Вікікрыніцы bewikisource https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.46.0-wmf.21 first-letter Мультымедыя Адмысловае Размовы Удзельнік Размовы з удзельнікам Вікікрыніцы Размовы пра Вікікрыніцы Файл Размовы пра файл MediaWiki Размовы пра MediaWiki Шаблон Размовы пра шаблон Даведка Размовы пра даведку Катэгорыя Размовы пра катэгорыю Аўтар Размовы пра аўтара Старонка Размовы пра старонку Індэкс Размовы пра індэкс TimedText TimedText talk Модуль Размовы пра модуль Event Event talk 102 4553 280684 279603 2026-03-30T20:10:05Z By-isti 3554 280684 wikitext text/x-wiki {{Пра аўтара | Прозвішча =Сваяк | Імёны =Казімір | Першая літара прозвішча =С | Варыянты імёнаў =Ko–st; сапр. Канстанцін Мацвеевіч Стаповіч | Апісанне =беларускі грамадска-палітычны дзеяч, паэт, драматург, публіцыст, літаратуразнавец, каталіцкі святар | Іншае = | ДН =7 (19) лютага 1890 | Месца нараджэння =в. Барані Свянцянскага пав. Віленскай губ., цяпер Астравецкі раён Гродзенскай вобл. | ДС =6 мая 1926 | Месца смерці =Вільня | Выява =Казімір Сваяк.jpg | Вікіпедыя =:be:Казімір Сваяк | Вікіпедыя2 =:be-x-old:Казімір Сваяк | Вікіцытатнік = | Вікісховішча =Category:Kazimier Svajak | Вікіліўр = | ЭСБЕ = | Катэгорыя = Казімір Сваяк | Google = }} == Творы == {{All works‎}} === Зборнікі === * {{Скан|[[Мая ліра (1924)|Мая ліра]]|Мая ліра (1924).pdf}}. {{Fine|Вільня: Беларускае Выдавецкае Таварыства, 1924}} *[[Голас душы (Сваяк)|Голас душы (1926)]] ===Вершы розных гадоў=== * [[Prad Boham]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 3 Kastrycznika 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/28|№28]]}} * [[Try razy…]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 19 Kastryčnika 1919. — [[Беларуская крыніца (1917)/1919/7|№7]]}} * [[Šlacham tworčaści]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 25 Śnieżeń 1919. — [[Беларуская крыніца (1917)/1919/12|№12]]}} * [[S psalmaŭ Dawida|S psalmaŭ Dawida (129)]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 8 Lutaho 1920. — [[Беларуская крыніца (1917)/1920/4|№4]]}} * [[O kraj moj rodny!..]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 7—21 Sakawika 1920. — [[Беларуская крыніца (1917)/1920/6|№6]]—[[Беларуская крыніца (1917)/1920/7|7]]}} * [[Wialeja siraty]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 25 Śnieżnia 1920. — [[Беларуская крыніца (1917)/1920/16|№16]]}} * [[«Krynicy» na 1921 h.|„Krynicy“ na 1921 h.]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 9 Studnia 1921. — [[Беларуская крыніца (1917)/1921/2|№2]]}} * [[M-ka Świr u 1920 h.]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 9 Studnia 1921. — [[Беларуская крыніца (1917)/1921/2|№2]]}} * [[Muraszka i hałubka]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 9 kastrycznika 1921. — [[Беларуская крыніца (1917)/1921/30|№30]]}} * [[Na śmierć kollehi ks. Z. Jakucia]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 15 Lutaha 1924. — [[Беларуская крыніца (1917)/1924/4|№4]]}} * [[Šumić wiecier]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 26 Lipnia 1924. — [[Беларуская крыніца (1917)/1924/19|№19]]}} * [[Ajčyny budaŭničym najomnym]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 12 Żniŭnia 1924. — [[Беларуская крыніца (1917)/1924/21|№21]]}} * [[Ksiandzam Biełarusam]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 22 Żniŭnia 1924. — [[Беларуская крыніца (1917)/1924/22|№22]]}} * [[Беларуская крыніца (1917)/1924/28/Majmu panu|Majmu panu]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 18 Kastryčnika 1924. — [[Беларуская крыніца (1917)/1924/28|№28]]}} * [[Беларуская крыніца (1917)/1924/29/Majmu panu|Majmu panu]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 20 Kastryčnika 1924. — [[Беларуская крыніца (1917)/1924/29|№29]]}} * [[Himn swarliwym dziejačam]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 7 Śnieżnia 1924. — [[Беларуская крыніца (1917)/1924/36|№36]]}} * [[Pieśnia na Kalady]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 24 Śnieżnia 1924. — [[Беларуская крыніца (1917)/1924/38|№38]]}} * [[«Krynicy» na 1925 hod|„Krynicy“ na 1925 hod]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 4 Studnia 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/1|№1]]}} * [[Muza (Сваяк)|Muza]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 11 Studnia 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/2|№2]]}} * [[Stanie nas dowal!..]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 1 Sakawika 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/9|№9]]}} * [[Pamiaci Franciška Skaryny, słaŭnaha doktara z Połacka]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 25 Sakawika 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/12|№12]]}} * [[Dźwie «kultury»|Dźwie „kultury“]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 7 Čerwienia 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/25|№25]]}} * [[Na Kupalle (Сваяк)|Na Kupalle]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 28 Čerwienia 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/28|№28]]}} * [[Rusalnaja niadziela]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 5 Lipienia 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/29|№29]]}} * [[Zwanica ŭ Žodziškach]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 26 Lipienia 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/32|№32]]}} * [[Niaŭžo umru…]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 20 Wieraśnia 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/1 (новы)|№1]]}} * [[Swaroha słuhi…]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 4 Kastryčnika 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/2 (новы)|№2]]}} * [[Wiery niarozumu proci…]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 25 Kastryčnika 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/5 (новы)|№5]]}} * [[Na Dziady (Сваяк)|Na Dziady]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 1 Listapada 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/6 (новы)|№6]]}} * [[Na żalejcy (Сваяк)|Na żalejcy]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 8 Listapada 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/7 (новы)|№7]]}} * [[Jak pierastanu…]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 13 Śnieżnia 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/12 (новы)|№12]]}} * [[Кветкі (Сваяк)|Кветкі]] // {{Fine|[[Сялянская ніва (1917)|Сялянская Ніва]]. — 3 Студзеня 1926. — [[Сялянская ніва (1917)/1926/1|№1]]}} * [[Зубр у Беларусі]] // {{Fine|[[Сялянская ніва (1917)|Сялянская Ніва]]. — 4 Лістапада 1926. — [[Сялянская ніва (1917)/1926/36|№36]]}} * [[Чарку дай, Браце…]] // {{Fine|[[Сялянская ніва (1917)|Сялянская Ніва]]. — 11, 18 Лістапада 1926. — [[Сялянская ніва (1917)/1926/37|№37]]—[[Сялянская ніва (1917)/1926/38|№38]]}} * [[Bahasłaŭ, Boža, światuju chwilinku…]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 6 Traŭnia 1927. — [[Беларуская крыніца (1917)/1927/19|№19]]}} * [[Na Radaŭnicy]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 6 Traŭnia 1927. — [[Беларуская крыніца (1917)/1927/19|№19]]}} * [[Swaroh — haspadar waładarny…]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 6 Traŭnia 1927. — [[Беларуская крыніца (1917)/1927/19|№19]]}} * [[Krapiwa (Сваяк)|Krapiwa]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 6 Traŭnia 1927. — [[Беларуская крыніца (1917)/1927/19|№19]]}} * [[Ab maich krytykach]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 20 Traŭnia 1927. — [[Беларуская крыніца (1917)/1927/21|№21]]}} *[[Загляне сонца…]] *[[Не чаруй]] *[[Песня на каляды]] *[[Прад Богам]] *[[Хрысце…]] *[[Памяці Ф. Багушэвіча]] *[[Памяці Францішка Скарыны, слаўнага доктара з Полацка]] === П’есы === * {{Скан|[[Янка Канцавы]]|Янка Канцавы (1924).pdf}} ===Публіцыстыка=== *[[Гутарка аб нашай «простай» мове]] * [[Слоўца аб уніі (Сваяк)|Słoŭca ab unii]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 7 Sakawika 1920. — [[Беларуская крыніца (1917)/1920/6|№6]]}} *[[Адродзіны Беларусі і Унія]] *[[Унія на Беларусі]] *[[Куток аб уніі]] *[[Царква ці касцёл]] * {{Скан|[[З нівы беларускага мастацтва]]|З нівы беларускага мастацтва (1925).pdf}} // {{Fine|[[Студэнская думка (1924)|Студэнская Думка]]. — Студзень 1925. — [[Студэнская думка (1924)/1925/1|№1 (2)]]}} * [[Zakapanaje, 29.XX.1919 (Сваяк)|Zakapanaje, 29.XX.1919]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 6 Traŭnia 1927. — [[Беларуская крыніца (1917)/1927/19|№19]]}} * [[Ab biełaruskaj pieśni (Сваяк)|Ab biełaruskaj pieśni]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 13, 27 Traŭnia 1927. — [[Беларуская крыніца (1917)/1927/20|№20]], [[Беларуская крыніца (1917)/1927/22|22]]}} ===Крытыка=== * [[Ф. Багушэвіч — пясняр беларускі|F. Bahušewič — pieśniar biełaruski]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 14 Studnia—22 Lutaho 1920. — [[Беларуская крыніца (1917)/1920/2|№2]]—[[Беларуская крыніца (1917)/1920/5|5]]}} *[[«Дзве душы» Максіма Гарэцкага]] ===Мемуары=== *[[Дзея маёй мыслі, сэрца і волі]] == Пераклады == * ''[[Аўтар:Уільям Шэкспір|Šekspir, U]]''. [[Wiasnawy sonet]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Krynica]]. — 26 Krasawika 1925. — [[Беларуская крыніца (1917)/1925/17|№17]]}} *[[Веснавы санэт]] == Пра аўтара == * [[Казімер Сваяк (Станкевіч)]] * [[З жыцця і дзейнасці Казімера Сваяка]] {{PD-old-70}} [[Катэгорыя:Беларускія аўтары]] [[Катэгорыя:Беларускія паэты]] [[Катэгорыя:Беларускія драматургі]] [[Катэгорыя:Беларускія празаікі]] [[Катэгорыя:Беларускія рэлігійныя дзеячы]] [[Катэгорыя:Публіцысты]] [[Катэгорыя:Перакладчыкі]] [[Катэгорыя:Рыма-каталікі]] [[Катэгорыя:Аўтары XX стагоддзя]] 707jmg3e5n2vyrsbmplhxrbbftunx9j 106 6664 280654 279446 2026-03-30T14:39:12Z By-isti 3554 280654 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=[[Голас душы (1949)|Hołas dušy]] |Language=be |Volume= |Author=[[Аўтар:Казімір Сваяк|Ks. k. Stepovič]] |Translator= |Editor= |Illustrator= |School= |Publisher= |Address=Рым |Year=1949 |Key= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |DOI= |Source=djvu |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Width= |Header= |Footer= }} 0ezqd96pgmph03a7owbf8ke3roxsap2 10 9254 280655 280633 2026-03-30T14:40:53Z By-isti 3554 280655 wikitext text/x-wiki <!-- Пішыце ў стужку пад гэтай палоскай --> ---- <div style="height:500px;overflow:auto;"> * {{Прапанаваны экспарт|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Тамаш Грыб|Тамаш Грыб]]''. «[[И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|1905 год (1926)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Уладзімір Ленін|Уладзімір Ленін]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Канстанцін Ламака|Канстанцін Ламака]]''.. «[[1905 год (1926)|1905 год]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Голас душы (1949)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Ks. K. Stepovič]]''. «[[Голас душы (1949)|Hołas dušy]]», 1949 * {{Прапанаваны экспарт|Кат у белай манішцы (1942)}} 13.03.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Кат у белай манішцы (1942)|Кат у белай манішцы]]», 1942 * {{Прапанаваны экспарт|Skarb (1927)}} 12.03.2026 ''[[Аўтар:Ян Васілеўскі (1885—1948)|Jan Wasileŭski]]''. «[[Skarb (1927)|Skarb]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)|Rodnaja mowa ŭ światyniach]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|А што далей? (Шыла)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Мікола Шыла|Мікола Шыла]]''. «[[А што далей? (Шыла)|А што далей?]]», 1948 * {{Прапанаваны экспарт|Ляля Мэнке (Луцкевіч)}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Ляля Мэнке (Луцкевіч)|Ляля Мэнке (Луцкевіч)]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Стагодзьдзе новага беларускага друку}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Гадлеўскі|Вінцэнт Гадлеўскі]]''. «[[Стагодзьдзе новага беларускага друку|Стагодзьдзе новага беларускага друку]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|11 ліпеня (1930)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Ілары Барашка|Ілары Барашка]]''. «[[11 ліпеня (1930)|11 ліпеня]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)|Другое чытанне для дзяцей беларусаў]]», 1909 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Сымон Музыка (1925)}} 28.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Сымон Музыка (1925)|Сымон Музыка]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Лябірынты (1944)}} 26.02.2026 ''[[Аўтар:Вацлаў Ластоўскі|Вацлаў Ластоўскі]]''. «[[Лябірынты (1944)|Лябірынты]]», 1944 * {{Прапанаваны экспарт|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Фадзей Руткоўскі|Fadziej Rutkoŭski]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч|Wincuk Marcinkiewicz]]''. «[[Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła]]», 1910 * {{Прапанаваны экспарт|Гудкі (1931)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Гудкі (1931)|Гудкі]]», 1931 * {{Прапанаваны экспарт|«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Сяргей_Замбржыцкі|Сяргей Замбржыцкі]]''. «[[«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)|«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа)]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Гірт з воўчага логу (1930)}} 19.02.2026 ''[[Аўтар:Яніс Райніс|Яніс Райніс]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Язэп Дыла|Назар Бываеўскі]]''.. «[[Гірт з воўчага логу (1930)|Гірт з воўчага логу]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|З літуанізмаў у беларускай мове}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[З літуанізмаў у беларускай мове|З літуанізмаў у беларускай мове]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Закаханая (Салагуб)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Алесь Салагуб|Алесь Салагуб]]''. «[[Закаханая (Салагуб)|Закаханая]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі]]», 1919 * {{Прапанаваны экспарт|Напор (1933)}} 15.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Напор (1933)|Напор]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Гапонъ (1909)}} 13.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Гапонъ (1909)|Гапонъ]]», 1909 * {{Прапанаваны экспарт|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)}} 11.02.2026 ''[[Аўтар:Пятро Мятла|Пятро Мятла]]''. «[[Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Ігнат Дварчанін|Ігнат Дварчанін]]''. «[[Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Гаўрыіл Сушкін|Гаўрыіл Сушкін]]''. «[[«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Адвечная песьня (1927)}} 08.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Адвечная песьня (1927)|Адвечная песьня]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|400-лецьце Літоўскага Статуту}} 06.02.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Шкялёнак|Мікалай Шкялёнак]]''. «[[400-лецьце Літоўскага Статуту|400-лецьце Літоўскага Статуту]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Zyla Karalewič (1937)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Сцяпан Васільчанка|Sciapan Wasilčenko]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zyla Karalewič (1937)|Zyla Karalewič]]», 1937 * {{Прапанаваны экспарт|На рубяжы (1925)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[На рубяжы (1925)|На рубяжы]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Alenčyna wiasielle (1923)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|Андрэй Зязюля]]''. «[[Alenčyna wiasielle (1923)|Alenčyna wiasielle]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Шляхам жыцьця (1923)|Шляхам жыцьця]]», 1923 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 25.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Устаноўка (1930)|Устаноўка]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)}} 24.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)|Сшытак вершаў (1938—1946)]]», 1946 * {{Прапанаваны экспарт|На загонах (1928)}} 23.1.2026 ''[[Аўтар:Васіль Каваль|Васіль Каваль]]''. «[[На загонах (1928)|На загонах]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Сьцежкі-дарожкі (1928))}} 21.1.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Сьцежкі-дарожкі (1928)|Сьцежкі-дарожкі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Руска-беларускі слоўнік (1937)}} 20.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Руска-беларускі слоўнік (1937)|Руска-беларускі слоўнік]]», 1937 ---- {{справа|''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2012|2012]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2013|2013]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2014|2014]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2015|2015]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2016|2016]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2017|2017]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2019|2019]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2020|2020]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2021|2021]], ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2022|2022]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2023|2023]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2024|2024]]'' ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2025|2025]]''}} </div><noinclude>[[Катэгорыя:Шаблоны для галоўнай старонкі]]</noinclude> ow0kwsprqdo4arw1mxk70zktdrr5uy0 280683 280655 2026-03-30T20:05:00Z By-isti 3554 280683 wikitext text/x-wiki <!-- Пішыце ў стужку пад гэтай палоскай --> ---- <div style="height:500px;overflow:auto;"> ---- * {{Прапанаваны экспарт|Янка Канцавы (1924)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімір Сваяк]]''. «[[Янка Канцавы (1924)|Янка Канцавы]]», 1924 * {{Прапанаваны экспарт|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Тамаш Грыб|Тамаш Грыб]]''. «[[И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|1905 год (1926)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Уладзімір Ленін|Уладзімір Ленін]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Канстанцін Ламака|Канстанцін Ламака]]''.. «[[1905 год (1926)|1905 год]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Голас душы (1949)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Ks. K. Stepovič]]''. «[[Голас душы (1949)|Hołas dušy]]», 1949 * {{Прапанаваны экспарт|Кат у белай манішцы (1942)}} 13.03.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Кат у белай манішцы (1942)|Кат у белай манішцы]]», 1942 * {{Прапанаваны экспарт|Skarb (1927)}} 12.03.2026 ''[[Аўтар:Ян Васілеўскі (1885—1948)|Jan Wasileŭski]]''. «[[Skarb (1927)|Skarb]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)|Rodnaja mowa ŭ światyniach]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|А што далей? (Шыла)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Мікола Шыла|Мікола Шыла]]''. «[[А што далей? (Шыла)|А што далей?]]», 1948 * {{Прапанаваны экспарт|Ляля Мэнке (Луцкевіч)}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Ляля Мэнке (Луцкевіч)|Ляля Мэнке (Луцкевіч)]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Стагодзьдзе новага беларускага друку}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Гадлеўскі|Вінцэнт Гадлеўскі]]''. «[[Стагодзьдзе новага беларускага друку|Стагодзьдзе новага беларускага друку]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|11 ліпеня (1930)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Ілары Барашка|Ілары Барашка]]''. «[[11 ліпеня (1930)|11 ліпеня]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)|Другое чытанне для дзяцей беларусаў]]», 1909 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Сымон Музыка (1925)}} 28.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Сымон Музыка (1925)|Сымон Музыка]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Лябірынты (1944)}} 26.02.2026 ''[[Аўтар:Вацлаў Ластоўскі|Вацлаў Ластоўскі]]''. «[[Лябірынты (1944)|Лябірынты]]», 1944 * {{Прапанаваны экспарт|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Фадзей Руткоўскі|Fadziej Rutkoŭski]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч|Wincuk Marcinkiewicz]]''. «[[Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła]]», 1910 * {{Прапанаваны экспарт|Гудкі (1931)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Гудкі (1931)|Гудкі]]», 1931 * {{Прапанаваны экспарт|«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Сяргей_Замбржыцкі|Сяргей Замбржыцкі]]''. «[[«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)|«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа)]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Гірт з воўчага логу (1930)}} 19.02.2026 ''[[Аўтар:Яніс Райніс|Яніс Райніс]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Язэп Дыла|Назар Бываеўскі]]''.. «[[Гірт з воўчага логу (1930)|Гірт з воўчага логу]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|З літуанізмаў у беларускай мове}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[З літуанізмаў у беларускай мове|З літуанізмаў у беларускай мове]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Закаханая (Салагуб)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Алесь Салагуб|Алесь Салагуб]]''. «[[Закаханая (Салагуб)|Закаханая]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі]]», 1919 * {{Прапанаваны экспарт|Напор (1933)}} 15.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Напор (1933)|Напор]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Гапонъ (1909)}} 13.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Гапонъ (1909)|Гапонъ]]», 1909 * {{Прапанаваны экспарт|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)}} 11.02.2026 ''[[Аўтар:Пятро Мятла|Пятро Мятла]]''. «[[Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Ігнат Дварчанін|Ігнат Дварчанін]]''. «[[Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Гаўрыіл Сушкін|Гаўрыіл Сушкін]]''. «[[«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Адвечная песьня (1927)}} 08.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Адвечная песьня (1927)|Адвечная песьня]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|400-лецьце Літоўскага Статуту}} 06.02.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Шкялёнак|Мікалай Шкялёнак]]''. «[[400-лецьце Літоўскага Статуту|400-лецьце Літоўскага Статуту]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Zyla Karalewič (1937)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Сцяпан Васільчанка|Sciapan Wasilčenko]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zyla Karalewič (1937)|Zyla Karalewič]]», 1937 * {{Прапанаваны экспарт|На рубяжы (1925)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[На рубяжы (1925)|На рубяжы]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Alenčyna wiasielle (1923)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|Андрэй Зязюля]]''. «[[Alenčyna wiasielle (1923)|Alenčyna wiasielle]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Шляхам жыцьця (1923)|Шляхам жыцьця]]», 1923 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 25.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Устаноўка (1930)|Устаноўка]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)}} 24.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)|Сшытак вершаў (1938—1946)]]», 1946 * {{Прапанаваны экспарт|На загонах (1928)}} 23.1.2026 ''[[Аўтар:Васіль Каваль|Васіль Каваль]]''. «[[На загонах (1928)|На загонах]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Сьцежкі-дарожкі (1928))}} 21.1.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Сьцежкі-дарожкі (1928)|Сьцежкі-дарожкі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Руска-беларускі слоўнік (1937)}} 20.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Руска-беларускі слоўнік (1937)|Руска-беларускі слоўнік]]», 1937 ---- {{справа|''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2012|2012]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2013|2013]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2014|2014]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2015|2015]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2016|2016]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2017|2017]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2019|2019]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2020|2020]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2021|2021]], ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2022|2022]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2023|2023]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2024|2024]]'' ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2025|2025]]''}} </div><noinclude>[[Катэгорыя:Шаблоны для галоўнай старонкі]]</noinclude> 0ame7oa0sspq7qq6apibnoafkjcdf3y 104 42140 280647 220047 2026-03-30T12:10:15Z Taravyvan Adijene 164 /* Вычытка */ [[be-tarask:w:ВП:Вікіфікатар|вікіфікацыя]] 280647 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>Ці можна да гэтага дапусціць? Ці павінны іх душы ўвайсці ў краіну справядлівасці, падобна да галодных іракезаў і баязлівых дэлавараў, або яны сустрэнуць сваіх сяброў са зброяй у руках і з адзеннем на плячах? Што падумаюць нашы бацькі, убачыўшы, чым сталі плямёны вейандотаў? Яны кінуць на нашых дзяцей хмуры позірк і скажуць ім: „Ідзіце адсюль, пад імем гуронаў прышлі сюды чыпевеі“. Браты, мы не павінны забывацца на памёршых! Нагрузім спіну гэтага магікана, пакуль ён не захістаецца пад цяжарам нашых дароў, і пашлем яго ўслед за маімі юнакамі. Яны просяць у нас дапамогі; яны гавораць: „Не забывайце нас“. Калі яны ўбачаць душу гэтага магікана, якая ідзе ўслед за імі, выбіваючыся з сіл пад сваім бярэмем, яны зразумеюць нашы намеры. Тады яны будуць ісці далей сваім шляхам шчаслівымі, і нашы дзеці скажуць: „Так абыходзіліся нашы бацькі са сваімі сябрамі, таксама і мы павінны абыйсціся з ім“. Што значыць адзін інгіз? Мы забілі многа інгізаў, але зямля ўсё яшчэ не насыцілася іх крывёю. Пляма на імені гурона можа быць змыта толькі крывёю індзейца. Гэты дэлавар павінен памерці. {{водступ|2|em}}Магуа так умела закрануў у сваёй прамове сімпатыі сваіх слухачоў у спалучэнні з іх рэлігійнымі вераваннямі, што ўсякае пачуццё гуманнасці было канчаткова знішчана прагай помсты. Адзін воін з дзікім і лютым выглядам праяўляў асабліва гарачую ўвагу да слоў прамоўцы. На яго твары пазменна адлюстроўваліся ўсе пачуцці,<noinclude> <references/>{{Вертыкальны водступ|0.5|em}}{{Калёнтытул|зьлева={{сапраўдны нумар старонкі|калі=цотны}}|справа={{сапраўдны нумар старонкі|калі=няцотны}}}}</noinclude> a2bqeu9kync9qvdou14mf0i7qv2shgz 104 42141 280648 228021 2026-03-30T12:11:21Z Taravyvan Adijene 164 [[be-tarask:w:Вікіпэдыя:Шаблёны|шаблёны]] 280648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>якія яго хвалявалі, і нарэшце, яго аблічча набыло выраз смяротнай злосці. Калі Магуа скончыў, воін устаў са свайго месца, ускрыкнуў, і ў той-жа момант пры святле факела бліснула яго маленькая сякера з паліраванай рукаяткай, якой ён быстра ўзмахнуў над сваёй галавой. Яго рух і крык былі такімі неспадзяванымі, што словамі ўжо нельга было перашкодзіць яго крывяжэрным намерам. Здавалася, быццам яркі прамень святла раптам бліснуў з яго рукі, і ў той-жа момант яго перасекла нейкая цёмная магутная лінія. Першым быў {{Абмылка|тамагаук|тамагаўк}}, другая — рука, якую Магуа працягнуў, каб адхіліць яго ад цэлі. Быстры і лоўкі рух правадыра не зусім спазніўся. Вострая зброя перасекла баявое пяро на галаўным уборы Ункаса і прайшла праз крохкую сцяну хаціны, як быццам яна была пушчана якой-небудзь страшнай кідальнай машынай. {{водступ|2|em}}Дункан, бачачы пагражаючы жэст індзейца, ускочыў на ногі, маючы самыя благародныя намеры ў адносінах да свайго сябра. Яму было дастаткова аднаго позірку, каб пераканацца, што ўдар не дасягнуў мэты, і яго жах змяніўся здзіўленнем: Ункас усё яшчэ стаяў, пазіраючы ў вочы свайму ворагу холадна, спакойна і цвёрда. Затым, нібы шкадуючы аб шчаслівым для яго промаху ворага, ён усміхнуўся і прамармытаў некалькі пагардлівых слоў на сваёй уласнай мове. {{водступ|2|em}}— Не, — сказаў Магуа, пераканаўшыся, што яго палонны непашкоджаны. — Сонца павінна асвятліць яго ганьбу; жанчыны павінны бачыць, як будзе трапятаць яго плоць, інакш наша помста<noinclude> <references/>{{Вертыкальны водступ|0.5|em}}{{Калёнтытул|зьлева={{сапраўдны нумар старонкі|калі=цотны}}|справа={{сапраўдны нумар старонкі|калі=няцотны}}}}</noinclude> 9zq23ag4bkmf2k70di5cfvqm40g4n0p 104 42142 280649 220049 2026-03-30T12:12:50Z Taravyvan Adijene 164 /* Вычытка */ [[be-tarask:w:Вікіпэдыя:Шаблёны|шаблёны]] 280649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>будзе падобна да дзіцячай забаўкі. Адвядзіце яго туды, дзе пануе маўклівасць; паглядзім ці можа дэлавар спакойна праспаць ноч, ведаючы, што ў наступную раніцу ён павінен памерці. {{водступ|2|em}}Маладыя людзі, на абавязку якіх было пільнаваць палоннага, зараз-жа звязалі яму рукі вяроўкамі, звітымі з лыка, і павялі яго з хаціны сярод глыбокай і злавеснай маўклівасці. Толькі ў той момант, калі фігура Ункаса стаяла ў дзвярах, у яго цвёрдай хадзе выявілася ваганне, і ў быстрым і высокамерным позірку, які ён кінуў на ворагаў, Дункан з радасцю заўважыў выраз, які сведчыў аб тым, што надзея на ратунак не канчаткова пакінула яго. {{водступ|2|em}}Магуа быў вельмі задаволены сваім поспехам і заняты сваімі патаемнымі планамі, каб далей распытваць; ён таксама {{Абмылка|вышаў|выйшаў}} з хаціны, не працягваючы гутаркі, якая магла аказацца пагібельнай для яго суседа. Не гледзячы на абурэнне, якое ўсё больш павялічвалася, на прыродную цвёрдасць і на трывогу за лёс Ункаса, Хейвард адчуў вялікае аблягчэнне, калі гэты небяспечны і хітры вораг знік. Узрушэнне, створанае прамовай, паступова сунялося. Воіны занялі свае месцы, і воблакі дыму зноў напоўнілі хаціну. Мінула з поўгадзіны, ніхто не прамовіў ні слова, амаль ніхто не павярнуў галавы. Панавала важнае, засяроджанае маўчанне, якое заўсёды надыходзіла пасля бурнай сцэны сярод гэтых людзей, што былі такімі палкімі і ў той-жа час адзначаліся вялікім самаўладаннем.<noinclude> <references/>{{Вертыкальны водступ|0.5|em}}{{Калёнтытул|зьлева={{сапраўдны нумар старонкі|калі=цотны}}|справа={{сапраўдны нумар старонкі|калі=няцотны}}}}</noinclude> rx88be6zm3jlagdwk6fdc3z8uea0cg1 104 53809 280650 139912 2026-03-30T12:14:17Z Taravyvan Adijene 164 /* Вычытка */ [[be-tarask:w:ВП:Вікіфікатар|вікіфікацыя]] 280650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude> {{цэнтраваны блёк/пачатак}} {{ц|{{разьбіўка|АСОБЫ:}}|памер=120%}} {{водступ|-2|em}}'''''Сьцяпан'', музыка.''' {{водступ|-2|em}}'''''Марта'', яго жонка.''' {{водступ|-2|em}}'''''Міхась'', іхні сын.''' {{водступ|-2|em}}'''''Матыльда''.''' {{водступ|-2|em}}'''''Зданьнё''.''' {{цэнтраваны блёк/канец}} {{накіравальная рыса|3em}} {{водступ|2|em}}Скромны мяшчанскі пакой. На сцэне не багата, але чыста, сьветла, відаць, што ёсьць якаясь рука, каторая рупіцца, каб тут спакойна, ціха жылося. {{водступ|2|em}}Налева дзьверы ў далейшыя пакоі, направа — у пакой Матыльды. У глыбі, з правага боку, сцэна йдзе заломам, творачы гэткім парадкам нешта накшталт прадпакою, з вялікім вакном, праз якое відаць мескі пэйзаж з стрэхамі каменных дамоў, комінамі, званіцамі. Налева ад вакна ўваходныя дзьверы. {{водступ|2|em}}На сцэне мэблі: шырокая канапа — отомана, столікі; на адным з іх электрычная лямпа з штэпсэлем, мягкія крэслы, пуфчык. На дзьвярах парт’еры, на вакне завеска. Каля ўваходных дзьвярэй кручнікі. {{накіравальная рыса|5em|height=2px}}<noinclude></noinclude> cd1cv0nwohs7ua3kj256qk4ehvyel46 106 54784 280682 141735 2026-03-30T20:00:46Z By-isti 3554 280682 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=[[Янка Канцавы (1924)|Янка Канцавы]] |Language=be |Volume= |Author=[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімір Сваяк]] |Translator= |Editor= |Illustrator= |School= |Publisher=Выданьне Беларускага Грамадзянскага Сабраньня |Address=Вільня |Year=1924 |Key= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |DOI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Width= |Header= |Footer= }} j8qqhn6wytznzvwfagmjefnwuc23xv2 104 67897 280689 273048 2026-03-31T06:55:41Z By-isti 3554 280689 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}A čamu heta Historyja św. zawiecca Staroha Zakonu? Ci jość jašče Nowy Zakon? {{Водступ|2|em}}Tak, jość. Treba wiedać, što Stary Zakon (abo jnakš kažučy: Testament) Boh daŭ ludziam pierad prychodam Jezusa Chrysta i hety Zakon ciahnuŭsia ad pačatku świetu i pieršych ludziej až da prychodu na świet p. Jezusa (bolš jak 4 tysiačy hadoŭ), a Nowy Zakon — ad prychodu p. Jezusa da śmierci Apostałaŭ (kala adnej sotki hadoŭ). U Starym Zakonie pišacca ab tym, što Boh rabiŭ dla ludziej i što nakazywaŭ (abjaŭlaŭ) im ad pačatku świetu až da Pana Jezusa, a ŭ Nowym Zakonie što nawučaŭ P. Jezus i što nakazali Apostały. {{Водступ|2|em}}Takim paradkam usia Historyja św. dzielicca na 2 čaści: ''Staroha'' i ''Nowaha'' Zakonu, abo jnakš kažučy: Staroha i Nowaha Testamentu. {{Водступ|2|em}}Historyja św. ''Staroha'' Zakonu swaim paradkam dzielicca, pawodle epokaŭ, na 4 čaści: 1 čaść — epoka pieršych ludziej, epoka patryjarchaŭ, 3 — epoka Majsieja, 4 — epoka prarokaŭ. U kožnaj epocy budzie hutarka ab tym, što Boh abjaŭlaŭ: pieršym ludziam, patryjarcham, Majsieju i jaho nastupnikam, urešcie prarokam — až da prychodu Jezusa Chrystusa. [[File:Biełaruskija relihijnyja pieśni (1929). Малюнак 1.png|200px|center]]<noinclude></noinclude> 832fqwh8kv2o79pt9ctsr6d6y5ff6oy 104 67898 280698 273049 2026-03-31T07:53:14Z By-isti 3554 280698 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude> {{ц|1 ČAŚĆ. STWAREŃNIE ŚWIETU. PIERŠYJA LUDZI.}} [[File:Dore light.jpg|400px|center]] {{ц|§ 1. STWAREŃNIE ŚWIETU.}} {{Водступ|2|em}}Hetaha świetu, katory my ciapier bačym, daŭniej nia było. Nia było ni ziamli, ni ludziej, ni sonca, ni miesiaca, ni zorak. Nia było ničoha aproč Boha. Boh byŭ zaŭsiody. Jon nia maje ni pačatku, ni kanca i zatym my kažam, što Boh jość ''wiečny''.<noinclude></noinclude> 7231femphbp6cbmqxeetned5p06626u 106 74097 280704 208350 2026-03-31T09:52:28Z Gabix 3485 280704 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=[[Ф. Багушэвіч як папярэднік Купалы]] |Language=be |Volume= |Author=[[Аўтар:Янка Шарахоўскі|Янка Шарахоўскі]] |Translator= |Editor= |Illustrator= |School= |Publisher= |Address=Менск |Year=1940 |Key= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |DOI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Width= |Header= |Footer= }} l8rgnictodw1my827pii4uilf65puu2 104 84727 280705 202421 2026-03-31T09:55:29Z Gabix 3485 /* Вычытаная */ 280705 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{Калёнтытул|left='''ЦАНА 15 кап.'''}} [[File:Лягатып Дзяржаўнага Выдавецтва Беларусі (4).png|center|60px]]<noinclude></noinclude> 37mfx58ifo8nxai3w3jv5zfzkn47xwk 104 84728 280708 202423 2026-03-31T09:58:18Z Gabix 3485 /* Вычытаная */ 280708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{Цэнтар|{{smaller|Вокладка М. {{Разьбіўка|Гутмана}}}}}} {{Калёнтытул|left={{smaller|Заказ № 1205.}}|center={{smaller|7.000 (½ арк.)}}|right={{smaller|Галоўлітбел 982.}}}} {{лінія|100%|прагал=0}} {{Цэнтар|{{smaller|Друкарня імя Сталіна.}}}}<noinclude></noinclude> ks9hlveha7qof1er3t42j49o0b6329n 104 84729 280707 202426 2026-03-31T09:57:00Z Gabix 3485 /* Вычытаная */ 280707 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{Цэнтар|{{Разьбіўка|БІБЛІОТЭКА МАЛАПІСЬМЕННЫХ}}|памер=100%}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Цэнтар|М. ЗАРЭЦКІ|памер=100%}} {{Цэнтар|БАЦЬКАЎ СЫН|памер=250%}} {{Цэнтар|АПАВЯДАНЬНЕ|памер=100%}} {{block center/s}} {{цэнтар|ДЗЯРЖАЎНАЕ ВЫДАВЕЦТВА БЕЛАРУСІ}} {{Калёнтытул|left={{Разьбіўка|МЕНСК}}|center={{Разьбіўка|ЛіМ}}|right={{Разьбіўка|1932}}}} {{block center/e}}<noinclude></noinclude> 5qgg9mogu919blukvrb107w4nin3dxj 104 84730 280706 202441 2026-03-31T09:56:24Z Gabix 3485 /* Вычытаная */ 280706 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{Цэнтар|''Міхась Зарэцкі''|памер=100%}} {{Цэнтар|'''БАЦЬКАЎ СЫН'''|памер=250%}} {{Цэнтар|[[File:Бацькаў сын (1932). Малюнак 1.png|center|300px]]}} {{block center/s}} {{Калёнтытул|left='''{{Разьбіўка|{{smaller|МЕНСК}}}}'''|center=|right='''{{Разьбіўка|{{smaller|1932}}}}'''}} {{цэнтар|'''ДЗЯРЖАЎНАЕ ВЫДАВЕЦТВА БЕЛАРУСІ'''}} {{block center/e}}<noinclude></noinclude> 7yeeoaapsrbxbfo8t3v8oh39g61hyh8 104 112251 280685 263712 2026-03-31T05:57:57Z By-isti 3554 280685 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{xxxx-larger|†}}</center> <div style="margin:auto; width:24em;"> {{ц|'''I. Парадак публічнага набажэнства —</br>{{разьбіўка|СЛУЖБЫ БОЖАЕ}}.|памер=160%}} <div style="margin:auto; width:21em;"> {{АРЦ|{{fine|(Хай усе нашыя сабраньні пачынаюцца ў назначаным часе. Перад Службай Божай трэба сабраць усе свае мысьлі ў ціхай малітве і развазе, схіліўшы галаву, або ўкленчыўшы).}}}} </div> <div style="margin-left:2.5em;"> {{gap|2.5em}}1) „Навучы нас так лічыць дні нашыя каб мы мелі сэрца мудрае“! (Пс. 90. 12).</br> {{gap|2.5em}}2) „Божа! зьлітуйся над намі і багаславі нас; рассьвяці аблічча Тваё над намі“ (Пс. 67. 2).</br> {{gap|2.5em}}3) „Будзеш любіць Госпада Бога Твайго з усяго сэрца твайго, і з усяе душы тваёй, і з усяе сілы тваёй і будзеш любіць бліжняга твайго, як сябе самага!“ (Марка 12. 30-31). {{водступ|-3|em}}1.{{gap|1em}}'''Ўступленьне:''' а) музыка духоўная: на раялі, скрыпцы ці інш. б) Пастар гаворыць або хор пяе: гімн. гл. № 150. 1 — „Уладар Бог“. {{водступ|-3|em}}2.{{gap|1em}}'''Гімн:''' (усе разам пяюць стоючы які-небудзь № песьні). {{водступ|-3|em}}3.{{gap|1em}}'''Апост. вызнаваньне веры:''' (усе разам гавораць, гл. № II. a) — або б). {{водступ|-3|em}}4.{{gap|1em}}'''Малітва Пастара:''' (усе сядзяць або кленчаць з нахіленымі галавамі). {{водступ|-3|em}}5.{{gap|1em}}'''Гаспо&#768;дня Малітва:''' (усе разам кажуць, гл. № ІІІ.<noinclude></noinclude> tvvj4yrkleu0fxu9u0yz13nhhb0n3dx 104 115789 280676 272129 2026-03-30T19:11:21Z RAleh111 4658 280676 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{larger|'''{{разьбіўка|БЯРОЗКА}}.}} {{Водступ|2|em}}— Даждаўся Лявон, што яго пацеха — Марыська выцягнулася у гару, як тая маладая гладкая бярозка. Ад хлапцоў адбою не было і, хоць сэрцэ кроўю аблівалося, а пара падайшла замуж аддаваць. {{Водступ|2|em}}Справіў Лявон вясельле, як мае быць: каб у сэрцы дзіцячым на долгіе годы добрая памятка асталася і каб перэд людзьмі сораму не было, але як прыйшлося разставацца з дачушкай, — сплакаўся, бедны як бобр: бытцым чуяло сэрцэ нешта нядобрае. І он і каже ей на апошнім адвітаньні: {{Водступ|2|em}}— Слухай, пацеха мая, адну цябе толькі я маю і адну табе толькі даю раду: калі цябе прыцісьне горкая доля, калі табе будзѳ вельмі цяжка жыць, што і змогі ня будзе вытрываць, не жалься нікому, нікому, хіба знойдзеш такую спрыяючую верную душу, як спрыяла і верная была для цябе душа твайго бацькі; ня знойдзеш, — ідзі лепш у лес, выбяры, каторае табе спадабаецца дрэва, і яму, толькі яму аднаму, маё ты дзіцятка, душу сваю аткрывай, жаль свой вылівай… <div style="width:100%; position:relative;"><div style="display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;"></div><div style="position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;"><div style="display:inline; float:right;">{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/5|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}</div></div></div> {{Водступ|2|em}}Прайшло не мала часу. Паехаў Лявон дачкі даведацца. Выляцела Марыська с хаты, кінулася бацьку да кален; прыпала пасьля галоўкай да<noinclude></noinclude> s2n492d5a1ybvq9gra5i2kmbw5w0gj4 0 118788 280652 278805 2026-03-30T14:31:17Z By-isti 3554 280652 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = «На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) | аўтар = Сяргей Замбржыцкі | год = 1928 год | крыніца = Маладняк. — Жнівень 1928. — Сшытак 8. — С. 51—66 | пераклад = | секцыя = Артыкул | папярэдні = | наступны = | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі).pdf" from="1" to="16" /> ----------- {{Крыніцы}} {{Выроўніваньне-канец}} {{PD-Беларусь}} [[Катэгорыя:Сяргей Замбржыцкі]] [[Катэгорыя:Творы 1928 года]] [[Катэгорыя:Маладняк (часопіс)|*]] 9hv44qegmogf00qvugd64eup0e1idza 104 119448 280687 278504 2026-03-31T06:49:49Z By-isti 3554 280687 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="line-height: 1.3"></noinclude>świedamaści, čytajučy „Biełaruskuju Dudku“ — Macieja Buračka (Fr. Bahušewiča). Dawiaršyǔ-ža swajej narodnaj świedamaści ǔ Akademii, [[File:Францішак Будзька.jpg|200px|center]] {{Цэнтар|Ks. FR. BUDŹKA<br />(† 2.II.1920 h.)}} pad upływam praf. tej-ža akademii (ǔ jakoj byǔ u pieršych hadoch našaha staleċcia),<noinclude></noinclude> nb4kiog11joe2vu9gpbpdjbzvnpe0wt 280688 280687 2026-03-31T06:50:03Z By-isti 3554 280688 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="line-height: 1.3"></noinclude>świedamaści, čytajučy „Biełaruskuju Dudku“ — Macieja Buračka (Fr. Bahušewiča). Dawiaršyǔ-ža swajej narodnaj świedamaści ǔ Akademii, [[File:Францішак Будзька.jpg|200px|center]] {{Цэнтар|Ks. FR. BUDŹKA<br />(† 2.II.1920 h.)}} pad upływam praf. tej-ža akademii (ǔ jakoj byǔ u pieršych hadoch našaha staleċcia),<noinclude></noinclude> 912zf13cbbh7wke377snkwfwqvavinf 104 119457 280686 278517 2026-03-31T06:11:56Z By-isti 3554 280686 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="line-height: 1.3"></noinclude>mowy ǔ światyni ad 1900 h. až da 1920-ha, u jakim na Hramnicy 2 lutaha rasstaŭsia z hetym świetam. [[File:Alaksandar Astramovič (Andrej Ziaziula). Аляксандар Астрамовіч (Андрэй Зязюля) (1910-19).jpg|160px|center]] {{Цэнтар|Ks. AL. ASTRAMOWIČ (A. Ziaziula)<br />(† 17.I.1921 h)}} {{gap|2.5em}}Wialikija tak-ža pałažyǔ zasłuhi ǔ sprawie narodnaha adradžeńnia ahułam, a takža i dla biełaruskaj mowy ŭ kaściele Ks. Alaksandra Astramowič (A. Ziaziula), paet biełaruskiю Radziǔsia jon 26 listapada (star. stylu) 1878 h. u siale Nawasiady, Halšanskaj parafii, Ašmianskaha pawietu. Da Seminaryi wučyǔsia<noinclude></noinclude> dyhvwnxxk05hx01jwhgk5d0yu3efsnd 104 120421 280651 2026-03-30T12:15:35Z Taravyvan Adijene 164 пачатак 280651 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>{{Цэнтар|ЯКУБ КОЛАС СЫМОН МУЗЫКА ПОЭМА}}<noinclude></noinclude> ag4rcj7fp37tcsigo8195mqcievld5j 0 120422 280653 2026-03-30T14:38:32Z By-isti 3554 Новая старонка: «{{загаловак | назва = 400-лецьце Літоўскага Статуту | аўтар = Тамаш Грыб | год = 1936 год | пераклад = | секцыя = Артыкул | папярэдні = | наступны = | крыніца = Калосьсе. — 1936. — Кніжка 1. — С. 47—50 | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="И. И. Лап...» 280653 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = 400-лецьце Літоўскага Статуту | аўтар = Тамаш Грыб | год = 1936 год | пераклад = | секцыя = Артыкул | папярэдні = | наступны = | крыніца = Калосьсе. — 1936. — Кніжка 1. — С. 47—50 | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="И. И. Лаппо. Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб, 1936).pdf" from="1" to="4" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{PD-old-70}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка Тамаша Грыба]] [[Катэгорыя:Творы 1936 года]] [[Катэгорыя:Гісторыя Беларусі]] [[Катэгорыя:Статут Вялікага Княства Літоўскага]] [[Катэгорыя:Калосьсе]] lpq54kbbn7dv5la5azv9eqbzi1o903o 104 120423 280656 2026-03-30T16:46:52Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « <center>{{larger|{{разьбіўка|ДЗЕЯ V}}.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{АРЦ|'''Разалька — Mixacixa — Бэрка — Юрась.}} <div style="font-size:92%; margin-left:auto; margin-right:0em; width:19em; line-height: 1.3"> {{gap|2em}}''Хата'' '''Міхасіхі''': ''убогая, але чыстая. Прытуліўшыся да вокна, сьціснуўшы голаў, стаіц...» 280656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{larger|{{разьбіўка|ДЗЕЯ V}}.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{АРЦ|'''Разалька — Mixacixa — Бэрка — Юрась.}} <div style="font-size:92%; margin-left:auto; margin-right:0em; width:19em; line-height: 1.3"> {{gap|2em}}''Хата'' '''Міхасіхі''': ''убогая, але чыстая. Прытуліўшыся да вокна, сьціснуўшы голаў, стаіць сумная'' '''Разалька. </div> <center>{{larger|{{разьбіўка|ЗЬЯВА 1}}.}}</center> {{gap|2em}}'''Разалька''' ({{fine|''адна ў зьнемажэньні''}}). Не, ня вытрымаю! Баліць мне галава, мучыцца сэрца… Ён забіты… ахвярай няведама за што… найхарашэйшы, наймілейшы мне з вока і душы… Чую, што з ім пашло ў магілу маё шчасьце. Матачка Божая, ратуй мяне!.. Я сёньня ня мела ані сілы, ані адвагі ісьці аддаць яму апошні цалунак… Яго ўжо няма, толькі страшны труп… З усяго хараства труп… Завялая краска… Ах, баюся людзей і самой сябе. Людзі абсьмяюць любоў маю… Неўмагату-ж мне гора такое… Ня маю сілы йсьці на хаўтуры… Даруй мне, мілы, з таго сьвету. ({{fine|''Чуваць за акном сьпевы''}})… Ідуць ужо, ідуць… Ох, нясуць ягоны труп! ({{fine|''Слухае песьні''}}). <center><span style="font-family:Times New Roman; font-size: 120%;">'''Песьня.</span></center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{block center/s}} Пусьці, о Божа, з зямелькі гаротнай</br> Служку спакою, служку Тваей волі;</br> До’ мне пакуты мізэрнай — маркотнай,</br> І ласк пацехі нябескай патолі.</br><noinclude></noinclude> 3xw1foi1z6ox6hjjbkzizscf6zd4nmm 104 120424 280657 2026-03-30T16:56:00Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « Відзела вока ўсенька на сьвеце,</br> Ад злой аблуды, да шчырай экстазы</br> Хітрай пасоры з пыхаю на мэце,</br> Пекла бяздоньне й боскія базы.</br> Што прыгатовіў Огляд Усямоцны,</br> І што разрушыў слуга Арымана;</br> І збудаваў што волей адзіночны</br> Дух чалавечы,...» 280657 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{{block center/s}}</noinclude> Відзела вока ўсенька на сьвеце,</br> Ад злой аблуды, да шчырай экстазы</br> Хітрай пасоры з пыхаю на мэце,</br> Пекла бяздоньне й боскія базы.</br> Што прыгатовіў Огляд Усямоцны,</br> І што разрушыў слуга Арымана;</br> І збудаваў што волей адзіночны</br> Дух чалавечы, і што дух шатана.</br> Сьвятло бліснула прад маей душою,</br> Як зорка неба, цуду аб’яўленьне:</br> Даволі будня — жыць хачу з Табою,</br> Пусьці, о Божа, дай душы збаўленьне</br> {{block center/e}} {{gap|2em}}({{fine|''Задумчыва''}}). Ах, песьня аб раі і Божай справядлівасьці… Веру-веру, што не марнуецца нішто на сьвеце: і дабро і зло мае свой одгук аж у небе… Янка, Янка, Янка! Куды гэта ўсё зьмярае? Які канец болю жыцьцёвага, і ці-ж варта жыць, каб гэтакі скон меці? Ты сказаў раз, помню: «Сьмерць гэта новыя ўродзіны да новага быту»… Якія-ж сумныя ўродзіны… Як цяжка мне іх перажыць! <center>{{larger|{{разьбіўка|ЗЬЯВА 2}}.}}</center> {{gap|2em}}'''Міхасіха''' ({{fine|''ўходзіць — гаворыць з адчуцём і верай таемнай''}}). Ты тут, дачушка? Чаму-ж не пайшла на хаўтуры Янкі нешчасьлівага?<noinclude></noinclude> hilikcnvmjzd3exziqqz7168tnoigu7 104 120425 280658 2026-03-30T17:02:07Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}'''Разалька''' ({{fine|''смутна''}}). Не называй, ваша, яго нешчасьлівым. Ён мо’ і шчасьлівейшы, толькі нам без яго шчасьця няма. Прапала яно, як тая Стафусёва кветка Купальская. Божа-ж мой міленькі, як гэна казка бабулі вышла на праўданьку вялікую! {{gap|2em}}'''...» 280658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}'''Разалька''' ({{fine|''смутна''}}). Не называй, ваша, яго нешчасьлівым. Ён мо’ і шчасьлівейшы, толькі нам без яго шчасьця няма. Прапала яно, як тая Стафусёва кветка Купальская. Божа-ж мой міленькі, як гэна казка бабулі вышла на праўданьку вялікую! {{gap|2em}}'''Міхасіха''' ({{fine|''садзіцца охаючы''}}). Вось паслухай, Разалька, другую… У тым часе, калі хадзіў па зямлі Бог, у гародзе адным, між розных траваў і зельля расла стройная краска-кветка. Яна толькі-што распусьціла расткі, толькі-што пачула ў сабе маладую сілу. Вітала радасна ўсход сонца, з роскашай піла яго залатыя касулі. Ад сьвятла і сонца стала яна багатай у хараство і сілу. Углыбілася моцна ў зямельку родную і пусьціла дужа-многа расткоў. Травы і зельле ёй зайздравалі, абвівалі вокал сваімі брыдамі сплётаў, глушылі яе. Але не маглі ўняць ёй стройнасьці і сілы…</br> {{gap|2em}}Аж поўзаў раз брыдкі вужак між расьцінкаў кволых. І стала яму вельмі завідна, што краска ўзрасла ў сілу вялікую і хараство нябывалае. Затруціў, дзеля гэтага, адну крыніцу вужачай сьлінай сваей і скусіў у сьне благога чалавека, каб паліў ею гэну краску. І паліў той нядобры чалавек краску і ссохла яна жаласьліва. Пад тую пару ішоў блізка Бог каля затручанай крыніцы і, ўбачыўшы штучку злога духа, пракляў гэну нячыстую ваду — a<noinclude></noinclude> qfcig4ae5u0cuzl8l2r56d2d95ogoyi 104 120426 280659 2026-03-30T17:12:21Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «людзі, хворыя душой, пачулі да яе смагу і назвалі яе гарэлкай. Калі-ж Бог убачыў кветку бяз жыцьця і яе зусім яшчэ кволенькія адросткі, літасьціва да іх зьвярнуўся: «Ажыўляю і багаслаўляю вас, маладыя расткі-лялейкі, і будзьце найстрашнейшым квецьцем на...» 280659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>людзі, хворыя душой, пачулі да яе смагу і назвалі яе гарэлкай. Калі-ж Бог убачыў кветку бяз жыцьця і яе зусім яшчэ кволенькія адросткі, літасьціва да іх зьвярнуўся: «Ажыўляю і багаслаўляю вас, маладыя расткі-лялейкі, і будзьце найстрашнейшым квецьцем на зямельцы». І згінула тады зельле з гароду. А краску-мучаніцу Бог узяў да сябе на ўлоньне сьвятое…</br> {{gap|2em}}Ня плач, Разалька, пэўне тут боская воля, а ня іншая. <center>{{larger|{{разьбіўка|ЗЬЯВА 3}}.}}</center> {{gap|2em}}'''Бэрка''' ({{fine|''нясьмела''}}). Ны, пахвалёны ў хату! Добры вечар пані Міхасёвай і паньне Разальцы! {{gap|2em}}'''Міхасіха.''' Бэрка! Ты тут? — Рэдкі ты госьць у нас: садзіся. {{gap|2em}}'''Разалька.''' Ах, бабулька, я гэтага хітруна баюся. Ён заўсёды ненавідзеў Янку… {{gap|2em}}'''Бэрка''' ({{fine|''здалёку''}}). Ны, Буг мой! Я ненавідзеў?! Гэта няпраўда: я толькі ня любіў яго… Ны, я і прышоў да пані Міхасіхі толькі прасіць, каб мне даравала, калі што якое. Я выеду ўжо з гэтае вёскі. Такэй бяды ня меў нігдзе і ніколі. Найгорай заработку ніто… А йшчэ гэта сьмерць Янкі. Ай-вай! Гэта-ж хлапцы-злыдні п’яныя замучылі яго… Ну, а ў мяне ад страху з такой іх нязбожнасьці нейкі шмэльц зьзёг на сэрцы… Няхай вас, Міхасіха, і цябе, Разалька<noinclude></noinclude> iqufhi8gznqxuqz9shk4rs3o4i7tjto 104 120427 280660 2026-03-30T17:21:50Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «ваш Буг пацешыць… Выбачайце, калі што якое! Ай, Які шмэльц на сэрцы! ({{fine|''Выходзіць з рукой на сэрцы. На парозе лоб у лоб зьбіваецца з'' '''Юрасём.''' {{fine|''''Чуваць з аднаго боку:''}} «Ай-вай!» — {{fine|''з другога:''}} «Каб це немач!»). <center>{{larger|{{разьбіўка|ЗЬЯВА 4}}.}}</cen...» 280660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>ваш Буг пацешыць… Выбачайце, калі што якое! Ай, Які шмэльц на сэрцы! ({{fine|''Выходзіць з рукой на сэрцы. На парозе лоб у лоб зьбіваецца з'' '''Юрасём.''' {{fine|''''Чуваць з аднаго боку:''}} «Ай-вай!» — {{fine|''з другога:''}} «Каб це немач!»). <center>{{larger|{{разьбіўка|ЗЬЯВА 4}}.}}</center> {{gap|2em}}'''Юрась.''' Чаго, цётачка, быў тутака гэты махляр? Каб ён сонца ня бачыў, колькі праз яго сьлёз у вёсцы! Гэта-ж ён сеяў у нас гэнае зельле-атруту… {{gap|2em}}'''Разалька.''' Не кажы так, Юрась. Хто-ж быў найболей дружны з гэтым зельлем, калі ня васпан. Жыд яе ніколі вуснамі не чапіў. А Янка ці-ж не намаўляў вас да другога зусім… ({{fine|''Сядзіць, апусьціўшы галаву''}}). {{gap|2em}}'''Юрась.''' О, Янка, Янка! Многа я вінен перад ім. Разумны я па пары. Але гэты парх усіх плутаў, каб ён сьвету ня знаў! ({{fine|''Садзіцца воддаль''}}). {{gap|2em}}'''Міхасіха''' ({{fine|''звольна''}}). Скажы, Юрась: за што дзяруноўскія хлапцы прычапіліся да Янкі? {{gap|2em}}'''Юрась.''' Цётачка, не магу! Ня маю адвагі аб гэтым расказваць. Можа іншым разам. Скажу толькі, што не адны тут яны ў віне… І Бэрка і я… а ўсё праз гэту атруту. {{gap|2em}}'''Міхасіха''' ({{fine|''з моцай''}}). Ой, дзеткі, дзеткі! {{перанос пачатак|Ста|рая}}<noinclude></noinclude> 6bv5ud6u2egzew4jml8zrg3tboduumj 280661 280660 2026-03-30T17:23:30Z RAleh111 4658 280661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>ваш Буг пацешыць… Выбачайце, калі што якое! Ай, Які шмэльц на сэрцы! ({{fine|''Выходзіць з рукой на сэрцы. На парозе лоб у лоб зьбіваецца з''}} '''Юрасём.''' {{fine|''Чуваць з аднаго боку:''}} «Ай-вай!» — {{fine|''з другога:''}} «Каб це немач!»). <center>{{larger|{{разьбіўка|ЗЬЯВА 4}}.}}</center> {{gap|2em}}'''Юрась.''' Чаго, цётачка, быў тутака гэты махляр? Каб ён сонца ня бачыў, колькі праз яго сьлёз у вёсцы! Гэта-ж ён сеяў у нас гэнае зельле-атруту… {{gap|2em}}'''Разалька.''' Не кажы так, Юрась. Хто-ж быў найболей дружны з гэтым зельлем, калі ня васпан. Жыд яе ніколі вуснамі не чапіў. А Янка ці-ж не намаўляў вас да другога зусім… ({{fine|''Сядзіць, апусьціўшы галаву''}}). {{gap|2em}}'''Юрась.''' О, Янка, Янка! Многа я вінен перад ім. Разумны я па пары. Але гэты парх усіх плутаў, каб ён сьвету ня знаў! ({{fine|''Садзіцца воддаль''}}). {{gap|2em}}'''Міхасіха''' ({{fine|''звольна''}}). Скажы, Юрась: за што дзяруноўскія хлапцы прычапіліся да Янкі? {{gap|2em}}'''Юрась.''' Цётачка, не магу! Ня маю адвагі аб гэтым расказваць. Можа іншым разам. Скажу толькі, што не адны тут яны ў віне… І Бэрка і я… а ўсё праз гэту атруту. {{gap|2em}}'''Міхасіха''' ({{fine|''з моцай''}}). Ой, дзеткі, дзеткі! {{перанос пачатак|Ста|рая}}<noinclude></noinclude> bituxh75x4ymn1tudu3etxu38w0z3xu 104 120428 280662 2026-03-30T17:55:03Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|Ста|рая}} я: цяжка мне гэту справу ўцяміць. Мусіка найболей тут вінен гэны злосьнік з пекла… Але паслухайце, што я чула ад старшых за сябе. Даўней, як Бог гасьціў між людцоў, прывялі раз прад яго божыя стопы вялікую грэшніцу і хацелі яе каме...» 280662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|Ста|рая}} я: цяжка мне гэту справу ўцяміць. Мусіка найболей тут вінен гэны злосьнік з пекла… Але паслухайце, што я чула ад старшых за сябе. Даўней, як Бог гасьціў між людцоў, прывялі раз прад яго божыя стопы вялікую грэшніцу і хацелі яе каменаваць. Твары ўсіх зіхацелі нядобрым агнём. А дзяўчо пала ў стыдзе і паніжэньні на зямліцу. Тады Бог, зьвярнуўшыся да людзей, сказаў: «Хто з вас без граха, хай першы ў яе камень кінець». Маўчалі ўсе і звольна разышліся хто куды. Бог зьвярнуўся тады да грэшнай душы, кажучы: «Ідзі ў супакоі і не грашы болей»! ({{fine|''Узіраецца ў твар''}} '''Юрася'''). {{gap|2em}}'''Юрась.''' Цётухна! Праўданька гэта сьвятая! Хай так і ў нас будзе… Эх, Божа, Ты мілы! Дай моц мне ступіць у сьляды яго… Разалька! Выбач ты мне, як і ён мне перад сьмерцяй дараваў… <center>({{fine|''Цалуе яе рукі.''}} '''Міхасіха''' {{fine|''жагнаецца''}}). <center>{{fine|{{разьбіўка|ЗАСЛОНА}}.}}</center> {{накіравальная рыса|6em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|6em|height=1px}}<center>{{разьбіўка|КАНЕЦ}}.</center>{{накіравальная рыса|6em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|6em|height=1px}}<noinclude></noinclude> ttb5nrr2sv9dmu0geujzmhndbaifxrb 280663 280662 2026-03-30T17:55:36Z RAleh111 4658 280663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|Ста|рая}} я: цяжка мне гэту справу ўцяміць. Мусіка найболей тут вінен гэны злосьнік з пекла… Але паслухайце, што я чула ад старшых за сябе. Даўней, як Бог гасьціў між людцоў, прывялі раз прад яго божыя стопы вялікую грэшніцу і хацелі яе каменаваць. Твары ўсіх зіхацелі нядобрым агнём. А дзяўчо пала ў стыдзе і паніжэньні на зямліцу. Тады Бог, зьвярнуўшыся да людзей, сказаў: «Хто з вас без граха, хай першы ў яе камень кінець». Маўчалі ўсе і звольна разышліся хто куды. Бог зьвярнуўся тады да грэшнай душы, кажучы: «Ідзі ў супакоі і не грашы болей»! ({{fine|''Узіраецца ў твар''}} '''Юрася'''). {{gap|2em}}'''Юрась.''' Цётухна! Праўданька гэта сьвятая! Хай так і ў нас будзе… Эх, Божа, Ты мілы! Дай моц мне ступіць у сьляды яго… Разалька! Выбач ты мне, як і ён мне перад сьмерцяй дараваў… <center>({{fine|''Цалуе яе рукі.''}} '''Міхасіха''' {{fine|''жагнаецца''}}). <center>{{fine|{{разьбіўка|ЗАСЛОНА}}.}}</center> {{накіравальная рыса|6em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|6em|height=1px}}<center>{{разьбіўка|КАНЕЦ}}.</center>{{накіравальная рыса|6em|height=1px}}{{накіравальная рыса|6em|height=0.1px}}<noinclude></noinclude> 1c3zwvfmby92gnsco2uhuyf04dclyhh 104 120429 280664 2026-03-30T17:58:04Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{Няма выявы}}» 280664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{Няма выявы}}<noinclude></noinclude> 4du9nhwohu7ik49thirzxx3s6v04569 104 120430 280665 2026-03-30T18:16:22Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «грудзей бацькавых, але ў скорасьці, якбы засароміўшыся, адскочыла, спусьціла вочкі і стаіць, уся збялеўшая, толькі губкі дрыжаць… {{gap|2em}}Доуга Лявон моўчкі угледаўся на сваю пацеху, а пасьля памалу падыйшоў да яе і глухім бытцам не сваім голасам, стаў да...» 280665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>грудзей бацькавых, але ў скорасьці, якбы засароміўшыся, адскочыла, спусьціла вочкі і стаіць, уся збялеўшая, толькі губкі дрыжаць… {{gap|2em}}Доуга Лявон моўчкі угледаўся на сваю пацеху, а пасьля памалу падыйшоў да яе і глухім бытцам не сваім голасам, стаў дапытываць.</br> {{gap|2em}}— Цяжка?</br> {{gap|2em}}— Ой, цяжка, татачка! — уздыхнуўшы, атказала дачка.</br> {{gap|2em}}— Жалілася?</br> {{gap|2em}}— Жалілася, — вышэптала Марыська.</br> {{gap|2em}}— Каму?</br> {{gap|2em}}— Бярозцы.</br> {{gap|2em}}— А больш?</br> {{gap|2em}}— Не знайшла каму.</br> {{gap|2em}}— Нясі сякеру, пакажы мне гэтае дрэва, — сказаў Лявон. <div style="width:100%; position:relative;"><div style="display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;"></div><div style="position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;"><div style="display:inline; float:right;">{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/5|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}</div></div></div> {{gap|2em}}Хістаючыся, як маладая ад буры бярозка, ішла наперадзі Марыся, а за ёй, як хмара сумны, ішоў з сякерай Лявон… {{gap|2em}}Вось — тая — на узгорку, здалека паказывала рукой Марыся. Ой татачка, — жалілася яна, — якая гэта была пекная бярозка, якая гладкая! Якіе пекные былі на ёй галінкі, а на галінках паўнюсенька зялёненькіх бліскучых лісточкаў!.. {{gap|2em}}Лявон маўчаў. {{gap|2em}}…Татачка! што ей зрабілася? Гэта-ж цяпер лета… Чаму яна учарнела? Чаму здрабнелі, пакорчыліся яе лісточкі? Татка? {{gap|2em}}Лявон маўчаў.<noinclude></noinclude> htnm71gh3dienekalf7vyohuc030azs 104 120431 280666 2026-03-30T18:23:58Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}… Чаму жаўцеюць гэтыя лісточкі? Бачыш, татка, лісточкі з яе?.. Чаму гілінкі свае яна ў ніз апусьціла, бытцам яны плачуць? {{gap|2em}}— Я так любіла, я так кахала гэту бярозку, а яна ўмір… {{gap|2em}}Не пасьпела слова скончыць Марыся, як цяжка грукнуў па дрэве...» 280666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}… Чаму жаўцеюць гэтыя лісточкі? Бачыш, татка, лісточкі з яе?.. Чаму гілінкі свае яна ў ніз апусьціла, бытцам яны плачуць? {{gap|2em}}— Я так любіла, я так кахала гэту бярозку, а яна ўмір… {{gap|2em}}Не пасьпела слова скончыць Марыся, як цяжка грукнуў па дрэве абух… Як падстрэленая птушка, скокнула яна і схапіла за руку старога: {{gap|2em}}— Татачка, не чапай!! Не чапай родненькі мой! прасіла Марыся, — баліць… баліць… {{gap|2em}}Але Лявон, нічога не кажучы, ізноў стукнуў абухом па дрэве; рэха не адазвалося — стук быў глухі, як бы гэта не па дрэве, а па зямлі стукаў… Марыська стаяла водаль, заламаўшы рукі, і глядзела, бытцам на нешта вельмі страшна, толькі з вачэй яе сыпаліся адна за адной сьлезінкі, як сыпаліся пажоўкшыя лісточкі з здрагануушэйся пад абухом бярэзіны… Лявон нагнуўся, абчэсаў каля пня кару і, адахнуўшыся, са ўсяго маху запусьціў сякеру у бярозу і, павярнуўшы тапарышчэ на бок, атшчапіў вялікую трэску. Дрэва заскрыпело, запішчэло, бытцам стало жаліцца, як тое дзіця… а с пад Лявонавай сякеры шчэпкі ляцелі і ляцелі… Але ня доўга яму прыйшлося працаваць: нагнуўся Лявон, глянуў на падсеченае мейсца, ткнуў туды тапарышчэм і, адагнуўшыся, глыбока, глыбока ўздахнуў… {{gap|2em}}— Марыська, дзіцятка маё, — дрыжачым голасам пачаў Лявон, — бачыш? Гэта-ж тут усяго на палец абалоні! А там — там парахня, адна парахня!.. А ведаеш чаму, гаротніца ты мая? Ведаеш? Гэта-ж твой боль, гэта-ж твой жаль спарахнілі гэту бярозку, — бо ты доляй сваей {{перанос пачатак|жалі|лася}}<noinclude></noinclude> t9hwj50aas8fvr8wax6gr1877dsxrq0 104 120432 280667 2026-03-30T18:25:21Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|жалі|лася}} ей. Дрэва і то спужалася такой долі… Умірае гэта бярозка, умірае без пары, бо кожны раз, як ты прыходзіла жаліцца, ей было што раз цяжэй, а ты, маё гаротнае дзіця, успомні, ты тады мела хвіліны, падобные да шчасьця… {{gap|2em}}І Лявон,...» 280667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|жалі|лася}} ей. Дрэва і то спужалася такой долі… Умірае гэта бярозка, умірае без пары, бо кожны раз, як ты прыходзіла жаліцца, ей было што раз цяжэй, а ты, маё гаротнае дзіця, успомні, ты тады мела хвіліны, падобные да шчасьця… {{gap|2em}}І Лявон, узяўшы рукамі галоўку сваей пацехі, моцна прыціснуў да сябе, а Марыська, тулючыся да бацькавых грудзей, прашэптала: {{gap|2em}}— Татачка, а чаму паміж людзей я не знайшла каму пажаліцца?? {{gap|2em}}Лявон маўчаў.<noinclude></noinclude> 3x3iv3f7zqlf5or2u0qt675esapc6lo 104 120433 280668 2026-03-30T18:35:17Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{x-larger|{{разьбіўка|'''БАБА}}.}} {{gap|2em}}Даўно гэта было. Пад той час хадзіў ешчэ па сьвеці Пан Езус са сьвятым Пятром глядзець які парадак на зямлі. Ідуць гэта яны дарогай, гутараць, а Пан Езус і пытае: „а як бы ты, Пётра, хацеў: ці кабета, ці мужчына каб быў важн...» 280668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{x-larger|{{разьбіўка|'''БАБА}}.}} {{gap|2em}}Даўно гэта было. Пад той час хадзіў ешчэ па сьвеці Пан Езус са сьвятым Пятром глядзець які парадак на зямлі. Ідуць гэта яны дарогай, гутараць, а Пан Езус і пытае: „а як бы ты, Пётра, хацеў: ці кабета, ці мужчына каб быў важнейшым у хаце?“ Св. Петр давай прасіць за кабету.</br> {{gap|2em}}— „Добра, — кажэ Пан Езус, — зайдзем-жэ ў гэту хатку на нач“. {{gap|2em}}Зайшлі, ды просяцца ў гаспадара, каб пазволіў пераначаваць. „З ахвотай пусьціў бы я вас, — адказывае гаспадар, не спазнаўшы, да каго гаворыць, — але жонкі баюся: ліхая баба! Як вернецца с карчмы ў начы, то і мне і вам як паднясьці — надасць“. — „Нябойся, — кажэ Сьв. Петра, — ня будзе чэпаць“. {{gap|2em}}Гаспадар згодзіўся, прынёс саломы, паслаў як мае быць і ўсе, паклаўшыся, паснулі. Ажно чуе гаспадар, як у дзьверы — грак! грак! І он гэта пакуль разчухаўся, дый трапіў на закрутку. Жонка ляскаючы зубамі на марозя, аж пена са злосьці пусьціла і, як толькі ўляцела ў хату, так зара за качэргу, дый на старога; той ходу, яна за ім, дый, зачапіўшыся за Пятровы ногі, грымсь, як доўгая, сярод хаты. — „А гэта ешчэ што?“ — ўсхапіўшыся накінулася баба на мужыка. — „Падарожныя на-нач папрасіліся“, — адказывае той, спусьціўшы вочы. — „Падарожные?“ —<noinclude></noinclude> ql8rrky96w1erjiho1jw8xfzsgty92k 280675 280668 2026-03-30T19:10:10Z RAleh111 4658 280675 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{larger|{{разьбіўка|'''БАБА}}.}} {{gap|2em}}Даўно гэта было. Пад той час хадзіў ешчэ па сьвеці Пан Езус са сьвятым Пятром глядзець які парадак на зямлі. Ідуць гэта яны дарогай, гутараць, а Пан Езус і пытае: „а як бы ты, Пётра, хацеў: ці кабета, ці мужчына каб быў важнейшым у хаце?“ Св. Петр давай прасіць за кабету.</br> {{gap|2em}}— „Добра, — кажэ Пан Езус, — зайдзем-жэ ў гэту хатку на нач“. {{gap|2em}}Зайшлі, ды просяцца ў гаспадара, каб пазволіў пераначаваць. „З ахвотай пусьціў бы я вас, — адказывае гаспадар, не спазнаўшы, да каго гаворыць, — але жонкі баюся: ліхая баба! Як вернецца с карчмы ў начы, то і мне і вам як паднясьці — надасць“. — „Нябойся, — кажэ Сьв. Петра, — ня будзе чэпаць“. {{gap|2em}}Гаспадар згодзіўся, прынёс саломы, паслаў як мае быць і ўсе, паклаўшыся, паснулі. Ажно чуе гаспадар, як у дзьверы — грак! грак! І он гэта пакуль разчухаўся, дый трапіў на закрутку. Жонка ляскаючы зубамі на марозя, аж пена са злосьці пусьціла і, як толькі ўляцела ў хату, так зара за качэргу, дый на старога; той ходу, яна за ім, дый, зачапіўшыся за Пятровы ногі, грымсь, як доўгая, сярод хаты. — „А гэта ешчэ што?“ — ўсхапіўшыся накінулася баба на мужыка. — „Падарожныя на-нач папрасіліся“, — адказывае той, спусьціўшы вочы. — „Падарожные?“ —<noinclude></noinclude> marfsy532jv95sdqd6sl0jzj98xfewt 104 120434 280669 2026-03-30T18:45:46Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «зараўла баба, — дык ты тут без мяне нейкіх валацугоў наводзіш? Пачэкай-жэ: спраўлю я табе лазьню, спраўлю і тваім падарожным!“ Дый, скочыўшы да сьв. Пётра, давай яго пражыць. Корчыўся, корчыўся сьв. Пётра, але замаўчаў. Сагнаўшы ахвоту, баба засопшыся, кажэ...» 280669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>зараўла баба, — дык ты тут без мяне нейкіх валацугоў наводзіш? Пачэкай-жэ: спраўлю я табе лазьню, спраўлю і тваім падарожным!“ Дый, скочыўшы да сьв. Пётра, давай яго пражыць. Корчыўся, корчыўся сьв. Пётра, але замаўчаў. Сагнаўшы ахвоту, баба засопшыся, кажэ: „з гэтаго годзэ, трэба таго — з другога боку пачаставаць“ — дый заходзіць ад сьцяны, гдзе лежаў Пан Езус. Спанатрыў сьв. Пётра, што справа кепская, дый кульгіць борздзенька; праз Пана Езуса на другі бок і ляжыць ціханька; а баба, ня ўгледзіўшы гэтай штукі, давай ізноў ківацца над сьв. Пятром: усё як гоп, дык гоп. — „Ну, гэтаму, — кажэ, — мо ўжо і перэдала; той першы гатоў загневацца, што яго скрыўдзіла — мала дасталося; трэ падкінуць!“ — дый ізноў заходзіць на другі бок да Пана Езуса. Бачыць сьв. Пётра: з бабай жартаў німа; ізноў дрэнна выходзіць. Вось ён — шлык дый сморгануў праз Пана Езуса на сваё старае мейсцэ, а баба ўжо тут, і давай яму прыклады рабіць: як па ім так па ім, ажно пакуль не змарылася і не пашла спаць. А Пан Езус праз увесь час ляжыць сабе спакойна, бытцам спіць. {{gap|2em}}Назаўтра ешчэ і солнца не ўзнялося, будзіць Пана Езуса сьв. Пётра, дый давай прасіць, каб скарэй ісьці ў дарогу („хаця-б думае, баба не прачнулася“). Выйшлі. Пан Езус, як бы і нічога, пытае „ну, як жэ табе, Петра, спалося? Як бабіны парадкі спадабаліся? — Як спалося, то спалося, а што да парадкоў, хай бы ўжо, Пане мой лепш мо мужчына іх вёў“…<noinclude></noinclude> 44bxb13dgfjhl49vva1lvuu77u8336b 280694 280669 2026-03-31T07:17:49Z RAleh111 4658 280694 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>зараўла баба, — дык ты тут без мяне нейкіх валацугоў наводзіш? Пачэкай-жэ: спраўлю я табе лазьню, спраўлю і тваім падарожным!“ Дый, скочыўшы да сьв. Пётра, давай яго пражыць. Корчыўся, корчыўся сьв. Пётра, але замаўчаў. Сагнаўшы ахвоту, баба засопшыся, кажэ: „з гэтаго годзэ, трэба таго — з другога боку пачаставаць“ — дый заходзіць ад сьцяны, гдзе лежаў Пан Езус. Спанатрыў сьв. Пётра, што справа кепская, дый кульгіць борздзенька; праз Пана Езуса на другі бок і ляжыць ціханька; а баба, ня ўгледзіўшы гэтай штукі, давай ізноў ківацца над сьв. Пятром: усё як гоп, дык гоп. — „Ну, гэтаму, — кажэ, — мо ўжо і перэдала; той першы гатоў загневацца, што яго скрыўдзіла — мала дасталося; трэ падкінуць!“ — дый ізноў заходзіць на другі бок да Пана Езуса. Бачыць сьв. Пётра: з бабай жартаў німа; ізноў дрэнна выходзіць. Вось ён — шлык дый сморгануў праз Пана Езуса на сваё старае мейсцэ, а баба ўжо тут, і давай яму прыклады рабіць: як па ім так па ім, ажно пакуль не змарылася і не пашла спаць. А Пан Езус праз увесь час ляжыць сабе спакойна, бытцам спіць.</br> {{gap|2em}}Назаўтра ешчэ і солнца не ўзнялося, будзіць Пана Езуса сьв. Пётра, дый давай прасіць, каб скарэй ісьці ў дарогу („хаця-б думае, баба не прачнулася“). Выйшлі. Пан Езус, як бы і нічога, пытае „ну, як жэ табе, Петра, спалося? Як бабіны парадкі спадабаліся? — Як спалося, то спалося, а што да парадкоў, хай бы ўжо, Пане мой лепш мо мужчына іх вёў“…<noinclude></noinclude> a292lfqlx39wxykkyb7uy4pgkkfpnhi 104 120435 280670 2026-03-30T18:54:12Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{x-larger|'''ХЛЕБ.}} {{gap|2em}}Стаў ганяць стараста Пранука ажно ў паветовы горад адбываць там нейкіе павіннасьці. — „Ах, каб з вас духі павыганяла!“ — замаргатаў пад нос Пранук, але ткі хоцькі-няхоцькі, закінуўшы на плечы торбу з хлебам, пацягнуўся. {{gap|2em}}Рані...» 280670 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{x-larger|'''ХЛЕБ.}} {{gap|2em}}Стаў ганяць стараста Пранука ажно ў паветовы горад адбываць там нейкіе павіннасьці. — „Ах, каб з вас духі павыганяла!“ — замаргатаў пад нос Пранук, але ткі хоцькі-няхоцькі, закінуўшы на плечы торбу з хлебам, пацягнуўся. {{gap|2em}}Раніцай — халадком — ісьці было нішто, але пад паўдня стала прыпекаць, ногі пачалі млець, а тут ешчэ вяровачка ад торбы з хлебам муляе плечы Пранука. А ў дарозі, вядомая рэч: зразу зусім не чутно ціжару, а прайдзі далей, дык і хвунт пудам здаецца! {{gap|2em}}Перакідываў Пранук торбачку з аднаго плеча на другое, перакідываў, дык і так нічога: рэжэ! {{gap|2em}}— „Вось, каб цябе ліха!“ — стаў нарэкаць Пранук, — „сам чуць цягнуся, а тут яшчэ і хлеб нясі“… {{gap|2em}}— „Ня ты мяне нясеш, а я цябе нясу“, — адзываецца хлеб з торбы. {{gap|2em}}Забыўся Пранук і на дзіва, што хлеб загаварыў, толькі ешчэ горш узлаваўся: {{gap|2em}}— „Дык ты гэтак? Мала таго, што на плячох маіх ляжыш, — яшчэ агрызацца ўздумаў? Вось-жэ паглядзім „хто каго нясе!“ — дый бразь торбу з хлебам аб зямлю, а сам ажно ходу са злосьці падбавіў.<noinclude></noinclude> 2byz8uhb74n32pvcukkpdgji97nrsyb 280674 280670 2026-03-30T19:09:42Z RAleh111 4658 280674 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{larger|'''ХЛЕБ.}} {{gap|2em}}Стаў ганяць стараста Пранука ажно ў паветовы горад адбываць там нейкіе павіннасьці. — „Ах, каб з вас духі павыганяла!“ — замаргатаў пад нос Пранук, але ткі хоцькі-няхоцькі, закінуўшы на плечы торбу з хлебам, пацягнуўся. {{gap|2em}}Раніцай — халадком — ісьці было нішто, але пад паўдня стала прыпекаць, ногі пачалі млець, а тут ешчэ вяровачка ад торбы з хлебам муляе плечы Пранука. А ў дарозі, вядомая рэч: зразу зусім не чутно ціжару, а прайдзі далей, дык і хвунт пудам здаецца! {{gap|2em}}Перакідываў Пранук торбачку з аднаго плеча на другое, перакідываў, дык і так нічога: рэжэ! {{gap|2em}}— „Вось, каб цябе ліха!“ — стаў нарэкаць Пранук, — „сам чуць цягнуся, а тут яшчэ і хлеб нясі“… {{gap|2em}}— „Ня ты мяне нясеш, а я цябе нясу“, — адзываецца хлеб з торбы. {{gap|2em}}Забыўся Пранук і на дзіва, што хлеб загаварыў, толькі ешчэ горш узлаваўся: {{gap|2em}}— „Дык ты гэтак? Мала таго, што на плячох маіх ляжыш, — яшчэ агрызацца ўздумаў? Вось-жэ паглядзім „хто каго нясе!“ — дый бразь торбу з хлебам аб зямлю, а сам ажно ходу са злосьці падбавіў.<noinclude></noinclude> 12xs0oud84d2asm1a6dyl92j54l6j3o 104 120436 280671 2026-03-30T18:56:04Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Ішоў Пранук, ішоў доўга; але што-раз часьцей садзіўся спачываць, што раз часьцей уздыхаў, што раз часьцей сплёвываў і, не прыждаўшы ешчэ вечэра, вельмі ўсьцешыўся, ўгледзіўшы здалёку на дарозе карчну. {{gap|2em}}Зайшоў, дастаў капшук, вытрас з яго апош...» 280671 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Ішоў Пранук, ішоў доўга; але што-раз часьцей садзіўся спачываць, што раз часьцей уздыхаў, што раз часьцей сплёвываў і, не прыждаўшы ешчэ вечэра, вельмі ўсьцешыўся, ўгледзіўшы здалёку на дарозе карчну. {{gap|2em}}Зайшоў, дастаў капшук, вытрас з яго апошнюю залатоўку, што з дому ўзяў, каб было чым хлеб свой падкрасіць у дарозе, — ды аддаў яе цяпер на хлеб і, ласа сухі яго грызучы, дагадаўся ўрэшці, хто каго нёс: ці ён хлеб, ці хлеб яго?<noinclude></noinclude> 4kknv6b3xvbx8bw96g1kflsqeef2k8v 104 120437 280672 2026-03-30T19:07:59Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{x-larger|'''ПАЗЫКА.}} {{gap|2em}}Што пазыка не кожнаму ідзе на карысьць, усякі хіба добра ведае на сваім уласным карку. Пазнаў гэта і мой карк, а нават не карк, а ногі. {{gap|2em}}Было так: выбраўся я ў Вільню, а што неяк, ня тут кажучы, сараміўся паказацца ў горадзі ў лап...» 280672 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{x-larger|'''ПАЗЫКА.}} {{gap|2em}}Што пазыка не кожнаму ідзе на карысьць, усякі хіба добра ведае на сваім уласным карку. Пазнаў гэта і мой карк, а нават не карк, а ногі. {{gap|2em}}Было так: выбраўся я ў Вільню, а што неяк, ня тут кажучы, сараміўся паказацца ў горадзі ў лапцях, дык пазычыў боты ў суседа. Прыйшоў у Вільню: цягнуся ў Кальварыю. Аж тут на мосьце, што зроблены праз рэку Вілію, — бачу: нейкія два падросткі цягаюцца за чубы. {{gap|2em}}— Што вам — кажу, — за ліха, абібокі вы гэткіе, чаго вам не хватае, — гэта-ж сьмех і грэх. {{gap|2em}}— „Дзядзенька, — кажуць яны, — дзярэмся праўда, але дзярэмся з тваей прычыны“. {{gap|2em}}Вось, — думаю, — ліха папало; з за мяне — Янкі з Гаротнікоў — у Вільні чубы трэшчаць?!.. Аж дзіва: скуль яны могуць знаць мяне? Але на сэрцы зрабілося неяк добра: як бы ні было, а ўсёж гонар. {{gap|2em}}— Пакіньце, — кажу, — хлопчыкі, шкада мне вас, ды скажыце, ў чым дзела? {{gap|2em}}— „Як жэ-ж, дзядзенька, во гэты гіцель кажэ, што ў цябе жэсьць пальцоў на назе, а я кажу, што пяць; ну, і ўзяліся за чупрыны“. {{gap|2em}}— А дзедкі-ж мае вы родные, пакіньце цягацца, — кажу, бо ў мяне і папраўдзе тыколя па пяць пальцоў на назе! {{gap|2em}}— „Не, — кажа старэйшы хлапец, — так табе, дзядзька веры не дамо: скінь боты і пакажы“.<noinclude></noinclude> 4428w09snwj9juyk7hpiecqexapvzbf 280673 280672 2026-03-30T19:09:23Z RAleh111 4658 280673 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{larger|'''ПАЗЫКА.}} {{gap|2em}}Што пазыка не кожнаму ідзе на карысьць, усякі хіба добра ведае на сваім уласным карку. Пазнаў гэта і мой карк, а нават не карк, а ногі. {{gap|2em}}Было так: выбраўся я ў Вільню, а што неяк, ня тут кажучы, сараміўся паказацца ў горадзі ў лапцях, дык пазычыў боты ў суседа. Прыйшоў у Вільню: цягнуся ў Кальварыю. Аж тут на мосьце, што зроблены праз рэку Вілію, — бачу: нейкія два падросткі цягаюцца за чубы. {{gap|2em}}— Што вам — кажу, — за ліха, абібокі вы гэткіе, чаго вам не хватае, — гэта-ж сьмех і грэх. {{gap|2em}}— „Дзядзенька, — кажуць яны, — дзярэмся праўда, але дзярэмся з тваей прычыны“. {{gap|2em}}Вось, — думаю, — ліха папало; з за мяне — Янкі з Гаротнікоў — у Вільні чубы трэшчаць?!.. Аж дзіва: скуль яны могуць знаць мяне? Але на сэрцы зрабілося неяк добра: як бы ні было, а ўсёж гонар. {{gap|2em}}— Пакіньце, — кажу, — хлопчыкі, шкада мне вас, ды скажыце, ў чым дзела? {{gap|2em}}— „Як жэ-ж, дзядзенька, во гэты гіцель кажэ, што ў цябе жэсьць пальцоў на назе, а я кажу, што пяць; ну, і ўзяліся за чупрыны“. {{gap|2em}}— А дзедкі-ж мае вы родные, пакіньце цягацца, — кажу, бо ў мяне і папраўдзе тыколя па пяць пальцоў на назе! {{gap|2em}}— „Не, — кажа старэйшы хлапец, — так табе, дзядзька веры не дамо: скінь боты і пакажы“.<noinclude></noinclude> eexvf2845q3aefis9hmyus85bvzs657 280692 280673 2026-03-31T07:16:27Z RAleh111 4658 280692 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></br> {{gap|2em}}—</noinclude> {{larger|'''ПАЗЫКА.}} {{gap|2em}}Што пазыка не кожнаму ідзе на карысьць, усякі хіба добра ведае на сваім уласным карку. Пазнаў гэта і мой карк, а нават не карк, а ногі. {{gap|2em}}Было так: выбраўся я ў Вільню, а што неяк, ня тут кажучы, сараміўся паказацца ў горадзі ў лапцях, дык пазычыў боты ў суседа. Прыйшоў у Вільню: цягнуся ў Кальварыю. Аж тут на мосьце, што зроблены праз рэку Вілію, — бачу: нейкія два падросткі цягаюцца за чубы. {{gap|2em}}— Што вам — кажу, — за ліха, абібокі вы гэткіе, чаго вам не хватае, — гэта-ж сьмех і грэх.</br> {{gap|2em}}— „Дзядзенька, — кажуць яны, — дзярэмся праўда, але дзярэмся з тваей прычыны“. {{gap|2em}}Вось, — думаю, — ліха папало; з за мяне — Янкі з Гаротнікоў — у Вільні чубы трэшчаць?!.. Аж дзіва: скуль яны могуць знаць мяне? Але на сэрцы зрабілося неяк добра: як бы ні было, а ўсёж гонар.</br> {{gap|2em}}— Пакіньце, — кажу, — хлопчыкі, шкада мне вас, ды скажыце, ў чым дзела?</br> {{gap|2em}}— „Як жэ-ж, дзядзенька, во гэты гіцель кажэ, што ў цябе жэсьць пальцоў на назе, а я кажу, што пяць; ну, і ўзяліся за чупрыны“.</br> {{gap|2em}}— А дзедкі-ж мае вы родные, пакіньце цягацца, — кажу, бо ў мяне і папраўдзе тыколя па пяць пальцоў на назе!</br> {{gap|2em}}— „Не, — кажа старэйшы хлапец, — так табе, дзядзька веры не дамо: скінь боты і пакажы“.</br><noinclude></noinclude> b932swdvf03ffkimqcaf34q30stlajn 280693 280692 2026-03-31T07:16:40Z RAleh111 4658 280693 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{larger|'''ПАЗЫКА.}} {{gap|2em}}Што пазыка не кожнаму ідзе на карысьць, усякі хіба добра ведае на сваім уласным карку. Пазнаў гэта і мой карк, а нават не карк, а ногі. {{gap|2em}}Было так: выбраўся я ў Вільню, а што неяк, ня тут кажучы, сараміўся паказацца ў горадзі ў лапцях, дык пазычыў боты ў суседа. Прыйшоў у Вільню: цягнуся ў Кальварыю. Аж тут на мосьце, што зроблены праз рэку Вілію, — бачу: нейкія два падросткі цягаюцца за чубы. {{gap|2em}}— Што вам — кажу, — за ліха, абібокі вы гэткіе, чаго вам не хватае, — гэта-ж сьмех і грэх.</br> {{gap|2em}}— „Дзядзенька, — кажуць яны, — дзярэмся праўда, але дзярэмся з тваей прычыны“. {{gap|2em}}Вось, — думаю, — ліха папало; з за мяне — Янкі з Гаротнікоў — у Вільні чубы трэшчаць?!.. Аж дзіва: скуль яны могуць знаць мяне? Але на сэрцы зрабілося неяк добра: як бы ні было, а ўсёж гонар.</br> {{gap|2em}}— Пакіньце, — кажу, — хлопчыкі, шкада мне вас, ды скажыце, ў чым дзела?</br> {{gap|2em}}— „Як жэ-ж, дзядзенька, во гэты гіцель кажэ, што ў цябе жэсьць пальцоў на назе, а я кажу, што пяць; ну, і ўзяліся за чупрыны“.</br> {{gap|2em}}— А дзедкі-ж мае вы родные, пакіньце цягацца, — кажу, бо ў мяне і папраўдзе тыколя па пяць пальцоў на назе!</br> {{gap|2em}}— „Не, — кажа старэйшы хлапец, — так табе, дзядзька веры не дамо: скінь боты і пакажы“.</br><noinclude></noinclude> 9e3o1exhoposisw2mf6srbtplvqod5o 104 120438 280677 2026-03-30T19:14:53Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}— Добра, — кажу, — хлопчыкі, супакойцеся, я вас перэканаю. {{gap|2em}}Зышлі мы на бок; сьцягнуў я бот, адкруціў анучыну, пералічылі яны мае пальцы, — пяць!.. {{gap|2em}}— «Ага, — кажэ той самы забіяка, — чаму-ж ты, дзядзька, паказаў нам тыкеля правую нагу? А на...» 280677 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}— Добра, — кажу, — хлопчыкі, супакойцеся, я вас перэканаю. {{gap|2em}}Зышлі мы на бок; сьцягнуў я бот, адкруціў анучыну, пералічылі яны мае пальцы, — пяць!.. {{gap|2em}}— «Ага, — кажэ той самы забіяка, — чаму-ж ты, дзядзька, паказаў нам тыкеля правую нагу? А на левай то пэўна шэсьць пальцаў!» {{gap|2em}}Хоць вас паляруш! Разуўся я і з левай нагі, пачаў анучу адкручываць, — калі глянь — ажно ўжо німа маіх чупрыньнікаў; німа каму пальцаў лічыць! Але, дасьцё веры, і на пальцы німа чаго нацягнуць, бо разам з імі паехалі і новые пазычэные боты!..<noinclude></noinclude> j8qsnzh8qsh47qro7oi3xvek7o9b0ob 104 120439 280678 2026-03-30T19:23:16Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{larger|'''ЗАМОРСКІ ЗЬВЕР.}} {{gap|2em}}…„Даўно, то даўно гэта было, але ешчэ помню, бо між намі кажучы, далі такі добра нам на памяць. Было так: Рыгор, Гаўрыла і я выбраліся ў горад з дравамі; дровы прадалі, зайшлі да Янкеля выпіць чарку, сядзім калякаем; чуем — кал...» 280678 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{larger|'''ЗАМОРСКІ ЗЬВЕР.}} {{gap|2em}}…„Даўно, то даўно гэта было, але ешчэ помню, бо між намі кажучы, далі такі добра нам на памяць. Было так: Рыгор, Гаўрыла і я выбраліся ў горад з дравамі; дровы прадалі, зайшлі да Янкеля выпіць чарку, сядзім калякаем; чуем — каля другога стала гамоняць аб уселякіх зьверах заморскіх, якіх панавозілі цяпер у гэты горад. Гаўрыла і кажэ да нас: браткі лепш меней чарак выпьем, а пойдземо паглядзець заморскую налпу. Добра, пайшлі; чаўпёмся па вуліцах, дапытывачыся, як і куды трапіць да гэтай заморскай зьвярыны, аж тут нарываецца нейкі і кажэ: хадзіце за мной, я вам пакажу налпу і кошту ніякага ня будзе. Усьцешыліся мы; коцім за ім. — Слухайце дзядзькі, кажэ да нас, правадыр наш, паказаць налпу, то я вам пакажу, але сам з вамі не пайду, бо яна вельмі сярдзітая і ня любіць, каб хто другі раз прыхадзіў глядзець на яе, а я ўжо раз быў. Праўда, с перша і па нашым целі забегалі мурашкі, але — было не было: вядзі кажэм. Завёў ён нас на нейкую вуліцу, збочыў у нейкі садок, ды і паказывае пальцам: бачыце, кажэ, вун гэны жоўты дом, і вялізарны ганак пры ім, падыйдзіце бліжэй і прыгледзьцеся — вось на крэсьлі і сядзіць тая заморская налпа. Сунуліся мы бліжэй, угледаемся, — праўда: страшная, гарбатая, твар неяк сплюснуўшыся, дый амаль не ўся ў валосах, але да чэлавека надта падобна — і нават апрануўшыся зусім як пан які;<noinclude></noinclude> h2reotx3ttya3s70qjv3kfn1pcb5tyq 104 120440 280679 2026-03-30T19:32:10Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «апратка пекная, багатая; але і увагі на нас ніякай ня робіць, сядзіць, нават газэту чытае… Ну, думаем сабе, хоць налпа, але як заморская дык можэ і умее чытаць? Асьмеліўшыся, сталі мы бліжэй падходзіць, — нічога — сядзіць. Гаўрыла кажэ: „братцы, — сьвісну...» 280679 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>апратка пекная, багатая; але і увагі на нас ніякай ня робіць, сядзіць, нават газэту чытае… Ну, думаем сабе, хоць налпа, але як заморская дык можэ і умее чытаць? Асьмеліўшыся, сталі мы бліжэй падходзіць, — нічога — сядзіць. Гаўрыла кажэ: „братцы, — сьвісну я“. — Сьвішчы адказываем. — Сьвіснуў ён раз — нічога, сьвіснуў другі і трэці раз, ажно праўда — падняло гэтае зьвяр‘ё галаву, дый лыпае на нас маленькімі вочкамі, але так неяк сьмешна, што мы ўсё ў рогат! Ажно, людцы вы, мае, як запішчыць гэта яна на нас, і хоць усяго не зразумелі, але лаянка зусім да нашай падобна, толькі яшчэ крапчэйшая! — „Іш ты, кажэ Рыгорка, хоць заморская, падла, а лаянкі тутэйшай скора навучылася“. Дый ешчэ горш сталі рагатаць; а я, доўга не чэкаючы, тыц ей пад нос пугаўём. Браткі вы мае! Калі ўскочыць гэта яна, выхапіла нейкую дудачку, ды як засьвішчэ, — ўжо на што Гаўрыла быў здатны да гэтага, а так бы не патрапіў! Але ня доўга мы дзіваваліся, бо як бач наляцела паліцыя, за карк ды ў паліцыю. Там мы толькі даведаліся, што жулік нас падвёў, бо гэта не была заморская налпа, а амаль ня першы чэлавек у горадзі, але, як людзі нам казалі, надта падобны да налпы. Даведаліся мы ў паліцыі ешчэ нечаго, але ўжо не заморскага, а тутэйшага — лазовага куста; а мне за тое, што ткнуў пугаўём гэну зьвярыну, зрабілі гонар — лішніх пятнаццаць усыпалі“… -<noinclude></noinclude> b2pijf5lgsh3nv9j6cqpqbmnkgoksz9 104 120441 280680 2026-03-30T19:41:33Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{larger|'''3 МАЛЕНЬКІМ БІЛЕЦІКАМ.}} {{gap|2em}}Ці здарылося вам браткі мае, ехаць на чугунцы? — Ну і дзякуйце Богу! Мне бо давялося раз, — ніхай яна згарыць: чуць-чуць даехаў! А ехаць мусіў: у гарадзкой бальніцы ляжаў хворы ўнук — трэба было да яго дабрацца. Жонка а...» 280680 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{larger|'''3 МАЛЕНЬКІМ БІЛЕЦІКАМ.}} {{gap|2em}}Ці здарылося вам браткі мае, ехаць на чугунцы? — Ну і дзякуйце Богу! Мне бо давялося раз, — ніхай яна згарыць: чуць-чуць даехаў! А ехаць мусіў: у гарадзкой бальніцы ляжаў хворы ўнук — трэба было да яго дабрацца. Жонка адвязла на вагзал, добрые людзі парадзілі, як і дзе купіць білет, нават улезьці мне памаглі на гэту шальную кабылу, згінь яна прападзі!.. {{gap|2em}}Людцы мае! Колькі-ж там народу, народу! І ўсе разам: і жыды, і мужыкі і паны, і бабы разам паміж усіх сідзяць… Толькі гэта я зірк у адзін, у другі бок аж тут калі зазвоняць, засьвісьцяць, загудзяць ды гуруруру — вагоны, значыцца, крануліся: калі схінуўся я, то, каб нейкі добры пан не паддзержаў, мусіць і костачак я не сабраў бы сваіх. {{gap|2em}}— „Садзіся, кажа да мяне, — старычок“: сам пасунуўся крыху на зэдліку гэным. Сеў я, глянуў на яго — бачу — крапчэй ён за пана паказывае, па шапцы пазнаў я, што чыноўнік нейкі, а каля яго дзьве паненкі сідзяць, ну, але сказаў сесьці то і сяжу. {{gap|2em}}Толькі гэта шалёная кабыла так неяк ня то што трасе, але калыша, каб на яе звод што мне пачало млосна рабіцца. Дастаў я люльку, махоркай добра напхаў, дый затуманіў — чую, палягчэла адлягло; я тады другую і трэцьцю. Бачу: нешта паненкі круціць носам началі і давай шэптацца с чыноўнікам. А той зараз да мяне:<noinclude></noinclude> h59r6gyhakokhpnjnbwp7u5t2sjt69k 280691 280680 2026-03-31T07:14:34Z RAleh111 4658 280691 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{larger|'''3 МАЛЕНЬКІМ БІЛЕЦІКАМ.}} {{gap|2em}}Ці здарылося вам браткі мае, ехаць на чугунцы? — Ну і дзякуйце Богу! Мне бо давялося раз, — ніхай яна згарыць: чуць-чуць даехаў! А ехаць мусіў: у гарадзкой бальніцы ляжаў хворы ўнук — трэба было да яго дабрацца. Жонка адвязла на вагзал, добрые людзі парадзілі, як і дзе купіць білет, нават улезьці мне памаглі на гэту шальную кабылу, згінь яна прападзі!..</br> {{gap|2em}}Людцы мае! Колькі-ж там народу, народу! І ўсе разам: і жыды, і мужыкі і паны, і бабы разам паміж усіх сідзяць… Толькі гэта я зірк у адзін, у другі бок аж тут калі зазвоняць, засьвісьцяць, загудзяць ды гуруруру — вагоны, значыцца, крануліся: калі схінуўся я, то, каб нейкі добры пан не паддзержаў, мусіць і костачак я не сабраў бы сваіх.</br> {{gap|2em}}— „Садзіся, кажа да мяне, — старычок“: сам пасунуўся крыху на зэдліку гэным. Сеў я, глянуў на яго — бачу — крапчэй ён за пана паказывае, па шапцы пазнаў я, што чыноўнік нейкі, а каля яго дзьве паненкі сідзяць, ну, але сказаў сесьці то і сяжу.</br> {{gap|2em}}Толькі гэта шалёная кабыла так неяк ня то што трасе, але калыша, каб на яе звод што мне пачало млосна рабіцца. Дастаў я люльку, махоркай добра напхаў, дый затуманіў — чую, палягчэла адлягло; я тады другую і трэцьцю. Бачу: нешта паненкі круціць носам началі і давай шэптацца с чыноўнікам. А той зараз да мяне:<noinclude></noinclude> 9w75zhkpmqxns76p9eisf9d8vce90p5 0 120442 280681 2026-03-30T20:00:00Z By-isti 3554 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Янка Канцавы | аўтар = Казімір Сваяк | год = 1924 год | пераклад = | секцыя = П’еса | папярэдні = | наступны = | анатацыі = }} <pages index="Янка Канцавы (1924).pdf" from="1" to="1" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Янка Канцавы (1924).pdf" from="2" to="2" />...» 280681 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Янка Канцавы | аўтар = Казімір Сваяк | год = 1924 год | пераклад = | секцыя = П’еса | папярэдні = | наступны = | анатацыі = }} <pages index="Янка Канцавы (1924).pdf" from="1" to="1" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Янка Канцавы (1924).pdf" from="2" to="2" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Янка Канцавы (1924).pdf" from="3" to="32" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Янка Канцавы (1924).pdf" from="33" to="33" /> {{PD-old-70}} [[Катэгорыя:Творы 1924 года]] [[Катэгорыя:Творы, выдадзеныя ў Вільні]] [[Катэгорыя:П’есы Казіміра Сваяка]] 8z4dd47yyrxtv4wptwhclss13ke6m18 104 120443 280690 2026-03-31T07:12:57Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}— „Білет жэ ты, старычок, маеш?“</br> {{gap|2em}}— А як жэ; грошы, кажу, заплаціу, вось і білет, — выймаючы с капшука, паказываю яму.</br> {{gap|2em}}— „Ах стары, стары, кудыж ты — кажэ — забраўся з гэткім маленькім білецікам? Гэтаж ты штраф заплаціш! Глянь, які м...» 280690 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}— „Білет жэ ты, старычок, маеш?“</br> {{gap|2em}}— А як жэ; грошы, кажу, заплаціу, вось і білет, — выймаючы с капшука, паказываю яму.</br> {{gap|2em}}— „Ах стары, стары, кудыж ты — кажэ — забраўся з гэткім маленькім білецікам? Гэтаж ты штраф заплаціш! Глянь, які мой!“ {{gap|2em}}Калі гляну я на яго білет — праўда: ў разоў 20 большы за мой, ды і зусім не надобны! Я гэта доўга не чэкаючы, цмок у адну руку, цмок у другую: паночку, кажу, вашэ выскародзе, пакажыце-ж дзе мне сесьц?!</br> {{gap|2em}}— „Хадзі, — кажэ — пакажу“.</br> {{gap|2em}}Павёў ён мяне, атчыніу нейкіе дзьверцы; „во, — кажэ, — ў цябе маленькі білецік, дык табе па закону і маленькае мейсца палагаецца“. {{gap|2em}}Падзякаваў я яму за раду і увагу на маю старасьць. Праўда крыху цеснавата, але для аднаго годзе; і зэдлічык да сьцяны прыбіты, толькі з вялізарнай круглай дзіркай, але сядзець нітто, — выгодна. Прычыніўшы крыху дзьверы, затуманіў я люльку, пачаў думаць, як там ўнук мой маецца, што жонка дома парабляе, аж тут тыц да мяне нейкі барадаты жыд, але, праўда, зара назад папёр; толькі гэта я стаў напіхаць другую люльку аж тут шась да мяне нейкая паня, але то не абыякая паня — так чыста адзеўшыся, што ўжо маніуся хоць у куточку пры ёй пастаяць, хайбы садзілася на зэдлік — неяк бы зьмясціліся, але і яна стук дзверамі і пашла. Божухна-Бацюхна, думаю сабе, цмокаючы люльку, гэтая то, відаць, багатая паня, а мусі так сама, як і я бедны, з маленькім білецікам едзе. Ня скончыў я ешчэ і другой люлькі, аж тут калі стаў да мяне сыпаць народ — не раўнуючы як на хрэзьбіны: ўсё скрып ды скрып дзверамі;<noinclude></noinclude> j3kc53siatewdqrqseqhpyeegkgkg76 104 120444 280695 2026-03-31T07:28:11Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «уселякаго стану, і малых, і старых; а я сяджу сабе, як пан, — ведама, заплаціўшы грошы. — ды падміргіваю ім, ды ўсміхаюся з іх заздрасьці. Аж ізноў лезе той самы барадаты жыд, ды як наваліцца на мяне: „што ты, кажэ, адзін разсеўся? Іншым ня трэба, ці што? Злазь...» 280695 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></br> {{gap|2em}}—</noinclude>уселякаго стану, і малых, і старых; а я сяджу сабе, як пан, — ведама, заплаціўшы грошы. — ды падміргіваю ім, ды ўсміхаюся з іх заздрасьці. Аж ізноў лезе той самы барадаты жыд, ды як наваліцца на мяне: „што ты, кажэ, адзін разсеўся? Іншым ня трэба, ці што? Злазь!“</br> {{gap|2em}}— Дурны ты, кажу, дурны. Я-ж за свае крывава запрацаваные грошы білет купіў, праўда. — маленькі, але пан, дай Божэ яму здароўя, паказаў, мне, дзе і з гэткім білецікам можна да ўнука даехаць…</br> {{gap|2em}}— От я табе пакажу ўнука! — крыкнуў жыд і пабег некуды.</br> {{gap|2em}}Аж зараз навёў ён на мяне нейкіх чыноўнікоў, ці ліха іх там ведае каго, і сталі яны мяне адтуль цягнуць. Але не такі я ўжо дурэнь, хоць першы раз на гэтай паганай кабылі еду, — не даўся.</br> {{gap|2em}}Прыехалі на нейкую станцію, навялі на мяне нейкіх вайсковых з аружжэм людзей; тые дык, прызнаюся, адразу далі рады мне стараму і нават на вагзал зацягнулі, хацелі нешта пісаць, ды і мяне пакінуць тут… чуць-чуць выпрасіўся і ледзь дабраўся, дзякаваць Богу, да мейсца.<noinclude></noinclude> hb0mmes2q1h8f95bpetmwbfhgltj3r7 280696 280695 2026-03-31T07:28:49Z RAleh111 4658 280696 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>уселякаго стану, і малых, і старых; а я сяджу сабе, як пан, — ведама, заплаціўшы грошы. — ды падміргіваю ім, ды ўсміхаюся з іх заздрасьці. Аж ізноў лезе той самы барадаты жыд, ды як наваліцца на мяне: „што ты, кажэ, адзін разсеўся? Іншым ня трэба, ці што? Злазь!“</br> {{gap|2em}}— Дурны ты, кажу, дурны. Я-ж за свае крывава запрацаваные грошы білет купіў, праўда. — маленькі, але пан, дай Божэ яму здароўя, паказаў, мне, дзе і з гэткім білецікам можна да ўнука даехаць…</br> {{gap|2em}}— От я табе пакажу ўнука! — крыкнуў жыд і пабег некуды.</br> {{gap|2em}}Аж зараз навёў ён на мяне нейкіх чыноўнікоў, ці ліха іх там ведае каго, і сталі яны мяне адтуль цягнуць. Але не такі я ўжо дурэнь, хоць першы раз на гэтай паганай кабылі еду, — не даўся.</br> {{gap|2em}}Прыехалі на нейкую станцію, навялі на мяне нейкіх вайсковых з аружжэм людзей; тые дык, прызнаюся, адразу далі рады мне стараму і нават на вагзал зацягнулі, хацелі нешта пісаць, ды і мяне пакінуць тут… чуць-чуць выпрасіўся і ледзь дабраўся, дзякаваць Богу, да мейсца.<noinclude></noinclude> 4fmu26bijrrk3nchhz0sy8elw2a29rs 104 120445 280697 2026-03-31T07:35:57Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{larger|'''ВУЧОНЫ БЫК.}} {{gap|2em}}Павёў Язэп бычка-трэцячка на рынак прадаваць; на дарозе спатыкае салдатаў; тые і пытаюцца Язэпа: {{gap|2em}}— Куды, старча, бычка вядзеш? {{gap|2em}}— На торг прадаваць вяду, — кажа Язэп, — такі нейкі неўдалы, наравісты ўдаўся, што рады...» 280697 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{larger|'''ВУЧОНЫ БЫК.}} {{gap|2em}}Павёў Язэп бычка-трэцячка на рынак прадаваць; на дарозе спатыкае салдатаў; тые і пытаюцца Язэпа: {{gap|2em}}— Куды, старча, бычка вядзеш? {{gap|2em}}— На торг прадаваць вяду, — кажа Язэп, — такі нейкі неўдалы, наравісты ўдаўся, што рады даць не магу. {{gap|2em}}— Эх, дурны ты, землячок, — кажуць салдаты, — што-ж ты возмеш за гэткую злыбіну? Аддай лепш нам яго на навуку ў горад на які год, дык прынамсі пасьля жмені са тры грошы згорнеш. {{gap|2em}}Падумаў, пачухаў патыліну, Язэп, — падумаў — згодзіўся і аддаў бычка на навуку салдатам, а сам вярнуўся да дому. {{gap|2em}}Мінуў год; пайшоў Язэп у горад па свайго быка. Дапытаўся салдатаў, каторым аддаў сваю жывёлу на навуку, прыходзе да іх і пытае:</br> {{gap|2em}}— Ну, землячкі, як мой падласы? Чы добра навучыўся?</br> {{gap|2em}}— Ах, каб ты ведаў, кажуць яны, якой бяды набраліся мы з ім! Сьперша — як сьперша: брыкаўся, тузаўся, бадаўся, — але неяк далі рады: ўгаманіўся; толькі, як прыйшло ўжо да самой навукі, то так скора пачаў браць усё ў свой бычачы розум, што аж рогі паападалі, шэрсьць выпаўзла, стаў хадзіць на двух нагах, словам, зусім падабнюсенькі стаўся да чэлавека, а які разумны, аж дзіва!</br><noinclude></noinclude> 8jyhz8j34a34lnmfv62a9bi3fwy8qtc 104 120446 280699 2026-03-31T08:03:44Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{gap|2em}}— Ну, я яму скора выганю гэты разум з галавы, кажэ Язэп, толькі вядзіце мяне ў хлеў, дзе ён стыіць!</br> {{gap|2em}}— Звар‘яцеў ты чэлавечэ, чы што? — кажуць салдаты, — праўда. чэкаў ён цябе, але жыць болей з намі не захацеў: дагадзіць яму не маглі патрапіць,...» 280699 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{gap|2em}}— Ну, я яму скора выганю гэты разум з галавы, кажэ Язэп, толькі вядзіце мяне ў хлеў, дзе ён стыіць!</br> {{gap|2em}}— Звар‘яцеў ты чэлавечэ, чы што? — кажуць салдаты, — праўда. чэкаў ён цябе, але жыць болей з намі не захацеў: дагадзіць яму не маглі патрапіць, перэбраўся ён цяпер на сваю кватэру і чутно, папаў у вялікіе чыноўнікі.</br> {{gap|2em}}— Пакажыця тыкеля, просіць Язэп, дзе ён жыве, а я ўжо сам дам рады: — нябось, пастронкі моцныя ўзяў.</br> {{gap|2em}}Салдаты завялі Язэпа, паказалі дом, куды ісьці, а самі ўцяклі. Язэп, убачыўшы на дварэ нейкаго чалавека, пытае: дзе тут жыве бык?</br> {{gap|2em}}— Ня бык, атказвае той, а Быкоў, вун у тые дзьверы ідзі. Раскруціўшы пастронак прыгатаваўшы цугу, сьмела Язэп адчыняе адны, другія дзьверы і апынуўся ў вялікім пакоі, дзе ўбачыў абедаючаго за столом пана.</br> {{gap|2em}}— Табе чаго? — пытае той.</br> {{gap|2em}}Язэп, падміргіваючы адным вокам, зарагатаў і кажэ:</br> {{gap|2em}}— Іш ты падласы, які ласун! Нябось, не спазнаў гаспадара.</br> {{gap|2em}}— Вон пашоў! крыкнуў пан, выскачыўшы з за стола.</br> {{gap|2em}}Быську, быську, — стаў усьцішываць Язэп разгневанаго пана, але той рынуўся на яго з кулакамі.</br> {{gap|2em}}Язэп доўга не чакаючы, закінуў на пана пастронак, зацягнуў яго, ды давай акладываць пугай…</br> {{gap|2em}}Німа ведама, чым бы гэта скончылося, каб ня збегліся на крык людзі і не абаранілі пана.<noinclude></noinclude> gm1vthtirtrxjhidhccdv3yi6tqlwrh 104 120447 280700 2026-03-31T08:11:56Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{larger|'''РАБЫ.}} {{gap|2em}}Нават і радзіўся не зусім так, як найбольш родзяцца, — прымерам у якім-колечы брудным кутку, дый цэлай кучай; не, радзіўся, як і прыналежыць іхняму роду, у вялізарных, аздобных мурах, на чыстай, як пярына мягкой саломе і то адзін-адным.</...» 280700 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{larger|'''РАБЫ.}} {{gap|2em}}Нават і радзіўся не зусім так, як найбольш родзяцца, — прымерам у якім-колечы брудным кутку, дый цэлай кучай; не, радзіўся, як і прыналежыць іхняму роду, у вялізарных, аздобных мурах, на чыстай, як пярына мягкой саломе і то адзін-адным.</br> {{gap|2em}}Вялізарная, таўстая, сытая, паважная матка ешчэ і не адсаплася добра калі ўжо першы піск дзіцяці стрывожыў увесь сьвінарнік.</br> {{gap|2em}}Па ўсіх загародках, каторые пароблены былі абапол доўгаго калідору і дзе жылі то далейшая, то бліжэйшая радня, або хоць і зусім чужые, але так сама з важнейшаго роду, — пайшоў вялікі непакой.</br> {{gap|2em}}Рехкнуў першым, высунуўшы с саломы лыч, стары рабы кнур; за ім адазваліся ў суседніх загародках кармнякі; адтуль рохканьне передавалося і шырылося далей і далей, — ешчэ момэнт — і узняўся такі гармідэр, што, хоць гэта была самая поўнач, ачнуўся нават вартаўнік, каторы смачна хроп на бруднай тухлай саломе ў цеснай баковачцы, прыбудованай да сьвінарніка. Падняўся Марцін, працёр кулакамі вочы, пацягнуўся і, нашчупаўшы на лежанцы сернікі, запаліў ліхтарню, адчыніў дзверы на калідор і стаў абходзіць па чародзі ўсе загародкі, падыймаючы агонь у верх. Натрапіўшы ўрэшці на прычыну трывогі — радзіны, затрымаўся Марцін, абвёў ліхтарняй ўсю загародку, зважна прыгледаючыся,<noinclude></noinclude> 3oldz01uw4frfuhusizodym74q8stmm 104 120448 280701 2026-03-31T08:22:16Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «дый, мармочучы нешта сабе пад нос, сплюнуў, завярнуўся і пайшоў будзіць аканома. {{gap|2em}}Не рад, відаць, быў пан аканом а гэтакай пары вылазіць с цёплай пасьцелі: доўгі час круціў ён сваімі нашупырэнымі, як у таракана, жоўтымі вусамі, але што-ж ты зробішь: на...» 280701 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>дый, мармочучы нешта сабе пад нос, сплюнуў, завярнуўся і пайшоў будзіць аканома. {{gap|2em}}Не рад, відаць, быў пан аканом а гэтакай пары вылазіць с цёплай пасьцелі: доўгі час круціў ён сваімі нашупырэнымі, як у таракана, жоўтымі вусамі, але што-ж ты зробішь: на тое служба! — устаў, апрануўся і пацягнуўся будзіць ахмістрыню. {{gap|2em}}Падыйшоўшы пад вакно, стаў сперша дэлікатна барабаніць па ім костачкай зложэнаго у кручок пальца, пасьля ляпаць усей пецарнёй, урэшці, як пачаў пражыць кулаком у ваконную раму, — дык праз нейкіе поўгадзінкі выпаўзла такі с пярыны тоўстая, прысадзістая ахмістрыня і, даведаўшыся, ў чым справа, валюхаючыся, як качка, пайшла ў пекарню, дзе сваімі пухлымі, чырвонымі кулакамі, як бач, падняла на ногі дзьвёх дзевак — спадручніц сваіх, і гэтак грамадой сунуліся на мейсцэ важнаго здарэньня. {{gap|2em}}Віднець ужо пачынало, калі ешчэ агонь мігочучы, перэлетаў то з сьвінарніка ў пекарню, то с пекарні у сьвінарнік; і толькі днём, калі камісар па дакладу аканома і ахмістрыні ўпісаў у кнігу, што гэткаго-то чысла, месяца і года ад такіх-то бацькоў радзіўся рабы парсючок, ды занумераваў яго, — ўсе супакоіліся. Толькі дзеўкам праз нейкі ешчэ час трэба было насіць маладой матцы асобую, лепшую яду, ахмістрыні — выдаваць на гэты корм іншую прымешку, а Марціну — часьцей зменяць падсьцілку. Але ўскорасьці ўсё наладзілося, і жыцьцё паплыло сваім звычаем. {{gap|2em}}Гадаваўся Рабы на ўзьдзіў: і ў рост яго гнало, і сыць брала непамерна; але бо, праўду кажучы, і яды яму было не набрацца: сваю<noinclude></noinclude> gicx6c6leokygfllo9htx8aqycoccz4 104 120449 280702 2026-03-31T08:41:42Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «мерку спытлюе, дый пачынае сквірчэць, — усё яму падбаўляў, ды падбаўляй, а чаго ўжо сам не ўбярэ, дык хоць вывярне с пасудзіны, абы другі не пажывіўся. Калі-ж, бывала, выпушчалі сьвінскую моладзь на волю — крыху пабрыкаць, ніводзін так, як Рабы, не дурэў; ні...» 280702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>мерку спытлюе, дый пачынае сквірчэць, — усё яму падбаўляў, ды падбаўляй, а чаго ўжо сам не ўбярэ, дык хоць вывярне с пасудзіны, абы другі не пажывіўся. Калі-ж, бывала, выпушчалі сьвінскую моладзь на волю — крыху пабрыкаць, ніводзін так, як Рабы, не дурэў; ніводзін, як Рабы, ня вышукае так скора слабейшаго мейсца ў паркане і, хоць сам тоўстават, а такі праз невялічкую шчыліну і то выціснецца з выгана, ды першы уб‘ецца у шкоду; але, калі прыйдзе які страх, першы і драпане адтуль, — дык ані калок, ані пуга ні разу не дакрануліся да яго дэлікатнаго цела! Забяруцца, бывала, сьвіньні ў сажалку пакупацца, — ўсе павылазяць адтуль мурзатые, укачаўшыся у балота, а наш Рабы, — разам валяўся, — выйдзе, страханецца, дзе паскрабецца і зноў чысты, гладкі, бытцам і ня быў там. {{gap|2em}}Час у выгодзе скора ляціць. Мінуў год, зляцеў другі, і не агледзіўся наш Рабы, як разбухаўся ўжо так, што і с хлева вылазіць ня хочэ; сядзіць на адным мейсцы і дзень і ноч, сапе, храпе, лыпае заплыўшымі салам маленькімі сваімі вочкамі, дый цяжка уздыхае, гледзючы на яду: змёў-бы, здаецца, ўсё, а як прыйдзецца — лізьне раз, другі і хоць ты што — ня лезе! {{gap|2em}}Гневаўся цяпер Рабы і на падрастаючую моладзь падсьвінкоў: лётаюць, пішчаць, крычаць, дурэюць — ліха ведае чаго! От, сядзелі-6, як сядзіць ён — спакойна важна — і не перашкаджалі-б іншым драмаць. Злаваў Рабы і на непарадкі, якіе час ад часу бывалі у сьвінарніку: находзяць нейкіе людзі — і то хоць бы свае, а то чужые; цягаюцца па загародкам, хватыгуюць такіх, як ён — Рабы, важных свіньней; падыймаецца,<noinclude></noinclude> ekuh1wgek9ew1bw52ml1so1bzybwm1a 104 120450 280703 2026-03-31T08:53:39Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «Для нас няма нацый, няма плямён, ёсць толькі таварышы, толькі ворагі. Усе рабочыя — нашы таварышы, усе багатыя, усе ўрады — нашы ворагі. Калі акінеш добрымі вачыма зямлю, калі ўбачыш як нас, рабочых, шмат, колькі сілы мы нясем — такая радасць абнімае сэр...» 280703 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>Для нас няма нацый, няма плямён, ёсць толькі таварышы, толькі ворагі. Усе рабочыя — нашы таварышы, усе багатыя, усе ўрады — нашы ворагі. Калі акінеш добрымі вачыма зямлю, калі ўбачыш як нас, рабочых, шмат, колькі сілы мы нясем — такая радасць абнімае сэрца, такое вялікае свята ў грудзях! І гэтак-жа, ненька, адчувае француз і немец, калі яны зірнуць на жыццё, і гэтак-жа радуецца італьянец. Мы ўсе — дзеці аднае маці, непераможнай думкі пра братэрства рабочага народу ўсіх краін зямлі. Яна грэе нас, яна — сонца на небе справядлівасці, а гэтае неба — у сэрцы рабочага і, кім-бы ён ні быў, кім-бы ні называў сябе, соцыяліст — наш брат па духу заўсёды, ныне і прысна і ва векі вякоў! {{Водступ|2|em}}Гэтая дзіцячая, але моцная вера ўсё часцей узнікала сярод іх, усё ўзнасілася і расла ў сваёй магутнай сіле. {{Водступ|2|em}}І калі маці бачыла яе, яна мімаволі адчувала, што сапраўды ў свеце нарадзілася нешта вялікае і светлае, падобнае да сонца ў небе, якое яна бачыла. {{Водступ|2|em}}Часта спявалі песні. Простыя, усім вядомыя песні, спявалі голасна і весела, але часам запявалі новыя, неяк асабліва складныя, але невясёлыя і незвычайныя паводле напеваў. Іх спявалі паціху, сур‘ёзна, як царкоўнае. Твары спевакоў бялелі, разгараліся, і ў гучных словах адчувалася вялікая сіла. {{Водступ|2|em}}Асабліва адна з новых песень трывожыла і хвалявала жанчын. У той песні яе чутно было тужлівай задумленасці душы, пакрыўджанай, самотнай вандраўніцы па цёмных сцежках горкіх неўразуменняў, стонаў душы, забітай нэндзаю, запалоханай страхам, безасабовай і бясколернай. І не гучэлі ў ёй тужлівыя ўздыхі сілы, прагнай да прасторы, што выклікалі крыкі {{перанос пачатак|п=задзі|к=рыстай}}<noinclude></noinclude> s403ky21957ct29qalyfd001l9blw1s