Vikimənbə azwikisource https://az.wikisource.org/wiki/Ana_s%C9%99hif%C9%99 MediaWiki 1.46.0-wmf.23 first-letter Media Xüsusi Müzakirə İstifadəçi İstifadəçi müzakirəsi Vikimənbə Vikimənbə müzakirəsi Fayl Fayl müzakirəsi MediaViki MediaViki müzakirəsi Şablon Şablon müzakirəsi Kömək Kömək müzakirəsi Kateqoriya Kateqoriya müzakirəsi Portal Portal müzakirəsi Müəllif Müəllif müzakirəsi Səhifə Səhifə müzakirəsi İndeks İndeks müzakirəsi TimedText TimedText talk Modul Modul müzakirəsi Tədbir Tədbir müzakirəsi 0 1614 95544 84077 2026-04-12T06:21:14Z 가웨인 4001 95544 wikitext text/x-wiki {{Aydınlaşdırma|Yaylaq (dəqiqləşdirmə)}} {{Başlıq | başlıq = Yaylaq | müəllif = Aşıq Ələsgər | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = }} <poem> Könlüm qaranquştək uçub qoynuna, Gəzir hər yamacı, hər yalı, yaylaq! Ruhum təzələnir, məst olur ürək, Görəndə bu çağı, bu halı, yaylaq! Kəkotu, qırxbuğum, qaymaqçiçəyi, Bənövşə, qantəpər, qızlar örpəyi, Qoyun mələşməsi, çoban tütəyi, Çəkir uzaqlara xəyalı, yaylaq! Qırxqız, Alaqaya, Çilgöz, Narışlar, Murov, Uzunyoxuş, Dəlidağ, Qoşqar! Hansı oğul, deyin, sizi unudar?! Düşərmi el sizdən aralı, yaylaq?! Ələsgər köynəkdən çıxartsın sazı, Yenə cuşa gəlsin, eşqi, avazı, Tərifləsin allı, yaşıllı yazı, Unutma bu böyük kamalı, yaylaq! </poem> [[Kateqoriya:Qoşmalar]] [[Kateqoriya:Azərbaycan köçəri həyatı]] jnd9vmlxm0jvshjowd7hkjqdb8szyc2 0 2378 95546 35847 2026-04-12T06:21:33Z 가웨인 4001 95546 wikitext text/x-wiki {{Aydınlaşdırma|Yaylaq (dəqiqləşdirmə)}} {{Başlıq | başlıq = Yaylaq | müəllif = Aşıq Ələsgər | tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = }} <poem> Gözəllər seyrangahısan, Görüm səni var ol, yaylaq! Açılsın gülün, nərgizin. Təzə mürgüzar ol, yaylaq! Gözüm qaldı siyah teldə, Bülbül öldü meyli güldə. Kimsəm yoxdu qürbət eldə, Sən mənə qəmxar ol, yaylaq! Mən səni görəndən bəri, Sinəm oldu qəm dəftəri, Yazıq Aşıq Ələsgəri Öldür, günahkar ol, yaylaq! </poem> [[Kateqoriya:Gəraylılar]] [[Kateqoriya:Azərbaycan köçəri həyatı]] fjf5fbtv7w46kb04xjl1lr4y2qfg4bo 102 13245 95538 95532 2026-04-12T05:21:09Z Araz Yaquboglu 734 /* Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 */ 95538 wikitext text/x-wiki {{Müəllif |ad = Səməd Vurğun |soyad = |baş hərf = V |doğum ili = 1906 |vəfat ili = 1956 |qeydlər = |şəkil = Samad Vurgun (1942).jpg |şəkil başlığı = |vikipediya_keçidi = Səməd Vurğun |vikisitat_keçidi = Səməd Vurğun |commons_keçidi = Category:Samad Vurgun }} == Məqalələri == *[[Səhvlərimiz haqqında]] == Tərcümələri == *[[Leyli və Məcnun (Nizami Gəncəvi)]] == Əsərləri == === Poemaları === * [[Komsomol poeması]] * [[26lar poeması]] *[[Azərbaycan (Səməd Vurğun)]] *[[Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikası himni]] === Dramları === * [[Vaqif]] * [[Xanlar]] * [[Fərhad və Şirin]] * [[İnsan/Səməd Vurğun|İnsan]] ===Şeirləri=== * [[Azərbaycan (Səməd Vurğun)]] * [[Dağlar (Binələri çadır-çadır)]] == Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 == * [[Cavanlara xitab]] * [[Maydan]] * [[Göygöl (Səməd Vurğun)]] * [[Şikəstəyə məktub]] * [[Sızıltılarım]] * [[Tərlanım (Səməd Vurğun)]] * [[Bir gün məni lap boğurdu hicran]] * [[Şuşa (Səməd Vurğun)]] * [[Zeynal (Səməd Vurğun)]] * [[Çiçək (Səməd Vurğun)]] * [[Dan yıldızı]] * [[Bir qətrə yaş]] * [[Səyahət]] * [[Sorma aqil kimsələrdən, sorma heç dünya nədir]] * [[Dağlar (Səməd Vurğun)]] * [[]] * [[]] * [[]] <nowiki> {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005, səh. }} <poem> </poem> [[Kateqoriya:XX əsrin şeirləri]] </nowiki> == Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 == * [[Aşıq qardaşıma]] * [[Karyerist]] * [[Çil toyuğun tək yumurtası]] * [[Xeyrə-şərə yaramaz]] * [[İncə xanım]] * [[Azərbaycan (Gəlin sizə bir-bir danışım)]] * [[Şadlıq]] * [[Bizim gəncliyə]] * [[Xəyal]] * [[Qızcığaz]] * [[Nizami (Səməd Vurğun)]] * [[Fitnə]] * [[]] * [[]] * [[]] <nowiki> {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 }} <poem> </poem> [[Kateqoriya:XX əsrin şeirləri]] </nowiki> == Səməd Vurğuna məktublar == * [[İldırım təşkilatının Səməd Vurğuna məktubu]] [[Kateqoriya:Azərbaycan şairləri]] [[Kateqoriya:Azərbaycan tərcüməçiləri]] [[Kateqoriya:1906-cı ildə doğulanlar]] [[Kateqoriya:1956-cı ildə vəfat edənlər]] [[Kateqoriya:Tənqidçilər]] 8tdxac210bhtomq6d3nl9nt5gypncrf 0 15198 95545 34802 2026-04-12T06:21:24Z 가웨인 4001 95545 wikitext text/x-wiki {{Aydınlaşdırma|Yaylaq (dəqiqləşdirmə)}} {{Başlıq | başlıq = Yaylaq | müəllif = Aşıq Alı | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = }} <poem> Min büsata, min sovqata məkansan, Əlvansan bu başdan-o başa, yaylaq. Doymur cəlalından türfə gözəllər. Eyləyir hüsnünə tamaşa, yaylaq. İntizarda qoydun qışlaq elini, Məftun eyləmirsən siyah telini. Almısan qoynuna incə belini, Girmisən aranla savaşa, yaylaq. Bir mələk misallı atsa oxunu, Kənar olmaz, can evimə toxunu. Yağdı yağış, şirinlətdi yuxunu, Büründü mehmanın qumaşa, yaylaq. Ah divanədi, orman dolanır, Gözəllər hüsnündə dərman dolanır. Köçürəm, qətlimə fərman dolanır, Yaşat gözəlləri, həm yaşa, yaylaq. </poem> [[Kateqoriya:Qoşmalar]] [[Kateqoriya:Azərbaycan köçəri həyatı]] 6hgo1lvaamcw5nqvfd5gxm86wmx5t3e 0 15488 95548 50145 2026-04-12T06:21:53Z 가웨인 4001 95548 wikitext text/x-wiki {{Tamamlanma|25%}} {{Başlıq | başlıq = Yaylağı | müəllif = Dirili Surxay | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = }} <poem> Ziyarət, Tey dağı, Çaxmağın çayı, Balkəsən bulağı, Siriyin yayı, Sinəmə çal-çarpaz dağlar çəkilir, Yadıma düşəndə Gölcük yaylağı. </poem> [[Kateqoriya:Qoşmalar]] [[Kateqoriya:Azərbaycan köçəri həyatı]] gejonut6jwyubz6v24phj9sqskhwmi1 0 17668 95537 95536 2026-04-12T05:12:33Z Araz Yaquboglu 734 [[Vikimənbə:Qadcetlər/Vikiləşdirici|vikiləşdirmə]] 95537 wikitext text/x-wiki {{Başlıq | başlıq = Yağış yağarkən | müəllif = Mikayıl Müşfiq | keçidsiz müəllif = | | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = }} <poem> Yağış yağır, rəqs eyləyir gur damlalar, Sıra-sıra, inci-inci nur damlalar. Göydə iki qara bulud toqquşaraq, İldırımlar şaqqıldayır şaraq-şaraq. Quşlar uçur yuvasına pırıl-pırıl, Şırıldayır navalçalar şırıl-şırıl. Çaxnaşmada göy üzündə ildırımlar, Bir-birinə dəydi, baxın, qaldırımlar. Dönmələrdə durana bax, qaçana bax! Qaldırımda o balaca oğlana bax! Öz döşündən yeni sözlər toxuyaraq, Ayağını şappıldadır oxuyaraq. Gülə-gülə bir qız qaçır o səkidən, Ürəkciyi xali deyil səksəkidən, Yanında bir gənc də qaçır, Yağış yağır, onu açır. Ey gənc, durma, qoltuqlamaq zamanıdır, Təbiətin ən şux, çaqraq zamanıdır. Yağ, yağışım, yağ sel ol, yağ! Sırma-sırma, tel-tel ol, yağ! Çözül, sən ki kölgəli bir yar saçısan, Bağrıyanıq səhraların əlacısan. Yağ, yağışım, sellənərək Sırmalanıb tellənərək! Zümzümənlə şirin-şirin dillən, yağış. Küçələrdə uşaq kimi vellən, yağış! Bunlar keçər, çarpsın, səma, köksüm kimi, Ey ildırım, səs ver mənə, səsim kimi! Yağ, ey yağış, fikrim kimi, hissim kimi, Uzaq, yaxın çöllərə yağ, Ölkələrə, ellərə yağ! Yağış yağır, rəqs eyləyir gur damlalar, Sıra-sıra, inci-inci nur damlalar. </poem> [[Kateqoriya:Şeirlər]] horl92yuqjrha0o6y7vpwm36z2e38mx 0 19033 95547 78128 2026-04-12T06:21:45Z 가웨인 4001 95547 wikitext text/x-wiki {{Başlıq | başlıq = Yaylağında | müəllif = Ululu Kərim | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = | mənbə = {{cite web |url=http://www.folklorinstitutu.com/arasdirmalar/Qara-Namazov.pdf |archiveurl=https://web.archive.org/web/20160423103609/http://folklorinstitutu.com/arasdirmalar/Qara-Namazov.pdf |archivedate=2016-04-23 |title=Ozan-aşıq sənətinin tarixi |author=Qara Namazov |date=2013 |work= |publisher=AMEA Folklor İnstitutu |accessdate=2016-08-11 |language=az }} | vikipediya_keçidi = | vikisitat_keçidi = | commons_keçidi = }} <poem> Ay ağalar, möcüz gördüm, Mən Keçilin yaylağında. Süsən, sünbül, tər bənövşə, Qız Keçilin yaylağında. Gözəlləri bölük-bölük, Dörd bir yanında var hörük, Bilməm maraldı, ya əlik, Qız Keçilin yaylağında. Yaz olar, çıxallar dağa, Bulud oynar, hava yağa, Kəsəllər qurban sadağa, Qız Keçilin yaylağında. Üst yanı Toxluca qaya, Axar-baxarı var çaya, Gözəlləri ağca maya, Qız Keçilin yaylağında. Alt yanı Nursdu, Külüsdü, Mollası yox, işi pisdi, Kərim deyər məndən küsdü, Qız Keçilin yaylağı da! </poem> [[Kateqoriya:Gəraylılar]] [[Kateqoriya:Azərbaycan köçəri həyatı]] slqoyoxp9le0ditqimxd9j0y8lcijm4 0 19324 95550 51606 2026-04-12T06:22:20Z 가웨인 4001 95550 wikitext text/x-wiki {{Başlıq | başlıq = Köçərilərin övza və əhvalı | müəllif = Firudin bəy Köçərli | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | mənbə = [http://anl.az/el/k/fk_s.e.php Köçərli F. Seçilmiş əsərləri.-B.:Azər.SSR EA nəşr-tı. 1963.- 341 s.] | əvvəlki = | növbəti = | il = 1909 | qeydlər = }} <poem>Әgәr tarixә baxılsa vә dilimizdә istemal olunan mәsәlәlәrә vә atalar sözünә diqqәt yetirilsә, biz Azәrbaycan türklәrinin bu axır vaxtadәk köçәri halında zindәganlıq etmәyi mәlum olunar. Mәşhur sayaçı sözlәrindә ev heyvanları bir-bir zikr olunur vә bu sözlәrdә heyvanların cümlәsindәn ziyadә tәrif vә tövsif olunan qoyun vә keçidir; o heyvanlardır ki, tәrәkәmә xalqının diriliyi vә rahatlığı onların varlığına bağlıdır. Xüsusәn gözәl vә şirin dil ilә qoyunun qisim-qisim sifәtlәri tәrif olunur. Necә ki, ana şirin vә dadlı dil ilә balasına lay-lay çalır, habelә dә bizim tәrәkәmә xalqı -- qoyun becәrәnlәr öz qoyunlarını mehriban vә şirin dil ilә vәsf qılırlar. Tәfavüt ancaq bundadır ki, ana övladını "balam" sözü ilә yad edir, amma qoyun sahibi qoyununu "nәnәm" kәlmәsi ilә oxşayır. Bundan aşkara görünür ki, tәrәkәmә әhlinin güzәranı, eyş-işrәti, zövq-sәfası, kef-damağı vә rahat dolanacağı bilkülliyyә qoyunun salamat vә bol olmağına münhәsirdir. Sayaçı sözlәrini mәxsusi bir kitabça tәrzindә çap etdirmәk xәyalında varıq. Burada möhtәrәm oxucuları filcümlә aşna etmәk üçün o sözlәrin bir neçә bәndini zikr qılmağa iktifa edirik: Nәnәm, qoyunun qarası, Qırxlığı polad parası, Yaz günü dәlәmәsi, Payızda görәmәsi. Qış günü qovurması. Nәnәm, o şişәk qoyun, Yunu bir döşәk qoyun. Bulamanı tez yetir, Bulamanı bol elә, Qırıldı uşaq qoyun! Nәnәm, qumral tat qoyun, İldәn-ilә art, qoyun. Balaların ölmәkdәdir, Olma gәl namәrd, qoyun! Nәnәm, o saçaq qoyun, Bәrәdәn qaçaq qoyun, Sәnә yaman baxanın Gözünә pıçaq, qoyun! Nәnәm, o narış qoyun, Yunu bir qarış qoyun. Çoban sәndәn küsübdür, Südün ver, barış, qoyun! Qoyunlu evlәr gördüm-- Qurulu yaya bәnzәr. Qoyunsuz evlәr gördüm-- Qurumuş çaya bәnzәr. Bu minval neçә-neçә belә bәndlәrdә sadә vә açıq sözlәr ilә babalarımız qoyunu tәrif edib, onu öz evlәrinin bәzәyi vә dolanacaqlarının dirәyi mәqamında tutublar. Atalar sözünә gәldikdә, qoyundan hasil olan xeyir vә bәrәkәtә dair çox timsallar var. Necә ki, deyilibdir: "Qoyunun oldu әlli, adın oldu bәlli". Adı "bәlli" olmaq, yәni el vә oba içindә dövlәt sarıdan şöhrәt tapıb, dillәrdә adı söylәnmәk demәkdir. "Qoyunun oldu yüz, gir içindә üz". Yәni yüz qoyundan o qәdәr dövlәt vә bәrәkәt yetişir ki, onun içinә girib üzmәk olar. Qoyunsuz evlәri babalarımız qurumuş çaya bәnzәdib, qoyunlu evlәri qurulmuş yaya tәşbih ediblәr. Sayaçı sözlәrinin bir parasında qoyuna xitabәn deyilir: "Yiyәn sәnin ucundan çıxıbdır köşkә, qoyun"; yainki: "Yiyәn sәnin ucundan gәtirib gәlin, qoyun"; vә yainki: "Yiyәn sәnin ucundan bağlayıb kәmәr, qoyun". Söz yoxdur ki, köşkә çıxmaq, gәlin gәtirmәk vә kәmәr bağlamaq dövlәt nişanәsidir, varlılıq vә bolluq әlamәtidir. Vә lakin müruri-әyyam ilә ehtiyac vә qara gün artıbdır. Babalarımız tәk heyvan saxlamaq ilә güzәran edә bilmәyib, әkinçiliyә, bağçılığa vә bostançılığa qurşanıb, yavaş-yavaş köçәri ikәn yerli olublar, tәkcә heyvan saxlamağa qane olmayıb, bәyәndiklәri meyvәbitirici vә barverici sulu yerlәrdә özlәrinә daimi yurd vә mәskәn salıb oturaq olublar. Ziraәtdәn maәda alverә, ticarәtә vә bir para peşә vә sәnәtlәrә girişib, mürәffә-hal güzәran ediblәr. Elm, mәrifәt vә mәdәniyyәt cәhәtincә dәxi bunlar köçәrilәrdәn xeyli irәli gediblәr. Amma bilmәk gәrәkdir ki, bu halda sırf tәrәkәmәlik edәn, yәni ancaq mal vә qoyun saxlamaq ilә köçәri halında dirilik edәn bizim içimizdә az tapılar. İndi tәrәkәmәlәrimiz dә yarımәkinçi vә yarımtәrәkәmә olublar. Әgәr bu yarımtәrәkәmәlik edәnlәrin dә olduqları yurd vә mәskәn ab-hava cәhәtincә mötәdil vә salamat olsa idi vә yay fәslindә onda şiddәtli isti vә bir para insana әziyyәt yetirәn mığ-mığ kimi milçәklәr vә sair hәşәrat olmasa idi, bilaşübhә onların tәmamisi imdiyә kimi oturaq olmuşdu. Amma bir yandan havanın istisi, bir yandan suyun qәhәtliyi vә qәlizliyi vә digәr bir tәrәfdәn insanın әn qatı düşmәni olan vә hәr dәqiqәdә başına vә gözünә, әlinә vә üzünә zәhralud nişlәr vuran mığ-mığ kimi hәşәrat vә cücülәrin hücumu bizim aranzәmin xalqını hökmәn mәcbur edir ki, öz heyvanları ilә bir yerdә başlarını götürüb, sәrin yerlәrә vә göy yaylaqların başına köçsünlәr. Bizim әqidәmizcә, әgәr yay fәslindә tәrәkәmә xalqı yaylağa keçmәzsә, bir az vaxtın müddәtindә tamamisi malyariya kimi qisim-qisim әlac qәbul etmәyәn mәrәzlәrin çәngindә fövt olub qurtarar. Köçәrilik onların özlәrini vә heyvanlarını ölümdәn qurtarır desәk, sәhv etmiş olmarıq. Bu axır vaxtlarda mәdәniyyәtli tayfalar dәxi bir növ köçәri olublar. Köçәrilik adәti tәrәkәmәlәrdәn vә yarımvәhşilik halında güzәran edәn qaraçılardan şәhәr әhlinә sirayәt etmәkdәdir vә bu adәt get-gedә kök salıb qüvvәt tapır. Belә ki, Avropanın mәdәniyyәtli qövm vә millәtlәri dәxi köçәrilik binasını qoyub, yay fәslindә bir yerdә oturmayırlar vә artıq şövq ilә tәmiz ab-havalı yerlәrә köçüb, orada istirahәt edirlәr vә yainki görmәdiklәri yerlәri vә uzaq diyar vә mәmlәkәtlәri gәzib, hәr yerdәn vә hәr ölkәdәn xeyli mәlumat, bilik vә tәcrübә kәsb edirlәr. Necә ki, bәzi quşların vә bir para heyvanatın tәbiәtlәrindә yaranışdan ilin mövsümünә müvafiq nәqli-mәkan hissi qoyulubdur vә heç bir vәchlә bu hissә mәmaniәt etmәk mümkün deyil, habelә bәni-növi-bәşәrin dәxi tәbiәtindә bu hissin varlığı müşahidә olunur. Az adam tapılar ki, sәyahәt etmәyә, gәzib zövq vә sәfa sürmәyә, tәğyiri-hava vә tәbdili-mәkan etmәyә meyl vә rәğbәt göstәrmәsin. Tәğyiri-hava vә tәbdili-mәkan insanın sәhhәt vә salamatlığına әn doğru vә müqtәdir әsbablardan birisi hesab olduğunu Avropa әhli kamalınca düşünüb, vaxtlarını müttәsil cünbüş vә hәrәkәtdә, seyr vә sәyahәtdә keçirirlәr. Necә ki, su bir yerdә qalanda qoxuyar vә hava bir mәkanda boğulub hәrәkәtsiz duranda ağırlaşar, habelә insan da hәrәkәtsiz qaldıqda, seyr vә sәyahәtdәn bixәbәr olub, bir mәkanda vә bir övzada zindәganlıq etdikdә hәr bir cәhәtdәn aciz, zәif, elmsiz, bacarıqsız vә qorxaq olur. Hәr bir amerikalı vә hәr bir ingilis övqatını müttәsil sәyahәtdә keçirdiyinә görә bütün dünyanı öz vәtәni, öz mülkü vә öz torpağı hesab edir. Firәng vә ya ingilis bizim öz şәhәrimizdә bizdәn cürәtli olur, amma biz öz evimizdә qorxaq vә ehtiyatlı oluruq. Bir irәvanlı Gәncә şәhәrinә gәlәndә özünü qәrib hesab edir, habelә gәncәli dә özünü Nuxada, Şamaxıda vә Salyanda qәrib adlandırır vә beş-on gün öz qohum-әqrәbasından vә dost-aşnasından kağız gәlmәyәndә vә yainki işi bir azacıq düz gәtirmәyәndә üzünü vәtәnә sarı tutub, bu qisim bayatılardan oxuyub, könlünü daha da pәrişan vә qәmgin edir: Bu sular mәlәr gәlәr, Dağları dәlәr gәlәr. Qәrib eldә olanın Başına nәlәr gәlәr. Söz yoxdur ki, vәtәn şirindir. Amma vәtәn bir anadan olduğumuz ev, mәhәllә, şәhәr vә ya kәnd deyil vәtәn geniş vә vüsәtli bir diyardır. Bir ölkә vә mәmlәkәtdir ki, onun hәr bir nöqtәsi övladı üçün әziz vә mübarәkdir. Bunu dürüst düşündükdә biz qafqazlılara Qafqazın hәr bir mәhәllә vә mövqeyi vәtәndir desәk, sәhv olmaz. Әsil mәtlәbә müraciәt edәk. Bu axır vaxtlarda yaylaq (daça) mәsәlәsi cümlәnin diqqәtini cәlb edibdir. Hәr yerdә tәmiz ab-havalı mәhәll vә mәkanlar artıq ciddi-cәhd ilә tutulub vә küllü xәrc ilә abad olunmaqdadır. Mәzkur mәkanlarda qәşәng evlәr tikilir, gözәl bağçalar salınır, saf sular gәtirilir, yollar açılır vә can rahatlığına bais olan әşya vә tәdarüklәrin cümlәsi düzәlib fәrahәm olunur. Mәdәniyyәtli tayfalar hәr bir nәhv ilә çalışırlar ki, öz zindәganlıqlarını xoş vә rahat keçirsinlәr. Amma biz müsәlman tayfası rahatlığa çalışmırıq. Bizim qanacağımıza görә, "dünya beş gündür, beşi dә qara gündür"; mәişәtimizin tәrzi-övzai yaxşılığa mübәddәl ola bilmәz. Yaxşı-yaman bir tövr dolanmağı vә gün keçirmәyi özümüzә bir hünәr hesab edirik. Әlimizdә olan gözәl yaylaqların, tәmiz havalı vә şirin çeşmәli yurdların vә mәkanların qәdr vә qiymәtini bilmirik, onlar bir-bir әlimizdәn çıxır.... Biz çoxlarını gәzib görmüşük. Mәdәn sularının nәf vә faydasını inkar etmәyib, bununla belә kamali-cürәtlә deyә bilәrik ki, Zaqafqaziyanın hәnuz "kultura" dәymәmiş çox yerlәri var ki, yuxarıda sadaladığım yerlәrin cümlәsindәn ab-hava cәhәtincә artıqdır. Qarabağ eylatı çıxan dağların, Qazax әhalisi köçdüyü yaylaqların vә İrәvan quberniyasında Әlәcәz dağlarının o qәdәr gözәl, könülaçan vә ruhtәzәlәyәn xoş hava vә basәfa yerlәri var ki, yer üzündә onların misl vә bәrabәri yoxdur. Kars yolunda Sadıqlı stansiyasından tutmuş Qarakilsәyә kimi o qәdәr hәm dәhşәtli vә heyrәtәngiz vә hәm könülaçan vә fәrәhgәtirәn mәnzәrәlәr var ki, Avropanı gәzib görәnlәr onları Şvetsariya dağlarına tәrcih verirlәr.... Yalnız Dilicanın qәrbi-cәnubunda olan Hәmzәçәmәn gözәllikdә vә sәfada, demәk olar ki, yer üzünün behiştidir vә Rusiyada olan kurortların tәmamisindәn artıqdır. Onda olan soyuq vә dadlı sular, әlvan çiçәklәr, müәttәr otlar rübi-mәskunun bәlkә az-az yerlәrdә tapılar. Qazax şairlәri mәrhum Kazım ağa Salik vә qüfrani-pәnah Mustafa ağa Arif hәr birisi bir dil ilә Hәmzәçәmәnin gözәlliyini vә sәfasını mәdh vә tәrif ediblәr. Mәrhum Arif Rusiyada әsirvar zillәt vә hәqarәt içrә zindәganlıq etdiyi vaxtlarda aşağıda yazılan sözlәrlә gözәl yaylaqları vә öz elin-obasın yad edib, gözlәrindәn qanlı yaşlar tökәrmiş: Sәrçeşmәli, neylufәrli bulaqlar, Susәnli, sünbüllü, lalәli dağlar, Dumanlı, çiskinli, qarlı yaylaqlar, Hanı bizim o meydanlar, ağlaram! Ellәrimiz vardır bәyli, paşalı, Dağlarımız vardır әlvan meşәli, Susәnli, sünbüllü, tәr bәnәfşәli, Qaldı bağlar, xiyabanlar ağlaram.... Bu halda әmri-mәaş çәtinliyә düşdüyünә görә arandan dağa vә dağdan arana köçmәk vaxtı irәliki әyyama nisbәtәn xeyli tәnglәşibdir. Keçmişdә, iyirmi-otuz il bundan müqәddәm tәrәkәmә xalqı novruz bayramından sonra köçmәk qeydinә düşüb, köç-döşә lazım olan әsbab vә alatı düzәldib hazırlamağa mәşğul olurdu. Әkin-biçin ilә çәndan әlaqәsi yox idi. Elә ki, günün hәrarәti şiddәtlәnib canlıya vә cansıza әsәr edirdi: Sayan yağış yağanda, Sarmaşıq ot bitәndә, Quzu tәlәkә tutanda, Keçi irtmәk atanda -- köçәrilәr arandan yaylaqlara tәrәf hәrәkәt edirdilәr vә orada soyuq düşәnә kimi, hәtta bәzi yerlәrdә qar yağanacan, yәni payızdan da bir ay keçәndә qışlaqlarına qayıdırdılar. Bu vaxtlarda aranın da havası sınıb, yumşaq vә mötәdil olurdu. Onun istisi heyvana vә insana çәndan әsәr etmirdi. O vaxtlarda dağdan gәlәn adamların rәngi qırmızıdan da ötüb, bәnәfş çalırdı. Qoyunlar o qәdәr kökәlirdi ki, quyruqlarını çәkib apara bilmirdilәr. At vә sığır mal dәrisinә sığmırdı. Bununla belә, el-oba yenә hәsrәt ilә yaylaqdan ayrılırdı vә hali-dilini bu bayatı ilә bildirirdi: Dağlar marala qaldı, Otu sarala qaldı, Soyuq bulaq, göy yaylaq Yenә marala qaldı. O vaxt dağ adamlarının qara qızdırmadan vә indi modnı naxoşluq olan malyariyadan xәbәrlәri yox idi vә bu qәdәr canlar onun çәngindә fövtә getmirdi. Amma indi, necә ki, sabiqdә zikr olundu, әsil tәrәkәmәçilik götürülübdür. İndi tәrәkәmәlәr yarıәkinçi vә yarıköçәri olublar. Ziraәtlәri artıb çoxaldığına görә uzun müddәt әlaqәlәrini arandan kәsә bilmirlәr. İki ay, artıqbaşı iki ay yarımdan ziyadә dağda qalmayıb, quyruq doğandan sonra, yәni iyulun iyirmi beşindәn, yainki avqustun әvvәllәrindәn başlayırlar arana köçmәyә, әlsiz-ayaqsızlardan, kasıb-kusublardan elәlәri dә olur ki, bütün yayı aranda keçirib, el dağdan enmәyә beş-on gün qalmış var-yoxunu bir öküzünә yüklәyib vә balalarının әlindәn tutub, yaxında olan dağların әtәyinә çıxır ki, heç olmasa bir neçә günә havasını dәyişdirib sәrin su içsin. Quyruq doğandan sonra әgәrçi hava bir az sınır vә milçәk azalır, amma bununla belә aranda yenә şiddәtli istilәr keçir vә avqust ayı bizim camaat arasında "qora pişirәn ayı" adı ilә mәşhurdur. Bu ayda xeyli mәrәzlәr dәxi törәyir. El-oba bir tәrәfdәn sәrin sulardan vә sәfalı yaylaqlardan hәsrәt ilә ayrılırsa da, bir tәrәfdәn dә hәr bir oba hamıdan tez özünü arana--yәni odun vә yalovun içinә salmağa tәlәsir. Belә sürәt vә әcәlә ilә arana köçmәyin sәbәblәri çox isә dә, ümdәsi bir oba vә şәnliyin o biri şәnliyә etibarı olmadığıdır, qonşunun qonşudan qorxu vә ehtiyat etmәyidir. Çünki kәrrat ilә görünüb tәcrübә olunubdur ki, hansı kәndin şәnliyi arana tez enirsә öz qonşuluğunda olan el-obanın qoruğunu malına basdırıb, büxl vә hәsәd ucundan vә yainki oğurluqdan vә dәlәduzluqdan taxılını xәlvәt daşıyır, ot taylarını vә dam-daşını yandırır, bağını, bostanını tәlәf edir. Bizim camaatda özgәnin malına vә canına qәsd etmәmәk, özgәnin әmәyini itirmәmәk vә zәhmәtinin hasilә yetmiş meyvәsini zaye etmәmәk hissi ayılmayıbdır. Qonşu qonşunun xeyir vә sәlahını, nәf vә faydasını gözlәmәdiyi halda, bir-birinә düşmәn vә yağı olur vә bir-birinә zәrәr vә ziyan yetirmәyi hәccә getmәkdәn artıq vә әfzәl bilir. Әgәr bu vәhşilik vә xәyanәt olmasa hәr bir mahalın elatı darda daha da artıq qalıb, oranın ab-havası ilә özlәri vә otu ilә malları vә qoyunları mәnfәәtbәrdar olardı vә aranın otlağı da ilin axırına kimi heyvanlara kifayәt edәrdi vә onlar da qışda aclıqdan tәlәf olmazdı; özlәri dә malyariyadan xilas olub, vaxtsız vә әcәlsiz dünyadan getmәzlәrdi. Bu bәlaların vә fәlakәtlәrin tamamisi bizim camaatımıza avamlıqdan vә anlaqsızlıqdan yetişir ki, avamlıq özü böyük bir mәrәzdir. Әn әvvәl ona bir çarә tapmaq lazımdır. Tamam Qazax uyezdinin xalqı, demәk olar ki, köçәridir. İyul ayının axırında Dilicanın әtrafındakı yaylaqlarda sakin olan el-oba bir vaxta dolur Dilican dәrәsinә. Beş-altı sәnә bundan qabaq hәr kәnd vә şәnliyin özlәrinә mәxsus dağ yolları var idi ki, yollarla dağa vә arana köçürdülәr. Amma indi ermәni-müsәlman davasından bәridir ki, Qazax mahalının әhalisi öz köç-döşlәrini "dәrә yolu" ilә salıblar. Bu yol ibarәtdir şosa yoldan ki, Ağstafadan başlanıb, Gömrüyә vә Karsa kimi gedir. Avqustun әvvәllәrinә bir-iki gün qalmış el tәrpәnir. Yüz minә kimi camaat bir vaxtda öz külli mali-mәvaşilәri ilә dolurlar Dilican dәrәsinә, köçün başı Uzuntalaya vә Ağstafaya yetişәndә ayağı Qarakilsәdә hәrәkәt edir. Qarakilsә ilә Ağstafanın arası yüz verstdәn ziyadәdir. Bu yüz verstlik yolu o tay-bu tay tuturlar. Köç köçә dayanıb iki qatar gedir. Bu әsnada Dilican dәrәsindә bir küy vә qalmaqal, bir bağırtı vә çığırtı qalxır ki, guya hәşr-nәşr başlayıb qiyamәt qopur. Böyük kiçiyә, arvad uşağa, qoyun, keçi, at, eşşәk vә qaramal bir-birinә qarışıb, ağız dediyini qulaq eşitmir, hәr heyvandan bir cürә sәda gәlir. Bu köç-döşün büsatını mәrhum Әhmәd bәy Cavanşir özünün bir çox bamәzә hekayәlәrindә artıq mәharәtli nәzmә çәkibdir. Onlardan "Xoca-xoca vә çalağan" hekayәsinә baxmalıdır. Elatın bu minval tәlәsik, bir-birini basa-basa arana köç etdiyi әsnada nә qәdәr maddi zәrәr vә ziyana düçar olduğunu yazsaq çox uzun çәkәr.... Divan әmәlәsi vә mal hәkimlәri "keçi suyu bulandırdı" bәhanәsi ilә yazıq tәrәkәmәlәrdәn o qәdәr xilafi-zakon xәrc vә ştraflar alırlar ki, tәsәvvürә gәlәsi deyil. Allah әvvәlkilәrә insaf vә axırkılara sәbr versin. </poem> [[Kateqoriya:1909-cu ilin məqalələri]] [[Kateqoriya:Azərbaycan köçəri həyatı]] ksj4kbakh3l2f8cqoebxlmt854gjjcy 0 22900 95552 60433 2026-04-12T06:22:58Z 가웨인 4001 95552 wikitext text/x-wiki {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Məxtumqulu Fəraqi | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = | mənbə = {{cite book |url=http://turuz.com/az/book/title/Min+Be%C5%9F+Y%C3%BCz+Ilin+O%C4%9Fuz+%C5%9Eeiri+Antolojyas%C4%B1+-+Nazim+Ibrahimov |archiveurl=https://ia601503.us.archive.org/25/items/MinBeshYuzIlinOguzSheiriAntologiyasiNazimIbrahimov/Min_Besh_Yuz_Ilin_Oguz_Sheiri_Antologiyasi_Nazim_Ibrahimov.pdf |archivedate=2017-07-08 |title=Min beş yüz ilin oğuz şeri. Antologiya, I kitab. |author=Anar |date=1999 |publisher="Azərbaycan" |accessdate=2017-07-08 |language=az |location=Bakı |isbn=}} | vikipediya_keçidi = | vikisitat_keçidi = | commons_keçidi = }} <poem> Səfər edib varsaq Nuxa mülküne, Könül istəyən tək yaylaqlan var. Seyran etsək qönçəsinə, gülüne Baxçasında bülbül oynaqlan var. Yeri sazdır, xəstə olan sağalar, Anq, müflis, qerib olan onalar. Sərçəmən ağacı bele dənələr Əceb quş salmalı ovlaqlan var. Meydanı doludur şəkər qamışdan, Dilək etməz hərgiz qardaş qardaşdan. Üstü yapıqlıdır gümüş kerpicden Her kimin özüyçün suvlaqlan var. Baş qoşmandır anq, ağsaq, şah ilə, Otumb dükanda san yay ile, Şirvan qalasıdır, onu kim bile, Her bürcündə altm bayraqlan var. Mextumqulu sazdır, söhbetdir işin, Əcəldən qeyridən olmaz teşvişin. Baylann, fəqirin, ehli dervişin Uzun yollar yoran ayaqlan var. </poem> [[Kateqoriya:Qoşmalar]] [[Kateqoriya:Şəki köçəri həyatı]] on5qrgrqe692c42b70v6j6c8q12dqw2 0 23109 95551 63211 2026-04-12T06:22:52Z 가웨인 4001 95551 wikitext text/x-wiki {{Başlıq | başlıq = I Şah Səfinin Şəki qışlaqları haqqında fərmanı | müəllif = I Şah Səfi | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = 1633-cü ilin oktyabr ayı | qeydlər = '''Mənbə:''' Azərbaycan tarixi üzrə qaynaqlar. Süleyman Əliyarlı. Bakı, 2007. səh. 194. | vikipediya_keçidi = | vikisitat_keçidi = | commons_keçidi = }} Hakimiyyət Allaha məxsusdur [Möhür izi:] Şah Səfi varlığı ilə quldur. Uğurlu fərman verildi o haqda ki, Şəki rəiyyətləri və acizləri divana gələrək şikayət etmişlər ki, əmirliyin pənahı Aslan Sultan onların qışlaqlarını kənardan gəlmiş adamlara verərə k qışlaqbaşı əldə edir. Buna görə qərara aldıq ki, Şirvan bəylərbəyinin vəkillərin bu işin həqiqətinə yetişərək, əgər qeyd olunan rəiyyətlər qədim dövrlərdən bəri orada qışlaq edirmişlərsə və həmin əmirliyin pənahı o yerləri digərcamaata verərək qışlaq edirlərsə, göstəriş vərsin ki, qeyd olunan əmir məzkur camaatın qışlağına müdaxilə etməsin və həmin rəiyyətlər keçmişlərdə olduğu kimi qışlasınlar və bu barədə göstəriş verildiyini bilsinlər. [[Kateqoriya:Fərmanlar]] [[Kateqoriya:1633]] [[Kateqoriya:Şəki köçəri həyatı]] dws6a5na4hqb73cka8qi6wflkzbaklg 0 23951 95549 62995 2026-04-12T06:22:01Z 가웨인 4001 95549 wikitext text/x-wiki {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Aşıq Alı | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = dodaqdəyməz qoşma təcnis | mənbə = {{cite book |url=https://ia601509.us.archive.org/25/items/GoyceUstadlariantologiya1/goyce%20ustadlari%20%28antologiya%29-1.pdf |archiveurl=https://ia601509.us.archive.org/25/items/GoyceUstadlariantologiya1/goyce%20ustadlari%20%28antologiya%29-1.pdf |archivedate=2017-11-23 |title="Göyçə ustadları" (antologiya), I hissə. |author=Niftalı Göyçəli |date=2017 |publisher="Elm və təhsil" |accessdate=2017-11-23 |language=az |location=Bakı |isbn=978-9952-8176-1-2}} | vikipediya_keçidi = | vikisitat_keçidi = | commons_keçidi = }} <poem> Gəldi yaz ayları, yaylaq çağıdı, Ellər tərk eyləyir aranı tez-tez. Aralansa sərin hax dərgahından, Sədaqət qısaldar aranı tez-tez. Gərdişə nəs anı sayalar, keçər, Yardan yara alsan, sayalar, keçər. Gələr allı-şallı, sayalar keçər, Aşiq qeyrət çəkər, ar anı tez-tez. Neçə ayə gəldi, yazıda yandı, Qışı atəşləndi, yazı da yandı. Alı yay ağladı, yazı dayandı, İndi yad eləyir aranı tez-tez. </poem> [[Kateqoriya:Dodaqdəyməz təcnislər]] [[Kateqoriya:Azərbaycan köçəri həyatı]] q5gmuolf2l025u0djzjsiejnadbtitw 0 33411 95539 2026-04-12T05:24:11Z Araz Yaquboglu 734 [[Vikimənbə:Qadcetlər/Vikiləşdirici|vikiləşdirmə]] 95539 wikitext text/x-wiki {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = 1939, 14 avqust | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 }} <poem> Alagöz, sarışın körpəcə bir qız Dörd divar içində ağlayır yalqız. Gözünü sıxdıqca o gözəl pəri Göyləri andırır ala gözləri. Ah! O körpəciyin nə dərdi vardır? Onu da ağladan bir intizardır… Alıb gəzdirsə də qızı qonşular, — Ana nəfəsinin özgə dadı var… Ağlayır, ağlayır bala qızcığaz, Qırılır qəlbində sədəfli bir saz. — Anam gələcəkmi xəstəxanadan? — Körpə bu sözləri dediyi zaman İslanır kirpiyi yaşlar içində, O yatır torpaqlar, daşlar içində… Qucağında çağa görünür ana, Zəif addımlarla çıxır eyvana. — Alagöz, Alagöz! Bir oyan, qızım, Sənsən bu dünyada tale yıldızım… Qızcığaz gözünü yuxudan açır, Ana o gözlərə bir şəfəq saçır. — Can ana! Sənsənmi? Hardaydın, ana? — Qızım, bir qardaş da doğmuşam sana!.. </poem> [[Kateqoriya:XX əsrin şeirləri]] 0o7k712b82lw25d7h53ut5xmdqs9kks 95540 95539 2026-04-12T05:24:24Z Araz Yaquboglu 734 [[Kateqoriya:XX əsrin şeirləri]] silindi; [[Kateqoriya:1939-cu ilin şeirləri]] əlavə olundu [[VM:HC|HotCat]] 95540 wikitext text/x-wiki {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = 1939, 14 avqust | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 }} <poem> Alagöz, sarışın körpəcə bir qız Dörd divar içində ağlayır yalqız. Gözünü sıxdıqca o gözəl pəri Göyləri andırır ala gözləri. Ah! O körpəciyin nə dərdi vardır? Onu da ağladan bir intizardır… Alıb gəzdirsə də qızı qonşular, — Ana nəfəsinin özgə dadı var… Ağlayır, ağlayır bala qızcığaz, Qırılır qəlbində sədəfli bir saz. — Anam gələcəkmi xəstəxanadan? — Körpə bu sözləri dediyi zaman İslanır kirpiyi yaşlar içində, O yatır torpaqlar, daşlar içində… Qucağında çağa görünür ana, Zəif addımlarla çıxır eyvana. — Alagöz, Alagöz! Bir oyan, qızım, Sənsən bu dünyada tale yıldızım… Qızcığaz gözünü yuxudan açır, Ana o gözlərə bir şəfəq saçır. — Can ana! Sənsənmi? Hardaydın, ana? — Qızım, bir qardaş da doğmuşam sana!.. </poem> [[Kateqoriya:1939-cu ilin şeirləri]] 30q848kh59yg27fqi1k9o2phnmlkcmd 0 33412 95541 2026-04-12T05:26:23Z Araz Yaquboglu 734 [[Vikimənbə:Qadcetlər/Vikiləşdirici|vikiləşdirmə]] 95541 wikitext text/x-wiki {{digər məna}} {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = 1939, 24 avqust | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 }} <poem> Yoğruldu bütün varlığın ümmidlə hünərdən, Şimşək kimi keçdikcə qaranlıq gecələrdən, Hər kəlməni, hər şerini bir top kimi atdın, Sevda yuxusundan bizi vaxtında oyatdın. Xoş gəldin əzizim, gəlişindən ana yurdu Dünya evinə bir yeni söz məclisi qurdu… Keçdikcə nəsillər o sənin söz çəmənindən, Ellər, obalar dərs alacaqdır hələ səndən. Ölməz bu gözəl aləmə idrakla gələnlər, Məna evinin sirrini vicdanla bilənlər. Sənsən əbədiyyət dediyim sevgili dildar, Daşlarda, çiçəklərdə, ürəklərdə adm var. Aydanmı günəşdənmi yarandın, de, nədən sən? Xalqın gözü də, qəlbi də, vicdanı da sənsən. </poem> [[Kateqoriya:1939-cu ilin şeirləri]] izvhz2ejfwrapumcci2s20z1njwlnyl 0 33413 95542 2026-04-12T05:27:05Z Araz Yaquboglu 734 [[Müəllif:Nizami Gəncəvi]] səhifəsinə istiqamətləndirilir 95542 wikitext text/x-wiki #redirect[[Müəllif:Nizami Gəncəvi]] fcj6nz4zippv9sdf1zjcxv4se4r1346 0 33414 95543 2026-04-12T05:33:31Z Araz Yaquboglu 734 [[Vikimənbə:Qadcetlər/Vikiləşdirici|vikiləşdirmə]] 95543 wikitext text/x-wiki {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = 1939, 24 avqust | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 }} <poem> "Eh… ölüb getmədi bircə bu qarı Torpaq da sevməyir bu çal kaftarı… Qurdla qiyamətə qalacaq deyən; On ildir bu evin gəliniyəm mən, Yediyim, içdiyim bir qan oldu, qan, Nələr çəkməmişəm bu qayınanadan! Bir ölüb getsəydi azad olardım, Mağıl adam olub ətə dolardım. Açardım tələsik o sandıqları, Ordadır qarının toyluq paltarı. İpəkdən, qumaşdan saxlancı vardır, Deyir toy günündən bir yadigardır… Bircə bu ağbirçək ölsəydi barı, Alıb tikdirərdim o parçaları. Hələ həmayili, saatı da var, On ildir yanıram, ölməyir kaftar". Bu zaman yuxudan ayılır qarı, Qırılır qəlbinin şah damarları: — Qızım! Ağrın alım, uzandı səfər… Arifdən gəlmədi yenə bir xəbər. Bir dur şəhərə çıx, gör nə var, nə yox! — Yaxşı, ər mənimdir, mırıldama çox! Onsuz baxmayıram öz canıma da, Gecə buz bağlamış yorğanıma da. Sən nəyin dərdini çəkirsən belə?.. — Qızım nə deyirsən, bir insaf elə, O mənim oğlumdur, anasıyam mən. Ona süd vermişəm bu döşlərimdən. Gözümün yuxusu çəkilir onsuz, Oğul anasıyam, deyiləm sonsuz! — Yaxşı, evdə otur, evi gözlə sən, Gedib xəbər alım qulluq yerindən. — Get, get, ağrın alım! Qarıyın qoşa, Min dövranla vurun dünyanı başa… Gəlin çıxır evdon… Qarısa təkdir, Gözləri dolğundur, qəlbi kövrəkdir. Ürəyi axşamdan dərdə tutulmuş, Elə bil çırpınır qəfəsdə bir quş. "Bəlkə bir xata var onun başında? Ay allah, onu sən bu gənc yaşında Saxla müsibətin yaman üzündən". Getdikcə qarının dolğun gözündən Axır göz yaşları, axır sel kimi, Ana ağlayanda ağlar el kimi. Gəlin tez qayıdır bir qışqırıqla, Yalandan ağlayır o hıçqırıqla: — "Ah, ana! Arifin ölüm xəbəri…" Yumulur ananın yaşlı gözləri, Zəif ürəkciyi birdən sıxılır, Dizləri titrəyib yerə yıxılır, Rəngi bomboz olub torpağa dönür, Zəif bir şam kimi keçinib sönür… </poem> [[Kateqoriya:1939-cu ilin şeirləri]] q5gojc5ty9tsl1g7m1iavozrzzfrxqb 14 33415 95553 2026-04-12T06:23:16Z 가웨인 4001 Səhifə "[[Kateqoriya:Azərbaycan köçəri həyatı]]" məzmunu ilə yaradıldı 95553 wikitext text/x-wiki [[Kateqoriya:Azərbaycan köçəri həyatı]] ixg1olle19pzi7ek80wx1j0df5pn8b7 14 33416 95554 2026-04-12T06:23:32Z 가웨인 4001 Səhifə "[[Kateqoriya:Azərbaycan mədəniyyəti]]" məzmunu ilə yaradıldı 95554 wikitext text/x-wiki [[Kateqoriya:Azərbaycan mədəniyyəti]] hbn56225dhhck30ba960yzscxjzt5jo