হাতযোৰ কৰি বহি থকা দেখি গৈছিল। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> f120l7nhrmwfnhirdjw60bpq38uclkw 104 92591 253869 253491 2026-06-18T17:12:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253869 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|চতুৰ্থ অধ্যায় }}</noinclude> এই সময়তে ফৰাছী দেশৰ ৰাজধানী পেৰি ছহৰৰ ছাত্ৰাবাস এটাত চাৰিজন ছাত্ৰবন্ধুৱে লগলাগি থাকিবলৈ লৈছিল। তেওঁবিলাকৰ ঘৰ পেৰিত নাছিল। আহিছিল পেৰিত পঢ়িবলৈ। {{Gap}}চাৰিজন বন্ধুৱে চাৰিগৰাকী গাভৰুক প্ৰণয়িনী কৰি লৈছিল। এই গাভৰু কেগৰাকীৰ প্ৰত্যেকেই বৰ শুৱনি আছিল। তথাপি ফঁটিন আছিল জাকত-জিলিকা। ফটিন টলেমিয়েজ বোলা ছাত্ৰজনৰ প্ৰণয়িনী। {{gap}}ফঁটিনৰ জীৱন-বুৰঞ্জীৰ আদি-ছোৱা অনাবিস্কৃত। মানুহে প্ৰথমে তাইক দেখিছিল তাই যেতিয়া চাৰি বছৰীয়া ল'ৰি ফুৰা। ক'ৰ ছোৱালী, কি কথা, একো সম্ভেদ নাই। ভৰিত জোতা-মোজা নাই, লগত কোনো ৰখীয়া নাই। অকলে অকলে বাটত ডেও দি ডেও দি ল'ৰি ফুৰিছিল। প্ৰথম যিজন মানুহে তাইক লগ পায়, তেৱেঁ মৰমত তাইক ফঁটিন্‌ বুলি মাতিলে। তায়ো তেতিয়াৰে পৰা মানুহে তাইৰ নাম সুধিলে ফঁটিন্‌ বুলি কবলৈ ধৰিলে। মানুহেও তাইক ফঁটিন বুলিয়েই মাতিলে। শেহত সেয়েই তাইৰ নাম হৈ গ'ল।সেই নামেই আজি তাইৰ একমাত্ৰ পৰিচয়। অ'ত ত'ত থাকি থাকি তাই যেতিয়া পোন্ধৰ বছৰীয়া হৈছিল, তেতিয়া তাই কাম-কাজ বিচাৰি পেৰি ছহৰলৈ আহিল। {{gap}}তেতিয়া তাইৰ যৌৱনৰ প্ৰথম বসন্ত। মুখত মুকুতাৰ পাঁতি আৰু মূৰত সোণ-বৰণীয়া চুলিটাৰি আছিল তাইৰ বহুমূলীয়া সম্পত্তি। সদায় আনন্দ, সদায় হাঁহি। ক্ষুধাতুৰ অন্তৰ। যৌবন আছিল, ৰূপ আছিল। ৰূপত ৰাং চৰাবলৈ সুশীলা, সৰলা, লাজুকী স্বভাৱ আছিল। ডেকা টলেমিয়েজ ফঁটিনৰ ৰূপত মোহ গ'ল। অবুজ ছোৱালী ফঁটিন্‌ টলেমিয়েজৰ প্ৰেমত বান্ধ খালে। নিৰাশ্ৰয়া লতাই আশ্ৰয় পালে, অৱলম্বন পালে। তাই কোনোবা সৰগৰ সুখ-সপোনত মগ্ন হৈ পৰিল। চাওঁতে চাওঁতে<noinclude></noinclude> orl2jp8w343pw32gnqvngqmyjtldll3 104 92592 253888 253492 2026-06-19T04:44:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253888 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৬|দীন-দুখী|}}</noinclude> প্ৰথম প্ৰণয়ৰ প্ৰীতি-উপহাৰ এটী কন্যা সন্তানে ফঁটিনৰ বুকু জুৰাই কোলা ভৰাই দিলে। আদৰত তাই জীয়েকক নাম দিলে “কজেট্‌”। {{gap}}আমোদ-প্ৰমোদ লাহ-বিলাহত ডেকা-গাভৰুহঁতে দুবছৰ মানেই কটালে। এদিন আবেলি বন্ধু চাৰিজনে কিবা এটা মনতে আলচ কৰি গাভৰু কেগৰাকীৰ গুৰিলৈ আহি বৰ ধুম-ধামেৰে ধেমালি-ধুলা কৰিবলৈ লাগি গ'ল। ধেমালি-ধুমুলাৰ শেহত সিহঁতে নতুন কিবা এটা ধেমালি দেখুৱাম বুলি কৈ ৰেলৰ ষ্টেচনৰ ফালেলে গুচি গ'ল। গাভৰু চাৰি গৰাকীয়ে ধেমালি চাবলৈ বুলি বৰ উৎকণ্ঠিত হৈ বাটলৈ চাই ৰৈ থাকিল। কিছুমান বেলিৰ পাচত হৰকৰা এটাই চিঠি এখন আনি তেওঁলোকৰ হাতত দিলেহি। গাভৰু চাৰিও গৰাকীৰ নামে চিঠিখন আহিছিল। তেওঁবিলাকে জুমপাতি চিঠিখন মেলি চাই পঢ়িবলৈ ল'লে। তাত লেখা আছিল— {{Gap}}"সাদৰীহঁত! পিতৃ-মাতৃ, ভাই-বন্ধুৰ প্ৰতি আমাৰ কৰ্ত্তব্যই আজি আমাক তোমালোকৰ পৰা চিৰদিনলৈ মেলানি মাগিবলৈ বাধ্য কৰিছে। তোমালোকৰ মোহিনীজালত ইমানদিন মেৰখাই আছিলোঁ। ঘৰ-দুৱাৰ পাহৰি গৈছিলোঁ। ঘৰৰ মানুহ আজি ঘৰমুৱা। তোমালোকে আকৌ চাৰিজন গোটাই লবলৈ বেছি দিন বাট চাব নেলাগিব। আজি দুবছৰে বহুতো ধন-বিত, খৰচ কৰি তোমালোকক আনন্দ দিছিলোঁ। তাকে ভাবি আমাৰ ওপৰত খং উঠিছে যদি পাহৰি পেলোৱাঁ। {{Right|তোমালোকৰ}} {{Right|ব্লেকভিল, ফেমুইল, লিজ্‌টলিয়ে<br> আৰু টলেমিয়েজ।”}} {{Gap}}চিঠি পঢ়ি গাভৰুহঁতে ইজনীয়ে সিজনীৰ চকুলৈ চাই ঠেৰেঙা লাগিল। মাত-বোল হৰিল। ভাবি থাউনি নেপালে, এই চিঠিখন ধেমালি নে সঁচা। {{gap}}সন্ধিয়া লাগি ভাগি ৰাতি হ'ল। ডেকা কেজনৰ ছাঁও দেখা নগল। ফেভাৰিট্‌, জেঙ্কি আৰু ডেলীয়া হাঁহি হাঁহি নিজৰ কোঠাত সোমাই শুই<noinclude></noinclude> 4qvk259tysmrkv543xir3dlxg11x26f 104 92593 253889 253493 2026-06-19T04:49:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253889 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|১৭}}</noinclude> পৰিল। ফঁটিনে শুব নোৱাৰিলে। তাই বিছনাত মুখ লুকুৱাই কজেটক বুকত লৈ উচুপি উচুপি কান্দিবলৈ লাগিল। {{gap}}দিন যাবলৈ ধৰিলে। কাপোৰ-কানি অলঙ্কাৰ পাতি যি আছিল তাকে বেচি কিনি ফঁটিনে দুখে-কষ্টে দুবছৰ কটালে। এই দুবছৰৰ ভিতৰত তাই টলেমিয়েজলৈ তিনিখন চিঠি লিখিছিল। কিন্তু টলেমিয়েজে এখনৰো উত্তৰ নিদিলে। ফটিনৰ গাঁঠিৰ ধন আৰু কিমান দিন টিকিব! তাইৰ পেৰিত থকা অসম্ভৱ হৈ উঠিল। {{Gap}}‘এম’ নগৰত সেই সময়ত মেয়ৰ মেড্‌লেনৰ কাৰখানাত মাইকী- মানুহৰ কাৰণে কিছুমান কাম খালি হৈছিল। বহুতো আশ্ৰয়-হীনা নাৰীয়ে সেই কাৰখানাত কাম কৰি সুখ-শান্তিত জীৱন-নিৰ্ব্বাহ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল। ফঁটিনে 'এম' নগৰলৈকে যাবলৈ থিৰ কৰিলে। {{gap}}১৮১৮ খৃষ্টাব্দ। বসন্ত কাল। দুখ-কষ্ট হৈছিল যদিও ফটিন আৰু জীয়েক কজেট বসন্তৰ ফুলে। নুফুলোঁকৈ ফুলা দুপাহি ফুলৰ দৰেই তেতিয়াও নতুন আৰু সজীৱ আছিল। কজেট তিনি বছৰীয়া, ফটিন বাইশ বছৰীয়া। তিনি বছৰীয়া কেচুৱ৷ কজেটক পিঠিত বান্ধি ফঁটিন 'এম' নগৰলৈ যাবলৈ বুলি বাট-কুৰি বাই 'ম’ফেয়াৰমেল’ পালেহি। ভোকে লঘোণে ৰ’দে-বতাহে, দুখে-ভাগৰে, ফঁটিনৰ ভৰি আৰু নচলা হৈ আহিছিল। {{gap}}“ম’ফেয়াৰমেল” পেৰি আৰু 'এম' নগৰৰ মাজতে এখন সৰু গাঁও। পেৰিৰ পৰা 'এম' নগৰলৈ অহাৰ বাটতে। {{gap}}ফঁটিনে জিৰণি - লবলৈ বাটৰ কাষৰ হোটেল এটাত সোমাল। হোটেলৰ গৰাকীৰ নাম টেনাৰ্ডিয়ে। {{Gap}}ফঁটিনে হোটেলত সোমাই ইফাল সিফাল কৰোতেই কজেটে ওচৰতে ধেমালি কৰি থকা হোটেলৰ গৰাকীৰ কাণ-সমনীয়া জীয়েক ছুটীৰে সৈতে আপোন-পাহৰা হৈ উমলিবলৈ ধৰিলে। কজেটক তেনেকৈ উমলি থকা দেখি, ফঁটিনে হঠাৎ সৰগ ঢুকি পোৱাদি পালে। {{gap}}টেনাৰ্ডিয়ে পত্নীক সুধিলে – "আই! আপোনাৰ হোটেলত মোৰ<noinclude></noinclude> rjrkfxf9nunn9osf3b3ddocg43tdd86 104 92594 253890 253494 2026-06-19T05:06:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253890 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮|দীন-দুখী|}}</noinclude> ছোৱালীজনী ৰাখিব পাৰিবনে? আপোনাৰ ছোৱালী দুজনীৰো লগৰীয়া হব, মোৰো কাম-কাজ এখন কৰিবলৈ আজৰি ওলাব।” {{gap}}টেনাৰ্ডিয়েহঁতে বুজিলে, নিশ্চয় বৰ ডাঙৰ আহু-কালত পৰিহে মানুহজনীয়ে ছোৱালীজনী এইদৰে এৰি থৈ যাবলৈ বিচাৰিছে। {{gap}}টেনাৰ্ডিৰ পত্নীয়ে মাত দিলে, – “কিমান দিব পাৰিবা খৰচা?” {{Gap}}“মাহে ছয় ফ্ৰাঁকৈ দিম। ' ছয় ফ্ৰাঁ এজনী ডাঙৰ মানুহৰ খৰচা। টেনাৰ্ডিয়ে স্বামীয়ে উত্তৰ দিলে,—সাঁত ফ্ৰাঁকৈ দিলে ৰাখিব পৰা হব। কিন্তু ছমাহৰ খৰচা আগধন লাগিব।” {{Gap}}পেৰিৰ পৰা আহিবৰ সময়ত ফাঁটিনে তাইৰ লাম-লাকট যি আছিল সকলোবোৰ বেচি ৮০ ফ্ৰাঁ ধন পাইছিল। এয়ে তাইৰ জীৱন-পথৰ শেহ-সম্বল। {{gap}}টেনাৰ্ডিয়েৰ পত্নীয়ে ক'লে— “আৰু ১৭ ফ্ৰাঁ মান হলেহে হব, ইটো সিটো কত কি কিনিব লাগিব।” {{gap}}অগত্যা ফটিনে ৫৯ ফ্ৰাঁ ধন টেনাৰ্ডিয়েৰ হাতত দি ক'লে –“লওক, ম‍ই কোনোমতে 'এম' নগৰ পালেগৈয়ে হ'ল। কাম-কাজ এটা বিচাৰি-খোচাৰি লৈ হাতত ধন হলেই মই আহি তাইক লৈ যাম।” {{Gap}}“তাইৰ কাপোৰ-কানি? ” {{Gap}}“কাপোৰ-কানি তাইৰ আছে। ম‍ই আটাইবোৰ আপোনাৰ হাততে দি যাওঁ।” {{Gap}}ধন-বিত কাপোৰ-কানি দিব লগীয়া সকলো সোধাই ফটিনে কজেটক চুমা খাই এতিয়াই বজাৰৰ পৰা পুতলা এটা কিনি আনোগৈ বুলি কৈ চল্‌-চলীয়া চকুৰে ‘এম’ নগৰলৈ খোজ ল'লে। খোজ লৈছিল হয়, কিন্তু খোজ চলিব নুখুজিছিল। ভৰি দুটাক অতি শাস্তি দিহে যেন বকুত বল বান্ধি তাই খোজ চলাইছিল। বাটে বাটে গণনা কৰি গৈছিল আৰু কিমান দিনৰ মূৰত তাই কজেটক লৈ যাবহি পাৰিব।<noinclude></noinclude> bw9ls4qfd627n6ho97whx06ptp94jx7 104 92595 253891 253495 2026-06-19T05:11:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253891 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|পঞ্চম অধ্যায়}}</noinclude> সোঁৱৰণিৰ বহুত আগৰেপৰা ‘এম' নগৰ ন'কলী ইংৰাজী-জাংফাই আৰু জাৰ্মানী পোৱালৰ কাৰণে নাম-জ্বলা। এই ব্যৱসায়টো মাজতে কিছুমান দিন কোনো সুদক্ষ শিল্পীৰ সুনিপুণ হাতৰ মিনা- নপৰাৰ কাৰণেই জাকত-জিলিকা হৈ উঠিব পৰা নাছিল। ১৮১৫ খৃষ্টাব্দৰ সামৰণি ভাগত মেয়ৰ মেড্‌লেনে ( তেতিয়া ফাদাৰ মেডলেন ) 'এম' নগৰত বসতি কৰি এই লুপ্ত ব্যৱসায়ত হাত দিয়ে। তেওঁৰ কৰ্ম্ম-পটু হাতত পৰা মাত্ৰকে এই যাউতি-যুগীয়া ব্যৱসায়ৰ এক অভূতপূৰ্ব্ব যুগান্তৰ আহিল। ফল-স্বৰূপে তিনি বছৰৰ ভিতৰতে ব্যৱসাদাৰ, অংশীদাৰ, কৰ্ম্মচাৰী সকলোৱেই বিপুল অৰ্থৰ অধিকাৰী হৈ উঠিল। {{gap}}ফাদাৰ মেড্‌লেনৰ ঘৰ বা বংশ-পৰিয়াল আদিৰে কথা নগৰৰ মানুহ কোনেও একো নেজানে। তেওঁৰ ব্যৱসায়ৰ আৰম্ভনো নিছেই কমেহে ভু পাইছিল। {{gap}}মানুহে কোৱা-কুই কৰে, তেওঁৰ হাতত বৰ সৰহ এশ কি ছশ ফ্ৰাঁমান ধন লৈ 'এম' নগৰলৈ আহিছিল। সেয়েই তেওঁৰ কাৰবাৰৰ মূলধন। সেই যৎসামান্য পুঁজিৰেই কাৰবাৰ কৰি তেওঁ অকল নিজেই যে ক্ৰোড়পতি হৈছিল এনে নহয়, – নগৰৰ ঘৰে ঘৰে উচ্চমনা মেড্‌লেনে সৌভাগ্যৰ বীজ পচাই দিছিল। যিদিনা প্ৰথমে এই অচিনা দৰিদ্ৰ ব্যৱসায়দাৰে 'এম' নগৰত প্ৰথমে পদাৰ্পণ কৰে, সেই দিনা ডিছেম্বৰ মহীয়া ৰাতি, নগৰৰ মানুহ এঘৰত জুই লাগিছিল। এই প্ৰতিভা-মণ্ডিত স্নিগ্ধ-মূৰ্ত্তি মানুহজনে সেই অগ্নিকুণ্ডত জাপ দি গৃহস্থৰ দুটা কেচুৱা সন্তানৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰে। সেই ঘটনাতেই নগৰৰ প্ৰায় মানুহেই তেওঁক চিনি পোৱা হ'ল। {{Gap}}বছৰে বছৰে যেতিয়া ব্যৱসায়ৰ উত্তৰোত্তৰ উন্নতি হৈ আহিল ফাদাৰ মেড্‌লেনে স্বাৰ্থপৰতাৰ মোহিনী-বান্ধ অপ্ৰয়াসে চুৰমাৰ কৰি দাৰিদ্ৰ -<noinclude></noinclude> cprxmcvteo33x44f98cdb2kunb3bdd0 104 92596 253892 253496 2026-06-19T05:36:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253892 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০|দীন-দুখী|}}</noinclude> নিপীড়িত নগৰ-বাসীৰ শিক্ষা-শুশ্ৰূষা, জীবিকা আদিৰ কাৰণে স্কুল, আচ্‌পতাল আৰু কাৰখানা পাতি মৃত-প্ৰায় নগৰ সজীৱ কৰি তুলিলে। {{gap}}দৰিদ্ৰ ব্যৱসায়দাৰ মেড্‌লেন যেন সৰল আড়ম্বৰ-শূন্য হৈ ‘এম’ নগৰলৈ আহিছিল, ক্ৰোড়পতি মেডলেনো ঠিক সেই একে সৰল আৰু আড়ম্বৰ-শূণ্য হৈয়েই থাকিল। দৈনিক কাম সমাধা কৰি তেওঁ অকলশৰে বহি কিতাপ পঢ়ি সময় কটাইছিল। মানুহৰ "ধন্যবাদ লোৱা বা প্ৰশংসা শুনাৰ পৰা তেওঁ যিমানে পাৰিছিল পলাই ফুৰিছিল। হোজা সৰল কৃষকহঁতৰ পথাৰে পথাৰে ফুৰি শস্যৰ পোক-পৰুৱা খেদা, সাৰ-জাবৰ দিয়া ইত্যাদি বিষয়ে উপদেশ দি তেওঁ ভাল পাইছিল। গাঁৱৰ মাজেদি গলেই সৰু সৰু ল'ৰা-ছোৱালীবিলাকে হাতৰ পিঠা-পনা ধূলি-ধেমালি এৰি আনন্দৰ কিৰিলি পাৰি তেওঁক বেৰি ধৰিছিলহি। তেওঁ সকলো কথাতে সৈ লোৱা প্ৰকৃতিৰ মানুহ। কিন্তু তেওঁৰ মনত সদায় এটা বিষাদৰ ভাব দেখা গৈছিল। মানুহে তেওঁৰ প্ৰকৃতি ভালকৈ বুজিব নোৱাৰিছিল। সেই কাৰণে বহুত দিনলৈকে মানুহে অনেক কথাকে ই কাণ-সিকাণ কৰিছিল। কোনোৱে তেওঁৰ শোৱা কোঠাটো সন্ন্যাসীৰ আশ্ৰমৰ দৰে দেখিছিল। কোনোৱে আকৌ সমাধিস্থল বুলিহে ভ্ৰম কৰিছিল। কিন্তু যি দুই- চাৰিয়ে কৌতুহল দূৰ কৰিবলৈ গৈ তেওঁৰ শোৱা কোঠালি স্বচক্ষে চাই আহিছিল সিহঁতে তাত সাধাৰণ চকি, মেজ, খাত আৰু দুডাল পুৰণিকলীয়া ৰূপৰ মম-দানীৰ বাহিৰে আন কিবা বিস্ময়কৰ বস্তু দেখিবলৈ পাইছিল বুলি ক'ব নোৱাৰিলে। তেওঁ দুখীয়া নিছলাক ধন-বিত্ দি যথেষ্ট সহায় কৰিছিল। সময়ে সময়ে তেওঁ ৰাতি চোৰৰ দৰে গৈ কোনেও ক'ব নোৱাৰাকৈ কোনো কোনো দুখীয়া মানুহৰ ঢাৰি পাটিৰ ওপৰত ধন থৈ আহিছিল। জাৰ্ভিয়াচ বোলা নগৰৰ চিমনী চফা কৰি থকা কুলী এটাক হঠাৎ এদিন লগ পাই ঘৰলৈ মাতি আনি বহুতো ধন-বিত দিছিল। এইবোৰ সাত-পাঁচৰ কাৰণেই মানুহে তেওঁৰ বিষয়ে নানা জনৰৱ ৰটিছিল।<noinclude></noinclude> sfwet5rj5yfxf643zlm6e15ber4owag 104 92597 253893 253497 2026-06-19T06:03:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253893 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|২১}}</noinclude> {{Gap}}লাহে লাহে তেওঁৰ দেশ-বিশ্ৰুত পৰাৰ্থপৰতা, কাৰ্য্য-কুশলতা আৰু কৰ্ত্তব্য-পৰায়ণতা ৰজা-ঘৰৰ কাণত পৰিল। মানীৰ সম্মান দেখুৱাই ১৮১৯ খৃষ্টাব্দত ৰজাই তেওঁক ‘এম’ নগৰৰ মেয়ৰ নিযুক্ত কৰিছিল। স্বাৰ্থ-শূন্য' সৰল-প্ৰাণ মেড্‌লেনে সাধাৰণৰ বাঞ্ছিত এই সম্মান নতশিৰে উপেক্ষা কৰিলে। দুবাৰ প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ পিছতো প্ৰজাৰ অযাচিত অনুৰোধত ১৮২০ খৃষ্টাব্দত ৰজাই তৃতীয়বাৰ মেড্‌লেনক মেয়ৰৰ পদ যাচে। এইবাৰ মেড্‌লেনে উপেক্ষা কৰিব নোৱাৰিলে। তেওঁৰ ‘মেয়ৰেলটি’ এম’ বুৰঞ্জীৰ এক নতুন অধ্যায় হৈ পৰিল। {{gap}}১৮২১ খৃষ্টাব্দৰ আদি-ছোৱাতে ‘ডি’ চহৰৰ মহামতি বিশ্বপ মেৰিয়েলে ইহলীলা সম্বৰণ কৰিলে বুলি বাতৰি কাকতে চহৰে চহৰে বাতৰি বিলালে। 'এম' নগৰতো সেই বাতৰি ওলালহি। মেয়ৰ মেড্‌লেনে সেই বাতৰি পায়েই বৰতীয়াৰ চিন ক'লা কাপোৰ পিন্ধিলে। কোনোৱে ভাবিলে, এওঁ বিশ্বপৰ সম্বন্ধীয়া। তেওঁ হলে তেওঁৰ লিগিৰী গৰাকীৰ উচ্‌পিচনি মাৰিবলৈ বুলি কৈছিল- “সৰুতে ম‍ই বিশ্বপৰ চাকৰ আছিলো।” {{gap}}প্ৰথমতে তেওঁৰ ব্যৱসায়ৰ উন্নতি দেখি বিদেশী মানুহ বুলি নগৰবাসীয়ে তেওঁৰ প্ৰতি অলপ ঈৰ্ষাৰ ভাৱ পোষণ নকৰাকৈ নোৱাৰিছিল। কিন্তু মেলেনৰ সদাশয়তা, অমায়িকতা আৰু পৰোপকাৰিতাই নগৰ-বাসীৰ সকলো বিদ্বেষ ধুই পেলালে। {{Gap}}জাভেয়াৰ সেই সময়ত ‘এম’ নগৰৰ পুলিছ-ইনিচ্পেক্টৰ। জাভেয়াৰে, কিয় ক'ব নোৱাৰি, মেয়ৰক সদায় সন্দেহ চকুৰে চাই আছিল। এদিনাখনৰ ঘটনা এটাই জাভেয়াৰৰ সন্দেহৰ খামোছটো আৰু নিকট্‌-কটীয়া কৰি দিছিল। সেইদিনা পুৱাৰ বেলিকা, নগৰৰ বোকা বাট এটায়দি গাড়ী চলাই নিওঁতে গাড়ীখনৰ বুঢ়া গাৰোৱানটো হঠাৎ গাড়ীৰ পৰা খহি পৰি গাড়ীৰ চকাৰ তলত সোমাল। গাড়ীখন ঠাহি বোজাই কৰা আছিল। গাড়ীৰ চকাৰ তলত পৰি বুঢ়া গাৰোৱানে কান্দোনত গছৰ পাত সৰাইছে।<noinclude></noinclude> n3u9ymqaivt5vfw628siuoccghz6gjv 104 92598 253894 253498 2026-06-19T08:44:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253894 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২২|দীন-দুখী|}}</noinclude> মানুহ আহি বাট ভৰি পৰিছে। কোনেও একোপধ্যে বোকাৰ পৰা চকাটো দাঙি গাৰোৱানটোক উলিয়াই আনিবলৈ উপায় কৰিব পৰা নাই। মানুহৰ ভিৰ দেখি মেড্‌লেনো গৈ সেইখিনি ওলাল। জাভেয়াৰো আহিল। গাড়োৱানটো গাড়ীৰ হেঁচাত মৰে মৰে। মেড্‌লেনে মানুহবোৰক ৰিঙিয়াই কবলৈ ধৰিলে, – “যেয়ে গাড়ীৰ চকাটো দাঙি ধৰি বুঢ়াটোক উলিয়াই আনিব তাকে মই দুটা 'লুই’ মোহৰ দিম।” {{gap}}কোনেও মুখৰ মাত একেষাৰকে নিদিলে। কাৰো গাত সিমান বল নাই। বেচি মানুহে ধৰি চকাটো দাঙিবলৈকো য'ত চকাটো বোকাত সোমাইছিল তাত এটাতকৈ বেছি মানুহ থিয় হবৰ ঠাই নাই। মেডলেনে আকৌ ক’লে—“একুৰি ‘লুই’ মোহৰ দিম, যদি কোনোবাই চকাটো দাঙি দিয়া।” {{gap}}জাভেয়াৰে মাত লগালে – “আপুনি কয় কি? এটা মানুহে এই চকাটো দাঙিব নোৱাৰে। চাৰি-পাঁচটা মানুহৰ বল অকলে এটাৰ গাত থাকিলেহে সি এই চকাটো দাঙিব পাৰিব। তেনে বলী মানুহ গোটেই দেশৰ ভিতৰত এটা মাথোন আজিলৈকে ওলাইছে। সিও এতিয়া ‘টুল’ জেলত বন্দী।” {{Gap}}কথাযাৰ শুনামাত্ৰকে মেডলেনৰ মুখখন কেঁহাবাজ বতা যেন হ'ল। বুঢ়া গাৰোৱান ফকলভেন্টে গাড়ীৰ চকাৰ তলৰ পৰা চিঞৰ মাৰি উঠিল—“মৰিলো ঔ, কি ৰং চাইছা তোমালোকে?" {{gap}}বুঢ়াৰ চিঞৰত মেডলেনৰ ধৈৰ্য্য হেৰাল। একে চোঁচায় গাড়ীৰ কাষ চাপিল। কাপোৰ-কানি সোলোকাই বোকাৰ ওপৰতে দীঘল হৈ পৰি গাড়ীৰ চকাত কান্ধ লগাই দি চকাটো উচালিবলৈ ধৰিলে। কিছুমানপৰ যুঁজ-বাগৰ কৰাৰ পাছত গাড়ীৰ চকাটো দাঙ খালে। বুঢ়া গাৰোৱান ফকলভেন্টক মানুহবিলাকে টানি আজুৰি গাড়ীৰ তলৰ পৰা উলিয়াই আনিলে। বুঢ়া তেতিয়া হাত-ভৰি ভাগি চাকোলা।<noinclude></noinclude> gg7ppuaplsmflx2t80up7u6sfduy265 0 92842 253808 2026-06-18T12:02:39Z BabulB 104 "{{header | title = ৰমণী গাভৰু | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | year = ১৯৫১ | translator = | section = | previous = [[ৰমণী গাভৰু/বাদুলিলৈ লালুকৰ চিঠি|বাদুলিলৈ লালুকৰ চিঠি]] | next =ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ বি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253808 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰমণী গাভৰু | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | year = ১৯৫১ | translator = | section = | previous = [[ৰমণী গাভৰু/বাদুলিলৈ লালুকৰ চিঠি|বাদুলিলৈ লালুকৰ চিঠি]] | next =[[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ বিষয়ে কবিতা|ৰমণী গাভৰুৰ বিষয়ে কবিতা]] | notes = | categories = }} <pages index="ৰমণী গাভৰু.pdf" from=90 to=98 fromsection="B" /> {{page break|label=}} eog77jwe4jeoja6w0ifrx9dp10i8oj1 0 92843 253809 2026-06-18T12:04:57Z BabulB 104 "{{header | title = ৰমণী গাভৰু | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | year = ১৯৫১ | translator = | section = | previous = [[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি|ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি]] | next =ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ দিনৰ ঘটনাপ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253809 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰমণী গাভৰু | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | year = ১৯৫১ | translator = | section = | previous = [[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি|ৰমণী গাভৰুৰ চিঠি]] | next =[[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ দিনৰ ঘটনাপঞ্জী|ৰমণী গাভৰুৰ দিনৰ ঘটনাপঞ্জী]] | notes = | categories = }} <pages index="ৰমণী গাভৰু.pdf" from=99 to=100 /> {{page break|label=}} 9k9eckeu02pg6ns65et5vtodeo72egs 0 92844 253810 2026-06-18T12:06:46Z BabulB 104 "{{header | title = ৰমণী গাভৰু | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | year = ১৯৫১ | translator = | section = | previous = [[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ বিষয়ে কবিতা|ৰমণী গাভৰুৰ বিষয়ে কবিতা]] | next =ৰমণী গাভৰু/সহায়..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253810 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰমণী গাভৰু | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | year = ১৯৫১ | translator = | section = | previous = [[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ বিষয়ে কবিতা|ৰমণী গাভৰুৰ বিষয়ে কবিতা]] | next =[[ৰমণী গাভৰু/সহায় লোৱা পুথিৰ তালিকা|সহায় লোৱা পুথিৰ তালিকা]] | notes = | categories = }} <pages index="ৰমণী গাভৰু.pdf" from=101 to=105 /> {{page break|label=}} kjzj0ktv4f67efvdz8o5mrys0r4asju 0 92845 253811 2026-06-18T12:08:20Z BabulB 104 "{{header | title = ৰমণী গাভৰু | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | year = ১৯৫১ | translator = | section = | previous = [[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ দিনৰ ঘটনাপঞ্জী|ৰমণী গাভৰুৰ দিনৰ ঘটনাপঞ্জী]] | next = | notes = | categories = }}..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253811 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰমণী গাভৰু | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | year = ১৯৫১ | translator = | section = | previous = [[ৰমণী গাভৰু/ৰমণী গাভৰুৰ দিনৰ ঘটনাপঞ্জী|ৰমণী গাভৰুৰ দিনৰ ঘটনাপঞ্জী]] | next = | notes = | categories = }} <pages index="ৰমণী গাভৰু.pdf" from=106 to=109 /> {{page break|label=}} ld4tpd3u7xer6x1116mk3be5bm7wkh9 10 92846 253814 2026-06-18T12:21:24Z BabulB 104 "{{blockquote/s|class={{{class|}}}|style={{{style|}}}}}<!-- keep this line break:--> {{{1}}} {{blockquote/e}}<noinclude> {{documentation}} </noinclude>" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253814 wikitext text/x-wiki {{blockquote/s|class={{{class|}}}|style={{{style|}}}}}<!-- keep this line break:--> {{{1}}} {{blockquote/e}}<noinclude> {{documentation}} </noinclude> pwre4ejpmxis2wxsdgkl02u4nzpb3a3 10 92847 253815 2026-06-18T12:23:34Z BabulB 104 ".wst-blockquote { margin-left: 2em; margin-right: 2em; /* unset the default Mediawiki formatting, which is VERY * rarely the same as the source text */ border-left: none; padding: 0; }" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253815 sanitized-css text/css .wst-blockquote { margin-left: 2em; margin-right: 2em; /* unset the default Mediawiki formatting, which is VERY * rarely the same as the source text */ border-left: none; padding: 0; } lkbf9hrbwgcvruszw0tvs03huca7w9r 10 92848 253818 2026-06-18T12:27:17Z BabulB 104 "<includeonly><templatestyles src="Blockquote/styles.css /><blockquote class="blockquote wst-blockquote {{{class|}}}" {{optional style|style={{{style|}}}}}></includeonly><noinclude> {{documentation|Template:Blockquote/doc}} </noinclude>" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253818 wikitext text/x-wiki <includeonly><templatestyles src="Blockquote/styles.css /><blockquote class="blockquote wst-blockquote {{{class|}}}" {{optional style|style={{{style|}}}}}></includeonly><noinclude> {{documentation|Template:Blockquote/doc}} </noinclude> nmv3mhdis9nfrawiouhu6vavptkg3sz 10 92849 253819 2026-06-18T12:28:13Z BabulB 104 "<includeonly></blockquote></includeonly><noinclude> {{documentation|Template:Blockquote/doc}} </noinclude>" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253819 wikitext text/x-wiki <includeonly></blockquote></includeonly><noinclude> {{documentation|Template:Blockquote/doc}} </noinclude> 0n8c298na2p7e1ncf1q8fmr3xia8bgp 104 92851 253825 2026-06-18T12:57:11Z ~2026-35533-13 4473 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ Created blank page 253825 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="2409:408A:8D1A:F89C:0:0:5609:F50E" /></noinclude><noinclude></noinclude> q62p1w433586nhtotudj34hxc3b49h2 104 92852 253884 2026-06-18T18:39:01Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253884 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|'''উত্তৰ-পূৱ মহোৎসৱ, কোহিমা'''}}}} {{gap}}২০১৪ চনৰ ১৩ জুনৰ পৰা ১৭ জুনলৈকে নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী ক’হিমাৰ ইন্দিৰা গান্ধী ষ্টেডিয়ামত পাঁচদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে উত্তৰ-পূৱ যুৱ মহোৎসৱৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। অসমৰ পৰা দুটা দলে উক্ত মহোৎসৱত ভাগ ল’বলৈ গৈছিল। আমাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাঞ্জল প্ৰতীম গগৈ, দীপাংকৰ দলে, ৰক্তোৎপল দুৱৰা, পাৰ্থ প্ৰতীম নেওগ, দিব্যজ্যোতি দাস, পল্লৱী দত্ত আৰু ৰীণা সিঙক লগত লৈ ১৩ জুনৰ পুৱাই ক’হিমালৈ বুলি যোৰহাট টাউনৰ পৰা ডিমাপুৰ অভিমুখে যাত্ৰা কৰিলো। ডিমাপুৰত চাৰে ন বজাত গৈ পোৱাৰ পিছত ডিমাপুৰৰ পৰা ক’হিমাৰ ইন্দিৰা গান্ধী ষ্টেডিয়ামলৈকে এখন টাটা চুম ৰিজাৰ্ভ কৰি দুই বজাত ইন্দিৰা গান্ধী ষ্টেডিয়াম পালোগৈ। ডিমাপুৰৰ পৰা ক’হিমালৈ যোৱা পথৰ কেইবা ঠাইতো ফটো উঠি গৈছিলো বাবে আমাৰ গৈ পাওঁ মানে যথেষ্ট পলম হৈছিল। সেইদিনা সকলোকে থকা-খোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ বাদে অন্য কোনো প্ৰগ্ৰেম নহৈছিল। {{gap}}চৈধ্য জুনৰ দিনা শিৱিৰৰ শুভাৰম্ভ হ’ল। নাগালেণ্ড বিধানসভাৰ অধ্যক্ষ চটিছু ছাজুৱে (Chotisu Sasu) শিৱিৰ মুকলি কৰিবলৈ আহিল। উদ্বোধনী ভাষণৰ প্ৰসঙ্গত ছাজু ডাঙৰীয়াই কৈছিল— “উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলখন প্ৰাকৃতিক সম্পদেৰে পৰিপূৰ্ণ হোৱাৰ লগতে ইয়াৰ বাসিন্দাসকলৰো যথেষ্ট পৰিমাণে সম্পত্তি আছে। কিন্তু সম্পদসমূহৰ উচিত ব্যৱহাৰৰ অভাৱত এতিয়াও যথেষ্ট পিছ পৰি আছে। নৱ প্ৰজন্মই আমাৰ সম্পদবোৰৰ উচিত ব্যৱহাৰ কৰি পৰিৱৰ্তন আনিব বুলি আহ্বান জনালোঁ”। মিজোৰামৰ লোক নৃত্য আৰু অন্যান্য সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান অতিথিৰ আগত প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে উদ্বোধনী অনুষ্ঠান দীঘলীয়া হৈ দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ সময় হৈ পৰিলগৈ। দুপৰীয়াৰ আহাৰত সেইদিনা গাহৰি মাংস<noinclude>{{rh| |৬২✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. |}}</noinclude> 3fofgnn5dnyqgqi0hja3el9khuwqsts 104 92853 253885 2026-06-18T18:45:55Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253885 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>দিয়া হৈছিল। মেঘালয়ৰ বেঙ্গলী সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰগ্ৰেম অফিছাৰজনে গাহৰি দিয়াৰ বাবে বৰকৈ ভোৰভোৰাবলৈ ধৰিলে। পিছত তেওঁক শিৱিৰৰ আয়োজকসকলে সতৰ্ক কৰি দিয়াত প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰজন মনে মনে থাকিবলৈ বাধ্য হ’ল। দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত ‘য়ুথ অফিচাৰ’ সুনীল বসুমতাৰীয়ে উৎসাহমূলক ভাষণেৰে কাৰ্য্যসূচী সামৰণি মাৰে। {{gap}}পোন্ধৰ তাৰিখৰ দিনা আয়োজক সকলে এটা সুন্দৰ প্ৰগ্ৰেমৰ আয়োজন কৰিছিল। প্ৰতিখন ৰাজ্যৰ বাবে একোখনকৈ বাছ ৰিজাৰ্ভ কৰি বিখ্যাত ‘হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেল’ৰ আয়োজন কৰা ‘নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ’ আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সমাধিক্ষেত্ৰলৈ সকলোকে লৈ গৈছিল। প্ৰতিখন বাছত কেইবাগৰাকীও গাইড দিয়া হৈছিল আৰু গাইডবোৰে সকলোবোৰ বিষয় পুংখানুপুংখকৈ বুজাই দিছিল। আমাৰ বাছখনত ‘চেইন্ট যোচেফ কলেজ’ৰ ইংৰাজী মেজৰৰ ছাত্ৰী দৰথী চাচিয়াই বৰ সুন্দৰকৈ ইংৰাজীত কিছামা হেৰিটেজ ভিলেজ, ৱাৰ চিমেট্ৰি আদিৰ পুংখানুপুংখ বিৱৰণ দাঙি ধৰিছিল। {{gap}}১৬ জুনৰ দিনা প্ৰতিখন ৰাজ্যৰ পৰা অহা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচী পালন কৰিবলৈ দিয়া হ’ল। নাগাসকলৰ লোকনৃত্য, মনিপুৰী নৃত্য, ছিকিমিসকলৰ নৃত্য, মিজোৰামৰ বেম্ব ডান্স, ত্ৰিপুৰী নৃত্য, অৰুণাচলৰ কেইবাটাও জনজাতিৰ নৃত্য, মেঘালয়ৰ খাচীসকলৰ মুখত আৰু হাততকাঁহী লৈ নচা বিশেষ নৃত্য, অসমৰ বিহু আদিয়ে ইনড’ৰ ষ্টেডিয়াম ৰজনজনাই গ’ল। গোটেই দিনটো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান উপভোগ কৰাৰ পিছত প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰসকলেও এখন নাটক কৰাৰ কথা ভাবিলে। মণিপুৰৰ প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰ বিমল সিং ডাঙৰীয়াই এখন ‘চাইলেন্ট ড্ৰামা’লগে লগেই ঠিক কৰিলে। নাটকখনৰ মূল কাহিনীটো আছিল এনেধৰণৰ— {{gap}}এখন চৰকাৰী উদ্যানত মালীজনে নিতৌ তিনিটা মূৰ্ত্তি (ড° বি. আৰ.আম্বেদকাৰ, মহাত্মা গান্ধী, সুভাষ চন্দ্ৰ বসু) চাফা কৰিবলৈ আহে। এটা চোৰে<noinclude>{{rh| |ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৬৩|}}</noinclude> ea68lnl41pwhryayfvoc99mcmdcapek 104 92854 253886 2026-06-18T18:50:36Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253886 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>পইচা চোৰ কৰি উদ্যানখনত সোমালেহি। পুলিচে বিচাৰি ফুৰিছিল যদিও প্ৰথম অৱস্থাত চোৰটোক ধৰিব পৰা নাছিল। এদিন মালীজনে পুৱাই মূৰ্ত্তিকেইটা চাফা কৰিবলৈ আহি চাৰিটা মূৰ্ত্তি দেখা পালে। চোৰটোৱে মালীজনক দেখাৰ লগে লগেই মূৰ্ত্তিকেইটাৰ কাষতে মূৰ্ত্তিৰ দৰেই লৰচৰ নকৰাকৈ একেটা ভংগীতে ৰৈ দিয়ে। মালীজনে ঘৈনীয়েকক কথাটো অৱগত কৰোৱাত ঘৈণীয়েকে পুলিচক গৈ খবৰ দিয়ে। পিছত পুলিচ আহি উপস্থিত হয়। পুলিচ বিষয়াজনে প্ৰতিটো মূৰ্ত্তিৰ মুখমণ্ডলৰ সন্মুখত ৰৈ চাধা মোহাৰি গৈ থাকে আৰু যেতিয়া চোৰটোৰ ওচৰত চাধা মোহাৰে তেতিয়া চোৰৰ মুখৰ পৰা হাঁচি বাহিৰ হয়—তেতিয়াই পুলিচে চোৰটোক কৰায়ত্ত কৰে। নাটকখনত ড° বি.আৰ. আম্বেদকাৰৰ মূৰ্ত্তিৰ ৰূপত ভাও লৈছিল অৰুণাচল প্ৰদেশৰ প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰে, মহাত্মা গান্ধীৰ ভাও লৈছিল মেঘালয়ৰ প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰে, পুলিচ বিষয়াৰ ভাওত আছিল টম্বা সিং ডাঙৰীয়া আৰু চোৰৰ ভাওত আছিলো মই। জীৱনত এদিনো মঞ্চত অভিনয় কৰি পোৱা নাছিলো যদিও চুবুৰীয়া ৰাজ্যত গৈ আধাঘন্টাৰ ভিতৰতে ভাৱৰীয়া নে অভিনেতা হোৱাৰ সৌভাগ্য হৈছিল। ১৬ জুনৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আমাৰ নাটখনৰ যোগেদিয়েই সামৰণি মাৰিছিল। {{gap}}১৭ তাৰিখৰ সামৰণি অনুষ্ঠানৰ দিনা বিশেষ একো প্ৰগ্ৰেম নহৈছিল। ডি.জি.পি বেণ্ড নামৰ এটা বেণ্ডে আহি ক্লাছিক ৰক্ আৰু হিন্দী গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। দুপৰীয়া প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰ আৰু আয়োজকসকলৰ মাজত বৰাখানাৰ আয়োজন কৰিছিল। বৰাখানাৰ অংশ হিচাপে গাহৰি পেটু, গাহৰি কলিজা, বাঁহৰ গাজ আদি উপকৰেণেৰে খাদ্য সম্ভাৰ উপচাই তুলিছিল। বৰাখানাৰ পিছতেই টি.এ.আৰু চাৰ্টিফিকেটসমূহ লৈ আমি এখন টাটা চুম’লৈ ডিমাপুৰ পালোহি। চাৰে ছয়মান বজাত ডিমাপুৰৰ পৰা যোৰহাটলৈকে মৰিয়নি ‘ইন্টাৰচিটি এক্সপ্ৰেছ’ত আহি সকলোৱে যোৰহাট পালোহি।{{nop}}<noinclude>{{rh| |৬৪✦ {{gap}}ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ.|}}</noinclude> g15ejotih7hi1hw3pix09eiz8n19b5p 104 92855 253887 2026-06-18T18:55:28Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253887 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|'''ঊনবিংশতিতম্ ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ'''}}}} {{gap}}২০১৫ চনৰ ৮ জানুৱাৰীৰ পৰা ১২ জানুৱাৰী তাৰিখলৈকে গুৱাহাটীত ১৯ তম্‌ ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ অনুষ্ঠিত হৈছিল। মহোৎসৱ আৰম্ভ হোৱাৰ কিছুদিন আগলৈকে বাতৰি কাকত, বৈদ্যুতীন মাধ্যম আদিত ১৯ তম্ যুৱ মহোৎসৱ গুৱাহাটীত হ’বনে যোৰহাটৰ মাজুলীত আয়োজিত হ’ব সেই বিষয়ে অনেক দিন বাদানুবাদ চলি থাকিল। শেষত আন্তঃগাঁথনিৰ দিশলৈ লক্ষ্য কৰি গুৱাহাটীতেই ১৯ তম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ আয়োজন কৰা হ’ল। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ভিতৰতেই পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এই মহোৎসৱ গুৱাহাটীত আয়োজিত হোৱাটো এক তাৎপৰ্যপূৰ্ণ বিষয়। গুৱাহাটীত আয়োজিত মহোৎসৱৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ যুৱ পৰিক্ৰমা বিভাগৰ (স্বতন্ত্ৰ) কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী শ্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱাল ডাঙৰীয়া এই ক্ষেত্ৰত ধন্যবাদৰ পাত্ৰ। কিয়নো তেওঁৰ উদ্যোগত আৰু নেতৃত্বতেই গুৱাহাটীত এই ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱ আয়োজন কৰা হ’ল। {{gap}}গুৱাহাটীৰ ভোগেশ্বৰী ফুকননী ইনড’ৰ ষ্টেডিয়ামস্থিত Ministry of Youth Affairs & Sports (Govt. of India) ৰ North-East Regional Centre এ ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আঁচনিৰ (NSS) তৰফৰ পৰা ১৯-তম্‌ ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণৰ বাবে অসম দলৰ Contingent Leaderৰ দায়িত্ব মোৰ ওপৰত ন্যস্ত কৰিছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আঁচনিৰ হৈ গুৱাহাটীৰ কেইবাখনো কলেজে উক্ত মহোৎসৱৰ বাবে প্ৰায় এশগৰাকীমান ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক স্বেচ্ছাসেৱক-স্বেচ্ছাসেৱিকাৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছিল। NSS ৰ এই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ ভূমিকা সঁচাকৈ শলাগিবলগীয়া। অৱশ্যে Contingent Leader হিচাপে ম‍ই যোৰহাট কলেজ, মাজুলী কলেজ, ৰহা কলেজ আৰু মাধৱদেৱ কলেজৰ মুঠ দহ<noinclude>{{rh| |ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ এচ. {{gap}}✦ ৬৫|}}</noinclude> gw1qlyad2rqb34oj4smwmqxdaw7u4z5 104 92856 253895 2026-06-19T10:05:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* লিখা নথকা */ 253895 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> ey76pqou7djzd07qqmf1vvsepuzmixk 104 92857 253896 2026-06-19T10:06:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শঙ্কৰদেৱ COTTON COLLEGE LIBRARY Date 16 MAR. 1944 GAUHATI শ্ৰীলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা। তৃতীয় সংস্কৰণ LAWYER'S BOOK ST বেচ ১০ মাথোঁ PANBAZAR AUHAT" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253896 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শঙ্কৰদেৱ COTTON COLLEGE LIBRARY Date 16 MAR. 1944 GAUHATI শ্ৰীলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা। তৃতীয় সংস্কৰণ LAWYER'S BOOK ST বেচ ১০ মাথোঁ PANBAZAR AUHAT<noinclude></noinclude> cawhiixgp6eux1fuhvu320lw8haeljn 253897 253896 2026-06-19T10:10:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 253897 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|শঙ্কৰদেৱ}}}} {{dhr|5em}} {{center|{{Xxxx-larger|শ্ৰীলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা।}}}} {{dhr|5em}} {{center|তৃতীয় সংস্কৰণ}} {{dhr|5em}} {{Right|বেচ ১|০ মাথোঁ}}<noinclude></noinclude> o9xiimkbs4myh3kdlo1qd1ly4ocenw1 253898 253897 2026-06-19T10:11:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 253898 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|শঙ্কৰদেৱ}}}} {{dhr|5em}} {{center|{{Xxxx-larger|শ্ৰীলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা।}}}} {{dhr|5em}} {{center|তৃতীয় সংস্কৰণ}} {{dhr|5em}} {{Right|বেচ ১।০ মাথোঁ}}<noinclude></noinclude> 50jt4u4eqquy90ptqkq0bnrcoc29ay0 104 92858 253899 2026-06-19T10:13:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ষোড়শ আধ্যা দেৱৰ বাহিৰে বৈষ্ণৱ ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰক আন কোনো নাছিল। “সঙ্কৰেসে আদিমূল ভক্তিৰ লক্ষণ॥” – সাৰ্ব্বভৌম ভট্টাচাৰ্য্য। চৈতন্ত্ৰদেৱ আসামলৈ কেতিয়াও অহা নাছিল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253899 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ষোড়শ আধ্যা দেৱৰ বাহিৰে বৈষ্ণৱ ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰক আন কোনো নাছিল। “সঙ্কৰেসে আদিমূল ভক্তিৰ লক্ষণ॥” – সাৰ্ব্বভৌম ভট্টাচাৰ্য্য। চৈতন্ত্ৰদেৱ আসামলৈ কেতিয়াও অহা নাছিল। তেওঁ বলৈকে যলৈকে গৈছিল তাৰ উল্লেখ তেওঁৰ জীৱনচৰিত্ৰ পুথিত স্পষ্টকৈ লেখা আছে; তাত চৈতন্যদেৱ আসামলৈ কেতিয়াবা অহাৰ নাম-গোন্ধও নাই। সাবৰ্ণিত আমি ইয়াকে কওঁ যে, শঙ্কৰদেৱৰ জীৱনী শঙ্কৰদেৱে নিজে ৰচনা কৰি গৈছে। তেওঁৰ দেশ-জোৰা ইমানবোৰ কীৰ্ত্তি কলাপ, ইমানবোৰ গ্ৰন্থ, ইমানবোৰ ৰচনাই তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ জীৱনী। কোনো লোকৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ জীৱন-চৰিত লেখকৰ বৰ্ণনা সৰহ ভাগ প্ৰকৃত বৰ্ণনা নহয়, হব নোৱাৰেও; কাৰণ চৰিত্ৰ লেখকৰ মনত, যাৰ তেওঁ চৰিত্ৰ লেখে সেইজনৰ কাৰ্য্যকলাপাদি যেনে প্ৰতি- ভাত হয় যেনেকৈ তেওঁ বুজে তেনেকৈহে তেওঁৰ দ্বাৰাই চিত্ৰিত তেওঁৰ নিজৰ সংস্কাৰ, চিন্তাৰ গঢ়, ভাল পোৱা বেয়া পোৱা আদিৰ ছাঁ সেই চিত্ৰত পৰিবই পৰিব। সেই বাবেহে আমি একেজন পুৰুষৰে চৰিত্ৰ দুজন লেখকৰ হাতত দুই প্ৰকাৰ দেখিবলৈ পওঁ। তেওঁলোকে ইচ্ছা কৰি যে তেনে কৰে এনে নহয়, কিন্তু তেওঁলোকৰ পুথি তেওঁলোকৰ মানসপুত্ৰ, সেইদেখি তেওঁলোকৰ নিজৰ স্বভাব-চৰিত্ৰৰ গঢ়-পিট তাত সৰহকৈ থাকিবই। এই বাবহে আমি এক নেপলিয়ন বোনাপাৰ্টৰে চৰিত্ৰ তেওঁৰ জীৱনী লেখক এবটৰ হাতৰপৰা এক ৰকম পাইছোঁ, আৰু উল্‌চি আদিৰ হাতৰপৰা এক ৰকম পাইছোঁ। শঙ্কৰদেৱে ভাত খোৱা শাক খেৱা কথাৰ বিবৰণ আৰু তাৰ মিল অমিলত বেছি হৰণ-ভগণ কি? আৰু তেনেবোৰ কথা লৈ খৰিয়ালৰে বা আৱশ্যকতা কি?<noinclude></noinclude> a2zdxg7y2zt8johxxsnxvimg1ueahad 253900 253899 2026-06-19T10:16:47Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 253900 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{r||ষোড়শ আধ্যা|২২৫}}</noinclude> দেৱৰ বাহিৰে বৈষ্ণৱ ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰক আন কোনো নাছিল। “সঙ্কৰেসে আদিমূল ভক্তিৰ লক্ষণ॥” – সাৰ্ব্বভৌম ভট্টাচাৰ্য্য। চৈতন্ত্ৰদেৱ আসামলৈ কেতিয়াও অহা নাছিল। তেওঁ যলৈকে যলৈকে গৈছিল তাৰ উল্লেখ তেওঁৰ জীৱনচৰিত্ৰ পুথিত স্পষ্টকৈ লেখা আছে; তাত চৈতন্যদেৱ আসামলৈ কেতিয়াবা অহাৰ নাম-গোন্ধও নাই। {{gap}}সামৰণিত আমি ইয়াকে কওঁ যে, শঙ্কৰদেৱৰ জীৱনী শঙ্কৰদেৱে নিজে ৰচনা কৰি গৈছে। তেওঁৰ দেশ-জোৰা ইমানবোৰ কীৰ্ত্তি কলাপ, ইমানবোৰ গ্ৰন্থ, ইমানবোৰ ৰচনাই তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ জীৱনী। কোনো লোকৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ জীৱন-চৰিত লেখকৰ বৰ্ণনা সৰহ ভাগ প্ৰকৃত বৰ্ণনা নহয়, হব নোৱাৰেও; কাৰণ চৰিত্ৰ লেখকৰ মনত, যাৰ তেওঁ চৰিত্ৰ লেখে সেইজনৰ কাৰ্য্যকলাপাদি যেনে প্ৰতি- ভাত হয় যেনেকৈ তেওঁ বুজে তেনেকৈহে তেওঁৰ দ্বাৰাই চিত্ৰিত তেওঁৰ নিজৰ সংস্কাৰ, চিন্তাৰ গঢ়, ভাল পোৱা বেয়া পোৱা আদিৰ ছাঁ সেই চিত্ৰত পৰিবই পৰিব। সেই বাবেহে আমি একেজন পুৰুষৰে চৰিত্ৰ দুজন লেখকৰ হাতত দুই প্ৰকাৰ দেখিবলৈ পওঁ। তেওঁলোকে ইচ্ছা কৰি যে তেনে কৰে এনে নহয়, কিন্তু তেওঁলোকৰ পুথি তেওঁলোকৰ মানসপুত্ৰ, সেইদেখি তেওঁলোকৰ নিজৰ স্বভাব-চৰিত্ৰৰ গঢ়-পিট তাত সৰহকৈ থাকিবই। এই বাবহে আমি এক নেপলিয়ন বোনাপাৰ্টৰে চৰিত্ৰ তেওঁৰ জীৱনী লেখক এবটৰ হাতৰপৰা এক ৰকম পাইছোঁ, আৰু উল্‌চি আদিৰ হাতৰপৰা এক ৰকম পাইছোঁ। শঙ্কৰদেৱে ভাত খোৱা শাক খোৱা কথাৰ বিবৰণ আৰু তাৰ মিল অমিলত বেছি হৰণ-ভগণ কি? আৰু তেনেবোৰ কথা লৈ খৰিয়ালৰে বা আৱশ্যকতা কি?<noinclude></noinclude> dg01y07kyvx35yjerph01921lmrgke7 253901 253900 2026-06-19T10:17:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 253901 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ষোড়শ আধ্যা|২২৫}}</noinclude> দেৱৰ বাহিৰে বৈষ্ণৱ ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰক আন কোনো নাছিল। “সঙ্কৰেসে আদিমূল ভক্তিৰ লক্ষণ॥” – সাৰ্ব্বভৌম ভট্টাচাৰ্য্য। চৈতন্ত্ৰদেৱ আসামলৈ কেতিয়াও অহা নাছিল। তেওঁ যলৈকে যলৈকে গৈছিল তাৰ উল্লেখ তেওঁৰ জীৱনচৰিত্ৰ পুথিত স্পষ্টকৈ লেখা আছে; তাত চৈতন্যদেৱ আসামলৈ কেতিয়াবা অহাৰ নাম-গোন্ধও নাই। {{gap}}সামৰণিত আমি ইয়াকে কওঁ যে, শঙ্কৰদেৱৰ জীৱনী শঙ্কৰদেৱে নিজে ৰচনা কৰি গৈছে। তেওঁৰ দেশ-জোৰা ইমানবোৰ কীৰ্ত্তি কলাপ, ইমানবোৰ গ্ৰন্থ, ইমানবোৰ ৰচনাই তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ জীৱনী। কোনো লোকৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ জীৱন-চৰিত লেখকৰ বৰ্ণনা সৰহ ভাগ প্ৰকৃত বৰ্ণনা নহয়, হব নোৱাৰেও; কাৰণ চৰিত্ৰ লেখকৰ মনত, যাৰ তেওঁ চৰিত্ৰ লেখে সেইজনৰ কাৰ্য্যকলাপাদি যেনে প্ৰতি- ভাত হয় যেনেকৈ তেওঁ বুজে তেনেকৈহে তেওঁৰ দ্বাৰাই চিত্ৰিত তেওঁৰ নিজৰ সংস্কাৰ, চিন্তাৰ গঢ়, ভাল পোৱা বেয়া পোৱা আদিৰ ছাঁ সেই চিত্ৰত পৰিবই পৰিব। সেই বাবেহে আমি একেজন পুৰুষৰে চৰিত্ৰ দুজন লেখকৰ হাতত দুই প্ৰকাৰ দেখিবলৈ পওঁ। তেওঁলোকে ইচ্ছা কৰি যে তেনে কৰে এনে নহয়, কিন্তু তেওঁলোকৰ পুথি তেওঁলোকৰ মানসপুত্ৰ, সেইদেখি তেওঁলোকৰ নিজৰ স্বভাব-চৰিত্ৰৰ গঢ়-পিট তাত সৰহকৈ থাকিবই। এই বাবহে আমি এক নেপলিয়ন বোনাপাৰ্টৰে চৰিত্ৰ তেওঁৰ জীৱনী লেখক এবটৰ হাতৰপৰা এক ৰকম পাইছোঁ, আৰু উল্‌চি আদিৰ হাতৰপৰা এক ৰকম পাইছোঁ। শঙ্কৰদেৱে ভাত খোৱা শাক খোৱা কথাৰ বিবৰণ আৰু তাৰ মিল অমিলত বেছি হৰণ-ভগণ কি? আৰু তেনেবোৰ কথা লৈ খৰিয়ালৰে বা আৱশ্যকতা কি?<noinclude></noinclude> khcfcazud472go5x9lk6ft449v1o5ov 104 92859 253902 2026-06-19T10:18:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "শঙ্কৰদেৱ তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰকৃত সাৰ কাৰ্য্য, যি কাৰ্য্যই আচলতে তেওঁৰ জীৱনী (কাৰণ, কাৰ্য্যৰ সমষ্টিহে মানুহৰ জীৱন চৰিত) সেই জীৱন-চৰিত তেওঁ নিজহাতে ইমান বহলাই ৰচনা কৰি গৈ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 253902 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শঙ্কৰদেৱ তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰকৃত সাৰ কাৰ্য্য, যি কাৰ্য্যই আচলতে তেওঁৰ জীৱনী (কাৰণ, কাৰ্য্যৰ সমষ্টিহে মানুহৰ জীৱন চৰিত) সেই জীৱন-চৰিত তেওঁ নিজহাতে ইমান বহলাই ৰচনা কৰি গৈছে, যে আমালৈ তেওঁ একো বাকী থৈ যোৱা নাই। এতিয়া আমাক লাগে চকু, যাৰ দ্বাৰাই সেই বিস্তৃত জীৱনী পঢ়িব পাৰোঁ, লাগে মগজু আৰু বুদ্ধিৰ বিকাশ, যাৰ দ্বাৰাই তাক বুজিব পাৰে।; লাগে মনত সততা আৰু দৃঢ়তা, যাৰ দ্বাৰাই সেই মহাপুৰুষৰ মহাজীৱনীৰ অক্ষয় ভাণ্ডাৰৰপৰা আমাৰ জীৱন গঢ়িবৰ নিমিত্তে সজুলি গোটাই আমি মনুষ্যজনম সাম্ফল কৰিব পাৰে॥ অন্ত।<noinclude></noinclude> jau3pxmno1n0dkkmkp509cngor3pz7z