Βικιθήκη elwikisource https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.46.0-wmf.23 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιθήκη Συζήτηση Βικιθήκη Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας Σελίδα Συζήτηση σελίδας Μεταγραφή Συζήτηση μεταγραφής Συγγραφέας Συζήτηση συγγραφέα Πύλη Συζήτηση πύλης TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 100 52292 165802 2026-04-12T00:25:48Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: στόλος αποτελούμενος ἐκ δύο ἀγγλικῶν μοιρῶν μὲ ὀκτὼ θωρηκτὰ καὶ μιᾶς γαλλικῆς μὲ τέσσαρα. Τὸ μέγα θωρηκτὸν «Βασίλισσα Ἐλισσάβετ» ἠδύνατο νὰ βάλλῃ κατὰ τῶν φρουρίων ἐξ ἀποστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἔφθαναν τὰ φρουριακὰ πυροβόλα. Ὡς ὁρμητήριο... 165802 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία|275}}</noinclude>στόλος αποτελούμενος ἐκ δύο ἀγγλικῶν μοιρῶν μὲ ὀκτὼ θωρηκτὰ καὶ μιᾶς γαλλικῆς μὲ τέσσαρα. Τὸ μέγα θωρηκτὸν «Βασίλισσα Ἐλισσάβετ» ἠδύνατο νὰ βάλλῃ κατὰ τῶν φρουρίων ἐξ ἀποστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἔφθαναν τὰ φρουριακὰ πυροβόλα. Ὡς ὁρμητήριον τοῦ μεγάλου στόλου ἐχρησιμοποιήθη ἡ νῆσος Λῆμνος. Ἡ Ἀγγλία καὶ Γαλλία ἀνεγνώρισαν ἄνευ τοῦ ἐλαχίστου περιορισμοῦ τὴν ἐπ’ αὐτῆς ἑλληνικὴν κυριαρχίαν. Ἡ ἠχὼ τῶν πυροβόλων τῆς Προποντίδος ἔφθανεν ἕως περάτων πάσης Ἑλλάδος. Οἱ ἀετοὶ τοῦ Βυζαντίου κτυποῦσαν τὰ φτερά των ἐπάνω ἀπὸ τὴν ἀθηναϊκὴν Ἀκρόπολιν καὶ τὴν κοιλάδα τοῦ Εὐρώτα. Νέοι δρόμοι ἀνοίγοντο σὲ ἀρχαῖες ἐλπίδες. Τὴν ὥραν αὐτήν, ὅπου τὰ σπαθιὰ τῆς χριστιανωσύνης ἄστραφταν στὴν βαρειὰν ἀσπίδα τοῦ Ἑλλησπόντου, ἡ καρδιὲς τῶν Ἑλλήνων ἔκαιγαν ἀπὸ τὴν φλόγα τῆς προσδοκίας. Ποιὸς ἐτόλμα νὰ συλλογισθῇ ὅτι τὸ ἑλληνικὸν γένος θὰ ἔβλεπεν, ὡς μακρυνὸν πυροτέχνημα, τὸν πολύνεκρον ἀγῶνα, ὅστις διέσειε τὰς θαλασσίας πύλας τῆς Βασιλίδος; Οἱ τελευταῖοι καὶ διὰ νὰ τὸ σκεφθοῦν ἔστω θὰ ἦσαν οἱ κυβερνῆται τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος. {{SimpleLeader block/s}} {{SimpleLeader}} {{SimpleLeader block/e}} Ὅπως εἰς ὅλας τὰς ἀποφασιστικὰς στιγμὰς τῆς τελευταίας τετραετίας, τὸ κοινὸν αἴσθημα ἐνίσχυε τὴν θέλησιν χωρὶς νὰ ὁδηγῇ τὸν νοῦν τῶν κυβερνώντων. Ὁ Βενιζέλος ἐγνώριζεν ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶχε συμφέρον νὰ διεκδικῇ τὴν κυριότητα τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀντικείμενον ἐπιμόνων ἀξιώσεων τῶν ἰσχυροτάτων Δυνάμεων τῆς γῆς. Τὴν ἡμέραν ἀκριβῶς, καθ’ ἣν ὁ πρωθυπουργὸς ἔστελλε μήνυμα πρὸς τὸν πατριάρχην διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῆς Ἁγίας Σοφίας εἰς τὴν ὀρθοδοξίαν ἀπήντα ὡς ἑξῆς εἰς ἐρώτημα τοῦ πρεσβευτοῦ Πετρουπόλεως Ἴωνος Δραγούμη: «Ἐὰν αἱ Δυνάμεις τῆς Τριπλῆς Συνεννοήσεως συνεφώνουν κατ’ ἀρχὴν νὰ δεχθοῦν, ὡς πρὸς τὴν τύχην Κωνσταντινουπόλεως, καθεστώς διεθνοποιήσεως, θὰ ἔπρεπε, πρὸς τὸ συμφέρον ἡμῶν ὅπως ἴδωμεν ἐπιτυγχάνον τοιοῦτο σχέδιον, νὰ μὴ ἐγείρωμεν καμμίαν ἀξίωσιν, οὔτε νὰ ἀφήσωμεν νὰ πιστευθῇ ὅτι ἔχομεν ὀπισθοβουλίας, δυναμένας νὰ ματαιώσουν τὴν συμφωνίαν (τῶν τριῶν κυβερνήσεων τῆς Ἀντάντ)» <ref>Τηλεγράφημα Βενιζέλου πρὸς Ι. Δραγούμην τῆς 13/26 Φεβρουαρίου 1915 ὑπ’ ἀριθμὸν 1670.</ref>. Ὑποστηρίζων ὁ Βενιζέλος τὴν διεθνοποίησιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῶν Στενῶν μὲ τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, ἐγνώριζεν ὅτι ἐπεδίωκε τὴν μόνην τότε δυνατὴν λύσιν, ἥτις θὰ ἀπέσπα τὴν Πόλιν ἀπὸ τὴν Ρωσ-<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 682j351wumvjwi48xzfndqxh6144x4f