Βικιθήκη elwikisource https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.46.0-wmf.21 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιθήκη Συζήτηση Βικιθήκη Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας Σελίδα Συζήτηση σελίδας Μεταγραφή Συζήτηση μεταγραφής Συγγραφέας Συζήτηση συγγραφέα Πύλη Συζήτηση πύλης TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 108 18445 165721 109244 2026-03-30T00:39:47Z CommonsDelinker 126 Replacing HCA_by_Thora_Hallager_1869.jpg with [[File:Hans_Christian_Andersen_by_Thora_Hallager_1869.jpg]] (by [[:c:User:CommonsDelinker|CommonsDelinker]] because: [[:c:COM:FR|File renamed]]:). 165721 wikitext text/x-wiki {{Συγγραφέας2 |όνομα = Hans Christian Andersen |ημερομηνίες = 1805-1875 |περιγραφή = Δανός λογοτέχνης και συγγραφέας παραμυθιών |εικόνα = Hans Christian Andersen by Thora Hallager 1869.jpg |λεζάντα = |βικιπαίδεια = Χανς Κρίστιαν Άντερσεν |βικιφθέγματα = |commons = Hans Christian Andersen }} ==Έργα== *[[Η κόρη της σχολής των απόρων παίδων]] *[[Η μικρά κόρη και τα φώσφορα]] {{authority control}} {{DEFAULTSORT:Αντερσεν}} [[Κατηγορία:Συγγραφείς]] [[Κατηγορία:Συγγραφείς-Α]] [[Κατηγορία:Δανοί συγγραφείς]] [[Κατηγορία:Συγγραφείς του 19ου αιώνα]] 68puslhwwexffltq7l98febhjpgpz9h 100 52263 165713 2026-03-29T13:06:41Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Ὁ Γερμανὸς δόκτωρ Ἰωάννης Λίψιους, πρόεδρος τῆς «Ἀνατολικῆς Ἀποστολῆς» εἰς τὴν μυστικήν του ἔκθεσιν περὶ τῶν ἀρμενικῶν σφαγῶν ἀναφέρει τὸν διωγμὸν τῶν Ἑλλήνων <ref>Ἡ μυστικὴ έκθεσις τοῦ Λίψιους ἐδημοσιεύθη γαλλιστὶ παρὰ τοῦ Ρενὲ Πυώ.</ref>. Τὸ ἐ... 165713 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|264|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}</noinclude>Ὁ Γερμανὸς δόκτωρ Ἰωάννης Λίψιους, πρόεδρος τῆς «Ἀνατολικῆς Ἀποστολῆς» εἰς τὴν μυστικήν του ἔκθεσιν περὶ τῶν ἀρμενικῶν σφαγῶν ἀναφέρει τὸν διωγμὸν τῶν Ἑλλήνων <ref>Ἡ μυστικὴ έκθεσις τοῦ Λίψιους ἐδημοσιεύθη γαλλιστὶ παρὰ τοῦ Ρενὲ Πυώ.</ref>. Τὸ ἐπιχείρημα τῶν Ἑλλήνων ἐκείνων τοῦ ἐλευθέρου κράτους ὅσοι ἀπὸ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου, τοῦ Γ. Στρέϊτ, τοῦ Ι. Μεταξᾶ, μέχρι τοῦ τελευταίου χρονογράφου, διετείνοντο ὅτι ἡ ἔξοδος τῆς Ἑλλάδος ἐκ τῆς οὐδετερότητος μετὰ τῆς Συνεννοήσεως, θὰ ἰσοδυνάμει μὲ ἐξόντωσιν τοῦ ὑποδούλου Ἑλληνισμοῦ παρὰ τῶν Τούρκων, τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο ἦτο ἀνόητον ἢ κακόπιστον. Καθ’ ὅλον τὸ διάστημα, μεταξὺ Αὐγούστου 1914 καὶ Ἰουνίου 1917, τὸ ἑλληνικὸν βασίλειον παρέμεινεν οὐδέτερον. Χάριν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς καὶ τῶν Γερμανῶν παρέβη τὴν σερβικὴν συνθήκην. Ἐν τούτοις οἱ διωγμοὶ καὶ τὰ ὄργια κατὰ τῶν Ἑλλήνων τῆς Τουρκίας δὲν ἔπαυσαν στιγμήν, οἱ δὲ Γερμανοὶ οὐδὲν ἔπραξαν πρὸς ἀνακοπήν των, ὅταν δὲν ἐνεθάρρυναν τὰς τουρκικὰς ἀποτροπαιότητας. Τὸ θέρος τοῦ 1915 ὁ Βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἠναγκάσθη νὰ διαμαρτυρηθῇ πρὸς τὴν Γερμανίαν, διότι ὁ Γερμανὸς ἐν Τουρκία στρατάρχης Λίμαν φὸν Σάνδερς, εἶπε πρὸς τὸν Ἕλληνα δήμαρχον Ἀδραμυτίου: «Ὅλοι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ πεταχθοῦν στὴ θάλασσα». <ref>Λίμαν φὸν Σάνδερς: «Πέντε ἔτη εἰς Τουρκίαν», σελὶς 65.</ref> Ὁ Γερμανὸς διαψεύδει τοὺς λόγους του αὐτούς. Ἀλλ’ ὁ Μοργκεντάου ἀφιερώνει τόμον ὁλόκληρον πρὸς ἀπόδειξιν τῆς γερμανικῆς ἐνοχῆς εἰς τοὺς ἀνθελληνικοὺς διωγμούς. Ὅταν δέ, ἐν πλήρει ἑλληνικῇ οὐδετερότητι, ὁ εὐνοούμενος τοῦ γερμανοῦ αὐτοκράτορος Ἕλλην πρεσβευτὴς Βερολίνου Ν. Θεοτόκης παρεκάλεσε νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὰς διώξεις, ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τοῦ ἀπήντα: «Θὰ φροντίσωμεν. Μὴ λησμονῆτε ὅμως ὅτι οἱ Ἕλληνες τῆς Τουρκίας ἔχουν καταληφθῆ ἀπὸ ἀληθῆ μανίαν προδοσίας ἐναντίον τῶν Τούρκων καὶ πρὸς ὄφελος τῶν ἐχθρῶν της, δηλαδὴ τῆς Συνεννοήσεως!!». <ref>«Φάκελλος ἀνθελληνικῶν διωγμῶν», ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ἐν Ἀθήναις· Ἔκθεσις Ν. Θεοτόκη. Σεπτέμβριος 1914.</ref> Ὁ Βενιζέλος καὶ ἡ λοιπὴ κυβέρνησις δὲν ἦσαν μορφινομανεῖς διὰ νὰ πιστεύσουν εἰς τὸ δυνατὸν συνεννοήσεως μὲ τὴν Τουρκίαν. Ἐφ’ ὅσον βάσις τοῦ προγράμματος τῶν Νεοτούρκων ἦτο ἡ συγκρότησις ὁμογενοῦς τουρκικοῦ ἔθνους καὶ συνεπῶς ὁ ἀφανισμὸς τῶν ἀλλοεθνῶν ἢ ἑτεροδόξων λαῶν, στοιχειώδες ἀπέβαινε τὸ καθῆκον τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος νὰ περισώσῃ τοὺς ὁμοεθνείς της. Ἐκ τοιαύτης σιδηρᾶς ἀνάγκης ἀπέρρευσεν ἡ μικρασιατικὴ πολιτικὴ τοῦ Βενιζέλου. Θὰ ἦτο ἄλλωστε ὕβρις πρὸς τὴν ἰδέαν τῆς ἑλληνικῆς ἑνότητος, ἐὰν ἐγίνετο δεκτὸς ὁ ἰσχυρισμός, καθ’ ἂν ὁ Βενιζέλος ἐφεῖρε τὴν Μικρὰν Ἀσίαν. Ὁ ἐκεῖθεν τοῦ Αἰγαίου Ἑλληνισμὸς ἐξέφραζε πραγματικότητα τριῶν χιλιάδων ἐτῶν. Ἡ ὑπόστασίς του ἀπετέλει μέρος<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> r4vopthe9z4cm5kqmmojmwt7xv4thgl 100 52264 165714 2026-03-29T14:35:40Z Αντιγόνη 235 /* Χωρίς κείμενο */ 165714 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Αντιγόνη" /></noinclude><noinclude></noinclude> tmcjzokwhgf1en5skeqlt9ub18lw4wn 100 52265 165715 2026-03-29T14:36:06Z Αντιγόνη 235 /* Χωρίς κείμενο */ 165715 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Αντιγόνη" /></noinclude><noinclude></noinclude> tmcjzokwhgf1en5skeqlt9ub18lw4wn 100 52266 165716 2026-03-29T15:55:46Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἀχώριστον τοῦ ἑλληνικοῦ συνόλου. Ὁ Βενιζέλος δὲν ἔπραξεν ἄλλο τι παρὰ νὰ ὀργανώσῃ πολιτικῶς τὴν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου θέλησιν τοῦ ἔθνους. Αἱ κεντρικαί του σκέψεις ἦσαν αἱ ἀκόλουθοι: Ἡ μικρασιατικὴ χερσόνησος εἶνε ἴση κατ’ ἔκτασιν μὲ τὴν βαλ... 165716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία|265}}</noinclude>ἀχώριστον τοῦ ἑλληνικοῦ συνόλου. Ὁ Βενιζέλος δὲν ἔπραξεν ἄλλο τι παρὰ νὰ ὀργανώσῃ πολιτικῶς τὴν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου θέλησιν τοῦ ἔθνους. Αἱ κεντρικαί του σκέψεις ἦσαν αἱ ἀκόλουθοι: Ἡ μικρασιατικὴ χερσόνησος εἶνε ἴση κατ’ ἔκτασιν μὲ τὴν βαλκανικὴν χερσόνησον. Ὅπως ἡ δευτέρα οὕτω καὶ ἡ πρώτη εὑρέθη ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν τῶν Τούρκων, οἵτινες, ξένοι πρὸς τὴν χώραν, ἐπεβλήθησαν διὰ τῶν ὅπλων. Εἰς τὴν χερσόνησον τοῦ Αἴμου δὲν κατώρθωσαν οἱ Τοῦρκοι νὰ δώσουν πολιτικὴν ἑνότητα καὶ διὰ τοῦτο ἀπεβλήθησαν ἐξ αὐτῆς. Τὴν θέσιν των κατέλαβαν τέσσαρα ή πέντε ἄλλα κράτη. Ἡ μικρασιατικὴ χερσόνησος ἐστερεῖτο ἐπίσης πολιτικῆς ἑνότητος. Τὸ δεδομένον δὲ ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐπεζήτησαν νὰ τὴν ἐπιβάλουν, διὰ τῆς ἐξοντώσεως τῶν ὑποδούλων ἐθνικοτήτων, ὑπεχρέωνε τὰς τελευταίας αὐτὰς νὰ συντηρήσουν τὴν ἀνεξαρτησίαν των, μιμούμεναι τοὺς λαοὺς τοῦ Αἴμου. Τὸ πρόβλημα δὲν ἦτο νέον διὰ τὸν Ἑλληνισμόν. Κατὰ τὴν πρώτην εἰκοσιπενταετίαν τοῦ δεκάτου ἐνάτου αἰῶνος ἠγωνίσθη διὰ νὰ ἀποκτήσῃ ἐλευθέραν ὑπόστασιν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν τοῦ Αἴμου. Τὴν ἰδίαν ἀνεξάρτητον θέσιν ὤφειλε νὰ δημιουργήσῃ τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος εἰς τὴν Μικρασίαν, κατὰ τὸ πρῶτον τέταρτον τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος. Τὸ τουρκικὸν κράτος θὰ παρέμενεν ὡς τοιοῦτον εἰς τὴν Μικρασίαν. Παραπλεύρως του ὅμως θὰ ἱδρύετο ἡ ἐλευθέρα Ἀρμενία, τὸ μικρασιατικὸν τμῆμα τῆς ἑλληνικῆς ἐπικρατείας, νοτιώτερον αὐτοῦ ἡ Ιταλικὴ καὶ ἡ γαλλικὴ κτῆσις, πιθανώτατα δὲ ἡ κουρδικὴ καὶ κιρκασιακὴ πολιτεία. Γεωγραφικῶς ἡ μικρασιατικὴ χερσόνησος ἦτο προσφορωτέρα εἰς τοιαύτην ὀργάνωσιν ἀπὸ τὴν βαλκανικήν. Ἐπὶ τοῦ ἐδάφους τῆς κυρίως Δυτικῆς Μικρασίας, ἤτοι τῆς ἀρχαίας Ἰωνίας καὶ Αἰολίας, ἴσου περίπου κατ’ ἔκτασιν μὲ τὴν Ἑλλάδα τῆς συνθήκης τοῦ Βουκουρεστίου, θὰ συνεκεντρώνετο ὁμογενὴς ἑλληνικὸς ὄγκος, δύο τοὐλάχιστον ἑκατομμυρίων ψυχῶν. Θὰ τὸν ἀπήρτιζαν τὸ ἓν ἑκατομμύριον τῶν αὐτοχθόνων καὶ ὅσοι θὰ συνέρρεαν ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ τῆς χερσονήσου καὶ ἀπὸ τὸν Πόντον. Ὑπῆρχε δὲ ἀκόμη χῶρος διὰ τοὺς ἐκ Θρᾴκης Ἕλληνας τῶν ὁποίων ἡ θέσις ἀπέβαινεν ἀφόρητος μεταξύ Τούρκων καὶ Βουλγάρων. Γεωργικῶς, ναυτικῶς καὶ ἐμπορικῶς, ἡ εὐημερία τῆς νεωτάτης αὐτῆς Ἑλλάδος παρουσιάζετο ἀπολύτως ἐξησφαλισμένη. Ἡ διαρρύθμισις τοῦ μικρασιατικοῦ ζητήματος ἐτίθετο πανταχοῦ κατὰ τὰς ἰδίας γενικὰς γραμμὰς τοῦ Βενιζέλου. Ἰδοὺ ἐπὶ παραδείγματι τί ἀνέφερεν ἐκ Ρώμης ὁ ἐκεῖ πρεσβευτής τῆς Ἑλλάδος: «Οἱ κυβερνῶντες τὴν Ἰταλίαν ἐλπίζουν ὅτι, ἡττωμένης τῆς Γερμανίας, θὰ ἐπιστῇ ἡ ὥρα τοῦ διαμελισμοῦ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, θὰ ἐγκατασταθῇ δὲ καὶ ἡ Ἰταλία ἐν αὐτῇ. Ὑποθέτουν εὐλόγως ὅτι ἡ Ρωσσία, διὰ τῶν ἀρμενικῶν ἐπαρχιῶν τῆς Τουρκίας, θὰ κατέλθῃ εἰς Μεσόγειον ἀντικρὺ τῆς Κύπρου. «Ἡ Γαλλία θὰ λάβῃ τὴν Συρίαν καὶ ἡ Ἀγγλία τὴν Ἀραβίαν. Θὰ ἀπομείνῃ ἱκανὸς διὰ τὴν Ἰταλίαν χῶρος πρὸς δυσμὰς τῶν ρωσσικῶν κτή-<noinclude></noinclude> c2nzaxlyj6ukysdphhsma80v1kiqx4z 165717 165716 2026-03-29T17:18:13Z Αντιγόνη 235 165717 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία|265}}</noinclude>ἀχώριστον τοῦ ἑλληνικοῦ συνόλου. Ὁ Βενιζέλος δὲν ἔπραξεν ἄλλο τι παρὰ νὰ ὀργανώσῃ πολιτικῶς τὴν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου θέλησιν τοῦ ἔθνους. Αἱ κεντρικαί του σκέψεις ἦσαν αἱ ἀκόλουθοι: Ἡ μικρασιατικὴ χερσόνησος εἶνε ἴση κατ’ ἔκτασιν μὲ τὴν βαλκανικὴν χερσόνησον. Ὅπως ἡ δευτέρα οὕτω καὶ ἡ πρώτη εὑρέθη ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν τῶν Τούρκων, οἵτινες, ξένοι πρὸς τὴν χώραν, ἐπεβλήθησαν διὰ τῶν ὅπλων. Εἰς τὴν χερσόνησον τοῦ Αἴμου δὲν κατώρθωσαν οἱ Τοῦρκοι νὰ δώσουν πολιτικὴν ἑνότητα καὶ διὰ τοῦτο ἀπεβλήθησαν ἐξ αὐτῆς. Τὴν θέσιν των κατέλαβαν τέσσαρα ή πέντε ἄλλα κράτη. Ἡ μικρασιατικὴ χερσόνησος ἐστερεῖτο ἐπίσης πολιτικῆς ἑνότητος. Τὸ δεδομένον δὲ ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐπεζήτησαν νὰ τὴν ἐπιβάλουν, διὰ τῆς ἐξοντώσεως τῶν ὑποδούλων ἐθνικοτήτων, ὑπεχρέωνε τὰς τελευταίας αὐτὰς νὰ συντηρήσουν τὴν ἀνεξαρτησίαν των, μιμούμεναι τοὺς λαοὺς τοῦ Αἴμου. Τὸ πρόβλημα δὲν ἦτο νέον διὰ τὸν Ἑλληνισμόν. Κατὰ τὴν πρώτην εἰκοσιπενταετίαν τοῦ δεκάτου ἐνάτου αἰῶνος ἠγωνίσθη διὰ νὰ ἀποκτήσῃ ἐλευθέραν ὑπόστασιν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν τοῦ Αἴμου. Τὴν ἰδίαν ἀνεξάρτητον θέσιν ὤφειλε νὰ δημιουργήσῃ τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος εἰς τὴν Μικρασίαν, κατὰ τὸ πρῶτον τέταρτον τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος. Τὸ τουρκικὸν κράτος θὰ παρέμενεν ὡς τοιοῦτον εἰς τὴν Μικρασίαν. Παραπλεύρως του ὅμως θὰ ἱδρύετο ἡ ἐλευθέρα Ἀρμενία, τὸ μικρασιατικὸν τμῆμα τῆς ἑλληνικῆς ἐπικρατείας, νοτιώτερον αὐτοῦ ἡ ἰταλικὴ καὶ ἡ γαλλικὴ κτῆσις, πιθανώτατα δὲ ἡ κουρδικὴ καὶ κιρκασιακὴ πολιτεία. Γεωγραφικῶς ἡ μικρασιατικὴ χερσόνησος ἦτο προσφορωτέρα εἰς τοιαύτην ὀργάνωσιν ἀπὸ τὴν βαλκανικήν. Ἐπὶ τοῦ ἐδάφους τῆς κυρίως Δυτικῆς Μικρασίας, ἤτοι τῆς ἀρχαίας Ἰωνίας καὶ Αἰολίας, ἴσου περίπου κατ’ ἔκτασιν μὲ τὴν Ἑλλάδα τῆς συνθήκης τοῦ Βουκουρεστίου, θὰ συνεκεντρώνετο ὁμογενὴς ἑλληνικὸς ὄγκος, δύο τοὐλάχιστον ἑκατομμυρίων ψυχῶν. Θὰ τὸν ἀπήρτιζαν τὸ ἓν ἑκατομμύριον τῶν αὐτοχθόνων καὶ ὅσοι θὰ συνέρρεαν ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ τῆς χερσονήσου καὶ ἀπὸ τὸν Πόντον. Ὑπῆρχε δὲ ἀκόμη χῶρος διὰ τοὺς ἐκ Θρᾴκης Ἕλληνας τῶν ὁποίων ἡ θέσις ἀπέβαινεν ἀφόρητος μεταξύ Τούρκων καὶ Βουλγάρων. Γεωργικῶς, ναυτικῶς καὶ ἐμπορικῶς, ἡ εὐημερία τῆς νεωτάτης αὐτῆς Ἑλλάδος παρουσιάζετο ἀπολύτως ἐξησφαλισμένη. Ἡ διαρρύθμισις τοῦ μικρασιατικοῦ ζητήματος ἐτίθετο πανταχοῦ κατὰ τὰς ἰδίας γενικὰς γραμμὰς τοῦ Βενιζέλου. Ἰδοὺ ἐπὶ παραδείγματι τί ἀνέφερεν ἐκ Ρώμης ὁ ἐκεῖ πρεσβευτής τῆς Ἑλλάδος: «Οἱ κυβερνῶντες τὴν Ἰταλίαν ἐλπίζουν ὅτι, ἡττωμένης τῆς Γερμανίας, θὰ ἐπιστῇ ἡ ὥρα τοῦ διαμελισμοῦ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, θὰ ἐγκατασταθῇ δὲ καὶ ἡ Ἰταλία ἐν αὐτῇ. Ὑποθέτουν εὐλόγως ὅτι ἡ Ρωσσία, διὰ τῶν ἀρμενικῶν ἐπαρχιῶν τῆς Τουρκίας, θὰ κατέλθῃ εἰς Μεσόγειον ἀντικρὺ τῆς Κύπρου. «Ἡ Γαλλία θὰ λάβῃ τὴν Συρίαν καὶ ἡ Ἀγγλία τὴν Ἀραβίαν. Θὰ ἀπομείνῃ ἱκανὸς διὰ τὴν Ἰταλίαν χῶρος πρὸς δυσμὰς τῶν ρωσσικῶν κτή-<noinclude></noinclude> 961um7bilg4v37phi9o0w89szild89e 0 52267 165718 2026-03-29T22:00:16Z Αντιγόνη 235 Νέα σελίδα: {{Κεφαλίδα | τίτλος = Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920 | συγγραφέας = Γεώργιος Βεντήρης | μεταφραστής= | ενότητα = Τὸ Ἔπος ποὺ δὲν ἐγράφη | επόμενο = [[../17|Ἐπάνοδος εἰς τὴν ὀλιγαρχίαν]] | προηγούμενο= [[../15|Ἐκ τοῦ Ἑλλησπόντου εἰς Μικρασίαν]] | σημειώσεις = }} <pages index="Η... 165718 wikitext text/x-wiki {{Κεφαλίδα | τίτλος = Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920 | συγγραφέας = Γεώργιος Βεντήρης | μεταφραστής= | ενότητα = Τὸ Ἔπος ποὺ δὲν ἐγράφη | επόμενο = [[../17|Ἐπάνοδος εἰς τὴν ὀλιγαρχίαν]] | προηγούμενο= [[../15|Ἐκ τοῦ Ἑλλησπόντου εἰς Μικρασίαν]] | σημειώσεις = }} <pages index="Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf" from=337 to=360 exclude=343,344 /> {{rule|width=6em|align=left}}<references/> gzbz422s8guhquqy5afo6nq6hsf6tqd 0 52268 165719 2026-03-29T22:50:41Z Αντιγόνη 235 Νέα σελίδα: {{Κεφαλίδα | τίτλος = Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920 | συγγραφέας = Γεώργιος Βεντήρης | μεταφραστής= | ενότητα = Ἐπάνοδος εἰς τὴν ὀλιγαρχίαν | επόμενο = [[../18|Ἡ παρένθεσις]] | προηγούμενο= [[../16|Τὸ Ἔπος ποὺ δὲν ἐγράφη]] | σημειώσεις = }} <pages index="Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1... 165719 wikitext text/x-wiki {{Κεφαλίδα | τίτλος = Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920 | συγγραφέας = Γεώργιος Βεντήρης | μεταφραστής= | ενότητα = Ἐπάνοδος εἰς τὴν ὀλιγαρχίαν | επόμενο = [[../18|Ἡ παρένθεσις]] | προηγούμενο= [[../16|Τὸ Ἔπος ποὺ δὲν ἐγράφη]] | σημειώσεις = }} <pages index="Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf" from=363 to=396 exclude=379,380 /> {{rule|width=6em|align=left}}<references/> pfvl1ulnk4pdi99jjj1tds3nwu4am6f 0 52269 165720 2026-03-29T23:17:25Z Αντιγόνη 235 Νέα σελίδα: {{Κεφαλίδα | τίτλος = Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920 | συγγραφέας = Γεώργιος Βεντήρης | μεταφραστής= | ενότητα = Ἡ παρένθεσις | επόμενο = [[../19|Παράρτημα ἐγγράφων Αʹ Τόμου]] | προηγούμενο= [[../17|Ἐπάνοδος εἰς τὴν ὀλιγαρχίαν]] | σημειώσεις = }} <pages index="Η Ελλάς του 1910–1920 -... 165720 wikitext text/x-wiki {{Κεφαλίδα | τίτλος = Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920 | συγγραφέας = Γεώργιος Βεντήρης | μεταφραστής= | ενότητα = Ἡ παρένθεσις | επόμενο = [[../19|Παράρτημα ἐγγράφων Αʹ Τόμου]] | προηγούμενο= [[../17|Ἐπάνοδος εἰς τὴν ὀλιγαρχίαν]] | σημειώσεις = }} <pages index="Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf" from=399 to=420 exclude=415,422 /> {{rule|width=6em|align=left}}<references/> tm7lk2xvsurazcpm4sbjb17klfsjpf6