Πυθιόνικοι

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="el">
  <siteinfo>
    <sitename>Βικιθήκη</sitename>
    <dbname>elwikisource</dbname>
    <base>https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1</base>
    <generator>MediaWiki 1.46.0-wmf.24</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">Μέσο</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">Ειδικό</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">Συζήτηση</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">Χρήστης</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">Συζήτηση χρήστη</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">Βικιθήκη</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">Συζήτηση Βικιθήκη</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">Αρχείο</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">Συζήτηση αρχείου</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">MediaWiki</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">Συζήτηση MediaWiki</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">Πρότυπο</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">Συζήτηση προτύπου</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">Βοήθεια</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">Συζήτηση βοήθειας</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">Κατηγορία</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">Συζήτηση κατηγορίας</namespace>
      <namespace key="100" case="first-letter">Σελίδα</namespace>
      <namespace key="101" case="first-letter">Συζήτηση σελίδας</namespace>
      <namespace key="102" case="first-letter">Μεταγραφή</namespace>
      <namespace key="103" case="first-letter">Συζήτηση μεταγραφής</namespace>
      <namespace key="108" case="first-letter">Συγγραφέας</namespace>
      <namespace key="109" case="first-letter">Συζήτηση συγγραφέα</namespace>
      <namespace key="110" case="first-letter">Πύλη</namespace>
      <namespace key="111" case="first-letter">Συζήτηση πύλης</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">Module</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">Module talk</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>Πυθιόνικοι</title>
    <ns>0</ns>
    <id>2091</id>
    <revision>
      <id>165848</id>
      <parentid>152046</parentid>
      <timestamp>2026-04-19T07:20:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Sarri.greek</username>
        <id>10495</id>
      </contributor>
      <comment>Κύριε [[User:Nikos1nikos1|Nikos1nikos1]], υπάρχει και αυτό.</comment>
      <origin>165848</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="105712" sha1="7f0ekdm46350zpi6r9pb3wwmjn0w6na" xml:space="preserve">
{{Τίτλος2|Πυθιόνικοι|[[Πίνδαρος]]}}


==ΙΕΡΩΝΙ ΑΙΤΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
χρυσέα φόρμιγξ, Ἀπόλλωνος καὶ ἰοπλοκάμων&lt;br&gt;
σύνδικον Μοισᾶν κτέανον: τᾶς ἀκούει μὲν βάσις, ἀγλαΐας ἀρχά,&lt;br&gt;
πείθονται δ' ἀοιδοὶ σάμασιν,&lt;br&gt;
ἁγησιχόρων ὁπόταν προοιμίων ἀμβολὰς τεύχῃς ἐλελιζομένα. 5
καὶ τὸν αἰχματὰν κεραυνὸν σβεννύεις&lt;br&gt;
[10] ἀενάου πυρός. εὕδει δ' ἀνὰ σκάπτῳ Διὸς αἰετός, ὠκεῖαν πτέρυγ' ἀμφοτέρωθεν χαλάξαις,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ἀρχὸς οἰωνῶν, κελαινῶπιν δ' ἐπί οἱ νεφέλαν&lt;br&gt;
ἀγκύλῳ κρατί, γλεφάρων ἁδὺ κλαΐστρον, κατέχευας: ὁ δὲ κνώσσων&lt;br&gt;
ὑγρὸν νῶτον αἰωρεῖ, τεαῖς 10&lt;br&gt;
ῥιπαῖσι κατασχόμενος. καὶ γὰρ βιατὰς Ἄρης, τραχεῖαν ἄνευθε λιπὼν&lt;br&gt;
[20] ἐγχέων ἀκμάν, ἰαίνει καρδίαν&lt;br&gt;
κώματι, κῆλα δὲ καὶ δαιμόνων θέλγει φρένας, ἀμφί τε Λατοίδα σοφίᾳ βαθυκόλπων τε Μοισᾶν.

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς, ἀτύζονται βοὰν&lt;br&gt;
Πιερίδων ἀΐοντα, γᾶν τε καὶ πόντον κατ' ἀμαιμάκετον, 15 
[30] ὅς τ' ἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται, θεῶν πολέμιος,&lt;br&gt;
Τυφὼς ἑκατοντακάρανος: τόν ποτε&lt;br&gt;
Κιλίκιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον: νῦν γε μὰν&lt;br&gt;
ταί θ' ὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄχθαι&lt;br&gt;
Σικελία τ' αὐτοῦ πιέζει στέρνα λαχνάεντα: κίων δ' οὐρανία συνέχει, 20&lt;br&gt;
νιφόεσσ' Αἴτνα, πάνετες χιόνος ὀξείας τιθήνα:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
[40] τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται&lt;br&gt;
ἐκ μυχῶν παγαί: ποταμοὶ δ' ἁμέραισιν μὲν προχέοντι ῥόον καπνοῦ&lt;br&gt;
αἴθων': ἀλλ' ἐν ὄρφναισιν πέτρας&lt;br&gt;
φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖαν φέρει πόντου πλάκα σὺν πατάγῳ. 25&lt;br&gt;
κεῖνο δ' Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν&lt;br&gt;
[50] δεινοτάτους ἀναπέμπει: τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι,

[αντ. 2]&lt;br&gt;
οἷον Αἴτνας ἐν μελαμφύλλοις δέδεται κορυφαῖς&lt;br&gt;
καὶ πέδῳ, στρωμνὰ δὲ χαράσσοισ' ἅπαν νῶτον ποτικεκλιμένον κεντεῖ.&lt;br&gt;
εἴη, Ζεῦ, τὶν εἴη ἁνδάνειν, 30&lt;br&gt;
ὃς τοῦτ' ἐφέπεις ὄρος, εὐκάρποιο γαίας μέτωπον, τοῦ μὲν ἐπωνυμίαν&lt;br&gt;
κλεινὸς οἰκιστὴρ ἐκύδανεν πόλιν&lt;br&gt;
[60] γείτονα, Πυθιάδος δ' ἐν δρόμῳ κάρυξ ἀνέειπέ νιν ἀγγέλλων Ἱέρωνος ὑπὲρ καλλινίκου

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἅρμασι. ναυσιφορήτοις δ' ἀνδράσι πρώτα χάρις&lt;br&gt;
ἐς πλόον ἀρχομένοις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον: ἐοικότα γὰρ 35&lt;br&gt;
καὶ τελευτᾷ φερτέρου νόστου τυχεῖν. ὁ δὲ λόγος&lt;br&gt;
[70] ταύταις ἐπὶ συντυχίαις δόξαν φέρει&lt;br&gt;
λοιπὸν ἔσσεσθαι στεφάνοισί &lt;νιν&gt; ἵπποις τε κλυτὰν&lt;br&gt;
καὶ σὺν εὐφώνοις θαλίαις ὀνυμαστάν.&lt;br&gt;
Λύκιε καὶ Δάλου ἀνάσσων Φοῖβε, Παρνασσοῦ τε κράναν Κασταλίαν φιλέων, 40&lt;br&gt;
ἐθελήσαις ταῦτα νόῳ τιθέμεν εὔανδρόν τε χώραν.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[80] ἐκ θεῶν γὰρ μαχαναὶ πᾶσαι βροτέαις ἀρεταῖς,&lt;br&gt;
καὶ σοφοὶ καὶ χερσὶ βιαταὶ περίγλωσσοί τ' ἔφυν. ἄνδρα δ' ἐγὼ κεῖνον&lt;br&gt;
αἰνῆσαι μενοινῶν ἔλπομαι&lt;br&gt;
μὴ χαλκοπάρᾳον ἄκονθ' ὡσείτ' ἀγῶνος βαλεῖν ἔξω παλάμᾳ δονέων, 45&lt;br&gt;
μακρὰ δὲ ῥίψαις ἀμεύσασθ' ἀντίους:&lt;br&gt;
[90] εἰ γὰρ ὁ πᾶς χρόνος ὄλβον μὲν οὕτω καὶ κτεάνων δόσιν εὐθύνοι, καμάτων δ' ἐπίλασιν παράσχοι.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἦ κεν ἀμνάσειεν, οἵαις ἐν πολέμοισι μάχαις&lt;br&gt;
τλάμονι ψυχᾷ παρέμειν', ἁνίχ' εὑρίσκοντο θεῶν παλάμαις τιμάν,&lt;br&gt;
οἵαν οὔτις Ἑλλάνων δρέπει, 50&lt;br&gt;
πλούτου στεφάνωμ' ἀγέρωχον. νῦν γε μὰν τὰν Φιλοκτήταο δίκαν ἐφέπων&lt;br&gt;
ἐστρατεύθη: σὺν δ' ἀνάγκᾳ νιν φίλον&lt;br&gt;
[100] καί τις ἐὼν μεγαλάνωρ ἔσανεν. φαντὶ δὲ Λαμνόθεν ἕλκει τειρόμενον μεταβάσοντας ἐλθεῖν

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ἥρωας ἀντιθέους Ποίαντος υἱὸν τοξόταν:&lt;br&gt;
ὃς Πριάμοιο πόλιν πέρσεν, τελεύτασέν τε πόνους Δαναοῖς, 55&lt;br&gt;
ἀσθενεῖ μὲν χρωτὶ βαίνων, ἀλλὰ μοιρίδιον ἦν.&lt;br&gt;
οὕτω δ' Ἱέρωνι θεὸς ὀρθωτὴρ πέλοι&lt;br&gt;
[110] τὸν προσέρποντα χρόνον, ὧν ἔραται καιρὸν διδούς.&lt;br&gt;
Μοῖσα, καὶ πὰρ Δεινομένει κελαδῆσαι&lt;br&gt;
πίθεό μοι ποινὰν τεθρίππων. χάρμα δ' οὐκ ἀλλότριον νικαφορία πατέρος. 60&lt;br&gt;
ἄγ' ἔπειτ' Αἴτνας βασιλεῖ φίλιον ἐξεύρωμεν ὕμνον:

[στρ. 4]&lt;br&gt;
τῷ πόλιν κείναν θεοδμάτῳ σὺν ἐλευθερίᾳ&lt;br&gt;
[120] Ὑλλίδος στάθμας Ἱέρων ἐν νόμοις ἔκτισσ'. ἐθέλοντι δὲ Παμφύλου&lt;br&gt;
καὶ μὰν Ἡρακλειδᾶν ἔκγονοι&lt;br&gt;
ὄχθαις ὕπο Ταϋγέτου ναίοντες αἰεὶ μένειν τεθμοῖσιν ἐν Αἰγιμιοῦ 65&lt;br&gt;
Δωριεῖς. ἔσχον δ' Ἀμύκλας ὄλβιοι,&lt;br&gt;
Πινδόθεν ὀρνύμενοι, λευκοπώλων Τυνδαριδᾶν βαθύδοξοι γείτονες, ὧν κλέος ἄνθησεν αἰχμᾶς.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
[130] Ζεῦ τέλει', αἰεὶ δὲ τοιαύταν Ἀμένα παρ' ὕδωρ&lt;br&gt;
αἶσαν ἀστοῖς καὶ βασιλεῦσιν διακρίνειν ἔτυμον λόγον ἀνθρώπων,&lt;br&gt;
σύν τοι τίν κεν ἁγητὴρ ἀνήρ, 70&lt;br&gt;
υἱῷ τ' ἐπιτελλόμενος, δᾶμον γεραίρων τράποι σύμφωνον ἐς ἁσυχίαν.&lt;br&gt;
λίσσομαι νεῦσον, Κρονίων, ἅμερον&lt;br&gt;
[140] ὄφρα κατ' οἶκον ὁ Φοίνιξ ὁ Τυρσανῶν τ' ἀλαλατὸς ἔχῃ, ναυσίστονον ὕβριν ἰδὼν τὰν πρὸ Κύμας:

[επωδή 4]&lt;br&gt;
οἷα Συρακοσίων ἀρχῷ δαμασθέντες πάθον,&lt;br&gt;
ὠκυπόρων ἀπὸ ναῶν ὅ σφιν ἐν πόντῳ βάλεθ' ἁλικίαν, 75&lt;br&gt;
Ἑλλάδ' ἐξέλκων βαρείας δουλίας. ἀρέομαι&lt;br&gt;
πὰρ μὲν Σαλαμῖνος, Ἀθαναίων χάριν,&lt;br&gt;
[150] μισθόν, ἐν Σπάρτᾳ δ' &lt;ἀπὸ&gt; τᾶν πρὸ Κιθαιρῶνος μαχᾶν,&lt;br&gt;
ταῖσι Μήδειοι κάμον ἀγκυλότοξοι,&lt;br&gt;
παρὰ δὲ τὰν εὔυδρον ἀκτὰν Ἱμέρα παίδεσσιν ὕμνον Δεινομένευς τελέσαις, {{r|1.80|80}}&lt;br&gt;
τὸν ἐδέξαντ' ἀμφ' ἀρετᾷ, πολεμίων ἀνδρῶν καμόντων.

[στρ. 5]&lt;br&gt;
καιρὸν εἰ φθέγξαιο, πολλῶν πείρατα συντανύσαις&lt;br&gt;
[160] ἐν βραχεῖ, μείων ἕπεται μῶμος ἀνθρώπων. ἀπὸ γὰρ κόρος ἀμβλύνει&lt;br&gt;
αἰανὴς ταχείας ἐλπίδας:&lt;br&gt;
ἀστῶν δ' ἀκοὰ κρύφιον θυμὸν βαρύνει μάλιστ' ἐσλοῖσιν ἐπ' ἀλλοτρίοις. 85&lt;br&gt;
ἀλλ' ὅμως, κρέσσων γὰρ οἰκτιρμοῦ φθόνος,&lt;br&gt;
μὴ παρίει καλά. νώμα δικαίῳ πηδαλίῳ στρατόν: ἀψευδεῖ δὲ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν.

[αντ. 5]&lt;br&gt;
[170] εἴ τι καὶ φλαῦρον παραιθύσσει, μέγα τοι φέρεται&lt;br&gt;
πὰρ σέθεν. πολλῶν ταμίας ἐσσί: πολλοὶ μάρτυρες ἀμφοτέροις πιστοί.&lt;br&gt;
εὐανθεῖ δ' ἐν ὀργᾷ παρμένων, 90&lt;br&gt;
εἴπερ τι φιλεῖς ἀκοὰν ἁδεῖαν αἰεὶ κλύειν, μὴ κάμνε λίαν δαπάναις:&lt;br&gt;
ἐξίει δ' ὥσπερ κυβερνάτας ἀνὴρ&lt;br&gt;
[180] ἱστίον ἀνεμόεν. μὴ δολωθῇς, ὦ φίλος, κέρδεσιν εὐτράπλοις: ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας

[επωδή 5]&lt;br&gt;
οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει&lt;br&gt;
καὶ λογίοις καὶ ἀοιδοῖς: οὐ φθίνει Κροίσου φιλόφρων ἀρετά: 95&lt;br&gt;
τὸν δὲ ταύρῳ χαλκέῳ καυτῆρα νηλέα νόον&lt;br&gt;
ἐχθρὰ Φάλαριν κατέχει παντᾷ φάτις,&lt;br&gt;
οὐδέ νιν φόρμιγγες ὑπωρόφιαι κοινωνίαν&lt;br&gt;
[190] μαλθακὰν παίδων ὀάροισι δέκονται.&lt;br&gt;
τὸ δὲ παθεῖν εὖ πρῶτον ἄθλων: εὖ δ' ἀκούειν δευτέρα μοῖρ': ἀμφοτέροισι δ' ἀνὴρ 100&lt;br&gt;
ὃς ἂν ἐγκύρσῃ, καὶ ἕλῃ, στέφανον ὕψιστον δέδεκται.

==ΙΕΡΩΝΙ ΣΥΡΑΚΟΣΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
μεγαλοπόλιες ὦ Συράκοσαι, βαθυπολέμου&lt;br&gt;
τέμενος Ἄρεος, ἀνδρῶν ἵππων τε σιδαροχαρμᾶν δαιμόνιαι τροφοί,&lt;br&gt;
ὔμμιν τόδε τᾶν λιπαρᾶν ἀπὸ Θηβᾶν φέρων&lt;br&gt;
μέλος ἔρχομαι ἀγγελίαν τετραορίας ἐλελίχθονος, 5&lt;br&gt;
εὐάρματος Ἱέρων ἐν ᾇ κρατέων&lt;br&gt;
[10] τηλαυγέσιν ἀνέδησεν Ὀρτυγίαν στεφάνοις,&lt;br&gt;
ποταμίας ἕδος Ἀρτέμιδος, ἇς οὐκ ἄτερ&lt;br&gt;
κείνας ἀγαναῖσιν ἐν χερσὶ ποικιλανίους ἐδάμασσε πώλους.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ἐπὶ γὰρ ἰοχέαιρα παρθένος χερὶ διδύμᾳ 10&lt;br&gt;
[20] ὅ τ' ἐναγώνιος Ἑρμᾶς αἰγλᾶντα τίθησι κόσμον, ξεστὸν ὅταν δίφρον&lt;br&gt;
ἔν θ' ἅρματα πεισιχάλινα καταζευγνύῃ&lt;br&gt;
σθένος ἵππιον, ὀρσοτρίαιναν εὐρυβίαν καλέων θεόν.&lt;br&gt;
ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνὴρ&lt;br&gt;
εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον, ἄποιν' ἀρετᾶς. 15&lt;br&gt;
κελαδέοντι μὲν ἀμφὶ Κινύραν πολλάκις&lt;br&gt;
[30] φᾶμαι Κυπρίων, τὸν ὁ χρυσοχαῖτα προφρόνως ἐφίλησ' Ἀπόλλων,

[επωδή]&lt;br&gt;
ἱερέα κτίλον Ἀφροδίτας: ἄγει δὲ χάρις φίλων ποίνιμος ἀντὶ ἔργων ὀπιζομένα:&lt;br&gt;
σὲ δ', ὦ Δεινομένειε παῖ, Ζεφυρία πρὸ δόμων&lt;br&gt;
Λοκρὶς παρθένος ἀπύει, πολεμίων καμάτων ἐξ ἀμαχάνων 20&lt;br&gt;
διὰ τεὰν δύναμιν δρακεῖσ' ἀσφαλές.&lt;br&gt;
[40] θεῶν δ' ἐφετμαῖς Ἰξίονα φαντὶ ταῦτα βροτοῖς&lt;br&gt;
λέγειν ἐν πτερόεντι τροχῷ&lt;br&gt;
παντᾷ κυλινδόμενον:&lt;br&gt;
τὸν εὐεργέταν ἀγαναῖς ἀμοιβαῖς ἐποιχομένους τίνεσθαι. 25

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἔμαθε δὲ σαφές. εὐμενέσσι γὰρ παρὰ Κρονίδαις&lt;br&gt;
γλυκὺν ἑλὼν βίοτον, μακρὸν οὐχ ὑπέμεινεν ὄλβον, μαινομέναις φρασὶν&lt;br&gt;
[50] Ἥρας ὅτ' ἐράσσατο, τὰν Διὸς εὐναὶ λάχον&lt;br&gt;
πολυγαθέες: ἀλλά νιν ὕβρις εἰς ἀυάταν ὑπεράφανον&lt;br&gt;
ὦρσεν: τάχα δὲ παθὼν ἐοικότ' ἀνὴρ 30&lt;br&gt;
ἐξαίρετον ἕλε μόχθον. αἱ δύο δ' ἀμπλακίαι&lt;br&gt;
φερέπονοι τελέθοντι: τὸ μὲν ἥρως ὅτι&lt;br&gt;
ἐμφύλιον αἷμα πρώτιστος οὐκ ἄτερ τέχνας ἐπέμιξε θνατοῖς,

[αντ. 2]&lt;br&gt;
[60] ὅτι τε μεγαλοκευθέεσσιν ἔν ποτε θαλάμοις&lt;br&gt;
Διὸς ἄκοιτιν ἐπειρᾶτο. χρὴ δὲ κατ' αὐτὸν αἰεὶ παντὸς ὁρᾶν μέτρον. 35&lt;br&gt;
εὐναὶ δὲ παράτροποι ἐς κακότατ' ἀθρόαν&lt;br&gt;
ἔβαλον: ποτὶ καὶ τὸν ἵκοντ': ἐπεὶ νεφέλᾳ παρελέξατο,&lt;br&gt;
ψεῦδος γλυκὺ μεθέπων, ἄϊδρις ἀνήρ:&lt;br&gt;
[70] εἶδος γὰρ ὑπεροχωτάτᾳ πρέπεν οὐρανιᾶν&lt;br&gt;
θυγατέρι Κρόνου: ἅντε δόλον αὐτῷ θέσαν 40&lt;br&gt;
Ζηνὸς παλάμαι, καλὸν πῆμα. τὸν δὲ τετράκναμον ἔπραξε δεσμόν,

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἑὸν ὄλεθρον ὅγ': ἐν δ' ἀφύκτοισι γυιοπέδαις πεσὼν τὰν πολύκοινον ἀνδέξατ' ἀγγελίαν.&lt;br&gt;
ἄνευ οἱ Χαρίτων τέκεν γόνον ὑπερφίαλον,&lt;br&gt;
[80] μόνα καὶ μόνον, οὔτ' ἐν ἀνδράσι γερασφόρον οὔτ' ἐν θεῶν νόμοις:&lt;br&gt;
τὸν ὀνύμαξε τράφοισα Κένταυρον, ὃς 45&lt;br&gt;
ἵπποισι Μαγνητίδεσσι ἐμίγνυτ' ἐν Παλίου&lt;br&gt;
σφυροῖς, ἐκ δ' ἐγένοντο στρατὸς&lt;br&gt;
θαυμαστός, ἀμφοτέροις&lt;br&gt;
ὁμοῖοι τοκεῦσι, τὰ ματρόθεν μὲν κάτω, τὰ δ' ὕπερθε πατρός.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[90] θεὸς ἅπαν ἐπὶ ἐλπίδεσσι τέκμαρ ἀνύεται, 50&lt;br&gt;
θεός, ὃ καὶ πτερόεντ' αἰετὸν κίχε, καὶ θαλασσαῖον παραμείβεται&lt;br&gt;
δελφῖνα, καὶ ὑψιφρόνων τιν' ἔκαμψε βροτῶν,&lt;br&gt;
ἑτέροισι δὲ κῦδος ἀγήραον παρέδωκ'. ἐμὲ δὲ χρεὼν&lt;br&gt;
φεύγειν δάκος ἀδινὸν κακαγοριᾶν.&lt;br&gt;
εἶδον γὰρ ἑκὰς ἐὼν τὰ πόλλ' ἐν ἀμαχανίᾳ 55&lt;br&gt;
[100] ψογερὸν Ἀρχίλοχον βαρυλόγοις ἔχθεσιν&lt;br&gt;
πιαινόμενον: τὸ πλουτεῖν δὲ σὺν τύχᾳ πότμου σοφίας ἄριστον.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
τὺ δὲ σάφα νιν ἔχεις, ἐλευθέρᾳ φρενὶ πεπαρεῖν,&lt;br&gt;
πρύτανι κύριε πολλᾶν μὲν εὐστεφάνων ἀγυιᾶν καὶ στρατοῦ. εἰ δέ τις&lt;br&gt;
[110] ἤδη κτεάτεσσί τε καὶ περὶ τιμᾷ λέγει 60&lt;br&gt;
ἕτερόν τιν' ἀν' Ἑλλάδα τῶν πάροιθε γενέσθαι ὑπέρτερον,&lt;br&gt;
χαύνα πραπίδι παλαιμονεῖ κενεά.&lt;br&gt;
εὐανθέα δ' ἀναβάσομαι στόλον ἀμφ' ἀρετᾷ&lt;br&gt;
κελαδέων. νεότατι μὲν ἀρήγει θράσος&lt;br&gt;
δεινῶν πολέμων: ὅθεν φαμὶ καὶ σὲ τὰν ἀπείρονα δόξαν εὑρεῖν, 65

[επωδή 3]&lt;br&gt;
[120] τὰ μὲν ἐν ἱπποσόαισιν ἄνδρεσσι μαρνάμενον, τὰ δ' ἐν πεζομάχαισι: βουλαὶ δὲ πρεσβύτεραι&lt;br&gt;
ἀκίνδυνον ἐμοὶ ἔπος &lt;σὲ&gt; ποτὶ πάντα λόγον&lt;br&gt;
ἐπαινεῖν παρέχοντι. χαῖρε. τόδε μὲν κατὰ Φοίνισσαν ἐμπολὰν&lt;br&gt;
μέλος ὑπὲρ πολιᾶς ἁλὸς πέμπεται:&lt;br&gt;
τὸ Καστόρειον δ' ἐν Αἰολίδεσσι χορδαῖς ἑκὼν 70&lt;br&gt;
ἄθρησον χάριν ἑπτακτύπου&lt;br&gt;
[130] φόρμιγγος ἀντόμενος.&lt;br&gt;
γένοι' οἷος ἐσσὶ μαθών: καλός τοι πίθων παρὰ παισίν, αἰεὶ

[στρ. 4]&lt;br&gt;
καλός. ὁ δὲ Ῥαδάμανθυς εὖ πέπραγεν, ὅτι φρενῶν&lt;br&gt;
ἔλαχε καρπὸν ἀμώμητον, οὐδ' ἀπάταισι θυμὸν τέρπεται ἔνδοθεν: 75&lt;br&gt;
οἷα ψιθύρων παλάμαις ἕπετ' αἰεὶ βροτῷ.&lt;br&gt;
[140] ἄμαχον κακὸν ἀμφοτέροις διαβολιᾶν ὑποφάτιες,&lt;br&gt;
ὀργαῖς ἀτενὲς ἀλωπέκων ἴκελοι.&lt;br&gt;
κερδοῖ δὲ τί μάλα τοῦτο κερδαλέον τελέθει;&lt;br&gt;
ἅτε γὰρ εἰνάλιον πόνον ἐχοίσας βαθὺν 80&lt;br&gt;
σκευᾶς ἑτέρας, ἀβάπτιστός εἰμι, φελλὸς ὣς ὑπὲρ ἕρκος ἅλμας.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ἀδύνατα δ' ἔπος ἐκβαλεῖν κραταιὸν ἐν ἀγαθοῖς&lt;br&gt;
[150] δόλιον ἀστόν: ὅμως μὰν σαίνων ποτὶ πάντας, ἄταν πάγχυ διαπλέκει.&lt;br&gt;
οὔ οἱ μετέχω θράσεος: φίλον εἴη φιλεῖν:&lt;br&gt;
ποτὶ δ' ἐχθρὸν ἅτ' ἐχθρὸς ἐὼν λύκοιο δίκαν ὑποθεύσομαι, 85&lt;br&gt;
ἄλλ' ἄλλοτε πατέων ὁδοῖς σκολιαῖς.&lt;br&gt;
ἐν πάντα δὲ νόμον εὐθύγλωσσος ἀνὴρ προφέρει,&lt;br&gt;
[160] παρὰ τυραννίδι, χὠπόταν ὁ λάβρος στρατός,&lt;br&gt;
χὤταν πόλιν οἱ σοφοὶ τηρέωντι. χρὴ δὲ πρὸς θεὸν οὐκ ἐρίζειν,

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ὃς ἀνέχει τοτὲ μὲν τὰ κείνων, τότ' αὖθ' ἑτέροις ἔδωκεν μέγα κῦδος. ἀλλ' οὐδὲ ταῦτα νόον 90&lt;br&gt;
ἰαίνει φθονερῶν: στάθμας δέ τινος ἑλκόμενοι&lt;br&gt;
περισσᾶς ἐνέπαξαν ἕλκος ὀδυναρὸν ἑᾷ πρόσθε καρδίᾳ,&lt;br&gt;
[170] πρὶν ὅσα φροντίδι μητίονται τυχεῖν.&lt;br&gt;
φέρειν δ' ἐλαφρῶς ἐπαυχένιον λαβόντα ζυγὸν&lt;br&gt;
ἀρήγει: ποτὶ κέντρον δέ τοι 95&lt;br&gt;
λακτιζέμεν τελέθει&lt;br&gt;
ὀλισθηρὸς οἶμος: ἁδόντα δ' εἴη με τοῖς ἀγαθοῖς ὁμιλεῖν.

==ΙΕΡΩΝΙ ΣΥΡΑΚΟΣΙῼ, ΚΕΛΗΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἤθελον Χείρωνά κε Φιλλυρίδαν,&lt;br&gt;
εἰ χρεὼν τοῦθ' ἁμετέρας ἀπὸ γλώσσας κοινὸν εὔξασθαι ἔπος,&lt;br&gt;
ζώειν τὸν ἀποιχόμενον,&lt;br&gt;
Οὐρανίδα γόνον εὐρυμέδοντα Κρόνου, βάσσαισί τ' ἄρχειν Παλίου Φῆρ' ἀγρότερον, 5&lt;br&gt;
[10] νοῦν ἔχοντ' ἀνδρῶν φίλον: οἷος ἐὼν θρέψεν ποτὲ&lt;br&gt;
τέκτονα νωδυνίας ἅμερον γυιαρκέος Ἀσκλήπιον,&lt;br&gt;
ἥρωα παντοδαπᾶν ἀλκτῆρα νούσων.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
τὸν μὲν εὐΐππου Φλεγύα θυγάτηρ&lt;br&gt;
πρὶν τελέσσαι ματροπόλῳ σὺν Ἐλειθυίᾳ, δαμεῖσα χρυσέοις 10&lt;br&gt;
τόξοισιν ὕπ' Ἀρτέμιδος,&lt;br&gt;
[20] εἰς Ἀΐδα δόμον ἐν θαλάμῳ κατέβα τέχναις Ἀπόλλωνος. χόλος δ' οὐκ ἀλίθιος&lt;br&gt;
γίνεται παίδων Διός. ἁ δ' ἀποφλαυρίξαισά νιν&lt;br&gt;
ἀμπλακίαισι φρενῶν, ἄλλον αἴνησεν γάμον κρύβδαν πατρός,&lt;br&gt;
πρόσθεν ἀκειρεκόμᾳ μιχθεῖσα Φοίβῳ, 15

[επωδή 1]&lt;br&gt;
καὶ φέροισα σπέρμα θεοῦ καθαρόν.&lt;br&gt;
οὐδ' ἔμειν' ἐλθεῖν τράπεζαν νυμφίαν&lt;br&gt;
[30] οὐδὲ παμφώνων ἰαχὰν ὑμεναίων, ἅλικες&lt;br&gt;
οἷα παρθένοι φιλέοισιν ἑταίρᾳ&lt;br&gt;
ἑσπερίαις ὑποκουρίζεσθ' ἀοιδαῖς: ἀλλά τοι 20&lt;br&gt;
ἤρατο τῶν ἀπεόντων: οἷα καὶ πολλοὶ πάθον.&lt;br&gt;
ἔστι δὲ φῦλον ἐν ἀνθρώποισι ματαιότατον,&lt;br&gt;
ὅστις αἰσχύνων ἐπιχώρια παπταίνει τὰ πόρσω,&lt;br&gt;
[40] μεταμώνια θηρεύων ἀκράντοις ἐλπίσιν.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἔσχε τοιαύταν μεγάλαν ἀυάταν 25&lt;br&gt;
καλλιπέπλου λῆμα Κορωνίδος. ἐλθόντος γὰρ εὐνάσθη ξένου&lt;br&gt;
λέκτροισιν ἀπ' Ἀρκαδίας.&lt;br&gt;
οὐδ' ἔλαθε σκοπόν: ἐν δ' ἄρα μηλοδόκῳ Πυθῶνι τόσσαις ἄϊεν ναοῦ βασιλεὺς&lt;br&gt;
[50] Λοξίας, κοινᾶνι παρ' εὐθυτάτῳ γνώμαν πιθών,&lt;br&gt;
πάντα ἰσάντι νόῳ: ψευδέων δ' οὐχ ἅπτεται: κλέπτει τέ νιν 30&lt;br&gt;
οὐ θεὸς οὐ βροτὸς ἔργοις οὔτε βουλαῖς.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
καὶ τότε γνοὺς Ἴσχυος Εἰλατίδα&lt;br&gt;
ξεινίαν κοίταν ἄθεμίν τε δόλον, πέμψεν κασιγνήταν μένει&lt;br&gt;
θύοισαν ἀμαιμακέτῳ&lt;br&gt;
[60] ἐς Λακέρειαν. ἐπεὶ παρὰ Βοιβιάδος κρημνοῖσιν ᾤκει παρθένος. δαίμων δ' ἕτερος 35&lt;br&gt;
ἐς κακὸν τρέψαις ἐδαμάσσατό νιν: καὶ γειτόνων&lt;br&gt;
πολλοὶ ἐπαῦρον, ἁμᾷ δ' ἔφθαρεν, πολλὰν δ' ὄρει πῦρ ἐξ ἑνὸς&lt;br&gt;
σπέρματος ἐνθορὸν ἀΐστωσεν ὕλαν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπεὶ τείχει θέσαν ἐν ξυλίνῳ&lt;br&gt;
σύγγονοι κούραν, σέλας δ' ἀμφέδραμεν 40&lt;br&gt;
[70] λάβρον Ἁφαίστου, τότ' ἔειπεν Ἀπόλλων: “οὐκέτι&lt;br&gt;
τλάσομαι ψυχᾷ γένος ἀμὸν ὀλέσσαι&lt;br&gt;
οἰκτροτάτῳ θανάτῳ ματρὸς βαρείᾳ σὺν πάθᾳ.”&lt;br&gt;
ὣς φάτο: βάματι δ' ἐν πρώτῳ κιχὼν παῖδ' ἐκ νεκροῦ&lt;br&gt;
ἅρπασε: καιομένα δ' αὐτῷ διέφαινε πυρά: 45&lt;br&gt;
[80] καί ῥά νιν Μάγνητι φέρων πόρε Κενταύρῳ διδάξαι&lt;br&gt;
πολυπήμονας ἀνθρώποισιν ἰᾶσθαι νόσους.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
τοὺς μὲν ὦν, ὅσσοι μόλον αὐτοφύτων&lt;br&gt;
ἑλκέων ξυνάονες, ἢ πολιῷ χαλκῷ μέλη τετρωμένοι&lt;br&gt;
ἢ χερμάδι τηλεβόλῳ, 50&lt;br&gt;
[90] ἢ θερινῷ πυρὶ περθόμενοι δέμας ἢ χειμῶνι, λύσαις ἄλλον ἀλλοίων ἀχέων&lt;br&gt;
ἔξαγεν, τοὺς μὲν μαλακαῖς ἐπαοιδαῖς ἀμφέπων,&lt;br&gt;
τοὺς δὲ προσανέα πίνοντας, ἢ γυίοις περάπτων πάντοθεν&lt;br&gt;
φάρμακα, τοὺς δὲ τομαῖς ἔστασεν ὀρθούς.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἀλλὰ κέρδει καὶ σοφία δέδεται. 55&lt;br&gt;
ἔτραπεν καὶ κεῖνον ἀγάνορι μισθῷ χρυσὸς ἐν χερσὶν φανεὶς&lt;br&gt;
ἄνδρ' ἐκ θανάτου κομίσαι&lt;br&gt;
[100] ἤδη ἁλωκότα: χερσὶ δ' ἄρα Κρονίων ῥίψαις δι' ἀμφοῖν ἀμπνοὰν στέρνων κάθελεν&lt;br&gt;
ὠκέως, αἴθων δὲ κεραυνὸς ἐνέσκιμψεν μόρον.&lt;br&gt;
χρὴ τὰ ἐοικότα πὰρ δαιμόνων μαστευέμεν θναταῖς φρασίν, 60&lt;br&gt;
γνόντα τὸ πὰρ ποδός, οἵας εἰμὲν αἴσας.

[επωδή 3]&lt;br&gt;
μή, φίλα ψυχά, βίον ἀθάνατον&lt;br&gt;
[110] σπεῦδε, τὰν δ' ἔμπρακτον ἄντλει μαχανάν.&lt;br&gt;
εἰ δὲ σώφρων ἄντρον ἔναι' ἔτι Χείρων, καί τί οἱ&lt;br&gt;
φίλτρον ἐν θυμῷ μελιγάρυες ὕμνοι 65&lt;br&gt;
ἁμέτεροι τίθεν: ἰατῆρά τοί κέν νιν πίθον&lt;br&gt;
καί νυν ἐσλοῖσι παρασχεῖν ἀνδράσιν θερμᾶν νόσων&lt;br&gt;
ἤ τινα Λατοΐδα κεκλημένον ἢ πατέρος.&lt;br&gt;
[120] καί κεν ἐν ναυσὶν μόλον Ἰονίαν τάμνων θάλασσαν&lt;br&gt;
Ἀρέθοισαν ἐπὶ κράναν παρ' Αἰτναῖον ξένον, 70

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ὃς Συρακόσσαισι νέμει βασιλεὺς&lt;br&gt;
πραὺ̈ς ἀστοῖς, οὐ φθονέων ἀγαθοῖς, ξείνοις δὲ θαυμαστὸς πατήρ.&lt;br&gt;
τῷ μὲν διδύμας χάριτας,&lt;br&gt;
[130] εἰ κατέβαν ὑγίειαν ἄγων χρυσέαν κῶμόν τ' ἀέθλων Πυθίων αἴγλαν στεφάνοις.&lt;br&gt;
τοὺς ἀριστεύων Φερένικος ἕλ' ἐν Κίῤῥᾳ ποτέ, 75&lt;br&gt;
ἀστέρος οὐρανίου φαμὶ τηλαυγέστερον κείνῳ φάος&lt;br&gt;
ἐξικόμαν κε βαθὺν πόντον περάσαις.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπεύξασθαι μὲν ἐγὼν ἐθέλω&lt;br&gt;
Ματρί, τὰν κοῦραι παρ' ἐμὸν πρόθυρον σὺν Πανὶ μέλπονται θαμὰ&lt;br&gt;
[140] σεμνὰν θεὸν ἐννύχιαι. 80&lt;br&gt;
εἰ δὲ λόγων συνέμεν κορυφάν, Ἱέρων, ὀρθὰν ἐπίστᾳ, μανθάνων οἶσθα προτέρων:&lt;br&gt;
“ ἓν παρ' ἐσλὸν πήματα σύνδυο δαίονται βροτοῖς&lt;br&gt;
ἀθάνατοι.” τὰ μὲν ὦν οὐ δύνανται νήπιοι κόσμῳ φέρειν,&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀγαθοί, τὰ καλὰ τρέψαντες ἔξω.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
[150] τὶν δὲ μοῖρ' εὐδαιμονίας ἕπεται. 85&lt;br&gt;
λαγέταν γάρ τοι τύραννον δέρκεται,&lt;br&gt;
εἴ τιν' ἀνθρώπων, ὁ μέγας πότμος. αἰὼν δ' ἀσφαλὴς&lt;br&gt;
οὐκ ἔγεντ' οὔτ' Αἰακίδᾳ παρὰ Πηλεῖ&lt;br&gt;
οὔτε παρ' ἀντιθέῳ Κάδμῳ: λέγονται μὰν βροτῶν&lt;br&gt;
ὄλβον ὑπέρτατον οἳ σχεῖν, οἵτε καὶ χρυσαμπύκων 90&lt;br&gt;
[160] μελπομενᾶν ἐν ὄρει Μοισᾶν καὶ ἐν ἑπταπύλοις&lt;br&gt;
ἄϊον Θήβαις, ὁπόθ' Ἁρμονίαν γᾶμεν βοῶπιν,&lt;br&gt;
ὁ δὲ Νηρέος εὐβούλου Θέτιν παῖδα κλυτάν.

[στρ. 5]&lt;br&gt;
καὶ θεοὶ δαίσαντο παρ' ἀμφοτέροις,&lt;br&gt;
καὶ Κρόνου παῖδας βασιλῆας ἴδον χρυσέαις ἐν ἕδραις, ἕδνα τε 95&lt;br&gt;
δέξαντο: Διὸς δὲ χάριν&lt;br&gt;
[170] ἐκ προτέρων μεταμειψάμενοι καμάτων ἔστασαν ὀρθὰν καρδίαν. ἐν δ' αὖτε χρόνῳ&lt;br&gt;
τὸν μὲν ὀξείαισι θύγατρες ἐρήμωσαν πάθαις&lt;br&gt;
εὐφροσύνας μέρος αἱ τρεῖς: ἀτὰρ λευκωλένῳ γε Ζεὺς πατὴρ&lt;br&gt;
ἤλυθεν ἐς λέχος ἱμερτὸν Θυώνᾳ. 100

[αντ. 5]&lt;br&gt;
τοῦ δὲ παῖς, ὅνπερ μόνον ἀθανάτα&lt;br&gt;
[180] τίκτεν ἐν Φθίᾳ Θέτις, ἐν πολέμῳ τόξοις ἀπὸ ψυχὰν λιπὼν&lt;br&gt;
ὦρσεν πυρὶ καιόμενος&lt;br&gt;
ἐκ Δαναῶν γόον. εἰ δὲ νόῳ τις ἔχει θνατῶν ἀλαθείας ὁδόν, χρὴ πρὸς μακάρων&lt;br&gt;
τυγχάνοντ' εὖ πασχέμεν. ἄλλοτε δ' ἀλλοῖαι πνοαὶ 105&lt;br&gt;
ὑψιπετᾶν ἀνέμων. ὄλβος οὐκ ἐς μακρὸν ἀνδρῶν ἔρχεται&lt;br&gt;
[190] &lt;σάος, πολὺς εὖτ' ἂν ἐπιβρίσαις ἕπηται.&lt;br&gt;

[επωδή 5]&lt;br&gt;
σμικρὸς ἐν σμικροῖς, μέγας ἐν μεγάλοις&lt;br&gt;
ἔσσομαι: τὸν ἀμφέποντ' αἰεὶ φρασὶν&lt;br&gt;
δαίμον' ἀσκήσω κατ' ἐμὰν θεραπεύων μαχανάν. 110&lt;br&gt;
εἰ δέ μοι πλοῦτον θεὸς ἁβρὸν ὀρέξαι,&lt;br&gt;
ἐλπίδ' ἔχω κλέος εὑρέσθαι κεν ὑψηλὸν πρόσω.&lt;br&gt;
Νέστορα καὶ Λύκιον Σαρπηδόν', ἀνθρώπων φάτις,&lt;br&gt;
[200] ἐξ ἐπέων κελαδεννῶν, τέκτονες οἷα σοφοὶ&lt;br&gt;
ἅρμοσαν, γιγνώσκομεν. ἁ δ' ἀρετὰ κλειναῖς ἀοιδαῖς 115&lt;br&gt;
χρονία τελέθει. παύροις δὲ πράξασθ' εὐμαρές.&lt;br&gt;
{{anchor|4.235}}
==ΑΡΚΕΣΙΛᾼ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
σάμερον μὲν χρή σε παρ' ἀνδρὶ φίλῳ&lt;br&gt;
στᾶμεν, εὐΐππου βασιλῆϊ Κυράνας, ὄφρα κωμάζοντι σὺν Ἀρκεσίλᾳ,&lt;br&gt;
Μοῖσα, Λατοίδαισιν ὀφειλόμενον Πυθῶνί τ' αὔξῃς οὖρον ὕμνων,&lt;br&gt;
ἔνθα ποτὲ χρυσέων Διὸς αἰητῶν πάρεδρος, 5&lt;br&gt;
οὐκ ἀποδάμου Ἀπόλλωνος τυχόντος, ἱέρεα&lt;br&gt;
[10] χρῆσεν οἰκιστῆρα Βάττον καρποφόρου Λιβύας, ἱερὰν&lt;br&gt;
νᾶσον ὡς ἤδη λιπὼν κτίσσειεν εὐάρματον&lt;br&gt;
πόλιν ἐν ἀργεννόεντι μαστῷ,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
καὶ τὸ Μηδείας ἔπος ἀγκομίσαι 10&lt;br&gt;
ἑβδόμᾳ καὶ σὺν δεκάτᾳ γενεᾷ Θήραιον, Αἰήτα τό ποτε ζαμενὴς&lt;br&gt;
παῖς ἀπέπνευσ' ἀθανάτου στόματος, δέσποινα Κόλχων. εἶπε δ' οὕτως&lt;br&gt;
[20] ἡμιθέοισιν Ἰάσονος αἰχματᾶο ναύταις:&lt;br&gt;
“ κέκλυτε, παῖδες ὑπερθύμων τε φωτῶν καὶ θεῶν:&lt;br&gt;
φαμὶ γὰρ τᾶσδ' ἐξ ἁλιπλάκτου ποτὲ γᾶς Ἐπάφοιο κόραν 15&lt;br&gt;
ἀστέων ῥίζαν φυτεύσεσθαι μελησιμβρότων&lt;br&gt;
Διὸς ἐν Ἄμμωνος θεμέθλοις.

[επωδή 1]&lt;br&gt;
[30] ἀντὶ δελφίνων δ' ἐλαχυπτερύγων ἵππους ἀμείψαντες θοάς,&lt;br&gt;
ἁνία τ' ἀντ' ἐρετμῶν δίφρους τε νωμάσοισιν ἀελλόποδας.&lt;br&gt;
κεῖνος ὄρνις ἐκτελευτάσει μεγαλᾶν πολίων 20&lt;br&gt;
ματρόπολιν Θήραν γενέσθαι, τόν ποτε Τριτωνίδος ἐν προχοαῖς&lt;br&gt;
λίμνας θεῷ ἀνέρι εἰδομένῳ γαῖαν διδόντι&lt;br&gt;
ξείνια πρῴραθεν Εὔφαμος καταβὰς&lt;br&gt;
[40] δέξατ': αἴσιον δ' ἐπί οἱ Κρονίων Ζεὺς πατὴρ ἔκλαγξε βροντάν:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἁνίκ' ἄγκυραν ποτὶ χαλκόγενυν 25&lt;br&gt;
ναὶ̈ κρημνάντων ἐπέτοσσε, θοᾶς Ἀργοῦς χαλινόν. δώδεκα δὲ πρότερον&lt;br&gt;
ἁμέρας ἐξ Ωκεανοῦ φέρομεν νώτων ὕπερ γαίας ἐρήμων&lt;br&gt;
εἰνάλιον δόρυ, μήδεσιν ἀνσπάσσαντες ἀμοῖς.&lt;br&gt;
[50] τουτάκι δ' οἰοπόλος δαίμων ἐπῆλθεν, φαιδίμαν&lt;br&gt;
ἀνδρὸς αἰδοίου πρόσοψιν θηκάμενος: φιλίων δ' ἐπέων 30&lt;br&gt;
ἄρχετο, ξείνοις ἅτ' ἐλθόντεσσιν εὐεργέται&lt;br&gt;
δεῖπν' ἐπαγγέλλοντι πρῶτον.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
ἀλλὰ γὰρ νόστου πρόφασις γλυκεροῦ&lt;br&gt;
κώλυεν μεῖναι. φάτο δ' Εὐρύπυλος Γαιαόχου παῖς ἀφθίτου Ἐννοσίδα&lt;br&gt;
[60] ἔμμεναι: γίγνωσκε δ' ἐπειγομένους: ἂν δ' εὐθὺς ἁρπάξαις ἀρούρας 35&lt;br&gt;
δεξιτερᾷ προτυχὸν ξένιον μάστευσε δοῦναι.&lt;br&gt;
οὐδ' ἀπίθησέ νιν, ἀλλ' ἥρως ἐπ' ἀκταῖσιν θορὼν&lt;br&gt;
χειρί οἱ χεῖρ' ἀντερείσαις δέξατο βώλακα δαιμονίαν.&lt;br&gt;
πεύθομαι δ' αὐτὰν κατακλυσθεῖσαν ἐκ δούρατος&lt;br&gt;
ἐναλίαν βᾶμεν σὺν ἅλμᾳ 40

[επωδή 2]&lt;br&gt;
[70] ἑσπέρας, ὑγρῷ πελάγει σπομέναν. ἦ μάν νιν ὤτρυνον θαμὰ&lt;br&gt;
λυσιπόνοις θεραπόντεσσιν φυλάξαι: τῶν δ' ἐλάθοντο φρένες:&lt;br&gt;
καί νυν ἐν τᾷδ' ἄφθιτον νάσῳ κέχυται Λιβύας&lt;br&gt;
εὐρυχόρου σπέρμα πρὶν ὥρας: εἰ γὰρ οἴκοι νιν βάλε πὰρ χθόνιον&lt;br&gt;
Ἄιδα στόμα, Ταίναρον εἰς ἱερὰν Εὔφαμος ἐλθών, 45&lt;br&gt;
[80] υἱὸς ἱππάρχου Ποσειδάωνος ἄναξ,&lt;br&gt;
τόν ποτ' Εὐρώπα Τιτυοῦ θυγάτηρ τίκτε Καφισοῦ παρ' ὄχθαις:

[στρ. 3]&lt;br&gt;
τετράτων παίδων κ' ἐπιγινομένων&lt;br&gt;
αἷμά οἱ κείναν λάβε σὺν Δαναοῖς εὐρεῖαν ἄπειρον. τότε γὰρ μεγάλας&lt;br&gt;
ἐξανίστανται Λακεδαίμονος Ἀργείου τε κόλπου καὶ Μυκηνᾶν. 50&lt;br&gt;
νῦν γε μὲν ἀλλοδαπᾶν κριτὸν εὑρήσει γυναικῶν&lt;br&gt;
[90] ἐν λέχεσιν γένος, οἵ κεν τάνδε σὺν τιμᾷ θεῶν&lt;br&gt;
νᾶσον ἐλθόντες τέκωνται φῶτα κελαινεφέων πεδίων&lt;br&gt;
δεσπόταν: τὸν μὲν πολυχρύσῳ ποτ' ἐν δώματι&lt;br&gt;
Φοῖβος ἀμνάσει θέμισσιν 55

[αντ. 3]&lt;br&gt;
Πύθιον ναὸν καταβάντα χρόνῳ&lt;br&gt;
ὑστέρῳ, νάεσσι πολεῖς ἀγαγὲν Νείλοιο πρὸς πῖον τέμενος Κρονίδα.”&lt;br&gt;
[100] ἦ ῥα Μηδείας ἐπέων στίχες. ἔπταξαν δ' ἀκίνητοι σιωπᾷ&lt;br&gt;
ἥρωες ἀντίθεοι πυκινὰν μῆτιν κλύοντες.&lt;br&gt;
ὦ μάκαρ υἱὲ Πολυμνάστου, σὲ δ' ἐν τούτῳ λόγῳ 60&lt;br&gt;
χρησμὸς ὤρθωσεν μελίσσας Δελφίδος αὐτομάτῳ κελάδῳ:&lt;br&gt;
ἅ σε χαίρειν ἐς τρὶς αὐδάσαισα πεπρωμένον&lt;br&gt;
[110] βασιλέ' ἄμφανεν Κυράνᾳ,

[επωδή 3]&lt;br&gt;
δυσθρόου φωνᾶς ἀνακρινόμενον ποινὰ τίς ἔσται πρὸς θεῶν.&lt;br&gt;
ἦ μάλα δὴ μετὰ καὶ νῦν, ὥστε φοινικανθέμου ἦρος ἀκμᾷ, 65&lt;br&gt;
παισὶ τούτοις ὄγδοον θάλλει μέρος Ἀρκεσίλας:&lt;br&gt;
τῷ μὲν Ἀπόλλων ἅ τε Πυθὼ κῦδος ἐξ ἀμφικτιόνων ἔπορεν&lt;br&gt;
[120] ἱπποδρομίας. ἀπὸ δ' αὐτὸν ἐγὼ Μοίσαισι δώσω&lt;br&gt;
καὶ τὸ πάγχρυσον νάκος κριοῦ: μετὰ γὰρ&lt;br&gt;
κεῖνο πλευσάντων Μινυᾶν, θεόπομποί σφισιν τιμαὶ φύτευθεν.

[στρ. 4] 70&lt;br&gt;
τίς γὰρ ἀρχὰ δέξατο ναυτιλίας;&lt;br&gt;
τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις; θέσφατον ἦν Πελίαν&lt;br&gt;
ἐξ ἀγαυῶν Αἰολιδᾶν θανέμεν χείρεσσιν ἢ βουλαῖς ἀκάμπτοις.&lt;br&gt;
[130] ἦλθε δέ οἱ κρυόεν πυκινῷ μάντευμα θυμῷ,&lt;br&gt;
πὰρ μέσον ὀμφαλὸν εὐδένδροιο ῥηθὲν ματέρος: 75&lt;br&gt;
τὸν μονοκρήπιδα πάντως ἐν φυλακᾷ σχεθέμεν μεγάλᾳ,&lt;br&gt;
εὖτ' ἂν αἰπεινῶν ἀπὸ σταθμῶν ἐς εὐδείελον&lt;br&gt;
χθόνα μόλῃ κλειτᾶς Ἰωλκοῦ,

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ξεῖνος αἴτ' ὦν ἀστός. ὁ δ' ἆρα χρόνῳ&lt;br&gt;
[140] ἵκετ' αἰχμαῖσιν διδύμαισιν ἀνὴρ ἔκπαγλος: ἐσθὰς δ' ἀμφοτέρα νιν ἔχεν, 80&lt;br&gt;
ἅ τε Μαγνήτων ἐπιχώριος ἁρμόζοισα θαητοῖσι γυίοις,&lt;br&gt;
ἀμφὶ δὲ παρδαλέᾳ στέγετο φρίσσοντας ὄμβρους:&lt;br&gt;
οὐδὲ κομᾶν πλόκαμοι κερθέντες ᾤχοντ' ἀγλαοί,&lt;br&gt;
ἀλλ' ἅπαν νῶτον καταίθυσσον. τάχα δ' εὐθὺς ἰὼν σφετέρας&lt;br&gt;
[150] ἐστάθη γνώμας ἀταρμύκτοιο πειρώμενος 85&lt;br&gt;
ἐν ἀγορᾷ πλήθοντος ὄχλου.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
τὸν μὲν οὐ γίγνωσκον: ὀπιζομένων δ' ἔμπας τις εἶπεν καὶ τόδε:&lt;br&gt;
“οὔτι που οὗτος Ἀπόλλων, οὐδὲ μὰν χαλκάρματός ἐστι πόσις&lt;br&gt;
Ἀφροδίτας: ἐν δὲ Νάξῳ φαντὶ θανεῖν λιπαρᾷ&lt;br&gt;
Ἰφιμεδείας παῖδας, Ὦτον καὶ σέ, τολμάεις Ἐφιάλτα ἄναξ. 90&lt;br&gt;
[160] καὶ μὰν Τιτυὸν βέλος Ἀρτέμιδος θήρευσε κραιπνόν&lt;br&gt;
ἐξ ἀνικάτου φαρέτρας ὀρνύμενον,&lt;br&gt;
ὄφρα τις τᾶν ἐν δυνατῷ φιλοτάτων ἐπιψαύειν ἔραται.”

[στρ. 5]&lt;br&gt;
τοὶ μὲν ἀλλάλοισιν ἀμειβόμενοι&lt;br&gt;
γάρυον τοιαῦτ': ἀνὰ δ' ἡμιόνοις ξεστᾷ τ' ἀπήνᾳ προτροπάδαν Πελίας 95&lt;br&gt;
ἵκετο σπεύδων: τάφε δ' αὐτίκα παπτάναις ἀρίγνωτον πέδιλον&lt;br&gt;
[170] δεξιτερῷ μόνον ἀμφὶ ποδί. κλέπτων δὲ θυμῷ&lt;br&gt;
δεῖμα προσέννεπε: “ποίαν γαῖαν, ὦ ξεῖν', εὔχεαι&lt;br&gt;
πατρίδ' ἔμμεν; καὶ τίς ἀνθρώπων σε χαμαιγενέων πολιᾶς&lt;br&gt;
ἐξανῆκεν γαστρός; ἐχθίστοισι μὴ ψεύδεσιν 100&lt;br&gt;
καταμιάναις εἰπὲ γένναν.”

[αντ. 5]&lt;br&gt;
τὸν δὲ θαρσήσαις ἀγανοῖσι λόγοις&lt;br&gt;
[180] ὧδ' ἀμείφθη: “φαμὶ διδασκαλίαν Χείρωνος οἴσειν. ἀντρόθε γὰρ νέομαι&lt;br&gt;
πὰρ Χαρικλοῦς καὶ Φιλύρας, ἵνα Κενταύρου με κοῦραι θρέψαν ἁγναί.&lt;br&gt;
εἴκοσι δ' ἐκτελέσαις ἐνιαυτοὺς οὔτε ἔργον 105&lt;br&gt;
οὔτ' ἔπος ἐντράπελον κείνοισιν εἰπὼν ἱκόμαν&lt;br&gt;
οἴκαδ', ἀρχαίαν κομίζων πατρὸς ἐμοῦ βασιλευομέναν&lt;br&gt;
[190] οὐ κατ' αἶσαν, τάν ποτε Ζεὺς ὤπασεν λαγέτᾳ&lt;br&gt;
Αἰόλῳ καὶ παισί, τιμάν.

[επωδή 5]&lt;br&gt;
πεύθομαι γάρ νιν Πελίαν ἄθεμιν λευκαῖς πιθήσαντα φρασὶν 110&lt;br&gt;
ἁμετέρων ἀποσυλᾶσαι βιαίως ἀρχεδικᾶν τοκέων:&lt;br&gt;
τοί μ', ἐπεὶ πάμπρωτον εἶδον φέγγος, ὑπερφιάλου&lt;br&gt;
[200] ἁγεμόνος δείσαντες ὕβριν, κᾶδος ὡσείτε φθιμένου δνοφερὸν&lt;br&gt;
ἐν δώμασι θηκάμενοι, μίγα κωκυτῷ γυναικῶν&lt;br&gt;
κρύβδα πέμπον σπαργάνοις ἐν πορφυρέοις, 115&lt;br&gt;
νυκτὶ κοινάσαντες ὁδόν, Κρονίδᾳ δὲ τράφεν Χείρωνι δῶκαν.&lt;br&gt;

[στρ. 6]&lt;br&gt;
ἀλλὰ τούτων μὲν κεφάλαια λόγων&lt;br&gt;
ἴστε. λευκίππων δὲ δόμους πατέρων, κεδνοὶ πολῖται, φράσσατέ μοι σαφέως:&lt;br&gt;
[210] Αἴσονος γὰρ παῖς ἐπιχώριος οὐ ξείναν ἱκάνω γαῖαν ἄλλων.&lt;br&gt;
Φὴρ δέ με θεῖος Ἰάσονα κικλήσκων προσηύδα.” 120&lt;br&gt;
ὣς φάτο. τὸν μὲν ἐσελθόντ' ἔγνον ὀφθαλμοὶ πατρός.&lt;br&gt;
ἐκ δ' ἄρ' αὐτοῦ πομφόλυξαν δάκρυα γηραλέων γλεφάρων,&lt;br&gt;
ἃν περὶ ψυχὰν ἐπεὶ γάθησεν ἐξαίρετον&lt;br&gt;
γόνον ἰδὼν κάλλιστον ἀνδρῶν.

[αντ. 6]&lt;br&gt;
[220] καὶ κασίγνητοί σφισιν ἀμφότεροι 125&lt;br&gt;
[230] ἤλυθον κείνου γε κατὰ κλέος: ἐγγὺς μὲν Φέρης κράναν Υπερῇδα λιπών,&lt;br&gt;
ἐκ δὲ Μεσσάνας Ἀμυθάν: ταχέως δ' Ἄδματος ἷκεν καὶ Μέλαμπος,&lt;br&gt;
εὐμενέοντες ἀνεψιόν. ἐν δαιτὸς δὲ μοίρᾳ&lt;br&gt;
μειλιχίοισι λόγοις αὐτοὺς Ἰάσων δέγμενος,&lt;br&gt;
ξείνι' ἁρμόζοντα τεύχων, πᾶσαν ἐυφροσύναν τάνυεν, 130&lt;br&gt;
ἀθρόαις πέντε δραπὼν νύκτεσσιν ἔν θ' ἁμέραις&lt;br&gt;
ἱερὸν εὐζοίας ἄωτον.

[επωδή 6]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐν ἕκτᾳ πάντα, λόγον θέμενος σπουδαῖον, ἐξ ἀρχᾶς ἀνὴρ&lt;br&gt;
συγγενέσιν παρεκοινᾶθ': οἱ δ' ἐπέσποντ': αἶψα δ' ἀπὸ κλισιᾶν&lt;br&gt;
ὦρτο σὺν κείνοισι. καί ῥ' ἦλθον Πελία μέγαρον: 135&lt;br&gt;
[240] ἐσσύμενοι δ' εἴσω κατέσταν. τῶν δ' ἀκούσαις αὐτὸς ὑπαντίασεν&lt;br&gt;
Τυροῦς ἐρασιπλοκάμου γενεά: πραὺ̈ν δ' Ἰάσων&lt;br&gt;
μαλθακᾷ φωνᾷ ποτιστάζων ὄαρον&lt;br&gt;
βάλλετο κρηπῖδα σοφῶν ἐπέων: “παῖ Ποσειδᾶνος Πετραίου,

[στρ. 7]&lt;br&gt;
ἐντὶ μὲν θνατῶν φρένες ὠκύτεραι 140&lt;br&gt;
κέρδος αἰνῆσαι πρὸ δίκας δόλιον, τραχεῖαν ἑρπόντων πρὸς ἔπιβδαν ὅμως:&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐμὲ χρὴ καὶ σὲ θεμισσαμένους ὀργὰς ὑφαίνειν λοιπὸν ὄλβον.&lt;br&gt;
[250] εἰδότι τοι ἐρέω: μία βοῦς Κρηθεῖ τε μάτηρ&lt;br&gt;
καὶ θρασυμήδεϊ Σαλμωνεῖ: τρίταισιν δ' ἐν γοναῖς&lt;br&gt;
ἄμμες αὖ κείνων φυτευθέντες σθένος ἀελίου χρύσεον 145&lt;br&gt;
λεύσσομεν. Μοῖραι δ' ἀφίσταντ', εἴ τις ἔχθρα πέλει&lt;br&gt;
[260] ὁμογόνοις, αἰδῶ καλύψαι.

[αντ. 7]&lt;br&gt;
οὐ πρέπει νῷν χαλκοτόροις ξίφεσιν&lt;br&gt;
οὐδ' ἀκόντεσσιν μεγάλαν προγόνων τιμὰν δάσασθαι. μῆλά τε γάρ τοι ἐγὼ&lt;br&gt;
καὶ βοῶν ξανθὰς ἀγέλας ἀφίημ' ἀγρούς τε πάντας, τοὺς ἀπούραις 150&lt;br&gt;
ἁμετέρων τοκέων νέμεαι, πλοῦτον πιαίνων:&lt;br&gt;
κοὔ με πονεῖ τεὸν οἶκον ταῦτα πορσύνοντ' ἄγαν:&lt;br&gt;
[270] ἀλλὰ καὶ σκᾶπτον μόναρχον καὶ θρόνος, ᾧ ποτε Κρηθεΐδας&lt;br&gt;
ἐγκαθίζων ἱππόταις εὔθυνε λαοῖς δίκας,&lt;br&gt;
τὰ μὲν ἄνευ ξυνᾶς ἀνίας 155

[επωδή 7]&lt;br&gt;
λῦσον ἄμμιν, μή τι νεώτερον ἐξ αὐτῶν ἀναστάῃ κακόν.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' ἔειπεν. ἀκᾷ δ' ἀνταγόρευσεν καὶ Πελίας: “ἔσομαι&lt;br&gt;
[280] τοῖος: ἀλλ' ἤδη με γηραιὸν μέρος ἁλικίας&lt;br&gt;
ἀμφιπολεῖ: σὸν δ' ἄνθος ἥβας ἄρτι κυμαίνει: δύνασαι δ' ἀφελεῖν&lt;br&gt;
μᾶνιν χθονίων. κέλεται γὰρ ἑὰν ψυχὰν κομίξαι 160&lt;br&gt;
Φρίξος ἐλθόντας πρὸς Αἰήτα θαλάμους,&lt;br&gt;
δέρμα τε κριοῦ βαθύμαλλον ἄγειν, τῷ ποτ' ἐκ πόντου σαώθη

[στρ. 8]&lt;br&gt;
ἔκ τε ματρυιᾶς ἀθέων βελέων.&lt;br&gt;
[290] ταῦτά μοι θαυμαστὸς ὄνειρος ἰὼν φωνεῖ. μεμάντευμαι δ' ἐπὶ Κασταλίᾳ,&lt;br&gt;
εἰ μετάλλατόν τι. καὶ ὡς τάχος ὀτρύνει με τεύχειν ναὶ πομπάν. 165&lt;br&gt;
τοῦτον ἄεθλον ἑκὼν τέλεσον: καί τοι μοναρχεῖν&lt;br&gt;
καὶ βασιλευέμεν ὄμνυμι προήσειν. καρτερὸς&lt;br&gt;
ὅρκος ἄμμιν μάρτυς ἔστω Ζεὺς ὁ γενέθλιος ἀμφοτέροις.”&lt;br&gt;
[300] σύνθεσιν ταύταν ἐπαινήσαντες οἱ μὲν κρίθεν:&lt;br&gt;
ἀτὰρ Ἰάσων αὐτὸς ἤδη 170

[αντ. 8]&lt;br&gt;
ὤρνυεν κάρυκας ἐόντα πλόον&lt;br&gt;
φαινέμεν παντᾷ. τάχα δὲ Κρονίδαο Ζηνὸς υἱοὶ τρεῖς ἀκαμαντομάχαι&lt;br&gt;
ἦλθον Ἀλκμήνας θ' ἑλικοβλεφάρου Λήδας τε, δοιοὶ δ' ὑψιχαῖται&lt;br&gt;
ἀνέρες, Ἐννοσίδα γένος, αἰδεσθέντες ἀλκάν,&lt;br&gt;
[310] ἔκ τε Πύλου καὶ ἀπ' ἄκρας Ταινάρου: τῶν μὲν κλέος 175&lt;br&gt;
ἐσλὸν Εὐφάμου τ' ἐκράνθη σόν τε, Περικλύμεν' εὐρυβία.&lt;br&gt;
ἐξ Ἀπόλλωνος δὲ φορμικτὰς ἀοιδᾶν πατὴρ&lt;br&gt;
ἔμολεν, εὐαίνητος, Ὀρφεύς.

[επωδή 8]&lt;br&gt;
πέμπε δ' Ἑρμᾶς χρυσόραπις διδύμους υἱοὺς ἐπ' ἄτρυτον πόνον,&lt;br&gt;
τὸν μὲν Ἐχίονα, κεχλάδοντας ἥβᾳ, τὸν δ' Ἔρυτον. ταχέες 180&lt;br&gt;
[320] ἀμφὶ Παγγαίου θεμέθλοις ναιετάοντες ἔβαν:&lt;br&gt;
καὶ γὰρ ἑκὼν θυμῷ γελανεῖ θᾶσσον ἔντυνεν βασιλεὺς ἀνέμων&lt;br&gt;
Ζήταν Κάλαΐν τε πατὴρ Βορέας, ἄνδρας πτεροῖσιν&lt;br&gt;
νῶτα πεφρίκοντας ἄμφω πορφυρέοις.&lt;br&gt;
τὸν δὲ παμπειθῆ γλυκὺν ἡμιθέοισιν πόθον ἔνδαιεν Ἥρα 185

[στρ. 9]&lt;br&gt;
ναὸς Ἀργοῦς, μή τινα λειπόμενον&lt;br&gt;
[330] τὰν ἀκίνδυνον παρὰ ματρὶ μένειν αἰῶνα πέσσοντ', ἀλλ' ἐπὶ καὶ θανάτῳ&lt;br&gt;
φάρμακον κάλλιστον ἑᾶς ἀρετᾶς ἅλιξιν εὑρέσθαι σὺν ἄλλοις.&lt;br&gt;
ἐς δ' Ἰαωλκὸν ἐπεὶ κατέβα ναυτᾶν ἄωτος,&lt;br&gt;
λέξατο πάντας ἐπαινήσαις Ἰάσων. καί ῥά οἱ 190&lt;br&gt;
μάντις ὀρνίχεσσι καὶ κλάροισι θεοπροπέων ἱεροῖς&lt;br&gt;
[340] Μόψος ἄμβασε στρατὸν πρόφρων. ἐπεὶ δ' ἐμβόλου&lt;br&gt;
κρέμασαν ἀγκύρας ὕπερθεν,

[αντ. 9]&lt;br&gt;
χρυσέαν χείρεσσι λαβὼν φιάλαν&lt;br&gt;
ἀρχὸς ἐν πρύμνᾳ πατέρ' Οὐρανιδᾶν ἐγχεικέραυνον Ζῆνα, καὶ ὠκυπόρους 195&lt;br&gt;
κυμάτων ῥιπὰς ἀνέμων τ' ἐκάλει, νύκτας τε καὶ πόντου κελεύθους&lt;br&gt;
ἄματά τ' εὔφρονα καὶ φιλίαν νόστοιο μοῖραν:&lt;br&gt;
[350] ἐκ νεφέων δέ οἱ ἀντάϋσε βροντᾶς αἴσιον&lt;br&gt;
φθέγμα: λαμπραὶ δ' ἦλθον ἀκτῖνες στεροπᾶς ἀπορηγνύμεναι:&lt;br&gt;
ἀμπνοὰν δ' ἥρωες ἔστασαν θεοῦ σάμασιν 200&lt;br&gt;
πιθόμενοι: κάρυξε δ' αὐτοῖς

[επωδή 9]&lt;br&gt;
ἐμβαλεῖν κώπαισι τερασκόπος ἁδείας ἐνίπτων ἐλπίδας:&lt;br&gt;
[360] εἰρεσία δ' ὑπεχώρησεν ταχειᾶν ἐκ παλαμᾶν ἄκορος.&lt;br&gt;
σὺν Νότου δ' αὔραις ἐπ' Ἀξείνου στόμα πεμπόμενοι&lt;br&gt;
ἤλυθον: ἔνθ' ἁγνὸν Ποσειδάωνος ἕσσαντ' εἰναλίου τέμενος, 205&lt;br&gt;
φοίνισσα δὲ Θρηϊκίων ἀγέλα ταύρων ὑπᾶρχεν&lt;br&gt;
καὶ νεόκτιστον λίθων βωμοῖο θέναρ.&lt;br&gt;
ἐς δὲ κίνδυνον βαθὺν ἱέμενοι δεσπόταν λίσσοντο ναῶν,

[στρ. 10]&lt;br&gt;
[370] συνδρόμων κινηθμὸν ἀμαιμάκετον&lt;br&gt;
ἐκφυγεῖν πετρᾶν. δίδυμαι γὰρ ἔσαν ζωαί, κυλινδέσκοντό τε κραιπνότεραι 210&lt;br&gt;
ἢ βαρυγδούπων ἀνέμων στίχες: ἀλλ' ἤδη τελευτὰν κεῖνος αὐταῖς&lt;br&gt;
ἡμιθέων πλόος ἄγαγεν. ἐς Φᾶσιν δ' ἔπειτεν&lt;br&gt;
ἤλυθον: ἔνθα κελαινώπεσσι Κόλχοισιν βίαν&lt;br&gt;
[380] μῖξαν Αἰήτᾳ παρ' αὐτῷ. πότνια δ' ὀξυτάτων βελέων&lt;br&gt;
ποικίλαν ἴϋγγα τετράκναμον Οὐλυμπόθεν 215&lt;br&gt;
ἐν ἀλύτῳ ζεύξαισα κύκλῳ

[αντ. 10]&lt;br&gt;
μαινάδ' ὄρνιν Κυπρογένεια φέρεν
πρῶτον ἀνθρώποισι, λιτάς τ' ἐπαοιδὰς ἐκδιδάσκησεν σοφὸν Αἰσονίδαν:&lt;br&gt;
ὄφρα Μηδείας τοκέων ἀφέλοιτ' αἰδῶ, ποθεινὰ δ' Ἑλλὰς αὐτὰν&lt;br&gt;
[390] ἐν φρασὶ καιομέναν δονέοι μάστιγι Πειθοῦς. 220&lt;br&gt;
καὶ τάχα πείρατ' ἀέθλων δείκνυεν πατρωΐων:&lt;br&gt;
σὺν δ' ἐλαίῳ φαρμακώσαισ' ἀντίτομα στερεᾶν ὀδυνᾶν&lt;br&gt;
δῶκε χρίεσθαι. καταίνησαν τε κοινὸν γάμον&lt;br&gt;
γλυκὺν ἐν ἀλλάλοισι μῖξαι.

[επωδή 10]&lt;br&gt;
ἀλλ' ὅτ' Αἰήτας ἀδαμάντινον ἐν μέσσοις ἄροτρον σκίμψατο 225&lt;br&gt;
[400] καὶ βόας, οἳ φλόγ' ἀπὸ ξανθᾶν γενύων πνέον καιομένοιο πυρός,&lt;br&gt;
χαλκέαις δ' ὁπλαῖς ἀράσσεσκον χθόν' ἀμειβόμενοι,&lt;br&gt;
τοὺς ἀγαγὼν ζεύγλᾳ πέλασσεν μοῦνος. ὀρθὰς δ' αὔλακας ἐντανύσαις&lt;br&gt;
ἤλαυν', ἀνὰ βωλακίας δ' ὀρόγυιαν σχίζε νῶτον&lt;br&gt;
γᾶς. ἔειπεν δ' ὧδε: “τοῦτ' ἔργον βασιλεύς, 230&lt;br&gt;
[410] ὅστις ἄρχει ναός, ἐμοὶ τελέσαις ἄφθιτον στρωμνὰν ἀγέσθω,

[στρ. 11]&lt;br&gt;
κῶας αἰγλᾶεν χρυσέῳ θυσάνῳ.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' αὐδάσαντος ἀπὸ κροκόεν ῥίψαις Ἰάσων εἷμα θεῷ πίσυνος&lt;br&gt;
εἴχετ' ἔργου: πῦρ δέ νιν οὐκ ἐόλει παμφαρμάκου ξείνας ἐφετμαῖς.&lt;br&gt;
σπασσάμενος δ' ἄροτρον, βοέους δήσαις ἀνάγκας 235&lt;br&gt;
ἔντεσιν αὐχένας ἐμβάλλων τ' ἐριπλεύρῳ φυᾷ&lt;br&gt;
[420] κέντρον αἰανὲς βιατὰς ἐξεπόνησ' ἐπιτακτὸν ἀνὴρ&lt;br&gt;
μέτρον. ἴϋξεν δ' ἀφωνήτῳ περ ἔμπας ἄχει&lt;br&gt;
δύνασιν Αἰήτας ἀγασθείς.

[αντ. 11]&lt;br&gt;
πρὸς δ' ἑταῖροι καρτερὸν ἄνδρα φίλας 240&lt;br&gt;
ὤρεγον χεῖρας, στεφάνοισί τέ νιν ποίας ἔρεπτον, μειλιχίοις τε λόγοις&lt;br&gt;
ἀγαπάζοντ'. αὐτίκα δ' Ἀελίου θαυμαστὸς υἱὸς δέρμα λαμπρὸν&lt;br&gt;
[430] ἔννεπεν, ἔνθα νιν ἐκτάνυσαν Φρίξου μάχαιραι:&lt;br&gt;
ἤλπετο δ' οὐκέτι οἱ κεῖνόν γε πράξεσθαι πόνον.&lt;br&gt;
κεῖτο γὰρ λόχμᾳ, δράκοντος δ' εἴχετο λαβροτατᾶν γενύων, 245&lt;br&gt;
ὃς πάχει μάκει τε πεντηκόντορον ναῦν κράτει,&lt;br&gt;
τέλεσαν ἃν πλαγαὶ σιδάρου.

[εποδε 11]&lt;br&gt;
[440] μακρά μοι νεῖσθαι κατ' ἀμαξιτόν: ὥρα γὰρ συνάπτει: καί τινα&lt;br&gt;
οἶμον ἴσαμι βραχύν: πολλοῖσι δ' ἅγημαι σοφίας ἑτέροις.&lt;br&gt;
κτεῖνε μὲν γλαυκῶπα τέχναις ποικιλόνωτον ὄφιν, 250&lt;br&gt;
ὦ Ἀρκεσίλα, κλέψεν τε Μήδειαν σὺν αὐτᾷ, τὰν Πελίαο φόνον:&lt;br&gt;
ἔν τ' Ὠκεανοῦ πελάγεσσι μίγεν πόντῳ τ' ἐρυθρῷ&lt;br&gt;
Λαμνιᾶν τ' ἔθνει γυναικῶν ἀνδροφόνων:&lt;br&gt;
[450] ἔνθα καὶ γυίων ἀέθλοις ἐπέδειξαν κρίσιν ἐσθᾶτος ἀμφίς,

[στρ. 12]&lt;br&gt;
καὶ συνεύνασθεν. καὶ ἐν ἀλλοδαπαῖς 255&lt;br&gt;
σπέρμ' ἀρούραις τουτάκις ὑμετέρας ἀκτῖνος ὄλβου δέξατο μοιρίδιον&lt;br&gt;
ἆμαρ ἢ νύκτες. τόθι γὰρ γένος Εὐφάμου φυτευθὲν λοιπὸν αἰεὶ&lt;br&gt;
τέλλετο: καὶ Λακεδαιμονίων μιχθέντες ἀνδρῶν&lt;br&gt;
[460] ἤθεσι τάν ποτε Καλλίσταν ἀπῴκησαν χρόνῳ&lt;br&gt;
νᾶσον: ἔνθεν δ' ὔμμι Λατοίδας ἔπορεν Λιβύας πεδίον 260&lt;br&gt;
σὺν θεῶν τιμαῖς ὀφέλλειν, ἄστυ χρυσοθρόνου&lt;br&gt;
διανέμειν θεῖον Κυράνας

[αντ. 12]&lt;br&gt;
ὀρθόβουλον μῆτιν ἐφευρομένοις.&lt;br&gt;
γνῶθι νῦν τὰν Οἰδιπόδα σοφίαν. εἰ γάρ τις ὄζους ὀξυτόμῳ πελέκει&lt;br&gt;
[470] ἐξερείψειεν μεγάλας δρυός, αἰσχύνοι δέ οἱ θαητὸν εἶδος: 265&lt;br&gt;
καὶ φθινόκαρπος ἐοῖσα διδοῖ ψᾶφον περ' αὐτᾶς,&lt;br&gt;
εἴ ποτε χειμέριον πῦρ ἐξίκηται λοίσθιον:&lt;br&gt;
ἢ σὺν ὀρθαῖς κιόνεσσιν δεσποσύναισιν ἐρειδομένα&lt;br&gt;
μόχθον ἄλλοις ἀμφέπει δύστανον ἐν τείχεσιν,&lt;br&gt;
ἑὸν ἐρημώσαισα χῶρον. 270

[επωδή 12]&lt;br&gt;
[480] ἐσσὶ δ' ἰατὴρ ἐπικαιρότατος, Παιάν τέ σοι τιμᾷ φάος:&lt;br&gt;
χρὴ μαλακὰν χέρα προσβάλλοντα τρώμαν ἕλκεος ἀμφιπολεῖν.&lt;br&gt;
ῥᾴδιον μὲν γὰρ πόλιν σεῖσαι καὶ ἀφαυροτέροις:&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπὶ χώρας αὖτις ἕσσαι δυσπαλὲς δὴ γίγνεται, ἐξαπίνας&lt;br&gt;
εἰ μὴ θεὸς ἁγεμόνεσσι κυβερνατὴρ γένηται. 275&lt;br&gt;
[490] τὶν δὲ τούτων ἐξυφαίνονται χάριτες.&lt;br&gt;
τλᾶθι τᾶς εὐδαίμονος ἀμφὶ Κυράνας θέμεν σπουδὰν ἅπασαν.

[στρ. 13]&lt;br&gt;
τῶν δ' Ὁμήρου καὶ τόδε συνθέμενος&lt;br&gt;
ῥῆμα πόρσυν': ἄγγελον ἐσλὸν ἔφα τιμὰν μεγίσταν πράγματι παντὶ φέρειν:&lt;br&gt;
αὔξεται καὶ Μοῖσα δι' ἀγγελίας ὀρθᾶς. ἐπέγνω μὲν Κυράνα 280&lt;br&gt;
καὶ τὸ κλεεννότατον μέγαρον Βάττου δικαιᾶν&lt;br&gt;
[500] Δαμοφίλου πραπίδων. κεῖνος γὰρ ἐν παισὶν νέος,&lt;br&gt;
ἐν δὲ βουλαῖς πρέσβυς ἐγκύρσαις ἑκατονταετεῖ βιοτᾷ,&lt;br&gt;
ὀρφανίζει μὲν κακὰν γλῶσσαν φαεννᾶς ὀπός,&lt;br&gt;
ἔμαθε δ' ὑβρίζοντα μισεῖν, 285

[αντ. 13]&lt;br&gt;
οὐκ ἐρίζων ἀντία τοῖς ἀγαθοῖς,&lt;br&gt;
οὐδὲ μακύνων τέλος οὐδέν. ὁ γὰρ καιρὸς πρὸς ἀνθρώπων βραχὺ μέτρον ἔχει.&lt;br&gt;
[510] εὖ νιν ἔγνωκεν: θεράπων δέ οἱ, οὐ δράστας ὀπαδεῖ. φαντὶ δ' ἔμμεν&lt;br&gt;
τοῦτ' ἀνιαρότατον, καλὰ γιγνώσκοντ' ἀνάγκᾳ&lt;br&gt;
ἐκτὸς ἔχειν πόδα. καὶ μὰν κεῖνος Ἄτλας οὐρανῷ 290&lt;br&gt;
[520] προσπαλαίει νῦν γε πατρῴας ἀπὸ γᾶς ἀπό τε κτεάνων:&lt;br&gt;
λῦσε δὲ Ζεὺς ἄφθιτος Τιτᾶνας. ἐν δὲ χρόνῳ&lt;br&gt;
μεταβολαὶ λήξαντος οὔρου

[επωδή 13]&lt;br&gt;
ἱστίων. ἀλλ' εὔχεται οὐλομέναν νοῦσον διαντλήσαις ποτὲ&lt;br&gt;
οἶκον ἰδεῖν, ἐπ' Ἀπόλλωνός τε κράνᾳ συμποσίας ἐφέπων 295&lt;br&gt;
θυμὸν ἐκδόσθαι πρὸς ἥβαν πολλάκις, ἔν τε σοφοῖς&lt;br&gt;
δαιδαλέαν φόρμιγγα βαστάζων πολίταις ἡσυχίᾳ θιγέμεν,&lt;br&gt;
[530] μήτ' ὦν τινι πῆμα πορών, ἀπαθὴς δ' αὐτὸς πρὸς ἀστῶν.&lt;br&gt;
καί κε μυθήσαιθ' ὁποίαν, Ἀρκεσίλα,&lt;br&gt;
εὗρε παγὰν ἀμβροσίων ἐπέων, πρόσφατον Θήβᾳ ξενωθείς

==ΑΡΚΕΣΙΛᾼ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ὁ πλοῦτος εὐρυσθενής,&lt;br&gt;
ὅταν τις ἀρετᾷ κεκραμένον καθαρᾷ&lt;br&gt;
βροτήσιος ἀνὴρ πότμου παραδόντος, αὐτὸν ἀνάγῃ&lt;br&gt;
πολύφιλον ἑπέταν. 5&lt;br&gt;
ὦ θεόμορ' Ἀρκεσίλα,&lt;br&gt;
σύ τοί νιν κλυτᾶς&lt;br&gt;
αἰῶνος ἀκρᾶν βαθμίδων ἄπο&lt;br&gt;
[10] σὺν εὐδοξίᾳ μετανίσεαι&lt;br&gt;
ἕκατι χρυσαρμάτου Κάστορος: 10&lt;br&gt;
εὐδίαν ὃς μετὰ χειμέριον ὄμβρον τεὰν&lt;br&gt;
καταιθύσσει μάκαιραν ἑστίαν.&lt;br&gt;

[αντ. 1]&lt;br&gt;
σοφοὶ δέ τοι κάλλιον&lt;br&gt;
φέροντι καὶ τὰν θεόσδοτον δύναμιν.&lt;br&gt;
σὲ δ' ἐρχόμενον ἐν δίκᾳ πολὺς ὄλβος ἀμφινέμεται: 15&lt;br&gt;
τὸ μέν, ὅτι βασιλεὺς&lt;br&gt;
[20] ἐσσὶ μεγαλᾶν πολίων,&lt;br&gt;
ἔχει συγγενὴς&lt;br&gt;
ὀφθαλμὸς αἰδοιότατον γέρας&lt;br&gt;
τεᾷ τοῦτο μιγνύμενον φρενί: 20&lt;br&gt;
μάκαρ δὲ καὶ νῦν, κλεεννᾶς ὅτι&lt;br&gt;
εὖχος ἤδη παρὰ Πυθιάδος ἵπποις ἑλὼν&lt;br&gt;
δέδεξαι τόνδε κῶμον ἀνέρων,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
[30] Ἀπολλώνιον ἄθυρμα. τῷ σε μὴ λαθέτω&lt;br&gt;
Κυράνας γλυκὺν ἀμφὶ κᾶπον Ἀφροδίτας ἀειδόμενον, 25&lt;br&gt;
παντὶ μὲν θεὸν αἴτιον ὑπερτιθέμεν:&lt;br&gt;
φιλεῖν δὲ Κάῤῥωτον ἔξοχ' ἑταίρων:&lt;br&gt;
ὃς οὐ τὰν Ἐπιμαθέος ἄγων&lt;br&gt;
ὀψινόου θυγατέρα Πρόφασιν, Βαττιδᾶν&lt;br&gt;
ἀφίκετο δόμους θεμισκρεόντων: 30&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀρισθάρματον&lt;br&gt;
[40] ὕδατι Κασταλίας ξενωθεὶς γέρας ἀμφέβαλε τεαῖσιν κόμαις,

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἀκηράτοις ἁνίαις&lt;br&gt;
ποδαρκέων δωδεκάδρομον τέμενος.&lt;br&gt;
κατέκλασε γὰρ ἐντέων σθένος οὐδέν: ἀλλὰ κρέμαται, 35&lt;br&gt;
ὁπόσα χεριαρᾶν&lt;br&gt;
τεκτόνων δαίδαλ' ἄγων&lt;br&gt;
Κρισαῖον λόφον&lt;br&gt;
[50] ἄμειψεν ἐν κοιλόπεδον νάπος&lt;br&gt;
θεοῦ: τό σφ' ἔχει κυπαρίσσινον 40&lt;br&gt;
μέλαθρον ἀμφ' ἀνδριάντι σχεδόν,&lt;br&gt;
Κρῆτες ὃν τοξοφόροι τέγεϊ Παρνασσίῳ&lt;br&gt;
καθέσσαντο μονόδροπον φυτόν.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
ἑκόντι τοίνυν πρέπει&lt;br&gt;
νόῳ τὸν εὐεργέταν ὑπαντιάσαι. 45&lt;br&gt;
[60] Ἀλεξιβιάδα, σὲ δ' ἠύ̈κομοι φλέγοντι Χάριτες.&lt;br&gt;
μακάριος, ὃς ἔχεις&lt;br&gt;
καὶ πεδὰ μέγαν κάματον&lt;br&gt;
λόγων φερτάτων&lt;br&gt;
μναμήϊ': ἐν τεσσαράκοντα γὰρ 50&lt;br&gt;
πετόντεσσιν ἁνιόχοις ὅλον&lt;br&gt;
δίφρον κομίξαις ἀταρβεῖ φρενί,&lt;br&gt;
ἦλθες ἤδη Λιβύας πεδίον ἐξ ἀγλαῶν&lt;br&gt;
[70] ἀέθλων καὶ πατρωΐαν πόλιν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
πόνων δ' οὔ τις ἀπόκλαρός ἐστιν οὔτ' ἔσεται: 55&lt;br&gt;
ὁ Βάττου δ' ἕπεται παλαιὸς ὄλβος ἔμπαν τὰ καὶ τὰ νέμων,&lt;br&gt;
πύργος ἄστεος ὄμμα τε φαεννότατον&lt;br&gt;
ξένοισι. κεῖνόν γε καὶ βαρύκομποι&lt;br&gt;
λέοντες περὶ δείματι φύγον,&lt;br&gt;
γλῶσσαν ἐπεί σφιν ἀπένεικεν ὑπερποντίαν: 60&lt;br&gt;
[80] ὁ δ' ἀρχαγέτας ἔδωκ' Ἀπόλλων&lt;br&gt;
θῆρας αἰνῷ φόβῳ,&lt;br&gt;
ὄφρα μὴ ταμίᾳ Κυράνας ἀτελὴς γένοιτο μαντεύμασιν.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ὃ καὶ βαρειᾶν νόσων&lt;br&gt;
ἀκέσματ' ἄνδρεσσι καὶ γυναιξὶ νέμει, 65&lt;br&gt;
πόρεν τε κίθαριν, δίδωσί τε Μοῖσαν οἷς ἂν ἐθέλῃ,&lt;br&gt;
ἀπόλεμον ἀγαγὼν&lt;br&gt;
[90] ἐς πραπίδας εὐνομίαν,&lt;br&gt;
μυχόν τ' ἀμφέπει&lt;br&gt;
μαντήϊον: τῷ [καὶ] Λακεδαίμονι 70&lt;br&gt;
ἐν Ἄργει τε καὶ ζαθέᾳ Πύλῳ&lt;br&gt;
ἔνασσεν ἀλκάεντας Ἡρακλέος&lt;br&gt;
ἐκγόνους Αἰγιμιοῦ τε. τὸ δ' ἐμὸν γαρύειν&lt;br&gt;
ἀπὸ Σπάρτας ἐπήρατον κλέος:

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ὅθεν γεγενναμένοι 75 &lt;br&gt;
[100] ἵκοντο Θήρανδε φῶτες Αἰγεΐδαι,&lt;br&gt;
ἐμοὶ πατέρες, οὐ θεῶν ἄτερ, ἀλλὰ μοῖρά τις ἄγεν:&lt;br&gt;
πολύθυτον ἔρανον&lt;br&gt;
ἔνθεν ἀναδεξάμενοι,&lt;br&gt;
Ἄπολλον, τεᾷ, 80&lt;br&gt;
Καρνήϊ', ἐν δαιτὶ σεβίζομεν&lt;br&gt;
Κυράνας ἀγακτιμέναν πόλιν:&lt;br&gt;
ἔχοντι τὰν χαλκοχάρμαι ξένοι&lt;br&gt;
Τρῶες Ἀντανορίδαι. σὺν Ἑλένᾳ γὰρ μόλον,&lt;br&gt;
[110] καπνωθεῖσαν πάτραν ἐπεὶ ἴδον 85

[εποδε 3]&lt;br&gt;
ἐν Ἄρει. τὸ δ' ἐλάσιππον ἔθνος ἐνδυκέως&lt;br&gt;
δέκονται θυσίαισιν ἄνδρες οἰχνέοντές σφε δωροφόροι,&lt;br&gt;
τοὺς Ἀριστοτέλης ἄγαγε, ναυσὶ θοαῖς&lt;br&gt;
ἁλὸς βαθεῖαν κέλευθον ἀνοίγων.&lt;br&gt;
[120] κτίσεν δ' ἄλσεα μείζονα θεῶν, 90&lt;br&gt;
εὐθύτομόν τε κατέθηκεν Ἀπολλωνίαις&lt;br&gt;
ἀλεξιμβρότοις πεδιάδα πομπαῖς&lt;br&gt;
ἔμμεν ἱππόκροτον&lt;br&gt;
σκυρωτὰν ὁδόν, ἔνθα πρυμνοῖς ἀγορᾶς ἔπι δίχα κεῖται θανών.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
μάκαρ μὲν ἀνδρῶν μέτα 95&lt;br&gt;
ἔναιεν, ἥρως δ' ἔπειτα λαοσεβής.&lt;br&gt;
[130] ἄτερθε δὲ πρὸ δωμάτων ἕτεροι λαχόντες Ἀΐδαν&lt;br&gt;
βασιλέες ἱεροὶ&lt;br&gt;
ἐντί, μεγάλαν δ' ἀρετὰν&lt;br&gt;
δρόσῳ μαλθακᾷ 100&lt;br&gt;
ῥανθεῖσαν κώμων ὑπὸ χεύμασιν,&lt;br&gt;
ἀκούοντί που χθονίᾳ φρενί,&lt;br&gt;
σφὸν ὄλβον υἱῷ τε κοινὰν χάριν&lt;br&gt;
ἔνδικόν τ' Ἀρκεσίλᾳ. τὸν ἐν ἀοιδᾷ νέων&lt;br&gt;
[140] πρέπει χρυσάορα Φοῖβον ἀπύειν,

[αντ. 4] 105&lt;br&gt;
ἔχοντα Πυθωνόθεν&lt;br&gt;
τὸ καλλίνικον λυτήριον δαπανᾶν&lt;br&gt;
μέλος χαρίεν. ἄνδρα κεῖνον ἐπαινέοντι συνετοί.&lt;br&gt;
λεγόμενον ἐρέω:&lt;br&gt;
κρέσσονα μὲν ἁλικίας 110&lt;br&gt;
νόον φέρβεται&lt;br&gt;
γλῶσσάν τε: θάρσος δὲ τανύπτερος&lt;br&gt;
[150] ἐν ὄρνιξιν αἰετὸς ἔπλετο:&lt;br&gt;
ἀγωνίας δ', ἕρκος οἷον, σθένος:&lt;br&gt;
ἔν τε Μοίσαισι ποτανὸς ἀπὸ ματρὸς φίλας, 115&lt;br&gt;
πέφανταί θ' ἁρματηλάτας σοφός:

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ὅσαι τ' εἰσὶν ἐπιχωρίων καλῶν ἔσοδοι,&lt;br&gt;
τετόλμακε. θεός τέ οἱ τὸ νῦν τε πρόφρων τελεῖ δύνασιν,&lt;br&gt;
καὶ τὸ λοιπὸν &lt;ὁμοῖα&gt;, Κρονίδαι μάκαρες,&lt;br&gt;
[160] διδοῖτ' ἐπ' ἔργοισιν ἀμφί τε βουλαῖς 120&lt;br&gt;
ἔχειν, μὴ φθινοπωρὶς ἀνέμων&lt;br&gt;
χειμερία κατὰ πνοὰ δαμαλίζοι χρόνον.&lt;br&gt;
Διός τοι νόος μέγας κυβερνᾷ&lt;br&gt;
δαίμον' ἀνδρῶν φίλων.&lt;br&gt;
εὔχομαί νιν Ὀλυμπίᾳ τοῦτο 125&lt;br&gt;
δόμεν γέρας ἔπι Βάττου γένει. 

==ΞΕΝΟΚΡΑΤΕΙ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἀκούσατ': ἦ γὰρ ἑλικώπιδος Ἀφροδίτας&lt;br&gt;
ἄρουραν ἢ Χαρίτων&lt;br&gt;
ἀναπολίζομεν, ὀμφαλὸν ἐριβρόμου&lt;br&gt;
χθονὸς ἐς νάϊον προσοιχόμενοι: 5&lt;br&gt;
Πυθιόνικος ἔνθ' ὀλβίοισιν Ἐμμενίδαις&lt;br&gt;
ποταμίᾳ τ' Ἀκράγαντι καὶ μὰν Ξενοκράτει&lt;br&gt;
ἑτοῖμος ὕμνων&lt;br&gt;
θησαυρὸς ἐν πολυχρύσῳ&lt;br&gt;
Ἀπολλωνίᾳ τετείχισται νάπᾳ: 10

[στρ. 2] &lt;br&gt;
τὸν οὔτε χειμέριος ὄμβρος ἐπακτὸς ἐλθών,&lt;br&gt;
ἐριβρόμου νεφέλας&lt;br&gt;
στρατὸς ἀμείλιχος, οὔτ' ἄνεμος ἐς μυχοὺς&lt;br&gt;
ἁλὸς ἄξοισι παμφόρῳ χεράδει&lt;br&gt;
τυπτόμενον. φάει δὲ πρόσωπον ἐν καθαρῷ 15&lt;br&gt;
πατρὶ τεῷ, Θρασύβουλε, κοινάν τε γενεᾷ&lt;br&gt;
λόγοισι θνατῶν&lt;br&gt;
εὔδοξον ἅρματι νίκαν&lt;br&gt;
Κρισαίαισιν ἐν πτυχαῖς ἀπαγγελεῖ.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
σύ τοι σχεθών νιν ἐπιδέξια χειρός, ὀρθὰν 20&lt;br&gt;
ἄγεις ἐφημοσύναν,&lt;br&gt;
τά ποτ' ἐν οὔρεσι φαντὶ μεγαλοσθενεῖ&lt;br&gt;
Φιλύρας υἱὸν ὀρφανιζομένῲ&lt;br&gt;
Πηλεΐδᾳ παραινεῖν: μάλιστα μὲν Κρονίδαν,&lt;br&gt;
βαρυόπαν στεροπᾶν κεραυνῶν τε πρύτανιν, 25&lt;br&gt;
θεῶν σέβεσθαι:&lt;br&gt;
ταύτας δὲ μή ποτε τιμᾶς&lt;br&gt;
ἀμείρειν γονέων βίον πεπρωμένον.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἔγεντο καὶ πρότερον Ἀντίλοχος βιατὰς&lt;br&gt;
νόημα τοῦτο φέρων, 30&lt;br&gt;
ὃς ὑπερέφθιτο πατρός, ἐναρίμβροτον&lt;br&gt;
ἀναμείναις στράταρχον Αἰθιόπων&lt;br&gt;
Μέμνονα. Νεστόρειον γὰρ ἵππος ἅρμ' ἐπέδα&lt;br&gt;
Πάριος ἐκ βελέων δαϊχθείς: ὁ δ' ἔφεπεν&lt;br&gt;
κραταιὸν ἔγχος: 35&lt;br&gt;
Μεσσανίου δὲ γέροντος&lt;br&gt;
δονηθεῖσα φρὴν βόασε παῖδα ὅν:

[στρ. 5]&lt;br&gt;
χαμαιπετὲς δ' ἄρ' ἔπος οὐκ ἀπέριψεν: αὐτοῦ&lt;br&gt;
μένων δ' ὁ θεῖος ἀνὴρ&lt;br&gt;
πρίατο μὲν θανάτοιο κομιδὰν πατρός, 40&lt;br&gt;
ἐδόκησέν τε τῶν πάλαι γενεᾷ&lt;br&gt;
ὁπλοτέροισιν, ἔργον πελώριον τελέσαις,&lt;br&gt;
ὕπατος ἀμφὶ τοκεῦσιν ἔμμεν πρὸς ἀρετάν.&lt;br&gt;
τὰ μὲν παρίκει:&lt;br&gt;
τῶν νῦν δὲ καὶ Θρασύβουλος 45&lt;br&gt;
πατρῴαν μάλιστα πρὸς στάθμαν ἔβα,

[στρ. 6]&lt;br&gt;
πάτρῳ τ' ἐπερχόμενος ἀγλαΐαν ἅπασαν.&lt;br&gt;
νόῳ δὲ πλοῦτον ἄγει,&lt;br&gt;
ἄδικον οὔθ' ὑπέροπλον ἥβαν δρέπων,&lt;br&gt;
σοφίαν δ' ἐν μυχοῖσι Πιερίδων: 50&lt;br&gt;
τίν τ', Ἐλέλιχθον, ἃς εὗρες ἱππίας ἐσόδους, &lt;br&gt;
μάλα ἁδόντι νόῳ, Ποσειδᾶν, προσέχεται. &lt;br&gt;
γλυκεῖα δὲ φρὴν καὶ συμπόταισιν ὁμιλεῖν &lt;br&gt;
μελισσᾶν ἀμείβεται τρητὸν πόνον.

==ΜΕΓΑΚΛΕΙ ΑΘΗΝΑΙῼ, ΤΕΘΡΙΠΠῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
κάλλιστον αἱ μεγαλοπόλιες Ἀθᾶναι&lt;br&gt;
προοίμιον Ἀλκμανιδᾶν εὐρυσθενεῖ γενεᾷ&lt;br&gt;
κρηπῖδ' ἀοιδᾶν&lt;br&gt;
ἵπποισι βαλέσθαι. 5&lt;br&gt;
ἐπεὶ τίνα πάτραν, τίνα οἶκον&lt;br&gt;
ναίων ὀνυμάξεαι&lt;br&gt;
ἐπιφανέστερον&lt;br&gt;
Ἑλλάδι πυθέσθαι;

[αντ. 1]&lt;br&gt;
πάσαισι γὰρ πολίεσι λόγος ὁμιλεῖ 10&lt;br&gt;
[10] Ἐρεχθέος ἀστῶν, Ἄπολλον, οἳ τεόν γε δόμον&lt;br&gt;
Πυθῶνι δίᾳ&lt;br&gt;
θαητὸν ἔτευξαν.&lt;br&gt;
ἄγοντι δέ με πέντε μὲν Ἰσθμοῖ&lt;br&gt;
νῖκαι, μία δ' ἐκπρεπὴς 15 &lt;br&gt;
Διὸς Ὀλυμπιάς,&lt;br&gt;
δύο δ' ἀπὸ Κίῤῥας,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ὦ Μεγάκλεες, ὑμαί τε καὶ προγόνων.&lt;br&gt;
νέα δ' εὐπραγίᾳ χαίρω τι: τὸ δ' ἄχνυμαι,&lt;br&gt;
φθόνον ἀμειβόμενον τὰ καλὰ ἔργα. 20&lt;br&gt;
[20] φαντί γε μὰν οὕτω κεν ἀνδρὶ παρμονίμαν&lt;br&gt;
θάλλοισαν εὐδαιμονίαν&lt;br&gt;
τὰ καὶ τὰ φέρεσθαι.
{{anchor|8}}
==ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΕΙ ΑΙΓΙΝΗΤῌ, ΠΑΛΑΙΣΤῌ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
φιλόφρον Ἡσυχία, Δίκας&lt;br&gt;
ὦ μεγιστόπολι θύγατερ,&lt;br&gt;
βουλᾶν τε καὶ πολέμων&lt;br&gt;
ἔχοισα κλαῖ̈δας ὑπερτάτας, 5&lt;br&gt;
Πυθιόνικον τιμὰν Ἀριστομένει δέκευ.&lt;br&gt;
τὺ γὰρ τὸ μαλθακὸν ἔρξαι τε καὶ παθεῖν ὁμῶς&lt;br&gt;
ἐπίστασαι καιρῷ σὺν ἀτρεκεῖ:

[αντ. 1]&lt;br&gt;
[10] τὺ δ', ὁπόταν τις ἀμείλιχον&lt;br&gt;
καρδίᾳ κότον ἐνελάσῃ, 10&lt;br&gt;
τραχεῖα δυσμενέων&lt;br&gt;
ὑπαντιάξαισα κράτει τιθεῖς&lt;br&gt;
Ὕβριν ἐν ἄντλῳ. τὰν οὐδὲ Πορφυρίων μάθεν&lt;br&gt;
παρ' αἶσαν ἐξερεθίζων: κέρδος δὲ φίλτατον,&lt;br&gt;
ἑκόντος εἴ τις ἐκ δόμων φέροι. 15

[επωδή 1] &lt;br&gt;
[20] βία δὲ καὶ μεγάλαυχον ἔσφαλεν ἐν χρόνῳ.&lt;br&gt;
Τυφὼς Κίλιξ ἑκατόγκρανος οὔ νιν ἄλυξεν,&lt;br&gt;
οὐδὲ μὰν βασιλεὺς Γιγάντων: δμᾶθεν δὲ κεραυνῷ&lt;br&gt;
τόξοισί τ' Ἀπόλλωνος: ὃς εὐμενεῖ νόῳ&lt;br&gt;
Ξενάρκειον ἔδεκτο Κίῤῥαθεν ἐστεφανωμένον 20&lt;br&gt;
υἱὸν ποίᾳ Παρνασσίδι Δωριεῖ τε κώμῳ.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
[30] ἔπεσε δ' οὐ Χαρίτων ἑκὰς&lt;br&gt;
ἁ δικαιόπολις ἀρεταῖς&lt;br&gt;
κλειναῖσιν Αἰακιδᾶν&lt;br&gt;
θιγοῖσα νᾶσος: τελέαν δ' ἔχει 25&lt;br&gt;
δόξαν ἀπ' ἀρχᾶς. πολλοῖσι μὲν γὰρ ἀείδεται&lt;br&gt;
νικαφόροις ἐν ἀέθλοις θρέψαισα καὶ θοαῖς&lt;br&gt;
ὑπερτάτους ἥρωας ἐν μάχαις:

[αντ. 2]&lt;br&gt;
τὰ δὲ καὶ ἀνδράσιν ἐμπρέπει.&lt;br&gt;
[40] εἰμὶ δ' ἄσχολος ἀναθέμεν 30&lt;br&gt;
πᾶσαν μακραγορίαν&lt;br&gt;
λύρᾳ τε καὶ φθέγματι μαλθακῷ,&lt;br&gt;
μὴ κόρος ἐλθὼν κνίσῃ. τὸ δ' ἐν ποσί μοι τράχον&lt;br&gt;
ἴτω τεὸν χρέος, ὦ παῖ, νεώτατον καλῶν,&lt;br&gt;
ἐμᾷ ποτανὸν ἀμφὶ μαχανᾷ. 35

[επωδή 2]&lt;br&gt;
παλαισμάτεσσι γὰρ ἰχνεύων ματραδελφεοὺς&lt;br&gt;
[50] Ὀλυμπίᾳ τε Θεόγνητον οὐ κατελέγχεις,&lt;br&gt;
οὐδὲ Κλειτομάχοιο νίκαν Ἰσθμοῖ θρασύγυιον:&lt;br&gt;
αὔξων δὲ πάτραν Μιδυλιδᾶν λόγον φέρεις,&lt;br&gt;
τὸν ὅνπερ ποτ' Ὀϊκλέος παῖς ἐν ἑπταπύλοις ἰδὼν 40&lt;br&gt;
υἱοὺς Θήβαις αἰνίξατο παρμένοντας αἰχμᾷ,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ὁπότ' ἀπ' Ἄργεος ἤλυθον&lt;br&gt;
[60] δευτέραν ὁδὸν Ἐπίγονοι.&lt;br&gt;
ὧδ' εἶπε μαρναμένων:&lt;br&gt;
“φυᾷ τὸ γενναῖον ἐπιπρέπει 45&lt;br&gt;
ἐκ πατέρων παισὶ λῆμα. θαέομαι σαφὲς&lt;br&gt;
δράκοντα ποικίλον αἰθᾶς Ἀλκμᾶν' ἐπ' ἀσπίδος&lt;br&gt;
νωμῶντα πρῶτον ἐν Κάδμου πύλαις.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ὁ δὲ καμὼν προτέρᾳ πάθᾳ&lt;br&gt;
[70] νῦν ἀρείονος ἐνέχεται 50&lt;br&gt;
ὄρνιχος ἀγγελίᾳ&lt;br&gt;
Ἄδραστος ἥρως: τὸ δὲ οἴκοθεν&lt;br&gt;
ἀντία πράξει. μοῦνος γὰρ ἐκ Δαναῶν στρατοῦ&lt;br&gt;
θανόντος ὀστέα λέξαις υἱοῦ, τύχᾳ θεῶν&lt;br&gt;
ἀφίξεται λαῷ σὺν ἀβλαβεῖ 55

[εποδε 3]&lt;br&gt; 
Ἄβαντος εὐρυχόρους ἀγυιάς.”τοιαῦτα μὲν&lt;br&gt;
ἐφθέγξατ' Ἀμφιάρηος. χαίρων δὲ καὶ αὐτὸς&lt;br&gt;
[80] Ἀλκμᾶνα στεφάνοισι βάλλω, ῥαίνω δὲ καὶ ὕμνῳ,&lt;br&gt;
γείτων ὅτι μοι καὶ κτεάνων φύλαξ ἐμῶν&lt;br&gt;
ὑπάντασεν ἰόντι γᾶς ὀμφαλὸν παρ' ἀοίδιμον, 60&lt;br&gt;
μαντευμάτων τ' ἐφάψατο συγγόνοισι τέχναις.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
τὺ δ',Ἑκαταβόλε, πάνδοκον&lt;br&gt;
[90] ναὸν εὐκλέα διανέμων&lt;br&gt;
Πυθῶνος ἐν γυάλοις,&lt;br&gt;
τὸ μὲν μέγιστον τόθι χαρμάτων 65&lt;br&gt;
ὤπασας: οἴκοι δὲ πρόσθεν ἁρπαλέαν δόσιν&lt;br&gt;
πενταθλίου σὺν ἑορταῖς ὑμαῖς ἐπάγαγες.&lt;br&gt;
ἄναξ, ἑκόντι δ' εὔχομαι νόῳ

[αντ. 4]&lt;br&gt;
κατά τιν' ἁρμονίαν βλέπειν,&lt;br&gt;
ἀμφ' ἕκαστον ὅσα νέομαι. 70&lt;br&gt;
κώμῳ μὲν ἁδυμελεῖ&lt;br&gt;
[100] Δίκα παρέστακε: θεῶν δ' ὄπιν&lt;br&gt;
ἄφθονον αἰτέω, Ξείναρκες, ὑμετέραις τύχαις.&lt;br&gt;
εἰ γάρ τις ἐσλὰ πέπαται μὴ σὺν μακρῷ πόνῳ,&lt;br&gt;
πολλοῖς σοφὸς δοκεῖ πεδ' ἀφρόνων 75

[επωδή 4]&lt;br&gt;
βίον κορυσσέμεν ὀρθοβούλοισι μαχαναῖς:&lt;br&gt;
τὰ δ' οὐκ ἐπ' ἀνδράσι κεῖται: δαίμων δὲ παρίσχει,&lt;br&gt;
[110] ἄλλοτ' ἄλλον ὕπερθε βάλλων, ἄλλον δ' ὑπὸ χειρῶν&lt;br&gt;
μέτρῳ καταβαίνει. Μεγάροις δ' ἔχεις γέρας,&lt;br&gt;
μυχῷ τ' ἐν Μαραθῶνος, Ἥρας τ' ἀγῶν' ἐπιχώριον 80&lt;br&gt;
νίκαις τρισσαῖς, Ὦριστόμενες, δάμασσας ἔργῳ:

[στρ. 5]&lt;br&gt;
τέτρασι δ' ἔμπετες ὑψόθεν&lt;br&gt;
σωμάτεσσι κακὰ φρονέων,&lt;br&gt;
τοῖς οὔτε νόστος ὁμῶς&lt;br&gt;
[120] ἔπαλπνος ἐν Πυθιάδι κρίθη, 85&lt;br&gt;
οὐδὲ μολόντων πὰρ ματέρ' ἀμφὶ γέλως γλυκὺς&lt;br&gt;
ὦρσεν χάριν: κατὰ λαύρας δ' ἐχθρῶν ἀπάοροι&lt;br&gt;
πτώσσοντι, συμφορᾷ δεδαγμένοι.

[αντ. 5]&lt;br&gt;
ὁ δὲ καλόν τι νέον λαχὼν&lt;br&gt;
ἁβρότατος ἔπι μεγάλας 90&lt;br&gt;
ἐξ ἐλπίδος πέταται&lt;br&gt;
[130] ὑποπτέροις ἀνορέαις, ἔχων&lt;br&gt;
κρέσσονα πλούτου μέριμναν. ἐν δ' ὀλίγῳ βροτῶν&lt;br&gt;
τὸ τερπνὸν αὔξεται: οὕτω δὲ καὶ πίτνει χαμαί,&lt;br&gt;
ἀποτρόπῳ γνώμᾳ σεσεισμένον. 95
{{anchor|8.5}}
[επωδή 5] &lt;br&gt;
ἐπάμεροι: τί δέ τις; τί δ' οὔ τις; σκιᾶς ὄναρ&lt;br&gt;
ἄνθρωπος. ἀλλ' ὅταν αἴγλα διόσδοτος ἔλθῃ,&lt;br&gt;
λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών:&lt;br&gt;
[140] Αἴγινα φίλα μᾶτερ, ἐλευθέρῳ στόλῳ&lt;br&gt;
πόλιν τάνδε κόμιζε Δὶ καὶ κρέοντι σὺν Αἰακῷ 100&lt;br&gt;
Πηλεῖ τε κἀγαθῷ Τελαμῶνι σύν τ' Ἀχιλλεῖ.

==ΤΕΛΕΣΙΚΡΑΤΕΙ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΟΠΛΙΤΟΔΡΟΜῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἐθέλω χαλκάσπιδα Πυθιονίκαν&lt;br&gt;
σὺν βαθυζώνοισιν ἀγγέλλων&lt;br&gt;
Τελεσικράτη Χαρίτεσσι γεγωνεῖν,&lt;br&gt;
ὄλβιον ἄνδρα, διωξίππου στεφάνωμα Κυράνας: 5&lt;br&gt;
τὰν ὁ χαιτάεις ἀνεμοσφαράγων ἐκ Παλίου κόλπων ποτὲ Λατοΐδας&lt;br&gt;
[10] ἅρπασ', ἔνεικέ τε χρυσέῳ παρθένον ἀγροτέραν δίφρῳ, τόθι νιν πολυμήλου&lt;br&gt;
καὶ πολυκαρποτάτας θῆκε δέσποιναν χθονὸς&lt;br&gt;
ῥίζαν ἀπείρου τρίταν εὐήρατον θάλλοισαν οἰκεῖν.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ὑπέδεκτο δ' ἀργυρόπεζ' Ἀφροδίτα 10&lt;br&gt;
Δάλιον ξεῖνον θεοδμάτων&lt;br&gt;
ὀχέων, ἐφαπτομένα χερὶ κούφᾳ.&lt;br&gt;
[20] καί σφιν ἐπὶ γλυκεραῖς εὐναῖς ἐρατὰν βάλεν αἰδῶ,&lt;br&gt;
ξυνὸν ἁρμόζοισα θεῷ τε γάμον μιχθέντα κούρᾳ θ' Ὑψέος εὐρυβία:&lt;br&gt;
ὃς Λαπιθᾶν ὑπερόπλων τουτάκις ἦν βασιλεύς, ἐξ Ὠκεανοῦ γένος ἥρως 15&lt;br&gt;
δεύτερος: ὅν ποτε Πίνδου κλεενναῖς ἐν πτυχαῖς&lt;br&gt;
[30] Ναὶ̈ς εὐφρανθεῖσα Πηνειοῦ λέχει Κρείοισ' ἔτικτεν,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
Γαίας θυγάτηρ. ὁ δὲ τὰν εὐώλενον&lt;br&gt;
θρέψατο παῖδα Κυράναν: ἁ μὲν οὔθ' ἱστῶν παλιμβάμους ἐφίλησεν ὁδούς,&lt;br&gt;
οὔτε δείπνων οἰκοριᾶν μεθ' ἑταιρᾶν τέρψιας, 20&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀκόντεσσίν τε χαλκέοις&lt;br&gt;
φασγάνῳ τε μαρναμένα κεράϊζεν ἀγρίους&lt;br&gt;
[40] θῆρας, ἦ πολλάν τε καὶ ἡσύχιον&lt;br&gt;
βουσὶν εἰρήναν παρέχοισα πατρῴαις, τὸν δὲ σύγκοιτον γλυκὺν&lt;br&gt;
παῦρον ἐπὶ γλεφάροις 25&lt;br&gt;
ὕπνον ἀναλίσκοισα ῥέποντα πρὸς ἀῶ.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
κίχε νιν λέοντί ποτ' εὐρυφαρέτρας&lt;br&gt;
ὀμβρίμῳ μούναν παλαίοισαν&lt;br&gt;
ἄτερ ἐγχέων ἑκάεργος Ἀπόλλων.&lt;br&gt;
αὐτίκα δ' ἐκ μεγάρων Χείρωνα προσέννεπε φωνᾷ. 30&lt;br&gt;
[51] “ σεμνὸν ἄντρον, Φιλλυρίδα, προλιπὼν θυμὸν γυναικὸς καὶ μεγάλαν δύνασιν&lt;br&gt;
θαύμασον, οἷον ἀταρβεῖ νεῖκος ἄγει κεφαλᾷ, μόχθου καθύπερθε νεᾶνις&lt;br&gt;
ἦτορ ἔχοισα: φόβῳ δ' οὐ κεχείμανται φρένες.&lt;br&gt;
τίς νιν ἀνθρώπων τέκεν; ποίας δ' ἀποσπασθεῖσα φύτλας

[αντ. 2]&lt;br&gt;
[60] ὀρέων κευθμῶνας ἔχει σκιοέντων, 35&lt;br&gt;
γεύεται δ' ἀλκᾶς ἀπειράντου;&lt;br&gt;
ὁσία κλυτὰν χέρα οἱ προσενεγκεῖν,&lt;br&gt;
ἦ ῥα; καὶ ἐκ λεχέων κεῖραι μελιηδέα ποίαν;”&lt;br&gt;
τὸν δὲ Κένταυρος ζαμενής, ἀγανᾷ χλαρὸν γελάσσαις ὀφρύϊ, μῆτιν ἑὰν&lt;br&gt;
[70] εὐθὺς ἀμείβετο: “κρυπταὶ κλαΐδες ἐντὶ σοφᾶς Πειθοῦς ἱερᾶν φιλοτάτων, 40&lt;br&gt;
Φοῖβε, καὶ ἔν τε θεοῖς τοῦτο κἀνθρώποις ὁμῶς&lt;br&gt;
αἰδέοντ', ἀμφανδὸν ἁδείας τυχεῖν τὸ πρῶτον εὐνᾶς.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
καὶ γὰρ σέ, τὸν οὐ θεμιτὸν ψεύδει θιγεῖν,&lt;br&gt;
ἔτραπε μείλιχος ὀργὰ παρφάμεν τοῦτον λόγον. κούρας δ' ὁπόθεν γενεὰν&lt;br&gt;
[80] ἐξερωτᾷς, ὦ ἄνα; κύριον ὃς πάντων τέλος 45&lt;br&gt;
οἶσθα καὶ πάσας κελεύθους:&lt;br&gt;
ὅσσα τε χθὼν ἠρινὰ φύλλ' ἀναπέμπει, χὠπόσαι&lt;br&gt;
ἐν θαλάσσᾳ καὶ ποταμοῖς ψάμαθοι&lt;br&gt;
κύμασιν ῥιπαῖς τ' ἀνέμων κλονέονται, χὤ τι μέλλει, χὠπόθεν&lt;br&gt;
ἔσσεται, εὖ καθορᾷς. 50&lt;br&gt;
εἰ δὲ χρὴ καὶ πὰρ σοφὸν ἀντιφερίξαι,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ἐρέω. ταύτᾳ πόσις ἵκεο βᾶσσαν&lt;br&gt;
[90] τάνδε, καὶ μέλλεις ὑπὲρ πόντου&lt;br&gt;
Διὸς ἔξοχον ποτὶ κᾶπον ἐνεῖκαι:&lt;br&gt;
ἔνθα νιν ἀρχέπολιν θήσεις, ἐπὶ λαὸν ἀγείραις 55&lt;br&gt;
νασιώταν ὄχθον ἐς ἀμφίπεδον: νῦν δ' εὐρυλείμων πότνιά σοι Λιβύα&lt;br&gt;
δέξεται εὐκλέα νύμφαν δώμασιν ἐν χρυσέοις πρόφρων: ἵνα οἱ χθονὸς αἶσαν&lt;br&gt;
[100] αὐτίκα συντελέθειν ἔννομον δωρήσεται,&lt;br&gt;
οὔτε παγκάρπων φυτῶν νήποινον, οὔτ' ἀγνῶτα θηρῶν.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
τόθι παῖδα τέξεται, ὃν κλυτὸς Ἑρμᾶς 60&lt;br&gt;
εὐθρόνοις Ὥραισι καὶ Γαίᾳ&lt;br&gt;
ἀνελὼν φίλας ὑπὸ ματέρος οἴσει.&lt;br&gt;
ταὶ δ' ἐπιγουνίδιον θαησάμενοι βρέφος αὐταῖς,&lt;br&gt;
[110] νέκταρ ἐν χείλεσσι καὶ ἀμβροσίαν στάξοισι, θήσονταί τέ νιν ἀθάνατον&lt;br&gt;
Ζῆνα καὶ ἁγνὸν Ἀπόλλων', ἀνδράσι χάρμα φίλοις ἄγχιστον, ὀπάονα μήλων, 65&lt;br&gt;
Ἀγρέα καὶ Νόμιον, τοῖς δ' Ἀρισταῖον καλεῖν.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' εἰπὼν ἔντυεν τερπνὰν γάμου κραίνειν τελευτάν.

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ὠκεῖα δ' ἐπειγομένων ἤδη θεῶν&lt;br&gt;
[120] πρᾶξις ὁδοί τε βραχεῖαι. κεῖνο κεῖν' ἆμαρ διαίτασεν: θαλάμῳ δὲ μίγεν&lt;br&gt;
ἐν πολυχρύσῳ Λιβύας: ἵνα καλλίσταν πόλιν 70&lt;br&gt;
ἀμφέπει κλεινάν τ' ἀέθλοις.&lt;br&gt;
καί νυν ἐν Πυθῶνί νιν ἀγαθέᾳ Καρνειάδα&lt;br&gt;
υἱὸς εὐθαλεῖ συνέμιξε τύχᾳ:&lt;br&gt;
[130] ἔνθα νικάσαις ἀνέφανε Κυράναν, ἅ νιν εὔφρων δέξεται,&lt;br&gt;
καλλιγύναικι πάτρᾳ 75&lt;br&gt;
δόξαν ἱμερτὰν ἀγαγόντ' ἀπὸ Δελφῶν.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἀρεταὶ δ' αἰεὶ μεγάλαι πολύμυθοι:&lt;br&gt;
βαιὰ δ' ἐν μακροῖσι ποικίλλειν,&lt;br&gt;
ἀκοὰ σοφοῖς: ὁ δὲ καιρὸς ὁμοίως&lt;br&gt;
παντὸς ἔχει κορυφάν. ἔγνον ποτὲ καὶ Ἰόλαον 80&lt;br&gt;
[140] οὐκ ἀτιμάσαντά νιν ἑπτάπυλοι Θῆβαι: τόν, Εὐρυσθῆος ἐπεὶ κεφαλὰν&lt;br&gt;
ἔπραθε φασγάνου ἀκμᾷ, κρύψαν ἔνερθ' ὑπὸ γᾶν διφρηλάτα Ἀμφιτρύωνος&lt;br&gt;
σάματι, πατροπάτωρ ἔνθα οἱ Σπαρτῶν ξένος&lt;br&gt;
κεῖτο, λευκίπποισι Καδμείων μετοικήσαις ἀγυιαῖς.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
τέκε οἷ καὶ Ζηνὶ μιγεῖσα δαΐφρων 85&lt;br&gt;
ἐν μόναις ὠδῖσιν Ἀλκμήνα&lt;br&gt;
[150] διδύμων κρατησίμαχον σθένος υἱῶν.&lt;br&gt;
κωφὸς ἀνήρ τις, ὃς Ἡρακλεῖ στόμα μὴ παραβάλλει,&lt;br&gt;
μηδὲ Διρκαίων ὑδάτων ἀὲ μέμναται, τά νιν θρέψαντο καὶ Ἰφικλέα:&lt;br&gt;
τοῖσι τέλειον ἐπ' εὐχᾷ κωμάσομαί τι παθὼν ἐσλόν: Χαρίτων κελαδεννᾶν 90&lt;br&gt;
[160] μή με λίποι καθαρὸν φέγγος. Αἰγίνᾳ τε γὰρ&lt;br&gt;
φαμὶ Νίσου τ' ἐν λόφῳ τρὶς δὴ πόλιν τάνδ' εὐκλεΐξαι,

[επωδή 4]&lt;br&gt;
σιγαλὸν ἀμαχανίαν ἔργῳ φυγών:&lt;br&gt;
οὕνεκεν, εἰ φίλος ἀστῶν, εἴ τις ἀντάεις, τό γ' ἐν ξυνῷ πεποναμένον εὖ&lt;br&gt;
μὴ λόγον βλάπτων ἁλίοιο γέροντος κρυπτέτω. 95&lt;br&gt;
κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν&lt;br&gt;
[170] παντὶ θυμῷ σύν γε δίκᾳ καλὰ ῥέζοντ' ἔννεπεν.&lt;br&gt;
πλεῖστα νικάσαντά σε καὶ τελεταῖς&lt;br&gt;
ὡρίαις ἐν Παλλάδος εἶδον ἄφωνοί θ' ὡς ἕκασται φίλτατον&lt;br&gt;
παρθενικαὶ πόσιν ἢ 100&lt;br&gt;
υἱὸν εὔχοντ', ὦ Τελεσίκρατες, ἔμμεν,

[στρ. 5]&lt;br&gt;
ἐν Ὀλυμπίοισί τε καὶ βαθυκόλπου&lt;br&gt;
Γᾶς ἀέθλοις ἔν τε καὶ πᾶσιν&lt;br&gt;
ἐπιχωρίοις. ἐμὲ δ' ὦν τις ἀοιδᾶν&lt;br&gt;
[180] δίψαν ἀκειόμενον πράσσει χρέος αὖτις ἐγεῖραι 105&lt;br&gt;
καὶ παλαιὰν δόξαν ἑῶν προγόνων: οἷοι Λιβύσσας ἀμφὶ γυναικὸς ἔβαν&lt;br&gt;
Ἴρασα πρὸς πόλιν, Ἀνταίου μετὰ καλλίκομον μναστῆρες ἀγακλέα κούραν:&lt;br&gt;
τὰν μάλα πολλοὶ ἀριστῆες ἀνδρῶν αἴτεον&lt;br&gt;
[190] σύγγονοι, πολλοὶ δὲ καὶ ξείνων. ἐπεὶ θαητὸν εἶδος

[αντ. 5]&lt;br&gt;
ἔπλετο: χρυσοστεφάνου δέ οἱ Ἥβας 110&lt;br&gt;
καρπὸν ἀνθήσαντ' ἀποδρέψαι&lt;br&gt;
ἔθελον. πατὴρ δὲ θυγατρὶ φυτεύων&lt;br&gt;
κλεινότερον γάμον, ἄκουσεν Δαναόν ποτ' ἐν Ἄργει&lt;br&gt;
οἷον εὗρεν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ παρθένοισι, πρὶν μέσον ἆμαρ ἑλεῖν,&lt;br&gt;
[200] ὠκύτατον γάμον. ἔστασεν γὰρ ἅπαντα χορὸν ἐν τέρμασιν αὐτίκ' ἀγῶνος: 115&lt;br&gt;
σὺν δ' ἀέθλοις ἐκέλευσεν διακρῖναι ποδῶν,&lt;br&gt;
ἅντινα σχήσοι τις ἡρώων, ὅσοι γαμβροί σφιν ἦλθον.

[επωδή 5]&lt;br&gt;
οὕτω δ' ἐδίδου Λίβυς ἁρμόζων κόρᾳ&lt;br&gt;
[210] νυμφίον ἄνδρα: ποτὶ γραμμᾷ μὲν αὐτὰν στᾶσε κοσμήσαις τέλος ἔμμεν ἄκρον,&lt;br&gt;
εἶπε δ' ἐν μέσσοις ἀπάγεσθαι, ὃς ἂν πρῶτος θορὼν 120&lt;br&gt;
ἀμφί οἱ ψαύσειε πέπλοις.&lt;br&gt;
ἔνθ' Ἀλεξίδαμος, ἐπεὶ φύγε λαιψηρὸν δρόμον,&lt;br&gt;
παρθένον κεδνὰν χερὶ χειρὸς ἑλὼν&lt;br&gt;
ἆγεν ἱππευτᾶν Νομάδων δι' ὅμιλον. πολλὰ μὲν κεῖνοι δίκον&lt;br&gt;
φύλλ' ἔπι καὶ στεφάνους: 125&lt;br&gt;
[220] πολλὰ δὲ πρόσθεν πτερὰ δέξατο νικᾶν.

==ΙΠΠΟΚΛΕΙ ΘΕΣΣΑΛῼ, ΠΑΙΔΙ ΔΙΑΥΛΟΔΡΟΜῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ὄλβια Λακεδαίμων,&lt;br&gt;
μάκαιρα Θεσσαλία: πατρὸς δ' ἀμφοτέραις ἐξ ἑνὸς&lt;br&gt;
ἀριστομάχου γένος Ἡρακλεῦς βασιλεύει.&lt;br&gt;
τί κομπέω παρὰ καιρόν; ἀλλά με Πυθώ τε καὶ τὸ Πελινναῖον ἀπύει 5&lt;br&gt;
Ἀλεύα τε παῖδες, Ἱπποκλέᾳ ἐθέλοντες&lt;br&gt;
[10] ἀγαγεῖν ἐπικωμίαν ἀνδρῶν κλυτὰν ὄπα.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
γεύεται γὰρ ἀέθλων:&lt;br&gt;
στρατῷ τ' ἀμφικτιόνων ὁ Παρνάσιος αὐτὸν μυχὸς&lt;br&gt;
διαυλοδρομᾶν ὕπατον παίδων ἀνέειπεν. 10&lt;br&gt;
Ἄπολλον, γλυκὺ δ' ἀνθρώπων τέλος ἀρχά τε δαίμονος ὀρνύντος αὔξεται:&lt;br&gt;
ὁ μέν που τεοῖς γε μήδεσι τοῦτ' ἔπραξεν:&lt;br&gt;
[20] τὸ δὲ συγγενὲς ἐμβέβακεν ἴχνεσιν πατρὸς

[επωδή 1]&lt;br&gt;
Ὀλυμπιονίκα δὶς ἐν πολεμαδόκοις&lt;br&gt;
Ἄρεος ὅπλοις: 15&lt;br&gt;
ἔθηκε καὶ βαθυλείμων ὑπὸ Κίῤῥας ἀγὼν&lt;br&gt;
πέτραν κρατησίποδα Φρικίαν.&lt;br&gt;
ἕσποιτο μοῖρα καὶ ὑστέραισιν&lt;br&gt;
ἐν ἁμέραις ἀγάνορα πλοῦτον ἀνθεῖν σφίσιν:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τῶν δ' ἐν Ἑλλάδι τερπνῶν 20&lt;br&gt;
[30] λαχόντες οὐκ ὀλίγαν δόσιν, μὴ φθονεραῖς ἐκ θεῶν&lt;br&gt;
μετατροπίαις ἐπικύρσαιεν. θεὸς εἴη&lt;br&gt;
ἀπήμων κέαρ: εὐδαίμων δὲ καὶ ὑμνητὸς οὗτος ἀνὴρ γίγνεται σοφοῖς,&lt;br&gt;
ὃς ἂν χερσὶν ἢ ποδῶν ἀρετᾷ κρατήσαις&lt;br&gt;
τὰ μέγιστ' ἀέθλων ἕλῃ τόλμᾳ τε καὶ σθένει, 25

[αντ. 2]&lt;br&gt; 
καὶ ζώων ἔτι νεαρὸν&lt;br&gt;
[40] κατ' αἶσαν υἱὸν ἴδῃ τυχόντα στεφάνων Πυθίων.&lt;br&gt;
ὁ χάλκεος οὐρανὸς οὔ ποτ' ἀμβατὸς αὐτῷ.&lt;br&gt;
ὅσαις δὲ βροτὸν ἔθνος ἀγλαΐαις ἁπτόμεσθα, περαίνει πρὸς ἔσχατον&lt;br&gt;
πλόον. ναυσὶ δ' οὔτε πεζὸς ἰών &lt;κεν&gt; εὕροις 30&lt;br&gt;
ἐς Ὑπερβορέων ἀγῶνα θαυματὰν ὁδόν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
[50] παρ' οἷς ποτε Περσεὺς ἐδαίσατο λαγέτας,&lt;br&gt;
δώματ' ἐσελθών,&lt;br&gt;
κλειτὰς ὄνων ἑκατόμβας ἐπιτόσσαις θεῷ&lt;br&gt;
ῥέζοντας: ὧν θαλίαις ἔμπεδον 35&lt;br&gt;
εὐφαμίαις τε μάλιστ' Ἀπόλλων&lt;br&gt;
χαίρει, γελᾷ θ' ὁρῶν ὕβριν ὀρθίαν κνωδάλων.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
Μοῖσα δ' οὐκ ἀποδαμεῖ&lt;br&gt;
τρόποις ἐπὶ σφετέροισι: παντᾷ, δὲ χοροὶ παρθένων&lt;br&gt;
[60] λυρᾶν τε βοαὶ καναχαί τ' αὐλῶν δονέονται: 40&lt;br&gt;
δάφνᾳ τε χρυσέᾳ κόμας ἀναδήσαντες εἰλαπινάζοισιν εὐφρόνως.&lt;br&gt;
νόσοι δ' οὔτε γῆρας οὐλόμενον κέκραται&lt;br&gt;
ἱερᾷ γενεᾷ: πόνων δὲ καὶ μαχᾶν ἄτερ

[αντ. 3]&lt;br&gt;
οἰκέοισι φυγόντες&lt;br&gt;
ὑπέρδικον Νέμεσιν. θρασείᾳ δὲ πνέων καρδίᾳ 45&lt;br&gt;
[70] μόλεν Δανάας ποτὲ παῖς, ἁγεῖτο δ' Ἀθάνα,&lt;br&gt;
ἐς ἀνδρῶν μακάρων ὅμιλον: ἔπεφνέν τε Γοργόνα, καὶ ποικίλον κάρα&lt;br&gt;
δρακόντων φόβαισιν ἤλυθε νασιώταις&lt;br&gt;
λίθινον θάνατον φέρων. ἐμοὶ δὲ θαυμάσαι

[επωδή 3]&lt;br&gt;
θεῶν τελεσάντων οὐδέν ποτε φαίνεται 50&lt;br&gt;
ἔμμεν ἄπιστον.&lt;br&gt;
[80] κώπαν σχάσον, ταχὺ δ' ἄγκυραν ἔρεισον χθονὶ&lt;br&gt;
πρῴραθε, χοιράδος ἄλκαρ πέτρας.&lt;br&gt;
ἐγκωμίων γὰρ ἄωτος ὕμνων&lt;br&gt;
ἐπ' ἄλλοτ' ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον. 55

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἔλπομαι δ' Ἐφυραίων&lt;br&gt;
ὄπ' ἀμφὶ Πηνεϊὸν γλυκεῖαν προχεόντων ἐμὰν&lt;br&gt;
τὸν Ἱπποκλέαν ἔτι καὶ μᾶλλον σὺν ἀοιδαῖς&lt;br&gt;
[90] ἕκατι στεφάνων θαητὸν ἐν ἅλιξι θησέμεν ἐν καὶ παλαιτέροις,&lt;br&gt;
νέαισίν τε παρθένοισι μέλημα. καὶ γὰρ 60&lt;br&gt;
ἑτέροις ἑτέρων ἔρως ὑπέκνισε φρένας:

[αντ. 4]&lt;br&gt;
τῶν δ' ἕκαστος ὀρούει,&lt;br&gt;
τυχών κεν ἁρπαλέαν σχέθοι φροντίδα τὰν πὰρ ποδός:&lt;br&gt;
τὰ δ' εἰς ἐνιαυτὸν ἀτέκμαρτον προνοῆσαι.&lt;br&gt;
[100] πέποιθα ξενίᾳ προσανέϊ Θώρακος, ὅσπερ ἐμὰν ποιπνύων χάριν 65&lt;br&gt;
τόδ' ἔζευξεν ἅρμα Πιερίδων τετράορον,&lt;br&gt;
φιλέων φιλέοντ', ἄγων ἄγοντα προφρόνως.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
πειρῶντι δὲ καὶ χρυσὸς ἐν βασάνῳ πρέπει&lt;br&gt;
καὶ νόος ὀρθός.&lt;br&gt;
ἀδελφεοὺς ̄αστ;ἔτ' ἐπαινήσομεν ἐσλούς, ὅτι 70&lt;br&gt;
ὑψοῦ φέροντι νόμον Θεσσαλῶν&lt;br&gt;
[110] αὔξοντες: ἐν δ' ἀγαθοῖσι κεῖνται&lt;br&gt;
πατρώϊαι κεδναὶ πολίων κυβερνάσιες.

==ΘΡΑΣΥΔΑΙῼ ΘΗΒΑΙῼ, ΠΑΙΔΙ ΣΤΑΔΙΕΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
Κάδμου κόραι, Σεμέλα μὲν Ὀλυμπιάδων ἀγυιᾶτις,&lt;br&gt;
Ἰνώ τε Λευκοθέα ποντιᾶν ὁμοθάλαμε Νηρηΐδων,&lt;br&gt;
ἴτε σὺν Ἡρακλέος ἀριστογόνῳ&lt;br&gt;
ματρὶ πὰρ Μελίαν χρυσέων ἐς ἄδυτον τριπόδων 5&lt;br&gt;
θησαυρόν, ὃν περίαλλ' ἐτίμασε Λοξίας,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
[10] Ἰσμήνιον δ' ὀνύμαξεν, ἀλαθέα μαντίων θῶκον,&lt;br&gt;
ὦ παῖδες Ἁρμονίας, ἔνθα καί νυν ἐπίνομον ἡρωΐδων&lt;br&gt;
στρατὸν ὁμαγερέα καλεῖ συνίμεν,&lt;br&gt;
ὄφρα Θέμιν ἱερὰν Πυθῶνά τε καὶ ὀρθοδίκαν 10&lt;br&gt;
γᾶς ὀμφαλὸν κελαδήσετ' ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ἑπταπύλοισι Θήβαις&lt;br&gt;
[20] χάριν ἀγῶνί τε Κίῤῥας,&lt;br&gt;
ἐν τῷ Θρασυδαῖος ἔμνασεν ἑστίαν&lt;br&gt;
τρίτον ἐπὶ στέφανον πατρῴαν βαλών, 15&lt;br&gt;
ἐν ἀφνεαῖς ἀρούραισι Πυλάδα&lt;br&gt;
νικῶν ξένου Λάκωνος Ὀρέστα.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τὸν δὴ φονευομένου πατρὸς Ἀρσινόα Κλυταιμνήστρας&lt;br&gt;
χειρῶν ὕπο κρατερᾶν ἐκ δόλου τροφὸς ἄνελε δυσπενθέος,&lt;br&gt;
ὁπότε Δαρδανίδα κόραν Πριάμου 20&lt;br&gt;
[30] Κασσάνδραν πολιῷ χαλκῷ σὺν Ἀγαμεμνονίᾳ&lt;br&gt;
ψυχᾷ πόρευσ' Ἀχέροντος ἀκτὰν παρ' εὔσκιον

[αντ. 2]&lt;br&gt;
νηλὴς γυνά. πότερόν νιν ἄρ' Ἰφιγένει' ἐπ' Εὐρίπῳ&lt;br&gt;
σφαχθεῖσα τῆλε πάτρας ἔκνισεν βαρυπάλαμον ὄρσαι χόλον;&lt;br&gt;
ἢ ἑτέρῳ λέχεϊ δαμαζομέναν 25&lt;br&gt;
[40] ἔννυχοι πάραγον κοῖται; τὸ δὲ νέαις ἀλόχοις&lt;br&gt;
ἔχθιστον ἀμπλάκιον καλύψαι τ' ἀμάχανον

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἀλλοτρίαισι γλώσσαις:&lt;br&gt;
κακολόγοι δὲ πολῖται.&lt;br&gt;
ἴσχει τε γὰρ ὄλβος οὐ μείονα φθόνον: 30&lt;br&gt;
ὁ δὲ χαμηλὰ πνέων ἄφαντον βρέμει.&lt;br&gt;
θάνεν μὲν αὐτὸς ἥρως Ἀτρεΐδας&lt;br&gt;
ἵκων χρόνῳ κλυταῖς ἐν Ἀμύκλαις,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[50] μάντιν τ' ὄλεσσε κόραν, ἐπεὶ ἀμφ' Ἑλένᾳ πυρωθέντων&lt;br&gt;
Τρώων ἔλυσε δόμους ἁβρότατος. ὁ δ' ἄρα γέροντα ξένον 35&lt;br&gt;
Στρόφιον ἐξίκετο, νέα κεφαλά,&lt;br&gt;
Παρνασοῦ πόδα ναίοντ': ἀλλὰ χρονίῳ σὺν Ἄρει&lt;br&gt;
πέφνεν τε ματέρα θῆκέ τ' Αἴγισθον ἐν φοναῖς.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἦ ῥ', ὦ φίλοι, κατ' ἀμευσιπόρους τριόδους ἐδινήθην,&lt;br&gt;
[60] ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν: ἤ μέ τις ἄνεμος ἔξω πλόου 40&lt;br&gt;
ἔβαλεν, ὡς ὅτ' ἄκατον εἰναλίαν;&lt;br&gt;
Μοῖσα, τὸ δὲ τεόν, εἰ μισθοῖο συνέθευ παρέχειν&lt;br&gt;
φωνὰν ὑπάργυρον, ἄλλοτ' ἄλλᾳ ταρασσέμεν

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ἢ πατρὶ Πυθονίκῳ&lt;br&gt;
τό γέ νυν ἢ Θρασυδαίῳ: 45&lt;br&gt;
τῶν εὐφροσύνα τε καὶ δόξ' ἐπιφλέγει.&lt;br&gt;
[70] τὰ μὲν &lt;ἐν&gt; ἅρμασι καλλίνικοι πάλαι,&lt;br&gt;
Ὀλυμπίᾳ ἀγώνων πολυφάτων&lt;br&gt;
ἔσχον θοὰν ἀκτῖνα σὺν ἵπποις:

[στρ. 4]&lt;br&gt;
Πυθοῖ τε γυμνὸν ἐπὶ στάδιον καταβάντες ἤλεγξαν 50&lt;br&gt;
Ἑλλανίδα στρατιὰν ὠκύτατι. θεόθεν ἐραίμαν καλῶν,&lt;br&gt;
δυνατὰ μαιόμενος ἐν ἁλικίᾳ.&lt;br&gt;
τῶν γὰρ ἂμ πόλιν εὑρίσκων τὰ μέσα μακροτέρῳ&lt;br&gt;
[80] ὄλβῳ τεθαλότα, μέμφομ' αἶσαν τυραννίδων:

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ξυναῖσι δ' ἀμφ' ἀρεταῖς τέταμαι. φθονεροὶ δ' ἀμύνονται 55&lt;br&gt;
ἆται, εἴ τις ἄκρον ἑλὼν ἁσυχᾶ τε νεμόμενος αἰνὰν ὕβριν&lt;br&gt;
ἀπέφυγεν: μέλανος ἂν ἐσχατιὰν&lt;br&gt;
καλλίονα θανάτου &lt;στείχοι&gt;, γλυκυτάτᾳ γενεᾷ&lt;br&gt;
[90] εὐώνυμον κτεάνων κρατίσταν χάριν πορών.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ἅ τε τὸν Ἰφικλείδαν 60&lt;br&gt;
διαφέρει Ἰόλαον&lt;br&gt;
ὑμνητὸν ἐόντα, καὶ Κάστορος βίαν,&lt;br&gt;
σέ τε, ἄναξ Πολύδευκες, υἱοὶ θεῶν,&lt;br&gt;
τὸ μὲν παρ' ἆμαρ ἕδραισι Θεράπνας,&lt;br&gt;
τὸ δ' οἰκέοντας ἔνδον Ὀλύμπου.

==ΜΙΔᾼ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝῼ, ΑΥΛΗΤῌ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
αἰτέω σε, φιλάγλαε, καλλίστα βροτεᾶν πολίων,&lt;br&gt;
Φερσεφόνας ἕδος, ἅ τ' ὄχθαις ἔπι μηλοβότου&lt;br&gt;
ναίεις Ἀκράγαντος ἐύ̈δματον κολώναν, ὦ ἄνα,&lt;br&gt;
ἵλαος ἀθανάτων ἀνδρῶν τε σὺν εὐμενίᾳ 5&lt;br&gt;
[10] δέξαι στεφάνωμα τόδ' ἐκ Πυθῶνος εὐδόξῳ Μίδᾳ,&lt;br&gt;
αὐτόν τέ νιν Ἑλλάδα νικάσαντα τέχνᾳ, τάν ποτε&lt;br&gt;
Παλλὰς ἐφεῦρε θρασειᾶν Γοργόνων&lt;br&gt;
οὔλιον θρῆνον διαπλέξαισ' Ἀθάνα:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τὸν παρθενίοις ὑπό τ' ἀπλάτοις ὀφίων κεφαλαῖς 10&lt;br&gt;
ἄϊε λειβόμενον δυσπενθέϊ σὺν καμάτῳ,&lt;br&gt;
[20] Περσεὺς ὁπότε τρίτον ἄνυσσεν κασιγνητᾶν μέρος,&lt;br&gt;
εἰναλίᾳ τε Σερίφῳ λαοῖσί τε μοῖραν ἄγων.&lt;br&gt;
ἤτοι τό τε θεσπέσιον Φόρκοιο μαύρωσεν γένος,&lt;br&gt;
λυγρόν τ' ἔρανον Πολυδέκτᾳ θῆκε ματρός τ' ἔμπεδον 15&lt;br&gt;
δουλοσύναν τό τ' ἀναγκαῖον λέχος,&lt;br&gt;
εὐπαράου κρᾶτα συλάσαις Μεδοίσας

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[30] υἱὸς Δανάας: τὸν ἀπὸ χρυσοῦ φαμεν αὐτορύτου&lt;br&gt;
ἔμμεναι. ἀλλ' ἐπεὶ ἐκ τούτων φίλον ἄνδρα πόνων&lt;br&gt;
ἐῤῥύσατο, παρθένος αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος, 20&lt;br&gt;
ὄφρα τὸν Εὐρυάλας ἐκ καρπαλιμᾶν γενύων&lt;br&gt;
χριμφθέντα σὺν ἔντεσι μιμήσαιτ' ἐρικλάγκταν γόον.&lt;br&gt;
[40] εὗρεν θεός: ἀλλά νιν εὑροῖσ' ἀνδράσι θνατοῖς ἔχειν,&lt;br&gt;
ὠνόμασεν κεφαλᾶν πολλᾶν νόμον,&lt;br&gt;
εὐκλεᾶ λαοσσόων μναστῆρ' ἀγώνων, 25

[στρ. 4]&lt;br&gt;
λεπτοῦ διανισσόμενον χαλκοῦ θαμὰ καὶ δονάκων,&lt;br&gt;
τοὶ παρὰ καλλιχόρῳ ναίοισι πόλει Χαρίτων.&lt;br&gt;
Καφισίδος ἐν τεμένει, πιστοὶ χορευτᾶν μάρτυρες.&lt;br&gt;
[50] εἰ δέ τις ὄλβος ἐν ἀνθρώποισιν, ἄνευ καμάτου&lt;br&gt;
οὐ φαίνεται: ἐκ δὲ τελευτάσει νιν ἤτοι σάμερον 30&lt;br&gt;
δαίμων--τὸ δὲ μόρσιμον οὐ παρφυκτόν,--ἀλλ' ἔσται χρόνος&lt;br&gt;
οὗτος, ὃ καί τιν' ἀελπτίᾳ βαλὼν&lt;br&gt;
ἔμπαλιν γνώμας τὸ μὲν δώσει, τὸ δ' οὔπω.

[[Κατηγορία:Αρχαία και Κλασική γραμματεία|Πυθιονικοι]]

[[fr:Pythiques (traduction Falconnet)]]</text>
      <sha1>7f0ekdm46350zpi6r9pb3wwmjn0w6na</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>165849</id>
      <parentid>165848</parentid>
      <timestamp>2026-04-19T07:33:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Sarri.greek</username>
        <id>10495</id>
      </contributor>
      <comment>εδω, για το  ἐριπλεύρῳ</comment>
      <origin>165849</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="105728" sha1="tlcsvbelajdwc4lcrfe8dst5zcx3m0l" xml:space="preserve">
{{Τίτλος2|Πυθιόνικοι|[[Πίνδαρος]]}}


==ΙΕΡΩΝΙ ΑΙΤΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
χρυσέα φόρμιγξ, Ἀπόλλωνος καὶ ἰοπλοκάμων&lt;br&gt;
σύνδικον Μοισᾶν κτέανον: τᾶς ἀκούει μὲν βάσις, ἀγλαΐας ἀρχά,&lt;br&gt;
πείθονται δ' ἀοιδοὶ σάμασιν,&lt;br&gt;
ἁγησιχόρων ὁπόταν προοιμίων ἀμβολὰς τεύχῃς ἐλελιζομένα. 5
καὶ τὸν αἰχματὰν κεραυνὸν σβεννύεις&lt;br&gt;
[10] ἀενάου πυρός. εὕδει δ' ἀνὰ σκάπτῳ Διὸς αἰετός, ὠκεῖαν πτέρυγ' ἀμφοτέρωθεν χαλάξαις,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ἀρχὸς οἰωνῶν, κελαινῶπιν δ' ἐπί οἱ νεφέλαν&lt;br&gt;
ἀγκύλῳ κρατί, γλεφάρων ἁδὺ κλαΐστρον, κατέχευας: ὁ δὲ κνώσσων&lt;br&gt;
ὑγρὸν νῶτον αἰωρεῖ, τεαῖς 10&lt;br&gt;
ῥιπαῖσι κατασχόμενος. καὶ γὰρ βιατὰς Ἄρης, τραχεῖαν ἄνευθε λιπὼν&lt;br&gt;
[20] ἐγχέων ἀκμάν, ἰαίνει καρδίαν&lt;br&gt;
κώματι, κῆλα δὲ καὶ δαιμόνων θέλγει φρένας, ἀμφί τε Λατοίδα σοφίᾳ βαθυκόλπων τε Μοισᾶν.

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς, ἀτύζονται βοὰν&lt;br&gt;
Πιερίδων ἀΐοντα, γᾶν τε καὶ πόντον κατ' ἀμαιμάκετον, 15 
[30] ὅς τ' ἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται, θεῶν πολέμιος,&lt;br&gt;
Τυφὼς ἑκατοντακάρανος: τόν ποτε&lt;br&gt;
Κιλίκιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον: νῦν γε μὰν&lt;br&gt;
ταί θ' ὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄχθαι&lt;br&gt;
Σικελία τ' αὐτοῦ πιέζει στέρνα λαχνάεντα: κίων δ' οὐρανία συνέχει, 20&lt;br&gt;
νιφόεσσ' Αἴτνα, πάνετες χιόνος ὀξείας τιθήνα:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
[40] τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται&lt;br&gt;
ἐκ μυχῶν παγαί: ποταμοὶ δ' ἁμέραισιν μὲν προχέοντι ῥόον καπνοῦ&lt;br&gt;
αἴθων': ἀλλ' ἐν ὄρφναισιν πέτρας&lt;br&gt;
φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖαν φέρει πόντου πλάκα σὺν πατάγῳ. 25&lt;br&gt;
κεῖνο δ' Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν&lt;br&gt;
[50] δεινοτάτους ἀναπέμπει: τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι,

[αντ. 2]&lt;br&gt;
οἷον Αἴτνας ἐν μελαμφύλλοις δέδεται κορυφαῖς&lt;br&gt;
καὶ πέδῳ, στρωμνὰ δὲ χαράσσοισ' ἅπαν νῶτον ποτικεκλιμένον κεντεῖ.&lt;br&gt;
εἴη, Ζεῦ, τὶν εἴη ἁνδάνειν, 30&lt;br&gt;
ὃς τοῦτ' ἐφέπεις ὄρος, εὐκάρποιο γαίας μέτωπον, τοῦ μὲν ἐπωνυμίαν&lt;br&gt;
κλεινὸς οἰκιστὴρ ἐκύδανεν πόλιν&lt;br&gt;
[60] γείτονα, Πυθιάδος δ' ἐν δρόμῳ κάρυξ ἀνέειπέ νιν ἀγγέλλων Ἱέρωνος ὑπὲρ καλλινίκου

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἅρμασι. ναυσιφορήτοις δ' ἀνδράσι πρώτα χάρις&lt;br&gt;
ἐς πλόον ἀρχομένοις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον: ἐοικότα γὰρ 35&lt;br&gt;
καὶ τελευτᾷ φερτέρου νόστου τυχεῖν. ὁ δὲ λόγος&lt;br&gt;
[70] ταύταις ἐπὶ συντυχίαις δόξαν φέρει&lt;br&gt;
λοιπὸν ἔσσεσθαι στεφάνοισί &lt;νιν&gt; ἵπποις τε κλυτὰν&lt;br&gt;
καὶ σὺν εὐφώνοις θαλίαις ὀνυμαστάν.&lt;br&gt;
Λύκιε καὶ Δάλου ἀνάσσων Φοῖβε, Παρνασσοῦ τε κράναν Κασταλίαν φιλέων, 40&lt;br&gt;
ἐθελήσαις ταῦτα νόῳ τιθέμεν εὔανδρόν τε χώραν.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[80] ἐκ θεῶν γὰρ μαχαναὶ πᾶσαι βροτέαις ἀρεταῖς,&lt;br&gt;
καὶ σοφοὶ καὶ χερσὶ βιαταὶ περίγλωσσοί τ' ἔφυν. ἄνδρα δ' ἐγὼ κεῖνον&lt;br&gt;
αἰνῆσαι μενοινῶν ἔλπομαι&lt;br&gt;
μὴ χαλκοπάρᾳον ἄκονθ' ὡσείτ' ἀγῶνος βαλεῖν ἔξω παλάμᾳ δονέων, 45&lt;br&gt;
μακρὰ δὲ ῥίψαις ἀμεύσασθ' ἀντίους:&lt;br&gt;
[90] εἰ γὰρ ὁ πᾶς χρόνος ὄλβον μὲν οὕτω καὶ κτεάνων δόσιν εὐθύνοι, καμάτων δ' ἐπίλασιν παράσχοι.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἦ κεν ἀμνάσειεν, οἵαις ἐν πολέμοισι μάχαις&lt;br&gt;
τλάμονι ψυχᾷ παρέμειν', ἁνίχ' εὑρίσκοντο θεῶν παλάμαις τιμάν,&lt;br&gt;
οἵαν οὔτις Ἑλλάνων δρέπει, 50&lt;br&gt;
πλούτου στεφάνωμ' ἀγέρωχον. νῦν γε μὰν τὰν Φιλοκτήταο δίκαν ἐφέπων&lt;br&gt;
ἐστρατεύθη: σὺν δ' ἀνάγκᾳ νιν φίλον&lt;br&gt;
[100] καί τις ἐὼν μεγαλάνωρ ἔσανεν. φαντὶ δὲ Λαμνόθεν ἕλκει τειρόμενον μεταβάσοντας ἐλθεῖν

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ἥρωας ἀντιθέους Ποίαντος υἱὸν τοξόταν:&lt;br&gt;
ὃς Πριάμοιο πόλιν πέρσεν, τελεύτασέν τε πόνους Δαναοῖς, 55&lt;br&gt;
ἀσθενεῖ μὲν χρωτὶ βαίνων, ἀλλὰ μοιρίδιον ἦν.&lt;br&gt;
οὕτω δ' Ἱέρωνι θεὸς ὀρθωτὴρ πέλοι&lt;br&gt;
[110] τὸν προσέρποντα χρόνον, ὧν ἔραται καιρὸν διδούς.&lt;br&gt;
Μοῖσα, καὶ πὰρ Δεινομένει κελαδῆσαι&lt;br&gt;
πίθεό μοι ποινὰν τεθρίππων. χάρμα δ' οὐκ ἀλλότριον νικαφορία πατέρος. 60&lt;br&gt;
ἄγ' ἔπειτ' Αἴτνας βασιλεῖ φίλιον ἐξεύρωμεν ὕμνον:

[στρ. 4]&lt;br&gt;
τῷ πόλιν κείναν θεοδμάτῳ σὺν ἐλευθερίᾳ&lt;br&gt;
[120] Ὑλλίδος στάθμας Ἱέρων ἐν νόμοις ἔκτισσ'. ἐθέλοντι δὲ Παμφύλου&lt;br&gt;
καὶ μὰν Ἡρακλειδᾶν ἔκγονοι&lt;br&gt;
ὄχθαις ὕπο Ταϋγέτου ναίοντες αἰεὶ μένειν τεθμοῖσιν ἐν Αἰγιμιοῦ 65&lt;br&gt;
Δωριεῖς. ἔσχον δ' Ἀμύκλας ὄλβιοι,&lt;br&gt;
Πινδόθεν ὀρνύμενοι, λευκοπώλων Τυνδαριδᾶν βαθύδοξοι γείτονες, ὧν κλέος ἄνθησεν αἰχμᾶς.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
[130] Ζεῦ τέλει', αἰεὶ δὲ τοιαύταν Ἀμένα παρ' ὕδωρ&lt;br&gt;
αἶσαν ἀστοῖς καὶ βασιλεῦσιν διακρίνειν ἔτυμον λόγον ἀνθρώπων,&lt;br&gt;
σύν τοι τίν κεν ἁγητὴρ ἀνήρ, 70&lt;br&gt;
υἱῷ τ' ἐπιτελλόμενος, δᾶμον γεραίρων τράποι σύμφωνον ἐς ἁσυχίαν.&lt;br&gt;
λίσσομαι νεῦσον, Κρονίων, ἅμερον&lt;br&gt;
[140] ὄφρα κατ' οἶκον ὁ Φοίνιξ ὁ Τυρσανῶν τ' ἀλαλατὸς ἔχῃ, ναυσίστονον ὕβριν ἰδὼν τὰν πρὸ Κύμας:

[επωδή 4]&lt;br&gt;
οἷα Συρακοσίων ἀρχῷ δαμασθέντες πάθον,&lt;br&gt;
ὠκυπόρων ἀπὸ ναῶν ὅ σφιν ἐν πόντῳ βάλεθ' ἁλικίαν, 75&lt;br&gt;
Ἑλλάδ' ἐξέλκων βαρείας δουλίας. ἀρέομαι&lt;br&gt;
πὰρ μὲν Σαλαμῖνος, Ἀθαναίων χάριν,&lt;br&gt;
[150] μισθόν, ἐν Σπάρτᾳ δ' &lt;ἀπὸ&gt; τᾶν πρὸ Κιθαιρῶνος μαχᾶν,&lt;br&gt;
ταῖσι Μήδειοι κάμον ἀγκυλότοξοι,&lt;br&gt;
παρὰ δὲ τὰν εὔυδρον ἀκτὰν Ἱμέρα παίδεσσιν ὕμνον Δεινομένευς τελέσαις, {{r|1.80|80}}&lt;br&gt;
τὸν ἐδέξαντ' ἀμφ' ἀρετᾷ, πολεμίων ἀνδρῶν καμόντων.

[στρ. 5]&lt;br&gt;
καιρὸν εἰ φθέγξαιο, πολλῶν πείρατα συντανύσαις&lt;br&gt;
[160] ἐν βραχεῖ, μείων ἕπεται μῶμος ἀνθρώπων. ἀπὸ γὰρ κόρος ἀμβλύνει&lt;br&gt;
αἰανὴς ταχείας ἐλπίδας:&lt;br&gt;
ἀστῶν δ' ἀκοὰ κρύφιον θυμὸν βαρύνει μάλιστ' ἐσλοῖσιν ἐπ' ἀλλοτρίοις. 85&lt;br&gt;
ἀλλ' ὅμως, κρέσσων γὰρ οἰκτιρμοῦ φθόνος,&lt;br&gt;
μὴ παρίει καλά. νώμα δικαίῳ πηδαλίῳ στρατόν: ἀψευδεῖ δὲ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν.

[αντ. 5]&lt;br&gt;
[170] εἴ τι καὶ φλαῦρον παραιθύσσει, μέγα τοι φέρεται&lt;br&gt;
πὰρ σέθεν. πολλῶν ταμίας ἐσσί: πολλοὶ μάρτυρες ἀμφοτέροις πιστοί.&lt;br&gt;
εὐανθεῖ δ' ἐν ὀργᾷ παρμένων, 90&lt;br&gt;
εἴπερ τι φιλεῖς ἀκοὰν ἁδεῖαν αἰεὶ κλύειν, μὴ κάμνε λίαν δαπάναις:&lt;br&gt;
ἐξίει δ' ὥσπερ κυβερνάτας ἀνὴρ&lt;br&gt;
[180] ἱστίον ἀνεμόεν. μὴ δολωθῇς, ὦ φίλος, κέρδεσιν εὐτράπλοις: ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας

[επωδή 5]&lt;br&gt;
οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει&lt;br&gt;
καὶ λογίοις καὶ ἀοιδοῖς: οὐ φθίνει Κροίσου φιλόφρων ἀρετά: 95&lt;br&gt;
τὸν δὲ ταύρῳ χαλκέῳ καυτῆρα νηλέα νόον&lt;br&gt;
ἐχθρὰ Φάλαριν κατέχει παντᾷ φάτις,&lt;br&gt;
οὐδέ νιν φόρμιγγες ὑπωρόφιαι κοινωνίαν&lt;br&gt;
[190] μαλθακὰν παίδων ὀάροισι δέκονται.&lt;br&gt;
τὸ δὲ παθεῖν εὖ πρῶτον ἄθλων: εὖ δ' ἀκούειν δευτέρα μοῖρ': ἀμφοτέροισι δ' ἀνὴρ 100&lt;br&gt;
ὃς ἂν ἐγκύρσῃ, καὶ ἕλῃ, στέφανον ὕψιστον δέδεκται.

==ΙΕΡΩΝΙ ΣΥΡΑΚΟΣΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
μεγαλοπόλιες ὦ Συράκοσαι, βαθυπολέμου&lt;br&gt;
τέμενος Ἄρεος, ἀνδρῶν ἵππων τε σιδαροχαρμᾶν δαιμόνιαι τροφοί,&lt;br&gt;
ὔμμιν τόδε τᾶν λιπαρᾶν ἀπὸ Θηβᾶν φέρων&lt;br&gt;
μέλος ἔρχομαι ἀγγελίαν τετραορίας ἐλελίχθονος, 5&lt;br&gt;
εὐάρματος Ἱέρων ἐν ᾇ κρατέων&lt;br&gt;
[10] τηλαυγέσιν ἀνέδησεν Ὀρτυγίαν στεφάνοις,&lt;br&gt;
ποταμίας ἕδος Ἀρτέμιδος, ἇς οὐκ ἄτερ&lt;br&gt;
κείνας ἀγαναῖσιν ἐν χερσὶ ποικιλανίους ἐδάμασσε πώλους.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ἐπὶ γὰρ ἰοχέαιρα παρθένος χερὶ διδύμᾳ 10&lt;br&gt;
[20] ὅ τ' ἐναγώνιος Ἑρμᾶς αἰγλᾶντα τίθησι κόσμον, ξεστὸν ὅταν δίφρον&lt;br&gt;
ἔν θ' ἅρματα πεισιχάλινα καταζευγνύῃ&lt;br&gt;
σθένος ἵππιον, ὀρσοτρίαιναν εὐρυβίαν καλέων θεόν.&lt;br&gt;
ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνὴρ&lt;br&gt;
εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον, ἄποιν' ἀρετᾶς. 15&lt;br&gt;
κελαδέοντι μὲν ἀμφὶ Κινύραν πολλάκις&lt;br&gt;
[30] φᾶμαι Κυπρίων, τὸν ὁ χρυσοχαῖτα προφρόνως ἐφίλησ' Ἀπόλλων,

[επωδή]&lt;br&gt;
ἱερέα κτίλον Ἀφροδίτας: ἄγει δὲ χάρις φίλων ποίνιμος ἀντὶ ἔργων ὀπιζομένα:&lt;br&gt;
σὲ δ', ὦ Δεινομένειε παῖ, Ζεφυρία πρὸ δόμων&lt;br&gt;
Λοκρὶς παρθένος ἀπύει, πολεμίων καμάτων ἐξ ἀμαχάνων 20&lt;br&gt;
διὰ τεὰν δύναμιν δρακεῖσ' ἀσφαλές.&lt;br&gt;
[40] θεῶν δ' ἐφετμαῖς Ἰξίονα φαντὶ ταῦτα βροτοῖς&lt;br&gt;
λέγειν ἐν πτερόεντι τροχῷ&lt;br&gt;
παντᾷ κυλινδόμενον:&lt;br&gt;
τὸν εὐεργέταν ἀγαναῖς ἀμοιβαῖς ἐποιχομένους τίνεσθαι. 25

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἔμαθε δὲ σαφές. εὐμενέσσι γὰρ παρὰ Κρονίδαις&lt;br&gt;
γλυκὺν ἑλὼν βίοτον, μακρὸν οὐχ ὑπέμεινεν ὄλβον, μαινομέναις φρασὶν&lt;br&gt;
[50] Ἥρας ὅτ' ἐράσσατο, τὰν Διὸς εὐναὶ λάχον&lt;br&gt;
πολυγαθέες: ἀλλά νιν ὕβρις εἰς ἀυάταν ὑπεράφανον&lt;br&gt;
ὦρσεν: τάχα δὲ παθὼν ἐοικότ' ἀνὴρ 30&lt;br&gt;
ἐξαίρετον ἕλε μόχθον. αἱ δύο δ' ἀμπλακίαι&lt;br&gt;
φερέπονοι τελέθοντι: τὸ μὲν ἥρως ὅτι&lt;br&gt;
ἐμφύλιον αἷμα πρώτιστος οὐκ ἄτερ τέχνας ἐπέμιξε θνατοῖς,

[αντ. 2]&lt;br&gt;
[60] ὅτι τε μεγαλοκευθέεσσιν ἔν ποτε θαλάμοις&lt;br&gt;
Διὸς ἄκοιτιν ἐπειρᾶτο. χρὴ δὲ κατ' αὐτὸν αἰεὶ παντὸς ὁρᾶν μέτρον. 35&lt;br&gt;
εὐναὶ δὲ παράτροποι ἐς κακότατ' ἀθρόαν&lt;br&gt;
ἔβαλον: ποτὶ καὶ τὸν ἵκοντ': ἐπεὶ νεφέλᾳ παρελέξατο,&lt;br&gt;
ψεῦδος γλυκὺ μεθέπων, ἄϊδρις ἀνήρ:&lt;br&gt;
[70] εἶδος γὰρ ὑπεροχωτάτᾳ πρέπεν οὐρανιᾶν&lt;br&gt;
θυγατέρι Κρόνου: ἅντε δόλον αὐτῷ θέσαν 40&lt;br&gt;
Ζηνὸς παλάμαι, καλὸν πῆμα. τὸν δὲ τετράκναμον ἔπραξε δεσμόν,

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἑὸν ὄλεθρον ὅγ': ἐν δ' ἀφύκτοισι γυιοπέδαις πεσὼν τὰν πολύκοινον ἀνδέξατ' ἀγγελίαν.&lt;br&gt;
ἄνευ οἱ Χαρίτων τέκεν γόνον ὑπερφίαλον,&lt;br&gt;
[80] μόνα καὶ μόνον, οὔτ' ἐν ἀνδράσι γερασφόρον οὔτ' ἐν θεῶν νόμοις:&lt;br&gt;
τὸν ὀνύμαξε τράφοισα Κένταυρον, ὃς 45&lt;br&gt;
ἵπποισι Μαγνητίδεσσι ἐμίγνυτ' ἐν Παλίου&lt;br&gt;
σφυροῖς, ἐκ δ' ἐγένοντο στρατὸς&lt;br&gt;
θαυμαστός, ἀμφοτέροις&lt;br&gt;
ὁμοῖοι τοκεῦσι, τὰ ματρόθεν μὲν κάτω, τὰ δ' ὕπερθε πατρός.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[90] θεὸς ἅπαν ἐπὶ ἐλπίδεσσι τέκμαρ ἀνύεται, 50&lt;br&gt;
θεός, ὃ καὶ πτερόεντ' αἰετὸν κίχε, καὶ θαλασσαῖον παραμείβεται&lt;br&gt;
δελφῖνα, καὶ ὑψιφρόνων τιν' ἔκαμψε βροτῶν,&lt;br&gt;
ἑτέροισι δὲ κῦδος ἀγήραον παρέδωκ'. ἐμὲ δὲ χρεὼν&lt;br&gt;
φεύγειν δάκος ἀδινὸν κακαγοριᾶν.&lt;br&gt;
εἶδον γὰρ ἑκὰς ἐὼν τὰ πόλλ' ἐν ἀμαχανίᾳ 55&lt;br&gt;
[100] ψογερὸν Ἀρχίλοχον βαρυλόγοις ἔχθεσιν&lt;br&gt;
πιαινόμενον: τὸ πλουτεῖν δὲ σὺν τύχᾳ πότμου σοφίας ἄριστον.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
τὺ δὲ σάφα νιν ἔχεις, ἐλευθέρᾳ φρενὶ πεπαρεῖν,&lt;br&gt;
πρύτανι κύριε πολλᾶν μὲν εὐστεφάνων ἀγυιᾶν καὶ στρατοῦ. εἰ δέ τις&lt;br&gt;
[110] ἤδη κτεάτεσσί τε καὶ περὶ τιμᾷ λέγει 60&lt;br&gt;
ἕτερόν τιν' ἀν' Ἑλλάδα τῶν πάροιθε γενέσθαι ὑπέρτερον,&lt;br&gt;
χαύνα πραπίδι παλαιμονεῖ κενεά.&lt;br&gt;
εὐανθέα δ' ἀναβάσομαι στόλον ἀμφ' ἀρετᾷ&lt;br&gt;
κελαδέων. νεότατι μὲν ἀρήγει θράσος&lt;br&gt;
δεινῶν πολέμων: ὅθεν φαμὶ καὶ σὲ τὰν ἀπείρονα δόξαν εὑρεῖν, 65

[επωδή 3]&lt;br&gt;
[120] τὰ μὲν ἐν ἱπποσόαισιν ἄνδρεσσι μαρνάμενον, τὰ δ' ἐν πεζομάχαισι: βουλαὶ δὲ πρεσβύτεραι&lt;br&gt;
ἀκίνδυνον ἐμοὶ ἔπος &lt;σὲ&gt; ποτὶ πάντα λόγον&lt;br&gt;
ἐπαινεῖν παρέχοντι. χαῖρε. τόδε μὲν κατὰ Φοίνισσαν ἐμπολὰν&lt;br&gt;
μέλος ὑπὲρ πολιᾶς ἁλὸς πέμπεται:&lt;br&gt;
τὸ Καστόρειον δ' ἐν Αἰολίδεσσι χορδαῖς ἑκὼν 70&lt;br&gt;
ἄθρησον χάριν ἑπτακτύπου&lt;br&gt;
[130] φόρμιγγος ἀντόμενος.&lt;br&gt;
γένοι' οἷος ἐσσὶ μαθών: καλός τοι πίθων παρὰ παισίν, αἰεὶ

[στρ. 4]&lt;br&gt;
καλός. ὁ δὲ Ῥαδάμανθυς εὖ πέπραγεν, ὅτι φρενῶν&lt;br&gt;
ἔλαχε καρπὸν ἀμώμητον, οὐδ' ἀπάταισι θυμὸν τέρπεται ἔνδοθεν: 75&lt;br&gt;
οἷα ψιθύρων παλάμαις ἕπετ' αἰεὶ βροτῷ.&lt;br&gt;
[140] ἄμαχον κακὸν ἀμφοτέροις διαβολιᾶν ὑποφάτιες,&lt;br&gt;
ὀργαῖς ἀτενὲς ἀλωπέκων ἴκελοι.&lt;br&gt;
κερδοῖ δὲ τί μάλα τοῦτο κερδαλέον τελέθει;&lt;br&gt;
ἅτε γὰρ εἰνάλιον πόνον ἐχοίσας βαθὺν 80&lt;br&gt;
σκευᾶς ἑτέρας, ἀβάπτιστός εἰμι, φελλὸς ὣς ὑπὲρ ἕρκος ἅλμας.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ἀδύνατα δ' ἔπος ἐκβαλεῖν κραταιὸν ἐν ἀγαθοῖς&lt;br&gt;
[150] δόλιον ἀστόν: ὅμως μὰν σαίνων ποτὶ πάντας, ἄταν πάγχυ διαπλέκει.&lt;br&gt;
οὔ οἱ μετέχω θράσεος: φίλον εἴη φιλεῖν:&lt;br&gt;
ποτὶ δ' ἐχθρὸν ἅτ' ἐχθρὸς ἐὼν λύκοιο δίκαν ὑποθεύσομαι, 85&lt;br&gt;
ἄλλ' ἄλλοτε πατέων ὁδοῖς σκολιαῖς.&lt;br&gt;
ἐν πάντα δὲ νόμον εὐθύγλωσσος ἀνὴρ προφέρει,&lt;br&gt;
[160] παρὰ τυραννίδι, χὠπόταν ὁ λάβρος στρατός,&lt;br&gt;
χὤταν πόλιν οἱ σοφοὶ τηρέωντι. χρὴ δὲ πρὸς θεὸν οὐκ ἐρίζειν,

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ὃς ἀνέχει τοτὲ μὲν τὰ κείνων, τότ' αὖθ' ἑτέροις ἔδωκεν μέγα κῦδος. ἀλλ' οὐδὲ ταῦτα νόον 90&lt;br&gt;
ἰαίνει φθονερῶν: στάθμας δέ τινος ἑλκόμενοι&lt;br&gt;
περισσᾶς ἐνέπαξαν ἕλκος ὀδυναρὸν ἑᾷ πρόσθε καρδίᾳ,&lt;br&gt;
[170] πρὶν ὅσα φροντίδι μητίονται τυχεῖν.&lt;br&gt;
φέρειν δ' ἐλαφρῶς ἐπαυχένιον λαβόντα ζυγὸν&lt;br&gt;
ἀρήγει: ποτὶ κέντρον δέ τοι 95&lt;br&gt;
λακτιζέμεν τελέθει&lt;br&gt;
ὀλισθηρὸς οἶμος: ἁδόντα δ' εἴη με τοῖς ἀγαθοῖς ὁμιλεῖν.

==ΙΕΡΩΝΙ ΣΥΡΑΚΟΣΙῼ, ΚΕΛΗΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἤθελον Χείρωνά κε Φιλλυρίδαν,&lt;br&gt;
εἰ χρεὼν τοῦθ' ἁμετέρας ἀπὸ γλώσσας κοινὸν εὔξασθαι ἔπος,&lt;br&gt;
ζώειν τὸν ἀποιχόμενον,&lt;br&gt;
Οὐρανίδα γόνον εὐρυμέδοντα Κρόνου, βάσσαισί τ' ἄρχειν Παλίου Φῆρ' ἀγρότερον, 5&lt;br&gt;
[10] νοῦν ἔχοντ' ἀνδρῶν φίλον: οἷος ἐὼν θρέψεν ποτὲ&lt;br&gt;
τέκτονα νωδυνίας ἅμερον γυιαρκέος Ἀσκλήπιον,&lt;br&gt;
ἥρωα παντοδαπᾶν ἀλκτῆρα νούσων.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
τὸν μὲν εὐΐππου Φλεγύα θυγάτηρ&lt;br&gt;
πρὶν τελέσσαι ματροπόλῳ σὺν Ἐλειθυίᾳ, δαμεῖσα χρυσέοις 10&lt;br&gt;
τόξοισιν ὕπ' Ἀρτέμιδος,&lt;br&gt;
[20] εἰς Ἀΐδα δόμον ἐν θαλάμῳ κατέβα τέχναις Ἀπόλλωνος. χόλος δ' οὐκ ἀλίθιος&lt;br&gt;
γίνεται παίδων Διός. ἁ δ' ἀποφλαυρίξαισά νιν&lt;br&gt;
ἀμπλακίαισι φρενῶν, ἄλλον αἴνησεν γάμον κρύβδαν πατρός,&lt;br&gt;
πρόσθεν ἀκειρεκόμᾳ μιχθεῖσα Φοίβῳ, 15

[επωδή 1]&lt;br&gt;
καὶ φέροισα σπέρμα θεοῦ καθαρόν.&lt;br&gt;
οὐδ' ἔμειν' ἐλθεῖν τράπεζαν νυμφίαν&lt;br&gt;
[30] οὐδὲ παμφώνων ἰαχὰν ὑμεναίων, ἅλικες&lt;br&gt;
οἷα παρθένοι φιλέοισιν ἑταίρᾳ&lt;br&gt;
ἑσπερίαις ὑποκουρίζεσθ' ἀοιδαῖς: ἀλλά τοι 20&lt;br&gt;
ἤρατο τῶν ἀπεόντων: οἷα καὶ πολλοὶ πάθον.&lt;br&gt;
ἔστι δὲ φῦλον ἐν ἀνθρώποισι ματαιότατον,&lt;br&gt;
ὅστις αἰσχύνων ἐπιχώρια παπταίνει τὰ πόρσω,&lt;br&gt;
[40] μεταμώνια θηρεύων ἀκράντοις ἐλπίσιν.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἔσχε τοιαύταν μεγάλαν ἀυάταν 25&lt;br&gt;
καλλιπέπλου λῆμα Κορωνίδος. ἐλθόντος γὰρ εὐνάσθη ξένου&lt;br&gt;
λέκτροισιν ἀπ' Ἀρκαδίας.&lt;br&gt;
οὐδ' ἔλαθε σκοπόν: ἐν δ' ἄρα μηλοδόκῳ Πυθῶνι τόσσαις ἄϊεν ναοῦ βασιλεὺς&lt;br&gt;
[50] Λοξίας, κοινᾶνι παρ' εὐθυτάτῳ γνώμαν πιθών,&lt;br&gt;
πάντα ἰσάντι νόῳ: ψευδέων δ' οὐχ ἅπτεται: κλέπτει τέ νιν 30&lt;br&gt;
οὐ θεὸς οὐ βροτὸς ἔργοις οὔτε βουλαῖς.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
καὶ τότε γνοὺς Ἴσχυος Εἰλατίδα&lt;br&gt;
ξεινίαν κοίταν ἄθεμίν τε δόλον, πέμψεν κασιγνήταν μένει&lt;br&gt;
θύοισαν ἀμαιμακέτῳ&lt;br&gt;
[60] ἐς Λακέρειαν. ἐπεὶ παρὰ Βοιβιάδος κρημνοῖσιν ᾤκει παρθένος. δαίμων δ' ἕτερος 35&lt;br&gt;
ἐς κακὸν τρέψαις ἐδαμάσσατό νιν: καὶ γειτόνων&lt;br&gt;
πολλοὶ ἐπαῦρον, ἁμᾷ δ' ἔφθαρεν, πολλὰν δ' ὄρει πῦρ ἐξ ἑνὸς&lt;br&gt;
σπέρματος ἐνθορὸν ἀΐστωσεν ὕλαν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπεὶ τείχει θέσαν ἐν ξυλίνῳ&lt;br&gt;
σύγγονοι κούραν, σέλας δ' ἀμφέδραμεν 40&lt;br&gt;
[70] λάβρον Ἁφαίστου, τότ' ἔειπεν Ἀπόλλων: “οὐκέτι&lt;br&gt;
τλάσομαι ψυχᾷ γένος ἀμὸν ὀλέσσαι&lt;br&gt;
οἰκτροτάτῳ θανάτῳ ματρὸς βαρείᾳ σὺν πάθᾳ.”&lt;br&gt;
ὣς φάτο: βάματι δ' ἐν πρώτῳ κιχὼν παῖδ' ἐκ νεκροῦ&lt;br&gt;
ἅρπασε: καιομένα δ' αὐτῷ διέφαινε πυρά: 45&lt;br&gt;
[80] καί ῥά νιν Μάγνητι φέρων πόρε Κενταύρῳ διδάξαι&lt;br&gt;
πολυπήμονας ἀνθρώποισιν ἰᾶσθαι νόσους.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
τοὺς μὲν ὦν, ὅσσοι μόλον αὐτοφύτων&lt;br&gt;
ἑλκέων ξυνάονες, ἢ πολιῷ χαλκῷ μέλη τετρωμένοι&lt;br&gt;
ἢ χερμάδι τηλεβόλῳ, 50&lt;br&gt;
[90] ἢ θερινῷ πυρὶ περθόμενοι δέμας ἢ χειμῶνι, λύσαις ἄλλον ἀλλοίων ἀχέων&lt;br&gt;
ἔξαγεν, τοὺς μὲν μαλακαῖς ἐπαοιδαῖς ἀμφέπων,&lt;br&gt;
τοὺς δὲ προσανέα πίνοντας, ἢ γυίοις περάπτων πάντοθεν&lt;br&gt;
φάρμακα, τοὺς δὲ τομαῖς ἔστασεν ὀρθούς.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἀλλὰ κέρδει καὶ σοφία δέδεται. 55&lt;br&gt;
ἔτραπεν καὶ κεῖνον ἀγάνορι μισθῷ χρυσὸς ἐν χερσὶν φανεὶς&lt;br&gt;
ἄνδρ' ἐκ θανάτου κομίσαι&lt;br&gt;
[100] ἤδη ἁλωκότα: χερσὶ δ' ἄρα Κρονίων ῥίψαις δι' ἀμφοῖν ἀμπνοὰν στέρνων κάθελεν&lt;br&gt;
ὠκέως, αἴθων δὲ κεραυνὸς ἐνέσκιμψεν μόρον.&lt;br&gt;
χρὴ τὰ ἐοικότα πὰρ δαιμόνων μαστευέμεν θναταῖς φρασίν, 60&lt;br&gt;
γνόντα τὸ πὰρ ποδός, οἵας εἰμὲν αἴσας.

[επωδή 3]&lt;br&gt;
μή, φίλα ψυχά, βίον ἀθάνατον&lt;br&gt;
[110] σπεῦδε, τὰν δ' ἔμπρακτον ἄντλει μαχανάν.&lt;br&gt;
εἰ δὲ σώφρων ἄντρον ἔναι' ἔτι Χείρων, καί τί οἱ&lt;br&gt;
φίλτρον ἐν θυμῷ μελιγάρυες ὕμνοι 65&lt;br&gt;
ἁμέτεροι τίθεν: ἰατῆρά τοί κέν νιν πίθον&lt;br&gt;
καί νυν ἐσλοῖσι παρασχεῖν ἀνδράσιν θερμᾶν νόσων&lt;br&gt;
ἤ τινα Λατοΐδα κεκλημένον ἢ πατέρος.&lt;br&gt;
[120] καί κεν ἐν ναυσὶν μόλον Ἰονίαν τάμνων θάλασσαν&lt;br&gt;
Ἀρέθοισαν ἐπὶ κράναν παρ' Αἰτναῖον ξένον, 70

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ὃς Συρακόσσαισι νέμει βασιλεὺς&lt;br&gt;
πραὺ̈ς ἀστοῖς, οὐ φθονέων ἀγαθοῖς, ξείνοις δὲ θαυμαστὸς πατήρ.&lt;br&gt;
τῷ μὲν διδύμας χάριτας,&lt;br&gt;
[130] εἰ κατέβαν ὑγίειαν ἄγων χρυσέαν κῶμόν τ' ἀέθλων Πυθίων αἴγλαν στεφάνοις.&lt;br&gt;
τοὺς ἀριστεύων Φερένικος ἕλ' ἐν Κίῤῥᾳ ποτέ, 75&lt;br&gt;
ἀστέρος οὐρανίου φαμὶ τηλαυγέστερον κείνῳ φάος&lt;br&gt;
ἐξικόμαν κε βαθὺν πόντον περάσαις.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπεύξασθαι μὲν ἐγὼν ἐθέλω&lt;br&gt;
Ματρί, τὰν κοῦραι παρ' ἐμὸν πρόθυρον σὺν Πανὶ μέλπονται θαμὰ&lt;br&gt;
[140] σεμνὰν θεὸν ἐννύχιαι. 80&lt;br&gt;
εἰ δὲ λόγων συνέμεν κορυφάν, Ἱέρων, ὀρθὰν ἐπίστᾳ, μανθάνων οἶσθα προτέρων:&lt;br&gt;
“ ἓν παρ' ἐσλὸν πήματα σύνδυο δαίονται βροτοῖς&lt;br&gt;
ἀθάνατοι.” τὰ μὲν ὦν οὐ δύνανται νήπιοι κόσμῳ φέρειν,&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀγαθοί, τὰ καλὰ τρέψαντες ἔξω.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
[150] τὶν δὲ μοῖρ' εὐδαιμονίας ἕπεται. 85&lt;br&gt;
λαγέταν γάρ τοι τύραννον δέρκεται,&lt;br&gt;
εἴ τιν' ἀνθρώπων, ὁ μέγας πότμος. αἰὼν δ' ἀσφαλὴς&lt;br&gt;
οὐκ ἔγεντ' οὔτ' Αἰακίδᾳ παρὰ Πηλεῖ&lt;br&gt;
οὔτε παρ' ἀντιθέῳ Κάδμῳ: λέγονται μὰν βροτῶν&lt;br&gt;
ὄλβον ὑπέρτατον οἳ σχεῖν, οἵτε καὶ χρυσαμπύκων 90&lt;br&gt;
[160] μελπομενᾶν ἐν ὄρει Μοισᾶν καὶ ἐν ἑπταπύλοις&lt;br&gt;
ἄϊον Θήβαις, ὁπόθ' Ἁρμονίαν γᾶμεν βοῶπιν,&lt;br&gt;
ὁ δὲ Νηρέος εὐβούλου Θέτιν παῖδα κλυτάν.

[στρ. 5]&lt;br&gt;
καὶ θεοὶ δαίσαντο παρ' ἀμφοτέροις,&lt;br&gt;
καὶ Κρόνου παῖδας βασιλῆας ἴδον χρυσέαις ἐν ἕδραις, ἕδνα τε 95&lt;br&gt;
δέξαντο: Διὸς δὲ χάριν&lt;br&gt;
[170] ἐκ προτέρων μεταμειψάμενοι καμάτων ἔστασαν ὀρθὰν καρδίαν. ἐν δ' αὖτε χρόνῳ&lt;br&gt;
τὸν μὲν ὀξείαισι θύγατρες ἐρήμωσαν πάθαις&lt;br&gt;
εὐφροσύνας μέρος αἱ τρεῖς: ἀτὰρ λευκωλένῳ γε Ζεὺς πατὴρ&lt;br&gt;
ἤλυθεν ἐς λέχος ἱμερτὸν Θυώνᾳ. 100

[αντ. 5]&lt;br&gt;
τοῦ δὲ παῖς, ὅνπερ μόνον ἀθανάτα&lt;br&gt;
[180] τίκτεν ἐν Φθίᾳ Θέτις, ἐν πολέμῳ τόξοις ἀπὸ ψυχὰν λιπὼν&lt;br&gt;
ὦρσεν πυρὶ καιόμενος&lt;br&gt;
ἐκ Δαναῶν γόον. εἰ δὲ νόῳ τις ἔχει θνατῶν ἀλαθείας ὁδόν, χρὴ πρὸς μακάρων&lt;br&gt;
τυγχάνοντ' εὖ πασχέμεν. ἄλλοτε δ' ἀλλοῖαι πνοαὶ 105&lt;br&gt;
ὑψιπετᾶν ἀνέμων. ὄλβος οὐκ ἐς μακρὸν ἀνδρῶν ἔρχεται&lt;br&gt;
[190] &lt;σάος, πολὺς εὖτ' ἂν ἐπιβρίσαις ἕπηται.&lt;br&gt;

[επωδή 5]&lt;br&gt;
σμικρὸς ἐν σμικροῖς, μέγας ἐν μεγάλοις&lt;br&gt;
ἔσσομαι: τὸν ἀμφέποντ' αἰεὶ φρασὶν&lt;br&gt;
δαίμον' ἀσκήσω κατ' ἐμὰν θεραπεύων μαχανάν. 110&lt;br&gt;
εἰ δέ μοι πλοῦτον θεὸς ἁβρὸν ὀρέξαι,&lt;br&gt;
ἐλπίδ' ἔχω κλέος εὑρέσθαι κεν ὑψηλὸν πρόσω.&lt;br&gt;
Νέστορα καὶ Λύκιον Σαρπηδόν', ἀνθρώπων φάτις,&lt;br&gt;
[200] ἐξ ἐπέων κελαδεννῶν, τέκτονες οἷα σοφοὶ&lt;br&gt;
ἅρμοσαν, γιγνώσκομεν. ἁ δ' ἀρετὰ κλειναῖς ἀοιδαῖς 115&lt;br&gt;
χρονία τελέθει. παύροις δὲ πράξασθ' εὐμαρές.&lt;br&gt;

==ΑΡΚΕΣΙΛᾼ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
σάμερον μὲν χρή σε παρ' ἀνδρὶ φίλῳ&lt;br&gt;
στᾶμεν, εὐΐππου βασιλῆϊ Κυράνας, ὄφρα κωμάζοντι σὺν Ἀρκεσίλᾳ,&lt;br&gt;
Μοῖσα, Λατοίδαισιν ὀφειλόμενον Πυθῶνί τ' αὔξῃς οὖρον ὕμνων,&lt;br&gt;
ἔνθα ποτὲ χρυσέων Διὸς αἰητῶν πάρεδρος, 5&lt;br&gt;
οὐκ ἀποδάμου Ἀπόλλωνος τυχόντος, ἱέρεα&lt;br&gt;
[10] χρῆσεν οἰκιστῆρα Βάττον καρποφόρου Λιβύας, ἱερὰν&lt;br&gt;
νᾶσον ὡς ἤδη λιπὼν κτίσσειεν εὐάρματον&lt;br&gt;
πόλιν ἐν ἀργεννόεντι μαστῷ,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
καὶ τὸ Μηδείας ἔπος ἀγκομίσαι 10&lt;br&gt;
ἑβδόμᾳ καὶ σὺν δεκάτᾳ γενεᾷ Θήραιον, Αἰήτα τό ποτε ζαμενὴς&lt;br&gt;
παῖς ἀπέπνευσ' ἀθανάτου στόματος, δέσποινα Κόλχων. εἶπε δ' οὕτως&lt;br&gt;
[20] ἡμιθέοισιν Ἰάσονος αἰχματᾶο ναύταις:&lt;br&gt;
“ κέκλυτε, παῖδες ὑπερθύμων τε φωτῶν καὶ θεῶν:&lt;br&gt;
φαμὶ γὰρ τᾶσδ' ἐξ ἁλιπλάκτου ποτὲ γᾶς Ἐπάφοιο κόραν 15&lt;br&gt;
ἀστέων ῥίζαν φυτεύσεσθαι μελησιμβρότων&lt;br&gt;
Διὸς ἐν Ἄμμωνος θεμέθλοις.

[επωδή 1]&lt;br&gt;
[30] ἀντὶ δελφίνων δ' ἐλαχυπτερύγων ἵππους ἀμείψαντες θοάς,&lt;br&gt;
ἁνία τ' ἀντ' ἐρετμῶν δίφρους τε νωμάσοισιν ἀελλόποδας.&lt;br&gt;
κεῖνος ὄρνις ἐκτελευτάσει μεγαλᾶν πολίων 20&lt;br&gt;
ματρόπολιν Θήραν γενέσθαι, τόν ποτε Τριτωνίδος ἐν προχοαῖς&lt;br&gt;
λίμνας θεῷ ἀνέρι εἰδομένῳ γαῖαν διδόντι&lt;br&gt;
ξείνια πρῴραθεν Εὔφαμος καταβὰς&lt;br&gt;
[40] δέξατ': αἴσιον δ' ἐπί οἱ Κρονίων Ζεὺς πατὴρ ἔκλαγξε βροντάν:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἁνίκ' ἄγκυραν ποτὶ χαλκόγενυν 25&lt;br&gt;
ναὶ̈ κρημνάντων ἐπέτοσσε, θοᾶς Ἀργοῦς χαλινόν. δώδεκα δὲ πρότερον&lt;br&gt;
ἁμέρας ἐξ Ωκεανοῦ φέρομεν νώτων ὕπερ γαίας ἐρήμων&lt;br&gt;
εἰνάλιον δόρυ, μήδεσιν ἀνσπάσσαντες ἀμοῖς.&lt;br&gt;
[50] τουτάκι δ' οἰοπόλος δαίμων ἐπῆλθεν, φαιδίμαν&lt;br&gt;
ἀνδρὸς αἰδοίου πρόσοψιν θηκάμενος: φιλίων δ' ἐπέων 30&lt;br&gt;
ἄρχετο, ξείνοις ἅτ' ἐλθόντεσσιν εὐεργέται&lt;br&gt;
δεῖπν' ἐπαγγέλλοντι πρῶτον.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
ἀλλὰ γὰρ νόστου πρόφασις γλυκεροῦ&lt;br&gt;
κώλυεν μεῖναι. φάτο δ' Εὐρύπυλος Γαιαόχου παῖς ἀφθίτου Ἐννοσίδα&lt;br&gt;
[60] ἔμμεναι: γίγνωσκε δ' ἐπειγομένους: ἂν δ' εὐθὺς ἁρπάξαις ἀρούρας 35&lt;br&gt;
δεξιτερᾷ προτυχὸν ξένιον μάστευσε δοῦναι.&lt;br&gt;
οὐδ' ἀπίθησέ νιν, ἀλλ' ἥρως ἐπ' ἀκταῖσιν θορὼν&lt;br&gt;
χειρί οἱ χεῖρ' ἀντερείσαις δέξατο βώλακα δαιμονίαν.&lt;br&gt;
πεύθομαι δ' αὐτὰν κατακλυσθεῖσαν ἐκ δούρατος&lt;br&gt;
ἐναλίαν βᾶμεν σὺν ἅλμᾳ 40

[επωδή 2]&lt;br&gt;
[70] ἑσπέρας, ὑγρῷ πελάγει σπομέναν. ἦ μάν νιν ὤτρυνον θαμὰ&lt;br&gt;
λυσιπόνοις θεραπόντεσσιν φυλάξαι: τῶν δ' ἐλάθοντο φρένες:&lt;br&gt;
καί νυν ἐν τᾷδ' ἄφθιτον νάσῳ κέχυται Λιβύας&lt;br&gt;
εὐρυχόρου σπέρμα πρὶν ὥρας: εἰ γὰρ οἴκοι νιν βάλε πὰρ χθόνιον&lt;br&gt;
Ἄιδα στόμα, Ταίναρον εἰς ἱερὰν Εὔφαμος ἐλθών, 45&lt;br&gt;
[80] υἱὸς ἱππάρχου Ποσειδάωνος ἄναξ,&lt;br&gt;
τόν ποτ' Εὐρώπα Τιτυοῦ θυγάτηρ τίκτε Καφισοῦ παρ' ὄχθαις:

[στρ. 3]&lt;br&gt;
τετράτων παίδων κ' ἐπιγινομένων&lt;br&gt;
αἷμά οἱ κείναν λάβε σὺν Δαναοῖς εὐρεῖαν ἄπειρον. τότε γὰρ μεγάλας&lt;br&gt;
ἐξανίστανται Λακεδαίμονος Ἀργείου τε κόλπου καὶ Μυκηνᾶν. 50&lt;br&gt;
νῦν γε μὲν ἀλλοδαπᾶν κριτὸν εὑρήσει γυναικῶν&lt;br&gt;
[90] ἐν λέχεσιν γένος, οἵ κεν τάνδε σὺν τιμᾷ θεῶν&lt;br&gt;
νᾶσον ἐλθόντες τέκωνται φῶτα κελαινεφέων πεδίων&lt;br&gt;
δεσπόταν: τὸν μὲν πολυχρύσῳ ποτ' ἐν δώματι&lt;br&gt;
Φοῖβος ἀμνάσει θέμισσιν 55

[αντ. 3]&lt;br&gt;
Πύθιον ναὸν καταβάντα χρόνῳ&lt;br&gt;
ὑστέρῳ, νάεσσι πολεῖς ἀγαγὲν Νείλοιο πρὸς πῖον τέμενος Κρονίδα.”&lt;br&gt;
[100] ἦ ῥα Μηδείας ἐπέων στίχες. ἔπταξαν δ' ἀκίνητοι σιωπᾷ&lt;br&gt;
ἥρωες ἀντίθεοι πυκινὰν μῆτιν κλύοντες.&lt;br&gt;
ὦ μάκαρ υἱὲ Πολυμνάστου, σὲ δ' ἐν τούτῳ λόγῳ 60&lt;br&gt;
χρησμὸς ὤρθωσεν μελίσσας Δελφίδος αὐτομάτῳ κελάδῳ:&lt;br&gt;
ἅ σε χαίρειν ἐς τρὶς αὐδάσαισα πεπρωμένον&lt;br&gt;
[110] βασιλέ' ἄμφανεν Κυράνᾳ,

[επωδή 3]&lt;br&gt;
δυσθρόου φωνᾶς ἀνακρινόμενον ποινὰ τίς ἔσται πρὸς θεῶν.&lt;br&gt;
ἦ μάλα δὴ μετὰ καὶ νῦν, ὥστε φοινικανθέμου ἦρος ἀκμᾷ, 65&lt;br&gt;
παισὶ τούτοις ὄγδοον θάλλει μέρος Ἀρκεσίλας:&lt;br&gt;
τῷ μὲν Ἀπόλλων ἅ τε Πυθὼ κῦδος ἐξ ἀμφικτιόνων ἔπορεν&lt;br&gt;
[120] ἱπποδρομίας. ἀπὸ δ' αὐτὸν ἐγὼ Μοίσαισι δώσω&lt;br&gt;
καὶ τὸ πάγχρυσον νάκος κριοῦ: μετὰ γὰρ&lt;br&gt;
κεῖνο πλευσάντων Μινυᾶν, θεόπομποί σφισιν τιμαὶ φύτευθεν.

[στρ. 4] 70&lt;br&gt;
τίς γὰρ ἀρχὰ δέξατο ναυτιλίας;&lt;br&gt;
τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις; θέσφατον ἦν Πελίαν&lt;br&gt;
ἐξ ἀγαυῶν Αἰολιδᾶν θανέμεν χείρεσσιν ἢ βουλαῖς ἀκάμπτοις.&lt;br&gt;
[130] ἦλθε δέ οἱ κρυόεν πυκινῷ μάντευμα θυμῷ,&lt;br&gt;
πὰρ μέσον ὀμφαλὸν εὐδένδροιο ῥηθὲν ματέρος: 75&lt;br&gt;
τὸν μονοκρήπιδα πάντως ἐν φυλακᾷ σχεθέμεν μεγάλᾳ,&lt;br&gt;
εὖτ' ἂν αἰπεινῶν ἀπὸ σταθμῶν ἐς εὐδείελον&lt;br&gt;
χθόνα μόλῃ κλειτᾶς Ἰωλκοῦ,

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ξεῖνος αἴτ' ὦν ἀστός. ὁ δ' ἆρα χρόνῳ&lt;br&gt;
[140] ἵκετ' αἰχμαῖσιν διδύμαισιν ἀνὴρ ἔκπαγλος: ἐσθὰς δ' ἀμφοτέρα νιν ἔχεν, 80&lt;br&gt;
ἅ τε Μαγνήτων ἐπιχώριος ἁρμόζοισα θαητοῖσι γυίοις,&lt;br&gt;
ἀμφὶ δὲ παρδαλέᾳ στέγετο φρίσσοντας ὄμβρους:&lt;br&gt;
οὐδὲ κομᾶν πλόκαμοι κερθέντες ᾤχοντ' ἀγλαοί,&lt;br&gt;
ἀλλ' ἅπαν νῶτον καταίθυσσον. τάχα δ' εὐθὺς ἰὼν σφετέρας&lt;br&gt;
[150] ἐστάθη γνώμας ἀταρμύκτοιο πειρώμενος 85&lt;br&gt;
ἐν ἀγορᾷ πλήθοντος ὄχλου.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
τὸν μὲν οὐ γίγνωσκον: ὀπιζομένων δ' ἔμπας τις εἶπεν καὶ τόδε:&lt;br&gt;
“οὔτι που οὗτος Ἀπόλλων, οὐδὲ μὰν χαλκάρματός ἐστι πόσις&lt;br&gt;
Ἀφροδίτας: ἐν δὲ Νάξῳ φαντὶ θανεῖν λιπαρᾷ&lt;br&gt;
Ἰφιμεδείας παῖδας, Ὦτον καὶ σέ, τολμάεις Ἐφιάλτα ἄναξ. 90&lt;br&gt;
[160] καὶ μὰν Τιτυὸν βέλος Ἀρτέμιδος θήρευσε κραιπνόν&lt;br&gt;
ἐξ ἀνικάτου φαρέτρας ὀρνύμενον,&lt;br&gt;
ὄφρα τις τᾶν ἐν δυνατῷ φιλοτάτων ἐπιψαύειν ἔραται.”

[στρ. 5]&lt;br&gt;
τοὶ μὲν ἀλλάλοισιν ἀμειβόμενοι&lt;br&gt;
γάρυον τοιαῦτ': ἀνὰ δ' ἡμιόνοις ξεστᾷ τ' ἀπήνᾳ προτροπάδαν Πελίας 95&lt;br&gt;
ἵκετο σπεύδων: τάφε δ' αὐτίκα παπτάναις ἀρίγνωτον πέδιλον&lt;br&gt;
[170] δεξιτερῷ μόνον ἀμφὶ ποδί. κλέπτων δὲ θυμῷ&lt;br&gt;
δεῖμα προσέννεπε: “ποίαν γαῖαν, ὦ ξεῖν', εὔχεαι&lt;br&gt;
πατρίδ' ἔμμεν; καὶ τίς ἀνθρώπων σε χαμαιγενέων πολιᾶς&lt;br&gt;
ἐξανῆκεν γαστρός; ἐχθίστοισι μὴ ψεύδεσιν 100&lt;br&gt;
καταμιάναις εἰπὲ γένναν.”

[αντ. 5]&lt;br&gt;
τὸν δὲ θαρσήσαις ἀγανοῖσι λόγοις&lt;br&gt;
[180] ὧδ' ἀμείφθη: “φαμὶ διδασκαλίαν Χείρωνος οἴσειν. ἀντρόθε γὰρ νέομαι&lt;br&gt;
πὰρ Χαρικλοῦς καὶ Φιλύρας, ἵνα Κενταύρου με κοῦραι θρέψαν ἁγναί.&lt;br&gt;
εἴκοσι δ' ἐκτελέσαις ἐνιαυτοὺς οὔτε ἔργον 105&lt;br&gt;
οὔτ' ἔπος ἐντράπελον κείνοισιν εἰπὼν ἱκόμαν&lt;br&gt;
οἴκαδ', ἀρχαίαν κομίζων πατρὸς ἐμοῦ βασιλευομέναν&lt;br&gt;
[190] οὐ κατ' αἶσαν, τάν ποτε Ζεὺς ὤπασεν λαγέτᾳ&lt;br&gt;
Αἰόλῳ καὶ παισί, τιμάν.

[επωδή 5]&lt;br&gt;
πεύθομαι γάρ νιν Πελίαν ἄθεμιν λευκαῖς πιθήσαντα φρασὶν 110&lt;br&gt;
ἁμετέρων ἀποσυλᾶσαι βιαίως ἀρχεδικᾶν τοκέων:&lt;br&gt;
τοί μ', ἐπεὶ πάμπρωτον εἶδον φέγγος, ὑπερφιάλου&lt;br&gt;
[200] ἁγεμόνος δείσαντες ὕβριν, κᾶδος ὡσείτε φθιμένου δνοφερὸν&lt;br&gt;
ἐν δώμασι θηκάμενοι, μίγα κωκυτῷ γυναικῶν&lt;br&gt;
κρύβδα πέμπον σπαργάνοις ἐν πορφυρέοις, 115&lt;br&gt;
νυκτὶ κοινάσαντες ὁδόν, Κρονίδᾳ δὲ τράφεν Χείρωνι δῶκαν.&lt;br&gt;

[στρ. 6]&lt;br&gt;
ἀλλὰ τούτων μὲν κεφάλαια λόγων&lt;br&gt;
ἴστε. λευκίππων δὲ δόμους πατέρων, κεδνοὶ πολῖται, φράσσατέ μοι σαφέως:&lt;br&gt;
[210] Αἴσονος γὰρ παῖς ἐπιχώριος οὐ ξείναν ἱκάνω γαῖαν ἄλλων.&lt;br&gt;
Φὴρ δέ με θεῖος Ἰάσονα κικλήσκων προσηύδα.” 120&lt;br&gt;
ὣς φάτο. τὸν μὲν ἐσελθόντ' ἔγνον ὀφθαλμοὶ πατρός.&lt;br&gt;
ἐκ δ' ἄρ' αὐτοῦ πομφόλυξαν δάκρυα γηραλέων γλεφάρων,&lt;br&gt;
ἃν περὶ ψυχὰν ἐπεὶ γάθησεν ἐξαίρετον&lt;br&gt;
γόνον ἰδὼν κάλλιστον ἀνδρῶν.

[αντ. 6]&lt;br&gt;
[220] καὶ κασίγνητοί σφισιν ἀμφότεροι 125&lt;br&gt;
[230] ἤλυθον κείνου γε κατὰ κλέος: ἐγγὺς μὲν Φέρης κράναν Υπερῇδα λιπών,&lt;br&gt;
ἐκ δὲ Μεσσάνας Ἀμυθάν: ταχέως δ' Ἄδματος ἷκεν καὶ Μέλαμπος,&lt;br&gt;
εὐμενέοντες ἀνεψιόν. ἐν δαιτὸς δὲ μοίρᾳ&lt;br&gt;
μειλιχίοισι λόγοις αὐτοὺς Ἰάσων δέγμενος,&lt;br&gt;
ξείνι' ἁρμόζοντα τεύχων, πᾶσαν ἐυφροσύναν τάνυεν, 130&lt;br&gt;
ἀθρόαις πέντε δραπὼν νύκτεσσιν ἔν θ' ἁμέραις&lt;br&gt;
ἱερὸν εὐζοίας ἄωτον.

[επωδή 6]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐν ἕκτᾳ πάντα, λόγον θέμενος σπουδαῖον, ἐξ ἀρχᾶς ἀνὴρ&lt;br&gt;
συγγενέσιν παρεκοινᾶθ': οἱ δ' ἐπέσποντ': αἶψα δ' ἀπὸ κλισιᾶν&lt;br&gt;
ὦρτο σὺν κείνοισι. καί ῥ' ἦλθον Πελία μέγαρον: 135&lt;br&gt;
[240] ἐσσύμενοι δ' εἴσω κατέσταν. τῶν δ' ἀκούσαις αὐτὸς ὑπαντίασεν&lt;br&gt;
Τυροῦς ἐρασιπλοκάμου γενεά: πραὺ̈ν δ' Ἰάσων&lt;br&gt;
μαλθακᾷ φωνᾷ ποτιστάζων ὄαρον&lt;br&gt;
βάλλετο κρηπῖδα σοφῶν ἐπέων: “παῖ Ποσειδᾶνος Πετραίου,

[στρ. 7]&lt;br&gt;
ἐντὶ μὲν θνατῶν φρένες ὠκύτεραι 140&lt;br&gt;
κέρδος αἰνῆσαι πρὸ δίκας δόλιον, τραχεῖαν ἑρπόντων πρὸς ἔπιβδαν ὅμως:&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐμὲ χρὴ καὶ σὲ θεμισσαμένους ὀργὰς ὑφαίνειν λοιπὸν ὄλβον.&lt;br&gt;
[250] εἰδότι τοι ἐρέω: μία βοῦς Κρηθεῖ τε μάτηρ&lt;br&gt;
καὶ θρασυμήδεϊ Σαλμωνεῖ: τρίταισιν δ' ἐν γοναῖς&lt;br&gt;
ἄμμες αὖ κείνων φυτευθέντες σθένος ἀελίου χρύσεον 145&lt;br&gt;
λεύσσομεν. Μοῖραι δ' ἀφίσταντ', εἴ τις ἔχθρα πέλει&lt;br&gt;
[260] ὁμογόνοις, αἰδῶ καλύψαι.

[αντ. 7]&lt;br&gt;
οὐ πρέπει νῷν χαλκοτόροις ξίφεσιν&lt;br&gt;
οὐδ' ἀκόντεσσιν μεγάλαν προγόνων τιμὰν δάσασθαι. μῆλά τε γάρ τοι ἐγὼ&lt;br&gt;
καὶ βοῶν ξανθὰς ἀγέλας ἀφίημ' ἀγρούς τε πάντας, τοὺς ἀπούραις 150&lt;br&gt;
ἁμετέρων τοκέων νέμεαι, πλοῦτον πιαίνων:&lt;br&gt;
κοὔ με πονεῖ τεὸν οἶκον ταῦτα πορσύνοντ' ἄγαν:&lt;br&gt;
[270] ἀλλὰ καὶ σκᾶπτον μόναρχον καὶ θρόνος, ᾧ ποτε Κρηθεΐδας&lt;br&gt;
ἐγκαθίζων ἱππόταις εὔθυνε λαοῖς δίκας,&lt;br&gt;
τὰ μὲν ἄνευ ξυνᾶς ἀνίας 155

[επωδή 7]&lt;br&gt;
λῦσον ἄμμιν, μή τι νεώτερον ἐξ αὐτῶν ἀναστάῃ κακόν.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' ἔειπεν. ἀκᾷ δ' ἀνταγόρευσεν καὶ Πελίας: “ἔσομαι&lt;br&gt;
[280] τοῖος: ἀλλ' ἤδη με γηραιὸν μέρος ἁλικίας&lt;br&gt;
ἀμφιπολεῖ: σὸν δ' ἄνθος ἥβας ἄρτι κυμαίνει: δύνασαι δ' ἀφελεῖν&lt;br&gt;
μᾶνιν χθονίων. κέλεται γὰρ ἑὰν ψυχὰν κομίξαι 160&lt;br&gt;
Φρίξος ἐλθόντας πρὸς Αἰήτα θαλάμους,&lt;br&gt;
δέρμα τε κριοῦ βαθύμαλλον ἄγειν, τῷ ποτ' ἐκ πόντου σαώθη

[στρ. 8]&lt;br&gt;
ἔκ τε ματρυιᾶς ἀθέων βελέων.&lt;br&gt;
[290] ταῦτά μοι θαυμαστὸς ὄνειρος ἰὼν φωνεῖ. μεμάντευμαι δ' ἐπὶ Κασταλίᾳ,&lt;br&gt;
εἰ μετάλλατόν τι. καὶ ὡς τάχος ὀτρύνει με τεύχειν ναὶ πομπάν. 165&lt;br&gt;
τοῦτον ἄεθλον ἑκὼν τέλεσον: καί τοι μοναρχεῖν&lt;br&gt;
καὶ βασιλευέμεν ὄμνυμι προήσειν. καρτερὸς&lt;br&gt;
ὅρκος ἄμμιν μάρτυς ἔστω Ζεὺς ὁ γενέθλιος ἀμφοτέροις.”&lt;br&gt;
[300] σύνθεσιν ταύταν ἐπαινήσαντες οἱ μὲν κρίθεν:&lt;br&gt;
ἀτὰρ Ἰάσων αὐτὸς ἤδη 170

[αντ. 8]&lt;br&gt;
ὤρνυεν κάρυκας ἐόντα πλόον&lt;br&gt;
φαινέμεν παντᾷ. τάχα δὲ Κρονίδαο Ζηνὸς υἱοὶ τρεῖς ἀκαμαντομάχαι&lt;br&gt;
ἦλθον Ἀλκμήνας θ' ἑλικοβλεφάρου Λήδας τε, δοιοὶ δ' ὑψιχαῖται&lt;br&gt;
ἀνέρες, Ἐννοσίδα γένος, αἰδεσθέντες ἀλκάν,&lt;br&gt;
[310] ἔκ τε Πύλου καὶ ἀπ' ἄκρας Ταινάρου: τῶν μὲν κλέος 175&lt;br&gt;
ἐσλὸν Εὐφάμου τ' ἐκράνθη σόν τε, Περικλύμεν' εὐρυβία.&lt;br&gt;
ἐξ Ἀπόλλωνος δὲ φορμικτὰς ἀοιδᾶν πατὴρ&lt;br&gt;
ἔμολεν, εὐαίνητος, Ὀρφεύς.

[επωδή 8]&lt;br&gt;
πέμπε δ' Ἑρμᾶς χρυσόραπις διδύμους υἱοὺς ἐπ' ἄτρυτον πόνον,&lt;br&gt;
τὸν μὲν Ἐχίονα, κεχλάδοντας ἥβᾳ, τὸν δ' Ἔρυτον. ταχέες 180&lt;br&gt;
[320] ἀμφὶ Παγγαίου θεμέθλοις ναιετάοντες ἔβαν:&lt;br&gt;
καὶ γὰρ ἑκὼν θυμῷ γελανεῖ θᾶσσον ἔντυνεν βασιλεὺς ἀνέμων&lt;br&gt;
Ζήταν Κάλαΐν τε πατὴρ Βορέας, ἄνδρας πτεροῖσιν&lt;br&gt;
νῶτα πεφρίκοντας ἄμφω πορφυρέοις.&lt;br&gt;
τὸν δὲ παμπειθῆ γλυκὺν ἡμιθέοισιν πόθον ἔνδαιεν Ἥρα 185

[στρ. 9]&lt;br&gt;
ναὸς Ἀργοῦς, μή τινα λειπόμενον&lt;br&gt;
[330] τὰν ἀκίνδυνον παρὰ ματρὶ μένειν αἰῶνα πέσσοντ', ἀλλ' ἐπὶ καὶ θανάτῳ&lt;br&gt;
φάρμακον κάλλιστον ἑᾶς ἀρετᾶς ἅλιξιν εὑρέσθαι σὺν ἄλλοις.&lt;br&gt;
ἐς δ' Ἰαωλκὸν ἐπεὶ κατέβα ναυτᾶν ἄωτος,&lt;br&gt;
λέξατο πάντας ἐπαινήσαις Ἰάσων. καί ῥά οἱ 190&lt;br&gt;
μάντις ὀρνίχεσσι καὶ κλάροισι θεοπροπέων ἱεροῖς&lt;br&gt;
[340] Μόψος ἄμβασε στρατὸν πρόφρων. ἐπεὶ δ' ἐμβόλου&lt;br&gt;
κρέμασαν ἀγκύρας ὕπερθεν,

[αντ. 9]&lt;br&gt;
χρυσέαν χείρεσσι λαβὼν φιάλαν&lt;br&gt;
ἀρχὸς ἐν πρύμνᾳ πατέρ' Οὐρανιδᾶν ἐγχεικέραυνον Ζῆνα, καὶ ὠκυπόρους 195&lt;br&gt;
κυμάτων ῥιπὰς ἀνέμων τ' ἐκάλει, νύκτας τε καὶ πόντου κελεύθους&lt;br&gt;
ἄματά τ' εὔφρονα καὶ φιλίαν νόστοιο μοῖραν:&lt;br&gt;
[350] ἐκ νεφέων δέ οἱ ἀντάϋσε βροντᾶς αἴσιον&lt;br&gt;
φθέγμα: λαμπραὶ δ' ἦλθον ἀκτῖνες στεροπᾶς ἀπορηγνύμεναι:&lt;br&gt;
ἀμπνοὰν δ' ἥρωες ἔστασαν θεοῦ σάμασιν 200&lt;br&gt;
πιθόμενοι: κάρυξε δ' αὐτοῖς

[επωδή 9]&lt;br&gt;
ἐμβαλεῖν κώπαισι τερασκόπος ἁδείας ἐνίπτων ἐλπίδας:&lt;br&gt;
[360] εἰρεσία δ' ὑπεχώρησεν ταχειᾶν ἐκ παλαμᾶν ἄκορος.&lt;br&gt;
σὺν Νότου δ' αὔραις ἐπ' Ἀξείνου στόμα πεμπόμενοι&lt;br&gt;
ἤλυθον: ἔνθ' ἁγνὸν Ποσειδάωνος ἕσσαντ' εἰναλίου τέμενος, 205&lt;br&gt;
φοίνισσα δὲ Θρηϊκίων ἀγέλα ταύρων ὑπᾶρχεν&lt;br&gt;
καὶ νεόκτιστον λίθων βωμοῖο θέναρ.&lt;br&gt;
ἐς δὲ κίνδυνον βαθὺν ἱέμενοι δεσπόταν λίσσοντο ναῶν,

[στρ. 10]&lt;br&gt;
[370] συνδρόμων κινηθμὸν ἀμαιμάκετον&lt;br&gt;
ἐκφυγεῖν πετρᾶν. δίδυμαι γὰρ ἔσαν ζωαί, κυλινδέσκοντό τε κραιπνότεραι 210&lt;br&gt;
ἢ βαρυγδούπων ἀνέμων στίχες: ἀλλ' ἤδη τελευτὰν κεῖνος αὐταῖς&lt;br&gt;
ἡμιθέων πλόος ἄγαγεν. ἐς Φᾶσιν δ' ἔπειτεν&lt;br&gt;
ἤλυθον: ἔνθα κελαινώπεσσι Κόλχοισιν βίαν&lt;br&gt;
[380] μῖξαν Αἰήτᾳ παρ' αὐτῷ. πότνια δ' ὀξυτάτων βελέων&lt;br&gt;
ποικίλαν ἴϋγγα τετράκναμον Οὐλυμπόθεν 215&lt;br&gt;
ἐν ἀλύτῳ ζεύξαισα κύκλῳ

[αντ. 10]&lt;br&gt;
μαινάδ' ὄρνιν Κυπρογένεια φέρεν
πρῶτον ἀνθρώποισι, λιτάς τ' ἐπαοιδὰς ἐκδιδάσκησεν σοφὸν Αἰσονίδαν:&lt;br&gt;
ὄφρα Μηδείας τοκέων ἀφέλοιτ' αἰδῶ, ποθεινὰ δ' Ἑλλὰς αὐτὰν&lt;br&gt;
[390] ἐν φρασὶ καιομέναν δονέοι μάστιγι Πειθοῦς. 220&lt;br&gt;
καὶ τάχα πείρατ' ἀέθλων δείκνυεν πατρωΐων:&lt;br&gt;
σὺν δ' ἐλαίῳ φαρμακώσαισ' ἀντίτομα στερεᾶν ὀδυνᾶν&lt;br&gt;
δῶκε χρίεσθαι. καταίνησαν τε κοινὸν γάμον&lt;br&gt;
γλυκὺν ἐν ἀλλάλοισι μῖξαι.

[επωδή 10]&lt;br&gt;
ἀλλ' ὅτ' Αἰήτας ἀδαμάντινον ἐν μέσσοις ἄροτρον σκίμψατο 225&lt;br&gt;
[400] καὶ βόας, οἳ φλόγ' ἀπὸ ξανθᾶν γενύων πνέον καιομένοιο πυρός,&lt;br&gt;
χαλκέαις δ' ὁπλαῖς ἀράσσεσκον χθόν' ἀμειβόμενοι,&lt;br&gt;
τοὺς ἀγαγὼν ζεύγλᾳ πέλασσεν μοῦνος. ὀρθὰς δ' αὔλακας ἐντανύσαις&lt;br&gt;
ἤλαυν', ἀνὰ βωλακίας δ' ὀρόγυιαν σχίζε νῶτον&lt;br&gt;
γᾶς. ἔειπεν δ' ὧδε: “τοῦτ' ἔργον βασιλεύς, 230&lt;br&gt;
[410] ὅστις ἄρχει ναός, ἐμοὶ τελέσαις ἄφθιτον στρωμνὰν ἀγέσθω,
{{anchor|4.235}}{{anchor|4.236}}
[στρ. 11]&lt;br&gt;
κῶας αἰγλᾶεν χρυσέῳ θυσάνῳ.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' αὐδάσαντος ἀπὸ κροκόεν ῥίψαις Ἰάσων εἷμα θεῷ πίσυνος&lt;br&gt;
εἴχετ' ἔργου: πῦρ δέ νιν οὐκ ἐόλει παμφαρμάκου ξείνας ἐφετμαῖς.&lt;br&gt;
σπασσάμενος δ' ἄροτρον, βοέους δήσαις ἀνάγκας 235&lt;br&gt;
ἔντεσιν αὐχένας ἐμβάλλων τ' ἐριπλεύρῳ φυᾷ&lt;br&gt;
[420] κέντρον αἰανὲς βιατὰς ἐξεπόνησ' ἐπιτακτὸν ἀνὴρ&lt;br&gt;
μέτρον. ἴϋξεν δ' ἀφωνήτῳ περ ἔμπας ἄχει&lt;br&gt;
δύνασιν Αἰήτας ἀγασθείς.

[αντ. 11]&lt;br&gt;
πρὸς δ' ἑταῖροι καρτερὸν ἄνδρα φίλας 240&lt;br&gt;
ὤρεγον χεῖρας, στεφάνοισί τέ νιν ποίας ἔρεπτον, μειλιχίοις τε λόγοις&lt;br&gt;
ἀγαπάζοντ'. αὐτίκα δ' Ἀελίου θαυμαστὸς υἱὸς δέρμα λαμπρὸν&lt;br&gt;
[430] ἔννεπεν, ἔνθα νιν ἐκτάνυσαν Φρίξου μάχαιραι:&lt;br&gt;
ἤλπετο δ' οὐκέτι οἱ κεῖνόν γε πράξεσθαι πόνον.&lt;br&gt;
κεῖτο γὰρ λόχμᾳ, δράκοντος δ' εἴχετο λαβροτατᾶν γενύων, 245&lt;br&gt;
ὃς πάχει μάκει τε πεντηκόντορον ναῦν κράτει,&lt;br&gt;
τέλεσαν ἃν πλαγαὶ σιδάρου.

[εποδε 11]&lt;br&gt;
[440] μακρά μοι νεῖσθαι κατ' ἀμαξιτόν: ὥρα γὰρ συνάπτει: καί τινα&lt;br&gt;
οἶμον ἴσαμι βραχύν: πολλοῖσι δ' ἅγημαι σοφίας ἑτέροις.&lt;br&gt;
κτεῖνε μὲν γλαυκῶπα τέχναις ποικιλόνωτον ὄφιν, 250&lt;br&gt;
ὦ Ἀρκεσίλα, κλέψεν τε Μήδειαν σὺν αὐτᾷ, τὰν Πελίαο φόνον:&lt;br&gt;
ἔν τ' Ὠκεανοῦ πελάγεσσι μίγεν πόντῳ τ' ἐρυθρῷ&lt;br&gt;
Λαμνιᾶν τ' ἔθνει γυναικῶν ἀνδροφόνων:&lt;br&gt;
[450] ἔνθα καὶ γυίων ἀέθλοις ἐπέδειξαν κρίσιν ἐσθᾶτος ἀμφίς,

[στρ. 12]&lt;br&gt;
καὶ συνεύνασθεν. καὶ ἐν ἀλλοδαπαῖς 255&lt;br&gt;
σπέρμ' ἀρούραις τουτάκις ὑμετέρας ἀκτῖνος ὄλβου δέξατο μοιρίδιον&lt;br&gt;
ἆμαρ ἢ νύκτες. τόθι γὰρ γένος Εὐφάμου φυτευθὲν λοιπὸν αἰεὶ&lt;br&gt;
τέλλετο: καὶ Λακεδαιμονίων μιχθέντες ἀνδρῶν&lt;br&gt;
[460] ἤθεσι τάν ποτε Καλλίσταν ἀπῴκησαν χρόνῳ&lt;br&gt;
νᾶσον: ἔνθεν δ' ὔμμι Λατοίδας ἔπορεν Λιβύας πεδίον 260&lt;br&gt;
σὺν θεῶν τιμαῖς ὀφέλλειν, ἄστυ χρυσοθρόνου&lt;br&gt;
διανέμειν θεῖον Κυράνας

[αντ. 12]&lt;br&gt;
ὀρθόβουλον μῆτιν ἐφευρομένοις.&lt;br&gt;
γνῶθι νῦν τὰν Οἰδιπόδα σοφίαν. εἰ γάρ τις ὄζους ὀξυτόμῳ πελέκει&lt;br&gt;
[470] ἐξερείψειεν μεγάλας δρυός, αἰσχύνοι δέ οἱ θαητὸν εἶδος: 265&lt;br&gt;
καὶ φθινόκαρπος ἐοῖσα διδοῖ ψᾶφον περ' αὐτᾶς,&lt;br&gt;
εἴ ποτε χειμέριον πῦρ ἐξίκηται λοίσθιον:&lt;br&gt;
ἢ σὺν ὀρθαῖς κιόνεσσιν δεσποσύναισιν ἐρειδομένα&lt;br&gt;
μόχθον ἄλλοις ἀμφέπει δύστανον ἐν τείχεσιν,&lt;br&gt;
ἑὸν ἐρημώσαισα χῶρον. 270

[επωδή 12]&lt;br&gt;
[480] ἐσσὶ δ' ἰατὴρ ἐπικαιρότατος, Παιάν τέ σοι τιμᾷ φάος:&lt;br&gt;
χρὴ μαλακὰν χέρα προσβάλλοντα τρώμαν ἕλκεος ἀμφιπολεῖν.&lt;br&gt;
ῥᾴδιον μὲν γὰρ πόλιν σεῖσαι καὶ ἀφαυροτέροις:&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπὶ χώρας αὖτις ἕσσαι δυσπαλὲς δὴ γίγνεται, ἐξαπίνας&lt;br&gt;
εἰ μὴ θεὸς ἁγεμόνεσσι κυβερνατὴρ γένηται. 275&lt;br&gt;
[490] τὶν δὲ τούτων ἐξυφαίνονται χάριτες.&lt;br&gt;
τλᾶθι τᾶς εὐδαίμονος ἀμφὶ Κυράνας θέμεν σπουδὰν ἅπασαν.

[στρ. 13]&lt;br&gt;
τῶν δ' Ὁμήρου καὶ τόδε συνθέμενος&lt;br&gt;
ῥῆμα πόρσυν': ἄγγελον ἐσλὸν ἔφα τιμὰν μεγίσταν πράγματι παντὶ φέρειν:&lt;br&gt;
αὔξεται καὶ Μοῖσα δι' ἀγγελίας ὀρθᾶς. ἐπέγνω μὲν Κυράνα 280&lt;br&gt;
καὶ τὸ κλεεννότατον μέγαρον Βάττου δικαιᾶν&lt;br&gt;
[500] Δαμοφίλου πραπίδων. κεῖνος γὰρ ἐν παισὶν νέος,&lt;br&gt;
ἐν δὲ βουλαῖς πρέσβυς ἐγκύρσαις ἑκατονταετεῖ βιοτᾷ,&lt;br&gt;
ὀρφανίζει μὲν κακὰν γλῶσσαν φαεννᾶς ὀπός,&lt;br&gt;
ἔμαθε δ' ὑβρίζοντα μισεῖν, 285

[αντ. 13]&lt;br&gt;
οὐκ ἐρίζων ἀντία τοῖς ἀγαθοῖς,&lt;br&gt;
οὐδὲ μακύνων τέλος οὐδέν. ὁ γὰρ καιρὸς πρὸς ἀνθρώπων βραχὺ μέτρον ἔχει.&lt;br&gt;
[510] εὖ νιν ἔγνωκεν: θεράπων δέ οἱ, οὐ δράστας ὀπαδεῖ. φαντὶ δ' ἔμμεν&lt;br&gt;
τοῦτ' ἀνιαρότατον, καλὰ γιγνώσκοντ' ἀνάγκᾳ&lt;br&gt;
ἐκτὸς ἔχειν πόδα. καὶ μὰν κεῖνος Ἄτλας οὐρανῷ 290&lt;br&gt;
[520] προσπαλαίει νῦν γε πατρῴας ἀπὸ γᾶς ἀπό τε κτεάνων:&lt;br&gt;
λῦσε δὲ Ζεὺς ἄφθιτος Τιτᾶνας. ἐν δὲ χρόνῳ&lt;br&gt;
μεταβολαὶ λήξαντος οὔρου

[επωδή 13]&lt;br&gt;
ἱστίων. ἀλλ' εὔχεται οὐλομέναν νοῦσον διαντλήσαις ποτὲ&lt;br&gt;
οἶκον ἰδεῖν, ἐπ' Ἀπόλλωνός τε κράνᾳ συμποσίας ἐφέπων 295&lt;br&gt;
θυμὸν ἐκδόσθαι πρὸς ἥβαν πολλάκις, ἔν τε σοφοῖς&lt;br&gt;
δαιδαλέαν φόρμιγγα βαστάζων πολίταις ἡσυχίᾳ θιγέμεν,&lt;br&gt;
[530] μήτ' ὦν τινι πῆμα πορών, ἀπαθὴς δ' αὐτὸς πρὸς ἀστῶν.&lt;br&gt;
καί κε μυθήσαιθ' ὁποίαν, Ἀρκεσίλα,&lt;br&gt;
εὗρε παγὰν ἀμβροσίων ἐπέων, πρόσφατον Θήβᾳ ξενωθείς

==ΑΡΚΕΣΙΛᾼ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ὁ πλοῦτος εὐρυσθενής,&lt;br&gt;
ὅταν τις ἀρετᾷ κεκραμένον καθαρᾷ&lt;br&gt;
βροτήσιος ἀνὴρ πότμου παραδόντος, αὐτὸν ἀνάγῃ&lt;br&gt;
πολύφιλον ἑπέταν. 5&lt;br&gt;
ὦ θεόμορ' Ἀρκεσίλα,&lt;br&gt;
σύ τοί νιν κλυτᾶς&lt;br&gt;
αἰῶνος ἀκρᾶν βαθμίδων ἄπο&lt;br&gt;
[10] σὺν εὐδοξίᾳ μετανίσεαι&lt;br&gt;
ἕκατι χρυσαρμάτου Κάστορος: 10&lt;br&gt;
εὐδίαν ὃς μετὰ χειμέριον ὄμβρον τεὰν&lt;br&gt;
καταιθύσσει μάκαιραν ἑστίαν.&lt;br&gt;

[αντ. 1]&lt;br&gt;
σοφοὶ δέ τοι κάλλιον&lt;br&gt;
φέροντι καὶ τὰν θεόσδοτον δύναμιν.&lt;br&gt;
σὲ δ' ἐρχόμενον ἐν δίκᾳ πολὺς ὄλβος ἀμφινέμεται: 15&lt;br&gt;
τὸ μέν, ὅτι βασιλεὺς&lt;br&gt;
[20] ἐσσὶ μεγαλᾶν πολίων,&lt;br&gt;
ἔχει συγγενὴς&lt;br&gt;
ὀφθαλμὸς αἰδοιότατον γέρας&lt;br&gt;
τεᾷ τοῦτο μιγνύμενον φρενί: 20&lt;br&gt;
μάκαρ δὲ καὶ νῦν, κλεεννᾶς ὅτι&lt;br&gt;
εὖχος ἤδη παρὰ Πυθιάδος ἵπποις ἑλὼν&lt;br&gt;
δέδεξαι τόνδε κῶμον ἀνέρων,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
[30] Ἀπολλώνιον ἄθυρμα. τῷ σε μὴ λαθέτω&lt;br&gt;
Κυράνας γλυκὺν ἀμφὶ κᾶπον Ἀφροδίτας ἀειδόμενον, 25&lt;br&gt;
παντὶ μὲν θεὸν αἴτιον ὑπερτιθέμεν:&lt;br&gt;
φιλεῖν δὲ Κάῤῥωτον ἔξοχ' ἑταίρων:&lt;br&gt;
ὃς οὐ τὰν Ἐπιμαθέος ἄγων&lt;br&gt;
ὀψινόου θυγατέρα Πρόφασιν, Βαττιδᾶν&lt;br&gt;
ἀφίκετο δόμους θεμισκρεόντων: 30&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀρισθάρματον&lt;br&gt;
[40] ὕδατι Κασταλίας ξενωθεὶς γέρας ἀμφέβαλε τεαῖσιν κόμαις,

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἀκηράτοις ἁνίαις&lt;br&gt;
ποδαρκέων δωδεκάδρομον τέμενος.&lt;br&gt;
κατέκλασε γὰρ ἐντέων σθένος οὐδέν: ἀλλὰ κρέμαται, 35&lt;br&gt;
ὁπόσα χεριαρᾶν&lt;br&gt;
τεκτόνων δαίδαλ' ἄγων&lt;br&gt;
Κρισαῖον λόφον&lt;br&gt;
[50] ἄμειψεν ἐν κοιλόπεδον νάπος&lt;br&gt;
θεοῦ: τό σφ' ἔχει κυπαρίσσινον 40&lt;br&gt;
μέλαθρον ἀμφ' ἀνδριάντι σχεδόν,&lt;br&gt;
Κρῆτες ὃν τοξοφόροι τέγεϊ Παρνασσίῳ&lt;br&gt;
καθέσσαντο μονόδροπον φυτόν.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
ἑκόντι τοίνυν πρέπει&lt;br&gt;
νόῳ τὸν εὐεργέταν ὑπαντιάσαι. 45&lt;br&gt;
[60] Ἀλεξιβιάδα, σὲ δ' ἠύ̈κομοι φλέγοντι Χάριτες.&lt;br&gt;
μακάριος, ὃς ἔχεις&lt;br&gt;
καὶ πεδὰ μέγαν κάματον&lt;br&gt;
λόγων φερτάτων&lt;br&gt;
μναμήϊ': ἐν τεσσαράκοντα γὰρ 50&lt;br&gt;
πετόντεσσιν ἁνιόχοις ὅλον&lt;br&gt;
δίφρον κομίξαις ἀταρβεῖ φρενί,&lt;br&gt;
ἦλθες ἤδη Λιβύας πεδίον ἐξ ἀγλαῶν&lt;br&gt;
[70] ἀέθλων καὶ πατρωΐαν πόλιν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
πόνων δ' οὔ τις ἀπόκλαρός ἐστιν οὔτ' ἔσεται: 55&lt;br&gt;
ὁ Βάττου δ' ἕπεται παλαιὸς ὄλβος ἔμπαν τὰ καὶ τὰ νέμων,&lt;br&gt;
πύργος ἄστεος ὄμμα τε φαεννότατον&lt;br&gt;
ξένοισι. κεῖνόν γε καὶ βαρύκομποι&lt;br&gt;
λέοντες περὶ δείματι φύγον,&lt;br&gt;
γλῶσσαν ἐπεί σφιν ἀπένεικεν ὑπερποντίαν: 60&lt;br&gt;
[80] ὁ δ' ἀρχαγέτας ἔδωκ' Ἀπόλλων&lt;br&gt;
θῆρας αἰνῷ φόβῳ,&lt;br&gt;
ὄφρα μὴ ταμίᾳ Κυράνας ἀτελὴς γένοιτο μαντεύμασιν.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ὃ καὶ βαρειᾶν νόσων&lt;br&gt;
ἀκέσματ' ἄνδρεσσι καὶ γυναιξὶ νέμει, 65&lt;br&gt;
πόρεν τε κίθαριν, δίδωσί τε Μοῖσαν οἷς ἂν ἐθέλῃ,&lt;br&gt;
ἀπόλεμον ἀγαγὼν&lt;br&gt;
[90] ἐς πραπίδας εὐνομίαν,&lt;br&gt;
μυχόν τ' ἀμφέπει&lt;br&gt;
μαντήϊον: τῷ [καὶ] Λακεδαίμονι 70&lt;br&gt;
ἐν Ἄργει τε καὶ ζαθέᾳ Πύλῳ&lt;br&gt;
ἔνασσεν ἀλκάεντας Ἡρακλέος&lt;br&gt;
ἐκγόνους Αἰγιμιοῦ τε. τὸ δ' ἐμὸν γαρύειν&lt;br&gt;
ἀπὸ Σπάρτας ἐπήρατον κλέος:

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ὅθεν γεγενναμένοι 75 &lt;br&gt;
[100] ἵκοντο Θήρανδε φῶτες Αἰγεΐδαι,&lt;br&gt;
ἐμοὶ πατέρες, οὐ θεῶν ἄτερ, ἀλλὰ μοῖρά τις ἄγεν:&lt;br&gt;
πολύθυτον ἔρανον&lt;br&gt;
ἔνθεν ἀναδεξάμενοι,&lt;br&gt;
Ἄπολλον, τεᾷ, 80&lt;br&gt;
Καρνήϊ', ἐν δαιτὶ σεβίζομεν&lt;br&gt;
Κυράνας ἀγακτιμέναν πόλιν:&lt;br&gt;
ἔχοντι τὰν χαλκοχάρμαι ξένοι&lt;br&gt;
Τρῶες Ἀντανορίδαι. σὺν Ἑλένᾳ γὰρ μόλον,&lt;br&gt;
[110] καπνωθεῖσαν πάτραν ἐπεὶ ἴδον 85

[εποδε 3]&lt;br&gt;
ἐν Ἄρει. τὸ δ' ἐλάσιππον ἔθνος ἐνδυκέως&lt;br&gt;
δέκονται θυσίαισιν ἄνδρες οἰχνέοντές σφε δωροφόροι,&lt;br&gt;
τοὺς Ἀριστοτέλης ἄγαγε, ναυσὶ θοαῖς&lt;br&gt;
ἁλὸς βαθεῖαν κέλευθον ἀνοίγων.&lt;br&gt;
[120] κτίσεν δ' ἄλσεα μείζονα θεῶν, 90&lt;br&gt;
εὐθύτομόν τε κατέθηκεν Ἀπολλωνίαις&lt;br&gt;
ἀλεξιμβρότοις πεδιάδα πομπαῖς&lt;br&gt;
ἔμμεν ἱππόκροτον&lt;br&gt;
σκυρωτὰν ὁδόν, ἔνθα πρυμνοῖς ἀγορᾶς ἔπι δίχα κεῖται θανών.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
μάκαρ μὲν ἀνδρῶν μέτα 95&lt;br&gt;
ἔναιεν, ἥρως δ' ἔπειτα λαοσεβής.&lt;br&gt;
[130] ἄτερθε δὲ πρὸ δωμάτων ἕτεροι λαχόντες Ἀΐδαν&lt;br&gt;
βασιλέες ἱεροὶ&lt;br&gt;
ἐντί, μεγάλαν δ' ἀρετὰν&lt;br&gt;
δρόσῳ μαλθακᾷ 100&lt;br&gt;
ῥανθεῖσαν κώμων ὑπὸ χεύμασιν,&lt;br&gt;
ἀκούοντί που χθονίᾳ φρενί,&lt;br&gt;
σφὸν ὄλβον υἱῷ τε κοινὰν χάριν&lt;br&gt;
ἔνδικόν τ' Ἀρκεσίλᾳ. τὸν ἐν ἀοιδᾷ νέων&lt;br&gt;
[140] πρέπει χρυσάορα Φοῖβον ἀπύειν,

[αντ. 4] 105&lt;br&gt;
ἔχοντα Πυθωνόθεν&lt;br&gt;
τὸ καλλίνικον λυτήριον δαπανᾶν&lt;br&gt;
μέλος χαρίεν. ἄνδρα κεῖνον ἐπαινέοντι συνετοί.&lt;br&gt;
λεγόμενον ἐρέω:&lt;br&gt;
κρέσσονα μὲν ἁλικίας 110&lt;br&gt;
νόον φέρβεται&lt;br&gt;
γλῶσσάν τε: θάρσος δὲ τανύπτερος&lt;br&gt;
[150] ἐν ὄρνιξιν αἰετὸς ἔπλετο:&lt;br&gt;
ἀγωνίας δ', ἕρκος οἷον, σθένος:&lt;br&gt;
ἔν τε Μοίσαισι ποτανὸς ἀπὸ ματρὸς φίλας, 115&lt;br&gt;
πέφανταί θ' ἁρματηλάτας σοφός:

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ὅσαι τ' εἰσὶν ἐπιχωρίων καλῶν ἔσοδοι,&lt;br&gt;
τετόλμακε. θεός τέ οἱ τὸ νῦν τε πρόφρων τελεῖ δύνασιν,&lt;br&gt;
καὶ τὸ λοιπὸν &lt;ὁμοῖα&gt;, Κρονίδαι μάκαρες,&lt;br&gt;
[160] διδοῖτ' ἐπ' ἔργοισιν ἀμφί τε βουλαῖς 120&lt;br&gt;
ἔχειν, μὴ φθινοπωρὶς ἀνέμων&lt;br&gt;
χειμερία κατὰ πνοὰ δαμαλίζοι χρόνον.&lt;br&gt;
Διός τοι νόος μέγας κυβερνᾷ&lt;br&gt;
δαίμον' ἀνδρῶν φίλων.&lt;br&gt;
εὔχομαί νιν Ὀλυμπίᾳ τοῦτο 125&lt;br&gt;
δόμεν γέρας ἔπι Βάττου γένει. 

==ΞΕΝΟΚΡΑΤΕΙ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἀκούσατ': ἦ γὰρ ἑλικώπιδος Ἀφροδίτας&lt;br&gt;
ἄρουραν ἢ Χαρίτων&lt;br&gt;
ἀναπολίζομεν, ὀμφαλὸν ἐριβρόμου&lt;br&gt;
χθονὸς ἐς νάϊον προσοιχόμενοι: 5&lt;br&gt;
Πυθιόνικος ἔνθ' ὀλβίοισιν Ἐμμενίδαις&lt;br&gt;
ποταμίᾳ τ' Ἀκράγαντι καὶ μὰν Ξενοκράτει&lt;br&gt;
ἑτοῖμος ὕμνων&lt;br&gt;
θησαυρὸς ἐν πολυχρύσῳ&lt;br&gt;
Ἀπολλωνίᾳ τετείχισται νάπᾳ: 10

[στρ. 2] &lt;br&gt;
τὸν οὔτε χειμέριος ὄμβρος ἐπακτὸς ἐλθών,&lt;br&gt;
ἐριβρόμου νεφέλας&lt;br&gt;
στρατὸς ἀμείλιχος, οὔτ' ἄνεμος ἐς μυχοὺς&lt;br&gt;
ἁλὸς ἄξοισι παμφόρῳ χεράδει&lt;br&gt;
τυπτόμενον. φάει δὲ πρόσωπον ἐν καθαρῷ 15&lt;br&gt;
πατρὶ τεῷ, Θρασύβουλε, κοινάν τε γενεᾷ&lt;br&gt;
λόγοισι θνατῶν&lt;br&gt;
εὔδοξον ἅρματι νίκαν&lt;br&gt;
Κρισαίαισιν ἐν πτυχαῖς ἀπαγγελεῖ.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
σύ τοι σχεθών νιν ἐπιδέξια χειρός, ὀρθὰν 20&lt;br&gt;
ἄγεις ἐφημοσύναν,&lt;br&gt;
τά ποτ' ἐν οὔρεσι φαντὶ μεγαλοσθενεῖ&lt;br&gt;
Φιλύρας υἱὸν ὀρφανιζομένῲ&lt;br&gt;
Πηλεΐδᾳ παραινεῖν: μάλιστα μὲν Κρονίδαν,&lt;br&gt;
βαρυόπαν στεροπᾶν κεραυνῶν τε πρύτανιν, 25&lt;br&gt;
θεῶν σέβεσθαι:&lt;br&gt;
ταύτας δὲ μή ποτε τιμᾶς&lt;br&gt;
ἀμείρειν γονέων βίον πεπρωμένον.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἔγεντο καὶ πρότερον Ἀντίλοχος βιατὰς&lt;br&gt;
νόημα τοῦτο φέρων, 30&lt;br&gt;
ὃς ὑπερέφθιτο πατρός, ἐναρίμβροτον&lt;br&gt;
ἀναμείναις στράταρχον Αἰθιόπων&lt;br&gt;
Μέμνονα. Νεστόρειον γὰρ ἵππος ἅρμ' ἐπέδα&lt;br&gt;
Πάριος ἐκ βελέων δαϊχθείς: ὁ δ' ἔφεπεν&lt;br&gt;
κραταιὸν ἔγχος: 35&lt;br&gt;
Μεσσανίου δὲ γέροντος&lt;br&gt;
δονηθεῖσα φρὴν βόασε παῖδα ὅν:

[στρ. 5]&lt;br&gt;
χαμαιπετὲς δ' ἄρ' ἔπος οὐκ ἀπέριψεν: αὐτοῦ&lt;br&gt;
μένων δ' ὁ θεῖος ἀνὴρ&lt;br&gt;
πρίατο μὲν θανάτοιο κομιδὰν πατρός, 40&lt;br&gt;
ἐδόκησέν τε τῶν πάλαι γενεᾷ&lt;br&gt;
ὁπλοτέροισιν, ἔργον πελώριον τελέσαις,&lt;br&gt;
ὕπατος ἀμφὶ τοκεῦσιν ἔμμεν πρὸς ἀρετάν.&lt;br&gt;
τὰ μὲν παρίκει:&lt;br&gt;
τῶν νῦν δὲ καὶ Θρασύβουλος 45&lt;br&gt;
πατρῴαν μάλιστα πρὸς στάθμαν ἔβα,

[στρ. 6]&lt;br&gt;
πάτρῳ τ' ἐπερχόμενος ἀγλαΐαν ἅπασαν.&lt;br&gt;
νόῳ δὲ πλοῦτον ἄγει,&lt;br&gt;
ἄδικον οὔθ' ὑπέροπλον ἥβαν δρέπων,&lt;br&gt;
σοφίαν δ' ἐν μυχοῖσι Πιερίδων: 50&lt;br&gt;
τίν τ', Ἐλέλιχθον, ἃς εὗρες ἱππίας ἐσόδους, &lt;br&gt;
μάλα ἁδόντι νόῳ, Ποσειδᾶν, προσέχεται. &lt;br&gt;
γλυκεῖα δὲ φρὴν καὶ συμπόταισιν ὁμιλεῖν &lt;br&gt;
μελισσᾶν ἀμείβεται τρητὸν πόνον.

==ΜΕΓΑΚΛΕΙ ΑΘΗΝΑΙῼ, ΤΕΘΡΙΠΠῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
κάλλιστον αἱ μεγαλοπόλιες Ἀθᾶναι&lt;br&gt;
προοίμιον Ἀλκμανιδᾶν εὐρυσθενεῖ γενεᾷ&lt;br&gt;
κρηπῖδ' ἀοιδᾶν&lt;br&gt;
ἵπποισι βαλέσθαι. 5&lt;br&gt;
ἐπεὶ τίνα πάτραν, τίνα οἶκον&lt;br&gt;
ναίων ὀνυμάξεαι&lt;br&gt;
ἐπιφανέστερον&lt;br&gt;
Ἑλλάδι πυθέσθαι;

[αντ. 1]&lt;br&gt;
πάσαισι γὰρ πολίεσι λόγος ὁμιλεῖ 10&lt;br&gt;
[10] Ἐρεχθέος ἀστῶν, Ἄπολλον, οἳ τεόν γε δόμον&lt;br&gt;
Πυθῶνι δίᾳ&lt;br&gt;
θαητὸν ἔτευξαν.&lt;br&gt;
ἄγοντι δέ με πέντε μὲν Ἰσθμοῖ&lt;br&gt;
νῖκαι, μία δ' ἐκπρεπὴς 15 &lt;br&gt;
Διὸς Ὀλυμπιάς,&lt;br&gt;
δύο δ' ἀπὸ Κίῤῥας,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ὦ Μεγάκλεες, ὑμαί τε καὶ προγόνων.&lt;br&gt;
νέα δ' εὐπραγίᾳ χαίρω τι: τὸ δ' ἄχνυμαι,&lt;br&gt;
φθόνον ἀμειβόμενον τὰ καλὰ ἔργα. 20&lt;br&gt;
[20] φαντί γε μὰν οὕτω κεν ἀνδρὶ παρμονίμαν&lt;br&gt;
θάλλοισαν εὐδαιμονίαν&lt;br&gt;
τὰ καὶ τὰ φέρεσθαι.
{{anchor|8}}
==ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΕΙ ΑΙΓΙΝΗΤῌ, ΠΑΛΑΙΣΤῌ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
φιλόφρον Ἡσυχία, Δίκας&lt;br&gt;
ὦ μεγιστόπολι θύγατερ,&lt;br&gt;
βουλᾶν τε καὶ πολέμων&lt;br&gt;
ἔχοισα κλαῖ̈δας ὑπερτάτας, 5&lt;br&gt;
Πυθιόνικον τιμὰν Ἀριστομένει δέκευ.&lt;br&gt;
τὺ γὰρ τὸ μαλθακὸν ἔρξαι τε καὶ παθεῖν ὁμῶς&lt;br&gt;
ἐπίστασαι καιρῷ σὺν ἀτρεκεῖ:

[αντ. 1]&lt;br&gt;
[10] τὺ δ', ὁπόταν τις ἀμείλιχον&lt;br&gt;
καρδίᾳ κότον ἐνελάσῃ, 10&lt;br&gt;
τραχεῖα δυσμενέων&lt;br&gt;
ὑπαντιάξαισα κράτει τιθεῖς&lt;br&gt;
Ὕβριν ἐν ἄντλῳ. τὰν οὐδὲ Πορφυρίων μάθεν&lt;br&gt;
παρ' αἶσαν ἐξερεθίζων: κέρδος δὲ φίλτατον,&lt;br&gt;
ἑκόντος εἴ τις ἐκ δόμων φέροι. 15

[επωδή 1] &lt;br&gt;
[20] βία δὲ καὶ μεγάλαυχον ἔσφαλεν ἐν χρόνῳ.&lt;br&gt;
Τυφὼς Κίλιξ ἑκατόγκρανος οὔ νιν ἄλυξεν,&lt;br&gt;
οὐδὲ μὰν βασιλεὺς Γιγάντων: δμᾶθεν δὲ κεραυνῷ&lt;br&gt;
τόξοισί τ' Ἀπόλλωνος: ὃς εὐμενεῖ νόῳ&lt;br&gt;
Ξενάρκειον ἔδεκτο Κίῤῥαθεν ἐστεφανωμένον 20&lt;br&gt;
υἱὸν ποίᾳ Παρνασσίδι Δωριεῖ τε κώμῳ.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
[30] ἔπεσε δ' οὐ Χαρίτων ἑκὰς&lt;br&gt;
ἁ δικαιόπολις ἀρεταῖς&lt;br&gt;
κλειναῖσιν Αἰακιδᾶν&lt;br&gt;
θιγοῖσα νᾶσος: τελέαν δ' ἔχει 25&lt;br&gt;
δόξαν ἀπ' ἀρχᾶς. πολλοῖσι μὲν γὰρ ἀείδεται&lt;br&gt;
νικαφόροις ἐν ἀέθλοις θρέψαισα καὶ θοαῖς&lt;br&gt;
ὑπερτάτους ἥρωας ἐν μάχαις:

[αντ. 2]&lt;br&gt;
τὰ δὲ καὶ ἀνδράσιν ἐμπρέπει.&lt;br&gt;
[40] εἰμὶ δ' ἄσχολος ἀναθέμεν 30&lt;br&gt;
πᾶσαν μακραγορίαν&lt;br&gt;
λύρᾳ τε καὶ φθέγματι μαλθακῷ,&lt;br&gt;
μὴ κόρος ἐλθὼν κνίσῃ. τὸ δ' ἐν ποσί μοι τράχον&lt;br&gt;
ἴτω τεὸν χρέος, ὦ παῖ, νεώτατον καλῶν,&lt;br&gt;
ἐμᾷ ποτανὸν ἀμφὶ μαχανᾷ. 35

[επωδή 2]&lt;br&gt;
παλαισμάτεσσι γὰρ ἰχνεύων ματραδελφεοὺς&lt;br&gt;
[50] Ὀλυμπίᾳ τε Θεόγνητον οὐ κατελέγχεις,&lt;br&gt;
οὐδὲ Κλειτομάχοιο νίκαν Ἰσθμοῖ θρασύγυιον:&lt;br&gt;
αὔξων δὲ πάτραν Μιδυλιδᾶν λόγον φέρεις,&lt;br&gt;
τὸν ὅνπερ ποτ' Ὀϊκλέος παῖς ἐν ἑπταπύλοις ἰδὼν 40&lt;br&gt;
υἱοὺς Θήβαις αἰνίξατο παρμένοντας αἰχμᾷ,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ὁπότ' ἀπ' Ἄργεος ἤλυθον&lt;br&gt;
[60] δευτέραν ὁδὸν Ἐπίγονοι.&lt;br&gt;
ὧδ' εἶπε μαρναμένων:&lt;br&gt;
“φυᾷ τὸ γενναῖον ἐπιπρέπει 45&lt;br&gt;
ἐκ πατέρων παισὶ λῆμα. θαέομαι σαφὲς&lt;br&gt;
δράκοντα ποικίλον αἰθᾶς Ἀλκμᾶν' ἐπ' ἀσπίδος&lt;br&gt;
νωμῶντα πρῶτον ἐν Κάδμου πύλαις.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ὁ δὲ καμὼν προτέρᾳ πάθᾳ&lt;br&gt;
[70] νῦν ἀρείονος ἐνέχεται 50&lt;br&gt;
ὄρνιχος ἀγγελίᾳ&lt;br&gt;
Ἄδραστος ἥρως: τὸ δὲ οἴκοθεν&lt;br&gt;
ἀντία πράξει. μοῦνος γὰρ ἐκ Δαναῶν στρατοῦ&lt;br&gt;
θανόντος ὀστέα λέξαις υἱοῦ, τύχᾳ θεῶν&lt;br&gt;
ἀφίξεται λαῷ σὺν ἀβλαβεῖ 55

[εποδε 3]&lt;br&gt; 
Ἄβαντος εὐρυχόρους ἀγυιάς.”τοιαῦτα μὲν&lt;br&gt;
ἐφθέγξατ' Ἀμφιάρηος. χαίρων δὲ καὶ αὐτὸς&lt;br&gt;
[80] Ἀλκμᾶνα στεφάνοισι βάλλω, ῥαίνω δὲ καὶ ὕμνῳ,&lt;br&gt;
γείτων ὅτι μοι καὶ κτεάνων φύλαξ ἐμῶν&lt;br&gt;
ὑπάντασεν ἰόντι γᾶς ὀμφαλὸν παρ' ἀοίδιμον, 60&lt;br&gt;
μαντευμάτων τ' ἐφάψατο συγγόνοισι τέχναις.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
τὺ δ',Ἑκαταβόλε, πάνδοκον&lt;br&gt;
[90] ναὸν εὐκλέα διανέμων&lt;br&gt;
Πυθῶνος ἐν γυάλοις,&lt;br&gt;
τὸ μὲν μέγιστον τόθι χαρμάτων 65&lt;br&gt;
ὤπασας: οἴκοι δὲ πρόσθεν ἁρπαλέαν δόσιν&lt;br&gt;
πενταθλίου σὺν ἑορταῖς ὑμαῖς ἐπάγαγες.&lt;br&gt;
ἄναξ, ἑκόντι δ' εὔχομαι νόῳ

[αντ. 4]&lt;br&gt;
κατά τιν' ἁρμονίαν βλέπειν,&lt;br&gt;
ἀμφ' ἕκαστον ὅσα νέομαι. 70&lt;br&gt;
κώμῳ μὲν ἁδυμελεῖ&lt;br&gt;
[100] Δίκα παρέστακε: θεῶν δ' ὄπιν&lt;br&gt;
ἄφθονον αἰτέω, Ξείναρκες, ὑμετέραις τύχαις.&lt;br&gt;
εἰ γάρ τις ἐσλὰ πέπαται μὴ σὺν μακρῷ πόνῳ,&lt;br&gt;
πολλοῖς σοφὸς δοκεῖ πεδ' ἀφρόνων 75

[επωδή 4]&lt;br&gt;
βίον κορυσσέμεν ὀρθοβούλοισι μαχαναῖς:&lt;br&gt;
τὰ δ' οὐκ ἐπ' ἀνδράσι κεῖται: δαίμων δὲ παρίσχει,&lt;br&gt;
[110] ἄλλοτ' ἄλλον ὕπερθε βάλλων, ἄλλον δ' ὑπὸ χειρῶν&lt;br&gt;
μέτρῳ καταβαίνει. Μεγάροις δ' ἔχεις γέρας,&lt;br&gt;
μυχῷ τ' ἐν Μαραθῶνος, Ἥρας τ' ἀγῶν' ἐπιχώριον 80&lt;br&gt;
νίκαις τρισσαῖς, Ὦριστόμενες, δάμασσας ἔργῳ:

[στρ. 5]&lt;br&gt;
τέτρασι δ' ἔμπετες ὑψόθεν&lt;br&gt;
σωμάτεσσι κακὰ φρονέων,&lt;br&gt;
τοῖς οὔτε νόστος ὁμῶς&lt;br&gt;
[120] ἔπαλπνος ἐν Πυθιάδι κρίθη, 85&lt;br&gt;
οὐδὲ μολόντων πὰρ ματέρ' ἀμφὶ γέλως γλυκὺς&lt;br&gt;
ὦρσεν χάριν: κατὰ λαύρας δ' ἐχθρῶν ἀπάοροι&lt;br&gt;
πτώσσοντι, συμφορᾷ δεδαγμένοι.

[αντ. 5]&lt;br&gt;
ὁ δὲ καλόν τι νέον λαχὼν&lt;br&gt;
ἁβρότατος ἔπι μεγάλας 90&lt;br&gt;
ἐξ ἐλπίδος πέταται&lt;br&gt;
[130] ὑποπτέροις ἀνορέαις, ἔχων&lt;br&gt;
κρέσσονα πλούτου μέριμναν. ἐν δ' ὀλίγῳ βροτῶν&lt;br&gt;
τὸ τερπνὸν αὔξεται: οὕτω δὲ καὶ πίτνει χαμαί,&lt;br&gt;
ἀποτρόπῳ γνώμᾳ σεσεισμένον. 95
{{anchor|8.5}}
[επωδή 5] &lt;br&gt;
ἐπάμεροι: τί δέ τις; τί δ' οὔ τις; σκιᾶς ὄναρ&lt;br&gt;
ἄνθρωπος. ἀλλ' ὅταν αἴγλα διόσδοτος ἔλθῃ,&lt;br&gt;
λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών:&lt;br&gt;
[140] Αἴγινα φίλα μᾶτερ, ἐλευθέρῳ στόλῳ&lt;br&gt;
πόλιν τάνδε κόμιζε Δὶ καὶ κρέοντι σὺν Αἰακῷ 100&lt;br&gt;
Πηλεῖ τε κἀγαθῷ Τελαμῶνι σύν τ' Ἀχιλλεῖ.

==ΤΕΛΕΣΙΚΡΑΤΕΙ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΟΠΛΙΤΟΔΡΟΜῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἐθέλω χαλκάσπιδα Πυθιονίκαν&lt;br&gt;
σὺν βαθυζώνοισιν ἀγγέλλων&lt;br&gt;
Τελεσικράτη Χαρίτεσσι γεγωνεῖν,&lt;br&gt;
ὄλβιον ἄνδρα, διωξίππου στεφάνωμα Κυράνας: 5&lt;br&gt;
τὰν ὁ χαιτάεις ἀνεμοσφαράγων ἐκ Παλίου κόλπων ποτὲ Λατοΐδας&lt;br&gt;
[10] ἅρπασ', ἔνεικέ τε χρυσέῳ παρθένον ἀγροτέραν δίφρῳ, τόθι νιν πολυμήλου&lt;br&gt;
καὶ πολυκαρποτάτας θῆκε δέσποιναν χθονὸς&lt;br&gt;
ῥίζαν ἀπείρου τρίταν εὐήρατον θάλλοισαν οἰκεῖν.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ὑπέδεκτο δ' ἀργυρόπεζ' Ἀφροδίτα 10&lt;br&gt;
Δάλιον ξεῖνον θεοδμάτων&lt;br&gt;
ὀχέων, ἐφαπτομένα χερὶ κούφᾳ.&lt;br&gt;
[20] καί σφιν ἐπὶ γλυκεραῖς εὐναῖς ἐρατὰν βάλεν αἰδῶ,&lt;br&gt;
ξυνὸν ἁρμόζοισα θεῷ τε γάμον μιχθέντα κούρᾳ θ' Ὑψέος εὐρυβία:&lt;br&gt;
ὃς Λαπιθᾶν ὑπερόπλων τουτάκις ἦν βασιλεύς, ἐξ Ὠκεανοῦ γένος ἥρως 15&lt;br&gt;
δεύτερος: ὅν ποτε Πίνδου κλεενναῖς ἐν πτυχαῖς&lt;br&gt;
[30] Ναὶ̈ς εὐφρανθεῖσα Πηνειοῦ λέχει Κρείοισ' ἔτικτεν,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
Γαίας θυγάτηρ. ὁ δὲ τὰν εὐώλενον&lt;br&gt;
θρέψατο παῖδα Κυράναν: ἁ μὲν οὔθ' ἱστῶν παλιμβάμους ἐφίλησεν ὁδούς,&lt;br&gt;
οὔτε δείπνων οἰκοριᾶν μεθ' ἑταιρᾶν τέρψιας, 20&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀκόντεσσίν τε χαλκέοις&lt;br&gt;
φασγάνῳ τε μαρναμένα κεράϊζεν ἀγρίους&lt;br&gt;
[40] θῆρας, ἦ πολλάν τε καὶ ἡσύχιον&lt;br&gt;
βουσὶν εἰρήναν παρέχοισα πατρῴαις, τὸν δὲ σύγκοιτον γλυκὺν&lt;br&gt;
παῦρον ἐπὶ γλεφάροις 25&lt;br&gt;
ὕπνον ἀναλίσκοισα ῥέποντα πρὸς ἀῶ.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
κίχε νιν λέοντί ποτ' εὐρυφαρέτρας&lt;br&gt;
ὀμβρίμῳ μούναν παλαίοισαν&lt;br&gt;
ἄτερ ἐγχέων ἑκάεργος Ἀπόλλων.&lt;br&gt;
αὐτίκα δ' ἐκ μεγάρων Χείρωνα προσέννεπε φωνᾷ. 30&lt;br&gt;
[51] “ σεμνὸν ἄντρον, Φιλλυρίδα, προλιπὼν θυμὸν γυναικὸς καὶ μεγάλαν δύνασιν&lt;br&gt;
θαύμασον, οἷον ἀταρβεῖ νεῖκος ἄγει κεφαλᾷ, μόχθου καθύπερθε νεᾶνις&lt;br&gt;
ἦτορ ἔχοισα: φόβῳ δ' οὐ κεχείμανται φρένες.&lt;br&gt;
τίς νιν ἀνθρώπων τέκεν; ποίας δ' ἀποσπασθεῖσα φύτλας

[αντ. 2]&lt;br&gt;
[60] ὀρέων κευθμῶνας ἔχει σκιοέντων, 35&lt;br&gt;
γεύεται δ' ἀλκᾶς ἀπειράντου;&lt;br&gt;
ὁσία κλυτὰν χέρα οἱ προσενεγκεῖν,&lt;br&gt;
ἦ ῥα; καὶ ἐκ λεχέων κεῖραι μελιηδέα ποίαν;”&lt;br&gt;
τὸν δὲ Κένταυρος ζαμενής, ἀγανᾷ χλαρὸν γελάσσαις ὀφρύϊ, μῆτιν ἑὰν&lt;br&gt;
[70] εὐθὺς ἀμείβετο: “κρυπταὶ κλαΐδες ἐντὶ σοφᾶς Πειθοῦς ἱερᾶν φιλοτάτων, 40&lt;br&gt;
Φοῖβε, καὶ ἔν τε θεοῖς τοῦτο κἀνθρώποις ὁμῶς&lt;br&gt;
αἰδέοντ', ἀμφανδὸν ἁδείας τυχεῖν τὸ πρῶτον εὐνᾶς.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
καὶ γὰρ σέ, τὸν οὐ θεμιτὸν ψεύδει θιγεῖν,&lt;br&gt;
ἔτραπε μείλιχος ὀργὰ παρφάμεν τοῦτον λόγον. κούρας δ' ὁπόθεν γενεὰν&lt;br&gt;
[80] ἐξερωτᾷς, ὦ ἄνα; κύριον ὃς πάντων τέλος 45&lt;br&gt;
οἶσθα καὶ πάσας κελεύθους:&lt;br&gt;
ὅσσα τε χθὼν ἠρινὰ φύλλ' ἀναπέμπει, χὠπόσαι&lt;br&gt;
ἐν θαλάσσᾳ καὶ ποταμοῖς ψάμαθοι&lt;br&gt;
κύμασιν ῥιπαῖς τ' ἀνέμων κλονέονται, χὤ τι μέλλει, χὠπόθεν&lt;br&gt;
ἔσσεται, εὖ καθορᾷς. 50&lt;br&gt;
εἰ δὲ χρὴ καὶ πὰρ σοφὸν ἀντιφερίξαι,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ἐρέω. ταύτᾳ πόσις ἵκεο βᾶσσαν&lt;br&gt;
[90] τάνδε, καὶ μέλλεις ὑπὲρ πόντου&lt;br&gt;
Διὸς ἔξοχον ποτὶ κᾶπον ἐνεῖκαι:&lt;br&gt;
ἔνθα νιν ἀρχέπολιν θήσεις, ἐπὶ λαὸν ἀγείραις 55&lt;br&gt;
νασιώταν ὄχθον ἐς ἀμφίπεδον: νῦν δ' εὐρυλείμων πότνιά σοι Λιβύα&lt;br&gt;
δέξεται εὐκλέα νύμφαν δώμασιν ἐν χρυσέοις πρόφρων: ἵνα οἱ χθονὸς αἶσαν&lt;br&gt;
[100] αὐτίκα συντελέθειν ἔννομον δωρήσεται,&lt;br&gt;
οὔτε παγκάρπων φυτῶν νήποινον, οὔτ' ἀγνῶτα θηρῶν.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
τόθι παῖδα τέξεται, ὃν κλυτὸς Ἑρμᾶς 60&lt;br&gt;
εὐθρόνοις Ὥραισι καὶ Γαίᾳ&lt;br&gt;
ἀνελὼν φίλας ὑπὸ ματέρος οἴσει.&lt;br&gt;
ταὶ δ' ἐπιγουνίδιον θαησάμενοι βρέφος αὐταῖς,&lt;br&gt;
[110] νέκταρ ἐν χείλεσσι καὶ ἀμβροσίαν στάξοισι, θήσονταί τέ νιν ἀθάνατον&lt;br&gt;
Ζῆνα καὶ ἁγνὸν Ἀπόλλων', ἀνδράσι χάρμα φίλοις ἄγχιστον, ὀπάονα μήλων, 65&lt;br&gt;
Ἀγρέα καὶ Νόμιον, τοῖς δ' Ἀρισταῖον καλεῖν.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' εἰπὼν ἔντυεν τερπνὰν γάμου κραίνειν τελευτάν.

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ὠκεῖα δ' ἐπειγομένων ἤδη θεῶν&lt;br&gt;
[120] πρᾶξις ὁδοί τε βραχεῖαι. κεῖνο κεῖν' ἆμαρ διαίτασεν: θαλάμῳ δὲ μίγεν&lt;br&gt;
ἐν πολυχρύσῳ Λιβύας: ἵνα καλλίσταν πόλιν 70&lt;br&gt;
ἀμφέπει κλεινάν τ' ἀέθλοις.&lt;br&gt;
καί νυν ἐν Πυθῶνί νιν ἀγαθέᾳ Καρνειάδα&lt;br&gt;
υἱὸς εὐθαλεῖ συνέμιξε τύχᾳ:&lt;br&gt;
[130] ἔνθα νικάσαις ἀνέφανε Κυράναν, ἅ νιν εὔφρων δέξεται,&lt;br&gt;
καλλιγύναικι πάτρᾳ 75&lt;br&gt;
δόξαν ἱμερτὰν ἀγαγόντ' ἀπὸ Δελφῶν.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἀρεταὶ δ' αἰεὶ μεγάλαι πολύμυθοι:&lt;br&gt;
βαιὰ δ' ἐν μακροῖσι ποικίλλειν,&lt;br&gt;
ἀκοὰ σοφοῖς: ὁ δὲ καιρὸς ὁμοίως&lt;br&gt;
παντὸς ἔχει κορυφάν. ἔγνον ποτὲ καὶ Ἰόλαον 80&lt;br&gt;
[140] οὐκ ἀτιμάσαντά νιν ἑπτάπυλοι Θῆβαι: τόν, Εὐρυσθῆος ἐπεὶ κεφαλὰν&lt;br&gt;
ἔπραθε φασγάνου ἀκμᾷ, κρύψαν ἔνερθ' ὑπὸ γᾶν διφρηλάτα Ἀμφιτρύωνος&lt;br&gt;
σάματι, πατροπάτωρ ἔνθα οἱ Σπαρτῶν ξένος&lt;br&gt;
κεῖτο, λευκίπποισι Καδμείων μετοικήσαις ἀγυιαῖς.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
τέκε οἷ καὶ Ζηνὶ μιγεῖσα δαΐφρων 85&lt;br&gt;
ἐν μόναις ὠδῖσιν Ἀλκμήνα&lt;br&gt;
[150] διδύμων κρατησίμαχον σθένος υἱῶν.&lt;br&gt;
κωφὸς ἀνήρ τις, ὃς Ἡρακλεῖ στόμα μὴ παραβάλλει,&lt;br&gt;
μηδὲ Διρκαίων ὑδάτων ἀὲ μέμναται, τά νιν θρέψαντο καὶ Ἰφικλέα:&lt;br&gt;
τοῖσι τέλειον ἐπ' εὐχᾷ κωμάσομαί τι παθὼν ἐσλόν: Χαρίτων κελαδεννᾶν 90&lt;br&gt;
[160] μή με λίποι καθαρὸν φέγγος. Αἰγίνᾳ τε γὰρ&lt;br&gt;
φαμὶ Νίσου τ' ἐν λόφῳ τρὶς δὴ πόλιν τάνδ' εὐκλεΐξαι,

[επωδή 4]&lt;br&gt;
σιγαλὸν ἀμαχανίαν ἔργῳ φυγών:&lt;br&gt;
οὕνεκεν, εἰ φίλος ἀστῶν, εἴ τις ἀντάεις, τό γ' ἐν ξυνῷ πεποναμένον εὖ&lt;br&gt;
μὴ λόγον βλάπτων ἁλίοιο γέροντος κρυπτέτω. 95&lt;br&gt;
κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν&lt;br&gt;
[170] παντὶ θυμῷ σύν γε δίκᾳ καλὰ ῥέζοντ' ἔννεπεν.&lt;br&gt;
πλεῖστα νικάσαντά σε καὶ τελεταῖς&lt;br&gt;
ὡρίαις ἐν Παλλάδος εἶδον ἄφωνοί θ' ὡς ἕκασται φίλτατον&lt;br&gt;
παρθενικαὶ πόσιν ἢ 100&lt;br&gt;
υἱὸν εὔχοντ', ὦ Τελεσίκρατες, ἔμμεν,

[στρ. 5]&lt;br&gt;
ἐν Ὀλυμπίοισί τε καὶ βαθυκόλπου&lt;br&gt;
Γᾶς ἀέθλοις ἔν τε καὶ πᾶσιν&lt;br&gt;
ἐπιχωρίοις. ἐμὲ δ' ὦν τις ἀοιδᾶν&lt;br&gt;
[180] δίψαν ἀκειόμενον πράσσει χρέος αὖτις ἐγεῖραι 105&lt;br&gt;
καὶ παλαιὰν δόξαν ἑῶν προγόνων: οἷοι Λιβύσσας ἀμφὶ γυναικὸς ἔβαν&lt;br&gt;
Ἴρασα πρὸς πόλιν, Ἀνταίου μετὰ καλλίκομον μναστῆρες ἀγακλέα κούραν:&lt;br&gt;
τὰν μάλα πολλοὶ ἀριστῆες ἀνδρῶν αἴτεον&lt;br&gt;
[190] σύγγονοι, πολλοὶ δὲ καὶ ξείνων. ἐπεὶ θαητὸν εἶδος

[αντ. 5]&lt;br&gt;
ἔπλετο: χρυσοστεφάνου δέ οἱ Ἥβας 110&lt;br&gt;
καρπὸν ἀνθήσαντ' ἀποδρέψαι&lt;br&gt;
ἔθελον. πατὴρ δὲ θυγατρὶ φυτεύων&lt;br&gt;
κλεινότερον γάμον, ἄκουσεν Δαναόν ποτ' ἐν Ἄργει&lt;br&gt;
οἷον εὗρεν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ παρθένοισι, πρὶν μέσον ἆμαρ ἑλεῖν,&lt;br&gt;
[200] ὠκύτατον γάμον. ἔστασεν γὰρ ἅπαντα χορὸν ἐν τέρμασιν αὐτίκ' ἀγῶνος: 115&lt;br&gt;
σὺν δ' ἀέθλοις ἐκέλευσεν διακρῖναι ποδῶν,&lt;br&gt;
ἅντινα σχήσοι τις ἡρώων, ὅσοι γαμβροί σφιν ἦλθον.

[επωδή 5]&lt;br&gt;
οὕτω δ' ἐδίδου Λίβυς ἁρμόζων κόρᾳ&lt;br&gt;
[210] νυμφίον ἄνδρα: ποτὶ γραμμᾷ μὲν αὐτὰν στᾶσε κοσμήσαις τέλος ἔμμεν ἄκρον,&lt;br&gt;
εἶπε δ' ἐν μέσσοις ἀπάγεσθαι, ὃς ἂν πρῶτος θορὼν 120&lt;br&gt;
ἀμφί οἱ ψαύσειε πέπλοις.&lt;br&gt;
ἔνθ' Ἀλεξίδαμος, ἐπεὶ φύγε λαιψηρὸν δρόμον,&lt;br&gt;
παρθένον κεδνὰν χερὶ χειρὸς ἑλὼν&lt;br&gt;
ἆγεν ἱππευτᾶν Νομάδων δι' ὅμιλον. πολλὰ μὲν κεῖνοι δίκον&lt;br&gt;
φύλλ' ἔπι καὶ στεφάνους: 125&lt;br&gt;
[220] πολλὰ δὲ πρόσθεν πτερὰ δέξατο νικᾶν.

==ΙΠΠΟΚΛΕΙ ΘΕΣΣΑΛῼ, ΠΑΙΔΙ ΔΙΑΥΛΟΔΡΟΜῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ὄλβια Λακεδαίμων,&lt;br&gt;
μάκαιρα Θεσσαλία: πατρὸς δ' ἀμφοτέραις ἐξ ἑνὸς&lt;br&gt;
ἀριστομάχου γένος Ἡρακλεῦς βασιλεύει.&lt;br&gt;
τί κομπέω παρὰ καιρόν; ἀλλά με Πυθώ τε καὶ τὸ Πελινναῖον ἀπύει 5&lt;br&gt;
Ἀλεύα τε παῖδες, Ἱπποκλέᾳ ἐθέλοντες&lt;br&gt;
[10] ἀγαγεῖν ἐπικωμίαν ἀνδρῶν κλυτὰν ὄπα.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
γεύεται γὰρ ἀέθλων:&lt;br&gt;
στρατῷ τ' ἀμφικτιόνων ὁ Παρνάσιος αὐτὸν μυχὸς&lt;br&gt;
διαυλοδρομᾶν ὕπατον παίδων ἀνέειπεν. 10&lt;br&gt;
Ἄπολλον, γλυκὺ δ' ἀνθρώπων τέλος ἀρχά τε δαίμονος ὀρνύντος αὔξεται:&lt;br&gt;
ὁ μέν που τεοῖς γε μήδεσι τοῦτ' ἔπραξεν:&lt;br&gt;
[20] τὸ δὲ συγγενὲς ἐμβέβακεν ἴχνεσιν πατρὸς

[επωδή 1]&lt;br&gt;
Ὀλυμπιονίκα δὶς ἐν πολεμαδόκοις&lt;br&gt;
Ἄρεος ὅπλοις: 15&lt;br&gt;
ἔθηκε καὶ βαθυλείμων ὑπὸ Κίῤῥας ἀγὼν&lt;br&gt;
πέτραν κρατησίποδα Φρικίαν.&lt;br&gt;
ἕσποιτο μοῖρα καὶ ὑστέραισιν&lt;br&gt;
ἐν ἁμέραις ἀγάνορα πλοῦτον ἀνθεῖν σφίσιν:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τῶν δ' ἐν Ἑλλάδι τερπνῶν 20&lt;br&gt;
[30] λαχόντες οὐκ ὀλίγαν δόσιν, μὴ φθονεραῖς ἐκ θεῶν&lt;br&gt;
μετατροπίαις ἐπικύρσαιεν. θεὸς εἴη&lt;br&gt;
ἀπήμων κέαρ: εὐδαίμων δὲ καὶ ὑμνητὸς οὗτος ἀνὴρ γίγνεται σοφοῖς,&lt;br&gt;
ὃς ἂν χερσὶν ἢ ποδῶν ἀρετᾷ κρατήσαις&lt;br&gt;
τὰ μέγιστ' ἀέθλων ἕλῃ τόλμᾳ τε καὶ σθένει, 25

[αντ. 2]&lt;br&gt; 
καὶ ζώων ἔτι νεαρὸν&lt;br&gt;
[40] κατ' αἶσαν υἱὸν ἴδῃ τυχόντα στεφάνων Πυθίων.&lt;br&gt;
ὁ χάλκεος οὐρανὸς οὔ ποτ' ἀμβατὸς αὐτῷ.&lt;br&gt;
ὅσαις δὲ βροτὸν ἔθνος ἀγλαΐαις ἁπτόμεσθα, περαίνει πρὸς ἔσχατον&lt;br&gt;
πλόον. ναυσὶ δ' οὔτε πεζὸς ἰών &lt;κεν&gt; εὕροις 30&lt;br&gt;
ἐς Ὑπερβορέων ἀγῶνα θαυματὰν ὁδόν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
[50] παρ' οἷς ποτε Περσεὺς ἐδαίσατο λαγέτας,&lt;br&gt;
δώματ' ἐσελθών,&lt;br&gt;
κλειτὰς ὄνων ἑκατόμβας ἐπιτόσσαις θεῷ&lt;br&gt;
ῥέζοντας: ὧν θαλίαις ἔμπεδον 35&lt;br&gt;
εὐφαμίαις τε μάλιστ' Ἀπόλλων&lt;br&gt;
χαίρει, γελᾷ θ' ὁρῶν ὕβριν ὀρθίαν κνωδάλων.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
Μοῖσα δ' οὐκ ἀποδαμεῖ&lt;br&gt;
τρόποις ἐπὶ σφετέροισι: παντᾷ, δὲ χοροὶ παρθένων&lt;br&gt;
[60] λυρᾶν τε βοαὶ καναχαί τ' αὐλῶν δονέονται: 40&lt;br&gt;
δάφνᾳ τε χρυσέᾳ κόμας ἀναδήσαντες εἰλαπινάζοισιν εὐφρόνως.&lt;br&gt;
νόσοι δ' οὔτε γῆρας οὐλόμενον κέκραται&lt;br&gt;
ἱερᾷ γενεᾷ: πόνων δὲ καὶ μαχᾶν ἄτερ

[αντ. 3]&lt;br&gt;
οἰκέοισι φυγόντες&lt;br&gt;
ὑπέρδικον Νέμεσιν. θρασείᾳ δὲ πνέων καρδίᾳ 45&lt;br&gt;
[70] μόλεν Δανάας ποτὲ παῖς, ἁγεῖτο δ' Ἀθάνα,&lt;br&gt;
ἐς ἀνδρῶν μακάρων ὅμιλον: ἔπεφνέν τε Γοργόνα, καὶ ποικίλον κάρα&lt;br&gt;
δρακόντων φόβαισιν ἤλυθε νασιώταις&lt;br&gt;
λίθινον θάνατον φέρων. ἐμοὶ δὲ θαυμάσαι

[επωδή 3]&lt;br&gt;
θεῶν τελεσάντων οὐδέν ποτε φαίνεται 50&lt;br&gt;
ἔμμεν ἄπιστον.&lt;br&gt;
[80] κώπαν σχάσον, ταχὺ δ' ἄγκυραν ἔρεισον χθονὶ&lt;br&gt;
πρῴραθε, χοιράδος ἄλκαρ πέτρας.&lt;br&gt;
ἐγκωμίων γὰρ ἄωτος ὕμνων&lt;br&gt;
ἐπ' ἄλλοτ' ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον. 55

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἔλπομαι δ' Ἐφυραίων&lt;br&gt;
ὄπ' ἀμφὶ Πηνεϊὸν γλυκεῖαν προχεόντων ἐμὰν&lt;br&gt;
τὸν Ἱπποκλέαν ἔτι καὶ μᾶλλον σὺν ἀοιδαῖς&lt;br&gt;
[90] ἕκατι στεφάνων θαητὸν ἐν ἅλιξι θησέμεν ἐν καὶ παλαιτέροις,&lt;br&gt;
νέαισίν τε παρθένοισι μέλημα. καὶ γὰρ 60&lt;br&gt;
ἑτέροις ἑτέρων ἔρως ὑπέκνισε φρένας:

[αντ. 4]&lt;br&gt;
τῶν δ' ἕκαστος ὀρούει,&lt;br&gt;
τυχών κεν ἁρπαλέαν σχέθοι φροντίδα τὰν πὰρ ποδός:&lt;br&gt;
τὰ δ' εἰς ἐνιαυτὸν ἀτέκμαρτον προνοῆσαι.&lt;br&gt;
[100] πέποιθα ξενίᾳ προσανέϊ Θώρακος, ὅσπερ ἐμὰν ποιπνύων χάριν 65&lt;br&gt;
τόδ' ἔζευξεν ἅρμα Πιερίδων τετράορον,&lt;br&gt;
φιλέων φιλέοντ', ἄγων ἄγοντα προφρόνως.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
πειρῶντι δὲ καὶ χρυσὸς ἐν βασάνῳ πρέπει&lt;br&gt;
καὶ νόος ὀρθός.&lt;br&gt;
ἀδελφεοὺς ̄αστ;ἔτ' ἐπαινήσομεν ἐσλούς, ὅτι 70&lt;br&gt;
ὑψοῦ φέροντι νόμον Θεσσαλῶν&lt;br&gt;
[110] αὔξοντες: ἐν δ' ἀγαθοῖσι κεῖνται&lt;br&gt;
πατρώϊαι κεδναὶ πολίων κυβερνάσιες.

==ΘΡΑΣΥΔΑΙῼ ΘΗΒΑΙῼ, ΠΑΙΔΙ ΣΤΑΔΙΕΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
Κάδμου κόραι, Σεμέλα μὲν Ὀλυμπιάδων ἀγυιᾶτις,&lt;br&gt;
Ἰνώ τε Λευκοθέα ποντιᾶν ὁμοθάλαμε Νηρηΐδων,&lt;br&gt;
ἴτε σὺν Ἡρακλέος ἀριστογόνῳ&lt;br&gt;
ματρὶ πὰρ Μελίαν χρυσέων ἐς ἄδυτον τριπόδων 5&lt;br&gt;
θησαυρόν, ὃν περίαλλ' ἐτίμασε Λοξίας,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
[10] Ἰσμήνιον δ' ὀνύμαξεν, ἀλαθέα μαντίων θῶκον,&lt;br&gt;
ὦ παῖδες Ἁρμονίας, ἔνθα καί νυν ἐπίνομον ἡρωΐδων&lt;br&gt;
στρατὸν ὁμαγερέα καλεῖ συνίμεν,&lt;br&gt;
ὄφρα Θέμιν ἱερὰν Πυθῶνά τε καὶ ὀρθοδίκαν 10&lt;br&gt;
γᾶς ὀμφαλὸν κελαδήσετ' ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ἑπταπύλοισι Θήβαις&lt;br&gt;
[20] χάριν ἀγῶνί τε Κίῤῥας,&lt;br&gt;
ἐν τῷ Θρασυδαῖος ἔμνασεν ἑστίαν&lt;br&gt;
τρίτον ἐπὶ στέφανον πατρῴαν βαλών, 15&lt;br&gt;
ἐν ἀφνεαῖς ἀρούραισι Πυλάδα&lt;br&gt;
νικῶν ξένου Λάκωνος Ὀρέστα.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τὸν δὴ φονευομένου πατρὸς Ἀρσινόα Κλυταιμνήστρας&lt;br&gt;
χειρῶν ὕπο κρατερᾶν ἐκ δόλου τροφὸς ἄνελε δυσπενθέος,&lt;br&gt;
ὁπότε Δαρδανίδα κόραν Πριάμου 20&lt;br&gt;
[30] Κασσάνδραν πολιῷ χαλκῷ σὺν Ἀγαμεμνονίᾳ&lt;br&gt;
ψυχᾷ πόρευσ' Ἀχέροντος ἀκτὰν παρ' εὔσκιον

[αντ. 2]&lt;br&gt;
νηλὴς γυνά. πότερόν νιν ἄρ' Ἰφιγένει' ἐπ' Εὐρίπῳ&lt;br&gt;
σφαχθεῖσα τῆλε πάτρας ἔκνισεν βαρυπάλαμον ὄρσαι χόλον;&lt;br&gt;
ἢ ἑτέρῳ λέχεϊ δαμαζομέναν 25&lt;br&gt;
[40] ἔννυχοι πάραγον κοῖται; τὸ δὲ νέαις ἀλόχοις&lt;br&gt;
ἔχθιστον ἀμπλάκιον καλύψαι τ' ἀμάχανον

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἀλλοτρίαισι γλώσσαις:&lt;br&gt;
κακολόγοι δὲ πολῖται.&lt;br&gt;
ἴσχει τε γὰρ ὄλβος οὐ μείονα φθόνον: 30&lt;br&gt;
ὁ δὲ χαμηλὰ πνέων ἄφαντον βρέμει.&lt;br&gt;
θάνεν μὲν αὐτὸς ἥρως Ἀτρεΐδας&lt;br&gt;
ἵκων χρόνῳ κλυταῖς ἐν Ἀμύκλαις,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[50] μάντιν τ' ὄλεσσε κόραν, ἐπεὶ ἀμφ' Ἑλένᾳ πυρωθέντων&lt;br&gt;
Τρώων ἔλυσε δόμους ἁβρότατος. ὁ δ' ἄρα γέροντα ξένον 35&lt;br&gt;
Στρόφιον ἐξίκετο, νέα κεφαλά,&lt;br&gt;
Παρνασοῦ πόδα ναίοντ': ἀλλὰ χρονίῳ σὺν Ἄρει&lt;br&gt;
πέφνεν τε ματέρα θῆκέ τ' Αἴγισθον ἐν φοναῖς.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἦ ῥ', ὦ φίλοι, κατ' ἀμευσιπόρους τριόδους ἐδινήθην,&lt;br&gt;
[60] ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν: ἤ μέ τις ἄνεμος ἔξω πλόου 40&lt;br&gt;
ἔβαλεν, ὡς ὅτ' ἄκατον εἰναλίαν;&lt;br&gt;
Μοῖσα, τὸ δὲ τεόν, εἰ μισθοῖο συνέθευ παρέχειν&lt;br&gt;
φωνὰν ὑπάργυρον, ἄλλοτ' ἄλλᾳ ταρασσέμεν

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ἢ πατρὶ Πυθονίκῳ&lt;br&gt;
τό γέ νυν ἢ Θρασυδαίῳ: 45&lt;br&gt;
τῶν εὐφροσύνα τε καὶ δόξ' ἐπιφλέγει.&lt;br&gt;
[70] τὰ μὲν &lt;ἐν&gt; ἅρμασι καλλίνικοι πάλαι,&lt;br&gt;
Ὀλυμπίᾳ ἀγώνων πολυφάτων&lt;br&gt;
ἔσχον θοὰν ἀκτῖνα σὺν ἵπποις:

[στρ. 4]&lt;br&gt;
Πυθοῖ τε γυμνὸν ἐπὶ στάδιον καταβάντες ἤλεγξαν 50&lt;br&gt;
Ἑλλανίδα στρατιὰν ὠκύτατι. θεόθεν ἐραίμαν καλῶν,&lt;br&gt;
δυνατὰ μαιόμενος ἐν ἁλικίᾳ.&lt;br&gt;
τῶν γὰρ ἂμ πόλιν εὑρίσκων τὰ μέσα μακροτέρῳ&lt;br&gt;
[80] ὄλβῳ τεθαλότα, μέμφομ' αἶσαν τυραννίδων:

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ξυναῖσι δ' ἀμφ' ἀρεταῖς τέταμαι. φθονεροὶ δ' ἀμύνονται 55&lt;br&gt;
ἆται, εἴ τις ἄκρον ἑλὼν ἁσυχᾶ τε νεμόμενος αἰνὰν ὕβριν&lt;br&gt;
ἀπέφυγεν: μέλανος ἂν ἐσχατιὰν&lt;br&gt;
καλλίονα θανάτου &lt;στείχοι&gt;, γλυκυτάτᾳ γενεᾷ&lt;br&gt;
[90] εὐώνυμον κτεάνων κρατίσταν χάριν πορών.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ἅ τε τὸν Ἰφικλείδαν 60&lt;br&gt;
διαφέρει Ἰόλαον&lt;br&gt;
ὑμνητὸν ἐόντα, καὶ Κάστορος βίαν,&lt;br&gt;
σέ τε, ἄναξ Πολύδευκες, υἱοὶ θεῶν,&lt;br&gt;
τὸ μὲν παρ' ἆμαρ ἕδραισι Θεράπνας,&lt;br&gt;
τὸ δ' οἰκέοντας ἔνδον Ὀλύμπου.

==ΜΙΔᾼ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝῼ, ΑΥΛΗΤῌ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
αἰτέω σε, φιλάγλαε, καλλίστα βροτεᾶν πολίων,&lt;br&gt;
Φερσεφόνας ἕδος, ἅ τ' ὄχθαις ἔπι μηλοβότου&lt;br&gt;
ναίεις Ἀκράγαντος ἐύ̈δματον κολώναν, ὦ ἄνα,&lt;br&gt;
ἵλαος ἀθανάτων ἀνδρῶν τε σὺν εὐμενίᾳ 5&lt;br&gt;
[10] δέξαι στεφάνωμα τόδ' ἐκ Πυθῶνος εὐδόξῳ Μίδᾳ,&lt;br&gt;
αὐτόν τέ νιν Ἑλλάδα νικάσαντα τέχνᾳ, τάν ποτε&lt;br&gt;
Παλλὰς ἐφεῦρε θρασειᾶν Γοργόνων&lt;br&gt;
οὔλιον θρῆνον διαπλέξαισ' Ἀθάνα:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τὸν παρθενίοις ὑπό τ' ἀπλάτοις ὀφίων κεφαλαῖς 10&lt;br&gt;
ἄϊε λειβόμενον δυσπενθέϊ σὺν καμάτῳ,&lt;br&gt;
[20] Περσεὺς ὁπότε τρίτον ἄνυσσεν κασιγνητᾶν μέρος,&lt;br&gt;
εἰναλίᾳ τε Σερίφῳ λαοῖσί τε μοῖραν ἄγων.&lt;br&gt;
ἤτοι τό τε θεσπέσιον Φόρκοιο μαύρωσεν γένος,&lt;br&gt;
λυγρόν τ' ἔρανον Πολυδέκτᾳ θῆκε ματρός τ' ἔμπεδον 15&lt;br&gt;
δουλοσύναν τό τ' ἀναγκαῖον λέχος,&lt;br&gt;
εὐπαράου κρᾶτα συλάσαις Μεδοίσας

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[30] υἱὸς Δανάας: τὸν ἀπὸ χρυσοῦ φαμεν αὐτορύτου&lt;br&gt;
ἔμμεναι. ἀλλ' ἐπεὶ ἐκ τούτων φίλον ἄνδρα πόνων&lt;br&gt;
ἐῤῥύσατο, παρθένος αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος, 20&lt;br&gt;
ὄφρα τὸν Εὐρυάλας ἐκ καρπαλιμᾶν γενύων&lt;br&gt;
χριμφθέντα σὺν ἔντεσι μιμήσαιτ' ἐρικλάγκταν γόον.&lt;br&gt;
[40] εὗρεν θεός: ἀλλά νιν εὑροῖσ' ἀνδράσι θνατοῖς ἔχειν,&lt;br&gt;
ὠνόμασεν κεφαλᾶν πολλᾶν νόμον,&lt;br&gt;
εὐκλεᾶ λαοσσόων μναστῆρ' ἀγώνων, 25

[στρ. 4]&lt;br&gt;
λεπτοῦ διανισσόμενον χαλκοῦ θαμὰ καὶ δονάκων,&lt;br&gt;
τοὶ παρὰ καλλιχόρῳ ναίοισι πόλει Χαρίτων.&lt;br&gt;
Καφισίδος ἐν τεμένει, πιστοὶ χορευτᾶν μάρτυρες.&lt;br&gt;
[50] εἰ δέ τις ὄλβος ἐν ἀνθρώποισιν, ἄνευ καμάτου&lt;br&gt;
οὐ φαίνεται: ἐκ δὲ τελευτάσει νιν ἤτοι σάμερον 30&lt;br&gt;
δαίμων--τὸ δὲ μόρσιμον οὐ παρφυκτόν,--ἀλλ' ἔσται χρόνος&lt;br&gt;
οὗτος, ὃ καί τιν' ἀελπτίᾳ βαλὼν&lt;br&gt;
ἔμπαλιν γνώμας τὸ μὲν δώσει, τὸ δ' οὔπω.

[[Κατηγορία:Αρχαία και Κλασική γραμματεία|Πυθιονικοι]]

[[fr:Pythiques (traduction Falconnet)]]</text>
      <sha1>tlcsvbelajdwc4lcrfe8dst5zcx3m0l</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>165851</id>
      <parentid>165849</parentid>
      <timestamp>2026-04-19T07:47:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Sarri.greek</username>
        <id>10495</id>
      </contributor>
      <origin>165851</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="105743" sha1="qgm13iurnic0gumx483f2ek6ijyqon6" xml:space="preserve">
{{Τίτλος2|Πυθιόνικοι|[[Πίνδαρος]]}}


==ΙΕΡΩΝΙ ΑΙΤΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
χρυσέα φόρμιγξ, Ἀπόλλωνος καὶ ἰοπλοκάμων&lt;br&gt;
σύνδικον Μοισᾶν κτέανον: τᾶς ἀκούει μὲν βάσις, ἀγλαΐας ἀρχά,&lt;br&gt;
πείθονται δ' ἀοιδοὶ σάμασιν,&lt;br&gt;
ἁγησιχόρων ὁπόταν προοιμίων ἀμβολὰς τεύχῃς ἐλελιζομένα. 5
καὶ τὸν αἰχματὰν κεραυνὸν σβεννύεις&lt;br&gt;
[10] ἀενάου πυρός. εὕδει δ' ἀνὰ σκάπτῳ Διὸς αἰετός, ὠκεῖαν πτέρυγ' ἀμφοτέρωθεν χαλάξαις,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ἀρχὸς οἰωνῶν, κελαινῶπιν δ' ἐπί οἱ νεφέλαν&lt;br&gt;
ἀγκύλῳ κρατί, γλεφάρων ἁδὺ κλαΐστρον, κατέχευας: ὁ δὲ κνώσσων&lt;br&gt;
ὑγρὸν νῶτον αἰωρεῖ, τεαῖς 10&lt;br&gt;
ῥιπαῖσι κατασχόμενος. καὶ γὰρ βιατὰς Ἄρης, τραχεῖαν ἄνευθε λιπὼν&lt;br&gt;
[20] ἐγχέων ἀκμάν, ἰαίνει καρδίαν&lt;br&gt;
κώματι, κῆλα δὲ καὶ δαιμόνων θέλγει φρένας, ἀμφί τε Λατοίδα σοφίᾳ βαθυκόλπων τε Μοισᾶν.

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς, ἀτύζονται βοὰν&lt;br&gt;
Πιερίδων ἀΐοντα, γᾶν τε καὶ πόντον κατ' ἀμαιμάκετον, 15 
[30] ὅς τ' ἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται, θεῶν πολέμιος,&lt;br&gt;
Τυφὼς ἑκατοντακάρανος: τόν ποτε&lt;br&gt;
Κιλίκιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον: νῦν γε μὰν&lt;br&gt;
ταί θ' ὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄχθαι&lt;br&gt;
Σικελία τ' αὐτοῦ πιέζει στέρνα λαχνάεντα: κίων δ' οὐρανία συνέχει, 20&lt;br&gt;
νιφόεσσ' Αἴτνα, πάνετες χιόνος ὀξείας τιθήνα:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
[40] τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται&lt;br&gt;
ἐκ μυχῶν παγαί: ποταμοὶ δ' ἁμέραισιν μὲν προχέοντι ῥόον καπνοῦ&lt;br&gt;
αἴθων': ἀλλ' ἐν ὄρφναισιν πέτρας&lt;br&gt;
φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖαν φέρει πόντου πλάκα σὺν πατάγῳ. 25&lt;br&gt;
κεῖνο δ' Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν&lt;br&gt;
[50] δεινοτάτους ἀναπέμπει: τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι,

[αντ. 2]&lt;br&gt;
οἷον Αἴτνας ἐν μελαμφύλλοις δέδεται κορυφαῖς&lt;br&gt;
καὶ πέδῳ, στρωμνὰ δὲ χαράσσοισ' ἅπαν νῶτον ποτικεκλιμένον κεντεῖ.&lt;br&gt;
εἴη, Ζεῦ, τὶν εἴη ἁνδάνειν, 30&lt;br&gt;
ὃς τοῦτ' ἐφέπεις ὄρος, εὐκάρποιο γαίας μέτωπον, τοῦ μὲν ἐπωνυμίαν&lt;br&gt;
κλεινὸς οἰκιστὴρ ἐκύδανεν πόλιν&lt;br&gt;
[60] γείτονα, Πυθιάδος δ' ἐν δρόμῳ κάρυξ ἀνέειπέ νιν ἀγγέλλων Ἱέρωνος ὑπὲρ καλλινίκου

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἅρμασι. ναυσιφορήτοις δ' ἀνδράσι πρώτα χάρις&lt;br&gt;
ἐς πλόον ἀρχομένοις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον: ἐοικότα γὰρ 35&lt;br&gt;
καὶ τελευτᾷ φερτέρου νόστου τυχεῖν. ὁ δὲ λόγος&lt;br&gt;
[70] ταύταις ἐπὶ συντυχίαις δόξαν φέρει&lt;br&gt;
λοιπὸν ἔσσεσθαι στεφάνοισί &lt;νιν&gt; ἵπποις τε κλυτὰν&lt;br&gt;
καὶ σὺν εὐφώνοις θαλίαις ὀνυμαστάν.&lt;br&gt;
Λύκιε καὶ Δάλου ἀνάσσων Φοῖβε, Παρνασσοῦ τε κράναν Κασταλίαν φιλέων, 40&lt;br&gt;
ἐθελήσαις ταῦτα νόῳ τιθέμεν εὔανδρόν τε χώραν.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[80] ἐκ θεῶν γὰρ μαχαναὶ πᾶσαι βροτέαις ἀρεταῖς,&lt;br&gt;
καὶ σοφοὶ καὶ χερσὶ βιαταὶ περίγλωσσοί τ' ἔφυν. ἄνδρα δ' ἐγὼ κεῖνον&lt;br&gt;
αἰνῆσαι μενοινῶν ἔλπομαι&lt;br&gt;
μὴ χαλκοπάρᾳον ἄκονθ' ὡσείτ' ἀγῶνος βαλεῖν ἔξω παλάμᾳ δονέων, 45&lt;br&gt;
μακρὰ δὲ ῥίψαις ἀμεύσασθ' ἀντίους:&lt;br&gt;
[90] εἰ γὰρ ὁ πᾶς χρόνος ὄλβον μὲν οὕτω καὶ κτεάνων δόσιν εὐθύνοι, καμάτων δ' ἐπίλασιν παράσχοι.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἦ κεν ἀμνάσειεν, οἵαις ἐν πολέμοισι μάχαις&lt;br&gt;
τλάμονι ψυχᾷ παρέμειν', ἁνίχ' εὑρίσκοντο θεῶν παλάμαις τιμάν,&lt;br&gt;
οἵαν οὔτις Ἑλλάνων δρέπει, 50&lt;br&gt;
πλούτου στεφάνωμ' ἀγέρωχον. νῦν γε μὰν τὰν Φιλοκτήταο δίκαν ἐφέπων&lt;br&gt;
ἐστρατεύθη: σὺν δ' ἀνάγκᾳ νιν φίλον&lt;br&gt;
[100] καί τις ἐὼν μεγαλάνωρ ἔσανεν. φαντὶ δὲ Λαμνόθεν ἕλκει τειρόμενον μεταβάσοντας ἐλθεῖν

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ἥρωας ἀντιθέους Ποίαντος υἱὸν τοξόταν:&lt;br&gt;
ὃς Πριάμοιο πόλιν πέρσεν, τελεύτασέν τε πόνους Δαναοῖς, 55&lt;br&gt;
ἀσθενεῖ μὲν χρωτὶ βαίνων, ἀλλὰ μοιρίδιον ἦν.&lt;br&gt;
οὕτω δ' Ἱέρωνι θεὸς ὀρθωτὴρ πέλοι&lt;br&gt;
[110] τὸν προσέρποντα χρόνον, ὧν ἔραται καιρὸν διδούς.&lt;br&gt;
Μοῖσα, καὶ πὰρ Δεινομένει κελαδῆσαι&lt;br&gt;
πίθεό μοι ποινὰν τεθρίππων. χάρμα δ' οὐκ ἀλλότριον νικαφορία πατέρος. 60&lt;br&gt;
ἄγ' ἔπειτ' Αἴτνας βασιλεῖ φίλιον ἐξεύρωμεν ὕμνον:

[στρ. 4]&lt;br&gt;
τῷ πόλιν κείναν θεοδμάτῳ σὺν ἐλευθερίᾳ&lt;br&gt;
[120] Ὑλλίδος στάθμας Ἱέρων ἐν νόμοις ἔκτισσ'. ἐθέλοντι δὲ Παμφύλου&lt;br&gt;
καὶ μὰν Ἡρακλειδᾶν ἔκγονοι&lt;br&gt;
ὄχθαις ὕπο Ταϋγέτου ναίοντες αἰεὶ μένειν τεθμοῖσιν ἐν Αἰγιμιοῦ 65&lt;br&gt;
Δωριεῖς. ἔσχον δ' Ἀμύκλας ὄλβιοι,&lt;br&gt;
Πινδόθεν ὀρνύμενοι, λευκοπώλων Τυνδαριδᾶν βαθύδοξοι γείτονες, ὧν κλέος ἄνθησεν αἰχμᾶς.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
[130] Ζεῦ τέλει', αἰεὶ δὲ τοιαύταν Ἀμένα παρ' ὕδωρ&lt;br&gt;
αἶσαν ἀστοῖς καὶ βασιλεῦσιν διακρίνειν ἔτυμον λόγον ἀνθρώπων,&lt;br&gt;
σύν τοι τίν κεν ἁγητὴρ ἀνήρ, 70&lt;br&gt;
υἱῷ τ' ἐπιτελλόμενος, δᾶμον γεραίρων τράποι σύμφωνον ἐς ἁσυχίαν.&lt;br&gt;
λίσσομαι νεῦσον, Κρονίων, ἅμερον&lt;br&gt;
[140] ὄφρα κατ' οἶκον ὁ Φοίνιξ ὁ Τυρσανῶν τ' ἀλαλατὸς ἔχῃ, ναυσίστονον ὕβριν ἰδὼν τὰν πρὸ Κύμας:

[επωδή 4]&lt;br&gt;
οἷα Συρακοσίων ἀρχῷ δαμασθέντες πάθον,&lt;br&gt;
ὠκυπόρων ἀπὸ ναῶν ὅ σφιν ἐν πόντῳ βάλεθ' ἁλικίαν, 75&lt;br&gt;
Ἑλλάδ' ἐξέλκων βαρείας δουλίας. ἀρέομαι&lt;br&gt;
πὰρ μὲν Σαλαμῖνος, Ἀθαναίων χάριν,&lt;br&gt;
[150] μισθόν, ἐν Σπάρτᾳ δ' &lt;ἀπὸ&gt; τᾶν πρὸ Κιθαιρῶνος μαχᾶν,&lt;br&gt;
ταῖσι Μήδειοι κάμον ἀγκυλότοξοι,&lt;br&gt;
παρὰ δὲ τὰν εὔυδρον ἀκτὰν Ἱμέρα παίδεσσιν ὕμνον Δεινομένευς τελέσαις, {{r|1.80|80}}&lt;br&gt;
τὸν ἐδέξαντ' ἀμφ' ἀρετᾷ, πολεμίων ἀνδρῶν καμόντων.

[στρ. 5]&lt;br&gt;
καιρὸν εἰ φθέγξαιο, πολλῶν πείρατα συντανύσαις&lt;br&gt;
[160] ἐν βραχεῖ, μείων ἕπεται μῶμος ἀνθρώπων. ἀπὸ γὰρ κόρος ἀμβλύνει&lt;br&gt;
αἰανὴς ταχείας ἐλπίδας:&lt;br&gt;
ἀστῶν δ' ἀκοὰ κρύφιον θυμὸν βαρύνει μάλιστ' ἐσλοῖσιν ἐπ' ἀλλοτρίοις. 85&lt;br&gt;
ἀλλ' ὅμως, κρέσσων γὰρ οἰκτιρμοῦ φθόνος,&lt;br&gt;
μὴ παρίει καλά. νώμα δικαίῳ πηδαλίῳ στρατόν: ἀψευδεῖ δὲ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν.

[αντ. 5]&lt;br&gt;
[170] εἴ τι καὶ φλαῦρον παραιθύσσει, μέγα τοι φέρεται&lt;br&gt;
πὰρ σέθεν. πολλῶν ταμίας ἐσσί: πολλοὶ μάρτυρες ἀμφοτέροις πιστοί.&lt;br&gt;
εὐανθεῖ δ' ἐν ὀργᾷ παρμένων, 90&lt;br&gt;
εἴπερ τι φιλεῖς ἀκοὰν ἁδεῖαν αἰεὶ κλύειν, μὴ κάμνε λίαν δαπάναις:&lt;br&gt;
ἐξίει δ' ὥσπερ κυβερνάτας ἀνὴρ&lt;br&gt;
[180] ἱστίον ἀνεμόεν. μὴ δολωθῇς, ὦ φίλος, κέρδεσιν εὐτράπλοις: ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας

[επωδή 5]&lt;br&gt;
οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει&lt;br&gt;
καὶ λογίοις καὶ ἀοιδοῖς: οὐ φθίνει Κροίσου φιλόφρων ἀρετά: 95&lt;br&gt;
τὸν δὲ ταύρῳ χαλκέῳ καυτῆρα νηλέα νόον&lt;br&gt;
ἐχθρὰ Φάλαριν κατέχει παντᾷ φάτις,&lt;br&gt;
οὐδέ νιν φόρμιγγες ὑπωρόφιαι κοινωνίαν&lt;br&gt;
[190] μαλθακὰν παίδων ὀάροισι δέκονται.&lt;br&gt;
τὸ δὲ παθεῖν εὖ πρῶτον ἄθλων: εὖ δ' ἀκούειν δευτέρα μοῖρ': ἀμφοτέροισι δ' ἀνὴρ 100&lt;br&gt;
ὃς ἂν ἐγκύρσῃ, καὶ ἕλῃ, στέφανον ὕψιστον δέδεκται.

==ΙΕΡΩΝΙ ΣΥΡΑΚΟΣΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
μεγαλοπόλιες ὦ Συράκοσαι, βαθυπολέμου&lt;br&gt;
τέμενος Ἄρεος, ἀνδρῶν ἵππων τε σιδαροχαρμᾶν δαιμόνιαι τροφοί,&lt;br&gt;
ὔμμιν τόδε τᾶν λιπαρᾶν ἀπὸ Θηβᾶν φέρων&lt;br&gt;
μέλος ἔρχομαι ἀγγελίαν τετραορίας ἐλελίχθονος, 5&lt;br&gt;
εὐάρματος Ἱέρων ἐν ᾇ κρατέων&lt;br&gt;
[10] τηλαυγέσιν ἀνέδησεν Ὀρτυγίαν στεφάνοις,&lt;br&gt;
ποταμίας ἕδος Ἀρτέμιδος, ἇς οὐκ ἄτερ&lt;br&gt;
κείνας ἀγαναῖσιν ἐν χερσὶ ποικιλανίους ἐδάμασσε πώλους.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ἐπὶ γὰρ ἰοχέαιρα παρθένος χερὶ διδύμᾳ 10&lt;br&gt;
[20] ὅ τ' ἐναγώνιος Ἑρμᾶς αἰγλᾶντα τίθησι κόσμον, ξεστὸν ὅταν δίφρον&lt;br&gt;
ἔν θ' ἅρματα πεισιχάλινα καταζευγνύῃ&lt;br&gt;
σθένος ἵππιον, ὀρσοτρίαιναν εὐρυβίαν καλέων θεόν.&lt;br&gt;
ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνὴρ&lt;br&gt;
εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον, ἄποιν' ἀρετᾶς. 15&lt;br&gt;
κελαδέοντι μὲν ἀμφὶ Κινύραν πολλάκις&lt;br&gt;
[30] φᾶμαι Κυπρίων, τὸν ὁ χρυσοχαῖτα προφρόνως ἐφίλησ' Ἀπόλλων,

[επωδή]&lt;br&gt;
ἱερέα κτίλον Ἀφροδίτας: ἄγει δὲ χάρις φίλων ποίνιμος ἀντὶ ἔργων ὀπιζομένα:&lt;br&gt;
σὲ δ', ὦ Δεινομένειε παῖ, Ζεφυρία πρὸ δόμων&lt;br&gt;
Λοκρὶς παρθένος ἀπύει, πολεμίων καμάτων ἐξ ἀμαχάνων 20&lt;br&gt;
διὰ τεὰν δύναμιν δρακεῖσ' ἀσφαλές.&lt;br&gt;
[40] θεῶν δ' ἐφετμαῖς Ἰξίονα φαντὶ ταῦτα βροτοῖς&lt;br&gt;
λέγειν ἐν πτερόεντι τροχῷ&lt;br&gt;
παντᾷ κυλινδόμενον:&lt;br&gt;
τὸν εὐεργέταν ἀγαναῖς ἀμοιβαῖς ἐποιχομένους τίνεσθαι. 25

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἔμαθε δὲ σαφές. εὐμενέσσι γὰρ παρὰ Κρονίδαις&lt;br&gt;
γλυκὺν ἑλὼν βίοτον, μακρὸν οὐχ ὑπέμεινεν ὄλβον, μαινομέναις φρασὶν&lt;br&gt;
[50] Ἥρας ὅτ' ἐράσσατο, τὰν Διὸς εὐναὶ λάχον&lt;br&gt;
πολυγαθέες: ἀλλά νιν ὕβρις εἰς ἀυάταν ὑπεράφανον&lt;br&gt;
ὦρσεν: τάχα δὲ παθὼν ἐοικότ' ἀνὴρ 30&lt;br&gt;
ἐξαίρετον ἕλε μόχθον. αἱ δύο δ' ἀμπλακίαι&lt;br&gt;
φερέπονοι τελέθοντι: τὸ μὲν ἥρως ὅτι&lt;br&gt;
ἐμφύλιον αἷμα πρώτιστος οὐκ ἄτερ τέχνας ἐπέμιξε θνατοῖς,

[αντ. 2]&lt;br&gt;
[60] ὅτι τε μεγαλοκευθέεσσιν ἔν ποτε θαλάμοις&lt;br&gt;
Διὸς ἄκοιτιν ἐπειρᾶτο. χρὴ δὲ κατ' αὐτὸν αἰεὶ παντὸς ὁρᾶν μέτρον. 35&lt;br&gt;
εὐναὶ δὲ παράτροποι ἐς κακότατ' ἀθρόαν&lt;br&gt;
ἔβαλον: ποτὶ καὶ τὸν ἵκοντ': ἐπεὶ νεφέλᾳ παρελέξατο,&lt;br&gt;
ψεῦδος γλυκὺ μεθέπων, ἄϊδρις ἀνήρ:&lt;br&gt;
[70] εἶδος γὰρ ὑπεροχωτάτᾳ πρέπεν οὐρανιᾶν&lt;br&gt;
θυγατέρι Κρόνου: ἅντε δόλον αὐτῷ θέσαν 40&lt;br&gt;
Ζηνὸς παλάμαι, καλὸν πῆμα. τὸν δὲ τετράκναμον ἔπραξε δεσμόν,

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἑὸν ὄλεθρον ὅγ': ἐν δ' ἀφύκτοισι γυιοπέδαις πεσὼν τὰν πολύκοινον ἀνδέξατ' ἀγγελίαν.&lt;br&gt;
ἄνευ οἱ Χαρίτων τέκεν γόνον ὑπερφίαλον,&lt;br&gt;
[80] μόνα καὶ μόνον, οὔτ' ἐν ἀνδράσι γερασφόρον οὔτ' ἐν θεῶν νόμοις:&lt;br&gt;
τὸν ὀνύμαξε τράφοισα Κένταυρον, ὃς 45&lt;br&gt;
ἵπποισι Μαγνητίδεσσι ἐμίγνυτ' ἐν Παλίου&lt;br&gt;
σφυροῖς, ἐκ δ' ἐγένοντο στρατὸς&lt;br&gt;
θαυμαστός, ἀμφοτέροις&lt;br&gt;
ὁμοῖοι τοκεῦσι, τὰ ματρόθεν μὲν κάτω, τὰ δ' ὕπερθε πατρός.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[90] θεὸς ἅπαν ἐπὶ ἐλπίδεσσι τέκμαρ ἀνύεται, 50&lt;br&gt;
θεός, ὃ καὶ πτερόεντ' αἰετὸν κίχε, καὶ θαλασσαῖον παραμείβεται&lt;br&gt;
δελφῖνα, καὶ ὑψιφρόνων τιν' ἔκαμψε βροτῶν,&lt;br&gt;
ἑτέροισι δὲ κῦδος ἀγήραον παρέδωκ'. ἐμὲ δὲ χρεὼν&lt;br&gt;
φεύγειν δάκος ἀδινὸν κακαγοριᾶν.&lt;br&gt;
εἶδον γὰρ ἑκὰς ἐὼν τὰ πόλλ' ἐν ἀμαχανίᾳ 55&lt;br&gt;
[100] ψογερὸν Ἀρχίλοχον βαρυλόγοις ἔχθεσιν&lt;br&gt;
πιαινόμενον: τὸ πλουτεῖν δὲ σὺν τύχᾳ πότμου σοφίας ἄριστον.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
τὺ δὲ σάφα νιν ἔχεις, ἐλευθέρᾳ φρενὶ πεπαρεῖν,&lt;br&gt;
πρύτανι κύριε πολλᾶν μὲν εὐστεφάνων ἀγυιᾶν καὶ στρατοῦ. εἰ δέ τις&lt;br&gt;
[110] ἤδη κτεάτεσσί τε καὶ περὶ τιμᾷ λέγει 60&lt;br&gt;
ἕτερόν τιν' ἀν' Ἑλλάδα τῶν πάροιθε γενέσθαι ὑπέρτερον,&lt;br&gt;
χαύνα πραπίδι παλαιμονεῖ κενεά.&lt;br&gt;
εὐανθέα δ' ἀναβάσομαι στόλον ἀμφ' ἀρετᾷ&lt;br&gt;
κελαδέων. νεότατι μὲν ἀρήγει θράσος&lt;br&gt;
δεινῶν πολέμων: ὅθεν φαμὶ καὶ σὲ τὰν ἀπείρονα δόξαν εὑρεῖν, 65

[επωδή 3]&lt;br&gt;
[120] τὰ μὲν ἐν ἱπποσόαισιν ἄνδρεσσι μαρνάμενον, τὰ δ' ἐν πεζομάχαισι: βουλαὶ δὲ πρεσβύτεραι&lt;br&gt;
ἀκίνδυνον ἐμοὶ ἔπος &lt;σὲ&gt; ποτὶ πάντα λόγον&lt;br&gt;
ἐπαινεῖν παρέχοντι. χαῖρε. τόδε μὲν κατὰ Φοίνισσαν ἐμπολὰν&lt;br&gt;
μέλος ὑπὲρ πολιᾶς ἁλὸς πέμπεται:&lt;br&gt;
τὸ Καστόρειον δ' ἐν Αἰολίδεσσι χορδαῖς ἑκὼν 70&lt;br&gt;
ἄθρησον χάριν ἑπτακτύπου&lt;br&gt;
[130] φόρμιγγος ἀντόμενος.&lt;br&gt;
γένοι' οἷος ἐσσὶ μαθών: καλός τοι πίθων παρὰ παισίν, αἰεὶ

[στρ. 4]&lt;br&gt;
καλός. ὁ δὲ Ῥαδάμανθυς εὖ πέπραγεν, ὅτι φρενῶν&lt;br&gt;
ἔλαχε καρπὸν ἀμώμητον, οὐδ' ἀπάταισι θυμὸν τέρπεται ἔνδοθεν: 75&lt;br&gt;
οἷα ψιθύρων παλάμαις ἕπετ' αἰεὶ βροτῷ.&lt;br&gt;
[140] ἄμαχον κακὸν ἀμφοτέροις διαβολιᾶν ὑποφάτιες,&lt;br&gt;
ὀργαῖς ἀτενὲς ἀλωπέκων ἴκελοι.&lt;br&gt;
κερδοῖ δὲ τί μάλα τοῦτο κερδαλέον τελέθει;&lt;br&gt;
ἅτε γὰρ εἰνάλιον πόνον ἐχοίσας βαθὺν 80&lt;br&gt;
σκευᾶς ἑτέρας, ἀβάπτιστός εἰμι, φελλὸς ὣς ὑπὲρ ἕρκος ἅλμας.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ἀδύνατα δ' ἔπος ἐκβαλεῖν κραταιὸν ἐν ἀγαθοῖς&lt;br&gt;
[150] δόλιον ἀστόν: ὅμως μὰν σαίνων ποτὶ πάντας, ἄταν πάγχυ διαπλέκει.&lt;br&gt;
οὔ οἱ μετέχω θράσεος: φίλον εἴη φιλεῖν:&lt;br&gt;
ποτὶ δ' ἐχθρὸν ἅτ' ἐχθρὸς ἐὼν λύκοιο δίκαν ὑποθεύσομαι, 85&lt;br&gt;
ἄλλ' ἄλλοτε πατέων ὁδοῖς σκολιαῖς.&lt;br&gt;
ἐν πάντα δὲ νόμον εὐθύγλωσσος ἀνὴρ προφέρει,&lt;br&gt;
[160] παρὰ τυραννίδι, χὠπόταν ὁ λάβρος στρατός,&lt;br&gt;
χὤταν πόλιν οἱ σοφοὶ τηρέωντι. χρὴ δὲ πρὸς θεὸν οὐκ ἐρίζειν,

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ὃς ἀνέχει τοτὲ μὲν τὰ κείνων, τότ' αὖθ' ἑτέροις ἔδωκεν μέγα κῦδος. ἀλλ' οὐδὲ ταῦτα νόον 90&lt;br&gt;
ἰαίνει φθονερῶν: στάθμας δέ τινος ἑλκόμενοι&lt;br&gt;
περισσᾶς ἐνέπαξαν ἕλκος ὀδυναρὸν ἑᾷ πρόσθε καρδίᾳ,&lt;br&gt;
[170] πρὶν ὅσα φροντίδι μητίονται τυχεῖν.&lt;br&gt;
φέρειν δ' ἐλαφρῶς ἐπαυχένιον λαβόντα ζυγὸν&lt;br&gt;
ἀρήγει: ποτὶ κέντρον δέ τοι 95&lt;br&gt;
λακτιζέμεν τελέθει&lt;br&gt;
ὀλισθηρὸς οἶμος: ἁδόντα δ' εἴη με τοῖς ἀγαθοῖς ὁμιλεῖν.

==ΙΕΡΩΝΙ ΣΥΡΑΚΟΣΙῼ, ΚΕΛΗΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἤθελον Χείρωνά κε Φιλλυρίδαν,&lt;br&gt;
εἰ χρεὼν τοῦθ' ἁμετέρας ἀπὸ γλώσσας κοινὸν εὔξασθαι ἔπος,&lt;br&gt;
ζώειν τὸν ἀποιχόμενον,&lt;br&gt;
Οὐρανίδα γόνον εὐρυμέδοντα Κρόνου, βάσσαισί τ' ἄρχειν Παλίου Φῆρ' ἀγρότερον, 5&lt;br&gt;
[10] νοῦν ἔχοντ' ἀνδρῶν φίλον: οἷος ἐὼν θρέψεν ποτὲ&lt;br&gt;
τέκτονα νωδυνίας ἅμερον γυιαρκέος Ἀσκλήπιον,&lt;br&gt;
ἥρωα παντοδαπᾶν ἀλκτῆρα νούσων.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
τὸν μὲν εὐΐππου Φλεγύα θυγάτηρ&lt;br&gt;
πρὶν τελέσσαι ματροπόλῳ σὺν Ἐλειθυίᾳ, δαμεῖσα χρυσέοις 10&lt;br&gt;
τόξοισιν ὕπ' Ἀρτέμιδος,&lt;br&gt;
[20] εἰς Ἀΐδα δόμον ἐν θαλάμῳ κατέβα τέχναις Ἀπόλλωνος. χόλος δ' οὐκ ἀλίθιος&lt;br&gt;
γίνεται παίδων Διός. ἁ δ' ἀποφλαυρίξαισά νιν&lt;br&gt;
ἀμπλακίαισι φρενῶν, ἄλλον αἴνησεν γάμον κρύβδαν πατρός,&lt;br&gt;
πρόσθεν ἀκειρεκόμᾳ μιχθεῖσα Φοίβῳ, 15

[επωδή 1]&lt;br&gt;
καὶ φέροισα σπέρμα θεοῦ καθαρόν.&lt;br&gt;
οὐδ' ἔμειν' ἐλθεῖν τράπεζαν νυμφίαν&lt;br&gt;
[30] οὐδὲ παμφώνων ἰαχὰν ὑμεναίων, ἅλικες&lt;br&gt;
οἷα παρθένοι φιλέοισιν ἑταίρᾳ&lt;br&gt;
ἑσπερίαις ὑποκουρίζεσθ' ἀοιδαῖς: ἀλλά τοι 20&lt;br&gt;
ἤρατο τῶν ἀπεόντων: οἷα καὶ πολλοὶ πάθον.&lt;br&gt;
ἔστι δὲ φῦλον ἐν ἀνθρώποισι ματαιότατον,&lt;br&gt;
ὅστις αἰσχύνων ἐπιχώρια παπταίνει τὰ πόρσω,&lt;br&gt;
[40] μεταμώνια θηρεύων ἀκράντοις ἐλπίσιν.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἔσχε τοιαύταν μεγάλαν ἀυάταν 25&lt;br&gt;
καλλιπέπλου λῆμα Κορωνίδος. ἐλθόντος γὰρ εὐνάσθη ξένου&lt;br&gt;
λέκτροισιν ἀπ' Ἀρκαδίας.&lt;br&gt;
οὐδ' ἔλαθε σκοπόν: ἐν δ' ἄρα μηλοδόκῳ Πυθῶνι τόσσαις ἄϊεν ναοῦ βασιλεὺς&lt;br&gt;
[50] Λοξίας, κοινᾶνι παρ' εὐθυτάτῳ γνώμαν πιθών,&lt;br&gt;
πάντα ἰσάντι νόῳ: ψευδέων δ' οὐχ ἅπτεται: κλέπτει τέ νιν 30&lt;br&gt;
οὐ θεὸς οὐ βροτὸς ἔργοις οὔτε βουλαῖς.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
καὶ τότε γνοὺς Ἴσχυος Εἰλατίδα&lt;br&gt;
ξεινίαν κοίταν ἄθεμίν τε δόλον, πέμψεν κασιγνήταν μένει&lt;br&gt;
θύοισαν ἀμαιμακέτῳ&lt;br&gt;
[60] ἐς Λακέρειαν. ἐπεὶ παρὰ Βοιβιάδος κρημνοῖσιν ᾤκει παρθένος. δαίμων δ' ἕτερος 35&lt;br&gt;
ἐς κακὸν τρέψαις ἐδαμάσσατό νιν: καὶ γειτόνων&lt;br&gt;
πολλοὶ ἐπαῦρον, ἁμᾷ δ' ἔφθαρεν, πολλὰν δ' ὄρει πῦρ ἐξ ἑνὸς&lt;br&gt;
σπέρματος ἐνθορὸν ἀΐστωσεν ὕλαν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπεὶ τείχει θέσαν ἐν ξυλίνῳ&lt;br&gt;
σύγγονοι κούραν, σέλας δ' ἀμφέδραμεν 40&lt;br&gt;
[70] λάβρον Ἁφαίστου, τότ' ἔειπεν Ἀπόλλων: “οὐκέτι&lt;br&gt;
τλάσομαι ψυχᾷ γένος ἀμὸν ὀλέσσαι&lt;br&gt;
οἰκτροτάτῳ θανάτῳ ματρὸς βαρείᾳ σὺν πάθᾳ.”&lt;br&gt;
ὣς φάτο: βάματι δ' ἐν πρώτῳ κιχὼν παῖδ' ἐκ νεκροῦ&lt;br&gt;
ἅρπασε: καιομένα δ' αὐτῷ διέφαινε πυρά: 45&lt;br&gt;
[80] καί ῥά νιν Μάγνητι φέρων πόρε Κενταύρῳ διδάξαι&lt;br&gt;
πολυπήμονας ἀνθρώποισιν ἰᾶσθαι νόσους.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
τοὺς μὲν ὦν, ὅσσοι μόλον αὐτοφύτων&lt;br&gt;
ἑλκέων ξυνάονες, ἢ πολιῷ χαλκῷ μέλη τετρωμένοι&lt;br&gt;
ἢ χερμάδι τηλεβόλῳ, 50&lt;br&gt;
[90] ἢ θερινῷ πυρὶ περθόμενοι δέμας ἢ χειμῶνι, λύσαις ἄλλον ἀλλοίων ἀχέων&lt;br&gt;
ἔξαγεν, τοὺς μὲν μαλακαῖς ἐπαοιδαῖς ἀμφέπων,&lt;br&gt;
τοὺς δὲ προσανέα πίνοντας, ἢ γυίοις περάπτων πάντοθεν&lt;br&gt;
φάρμακα, τοὺς δὲ τομαῖς ἔστασεν ὀρθούς.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἀλλὰ κέρδει καὶ σοφία δέδεται. 55&lt;br&gt;
ἔτραπεν καὶ κεῖνον ἀγάνορι μισθῷ χρυσὸς ἐν χερσὶν φανεὶς&lt;br&gt;
ἄνδρ' ἐκ θανάτου κομίσαι&lt;br&gt;
[100] ἤδη ἁλωκότα: χερσὶ δ' ἄρα Κρονίων ῥίψαις δι' ἀμφοῖν ἀμπνοὰν στέρνων κάθελεν&lt;br&gt;
ὠκέως, αἴθων δὲ κεραυνὸς ἐνέσκιμψεν μόρον.&lt;br&gt;
χρὴ τὰ ἐοικότα πὰρ δαιμόνων μαστευέμεν θναταῖς φρασίν, 60&lt;br&gt;
γνόντα τὸ πὰρ ποδός, οἵας εἰμὲν αἴσας.

[επωδή 3]&lt;br&gt;
μή, φίλα ψυχά, βίον ἀθάνατον&lt;br&gt;
[110] σπεῦδε, τὰν δ' ἔμπρακτον ἄντλει μαχανάν.&lt;br&gt;
εἰ δὲ σώφρων ἄντρον ἔναι' ἔτι Χείρων, καί τί οἱ&lt;br&gt;
φίλτρον ἐν θυμῷ μελιγάρυες ὕμνοι 65&lt;br&gt;
ἁμέτεροι τίθεν: ἰατῆρά τοί κέν νιν πίθον&lt;br&gt;
καί νυν ἐσλοῖσι παρασχεῖν ἀνδράσιν θερμᾶν νόσων&lt;br&gt;
ἤ τινα Λατοΐδα κεκλημένον ἢ πατέρος.&lt;br&gt;
[120] καί κεν ἐν ναυσὶν μόλον Ἰονίαν τάμνων θάλασσαν&lt;br&gt;
Ἀρέθοισαν ἐπὶ κράναν παρ' Αἰτναῖον ξένον, 70

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ὃς Συρακόσσαισι νέμει βασιλεὺς&lt;br&gt;
πραὺ̈ς ἀστοῖς, οὐ φθονέων ἀγαθοῖς, ξείνοις δὲ θαυμαστὸς πατήρ.&lt;br&gt;
τῷ μὲν διδύμας χάριτας,&lt;br&gt;
[130] εἰ κατέβαν ὑγίειαν ἄγων χρυσέαν κῶμόν τ' ἀέθλων Πυθίων αἴγλαν στεφάνοις.&lt;br&gt;
τοὺς ἀριστεύων Φερένικος ἕλ' ἐν Κίῤῥᾳ ποτέ, 75&lt;br&gt;
ἀστέρος οὐρανίου φαμὶ τηλαυγέστερον κείνῳ φάος&lt;br&gt;
ἐξικόμαν κε βαθὺν πόντον περάσαις.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπεύξασθαι μὲν ἐγὼν ἐθέλω&lt;br&gt;
Ματρί, τὰν κοῦραι παρ' ἐμὸν πρόθυρον σὺν Πανὶ μέλπονται θαμὰ&lt;br&gt;
[140] σεμνὰν θεὸν ἐννύχιαι. 80&lt;br&gt;
εἰ δὲ λόγων συνέμεν κορυφάν, Ἱέρων, ὀρθὰν ἐπίστᾳ, μανθάνων οἶσθα προτέρων:&lt;br&gt;
“ ἓν παρ' ἐσλὸν πήματα σύνδυο δαίονται βροτοῖς&lt;br&gt;
ἀθάνατοι.” τὰ μὲν ὦν οὐ δύνανται νήπιοι κόσμῳ φέρειν,&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀγαθοί, τὰ καλὰ τρέψαντες ἔξω.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
[150] τὶν δὲ μοῖρ' εὐδαιμονίας ἕπεται. 85&lt;br&gt;
λαγέταν γάρ τοι τύραννον δέρκεται,&lt;br&gt;
εἴ τιν' ἀνθρώπων, ὁ μέγας πότμος. αἰὼν δ' ἀσφαλὴς&lt;br&gt;
οὐκ ἔγεντ' οὔτ' Αἰακίδᾳ παρὰ Πηλεῖ&lt;br&gt;
οὔτε παρ' ἀντιθέῳ Κάδμῳ: λέγονται μὰν βροτῶν&lt;br&gt;
ὄλβον ὑπέρτατον οἳ σχεῖν, οἵτε καὶ χρυσαμπύκων 90&lt;br&gt;
[160] μελπομενᾶν ἐν ὄρει Μοισᾶν καὶ ἐν ἑπταπύλοις&lt;br&gt;
ἄϊον Θήβαις, ὁπόθ' Ἁρμονίαν γᾶμεν βοῶπιν,&lt;br&gt;
ὁ δὲ Νηρέος εὐβούλου Θέτιν παῖδα κλυτάν.

[στρ. 5]&lt;br&gt;
καὶ θεοὶ δαίσαντο παρ' ἀμφοτέροις,&lt;br&gt;
καὶ Κρόνου παῖδας βασιλῆας ἴδον χρυσέαις ἐν ἕδραις, ἕδνα τε 95&lt;br&gt;
δέξαντο: Διὸς δὲ χάριν&lt;br&gt;
[170] ἐκ προτέρων μεταμειψάμενοι καμάτων ἔστασαν ὀρθὰν καρδίαν. ἐν δ' αὖτε χρόνῳ&lt;br&gt;
τὸν μὲν ὀξείαισι θύγατρες ἐρήμωσαν πάθαις&lt;br&gt;
εὐφροσύνας μέρος αἱ τρεῖς: ἀτὰρ λευκωλένῳ γε Ζεὺς πατὴρ&lt;br&gt;
ἤλυθεν ἐς λέχος ἱμερτὸν Θυώνᾳ. 100

[αντ. 5]&lt;br&gt;
τοῦ δὲ παῖς, ὅνπερ μόνον ἀθανάτα&lt;br&gt;
[180] τίκτεν ἐν Φθίᾳ Θέτις, ἐν πολέμῳ τόξοις ἀπὸ ψυχὰν λιπὼν&lt;br&gt;
ὦρσεν πυρὶ καιόμενος&lt;br&gt;
ἐκ Δαναῶν γόον. εἰ δὲ νόῳ τις ἔχει θνατῶν ἀλαθείας ὁδόν, χρὴ πρὸς μακάρων&lt;br&gt;
τυγχάνοντ' εὖ πασχέμεν. ἄλλοτε δ' ἀλλοῖαι πνοαὶ 105&lt;br&gt;
ὑψιπετᾶν ἀνέμων. ὄλβος οὐκ ἐς μακρὸν ἀνδρῶν ἔρχεται&lt;br&gt;
[190] &lt;σάος, πολὺς εὖτ' ἂν ἐπιβρίσαις ἕπηται.&lt;br&gt;

[επωδή 5]&lt;br&gt;
σμικρὸς ἐν σμικροῖς, μέγας ἐν μεγάλοις&lt;br&gt;
ἔσσομαι: τὸν ἀμφέποντ' αἰεὶ φρασὶν&lt;br&gt;
δαίμον' ἀσκήσω κατ' ἐμὰν θεραπεύων μαχανάν. 110&lt;br&gt;
εἰ δέ μοι πλοῦτον θεὸς ἁβρὸν ὀρέξαι,&lt;br&gt;
ἐλπίδ' ἔχω κλέος εὑρέσθαι κεν ὑψηλὸν πρόσω.&lt;br&gt;
Νέστορα καὶ Λύκιον Σαρπηδόν', ἀνθρώπων φάτις,&lt;br&gt;
[200] ἐξ ἐπέων κελαδεννῶν, τέκτονες οἷα σοφοὶ&lt;br&gt;
ἅρμοσαν, γιγνώσκομεν. ἁ δ' ἀρετὰ κλειναῖς ἀοιδαῖς 115&lt;br&gt;
χρονία τελέθει. παύροις δὲ πράξασθ' εὐμαρές.&lt;br&gt;

==ΑΡΚΕΣΙΛᾼ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
σάμερον μὲν χρή σε παρ' ἀνδρὶ φίλῳ&lt;br&gt;
στᾶμεν, εὐΐππου βασιλῆϊ Κυράνας, ὄφρα κωμάζοντι σὺν Ἀρκεσίλᾳ,&lt;br&gt;
Μοῖσα, Λατοίδαισιν ὀφειλόμενον Πυθῶνί τ' αὔξῃς οὖρον ὕμνων,&lt;br&gt;
ἔνθα ποτὲ χρυσέων Διὸς αἰητῶν πάρεδρος, 5&lt;br&gt;
οὐκ ἀποδάμου Ἀπόλλωνος τυχόντος, ἱέρεα&lt;br&gt;
[10] χρῆσεν οἰκιστῆρα Βάττον καρποφόρου Λιβύας, ἱερὰν&lt;br&gt;
νᾶσον ὡς ἤδη λιπὼν κτίσσειεν εὐάρματον&lt;br&gt;
πόλιν ἐν ἀργεννόεντι μαστῷ,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
καὶ τὸ Μηδείας ἔπος ἀγκομίσαι 10&lt;br&gt;
ἑβδόμᾳ καὶ σὺν δεκάτᾳ γενεᾷ Θήραιον, Αἰήτα τό ποτε ζαμενὴς&lt;br&gt;
παῖς ἀπέπνευσ' ἀθανάτου στόματος, δέσποινα Κόλχων. εἶπε δ' οὕτως&lt;br&gt;
[20] ἡμιθέοισιν Ἰάσονος αἰχματᾶο ναύταις:&lt;br&gt;
“ κέκλυτε, παῖδες ὑπερθύμων τε φωτῶν καὶ θεῶν:&lt;br&gt;
φαμὶ γὰρ τᾶσδ' ἐξ ἁλιπλάκτου ποτὲ γᾶς Ἐπάφοιο κόραν 15&lt;br&gt;
ἀστέων ῥίζαν φυτεύσεσθαι μελησιμβρότων&lt;br&gt;
Διὸς ἐν Ἄμμωνος θεμέθλοις.

[επωδή 1]&lt;br&gt;
[30] ἀντὶ δελφίνων δ' ἐλαχυπτερύγων ἵππους ἀμείψαντες θοάς,&lt;br&gt;
ἁνία τ' ἀντ' ἐρετμῶν δίφρους τε νωμάσοισιν ἀελλόποδας.&lt;br&gt;
κεῖνος ὄρνις ἐκτελευτάσει μεγαλᾶν πολίων 20&lt;br&gt;
ματρόπολιν Θήραν γενέσθαι, τόν ποτε Τριτωνίδος ἐν προχοαῖς&lt;br&gt;
λίμνας θεῷ ἀνέρι εἰδομένῳ γαῖαν διδόντι&lt;br&gt;
ξείνια πρῴραθεν Εὔφαμος καταβὰς&lt;br&gt;
[40] δέξατ': αἴσιον δ' ἐπί οἱ Κρονίων Ζεὺς πατὴρ ἔκλαγξε βροντάν:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἁνίκ' ἄγκυραν ποτὶ χαλκόγενυν 25&lt;br&gt;
ναὶ̈ κρημνάντων ἐπέτοσσε, θοᾶς Ἀργοῦς χαλινόν. δώδεκα δὲ πρότερον&lt;br&gt;
ἁμέρας ἐξ Ωκεανοῦ φέρομεν νώτων ὕπερ γαίας ἐρήμων&lt;br&gt;
εἰνάλιον δόρυ, μήδεσιν ἀνσπάσσαντες ἀμοῖς.&lt;br&gt;
[50] τουτάκι δ' οἰοπόλος δαίμων ἐπῆλθεν, φαιδίμαν&lt;br&gt;
ἀνδρὸς αἰδοίου πρόσοψιν θηκάμενος: φιλίων δ' ἐπέων 30&lt;br&gt;
ἄρχετο, ξείνοις ἅτ' ἐλθόντεσσιν εὐεργέται&lt;br&gt;
δεῖπν' ἐπαγγέλλοντι πρῶτον.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
ἀλλὰ γὰρ νόστου πρόφασις γλυκεροῦ&lt;br&gt;
κώλυεν μεῖναι. φάτο δ' Εὐρύπυλος Γαιαόχου παῖς ἀφθίτου Ἐννοσίδα&lt;br&gt;
[60] ἔμμεναι: γίγνωσκε δ' ἐπειγομένους: ἂν δ' εὐθὺς ἁρπάξαις ἀρούρας 35&lt;br&gt;
δεξιτερᾷ προτυχὸν ξένιον μάστευσε δοῦναι.&lt;br&gt;
οὐδ' ἀπίθησέ νιν, ἀλλ' ἥρως ἐπ' ἀκταῖσιν θορὼν&lt;br&gt;
χειρί οἱ χεῖρ' ἀντερείσαις δέξατο βώλακα δαιμονίαν.&lt;br&gt;
πεύθομαι δ' αὐτὰν κατακλυσθεῖσαν ἐκ δούρατος&lt;br&gt;
ἐναλίαν βᾶμεν σὺν ἅλμᾳ 40

[επωδή 2]&lt;br&gt;
[70] ἑσπέρας, ὑγρῷ πελάγει σπομέναν. ἦ μάν νιν ὤτρυνον θαμὰ&lt;br&gt;
λυσιπόνοις θεραπόντεσσιν φυλάξαι: τῶν δ' ἐλάθοντο φρένες:&lt;br&gt;
καί νυν ἐν τᾷδ' ἄφθιτον νάσῳ κέχυται Λιβύας&lt;br&gt;
εὐρυχόρου σπέρμα πρὶν ὥρας: εἰ γὰρ οἴκοι νιν βάλε πὰρ χθόνιον&lt;br&gt;
Ἄιδα στόμα, Ταίναρον εἰς ἱερὰν Εὔφαμος ἐλθών, 45&lt;br&gt;
[80] υἱὸς ἱππάρχου Ποσειδάωνος ἄναξ,&lt;br&gt;
τόν ποτ' Εὐρώπα Τιτυοῦ θυγάτηρ τίκτε Καφισοῦ παρ' ὄχθαις:

[στρ. 3]&lt;br&gt;
τετράτων παίδων κ' ἐπιγινομένων&lt;br&gt;
αἷμά οἱ κείναν λάβε σὺν Δαναοῖς εὐρεῖαν ἄπειρον. τότε γὰρ μεγάλας&lt;br&gt;
ἐξανίστανται Λακεδαίμονος Ἀργείου τε κόλπου καὶ Μυκηνᾶν. 50&lt;br&gt;
νῦν γε μὲν ἀλλοδαπᾶν κριτὸν εὑρήσει γυναικῶν&lt;br&gt;
[90] ἐν λέχεσιν γένος, οἵ κεν τάνδε σὺν τιμᾷ θεῶν&lt;br&gt;
νᾶσον ἐλθόντες τέκωνται φῶτα κελαινεφέων πεδίων&lt;br&gt;
δεσπόταν: τὸν μὲν πολυχρύσῳ ποτ' ἐν δώματι&lt;br&gt;
Φοῖβος ἀμνάσει θέμισσιν 55

[αντ. 3]&lt;br&gt;
Πύθιον ναὸν καταβάντα χρόνῳ&lt;br&gt;
ὑστέρῳ, νάεσσι πολεῖς ἀγαγὲν Νείλοιο πρὸς πῖον τέμενος Κρονίδα.”&lt;br&gt;
[100] ἦ ῥα Μηδείας ἐπέων στίχες. ἔπταξαν δ' ἀκίνητοι σιωπᾷ&lt;br&gt;
ἥρωες ἀντίθεοι πυκινὰν μῆτιν κλύοντες.&lt;br&gt;
ὦ μάκαρ υἱὲ Πολυμνάστου, σὲ δ' ἐν τούτῳ λόγῳ 60&lt;br&gt;
χρησμὸς ὤρθωσεν μελίσσας Δελφίδος αὐτομάτῳ κελάδῳ:&lt;br&gt;
ἅ σε χαίρειν ἐς τρὶς αὐδάσαισα πεπρωμένον&lt;br&gt;
[110] βασιλέ' ἄμφανεν Κυράνᾳ,

[επωδή 3]&lt;br&gt;
δυσθρόου φωνᾶς ἀνακρινόμενον ποινὰ τίς ἔσται πρὸς θεῶν.&lt;br&gt;
ἦ μάλα δὴ μετὰ καὶ νῦν, ὥστε φοινικανθέμου ἦρος ἀκμᾷ, 65&lt;br&gt;
παισὶ τούτοις ὄγδοον θάλλει μέρος Ἀρκεσίλας:&lt;br&gt;
τῷ μὲν Ἀπόλλων ἅ τε Πυθὼ κῦδος ἐξ ἀμφικτιόνων ἔπορεν&lt;br&gt;
[120] ἱπποδρομίας. ἀπὸ δ' αὐτὸν ἐγὼ Μοίσαισι δώσω&lt;br&gt;
καὶ τὸ πάγχρυσον νάκος κριοῦ: μετὰ γὰρ&lt;br&gt;
κεῖνο πλευσάντων Μινυᾶν, θεόπομποί σφισιν τιμαὶ φύτευθεν.

[στρ. 4] 70&lt;br&gt;
τίς γὰρ ἀρχὰ δέξατο ναυτιλίας;&lt;br&gt;
τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις; θέσφατον ἦν Πελίαν&lt;br&gt;
ἐξ ἀγαυῶν Αἰολιδᾶν θανέμεν χείρεσσιν ἢ βουλαῖς ἀκάμπτοις.&lt;br&gt;
[130] ἦλθε δέ οἱ κρυόεν πυκινῷ μάντευμα θυμῷ,&lt;br&gt;
πὰρ μέσον ὀμφαλὸν εὐδένδροιο ῥηθὲν ματέρος: 75&lt;br&gt;
τὸν μονοκρήπιδα πάντως ἐν φυλακᾷ σχεθέμεν μεγάλᾳ,&lt;br&gt;
εὖτ' ἂν αἰπεινῶν ἀπὸ σταθμῶν ἐς εὐδείελον&lt;br&gt;
χθόνα μόλῃ κλειτᾶς Ἰωλκοῦ,

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ξεῖνος αἴτ' ὦν ἀστός. ὁ δ' ἆρα χρόνῳ&lt;br&gt;
[140] ἵκετ' αἰχμαῖσιν διδύμαισιν ἀνὴρ ἔκπαγλος: ἐσθὰς δ' ἀμφοτέρα νιν ἔχεν, 80&lt;br&gt;
ἅ τε Μαγνήτων ἐπιχώριος ἁρμόζοισα θαητοῖσι γυίοις,&lt;br&gt;
ἀμφὶ δὲ παρδαλέᾳ στέγετο φρίσσοντας ὄμβρους:&lt;br&gt;
οὐδὲ κομᾶν πλόκαμοι κερθέντες ᾤχοντ' ἀγλαοί,&lt;br&gt;
ἀλλ' ἅπαν νῶτον καταίθυσσον. τάχα δ' εὐθὺς ἰὼν σφετέρας&lt;br&gt;
[150] ἐστάθη γνώμας ἀταρμύκτοιο πειρώμενος 85&lt;br&gt;
ἐν ἀγορᾷ πλήθοντος ὄχλου.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
τὸν μὲν οὐ γίγνωσκον: ὀπιζομένων δ' ἔμπας τις εἶπεν καὶ τόδε:&lt;br&gt;
“οὔτι που οὗτος Ἀπόλλων, οὐδὲ μὰν χαλκάρματός ἐστι πόσις&lt;br&gt;
Ἀφροδίτας: ἐν δὲ Νάξῳ φαντὶ θανεῖν λιπαρᾷ&lt;br&gt;
Ἰφιμεδείας παῖδας, Ὦτον καὶ σέ, τολμάεις Ἐφιάλτα ἄναξ. 90&lt;br&gt;
[160] καὶ μὰν Τιτυὸν βέλος Ἀρτέμιδος θήρευσε κραιπνόν&lt;br&gt;
ἐξ ἀνικάτου φαρέτρας ὀρνύμενον,&lt;br&gt;
ὄφρα τις τᾶν ἐν δυνατῷ φιλοτάτων ἐπιψαύειν ἔραται.”

[στρ. 5]&lt;br&gt;
τοὶ μὲν ἀλλάλοισιν ἀμειβόμενοι&lt;br&gt;
γάρυον τοιαῦτ': ἀνὰ δ' ἡμιόνοις ξεστᾷ τ' ἀπήνᾳ προτροπάδαν Πελίας 95&lt;br&gt;
ἵκετο σπεύδων: τάφε δ' αὐτίκα παπτάναις ἀρίγνωτον πέδιλον&lt;br&gt;
[170] δεξιτερῷ μόνον ἀμφὶ ποδί. κλέπτων δὲ θυμῷ&lt;br&gt;
δεῖμα προσέννεπε: “ποίαν γαῖαν, ὦ ξεῖν', εὔχεαι&lt;br&gt;
πατρίδ' ἔμμεν; καὶ τίς ἀνθρώπων σε χαμαιγενέων πολιᾶς&lt;br&gt;
ἐξανῆκεν γαστρός; ἐχθίστοισι μὴ ψεύδεσιν 100&lt;br&gt;
καταμιάναις εἰπὲ γένναν.”

[αντ. 5]&lt;br&gt;
τὸν δὲ θαρσήσαις ἀγανοῖσι λόγοις&lt;br&gt;
[180] ὧδ' ἀμείφθη: “φαμὶ διδασκαλίαν Χείρωνος οἴσειν. ἀντρόθε γὰρ νέομαι&lt;br&gt;
πὰρ Χαρικλοῦς καὶ Φιλύρας, ἵνα Κενταύρου με κοῦραι θρέψαν ἁγναί.&lt;br&gt;
εἴκοσι δ' ἐκτελέσαις ἐνιαυτοὺς οὔτε ἔργον 105&lt;br&gt;
οὔτ' ἔπος ἐντράπελον κείνοισιν εἰπὼν ἱκόμαν&lt;br&gt;
οἴκαδ', ἀρχαίαν κομίζων πατρὸς ἐμοῦ βασιλευομέναν&lt;br&gt;
[190] οὐ κατ' αἶσαν, τάν ποτε Ζεὺς ὤπασεν λαγέτᾳ&lt;br&gt;
Αἰόλῳ καὶ παισί, τιμάν.

[επωδή 5]&lt;br&gt;
πεύθομαι γάρ νιν Πελίαν ἄθεμιν λευκαῖς πιθήσαντα φρασὶν 110&lt;br&gt;
ἁμετέρων ἀποσυλᾶσαι βιαίως ἀρχεδικᾶν τοκέων:&lt;br&gt;
τοί μ', ἐπεὶ πάμπρωτον εἶδον φέγγος, ὑπερφιάλου&lt;br&gt;
[200] ἁγεμόνος δείσαντες ὕβριν, κᾶδος ὡσείτε φθιμένου δνοφερὸν&lt;br&gt;
ἐν δώμασι θηκάμενοι, μίγα κωκυτῷ γυναικῶν&lt;br&gt;
κρύβδα πέμπον σπαργάνοις ἐν πορφυρέοις, 115&lt;br&gt;
νυκτὶ κοινάσαντες ὁδόν, Κρονίδᾳ δὲ τράφεν Χείρωνι δῶκαν.&lt;br&gt;

[στρ. 6]&lt;br&gt;
ἀλλὰ τούτων μὲν κεφάλαια λόγων&lt;br&gt;
ἴστε. λευκίππων δὲ δόμους πατέρων, κεδνοὶ πολῖται, φράσσατέ μοι σαφέως:&lt;br&gt;
[210] Αἴσονος γὰρ παῖς ἐπιχώριος οὐ ξείναν ἱκάνω γαῖαν ἄλλων.&lt;br&gt;
Φὴρ δέ με θεῖος Ἰάσονα κικλήσκων προσηύδα.” 120&lt;br&gt;
ὣς φάτο. τὸν μὲν ἐσελθόντ' ἔγνον ὀφθαλμοὶ πατρός.&lt;br&gt;
ἐκ δ' ἄρ' αὐτοῦ πομφόλυξαν δάκρυα γηραλέων γλεφάρων,&lt;br&gt;
ἃν περὶ ψυχὰν ἐπεὶ γάθησεν ἐξαίρετον&lt;br&gt;
γόνον ἰδὼν κάλλιστον ἀνδρῶν.

[αντ. 6]&lt;br&gt;
[220] καὶ κασίγνητοί σφισιν ἀμφότεροι 125&lt;br&gt;
[230] ἤλυθον κείνου γε κατὰ κλέος: ἐγγὺς μὲν Φέρης κράναν Υπερῇδα λιπών,&lt;br&gt;
ἐκ δὲ Μεσσάνας Ἀμυθάν: ταχέως δ' Ἄδματος ἷκεν καὶ Μέλαμπος,&lt;br&gt;
εὐμενέοντες ἀνεψιόν. ἐν δαιτὸς δὲ μοίρᾳ&lt;br&gt;
μειλιχίοισι λόγοις αὐτοὺς Ἰάσων δέγμενος,&lt;br&gt;
ξείνι' ἁρμόζοντα τεύχων, πᾶσαν ἐυφροσύναν τάνυεν, 130&lt;br&gt;
ἀθρόαις πέντε δραπὼν νύκτεσσιν ἔν θ' ἁμέραις&lt;br&gt;
ἱερὸν εὐζοίας ἄωτον.

[επωδή 6]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐν ἕκτᾳ πάντα, λόγον θέμενος σπουδαῖον, ἐξ ἀρχᾶς ἀνὴρ&lt;br&gt;
συγγενέσιν παρεκοινᾶθ': οἱ δ' ἐπέσποντ': αἶψα δ' ἀπὸ κλισιᾶν&lt;br&gt;
ὦρτο σὺν κείνοισι. καί ῥ' ἦλθον Πελία μέγαρον: 135&lt;br&gt;
[240] ἐσσύμενοι δ' εἴσω κατέσταν. τῶν δ' ἀκούσαις αὐτὸς ὑπαντίασεν&lt;br&gt;
Τυροῦς ἐρασιπλοκάμου γενεά: πραὺ̈ν δ' Ἰάσων&lt;br&gt;
μαλθακᾷ φωνᾷ ποτιστάζων ὄαρον&lt;br&gt;
βάλλετο κρηπῖδα σοφῶν ἐπέων: “παῖ Ποσειδᾶνος Πετραίου,

[στρ. 7]&lt;br&gt;
ἐντὶ μὲν θνατῶν φρένες ὠκύτεραι 140&lt;br&gt;
κέρδος αἰνῆσαι πρὸ δίκας δόλιον, τραχεῖαν ἑρπόντων πρὸς ἔπιβδαν ὅμως:&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐμὲ χρὴ καὶ σὲ θεμισσαμένους ὀργὰς ὑφαίνειν λοιπὸν ὄλβον.&lt;br&gt;
[250] εἰδότι τοι ἐρέω: μία βοῦς Κρηθεῖ τε μάτηρ&lt;br&gt;
καὶ θρασυμήδεϊ Σαλμωνεῖ: τρίταισιν δ' ἐν γοναῖς&lt;br&gt;
ἄμμες αὖ κείνων φυτευθέντες σθένος ἀελίου χρύσεον 145&lt;br&gt;
λεύσσομεν. Μοῖραι δ' ἀφίσταντ', εἴ τις ἔχθρα πέλει&lt;br&gt;
[260] ὁμογόνοις, αἰδῶ καλύψαι.

[αντ. 7]&lt;br&gt;
οὐ πρέπει νῷν χαλκοτόροις ξίφεσιν&lt;br&gt;
οὐδ' ἀκόντεσσιν μεγάλαν προγόνων τιμὰν δάσασθαι. μῆλά τε γάρ τοι ἐγὼ&lt;br&gt;
καὶ βοῶν ξανθὰς ἀγέλας ἀφίημ' ἀγρούς τε πάντας, τοὺς ἀπούραις 150&lt;br&gt;
ἁμετέρων τοκέων νέμεαι, πλοῦτον πιαίνων:&lt;br&gt;
κοὔ με πονεῖ τεὸν οἶκον ταῦτα πορσύνοντ' ἄγαν:&lt;br&gt;
[270] ἀλλὰ καὶ σκᾶπτον μόναρχον καὶ θρόνος, ᾧ ποτε Κρηθεΐδας&lt;br&gt;
ἐγκαθίζων ἱππόταις εὔθυνε λαοῖς δίκας,&lt;br&gt;
τὰ μὲν ἄνευ ξυνᾶς ἀνίας 155

[επωδή 7]&lt;br&gt;
λῦσον ἄμμιν, μή τι νεώτερον ἐξ αὐτῶν ἀναστάῃ κακόν.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' ἔειπεν. ἀκᾷ δ' ἀνταγόρευσεν καὶ Πελίας: “ἔσομαι&lt;br&gt;
[280] τοῖος: ἀλλ' ἤδη με γηραιὸν μέρος ἁλικίας&lt;br&gt;
ἀμφιπολεῖ: σὸν δ' ἄνθος ἥβας ἄρτι κυμαίνει: δύνασαι δ' ἀφελεῖν&lt;br&gt;
μᾶνιν χθονίων. κέλεται γὰρ ἑὰν ψυχὰν κομίξαι 160&lt;br&gt;
Φρίξος ἐλθόντας πρὸς Αἰήτα θαλάμους,&lt;br&gt;
δέρμα τε κριοῦ βαθύμαλλον ἄγειν, τῷ ποτ' ἐκ πόντου σαώθη

[στρ. 8]&lt;br&gt;
ἔκ τε ματρυιᾶς ἀθέων βελέων.&lt;br&gt;
[290] ταῦτά μοι θαυμαστὸς ὄνειρος ἰὼν φωνεῖ. μεμάντευμαι δ' ἐπὶ Κασταλίᾳ,&lt;br&gt;
εἰ μετάλλατόν τι. καὶ ὡς τάχος ὀτρύνει με τεύχειν ναὶ πομπάν. 165&lt;br&gt;
τοῦτον ἄεθλον ἑκὼν τέλεσον: καί τοι μοναρχεῖν&lt;br&gt;
καὶ βασιλευέμεν ὄμνυμι προήσειν. καρτερὸς&lt;br&gt;
ὅρκος ἄμμιν μάρτυς ἔστω Ζεὺς ὁ γενέθλιος ἀμφοτέροις.”&lt;br&gt;
[300] σύνθεσιν ταύταν ἐπαινήσαντες οἱ μὲν κρίθεν:&lt;br&gt;
ἀτὰρ Ἰάσων αὐτὸς ἤδη 170

[αντ. 8]&lt;br&gt;
ὤρνυεν κάρυκας ἐόντα πλόον&lt;br&gt;
φαινέμεν παντᾷ. τάχα δὲ Κρονίδαο Ζηνὸς υἱοὶ τρεῖς ἀκαμαντομάχαι&lt;br&gt;
ἦλθον Ἀλκμήνας θ' ἑλικοβλεφάρου Λήδας τε, δοιοὶ δ' ὑψιχαῖται&lt;br&gt;
ἀνέρες, Ἐννοσίδα γένος, αἰδεσθέντες ἀλκάν,&lt;br&gt;
[310] ἔκ τε Πύλου καὶ ἀπ' ἄκρας Ταινάρου: τῶν μὲν κλέος 175&lt;br&gt;
ἐσλὸν Εὐφάμου τ' ἐκράνθη σόν τε, Περικλύμεν' εὐρυβία.&lt;br&gt;
ἐξ Ἀπόλλωνος δὲ φορμικτὰς ἀοιδᾶν πατὴρ&lt;br&gt;
ἔμολεν, εὐαίνητος, Ὀρφεύς.

[επωδή 8]&lt;br&gt;
πέμπε δ' Ἑρμᾶς χρυσόραπις διδύμους υἱοὺς ἐπ' ἄτρυτον πόνον,&lt;br&gt;
τὸν μὲν Ἐχίονα, κεχλάδοντας ἥβᾳ, τὸν δ' Ἔρυτον. ταχέες 180&lt;br&gt;
[320] ἀμφὶ Παγγαίου θεμέθλοις ναιετάοντες ἔβαν:&lt;br&gt;
καὶ γὰρ ἑκὼν θυμῷ γελανεῖ θᾶσσον ἔντυνεν βασιλεὺς ἀνέμων&lt;br&gt;
Ζήταν Κάλαΐν τε πατὴρ Βορέας, ἄνδρας πτεροῖσιν&lt;br&gt;
νῶτα πεφρίκοντας ἄμφω πορφυρέοις.&lt;br&gt;
τὸν δὲ παμπειθῆ γλυκὺν ἡμιθέοισιν πόθον ἔνδαιεν Ἥρα 185

[στρ. 9]&lt;br&gt;
ναὸς Ἀργοῦς, μή τινα λειπόμενον&lt;br&gt;
[330] τὰν ἀκίνδυνον παρὰ ματρὶ μένειν αἰῶνα πέσσοντ', ἀλλ' ἐπὶ καὶ θανάτῳ&lt;br&gt;
φάρμακον κάλλιστον ἑᾶς ἀρετᾶς ἅλιξιν εὑρέσθαι σὺν ἄλλοις.&lt;br&gt;
ἐς δ' Ἰαωλκὸν ἐπεὶ κατέβα ναυτᾶν ἄωτος,&lt;br&gt;
λέξατο πάντας ἐπαινήσαις Ἰάσων. καί ῥά οἱ 190&lt;br&gt;
μάντις ὀρνίχεσσι καὶ κλάροισι θεοπροπέων ἱεροῖς&lt;br&gt;
[340] Μόψος ἄμβασε στρατὸν πρόφρων. ἐπεὶ δ' ἐμβόλου&lt;br&gt;
κρέμασαν ἀγκύρας ὕπερθεν,

[αντ. 9]&lt;br&gt;
χρυσέαν χείρεσσι λαβὼν φιάλαν&lt;br&gt;
ἀρχὸς ἐν πρύμνᾳ πατέρ' Οὐρανιδᾶν ἐγχεικέραυνον Ζῆνα, καὶ ὠκυπόρους 195&lt;br&gt;
κυμάτων ῥιπὰς ἀνέμων τ' ἐκάλει, νύκτας τε καὶ πόντου κελεύθους&lt;br&gt;
ἄματά τ' εὔφρονα καὶ φιλίαν νόστοιο μοῖραν:&lt;br&gt;
[350] ἐκ νεφέων δέ οἱ ἀντάϋσε βροντᾶς αἴσιον&lt;br&gt;
φθέγμα: λαμπραὶ δ' ἦλθον ἀκτῖνες στεροπᾶς ἀπορηγνύμεναι:&lt;br&gt;
ἀμπνοὰν δ' ἥρωες ἔστασαν θεοῦ σάμασιν 200&lt;br&gt;
πιθόμενοι: κάρυξε δ' αὐτοῖς

[επωδή 9]&lt;br&gt;
ἐμβαλεῖν κώπαισι τερασκόπος ἁδείας ἐνίπτων ἐλπίδας:&lt;br&gt;
[360] εἰρεσία δ' ὑπεχώρησεν ταχειᾶν ἐκ παλαμᾶν ἄκορος.&lt;br&gt;
σὺν Νότου δ' αὔραις ἐπ' Ἀξείνου στόμα πεμπόμενοι&lt;br&gt;
ἤλυθον: ἔνθ' ἁγνὸν Ποσειδάωνος ἕσσαντ' εἰναλίου τέμενος, 205&lt;br&gt;
φοίνισσα δὲ Θρηϊκίων ἀγέλα ταύρων ὑπᾶρχεν&lt;br&gt;
καὶ νεόκτιστον λίθων βωμοῖο θέναρ.&lt;br&gt;
ἐς δὲ κίνδυνον βαθὺν ἱέμενοι δεσπόταν λίσσοντο ναῶν,

[στρ. 10]&lt;br&gt;
[370] συνδρόμων κινηθμὸν ἀμαιμάκετον&lt;br&gt;
ἐκφυγεῖν πετρᾶν. δίδυμαι γὰρ ἔσαν ζωαί, κυλινδέσκοντό τε κραιπνότεραι 210&lt;br&gt;
ἢ βαρυγδούπων ἀνέμων στίχες: ἀλλ' ἤδη τελευτὰν κεῖνος αὐταῖς&lt;br&gt;
ἡμιθέων πλόος ἄγαγεν. ἐς Φᾶσιν δ' ἔπειτεν&lt;br&gt;
ἤλυθον: ἔνθα κελαινώπεσσι Κόλχοισιν βίαν&lt;br&gt;
[380] μῖξαν Αἰήτᾳ παρ' αὐτῷ. πότνια δ' ὀξυτάτων βελέων&lt;br&gt;
ποικίλαν ἴϋγγα τετράκναμον Οὐλυμπόθεν 215&lt;br&gt;
ἐν ἀλύτῳ ζεύξαισα κύκλῳ

[αντ. 10]&lt;br&gt;
μαινάδ' ὄρνιν Κυπρογένεια φέρεν
πρῶτον ἀνθρώποισι, λιτάς τ' ἐπαοιδὰς ἐκδιδάσκησεν σοφὸν Αἰσονίδαν:&lt;br&gt;
ὄφρα Μηδείας τοκέων ἀφέλοιτ' αἰδῶ, ποθεινὰ δ' Ἑλλὰς αὐτὰν&lt;br&gt;
[390] ἐν φρασὶ καιομέναν δονέοι μάστιγι Πειθοῦς. 220&lt;br&gt;
καὶ τάχα πείρατ' ἀέθλων δείκνυεν πατρωΐων:&lt;br&gt;
σὺν δ' ἐλαίῳ φαρμακώσαισ' ἀντίτομα στερεᾶν ὀδυνᾶν&lt;br&gt;
δῶκε χρίεσθαι. καταίνησαν τε κοινὸν γάμον&lt;br&gt;
γλυκὺν ἐν ἀλλάλοισι μῖξαι.

[επωδή 10]&lt;br&gt;
ἀλλ' ὅτ' Αἰήτας ἀδαμάντινον ἐν μέσσοις ἄροτρον σκίμψατο 225&lt;br&gt;
[400] καὶ βόας, οἳ φλόγ' ἀπὸ ξανθᾶν γενύων πνέον καιομένοιο πυρός,&lt;br&gt;
χαλκέαις δ' ὁπλαῖς ἀράσσεσκον χθόν' ἀμειβόμενοι,&lt;br&gt;
τοὺς ἀγαγὼν ζεύγλᾳ πέλασσεν μοῦνος. ὀρθὰς δ' αὔλακας ἐντανύσαις&lt;br&gt;
ἤλαυν', ἀνὰ βωλακίας δ' ὀρόγυιαν σχίζε νῶτον&lt;br&gt;
γᾶς. ἔειπεν δ' ὧδε: “τοῦτ' ἔργον βασιλεύς, 230&lt;br&gt;
[410] ὅστις ἄρχει ναός, ἐμοὶ τελέσαις ἄφθιτον στρωμνὰν ἀγέσθω,
{{anchor|4.235}}{{anchor|4.236}}
[στρ. 11]&lt;br&gt;
κῶας αἰγλᾶεν χρυσέῳ θυσάνῳ.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' αὐδάσαντος ἀπὸ κροκόεν ῥίψαις Ἰάσων εἷμα θεῷ πίσυνος&lt;br&gt;
εἴχετ' ἔργου: πῦρ δέ νιν οὐκ ἐόλει παμφαρμάκου ξείνας ἐφετμαῖς.&lt;br&gt;
σπασσάμενος δ' ἄροτρον, βοέους δήσαις ἀνάγκας 235&lt;br&gt;
ἔντεσιν αὐχένας ἐμβάλλων τ' ἐριπλεύρῳ φυᾷ&lt;br&gt;
[420] κέντρον αἰανὲς βιατὰς ἐξεπόνησ' ἐπιτακτὸν ἀνὴρ&lt;br&gt;
μέτρον. ἴϋξεν δ' ἀφωνήτῳ περ ἔμπας ἄχει&lt;br&gt;
δύνασιν Αἰήτας ἀγασθείς.

[αντ. 11]&lt;br&gt;
πρὸς δ' ἑταῖροι καρτερὸν ἄνδρα φίλας 240&lt;br&gt;
ὤρεγον χεῖρας, στεφάνοισί τέ νιν ποίας ἔρεπτον, μειλιχίοις τε λόγοις&lt;br&gt;
ἀγαπάζοντ'. αὐτίκα δ' Ἀελίου θαυμαστὸς υἱὸς δέρμα λαμπρὸν&lt;br&gt;
[430] ἔννεπεν, ἔνθα νιν ἐκτάνυσαν Φρίξου μάχαιραι:&lt;br&gt;
ἤλπετο δ' οὐκέτι οἱ κεῖνόν γε πράξεσθαι πόνον.&lt;br&gt;
κεῖτο γὰρ λόχμᾳ, δράκοντος δ' εἴχετο λαβροτατᾶν γενύων, 245&lt;br&gt;
ὃς πάχει μάκει τε πεντηκόντορον ναῦν κράτει,&lt;br&gt;
τέλεσαν ἃν πλαγαὶ σιδάρου.

[εποδε 11]&lt;br&gt;
[440] μακρά μοι νεῖσθαι κατ' ἀμαξιτόν: ὥρα γὰρ συνάπτει: καί τινα&lt;br&gt;
οἶμον ἴσαμι βραχύν: πολλοῖσι δ' ἅγημαι σοφίας ἑτέροις.&lt;br&gt;
κτεῖνε μὲν γλαυκῶπα τέχναις ποικιλόνωτον ὄφιν, 250&lt;br&gt;
ὦ Ἀρκεσίλα, κλέψεν τε Μήδειαν σὺν αὐτᾷ, τὰν Πελίαο φόνον:&lt;br&gt;
ἔν τ' Ὠκεανοῦ πελάγεσσι μίγεν πόντῳ τ' ἐρυθρῷ&lt;br&gt;
Λαμνιᾶν τ' ἔθνει γυναικῶν ἀνδροφόνων:&lt;br&gt;
[450] ἔνθα καὶ γυίων ἀέθλοις ἐπέδειξαν κρίσιν ἐσθᾶτος ἀμφίς,

[στρ. 12]&lt;br&gt;
καὶ συνεύνασθεν. καὶ ἐν ἀλλοδαπαῖς 255&lt;br&gt;
σπέρμ' ἀρούραις τουτάκις ὑμετέρας ἀκτῖνος ὄλβου δέξατο μοιρίδιον&lt;br&gt;
ἆμαρ ἢ νύκτες. τόθι γὰρ γένος Εὐφάμου φυτευθὲν λοιπὸν αἰεὶ&lt;br&gt;
τέλλετο: καὶ Λακεδαιμονίων μιχθέντες ἀνδρῶν&lt;br&gt;
[460] ἤθεσι τάν ποτε Καλλίσταν ἀπῴκησαν χρόνῳ&lt;br&gt;
νᾶσον: ἔνθεν δ' ὔμμι Λατοίδας ἔπορεν Λιβύας πεδίον 260&lt;br&gt;
σὺν θεῶν τιμαῖς ὀφέλλειν, ἄστυ χρυσοθρόνου&lt;br&gt;
διανέμειν θεῖον Κυράνας

[αντ. 12]&lt;br&gt;
ὀρθόβουλον μῆτιν ἐφευρομένοις.&lt;br&gt;
γνῶθι νῦν τὰν Οἰδιπόδα σοφίαν. εἰ γάρ τις ὄζους ὀξυτόμῳ πελέκει&lt;br&gt;
[470] ἐξερείψειεν μεγάλας δρυός, αἰσχύνοι δέ οἱ θαητὸν εἶδος: 265&lt;br&gt;
καὶ φθινόκαρπος ἐοῖσα διδοῖ ψᾶφον περ' αὐτᾶς,&lt;br&gt;
εἴ ποτε χειμέριον πῦρ ἐξίκηται λοίσθιον:&lt;br&gt;
ἢ σὺν ὀρθαῖς κιόνεσσιν δεσποσύναισιν ἐρειδομένα&lt;br&gt;
μόχθον ἄλλοις ἀμφέπει δύστανον ἐν τείχεσιν,&lt;br&gt;
ἑὸν ἐρημώσαισα χῶρον. 270

[επωδή 12]&lt;br&gt;
[480] ἐσσὶ δ' ἰατὴρ ἐπικαιρότατος, Παιάν τέ σοι τιμᾷ φάος:&lt;br&gt;
χρὴ μαλακὰν χέρα προσβάλλοντα τρώμαν ἕλκεος ἀμφιπολεῖν.&lt;br&gt;
ῥᾴδιον μὲν γὰρ πόλιν σεῖσαι καὶ ἀφαυροτέροις:&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπὶ χώρας αὖτις ἕσσαι δυσπαλὲς δὴ γίγνεται, ἐξαπίνας&lt;br&gt;
εἰ μὴ θεὸς ἁγεμόνεσσι κυβερνατὴρ γένηται. 275&lt;br&gt;
[490] τὶν δὲ τούτων ἐξυφαίνονται χάριτες.&lt;br&gt;
τλᾶθι τᾶς εὐδαίμονος ἀμφὶ Κυράνας θέμεν σπουδὰν ἅπασαν.

[στρ. 13]&lt;br&gt;
τῶν δ' Ὁμήρου καὶ τόδε συνθέμενος&lt;br&gt;
ῥῆμα πόρσυν': ἄγγελον ἐσλὸν ἔφα τιμὰν μεγίσταν πράγματι παντὶ φέρειν:&lt;br&gt;
αὔξεται καὶ Μοῖσα δι' ἀγγελίας ὀρθᾶς. ἐπέγνω μὲν Κυράνα 280&lt;br&gt;
καὶ τὸ κλεεννότατον μέγαρον Βάττου δικαιᾶν&lt;br&gt;
[500] Δαμοφίλου πραπίδων. κεῖνος γὰρ ἐν παισὶν νέος,&lt;br&gt;
ἐν δὲ βουλαῖς πρέσβυς ἐγκύρσαις ἑκατονταετεῖ βιοτᾷ,&lt;br&gt;
ὀρφανίζει μὲν κακὰν γλῶσσαν φαεννᾶς ὀπός,&lt;br&gt;
ἔμαθε δ' ὑβρίζοντα μισεῖν, 285

[αντ. 13]&lt;br&gt;
οὐκ ἐρίζων ἀντία τοῖς ἀγαθοῖς,&lt;br&gt;
οὐδὲ μακύνων τέλος οὐδέν. ὁ γὰρ καιρὸς πρὸς ἀνθρώπων βραχὺ μέτρον ἔχει.&lt;br&gt;
[510] εὖ νιν ἔγνωκεν: θεράπων δέ οἱ, οὐ δράστας ὀπαδεῖ. φαντὶ δ' ἔμμεν&lt;br&gt;
τοῦτ' ἀνιαρότατον, καλὰ γιγνώσκοντ' ἀνάγκᾳ&lt;br&gt;
ἐκτὸς ἔχειν πόδα. καὶ μὰν κεῖνος Ἄτλας οὐρανῷ 290&lt;br&gt;
[520] προσπαλαίει νῦν γε πατρῴας ἀπὸ γᾶς ἀπό τε κτεάνων:&lt;br&gt;
λῦσε δὲ Ζεὺς ἄφθιτος Τιτᾶνας. ἐν δὲ χρόνῳ&lt;br&gt;
μεταβολαὶ λήξαντος οὔρου

[επωδή 13]&lt;br&gt;
ἱστίων. ἀλλ' εὔχεται οὐλομέναν νοῦσον διαντλήσαις ποτὲ&lt;br&gt;
οἶκον ἰδεῖν, ἐπ' Ἀπόλλωνός τε κράνᾳ συμποσίας ἐφέπων 295&lt;br&gt;
θυμὸν ἐκδόσθαι πρὸς ἥβαν πολλάκις, ἔν τε σοφοῖς&lt;br&gt;
δαιδαλέαν φόρμιγγα βαστάζων πολίταις ἡσυχίᾳ θιγέμεν,&lt;br&gt;
[530] μήτ' ὦν τινι πῆμα πορών, ἀπαθὴς δ' αὐτὸς πρὸς ἀστῶν.&lt;br&gt;
καί κε μυθήσαιθ' ὁποίαν, Ἀρκεσίλα,&lt;br&gt;
εὗρε παγὰν ἀμβροσίων ἐπέων, πρόσφατον Θήβᾳ ξενωθείς

==ΑΡΚΕΣΙΛᾼ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ὁ πλοῦτος εὐρυσθενής,&lt;br&gt;
ὅταν τις ἀρετᾷ κεκραμένον καθαρᾷ&lt;br&gt;
βροτήσιος ἀνὴρ πότμου παραδόντος, αὐτὸν ἀνάγῃ&lt;br&gt;
πολύφιλον ἑπέταν. 5&lt;br&gt;
ὦ θεόμορ' Ἀρκεσίλα,&lt;br&gt;
σύ τοί νιν κλυτᾶς&lt;br&gt;
αἰῶνος ἀκρᾶν βαθμίδων ἄπο&lt;br&gt;
[10] σὺν εὐδοξίᾳ μετανίσεαι&lt;br&gt;
ἕκατι χρυσαρμάτου Κάστορος: 10&lt;br&gt;
εὐδίαν ὃς μετὰ χειμέριον ὄμβρον τεὰν&lt;br&gt;
καταιθύσσει μάκαιραν ἑστίαν.&lt;br&gt;

[αντ. 1]&lt;br&gt;
σοφοὶ δέ τοι κάλλιον&lt;br&gt;
φέροντι καὶ τὰν θεόσδοτον δύναμιν.&lt;br&gt;
σὲ δ' ἐρχόμενον ἐν δίκᾳ πολὺς ὄλβος ἀμφινέμεται: 15&lt;br&gt;
τὸ μέν, ὅτι βασιλεὺς&lt;br&gt;
[20] ἐσσὶ μεγαλᾶν πολίων,&lt;br&gt;
ἔχει συγγενὴς&lt;br&gt;
ὀφθαλμὸς αἰδοιότατον γέρας&lt;br&gt;
τεᾷ τοῦτο μιγνύμενον φρενί: 20&lt;br&gt;
μάκαρ δὲ καὶ νῦν, κλεεννᾶς ὅτι&lt;br&gt;
εὖχος ἤδη παρὰ Πυθιάδος ἵπποις ἑλὼν&lt;br&gt;
δέδεξαι τόνδε κῶμον ἀνέρων,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
[30] Ἀπολλώνιον ἄθυρμα. τῷ σε μὴ λαθέτω&lt;br&gt;
Κυράνας γλυκὺν ἀμφὶ κᾶπον Ἀφροδίτας ἀειδόμενον, 25&lt;br&gt;
παντὶ μὲν θεὸν αἴτιον ὑπερτιθέμεν:&lt;br&gt;
φιλεῖν δὲ Κάῤῥωτον ἔξοχ' ἑταίρων:&lt;br&gt;
ὃς οὐ τὰν Ἐπιμαθέος ἄγων&lt;br&gt;
ὀψινόου θυγατέρα Πρόφασιν, Βαττιδᾶν&lt;br&gt;
ἀφίκετο δόμους θεμισκρεόντων: 30&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀρισθάρματον&lt;br&gt;
[40] ὕδατι Κασταλίας ξενωθεὶς γέρας ἀμφέβαλε τεαῖσιν κόμαις,

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἀκηράτοις ἁνίαις&lt;br&gt;
ποδαρκέων δωδεκάδρομον τέμενος.&lt;br&gt;
κατέκλασε γὰρ ἐντέων σθένος οὐδέν: ἀλλὰ κρέμαται, 35&lt;br&gt;
ὁπόσα χεριαρᾶν&lt;br&gt;
τεκτόνων δαίδαλ' ἄγων&lt;br&gt;
Κρισαῖον λόφον&lt;br&gt;
[50] ἄμειψεν ἐν κοιλόπεδον νάπος&lt;br&gt;
θεοῦ: τό σφ' ἔχει κυπαρίσσινον 40&lt;br&gt;
μέλαθρον ἀμφ' ἀνδριάντι σχεδόν,&lt;br&gt;
Κρῆτες ὃν τοξοφόροι τέγεϊ Παρνασσίῳ&lt;br&gt;
καθέσσαντο μονόδροπον φυτόν.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
ἑκόντι τοίνυν πρέπει&lt;br&gt;
νόῳ τὸν εὐεργέταν ὑπαντιάσαι. 45&lt;br&gt;
[60] Ἀλεξιβιάδα, σὲ δ' ἠύ̈κομοι φλέγοντι Χάριτες.&lt;br&gt;
μακάριος, ὃς ἔχεις&lt;br&gt;
καὶ πεδὰ μέγαν κάματον&lt;br&gt;
λόγων φερτάτων&lt;br&gt;
μναμήϊ': ἐν τεσσαράκοντα γὰρ 50&lt;br&gt;
πετόντεσσιν ἁνιόχοις ὅλον&lt;br&gt;
δίφρον κομίξαις ἀταρβεῖ φρενί,&lt;br&gt;
ἦλθες ἤδη Λιβύας πεδίον ἐξ ἀγλαῶν&lt;br&gt;
[70] ἀέθλων καὶ πατρωΐαν πόλιν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
πόνων δ' οὔ τις ἀπόκλαρός ἐστιν οὔτ' ἔσεται: 55&lt;br&gt;
ὁ Βάττου δ' ἕπεται παλαιὸς ὄλβος ἔμπαν τὰ καὶ τὰ νέμων,&lt;br&gt;
πύργος ἄστεος ὄμμα τε φαεννότατον&lt;br&gt;
ξένοισι. κεῖνόν γε καὶ βαρύκομποι&lt;br&gt;
λέοντες περὶ δείματι φύγον,&lt;br&gt;
γλῶσσαν ἐπεί σφιν ἀπένεικεν ὑπερποντίαν: 60&lt;br&gt;
[80] ὁ δ' ἀρχαγέτας ἔδωκ' Ἀπόλλων&lt;br&gt;
θῆρας αἰνῷ φόβῳ,&lt;br&gt;
ὄφρα μὴ ταμίᾳ Κυράνας ἀτελὴς γένοιτο μαντεύμασιν.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ὃ καὶ βαρειᾶν νόσων&lt;br&gt;
ἀκέσματ' ἄνδρεσσι καὶ γυναιξὶ νέμει, 65&lt;br&gt;
πόρεν τε κίθαριν, δίδωσί τε Μοῖσαν οἷς ἂν ἐθέλῃ,&lt;br&gt;
ἀπόλεμον ἀγαγὼν&lt;br&gt;
[90] ἐς πραπίδας εὐνομίαν,&lt;br&gt;
μυχόν τ' ἀμφέπει&lt;br&gt;
μαντήϊον: τῷ [καὶ] Λακεδαίμονι 70&lt;br&gt;
ἐν Ἄργει τε καὶ ζαθέᾳ Πύλῳ&lt;br&gt;
ἔνασσεν ἀλκάεντας Ἡρακλέος&lt;br&gt;
ἐκγόνους Αἰγιμιοῦ τε. τὸ δ' ἐμὸν γαρύειν&lt;br&gt;
ἀπὸ Σπάρτας ἐπήρατον κλέος:

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ὅθεν γεγενναμένοι 75 &lt;br&gt;
[100] ἵκοντο Θήρανδε φῶτες Αἰγεΐδαι,&lt;br&gt;
ἐμοὶ πατέρες, οὐ θεῶν ἄτερ, ἀλλὰ μοῖρά τις ἄγεν:&lt;br&gt;
πολύθυτον ἔρανον&lt;br&gt;
ἔνθεν ἀναδεξάμενοι,&lt;br&gt;
Ἄπολλον, τεᾷ, 80&lt;br&gt;
Καρνήϊ', ἐν δαιτὶ σεβίζομεν&lt;br&gt;
Κυράνας ἀγακτιμέναν πόλιν:&lt;br&gt;
ἔχοντι τὰν χαλκοχάρμαι ξένοι&lt;br&gt;
Τρῶες Ἀντανορίδαι. σὺν Ἑλένᾳ γὰρ μόλον,&lt;br&gt;
[110] καπνωθεῖσαν πάτραν ἐπεὶ ἴδον 85

[εποδε 3]&lt;br&gt;
ἐν Ἄρει. τὸ δ' ἐλάσιππον ἔθνος ἐνδυκέως&lt;br&gt;
δέκονται θυσίαισιν ἄνδρες οἰχνέοντές σφε δωροφόροι,&lt;br&gt;
τοὺς Ἀριστοτέλης ἄγαγε, ναυσὶ θοαῖς&lt;br&gt;
ἁλὸς βαθεῖαν κέλευθον ἀνοίγων.&lt;br&gt;
[120] κτίσεν δ' ἄλσεα μείζονα θεῶν, 90&lt;br&gt;
εὐθύτομόν τε κατέθηκεν Ἀπολλωνίαις&lt;br&gt;
ἀλεξιμβρότοις πεδιάδα πομπαῖς&lt;br&gt;
ἔμμεν ἱππόκροτον&lt;br&gt;
σκυρωτὰν ὁδόν, ἔνθα πρυμνοῖς ἀγορᾶς ἔπι δίχα κεῖται θανών.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
μάκαρ μὲν ἀνδρῶν μέτα 95&lt;br&gt;
ἔναιεν, ἥρως δ' ἔπειτα λαοσεβής.&lt;br&gt;
[130] ἄτερθε δὲ πρὸ δωμάτων ἕτεροι λαχόντες Ἀΐδαν&lt;br&gt;
βασιλέες ἱεροὶ&lt;br&gt;
ἐντί, μεγάλαν δ' ἀρετὰν&lt;br&gt;
δρόσῳ μαλθακᾷ 100&lt;br&gt;
ῥανθεῖσαν κώμων ὑπὸ χεύμασιν,&lt;br&gt;
ἀκούοντί που χθονίᾳ φρενί,&lt;br&gt;
σφὸν ὄλβον υἱῷ τε κοινὰν χάριν&lt;br&gt;
ἔνδικόν τ' Ἀρκεσίλᾳ. τὸν ἐν ἀοιδᾷ νέων&lt;br&gt;
[140] πρέπει χρυσάορα Φοῖβον ἀπύειν,

[αντ. 4] 105&lt;br&gt;
ἔχοντα Πυθωνόθεν&lt;br&gt;
τὸ καλλίνικον λυτήριον δαπανᾶν&lt;br&gt;
μέλος χαρίεν. ἄνδρα κεῖνον ἐπαινέοντι συνετοί.&lt;br&gt;
λεγόμενον ἐρέω:&lt;br&gt;
κρέσσονα μὲν ἁλικίας 110&lt;br&gt;
νόον φέρβεται&lt;br&gt;
γλῶσσάν τε: θάρσος δὲ τανύπτερος&lt;br&gt;
[150] ἐν ὄρνιξιν αἰετὸς ἔπλετο:&lt;br&gt;
ἀγωνίας δ', ἕρκος οἷον, σθένος:&lt;br&gt;
ἔν τε Μοίσαισι ποτανὸς ἀπὸ ματρὸς φίλας, 115&lt;br&gt;
πέφανταί θ' ἁρματηλάτας σοφός:

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ὅσαι τ' εἰσὶν ἐπιχωρίων καλῶν ἔσοδοι,&lt;br&gt;
τετόλμακε. θεός τέ οἱ τὸ νῦν τε πρόφρων τελεῖ δύνασιν,&lt;br&gt;
καὶ τὸ λοιπὸν &lt;ὁμοῖα&gt;, Κρονίδαι μάκαρες,&lt;br&gt;
[160] διδοῖτ' ἐπ' ἔργοισιν ἀμφί τε βουλαῖς 120&lt;br&gt;
ἔχειν, μὴ φθινοπωρὶς ἀνέμων&lt;br&gt;
χειμερία κατὰ πνοὰ δαμαλίζοι χρόνον.&lt;br&gt;
Διός τοι νόος μέγας κυβερνᾷ&lt;br&gt;
δαίμον' ἀνδρῶν φίλων.&lt;br&gt;
εὔχομαί νιν Ὀλυμπίᾳ τοῦτο 125&lt;br&gt;
δόμεν γέρας ἔπι Βάττου γένει. 

==ΞΕΝΟΚΡΑΤΕΙ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἀκούσατ': ἦ γὰρ ἑλικώπιδος Ἀφροδίτας&lt;br&gt;
ἄρουραν ἢ Χαρίτων&lt;br&gt;
ἀναπολίζομεν, ὀμφαλὸν ἐριβρόμου&lt;br&gt;
χθονὸς ἐς νάϊον προσοιχόμενοι: 5&lt;br&gt;
Πυθιόνικος ἔνθ' ὀλβίοισιν Ἐμμενίδαις&lt;br&gt;
ποταμίᾳ τ' Ἀκράγαντι καὶ μὰν Ξενοκράτει&lt;br&gt;
ἑτοῖμος ὕμνων&lt;br&gt;
θησαυρὸς ἐν πολυχρύσῳ&lt;br&gt;
Ἀπολλωνίᾳ τετείχισται νάπᾳ: 10

[στρ. 2] &lt;br&gt;
τὸν οὔτε χειμέριος ὄμβρος ἐπακτὸς ἐλθών,&lt;br&gt;
ἐριβρόμου νεφέλας&lt;br&gt;
στρατὸς ἀμείλιχος, οὔτ' ἄνεμος ἐς μυχοὺς&lt;br&gt;
ἁλὸς ἄξοισι παμφόρῳ χεράδει&lt;br&gt;
τυπτόμενον. φάει δὲ πρόσωπον ἐν καθαρῷ 15&lt;br&gt;
πατρὶ τεῷ, Θρασύβουλε, κοινάν τε γενεᾷ&lt;br&gt;
λόγοισι θνατῶν&lt;br&gt;
εὔδοξον ἅρματι νίκαν&lt;br&gt;
Κρισαίαισιν ἐν πτυχαῖς ἀπαγγελεῖ.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
σύ τοι σχεθών νιν ἐπιδέξια χειρός, ὀρθὰν 20&lt;br&gt;
ἄγεις ἐφημοσύναν,&lt;br&gt;
τά ποτ' ἐν οὔρεσι φαντὶ μεγαλοσθενεῖ&lt;br&gt;
Φιλύρας υἱὸν ὀρφανιζομένῲ&lt;br&gt;
Πηλεΐδᾳ παραινεῖν: μάλιστα μὲν Κρονίδαν,&lt;br&gt;
βαρυόπαν στεροπᾶν κεραυνῶν τε πρύτανιν, 25&lt;br&gt;
θεῶν σέβεσθαι:&lt;br&gt;
ταύτας δὲ μή ποτε τιμᾶς&lt;br&gt;
ἀμείρειν γονέων βίον πεπρωμένον.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἔγεντο καὶ πρότερον Ἀντίλοχος βιατὰς&lt;br&gt;
νόημα τοῦτο φέρων, 30&lt;br&gt;
ὃς ὑπερέφθιτο πατρός, ἐναρίμβροτον&lt;br&gt;
ἀναμείναις στράταρχον Αἰθιόπων&lt;br&gt;
Μέμνονα. Νεστόρειον γὰρ ἵππος ἅρμ' ἐπέδα&lt;br&gt;
Πάριος ἐκ βελέων δαϊχθείς: ὁ δ' ἔφεπεν&lt;br&gt;
κραταιὸν ἔγχος: 35&lt;br&gt;
Μεσσανίου δὲ γέροντος&lt;br&gt;
δονηθεῖσα φρὴν βόασε παῖδα ὅν:

[στρ. 5]&lt;br&gt;
χαμαιπετὲς δ' ἄρ' ἔπος οὐκ ἀπέριψεν: αὐτοῦ&lt;br&gt;
μένων δ' ὁ θεῖος ἀνὴρ&lt;br&gt;
πρίατο μὲν θανάτοιο κομιδὰν πατρός, 40&lt;br&gt;
ἐδόκησέν τε τῶν πάλαι γενεᾷ&lt;br&gt;
ὁπλοτέροισιν, ἔργον πελώριον τελέσαις,&lt;br&gt;
ὕπατος ἀμφὶ τοκεῦσιν ἔμμεν πρὸς ἀρετάν.&lt;br&gt;
τὰ μὲν παρίκει:&lt;br&gt;
τῶν νῦν δὲ καὶ Θρασύβουλος 45&lt;br&gt;
πατρῴαν μάλιστα πρὸς στάθμαν ἔβα,

[στρ. 6]&lt;br&gt;
πάτρῳ τ' ἐπερχόμενος ἀγλαΐαν ἅπασαν.&lt;br&gt;
νόῳ δὲ πλοῦτον ἄγει,&lt;br&gt;
ἄδικον οὔθ' ὑπέροπλον ἥβαν δρέπων,&lt;br&gt;
σοφίαν δ' ἐν μυχοῖσι Πιερίδων: 50&lt;br&gt;
τίν τ', Ἐλέλιχθον, ἃς εὗρες ἱππίας ἐσόδους, &lt;br&gt;
μάλα ἁδόντι νόῳ, Ποσειδᾶν, προσέχεται. &lt;br&gt;
γλυκεῖα δὲ φρὴν καὶ συμπόταισιν ὁμιλεῖν &lt;br&gt;
μελισσᾶν ἀμείβεται τρητὸν πόνον.

==ΜΕΓΑΚΛΕΙ ΑΘΗΝΑΙῼ, ΤΕΘΡΙΠΠῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
κάλλιστον αἱ μεγαλοπόλιες Ἀθᾶναι&lt;br&gt;
προοίμιον Ἀλκμανιδᾶν εὐρυσθενεῖ γενεᾷ&lt;br&gt;
κρηπῖδ' ἀοιδᾶν&lt;br&gt;
ἵπποισι βαλέσθαι. 5&lt;br&gt;
ἐπεὶ τίνα πάτραν, τίνα οἶκον&lt;br&gt;
ναίων ὀνυμάξεαι&lt;br&gt;
ἐπιφανέστερον&lt;br&gt;
Ἑλλάδι πυθέσθαι;

[αντ. 1]&lt;br&gt;
πάσαισι γὰρ πολίεσι λόγος ὁμιλεῖ 10&lt;br&gt;
[10] Ἐρεχθέος ἀστῶν, Ἄπολλον, οἳ τεόν γε δόμον&lt;br&gt;
Πυθῶνι δίᾳ&lt;br&gt;
θαητὸν ἔτευξαν.&lt;br&gt;
ἄγοντι δέ με πέντε μὲν Ἰσθμοῖ&lt;br&gt;
νῖκαι, μία δ' ἐκπρεπὴς 15 &lt;br&gt;
Διὸς Ὀλυμπιάς,&lt;br&gt;
δύο δ' ἀπὸ Κίῤῥας,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ὦ Μεγάκλεες, ὑμαί τε καὶ προγόνων.&lt;br&gt;
νέα δ' εὐπραγίᾳ χαίρω τι: τὸ δ' ἄχνυμαι,&lt;br&gt;
φθόνον ἀμειβόμενον τὰ καλὰ ἔργα. 20&lt;br&gt;
[20] φαντί γε μὰν οὕτω κεν ἀνδρὶ παρμονίμαν&lt;br&gt;
θάλλοισαν εὐδαιμονίαν&lt;br&gt;
τὰ καὶ τὰ φέρεσθαι.
{{anchor|8}}{{anchor|8.99}}
==ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΕΙ ΑΙΓΙΝΗΤῌ, ΠΑΛΑΙΣΤῌ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
φιλόφρον Ἡσυχία, Δίκας&lt;br&gt;
ὦ μεγιστόπολι θύγατερ,&lt;br&gt;
βουλᾶν τε καὶ πολέμων&lt;br&gt;
ἔχοισα κλαῖ̈δας ὑπερτάτας, 5&lt;br&gt;
Πυθιόνικον τιμὰν Ἀριστομένει δέκευ.&lt;br&gt;
τὺ γὰρ τὸ μαλθακὸν ἔρξαι τε καὶ παθεῖν ὁμῶς&lt;br&gt;
ἐπίστασαι καιρῷ σὺν ἀτρεκεῖ:

[αντ. 1]&lt;br&gt;
[10] τὺ δ', ὁπόταν τις ἀμείλιχον&lt;br&gt;
καρδίᾳ κότον ἐνελάσῃ, 10&lt;br&gt;
τραχεῖα δυσμενέων&lt;br&gt;
ὑπαντιάξαισα κράτει τιθεῖς&lt;br&gt;
Ὕβριν ἐν ἄντλῳ. τὰν οὐδὲ Πορφυρίων μάθεν&lt;br&gt;
παρ' αἶσαν ἐξερεθίζων: κέρδος δὲ φίλτατον,&lt;br&gt;
ἑκόντος εἴ τις ἐκ δόμων φέροι. 15

[επωδή 1] &lt;br&gt;
[20] βία δὲ καὶ μεγάλαυχον ἔσφαλεν ἐν χρόνῳ.&lt;br&gt;
Τυφὼς Κίλιξ ἑκατόγκρανος οὔ νιν ἄλυξεν,&lt;br&gt;
οὐδὲ μὰν βασιλεὺς Γιγάντων: δμᾶθεν δὲ κεραυνῷ&lt;br&gt;
τόξοισί τ' Ἀπόλλωνος: ὃς εὐμενεῖ νόῳ&lt;br&gt;
Ξενάρκειον ἔδεκτο Κίῤῥαθεν ἐστεφανωμένον 20&lt;br&gt;
υἱὸν ποίᾳ Παρνασσίδι Δωριεῖ τε κώμῳ.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
[30] ἔπεσε δ' οὐ Χαρίτων ἑκὰς&lt;br&gt;
ἁ δικαιόπολις ἀρεταῖς&lt;br&gt;
κλειναῖσιν Αἰακιδᾶν&lt;br&gt;
θιγοῖσα νᾶσος: τελέαν δ' ἔχει 25&lt;br&gt;
δόξαν ἀπ' ἀρχᾶς. πολλοῖσι μὲν γὰρ ἀείδεται&lt;br&gt;
νικαφόροις ἐν ἀέθλοις θρέψαισα καὶ θοαῖς&lt;br&gt;
ὑπερτάτους ἥρωας ἐν μάχαις:

[αντ. 2]&lt;br&gt;
τὰ δὲ καὶ ἀνδράσιν ἐμπρέπει.&lt;br&gt;
[40] εἰμὶ δ' ἄσχολος ἀναθέμεν 30&lt;br&gt;
πᾶσαν μακραγορίαν&lt;br&gt;
λύρᾳ τε καὶ φθέγματι μαλθακῷ,&lt;br&gt;
μὴ κόρος ἐλθὼν κνίσῃ. τὸ δ' ἐν ποσί μοι τράχον&lt;br&gt;
ἴτω τεὸν χρέος, ὦ παῖ, νεώτατον καλῶν,&lt;br&gt;
ἐμᾷ ποτανὸν ἀμφὶ μαχανᾷ. 35

[επωδή 2]&lt;br&gt;
παλαισμάτεσσι γὰρ ἰχνεύων ματραδελφεοὺς&lt;br&gt;
[50] Ὀλυμπίᾳ τε Θεόγνητον οὐ κατελέγχεις,&lt;br&gt;
οὐδὲ Κλειτομάχοιο νίκαν Ἰσθμοῖ θρασύγυιον:&lt;br&gt;
αὔξων δὲ πάτραν Μιδυλιδᾶν λόγον φέρεις,&lt;br&gt;
τὸν ὅνπερ ποτ' Ὀϊκλέος παῖς ἐν ἑπταπύλοις ἰδὼν 40&lt;br&gt;
υἱοὺς Θήβαις αἰνίξατο παρμένοντας αἰχμᾷ,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ὁπότ' ἀπ' Ἄργεος ἤλυθον&lt;br&gt;
[60] δευτέραν ὁδὸν Ἐπίγονοι.&lt;br&gt;
ὧδ' εἶπε μαρναμένων:&lt;br&gt;
“φυᾷ τὸ γενναῖον ἐπιπρέπει 45&lt;br&gt;
ἐκ πατέρων παισὶ λῆμα. θαέομαι σαφὲς&lt;br&gt;
δράκοντα ποικίλον αἰθᾶς Ἀλκμᾶν' ἐπ' ἀσπίδος&lt;br&gt;
νωμῶντα πρῶτον ἐν Κάδμου πύλαις.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ὁ δὲ καμὼν προτέρᾳ πάθᾳ&lt;br&gt;
[70] νῦν ἀρείονος ἐνέχεται 50&lt;br&gt;
ὄρνιχος ἀγγελίᾳ&lt;br&gt;
Ἄδραστος ἥρως: τὸ δὲ οἴκοθεν&lt;br&gt;
ἀντία πράξει. μοῦνος γὰρ ἐκ Δαναῶν στρατοῦ&lt;br&gt;
θανόντος ὀστέα λέξαις υἱοῦ, τύχᾳ θεῶν&lt;br&gt;
ἀφίξεται λαῷ σὺν ἀβλαβεῖ 55

[εποδε 3]&lt;br&gt; 
Ἄβαντος εὐρυχόρους ἀγυιάς.”τοιαῦτα μὲν&lt;br&gt;
ἐφθέγξατ' Ἀμφιάρηος. χαίρων δὲ καὶ αὐτὸς&lt;br&gt;
[80] Ἀλκμᾶνα στεφάνοισι βάλλω, ῥαίνω δὲ καὶ ὕμνῳ,&lt;br&gt;
γείτων ὅτι μοι καὶ κτεάνων φύλαξ ἐμῶν&lt;br&gt;
ὑπάντασεν ἰόντι γᾶς ὀμφαλὸν παρ' ἀοίδιμον, 60&lt;br&gt;
μαντευμάτων τ' ἐφάψατο συγγόνοισι τέχναις.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
τὺ δ',Ἑκαταβόλε, πάνδοκον&lt;br&gt;
[90] ναὸν εὐκλέα διανέμων&lt;br&gt;
Πυθῶνος ἐν γυάλοις,&lt;br&gt;
τὸ μὲν μέγιστον τόθι χαρμάτων 65&lt;br&gt;
ὤπασας: οἴκοι δὲ πρόσθεν ἁρπαλέαν δόσιν&lt;br&gt;
πενταθλίου σὺν ἑορταῖς ὑμαῖς ἐπάγαγες.&lt;br&gt;
ἄναξ, ἑκόντι δ' εὔχομαι νόῳ

[αντ. 4]&lt;br&gt;
κατά τιν' ἁρμονίαν βλέπειν,&lt;br&gt;
ἀμφ' ἕκαστον ὅσα νέομαι. 70&lt;br&gt;
κώμῳ μὲν ἁδυμελεῖ&lt;br&gt;
[100] Δίκα παρέστακε: θεῶν δ' ὄπιν&lt;br&gt;
ἄφθονον αἰτέω, Ξείναρκες, ὑμετέραις τύχαις.&lt;br&gt;
εἰ γάρ τις ἐσλὰ πέπαται μὴ σὺν μακρῷ πόνῳ,&lt;br&gt;
πολλοῖς σοφὸς δοκεῖ πεδ' ἀφρόνων 75

[επωδή 4]&lt;br&gt;
βίον κορυσσέμεν ὀρθοβούλοισι μαχαναῖς:&lt;br&gt;
τὰ δ' οὐκ ἐπ' ἀνδράσι κεῖται: δαίμων δὲ παρίσχει,&lt;br&gt;
[110] ἄλλοτ' ἄλλον ὕπερθε βάλλων, ἄλλον δ' ὑπὸ χειρῶν&lt;br&gt;
μέτρῳ καταβαίνει. Μεγάροις δ' ἔχεις γέρας,&lt;br&gt;
μυχῷ τ' ἐν Μαραθῶνος, Ἥρας τ' ἀγῶν' ἐπιχώριον 80&lt;br&gt;
νίκαις τρισσαῖς, Ὦριστόμενες, δάμασσας ἔργῳ:

[στρ. 5]&lt;br&gt;
τέτρασι δ' ἔμπετες ὑψόθεν&lt;br&gt;
σωμάτεσσι κακὰ φρονέων,&lt;br&gt;
τοῖς οὔτε νόστος ὁμῶς&lt;br&gt;
[120] ἔπαλπνος ἐν Πυθιάδι κρίθη, 85&lt;br&gt;
οὐδὲ μολόντων πὰρ ματέρ' ἀμφὶ γέλως γλυκὺς&lt;br&gt;
ὦρσεν χάριν: κατὰ λαύρας δ' ἐχθρῶν ἀπάοροι&lt;br&gt;
πτώσσοντι, συμφορᾷ δεδαγμένοι.

[αντ. 5]&lt;br&gt;
ὁ δὲ καλόν τι νέον λαχὼν&lt;br&gt;
ἁβρότατος ἔπι μεγάλας 90&lt;br&gt;
ἐξ ἐλπίδος πέταται&lt;br&gt;
[130] ὑποπτέροις ἀνορέαις, ἔχων&lt;br&gt;
κρέσσονα πλούτου μέριμναν. ἐν δ' ὀλίγῳ βροτῶν&lt;br&gt;
τὸ τερπνὸν αὔξεται: οὕτω δὲ καὶ πίτνει χαμαί,&lt;br&gt;
ἀποτρόπῳ γνώμᾳ σεσεισμένον. 95
{{anchor|8.5}}
[επωδή 5] &lt;br&gt;
ἐπάμεροι: τί δέ τις; τί δ' οὔ τις; σκιᾶς ὄναρ&lt;br&gt;
ἄνθρωπος. ἀλλ' ὅταν αἴγλα διόσδοτος ἔλθῃ,&lt;br&gt;
λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών:&lt;br&gt;
[140] Αἴγινα φίλα μᾶτερ, ἐλευθέρῳ στόλῳ&lt;br&gt;
πόλιν τάνδε κόμιζε Δὶ καὶ κρέοντι σὺν Αἰακῷ 100&lt;br&gt;
Πηλεῖ τε κἀγαθῷ Τελαμῶνι σύν τ' Ἀχιλλεῖ.

==ΤΕΛΕΣΙΚΡΑΤΕΙ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΟΠΛΙΤΟΔΡΟΜῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἐθέλω χαλκάσπιδα Πυθιονίκαν&lt;br&gt;
σὺν βαθυζώνοισιν ἀγγέλλων&lt;br&gt;
Τελεσικράτη Χαρίτεσσι γεγωνεῖν,&lt;br&gt;
ὄλβιον ἄνδρα, διωξίππου στεφάνωμα Κυράνας: 5&lt;br&gt;
τὰν ὁ χαιτάεις ἀνεμοσφαράγων ἐκ Παλίου κόλπων ποτὲ Λατοΐδας&lt;br&gt;
[10] ἅρπασ', ἔνεικέ τε χρυσέῳ παρθένον ἀγροτέραν δίφρῳ, τόθι νιν πολυμήλου&lt;br&gt;
καὶ πολυκαρποτάτας θῆκε δέσποιναν χθονὸς&lt;br&gt;
ῥίζαν ἀπείρου τρίταν εὐήρατον θάλλοισαν οἰκεῖν.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ὑπέδεκτο δ' ἀργυρόπεζ' Ἀφροδίτα 10&lt;br&gt;
Δάλιον ξεῖνον θεοδμάτων&lt;br&gt;
ὀχέων, ἐφαπτομένα χερὶ κούφᾳ.&lt;br&gt;
[20] καί σφιν ἐπὶ γλυκεραῖς εὐναῖς ἐρατὰν βάλεν αἰδῶ,&lt;br&gt;
ξυνὸν ἁρμόζοισα θεῷ τε γάμον μιχθέντα κούρᾳ θ' Ὑψέος εὐρυβία:&lt;br&gt;
ὃς Λαπιθᾶν ὑπερόπλων τουτάκις ἦν βασιλεύς, ἐξ Ὠκεανοῦ γένος ἥρως 15&lt;br&gt;
δεύτερος: ὅν ποτε Πίνδου κλεενναῖς ἐν πτυχαῖς&lt;br&gt;
[30] Ναὶ̈ς εὐφρανθεῖσα Πηνειοῦ λέχει Κρείοισ' ἔτικτεν,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
Γαίας θυγάτηρ. ὁ δὲ τὰν εὐώλενον&lt;br&gt;
θρέψατο παῖδα Κυράναν: ἁ μὲν οὔθ' ἱστῶν παλιμβάμους ἐφίλησεν ὁδούς,&lt;br&gt;
οὔτε δείπνων οἰκοριᾶν μεθ' ἑταιρᾶν τέρψιας, 20&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀκόντεσσίν τε χαλκέοις&lt;br&gt;
φασγάνῳ τε μαρναμένα κεράϊζεν ἀγρίους&lt;br&gt;
[40] θῆρας, ἦ πολλάν τε καὶ ἡσύχιον&lt;br&gt;
βουσὶν εἰρήναν παρέχοισα πατρῴαις, τὸν δὲ σύγκοιτον γλυκὺν&lt;br&gt;
παῦρον ἐπὶ γλεφάροις 25&lt;br&gt;
ὕπνον ἀναλίσκοισα ῥέποντα πρὸς ἀῶ.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
κίχε νιν λέοντί ποτ' εὐρυφαρέτρας&lt;br&gt;
ὀμβρίμῳ μούναν παλαίοισαν&lt;br&gt;
ἄτερ ἐγχέων ἑκάεργος Ἀπόλλων.&lt;br&gt;
αὐτίκα δ' ἐκ μεγάρων Χείρωνα προσέννεπε φωνᾷ. 30&lt;br&gt;
[51] “ σεμνὸν ἄντρον, Φιλλυρίδα, προλιπὼν θυμὸν γυναικὸς καὶ μεγάλαν δύνασιν&lt;br&gt;
θαύμασον, οἷον ἀταρβεῖ νεῖκος ἄγει κεφαλᾷ, μόχθου καθύπερθε νεᾶνις&lt;br&gt;
ἦτορ ἔχοισα: φόβῳ δ' οὐ κεχείμανται φρένες.&lt;br&gt;
τίς νιν ἀνθρώπων τέκεν; ποίας δ' ἀποσπασθεῖσα φύτλας

[αντ. 2]&lt;br&gt;
[60] ὀρέων κευθμῶνας ἔχει σκιοέντων, 35&lt;br&gt;
γεύεται δ' ἀλκᾶς ἀπειράντου;&lt;br&gt;
ὁσία κλυτὰν χέρα οἱ προσενεγκεῖν,&lt;br&gt;
ἦ ῥα; καὶ ἐκ λεχέων κεῖραι μελιηδέα ποίαν;”&lt;br&gt;
τὸν δὲ Κένταυρος ζαμενής, ἀγανᾷ χλαρὸν γελάσσαις ὀφρύϊ, μῆτιν ἑὰν&lt;br&gt;
[70] εὐθὺς ἀμείβετο: “κρυπταὶ κλαΐδες ἐντὶ σοφᾶς Πειθοῦς ἱερᾶν φιλοτάτων, 40&lt;br&gt;
Φοῖβε, καὶ ἔν τε θεοῖς τοῦτο κἀνθρώποις ὁμῶς&lt;br&gt;
αἰδέοντ', ἀμφανδὸν ἁδείας τυχεῖν τὸ πρῶτον εὐνᾶς.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
καὶ γὰρ σέ, τὸν οὐ θεμιτὸν ψεύδει θιγεῖν,&lt;br&gt;
ἔτραπε μείλιχος ὀργὰ παρφάμεν τοῦτον λόγον. κούρας δ' ὁπόθεν γενεὰν&lt;br&gt;
[80] ἐξερωτᾷς, ὦ ἄνα; κύριον ὃς πάντων τέλος 45&lt;br&gt;
οἶσθα καὶ πάσας κελεύθους:&lt;br&gt;
ὅσσα τε χθὼν ἠρινὰ φύλλ' ἀναπέμπει, χὠπόσαι&lt;br&gt;
ἐν θαλάσσᾳ καὶ ποταμοῖς ψάμαθοι&lt;br&gt;
κύμασιν ῥιπαῖς τ' ἀνέμων κλονέονται, χὤ τι μέλλει, χὠπόθεν&lt;br&gt;
ἔσσεται, εὖ καθορᾷς. 50&lt;br&gt;
εἰ δὲ χρὴ καὶ πὰρ σοφὸν ἀντιφερίξαι,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ἐρέω. ταύτᾳ πόσις ἵκεο βᾶσσαν&lt;br&gt;
[90] τάνδε, καὶ μέλλεις ὑπὲρ πόντου&lt;br&gt;
Διὸς ἔξοχον ποτὶ κᾶπον ἐνεῖκαι:&lt;br&gt;
ἔνθα νιν ἀρχέπολιν θήσεις, ἐπὶ λαὸν ἀγείραις 55&lt;br&gt;
νασιώταν ὄχθον ἐς ἀμφίπεδον: νῦν δ' εὐρυλείμων πότνιά σοι Λιβύα&lt;br&gt;
δέξεται εὐκλέα νύμφαν δώμασιν ἐν χρυσέοις πρόφρων: ἵνα οἱ χθονὸς αἶσαν&lt;br&gt;
[100] αὐτίκα συντελέθειν ἔννομον δωρήσεται,&lt;br&gt;
οὔτε παγκάρπων φυτῶν νήποινον, οὔτ' ἀγνῶτα θηρῶν.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
τόθι παῖδα τέξεται, ὃν κλυτὸς Ἑρμᾶς 60&lt;br&gt;
εὐθρόνοις Ὥραισι καὶ Γαίᾳ&lt;br&gt;
ἀνελὼν φίλας ὑπὸ ματέρος οἴσει.&lt;br&gt;
ταὶ δ' ἐπιγουνίδιον θαησάμενοι βρέφος αὐταῖς,&lt;br&gt;
[110] νέκταρ ἐν χείλεσσι καὶ ἀμβροσίαν στάξοισι, θήσονταί τέ νιν ἀθάνατον&lt;br&gt;
Ζῆνα καὶ ἁγνὸν Ἀπόλλων', ἀνδράσι χάρμα φίλοις ἄγχιστον, ὀπάονα μήλων, 65&lt;br&gt;
Ἀγρέα καὶ Νόμιον, τοῖς δ' Ἀρισταῖον καλεῖν.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' εἰπὼν ἔντυεν τερπνὰν γάμου κραίνειν τελευτάν.

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ὠκεῖα δ' ἐπειγομένων ἤδη θεῶν&lt;br&gt;
[120] πρᾶξις ὁδοί τε βραχεῖαι. κεῖνο κεῖν' ἆμαρ διαίτασεν: θαλάμῳ δὲ μίγεν&lt;br&gt;
ἐν πολυχρύσῳ Λιβύας: ἵνα καλλίσταν πόλιν 70&lt;br&gt;
ἀμφέπει κλεινάν τ' ἀέθλοις.&lt;br&gt;
καί νυν ἐν Πυθῶνί νιν ἀγαθέᾳ Καρνειάδα&lt;br&gt;
υἱὸς εὐθαλεῖ συνέμιξε τύχᾳ:&lt;br&gt;
[130] ἔνθα νικάσαις ἀνέφανε Κυράναν, ἅ νιν εὔφρων δέξεται,&lt;br&gt;
καλλιγύναικι πάτρᾳ 75&lt;br&gt;
δόξαν ἱμερτὰν ἀγαγόντ' ἀπὸ Δελφῶν.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἀρεταὶ δ' αἰεὶ μεγάλαι πολύμυθοι:&lt;br&gt;
βαιὰ δ' ἐν μακροῖσι ποικίλλειν,&lt;br&gt;
ἀκοὰ σοφοῖς: ὁ δὲ καιρὸς ὁμοίως&lt;br&gt;
παντὸς ἔχει κορυφάν. ἔγνον ποτὲ καὶ Ἰόλαον 80&lt;br&gt;
[140] οὐκ ἀτιμάσαντά νιν ἑπτάπυλοι Θῆβαι: τόν, Εὐρυσθῆος ἐπεὶ κεφαλὰν&lt;br&gt;
ἔπραθε φασγάνου ἀκμᾷ, κρύψαν ἔνερθ' ὑπὸ γᾶν διφρηλάτα Ἀμφιτρύωνος&lt;br&gt;
σάματι, πατροπάτωρ ἔνθα οἱ Σπαρτῶν ξένος&lt;br&gt;
κεῖτο, λευκίπποισι Καδμείων μετοικήσαις ἀγυιαῖς.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
τέκε οἷ καὶ Ζηνὶ μιγεῖσα δαΐφρων 85&lt;br&gt;
ἐν μόναις ὠδῖσιν Ἀλκμήνα&lt;br&gt;
[150] διδύμων κρατησίμαχον σθένος υἱῶν.&lt;br&gt;
κωφὸς ἀνήρ τις, ὃς Ἡρακλεῖ στόμα μὴ παραβάλλει,&lt;br&gt;
μηδὲ Διρκαίων ὑδάτων ἀὲ μέμναται, τά νιν θρέψαντο καὶ Ἰφικλέα:&lt;br&gt;
τοῖσι τέλειον ἐπ' εὐχᾷ κωμάσομαί τι παθὼν ἐσλόν: Χαρίτων κελαδεννᾶν 90&lt;br&gt;
[160] μή με λίποι καθαρὸν φέγγος. Αἰγίνᾳ τε γὰρ&lt;br&gt;
φαμὶ Νίσου τ' ἐν λόφῳ τρὶς δὴ πόλιν τάνδ' εὐκλεΐξαι,

[επωδή 4]&lt;br&gt;
σιγαλὸν ἀμαχανίαν ἔργῳ φυγών:&lt;br&gt;
οὕνεκεν, εἰ φίλος ἀστῶν, εἴ τις ἀντάεις, τό γ' ἐν ξυνῷ πεποναμένον εὖ&lt;br&gt;
μὴ λόγον βλάπτων ἁλίοιο γέροντος κρυπτέτω. 95&lt;br&gt;
κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν&lt;br&gt;
[170] παντὶ θυμῷ σύν γε δίκᾳ καλὰ ῥέζοντ' ἔννεπεν.&lt;br&gt;
πλεῖστα νικάσαντά σε καὶ τελεταῖς&lt;br&gt;
ὡρίαις ἐν Παλλάδος εἶδον ἄφωνοί θ' ὡς ἕκασται φίλτατον&lt;br&gt;
παρθενικαὶ πόσιν ἢ 100&lt;br&gt;
υἱὸν εὔχοντ', ὦ Τελεσίκρατες, ἔμμεν,

[στρ. 5]&lt;br&gt;
ἐν Ὀλυμπίοισί τε καὶ βαθυκόλπου&lt;br&gt;
Γᾶς ἀέθλοις ἔν τε καὶ πᾶσιν&lt;br&gt;
ἐπιχωρίοις. ἐμὲ δ' ὦν τις ἀοιδᾶν&lt;br&gt;
[180] δίψαν ἀκειόμενον πράσσει χρέος αὖτις ἐγεῖραι 105&lt;br&gt;
καὶ παλαιὰν δόξαν ἑῶν προγόνων: οἷοι Λιβύσσας ἀμφὶ γυναικὸς ἔβαν&lt;br&gt;
Ἴρασα πρὸς πόλιν, Ἀνταίου μετὰ καλλίκομον μναστῆρες ἀγακλέα κούραν:&lt;br&gt;
τὰν μάλα πολλοὶ ἀριστῆες ἀνδρῶν αἴτεον&lt;br&gt;
[190] σύγγονοι, πολλοὶ δὲ καὶ ξείνων. ἐπεὶ θαητὸν εἶδος

[αντ. 5]&lt;br&gt;
ἔπλετο: χρυσοστεφάνου δέ οἱ Ἥβας 110&lt;br&gt;
καρπὸν ἀνθήσαντ' ἀποδρέψαι&lt;br&gt;
ἔθελον. πατὴρ δὲ θυγατρὶ φυτεύων&lt;br&gt;
κλεινότερον γάμον, ἄκουσεν Δαναόν ποτ' ἐν Ἄργει&lt;br&gt;
οἷον εὗρεν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ παρθένοισι, πρὶν μέσον ἆμαρ ἑλεῖν,&lt;br&gt;
[200] ὠκύτατον γάμον. ἔστασεν γὰρ ἅπαντα χορὸν ἐν τέρμασιν αὐτίκ' ἀγῶνος: 115&lt;br&gt;
σὺν δ' ἀέθλοις ἐκέλευσεν διακρῖναι ποδῶν,&lt;br&gt;
ἅντινα σχήσοι τις ἡρώων, ὅσοι γαμβροί σφιν ἦλθον.

[επωδή 5]&lt;br&gt;
οὕτω δ' ἐδίδου Λίβυς ἁρμόζων κόρᾳ&lt;br&gt;
[210] νυμφίον ἄνδρα: ποτὶ γραμμᾷ μὲν αὐτὰν στᾶσε κοσμήσαις τέλος ἔμμεν ἄκρον,&lt;br&gt;
εἶπε δ' ἐν μέσσοις ἀπάγεσθαι, ὃς ἂν πρῶτος θορὼν 120&lt;br&gt;
ἀμφί οἱ ψαύσειε πέπλοις.&lt;br&gt;
ἔνθ' Ἀλεξίδαμος, ἐπεὶ φύγε λαιψηρὸν δρόμον,&lt;br&gt;
παρθένον κεδνὰν χερὶ χειρὸς ἑλὼν&lt;br&gt;
ἆγεν ἱππευτᾶν Νομάδων δι' ὅμιλον. πολλὰ μὲν κεῖνοι δίκον&lt;br&gt;
φύλλ' ἔπι καὶ στεφάνους: 125&lt;br&gt;
[220] πολλὰ δὲ πρόσθεν πτερὰ δέξατο νικᾶν.

==ΙΠΠΟΚΛΕΙ ΘΕΣΣΑΛῼ, ΠΑΙΔΙ ΔΙΑΥΛΟΔΡΟΜῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ὄλβια Λακεδαίμων,&lt;br&gt;
μάκαιρα Θεσσαλία: πατρὸς δ' ἀμφοτέραις ἐξ ἑνὸς&lt;br&gt;
ἀριστομάχου γένος Ἡρακλεῦς βασιλεύει.&lt;br&gt;
τί κομπέω παρὰ καιρόν; ἀλλά με Πυθώ τε καὶ τὸ Πελινναῖον ἀπύει 5&lt;br&gt;
Ἀλεύα τε παῖδες, Ἱπποκλέᾳ ἐθέλοντες&lt;br&gt;
[10] ἀγαγεῖν ἐπικωμίαν ἀνδρῶν κλυτὰν ὄπα.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
γεύεται γὰρ ἀέθλων:&lt;br&gt;
στρατῷ τ' ἀμφικτιόνων ὁ Παρνάσιος αὐτὸν μυχὸς&lt;br&gt;
διαυλοδρομᾶν ὕπατον παίδων ἀνέειπεν. 10&lt;br&gt;
Ἄπολλον, γλυκὺ δ' ἀνθρώπων τέλος ἀρχά τε δαίμονος ὀρνύντος αὔξεται:&lt;br&gt;
ὁ μέν που τεοῖς γε μήδεσι τοῦτ' ἔπραξεν:&lt;br&gt;
[20] τὸ δὲ συγγενὲς ἐμβέβακεν ἴχνεσιν πατρὸς

[επωδή 1]&lt;br&gt;
Ὀλυμπιονίκα δὶς ἐν πολεμαδόκοις&lt;br&gt;
Ἄρεος ὅπλοις: 15&lt;br&gt;
ἔθηκε καὶ βαθυλείμων ὑπὸ Κίῤῥας ἀγὼν&lt;br&gt;
πέτραν κρατησίποδα Φρικίαν.&lt;br&gt;
ἕσποιτο μοῖρα καὶ ὑστέραισιν&lt;br&gt;
ἐν ἁμέραις ἀγάνορα πλοῦτον ἀνθεῖν σφίσιν:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τῶν δ' ἐν Ἑλλάδι τερπνῶν 20&lt;br&gt;
[30] λαχόντες οὐκ ὀλίγαν δόσιν, μὴ φθονεραῖς ἐκ θεῶν&lt;br&gt;
μετατροπίαις ἐπικύρσαιεν. θεὸς εἴη&lt;br&gt;
ἀπήμων κέαρ: εὐδαίμων δὲ καὶ ὑμνητὸς οὗτος ἀνὴρ γίγνεται σοφοῖς,&lt;br&gt;
ὃς ἂν χερσὶν ἢ ποδῶν ἀρετᾷ κρατήσαις&lt;br&gt;
τὰ μέγιστ' ἀέθλων ἕλῃ τόλμᾳ τε καὶ σθένει, 25

[αντ. 2]&lt;br&gt; 
καὶ ζώων ἔτι νεαρὸν&lt;br&gt;
[40] κατ' αἶσαν υἱὸν ἴδῃ τυχόντα στεφάνων Πυθίων.&lt;br&gt;
ὁ χάλκεος οὐρανὸς οὔ ποτ' ἀμβατὸς αὐτῷ.&lt;br&gt;
ὅσαις δὲ βροτὸν ἔθνος ἀγλαΐαις ἁπτόμεσθα, περαίνει πρὸς ἔσχατον&lt;br&gt;
πλόον. ναυσὶ δ' οὔτε πεζὸς ἰών &lt;κεν&gt; εὕροις 30&lt;br&gt;
ἐς Ὑπερβορέων ἀγῶνα θαυματὰν ὁδόν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
[50] παρ' οἷς ποτε Περσεὺς ἐδαίσατο λαγέτας,&lt;br&gt;
δώματ' ἐσελθών,&lt;br&gt;
κλειτὰς ὄνων ἑκατόμβας ἐπιτόσσαις θεῷ&lt;br&gt;
ῥέζοντας: ὧν θαλίαις ἔμπεδον 35&lt;br&gt;
εὐφαμίαις τε μάλιστ' Ἀπόλλων&lt;br&gt;
χαίρει, γελᾷ θ' ὁρῶν ὕβριν ὀρθίαν κνωδάλων.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
Μοῖσα δ' οὐκ ἀποδαμεῖ&lt;br&gt;
τρόποις ἐπὶ σφετέροισι: παντᾷ, δὲ χοροὶ παρθένων&lt;br&gt;
[60] λυρᾶν τε βοαὶ καναχαί τ' αὐλῶν δονέονται: 40&lt;br&gt;
δάφνᾳ τε χρυσέᾳ κόμας ἀναδήσαντες εἰλαπινάζοισιν εὐφρόνως.&lt;br&gt;
νόσοι δ' οὔτε γῆρας οὐλόμενον κέκραται&lt;br&gt;
ἱερᾷ γενεᾷ: πόνων δὲ καὶ μαχᾶν ἄτερ

[αντ. 3]&lt;br&gt;
οἰκέοισι φυγόντες&lt;br&gt;
ὑπέρδικον Νέμεσιν. θρασείᾳ δὲ πνέων καρδίᾳ 45&lt;br&gt;
[70] μόλεν Δανάας ποτὲ παῖς, ἁγεῖτο δ' Ἀθάνα,&lt;br&gt;
ἐς ἀνδρῶν μακάρων ὅμιλον: ἔπεφνέν τε Γοργόνα, καὶ ποικίλον κάρα&lt;br&gt;
δρακόντων φόβαισιν ἤλυθε νασιώταις&lt;br&gt;
λίθινον θάνατον φέρων. ἐμοὶ δὲ θαυμάσαι

[επωδή 3]&lt;br&gt;
θεῶν τελεσάντων οὐδέν ποτε φαίνεται 50&lt;br&gt;
ἔμμεν ἄπιστον.&lt;br&gt;
[80] κώπαν σχάσον, ταχὺ δ' ἄγκυραν ἔρεισον χθονὶ&lt;br&gt;
πρῴραθε, χοιράδος ἄλκαρ πέτρας.&lt;br&gt;
ἐγκωμίων γὰρ ἄωτος ὕμνων&lt;br&gt;
ἐπ' ἄλλοτ' ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον. 55

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἔλπομαι δ' Ἐφυραίων&lt;br&gt;
ὄπ' ἀμφὶ Πηνεϊὸν γλυκεῖαν προχεόντων ἐμὰν&lt;br&gt;
τὸν Ἱπποκλέαν ἔτι καὶ μᾶλλον σὺν ἀοιδαῖς&lt;br&gt;
[90] ἕκατι στεφάνων θαητὸν ἐν ἅλιξι θησέμεν ἐν καὶ παλαιτέροις,&lt;br&gt;
νέαισίν τε παρθένοισι μέλημα. καὶ γὰρ 60&lt;br&gt;
ἑτέροις ἑτέρων ἔρως ὑπέκνισε φρένας:

[αντ. 4]&lt;br&gt;
τῶν δ' ἕκαστος ὀρούει,&lt;br&gt;
τυχών κεν ἁρπαλέαν σχέθοι φροντίδα τὰν πὰρ ποδός:&lt;br&gt;
τὰ δ' εἰς ἐνιαυτὸν ἀτέκμαρτον προνοῆσαι.&lt;br&gt;
[100] πέποιθα ξενίᾳ προσανέϊ Θώρακος, ὅσπερ ἐμὰν ποιπνύων χάριν 65&lt;br&gt;
τόδ' ἔζευξεν ἅρμα Πιερίδων τετράορον,&lt;br&gt;
φιλέων φιλέοντ', ἄγων ἄγοντα προφρόνως.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
πειρῶντι δὲ καὶ χρυσὸς ἐν βασάνῳ πρέπει&lt;br&gt;
καὶ νόος ὀρθός.&lt;br&gt;
ἀδελφεοὺς ̄αστ;ἔτ' ἐπαινήσομεν ἐσλούς, ὅτι 70&lt;br&gt;
ὑψοῦ φέροντι νόμον Θεσσαλῶν&lt;br&gt;
[110] αὔξοντες: ἐν δ' ἀγαθοῖσι κεῖνται&lt;br&gt;
πατρώϊαι κεδναὶ πολίων κυβερνάσιες.

==ΘΡΑΣΥΔΑΙῼ ΘΗΒΑΙῼ, ΠΑΙΔΙ ΣΤΑΔΙΕΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
Κάδμου κόραι, Σεμέλα μὲν Ὀλυμπιάδων ἀγυιᾶτις,&lt;br&gt;
Ἰνώ τε Λευκοθέα ποντιᾶν ὁμοθάλαμε Νηρηΐδων,&lt;br&gt;
ἴτε σὺν Ἡρακλέος ἀριστογόνῳ&lt;br&gt;
ματρὶ πὰρ Μελίαν χρυσέων ἐς ἄδυτον τριπόδων 5&lt;br&gt;
θησαυρόν, ὃν περίαλλ' ἐτίμασε Λοξίας,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
[10] Ἰσμήνιον δ' ὀνύμαξεν, ἀλαθέα μαντίων θῶκον,&lt;br&gt;
ὦ παῖδες Ἁρμονίας, ἔνθα καί νυν ἐπίνομον ἡρωΐδων&lt;br&gt;
στρατὸν ὁμαγερέα καλεῖ συνίμεν,&lt;br&gt;
ὄφρα Θέμιν ἱερὰν Πυθῶνά τε καὶ ὀρθοδίκαν 10&lt;br&gt;
γᾶς ὀμφαλὸν κελαδήσετ' ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ἑπταπύλοισι Θήβαις&lt;br&gt;
[20] χάριν ἀγῶνί τε Κίῤῥας,&lt;br&gt;
ἐν τῷ Θρασυδαῖος ἔμνασεν ἑστίαν&lt;br&gt;
τρίτον ἐπὶ στέφανον πατρῴαν βαλών, 15&lt;br&gt;
ἐν ἀφνεαῖς ἀρούραισι Πυλάδα&lt;br&gt;
νικῶν ξένου Λάκωνος Ὀρέστα.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τὸν δὴ φονευομένου πατρὸς Ἀρσινόα Κλυταιμνήστρας&lt;br&gt;
χειρῶν ὕπο κρατερᾶν ἐκ δόλου τροφὸς ἄνελε δυσπενθέος,&lt;br&gt;
ὁπότε Δαρδανίδα κόραν Πριάμου 20&lt;br&gt;
[30] Κασσάνδραν πολιῷ χαλκῷ σὺν Ἀγαμεμνονίᾳ&lt;br&gt;
ψυχᾷ πόρευσ' Ἀχέροντος ἀκτὰν παρ' εὔσκιον

[αντ. 2]&lt;br&gt;
νηλὴς γυνά. πότερόν νιν ἄρ' Ἰφιγένει' ἐπ' Εὐρίπῳ&lt;br&gt;
σφαχθεῖσα τῆλε πάτρας ἔκνισεν βαρυπάλαμον ὄρσαι χόλον;&lt;br&gt;
ἢ ἑτέρῳ λέχεϊ δαμαζομέναν 25&lt;br&gt;
[40] ἔννυχοι πάραγον κοῖται; τὸ δὲ νέαις ἀλόχοις&lt;br&gt;
ἔχθιστον ἀμπλάκιον καλύψαι τ' ἀμάχανον

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἀλλοτρίαισι γλώσσαις:&lt;br&gt;
κακολόγοι δὲ πολῖται.&lt;br&gt;
ἴσχει τε γὰρ ὄλβος οὐ μείονα φθόνον: 30&lt;br&gt;
ὁ δὲ χαμηλὰ πνέων ἄφαντον βρέμει.&lt;br&gt;
θάνεν μὲν αὐτὸς ἥρως Ἀτρεΐδας&lt;br&gt;
ἵκων χρόνῳ κλυταῖς ἐν Ἀμύκλαις,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[50] μάντιν τ' ὄλεσσε κόραν, ἐπεὶ ἀμφ' Ἑλένᾳ πυρωθέντων&lt;br&gt;
Τρώων ἔλυσε δόμους ἁβρότατος. ὁ δ' ἄρα γέροντα ξένον 35&lt;br&gt;
Στρόφιον ἐξίκετο, νέα κεφαλά,&lt;br&gt;
Παρνασοῦ πόδα ναίοντ': ἀλλὰ χρονίῳ σὺν Ἄρει&lt;br&gt;
πέφνεν τε ματέρα θῆκέ τ' Αἴγισθον ἐν φοναῖς.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἦ ῥ', ὦ φίλοι, κατ' ἀμευσιπόρους τριόδους ἐδινήθην,&lt;br&gt;
[60] ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν: ἤ μέ τις ἄνεμος ἔξω πλόου 40&lt;br&gt;
ἔβαλεν, ὡς ὅτ' ἄκατον εἰναλίαν;&lt;br&gt;
Μοῖσα, τὸ δὲ τεόν, εἰ μισθοῖο συνέθευ παρέχειν&lt;br&gt;
φωνὰν ὑπάργυρον, ἄλλοτ' ἄλλᾳ ταρασσέμεν

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ἢ πατρὶ Πυθονίκῳ&lt;br&gt;
τό γέ νυν ἢ Θρασυδαίῳ: 45&lt;br&gt;
τῶν εὐφροσύνα τε καὶ δόξ' ἐπιφλέγει.&lt;br&gt;
[70] τὰ μὲν &lt;ἐν&gt; ἅρμασι καλλίνικοι πάλαι,&lt;br&gt;
Ὀλυμπίᾳ ἀγώνων πολυφάτων&lt;br&gt;
ἔσχον θοὰν ἀκτῖνα σὺν ἵπποις:

[στρ. 4]&lt;br&gt;
Πυθοῖ τε γυμνὸν ἐπὶ στάδιον καταβάντες ἤλεγξαν 50&lt;br&gt;
Ἑλλανίδα στρατιὰν ὠκύτατι. θεόθεν ἐραίμαν καλῶν,&lt;br&gt;
δυνατὰ μαιόμενος ἐν ἁλικίᾳ.&lt;br&gt;
τῶν γὰρ ἂμ πόλιν εὑρίσκων τὰ μέσα μακροτέρῳ&lt;br&gt;
[80] ὄλβῳ τεθαλότα, μέμφομ' αἶσαν τυραννίδων:

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ξυναῖσι δ' ἀμφ' ἀρεταῖς τέταμαι. φθονεροὶ δ' ἀμύνονται 55&lt;br&gt;
ἆται, εἴ τις ἄκρον ἑλὼν ἁσυχᾶ τε νεμόμενος αἰνὰν ὕβριν&lt;br&gt;
ἀπέφυγεν: μέλανος ἂν ἐσχατιὰν&lt;br&gt;
καλλίονα θανάτου &lt;στείχοι&gt;, γλυκυτάτᾳ γενεᾷ&lt;br&gt;
[90] εὐώνυμον κτεάνων κρατίσταν χάριν πορών.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ἅ τε τὸν Ἰφικλείδαν 60&lt;br&gt;
διαφέρει Ἰόλαον&lt;br&gt;
ὑμνητὸν ἐόντα, καὶ Κάστορος βίαν,&lt;br&gt;
σέ τε, ἄναξ Πολύδευκες, υἱοὶ θεῶν,&lt;br&gt;
τὸ μὲν παρ' ἆμαρ ἕδραισι Θεράπνας,&lt;br&gt;
τὸ δ' οἰκέοντας ἔνδον Ὀλύμπου.

==ΜΙΔᾼ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝῼ, ΑΥΛΗΤῌ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
αἰτέω σε, φιλάγλαε, καλλίστα βροτεᾶν πολίων,&lt;br&gt;
Φερσεφόνας ἕδος, ἅ τ' ὄχθαις ἔπι μηλοβότου&lt;br&gt;
ναίεις Ἀκράγαντος ἐύ̈δματον κολώναν, ὦ ἄνα,&lt;br&gt;
ἵλαος ἀθανάτων ἀνδρῶν τε σὺν εὐμενίᾳ 5&lt;br&gt;
[10] δέξαι στεφάνωμα τόδ' ἐκ Πυθῶνος εὐδόξῳ Μίδᾳ,&lt;br&gt;
αὐτόν τέ νιν Ἑλλάδα νικάσαντα τέχνᾳ, τάν ποτε&lt;br&gt;
Παλλὰς ἐφεῦρε θρασειᾶν Γοργόνων&lt;br&gt;
οὔλιον θρῆνον διαπλέξαισ' Ἀθάνα:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τὸν παρθενίοις ὑπό τ' ἀπλάτοις ὀφίων κεφαλαῖς 10&lt;br&gt;
ἄϊε λειβόμενον δυσπενθέϊ σὺν καμάτῳ,&lt;br&gt;
[20] Περσεὺς ὁπότε τρίτον ἄνυσσεν κασιγνητᾶν μέρος,&lt;br&gt;
εἰναλίᾳ τε Σερίφῳ λαοῖσί τε μοῖραν ἄγων.&lt;br&gt;
ἤτοι τό τε θεσπέσιον Φόρκοιο μαύρωσεν γένος,&lt;br&gt;
λυγρόν τ' ἔρανον Πολυδέκτᾳ θῆκε ματρός τ' ἔμπεδον 15&lt;br&gt;
δουλοσύναν τό τ' ἀναγκαῖον λέχος,&lt;br&gt;
εὐπαράου κρᾶτα συλάσαις Μεδοίσας

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[30] υἱὸς Δανάας: τὸν ἀπὸ χρυσοῦ φαμεν αὐτορύτου&lt;br&gt;
ἔμμεναι. ἀλλ' ἐπεὶ ἐκ τούτων φίλον ἄνδρα πόνων&lt;br&gt;
ἐῤῥύσατο, παρθένος αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος, 20&lt;br&gt;
ὄφρα τὸν Εὐρυάλας ἐκ καρπαλιμᾶν γενύων&lt;br&gt;
χριμφθέντα σὺν ἔντεσι μιμήσαιτ' ἐρικλάγκταν γόον.&lt;br&gt;
[40] εὗρεν θεός: ἀλλά νιν εὑροῖσ' ἀνδράσι θνατοῖς ἔχειν,&lt;br&gt;
ὠνόμασεν κεφαλᾶν πολλᾶν νόμον,&lt;br&gt;
εὐκλεᾶ λαοσσόων μναστῆρ' ἀγώνων, 25

[στρ. 4]&lt;br&gt;
λεπτοῦ διανισσόμενον χαλκοῦ θαμὰ καὶ δονάκων,&lt;br&gt;
τοὶ παρὰ καλλιχόρῳ ναίοισι πόλει Χαρίτων.&lt;br&gt;
Καφισίδος ἐν τεμένει, πιστοὶ χορευτᾶν μάρτυρες.&lt;br&gt;
[50] εἰ δέ τις ὄλβος ἐν ἀνθρώποισιν, ἄνευ καμάτου&lt;br&gt;
οὐ φαίνεται: ἐκ δὲ τελευτάσει νιν ἤτοι σάμερον 30&lt;br&gt;
δαίμων--τὸ δὲ μόρσιμον οὐ παρφυκτόν,--ἀλλ' ἔσται χρόνος&lt;br&gt;
οὗτος, ὃ καί τιν' ἀελπτίᾳ βαλὼν&lt;br&gt;
ἔμπαλιν γνώμας τὸ μὲν δώσει, τὸ δ' οὔπω.

[[Κατηγορία:Αρχαία και Κλασική γραμματεία|Πυθιονικοι]]

[[fr:Pythiques (traduction Falconnet)]]</text>
      <sha1>qgm13iurnic0gumx483f2ek6ijyqon6</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>165852</id>
      <parentid>165851</parentid>
      <timestamp>2026-04-19T07:50:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Sarri.greek</username>
        <id>10495</id>
      </contributor>
      <origin>165852</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="105743" sha1="m5bjp14yr3hb94pylq32phzfgtp2re8" xml:space="preserve">
{{Τίτλος2|Πυθιόνικοι|[[Πίνδαρος]]}}


==ΙΕΡΩΝΙ ΑΙΤΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
χρυσέα φόρμιγξ, Ἀπόλλωνος καὶ ἰοπλοκάμων&lt;br&gt;
σύνδικον Μοισᾶν κτέανον: τᾶς ἀκούει μὲν βάσις, ἀγλαΐας ἀρχά,&lt;br&gt;
πείθονται δ' ἀοιδοὶ σάμασιν,&lt;br&gt;
ἁγησιχόρων ὁπόταν προοιμίων ἀμβολὰς τεύχῃς ἐλελιζομένα. 5
καὶ τὸν αἰχματὰν κεραυνὸν σβεννύεις&lt;br&gt;
[10] ἀενάου πυρός. εὕδει δ' ἀνὰ σκάπτῳ Διὸς αἰετός, ὠκεῖαν πτέρυγ' ἀμφοτέρωθεν χαλάξαις,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ἀρχὸς οἰωνῶν, κελαινῶπιν δ' ἐπί οἱ νεφέλαν&lt;br&gt;
ἀγκύλῳ κρατί, γλεφάρων ἁδὺ κλαΐστρον, κατέχευας: ὁ δὲ κνώσσων&lt;br&gt;
ὑγρὸν νῶτον αἰωρεῖ, τεαῖς 10&lt;br&gt;
ῥιπαῖσι κατασχόμενος. καὶ γὰρ βιατὰς Ἄρης, τραχεῖαν ἄνευθε λιπὼν&lt;br&gt;
[20] ἐγχέων ἀκμάν, ἰαίνει καρδίαν&lt;br&gt;
κώματι, κῆλα δὲ καὶ δαιμόνων θέλγει φρένας, ἀμφί τε Λατοίδα σοφίᾳ βαθυκόλπων τε Μοισᾶν.

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς, ἀτύζονται βοὰν&lt;br&gt;
Πιερίδων ἀΐοντα, γᾶν τε καὶ πόντον κατ' ἀμαιμάκετον, 15 
[30] ὅς τ' ἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται, θεῶν πολέμιος,&lt;br&gt;
Τυφὼς ἑκατοντακάρανος: τόν ποτε&lt;br&gt;
Κιλίκιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον: νῦν γε μὰν&lt;br&gt;
ταί θ' ὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄχθαι&lt;br&gt;
Σικελία τ' αὐτοῦ πιέζει στέρνα λαχνάεντα: κίων δ' οὐρανία συνέχει, 20&lt;br&gt;
νιφόεσσ' Αἴτνα, πάνετες χιόνος ὀξείας τιθήνα:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
[40] τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται&lt;br&gt;
ἐκ μυχῶν παγαί: ποταμοὶ δ' ἁμέραισιν μὲν προχέοντι ῥόον καπνοῦ&lt;br&gt;
αἴθων': ἀλλ' ἐν ὄρφναισιν πέτρας&lt;br&gt;
φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖαν φέρει πόντου πλάκα σὺν πατάγῳ. 25&lt;br&gt;
κεῖνο δ' Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν&lt;br&gt;
[50] δεινοτάτους ἀναπέμπει: τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι,

[αντ. 2]&lt;br&gt;
οἷον Αἴτνας ἐν μελαμφύλλοις δέδεται κορυφαῖς&lt;br&gt;
καὶ πέδῳ, στρωμνὰ δὲ χαράσσοισ' ἅπαν νῶτον ποτικεκλιμένον κεντεῖ.&lt;br&gt;
εἴη, Ζεῦ, τὶν εἴη ἁνδάνειν, 30&lt;br&gt;
ὃς τοῦτ' ἐφέπεις ὄρος, εὐκάρποιο γαίας μέτωπον, τοῦ μὲν ἐπωνυμίαν&lt;br&gt;
κλεινὸς οἰκιστὴρ ἐκύδανεν πόλιν&lt;br&gt;
[60] γείτονα, Πυθιάδος δ' ἐν δρόμῳ κάρυξ ἀνέειπέ νιν ἀγγέλλων Ἱέρωνος ὑπὲρ καλλινίκου

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἅρμασι. ναυσιφορήτοις δ' ἀνδράσι πρώτα χάρις&lt;br&gt;
ἐς πλόον ἀρχομένοις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον: ἐοικότα γὰρ 35&lt;br&gt;
καὶ τελευτᾷ φερτέρου νόστου τυχεῖν. ὁ δὲ λόγος&lt;br&gt;
[70] ταύταις ἐπὶ συντυχίαις δόξαν φέρει&lt;br&gt;
λοιπὸν ἔσσεσθαι στεφάνοισί &lt;νιν&gt; ἵπποις τε κλυτὰν&lt;br&gt;
καὶ σὺν εὐφώνοις θαλίαις ὀνυμαστάν.&lt;br&gt;
Λύκιε καὶ Δάλου ἀνάσσων Φοῖβε, Παρνασσοῦ τε κράναν Κασταλίαν φιλέων, 40&lt;br&gt;
ἐθελήσαις ταῦτα νόῳ τιθέμεν εὔανδρόν τε χώραν.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[80] ἐκ θεῶν γὰρ μαχαναὶ πᾶσαι βροτέαις ἀρεταῖς,&lt;br&gt;
καὶ σοφοὶ καὶ χερσὶ βιαταὶ περίγλωσσοί τ' ἔφυν. ἄνδρα δ' ἐγὼ κεῖνον&lt;br&gt;
αἰνῆσαι μενοινῶν ἔλπομαι&lt;br&gt;
μὴ χαλκοπάρᾳον ἄκονθ' ὡσείτ' ἀγῶνος βαλεῖν ἔξω παλάμᾳ δονέων, 45&lt;br&gt;
μακρὰ δὲ ῥίψαις ἀμεύσασθ' ἀντίους:&lt;br&gt;
[90] εἰ γὰρ ὁ πᾶς χρόνος ὄλβον μὲν οὕτω καὶ κτεάνων δόσιν εὐθύνοι, καμάτων δ' ἐπίλασιν παράσχοι.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἦ κεν ἀμνάσειεν, οἵαις ἐν πολέμοισι μάχαις&lt;br&gt;
τλάμονι ψυχᾷ παρέμειν', ἁνίχ' εὑρίσκοντο θεῶν παλάμαις τιμάν,&lt;br&gt;
οἵαν οὔτις Ἑλλάνων δρέπει, 50&lt;br&gt;
πλούτου στεφάνωμ' ἀγέρωχον. νῦν γε μὰν τὰν Φιλοκτήταο δίκαν ἐφέπων&lt;br&gt;
ἐστρατεύθη: σὺν δ' ἀνάγκᾳ νιν φίλον&lt;br&gt;
[100] καί τις ἐὼν μεγαλάνωρ ἔσανεν. φαντὶ δὲ Λαμνόθεν ἕλκει τειρόμενον μεταβάσοντας ἐλθεῖν

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ἥρωας ἀντιθέους Ποίαντος υἱὸν τοξόταν:&lt;br&gt;
ὃς Πριάμοιο πόλιν πέρσεν, τελεύτασέν τε πόνους Δαναοῖς, 55&lt;br&gt;
ἀσθενεῖ μὲν χρωτὶ βαίνων, ἀλλὰ μοιρίδιον ἦν.&lt;br&gt;
οὕτω δ' Ἱέρωνι θεὸς ὀρθωτὴρ πέλοι&lt;br&gt;
[110] τὸν προσέρποντα χρόνον, ὧν ἔραται καιρὸν διδούς.&lt;br&gt;
Μοῖσα, καὶ πὰρ Δεινομένει κελαδῆσαι&lt;br&gt;
πίθεό μοι ποινὰν τεθρίππων. χάρμα δ' οὐκ ἀλλότριον νικαφορία πατέρος. 60&lt;br&gt;
ἄγ' ἔπειτ' Αἴτνας βασιλεῖ φίλιον ἐξεύρωμεν ὕμνον:

[στρ. 4]&lt;br&gt;
τῷ πόλιν κείναν θεοδμάτῳ σὺν ἐλευθερίᾳ&lt;br&gt;
[120] Ὑλλίδος στάθμας Ἱέρων ἐν νόμοις ἔκτισσ'. ἐθέλοντι δὲ Παμφύλου&lt;br&gt;
καὶ μὰν Ἡρακλειδᾶν ἔκγονοι&lt;br&gt;
ὄχθαις ὕπο Ταϋγέτου ναίοντες αἰεὶ μένειν τεθμοῖσιν ἐν Αἰγιμιοῦ 65&lt;br&gt;
Δωριεῖς. ἔσχον δ' Ἀμύκλας ὄλβιοι,&lt;br&gt;
Πινδόθεν ὀρνύμενοι, λευκοπώλων Τυνδαριδᾶν βαθύδοξοι γείτονες, ὧν κλέος ἄνθησεν αἰχμᾶς.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
[130] Ζεῦ τέλει', αἰεὶ δὲ τοιαύταν Ἀμένα παρ' ὕδωρ&lt;br&gt;
αἶσαν ἀστοῖς καὶ βασιλεῦσιν διακρίνειν ἔτυμον λόγον ἀνθρώπων,&lt;br&gt;
σύν τοι τίν κεν ἁγητὴρ ἀνήρ, 70&lt;br&gt;
υἱῷ τ' ἐπιτελλόμενος, δᾶμον γεραίρων τράποι σύμφωνον ἐς ἁσυχίαν.&lt;br&gt;
λίσσομαι νεῦσον, Κρονίων, ἅμερον&lt;br&gt;
[140] ὄφρα κατ' οἶκον ὁ Φοίνιξ ὁ Τυρσανῶν τ' ἀλαλατὸς ἔχῃ, ναυσίστονον ὕβριν ἰδὼν τὰν πρὸ Κύμας:

[επωδή 4]&lt;br&gt;
οἷα Συρακοσίων ἀρχῷ δαμασθέντες πάθον,&lt;br&gt;
ὠκυπόρων ἀπὸ ναῶν ὅ σφιν ἐν πόντῳ βάλεθ' ἁλικίαν, 75&lt;br&gt;
Ἑλλάδ' ἐξέλκων βαρείας δουλίας. ἀρέομαι&lt;br&gt;
πὰρ μὲν Σαλαμῖνος, Ἀθαναίων χάριν,&lt;br&gt;
[150] μισθόν, ἐν Σπάρτᾳ δ' &lt;ἀπὸ&gt; τᾶν πρὸ Κιθαιρῶνος μαχᾶν,&lt;br&gt;
ταῖσι Μήδειοι κάμον ἀγκυλότοξοι,&lt;br&gt;
παρὰ δὲ τὰν εὔυδρον ἀκτὰν Ἱμέρα παίδεσσιν ὕμνον Δεινομένευς τελέσαις, {{r|1.80|80}}&lt;br&gt;
τὸν ἐδέξαντ' ἀμφ' ἀρετᾷ, πολεμίων ἀνδρῶν καμόντων.

[στρ. 5]&lt;br&gt;
καιρὸν εἰ φθέγξαιο, πολλῶν πείρατα συντανύσαις&lt;br&gt;
[160] ἐν βραχεῖ, μείων ἕπεται μῶμος ἀνθρώπων. ἀπὸ γὰρ κόρος ἀμβλύνει&lt;br&gt;
αἰανὴς ταχείας ἐλπίδας:&lt;br&gt;
ἀστῶν δ' ἀκοὰ κρύφιον θυμὸν βαρύνει μάλιστ' ἐσλοῖσιν ἐπ' ἀλλοτρίοις. 85&lt;br&gt;
ἀλλ' ὅμως, κρέσσων γὰρ οἰκτιρμοῦ φθόνος,&lt;br&gt;
μὴ παρίει καλά. νώμα δικαίῳ πηδαλίῳ στρατόν: ἀψευδεῖ δὲ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν.

[αντ. 5]&lt;br&gt;
[170] εἴ τι καὶ φλαῦρον παραιθύσσει, μέγα τοι φέρεται&lt;br&gt;
πὰρ σέθεν. πολλῶν ταμίας ἐσσί: πολλοὶ μάρτυρες ἀμφοτέροις πιστοί.&lt;br&gt;
εὐανθεῖ δ' ἐν ὀργᾷ παρμένων, 90&lt;br&gt;
εἴπερ τι φιλεῖς ἀκοὰν ἁδεῖαν αἰεὶ κλύειν, μὴ κάμνε λίαν δαπάναις:&lt;br&gt;
ἐξίει δ' ὥσπερ κυβερνάτας ἀνὴρ&lt;br&gt;
[180] ἱστίον ἀνεμόεν. μὴ δολωθῇς, ὦ φίλος, κέρδεσιν εὐτράπλοις: ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας

[επωδή 5]&lt;br&gt;
οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει&lt;br&gt;
καὶ λογίοις καὶ ἀοιδοῖς: οὐ φθίνει Κροίσου φιλόφρων ἀρετά: 95&lt;br&gt;
τὸν δὲ ταύρῳ χαλκέῳ καυτῆρα νηλέα νόον&lt;br&gt;
ἐχθρὰ Φάλαριν κατέχει παντᾷ φάτις,&lt;br&gt;
οὐδέ νιν φόρμιγγες ὑπωρόφιαι κοινωνίαν&lt;br&gt;
[190] μαλθακὰν παίδων ὀάροισι δέκονται.&lt;br&gt;
τὸ δὲ παθεῖν εὖ πρῶτον ἄθλων: εὖ δ' ἀκούειν δευτέρα μοῖρ': ἀμφοτέροισι δ' ἀνὴρ 100&lt;br&gt;
ὃς ἂν ἐγκύρσῃ, καὶ ἕλῃ, στέφανον ὕψιστον δέδεκται.

==ΙΕΡΩΝΙ ΣΥΡΑΚΟΣΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
μεγαλοπόλιες ὦ Συράκοσαι, βαθυπολέμου&lt;br&gt;
τέμενος Ἄρεος, ἀνδρῶν ἵππων τε σιδαροχαρμᾶν δαιμόνιαι τροφοί,&lt;br&gt;
ὔμμιν τόδε τᾶν λιπαρᾶν ἀπὸ Θηβᾶν φέρων&lt;br&gt;
μέλος ἔρχομαι ἀγγελίαν τετραορίας ἐλελίχθονος, 5&lt;br&gt;
εὐάρματος Ἱέρων ἐν ᾇ κρατέων&lt;br&gt;
[10] τηλαυγέσιν ἀνέδησεν Ὀρτυγίαν στεφάνοις,&lt;br&gt;
ποταμίας ἕδος Ἀρτέμιδος, ἇς οὐκ ἄτερ&lt;br&gt;
κείνας ἀγαναῖσιν ἐν χερσὶ ποικιλανίους ἐδάμασσε πώλους.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ἐπὶ γὰρ ἰοχέαιρα παρθένος χερὶ διδύμᾳ 10&lt;br&gt;
[20] ὅ τ' ἐναγώνιος Ἑρμᾶς αἰγλᾶντα τίθησι κόσμον, ξεστὸν ὅταν δίφρον&lt;br&gt;
ἔν θ' ἅρματα πεισιχάλινα καταζευγνύῃ&lt;br&gt;
σθένος ἵππιον, ὀρσοτρίαιναν εὐρυβίαν καλέων θεόν.&lt;br&gt;
ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνὴρ&lt;br&gt;
εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον, ἄποιν' ἀρετᾶς. 15&lt;br&gt;
κελαδέοντι μὲν ἀμφὶ Κινύραν πολλάκις&lt;br&gt;
[30] φᾶμαι Κυπρίων, τὸν ὁ χρυσοχαῖτα προφρόνως ἐφίλησ' Ἀπόλλων,

[επωδή]&lt;br&gt;
ἱερέα κτίλον Ἀφροδίτας: ἄγει δὲ χάρις φίλων ποίνιμος ἀντὶ ἔργων ὀπιζομένα:&lt;br&gt;
σὲ δ', ὦ Δεινομένειε παῖ, Ζεφυρία πρὸ δόμων&lt;br&gt;
Λοκρὶς παρθένος ἀπύει, πολεμίων καμάτων ἐξ ἀμαχάνων 20&lt;br&gt;
διὰ τεὰν δύναμιν δρακεῖσ' ἀσφαλές.&lt;br&gt;
[40] θεῶν δ' ἐφετμαῖς Ἰξίονα φαντὶ ταῦτα βροτοῖς&lt;br&gt;
λέγειν ἐν πτερόεντι τροχῷ&lt;br&gt;
παντᾷ κυλινδόμενον:&lt;br&gt;
τὸν εὐεργέταν ἀγαναῖς ἀμοιβαῖς ἐποιχομένους τίνεσθαι. 25

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἔμαθε δὲ σαφές. εὐμενέσσι γὰρ παρὰ Κρονίδαις&lt;br&gt;
γλυκὺν ἑλὼν βίοτον, μακρὸν οὐχ ὑπέμεινεν ὄλβον, μαινομέναις φρασὶν&lt;br&gt;
[50] Ἥρας ὅτ' ἐράσσατο, τὰν Διὸς εὐναὶ λάχον&lt;br&gt;
πολυγαθέες: ἀλλά νιν ὕβρις εἰς ἀυάταν ὑπεράφανον&lt;br&gt;
ὦρσεν: τάχα δὲ παθὼν ἐοικότ' ἀνὴρ 30&lt;br&gt;
ἐξαίρετον ἕλε μόχθον. αἱ δύο δ' ἀμπλακίαι&lt;br&gt;
φερέπονοι τελέθοντι: τὸ μὲν ἥρως ὅτι&lt;br&gt;
ἐμφύλιον αἷμα πρώτιστος οὐκ ἄτερ τέχνας ἐπέμιξε θνατοῖς,

[αντ. 2]&lt;br&gt;
[60] ὅτι τε μεγαλοκευθέεσσιν ἔν ποτε θαλάμοις&lt;br&gt;
Διὸς ἄκοιτιν ἐπειρᾶτο. χρὴ δὲ κατ' αὐτὸν αἰεὶ παντὸς ὁρᾶν μέτρον. 35&lt;br&gt;
εὐναὶ δὲ παράτροποι ἐς κακότατ' ἀθρόαν&lt;br&gt;
ἔβαλον: ποτὶ καὶ τὸν ἵκοντ': ἐπεὶ νεφέλᾳ παρελέξατο,&lt;br&gt;
ψεῦδος γλυκὺ μεθέπων, ἄϊδρις ἀνήρ:&lt;br&gt;
[70] εἶδος γὰρ ὑπεροχωτάτᾳ πρέπεν οὐρανιᾶν&lt;br&gt;
θυγατέρι Κρόνου: ἅντε δόλον αὐτῷ θέσαν 40&lt;br&gt;
Ζηνὸς παλάμαι, καλὸν πῆμα. τὸν δὲ τετράκναμον ἔπραξε δεσμόν,

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἑὸν ὄλεθρον ὅγ': ἐν δ' ἀφύκτοισι γυιοπέδαις πεσὼν τὰν πολύκοινον ἀνδέξατ' ἀγγελίαν.&lt;br&gt;
ἄνευ οἱ Χαρίτων τέκεν γόνον ὑπερφίαλον,&lt;br&gt;
[80] μόνα καὶ μόνον, οὔτ' ἐν ἀνδράσι γερασφόρον οὔτ' ἐν θεῶν νόμοις:&lt;br&gt;
τὸν ὀνύμαξε τράφοισα Κένταυρον, ὃς 45&lt;br&gt;
ἵπποισι Μαγνητίδεσσι ἐμίγνυτ' ἐν Παλίου&lt;br&gt;
σφυροῖς, ἐκ δ' ἐγένοντο στρατὸς&lt;br&gt;
θαυμαστός, ἀμφοτέροις&lt;br&gt;
ὁμοῖοι τοκεῦσι, τὰ ματρόθεν μὲν κάτω, τὰ δ' ὕπερθε πατρός.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[90] θεὸς ἅπαν ἐπὶ ἐλπίδεσσι τέκμαρ ἀνύεται, 50&lt;br&gt;
θεός, ὃ καὶ πτερόεντ' αἰετὸν κίχε, καὶ θαλασσαῖον παραμείβεται&lt;br&gt;
δελφῖνα, καὶ ὑψιφρόνων τιν' ἔκαμψε βροτῶν,&lt;br&gt;
ἑτέροισι δὲ κῦδος ἀγήραον παρέδωκ'. ἐμὲ δὲ χρεὼν&lt;br&gt;
φεύγειν δάκος ἀδινὸν κακαγοριᾶν.&lt;br&gt;
εἶδον γὰρ ἑκὰς ἐὼν τὰ πόλλ' ἐν ἀμαχανίᾳ 55&lt;br&gt;
[100] ψογερὸν Ἀρχίλοχον βαρυλόγοις ἔχθεσιν&lt;br&gt;
πιαινόμενον: τὸ πλουτεῖν δὲ σὺν τύχᾳ πότμου σοφίας ἄριστον.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
τὺ δὲ σάφα νιν ἔχεις, ἐλευθέρᾳ φρενὶ πεπαρεῖν,&lt;br&gt;
πρύτανι κύριε πολλᾶν μὲν εὐστεφάνων ἀγυιᾶν καὶ στρατοῦ. εἰ δέ τις&lt;br&gt;
[110] ἤδη κτεάτεσσί τε καὶ περὶ τιμᾷ λέγει 60&lt;br&gt;
ἕτερόν τιν' ἀν' Ἑλλάδα τῶν πάροιθε γενέσθαι ὑπέρτερον,&lt;br&gt;
χαύνα πραπίδι παλαιμονεῖ κενεά.&lt;br&gt;
εὐανθέα δ' ἀναβάσομαι στόλον ἀμφ' ἀρετᾷ&lt;br&gt;
κελαδέων. νεότατι μὲν ἀρήγει θράσος&lt;br&gt;
δεινῶν πολέμων: ὅθεν φαμὶ καὶ σὲ τὰν ἀπείρονα δόξαν εὑρεῖν, 65

[επωδή 3]&lt;br&gt;
[120] τὰ μὲν ἐν ἱπποσόαισιν ἄνδρεσσι μαρνάμενον, τὰ δ' ἐν πεζομάχαισι: βουλαὶ δὲ πρεσβύτεραι&lt;br&gt;
ἀκίνδυνον ἐμοὶ ἔπος &lt;σὲ&gt; ποτὶ πάντα λόγον&lt;br&gt;
ἐπαινεῖν παρέχοντι. χαῖρε. τόδε μὲν κατὰ Φοίνισσαν ἐμπολὰν&lt;br&gt;
μέλος ὑπὲρ πολιᾶς ἁλὸς πέμπεται:&lt;br&gt;
τὸ Καστόρειον δ' ἐν Αἰολίδεσσι χορδαῖς ἑκὼν 70&lt;br&gt;
ἄθρησον χάριν ἑπτακτύπου&lt;br&gt;
[130] φόρμιγγος ἀντόμενος.&lt;br&gt;
γένοι' οἷος ἐσσὶ μαθών: καλός τοι πίθων παρὰ παισίν, αἰεὶ

[στρ. 4]&lt;br&gt;
καλός. ὁ δὲ Ῥαδάμανθυς εὖ πέπραγεν, ὅτι φρενῶν&lt;br&gt;
ἔλαχε καρπὸν ἀμώμητον, οὐδ' ἀπάταισι θυμὸν τέρπεται ἔνδοθεν: 75&lt;br&gt;
οἷα ψιθύρων παλάμαις ἕπετ' αἰεὶ βροτῷ.&lt;br&gt;
[140] ἄμαχον κακὸν ἀμφοτέροις διαβολιᾶν ὑποφάτιες,&lt;br&gt;
ὀργαῖς ἀτενὲς ἀλωπέκων ἴκελοι.&lt;br&gt;
κερδοῖ δὲ τί μάλα τοῦτο κερδαλέον τελέθει;&lt;br&gt;
ἅτε γὰρ εἰνάλιον πόνον ἐχοίσας βαθὺν 80&lt;br&gt;
σκευᾶς ἑτέρας, ἀβάπτιστός εἰμι, φελλὸς ὣς ὑπὲρ ἕρκος ἅλμας.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ἀδύνατα δ' ἔπος ἐκβαλεῖν κραταιὸν ἐν ἀγαθοῖς&lt;br&gt;
[150] δόλιον ἀστόν: ὅμως μὰν σαίνων ποτὶ πάντας, ἄταν πάγχυ διαπλέκει.&lt;br&gt;
οὔ οἱ μετέχω θράσεος: φίλον εἴη φιλεῖν:&lt;br&gt;
ποτὶ δ' ἐχθρὸν ἅτ' ἐχθρὸς ἐὼν λύκοιο δίκαν ὑποθεύσομαι, 85&lt;br&gt;
ἄλλ' ἄλλοτε πατέων ὁδοῖς σκολιαῖς.&lt;br&gt;
ἐν πάντα δὲ νόμον εὐθύγλωσσος ἀνὴρ προφέρει,&lt;br&gt;
[160] παρὰ τυραννίδι, χὠπόταν ὁ λάβρος στρατός,&lt;br&gt;
χὤταν πόλιν οἱ σοφοὶ τηρέωντι. χρὴ δὲ πρὸς θεὸν οὐκ ἐρίζειν,

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ὃς ἀνέχει τοτὲ μὲν τὰ κείνων, τότ' αὖθ' ἑτέροις ἔδωκεν μέγα κῦδος. ἀλλ' οὐδὲ ταῦτα νόον 90&lt;br&gt;
ἰαίνει φθονερῶν: στάθμας δέ τινος ἑλκόμενοι&lt;br&gt;
περισσᾶς ἐνέπαξαν ἕλκος ὀδυναρὸν ἑᾷ πρόσθε καρδίᾳ,&lt;br&gt;
[170] πρὶν ὅσα φροντίδι μητίονται τυχεῖν.&lt;br&gt;
φέρειν δ' ἐλαφρῶς ἐπαυχένιον λαβόντα ζυγὸν&lt;br&gt;
ἀρήγει: ποτὶ κέντρον δέ τοι 95&lt;br&gt;
λακτιζέμεν τελέθει&lt;br&gt;
ὀλισθηρὸς οἶμος: ἁδόντα δ' εἴη με τοῖς ἀγαθοῖς ὁμιλεῖν.

==ΙΕΡΩΝΙ ΣΥΡΑΚΟΣΙῼ, ΚΕΛΗΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἤθελον Χείρωνά κε Φιλλυρίδαν,&lt;br&gt;
εἰ χρεὼν τοῦθ' ἁμετέρας ἀπὸ γλώσσας κοινὸν εὔξασθαι ἔπος,&lt;br&gt;
ζώειν τὸν ἀποιχόμενον,&lt;br&gt;
Οὐρανίδα γόνον εὐρυμέδοντα Κρόνου, βάσσαισί τ' ἄρχειν Παλίου Φῆρ' ἀγρότερον, 5&lt;br&gt;
[10] νοῦν ἔχοντ' ἀνδρῶν φίλον: οἷος ἐὼν θρέψεν ποτὲ&lt;br&gt;
τέκτονα νωδυνίας ἅμερον γυιαρκέος Ἀσκλήπιον,&lt;br&gt;
ἥρωα παντοδαπᾶν ἀλκτῆρα νούσων.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
τὸν μὲν εὐΐππου Φλεγύα θυγάτηρ&lt;br&gt;
πρὶν τελέσσαι ματροπόλῳ σὺν Ἐλειθυίᾳ, δαμεῖσα χρυσέοις 10&lt;br&gt;
τόξοισιν ὕπ' Ἀρτέμιδος,&lt;br&gt;
[20] εἰς Ἀΐδα δόμον ἐν θαλάμῳ κατέβα τέχναις Ἀπόλλωνος. χόλος δ' οὐκ ἀλίθιος&lt;br&gt;
γίνεται παίδων Διός. ἁ δ' ἀποφλαυρίξαισά νιν&lt;br&gt;
ἀμπλακίαισι φρενῶν, ἄλλον αἴνησεν γάμον κρύβδαν πατρός,&lt;br&gt;
πρόσθεν ἀκειρεκόμᾳ μιχθεῖσα Φοίβῳ, 15

[επωδή 1]&lt;br&gt;
καὶ φέροισα σπέρμα θεοῦ καθαρόν.&lt;br&gt;
οὐδ' ἔμειν' ἐλθεῖν τράπεζαν νυμφίαν&lt;br&gt;
[30] οὐδὲ παμφώνων ἰαχὰν ὑμεναίων, ἅλικες&lt;br&gt;
οἷα παρθένοι φιλέοισιν ἑταίρᾳ&lt;br&gt;
ἑσπερίαις ὑποκουρίζεσθ' ἀοιδαῖς: ἀλλά τοι 20&lt;br&gt;
ἤρατο τῶν ἀπεόντων: οἷα καὶ πολλοὶ πάθον.&lt;br&gt;
ἔστι δὲ φῦλον ἐν ἀνθρώποισι ματαιότατον,&lt;br&gt;
ὅστις αἰσχύνων ἐπιχώρια παπταίνει τὰ πόρσω,&lt;br&gt;
[40] μεταμώνια θηρεύων ἀκράντοις ἐλπίσιν.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἔσχε τοιαύταν μεγάλαν ἀυάταν 25&lt;br&gt;
καλλιπέπλου λῆμα Κορωνίδος. ἐλθόντος γὰρ εὐνάσθη ξένου&lt;br&gt;
λέκτροισιν ἀπ' Ἀρκαδίας.&lt;br&gt;
οὐδ' ἔλαθε σκοπόν: ἐν δ' ἄρα μηλοδόκῳ Πυθῶνι τόσσαις ἄϊεν ναοῦ βασιλεὺς&lt;br&gt;
[50] Λοξίας, κοινᾶνι παρ' εὐθυτάτῳ γνώμαν πιθών,&lt;br&gt;
πάντα ἰσάντι νόῳ: ψευδέων δ' οὐχ ἅπτεται: κλέπτει τέ νιν 30&lt;br&gt;
οὐ θεὸς οὐ βροτὸς ἔργοις οὔτε βουλαῖς.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
καὶ τότε γνοὺς Ἴσχυος Εἰλατίδα&lt;br&gt;
ξεινίαν κοίταν ἄθεμίν τε δόλον, πέμψεν κασιγνήταν μένει&lt;br&gt;
θύοισαν ἀμαιμακέτῳ&lt;br&gt;
[60] ἐς Λακέρειαν. ἐπεὶ παρὰ Βοιβιάδος κρημνοῖσιν ᾤκει παρθένος. δαίμων δ' ἕτερος 35&lt;br&gt;
ἐς κακὸν τρέψαις ἐδαμάσσατό νιν: καὶ γειτόνων&lt;br&gt;
πολλοὶ ἐπαῦρον, ἁμᾷ δ' ἔφθαρεν, πολλὰν δ' ὄρει πῦρ ἐξ ἑνὸς&lt;br&gt;
σπέρματος ἐνθορὸν ἀΐστωσεν ὕλαν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπεὶ τείχει θέσαν ἐν ξυλίνῳ&lt;br&gt;
σύγγονοι κούραν, σέλας δ' ἀμφέδραμεν 40&lt;br&gt;
[70] λάβρον Ἁφαίστου, τότ' ἔειπεν Ἀπόλλων: “οὐκέτι&lt;br&gt;
τλάσομαι ψυχᾷ γένος ἀμὸν ὀλέσσαι&lt;br&gt;
οἰκτροτάτῳ θανάτῳ ματρὸς βαρείᾳ σὺν πάθᾳ.”&lt;br&gt;
ὣς φάτο: βάματι δ' ἐν πρώτῳ κιχὼν παῖδ' ἐκ νεκροῦ&lt;br&gt;
ἅρπασε: καιομένα δ' αὐτῷ διέφαινε πυρά: 45&lt;br&gt;
[80] καί ῥά νιν Μάγνητι φέρων πόρε Κενταύρῳ διδάξαι&lt;br&gt;
πολυπήμονας ἀνθρώποισιν ἰᾶσθαι νόσους.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
τοὺς μὲν ὦν, ὅσσοι μόλον αὐτοφύτων&lt;br&gt;
ἑλκέων ξυνάονες, ἢ πολιῷ χαλκῷ μέλη τετρωμένοι&lt;br&gt;
ἢ χερμάδι τηλεβόλῳ, 50&lt;br&gt;
[90] ἢ θερινῷ πυρὶ περθόμενοι δέμας ἢ χειμῶνι, λύσαις ἄλλον ἀλλοίων ἀχέων&lt;br&gt;
ἔξαγεν, τοὺς μὲν μαλακαῖς ἐπαοιδαῖς ἀμφέπων,&lt;br&gt;
τοὺς δὲ προσανέα πίνοντας, ἢ γυίοις περάπτων πάντοθεν&lt;br&gt;
φάρμακα, τοὺς δὲ τομαῖς ἔστασεν ὀρθούς.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἀλλὰ κέρδει καὶ σοφία δέδεται. 55&lt;br&gt;
ἔτραπεν καὶ κεῖνον ἀγάνορι μισθῷ χρυσὸς ἐν χερσὶν φανεὶς&lt;br&gt;
ἄνδρ' ἐκ θανάτου κομίσαι&lt;br&gt;
[100] ἤδη ἁλωκότα: χερσὶ δ' ἄρα Κρονίων ῥίψαις δι' ἀμφοῖν ἀμπνοὰν στέρνων κάθελεν&lt;br&gt;
ὠκέως, αἴθων δὲ κεραυνὸς ἐνέσκιμψεν μόρον.&lt;br&gt;
χρὴ τὰ ἐοικότα πὰρ δαιμόνων μαστευέμεν θναταῖς φρασίν, 60&lt;br&gt;
γνόντα τὸ πὰρ ποδός, οἵας εἰμὲν αἴσας.

[επωδή 3]&lt;br&gt;
μή, φίλα ψυχά, βίον ἀθάνατον&lt;br&gt;
[110] σπεῦδε, τὰν δ' ἔμπρακτον ἄντλει μαχανάν.&lt;br&gt;
εἰ δὲ σώφρων ἄντρον ἔναι' ἔτι Χείρων, καί τί οἱ&lt;br&gt;
φίλτρον ἐν θυμῷ μελιγάρυες ὕμνοι 65&lt;br&gt;
ἁμέτεροι τίθεν: ἰατῆρά τοί κέν νιν πίθον&lt;br&gt;
καί νυν ἐσλοῖσι παρασχεῖν ἀνδράσιν θερμᾶν νόσων&lt;br&gt;
ἤ τινα Λατοΐδα κεκλημένον ἢ πατέρος.&lt;br&gt;
[120] καί κεν ἐν ναυσὶν μόλον Ἰονίαν τάμνων θάλασσαν&lt;br&gt;
Ἀρέθοισαν ἐπὶ κράναν παρ' Αἰτναῖον ξένον, 70

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ὃς Συρακόσσαισι νέμει βασιλεὺς&lt;br&gt;
πραὺ̈ς ἀστοῖς, οὐ φθονέων ἀγαθοῖς, ξείνοις δὲ θαυμαστὸς πατήρ.&lt;br&gt;
τῷ μὲν διδύμας χάριτας,&lt;br&gt;
[130] εἰ κατέβαν ὑγίειαν ἄγων χρυσέαν κῶμόν τ' ἀέθλων Πυθίων αἴγλαν στεφάνοις.&lt;br&gt;
τοὺς ἀριστεύων Φερένικος ἕλ' ἐν Κίῤῥᾳ ποτέ, 75&lt;br&gt;
ἀστέρος οὐρανίου φαμὶ τηλαυγέστερον κείνῳ φάος&lt;br&gt;
ἐξικόμαν κε βαθὺν πόντον περάσαις.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπεύξασθαι μὲν ἐγὼν ἐθέλω&lt;br&gt;
Ματρί, τὰν κοῦραι παρ' ἐμὸν πρόθυρον σὺν Πανὶ μέλπονται θαμὰ&lt;br&gt;
[140] σεμνὰν θεὸν ἐννύχιαι. 80&lt;br&gt;
εἰ δὲ λόγων συνέμεν κορυφάν, Ἱέρων, ὀρθὰν ἐπίστᾳ, μανθάνων οἶσθα προτέρων:&lt;br&gt;
“ ἓν παρ' ἐσλὸν πήματα σύνδυο δαίονται βροτοῖς&lt;br&gt;
ἀθάνατοι.” τὰ μὲν ὦν οὐ δύνανται νήπιοι κόσμῳ φέρειν,&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀγαθοί, τὰ καλὰ τρέψαντες ἔξω.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
[150] τὶν δὲ μοῖρ' εὐδαιμονίας ἕπεται. 85&lt;br&gt;
λαγέταν γάρ τοι τύραννον δέρκεται,&lt;br&gt;
εἴ τιν' ἀνθρώπων, ὁ μέγας πότμος. αἰὼν δ' ἀσφαλὴς&lt;br&gt;
οὐκ ἔγεντ' οὔτ' Αἰακίδᾳ παρὰ Πηλεῖ&lt;br&gt;
οὔτε παρ' ἀντιθέῳ Κάδμῳ: λέγονται μὰν βροτῶν&lt;br&gt;
ὄλβον ὑπέρτατον οἳ σχεῖν, οἵτε καὶ χρυσαμπύκων 90&lt;br&gt;
[160] μελπομενᾶν ἐν ὄρει Μοισᾶν καὶ ἐν ἑπταπύλοις&lt;br&gt;
ἄϊον Θήβαις, ὁπόθ' Ἁρμονίαν γᾶμεν βοῶπιν,&lt;br&gt;
ὁ δὲ Νηρέος εὐβούλου Θέτιν παῖδα κλυτάν.

[στρ. 5]&lt;br&gt;
καὶ θεοὶ δαίσαντο παρ' ἀμφοτέροις,&lt;br&gt;
καὶ Κρόνου παῖδας βασιλῆας ἴδον χρυσέαις ἐν ἕδραις, ἕδνα τε 95&lt;br&gt;
δέξαντο: Διὸς δὲ χάριν&lt;br&gt;
[170] ἐκ προτέρων μεταμειψάμενοι καμάτων ἔστασαν ὀρθὰν καρδίαν. ἐν δ' αὖτε χρόνῳ&lt;br&gt;
τὸν μὲν ὀξείαισι θύγατρες ἐρήμωσαν πάθαις&lt;br&gt;
εὐφροσύνας μέρος αἱ τρεῖς: ἀτὰρ λευκωλένῳ γε Ζεὺς πατὴρ&lt;br&gt;
ἤλυθεν ἐς λέχος ἱμερτὸν Θυώνᾳ. 100

[αντ. 5]&lt;br&gt;
τοῦ δὲ παῖς, ὅνπερ μόνον ἀθανάτα&lt;br&gt;
[180] τίκτεν ἐν Φθίᾳ Θέτις, ἐν πολέμῳ τόξοις ἀπὸ ψυχὰν λιπὼν&lt;br&gt;
ὦρσεν πυρὶ καιόμενος&lt;br&gt;
ἐκ Δαναῶν γόον. εἰ δὲ νόῳ τις ἔχει θνατῶν ἀλαθείας ὁδόν, χρὴ πρὸς μακάρων&lt;br&gt;
τυγχάνοντ' εὖ πασχέμεν. ἄλλοτε δ' ἀλλοῖαι πνοαὶ 105&lt;br&gt;
ὑψιπετᾶν ἀνέμων. ὄλβος οὐκ ἐς μακρὸν ἀνδρῶν ἔρχεται&lt;br&gt;
[190] &lt;σάος, πολὺς εὖτ' ἂν ἐπιβρίσαις ἕπηται.&lt;br&gt;

[επωδή 5]&lt;br&gt;
σμικρὸς ἐν σμικροῖς, μέγας ἐν μεγάλοις&lt;br&gt;
ἔσσομαι: τὸν ἀμφέποντ' αἰεὶ φρασὶν&lt;br&gt;
δαίμον' ἀσκήσω κατ' ἐμὰν θεραπεύων μαχανάν. 110&lt;br&gt;
εἰ δέ μοι πλοῦτον θεὸς ἁβρὸν ὀρέξαι,&lt;br&gt;
ἐλπίδ' ἔχω κλέος εὑρέσθαι κεν ὑψηλὸν πρόσω.&lt;br&gt;
Νέστορα καὶ Λύκιον Σαρπηδόν', ἀνθρώπων φάτις,&lt;br&gt;
[200] ἐξ ἐπέων κελαδεννῶν, τέκτονες οἷα σοφοὶ&lt;br&gt;
ἅρμοσαν, γιγνώσκομεν. ἁ δ' ἀρετὰ κλειναῖς ἀοιδαῖς 115&lt;br&gt;
χρονία τελέθει. παύροις δὲ πράξασθ' εὐμαρές.&lt;br&gt;

==ΑΡΚΕΣΙΛᾼ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
σάμερον μὲν χρή σε παρ' ἀνδρὶ φίλῳ&lt;br&gt;
στᾶμεν, εὐΐππου βασιλῆϊ Κυράνας, ὄφρα κωμάζοντι σὺν Ἀρκεσίλᾳ,&lt;br&gt;
Μοῖσα, Λατοίδαισιν ὀφειλόμενον Πυθῶνί τ' αὔξῃς οὖρον ὕμνων,&lt;br&gt;
ἔνθα ποτὲ χρυσέων Διὸς αἰητῶν πάρεδρος, 5&lt;br&gt;
οὐκ ἀποδάμου Ἀπόλλωνος τυχόντος, ἱέρεα&lt;br&gt;
[10] χρῆσεν οἰκιστῆρα Βάττον καρποφόρου Λιβύας, ἱερὰν&lt;br&gt;
νᾶσον ὡς ἤδη λιπὼν κτίσσειεν εὐάρματον&lt;br&gt;
πόλιν ἐν ἀργεννόεντι μαστῷ,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
καὶ τὸ Μηδείας ἔπος ἀγκομίσαι 10&lt;br&gt;
ἑβδόμᾳ καὶ σὺν δεκάτᾳ γενεᾷ Θήραιον, Αἰήτα τό ποτε ζαμενὴς&lt;br&gt;
παῖς ἀπέπνευσ' ἀθανάτου στόματος, δέσποινα Κόλχων. εἶπε δ' οὕτως&lt;br&gt;
[20] ἡμιθέοισιν Ἰάσονος αἰχματᾶο ναύταις:&lt;br&gt;
“ κέκλυτε, παῖδες ὑπερθύμων τε φωτῶν καὶ θεῶν:&lt;br&gt;
φαμὶ γὰρ τᾶσδ' ἐξ ἁλιπλάκτου ποτὲ γᾶς Ἐπάφοιο κόραν 15&lt;br&gt;
ἀστέων ῥίζαν φυτεύσεσθαι μελησιμβρότων&lt;br&gt;
Διὸς ἐν Ἄμμωνος θεμέθλοις.

[επωδή 1]&lt;br&gt;
[30] ἀντὶ δελφίνων δ' ἐλαχυπτερύγων ἵππους ἀμείψαντες θοάς,&lt;br&gt;
ἁνία τ' ἀντ' ἐρετμῶν δίφρους τε νωμάσοισιν ἀελλόποδας.&lt;br&gt;
κεῖνος ὄρνις ἐκτελευτάσει μεγαλᾶν πολίων 20&lt;br&gt;
ματρόπολιν Θήραν γενέσθαι, τόν ποτε Τριτωνίδος ἐν προχοαῖς&lt;br&gt;
λίμνας θεῷ ἀνέρι εἰδομένῳ γαῖαν διδόντι&lt;br&gt;
ξείνια πρῴραθεν Εὔφαμος καταβὰς&lt;br&gt;
[40] δέξατ': αἴσιον δ' ἐπί οἱ Κρονίων Ζεὺς πατὴρ ἔκλαγξε βροντάν:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἁνίκ' ἄγκυραν ποτὶ χαλκόγενυν 25&lt;br&gt;
ναὶ̈ κρημνάντων ἐπέτοσσε, θοᾶς Ἀργοῦς χαλινόν. δώδεκα δὲ πρότερον&lt;br&gt;
ἁμέρας ἐξ Ωκεανοῦ φέρομεν νώτων ὕπερ γαίας ἐρήμων&lt;br&gt;
εἰνάλιον δόρυ, μήδεσιν ἀνσπάσσαντες ἀμοῖς.&lt;br&gt;
[50] τουτάκι δ' οἰοπόλος δαίμων ἐπῆλθεν, φαιδίμαν&lt;br&gt;
ἀνδρὸς αἰδοίου πρόσοψιν θηκάμενος: φιλίων δ' ἐπέων 30&lt;br&gt;
ἄρχετο, ξείνοις ἅτ' ἐλθόντεσσιν εὐεργέται&lt;br&gt;
δεῖπν' ἐπαγγέλλοντι πρῶτον.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
ἀλλὰ γὰρ νόστου πρόφασις γλυκεροῦ&lt;br&gt;
κώλυεν μεῖναι. φάτο δ' Εὐρύπυλος Γαιαόχου παῖς ἀφθίτου Ἐννοσίδα&lt;br&gt;
[60] ἔμμεναι: γίγνωσκε δ' ἐπειγομένους: ἂν δ' εὐθὺς ἁρπάξαις ἀρούρας 35&lt;br&gt;
δεξιτερᾷ προτυχὸν ξένιον μάστευσε δοῦναι.&lt;br&gt;
οὐδ' ἀπίθησέ νιν, ἀλλ' ἥρως ἐπ' ἀκταῖσιν θορὼν&lt;br&gt;
χειρί οἱ χεῖρ' ἀντερείσαις δέξατο βώλακα δαιμονίαν.&lt;br&gt;
πεύθομαι δ' αὐτὰν κατακλυσθεῖσαν ἐκ δούρατος&lt;br&gt;
ἐναλίαν βᾶμεν σὺν ἅλμᾳ 40

[επωδή 2]&lt;br&gt;
[70] ἑσπέρας, ὑγρῷ πελάγει σπομέναν. ἦ μάν νιν ὤτρυνον θαμὰ&lt;br&gt;
λυσιπόνοις θεραπόντεσσιν φυλάξαι: τῶν δ' ἐλάθοντο φρένες:&lt;br&gt;
καί νυν ἐν τᾷδ' ἄφθιτον νάσῳ κέχυται Λιβύας&lt;br&gt;
εὐρυχόρου σπέρμα πρὶν ὥρας: εἰ γὰρ οἴκοι νιν βάλε πὰρ χθόνιον&lt;br&gt;
Ἄιδα στόμα, Ταίναρον εἰς ἱερὰν Εὔφαμος ἐλθών, 45&lt;br&gt;
[80] υἱὸς ἱππάρχου Ποσειδάωνος ἄναξ,&lt;br&gt;
τόν ποτ' Εὐρώπα Τιτυοῦ θυγάτηρ τίκτε Καφισοῦ παρ' ὄχθαις:

[στρ. 3]&lt;br&gt;
τετράτων παίδων κ' ἐπιγινομένων&lt;br&gt;
αἷμά οἱ κείναν λάβε σὺν Δαναοῖς εὐρεῖαν ἄπειρον. τότε γὰρ μεγάλας&lt;br&gt;
ἐξανίστανται Λακεδαίμονος Ἀργείου τε κόλπου καὶ Μυκηνᾶν. 50&lt;br&gt;
νῦν γε μὲν ἀλλοδαπᾶν κριτὸν εὑρήσει γυναικῶν&lt;br&gt;
[90] ἐν λέχεσιν γένος, οἵ κεν τάνδε σὺν τιμᾷ θεῶν&lt;br&gt;
νᾶσον ἐλθόντες τέκωνται φῶτα κελαινεφέων πεδίων&lt;br&gt;
δεσπόταν: τὸν μὲν πολυχρύσῳ ποτ' ἐν δώματι&lt;br&gt;
Φοῖβος ἀμνάσει θέμισσιν 55

[αντ. 3]&lt;br&gt;
Πύθιον ναὸν καταβάντα χρόνῳ&lt;br&gt;
ὑστέρῳ, νάεσσι πολεῖς ἀγαγὲν Νείλοιο πρὸς πῖον τέμενος Κρονίδα.”&lt;br&gt;
[100] ἦ ῥα Μηδείας ἐπέων στίχες. ἔπταξαν δ' ἀκίνητοι σιωπᾷ&lt;br&gt;
ἥρωες ἀντίθεοι πυκινὰν μῆτιν κλύοντες.&lt;br&gt;
ὦ μάκαρ υἱὲ Πολυμνάστου, σὲ δ' ἐν τούτῳ λόγῳ 60&lt;br&gt;
χρησμὸς ὤρθωσεν μελίσσας Δελφίδος αὐτομάτῳ κελάδῳ:&lt;br&gt;
ἅ σε χαίρειν ἐς τρὶς αὐδάσαισα πεπρωμένον&lt;br&gt;
[110] βασιλέ' ἄμφανεν Κυράνᾳ,

[επωδή 3]&lt;br&gt;
δυσθρόου φωνᾶς ἀνακρινόμενον ποινὰ τίς ἔσται πρὸς θεῶν.&lt;br&gt;
ἦ μάλα δὴ μετὰ καὶ νῦν, ὥστε φοινικανθέμου ἦρος ἀκμᾷ, 65&lt;br&gt;
παισὶ τούτοις ὄγδοον θάλλει μέρος Ἀρκεσίλας:&lt;br&gt;
τῷ μὲν Ἀπόλλων ἅ τε Πυθὼ κῦδος ἐξ ἀμφικτιόνων ἔπορεν&lt;br&gt;
[120] ἱπποδρομίας. ἀπὸ δ' αὐτὸν ἐγὼ Μοίσαισι δώσω&lt;br&gt;
καὶ τὸ πάγχρυσον νάκος κριοῦ: μετὰ γὰρ&lt;br&gt;
κεῖνο πλευσάντων Μινυᾶν, θεόπομποί σφισιν τιμαὶ φύτευθεν.

[στρ. 4] 70&lt;br&gt;
τίς γὰρ ἀρχὰ δέξατο ναυτιλίας;&lt;br&gt;
τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις; θέσφατον ἦν Πελίαν&lt;br&gt;
ἐξ ἀγαυῶν Αἰολιδᾶν θανέμεν χείρεσσιν ἢ βουλαῖς ἀκάμπτοις.&lt;br&gt;
[130] ἦλθε δέ οἱ κρυόεν πυκινῷ μάντευμα θυμῷ,&lt;br&gt;
πὰρ μέσον ὀμφαλὸν εὐδένδροιο ῥηθὲν ματέρος: 75&lt;br&gt;
τὸν μονοκρήπιδα πάντως ἐν φυλακᾷ σχεθέμεν μεγάλᾳ,&lt;br&gt;
εὖτ' ἂν αἰπεινῶν ἀπὸ σταθμῶν ἐς εὐδείελον&lt;br&gt;
χθόνα μόλῃ κλειτᾶς Ἰωλκοῦ,

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ξεῖνος αἴτ' ὦν ἀστός. ὁ δ' ἆρα χρόνῳ&lt;br&gt;
[140] ἵκετ' αἰχμαῖσιν διδύμαισιν ἀνὴρ ἔκπαγλος: ἐσθὰς δ' ἀμφοτέρα νιν ἔχεν, 80&lt;br&gt;
ἅ τε Μαγνήτων ἐπιχώριος ἁρμόζοισα θαητοῖσι γυίοις,&lt;br&gt;
ἀμφὶ δὲ παρδαλέᾳ στέγετο φρίσσοντας ὄμβρους:&lt;br&gt;
οὐδὲ κομᾶν πλόκαμοι κερθέντες ᾤχοντ' ἀγλαοί,&lt;br&gt;
ἀλλ' ἅπαν νῶτον καταίθυσσον. τάχα δ' εὐθὺς ἰὼν σφετέρας&lt;br&gt;
[150] ἐστάθη γνώμας ἀταρμύκτοιο πειρώμενος 85&lt;br&gt;
ἐν ἀγορᾷ πλήθοντος ὄχλου.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
τὸν μὲν οὐ γίγνωσκον: ὀπιζομένων δ' ἔμπας τις εἶπεν καὶ τόδε:&lt;br&gt;
“οὔτι που οὗτος Ἀπόλλων, οὐδὲ μὰν χαλκάρματός ἐστι πόσις&lt;br&gt;
Ἀφροδίτας: ἐν δὲ Νάξῳ φαντὶ θανεῖν λιπαρᾷ&lt;br&gt;
Ἰφιμεδείας παῖδας, Ὦτον καὶ σέ, τολμάεις Ἐφιάλτα ἄναξ. 90&lt;br&gt;
[160] καὶ μὰν Τιτυὸν βέλος Ἀρτέμιδος θήρευσε κραιπνόν&lt;br&gt;
ἐξ ἀνικάτου φαρέτρας ὀρνύμενον,&lt;br&gt;
ὄφρα τις τᾶν ἐν δυνατῷ φιλοτάτων ἐπιψαύειν ἔραται.”

[στρ. 5]&lt;br&gt;
τοὶ μὲν ἀλλάλοισιν ἀμειβόμενοι&lt;br&gt;
γάρυον τοιαῦτ': ἀνὰ δ' ἡμιόνοις ξεστᾷ τ' ἀπήνᾳ προτροπάδαν Πελίας 95&lt;br&gt;
ἵκετο σπεύδων: τάφε δ' αὐτίκα παπτάναις ἀρίγνωτον πέδιλον&lt;br&gt;
[170] δεξιτερῷ μόνον ἀμφὶ ποδί. κλέπτων δὲ θυμῷ&lt;br&gt;
δεῖμα προσέννεπε: “ποίαν γαῖαν, ὦ ξεῖν', εὔχεαι&lt;br&gt;
πατρίδ' ἔμμεν; καὶ τίς ἀνθρώπων σε χαμαιγενέων πολιᾶς&lt;br&gt;
ἐξανῆκεν γαστρός; ἐχθίστοισι μὴ ψεύδεσιν 100&lt;br&gt;
καταμιάναις εἰπὲ γένναν.”

[αντ. 5]&lt;br&gt;
τὸν δὲ θαρσήσαις ἀγανοῖσι λόγοις&lt;br&gt;
[180] ὧδ' ἀμείφθη: “φαμὶ διδασκαλίαν Χείρωνος οἴσειν. ἀντρόθε γὰρ νέομαι&lt;br&gt;
πὰρ Χαρικλοῦς καὶ Φιλύρας, ἵνα Κενταύρου με κοῦραι θρέψαν ἁγναί.&lt;br&gt;
εἴκοσι δ' ἐκτελέσαις ἐνιαυτοὺς οὔτε ἔργον 105&lt;br&gt;
οὔτ' ἔπος ἐντράπελον κείνοισιν εἰπὼν ἱκόμαν&lt;br&gt;
οἴκαδ', ἀρχαίαν κομίζων πατρὸς ἐμοῦ βασιλευομέναν&lt;br&gt;
[190] οὐ κατ' αἶσαν, τάν ποτε Ζεὺς ὤπασεν λαγέτᾳ&lt;br&gt;
Αἰόλῳ καὶ παισί, τιμάν.

[επωδή 5]&lt;br&gt;
πεύθομαι γάρ νιν Πελίαν ἄθεμιν λευκαῖς πιθήσαντα φρασὶν 110&lt;br&gt;
ἁμετέρων ἀποσυλᾶσαι βιαίως ἀρχεδικᾶν τοκέων:&lt;br&gt;
τοί μ', ἐπεὶ πάμπρωτον εἶδον φέγγος, ὑπερφιάλου&lt;br&gt;
[200] ἁγεμόνος δείσαντες ὕβριν, κᾶδος ὡσείτε φθιμένου δνοφερὸν&lt;br&gt;
ἐν δώμασι θηκάμενοι, μίγα κωκυτῷ γυναικῶν&lt;br&gt;
κρύβδα πέμπον σπαργάνοις ἐν πορφυρέοις, 115&lt;br&gt;
νυκτὶ κοινάσαντες ὁδόν, Κρονίδᾳ δὲ τράφεν Χείρωνι δῶκαν.&lt;br&gt;

[στρ. 6]&lt;br&gt;
ἀλλὰ τούτων μὲν κεφάλαια λόγων&lt;br&gt;
ἴστε. λευκίππων δὲ δόμους πατέρων, κεδνοὶ πολῖται, φράσσατέ μοι σαφέως:&lt;br&gt;
[210] Αἴσονος γὰρ παῖς ἐπιχώριος οὐ ξείναν ἱκάνω γαῖαν ἄλλων.&lt;br&gt;
Φὴρ δέ με θεῖος Ἰάσονα κικλήσκων προσηύδα.” 120&lt;br&gt;
ὣς φάτο. τὸν μὲν ἐσελθόντ' ἔγνον ὀφθαλμοὶ πατρός.&lt;br&gt;
ἐκ δ' ἄρ' αὐτοῦ πομφόλυξαν δάκρυα γηραλέων γλεφάρων,&lt;br&gt;
ἃν περὶ ψυχὰν ἐπεὶ γάθησεν ἐξαίρετον&lt;br&gt;
γόνον ἰδὼν κάλλιστον ἀνδρῶν.

[αντ. 6]&lt;br&gt;
[220] καὶ κασίγνητοί σφισιν ἀμφότεροι 125&lt;br&gt;
[230] ἤλυθον κείνου γε κατὰ κλέος: ἐγγὺς μὲν Φέρης κράναν Υπερῇδα λιπών,&lt;br&gt;
ἐκ δὲ Μεσσάνας Ἀμυθάν: ταχέως δ' Ἄδματος ἷκεν καὶ Μέλαμπος,&lt;br&gt;
εὐμενέοντες ἀνεψιόν. ἐν δαιτὸς δὲ μοίρᾳ&lt;br&gt;
μειλιχίοισι λόγοις αὐτοὺς Ἰάσων δέγμενος,&lt;br&gt;
ξείνι' ἁρμόζοντα τεύχων, πᾶσαν ἐυφροσύναν τάνυεν, 130&lt;br&gt;
ἀθρόαις πέντε δραπὼν νύκτεσσιν ἔν θ' ἁμέραις&lt;br&gt;
ἱερὸν εὐζοίας ἄωτον.

[επωδή 6]&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐν ἕκτᾳ πάντα, λόγον θέμενος σπουδαῖον, ἐξ ἀρχᾶς ἀνὴρ&lt;br&gt;
συγγενέσιν παρεκοινᾶθ': οἱ δ' ἐπέσποντ': αἶψα δ' ἀπὸ κλισιᾶν&lt;br&gt;
ὦρτο σὺν κείνοισι. καί ῥ' ἦλθον Πελία μέγαρον: 135&lt;br&gt;
[240] ἐσσύμενοι δ' εἴσω κατέσταν. τῶν δ' ἀκούσαις αὐτὸς ὑπαντίασεν&lt;br&gt;
Τυροῦς ἐρασιπλοκάμου γενεά: πραὺ̈ν δ' Ἰάσων&lt;br&gt;
μαλθακᾷ φωνᾷ ποτιστάζων ὄαρον&lt;br&gt;
βάλλετο κρηπῖδα σοφῶν ἐπέων: “παῖ Ποσειδᾶνος Πετραίου,

[στρ. 7]&lt;br&gt;
ἐντὶ μὲν θνατῶν φρένες ὠκύτεραι 140&lt;br&gt;
κέρδος αἰνῆσαι πρὸ δίκας δόλιον, τραχεῖαν ἑρπόντων πρὸς ἔπιβδαν ὅμως:&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐμὲ χρὴ καὶ σὲ θεμισσαμένους ὀργὰς ὑφαίνειν λοιπὸν ὄλβον.&lt;br&gt;
[250] εἰδότι τοι ἐρέω: μία βοῦς Κρηθεῖ τε μάτηρ&lt;br&gt;
καὶ θρασυμήδεϊ Σαλμωνεῖ: τρίταισιν δ' ἐν γοναῖς&lt;br&gt;
ἄμμες αὖ κείνων φυτευθέντες σθένος ἀελίου χρύσεον 145&lt;br&gt;
λεύσσομεν. Μοῖραι δ' ἀφίσταντ', εἴ τις ἔχθρα πέλει&lt;br&gt;
[260] ὁμογόνοις, αἰδῶ καλύψαι.

[αντ. 7]&lt;br&gt;
οὐ πρέπει νῷν χαλκοτόροις ξίφεσιν&lt;br&gt;
οὐδ' ἀκόντεσσιν μεγάλαν προγόνων τιμὰν δάσασθαι. μῆλά τε γάρ τοι ἐγὼ&lt;br&gt;
καὶ βοῶν ξανθὰς ἀγέλας ἀφίημ' ἀγρούς τε πάντας, τοὺς ἀπούραις 150&lt;br&gt;
ἁμετέρων τοκέων νέμεαι, πλοῦτον πιαίνων:&lt;br&gt;
κοὔ με πονεῖ τεὸν οἶκον ταῦτα πορσύνοντ' ἄγαν:&lt;br&gt;
[270] ἀλλὰ καὶ σκᾶπτον μόναρχον καὶ θρόνος, ᾧ ποτε Κρηθεΐδας&lt;br&gt;
ἐγκαθίζων ἱππόταις εὔθυνε λαοῖς δίκας,&lt;br&gt;
τὰ μὲν ἄνευ ξυνᾶς ἀνίας 155

[επωδή 7]&lt;br&gt;
λῦσον ἄμμιν, μή τι νεώτερον ἐξ αὐτῶν ἀναστάῃ κακόν.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' ἔειπεν. ἀκᾷ δ' ἀνταγόρευσεν καὶ Πελίας: “ἔσομαι&lt;br&gt;
[280] τοῖος: ἀλλ' ἤδη με γηραιὸν μέρος ἁλικίας&lt;br&gt;
ἀμφιπολεῖ: σὸν δ' ἄνθος ἥβας ἄρτι κυμαίνει: δύνασαι δ' ἀφελεῖν&lt;br&gt;
μᾶνιν χθονίων. κέλεται γὰρ ἑὰν ψυχὰν κομίξαι 160&lt;br&gt;
Φρίξος ἐλθόντας πρὸς Αἰήτα θαλάμους,&lt;br&gt;
δέρμα τε κριοῦ βαθύμαλλον ἄγειν, τῷ ποτ' ἐκ πόντου σαώθη

[στρ. 8]&lt;br&gt;
ἔκ τε ματρυιᾶς ἀθέων βελέων.&lt;br&gt;
[290] ταῦτά μοι θαυμαστὸς ὄνειρος ἰὼν φωνεῖ. μεμάντευμαι δ' ἐπὶ Κασταλίᾳ,&lt;br&gt;
εἰ μετάλλατόν τι. καὶ ὡς τάχος ὀτρύνει με τεύχειν ναὶ πομπάν. 165&lt;br&gt;
τοῦτον ἄεθλον ἑκὼν τέλεσον: καί τοι μοναρχεῖν&lt;br&gt;
καὶ βασιλευέμεν ὄμνυμι προήσειν. καρτερὸς&lt;br&gt;
ὅρκος ἄμμιν μάρτυς ἔστω Ζεὺς ὁ γενέθλιος ἀμφοτέροις.”&lt;br&gt;
[300] σύνθεσιν ταύταν ἐπαινήσαντες οἱ μὲν κρίθεν:&lt;br&gt;
ἀτὰρ Ἰάσων αὐτὸς ἤδη 170

[αντ. 8]&lt;br&gt;
ὤρνυεν κάρυκας ἐόντα πλόον&lt;br&gt;
φαινέμεν παντᾷ. τάχα δὲ Κρονίδαο Ζηνὸς υἱοὶ τρεῖς ἀκαμαντομάχαι&lt;br&gt;
ἦλθον Ἀλκμήνας θ' ἑλικοβλεφάρου Λήδας τε, δοιοὶ δ' ὑψιχαῖται&lt;br&gt;
ἀνέρες, Ἐννοσίδα γένος, αἰδεσθέντες ἀλκάν,&lt;br&gt;
[310] ἔκ τε Πύλου καὶ ἀπ' ἄκρας Ταινάρου: τῶν μὲν κλέος 175&lt;br&gt;
ἐσλὸν Εὐφάμου τ' ἐκράνθη σόν τε, Περικλύμεν' εὐρυβία.&lt;br&gt;
ἐξ Ἀπόλλωνος δὲ φορμικτὰς ἀοιδᾶν πατὴρ&lt;br&gt;
ἔμολεν, εὐαίνητος, Ὀρφεύς.

[επωδή 8]&lt;br&gt;
πέμπε δ' Ἑρμᾶς χρυσόραπις διδύμους υἱοὺς ἐπ' ἄτρυτον πόνον,&lt;br&gt;
τὸν μὲν Ἐχίονα, κεχλάδοντας ἥβᾳ, τὸν δ' Ἔρυτον. ταχέες 180&lt;br&gt;
[320] ἀμφὶ Παγγαίου θεμέθλοις ναιετάοντες ἔβαν:&lt;br&gt;
καὶ γὰρ ἑκὼν θυμῷ γελανεῖ θᾶσσον ἔντυνεν βασιλεὺς ἀνέμων&lt;br&gt;
Ζήταν Κάλαΐν τε πατὴρ Βορέας, ἄνδρας πτεροῖσιν&lt;br&gt;
νῶτα πεφρίκοντας ἄμφω πορφυρέοις.&lt;br&gt;
τὸν δὲ παμπειθῆ γλυκὺν ἡμιθέοισιν πόθον ἔνδαιεν Ἥρα 185

[στρ. 9]&lt;br&gt;
ναὸς Ἀργοῦς, μή τινα λειπόμενον&lt;br&gt;
[330] τὰν ἀκίνδυνον παρὰ ματρὶ μένειν αἰῶνα πέσσοντ', ἀλλ' ἐπὶ καὶ θανάτῳ&lt;br&gt;
φάρμακον κάλλιστον ἑᾶς ἀρετᾶς ἅλιξιν εὑρέσθαι σὺν ἄλλοις.&lt;br&gt;
ἐς δ' Ἰαωλκὸν ἐπεὶ κατέβα ναυτᾶν ἄωτος,&lt;br&gt;
λέξατο πάντας ἐπαινήσαις Ἰάσων. καί ῥά οἱ 190&lt;br&gt;
μάντις ὀρνίχεσσι καὶ κλάροισι θεοπροπέων ἱεροῖς&lt;br&gt;
[340] Μόψος ἄμβασε στρατὸν πρόφρων. ἐπεὶ δ' ἐμβόλου&lt;br&gt;
κρέμασαν ἀγκύρας ὕπερθεν,

[αντ. 9]&lt;br&gt;
χρυσέαν χείρεσσι λαβὼν φιάλαν&lt;br&gt;
ἀρχὸς ἐν πρύμνᾳ πατέρ' Οὐρανιδᾶν ἐγχεικέραυνον Ζῆνα, καὶ ὠκυπόρους 195&lt;br&gt;
κυμάτων ῥιπὰς ἀνέμων τ' ἐκάλει, νύκτας τε καὶ πόντου κελεύθους&lt;br&gt;
ἄματά τ' εὔφρονα καὶ φιλίαν νόστοιο μοῖραν:&lt;br&gt;
[350] ἐκ νεφέων δέ οἱ ἀντάϋσε βροντᾶς αἴσιον&lt;br&gt;
φθέγμα: λαμπραὶ δ' ἦλθον ἀκτῖνες στεροπᾶς ἀπορηγνύμεναι:&lt;br&gt;
ἀμπνοὰν δ' ἥρωες ἔστασαν θεοῦ σάμασιν 200&lt;br&gt;
πιθόμενοι: κάρυξε δ' αὐτοῖς

[επωδή 9]&lt;br&gt;
ἐμβαλεῖν κώπαισι τερασκόπος ἁδείας ἐνίπτων ἐλπίδας:&lt;br&gt;
[360] εἰρεσία δ' ὑπεχώρησεν ταχειᾶν ἐκ παλαμᾶν ἄκορος.&lt;br&gt;
σὺν Νότου δ' αὔραις ἐπ' Ἀξείνου στόμα πεμπόμενοι&lt;br&gt;
ἤλυθον: ἔνθ' ἁγνὸν Ποσειδάωνος ἕσσαντ' εἰναλίου τέμενος, 205&lt;br&gt;
φοίνισσα δὲ Θρηϊκίων ἀγέλα ταύρων ὑπᾶρχεν&lt;br&gt;
καὶ νεόκτιστον λίθων βωμοῖο θέναρ.&lt;br&gt;
ἐς δὲ κίνδυνον βαθὺν ἱέμενοι δεσπόταν λίσσοντο ναῶν,

[στρ. 10]&lt;br&gt;
[370] συνδρόμων κινηθμὸν ἀμαιμάκετον&lt;br&gt;
ἐκφυγεῖν πετρᾶν. δίδυμαι γὰρ ἔσαν ζωαί, κυλινδέσκοντό τε κραιπνότεραι 210&lt;br&gt;
ἢ βαρυγδούπων ἀνέμων στίχες: ἀλλ' ἤδη τελευτὰν κεῖνος αὐταῖς&lt;br&gt;
ἡμιθέων πλόος ἄγαγεν. ἐς Φᾶσιν δ' ἔπειτεν&lt;br&gt;
ἤλυθον: ἔνθα κελαινώπεσσι Κόλχοισιν βίαν&lt;br&gt;
[380] μῖξαν Αἰήτᾳ παρ' αὐτῷ. πότνια δ' ὀξυτάτων βελέων&lt;br&gt;
ποικίλαν ἴϋγγα τετράκναμον Οὐλυμπόθεν 215&lt;br&gt;
ἐν ἀλύτῳ ζεύξαισα κύκλῳ

[αντ. 10]&lt;br&gt;
μαινάδ' ὄρνιν Κυπρογένεια φέρεν
πρῶτον ἀνθρώποισι, λιτάς τ' ἐπαοιδὰς ἐκδιδάσκησεν σοφὸν Αἰσονίδαν:&lt;br&gt;
ὄφρα Μηδείας τοκέων ἀφέλοιτ' αἰδῶ, ποθεινὰ δ' Ἑλλὰς αὐτὰν&lt;br&gt;
[390] ἐν φρασὶ καιομέναν δονέοι μάστιγι Πειθοῦς. 220&lt;br&gt;
καὶ τάχα πείρατ' ἀέθλων δείκνυεν πατρωΐων:&lt;br&gt;
σὺν δ' ἐλαίῳ φαρμακώσαισ' ἀντίτομα στερεᾶν ὀδυνᾶν&lt;br&gt;
δῶκε χρίεσθαι. καταίνησαν τε κοινὸν γάμον&lt;br&gt;
γλυκὺν ἐν ἀλλάλοισι μῖξαι.

[επωδή 10]&lt;br&gt;
ἀλλ' ὅτ' Αἰήτας ἀδαμάντινον ἐν μέσσοις ἄροτρον σκίμψατο 225&lt;br&gt;
[400] καὶ βόας, οἳ φλόγ' ἀπὸ ξανθᾶν γενύων πνέον καιομένοιο πυρός,&lt;br&gt;
χαλκέαις δ' ὁπλαῖς ἀράσσεσκον χθόν' ἀμειβόμενοι,&lt;br&gt;
τοὺς ἀγαγὼν ζεύγλᾳ πέλασσεν μοῦνος. ὀρθὰς δ' αὔλακας ἐντανύσαις&lt;br&gt;
ἤλαυν', ἀνὰ βωλακίας δ' ὀρόγυιαν σχίζε νῶτον&lt;br&gt;
γᾶς. ἔειπεν δ' ὧδε: “τοῦτ' ἔργον βασιλεύς, 230&lt;br&gt;
[410] ὅστις ἄρχει ναός, ἐμοὶ τελέσαις ἄφθιτον στρωμνὰν ἀγέσθω,
{{anchor|4.235}}{{anchor|4.236}}
[στρ. 11]&lt;br&gt;
κῶας αἰγλᾶεν χρυσέῳ θυσάνῳ.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' αὐδάσαντος ἀπὸ κροκόεν ῥίψαις Ἰάσων εἷμα θεῷ πίσυνος&lt;br&gt;
εἴχετ' ἔργου: πῦρ δέ νιν οὐκ ἐόλει παμφαρμάκου ξείνας ἐφετμαῖς.&lt;br&gt;
σπασσάμενος δ' ἄροτρον, βοέους δήσαις ἀνάγκας 235&lt;br&gt;
ἔντεσιν αὐχένας ἐμβάλλων τ' ἐριπλεύρῳ φυᾷ&lt;br&gt;
[420] κέντρον αἰανὲς βιατὰς ἐξεπόνησ' ἐπιτακτὸν ἀνὴρ&lt;br&gt;
μέτρον. ἴϋξεν δ' ἀφωνήτῳ περ ἔμπας ἄχει&lt;br&gt;
δύνασιν Αἰήτας ἀγασθείς.

[αντ. 11]&lt;br&gt;
πρὸς δ' ἑταῖροι καρτερὸν ἄνδρα φίλας 240&lt;br&gt;
ὤρεγον χεῖρας, στεφάνοισί τέ νιν ποίας ἔρεπτον, μειλιχίοις τε λόγοις&lt;br&gt;
ἀγαπάζοντ'. αὐτίκα δ' Ἀελίου θαυμαστὸς υἱὸς δέρμα λαμπρὸν&lt;br&gt;
[430] ἔννεπεν, ἔνθα νιν ἐκτάνυσαν Φρίξου μάχαιραι:&lt;br&gt;
ἤλπετο δ' οὐκέτι οἱ κεῖνόν γε πράξεσθαι πόνον.&lt;br&gt;
κεῖτο γὰρ λόχμᾳ, δράκοντος δ' εἴχετο λαβροτατᾶν γενύων, 245&lt;br&gt;
ὃς πάχει μάκει τε πεντηκόντορον ναῦν κράτει,&lt;br&gt;
τέλεσαν ἃν πλαγαὶ σιδάρου.

[εποδε 11]&lt;br&gt;
[440] μακρά μοι νεῖσθαι κατ' ἀμαξιτόν: ὥρα γὰρ συνάπτει: καί τινα&lt;br&gt;
οἶμον ἴσαμι βραχύν: πολλοῖσι δ' ἅγημαι σοφίας ἑτέροις.&lt;br&gt;
κτεῖνε μὲν γλαυκῶπα τέχναις ποικιλόνωτον ὄφιν, 250&lt;br&gt;
ὦ Ἀρκεσίλα, κλέψεν τε Μήδειαν σὺν αὐτᾷ, τὰν Πελίαο φόνον:&lt;br&gt;
ἔν τ' Ὠκεανοῦ πελάγεσσι μίγεν πόντῳ τ' ἐρυθρῷ&lt;br&gt;
Λαμνιᾶν τ' ἔθνει γυναικῶν ἀνδροφόνων:&lt;br&gt;
[450] ἔνθα καὶ γυίων ἀέθλοις ἐπέδειξαν κρίσιν ἐσθᾶτος ἀμφίς,

[στρ. 12]&lt;br&gt;
καὶ συνεύνασθεν. καὶ ἐν ἀλλοδαπαῖς 255&lt;br&gt;
σπέρμ' ἀρούραις τουτάκις ὑμετέρας ἀκτῖνος ὄλβου δέξατο μοιρίδιον&lt;br&gt;
ἆμαρ ἢ νύκτες. τόθι γὰρ γένος Εὐφάμου φυτευθὲν λοιπὸν αἰεὶ&lt;br&gt;
τέλλετο: καὶ Λακεδαιμονίων μιχθέντες ἀνδρῶν&lt;br&gt;
[460] ἤθεσι τάν ποτε Καλλίσταν ἀπῴκησαν χρόνῳ&lt;br&gt;
νᾶσον: ἔνθεν δ' ὔμμι Λατοίδας ἔπορεν Λιβύας πεδίον 260&lt;br&gt;
σὺν θεῶν τιμαῖς ὀφέλλειν, ἄστυ χρυσοθρόνου&lt;br&gt;
διανέμειν θεῖον Κυράνας

[αντ. 12]&lt;br&gt;
ὀρθόβουλον μῆτιν ἐφευρομένοις.&lt;br&gt;
γνῶθι νῦν τὰν Οἰδιπόδα σοφίαν. εἰ γάρ τις ὄζους ὀξυτόμῳ πελέκει&lt;br&gt;
[470] ἐξερείψειεν μεγάλας δρυός, αἰσχύνοι δέ οἱ θαητὸν εἶδος: 265&lt;br&gt;
καὶ φθινόκαρπος ἐοῖσα διδοῖ ψᾶφον περ' αὐτᾶς,&lt;br&gt;
εἴ ποτε χειμέριον πῦρ ἐξίκηται λοίσθιον:&lt;br&gt;
ἢ σὺν ὀρθαῖς κιόνεσσιν δεσποσύναισιν ἐρειδομένα&lt;br&gt;
μόχθον ἄλλοις ἀμφέπει δύστανον ἐν τείχεσιν,&lt;br&gt;
ἑὸν ἐρημώσαισα χῶρον. 270

[επωδή 12]&lt;br&gt;
[480] ἐσσὶ δ' ἰατὴρ ἐπικαιρότατος, Παιάν τέ σοι τιμᾷ φάος:&lt;br&gt;
χρὴ μαλακὰν χέρα προσβάλλοντα τρώμαν ἕλκεος ἀμφιπολεῖν.&lt;br&gt;
ῥᾴδιον μὲν γὰρ πόλιν σεῖσαι καὶ ἀφαυροτέροις:&lt;br&gt;
ἀλλ' ἐπὶ χώρας αὖτις ἕσσαι δυσπαλὲς δὴ γίγνεται, ἐξαπίνας&lt;br&gt;
εἰ μὴ θεὸς ἁγεμόνεσσι κυβερνατὴρ γένηται. 275&lt;br&gt;
[490] τὶν δὲ τούτων ἐξυφαίνονται χάριτες.&lt;br&gt;
τλᾶθι τᾶς εὐδαίμονος ἀμφὶ Κυράνας θέμεν σπουδὰν ἅπασαν.

[στρ. 13]&lt;br&gt;
τῶν δ' Ὁμήρου καὶ τόδε συνθέμενος&lt;br&gt;
ῥῆμα πόρσυν': ἄγγελον ἐσλὸν ἔφα τιμὰν μεγίσταν πράγματι παντὶ φέρειν:&lt;br&gt;
αὔξεται καὶ Μοῖσα δι' ἀγγελίας ὀρθᾶς. ἐπέγνω μὲν Κυράνα 280&lt;br&gt;
καὶ τὸ κλεεννότατον μέγαρον Βάττου δικαιᾶν&lt;br&gt;
[500] Δαμοφίλου πραπίδων. κεῖνος γὰρ ἐν παισὶν νέος,&lt;br&gt;
ἐν δὲ βουλαῖς πρέσβυς ἐγκύρσαις ἑκατονταετεῖ βιοτᾷ,&lt;br&gt;
ὀρφανίζει μὲν κακὰν γλῶσσαν φαεννᾶς ὀπός,&lt;br&gt;
ἔμαθε δ' ὑβρίζοντα μισεῖν, 285

[αντ. 13]&lt;br&gt;
οὐκ ἐρίζων ἀντία τοῖς ἀγαθοῖς,&lt;br&gt;
οὐδὲ μακύνων τέλος οὐδέν. ὁ γὰρ καιρὸς πρὸς ἀνθρώπων βραχὺ μέτρον ἔχει.&lt;br&gt;
[510] εὖ νιν ἔγνωκεν: θεράπων δέ οἱ, οὐ δράστας ὀπαδεῖ. φαντὶ δ' ἔμμεν&lt;br&gt;
τοῦτ' ἀνιαρότατον, καλὰ γιγνώσκοντ' ἀνάγκᾳ&lt;br&gt;
ἐκτὸς ἔχειν πόδα. καὶ μὰν κεῖνος Ἄτλας οὐρανῷ 290&lt;br&gt;
[520] προσπαλαίει νῦν γε πατρῴας ἀπὸ γᾶς ἀπό τε κτεάνων:&lt;br&gt;
λῦσε δὲ Ζεὺς ἄφθιτος Τιτᾶνας. ἐν δὲ χρόνῳ&lt;br&gt;
μεταβολαὶ λήξαντος οὔρου

[επωδή 13]&lt;br&gt;
ἱστίων. ἀλλ' εὔχεται οὐλομέναν νοῦσον διαντλήσαις ποτὲ&lt;br&gt;
οἶκον ἰδεῖν, ἐπ' Ἀπόλλωνός τε κράνᾳ συμποσίας ἐφέπων 295&lt;br&gt;
θυμὸν ἐκδόσθαι πρὸς ἥβαν πολλάκις, ἔν τε σοφοῖς&lt;br&gt;
δαιδαλέαν φόρμιγγα βαστάζων πολίταις ἡσυχίᾳ θιγέμεν,&lt;br&gt;
[530] μήτ' ὦν τινι πῆμα πορών, ἀπαθὴς δ' αὐτὸς πρὸς ἀστῶν.&lt;br&gt;
καί κε μυθήσαιθ' ὁποίαν, Ἀρκεσίλα,&lt;br&gt;
εὗρε παγὰν ἀμβροσίων ἐπέων, πρόσφατον Θήβᾳ ξενωθείς

==ΑΡΚΕΣΙΛᾼ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ὁ πλοῦτος εὐρυσθενής,&lt;br&gt;
ὅταν τις ἀρετᾷ κεκραμένον καθαρᾷ&lt;br&gt;
βροτήσιος ἀνὴρ πότμου παραδόντος, αὐτὸν ἀνάγῃ&lt;br&gt;
πολύφιλον ἑπέταν. 5&lt;br&gt;
ὦ θεόμορ' Ἀρκεσίλα,&lt;br&gt;
σύ τοί νιν κλυτᾶς&lt;br&gt;
αἰῶνος ἀκρᾶν βαθμίδων ἄπο&lt;br&gt;
[10] σὺν εὐδοξίᾳ μετανίσεαι&lt;br&gt;
ἕκατι χρυσαρμάτου Κάστορος: 10&lt;br&gt;
εὐδίαν ὃς μετὰ χειμέριον ὄμβρον τεὰν&lt;br&gt;
καταιθύσσει μάκαιραν ἑστίαν.&lt;br&gt;

[αντ. 1]&lt;br&gt;
σοφοὶ δέ τοι κάλλιον&lt;br&gt;
φέροντι καὶ τὰν θεόσδοτον δύναμιν.&lt;br&gt;
σὲ δ' ἐρχόμενον ἐν δίκᾳ πολὺς ὄλβος ἀμφινέμεται: 15&lt;br&gt;
τὸ μέν, ὅτι βασιλεὺς&lt;br&gt;
[20] ἐσσὶ μεγαλᾶν πολίων,&lt;br&gt;
ἔχει συγγενὴς&lt;br&gt;
ὀφθαλμὸς αἰδοιότατον γέρας&lt;br&gt;
τεᾷ τοῦτο μιγνύμενον φρενί: 20&lt;br&gt;
μάκαρ δὲ καὶ νῦν, κλεεννᾶς ὅτι&lt;br&gt;
εὖχος ἤδη παρὰ Πυθιάδος ἵπποις ἑλὼν&lt;br&gt;
δέδεξαι τόνδε κῶμον ἀνέρων,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
[30] Ἀπολλώνιον ἄθυρμα. τῷ σε μὴ λαθέτω&lt;br&gt;
Κυράνας γλυκὺν ἀμφὶ κᾶπον Ἀφροδίτας ἀειδόμενον, 25&lt;br&gt;
παντὶ μὲν θεὸν αἴτιον ὑπερτιθέμεν:&lt;br&gt;
φιλεῖν δὲ Κάῤῥωτον ἔξοχ' ἑταίρων:&lt;br&gt;
ὃς οὐ τὰν Ἐπιμαθέος ἄγων&lt;br&gt;
ὀψινόου θυγατέρα Πρόφασιν, Βαττιδᾶν&lt;br&gt;
ἀφίκετο δόμους θεμισκρεόντων: 30&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀρισθάρματον&lt;br&gt;
[40] ὕδατι Κασταλίας ξενωθεὶς γέρας ἀμφέβαλε τεαῖσιν κόμαις,

[στρ. 2]&lt;br&gt;
ἀκηράτοις ἁνίαις&lt;br&gt;
ποδαρκέων δωδεκάδρομον τέμενος.&lt;br&gt;
κατέκλασε γὰρ ἐντέων σθένος οὐδέν: ἀλλὰ κρέμαται, 35&lt;br&gt;
ὁπόσα χεριαρᾶν&lt;br&gt;
τεκτόνων δαίδαλ' ἄγων&lt;br&gt;
Κρισαῖον λόφον&lt;br&gt;
[50] ἄμειψεν ἐν κοιλόπεδον νάπος&lt;br&gt;
θεοῦ: τό σφ' ἔχει κυπαρίσσινον 40&lt;br&gt;
μέλαθρον ἀμφ' ἀνδριάντι σχεδόν,&lt;br&gt;
Κρῆτες ὃν τοξοφόροι τέγεϊ Παρνασσίῳ&lt;br&gt;
καθέσσαντο μονόδροπον φυτόν.

[αντ. 2]&lt;br&gt;
ἑκόντι τοίνυν πρέπει&lt;br&gt;
νόῳ τὸν εὐεργέταν ὑπαντιάσαι. 45&lt;br&gt;
[60] Ἀλεξιβιάδα, σὲ δ' ἠύ̈κομοι φλέγοντι Χάριτες.&lt;br&gt;
μακάριος, ὃς ἔχεις&lt;br&gt;
καὶ πεδὰ μέγαν κάματον&lt;br&gt;
λόγων φερτάτων&lt;br&gt;
μναμήϊ': ἐν τεσσαράκοντα γὰρ 50&lt;br&gt;
πετόντεσσιν ἁνιόχοις ὅλον&lt;br&gt;
δίφρον κομίξαις ἀταρβεῖ φρενί,&lt;br&gt;
ἦλθες ἤδη Λιβύας πεδίον ἐξ ἀγλαῶν&lt;br&gt;
[70] ἀέθλων καὶ πατρωΐαν πόλιν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
πόνων δ' οὔ τις ἀπόκλαρός ἐστιν οὔτ' ἔσεται: 55&lt;br&gt;
ὁ Βάττου δ' ἕπεται παλαιὸς ὄλβος ἔμπαν τὰ καὶ τὰ νέμων,&lt;br&gt;
πύργος ἄστεος ὄμμα τε φαεννότατον&lt;br&gt;
ξένοισι. κεῖνόν γε καὶ βαρύκομποι&lt;br&gt;
λέοντες περὶ δείματι φύγον,&lt;br&gt;
γλῶσσαν ἐπεί σφιν ἀπένεικεν ὑπερποντίαν: 60&lt;br&gt;
[80] ὁ δ' ἀρχαγέτας ἔδωκ' Ἀπόλλων&lt;br&gt;
θῆρας αἰνῷ φόβῳ,&lt;br&gt;
ὄφρα μὴ ταμίᾳ Κυράνας ἀτελὴς γένοιτο μαντεύμασιν.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ὃ καὶ βαρειᾶν νόσων&lt;br&gt;
ἀκέσματ' ἄνδρεσσι καὶ γυναιξὶ νέμει, 65&lt;br&gt;
πόρεν τε κίθαριν, δίδωσί τε Μοῖσαν οἷς ἂν ἐθέλῃ,&lt;br&gt;
ἀπόλεμον ἀγαγὼν&lt;br&gt;
[90] ἐς πραπίδας εὐνομίαν,&lt;br&gt;
μυχόν τ' ἀμφέπει&lt;br&gt;
μαντήϊον: τῷ [καὶ] Λακεδαίμονι 70&lt;br&gt;
ἐν Ἄργει τε καὶ ζαθέᾳ Πύλῳ&lt;br&gt;
ἔνασσεν ἀλκάεντας Ἡρακλέος&lt;br&gt;
ἐκγόνους Αἰγιμιοῦ τε. τὸ δ' ἐμὸν γαρύειν&lt;br&gt;
ἀπὸ Σπάρτας ἐπήρατον κλέος:

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ὅθεν γεγενναμένοι 75 &lt;br&gt;
[100] ἵκοντο Θήρανδε φῶτες Αἰγεΐδαι,&lt;br&gt;
ἐμοὶ πατέρες, οὐ θεῶν ἄτερ, ἀλλὰ μοῖρά τις ἄγεν:&lt;br&gt;
πολύθυτον ἔρανον&lt;br&gt;
ἔνθεν ἀναδεξάμενοι,&lt;br&gt;
Ἄπολλον, τεᾷ, 80&lt;br&gt;
Καρνήϊ', ἐν δαιτὶ σεβίζομεν&lt;br&gt;
Κυράνας ἀγακτιμέναν πόλιν:&lt;br&gt;
ἔχοντι τὰν χαλκοχάρμαι ξένοι&lt;br&gt;
Τρῶες Ἀντανορίδαι. σὺν Ἑλένᾳ γὰρ μόλον,&lt;br&gt;
[110] καπνωθεῖσαν πάτραν ἐπεὶ ἴδον 85

[εποδε 3]&lt;br&gt;
ἐν Ἄρει. τὸ δ' ἐλάσιππον ἔθνος ἐνδυκέως&lt;br&gt;
δέκονται θυσίαισιν ἄνδρες οἰχνέοντές σφε δωροφόροι,&lt;br&gt;
τοὺς Ἀριστοτέλης ἄγαγε, ναυσὶ θοαῖς&lt;br&gt;
ἁλὸς βαθεῖαν κέλευθον ἀνοίγων.&lt;br&gt;
[120] κτίσεν δ' ἄλσεα μείζονα θεῶν, 90&lt;br&gt;
εὐθύτομόν τε κατέθηκεν Ἀπολλωνίαις&lt;br&gt;
ἀλεξιμβρότοις πεδιάδα πομπαῖς&lt;br&gt;
ἔμμεν ἱππόκροτον&lt;br&gt;
σκυρωτὰν ὁδόν, ἔνθα πρυμνοῖς ἀγορᾶς ἔπι δίχα κεῖται θανών.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
μάκαρ μὲν ἀνδρῶν μέτα 95&lt;br&gt;
ἔναιεν, ἥρως δ' ἔπειτα λαοσεβής.&lt;br&gt;
[130] ἄτερθε δὲ πρὸ δωμάτων ἕτεροι λαχόντες Ἀΐδαν&lt;br&gt;
βασιλέες ἱεροὶ&lt;br&gt;
ἐντί, μεγάλαν δ' ἀρετὰν&lt;br&gt;
δρόσῳ μαλθακᾷ 100&lt;br&gt;
ῥανθεῖσαν κώμων ὑπὸ χεύμασιν,&lt;br&gt;
ἀκούοντί που χθονίᾳ φρενί,&lt;br&gt;
σφὸν ὄλβον υἱῷ τε κοινὰν χάριν&lt;br&gt;
ἔνδικόν τ' Ἀρκεσίλᾳ. τὸν ἐν ἀοιδᾷ νέων&lt;br&gt;
[140] πρέπει χρυσάορα Φοῖβον ἀπύειν,

[αντ. 4] 105&lt;br&gt;
ἔχοντα Πυθωνόθεν&lt;br&gt;
τὸ καλλίνικον λυτήριον δαπανᾶν&lt;br&gt;
μέλος χαρίεν. ἄνδρα κεῖνον ἐπαινέοντι συνετοί.&lt;br&gt;
λεγόμενον ἐρέω:&lt;br&gt;
κρέσσονα μὲν ἁλικίας 110&lt;br&gt;
νόον φέρβεται&lt;br&gt;
γλῶσσάν τε: θάρσος δὲ τανύπτερος&lt;br&gt;
[150] ἐν ὄρνιξιν αἰετὸς ἔπλετο:&lt;br&gt;
ἀγωνίας δ', ἕρκος οἷον, σθένος:&lt;br&gt;
ἔν τε Μοίσαισι ποτανὸς ἀπὸ ματρὸς φίλας, 115&lt;br&gt;
πέφανταί θ' ἁρματηλάτας σοφός:

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ὅσαι τ' εἰσὶν ἐπιχωρίων καλῶν ἔσοδοι,&lt;br&gt;
τετόλμακε. θεός τέ οἱ τὸ νῦν τε πρόφρων τελεῖ δύνασιν,&lt;br&gt;
καὶ τὸ λοιπὸν &lt;ὁμοῖα&gt;, Κρονίδαι μάκαρες,&lt;br&gt;
[160] διδοῖτ' ἐπ' ἔργοισιν ἀμφί τε βουλαῖς 120&lt;br&gt;
ἔχειν, μὴ φθινοπωρὶς ἀνέμων&lt;br&gt;
χειμερία κατὰ πνοὰ δαμαλίζοι χρόνον.&lt;br&gt;
Διός τοι νόος μέγας κυβερνᾷ&lt;br&gt;
δαίμον' ἀνδρῶν φίλων.&lt;br&gt;
εὔχομαί νιν Ὀλυμπίᾳ τοῦτο 125&lt;br&gt;
δόμεν γέρας ἔπι Βάττου γένει. 

==ΞΕΝΟΚΡΑΤΕΙ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝῼ, ΑΡΜΑΤΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἀκούσατ': ἦ γὰρ ἑλικώπιδος Ἀφροδίτας&lt;br&gt;
ἄρουραν ἢ Χαρίτων&lt;br&gt;
ἀναπολίζομεν, ὀμφαλὸν ἐριβρόμου&lt;br&gt;
χθονὸς ἐς νάϊον προσοιχόμενοι: 5&lt;br&gt;
Πυθιόνικος ἔνθ' ὀλβίοισιν Ἐμμενίδαις&lt;br&gt;
ποταμίᾳ τ' Ἀκράγαντι καὶ μὰν Ξενοκράτει&lt;br&gt;
ἑτοῖμος ὕμνων&lt;br&gt;
θησαυρὸς ἐν πολυχρύσῳ&lt;br&gt;
Ἀπολλωνίᾳ τετείχισται νάπᾳ: 10

[στρ. 2] &lt;br&gt;
τὸν οὔτε χειμέριος ὄμβρος ἐπακτὸς ἐλθών,&lt;br&gt;
ἐριβρόμου νεφέλας&lt;br&gt;
στρατὸς ἀμείλιχος, οὔτ' ἄνεμος ἐς μυχοὺς&lt;br&gt;
ἁλὸς ἄξοισι παμφόρῳ χεράδει&lt;br&gt;
τυπτόμενον. φάει δὲ πρόσωπον ἐν καθαρῷ 15&lt;br&gt;
πατρὶ τεῷ, Θρασύβουλε, κοινάν τε γενεᾷ&lt;br&gt;
λόγοισι θνατῶν&lt;br&gt;
εὔδοξον ἅρματι νίκαν&lt;br&gt;
Κρισαίαισιν ἐν πτυχαῖς ἀπαγγελεῖ.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
σύ τοι σχεθών νιν ἐπιδέξια χειρός, ὀρθὰν 20&lt;br&gt;
ἄγεις ἐφημοσύναν,&lt;br&gt;
τά ποτ' ἐν οὔρεσι φαντὶ μεγαλοσθενεῖ&lt;br&gt;
Φιλύρας υἱὸν ὀρφανιζομένῲ&lt;br&gt;
Πηλεΐδᾳ παραινεῖν: μάλιστα μὲν Κρονίδαν,&lt;br&gt;
βαρυόπαν στεροπᾶν κεραυνῶν τε πρύτανιν, 25&lt;br&gt;
θεῶν σέβεσθαι:&lt;br&gt;
ταύτας δὲ μή ποτε τιμᾶς&lt;br&gt;
ἀμείρειν γονέων βίον πεπρωμένον.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἔγεντο καὶ πρότερον Ἀντίλοχος βιατὰς&lt;br&gt;
νόημα τοῦτο φέρων, 30&lt;br&gt;
ὃς ὑπερέφθιτο πατρός, ἐναρίμβροτον&lt;br&gt;
ἀναμείναις στράταρχον Αἰθιόπων&lt;br&gt;
Μέμνονα. Νεστόρειον γὰρ ἵππος ἅρμ' ἐπέδα&lt;br&gt;
Πάριος ἐκ βελέων δαϊχθείς: ὁ δ' ἔφεπεν&lt;br&gt;
κραταιὸν ἔγχος: 35&lt;br&gt;
Μεσσανίου δὲ γέροντος&lt;br&gt;
δονηθεῖσα φρὴν βόασε παῖδα ὅν:

[στρ. 5]&lt;br&gt;
χαμαιπετὲς δ' ἄρ' ἔπος οὐκ ἀπέριψεν: αὐτοῦ&lt;br&gt;
μένων δ' ὁ θεῖος ἀνὴρ&lt;br&gt;
πρίατο μὲν θανάτοιο κομιδὰν πατρός, 40&lt;br&gt;
ἐδόκησέν τε τῶν πάλαι γενεᾷ&lt;br&gt;
ὁπλοτέροισιν, ἔργον πελώριον τελέσαις,&lt;br&gt;
ὕπατος ἀμφὶ τοκεῦσιν ἔμμεν πρὸς ἀρετάν.&lt;br&gt;
τὰ μὲν παρίκει:&lt;br&gt;
τῶν νῦν δὲ καὶ Θρασύβουλος 45&lt;br&gt;
πατρῴαν μάλιστα πρὸς στάθμαν ἔβα,

[στρ. 6]&lt;br&gt;
πάτρῳ τ' ἐπερχόμενος ἀγλαΐαν ἅπασαν.&lt;br&gt;
νόῳ δὲ πλοῦτον ἄγει,&lt;br&gt;
ἄδικον οὔθ' ὑπέροπλον ἥβαν δρέπων,&lt;br&gt;
σοφίαν δ' ἐν μυχοῖσι Πιερίδων: 50&lt;br&gt;
τίν τ', Ἐλέλιχθον, ἃς εὗρες ἱππίας ἐσόδους, &lt;br&gt;
μάλα ἁδόντι νόῳ, Ποσειδᾶν, προσέχεται. &lt;br&gt;
γλυκεῖα δὲ φρὴν καὶ συμπόταισιν ὁμιλεῖν &lt;br&gt;
μελισσᾶν ἀμείβεται τρητὸν πόνον.

==ΜΕΓΑΚΛΕΙ ΑΘΗΝΑΙῼ, ΤΕΘΡΙΠΠῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
κάλλιστον αἱ μεγαλοπόλιες Ἀθᾶναι&lt;br&gt;
προοίμιον Ἀλκμανιδᾶν εὐρυσθενεῖ γενεᾷ&lt;br&gt;
κρηπῖδ' ἀοιδᾶν&lt;br&gt;
ἵπποισι βαλέσθαι. 5&lt;br&gt;
ἐπεὶ τίνα πάτραν, τίνα οἶκον&lt;br&gt;
ναίων ὀνυμάξεαι&lt;br&gt;
ἐπιφανέστερον&lt;br&gt;
Ἑλλάδι πυθέσθαι;

[αντ. 1]&lt;br&gt;
πάσαισι γὰρ πολίεσι λόγος ὁμιλεῖ 10&lt;br&gt;
[10] Ἐρεχθέος ἀστῶν, Ἄπολλον, οἳ τεόν γε δόμον&lt;br&gt;
Πυθῶνι δίᾳ&lt;br&gt;
θαητὸν ἔτευξαν.&lt;br&gt;
ἄγοντι δέ με πέντε μὲν Ἰσθμοῖ&lt;br&gt;
νῖκαι, μία δ' ἐκπρεπὴς 15 &lt;br&gt;
Διὸς Ὀλυμπιάς,&lt;br&gt;
δύο δ' ἀπὸ Κίῤῥας,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ὦ Μεγάκλεες, ὑμαί τε καὶ προγόνων.&lt;br&gt;
νέα δ' εὐπραγίᾳ χαίρω τι: τὸ δ' ἄχνυμαι,&lt;br&gt;
φθόνον ἀμειβόμενον τὰ καλὰ ἔργα. 20&lt;br&gt;
[20] φαντί γε μὰν οὕτω κεν ἀνδρὶ παρμονίμαν&lt;br&gt;
θάλλοισαν εὐδαιμονίαν&lt;br&gt;
τὰ καὶ τὰ φέρεσθαι.
{{anchor|8}}
==ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΕΙ ΑΙΓΙΝΗΤῌ, ΠΑΛΑΙΣΤῌ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
φιλόφρον Ἡσυχία, Δίκας&lt;br&gt;
ὦ μεγιστόπολι θύγατερ,&lt;br&gt;
βουλᾶν τε καὶ πολέμων&lt;br&gt;
ἔχοισα κλαῖ̈δας ὑπερτάτας, 5&lt;br&gt;
Πυθιόνικον τιμὰν Ἀριστομένει δέκευ.&lt;br&gt;
τὺ γὰρ τὸ μαλθακὸν ἔρξαι τε καὶ παθεῖν ὁμῶς&lt;br&gt;
ἐπίστασαι καιρῷ σὺν ἀτρεκεῖ:

[αντ. 1]&lt;br&gt;
[10] τὺ δ', ὁπόταν τις ἀμείλιχον&lt;br&gt;
καρδίᾳ κότον ἐνελάσῃ, 10&lt;br&gt;
τραχεῖα δυσμενέων&lt;br&gt;
ὑπαντιάξαισα κράτει τιθεῖς&lt;br&gt;
Ὕβριν ἐν ἄντλῳ. τὰν οὐδὲ Πορφυρίων μάθεν&lt;br&gt;
παρ' αἶσαν ἐξερεθίζων: κέρδος δὲ φίλτατον,&lt;br&gt;
ἑκόντος εἴ τις ἐκ δόμων φέροι. 15

[επωδή 1] &lt;br&gt;
[20] βία δὲ καὶ μεγάλαυχον ἔσφαλεν ἐν χρόνῳ.&lt;br&gt;
Τυφὼς Κίλιξ ἑκατόγκρανος οὔ νιν ἄλυξεν,&lt;br&gt;
οὐδὲ μὰν βασιλεὺς Γιγάντων: δμᾶθεν δὲ κεραυνῷ&lt;br&gt;
τόξοισί τ' Ἀπόλλωνος: ὃς εὐμενεῖ νόῳ&lt;br&gt;
Ξενάρκειον ἔδεκτο Κίῤῥαθεν ἐστεφανωμένον 20&lt;br&gt;
υἱὸν ποίᾳ Παρνασσίδι Δωριεῖ τε κώμῳ.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
[30] ἔπεσε δ' οὐ Χαρίτων ἑκὰς&lt;br&gt;
ἁ δικαιόπολις ἀρεταῖς&lt;br&gt;
κλειναῖσιν Αἰακιδᾶν&lt;br&gt;
θιγοῖσα νᾶσος: τελέαν δ' ἔχει 25&lt;br&gt;
δόξαν ἀπ' ἀρχᾶς. πολλοῖσι μὲν γὰρ ἀείδεται&lt;br&gt;
νικαφόροις ἐν ἀέθλοις θρέψαισα καὶ θοαῖς&lt;br&gt;
ὑπερτάτους ἥρωας ἐν μάχαις:

[αντ. 2]&lt;br&gt;
τὰ δὲ καὶ ἀνδράσιν ἐμπρέπει.&lt;br&gt;
[40] εἰμὶ δ' ἄσχολος ἀναθέμεν 30&lt;br&gt;
πᾶσαν μακραγορίαν&lt;br&gt;
λύρᾳ τε καὶ φθέγματι μαλθακῷ,&lt;br&gt;
μὴ κόρος ἐλθὼν κνίσῃ. τὸ δ' ἐν ποσί μοι τράχον&lt;br&gt;
ἴτω τεὸν χρέος, ὦ παῖ, νεώτατον καλῶν,&lt;br&gt;
ἐμᾷ ποτανὸν ἀμφὶ μαχανᾷ. 35

[επωδή 2]&lt;br&gt;
παλαισμάτεσσι γὰρ ἰχνεύων ματραδελφεοὺς&lt;br&gt;
[50] Ὀλυμπίᾳ τε Θεόγνητον οὐ κατελέγχεις,&lt;br&gt;
οὐδὲ Κλειτομάχοιο νίκαν Ἰσθμοῖ θρασύγυιον:&lt;br&gt;
αὔξων δὲ πάτραν Μιδυλιδᾶν λόγον φέρεις,&lt;br&gt;
τὸν ὅνπερ ποτ' Ὀϊκλέος παῖς ἐν ἑπταπύλοις ἰδὼν 40&lt;br&gt;
υἱοὺς Θήβαις αἰνίξατο παρμένοντας αἰχμᾷ,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ὁπότ' ἀπ' Ἄργεος ἤλυθον&lt;br&gt;
[60] δευτέραν ὁδὸν Ἐπίγονοι.&lt;br&gt;
ὧδ' εἶπε μαρναμένων:&lt;br&gt;
“φυᾷ τὸ γενναῖον ἐπιπρέπει 45&lt;br&gt;
ἐκ πατέρων παισὶ λῆμα. θαέομαι σαφὲς&lt;br&gt;
δράκοντα ποικίλον αἰθᾶς Ἀλκμᾶν' ἐπ' ἀσπίδος&lt;br&gt;
νωμῶντα πρῶτον ἐν Κάδμου πύλαις.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ὁ δὲ καμὼν προτέρᾳ πάθᾳ&lt;br&gt;
[70] νῦν ἀρείονος ἐνέχεται 50&lt;br&gt;
ὄρνιχος ἀγγελίᾳ&lt;br&gt;
Ἄδραστος ἥρως: τὸ δὲ οἴκοθεν&lt;br&gt;
ἀντία πράξει. μοῦνος γὰρ ἐκ Δαναῶν στρατοῦ&lt;br&gt;
θανόντος ὀστέα λέξαις υἱοῦ, τύχᾳ θεῶν&lt;br&gt;
ἀφίξεται λαῷ σὺν ἀβλαβεῖ 55

[εποδε 3]&lt;br&gt; 
Ἄβαντος εὐρυχόρους ἀγυιάς.”τοιαῦτα μὲν&lt;br&gt;
ἐφθέγξατ' Ἀμφιάρηος. χαίρων δὲ καὶ αὐτὸς&lt;br&gt;
[80] Ἀλκμᾶνα στεφάνοισι βάλλω, ῥαίνω δὲ καὶ ὕμνῳ,&lt;br&gt;
γείτων ὅτι μοι καὶ κτεάνων φύλαξ ἐμῶν&lt;br&gt;
ὑπάντασεν ἰόντι γᾶς ὀμφαλὸν παρ' ἀοίδιμον, 60&lt;br&gt;
μαντευμάτων τ' ἐφάψατο συγγόνοισι τέχναις.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
τὺ δ',Ἑκαταβόλε, πάνδοκον&lt;br&gt;
[90] ναὸν εὐκλέα διανέμων&lt;br&gt;
Πυθῶνος ἐν γυάλοις,&lt;br&gt;
τὸ μὲν μέγιστον τόθι χαρμάτων 65&lt;br&gt;
ὤπασας: οἴκοι δὲ πρόσθεν ἁρπαλέαν δόσιν&lt;br&gt;
πενταθλίου σὺν ἑορταῖς ὑμαῖς ἐπάγαγες.&lt;br&gt;
ἄναξ, ἑκόντι δ' εὔχομαι νόῳ

[αντ. 4]&lt;br&gt;
κατά τιν' ἁρμονίαν βλέπειν,&lt;br&gt;
ἀμφ' ἕκαστον ὅσα νέομαι. 70&lt;br&gt;
κώμῳ μὲν ἁδυμελεῖ&lt;br&gt;
[100] Δίκα παρέστακε: θεῶν δ' ὄπιν&lt;br&gt;
ἄφθονον αἰτέω, Ξείναρκες, ὑμετέραις τύχαις.&lt;br&gt;
εἰ γάρ τις ἐσλὰ πέπαται μὴ σὺν μακρῷ πόνῳ,&lt;br&gt;
πολλοῖς σοφὸς δοκεῖ πεδ' ἀφρόνων 75

[επωδή 4]&lt;br&gt;
βίον κορυσσέμεν ὀρθοβούλοισι μαχαναῖς:&lt;br&gt;
τὰ δ' οὐκ ἐπ' ἀνδράσι κεῖται: δαίμων δὲ παρίσχει,&lt;br&gt;
[110] ἄλλοτ' ἄλλον ὕπερθε βάλλων, ἄλλον δ' ὑπὸ χειρῶν&lt;br&gt;
μέτρῳ καταβαίνει. Μεγάροις δ' ἔχεις γέρας,&lt;br&gt;
μυχῷ τ' ἐν Μαραθῶνος, Ἥρας τ' ἀγῶν' ἐπιχώριον 80&lt;br&gt;
νίκαις τρισσαῖς, Ὦριστόμενες, δάμασσας ἔργῳ:

[στρ. 5]&lt;br&gt;
τέτρασι δ' ἔμπετες ὑψόθεν&lt;br&gt;
σωμάτεσσι κακὰ φρονέων,&lt;br&gt;
τοῖς οὔτε νόστος ὁμῶς&lt;br&gt;
[120] ἔπαλπνος ἐν Πυθιάδι κρίθη, 85&lt;br&gt;
οὐδὲ μολόντων πὰρ ματέρ' ἀμφὶ γέλως γλυκὺς&lt;br&gt;
ὦρσεν χάριν: κατὰ λαύρας δ' ἐχθρῶν ἀπάοροι&lt;br&gt;
πτώσσοντι, συμφορᾷ δεδαγμένοι.

[αντ. 5]&lt;br&gt;
ὁ δὲ καλόν τι νέον λαχὼν&lt;br&gt;
ἁβρότατος ἔπι μεγάλας 90&lt;br&gt;
ἐξ ἐλπίδος πέταται&lt;br&gt;
[130] ὑποπτέροις ἀνορέαις, ἔχων&lt;br&gt;
κρέσσονα πλούτου μέριμναν. ἐν δ' ὀλίγῳ βροτῶν&lt;br&gt;
τὸ τερπνὸν αὔξεται: οὕτω δὲ καὶ πίτνει χαμαί,&lt;br&gt;
ἀποτρόπῳ γνώμᾳ σεσεισμένον. 95
{{anchor|8.5}}{{anchor|8.99}}
[επωδή 5] &lt;br&gt;
ἐπάμεροι: τί δέ τις; τί δ' οὔ τις; σκιᾶς ὄναρ&lt;br&gt;
ἄνθρωπος. ἀλλ' ὅταν αἴγλα διόσδοτος ἔλθῃ,&lt;br&gt;
λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών:&lt;br&gt;
[140] Αἴγινα φίλα μᾶτερ, ἐλευθέρῳ στόλῳ&lt;br&gt;
πόλιν τάνδε κόμιζε Δὶ καὶ κρέοντι σὺν Αἰακῷ 100&lt;br&gt;
Πηλεῖ τε κἀγαθῷ Τελαμῶνι σύν τ' Ἀχιλλεῖ.

==ΤΕΛΕΣΙΚΡΑΤΕΙ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΟΠΛΙΤΟΔΡΟΜῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ἐθέλω χαλκάσπιδα Πυθιονίκαν&lt;br&gt;
σὺν βαθυζώνοισιν ἀγγέλλων&lt;br&gt;
Τελεσικράτη Χαρίτεσσι γεγωνεῖν,&lt;br&gt;
ὄλβιον ἄνδρα, διωξίππου στεφάνωμα Κυράνας: 5&lt;br&gt;
τὰν ὁ χαιτάεις ἀνεμοσφαράγων ἐκ Παλίου κόλπων ποτὲ Λατοΐδας&lt;br&gt;
[10] ἅρπασ', ἔνεικέ τε χρυσέῳ παρθένον ἀγροτέραν δίφρῳ, τόθι νιν πολυμήλου&lt;br&gt;
καὶ πολυκαρποτάτας θῆκε δέσποιναν χθονὸς&lt;br&gt;
ῥίζαν ἀπείρου τρίταν εὐήρατον θάλλοισαν οἰκεῖν.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
ὑπέδεκτο δ' ἀργυρόπεζ' Ἀφροδίτα 10&lt;br&gt;
Δάλιον ξεῖνον θεοδμάτων&lt;br&gt;
ὀχέων, ἐφαπτομένα χερὶ κούφᾳ.&lt;br&gt;
[20] καί σφιν ἐπὶ γλυκεραῖς εὐναῖς ἐρατὰν βάλεν αἰδῶ,&lt;br&gt;
ξυνὸν ἁρμόζοισα θεῷ τε γάμον μιχθέντα κούρᾳ θ' Ὑψέος εὐρυβία:&lt;br&gt;
ὃς Λαπιθᾶν ὑπερόπλων τουτάκις ἦν βασιλεύς, ἐξ Ὠκεανοῦ γένος ἥρως 15&lt;br&gt;
δεύτερος: ὅν ποτε Πίνδου κλεενναῖς ἐν πτυχαῖς&lt;br&gt;
[30] Ναὶ̈ς εὐφρανθεῖσα Πηνειοῦ λέχει Κρείοισ' ἔτικτεν,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
Γαίας θυγάτηρ. ὁ δὲ τὰν εὐώλενον&lt;br&gt;
θρέψατο παῖδα Κυράναν: ἁ μὲν οὔθ' ἱστῶν παλιμβάμους ἐφίλησεν ὁδούς,&lt;br&gt;
οὔτε δείπνων οἰκοριᾶν μεθ' ἑταιρᾶν τέρψιας, 20&lt;br&gt;
ἀλλ' ἀκόντεσσίν τε χαλκέοις&lt;br&gt;
φασγάνῳ τε μαρναμένα κεράϊζεν ἀγρίους&lt;br&gt;
[40] θῆρας, ἦ πολλάν τε καὶ ἡσύχιον&lt;br&gt;
βουσὶν εἰρήναν παρέχοισα πατρῴαις, τὸν δὲ σύγκοιτον γλυκὺν&lt;br&gt;
παῦρον ἐπὶ γλεφάροις 25&lt;br&gt;
ὕπνον ἀναλίσκοισα ῥέποντα πρὸς ἀῶ.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
κίχε νιν λέοντί ποτ' εὐρυφαρέτρας&lt;br&gt;
ὀμβρίμῳ μούναν παλαίοισαν&lt;br&gt;
ἄτερ ἐγχέων ἑκάεργος Ἀπόλλων.&lt;br&gt;
αὐτίκα δ' ἐκ μεγάρων Χείρωνα προσέννεπε φωνᾷ. 30&lt;br&gt;
[51] “ σεμνὸν ἄντρον, Φιλλυρίδα, προλιπὼν θυμὸν γυναικὸς καὶ μεγάλαν δύνασιν&lt;br&gt;
θαύμασον, οἷον ἀταρβεῖ νεῖκος ἄγει κεφαλᾷ, μόχθου καθύπερθε νεᾶνις&lt;br&gt;
ἦτορ ἔχοισα: φόβῳ δ' οὐ κεχείμανται φρένες.&lt;br&gt;
τίς νιν ἀνθρώπων τέκεν; ποίας δ' ἀποσπασθεῖσα φύτλας

[αντ. 2]&lt;br&gt;
[60] ὀρέων κευθμῶνας ἔχει σκιοέντων, 35&lt;br&gt;
γεύεται δ' ἀλκᾶς ἀπειράντου;&lt;br&gt;
ὁσία κλυτὰν χέρα οἱ προσενεγκεῖν,&lt;br&gt;
ἦ ῥα; καὶ ἐκ λεχέων κεῖραι μελιηδέα ποίαν;”&lt;br&gt;
τὸν δὲ Κένταυρος ζαμενής, ἀγανᾷ χλαρὸν γελάσσαις ὀφρύϊ, μῆτιν ἑὰν&lt;br&gt;
[70] εὐθὺς ἀμείβετο: “κρυπταὶ κλαΐδες ἐντὶ σοφᾶς Πειθοῦς ἱερᾶν φιλοτάτων, 40&lt;br&gt;
Φοῖβε, καὶ ἔν τε θεοῖς τοῦτο κἀνθρώποις ὁμῶς&lt;br&gt;
αἰδέοντ', ἀμφανδὸν ἁδείας τυχεῖν τὸ πρῶτον εὐνᾶς.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
καὶ γὰρ σέ, τὸν οὐ θεμιτὸν ψεύδει θιγεῖν,&lt;br&gt;
ἔτραπε μείλιχος ὀργὰ παρφάμεν τοῦτον λόγον. κούρας δ' ὁπόθεν γενεὰν&lt;br&gt;
[80] ἐξερωτᾷς, ὦ ἄνα; κύριον ὃς πάντων τέλος 45&lt;br&gt;
οἶσθα καὶ πάσας κελεύθους:&lt;br&gt;
ὅσσα τε χθὼν ἠρινὰ φύλλ' ἀναπέμπει, χὠπόσαι&lt;br&gt;
ἐν θαλάσσᾳ καὶ ποταμοῖς ψάμαθοι&lt;br&gt;
κύμασιν ῥιπαῖς τ' ἀνέμων κλονέονται, χὤ τι μέλλει, χὠπόθεν&lt;br&gt;
ἔσσεται, εὖ καθορᾷς. 50&lt;br&gt;
εἰ δὲ χρὴ καὶ πὰρ σοφὸν ἀντιφερίξαι,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
ἐρέω. ταύτᾳ πόσις ἵκεο βᾶσσαν&lt;br&gt;
[90] τάνδε, καὶ μέλλεις ὑπὲρ πόντου&lt;br&gt;
Διὸς ἔξοχον ποτὶ κᾶπον ἐνεῖκαι:&lt;br&gt;
ἔνθα νιν ἀρχέπολιν θήσεις, ἐπὶ λαὸν ἀγείραις 55&lt;br&gt;
νασιώταν ὄχθον ἐς ἀμφίπεδον: νῦν δ' εὐρυλείμων πότνιά σοι Λιβύα&lt;br&gt;
δέξεται εὐκλέα νύμφαν δώμασιν ἐν χρυσέοις πρόφρων: ἵνα οἱ χθονὸς αἶσαν&lt;br&gt;
[100] αὐτίκα συντελέθειν ἔννομον δωρήσεται,&lt;br&gt;
οὔτε παγκάρπων φυτῶν νήποινον, οὔτ' ἀγνῶτα θηρῶν.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
τόθι παῖδα τέξεται, ὃν κλυτὸς Ἑρμᾶς 60&lt;br&gt;
εὐθρόνοις Ὥραισι καὶ Γαίᾳ&lt;br&gt;
ἀνελὼν φίλας ὑπὸ ματέρος οἴσει.&lt;br&gt;
ταὶ δ' ἐπιγουνίδιον θαησάμενοι βρέφος αὐταῖς,&lt;br&gt;
[110] νέκταρ ἐν χείλεσσι καὶ ἀμβροσίαν στάξοισι, θήσονταί τέ νιν ἀθάνατον&lt;br&gt;
Ζῆνα καὶ ἁγνὸν Ἀπόλλων', ἀνδράσι χάρμα φίλοις ἄγχιστον, ὀπάονα μήλων, 65&lt;br&gt;
Ἀγρέα καὶ Νόμιον, τοῖς δ' Ἀρισταῖον καλεῖν.”&lt;br&gt;
ὣς ἄρ' εἰπὼν ἔντυεν τερπνὰν γάμου κραίνειν τελευτάν.

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ὠκεῖα δ' ἐπειγομένων ἤδη θεῶν&lt;br&gt;
[120] πρᾶξις ὁδοί τε βραχεῖαι. κεῖνο κεῖν' ἆμαρ διαίτασεν: θαλάμῳ δὲ μίγεν&lt;br&gt;
ἐν πολυχρύσῳ Λιβύας: ἵνα καλλίσταν πόλιν 70&lt;br&gt;
ἀμφέπει κλεινάν τ' ἀέθλοις.&lt;br&gt;
καί νυν ἐν Πυθῶνί νιν ἀγαθέᾳ Καρνειάδα&lt;br&gt;
υἱὸς εὐθαλεῖ συνέμιξε τύχᾳ:&lt;br&gt;
[130] ἔνθα νικάσαις ἀνέφανε Κυράναν, ἅ νιν εὔφρων δέξεται,&lt;br&gt;
καλλιγύναικι πάτρᾳ 75&lt;br&gt;
δόξαν ἱμερτὰν ἀγαγόντ' ἀπὸ Δελφῶν.

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἀρεταὶ δ' αἰεὶ μεγάλαι πολύμυθοι:&lt;br&gt;
βαιὰ δ' ἐν μακροῖσι ποικίλλειν,&lt;br&gt;
ἀκοὰ σοφοῖς: ὁ δὲ καιρὸς ὁμοίως&lt;br&gt;
παντὸς ἔχει κορυφάν. ἔγνον ποτὲ καὶ Ἰόλαον 80&lt;br&gt;
[140] οὐκ ἀτιμάσαντά νιν ἑπτάπυλοι Θῆβαι: τόν, Εὐρυσθῆος ἐπεὶ κεφαλὰν&lt;br&gt;
ἔπραθε φασγάνου ἀκμᾷ, κρύψαν ἔνερθ' ὑπὸ γᾶν διφρηλάτα Ἀμφιτρύωνος&lt;br&gt;
σάματι, πατροπάτωρ ἔνθα οἱ Σπαρτῶν ξένος&lt;br&gt;
κεῖτο, λευκίπποισι Καδμείων μετοικήσαις ἀγυιαῖς.

[αντ. 4]&lt;br&gt;
τέκε οἷ καὶ Ζηνὶ μιγεῖσα δαΐφρων 85&lt;br&gt;
ἐν μόναις ὠδῖσιν Ἀλκμήνα&lt;br&gt;
[150] διδύμων κρατησίμαχον σθένος υἱῶν.&lt;br&gt;
κωφὸς ἀνήρ τις, ὃς Ἡρακλεῖ στόμα μὴ παραβάλλει,&lt;br&gt;
μηδὲ Διρκαίων ὑδάτων ἀὲ μέμναται, τά νιν θρέψαντο καὶ Ἰφικλέα:&lt;br&gt;
τοῖσι τέλειον ἐπ' εὐχᾷ κωμάσομαί τι παθὼν ἐσλόν: Χαρίτων κελαδεννᾶν 90&lt;br&gt;
[160] μή με λίποι καθαρὸν φέγγος. Αἰγίνᾳ τε γὰρ&lt;br&gt;
φαμὶ Νίσου τ' ἐν λόφῳ τρὶς δὴ πόλιν τάνδ' εὐκλεΐξαι,

[επωδή 4]&lt;br&gt;
σιγαλὸν ἀμαχανίαν ἔργῳ φυγών:&lt;br&gt;
οὕνεκεν, εἰ φίλος ἀστῶν, εἴ τις ἀντάεις, τό γ' ἐν ξυνῷ πεποναμένον εὖ&lt;br&gt;
μὴ λόγον βλάπτων ἁλίοιο γέροντος κρυπτέτω. 95&lt;br&gt;
κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν&lt;br&gt;
[170] παντὶ θυμῷ σύν γε δίκᾳ καλὰ ῥέζοντ' ἔννεπεν.&lt;br&gt;
πλεῖστα νικάσαντά σε καὶ τελεταῖς&lt;br&gt;
ὡρίαις ἐν Παλλάδος εἶδον ἄφωνοί θ' ὡς ἕκασται φίλτατον&lt;br&gt;
παρθενικαὶ πόσιν ἢ 100&lt;br&gt;
υἱὸν εὔχοντ', ὦ Τελεσίκρατες, ἔμμεν,

[στρ. 5]&lt;br&gt;
ἐν Ὀλυμπίοισί τε καὶ βαθυκόλπου&lt;br&gt;
Γᾶς ἀέθλοις ἔν τε καὶ πᾶσιν&lt;br&gt;
ἐπιχωρίοις. ἐμὲ δ' ὦν τις ἀοιδᾶν&lt;br&gt;
[180] δίψαν ἀκειόμενον πράσσει χρέος αὖτις ἐγεῖραι 105&lt;br&gt;
καὶ παλαιὰν δόξαν ἑῶν προγόνων: οἷοι Λιβύσσας ἀμφὶ γυναικὸς ἔβαν&lt;br&gt;
Ἴρασα πρὸς πόλιν, Ἀνταίου μετὰ καλλίκομον μναστῆρες ἀγακλέα κούραν:&lt;br&gt;
τὰν μάλα πολλοὶ ἀριστῆες ἀνδρῶν αἴτεον&lt;br&gt;
[190] σύγγονοι, πολλοὶ δὲ καὶ ξείνων. ἐπεὶ θαητὸν εἶδος

[αντ. 5]&lt;br&gt;
ἔπλετο: χρυσοστεφάνου δέ οἱ Ἥβας 110&lt;br&gt;
καρπὸν ἀνθήσαντ' ἀποδρέψαι&lt;br&gt;
ἔθελον. πατὴρ δὲ θυγατρὶ φυτεύων&lt;br&gt;
κλεινότερον γάμον, ἄκουσεν Δαναόν ποτ' ἐν Ἄργει&lt;br&gt;
οἷον εὗρεν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ παρθένοισι, πρὶν μέσον ἆμαρ ἑλεῖν,&lt;br&gt;
[200] ὠκύτατον γάμον. ἔστασεν γὰρ ἅπαντα χορὸν ἐν τέρμασιν αὐτίκ' ἀγῶνος: 115&lt;br&gt;
σὺν δ' ἀέθλοις ἐκέλευσεν διακρῖναι ποδῶν,&lt;br&gt;
ἅντινα σχήσοι τις ἡρώων, ὅσοι γαμβροί σφιν ἦλθον.

[επωδή 5]&lt;br&gt;
οὕτω δ' ἐδίδου Λίβυς ἁρμόζων κόρᾳ&lt;br&gt;
[210] νυμφίον ἄνδρα: ποτὶ γραμμᾷ μὲν αὐτὰν στᾶσε κοσμήσαις τέλος ἔμμεν ἄκρον,&lt;br&gt;
εἶπε δ' ἐν μέσσοις ἀπάγεσθαι, ὃς ἂν πρῶτος θορὼν 120&lt;br&gt;
ἀμφί οἱ ψαύσειε πέπλοις.&lt;br&gt;
ἔνθ' Ἀλεξίδαμος, ἐπεὶ φύγε λαιψηρὸν δρόμον,&lt;br&gt;
παρθένον κεδνὰν χερὶ χειρὸς ἑλὼν&lt;br&gt;
ἆγεν ἱππευτᾶν Νομάδων δι' ὅμιλον. πολλὰ μὲν κεῖνοι δίκον&lt;br&gt;
φύλλ' ἔπι καὶ στεφάνους: 125&lt;br&gt;
[220] πολλὰ δὲ πρόσθεν πτερὰ δέξατο νικᾶν.

==ΙΠΠΟΚΛΕΙ ΘΕΣΣΑΛῼ, ΠΑΙΔΙ ΔΙΑΥΛΟΔΡΟΜῼ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
ὄλβια Λακεδαίμων,&lt;br&gt;
μάκαιρα Θεσσαλία: πατρὸς δ' ἀμφοτέραις ἐξ ἑνὸς&lt;br&gt;
ἀριστομάχου γένος Ἡρακλεῦς βασιλεύει.&lt;br&gt;
τί κομπέω παρὰ καιρόν; ἀλλά με Πυθώ τε καὶ τὸ Πελινναῖον ἀπύει 5&lt;br&gt;
Ἀλεύα τε παῖδες, Ἱπποκλέᾳ ἐθέλοντες&lt;br&gt;
[10] ἀγαγεῖν ἐπικωμίαν ἀνδρῶν κλυτὰν ὄπα.

[αντ. 1]&lt;br&gt;
γεύεται γὰρ ἀέθλων:&lt;br&gt;
στρατῷ τ' ἀμφικτιόνων ὁ Παρνάσιος αὐτὸν μυχὸς&lt;br&gt;
διαυλοδρομᾶν ὕπατον παίδων ἀνέειπεν. 10&lt;br&gt;
Ἄπολλον, γλυκὺ δ' ἀνθρώπων τέλος ἀρχά τε δαίμονος ὀρνύντος αὔξεται:&lt;br&gt;
ὁ μέν που τεοῖς γε μήδεσι τοῦτ' ἔπραξεν:&lt;br&gt;
[20] τὸ δὲ συγγενὲς ἐμβέβακεν ἴχνεσιν πατρὸς

[επωδή 1]&lt;br&gt;
Ὀλυμπιονίκα δὶς ἐν πολεμαδόκοις&lt;br&gt;
Ἄρεος ὅπλοις: 15&lt;br&gt;
ἔθηκε καὶ βαθυλείμων ὑπὸ Κίῤῥας ἀγὼν&lt;br&gt;
πέτραν κρατησίποδα Φρικίαν.&lt;br&gt;
ἕσποιτο μοῖρα καὶ ὑστέραισιν&lt;br&gt;
ἐν ἁμέραις ἀγάνορα πλοῦτον ἀνθεῖν σφίσιν:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τῶν δ' ἐν Ἑλλάδι τερπνῶν 20&lt;br&gt;
[30] λαχόντες οὐκ ὀλίγαν δόσιν, μὴ φθονεραῖς ἐκ θεῶν&lt;br&gt;
μετατροπίαις ἐπικύρσαιεν. θεὸς εἴη&lt;br&gt;
ἀπήμων κέαρ: εὐδαίμων δὲ καὶ ὑμνητὸς οὗτος ἀνὴρ γίγνεται σοφοῖς,&lt;br&gt;
ὃς ἂν χερσὶν ἢ ποδῶν ἀρετᾷ κρατήσαις&lt;br&gt;
τὰ μέγιστ' ἀέθλων ἕλῃ τόλμᾳ τε καὶ σθένει, 25

[αντ. 2]&lt;br&gt; 
καὶ ζώων ἔτι νεαρὸν&lt;br&gt;
[40] κατ' αἶσαν υἱὸν ἴδῃ τυχόντα στεφάνων Πυθίων.&lt;br&gt;
ὁ χάλκεος οὐρανὸς οὔ ποτ' ἀμβατὸς αὐτῷ.&lt;br&gt;
ὅσαις δὲ βροτὸν ἔθνος ἀγλαΐαις ἁπτόμεσθα, περαίνει πρὸς ἔσχατον&lt;br&gt;
πλόον. ναυσὶ δ' οὔτε πεζὸς ἰών &lt;κεν&gt; εὕροις 30&lt;br&gt;
ἐς Ὑπερβορέων ἀγῶνα θαυματὰν ὁδόν.

[επωδή 2]&lt;br&gt;
[50] παρ' οἷς ποτε Περσεὺς ἐδαίσατο λαγέτας,&lt;br&gt;
δώματ' ἐσελθών,&lt;br&gt;
κλειτὰς ὄνων ἑκατόμβας ἐπιτόσσαις θεῷ&lt;br&gt;
ῥέζοντας: ὧν θαλίαις ἔμπεδον 35&lt;br&gt;
εὐφαμίαις τε μάλιστ' Ἀπόλλων&lt;br&gt;
χαίρει, γελᾷ θ' ὁρῶν ὕβριν ὀρθίαν κνωδάλων.

[στρ. 3]&lt;br&gt;
Μοῖσα δ' οὐκ ἀποδαμεῖ&lt;br&gt;
τρόποις ἐπὶ σφετέροισι: παντᾷ, δὲ χοροὶ παρθένων&lt;br&gt;
[60] λυρᾶν τε βοαὶ καναχαί τ' αὐλῶν δονέονται: 40&lt;br&gt;
δάφνᾳ τε χρυσέᾳ κόμας ἀναδήσαντες εἰλαπινάζοισιν εὐφρόνως.&lt;br&gt;
νόσοι δ' οὔτε γῆρας οὐλόμενον κέκραται&lt;br&gt;
ἱερᾷ γενεᾷ: πόνων δὲ καὶ μαχᾶν ἄτερ

[αντ. 3]&lt;br&gt;
οἰκέοισι φυγόντες&lt;br&gt;
ὑπέρδικον Νέμεσιν. θρασείᾳ δὲ πνέων καρδίᾳ 45&lt;br&gt;
[70] μόλεν Δανάας ποτὲ παῖς, ἁγεῖτο δ' Ἀθάνα,&lt;br&gt;
ἐς ἀνδρῶν μακάρων ὅμιλον: ἔπεφνέν τε Γοργόνα, καὶ ποικίλον κάρα&lt;br&gt;
δρακόντων φόβαισιν ἤλυθε νασιώταις&lt;br&gt;
λίθινον θάνατον φέρων. ἐμοὶ δὲ θαυμάσαι

[επωδή 3]&lt;br&gt;
θεῶν τελεσάντων οὐδέν ποτε φαίνεται 50&lt;br&gt;
ἔμμεν ἄπιστον.&lt;br&gt;
[80] κώπαν σχάσον, ταχὺ δ' ἄγκυραν ἔρεισον χθονὶ&lt;br&gt;
πρῴραθε, χοιράδος ἄλκαρ πέτρας.&lt;br&gt;
ἐγκωμίων γὰρ ἄωτος ὕμνων&lt;br&gt;
ἐπ' ἄλλοτ' ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον. 55

[στρ. 4]&lt;br&gt;
ἔλπομαι δ' Ἐφυραίων&lt;br&gt;
ὄπ' ἀμφὶ Πηνεϊὸν γλυκεῖαν προχεόντων ἐμὰν&lt;br&gt;
τὸν Ἱπποκλέαν ἔτι καὶ μᾶλλον σὺν ἀοιδαῖς&lt;br&gt;
[90] ἕκατι στεφάνων θαητὸν ἐν ἅλιξι θησέμεν ἐν καὶ παλαιτέροις,&lt;br&gt;
νέαισίν τε παρθένοισι μέλημα. καὶ γὰρ 60&lt;br&gt;
ἑτέροις ἑτέρων ἔρως ὑπέκνισε φρένας:

[αντ. 4]&lt;br&gt;
τῶν δ' ἕκαστος ὀρούει,&lt;br&gt;
τυχών κεν ἁρπαλέαν σχέθοι φροντίδα τὰν πὰρ ποδός:&lt;br&gt;
τὰ δ' εἰς ἐνιαυτὸν ἀτέκμαρτον προνοῆσαι.&lt;br&gt;
[100] πέποιθα ξενίᾳ προσανέϊ Θώρακος, ὅσπερ ἐμὰν ποιπνύων χάριν 65&lt;br&gt;
τόδ' ἔζευξεν ἅρμα Πιερίδων τετράορον,&lt;br&gt;
φιλέων φιλέοντ', ἄγων ἄγοντα προφρόνως.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
πειρῶντι δὲ καὶ χρυσὸς ἐν βασάνῳ πρέπει&lt;br&gt;
καὶ νόος ὀρθός.&lt;br&gt;
ἀδελφεοὺς ̄αστ;ἔτ' ἐπαινήσομεν ἐσλούς, ὅτι 70&lt;br&gt;
ὑψοῦ φέροντι νόμον Θεσσαλῶν&lt;br&gt;
[110] αὔξοντες: ἐν δ' ἀγαθοῖσι κεῖνται&lt;br&gt;
πατρώϊαι κεδναὶ πολίων κυβερνάσιες.

==ΘΡΑΣΥΔΑΙῼ ΘΗΒΑΙῼ, ΠΑΙΔΙ ΣΤΑΔΙΕΙ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
Κάδμου κόραι, Σεμέλα μὲν Ὀλυμπιάδων ἀγυιᾶτις,&lt;br&gt;
Ἰνώ τε Λευκοθέα ποντιᾶν ὁμοθάλαμε Νηρηΐδων,&lt;br&gt;
ἴτε σὺν Ἡρακλέος ἀριστογόνῳ&lt;br&gt;
ματρὶ πὰρ Μελίαν χρυσέων ἐς ἄδυτον τριπόδων 5&lt;br&gt;
θησαυρόν, ὃν περίαλλ' ἐτίμασε Λοξίας,

[αντ. 1]&lt;br&gt;
[10] Ἰσμήνιον δ' ὀνύμαξεν, ἀλαθέα μαντίων θῶκον,&lt;br&gt;
ὦ παῖδες Ἁρμονίας, ἔνθα καί νυν ἐπίνομον ἡρωΐδων&lt;br&gt;
στρατὸν ὁμαγερέα καλεῖ συνίμεν,&lt;br&gt;
ὄφρα Θέμιν ἱερὰν Πυθῶνά τε καὶ ὀρθοδίκαν 10&lt;br&gt;
γᾶς ὀμφαλὸν κελαδήσετ' ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ,

[επωδή 1]&lt;br&gt;
ἑπταπύλοισι Θήβαις&lt;br&gt;
[20] χάριν ἀγῶνί τε Κίῤῥας,&lt;br&gt;
ἐν τῷ Θρασυδαῖος ἔμνασεν ἑστίαν&lt;br&gt;
τρίτον ἐπὶ στέφανον πατρῴαν βαλών, 15&lt;br&gt;
ἐν ἀφνεαῖς ἀρούραισι Πυλάδα&lt;br&gt;
νικῶν ξένου Λάκωνος Ὀρέστα.

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τὸν δὴ φονευομένου πατρὸς Ἀρσινόα Κλυταιμνήστρας&lt;br&gt;
χειρῶν ὕπο κρατερᾶν ἐκ δόλου τροφὸς ἄνελε δυσπενθέος,&lt;br&gt;
ὁπότε Δαρδανίδα κόραν Πριάμου 20&lt;br&gt;
[30] Κασσάνδραν πολιῷ χαλκῷ σὺν Ἀγαμεμνονίᾳ&lt;br&gt;
ψυχᾷ πόρευσ' Ἀχέροντος ἀκτὰν παρ' εὔσκιον

[αντ. 2]&lt;br&gt;
νηλὴς γυνά. πότερόν νιν ἄρ' Ἰφιγένει' ἐπ' Εὐρίπῳ&lt;br&gt;
σφαχθεῖσα τῆλε πάτρας ἔκνισεν βαρυπάλαμον ὄρσαι χόλον;&lt;br&gt;
ἢ ἑτέρῳ λέχεϊ δαμαζομέναν 25&lt;br&gt;
[40] ἔννυχοι πάραγον κοῖται; τὸ δὲ νέαις ἀλόχοις&lt;br&gt;
ἔχθιστον ἀμπλάκιον καλύψαι τ' ἀμάχανον

[επωδή 2]&lt;br&gt;
ἀλλοτρίαισι γλώσσαις:&lt;br&gt;
κακολόγοι δὲ πολῖται.&lt;br&gt;
ἴσχει τε γὰρ ὄλβος οὐ μείονα φθόνον: 30&lt;br&gt;
ὁ δὲ χαμηλὰ πνέων ἄφαντον βρέμει.&lt;br&gt;
θάνεν μὲν αὐτὸς ἥρως Ἀτρεΐδας&lt;br&gt;
ἵκων χρόνῳ κλυταῖς ἐν Ἀμύκλαις,

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[50] μάντιν τ' ὄλεσσε κόραν, ἐπεὶ ἀμφ' Ἑλένᾳ πυρωθέντων&lt;br&gt;
Τρώων ἔλυσε δόμους ἁβρότατος. ὁ δ' ἄρα γέροντα ξένον 35&lt;br&gt;
Στρόφιον ἐξίκετο, νέα κεφαλά,&lt;br&gt;
Παρνασοῦ πόδα ναίοντ': ἀλλὰ χρονίῳ σὺν Ἄρει&lt;br&gt;
πέφνεν τε ματέρα θῆκέ τ' Αἴγισθον ἐν φοναῖς.

[αντ. 3]&lt;br&gt;
ἦ ῥ', ὦ φίλοι, κατ' ἀμευσιπόρους τριόδους ἐδινήθην,&lt;br&gt;
[60] ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν: ἤ μέ τις ἄνεμος ἔξω πλόου 40&lt;br&gt;
ἔβαλεν, ὡς ὅτ' ἄκατον εἰναλίαν;&lt;br&gt;
Μοῖσα, τὸ δὲ τεόν, εἰ μισθοῖο συνέθευ παρέχειν&lt;br&gt;
φωνὰν ὑπάργυρον, ἄλλοτ' ἄλλᾳ ταρασσέμεν

[επωδή 3]&lt;br&gt;
ἢ πατρὶ Πυθονίκῳ&lt;br&gt;
τό γέ νυν ἢ Θρασυδαίῳ: 45&lt;br&gt;
τῶν εὐφροσύνα τε καὶ δόξ' ἐπιφλέγει.&lt;br&gt;
[70] τὰ μὲν &lt;ἐν&gt; ἅρμασι καλλίνικοι πάλαι,&lt;br&gt;
Ὀλυμπίᾳ ἀγώνων πολυφάτων&lt;br&gt;
ἔσχον θοὰν ἀκτῖνα σὺν ἵπποις:

[στρ. 4]&lt;br&gt;
Πυθοῖ τε γυμνὸν ἐπὶ στάδιον καταβάντες ἤλεγξαν 50&lt;br&gt;
Ἑλλανίδα στρατιὰν ὠκύτατι. θεόθεν ἐραίμαν καλῶν,&lt;br&gt;
δυνατὰ μαιόμενος ἐν ἁλικίᾳ.&lt;br&gt;
τῶν γὰρ ἂμ πόλιν εὑρίσκων τὰ μέσα μακροτέρῳ&lt;br&gt;
[80] ὄλβῳ τεθαλότα, μέμφομ' αἶσαν τυραννίδων:

[αντ. 4]&lt;br&gt;
ξυναῖσι δ' ἀμφ' ἀρεταῖς τέταμαι. φθονεροὶ δ' ἀμύνονται 55&lt;br&gt;
ἆται, εἴ τις ἄκρον ἑλὼν ἁσυχᾶ τε νεμόμενος αἰνὰν ὕβριν&lt;br&gt;
ἀπέφυγεν: μέλανος ἂν ἐσχατιὰν&lt;br&gt;
καλλίονα θανάτου &lt;στείχοι&gt;, γλυκυτάτᾳ γενεᾷ&lt;br&gt;
[90] εὐώνυμον κτεάνων κρατίσταν χάριν πορών.

[επωδή 4]&lt;br&gt;
ἅ τε τὸν Ἰφικλείδαν 60&lt;br&gt;
διαφέρει Ἰόλαον&lt;br&gt;
ὑμνητὸν ἐόντα, καὶ Κάστορος βίαν,&lt;br&gt;
σέ τε, ἄναξ Πολύδευκες, υἱοὶ θεῶν,&lt;br&gt;
τὸ μὲν παρ' ἆμαρ ἕδραισι Θεράπνας,&lt;br&gt;
τὸ δ' οἰκέοντας ἔνδον Ὀλύμπου.

==ΜΙΔᾼ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝῼ, ΑΥΛΗΤῌ==

[στρ. 1]&lt;br&gt;
αἰτέω σε, φιλάγλαε, καλλίστα βροτεᾶν πολίων,&lt;br&gt;
Φερσεφόνας ἕδος, ἅ τ' ὄχθαις ἔπι μηλοβότου&lt;br&gt;
ναίεις Ἀκράγαντος ἐύ̈δματον κολώναν, ὦ ἄνα,&lt;br&gt;
ἵλαος ἀθανάτων ἀνδρῶν τε σὺν εὐμενίᾳ 5&lt;br&gt;
[10] δέξαι στεφάνωμα τόδ' ἐκ Πυθῶνος εὐδόξῳ Μίδᾳ,&lt;br&gt;
αὐτόν τέ νιν Ἑλλάδα νικάσαντα τέχνᾳ, τάν ποτε&lt;br&gt;
Παλλὰς ἐφεῦρε θρασειᾶν Γοργόνων&lt;br&gt;
οὔλιον θρῆνον διαπλέξαισ' Ἀθάνα:

[στρ. 2]&lt;br&gt;
τὸν παρθενίοις ὑπό τ' ἀπλάτοις ὀφίων κεφαλαῖς 10&lt;br&gt;
ἄϊε λειβόμενον δυσπενθέϊ σὺν καμάτῳ,&lt;br&gt;
[20] Περσεὺς ὁπότε τρίτον ἄνυσσεν κασιγνητᾶν μέρος,&lt;br&gt;
εἰναλίᾳ τε Σερίφῳ λαοῖσί τε μοῖραν ἄγων.&lt;br&gt;
ἤτοι τό τε θεσπέσιον Φόρκοιο μαύρωσεν γένος,&lt;br&gt;
λυγρόν τ' ἔρανον Πολυδέκτᾳ θῆκε ματρός τ' ἔμπεδον 15&lt;br&gt;
δουλοσύναν τό τ' ἀναγκαῖον λέχος,&lt;br&gt;
εὐπαράου κρᾶτα συλάσαις Μεδοίσας

[στρ. 3]&lt;br&gt;
[30] υἱὸς Δανάας: τὸν ἀπὸ χρυσοῦ φαμεν αὐτορύτου&lt;br&gt;
ἔμμεναι. ἀλλ' ἐπεὶ ἐκ τούτων φίλον ἄνδρα πόνων&lt;br&gt;
ἐῤῥύσατο, παρθένος αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος, 20&lt;br&gt;
ὄφρα τὸν Εὐρυάλας ἐκ καρπαλιμᾶν γενύων&lt;br&gt;
χριμφθέντα σὺν ἔντεσι μιμήσαιτ' ἐρικλάγκταν γόον.&lt;br&gt;
[40] εὗρεν θεός: ἀλλά νιν εὑροῖσ' ἀνδράσι θνατοῖς ἔχειν,&lt;br&gt;
ὠνόμασεν κεφαλᾶν πολλᾶν νόμον,&lt;br&gt;
εὐκλεᾶ λαοσσόων μναστῆρ' ἀγώνων, 25

[στρ. 4]&lt;br&gt;
λεπτοῦ διανισσόμενον χαλκοῦ θαμὰ καὶ δονάκων,&lt;br&gt;
τοὶ παρὰ καλλιχόρῳ ναίοισι πόλει Χαρίτων.&lt;br&gt;
Καφισίδος ἐν τεμένει, πιστοὶ χορευτᾶν μάρτυρες.&lt;br&gt;
[50] εἰ δέ τις ὄλβος ἐν ἀνθρώποισιν, ἄνευ καμάτου&lt;br&gt;
οὐ φαίνεται: ἐκ δὲ τελευτάσει νιν ἤτοι σάμερον 30&lt;br&gt;
δαίμων--τὸ δὲ μόρσιμον οὐ παρφυκτόν,--ἀλλ' ἔσται χρόνος&lt;br&gt;
οὗτος, ὃ καί τιν' ἀελπτίᾳ βαλὼν&lt;br&gt;
ἔμπαλιν γνώμας τὸ μὲν δώσει, τὸ δ' οὔπω.

[[Κατηγορία:Αρχαία και Κλασική γραμματεία|Πυθιονικοι]]

[[fr:Pythiques (traduction Falconnet)]]</text>
      <sha1>m5bjp14yr3hb94pylq32phzfgtp2re8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Ολυμπιόνικοι</title>
    <ns>0</ns>
    <id>2096</id>
    <revision>
      <id>165850</id>
      <parentid>163957</parentid>
      <timestamp>2026-04-19T07:38:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Sarri.greek</username>
        <id>10495</id>
      </contributor>
      <comment>{{anchor|6.73}}</comment>
      <origin>165850</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="45260" sha1="1a3jnbc2u0iz8rasa976td86galepm4" xml:space="preserve">{{Τίτλος2|Ολυμπιόνικοι|[[Πίνδαρος]]}}
:''μετάφραση Ιωάννη Γρυπάρη: [[Ολυμπιονίκων]]''
{{anchor|v1}}{{anchor|v1.1}}
== ΙΕΡΩΝΙ ΣΥΡΑΚΟΥΣΙΩΙ ΚΕΛΗΤΙ==

ἄριστον μὲν ὕδωρ ὁ δὲ χρυσὸς αἰθόμενον πῦρ&lt;br&gt;
ἅτε διαπρέπει νυκτὶ μεγάνορος ἔξοχα πλούτου:&lt;br&gt;
εἰ δ' ἄεθλα γαρύεν&lt;br&gt;
ἔλδεαι, φίλον ἦτορ, 5

μηκέθ' ἁλίου σκόπει&lt;br&gt;
[10] ἄλλο θαλπνότερον ἐν ἁμέρᾳ φαεννὸν ἄστρον ἐρήμας δι' αἰθέρος,&lt;br&gt;
μηδ'  Ὀλυμπίας ἀγῶνα φέρτερον αὐδάσομεν:&lt;br&gt;
ὅθεν ὁ πολύφατος ὕμνος ἀμφιβάλλεται&lt;br&gt;
σοφῶν μητίεσσι, κελαδεῖν {{r|1.10|10}}

Κρόνου παῖδ' ἐς ἀφνεὰν ἱκομένους&lt;br&gt;
μάκαιραν  Ιέ̔ρωνος ἑστίαν,&lt;br&gt;
θεμιστεῖον ὃς ἀμφέπει σκᾶπτον ἐν πολυμάλῳ&lt;br&gt;
[20] Σικελίᾳ, δρέπων μὲν κορυφὰς ἀρετᾶν ἄπο πασᾶν,&lt;br&gt;
ἀγλαΐζεται δὲ καὶ 15

μουσικᾶς ἐν ἀώτῳ,&lt;br&gt;
οἷα παίζομεν φίλαν&lt;br&gt;
ἄνδρες ἀμφὶ θαμὰ τράπεζαν. ἀλλὰ Δωρίαν ἀπὸ φόρμιγγα πασσάλου&lt;br&gt;
λάμβαν', εἴ τί τοι Πίσας τε καὶ Φερενίκου χάρις&lt;br&gt;
[30] νόον ὑπὸ γλυκυτάταις ἔθηκε φροντίσιν, 20

ὅτε παρ'  Ἀλφεῷ σύτο, δέμας&lt;br&gt;
ἀκέντητον ἐν δρόμοισι παρέχων,&lt;br&gt;
κράτει δὲ προσέμιξε δεσπόταν,&lt;br&gt;
Συρακόσιον ἱπποχάρμαν βασιλῆα. λάμπει δέ οἱ κλέος&lt;br&gt;
ἐν εὐάνορι Λυδοῦ Πέλοπος ἀποικίᾳ: 25

τοῦ μεγασθενὴς ἐράσσατο γαιάοχος&lt;br&gt;
[40] Ποσειδᾶν, ἐπεί νιν καθαροῦ λέβητος ἔξελε Κλωθὼ&lt;br&gt;
ἐλέφαντι φαίδιμον ὦμον κεκαδμένον.&lt;br&gt;
ἦ θαυματὰ πολλά, καί πού τι καὶ βροτῶν φάτις ὑπὲρ τὸν ἀλαθῆ λόγον&lt;br&gt;
δεδαιδαλμένοι ψεύδεσι ποικίλοις* ἐξαπατῶντι μῦθοι30

Χάρις δ', ἅπερ ἅπαντα τεύχει τὰ μείλιχα θνατοῖς,&lt;br&gt;
[50] ἐπιφέροισα τιμὰν καὶ ἄπιστον ἐμήσατο πιστὸν&lt;br&gt;
ἔμμεναι τὸ πολλάκις:&lt;br&gt;
ἁμέραι δ' ἐπίλοιποι&lt;br&gt;
μάρτυρες σοφώτατοι. 35

ἔστι δ' ἀνδρὶ φάμεν ἐοικὸς ἀμφὶ δαιμόνων καλά: μείων γὰρ αἰτία.&lt;br&gt;
υἱὲ Ταντάλου, σὲ δ', ἀντία προτέρων, φθέγξομαι,&lt;br&gt;
[60] ὁπότ' ἐκάλεσε πατὴρ τὸν εὐνομώτατον&lt;br&gt;
ἐς ἔρανον φίλαν τε Σίπυλον,&lt;br&gt;
ἀμοιβαῖα θεοῖσι δεῖπνα παρέχων, 40

τότ'  Ἀγλαοτρίαιναν ἁρπάσαι&lt;br&gt;
δαμέντα φρένας ἱμέρῳ* χρυσέαισί τ' ἀν' ἵπποις&lt;br&gt;
ὕπατον εὐρυτίμου ποτὶ δῶμα Διὸς μεταβᾶσαι,&lt;br&gt;
ἔνθα δευτέρῳ χρόνῳ&lt;br&gt;
[70] ἦλθε καὶ Γανυμήδης 45

Ζηνὶ τωὔτ' ἐπὶ χρέος.&lt;br&gt;
ὡς δ' ἄφαντος ἔπελες, οὐδὲ ματρὶ πολλὰ μαιόμενοι φῶτες ἄγαγον,&lt;br&gt;
ἔννεπε κρυφᾶ τις αὐτίκα φθονερῶν γειτόνων,&lt;br&gt;
ὕδατος ὅτι σε πυρὶ ζέοισαν εἰς ἀκμὰν&lt;br&gt;
μαχαίρᾳ τάμον κάτα μέλη, 50

[80] τραπέζαισί τ', ἀμφὶ δεύτατα, κρεῶν&lt;br&gt;
σέθεν διεδάσαντο καὶ φάγον.&lt;br&gt;
ἐμοὶ δ' ἄπορα γαστρίμαργον μακάρων τιν' εἰπεῖν. ἀφίσταμαι.&lt;br&gt;
ἀκέρδεια λέλογχεν θαμινὰ κακαγόρους.&lt;br&gt;
εἰ δὲ δή τιν' ἄνδρα θνατὸν  Ὀλύμπου σκοποὶ 55

ἐτίμασαν, ἦν Τάνταλος οὗτος: ἀλλὰ γὰρ καταπέψαι&lt;br&gt;
μέγαν ὄλβον οὐκ ἐδυνάσθη, κόρῳ δ' ἕλεν&lt;br&gt;
[90] ἄταν ὑπέροπλον, ἅν οἱ πατὴρ ὑπερκρέμασε καρτερὸν αὐτῷ λίθον,&lt;br&gt;
τὸν αἰεὶ μενοινῶν κεφαλᾶς βαλεῖν εὐφροσύνας ἀλᾶται.&lt;br&gt;
ἔχει δ' ἀπάλαμον βίον τοῦτον ἐμπεδόμοχθον, 60

μετὰ τριῶν τέταρτον πόνον, ἀθανάτων ὅτι κλέψαις&lt;br&gt;
ἁλίκεσσι συμπόταις&lt;br&gt;
[100] νέκταρ ἀμβροσίαν τε&lt;br&gt;
δῶκεν, οἷσιν ἄφθιτον&lt;br&gt;
θῆκαν. εἰ δὲ θεὸν ἀνήρ τις ἔλπεταί τι λαθέμεν ἔρδων, ἁμαρτάνει. 65

τοὔνεκα προῆκαν υἱὸν ἀθάνατοί οἱ πάλιν&lt;br&gt;
μετὰ τὸ ταχύποτμον αὖτις ἀνέρων ἔθνος.&lt;br&gt;
πρὸς εὐάνθεμον δ' ὅτε φυὰν&lt;br&gt;
[110] λάχναι νιν μέλαν γένειον ἔρεφον.&lt;br&gt;
ἑτοῖμον ἀνεφρόντισεν γάμον 70

Πισάτα παρὰ πατρὸς εὔδοξον  Ἱπποδάμειαν&lt;br&gt;
σχεθέμεν. ἐγγὺς ἐλθὼν πολιᾶς ἁλὸς οἶος ἐν ὄρφνᾳ&lt;br&gt;
ἄπυεν βαρύκτυπον&lt;br&gt;
Εὐτρίαιναν: ὁ δ' αὐτῷ&lt;br&gt;
πὰρ ποδὶ σχεδὸν φάνη. 75

[120] τῷ μὲν εἶπε: “φίλια δῶρα Κυπρίας ἄγ' εἴ τι, Ποσείδαον, ἐς χάριν&lt;br&gt;
τέλλεται, πέδασον ἔγχος Οἰνομάου χάλκεον,&lt;br&gt;
ἐμὲ δ' ἐπὶ ταχυτάτων πόρευσον ἁρμάτων&lt;br&gt;
ἐς  Ἆλιν, κράτει δὲ πέλασον.&lt;br&gt;
ἐπεὶ τρεῖς τε καὶ δέκ' ἄνδρας ὀλέσαις 80

ἐρῶντας ἀναβάλλεται γάμον&lt;br&gt;
[130] θυγατρός. ὁ μέγας δὲ κίνδυνος ἄναλκιν οὐ φῶτα λαμβάνει.&lt;br&gt;
θανεῖν δ' οἷσιν ἀνάγκα, τί κέ τις ἀνώνυμον&lt;br&gt;
γῆρας ἐν σκότῳ καθήμενος ἕψοι μάταν,&lt;br&gt;
ἁπάντων καλῶν ἄμμορος; ἀλλ' ἐμοὶ μὲν οὗτος ἄεθλος 85

ὑποκείσεται: τὺ δὲ πρᾶξιν φίλαν δίδοι.”&lt;br&gt;
ὣς ἔννεπεν: οὐδ' ἀκράντοις ἐφάψατ' ὦν ἔπεσι. τὸν μὲν ἀγάλλων θεὸς&lt;br&gt;
[140] ἔδωκεν δίφρον τε χρύσεον πτεροῖσίν τ' ἀκάμαντας ἵππους.&lt;br&gt;
ἕλεν δ' Οἰνομάου βίαν παρθένον τε σύνευνον:&lt;br&gt;
τέκε τε λαγέτας ἓξ ἀρεταῖσι μεμαότας υἱούς. 90

νῦν δ' ἐν αἱμακουρίαις&lt;br&gt;
ἀγλααῖσι μέμικται,&lt;br&gt;
Ἀλφεοῦ πόρῳ κλιθείς,&lt;br&gt;
[150] τύμβον ἀμφίπολον ἔχων πολυξενωτάτῳ παρὰ βωμῷ. τὸ δὲ κλέος&lt;br&gt;
τηλόθεν δέδορκε τᾶν  Ὀλυμπιάδων ἐν δρόμοις 95

Πέλοπος, ἵνα ταχυτὰς ποδῶν ἐρίζεται*&lt;br&gt;
ἀκμαί τ' ἰσχύος θρασύπονοι:&lt;br&gt;
ὁ νικῶν δὲ λοιπὸν ἀμφὶ βίοτον*&lt;br&gt;
ἔχει μελιτόεσσαν εὐδίαν&lt;br&gt;
[160] ἀέθλων γ' ἕνεκεν. τὸ δ' αἰεὶ παράμερον ἐσλὸν 100

ὕπατον ἔρχεται παντὶ βροτῶν. ἐμὲ δὲ στεφανῶσαι  &lt;br&gt;
κεῖνον ἱππίῳ νόμῳ&lt;br&gt;
Αἰοληΐδι μολπᾷ&lt;br&gt;
χρή: πέποιθα δὲ ξένον&lt;br&gt;
μή τιν', ἀμφότερα καλῶν τε ἴδριν ἁμᾷ καὶ δύναμιν κυριώτερον, 105

τῶν γε νῦν κλυταῖσι δαιδαλωσέμεν ὕμνων πτυχαῖς.&lt;br&gt;
[170] θεὸς ἐπίτροπος ἐὼν τεαῖσι μήδεται&lt;br&gt;
ἔχων τοῦτο κᾶδος,  Ιέ̔ρων,&lt;br&gt;
μερίμναισιν: εἰ δὲ μὴ ταχὺ λίποι,&lt;br&gt;
ἔτι γλυκυτέραν κεν ἔλπομαι 110

σὺν ἅρματι θοῷ κλεΐξειν, ἐπίκουρον εὑρὼν ὁδὸν λόγων&lt;br&gt;
[180] παρ' εὐδείελον ἐλθὼν Κρόνιον. ἐμοὶ μὲν ὦν&lt;br&gt;
Μοῖσα καρτερώτατον βέλος ἀλκα τρέφει:&lt;br&gt;
ἐπ' ἄλλοισι δ' ἄλλοι μεγάλοι. τὸ δ' ἔσχατον&lt;br&gt;
κορυφοῦται βασιλεῦσι. μηκέτι πάπταινε πόρσιον. 115

εἴη σέ τε τοῦτον ὑψοῦ χρόνον πατεῖν, ἐμέ τε τοσσάδε νικαφόροις&lt;br&gt;
ὁμιλεῖν, πρόφαντον σοφίᾳ καθ'  Ἕλλανας ἐόντα παντᾷ.

== ΘΗΡΩΝΙ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝΩΙ ΑΡΜΑΤΙ ==

ἀναξιφόρμιγγες ὕμνοι,&lt;br&gt;
τίνα θεόν, τίν' ἥρωα, τίνα δ' ἄνδρα κελαδήσομεν;&lt;br&gt;
ἤτοι Πίσα μὲν Διός:  Ὀλυμπιάδα δ' ἔστασεν  Ἡρακλέης&lt;br&gt;
ἀκρόθινα πολέμου:

Θήρωνα δὲ τετραορίας ἕνεκα νικαφόρου 5&lt;br&gt;
[10] γεγωνητέον, ὄπι δίκαιον ξένων, ἔρεισμ'  Ἀκράγαντος,&lt;br&gt;
εὐωνύμων τε πατέρων ἄωτον ὀρθόπολιν:&lt;br&gt;
καμόντες οἳ πολλὰ θυμῷ&lt;br&gt;
ἱερὸν ἔσχον οἴκημα ποταμοῦ, Σικελίας τ' ἔσαν

[20] ὀφθαλμός, αἰὼν δ' ἔφεπε μόρσιμος, πλοῦτόν τε καὶ χάριν ἄγων 10&lt;br&gt;
γνησίαις ἐπ' ἀρεταῖς.&lt;br&gt;
ἀλλ' ὦ Κρόνιε παῖ  Ρέ̔ας, ἕδος  Ὀλύμπου νέμων&lt;br&gt;
ἀέθλων τε κορυφὰν πόρον τ'  Ἀλφεοῦ, ἰανθεὶς ἀοιδαῖς&lt;br&gt;
εὔφρων ἄρουραν ἔτι πατρίαν σφίσιν κόμισον

λοιπῷ γένει. τῶν δὲ πεπραγμένων 15&lt;br&gt;
[30] ἐν δίκᾳ τε καὶ παρὰ δίκαν, ἀποίητον οὐδ' ἂν&lt;br&gt;
χρόνος ὁ πάντων πατὴρ δύναιτο θέμεν ἔργων τέλος: &lt;br&gt;
λάθα δὲ πότμῳ σὺν εὐδαίμονι γένοιτ' ἄν.&lt;br&gt;
ἐσλῶν γὰρ ὑπὸ χαρμάτων πῆμα θνάσκει

παλίγκοτον δαμασθέν, 20&lt;br&gt;
ὅταν θεοῦ Μοῖρα πέμπῃ&lt;br&gt;
ἀνεκὰς ὄλβον ὑψηλόν. ἕπεται δὲ λόγος εὐθρόνοις&lt;br&gt;
[40] Κάδμοιο κούραις, ἔπαθον αἳ μεγάλα, πένθος δὲ&lt;br&gt;
κρεσσόνων πρὸς ἀγαθῶν.

ζώει μὲν ἐν  Ὀλυμπίοις ἀποθανοῖσα βρόμῳ 25&lt;br&gt;
κεραυνοῦ τανυέθειρα Σεμέλα, φιλεῖ δέ νιν Παλλὰς αἰεί, &lt;br&gt;
καὶ Ζεὺς πατὴρ μάλα, φιλεῖ δὲ παῖς ὁ κισσοφόρος:&lt;br&gt;
λέγοντι δ' ἐν καὶ θαλάσσᾳ&lt;br&gt;
μετὰ κόραισι Νηρῆος ἁλίαις βίοτον ἄφθιτον

Ἰνοῖ τετάχθαι τὸν ὅλον ἀμφὶ χρόνον. ἤτοι βροτῶν γε κέκριται 30&lt;br&gt;
πεῖρας οὔ τι θανάτου,&lt;br&gt;
[59] οὐδ' ἡσύχιμον ἁμέραν ὁπότε, παῖδ' ἁλίου, &lt;br&gt;
ἀτειρεῖ σὺν ἀγαθῷ τελευτάσομεν: ῥοαὶ δ' ἄλλοτ' ἄλλαι&lt;br&gt;
εὐθυμιᾶν τε μετὰ καὶ πόνων ἐς ἄνδρας ἔβαν.

οὕτω δὲ Μοῖρ', ἅ τε πατρώιον 35&lt;br&gt;
τῶνδ' ἔχει τὸν εὔφρονα πότμον, θεόρτῳ σὺν ὄλβῳ&lt;br&gt;
ἐπί τι καὶ πῆμ' ἄγει παλιντράπελον ἄλλῳ χρόνῳ:&lt;br&gt;
[70] ἐξ οὗπερ ἔκτεινε Λᾷον μόριμος υἱὸς&lt;br&gt;
συναντόμενος, ἐν δὲ Πυθῶνι χρησθὲν

παλαίφατον τέλεσσεν. 40&lt;br&gt;
ἰδοῖσα δ' ὀξεῖ'  Ἐριννὺς&lt;br&gt;
ἔπεφνέ οἱ σὺν ἀλλαλοφονίᾳ γένος ἀρήιον:&lt;br&gt;
λείφθη δὲ Θέρσανδρος ἐριπέντι Πολυνείκει, νέοις ἐν ἀέθλοις&lt;br&gt;
ἐν μάχαις τε πολέμου

[80] τιμώμενος,  Ἀδραστιδᾶν θάλος ἀρωγὸν δόμοις: 45&lt;br&gt;
ὅθεν σπέρματος ἔχοντα ῥίζαν, πρέπει τὸν Αἰνησιδάμου&lt;br&gt;
ἐγκωμίων τε μελέων λυρᾶν τε τυγχανέμεν. &lt;br&gt;
Ὀλυμπίᾳ μὲν γὰρ αὐτὸς&lt;br&gt;
γέρας ἔδεκτο, Πυθῶνι δ' ὁμόκλαρον ἐς ἀδελφεὸν

[90]  Ἰσθμοῖ τε κοιναὶ Χάριτες ἄνθεα τεθρίππων δυωδεκαδρόμων 50&lt;br&gt;
ἄγαγον. τὸ δὲ τυχεῖν&lt;br&gt;
πειρώμενον ἀγωνίας παραλύει δυσφρονᾶν.&lt;br&gt;
ὁ μὰν πλοῦτος ἀρεταῖς δεδαιδαλμένος φέρει τῶν τε καὶ τῶν&lt;br&gt;
[100] καιρόν, βαθεῖαν ὑπέχων μέριμναν ἀγροτέραν, 

ἀστὴρ ἀρίζηλος, ἐτήτυμον 55&lt;br&gt;
ἀνδρὶ φέγγος: εἰ δέ νιν ἔχων τις οἶδεν τὸ μέλλον,&lt;br&gt;
ὅτι θανόντων μὲν ἐνθάδ' αὐτίκ' ἀπάλαμνοι φρένες&lt;br&gt;
ποινὰς ἔτισαν, τὰ δ' ἐν τᾷδε Διὸς ἀρχᾷ&lt;br&gt;
ἀλιτρὰ κατὰ γᾶς δικάζει τις ἐχθρᾷ

λόγον φράσαις ἀνάγκᾳ: 60&lt;br&gt;
ἴσαις δὲ νύκτεσσιν αἰεί,&lt;br&gt;
[110] ἴσαις δ' ἐν ἁμέραις ἅλιον ἔχοντες, ἀπονέστερον&lt;br&gt;
ἐσλοὶ δέκονται βίοτον, οὐ χθόνα ταράσσοντες ἐν χερὸς ἀκμᾷ&lt;br&gt;
οὐδὲ πόντιον ὕδωρ

κεινὰν παρὰ δίαιταν: ἀλλὰ παρὰ μὲν τιμίοις 65&lt;br&gt;
[120] θεῶν, οἵτινες ἔχαιρον εὐορκίαις, ἄδακρυν νέμονται&lt;br&gt;
αἰῶνα: τοὶ δ' ἀπροσόρατον ὀκχέοντι πόνον&lt;br&gt;
ὅσοι δ' ἐτόλμασαν ἐστρὶς&lt;br&gt;
ἑκατέρωθι μείναντες ἀπὸ πάμπαν ἀδίκων ἔχειν

ψυχάν, ἔτειλαν Διὸς ὁδὸν παρὰ Κρόνου τύρσιν: ἔνθα μακάρων 70&lt;br&gt;
νᾶσος ὠκεανίδες&lt;br&gt;
[130] αὖραι περιπνέοισιν, ἄνθεμα δὲ χρυσοῦ φλέγει, &lt;br&gt;
τὰ μὲν χερσόθεν ἀπ' ἀγλαῶν δενδρέων, ὕδωρ δ' ἄλλα φέρβει, &lt;br&gt;
ὅρμοισι τῶν χέρας ἀναπλέκοντι καὶ στεφάνοις

βουλαῖς ἐν ὀρθαῖσι  Ῥαδαμάνθυος, 75&lt;br&gt;
ὃν πατὴρ ἔχει γας ἑτοῖμον αὐτῷ πάρεδρον,&lt;br&gt;
[140] πόσις ὁ πάντων  Ρέ̔ας ὑπέρτατον ἐχοίσας θρόνον. &lt;br&gt;
Πηλεύς τε καὶ Κάδμος ἐν τοῖσιν ἀλέγονται: &lt;br&gt;
Ἀχιλλέα τ' ἔνεικ', ἐπεὶ Ζηνὸς ἦτορ

λιταῖς ἔπεισε, μάτηρ: 80&lt;br&gt;
ὃς  Ἕκτορ' ἔσφαλε, Τροίας&lt;br&gt;
ἄμαχον ἀστραβῆ κίονα, Κύκνον τε θανάτῳ πόρεν,&lt;br&gt;
[150]  Ἀοῦς τε παῖδ' Αἰθίοπα. πολλά μοι ὑπ' ἀγκῶνος ὠκέα βέλη&lt;br&gt;
ἔνδον ἐντι φαρέτρας

φωνᾶντα συνετοῖσιν: ἐς δὲ τὸ πὰν ἑρμηνέων 85&lt;br&gt;
χατίζει. σοφὸς ὁ πολλὰ εἰδὼς φυᾷ: μαθόντες δὲ λάβροι&lt;br&gt;
παγγλωσσίᾳ, κόρακες ὥς, ἄκραντα γαρύετον&lt;br&gt;
Διὸς πρὸς ὄρνιχα θεῖον.&lt;br&gt;
[160] ἔπεχε νῦν σκοπῷ τόξον, ἄγε θυμέ, τίνα βάλλομεν

ἐκ μαλθακᾶς αὖτε φρενὸς εὐκλέας ὀϊστοὺς ἱέντες; ἐπί τοι 90&lt;br&gt;
Ἀκράγαντι τανύσαις&lt;br&gt;
αὐδάσομαι ἐνόρκιον λόγον ἀλαθεῖ νόῳ&lt;br&gt;
[170] τεκεῖν μή τιν' ἑκατόν γε ἐτέων πόλιν φίλοις ἄνδρα μᾶλλον&lt;br&gt;
εὐεργέταν πραπίσιν ἀφθονέστερόν τε χέρα

Θήρωνος. ἀλλ' αἶνον ἔβα κόρος 95&lt;br&gt;
οὐ δίκᾳ συναντόμενος, ἀλλὰ μάργων ὑπ' ἀνδρῶν, &lt;br&gt;
τὸ λαλαγῆσαι ἐθέλων κρύφον τε θέμεν ἐσλῶν καλοῖς&lt;br&gt;
ἔργοις: ἐπεὶ ψάμμος ἀριθμὸν περιπέφευγεν, &lt;br&gt;
[180] καὶ κεῖνος ὅσα χάρματ' ἄλλοις ἔθηκεν

τίς ἂν φράσαι δύναιτο; 100

== ΘΗΡΩΝΙ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝΩΙ ΑΡΜΑΤΙ ΕΙΣ ΘΕΟΞΕΝΙΑ==

Τυνδαρίδαις τε φιλοξείνοις ἁδεῖν καλλιπλοκάμῳ θ'  Ἑλένᾳ&lt;br&gt;
κλεινὰν  Ἀκράγαντα γεραίρων εὔχομαι,&lt;br&gt;
Θήρωνος  Ὀλυμπιονίκαν ὕμνον ὀρθώσαις, ἀκαμαντοπόδων&lt;br&gt;
ἵππων ἄωτον. Μοῖσα δ' οὕτω ποι παρέστα μοι νεοσίγαλον εὑρόντι τρόπον

Δωρίῳ φωνὰν ἐναρμόξαι πεδίλῳ 5&lt;br&gt;
[10] ἀγλαόκωμον. ἐπεὶ χαίταισι μὲν ζευχθέντες ἔπι στέφανοι&lt;br&gt;
πράσσοντί με τοῦτο θεόδματον χρέος,&lt;br&gt;
φόρμιγγά τε ποικιλόγαρυν καὶ βοὰν αὐλῶν ἐπέων τε θέσιν&lt;br&gt;
Αἰνησιδάμου παιδὶ συμμῖξαι πρεπόντως, ἅ τε Πίσα με γεγωνεῖν: τᾶς ἄπο

θεόμοροι νίσοντ' ἐπ' ἀνθρώπους ἀοιδαί, 10&lt;br&gt;
[20] ᾧ τινι, κραίνων ἐφετμὰς  Ἡρακλέος προτέρας,&lt;br&gt;
ἀτρεκὴς  Ἑλλανοδίκας γλεφάρων Αἰτωλὸς ἀνὴρ ὑψόθεν&lt;br&gt;
ἀμφὶ κόμαισι βάλῃ γλαυκόχροα κόσμον ἐλαίας: τάν ποτε&lt;br&gt;
Ἴστρου ἀπὸ σκιαρᾶν παγᾶν ἔνεικεν  Ἀμφιτρυωνιάδας,

μνᾶμα τῶν Οὐλυμπίᾳ κάλλιστον ἄθλων 15&lt;br&gt;
δᾶμον  Ὑπερβορέων πείσαις  Ἀπόλλωνος θεράποντα λόγῳ.&lt;br&gt;
[30] πιστὰ φρονέων Διὸς αἴτει πανδόκῳ&lt;br&gt;
ἄλσει σκιαρόν τε φύτευμα ξυνὸν ἀνθρώποις στέφανόν τ' ἀρετᾶν.&lt;br&gt;
ἤδη γὰρ αὐτῷ, πατρὶ μὲν βωμῶν ἁγισθέντων, διχόμηνις ὅλον χρυσάρματος

ἑσπέρας ὀφθαλμὸν ἀντέφλεξε Μήνα, 20&lt;br&gt;
καὶ μεγάλων ἀέθλων ἁγνὰν κρίσιν καὶ πενταετηρίδ' ἁμᾶ&lt;br&gt;
θῆκε ζαθέοις ἐπὶ κρημνοῖς  Ἀλφεοῦ:&lt;br&gt;
[40] ἀλλ' οὐ καλὰ δένδρε' ἔθαλλεν χῶρος ἐν βάσσαις Κρονίου Πέλοπος.&lt;br&gt;
τούτων ἔδοξεν γυμνὸς αὐτῷ κᾶπος ὀξείαις ὑπακουέμεν αὐγαῖς ἁλίου.

δὴ τότ' ἐς γαῖαν πορεύεν θυμὸς ὥρμα 25&lt;br&gt;
Ἰστρίαν νιν: ἔνθα Λατοῦς ἱπποσόα θυγάτηρ&lt;br&gt;
δέξατ' ἐλθόντ'  Ἀρκαδίας ἀπὸ δειρᾶν καὶ πολυγνάμπτων μυχῶν,&lt;br&gt;
[50] εὖτέ νιν ἀγγελίαις Εὐρυσθέος ἔντυ' ἀνάγκα πατρόθεν&lt;br&gt;
χρυσόκερων ἔλαφον θήλειαν ἄξονθ', ἅν ποτε Ταϋγέτα

ἀντιθεῖσ'  Ὀρθωσίᾳ ἔγραψεν ἱράν. 30&lt;br&gt;
τὰν μεθέπων ἴδε καὶ κείναν χθόνα πνοιᾶς ὄπιθεν Βορέα&lt;br&gt;
ψυχροῦ. τόθι δένδρεα θάμβαινε σταθείς.&lt;br&gt;
τῶν νιν γλυκὺς ἵμερος ἔσχεν δωδεκάγναμπτον περὶ τέρμα δρόμου&lt;br&gt;
[60] ἵππων φυτεῦσαι. καί νυν ἐς ταύταν ἑορτὰν ἵλαος ἀντιθέοισιν νίσσεται

σὺν βαθυζώνου διδύμοις παισὶ Λήδας. 35&lt;br&gt;
τοῖς γὰρ ἐπέτραπεν Οὐλυμπόνδ' ἰὼν θαητὸν ἀγῶνα νέμειν&lt;br&gt;
ἀνδρῶν τ' ἀρετᾶς πέρι καὶ ῥιμφαρμάτου&lt;br&gt;
διφρηλασίας. ἐμὲ δ' ὦν πᾳ θυμὸς ὀτρύνει φάμεν  Ἐμμενίδαις&lt;br&gt;
[70] Θήρωνί τ' ἐλθεῖν κῦδος, εὐΐππων διδόντων Τυνδαριδᾶν, ὅτι πλείσταισι βροτῶν

ξεινίαις αὐτοὺς ἐποίχονται τραπέζαις, 40&lt;br&gt;
εὐσεβεῖ γνώμᾳ φυλάσσοντες μακάρων τελετάς.&lt;br&gt;
εἰ δ' ἀριστεύει μὲν ὕδωρ, κτεάνων δὲ χρυσὸς αἰδοιέστατος,&lt;br&gt;
νῦν δὲ πρὸς ἐσχατιὰν Θήρων ἀρεταῖσιν ἱκάνων ἅπτεται&lt;br&gt;
οἴκοθεν  Ἡρακλέος σταλᾶν. τὸ πόρσω δ' ἔστι σοφοῖς ἄβατον

κἀσόφοις. οὔ νιν διώξω: κεινὸς εἴην. 45

== ΨΑΥΜΙΔΙ ΚΑΜΑΡΙΝΑΙΩΙ ΑΡΜΑΤΙ ==

ἐλατὴρ ὑπέρτατε βροντᾶς ἀκαμαντόποδος Ζεῦ: τεαὶ γὰρ ὧραι&lt;br&gt;
ὑπὸ ποικιλοφόρμιγγος ἀοιδᾶς ἑλισσόμεναί μ' ἔπεμψαν&lt;br&gt;
ὑψηλοτάτων μάρτυρ' ἀέθλων.&lt;br&gt;
ξείνων δ' εὖ πρασσόντων ἔσαναν αὐτίκ' ἀγγελίαν

ποτὶ γλυκεῖαν ἐσλοί. 5&lt;br&gt;
[10] ἀλλ', ὦ Κρόνου παῖ, ὃς Αἴτναν ἔχεις,&lt;br&gt;
ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀβρίμου,
Οὐλυμπιονίκαν δέκευ&lt;br&gt;
Χαρίτων ἕκατι τόνδε κῶμον,

χρονιώτατον φάος εὐρυσθενέων ἀρετᾶν. Ψαύμιος γὰρ ἵκει 10&lt;br&gt;
[20] ὀχέων, ὅς, ἐλαίᾳ στεφανωθεὶς Πισάτιδι, κῦδος ὄρσαι&lt;br&gt;
σπεύδει Καμαρίνᾳ. θεὸς εὔφρων&lt;br&gt;
εἴη λοιπαῖς εὐχαῖς: ἐπεί νιν αἰνέω μάλα μὲν&lt;br&gt;
τροφαῖς ἑτοῖμον ἵππων,

χαίροντά τε ξενίαις πανδόκοις 15&lt;br&gt;
καὶ πρὸς ἁσυχίαν φιλόπολιν καθαρᾷ γνώμᾳ τετραμμένον.&lt;br&gt;
οὐ ψεύδεϊ τέγξω λόγον:&lt;br&gt;
[30] διάπειρά τοι βροτῶν ἔλεγχος:&lt;br&gt;
ἅπερ Κλυμένοιο παῖδα

Λαμνιάδων γυναικῶν 20&lt;br&gt;
ἔλυσεν ἐξ ἀτιμίας.&lt;br&gt;
χαλκέοισι δ' ἐν ἔντεσι νικῶν δρόμον&lt;br&gt;
ἔειπεν  Ὑψιπυλείᾳ μετὰ στέφανον ἰών:&lt;br&gt;
“ οὗτος ἐγὼ ταχυτᾶτι:

χεῖρες δὲ καὶ ἦτορ ἴσον. 25&lt;br&gt;
[40] φύονται δὲ καὶ νέοις ἐν ἀνδράσιν&lt;br&gt;
πολιαὶ θαμὰ καὶ παρὰ τὸν ἁλικίας&lt;br&gt;
ἐοικότα χρόνον.”

== ΨΑΥΜΙΔΙ ΚΑΜΑΡΙΝΑΙΩΙ ΑΠΗΝΗ ==

ὑψηλᾶν ἀρετᾶν καὶ στεφάνων ἄωτον γλυκὺν&lt;br&gt;
τῶν Οὐλυμπίᾳ,  Ὠκεανοῦ θύγατερ, καρδίᾳ γελανεῖ&lt;br&gt;
ἀκαμαντόποδός τ' ἀπήνας δέκευ Ψαύμιός τε δῶρα: &lt;br&gt;
ὃς τὰν σὰν πόλιν αὔξων, Καμάρινα, λαοτρόφον

[10] βωμοὺς ἓξ διδύμους ἐγέραιρεν ἑορταῖς θεῶν μεγίσταις 5&lt;br&gt;
ὑπὸ βουθυσίαις ἀέθλων τε πεμπαμέροις ἁμίλλαις, &lt;br&gt;
ἵπποις ἡμιόνοις τε μοναμπυκίᾳ τε. τὶν δὲ κῦδος ἁβρόν&lt;br&gt;
νικάσαις ἀνέθηκε, καὶ ὃν πατέρ'  Ἄκρων' ἐκάρυξε καὶ τὰν νέοικον ἕδραν. &lt;br&gt;
[20] ἵκων δ' Οἰνομάου καὶ Πέλοπος παρ' εὐηράτων

σταθμῶν, ὦ πολιάοχε Παλλάς, ἀείδει μὲν ἄλσος ἁγνὸν 10&lt;br&gt;
τὸ τεόν, ποταμόν τε  Ὤανιν, ἐγχωρίαν τε λίμναν, &lt;br&gt;
καὶ σεμνοὺς ὀχετούς,  Ἵππαρις οἷσιν ἄρδει στρατόν,&lt;br&gt;
[30] κολλᾷ τε σταδίων θαλάμων ταχέως ὑψίγυιον ἄλσος,&lt;br&gt;
ἀπ' ἀμαχανίας ἄγων ἐς φάος τόνδε δᾶμον ἀστῶν:

αἰεὶ δ' ἀμφ' ἀρεταῖσι πόνος δαπάνα τε μάρναται πρὸς ἔργον 15&lt;br&gt;
κινδύνῳ κεκαλυμμένον: ἠὺ̈ δ' ἔχοντες σοφοὶ καὶ πολίταις ἔδοξαν ἔμμεν. &lt;br&gt;
[40] Σωτὴρ ὑψινεφὲς Ζεῦ, Κρόνιόν τε ναίων λόφον&lt;br&gt;
τιμῶν τ'  Ἀλφεὸν εὐρὺ ῥέοντ'  Ἰδαῖόν τε σεμνὸν ἄντρον, &lt;br&gt;
ἱκέτας σέθεν ἔρχομαι Λυδίοις ἀπύων ἐν αὐλοῖς,

αἰτήσων πόλιν εὐανορίαισι τάνδε κλυταῖς 20&lt;br&gt;
[50] δαιδάλλειν, σέ τ',  Ὀλυμπιόνικε, Ποσειδανίαισιν ἵπποις&lt;br&gt;
ἐπιτερπόμενον φέρειν γῆρας εὔθυμον ἐς τελευτάν, &lt;br&gt;
υἱῶν, Ψαῦμι, παρισταμένων. ὑγίεντα δ' εἴ τις ὄλβον ἄρδει, &lt;br&gt;
ἐξαρκέων κτεάτεσσι καὶ εὐλογίαν προστιθείς, μὴ ματεύσῃ θεὸς γενέσθαι.
{{anchor|6.73}}
== ΑΓΗΣΙΑΙ ΣΥΡΑΚΟΣΙΩΙ ΑΠΗΝΗΙ ==

χρυσέας ὑποστάσαντες εὐτειχεῖ προθύρῳ θαλάμου&lt;br&gt;
κίονας, ὡς ὅτε θαητὸν μέγαρον&lt;br&gt;
πάξομεν: ἀρχομένου δ' ἔργου πρόσωπον&lt;br&gt;
χρὴ θέμεν τηλαυγές. εἰ δ' εἴη μὲν  Ὀλυμπιονίκας,

βωμῷ τε μαντείῳ ταμίας Διὸς ἐν Πίσᾳ, 5&lt;br&gt;
συνοικιστήρ τε τᾶν κλεινᾶν Συρακοσσᾶν: τίνα κεν φύγοι ὕμνον&lt;br&gt;
[10] κεῖνος ἀνήρ, ἐπικύρσαις ἀφθόνων ἀστῶν ἐν ἱμερταῖς ἀοιδαῖς; &lt;br&gt;
ἴστω γὰρ ἐν τούτῳ πεδίλῳ δαιμόνιον πόδ' ἔχων&lt;br&gt;
Σωστράτου υἱός. ἀκίνδυνοι δ' ἀρεταὶ

οὔτε παρ' ἀνδράσιν οὔτ' ἐν ναυσὶ κοίλαις10&lt;br&gt;
τίμιαι: πολλοὶ δὲ μέμνανται, καλὸν εἴ τι ποναθῇ.&lt;br&gt;
Ἁγησία, τὶν δ' αἶνος ἑτοῖμος, ὃν ἐν δίκᾳ&lt;br&gt;
[20] ἀπὸ γλώσσας  Ἄδραστος μάντιν Οἰκλείδαν ποτ' ἐς  Ἀμφιάρηον&lt;br&gt;
φθέγξατ', ἐπεὶ κατὰ γαῖ' αὐτόν τέ νιν καὶ φαιδίμας ἵππους ἔμαρψεν.

ἑπτὰ δ' ἔπειτα πυρᾶν νεκρῶν τελεσθεισᾶν Ταλαϊονίδας 15&lt;br&gt;
εἶπεν ἐν Θήβαισι τοιοῦτόν τι ἔπος: “ποθέω στρατιᾶς ὀφθαλμὸν ἐμᾶς, &lt;br&gt;
ἀμφότερον μάντιν τ' ἀγαθὸν καὶ δουρὶ μάρνασθαι.” τὸ καὶ&lt;br&gt;
[30] ἀνδρὶ κώμου δεσπότᾳ πάρεστι Συρακοσίῳ.&lt;br&gt;
οὔτε δύσηρις ἐὼν οὔτ' ὦν φιλόνικος ἄγαν,

καὶ μέγαν ὅρκον ὀμόσσαις τοῦτό γέ οἱ σαφέως 20&lt;br&gt;
μαρτυρήσω: μελίφθογγοι δ' ἐπιτρέψοντι Μοῖσαι. &lt;br&gt;
ὦ Φίντις, ἀλλὰ ζεῦξον ἤδη μοι σθένος ἡμιόνων,&lt;br&gt;
ᾇ τάχος, ὄφρα κελεύθῳ τ' ἐν καθαρᾷ&lt;br&gt;
[40] βάσομεν ὄκχον, ἵκωμαί τε πρὸς ἀνδρῶν

καὶ γένος: κεῖναι γὰρ ἐξ ἀλλᾶν ὁδὸν ἁγεμονεῦσαι 25&lt;br&gt;
ταύταν ἐπίστανται, στεφάνους ἐν  Ὀλυμπίᾳ&lt;br&gt;
ἐπεὶ δέξαντο: χρὴ τοίνυν πύλας ὕμνων ἀναπίτναμεν αὐταῖς: &lt;br&gt;
πρός Πιτάναν δὲ παρ' Εὐρώτα πόρον δεῖ σάμερόν μ' ἐλθεῖν ἐν ὥρᾳ:&lt;br&gt;
ἅ τοι Ποσειδάωνι μιχθεῖσα Κρονίῳ λέγεται

[50] παῖδα ἰόπλοκον Εὐάδναν τεκέμεν. 30&lt;br&gt;
κρύψε δὲ παρθενίαν ὠδῖνα κόλποις:&lt;br&gt;
κυρίῳ δ' ἐν μηνὶ πέμποισ' ἀμφιπόλους ἐκέλευσεν&lt;br&gt;
ἥρωι πορσαίνειν δόμεν Εἰλατίδᾳ βρέφος, &lt;br&gt;
ὃς ἀνδρῶν  Ἀρκάδων ἄνασσε Φαισάνᾳ λάχε τ'  Ἀλφεὸν οἰκεῖν:&lt;br&gt;

ἔνθα τραφεῖσ' ὑπ'  Ἀπόλλωνι γλυκείας πρῶτον ἔψαυσ'  Ἀφροδίτας. 35&lt;br&gt;
[60] οὐδ' ἔλαθ' Αἴπυτον ἐν παντὶ χρόνῳ κλέπτοισα θεοῖο γόνον. &lt;br&gt;
ἀλλ' ὁ μὲν Πυθώναδ', ἐν θυμῷ πιέσαις χόλον οὐ φατὸν ὀξείᾳ μελέτᾳ,&lt;br&gt;
ᾤχετ' ἰὼν μαντευσόμενος ταύτας περ' ἀτλάτου πάθας.&lt;br&gt;
ἁ δὲ φοινικόκροκον ζώναν καταθηκαμένα&lt;br&gt;

κάλπιδά τ' ἀργυρέαν, λόχμας ὑπὸ κυανέας 40&lt;br&gt;
[70] τίκτε θεόφρονα κοῦρον. τᾷ μὲν ὁ Χρυσοκόμας&lt;br&gt;
πραύ̈μητίν τ'  Ἐλείθυιαν παρέστασέν τε Μοίρας:&lt;br&gt;
ἦλθεν δ' ὑπὸ σπλάγχνων ὑπ' ὠδῖνός τ' ἐρατᾶς  Ἴαμος&lt;br&gt;
ἐς φάος αὐτίκα. τὸν μὲν κνιζομένα

λεῖπε χαμαί: δύο δὲ γλαυκῶπες αὐτὸν 45&lt;br&gt;
δαιμόνων βουλαῖσιν ἐθρέψαντο δράκοντες ἀμεμφεῖ&lt;br&gt;
[80] ἰῷ μελισσᾶν καδόμενοι. βασιλεὺς δ' ἐπεὶ&lt;br&gt;
πετραέσσας ἐλαύνων ἵκετ' ἐκ Πυθῶνος, ἅπαντας ἐν οἴκῳ&lt;br&gt;
εἴρετο παῖδα, τὸν Εὐάδνα τέκοι: Φοίβου γὰρ αὐτὸν φᾶ γεγάκειν

πατρός, περὶ θνατῶν δ' ἔσεσθαι μάντιν ἐπιχθονίοις 50&lt;br&gt;
ἔξοχον, οὐδέ ποτ' ἐκλείψειν γενεάν. &lt;br&gt;
ὣς ἄρα μάνυε. τοὶ δ' οὔτ' ὦν ἀκοῦσαι&lt;br&gt;
οὔτ' ἰδεῖν εὔχοντο πεμπταῖον γεγενημένον. ἀλλ' ἐν&lt;br&gt;
[90] κέκρυπτο γὰρ σχοίνῳ βατιᾷ τ' ἐν ἀπειράτῳ,

ἴων ξανθαῖσι καὶ παμπορφύροις ἀκτῖσι βεβρεγμένος ἁβρὸν 55&lt;br&gt;
σῶμα: τὸ καὶ κατεφάμιξεν καλεῖσθαί νιν χρόνῳ σύμπαντι μάτηρ&lt;br&gt;
τοῦτ' ὄνυμ' ἀθάνατον. τερπνᾶς δ' ἐπεὶ χρυσοστεφάνοιο λάβεν&lt;br&gt;
καρπὸν  Ἥβας,  Ἀλφεῷ μέσσῳ καταβὰς ἐκάλεσσε Ποσειδᾶν' εὐρυβίαν,&lt;br&gt;
[100] ὃν πρόγονον, καὶ τοξοφόρον Δάλου θεοδμάτας σκοπόν,


αἰτέων λαοτρόφον τιμάν τιν' ἑᾷ κεφαλᾷ, 60&lt;br&gt;
νυκτὸς ὑπαίθριος. ἀντεφθέγξατο δ' ἀρτιεπὴς&lt;br&gt;
πατρία ὄσσα, μετάλλασέν τέ νιν: “ὄρσο, τέκος, &lt;br&gt;
δεῦρο πάγκοινον ἐς χώραν ἴμεν φάμας ὄπισθεν.”&lt;br&gt;
[110] ἵκοντο δ' ὑψηλοῖο πέτραν ἀλίβατον Κρονίου:

ἔνθα οἱ ὤπασε θησαυρὸν δίδυμον 65&lt;br&gt;
μαντοσύνας, τόκα μὲν φωνὰν ἀκούειν&lt;br&gt;
ψευδέων ἄγνωστον, εὖτ' ἂν δὲ θρασυμάχανος ἐλθὼν&lt;br&gt;
Ἡρακλέης, σεμνὸν θάλος  Ἀλκαϊδᾶν, πατρὶ&lt;br&gt;
ἑορτάν τε κτίσῃ πλειστόμβροτον τεθμόν τε μέγιστον ἀέθλων,

Ζηνὸς ἐπ' ἀκροτάτῳ βωμῷ τότ' αὖ χρηστήριον θέσθαι κέλευσεν.70&lt;br&gt;
[120] ἐξ οὗ πολύκλειτον καθ'  Ἕλλανας γένος  Ἰαμιδᾶν. &lt;br&gt;
ὄλβος ἅμ' ἕσπετο: τιμῶντες δ' ἀρετὰς&lt;br&gt;
ἐς φανερὰν ὁδὸν ἔρχονται. τεκμαίρει&lt;br&gt;
χρῆμ' ἕκαστον: μῶμος ἐξ ἄλλων κρέμαται φθονεόντων

τοῖς, οἷς ποτε πρώτοις περὶ δωδέκατον δρόμον 75&lt;br&gt;
ἐλαυνόντεσσιν αἰδοία ποτιστάξῃ Χάρις εὐκλέα μορφάν.&lt;br&gt;
[130] εἰ δ' ἐτύμως ὑπὸ Κυλλάνας ὅροις,  Ἁγησία, μάτρωες ἄνδρες&lt;br&gt;
ναιετάοντες ἐδώρησαν θεῶν κάρυκα λιταῖς θυσίαις&lt;br&gt;
πολλὰ δὴ πολλαῖσιν  Ἑρμᾶν εὐσεβέως, ὃς ἀγῶνας ἔχει μοῖράν τ' ἀέθλων

Ἀρκαδίαν τ' εὐάνορα τιμᾷ: κεῖνος, ὦ παῖ Σωστράτου, 80&lt;br&gt;
σὺν βαρυγδούπῳ πατρὶ κραίνει σέθεν εὐτυχίαν. &lt;br&gt;
[140] δόξαν ἔχω τιν' ἐπὶ γλώσσᾳ ἀκόνας λιγυρᾶς, &lt;br&gt;
ἅ μ' ἐθέλοντα προσέρπει καλλιρόοισι πνοαῖς:&lt;br&gt;
ματρομάτωρ ἐμὰ Στυμφαλίς, εὐανθὴς Μετώπα,

πλάξιππον ἃ Θήβαν ἔτικτεν, τᾶς ἐρατεινὸν ὕδωρ 85&lt;br&gt;
πίομαι, ἀνδράσιν αἰχματαῖσι πλέκων&lt;br&gt;
ποικίλον ὕμνον. ὄτρυνον νῦν ἑταίρους, &lt;br&gt;
[150] Αἰνέα, πρῶτον μὲν  Ἥραν Παρθενίαν κελαδῆσαι, &lt;br&gt;
γνῶναί τ' ἔπειτ', ἀρχαῖον ὄνειδος ἀλαθέσιν

λόγοις εἰ φεύγομεν, Βοιωτίαν ὗν. ἐσσὶ γὰρ ἄγγελος ὀρθός, 90&lt;br&gt;
ἠϋκόμων σκυτάλα Μοισᾶν, γλυκὺς κρατὴρ ἀγαφθέγκτων ἀοιδᾶν: &lt;br&gt;
εἰπὸν δὲ μεμνᾶσθαι Συρακοσσᾶν τε καὶ  Ὀρτυγίας:&lt;br&gt;
τὰν  Ιέ̔ρων καθαρῷ σκάπτῳ διέπων, &lt;br&gt;
ἄρτια μηδόμενος, φοινικόπεζαν

[160] ἀμφέπει Δάματρα, λευκίππου τε θυγατρὸς ἑορτάν, 95&lt;br&gt;
καὶ Ζηνὸς Αἰτναίου κράτος. ἁδύλογοι δέ νιν&lt;br&gt;
λύραι μολπαί τε γιγνώσκοντι. μὴ θράσσοι χρόνος ὄλβον ἐφέρπων. &lt;br&gt;
σὺν δὲ φιλοφροσύναις εὐηράτοις  Ἁγησία δέξαιτο κῶμον&lt;br&gt;
οἴκοθεν οἴκαδ' ἀπὸ Στυμφαλίων τειχέων ποτινισσόμενον,

[170] ματέρ' εὐμήλοιο λείποντ'  Ἀρκαδίας. ἀγαθαὶ δὲ πέλοντ' ἐν χειμερίᾳ 100&lt;br&gt;
νυκτὶ θοᾶς ἐκ ναὸς ἀπεσκίμφθαι δύ' ἄγκυραι. θεὸς&lt;br&gt;
τῶν τε κείνων τε κλυτὰν αἶσαν παρέχοι φιλέων. &lt;br&gt;
δέσποτα ποντομέδων, εὐθὺν δὲ πλόον καμάτων&lt;br&gt;
ἐκτὸς ἐόντα δίδοι, χρυσαλακάτοιο πόσις

Ἀμφιτρίτας, ἐμῶν δ' ὕμνων ἄεξ' εὐτερπὲς ἄνθος.105

==ΔΙΑΓΟΡΑ ΡΟΔΙΩ ΠΥΚΤΗ== 
&lt;poem&gt;
Φιάλαν ὡς εἴ τις ἀφνε-
ιᾶς ἀπὸ χειρὸς ἑλὼν
ἔνδον ἀμπέλου καχλάζοισαν δρόσῳ
δωρήσεται
νεανίᾳ γαμβρῷ προπί-
νων οἴκοθεν οἴκαδε, πάγ-
χρυσον κορυφὰν κτεάνων, 6
συμποσίου τε χάριν κᾶ-
δός τε τιμάσαις νέον, ἐν δὲ φίλων
παρεόντων θῆκε νιν ζα-
λωτὸν ὁμόφρονος εὐνᾶς· 11
καὶ ἐγὼ νέκταρ χυτόν, Μοι-
σᾶν δόσιν, ἀεθλοφόροις
ἀνδράσιν πέμπων, γλυκὺν καρπὸν φρενός,
ἱλάσκομαι, 15
Οὐλυμπίᾳ Πυθοῖ τε νι-
κώντεσσιν· ὁ δ' ὄλβιος, ὃν 
φᾶμαι κατέχοντ' ἀγαθαί.
Ἄλλοτε δ' ἄλλον ἐποπτεύ-
ει Χάρις ζωθάλμιος ἁδυμελεῖ 20
θαμὰ μὲν φόρμιγγι παμφώ-
νοισι τ' ἐν ἔντεσιν αὐλῶν.
Καί νυν ὑπ' ἀμφοτέρων σὺν 
Διαγόρᾳ κατέβαν τὰν ποντίαν
ὑμνέων παῖδ' ᾿Αφροδίτας 25
᾿Αελίοιό τε νύμφαν, ῾Ρόδον,
εὐθυμάχαν ὄφρα πελώ-
ριον ἄνδρα παρ' ᾿Αλφε-
ῷ στεφανωσάμενον
αἰνέσω πυγμᾶς ἄποινα 30
καὶ παρὰ Κασταλίᾳ, πα-
τέρα τε Δαμάγητον ἁδόντα Δίκᾳ,
᾿Ασίας εὐρυχόρου 
τρίπολιν νᾶσον πέλας
ἐμβόλῳ ναίοντας ᾿Αργείᾳ σὺν αἰχμᾷ. 35
ἐθελήσω τοῖσιν ἐξ ἀρ-
χᾶς ἀπὸ Τλαπολέμου
ξυνὸν ἀγγέλλων διορθῶσαι λόγον,
῾Ηρακλέος
εὐρυσθενεῖ γέννᾳ. Τὸ μὲν 40
γὰρ πατρόθεν ἐκ Διὸς εὔ-
χονται· τὸ δ' ᾿Αμυντορίδαι
ματρόθεν ᾿Αστυδαμείας. 
Ἀμφὶ δ' ἀνθρώπων φρασὶν ἀμπλακίαι
ἀναρίθμητοι κρέμανται· 45
τοῦτο δ' ἀμάχανον εὑρεῖν,
ὅ τι νῦν ἐν καὶ τελευτᾷ
φέρτατον ἀνδρὶ τυχεῖν.
Καὶ γὰρ ᾿Αλκμήνας κασίγνητον νόθον
σκάπτῳ θένων 50
σκληρᾶς ἐλαίας ἔκτανεν 
Τίρυνθι Λικύμνιον ἐλ-
θόντ' ἐκ θαλάμων Μιδέας
τᾶσδέ ποτε χθονὸς οἰκι-
στὴρ χολωθείς. Αἱ δὲ φρενῶν ταραχαὶ 55
παρέπλαγξαν καὶ σοφόν. Μαν-
τεύσατο δ' ἐς θεὸν ἐλθών.
Τῷ μὲν ὁ Χρυσοκόμας εὐ-
ώδεος ἐξ ἀδύτου ναῶν πλόον
εἶπε Λερναίας ἀπ' ἀκτᾶς 60
εὐθὺν ἐς ἀμφιθάλασσον νομόν,
ἔνθα ποτὲ βρέχε θεῶν
βασιλεὺς ὁ μέγας χρυ-
σέαις νιφάδεσσι πόλιν,
ἁνίχ' ῾Αφαίστου τέχναισιν 65
χαλκελάτῳ πελέκει πα-
τέρος Αθαναία κορυφὰν κατ' ἄκραν
ἀνορούσαισ' ἀλάλα-
ξεν ὑπερμάκει βοᾷ·
Οὐρανὸς δ' ἔφριξέ νιν καὶ Γαῖα μάτηρ. 70
Τότε καὶ φαυσίμβροτος δαί-
μων Ὑπεριονίδας
μέλλον ἔντειλεν φυλάξασθαι χρέος
παισὶν φίλοις,
ὡς ἂν θεᾷ πρῶτοι κτίσαι-
εν βωμὸν ἐναργέα, καὶ 76
σεμνὰν θυσίαν θέμενοι
πατρί τε θυμὸν ἰάναι-
εν κόρα τ' ἐγχειβρόμῳ. Ἐν δ' ἀρετὰν
ἔβαλεν καὶ χάρματ' ἀνθρώ-
ποισι Προμαθέος Αἰδώς· 81
Ἐπὶ μὰν βαίνει τε καὶ λά-
θας ἀτέκμαρτα νέφος,
καὶ παρέλκει πραγμάτων ὀρθὰν ὁδὸν
ἔξω φρενῶν. 85
Καὶ τοὶ γὰρ αἰθοίσας ἔχον-
τες σπέρμ' ἀνέβαν φλογὸς οὔ· 
τεῦξαν δ' ἀπύροις ἱεροῖς
ἄλσος ἐν ἀκροπόλει· κεί-
νοις ὁ μὲν ξανθὰν ἀγαγὼν νεφέλαν 90
πολὺν ὗσε χρυσόν· αὐτὰ 
δέ σφισιν ὤπασε τέχναν
πᾶσαν ἐπιχθονίων Γλαυκ-
ῶπις ἀριστοπόνοις χερσὶ κρατεῖν.
Ἔργα δὲ ζωοῖσιν ἑρπόν-
τεσσί θ' ὁμοῖα κέλευθοι φέρον· 96
ἦν δὲ κλέος βαθύ. Δαέν-
τι δὲ καὶ σοφία μεί-
ζων ἄδολος τελέθει.
Φαντὶ δ' ἀνθρώπων παλαιαὶ 100
ῥήσιες, οὔπω, ὅτε χθό-
να δατέοντο Ζεύς τε καὶ ἀθάνατοι,
φανερὰν ἐν πελάγει 
῾Ρόδον ἔμμεν ποντίῳ,
ἁλμυροῖς δ' ἐν βένθεσιν νᾶσον κεκρύφθαι. 105
Ἀπεόντος δ' οὔτις ἔνδει-
ξεν λάχος ᾿Αελίου·
καί ῥά μιν χώρας ἀκλάρωτον λίπον,
ἁγνὸν θεόν.
Μνασθέντι δὲ Ζεὺς ἄμπαλον 110
μέλλεν θέμεν. Ἀλλά νιν οὐκ 
εἴασεν· ἐπεὶ πολιᾶς
εἶπέ τιν' αὐτὸς ὁρᾶν ἔν-
δον θαλάσσας αὐξομέναν πεδόθεν
πολύβοσκον γαῖαν ἀνθρώ-
ποισι καὶ εὔφρονα μήλοις. 116
Ἐκέλευσεν δ' αὐτίκα χρυσ-
άμπυκα μὲν Λάχεσιν
χεῖρας ἀντεῖναι, θεῶν δ' ὅρκον μέγαν
μὴ παρφάμεν, 120
ἀλλὰ Κρόνου σὺν παιδὶ νεῦ-
σαι, φαεννὸν ἐς αἰθέρα νιν 
πεμφθεῖσαν ἑᾷ κεφαλᾷ
ἐξοπίσω γέρας ἔσσε-
σθαι. Τελεύταθεν δὲ λόγων κορυφαὶ 125
ἐν ἀλαθείᾳ πετοῖσαι. 
Βλάστε μὲν ἐξ ἁλὸς ὑγρᾶς
νᾶσος, ἔχει τέ νιν ὀξει-
ᾶν ὁ γενέθλιος ἀκτίνων πατήρ,
πῦρ πνεόντων ἀρχὸς ἵππων· 130
ἔνθα ῾Ρόδῳ ποτὲ μιχθεὶς τέκεν
ἑπτὰ σοφώτατα νοή-
ματ' ἐπὶ προτέρων ἀν-
δρῶν παραδεξαμένους
παῖδας, ὧν εἷς μὲν Κάμειρον 135
πρεσβύτατόν τε ᾿Ιάλυ-
σον ἔτεκεν Λίνδον τ'· ἀπάτερθε δ' ἔχον,
διὰ γαῖαν τρίχα δασ-
σάμενοι πατρωίαν,
ἀστέων μοῖραν, κέκληνται δέ σφιν ἕδραι. 140
Τόθι λύτρον συμφορᾶς οἰκ-
τρᾶς γλυκὺ Τλαπολέμῳ
ἵσταται Τιρυνθίων ἀρχαγέτᾳ,
ὥσπερ θεῷ,
μήλων τε κνισσάεσσα πομ-
πὰ καὶ κρίσις ἀμφ' ἀέθλοις. 146
Τῶν ἄνθεσι Διαγόρας
ἐστεφανώσατο δίς, κλει-
νᾷ τ' ἐν ᾿Ισθμῷ τετράκις εὐτυχέων,
Νεμέᾳ τ' ἄλλαν ἐπ' ἄλλα, 150
καὶ κρανααῖς ἐν ᾿Αθάναις.
Ὅ τ' ἐν ῎Αργει χαλκὸς ἔγνω 
νιν, τά τ' ἐν ᾿Αρκαδίᾳ
ἔργα καὶ Θήβαις, ἀγῶνές τ' ἔννομοι
Βοιωτίων, 155
Πέλλανα τ' Αἴγινά τε νι-
κῶνθ' ἑξάκις. Ἐν Μεγάροι-
σίν τ' οὐχ ἕτερον λιθίνα
ψᾶφος ἔχει λόγον. Ἄλλ', ὦ 
Ζεῦ πάτερ, νώτοισιν ᾿Αταβυρίου 160
μεδέων, τίμα μὲν ὕμνου
τεθμὸν ᾿Ολυμπιονίκαν,
ἄνδρα τε πὺξ ἀρετὰν εὑ-
ρόντα, δίδοι τέ οἱ αἰδοίαν χάριν
καὶ ποτ' ἀστῶν καὶ ποτὶ ξεί-
νων. Ἐπεὶ ὕβριος ἐχθρὰν ὁδὸν 166
εὐθυπορεῖ, σάφα δαεὶς 
ἅ τέ οἱ πατέρων ὀρ-
θαὶ φρένες ἐξ ἀγαθῶν
ἔχρεον. Μὴ κρύπτε κοινὸν 170
σπέρμ' ἀπὸ Καλλιάνακτος· 
᾿Ερατιδᾶν τοι σὺν χαρίτεσσιν ἔχει
θαλίας καὶ πόλις· ἐν 
δὲ μιᾷ μοίρᾳ χρόνου
ἄλλοτ' ἀλλοῖαι διαιθύσσοισιν αὖραι. 
&lt;/poem&gt;

[[Κατηγορία:Αρχαία και Κλασική γραμματεία|Ολυμπιονικοι]]
[[Κατηγορία:Μυθολογία]]

[[fr:Olympiques]]</text>
      <sha1>1a3jnbc2u0iz8rasa976td86galepm4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Ιλιάδα (Μετάφραση Πάλλη)/Ω</title>
    <ns>0</ns>
    <id>4450</id>
    <revision>
      <id>165846</id>
      <parentid>162561</parentid>
      <timestamp>2026-04-18T15:33:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Aka005</username>
        <id>19704</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>Ορθογραφία</comment>
      <origin>165846</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="77870" sha1="rz0spmi5exf62lcgog6q5mhiiatpatm" xml:space="preserve">&lt;!---'''Ιλιάδα (Μετάφραση Πάλλη) Ω'''---&gt;
{{κεφαλίδα
|τίτλος=[[Ιλιάδα (Μετάφραση Πάλλη)]]
|ενότητα= Ραψωδία Ω
|προηγούμενο=[[Ιλιάδα (Μετάφραση Πάλλη)/Ψ|Ραψωδία Ψ]]
|συγγραφέας=Ὅμηρος
|σημειώσεις=
}}

&lt;div title=&quot;beginning&quot;&gt;&lt;/div&gt;


Και τα παιχνίδια πια σκολνούν, και γύρω στα καράβια&lt;br&gt;
σκορπούν τα πλήθη εδώ κι' εκεί, και νοιάζουνται να φάνε&lt;br&gt;
κι' ύπνο γλυκόνε να χαρούν. Μα θρήναε ο Αχιλλέας&lt;br&gt;
κι' είχε στο νου τ' αγαπητό συντρόφι, μηδ' ο ύπνος,&lt;br&gt;
τού κόσμου ο καταπονετής, τον έπιανε, μόν᾽ πάντα {{r|5}}&lt;br&gt;
πότε από δω πότε από κει παράδερνε γυρνώντας,&lt;br&gt;
και τού Πατρόκλου ανάδευε τη λεβεντιά τη νιότη,&lt;br&gt;
κι' όλα όσα τράβηξαν μαζί —τί κόπους πόσα πάθια—&lt;br&gt;
με τ' άγριο κύμμα του γιαλού και με στεριάς πολέμους.&lt;br&gt;
Αυτά θυμούνταν κι' έχυνε πικρά και μαύρα δάκρυα,&lt;br&gt;
ώρες στη ράχη πλαγιαστός ή στο πλευρό γυρμένος {{r|10}}&lt;br&gt;
ώρες τ' απίστομα. Άλλοτες σηκώνουνταν περπάταε&lt;br&gt;
άσκοπα στ' ακρογιάλι ομπρός. Μα ευτύς το χαραμέρι&lt;br&gt;
μόλις θωρούσε χρύσωνε τη θάλασσα τους άμμους,&lt;br&gt;
κι' έζευε τότες τ' άλογα στ' αμάξι, κι' από πίσω&lt;br&gt;
τον Έχτορα έδενε κι' εφτύς ναν τον τραβά αρχινούσε.  {{r|15}}&lt;br&gt;
Και κύκλω αφού τον έσερνε στον τάφο του Πατρόκλου&lt;br&gt;
τρεις γύρους, τότε ησύχαζε μεσ᾽ στην καλύβα πάλι&lt;br&gt;
και προύμτα, τον νεκρό στρωτό παράταε μες στις σκόνες. {{r|18}}&lt;br&gt;
Σαν έτσι πάντα σπάραζε τον Έχτορα από πάθος. {{r|22}}&lt;br&gt;
Μα τέλος πια η δωδέκατη σαν ήρθε χρυσαυγούλα,  {{r|31}}&lt;br&gt;
τότ' είπε μέσα στους θεούς τού Δία ο γυιός ο Φοίβος&lt;br&gt;
« Χάρη δεν ξέρετε ή πόνεση, θεοί! Τί, δε σας είχε&lt;br&gt;
» ποτές του κάψει ο Έχτορας βοϊδοτραγήσα μπούτια;&lt;br&gt;
» Μα δε σας πήγε έτσι η καρδιά νεκρό καν ναν τον σώστε,  {{r|35}}&lt;br&gt;
» που ναν τον δει η γυναίκα του κι η μάννα κι' ο πατέρας&lt;br&gt;
» και το παιδί του κι' ο λαός, που γλήγορα στρωμένο&lt;br&gt;
» πας στη φωτιά του νεκρικά θάν τού᾽ριχναν στολίδια.&lt;br&gt;
» Μόνε τον έρμο τού Πηλιά γυιό θέτε να βοηθάτε,&lt;br&gt;
» που δίκιο μεσ᾽ στα σπλάχνα του δεν ξέρει, μήτε ο νους του {{r|40}}&lt;br&gt;
» λυγάει μιά στάλα, μόν᾽ λυσσάει σαν τ' άφαγο λιοντάρι,&lt;br&gt;
» που το κεντρώνει η δύναμη κι' η άσκιαχτη καρδιά του&lt;br&gt;
» και πάει αθρώπων ζωντανά νά βρει και νά χορτάσει·&lt;br&gt;
» έτσι κάθε έχασε σπλαχνιά, πια σέβας δεν κατέχει. {{r|44}}&lt;br&gt;
» Δικό του κι' άλλος πριν μαθές και πιο λαχταρισμένο {{r|46}}&lt;br&gt;
» θάχασε —ή γυιό του, ή αδερφό από μιας μάννας μήτρα—&lt;br&gt;
» μα κλαίει, στενάζει, κι' έπειτα τελειώνει· γιατί οι Μοίρες&lt;br&gt;
» τα πλάσανε μ' απομονή τα σωθικά τ' αθρώπου.&lt;br&gt;
» Μα αυτός τον Έχτορα, αφού πριν τού θέρισε τα νιάτα,  {{r|50}}&lt;br&gt;
» δετό απ' αμάξι τον τραβάει στού βλάμη του τον τάφο&lt;br&gt;
» γύρω τριγύρω· μα άπρεπα το κάνει, δίχως σκέψη...&lt;br&gt;
» Μην πια θυμώσουμε κι' εμείς, κι άς είναι θεοπαίδι,&lt;br&gt;
» τι νά μ' αυτό το πάθος του σε Γη κουφή αμαρταίνει.»&lt;br&gt;
Θύμωσε τότες κι' απαντάει η κρουσταλλόκορφη Ήρα {{r|55}}&lt;br&gt;
« Θάταν κι' αυτό απ' τα λόγια σου που συνηθάς, καλέ μου,&lt;br&gt;
» αν δα Αχιλλέα κι' Έχτορα τιμήστε έτσι ίσα κι' ίσα.&lt;br&gt;
» Μά 'ταν θνητός ο Έχτορας, βυζί γυναίκας πήρε,&lt;br&gt;
» μα ο Αχιλλέας θέαινας παιδί, που εγώ που βλέπεις&lt;br&gt;
» με χάδια την ανάθρεψα και στον Πηλιά γυναίκα {{r|60}}&lt;br&gt;
» την έδωκα, άντρα απ' τους θεούς περίσσα αγαπημένο.&lt;br&gt;
» Όλοι είστε στις χαρές, θεοί· κι' εσύ κρατώντας λύρα,&lt;br&gt;
» κακό κορμί, πάντα άπιστε, ξεφάντωνες στη μέση.»&lt;br&gt;
Τότες -γυρίζει κι' απαντάει τού Κρόνου ο γυιός ο Δίας&lt;br&gt;
« Ήρα, μη θες δα τους θεούς και τόσο ν' αποπαίρνεις {{r|65}}&lt;br&gt;
» Όχι, ίσα δεν θα τιμηθούν· μα απ' όσους καν κι' η Τροία&lt;br&gt;
» έχει θνητούς, κάλια οι θεοί τον Έχτορα αγαπούσαν.&lt;br&gt;
» Και πρώτα εγώ, τι ποθητά δε μού ξεχνούσε δώρα·&lt;br&gt;
» αι λειτουργιές δεν έλειπαν ποτές απ' το βωμό μου,&lt;br&gt;
» σταλιές και τσίκνα· αυτό πρεσβιό κι' εμάς μάς έχει λάχει, {{r|70}}&lt;br&gt;
» Μα ποιός θα πάει εδώ θεός τη Θέτη να μάς κράξει, {{r|74}}&lt;br&gt;
» κι' εγώ σωστό 'ναι θάν τής πω νά λάβει ο Αχιλλέας {{r|75}}&lt;br&gt;
» την ξαγορά απ' τον Πρίαμο και τον νεκρό ν' αφίσει.»&lt;br&gt;
Είπε, κι' η γλήγορη Ίριδα κινάει ναν το μηνύσει,&lt;br&gt;
κι' εκεί στη Σάμο ανάμεσα και πετροβράχα Νίμπρο&lt;br&gt;
πηδάει μεσ᾽ στο μαβύ γιαλό —και βούηξε το κύμμα —&lt;br&gt;
κι' ορμάει στα βαθειά σα βαρύ μολύβι, που χωμένο {{r|80}}&lt;br&gt;
μεσ᾽ σε μιά σκλήθρα κέρατο λιβαδοπλάνου τάβρου&lt;br&gt;
πηγαίνει ψάρια λαίμαργα στον πάτο να ρημάξει.&lt;br&gt;
Κι' ηύρε μες στη βαθειά σπηλιά τη Θέτη, και τριγύρω&lt;br&gt;
κάθουνταν τού γιαλού οι θεές οι άλλες μαζωμένες·&lt;br&gt;
κι' έκλαιγε αυτή στη μέση τους τού γυιού της τ' αντριωμένου {{r|85}}&lt;br&gt;
τη μοίρα, πού᾽τανε γραφτό αλάργα απ' την πατρίδα&lt;br&gt;
ναν τής χαθεί στα λιγδερά της Τροιάς τα φαρδοκάμπια.&lt;br&gt;
Και στέκει η γλήγορη Ίριδα κοντά της και τής κάνει&lt;br&gt;
« Σήκω έλα, Θέτη, σε ζητάει ο βαθυγνώστης Δίας.»&lt;br&gt;
Κι' η αργυρόποδη θεά τής απαντάει, η Θέτη&lt;br&gt;
« Και τί με θέλει, αυτός θεός μεγάλος; Τι δειλιάζω {{r|90}}&lt;br&gt;
» θεούς να σμίγω, κι' αχ με τρων τόσα σκουλήκια εμένα.&lt;br&gt;
» Μα ας πάω! Το λόγο του, ότι πει, δεν θάν τον πει του κάκου.»&lt;br&gt;
Έτσι είπε η σεβαστή θεά, και παίρνει μιά της μπόλλια&lt;br&gt;
μαύρη, που πιο βαθύ σκουτί δεν είχε ο κόσμος άλλο.&lt;br&gt;
Και ξεκινάει να πάει, κι' ομπρός η Ίριδα οδηγούσε,  {{r|95}}&lt;br&gt;
γοργή θεά ανεμόποδη· και δίπλα, να περάσουν.&lt;br&gt;
το λάλο παραμέριζε κι' αφροντυμένο κύμμα.&lt;br&gt;
Και στην ξηρά άμα ανέβηκαν, πετούν ως τα ουράνια.&lt;br&gt;
Εκεί ήβραν το βροντόφωνο τού Κρόνου γυιὀ —και κύκλω&lt;br&gt;
κάθουνταν μαζευτοί οι θεοί, μακαρισμένοι αιώνιοι —&lt;br&gt;
και δίπλα του έκατσε, τι εφτύς τραβήχτηκε η Παλλάδα.  {{r|100}}&lt;br&gt;
Στο χέρι εκεί χρυσόμορφο καυκί τής βάζει η Ήρα&lt;br&gt;
με καλώς ήρθες· κι' ήπιε αυτή και τής το δίνει πίσω.&lt;br&gt;
Άρχισε τότε πρώτα ο γυιός ναν τους μιλάει τού Κρόνου&lt;br&gt;
« Ήρθες, θεά, στον Όλυμπο, κι άς έχεις τόση λύπη&lt;br&gt;
» π' αξέχαστος σού καίει καημός τα σπλάχνα... ναι το ξέρω...  {{r|105}}&lt;br&gt;
» μα κι' έτσι θα σ' το πω γιατί σού᾽στειλα λόγο νάρθεις.&lt;br&gt;
» Μέρες εννιά οι αθάνατοι θεοί λογομαχούνε&lt;br&gt;
» για τον νεκρό τον Έχτορα και τον γοργό Αχιλλέα,&lt;br&gt;
» και θέν᾽ το λείψανο ο Ερμής να κλέψει· εγώ όμως όχι !&lt;br&gt;
» τέτοια να πάθει συφορά δεν θέλω ο Αχιλλέας.  {{r|110}}&lt;br&gt;
» τι την αγάπη δεν ξεχνάω, που σούχω και το σέβας.&lt;br&gt;
» Μα ευτύς στον κάμπο πήγαινε και πες το αυτό τού γυιού σου·&lt;br&gt;
» πες του οι θεοί πως χόλιασαν, κι' εγώ πιο πρώτα απ' όλους&lt;br&gt;
» τού τό᾽χω αυτό παράπονο, που στα καράβια ακόμα&lt;br&gt;
» βαστάει τον Έχτορα άθαφτο και δεν τον δίνει πίσω,  {{r|115}}&lt;br&gt;
» μήπως εμένα σεβαστεί και στρέξει ναν τον πάρουν.&lt;br&gt;
» Σύρε, κι' εγώ στον Πρίαμο μηνάω πως στα καράβια&lt;br&gt;
» να πάει, το λατρεμένο του παιδί να ξαγοράσει&lt;br&gt;
» με δώρα που τα σωθικά να γειάνουν τ' Αχιλλέα.»&lt;br&gt;
Έτσι είπε, κι' άκουσε η θεά, η Θέτη η λευκοπόδα,  {{r|120}}&lt;br&gt;
κι' οχ τού Ολύμπου τις κορφές κατέβηκε πετώντας,&lt;br&gt;
και στην καλύβα απέ έφτασε τού γυιού της. Και τον ηύρε&lt;br&gt;
πικρά που θρήναε, κι' οι πιστοί τριγύρω του συντρόφοι&lt;br&gt;
είχαν δουλειές κι' ετοίμαζαν να φάνε χέρι χέρι·&lt;br&gt;
κι' είχανε κριάρι μαλλιαρό σφαγμένο εκεί στην άκρη.  {{r|125}}&lt;br&gt;
Και πήγε κάθησε κοντά κοντά η καλή του η μάννα,&lt;br&gt;
που τρυφερά τον χάιδεψε και τούπε αγαπημένα&lt;br&gt;
« Παιδί μου, πες μου, ως πότε πια με στεναγμούς και κλάμμα&lt;br&gt;
» θα τρως τα σπλάχνα σου, χωρίς μήτε ψωμί ν' αγγίζεις&lt;br&gt;
» μήτε γυναίκα ; Μα καλό και σ' αγκαλιά γυναίκας {{r|130}}&lt;br&gt;
» να γύρεις, τι πολλή ζωή δεν έχεις πια, που τώρα&lt;br&gt;
» σού στέκει δίπλα ο θάνατος κι' η άπονή σου η μοίρα.&lt;br&gt;
» Μα γλήγορα άκου με· έρχουμαι με μήνυμα απ' τον Δία,&lt;br&gt;
» που λέει, χολιάσανε οι θεοί, κι' αυτός πιο πρώτα απ' όλους&lt;br&gt;
» σού τό᾽χει αυτό παράπονο, που στα καράβια ακόμα {{r|135}}&lt;br&gt;
» βαστάς τον Έχτορα άθαφτο και δεν τον δίνεις πίσω.&lt;br&gt;
» Μόν᾽ άσε πια, και τού νεκρού την ξαγορά έλα, δέξου.»&lt;br&gt;
Και τότε ο φτερογλήγορος τής απαντά Αχιλλέας&lt;br&gt;
« Ας είναι... Ας φέρουν ξαγορά και τον νεκρό τους δίνω,&lt;br&gt;
» αν τέτοιος είναι —αφού το λες— ο ορισμός του Δία.» {{r|140}}&lt;br&gt;
Σαν έτσι οι δυο τους τότε εκεί στα πλοία, γυιός και μάννα·&lt;br&gt;
λαλούσαν κι' έλεγαν πολλά λογάκια φτερωμένα.&lt;br&gt;
Κι' ο Δίας λέει τής Ίριδας να τρέξει προς το κάστρο&lt;br&gt;
« Καιρό μην χάνεις, Ίριδα γοργή, μόν᾽ τα λημέρια&lt;br&gt;
» τα θεϊκά τώρα άφησ' τα, και πήγαινε ως την Τροία&lt;br&gt;
» να πεις τού γέρου βασιλιά πως στο καραβοστάσι {{r|145}}&lt;br&gt;
» να πάει το λατρεμένο του παιδί να ξαγοράσει&lt;br&gt;
» με δώρα, που τα σωθικά να γειάνουν τ' Αχιλλέα,&lt;br&gt;
» μόνος, μηδ' άλλος τους κανείς μαζί του να μην σύρει.&lt;br&gt;
» Μόν κάναν κράχτη γέροντα ας πάρει να τραβήξει&lt;br&gt;
» τις μούλες με τ' ωριότριχο τ' αμάξι, και στο κάστρο {{r|150}}&lt;br&gt;
» πάλε έπειτα το λείψανο να φέρει απ' τ' Αχιλλέα.&lt;br&gt;
» Και πες, μην βάλει θάνατο στο νού του ή κάνα φόβο·&lt;br&gt;
» τέτοιο οδηγό του — τον Ερμή — θα στείλουμε μαζί του,&lt;br&gt;
» που θάν τον πάει ως που ίσα ᾽κει να φτάσουν στ' Αχιλλέα.&lt;br&gt;
» Μα αφού τον πάει και στ' αρχηγού τον μπάσει την καλύβα,  {{r|155}}&lt;br&gt;
» έννοια του, δεν τον σφάζει πια μηδ' άλλους δεν θ' αφήσει·&lt;br&gt;
» τυφλός δεν είναι ή άμυαλος μήτ' άσεβος, ν' αγγίξει&lt;br&gt;
» άντρα που χάρη τού ζητάει γονατιστός μπροστά του.»&lt;br&gt;
Είπε, κι' η Ίριδα η θεά κινά, η γοργή μηνύτρα.&lt;br&gt;
Και στού Πριάμου φτάνοντας βρήκε φωνή και κλάμμα.  {{r|160}}&lt;br&gt;
Γύρω στον γέρο στην αυλή οι γυιοί του καθισμένοι&lt;br&gt;
πικρά με δάκρυα μούσκευαν τα ρούχα τους, κι' ο γέρος&lt;br&gt;
στη μέση κάθουνταν, βαθειά χωμένος μεσ᾽ στην κάπα,&lt;br&gt;
κι' είχε κεφάλι και λαιμό σωρούς σβουνιά γιομάτο&lt;br&gt;
που με τα χέρια απάνου του πετούσε σαν κυλιούνταν.  {{r|165}}&lt;br&gt;
Στον πύργο μέσα οι κόρες του κι' οι νύφες ξεφωνούσαν&lt;br&gt;
απ' τών αντρών τους τον καημό, που τόσοι και λεβέντες&lt;br&gt;
στον Άδη πήγανε απ' οχτρών κοντάρια σκοτωμένοι.&lt;br&gt;
Και στέκει η Ίριδα σιμά στον γέρο, και τον κράζει&lt;br&gt;
σιγά λαλώντας, κι' έπιασε τον γέρο ως μέσα ο τρόμος {{r|170}}&lt;br&gt;
« Γυιἐ τού Δαρδάνου, έλα καρδιά, μην βάνει ο νούς σου φόβο.&lt;br&gt;
» Δεν ήρθα εγώ γιατί δεινά θωρώ που σού πλακώνουν,&lt;br&gt;
» μόν᾽ ήρθα με καλούς σκοπούς. Τού Κρόνου ο γυιός με στέλνει,&lt;br&gt;
» που κι' απ' αλάργα σε πονάει και σε φροντίζει πάντα.&lt;br&gt;
» Πήγαινε — ο Δίας σού μηνάει — τον Έχτορα να πάρεις {{r|175}}&lt;br&gt;
» με δώρα, που τα σωθικά να γειάνουν τ' Αχιλλέα,&lt;br&gt;
» μόνος, μηδ' άλλος σας κανείς μαζί σου να μην σύρει.&lt;br&gt;
» Μόν κάναν κράχτη γέροντα πάρε, που να τραβήξει&lt;br&gt;
» τις μούλες με τ' ωριότροχο τ' αμάξι, και στο κάστρο&lt;br&gt;
» πάλε έπειτα το λείψανο να φέρει απ' τ' Αχιλλέα.  {{r|180}}&lt;br&gt;
» Και λέει, μην βάλεις θάνατο στον νού σου ή άλλον φόβο·&lt;br&gt;
» τέτοιο οδηγό σου —τον Έρμη— θα στείλουμε μαζί σου,&lt;br&gt;
» που θα σε πάει ως που ίσα ᾽κει να φτάστε στ' Αχιλλέα.&lt;br&gt;
» Μα αφού σε πάει και στ' αρχηγού σε μπάσει την καλύβα,&lt;br&gt;
» έννοια σου, δεν σε σφάζει πια μηδ' άλλους δεν θ' αφήσει· {{r|185}}&lt;br&gt;
» τυφλός δεν είναι ή άμυαλος μηδ' άσεβος ν' αγγίξει&lt;br&gt;
» άντρα, που χάρη τού ζητάει γονατιστός μπροστά του.»&lt;br&gt;
Έτσι είπε η ανεμόποδη θεά και φεύγει πίσω.&lt;br&gt;
Κι' αυτός τους γυιούς του πρόσταξε να βγάλουν τα μουλάρια&lt;br&gt;
με στέριο κάρο, και κουτί απάνου ναν τού δέσουν.  {{r|190}}&lt;br&gt;
Απέ στη μοσκομύριστη κατέβηκε αποθήκη,&lt;br&gt;
πλατειά κεδρένια, που σωρούς πολύτιμα χωρούσε.&lt;br&gt;
Κι' έκραξε αυτού τη σεβαστή γηριά του και τής είπε.&lt;br&gt;
« Γυναίκα, εδώ 'ρθε τού Διός μηνύτρα οχ τα ουράνια,&lt;br&gt;
» και μού᾽πε πως στα γλήγορα τών Αχαιών καράβια&lt;br&gt;
» να πάω το λατρευτό μας γυιό να ξαγοράσω ο ίδιος {{r|195}}&lt;br&gt;
» με δώρα, που τα σωθικά να γειάνουν τ' Αχιλλέα.&lt;br&gt;
» Μα πες κι' εσύ το τί θαρρείς, σαν πώς σ'το λέει ο νους σου;&lt;br&gt;
» Τι εμένα ακράτητη η καρδιά μου λαχταράει να σύρω&lt;br&gt;
» πέρα στα πλοία ως στον πλατύ των Αχαιώνε κάμπο.»&lt;br&gt;
Είπε, και λύθηκε η γηριά στα κλάματα και τού᾽πε {{r|200}}&lt;br&gt;
« Ωχού, κι' η γνώση σου μαθές τί γένηκε, που ως τώρα&lt;br&gt;
» στα ξένα και στην Τροία εδώ σε διαλαλούσαν όλοι ;&lt;br&gt;
» Πώς θες να σύρεις στών οχτρών ως τα καράβια μόνος,&lt;br&gt;
» και ν' αγνατέψεις το θεριό που τόσους κι' αντρειωμένους&lt;br&gt;
» σού᾽σφαξε γυιούς σου; Σίδερο μαθέ η καρδιά σου θά᾽ναι.  {{r|205}}&lt;br&gt;
» Τι ᾽α θε σε πιάσει και σε δει μπροστά του αυτός ο σκύλος,&lt;br&gt;
» ο σαρκοφάγος κι' άπιστος, σπλαχνιά δεν θα σού δείξει,&lt;br&gt;
» δεν θα ντραπεί τα χρόνια σου. Μόν᾽ τώρα ας κλαίμε αλάργα,&lt;br&gt;
» κλεισμένοι μέσα εδώ. Είδ' αυτός, ότι η σκληρή του η μοίρα&lt;br&gt;
» στο γεννημό του τού᾽κλωσε σαν τον γεννούσα η μαύρη,  {{r|210}}&lt;br&gt;
» σκύλους να θρέψει αλάργα μας, σ' άσπλαχνου πόρτα ανθρώπου...&lt;br&gt;
» π' ας είταν άχ μες στην καρδιά τα νύχια ναν τού μπήξω,&lt;br&gt;
» ναν τού τη φάω ! Τότ' ίσως πια θαρχόμαστε ίσα κ' ίσα.» {{r|213}}&lt;br&gt;
Τότε απαντά ο θεόμορφος γυιός τού Δαρδάνου κι' είπε {{r|217}}&lt;br&gt;
« Μη μ' αμποδίζεις που ποθώ να πάω, τι δε θ' αλλάξω,&lt;br&gt;
» και μην μού γίνεσαι κι' εσύ κακό σημάδι σπίτι.&lt;br&gt;
» Τι αν άλλος μού τ' αρμήνευε —πες αν θνητός— στον κόσμο,  {{r|220}}&lt;br&gt;
» θες από σπλάχνα κρίνοντας θες όνειρα, τα πούμε&lt;br&gt;
» ψευτιά 'ναι κι' ίσως σε κακό πως φόβος να τελειώσει.&lt;br&gt;
» Μα τώρα αφού θεά άκουσα κι' ομπρός μου εγώ την είδα,&lt;br&gt;
» θα σύρω... τό᾽πα, θα γενεί. Αν γράφτηκε εκεί κάτου&lt;br&gt;
» να σκοτωθώ, ώρα μου καλή ! Ευτύς το λάζο ας πιάσει {{r|225}}&lt;br&gt;
» κι' ας με τελειώσει ο Αχιλλιάς, σαν πάρω το παιδί μου&lt;br&gt;
» στην αγκαλιά μου κι' ο πικρός χορτάσω μοιρολόγι.»&lt;br&gt;
Είπε, και πήρε κι' άνοιγε τις σκαλιστές σκεπάστρες&lt;br&gt;
των σεντουκιών, και δώδεκα βγάζει σκουτιά πανώρια,&lt;br&gt;
μονές φλοκάτες δώδεκα, πεύκια άλλα τόσα βγάζει,  {{r|230}}&lt;br&gt;
τόσα πουκάμισα κρουστά και τόσα πανωφόρια,&lt;br&gt;
και δυο τριπόδια π' άστραφταν και τέσσερα λεβέτια· {{r|233}}&lt;br&gt;
βγάζει ποτήρι αμίμητο, π' όταν ταξείδι βγήκε&lt;br&gt;
γνωστοί του τού το χάρισαν στη Θράκη, βιός μεγάλο· {{r|235}}&lt;br&gt;
μα ουδέ κι' αυτό δεν τ' άφησε, τι διάπυρα η καρδιά του&lt;br&gt;
ένα ποθούσε, τον νεκρό να ξαγοράσει γυιό του.&lt;br&gt;
Και βγήκε, κι' οχ το λιακωτό τότ' άρχισε να διώχνει&lt;br&gt;
με τις βλαστήμιες τις βρισές όλους τους Τρώες όξω&lt;br&gt;
« Όξω, ασυνείδητοι, άτιμοι! Μα τί, κι' εσάς δεν έχουν&lt;br&gt;
» τα σπίτια κλάψες πού᾽ρθατε να με φροντίστε τάχα ;  {{r|240}}&lt;br&gt;
» Για μ' αψηφάτε πια που νά ! με καταράστη ο Δίας&lt;br&gt;
» κι' έχασα τέτοιο γυιό λαμπρό; Όμως κι' εσείς, ας είναι,&lt;br&gt;
» χάθηκε εκείνος, κι' οι οχτροί θα δείτε αν θα σας ψήσουν...&lt;br&gt;
» Μα εμένα πριν τα μάτια μου μού δουν αχ την πατρίδα&lt;br&gt;
» να σβύνει να ρημάζεται, πριν στ' Άδη ας πάω τα βάθεια ! » {{r|245}}&lt;br&gt;
Έτσι είπε, και τους άρχισε ραβδιές, κι' οι Τρώες όξω&lt;br&gt;
τραβούσαν, γιατί βιάζουνταν να ξεκινήσει ο γέρος.&lt;br&gt;
Πήγε έπειτα και φώναξε με τις βρισές τους γυιούς του,&lt;br&gt;
τον Πάρη και τον Έλενο, το θεϊκόνε Αγάθο,&lt;br&gt;
τον Πάμμο, τον βροντόφωνο Πολίτη και τον Πόθο,  {{r|250}}&lt;br&gt;
τον Δήφοβο κι' Αντίφονο, τον Διό τον ζηλεμένο.&lt;br&gt;
Αυτούς φωνάζει τους εννιά και τους προστάζει ο γέρος&lt;br&gt;
« Ομπρός, χαζοί, κακά παιδιά, σαλέψτε ! Π' άμποτε όλοι&lt;br&gt;
» στα πλοία αντίς τον Έχτορα νάχατε πέσει αντάμα !&lt;br&gt;
» Ω ο μαύρος ωχ ο σκοτεινός, που γυιούς τους πιο λεβέντες {{r|255}}&lt;br&gt;
» στην Τροία... μεσ᾽ σ' όλη... εγώ 'κανα, μα αυτοί νά, πήγαν όλοι,&lt;br&gt;
» ο στηθομάχος Μήστορας, ο θαρρετός Τρωΐλος,&lt;br&gt;
» ο Έχτορας, που λες θεός είταν ομπρός στους άντρες,&lt;br&gt;
» γυιός που θνητού δεν έμοιαζε, μόνε θεού σαν θρέμμα·&lt;br&gt;
» αυτούς τους πήρε ο πόλεμος, όμως τα μπαίγνια μένουν,  {{r|260}}&lt;br&gt;
» λαμπροί για πήδους και χορούς, ξεφαντωτήδες, ψεύτες,&lt;br&gt;
» αρνιών και τράγων κλέφτηδες απ' τους φτωχούς τού τόπου ...&lt;br&gt;
» Λοιπόν τί κάθεστε; Έλα ομπρός ! ᾽τοιμάστε μου το κάρο&lt;br&gt;
» και μέσα βάλτε του όλα αυτά για να τραβούμε δρόμο.»&lt;br&gt;
Είπε κι' αυτοί μισόφοβοι απ' τις φωνές τού γέρου {{r|265}}&lt;br&gt;
βγάζουν το κάρο σηκωτό, μουλάρικο καινούργιο&lt;br&gt;
στέριο όμορφο καλόροδο, και το κουτί τού δένουν.&lt;br&gt;
Και κατεβάζουν το ζυγό κατόπι οχ το παλούκι —&lt;br&gt;
ζυγό πυξένιο, με καρφί και διάκια βολεμένο —&lt;br&gt;
κι' όξω μαζί μ' εφτάπηχο τον φέρνουν ζυγολούρι.  {{r|270}}&lt;br&gt;
Απέ στυλώνουν τον ζυγό στ' ολόξυστο ατιμόνι&lt;br&gt;
ομπρός ομπρός και τού περνούν στη μύτη την κρικέλλα.&lt;br&gt;
Τότες τον δένουν στο καρφί τρεις γύρους, και κατόπι&lt;br&gt;
δένουν αράδα το λουρί και του λυγούν την άκρη.&lt;br&gt;
Τέλος την πλούσια ξαγορά σα φέρανε από μέσα {{r|275}}&lt;br&gt;
κι' απάνου εκεί την έβαλαν στο πλανισμένο αμάξι,&lt;br&gt;
τού ζεύουν τα χοντρόνυχα βασταγερά μουλάρια,&lt;br&gt;
πανώρια δώρα, απ' τους Μυσούς στον γέρο χαρισμένα.&lt;br&gt;
Κι' άτια τού γέρου τούζεψαν, π' ανάθρεφε δικά του&lt;br&gt;
ταΐζοντάς τα από παχνί καλόξυστο στον σταύλο. {{r|280}}&lt;br&gt;
Σαν έτσι οι δυό τους βόλευαν μες στην αυλή τ'αμάξια,&lt;br&gt;
ο βασιλιάς κι' ο κράχτης του, με νου κι οι δυο και γνώση.&lt;br&gt;
Εκεί τους σίμωσε η γρηά χαροκομμένη Εκάβη,&lt;br&gt;
κι' είχε στο χέρι το δεξύ μεσ´ σε χρυσό ποτήρι&lt;br&gt;
λίγο κρασί καρδόγλυκο να στάξουν πριν κινήσουν· {{r|285}}&lt;br&gt;
και στάθηκε στο κάρο ομπρός και τούπε αυτά τού γέρου&lt;br&gt;
« Καλέ, νά ! Στάξε τού Διός, και νά᾽ρθεις περικάλα&lt;br&gt;
» σπίτι σου πίσω οχ τους οχτρούς, αφού ποθά η καρδιά σου&lt;br&gt;
» να σύρεις και καλά, χωρίς —σ' το λέω— εγώ να θέλω.&lt;br&gt;
» Μα αφού θα πας, έλα το γυιό τού Κρόνου περικάλα {{r|290}}&lt;br&gt;
» π' όλη την Τροία εδώ θωράει οχ τις κορφές τής Ίδας,&lt;br&gt;
» και ζήτα του όρνιο, μηνυτή γοργό —που πλήθια ο ίδιος&lt;br&gt;
» αγάπη τού᾽χει και νικάει στη δύναμη καθ' άλλο—&lt;br&gt;
» δεξύ, που με τα μάτια σου θωρώντας το να σύρεις&lt;br&gt;
» στον κάμπο με το θάρρος του και στο καραβοστάσι.  {{r|295}}&lt;br&gt;
» Μα μηνυτή του, γέρο μου, αν δε σού στείλει ο Δίας,&lt;br&gt;
» τότε πια εγώ, όσο κι' αν ποθάς, σού λέω και σε ξορκίζω,&lt;br&gt;
» μην τύχει και στών Αχαιών ζυγώσεις τα καράβια.»&lt;br&gt;
Τότε απαντά ο θεόμορφος γυιός τού Δαρδάνου κι' είπε&lt;br&gt;
« Γυναίκα, τέτοιο που ζητάς, δεν θα σού πω όχι· κάλλια {{r|300}}&lt;br&gt;
» στον Δία να σηκώσουμε τα χέρια, αν μάς πονέσει.»&lt;br&gt;
Είπε, και την κελάρισσα προστάζει ναν τού χύσει&lt;br&gt;
αγνό νερό στα χέρια του· κι' αύτή κοντά σιμώνει,&lt;br&gt;
τάσι στα δυο τα χέρια της κρατώντας και λεγένι.&lt;br&gt;
Και νίφτηκε, κι' απ' τη γηριά σαν πήρε το ποτήρι,  {{r|305}}&lt;br&gt;
έτσι είπε και δεήθηκε τηρώντας τα ουράνια&lt;br&gt;
« Δία ώ πατέρα, π' αψηλά ορίζεις απ' την Ίδα,&lt;br&gt;
» μεγάλε μυριοδόξαστε ! Η χάρη σου ας μού δώκει&lt;br&gt;
» να με δεχτεί με συμπονιά κι' αγάπη ο Αχιλλέας.&lt;br&gt;
» Και στείλε μου όρνιο, μηνυτή γοργό —που πλήθια ο ίδιος {{r|310}}&lt;br&gt;
» αγάπη τούχεις και νικάει στη δύναμη καθ' άλλο —&lt;br&gt;
» δεξύ, που με τα μάτια μου θωρώντας το να σύρω&lt;br&gt;
» στον κάμπο με το θάρρος του και στο καραβοστάσι.»&lt;br&gt;
Είπε, κι' ακούει τη δέηση ο βαθυγνώστης Δίας,&lt;br&gt;
και νά ! Τού στέλνει ευτύς αητό, το τυχερότατο όρνιο,  {{r|315}}&lt;br&gt;
νυχοσπαράχτη κυνηγό που τόνε λεν᾽ κι' αγιούπα.&lt;br&gt;
Πόσο αψηλόσκεπου πυργιού εφτάφαρδή 'ναι η πόρτα&lt;br&gt;
ανθρώπου πλούσιου, τεχνικά φτιασμένη με μαντάλους,&lt;br&gt;
τόσο μεγάλες τ'άνοιγαν ζερβόδεξα οι φτερούγες.&lt;br&gt;
Κι από ψηλά διαβαίνοντας το κάστρο γοργοπέτης&lt;br&gt;
βουτάει δεξά τους· κι' όλοι εκεί τον είδαν μ' αναγάλλια {{r|320}}&lt;br&gt;
κι' εντός τους έγειανε η καρδιά στα πληγωμένα στήθια.&lt;br&gt;
Τότε ανεβαίνει βιαστικός στο στέριο αμάξι ο γέρος&lt;br&gt;
κι' όξω τραβά απ' τ' αχόλαλο λιακό κι' απ' τ' αυλοπόρτι.&lt;br&gt;
Το κάρο ομπρός —τετράροδο— τραβούσαν τα μουλάρια&lt;br&gt;
που τα οδηγούσε ο φρόνιμος Νιδιός· και πίσω ο γέρος {{r|325}}&lt;br&gt;
βαρούσε τ' άτια, και γοργά τούς φώναζε να τρέχουν&lt;br&gt;
κάτου το κάστρο. Κι' οι δικοί τον συνοδεύανε όλοι&lt;br&gt;
πικρά θρηνώντας, πού᾽λεγες πως σε σφαγή παγαίνει.&lt;br&gt;
Και κάτου πιά σαν έφτασαν ως στην αρχή τού κάμπου,&lt;br&gt;
τότες αυτοί —οι γαμπροί κι' οι γυιοί— γυρίζουν πόδα πίσω,  {{r|330}}&lt;br&gt;
μέσα να παν. Κι' εκείνοι οι δυο δεν ξέφυγαν το μάτι&lt;br&gt;
τού βροντολάλητου Διός σαν πρόβαλαν στον κάμπο,&lt;br&gt;
μόν᾽ είδε και συμπόνεσε τον γέρο ο γυιός τού Κρόνου,&lt;br&gt;
κι' αμέσως είπε στον Ερμή το γυιό του εκεί μπροστά του&lt;br&gt;
« Ερμή, π' απ' όλους πιο πολύ σού᾽ναι χαρά σου εσένα {{r|335}}&lt;br&gt;
» χωριό να κάνεις με θνητούς και συνακούς σαν κράζουν,&lt;br&gt;
» έλα να πας, κι' ως τα γοργά τον Πρίαμο καράβια&lt;br&gt;
» σύρε τον έτσι, π' Αχαιός να μην τον δει πριν άλλος,&lt;br&gt;
» να μην τον νοιώσει καν κανείς, πριν φτάσει ως στ' Αχιλλέα.»&lt;br&gt;
Έτσι είπε, κι' ο θνηταγωγός Ερμής ακούει τον λόγο,&lt;br&gt;
κι' ευτύς στα πόδια αμπόδεσε τα δυο όμορφα σαντάλια,  {{r|340}}&lt;br&gt;
χρυσά κι' αιώνια, που μαζί με τ' αγεριού το χνώτο&lt;br&gt;
παντού ως στην άκρη και στεριάς τον πάνε και πελάγου.&lt;br&gt;
Έπειτα πήρε το ραβδί π' ανθρώπων — όσους θέλει —&lt;br&gt;
μαγεύει μάτια, ή και ξυπνάει πάλε άλλους κοιμισμένους.&lt;br&gt;
Μ' αυτό στα χέρια ο δυνατός πετάει θνηταγωγιάτης,  {{r|345}}&lt;br&gt;
και στον Ελλήσποντο κοντά σαν ήρθε και στον κάμπο&lt;br&gt;
πιάνει τον δρόμο, μοιάζοντας παληκαράκι αρχόντου&lt;br&gt;
πρωτόχνουδο, που η πιο γλυκιά τ' ανθοστολίζει νιότη.&lt;br&gt;
Κι' οι γέροι οι δυο σαν τράβηξαν παρέκει απ' το μεγάλο&lt;br&gt;
του Ίλου μνήμα, σταματούν τα ζα ναν τα ποτίσουν {{r|350}}&lt;br&gt;
στο ρέμα· τι είχε πια στή γης και πέσει το σκοτάδι.&lt;br&gt;
Κι' εκειόνε ο κράχτης, τον Ερμή, σα ζύγωνε από πέρα,&lt;br&gt;
τον είδε και τού βασιλιά τού φώναξε και τού᾽πε&lt;br&gt;
« Πρίαμε, σκέψου ! Νά δουλειά που θέλει νού και σκέψη.&lt;br&gt;
» Νά ! κάποιος κοίτα εδώ θαρρώ κομάτια θα μάς κάνει.  {{r|355}}&lt;br&gt;
» Μον᾽ έλα... κάνε... με τα ζα να φεύγουμε· ειδέ τότες&lt;br&gt;
» γονατιστοί ας ζητήσουμε σπλαχνιά, αν μάς συμπονέσει.»&lt;br&gt;
Είπε, κι' ο νούς του σάστισε τού γέρου απ' την τρομάρα,&lt;br&gt;
κι' όρθιες στο γέρικο κορμί τ' ασκώθηκαν οι τρίχες,&lt;br&gt;
και στάθηκε έτσι σα ζαβός. Μα νά, ο Ερμής σε λίγο {{r|360}}&lt;br&gt;
σίμωσε τότες κι' έπιασε τον γέροντα απ' το χέρι,&lt;br&gt;
κι' άρχισε ναν τον αρωτάει και τούπε αυτά τα λόγια&lt;br&gt;
« Παππούλη μου, έτσι μ' άλογα πού τρέχεις και μουλάρια&lt;br&gt;
» μέσα σε νύχτας σιγαλιά π' όλοι οι θνητοί κοιμούνται;&lt;br&gt;
» Και τών οχτρών δε σ' έσκιαξε η λύσσα και το μίσος&lt;br&gt;
» που τ' άχτι απάνου σου έτοιμα κοντά 'ναι εδώ να βγάλουν;  {{r|365}}&lt;br&gt;
» Μα αν, πες, κανείς τους σ' έβλεπε πως πας με τόσα πλούτη&lt;br&gt;
» μες στο σκοτάδι τ' άχαρο, σαν τί σκοπό 'χεις τότες;&lt;br&gt;
» Νιός μήτε εσύ είσαι, γέροντας κι' αυτός σε συνοδεύει,&lt;br&gt;
» κι' αν σε πειράξουν δεν φελάει βοήθεια να σού δώκει.&lt;br&gt;
» Δεν θα σε βλάψω όμως εγώ, μήτ' άλλους δεν θ' αφήσω {{r|370}}&lt;br&gt;
» να σε πειράξουν· τι θαρρώ τον γέρο μου έτσι βλέπω.»&lt;br&gt;
Τότε απαντά ο θεόμορφος γυιός τού Δαρδάνου κι' είπε&lt;br&gt;
« Ναι έτσι είναι, γυιέ μου, όπως τα λες. Μα απ' τους θεούς ως τώρα&lt;br&gt;
» κάποιος κρατά από πάνου μου κι' εμένα το δεξύ του,&lt;br&gt;
» που νά διαβάτη τυχερό μού στέλνει ομπρός στη στράτα {{r|375}}&lt;br&gt;
» τέτοιονε εδώ όπως είσαι εσύ, καμαρωτός πανώριος,&lt;br&gt;
» παιδί γονιώνε ζηλευτών, με γνώση προικισμένος.»&lt;br&gt;
Τότε ο θνηταγωγιάτης γυιός τ' απάντησε τού Δία&lt;br&gt;
« Ναι, γέρο μου, όλα γνωστικά τα μίλησες και δίκια.&lt;br&gt;
» Έλα όμως πες μου τώρα αυτά και μίλα την αλήθεια· {{r|380}}&lt;br&gt;
» μην πας στα ξένα πουθενά το τόσο βιός και πλούτος&lt;br&gt;
» για να σωθεί σου ανέγγιχτο, ή κι' όλοι παραιτάτε&lt;br&gt;
» πια τώρα το θεόχτιστο καστρί σας, τρομασμένοι&lt;br&gt;
» που τέτοιο σάς σκοτώθηκε στη μάχη παληκάρι,&lt;br&gt;
» ο γυιος σου ; Αυτός δεν άφηνε τους Αχαιούς ν' αγιάσουν.» {{r|385}}&lt;br&gt;
Τότ' είπε ο θεοπρόσωπος γυιος τού Δαρδάνου ο γέρος&lt;br&gt;
« Ποιός είσαι εσύ, καλό παιδί ; πώς λέγουνται οι γονιοί σου ;&lt;br&gt;
» Πώς μ' αρχοντιά μού παίνεσες το δύστυχο παιδί μου !»&lt;br&gt;
Τότε ο θνηταγωγιάτης γυιός τ' απάντησε τού Δία&lt;br&gt;
« Εμένα, γέρο, η γλώσσα σου, μα λέει το γυιό η καρδιά σου.  {{r|390}}&lt;br&gt;
» Το γυιό σου εγώ πολλές φορές στη δοξοδότρα μάχη&lt;br&gt;
» τον είδα με τα μάτια αυτά, και τότες, που ως στα πλοία&lt;br&gt;
» πήρε μπροστά τους Αχαιούς με φονικό πελέκι·&lt;br&gt;
» κι' εμείς θιαμάζαμε άνεργοι, τι αμπόδαε ο Αχιλλέας&lt;br&gt;
» να πιάσουμε κοντάρι εμείς, τότε όντας πεισμωμένος.  {{r|395}}&lt;br&gt;
» Γιατί έχω αυτόν εγώ αρχηγό σαν πού᾽μαι Μυρμιδόνας,&lt;br&gt;
» κι' ένα στην Τροία μάς έφερε καλόστρωτο καράβι.&lt;br&gt;
» Γονιό 'χω τον Πολύχτορα, γέρο εστιδά όπως είσαι,&lt;br&gt;
» άρχοντα πλούσιο εφτά με γυιούς κι' εγώ το στερνοπαίδι·&lt;br&gt;
» μα εμένα απ' τους εφτά ο λαχνός μού᾽πεσε εδώ να σύρω.  {{r|400}}&lt;br&gt;
» Κι' ήρθα οχ τα πλοία τώρα εδώ στον κάμπο· τι άμα φέξει,&lt;br&gt;
» θα πιάσει πόλεμο ο στρατός στο κάστρο γύρω πάλι,&lt;br&gt;
» τι παν᾽ να σκάσουν κάθοντας, και πού ναν τους βαστάξουν&lt;br&gt;
» οι στρατηγοί που πόλεμο διψούν τα παλικάρια! »&lt;br&gt;
Τότε απαντά ο θεόμορφος γυιός τού Δαρδάνου κι' είπε {{r|405}}&lt;br&gt;
« Έτσι απ' το στράτεμα όπως λες τού ξακουστού Αχιλλέα&lt;br&gt;
» αν είσαι, τότε — έτσι να ζεις — πες μου όλη την αλήθεια·&lt;br&gt;
» βρίσκεται ο γυιός μου ακόμα εκεί στα πλοία, ή πια κομμάτια&lt;br&gt;
» ο Αχιλλιάς τον έρριξε στους σκύλους ναν τον φάνε ; »&lt;br&gt;
Τότε ο θνηταγωγιάτης γυιός απάντησε τού Δία {{r|410}}&lt;br&gt;
« Γέρο, όχι, δεν τον άγγιξε όρνιο ως τα τώρα ή σκύλος,&lt;br&gt;
» μόν έτσι χάμου κοίτεται στρωμένος μες στις σκόνες,&lt;br&gt;
» στο πλοίο ομπρός. Νά, κλείσανε δώδεκα μέρες τώρα&lt;br&gt;
» πού᾽ναι νεκρός, μα ασάπιστο τον βλέπεις, δεν τού πιάνει&lt;br&gt;
» σκουλήκια ακόμα η σάρκα του, που τρων τους σκοτωμένους.  {{r|415}}&lt;br&gt;
» Το μόνο, τον τραβά άσπλαχνα στού λατρεμένου βλάμη&lt;br&gt;
» γύρω τον τάφο, όταν φανεί η θεϊκιά η Αυγούλα,&lt;br&gt;
» μα άλλο κακό όχι. Αν πας κι' εσύ, θα δεις πώς στέκει χάμου&lt;br&gt;
» ολόδροσος, με τού κορμιού κάθε αίμα ξεπλυμένο. {{r|419}}&lt;br&gt;
» Τόσο φροντίζουνε οι θεοί τον ξακουσμένο γυιό σου.» {{r|422}}&lt;br&gt;
Είπε, κι' ο γέρος χάρηκε και τ' απαντάει δυο λόγια {{r|424}}&lt;br&gt;
« Δε μετανοιώνει ο άθρωπος ποτές του αν τιμημένα {{r|425}}&lt;br&gt;
» προσφέρνει δώρα στους θεούς, τί δα — η καλή του η ώρα! —&lt;br&gt;
» κι' ο γυιός μου μες στον πύργο μας ποτές δε λησμονούσε&lt;br&gt;
» τους τρισμακάριστους θεούς π' απ' τα ουράνια βλέπουν,&lt;br&gt;
» και δες, τού το μνημόνεψαν και σαν τον βρήκε ο χάρος.&lt;br&gt;
» Μα δέξου αυτό, περικαλώ, το πλουμιστό ποτήρι&lt;br&gt;
» και σώσε με... με τών θεών τη χάρη οδήγησέ με {{r|430}}&lt;br&gt;
» ως που να φτάσω ως στ' αψηλό καλύβι τ' Αχιλλέα.»&lt;br&gt;
Τότε ο θνηταγωγιάτης γυιός τ' απάντησε τού Δία&lt;br&gt;
« Νιός είμαι, γέρο, μα άφησε, δεν πιάνει ο πειρασμός σου&lt;br&gt;
» που δώρα θέλεις να δεχτώ χωρίς να ξέρει εκείνος.&lt;br&gt;
» Ναι, ναν τον κλέψω τόχω εγώ ντροπής μου, κι' η καρδιά μου {{r|435}}&lt;br&gt;
» δειλιάζει, μην τυχόν μού βγει λαχτάρα στο κεφάλι.&lt;br&gt;
» Μα πες το, κι' οδηγός σου εγώ παγαίνω, αν θες, ως στ' Άργος&lt;br&gt;
» πιστά και τίμια, θες πεζός θες με γοργό καράβι·&lt;br&gt;
» μήδε έχε φόβο απ' τ' οδηγού αψηφισιά να πάθεις.»&lt;br&gt;
Είπε, κι' απάνου εφτύς πηδάει στ' αλογωμένο αμάξι {{r|440}}&lt;br&gt;
κι' αρπά ο καλόθελος θεός το καμουτσί στα χέρια,&lt;br&gt;
αρπάει τα γκέμια, και φυσάει γερή καρτεροσύνη&lt;br&gt;
μεσ᾽ στα μουλάρια κι' άλογα. Μα τέλος πια στους πύργους&lt;br&gt;
σαν έφτασαν των καραβιών και στο βαθύ χαντάκι,&lt;br&gt;
εκεί οι φρουροί τότ' άρχιζαν το δείπνο να ᾽τοιμάζουν·&lt;br&gt;
ύπνο όμως ο θνηταγωγός Ερμής τους περεχύνει {{r|445}}&lt;br&gt;
όλους, και το πορτί μεμιάς ανοίγει, και τους σύρτες&lt;br&gt;
τους σπρώχνει πέρα, κι' έπειτα μπάζει τον γέρο μέσα&lt;br&gt;
και μπάζει τα καμαρωτά κανίσκια με το κάρο.&lt;br&gt;
Μα στ' Αχιλλέα ως πέρα πια σαν ήρθαν την καλύβα&lt;br&gt;
ολόρθια, πού᾽χαν τ' αρχηγού φτιασμένα οι Μυρμιδόνες&lt;br&gt;
μ' ελάτου ξύλα πού᾽σκισαν, κι' οχ τα λιβάδια χόρτο {{r|450}}&lt;br&gt;
κόβοντας σκέπασαν σκεπή πυκνόφυλλη από πάνου,&lt;br&gt;
και τού᾽φτιασαν μεγάλη αυλή τριγύρω με παλούκια&lt;br&gt;
πυκνά, και κλειούσε μάνταλος την πόρτα του ελατένιος&lt;br&gt;
ένας και μοναχός, που τρεις νομάτοι τον σφαλνούσαν —&lt;br&gt;
και τρεις το κλείστρο το τρανό ξανάνοιγαν τής πόρτας — {{r|455}}&lt;br&gt;
οι άλλοι, μα κι' αβοήθητος τον σφάλναε ο Αχιλλέας·&lt;br&gt;
τότε ο καλόθελος θεός τον άνοιξε τού γέρου,&lt;br&gt;
κι' έμπασε μέσα τ' αρχηγού τα ζηλεμένα δώρα.&lt;br&gt;
Χάμου έπειτα οχ την άμαξα κατέβηκε και τού᾽πε&lt;br&gt;
« Γέρο, μαζί σου εγώ ως εδώ θεός αιώνιος ήρθα,  {{r|460}}&lt;br&gt;
» εγώ ο Ερμής, τι μ' έστειλε κάτου οδηγό σου ο Δίας.&lt;br&gt;
» Μα τώρα θα σ' αφήσω πια· δεν θέλω να προβάλω&lt;br&gt;
» στα μάτια τ' Αχιλλέα ομπρός, τι δα 'ναι κατηγόρια&lt;br&gt;
» θεός να δείχνει ορθάνοιχτα σ' αθρώπους έτσι αγάπη.&lt;br&gt;
» Μόν᾽ έμπα εσύ τα γόνατα και πιάσε τ' Αχιλλέα,  {{r|465}}&lt;br&gt;
» και στον πατέρα ξόρκιστ' τον στη λυγερή του μάννα&lt;br&gt;
» και στο παιδί του, και θαρρώ τα σπλάχνα θαν τ' αγγίξεις.»&lt;br&gt;
Είπε, και στού Ολύμπου αυτός τα μακροβούνια φεύγει.&lt;br&gt;
Τότες πηδώντας κατά γής ο γέρος οχ τ' αμάξι,&lt;br&gt;
άφησε το Νιδιό όξω κει, που πρόσμενε βαστώντας {{r|470}}&lt;br&gt;
τα ζα —μουλάρια κι' άλογα— κι' ολόϊσα ατός του κάνει&lt;br&gt;
για την καλύβα όπου ο γοργός καθότανε Αχιλλέας.&lt;br&gt;
Αυτόν τον βρήκε μέσα εκεί, μα λείπανε οι συντρόφοι,&lt;br&gt;
και μόνοι αυτοί είχανε δουλειά κοντά του, ο Αυτομέδος&lt;br&gt;
κι' ο κλώνος τ' Άρη ο Άλκιμος· τι είχε τελειώσει μόλις {{r|475}}&lt;br&gt;
το δείπνο, μάλιστα έστεκε και το τραπέζι ακόμα.&lt;br&gt;
Και μπαίνει πριν αυτοί τον δούν... ζυγώνει... τ' αγκαλιάζει&lt;br&gt;
τα δυο του ο γέρος γόνατα και τού φιλάει τα χέρια,&lt;br&gt;
φριχτά αντροφάγα, που πολλούς τούχανε γυιούς σπαράξει, {{r|479}}&lt;br&gt;
κι' εκεί γονατιστός τού λέει με περικάλια, μ' όρκους {{r|485}}&lt;br&gt;
« Γέρο, όπως είμαι εγώ, γονιό, θεόμορφε Αχιλλέα,&lt;br&gt;
» έχεις —θυμήσου— στη μπαστιά τών έρμων γερατιώνε.&lt;br&gt;
» Ίσως κι' εκείνον γύρω του πέρα στη Φτιά οι γειτόνοι&lt;br&gt;
» τον τυραγνούν, δίχως βοηθό κοντά του ναν τον σώσει&lt;br&gt;
» οχ τα δεινά και βάσανα. Μα αυτός πως ζεις μαθαίνει,  {{r|490}}&lt;br&gt;
» κι' όλο η ψυχή του χαίρεται και κρυφολπίζει πάντα&lt;br&gt;
» να δει το λατρευτό του γυιὀ όταν γυρνά απ' την Τροία·&lt;br&gt;
» όμως εγώ ο βαριόμοιρος που γυιούς τούς πιο λεβέντες&lt;br&gt;
» σ' όλην την Τροία εγώ 'κανα, κανείς πια δεν μού μένει.&lt;br&gt;
» Είχα πενήντα γυιούς εγώ σα φτάσανε οι Αργίτες,  {{r|495}}&lt;br&gt;
» που δεκαννιά τους από μιά γεννήθηκαν μητέρα,&lt;br&gt;
» και τους λοιπούς μού γέννησαν μέσα στον πύργο οι σκλάβες.&lt;br&gt;
» Μα ο άγριος Άρης θέρισε τους πιο πολλούς· κι' απ' όλους&lt;br&gt;
» τον πιο καλό μου, που λαό διαφέντευε και κάστρο,&lt;br&gt;
» τον Έχτορα, στερνά κι' αυτόν, ενώ για την πατρίδα {{r|500}}&lt;br&gt;
» πολέμαε, εσύ τον σκότωσες. Τώρα για αυτόν στα πλοία&lt;br&gt;
» ήρθα ως εδώ, και ξαγορά πολύτιμη σού φέρνω&lt;br&gt;
» να ξαγοράσω τον νεκρό. Μα τους θεούς σεβάσου ...&lt;br&gt;
» πόνα κι' εμένα... όπως πονάς τον γέρο σου πατέρα.&lt;br&gt;
» Εγώ 'μαι πιο τού λυπημού... όσα κανείς δεν είδε {{r|505}}&lt;br&gt;
» πάθια τραβώ π' απ' το φονιά ζητάω τού γυιού μας χάρες.»&lt;br&gt;
Είπε, και πόθο τ' άναψε τον γέρο του να κλάψει,&lt;br&gt;
κι' έσπρωξε αγάλια πιάνοντας τον Πρίαμο απ' το χέρι.&lt;br&gt;
Και σα θυμήθηκαν κι' οι δυο, ο ένας τους το γυιό του&lt;br&gt;
θρηνούσε, στ' Αχιλλέα ομπρός τα πόδια 'να κουβάρι,  {{r|510}}&lt;br&gt;
πικρά κι' ο άλλος έκλαιγε τον γέρο του, ή και πάλι&lt;br&gt;
το βλάμη του, κι' οι στεναγμοί παντού τριγύρω αχούσαν.&lt;br&gt;
Μα πια το κλάμα ο θεϊκός σαν χόρτασε Αχιλλέας, {{r|513}}&lt;br&gt;
τότες σηκώθη οχ το θρονί, και σήκωσε απ' το χέρι {{r|515}}&lt;br&gt;
τον γέρο —τ' άσπρα του μαλλιά πονώντας, τ' άσπρα γένια—&lt;br&gt;
και με φωνή ήμερη τού λέει δυο φτερωμένα λόγια&lt;br&gt;
« Α δόλιε, ναι πολλά η ψυχή σού᾽πιε πικρά φαρμάκια !&lt;br&gt;
» Πώς, πες μου, βάσταξες εδώ να᾽ρθείς στα πλοία μόνος&lt;br&gt;
» μπροστά σ' εκείνον που σωρό πολύτιμα παιδιά σου {{r|520}}&lt;br&gt;
» σού᾽χει σφαγμένα ; Σίδερο πρέπει η καρδιά σου νά᾽ναι.&lt;br&gt;
» Τώρα έλα κάτσε στο θρονί. Και πικραμένοι ή όχι,&lt;br&gt;
» άσ' τες τις πίκρες τώρα εκεί κι' ας καιν᾽ μεσ᾽ στην καρδιά μας,&lt;br&gt;
» γιατί όφελος μην καρτεράς από παγώστρα κλάψα.&lt;br&gt;
» Τι έχουν τών δύστυχων θνητών αυτά οι θεοί κλωσμένα,  {{r|525}}&lt;br&gt;
» να ζουν με λύπες... μα καημός το τί είναι, αυτοί δεν ξέρουν.&lt;br&gt;
» Τί στέκουν χάμου στού Διός τον πύργο δυο πιθάρια,&lt;br&gt;
» με δώρα τέτοια που σκορπάει, κακά —ή καλά μες στ' άλλο—&lt;br&gt;
» κι' ο Δίας σ' όποιους κι' απ' τα δυο ανάκατα χαρίσει.&lt;br&gt;
» πότες θα σμίξουν με χαρές και πότες με λαχτάρες· {{r|530}}&lt;br&gt;
» μα άσκημα αν δώκει, πρόσωπο θεού ποτές δε βλέπεις,&lt;br&gt;
» και μυίγα σε κεντάει κακή απ' άκρες γης ως άκρες&lt;br&gt;
» κι' ατίμητος από θεούς λυσσογυρνάς κι' αθρώπους.&lt;br&gt;
» Έτσι και τού Πηλιά οι θεοί καμαρωμένα δώρα&lt;br&gt;
» από μικρό τού χάρισαν, και τους θνητούς νικούσε {{r|535}}&lt;br&gt;
» όλους σε πλούτος κι' αγαθά, τών Μυρμιδόνων άρχος,&lt;br&gt;
» και τέρι τούδωκαν θεά, θνητός κι᾽άς είταν έτσι.&lt;br&gt;
» Μα τού᾽βαλαν και συφορές με τ' αγαθά, γιατί άλλα&lt;br&gt;
» στον πύργο βασιλόπουλα δεν τού᾽στρεξαν να κάνει,&lt;br&gt;
» μον᾽ έκανε ένα μονογυιό πανώριο· που, το βλέπεις,  {{r|540}}&lt;br&gt;
» δεν τον γεροκομάει, τί να στην άκρη εγώ τού κόσμου&lt;br&gt;
» σέρνουμαι τα παιδιά σου εδώ να τυραγνάω κι' εσένα.&lt;br&gt;
» Κι' εσένα, γέρο, ακούγαμε πως μιά φορά ευτυχούσες·&lt;br&gt;
» τι όσους τής Λέσβος το νησί εντός του θρέφει ανθρώπους,&lt;br&gt;
» κι' ο άπειρος Ελλήσποντος ή κι' η Φρυγιά από πάνου,  {{r|545}}&lt;br&gt;
» όλους σε πλούτος και σε γυιούς λεν, γέρο, τους νικούσες.&lt;br&gt;
» Μα μιά οι θεοί και σού᾽στειλαν τέτοια βαρειά φουρτούνα,&lt;br&gt;
» δεν παύουν γύρω οι σκοτωμοί στο κάστρο σου, δεν παύουν.&lt;br&gt;
» Μα θάρρος, έλα πια μην κλαις —τι βγάζεις π' αχ ο θρήνος&lt;br&gt;
» πίσω δεν φέρνει— είναι γραφτό να μην στερεύει η πίκρα.» {{r|550}}&lt;br&gt;
Τότε απαντά ο θεόμορφος γυιός τού Δαρδάνου κι' είπε&lt;br&gt;
« Όχι, αρχηγέ μου, μην μού λες να κάτσω εγώ, όσο ο γυιός μου&lt;br&gt;
» χάμου ρηγμένος κείτεται. Μόν δώσ' μου τον... τα μάτια&lt;br&gt;
» μου λαχταρούνε να τον δουν. Και πάρε —με χαρά σου— {{r|555}}&lt;br&gt;
» τα πλούσια δώρα πού᾽φερα. Κι' έτσι η ευκή του Δία&lt;br&gt;
» πίσω ας σε πάει στον τόπο σου για το καλό που κάνεις !» {{r|557}}&lt;br&gt;
Τότες λοξά τον κοίταξε και τούπε ο Αχιλλέας {{r|559}}&lt;br&gt;
« Μη, γέρο, μ' ερεθίζεις πια. Τόχω κι' εγώ στο νου μου,  {{r|560}}&lt;br&gt;
» και θα σ' τον δώσω. Μού᾽ρθε εδώ απ' τους θεούς μηνύτρα&lt;br&gt;
» η μάννα που με γέννησε, θαλάσσιου γέρου η κόρη.&lt;br&gt;
» Κι' εσένα δεν μού ξέφυγε —το νοιώθει, γέρο, ο νους μου—&lt;br&gt;
» θεός πως σ' έφερε ως εδώ στ' Αργίτικα καράβια.&lt;br&gt;
» Τι νά᾽ρθει ως τον στρατό θνητός, και νιός αν πεις λεβέντης,  {{r|565}}&lt;br&gt;
» δεν θα κοτούσε· τους φρουρούς δεν διάβαινε κρυφά τους,&lt;br&gt;
» μήτε και σάλευε εύκολα τής πόρτας μου τον σύρτη·&lt;br&gt;
» Έτσι άσε, γέρο μην κεντάς τη θλιβερή καρδιά μου,&lt;br&gt;
» μήπως —και πρόσπεφτω έτσι εδώ— κι' εσένα δε σ' αφήκω&lt;br&gt;
» γερό, και τότες στού Διός τον λόγο θ' αμαρτήσω.» {{r|570}}&lt;br&gt;
Είπε, κι' ο γέρος σκιάχτηκε και τ' αγρικάει τον λόγο.&lt;br&gt;
Κι' εκείνος σα λιοντάρι λες βγαίνει όξω απ' την καλύβα,&lt;br&gt;
όχι μονάχος, πάγαιναν δυο παραγυιοί μαζί του,&lt;br&gt;
ο Αυτομέδος κι' Άλκιμος, οι δυο τους π' αγαπούσε&lt;br&gt;
πιο απ' όλους, τώρα ο Πάτροκλος που τού᾽χε πια πεθάνει.  {{r|575}}&lt;br&gt;
Αυτοί ξεζεύουν τ' άλογα κι' ακούραστα μουλάρια&lt;br&gt;
και μπάζουν τον τρανόφωνο κράχτη τού γέρου μέσα,&lt;br&gt;
του λεν᾽ να κάτσει, κι' έπειτα απ' το πανώριο κάρο&lt;br&gt;
παίρνουν την πλούσια ξαγορά τού φημισμένου Εχτόρου.&lt;br&gt;
Μα αφήκαν πανωφόρια δυο κι' ένα σκουτί στο κάρο,  {{r|580}}&lt;br&gt;
για να τυλίξει τον νεκρό και πίσω ναν τον δώκει&lt;br&gt;
ναν τόνε παν στον τόπο του. Και κράζει σκλάβες όξω,&lt;br&gt;
τους λέει να πλύνουν τον νεκρό, ναν τον αλείψουν λάδι,&lt;br&gt;
παρέκει κάπου, μην τυχόν και δει το γυιό του ο γέρος. {{r|583}}&lt;br&gt;
Κι' οι σκλάβες σαν τον έπλυναν κι' αλείψανε με λάδι,  {{r|587}}&lt;br&gt;
τον τύλιξαν μες στο σκουτί και στ' ώριο πανωφόρι·&lt;br&gt;
και τότε αυτός τον σήκωσε κι' απίθωσε στο στρώμα,&lt;br&gt;
κι' οι παραγυιοί τον έβαλαν κι' οι δυο μαζί στο κάρο.  {{r|590}}&lt;br&gt;
Τότε έσπασε στα κλάμματα και τού Πατρόκλου κράζει.&lt;br&gt;
« Μην μού χολιάσεις, Πάτροκλε, σαν μάθεις μες στον Άδη&lt;br&gt;
» πως τώρα στον πατέρα του πάει ο φονιάς σου πίσω,&lt;br&gt;
» τι έλαβα δίκια ξαγορά. Μα πάλι εγώ κι' εσένα&lt;br&gt;
» καλό, όπως πρέπει, μερτικό απ' όλα θα σού δώσω.» {{r|595}}&lt;br&gt;
Είπε, και πίσω γύρισε μες στ' αψηλό καλύβι,&lt;br&gt;
και κάθησε στο σκαλιστό θρονί του πούχε αφήσει,&lt;br&gt;
έτσι απ' τον άλλο τοίχο εκεί, και τού Πριάμου τού᾽πε&lt;br&gt;
« Λεύτερο τώρα, γέρο μου, το λείψανο, όπως είπες,&lt;br&gt;
» ήσυχο εκεί στο στρώμα του. Κι' άμα χαράξει η μέρα,  {{r|600}}&lt;br&gt;
» παρ' το και σύρε στην ευκή. Μόν᾽ έλα τώρα ας φάμε.&lt;br&gt;
» Τι να γευτεί θυμήθηκε κι' η χρυσομάλλω η Νιόβη,&lt;br&gt;
» που δώδεκα έχασε παιδιά —κι' όχι ένα— στο πυργί της,&lt;br&gt;
» νιούς έξι μες στη νιότη τους και θυγατέρες έξι.&lt;br&gt;
» Μα ο Φοίβος σκότωσε τους γυιούς με τ' αργυρό δοξάρι,  {{r|605}}&lt;br&gt;
» τι θύμωσε τής μάννας τους —κι' η Άρτεμη τις κόρες —&lt;br&gt;
» τι ήθελε δα με την Λητώ να γίνεται ίσα κι' ίσα.&lt;br&gt;
» Δώδεκα εγώ, είπε, γέννησα, μα δυο η Λητώ μονάχα·&lt;br&gt;
» μα αυτοί, και δυο όντας, σκότωσαν τα δώδεκά της όλα.&lt;br&gt;
» Μέρες στο αίμα κοίτουνταν εννιά, και ναν τους θάψει {{r|610}}&lt;br&gt;
» δεν είχε μείνει πια κανείς, γιατί ο μεγάλος Δίας&lt;br&gt;
» έκανε πέτρες τον λαό· μα εκεί στις δέκα μέρες&lt;br&gt;
» τους θάβουν τ' ουρανού οι θεοί. Κι' η Νιόβη τότες πήρε&lt;br&gt;
» να φάει πια, σαν κουράστηκε χύνε όλο χύνε δάκρυα. {{r|613}}&lt;br&gt;
» Έτσι έλα τώρα, γέρο μου, καιρός κι' εμείς να φάμε {{r|618}}&lt;br&gt;
» μια στάλα· κι' έπειτα τον κλαις το γυιό σου, σα γυρίσεις&lt;br&gt;
» στο κάστρο μέσα, και πολλοί μαζί σου θαν τον κλάψουν.» {{r|620}}&lt;br&gt;
Είπε, κι' απάνου ο γλήγορος σηκώνεται Αχιλλέας&lt;br&gt;
και σφάζει αρνί λευκόμαλλο. Κι' οι μπιστικοί συντρόφοι&lt;br&gt;
το γδέρνουν και το συγυρνούν καλά με κάθε τέχνη,&lt;br&gt;
και λιανισμένο ταχτικά στις σούγλες το περνούνε,&lt;br&gt;
το ψαίνουν όμορφα όμορφα κι' απ' τη φωτιά το βγάζουν.&lt;br&gt;
Κατόπι παίρνει το ψωμί να δώσει ο Αυτομέδος {{r|625}}&lt;br&gt;
μες σε πανώρια κάνιστρα, και πάει και στο τραπέζι&lt;br&gt;
τα βάζει απάνου· και το κριάς μοιράζει ο Αχιλλέας.&lt;br&gt;
Και τότες σ' έτοιμα άπλωσαν καλούδια, ομπρός στρωμένα.&lt;br&gt;
Κι' όταν πια τέλος χόρτασαν καλά με φαγοπότι,&lt;br&gt;
ο γέρος τού Πηλιά το γυιό καμάρωνε, πώς είταν&lt;br&gt;
λαμπρός μεγάλος ! λες θεό πως έμοιαζε ίσα πέρα.  {{r|630}}&lt;br&gt;
Και πάλε αυτός τον Πρίαμο καμάρωνε, θωρώντας&lt;br&gt;
την όψη την αρχοντικιά, τα λόγια του αγρικώντας.&lt;br&gt;
Μα τέλος πια σα χόρτασαν με το να βλέπουνται έτσι,&lt;br&gt;
πρώτος τότε ο θεόμορφος γυιὀς είπε τού Δαρδάνου&lt;br&gt;
« Μη, θεοπαίδι, τώρα αργείς, μόν᾽ πες τους να μού στρώσουν,  {{r|635}}&lt;br&gt;
» για να χαρούμε μιά σταλιά και το γλυκό τον ύπνο.&lt;br&gt;
» Τι απ' όντας βρήκε θάνατο με το σπαθί σου ο γυιός μου,&lt;br&gt;
» στιγμή κάτου απ' τα βλέφαρα δε μού᾽κλεισαν τα μάτια,&lt;br&gt;
» μον᾽ κλαίω στενάζω, τις πολλές τις πίκρες μου αναδεύω,&lt;br&gt;
» κι' όξω κυλιούμαι στα σβουνιά μεσ᾽ στης αυλής το γύρο.  {{r|640}}&lt;br&gt;
» Τώρα να κι' έφαγα ψωμί και μού᾽βρεξε τα χείλια&lt;br&gt;
» λίγο κρασάκι· μα όμως πριν δεν είχα αγγίξει στάλα.»&lt;br&gt;
Είπε, κι' αυτός τους παραγυιούς προστάζει και τις σκλάβες&lt;br&gt;
στο λιακωτό να βάλουνε κλινάρι, και να στρώσουν&lt;br&gt;
όμορφα κόκκινα χαλιά, ν' απλώσουν αντρομίδες,  {{r|645}}&lt;br&gt;
κι' απάνου σκέπασμα σγουρές να βάλουνε φλοκάτες.&lt;br&gt;
Κι' έβγαιναν απ' τη σάλα αυτές στα χέρια φως κρατώντας,&lt;br&gt;
κι' αμέσως — κάνοντας γοργά — τους στρώνουν δυο κλινάρια.&lt;br&gt;
Τότες τού λέει ο Αχιλλιάς γλυκόλαλα τού γέρου&lt;br&gt;
« Να, γέρο μου, όξω πλάγιασε, μην τύχει και προβάλει {{r|650}}&lt;br&gt;
» κανείς εδώ άξαφνα αρχηγός, γιατί έρχουνται πολλοί τους&lt;br&gt;
» κι' αντάμα εδώ σαν αδερφοί κάθε δουλειά μιλάμε.&lt;br&gt;
» Όποιος τους μεσ᾽ στη φτερωτή μελανοφόρα νύχτα&lt;br&gt;
» σε δει, θάν το προφτάσει ευτύς τού βασιλιά Αγαμέμνου,&lt;br&gt;
» και πια το να δοθεί ο νεκρός αναβολές θ' αρχίσουν.  {{r|655}}&lt;br&gt;
» Μόν᾽ έλα πες μου τώρα αυτό και μίλα την αλήθεια·&lt;br&gt;
» πόσον καιρό τον Έχτορα σκοπό 'χεις να θρηνήσεις,&lt;br&gt;
» που ως τότε εγώ με τον στρατό να μην ανοίξω μάχη.»&lt;br&gt;
Τότε απαντά ο θεόμορφος γυιός τού Δαρδάνου κι' είπε&lt;br&gt;
« Α θες το ξόδι του, όπως λες, τού γυιού μου ν' αποσώσω,  {{r|660}}&lt;br&gt;
» γυιέ τού Πηλιά, έτσι κάνε μου και θα σχωρνώ σε πάντα.&lt;br&gt;
» Τι ξέρεις, μεσ᾽ στο κάστρο εμείς κλεισμένοι, και τα ξύλα&lt;br&gt;
» στο λόγγο αλάργα κι' ο λαός βαρειά 'ναι φοβισμένος.&lt;br&gt;
» Μέρες εννιά το λείψανο θα κλαίμε μεσ᾽ στον πύργο,&lt;br&gt;
» στις δέκα θαν το θάψουμε και θα δειπνήσει ο κόσμος,  {{r|665}}&lt;br&gt;
» τη μέρα την εντέκατη θα στήσουμε το μνήμα·&lt;br&gt;
» κατόπι πολεμούμε πια αφού το θέλει η τύχη.»&lt;br&gt;
Τότε ο γοργός τού μίλησε γυιός τού Πηλιά και τού᾽πε&lt;br&gt;
« Ναι, γέρο μου, ας γενεί κι' αυτό καθώς ορίζεις, έτσι·&lt;br&gt;
» τι μέρες δώδεκα, όπως λες, κοντάρι δεν αγγίζω.» {{r|670}}&lt;br&gt;
Είπε και τότες τού᾽πιασε το χέρι το δεξύ του&lt;br&gt;
εκεί στο χτένι, μην τυχόν και βάλει ο νους τους φόβους.&lt;br&gt;
Κι' εκείνοι οι δυο στο πρόσπιτο, ο βασιλιάς κι' ο κράχτης,&lt;br&gt;
πλαγιάζουν, κι' είχε συλλογές ο νους τους και φροντίδες.&lt;br&gt;
Μα ο Αχιλλέας πλάγιασε στής στερεής καλύβας {{r|675}}&lt;br&gt;
το βάθος, κι' η ροδόθωρη κοντά του η Βρισοπούλα.&lt;br&gt;
Κι' οι άλλοι αθάνατοι θεοί κι' οι άντρες, καρωμένοι&lt;br&gt;
από βαθύ ύπνο μαλακό, κοιμούντανε όλη νύχτα·&lt;br&gt;
μα τού θνηταγωγιάτη Ερμή δεν τού κατέβαιν' ύπνος,&lt;br&gt;
τι όλο λογάριαζε το πώς να βγάλει οχ τα καράβια {{r|680}}&lt;br&gt;
τον γέρο Πρίαμο, κλεφτά απ' τών φρουρών τον λόχο.&lt;br&gt;
Κι' απάνου απ' το κεφάλι του πάει στέκει και του κάνει&lt;br&gt;
« Γέρο, το βλέπω, οι συφορές δεν σε τρομάζουν, του έτσι&lt;br&gt;
» κοιμάσαι ακόμα από πολλούς οχτρούς τριγυρισμένος,&lt;br&gt;
» τι ο Αχιλλέας σ' άφησε. Και τώρα ναι τον πήρες {{r|685}}&lt;br&gt;
» το γυιό σου αδρά πλερώνοντας, μα εσένα ο Αγαμέμνος&lt;br&gt;
» κι' οι Δαναοί αν σε νοιώσουνε, σαν τρίδιπλα οι δικοί σου&lt;br&gt;
» οι γυιοί ίσως δώσουν, ζωντανό για να σε πάρουν πίσω.»&lt;br&gt;
Είπε, κι' ο γέρος σκιάχτηκε κι' εφτύς ξυπνάει τον κράχτη.&lt;br&gt;
Τ' άλογα τότες ο Ερμής τούς ζεύει και μουλάρια,  {{r|690}}&lt;br&gt;
και μόνος του ίσα τα χτυπάει κατά τον κάμπο πέρα&lt;br&gt;
γοργά γοργά, χωρίς ψυχή να νοιώσει πώς περνούσαν.&lt;br&gt;
Μα όταν στον πόρο φτάσανε τ' ασώπαστου Σκαμάντρου,&lt;br&gt;
τ' ώριου ποτάμου πού᾽κανε ο βροχοδότης Δίας,&lt;br&gt;
τότε ο Ερμής τούς άφησε στον Ὀλυμπο να σύρει,&lt;br&gt;
και βγήκε η ρόδινη η αυγή τους κάμπους να φωτίσει. {{r|695}}&lt;br&gt;
Κι' εκείνοι οι δυο με κλάμματα και δάκρυα προχωρούσαν&lt;br&gt;
κατά την Τροία με τον νεκρό μεσ᾽ στο πανώριο κάρο.&lt;br&gt;
Και δεν τους είδε πριν κανείς, θες άντρας θες γυναίκα,&lt;br&gt;
παρά η Κασσάντρα η όμορφη σα χρυσωπή Αφροδίτη&lt;br&gt;
στην άκρη ανέβη και θωράει τον γέρο της πατέρα {{r|700}}&lt;br&gt;
όρθιο με τον καλόφωνο μέσα στ' αμάξι κράχτη,&lt;br&gt;
και τον νεκρό 'δε πού᾽φερναν τα δυο μουλάρια πίσω&lt;br&gt;
στο στρώμα απάνου πλαγιαστό. Και μπήγει ευτύς το κλάμμα&lt;br&gt;
και κράζει με ξεφωνητά σ' όλη τη χώρα κάτου&lt;br&gt;
« Άντρες γυναίκες, τρέξτε ευτύς τον Έχτορα να δείτε...&lt;br&gt;
» Πασίχαρι αχ τον βλέπατε σα γύριζε οχ τη μάχη {{r|705}}&lt;br&gt;
» σ' άλλους καιρούς, τι τού λαού χαρά 'ταν και καμάρι.»&lt;br&gt;
Είπε, κι' αυτού δεν έμεινε ψυχή —γυναίκα ή άντρας —&lt;br&gt;
στη χώρα, τι όλους έπιασε αβάσταχτη σα λύπη,&lt;br&gt;
μον᾽ παν τους σμίγουν στο πορτί με τον νεκρό στο κάρο.&lt;br&gt;
Πρώτες στο κάρο χύθηκαν μαδώντας τα μαλλιά τους {{r|710}}&lt;br&gt;
η μάννα κι' η γυναίκα του, και το νεκρό κεφάλι&lt;br&gt;
κρατούσαν· κι' έκλαιγε ο λαός τριγύρω πυκνωμένος.&lt;br&gt;
Εκεί όλη μέρα τον νεκρό ως να βουτήξει ο ήλιος&lt;br&gt;
με δάκρια θά᾽κλαιγαν πικρά μπροστά στο καστροπόρτι,&lt;br&gt;
μόνε απ' τ' αμάξι φώναξε σ' όλους τριγύρω ο γέρος {{r|715}}&lt;br&gt;
« Κάντε μου τόπο να διαβούν τ' αμάξια, και κατόπι&lt;br&gt;
» χορταίνετε όλοι κλάψιμο όταν τον πάω στον πύργο.»&lt;br&gt;
Είπε, κι' αυτοί παραμερούν κι' αφήνουν να περάσει.&lt;br&gt;
Έτσι σαν πήγαν τον νεκρό στον όμορφό του πύργο,&lt;br&gt;
τον πήραν και τον έβαλαν στο τορνευτό κλινάρι,&lt;br&gt;
κι' άρχισε εκεί τών γυναικών το μοιρολόϊ τριγύρω. {{r|720}}&lt;br&gt;
Κι' η Αντρομάχη η λυγερή το κλάμα αρχίζει πρώτη,  {{r|723}}&lt;br&gt;
την κεφαλή τού Έχτορα στα χέρια της κρατώντας&lt;br&gt;
« Άντρα μου, νιός μού χάθηκες και χήρα νιά μ' αφήνεις {{r|725}}&lt;br&gt;
» στον πύργο εδώ, κι' ο γυιόκας μας μικρούλης έτσι ακόμα&lt;br&gt;
» που εσύ κι' εγώ τον κάναμε, μηδέ θα δει πια νιότη,&lt;br&gt;
» τι πριν —ναι, κάτι μού το λέει— η χώρα αυτή ως στο κάστρο&lt;br&gt;
» θα ρημαχτεί, τι εσύ ο φρουρός νά ! πήγες, που φρουρούσες&lt;br&gt;
» και κάστρο και μικρά παιδιά κι' αρχοντικές γυναίκες,  {{r|730}}&lt;br&gt;
» που τώρα με καράβια οχτρών ταχιά θα παν στα ξένα,&lt;br&gt;
» και θε νά πάω μαζί κι' εγώ... Τότες κι' εσύ, παιδί μου,&lt;br&gt;
» μαζί μου ή θά᾽ρθεις στη σκλαβιά και θα σκλαβοδουλεύεις&lt;br&gt;
» εκεί στα ξένα από σκληρό αφέντη αγγαρεμένος,&lt;br&gt;
» ή —ώ φρίκη !— θα σε πιάσει οχτρός, θα ρήξει σε οχ τον πύργο {{r|735}}&lt;br&gt;
» με πάθος που ίσως τού᾽σφαξε ο Έχτορας το γυιό του&lt;br&gt;
» τον πατέρα ή αδερφό· τι απ' το χαλκό του πλήθος&lt;br&gt;
» Αργίτες δάγκασαν τής γης τ' αμέτρητα λιθάρια,&lt;br&gt;
» τι σα θεριό ο πατέρας σου είταν στη μάχη πάντα.  {{r|739}}&lt;br&gt;
» Για αυτό όλος τον θρηνά ο λαός μεσ᾽ στ' αψηλό μας κάστρο...&lt;br&gt;
» κι' έκανες θρήνους να ποθούν και κλάμματα οι γονιοί σου,&lt;br&gt;
» Έχτορα· εγώ όμως θάν τα πιώ τα πιο πολλά φαρμάκια,&lt;br&gt;
» τι ξεψυχώντας, άντρα μου, δεν μ' άπλωσες τα χέρια,&lt;br&gt;
» δεν μούπες λόγο σου γλυκό, που πάντα ... νύχτα μέρα ...&lt;br&gt;
» ναν τον θυμάμαι και βροχή τα δάκρυά μου να τρέχουν. » {{r|745}}&lt;br&gt;
Έτσι θρηνούσε, κι' έπειτα βογγούσανε οι γυναίκες.&lt;br&gt;
Τότε η Εκάβη δεύτερη τα μοιρολόγια στήνει&lt;br&gt;
«Έχτορα, εσύ τών σπλάχνων μου το λατρευτό βλαστάρι,&lt;br&gt;
» είχες και πρώτα τών θεών σα ζούσες την αγάπη,&lt;br&gt;
» μα και στού χάρου σου έπειτα σε φρόντισαν την ώρα.  {{r|750}}&lt;br&gt;
» Τι τ' άλλα μου παιδιά ο γοργός σαν τά᾽πιανε Αχιλλέας,&lt;br&gt;
» αντίκρυ —τον ψαρύ γιαλό περνώντας— τα πουλούσε,&lt;br&gt;
» στη Νίμπρο ή Λήμνο ή στο νησί τής πεφκωμένης Σάμος·&lt;br&gt;
» μα εσένα σαν σε σκότωσε με τ' άπονο κοντάρι,&lt;br&gt;
» όλο τριγύρω σ' έσερνε στού βλάμη του τον τάφο {{r|755}}&lt;br&gt;
» που τούσφαξες... μα τάχα τί, μην τον ανάστησε έτσι;....&lt;br&gt;
» μα κοίτεσαι όμως δροσερός κι' απείραχτος στον πύργο,&lt;br&gt;
» σαν κάποιος που ο δοξαριστής λες ήρθε γυιός τού Δία&lt;br&gt;
» και σπίτι του τον θέρισε με τις πυκνές σαΐτες.»&lt;br&gt;
Έτσι θρηνούσε, κι' άναψε αχόρταστο 'να κλάμμα. {{r|760}}&lt;br&gt;
Τρίτη η πεντάμορφη αρχινάει Λενιώ τα μοιρολόγια&lt;br&gt;
« Έχτορα, ο πιο λαχταριστός κουνιάδος τής καρδιάς μου,&lt;br&gt;
» άντρας μου ᾽ναι ο θεόμορφος ο Πάρης που στην Τροία&lt;br&gt;
» μ' έφερε εδώ ... που έτσι ο γιαλός να μ' είχε πνίξει πρώτα !&lt;br&gt;
» Τι είκοσι χρόνια πέρασαν ως τώρα, που μαζί του {{r|765}}&lt;br&gt;
» πήρα από κει τα μάτια μου κι' αφήκα την πατρίδα,&lt;br&gt;
» μα ακόμα λόγο ή προσβολή δεν άκουσα πικρό σου·&lt;br&gt;
» μα κι' άλλος να με μάλωνε στον πύργο, θες κουνιάδος&lt;br&gt;
» θες συννυφάδα μου ή κουνιάδα θες τάχα η πεθερά μου —&lt;br&gt;
» μα ο πεθερός γλυκόλογος λες σαν πατέρας πάντα — {{r|770}}&lt;br&gt;
» εσύ με μιά σου συμβουλή τη γνώμη τούς γυρνούσες.&lt;br&gt;
» Για αυτό κι' εσένα κλαίω ᾽γω με σπλάχνα πληγωμένα,  {{r|773}}&lt;br&gt;
» θρηνάω μαζί κι' εμένανε· τι φίλο πια δεν έχω,&lt;br&gt;
» λόγο καλό δεν θ' αγρικώ, τί μ' αποστρέφουνται όλοι.» {{r|775}}&lt;br&gt;
Έτσι είπε, κι' έκλαιγε έπειτα το πυκνωμένο πλήθος.&lt;br&gt;
Και τότε ο γέρο-Πρίαμος στους Τρώες λέει δυο λόγια&lt;br&gt;
« Τώρα, παιδιά μου, σύρτε πια για ξύλα, δίχως φόβο&lt;br&gt;
» από καρτέρι τών οχτρών. Τι πριν ο Αχιλλέας&lt;br&gt;
» δεν θα μάς βλάψει —μού᾽ταξε σαν μ' έστελνε απ' τα πλοία— {{r|780}}&lt;br&gt;
» πριν η δωδέκατη η αυγή γλυκοχαράξει πρώτα.»&lt;br&gt;
Είπε, κι' αυτοί στα κάρα τους τα βόδια και μουλάρια&lt;br&gt;
ζεύουν, και χέρι χέρι ομπρός μαζεύουνται στη χώρα.&lt;br&gt;
Μέρες εννιά σωρούς σωρούς τα ξύλα κουβαλούσαν·&lt;br&gt;
μα πια σαν βγήκε η δέκατη θνητοφωτίστρα αυγούλα,  {{r|785}}&lt;br&gt;
βγάζουν τον άτρομο Έχτορα με θρήνους, και στών ξύλων&lt;br&gt;
παν και τον θέτουν την κορφή, κι' απέ φωτιά τους βάζουν.&lt;br&gt;
Και νά ! προβάλλει η χαραυγή απ' τα σκοτάδια πάλε,&lt;br&gt;
και τότες γύρω στη φωτιά συνάζουνται όλοι οι Τρώες.&lt;br&gt;
Κι' όλος σαν έφτασε ο λαός και στάθηκαν τριγύρω,  {{r|790}}&lt;br&gt;
πρώτα με κόκκινο κρασί σβύνουν τα ξύλα, ως πέρα&lt;br&gt;
που πήγε η φλόγα, κ' ύστερα τ' αδέρφια κι' οι συντρόφοι&lt;br&gt;
μαζεύουν τ' άσπρα κόκκαλα μοιρολογώντας όλοι,&lt;br&gt;
κι' έτρεχαν δάκρυα πύρινα στα μάγουλά τους κάτου.&lt;br&gt;
Έπειτα σε χρυσό σταμνί τα παίρνουν και τα βάζουν {{r|795}}&lt;br&gt;
που μ' άλικα το σκέπασαν σκουτιά απαλοφασμένα·&lt;br&gt;
τότες σε λάκκο βαθουλό τα χώνουν, κι' από πάνου&lt;br&gt;
χοντρά λιθάρια 'να σωρό σωριάζουν χέρι χέρι.&lt;br&gt;
Κι' αμέσως μνήμα τού᾽σκαψαν, κι' είχαν στημένους γύρω&lt;br&gt;
παντού σκοπούς μην τύχει πριν κι' οι Δαναοί πλακώσουν.&lt;br&gt;
 Κι' αφού το μνήμα τέλειωσαν, παν πίσω· και κατόπι {{r|800}}&lt;br&gt;
μαζεύουνται όλοι ταχτικά και κάθουνται να φάνε&lt;br&gt;
στον πύργο τού διόσπαρτου τού βασιλιά Πριάμου.&lt;br&gt;
Έτσι τότε έγινε ο θαμός τ' αλογομάχου Εχτόρου.&lt;br&gt;
[[en:The Iliad/Book XXIV]]
[[es:La Ilíada - Canto 24]]
[[fr:Iliade - Rhapsodie XXIV]]
[[it:Iliade/Libro XXIV]]
[[ru:Илиада/Песнь двадцать четвертая]]</text>
      <sha1>rz0spmi5exf62lcgog6q5mhiiatpatm</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Συγγραφέας:Ασκληπιάδης ο Σάμιος</title>
    <ns>108</ns>
    <id>14275</id>
    <revision>
      <id>165856</id>
      <parentid>96001</parentid>
      <timestamp>2026-04-19T10:09:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Nikos1nikos1</username>
        <id>15046</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>165856</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2915" sha1="boc5nyrnvzjpwrgjpoxswj8jin3zzlo" xml:space="preserve">
{{Συγγραφέας2|όνομα =Ασκληπιάδης ο Σάμιος|ημερομηνίες=3ο αιώνας π.Χ.
|βικιπαίδεια = Ασκληπιάδης ο Σάμιος}}

*[[Παλατινή Ανθολογία/V/7]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/85|V 85 Φείδῃ παρθενίης. Καὶ τὶ πλέον; οὐ γὰρ ἐς Ἅιδην]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/141]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/152]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/169|V 169 ῾Ηδὺ θέρους διψῶντι χιὼν ποτόν, ἡδὺ δὲ ναύταις]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/209]] (Ποσειδίππου ή Ασκληπιάδου)
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/210|V 210 Τῷ θαλλῷ Διδύμη μὲ συνήρπασεν· ὤμοι, ἐγὼ δὲ τήκομαι]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/VII/11|VII 11 Ο γλυκὺς Ἠρίννης οὗτος πόνος]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/VII/217|VII 217 Ἀρχεάνασσαν ἔχω τὴν ἐκ Κολοφῶνος ἑταίραν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/VII/284]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/IX/64|IX 64 Αὐταὶ ποιμαίνοντα μεσαμβρινὰ μῆλά σε Μοῦσαι]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/46|XII 46 Οὐκ εἴμ᾿ οὐδ᾿ ἐτέων δύο κεἴκοσι καὶ κοπιῶ ζῶν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/153|XII 153 Πρόσθε μοι Ἀρχεάδης ἐθλίβετο · νῦν δὲ τάλαιναν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/163 Ασκληπιάδη του Σάμιου|163 Ασκληπιάδη του Σάμιου: εὗρεν Ἔρως τί καλῷ μίξει καλόν, οὐχὶ μάραγδον]]
*[[Ελληνική Ανθολογία/XVI/120|XVI 120 Τόλμαν Ἀλεξάνδρου καὶ ὅλαν ἀπεμάξατο μορφὰν Λύσιππος]]

{{:Παλατινή Ανθολογία/V/85 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/V/169 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/V/210 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/VII/11 Ασκληπιάδου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/VII/217 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/IX/64 Ασκληπιάδου, οἱ δὲ Αρχίου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/XII/46 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/XII/153 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}

{{:Ελληνική Ανθολογία/XVI/120 Αρχελάου, οι δε Ασκληπιάδου}}


{{authority control}}
[[Κατηγορία:Επιγραμματοποιοί της Ελληνικής Ανθολογίας]]</text>
      <sha1>boc5nyrnvzjpwrgjpoxswj8jin3zzlo</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>165857</id>
      <parentid>165856</parentid>
      <timestamp>2026-04-19T10:10:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Nikos1nikos1</username>
        <id>15046</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>165857</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2919" sha1="14w1i200z64rju00tph6q76b4c9xfcd" xml:space="preserve">
{{Συγγραφέας2|όνομα =Ασκληπιάδης ο Σάμιος|ημερομηνίες=3ο αιώνας π.Χ.
|βικιπαίδεια = Ασκληπιάδης ο Σάμιος}}

*[[Παλατινή Ανθολογία/V/7]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/85|V 85 Φείδῃ παρθενίης. Καὶ τὶ πλέον; οὐ γὰρ ἐς Ἅιδην]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/141]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/152]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/169|V 169 ῾Ηδὺ θέρους διψῶντι χιὼν ποτόν, ἡδὺ δὲ ναύταις]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/209]] (Ποσειδίππου ή Ασκληπιάδου)
*[[Παλατινή Ανθολογία/V/210|V 210 Τῷ θαλλῷ Διδύμη μὲ συνήρπασεν· ὤμοι, ἐγὼ δὲ τήκομαι]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/VII/11|VII 11 Ο γλυκὺς Ἠρίννης οὗτος πόνος]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/VII/217|VII 217 Ἀρχεάνασσαν ἔχω τὴν ἐκ Κολοφῶνος ἑταίραν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/VII/284]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/IX/64|IX 64 Αὐταὶ ποιμαίνοντα μεσαμβρινὰ μῆλά σε Μοῦσαι]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/46|XII 46 Οὐκ εἴμ᾿ οὐδ᾿ ἐτέων δύο κεἴκοσι καὶ κοπιῶ ζῶν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/153|XII 153 Πρόσθε μοι Ἀρχεάδης ἐθλίβετο · νῦν δὲ τάλαιναν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/163 Ασκληπιάδη του Σάμιου|XII 163 Ασκληπιάδη του Σάμιου: εὗρεν Ἔρως τί καλῷ μίξει καλόν, οὐχὶ μάραγδον]]
*[[Ελληνική Ανθολογία/XVI/120|XVI 120 Τόλμαν Ἀλεξάνδρου καὶ ὅλαν ἀπεμάξατο μορφὰν Λύσιππος]]

{{:Παλατινή Ανθολογία/V/85 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/V/169 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/V/210 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/VII/11 Ασκληπιάδου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/VII/217 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/IX/64 Ασκληπιάδου, οἱ δὲ Αρχίου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/XII/46 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}
{{:Παλατινή Ανθολογία/XII/153 Ασκληπιάδη του Σάμιου}}

{{:Ελληνική Ανθολογία/XVI/120 Αρχελάου, οι δε Ασκληπιάδου}}


{{authority control}}
[[Κατηγορία:Επιγραμματοποιοί της Ελληνικής Ανθολογίας]]</text>
      <sha1>14w1i200z64rju00tph6q76b4c9xfcd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Παλατινή Ανθολογία/XII</title>
    <ns>0</ns>
    <id>18996</id>
    <revision>
      <id>165855</id>
      <parentid>161782</parentid>
      <timestamp>2026-04-19T10:08:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Nikos1nikos1</username>
        <id>15046</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>XII/163</comment>
      <origin>165855</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="17962" sha1="9xyuvpnbec0zeu1fb5g7i0qineqvnw8" xml:space="preserve">{{Κεφαλίδα 
 | τίτλος   = Βιβλίο 12o Στράτωνος Μούσα Παιδική AP XII
 | συγγραφέας = Στράτων ο εκ Σάρδεων
 | μεταφραστής= 
 | ενότητα  = [[Παλατινή Ανθολογία]]
 | προηγούμενο = [[../XI|Βιβλίο 11ο]]
 | επόμενο = [[../XIII|Βιβλίο 13o]]
 | σημειώσεις = Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 12, Στράτωνος Μούσα Παιδική (Anthologia Palatina AP XII) / [[Παλατινή Ανθολογία/XII μετάφραση]]
}}

Στράτωνος Μούσα Παιδική

καὶ τίς ἂν εἴην εἰ πάντων σοι τῶν εἰρημένων τὴν γνῶσιν ἐκθέμενος τὴν Στράτωνος τοῦ Σαρδιανοῦ Παιδικὴν Μοῦσαν ἀπεκρυψάμην, ἢν αὐτὸς παίζων πρὸς τοὺς πλησίον ἀπεδείκνυτο, τέρψιν οἰκείαν τὴν ἀπαγγελίαν τῶν ἐπιγραμμάτων, οὐ τὸν νοῦν, ποιούμενος. ἔχου τοίνυν τῶν ἑξῆς: ἐν χορείαις γὰρ ἥ γε σώφρων, κατὰ τὸν τραγικόν, οὐ διαφθαρήσεται.

*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/1 Στράτωνος |1 Στράτωνος: ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα, καθὼς εἴρηκεν Ἄρατος]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/2]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/3]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/4]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/5]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/6]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/7]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/8]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/9]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/10]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/11]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/12]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/13]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/14]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/15]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/16]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/17]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/18]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/19]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/20]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/21]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/22]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/23]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/24]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/25]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/26]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/27]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/28]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/29]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/30]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/31]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/32 Θυμοκλή|32 Θυμοκλή:Μέμνῃ που, μέμνῃ, ὅτε τοι ἔπος ἱερὸν εἶπον]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/33]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/34 Αυτομέδοντος|34 Αυτομέδοντος: πρὸς τὸν παιδοτρίβην Δημήτριον ἐχθὲς ἐδείπνουν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/35]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/36]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/37]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/38 Ριανού|38 Ριανού: Ὧραί σοι Χάριτές τε κατὰ γλυκὺ χεῦαν ἔλαιον]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/39]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/40]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/41]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/42]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/43 Καλλιμάχου|43 Καλλιμάχου: Ἐχθαίρω τὸ ποίημα τὸ κυκλικόν, οὐδὲ κελεύθῳ]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/44]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/45]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/46 Ασκληπιάδη του Σάμιου|46 Ασκληπιάδη του Σάμιου: Οὐκ εἴμ᾿ οὐδ᾿ ἐτέων δύο κεἴκοσι καὶ κοπιῶ ζῶν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/47]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/48 Μελεάγρου|48 Μελεάγρου: Κεῖμαι· λὰξ ἐπίβαινε κατ᾿ αὐχένος, ἄγριε δαῖμον]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/49]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/50]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/51 Καλλιμάχου|51 Καλλιμάχου: Ἔγχει καὶ πάλιν εἰπὲ 'Διοκλέος᾽. οὐδ᾽ Ἀχελῶιος]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/52]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/53]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/54]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/55]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/56]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/57]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/58]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/59]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/60 Μελεάγρου|60 Μελεάγρου: Ἢν ἐσίδω Θήρωνα, τὰ πάνθ’ ὁρῶ · ἢν δὲ τὰ πάντα]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/61]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/62]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/63]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/64]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/65]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/66]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/67]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/68]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/69]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/70]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/71 Καλλιμάχου|71 Καλλιμάχου: Θεσσαλικὲ Κλεόνικε τάλαν, τάλαν, οὐ μὰ τὸν ὀξύν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/72]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/73 Καλλιμάχου|73 Καλλιμάχου: Ἥμισύ μευ ψυχῆς ἔτι τὸ πνέον, ἥμισυ δ᾽ οὐκ οἶδ᾽]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/74 Μελεάγρου|74 Μελεάγρου: Ἤν τι πάθω, Κλεόβουλε, (τὸ γὰρ πλέον ἐν πυρὶ παίδων]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/75]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/76]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/77]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/78]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/79]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/80]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/81]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/82]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/83]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/84]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/85]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/86]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/87 Ανωνύμου|87 Ανωνύμου: τλῆμον Ἔρως, οὐ θῆλυν ἐμοὶ πόθον, ἀλλὰ τιν᾽ αἰεὶ]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/88]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/89]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/90]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/91]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/92]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/93]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/94]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/95]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/96]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/97]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/98 Ποσειδίππου|98 Ποσειδίππου: Τὸν Μουσῶν τέττιγα Πόθος δήσας ἐπ΄ ἀκάνθαις]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/99]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/100]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/101]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/102 Καλλιμάχου|102 Καλλιμάχου: Ὡγρευτὴς Ἐπίκυδες ἐν οὔρεσι πάντα λαγωόν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/103]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/104]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/105]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/106]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/107]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/108]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/109]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/110]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/111]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/112]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/113]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/114]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/115]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/116]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/117]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/118 Καλλιμάχου|118 Καλλιμάχου: Εἰ μὲν ἑκὼν Ἀρχῖν᾽ ἐπεκώμασα, μυρία μέμφου]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/119]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/120]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/121]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/122]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/123]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/124]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/125]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/126]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/127]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/128]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/129]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/130]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/131|131 Ποσειδίππου: Ά Κύπρον, ά τε Κύθηρα, καί ά Μίλητον εποιχνείς]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/132]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/133]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/134 Καλλιμάχου|134 Καλλιμάχου: Έλκος ἔχων ὁ ξεῖνος ἐλάνθανεν: ὡς ἀνιηρόν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/135]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/136]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/137]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/138]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/139 Καλλιμάχου|139 Καλλιμάχου: Ἔστι τι ναὶ τὸν Πᾶνα κεκρυμμένον, ἔστι τι ταύτηι]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/140]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/141]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/142]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/143]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/144]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/145]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/146]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/147]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/148 Καλλιμάχου|148 Καλλιμάχου: Οἶδ᾽ ὅτι μου πλούτου κενεαὶ χέρες, ἀλλὰ Μένιππε]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/149 Καλλιμάχου|149 Καλλιμάχου: 'Ληφθήσει, περίφευγε Μενέκρατες᾽ εἶπα Πανήμου]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/150 Καλλιμάχου|150 Καλλιμάχου: Ὡς ἀγαθὰν Πολύφαμος ἀνεύρατο τὰν ἐπαοιδάν]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/151]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/152]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/153 Ασκληπιάδη του Σάμιου|153 Ασκληπιάδη του Σάμιου: Πρόσθε μοι Ἀρχεάδης ἐθλίβετο]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/154 Μελεάγρου|154 Μελεάγρου: Ἡδὺς ὁ παῖς, καὶ τοὔνομ’ ἐμοὶ γλυκύς ἐστι Μυΐσκος]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/155]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/156 Μελεάγρου|156 Μελεάγρου: Λευκανθὴς Κλεόβουλος, ὁ δ’ ἀντία τοῦδε μελίχρους]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/157]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/158]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/159]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/160]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/161]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/162]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/163 Ασκληπιάδη του Σάμιου|163 Ασκληπιάδη του Σάμιου: εὗρεν Ἔρως τί καλῷ μίξει καλόν, οὐχὶ μάραγδον]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/164]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/165]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/166]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/167 Μελεάγρου|167 Μελεάγρου: Χειμέριον μὲν πνεῦμα · φέρει δ’ ἐπὶ σοὶ με, Μυΐσκε]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/168]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/169]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/170]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/171]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/172]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/173]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/174]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/175]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/176]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/177]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/178|178 Στράτωνος: Ἐξεφλέγην, ὅτε Θεῦδις ἐλάμπετο παισὶν ἐν ἄλλοις]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/179]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/180]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/181]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/182]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/183]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/184]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/185]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/186]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/187]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/188]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/189]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/190]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/191]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/192]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/193]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/194]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/195]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/196]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/197]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/198]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/199]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/200]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/201]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/202]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/203]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/204]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/205]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/206]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/207]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/208]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/209]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/210]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/211]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/212]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/213]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/214]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/215]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/216]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/217]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/218]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/219]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/220]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/221]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/222]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/223]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/224]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/225]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/226]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/227]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/228]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/229]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/230 Καλλιμάχου|230 Καλλιμάχου: Τὸν τὸ καλὸν μελανεῦντα Θεόκριτον, εἰ μὲν ἔμ᾽ ἔχθει]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/231]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/232]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/233]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/234]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/235]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/236]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/237]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/238]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/239]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/240]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/241]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/242]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/243]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/244]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/245]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/246]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/247]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/248]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/249 Στράτωνος|249 Στράτωνος: Βουποίητε μέλισσα, πόθεν μέλι τοὐμὸν ἰδοῦσα]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/250]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/251]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/252]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/253]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/254]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/255]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/256]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/257]]
*[[Παλατινή Ανθολογία/XII/258]]


[[Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία| 12]]</text>
      <sha1>9xyuvpnbec0zeu1fb5g7i0qineqvnw8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf/5</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52304</id>
    <revision>
      <id>165839</id>
      <timestamp>2026-04-18T12:50:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <comment>/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */</comment>
      <origin>165839</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="9174" sha1="90jqj8vbfasa1kzsd8bt45stcjprfk3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Texniths&quot; /&gt;{{κβ|Τεύχος Α’ 29/15.02.2023|{{χρώμα|'''ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ'''|#014A8E}}|2851}}
{{rule|style=background-color:#014A8E}}&lt;/noinclude&gt;[[#p284|Άρθρο 284: Έναρξη της παραγραφής]]

[[#p285|Άρθρο 285: Διακοπή και αναστολή της παραγραφής]]

[[#p286|Άρθρο 286: Παράταση του χρόνου παραγραφής]]

[[#p287|Άρθρο 287: Βάση αξιώσεων]]

ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ ΤΡΙΤΟ: ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΙΚΕΣ - ΤΕΛΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ - ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

[[#p288|Άρθρο 288: Εξουσιοδοτικές διατάξεις]]

[[#p289|Άρθρο 289: Τελική διάταξη για τον χαρακτηρισμό κινητών πραγμάτων στο πλαίσιο συμβάσεων χρηματοδοτικής μίσθωσης - Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 1 ν. 1665/1986]]

[[#p290|Άρθρο 290: Μεταβατική διάταξη - Περιορισμός ευθύνης για επικίνδυνες και επιβλαβείς ουσίες]]

[[#p291|Άρθρο 291: Μεταβατική διάταξη εφαρμογής άρθρου 4]]

[[#p292|Άρθρο 292: Καταργούμενες διατάξεις]]

[[#p293|Άρθρο 293: Έναρξη ισχύος]]

ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΝΗΣΙΩΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

[[#p294|Άρθρο 294: Δρομολόγηση πλοίου σε γραμμές για την εξυπηρέτηση περιοχών στις οποίες έχουν ληφθεί μέτρα κρατικής αρωγής - Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 9 ν. 4948/2022]]

[[#p295|Άρθρο 295: Μη κάλυψη του απαιτούμενου αριθμού του Εκπαιδευτικού Προσωπικού στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού μετά τη διενέργεια δυο συνεχών προκηρύξεων - Τροποποίηση παρ. 5 άρθρου 14 ν. 2638/1998]]

[[#p296|Άρθρο 296: Υπερωριακή απασχόληση εκπαιδευτικού προσωπικού σε περίπτωση μη πλήρωσης του συνόλου των οργανικών θέσεων επιστημονικού προσωπικού Αντικατάσταση περ. 6 παρ. Γ άρθρου 15 ν. 2638/1998]]

[[#p297|Άρθρο 297: Έδρα Σχολής Δοκίμων Λιμενοφυλάκων εκπαιδευτικών σειρών 2023 - 2024 και 2024-2025 - Τροποποίηση περ. α) παρ. 2 άρθρου 116 ν. 4623/2019]]

[[#p298|Άρθρο 298: Διδακτικό - εκπαιδευτικό προσωπικό εκπαιδευτικών σειρών 2022-2023 έως και 2025-2026 Σχολής Δοκίμων Σημαιοφόρων του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής]]

[[#p299|Άρθρο 299: Απονομή τιμητικού βαθμού σε Λιμενοφύλακες που απεβίωσαν στην ενεργό υπηρεσία και κατά την εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας]]

[[#p300|Άρθρο 300: Ρύθμιση θεμάτων υγειονομικής περίθαλψης των στελεχών Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής που τελούν σε άδεια άνευ αποδοχών]]

[[#p301|Άρθρο 301: Σύσταση Ειδικής Υγειονομικής Επιτροπής με σκοπό τη χορήγηση επιδόματος γυαλιών ματιών στα στελέχη Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής]]

[[#p302|Άρθρο 302: Κατασκευές εντός περιοχών δικαιοδοσίας των φορέων διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένων - Τροποποίηση άρθρου 96 ν. 4504/2017]]

[[#p303|Άρθρο 303: Δαπάνες δημοπράτησης έργων σε ζώνη λιμένα - Τροποποίηση παρ. 4 και 5 άρθρου 18 ν. 2971/2001]]

[[#p304|Άρθρο 304: Δαπάνες μισθοδοσίας έκτακτου ναυτικού προσωπικού για την περίοδο από 1η Ιανουαρίου 2022 έως και 22 Φεβρουαρίου 2022]]

[[#p305|Άρθρο 305: Διόρθωση σφάλματος για την κατάργηση του Ινστιτούτου Ιστορίας Εμπορικής Ναυτιλίας - Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 86 ν. 4926/2022]]

[[#p306|Άρθρο 306: Δυνατότητα παράτασης του χρονικού διαστήματος της παρ. 2 του άρθρου 71 του ν. 4926/2022 - Εξουσιοδοτική διάταξη - Τροποποίηση παρ. 12 άρθρου 70 ν. 4926/2022]]

[[#p307|Άρθρο 307: Χαρακτηρισμός πλοίων, πέραν των πλοίων αναψυχής, ως παραδοσιακών - Εξουσιοδοτική διάταξη]]

[[#p308|Άρθρο 308: Σύσταση μητρώου κατασκευαστών, συντηρητών, επισκευαστών ξύλινων παραδοσιακών σκαφών - Εξουσιοδοτική διάταξη]]

ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ ΠΕΜΠΤΟ: ΈΝΑΡΞΗ ΙΣΧΥΟΣ

[[#p309|Άρθρο 309: Έναρξη ισχύος]]

::'''ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ'''
::'''ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ'''

::'''ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’'''
::'''ΠΛΟΙΟ - ΣΤΑΤΙΚΟ ΝΑΥΠΗΓΗΜΑ - ΝΗΟΛΟΓΗΣΗ'''

::{{anchor|p1}}'''Άρθρο 1'''
::'''Έννοια πλοίου - στατικού ναυπηγήματος'''
1. Κατά την έννοια του παρόντος, πλοίο είναι κάθε πλωτή κατασκευή, ικανή να κινείται αυτοδύναμα στη θάλασσα για εκτέλεση ναυσιπλοΐας.

2. Στατικό ναυπήγημα είναι κάθε κατασκευή που επιπλέει στη θάλασσα και προορίζεται να χρησιμοποιείται για παραγωγή έργου ή παροχή υπηρεσίας συνήθως σε σταθερή θέση.

::{{anchor|p2}}'''Άρθρο 2'''
::'''Εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής'''
1. Τα Κεφάλαια Δ’ και Ε’ του Μέρους Τρίτου, τα Μέρη Τέταρτο, Πέμπτο, Έκτο, το Κεφάλαιο Γ’ του Μέρους Όγδοου και το Κεφάλαιο Γ’ του Μέρους Ένατου δεν εφαρμόζονται σε στατικά ναυπηγήματα. Το Έβδομο Κεφάλαιο εφαρμόζεται σε στατικά ναυπηγήματα, εφόσον έχει συναφθεί σύμβαση ναυτολόγησης.

2. Τα Μέρη Πρώτο έως και Έβδομο, το Κεφάλαιο Γ’ του Μέρους Όγδοου, το Κεφάλαιο Γ’ του Μέρους Ένατου και τα Μέρη Δέκατο και Ενδέκατο δεν εφαρμόζονται στα πλοία και στατικά ναυπηγήματα κρατικής ιδιοκτησίας ή εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την άμεση εξυπηρέτηση δημόσιων μη εμπορικών σκοπών.

::{{anchor|p3}}'''Άρθρο 3'''
::'''Νηολόγηση'''
1. Πλοίο καθαρής χωρητικότητας ίσης ή ανώτερης των δέκα (10) κόρων, ως προς το οποίο πληρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις κτήσης της ελληνικής εθνικότητας, εγγράφεται στο νηολόγιο του κράτους, με αίτηση του κυρίου αυτού. Από και δια της εγγραφής, το νηολογημένο πλοίο αναγνωρίζεται ως ελληνικό.

2. Η πράξη της νηολόγησης αναγράφει το όνομα και την ιθαγένεια του κυρίου του πλοίου, τον τίτλο κτήσης κυριότητας, τον διορισμό αντικλήτου που κατοικεί στην ημεδαπή, το όνομα του πλοίου, το διεθνές διακριτικό σήμα, τον αριθμό του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ), τα στοιχεία τεχνικής ταυτοποίησης του πλοίου, όπως αυτά προκύπτουν από επίσημο πιστοποιητικό καταμέτρησης, το είδος της κινητήριας δύναμης και, αν πρόκειται για μηχανοκίνητο πλοίο, τη δύναμη μηχανής. Επικυρωμένο αντίγραφο του τίτλου&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>90jqj8vbfasa1kzsd8bt45stcjprfk3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf/6</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52305</id>
    <revision>
      <id>165840</id>
      <timestamp>2026-04-18T12:58:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <comment>/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */</comment>
      <origin>165840</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="9119" sha1="ivgme9czo8wtkhb5paqz75mg3ou1s6x" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Texniths&quot; /&gt;{{κβ|2852|{{χρώμα|'''ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ'''|#014A8E}}|Τεύχος Α’ 29/15.02.2023}}
{{rule|style=background-color:#014A8E}}&lt;/noinclude&gt;της κυριότητας, νόμιμα θεωρημένο σε περίπτωση που ο τίτλος καταρτίσθηκε στην αλλοδαπή, κατατίθεται από τον κύριο του πλοίου και τηρείται από την αρμόδια λιμενική αρχή.

3. Η πράξη της νηολόγησης χρονολογείται και υπογράφεται από τον νηολόγο. Με βάση την πράξη νηολόγησης, εκδίδεται το έγγραφο εθνικότητας του πλοίου.

4. Εγγράφονται, κατ’ εξαίρεση, στο νηολόγιο του κράτους και πλοία καθαρής χωρητικότητας κάτω των δέκα (10) κόρων, εφόσον δρομολογούνται βάσει του Κώδικα θαλασσίων ενδομεταφορών και δικαιωμάτων επιβατών (ν. 4948/2022, Α’ 125) ή εφόσον η εκμετάλλευσή τους προϋποθέτει την έκδοση εγγράφου εθνικότητας. Με απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής ορίζονται και άλλες κατηγορίες πλοίων κάτω των δέκα (10) κόρων που υπόκεινται κατ’ εξαίρεση σε νηολόγηση.

5. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων διμερών διεθνών συνθηκών, ο κύριος νηολογούμενου πλοίου προσκομίζει, εντός προθεσμίας δύο (2) μηνών από τη νηολόγηση, πιστοποιητικό διαγραφής από την αρμόδια αρχή του κράτους στο νηολόγιο του οποίου το πλοίο ήταν προηγουμένως εγγεγραμμένο, εφόσον η έκδοση του πιστοποιητικού διαγραφής προβλέπεται από το δίκαιο του κράτους αυτού. Η ισχύς της πράξης νηολόγησης δεν θίγεται από τη μη προσκόμιση πιστοποιητικού διαγραφής.

::{{anchor|p4}}'''Άρθρο 4'''
::'''Καταχώριση μη νηολογούμενων πλοίων'''
Με την επιφύλαξη της παρ. 4 του άρθρου 3, τα πλοία καθαρής χωρητικότητας κάτω των δέκα (10) κόρων καταχωρίζονται, κατά κατηγορίες, σε ειδικό δημόσιο βιβλίο μικρών πλοίων.

::{{anchor|p5}}'''Άρθρο 5'''
::'''Νηολόγηση στατικών ναυπηγημάτων'''
1. Σε νηολόγιο που τηρείται στις αρμόδιες λιμενικές αρχές καταχωρίζονται τα στατικά ναυπηγήματα ανεξαρτήτως ολικής χωρητικότητας ή εκτοπίσματος.

2. Σε ειδικό νηολόγιο που τηρείται στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά καταχωρίζονται στατικά ναυπηγήματα ανεξαρτήτως χωρητικότητας ή εκτοπίσματος που προορίζονται για εργασίες έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, συμπεριλαμβανομένης της διύλισης και αποθήκευσης αυτών, ή παραλαβής, προσωρινής αποθήκευσης και επαναεριοποίησης φυσικού αερίου.

3. Η παρ. 2 του άρθρου 3 εφαρμόζεται αναλόγως και επί στατικών ναυπηγημάτων. Με βάση την πράξη νηολόγησης, εκδίδεται το έγγραφο εθνικότητας του στατικού ναυπηγήματος.

::{{anchor|p6}}'''Άρθρο 6'''
::'''Νηολόγηση ναυπηγούμενου''''
1. Στο νηολόγιο του κράτους μπορεί να νηολογηθεί πλοίο που ναυπηγείται ή πρόκειται να ναυπηγηθεί.

2. Για τη νηολόγηση πλοίου ως ναυπηγούμενου υποβάλλεται στην τηρούσα το νηολόγιο αρχή σύμβαση ναυπήγησης ή γραπτή δήλωση ναυπηγού ότι πρόκειται να κατασκευάσει ή κατασκευάζει πλοίο για λογαριασμό του.

3. Η πράξη της νηολόγησης αναγράφει το ναυπηγείο και τον τόπο ναυπήγησης, το όνομα και την ιθαγένεια του προσώπου για λογαριασμό του οποίου ναυπηγείται το πλοίο, διορισμό αντικλήτου που κατοικεί στην Ελλάδα, την ύλη από την οποία κατασκευάζεται το πλοίο, το όνομα ή άλλο διακριτικό γνώρισμά του, τα στοιχεία τεχνικής ταυτοποίησής του, το είδος της κινητήριας δύναμης, και αν πρόκειται για μηχανοκίνητο πλοίο, το είδος και τη δύναμη της μηχανής.

4. Τα πλοία του άρθρου 4 δεν εγγράφονται στο ειδικό δημόσιο βιβλίο, όσο τελούν υπό ναυπήγηση.

::{{anchor|p7}}'''Άρθρο 7'''
::'''Τηρούμενα βιβλία'''
1. H αρμόδια για το νηολόγιο αρχή τηρεί υποθηκολόγιο και βιβλίο κατασχέσεων για τα πλοία και τα στατικά ναυπηγήματα. Τηρεί, επίσης, χωριστό βιβλίο κατασχέσεων αλλοδαπών πλοίων.

2. Οι διατάξεις που αφορούν στην τήρηση των νηολογίων, υποθηκολογίων και βιβλίων κατασχέσεων ελληνικών πλοίων εφαρμόζονται και στα νηολόγια, υποθηκολόγια και βιβλία κατασχέσεων των στατικών ναυπηγημάτων.

::{{anchor|p8}}'''Άρθρο 8'''
::'''Δημοσιότητα'''
1. Σε δημοσιότητα με καταχώριση στα οικεία βιβλία υποβάλλονται οι εξής πράξεις και στοιχεία:

(α) τίτλοι κτήσης κυριότητας πλοίου και στατικού ναυπηγήματος,

(β) οι δικαιοπραξίες και δικαστικές αποφάσεις που προβλέπονται στα άρθρα 14 και 15,

(γ) ναυτικές υποθήκες επί πλοίων και στατικών ναυπηγημάτων και εξαλείψεις αυτών,

(δ) συντηρητική κατάσχεση, δικαστική μεσεγγύηση και λοιπά συντηρητικά μέτρα, προσωρινές απαγορεύσεις απόπλου και λοιπές προσωρινές διαταγές, καθώς και η άρση αυτών,

(ε) αναγκαστικές κατασχέσεις επί πλοίων και στατικών ναυπηγημάτων,

(στ) διεκδικητικές αγωγές επί πλοίων και στατικών ναυπηγημάτων, οι οποίες καταχωρίζονται στη μερίδα του πλοίου ή στατικού ναυπηγήματος στο νηολόγιο,

(ζ) δηλώσεις εφοπλισμού και δηλώσεις ανάληψης εκμετάλλευσης από προτιμώμενο ενυπόθηκο δανειστή,

(η) πράξεις σύστασης συμπλοιοκτησίας και διορισμού, παραίτησης και ανάκλησης διαχειριστή αυτής,

(θ) δήλωση εγκατάλειψης πλοίου από τον πλοιοκτήτη, δήλωση αμφισβήτησης της εγκατάλειψης από τον ασφαλιστή και η τελεσίδικη δικαστική απόφαση που εκδίδεται επ’ αυτών,

(ι) απορριπτικές εκθέσεις επί αιτούμενων πράξεων ή εγγράφων,

(ια) έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας του πλοιοκτήτη ή εφοπλιστή σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα στοιχεία του διορισθέντος διαχειριστή αφερεγγυότητας και δήλωση για το αν πρόκειται για κύρια ή δευτερεύουσα διαδικασία.{{nop}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ivgme9czo8wtkhb5paqz75mg3ou1s6x</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf/7</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52306</id>
    <revision>
      <id>165841</id>
      <timestamp>2026-04-18T13:07:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <comment>/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */</comment>
      <origin>165841</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="8500" sha1="bj8lio61t7nj5uc0gkdn9qxv7olc19r" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Texniths&quot; /&gt;{{κβ|Τεύχος Α’ 29/15.02.2023|{{χρώμα|'''ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ'''|#014A8E}}|2853}}
{{rule|style=background-color:#014A8E}}&lt;/noinclude&gt;2. Οι υποθήκες, οι διεκδικητικές αγωγές, καθώς και οι συντηρητικές και αναγκαστικές κατασχέσεις επί πλοίων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4 καταχωρίζονται στο ειδικό δημόσιο βιβλίο του εν λόγω άρθρου.

::{{anchor|p9}}'''Άρθρο 9'''
::'''Ηλεκτρονική τήρηση βιβλίων νηολογίου και υποβολή εγγράφων με ηλεκτρονικά μέσα'''
1. Η τήρηση των βιβλίων, σύμφωνα με τα άρθρα 3 έως 8, καθώς και κάθε πράξη ή εγγραφή σε αυτά, μπορεί να γίνεται, εν όλω ή εν μέρει, με ηλεκτρονικά μέσα.

2. Τα υποβαλλόμενα στην τηρούσα το νηολόγιο και τα λοιπά βιβλία αρχή έγγραφα κάθε φύσης είναι δυνατόν να υποβάλλονται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον φέρουν εγκεκριμένη ηλεκτρονική υπογραφή. Το έγγραφο που έχει υποβληθεί με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι κατατέθηκε, εφόσον επιστραφεί στον αποστολέα του εγγράφου από την αρμόδια αρχή ηλεκτρονική απόδειξη, που φέρει προηγμένη ή εγκεκριμένη ηλεκτρονική υπογραφή.

3. Η ανωτέρω αρχή μπορεί να χορηγεί σε ψηφιακή μορφή, στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα, κάθε είδους πιστοποιητικά, βεβαιώσεις ή άλλα έγγραφα σχετικά με τις καταχωρίσεις στα οικεία βιβλία. Τα ηλεκτρονικά έγγραφα και πιστοποιητικά έχουν την ισχύ που προβλέπεται στο άρθρο 14 του ν. 4727/2020 (Α’ 184).

4. Τα έγγραφα εθνικότητας πλοίου και στατικού ναυπηγήματος μπορούν επίσης να εκδίδονται με τη μορφή ηλεκτρονικού αρχείου.

::{{anchor|p10}}'''Άρθρο 10'''
::'''Τήρηση ηλεκτρονικού αρχείου'''
1. Η αρμόδια για το νηολόγιο και τα λοιπά βιβλία αρχή μπορεί να τηρεί ηλεκτρονικό αρχείο σχετικών εγγράφων που κατατίθενται, των εκθέσεων κατάθεσης και κάθε άλλου συναφούς ηλεκτρονικού εγγράφου που σχετίζεται με συγκεκριμένη πράξη ή εγγραφή.

2. Τα τηρούμενα ηλεκτρονικά αρχεία πρέπει να πληρούν τους όρους και τις προϋποθέσεις ασφαλείας και να εγγυώνται ιδίως την ακεραιότητα, αυθεντικότητα, εμπιστευτικότητα και την ποιότητα των εγγράφων, καθώς και των δεδομένων και πληροφοριών που περιέχονται σε αυτά.

::'''ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’'''
::'''ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ ΕΠΙ ΠΛΟΙΟΥ'''

::{{anchor}p11}}'''Άρθρο 11'''
::'''Κυριότητα ναυπηγούμενου πλοίου'''
1. Η σύμβαση ναυπήγησης καταρτίζεται εγγράφως. Σε αυτήν εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α’ 164) για τη μίσθωση έργου, εκτός από τα άρθρα 683, 693 και 695 αυτού.

2. Κύριος του ναυπηγούμενου πλοίου είναι ο ναυπηγός, εκτός αν συμφωνήθηκε διαφορετικά.

3. Αν ο κύριος του ναυπηγούμενου πλοίου καθορίζεται στη σύμβαση ναυπήγησης, η νηολόγηση του πλοίου, σύμφωνα με το άρθρο 6, γίνεται στο όνομά του.

::{[anchor|p12}}'''Άρθρο 12'''
::'''Μεταβίβαση κυριότητας πλοίου'''
1. Για τη μεταβίβαση της κυριότητας πλοίου απαιτείται συμφωνία μεταξύ του κυρίου και εκείνου που την αποκτά ότι μετατίθεται σε αυτόν η κυριότητα για νόμιμη αιτία. Καλόπιστη κτήση κυριότητας πλοίου από μεταβιβάζοντα μη κύριο δεν είναι δυνατή.

2. Η συμφωνία γίνεται εγγράφως και υποβάλλεται σε καταχώριση στο νηολόγιο. Η αποδοχή της πρότασης μπορεί να γίνει και με χωριστό έγγραφο. Αν το έγγραφο της συμφωνίας, της πρότασης ή της αποδοχής της πρότασης για τη μεταβίβαση της κυριότητας πλοίου καταρτίζεται στην αλλοδαπή, απαιτείται νόμιμη θεώρηση.

3. Χωρίς την καταχώριση στο νηολόγιο σύμφωνα με την παρ. 2, δεν επέρχεται η μεταβίβαση της κυριότητας του πλοίου.

4. Η παρ. 3 εφαρμόζεται και για τη μεταβίβαση της κυριότητας πλοίου που εγγράφεται στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 4.

5. Επί πλειστηριασμού πλοίου, ο υπερθεματιστής δεν αποκτά την κυριότητα αυτού, αν ο καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτης δεν είναι κύριος του πλοίου.

::{{anchor|p13}}'''Άρθρο 13'''
::'''Μεταβίβαση κυριότητας ναυπηγούμενου πλοίου'''
Το άρθρο 12 εφαρμόζεται και επί ναυπηγούμενου πλοίου, εφόσον αυτό έχει νηολογηθεί.

::{{anchor|p14}}'''Άρθρο 14'''}}
::'''Κτήση κυριότητας πλοίου με χρησικτησία'''
1. Όποιος νέμεται πλοίο για μία τριετία, με καλή πίστη και νόμιμο τίτλο προσηκόντως εγγεγραμμένο στο νηολόγιο, γίνεται κύριος αυτού.

2. Όποιος νέμεται πλοίο για μία δεκαετία γίνεται κύριος αυτού, από και δια της καταχώρισης τελεσίδικης δικαστικής απόφασης στο νηολόγιο.

::{{anchor|p15}}'''Άρθρο 15'''
::'''Δικαιοπραξίες αιτία θανάτου και δικαστικές αποφάσεις'''
Οι περ. 1 έως 4 του άρθρου 1192 και τα άρθρα 1193 έως 1195, 1197 και 1199 έως 1204 του Αστικού Κώδικα εφαρμόζονται αναλόγως και για τη μεταβίβαση της κυριότητας επί πλοίου.

::{{anchor|p16}}'''Άρθρο 16'''
::'''Εφαρμοστέο δίκαιο επί της κυριότητας στο πλοίο'''
1. Το δίκαιο της πολιτείας, της οποίας τη σημαία φέρει το πλοίο, διέπει τις προϋποθέσεις κτήσης κυριότητας και τις εξουσίες του κυρίου.

2. Σε περίπτωση αλλαγής σημαίας, εφαρμοστέο είναι το δίκαιο της πολιτείας της οποίας τη σημαία φέρει το πλοίο κατά τον χρόνο της μεταβίβασης ή της επιβολής της αναγκαστικής κατάσχεσης.

3. Ως προς τα πλοία που δεν υπόκεινται σε νηολόγηση, εφαρμοστέο είναι το δίκαιο του τόπου καταχώρισής τους.{{nop}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bj8lio61t7nj5uc0gkdn9qxv7olc19r</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>165842</id>
      <parentid>165841</parentid>
      <timestamp>2026-04-18T13:07:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <origin>165842</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="8500" sha1="2usnn5et4x427h67aclmwf6ur6aaj3m" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Texniths&quot; /&gt;{{κβ|Τεύχος Α’ 29/15.02.2023|{{χρώμα|'''ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ'''|#014A8E}}|2853}}
{{rule|style=background-color:#014A8E}}&lt;/noinclude&gt;2. Οι υποθήκες, οι διεκδικητικές αγωγές, καθώς και οι συντηρητικές και αναγκαστικές κατασχέσεις επί πλοίων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4 καταχωρίζονται στο ειδικό δημόσιο βιβλίο του εν λόγω άρθρου.

::{{anchor|p9}}'''Άρθρο 9'''
::'''Ηλεκτρονική τήρηση βιβλίων νηολογίου και υποβολή εγγράφων με ηλεκτρονικά μέσα'''
1. Η τήρηση των βιβλίων, σύμφωνα με τα άρθρα 3 έως 8, καθώς και κάθε πράξη ή εγγραφή σε αυτά, μπορεί να γίνεται, εν όλω ή εν μέρει, με ηλεκτρονικά μέσα.

2. Τα υποβαλλόμενα στην τηρούσα το νηολόγιο και τα λοιπά βιβλία αρχή έγγραφα κάθε φύσης είναι δυνατόν να υποβάλλονται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον φέρουν εγκεκριμένη ηλεκτρονική υπογραφή. Το έγγραφο που έχει υποβληθεί με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι κατατέθηκε, εφόσον επιστραφεί στον αποστολέα του εγγράφου από την αρμόδια αρχή ηλεκτρονική απόδειξη, που φέρει προηγμένη ή εγκεκριμένη ηλεκτρονική υπογραφή.

3. Η ανωτέρω αρχή μπορεί να χορηγεί σε ψηφιακή μορφή, στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα, κάθε είδους πιστοποιητικά, βεβαιώσεις ή άλλα έγγραφα σχετικά με τις καταχωρίσεις στα οικεία βιβλία. Τα ηλεκτρονικά έγγραφα και πιστοποιητικά έχουν την ισχύ που προβλέπεται στο άρθρο 14 του ν. 4727/2020 (Α’ 184).

4. Τα έγγραφα εθνικότητας πλοίου και στατικού ναυπηγήματος μπορούν επίσης να εκδίδονται με τη μορφή ηλεκτρονικού αρχείου.

::{{anchor|p10}}'''Άρθρο 10'''
::'''Τήρηση ηλεκτρονικού αρχείου'''
1. Η αρμόδια για το νηολόγιο και τα λοιπά βιβλία αρχή μπορεί να τηρεί ηλεκτρονικό αρχείο σχετικών εγγράφων που κατατίθενται, των εκθέσεων κατάθεσης και κάθε άλλου συναφούς ηλεκτρονικού εγγράφου που σχετίζεται με συγκεκριμένη πράξη ή εγγραφή.

2. Τα τηρούμενα ηλεκτρονικά αρχεία πρέπει να πληρούν τους όρους και τις προϋποθέσεις ασφαλείας και να εγγυώνται ιδίως την ακεραιότητα, αυθεντικότητα, εμπιστευτικότητα και την ποιότητα των εγγράφων, καθώς και των δεδομένων και πληροφοριών που περιέχονται σε αυτά.

::'''ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’'''
::'''ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ ΕΠΙ ΠΛΟΙΟΥ'''

::{{anchor|p11}}'''Άρθρο 11'''
::'''Κυριότητα ναυπηγούμενου πλοίου'''
1. Η σύμβαση ναυπήγησης καταρτίζεται εγγράφως. Σε αυτήν εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α’ 164) για τη μίσθωση έργου, εκτός από τα άρθρα 683, 693 και 695 αυτού.

2. Κύριος του ναυπηγούμενου πλοίου είναι ο ναυπηγός, εκτός αν συμφωνήθηκε διαφορετικά.

3. Αν ο κύριος του ναυπηγούμενου πλοίου καθορίζεται στη σύμβαση ναυπήγησης, η νηολόγηση του πλοίου, σύμφωνα με το άρθρο 6, γίνεται στο όνομά του.

::{{anchor|p12}}'''Άρθρο 12'''
::'''Μεταβίβαση κυριότητας πλοίου'''
1. Για τη μεταβίβαση της κυριότητας πλοίου απαιτείται συμφωνία μεταξύ του κυρίου και εκείνου που την αποκτά ότι μετατίθεται σε αυτόν η κυριότητα για νόμιμη αιτία. Καλόπιστη κτήση κυριότητας πλοίου από μεταβιβάζοντα μη κύριο δεν είναι δυνατή.

2. Η συμφωνία γίνεται εγγράφως και υποβάλλεται σε καταχώριση στο νηολόγιο. Η αποδοχή της πρότασης μπορεί να γίνει και με χωριστό έγγραφο. Αν το έγγραφο της συμφωνίας, της πρότασης ή της αποδοχής της πρότασης για τη μεταβίβαση της κυριότητας πλοίου καταρτίζεται στην αλλοδαπή, απαιτείται νόμιμη θεώρηση.

3. Χωρίς την καταχώριση στο νηολόγιο σύμφωνα με την παρ. 2, δεν επέρχεται η μεταβίβαση της κυριότητας του πλοίου.

4. Η παρ. 3 εφαρμόζεται και για τη μεταβίβαση της κυριότητας πλοίου που εγγράφεται στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 4.

5. Επί πλειστηριασμού πλοίου, ο υπερθεματιστής δεν αποκτά την κυριότητα αυτού, αν ο καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτης δεν είναι κύριος του πλοίου.

::{{anchor|p13}}'''Άρθρο 13'''
::'''Μεταβίβαση κυριότητας ναυπηγούμενου πλοίου'''
Το άρθρο 12 εφαρμόζεται και επί ναυπηγούμενου πλοίου, εφόσον αυτό έχει νηολογηθεί.

::{{anchor|p14}}'''Άρθρο 14'''}}
::'''Κτήση κυριότητας πλοίου με χρησικτησία'''
1. Όποιος νέμεται πλοίο για μία τριετία, με καλή πίστη και νόμιμο τίτλο προσηκόντως εγγεγραμμένο στο νηολόγιο, γίνεται κύριος αυτού.

2. Όποιος νέμεται πλοίο για μία δεκαετία γίνεται κύριος αυτού, από και δια της καταχώρισης τελεσίδικης δικαστικής απόφασης στο νηολόγιο.

::{{anchor|p15}}'''Άρθρο 15'''
::'''Δικαιοπραξίες αιτία θανάτου και δικαστικές αποφάσεις'''
Οι περ. 1 έως 4 του άρθρου 1192 και τα άρθρα 1193 έως 1195, 1197 και 1199 έως 1204 του Αστικού Κώδικα εφαρμόζονται αναλόγως και για τη μεταβίβαση της κυριότητας επί πλοίου.

::{{anchor|p16}}'''Άρθρο 16'''
::'''Εφαρμοστέο δίκαιο επί της κυριότητας στο πλοίο'''
1. Το δίκαιο της πολιτείας, της οποίας τη σημαία φέρει το πλοίο, διέπει τις προϋποθέσεις κτήσης κυριότητας και τις εξουσίες του κυρίου.

2. Σε περίπτωση αλλαγής σημαίας, εφαρμοστέο είναι το δίκαιο της πολιτείας της οποίας τη σημαία φέρει το πλοίο κατά τον χρόνο της μεταβίβασης ή της επιβολής της αναγκαστικής κατάσχεσης.

3. Ως προς τα πλοία που δεν υπόκεινται σε νηολόγηση, εφαρμοστέο είναι το δίκαιο του τόπου καταχώρισής τους.{{nop}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2usnn5et4x427h67aclmwf6ur6aaj3m</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>165843</id>
      <parentid>165842</parentid>
      <timestamp>2026-04-18T13:08:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <origin>165843</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="8498" sha1="1mhrrjf4k4g4f3slz13tmiven5me8t0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Texniths&quot; /&gt;{{κβ|Τεύχος Α’ 29/15.02.2023|{{χρώμα|'''ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ'''|#014A8E}}|2853}}
{{rule|style=background-color:#014A8E}}&lt;/noinclude&gt;2. Οι υποθήκες, οι διεκδικητικές αγωγές, καθώς και οι συντηρητικές και αναγκαστικές κατασχέσεις επί πλοίων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4 καταχωρίζονται στο ειδικό δημόσιο βιβλίο του εν λόγω άρθρου.

::{{anchor|p9}}'''Άρθρο 9'''
::'''Ηλεκτρονική τήρηση βιβλίων νηολογίου και υποβολή εγγράφων με ηλεκτρονικά μέσα'''
1. Η τήρηση των βιβλίων, σύμφωνα με τα άρθρα 3 έως 8, καθώς και κάθε πράξη ή εγγραφή σε αυτά, μπορεί να γίνεται, εν όλω ή εν μέρει, με ηλεκτρονικά μέσα.

2. Τα υποβαλλόμενα στην τηρούσα το νηολόγιο και τα λοιπά βιβλία αρχή έγγραφα κάθε φύσης είναι δυνατόν να υποβάλλονται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον φέρουν εγκεκριμένη ηλεκτρονική υπογραφή. Το έγγραφο που έχει υποβληθεί με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι κατατέθηκε, εφόσον επιστραφεί στον αποστολέα του εγγράφου από την αρμόδια αρχή ηλεκτρονική απόδειξη, που φέρει προηγμένη ή εγκεκριμένη ηλεκτρονική υπογραφή.

3. Η ανωτέρω αρχή μπορεί να χορηγεί σε ψηφιακή μορφή, στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα, κάθε είδους πιστοποιητικά, βεβαιώσεις ή άλλα έγγραφα σχετικά με τις καταχωρίσεις στα οικεία βιβλία. Τα ηλεκτρονικά έγγραφα και πιστοποιητικά έχουν την ισχύ που προβλέπεται στο άρθρο 14 του ν. 4727/2020 (Α’ 184).

4. Τα έγγραφα εθνικότητας πλοίου και στατικού ναυπηγήματος μπορούν επίσης να εκδίδονται με τη μορφή ηλεκτρονικού αρχείου.

::{{anchor|p10}}'''Άρθρο 10'''
::'''Τήρηση ηλεκτρονικού αρχείου'''
1. Η αρμόδια για το νηολόγιο και τα λοιπά βιβλία αρχή μπορεί να τηρεί ηλεκτρονικό αρχείο σχετικών εγγράφων που κατατίθενται, των εκθέσεων κατάθεσης και κάθε άλλου συναφούς ηλεκτρονικού εγγράφου που σχετίζεται με συγκεκριμένη πράξη ή εγγραφή.

2. Τα τηρούμενα ηλεκτρονικά αρχεία πρέπει να πληρούν τους όρους και τις προϋποθέσεις ασφαλείας και να εγγυώνται ιδίως την ακεραιότητα, αυθεντικότητα, εμπιστευτικότητα και την ποιότητα των εγγράφων, καθώς και των δεδομένων και πληροφοριών που περιέχονται σε αυτά.

::'''ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’'''
::'''ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ ΕΠΙ ΠΛΟΙΟΥ'''

::{{anchor|p11}}'''Άρθρο 11'''
::'''Κυριότητα ναυπηγούμενου πλοίου'''
1. Η σύμβαση ναυπήγησης καταρτίζεται εγγράφως. Σε αυτήν εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α’ 164) για τη μίσθωση έργου, εκτός από τα άρθρα 683, 693 και 695 αυτού.

2. Κύριος του ναυπηγούμενου πλοίου είναι ο ναυπηγός, εκτός αν συμφωνήθηκε διαφορετικά.

3. Αν ο κύριος του ναυπηγούμενου πλοίου καθορίζεται στη σύμβαση ναυπήγησης, η νηολόγηση του πλοίου, σύμφωνα με το άρθρο 6, γίνεται στο όνομά του.

::{{anchor|p12}}'''Άρθρο 12'''
::'''Μεταβίβαση κυριότητας πλοίου'''
1. Για τη μεταβίβαση της κυριότητας πλοίου απαιτείται συμφωνία μεταξύ του κυρίου και εκείνου που την αποκτά ότι μετατίθεται σε αυτόν η κυριότητα για νόμιμη αιτία. Καλόπιστη κτήση κυριότητας πλοίου από μεταβιβάζοντα μη κύριο δεν είναι δυνατή.

2. Η συμφωνία γίνεται εγγράφως και υποβάλλεται σε καταχώριση στο νηολόγιο. Η αποδοχή της πρότασης μπορεί να γίνει και με χωριστό έγγραφο. Αν το έγγραφο της συμφωνίας, της πρότασης ή της αποδοχής της πρότασης για τη μεταβίβαση της κυριότητας πλοίου καταρτίζεται στην αλλοδαπή, απαιτείται νόμιμη θεώρηση.

3. Χωρίς την καταχώριση στο νηολόγιο σύμφωνα με την παρ. 2, δεν επέρχεται η μεταβίβαση της κυριότητας του πλοίου.

4. Η παρ. 3 εφαρμόζεται και για τη μεταβίβαση της κυριότητας πλοίου που εγγράφεται στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 4.

5. Επί πλειστηριασμού πλοίου, ο υπερθεματιστής δεν αποκτά την κυριότητα αυτού, αν ο καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτης δεν είναι κύριος του πλοίου.

::{{anchor|p13}}'''Άρθρο 13'''
::'''Μεταβίβαση κυριότητας ναυπηγούμενου πλοίου'''
Το άρθρο 12 εφαρμόζεται και επί ναυπηγούμενου πλοίου, εφόσον αυτό έχει νηολογηθεί.

::{{anchor|p14}}'''Άρθρο 14'''
::'''Κτήση κυριότητας πλοίου με χρησικτησία'''
1. Όποιος νέμεται πλοίο για μία τριετία, με καλή πίστη και νόμιμο τίτλο προσηκόντως εγγεγραμμένο στο νηολόγιο, γίνεται κύριος αυτού.

2. Όποιος νέμεται πλοίο για μία δεκαετία γίνεται κύριος αυτού, από και δια της καταχώρισης τελεσίδικης δικαστικής απόφασης στο νηολόγιο.

::{{anchor|p15}}'''Άρθρο 15'''
::'''Δικαιοπραξίες αιτία θανάτου και δικαστικές αποφάσεις'''
Οι περ. 1 έως 4 του άρθρου 1192 και τα άρθρα 1193 έως 1195, 1197 και 1199 έως 1204 του Αστικού Κώδικα εφαρμόζονται αναλόγως και για τη μεταβίβαση της κυριότητας επί πλοίου.

::{{anchor|p16}}'''Άρθρο 16'''
::'''Εφαρμοστέο δίκαιο επί της κυριότητας στο πλοίο'''
1. Το δίκαιο της πολιτείας, της οποίας τη σημαία φέρει το πλοίο, διέπει τις προϋποθέσεις κτήσης κυριότητας και τις εξουσίες του κυρίου.

2. Σε περίπτωση αλλαγής σημαίας, εφαρμοστέο είναι το δίκαιο της πολιτείας της οποίας τη σημαία φέρει το πλοίο κατά τον χρόνο της μεταβίβασης ή της επιβολής της αναγκαστικής κατάσχεσης.

3. Ως προς τα πλοία που δεν υπόκεινται σε νηολόγηση, εφαρμοστέο είναι το δίκαιο του τόπου καταχώρισής τους.{{nop}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1mhrrjf4k4g4f3slz13tmiven5me8t0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf/8</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52307</id>
    <revision>
      <id>165844</id>
      <timestamp>2026-04-18T13:15:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <comment>/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */</comment>
      <origin>165844</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="8148" sha1="meah2nxff3pqzmz1jn1vwi3t244mlll" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Texniths&quot; /&gt;{{κβ|2854|{{χρώμα|'''ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ'''|#014A8E}}|Τεύχος Α’ 29/15.02.2023}}
{{rule|style=background-color:#014A8E}}&lt;/noinclude&gt;::'''ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ'''
::'''ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΠΙ ΠΛΟΙΟΥ'''

::'''ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’'''
::'''ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΗΚΕΣ'''

::{{anchor|p17}}'''Άρθρο 17'''
::'''Εμπράγματη ασφάλεια σε πλοίο'''
Η ναυτική υποθήκη (απλή και προτιμώμενη) και τα ναυτικά προνόμια εξασφαλίζουν τις ναυτικές απαιτήσεις.

::{{anchor|p18}}'''Άρθρο 18'''
::'''Απλή και προτιμώμενη ναυτική υποθήκη'''
1. Για την εξασφάλιση απαίτησης με προνομιακή ικανοποίηση του δανειστή μπορεί να συσταθεί εμπράγματο δικαίωμα υποθήκης σε ξένο πλοίο (απλή ναυτική υποθήκη).

2. Έγκυρη είναι και η συμφωνία για τη σύσταση ναυτικής υποθήκης κατά την έννοια του άρθρου 26, προς μείζονα εξασφάλιση της απαίτησης του δανειστή, εφόσον το πλοίο έχει ολική χωρητικότητα πεντακοσίων (500) κόρων και άνω ή το στατικό ναυπήγημα έχει ολική χωρητικότητα πεντακοσίων (500) κόρων και άνω ή εκτόπισμα χιλίων (1000) τόνων και άνω (προτιμώμενη ναυτική υποθήκη).

3. Η εξασφαλιζόμενη με ναυτική υποθήκη απαίτηση περιλαμβάνει το κεφάλαιο, τους δεδουλευμένους τόκους και, εφόσον συμφωνηθεί, τις δαπάνες.

4. Το δικαίωμα μπορεί να συσταθεί και σε ναυπηγούμενο πλοίο, εφόσον αυτό είναι νηολογημένο.

5. Ενέχυρο με βάση την ιδιωτική βούληση δεν μπορεί να συσταθεί σε πλοίο.

::{{anchor|p19}}'''Άρθρο 19'''
::'''Υποθήκη σε ιδανικό μέρος και σε επικαρπία Υποθήκευση επί συμπλοιοκτησίας'''
1. Απλή ναυτική υποθήκη μπορεί να συσταθεί και σε ιδανικό μέρος πλοίου.

2. Αν το ιδανικό ποσοστό ανήκει σε συμπλοιοκτήτη, για την έγκυρη σύσταση απαιτείται συναίνεση τουλάχιστον των δύο τρίτων (2/3) των μερίδων της συμπλοιοκτησίας. Η συναίνεση παρέχεται με έγγραφο που έχει βέβαιη χρονολογία.

3. Με απόφαση των τεσσάρων πέμπτων (4/5) των μερίδων συμπλοιοκτησίας ή των δύο τρίτων (2/3) των μερίδων και δικαστική απόφαση μπορεί να εγγραφεί απλή ναυτική υποθήκη σε ολόκληρο το πλοίο.

4. Προτιμώμενη ναυτική υποθήκη συστήνεται μόνο σε ολόκληρο το πλοίο. Αν πρόκειται για πλοίο που ανήκει σε συμπλοιοκτησία, απαιτείται ομόφωνη απόφαση των μελών της συμπλοιοκτησίας.

5. Στην επικαρπία πλοίου μόνο απλή ναυτική υποθήκη μπορεί να παραχωρηθεί.

::{{anchor|p20}}'''Άρθρο 20'''
::'''Τίτλος κτήσης'''
Τίτλο για την απόκτηση υποθήκης σε πλοίο αποτελεί μόνο η ιδιωτική βούληση.

::{{anchor|p21}}'''Άρθρο 21'''
::'''Τίτλος απλής ναυτικής υποθήκης'''
1. Το δικαίωμα για απόκτηση απλής ναυτικής υποθήκης παρέχεται με δήλωση του κυρίου του πλοίου ή του επικαρπωτή ενώπιον συμβολαιογράφου.

2. Η δήλωση πρέπει να περιέχει, εκτός από τα απαιτούμενα σύμφωνα με το κοινό δίκαιο στοιχεία, την περιγραφή του πλοίου σύμφωνα με το άρθρο 3, τον αριθμό νηολογίου καθώς και τον διορισμό αντίκλητου με κατοικία στον τόπο όπου τηρείται το βιβλίο υποθηκών.

3. Για ναυπηγούμενο πλοίο απαιτούνται και τα στοιχεία που αναφέρονται στην παρ. 3 του άρθρου 6.

4. Αν δεν διοριστεί αντίκλητος ή η εξουσία του παύσει για οποιαδήποτε αιτία, οι σχετικές με την υποθήκη επιδόσεις μπορούν να γίνουν είτε στον εισαγγελέα πρωτοδικών, στην περιφέρεια του οποίου τηρείται το βιβλίο υποθηκών, είτε στον νηολόγο.

::{{anchor|p22}}'''Άρθρο 22'''
::'''Τίτλος προτιμώμενης ναυτικής υποθήκης'''
1. Το δικαίωμα για απόκτηση προτιμώμενης ναυτικής υποθήκης παρέχεται μόνο με σύμβαση μεταξύ του δανειστή και του κυρίου του πλοίου, που περιβάλλεται τον συμβολαιογραφικό τύπο στην ημεδαπή ή τον απαιτούμενο τύπο του τόπου κατάρτισης στην αλλοδαπή.

2. Στη σύμβαση περιέχονται τα στοιχεία της παρ. 2 του άρθρου 21.

::{{anchor|[23}}'''Άρθρο 23'''
::'''Χρόνος σύστασης ναυτικής υποθήκης'''
1. Η ναυτική υποθήκη συστήνεται από την εγγραφή της στο υποθηκολόγιο της περιφέρειας όπου είναι νηολογημένο το πλοίο ή, για τα πλοία που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4, στο ειδικό δημόσιο βιβλίο του εν λόγω άρθρου.

2. Αντίγραφο της υποθηκικής δήλωσης ή σύμβασης τηρείται από τον πλοίαρχο επί του πλοίου.

::{{ancbor|p24}}'''Άρθρο 24'''
::'''Υποθηκική τάξη'''
1. Η χρονολογική τάξη εγγραφής της υποθήκης στο υποθηκολόγιο κατά το άρθρο 23, καθορίζει την προτεραιότητα οποιουδήποτε απλού ή προτιμώμενου ενυπόθηκου δανειστή.

2. Ναυτικές υποθήκες που εγγράφονται την ίδια ημέρα έχουν προτεραιότητα που αντιστοιχεί στη σειρά εγγραφής τους, η οποία είναι η ίδια με τη σειρά κατάθεσης της σχετικής αίτησης στην αρμόδια λιμενική αρχή.

::{{anchor}p25}}'''Άρθρο 25'''
::'''Χρήση ενυπόθηκου πλοίου'''
O εκμεταλλευόμενος ενυπόθηκο πλοίο έχει την υποχρέωση να χρησιμοποιεί αυτό με επιμέλεια και σύμφωνα με τους κανόνες τακτικής εκμετάλλευσης.

::{{anchor|p26}}'''Άρθρο 26'''
::'''Δικαιώματα προτιμώμενου ενυπόθηκου δανειστή'''
1. Στην προτιμώμενη ναυτική υποθήκη ο ενυπόθηκος δανειστής έχει το δικαίωμα να αναλάβει την εκμετάλλευ-&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>meah2nxff3pqzmz1jn1vwi3t244mlll</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>165845</id>
      <parentid>165844</parentid>
      <timestamp>2026-04-18T13:16:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>165845</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="8148" sha1="8c2i9q95bq5wm84vjtego9r85gqj8a4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Texniths&quot; /&gt;{{κβ|2854|{{χρώμα|'''ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ'''|#014A8E}}|Τεύχος Α’ 29/15.02.2023}}
{{rule|style=background-color:#014A8E}}&lt;/noinclude&gt;::'''ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ'''
::'''ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΠΙ ΠΛΟΙΟΥ'''

::'''ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’'''
::'''ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΗΚΕΣ'''

::{{anchor|p17}}'''Άρθρο 17'''
::'''Εμπράγματη ασφάλεια σε πλοίο'''
Η ναυτική υποθήκη (απλή και προτιμώμενη) και τα ναυτικά προνόμια εξασφαλίζουν τις ναυτικές απαιτήσεις.

::{{anchor|p18}}'''Άρθρο 18'''
::'''Απλή και προτιμώμενη ναυτική υποθήκη'''
1. Για την εξασφάλιση απαίτησης με προνομιακή ικανοποίηση του δανειστή μπορεί να συσταθεί εμπράγματο δικαίωμα υποθήκης σε ξένο πλοίο (απλή ναυτική υποθήκη).

2. Έγκυρη είναι και η συμφωνία για τη σύσταση ναυτικής υποθήκης κατά την έννοια του άρθρου 26, προς μείζονα εξασφάλιση της απαίτησης του δανειστή, εφόσον το πλοίο έχει ολική χωρητικότητα πεντακοσίων (500) κόρων και άνω ή το στατικό ναυπήγημα έχει ολική χωρητικότητα πεντακοσίων (500) κόρων και άνω ή εκτόπισμα χιλίων (1000) τόνων και άνω (προτιμώμενη ναυτική υποθήκη).

3. Η εξασφαλιζόμενη με ναυτική υποθήκη απαίτηση περιλαμβάνει το κεφάλαιο, τους δεδουλευμένους τόκους και, εφόσον συμφωνηθεί, τις δαπάνες.

4. Το δικαίωμα μπορεί να συσταθεί και σε ναυπηγούμενο πλοίο, εφόσον αυτό είναι νηολογημένο.

5. Ενέχυρο με βάση την ιδιωτική βούληση δεν μπορεί να συσταθεί σε πλοίο.

::{{anchor|p19}}'''Άρθρο 19'''
::'''Υποθήκη σε ιδανικό μέρος και σε επικαρπία Υποθήκευση επί συμπλοιοκτησίας'''
1. Απλή ναυτική υποθήκη μπορεί να συσταθεί και σε ιδανικό μέρος πλοίου.

2. Αν το ιδανικό ποσοστό ανήκει σε συμπλοιοκτήτη, για την έγκυρη σύσταση απαιτείται συναίνεση τουλάχιστον των δύο τρίτων (2/3) των μερίδων της συμπλοιοκτησίας. Η συναίνεση παρέχεται με έγγραφο που έχει βέβαιη χρονολογία.

3. Με απόφαση των τεσσάρων πέμπτων (4/5) των μερίδων συμπλοιοκτησίας ή των δύο τρίτων (2/3) των μερίδων και δικαστική απόφαση μπορεί να εγγραφεί απλή ναυτική υποθήκη σε ολόκληρο το πλοίο.

4. Προτιμώμενη ναυτική υποθήκη συστήνεται μόνο σε ολόκληρο το πλοίο. Αν πρόκειται για πλοίο που ανήκει σε συμπλοιοκτησία, απαιτείται ομόφωνη απόφαση των μελών της συμπλοιοκτησίας.

5. Στην επικαρπία πλοίου μόνο απλή ναυτική υποθήκη μπορεί να παραχωρηθεί.

::{{anchor|p20}}'''Άρθρο 20'''
::'''Τίτλος κτήσης'''
Τίτλο για την απόκτηση υποθήκης σε πλοίο αποτελεί μόνο η ιδιωτική βούληση.

::{{anchor|p21}}'''Άρθρο 21'''
::'''Τίτλος απλής ναυτικής υποθήκης'''
1. Το δικαίωμα για απόκτηση απλής ναυτικής υποθήκης παρέχεται με δήλωση του κυρίου του πλοίου ή του επικαρπωτή ενώπιον συμβολαιογράφου.

2. Η δήλωση πρέπει να περιέχει, εκτός από τα απαιτούμενα σύμφωνα με το κοινό δίκαιο στοιχεία, την περιγραφή του πλοίου σύμφωνα με το άρθρο 3, τον αριθμό νηολογίου καθώς και τον διορισμό αντίκλητου με κατοικία στον τόπο όπου τηρείται το βιβλίο υποθηκών.

3. Για ναυπηγούμενο πλοίο απαιτούνται και τα στοιχεία που αναφέρονται στην παρ. 3 του άρθρου 6.

4. Αν δεν διοριστεί αντίκλητος ή η εξουσία του παύσει για οποιαδήποτε αιτία, οι σχετικές με την υποθήκη επιδόσεις μπορούν να γίνουν είτε στον εισαγγελέα πρωτοδικών, στην περιφέρεια του οποίου τηρείται το βιβλίο υποθηκών, είτε στον νηολόγο.

::{{anchor|p22}}'''Άρθρο 22'''
::'''Τίτλος προτιμώμενης ναυτικής υποθήκης'''
1. Το δικαίωμα για απόκτηση προτιμώμενης ναυτικής υποθήκης παρέχεται μόνο με σύμβαση μεταξύ του δανειστή και του κυρίου του πλοίου, που περιβάλλεται τον συμβολαιογραφικό τύπο στην ημεδαπή ή τον απαιτούμενο τύπο του τόπου κατάρτισης στην αλλοδαπή.

2. Στη σύμβαση περιέχονται τα στοιχεία της παρ. 2 του άρθρου 21.

::{{anchor|[23}}'''Άρθρο 23'''
::'''Χρόνος σύστασης ναυτικής υποθήκης'''
1. Η ναυτική υποθήκη συστήνεται από την εγγραφή της στο υποθηκολόγιο της περιφέρειας όπου είναι νηολογημένο το πλοίο ή, για τα πλοία που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4, στο ειδικό δημόσιο βιβλίο του εν λόγω άρθρου.

2. Αντίγραφο της υποθηκικής δήλωσης ή σύμβασης τηρείται από τον πλοίαρχο επί του πλοίου.

::{{anchor|p24}}'''Άρθρο 24'''
::'''Υποθηκική τάξη'''
1. Η χρονολογική τάξη εγγραφής της υποθήκης στο υποθηκολόγιο κατά το άρθρο 23, καθορίζει την προτεραιότητα οποιουδήποτε απλού ή προτιμώμενου ενυπόθηκου δανειστή.

2. Ναυτικές υποθήκες που εγγράφονται την ίδια ημέρα έχουν προτεραιότητα που αντιστοιχεί στη σειρά εγγραφής τους, η οποία είναι η ίδια με τη σειρά κατάθεσης της σχετικής αίτησης στην αρμόδια λιμενική αρχή.

::{{anchor|p25}}'''Άρθρο 25'''
::'''Χρήση ενυπόθηκου πλοίου'''
O εκμεταλλευόμενος ενυπόθηκο πλοίο έχει την υποχρέωση να χρησιμοποιεί αυτό με επιμέλεια και σύμφωνα με τους κανόνες τακτικής εκμετάλλευσης.

::{{anchor|p26}}'''Άρθρο 26'''
::'''Δικαιώματα προτιμώμενου ενυπόθηκου δανειστή'''
1. Στην προτιμώμενη ναυτική υποθήκη ο ενυπόθηκος δανειστής έχει το δικαίωμα να αναλάβει την εκμετάλλευ-&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8c2i9q95bq5wm84vjtego9r85gqj8a4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/326</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52308</id>
    <revision>
      <id>165847</id>
      <timestamp>2026-04-19T07:05:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Διὰ τετάρτην φορὰν ἐντὸς πέντε μηνῶν αἱ προτάσεις τῆς Τριπλῆς Συνεννοήσεως ἀπερρίπτοντο παρὰ τῆς Ἑλλάδος. Τὴν 20ὴν Ἰανουαρίου/2 Φεβρουαρίου οἱ πρέσβεις Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας ἀνέγνωσαν εἰς τὸν Βενιζέλον ταυτόσημα τηλεγραφήματα τῶν κυβερνήσεών των,...</comment>
      <origin>165847</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5070" sha1="8cc43te0ytpvttv6zthtt5glhd2z2zj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|272|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}&lt;/noinclude&gt;Διὰ τετάρτην φορὰν ἐντὸς πέντε μηνῶν αἱ προτάσεις τῆς Τριπλῆς Συνεννοήσεως ἀπερρίπτοντο παρὰ τῆς Ἑλλάδος. Τὴν 20ὴν Ἰανουαρίου/2 Φεβρουαρίου οἱ πρέσβεις Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας ἀνέγνωσαν εἰς τὸν Βενιζέλον ταυτόσημα τηλεγραφήματα τῶν κυβερνήσεών των, αἱ ὁποῖαι ἐχαιρέτιζαν μὲ λέξεις ἐγκαρδιότητος καὶ τιμῆς τὴν ἑλληνικὴν ἐπέμβασιν. Τόση ὑπῆρχε περὶ αὐτῆς βεβαιότης. Αἱ ἐπιφυλάξεις τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ἦσαν δικαιολογημέναι καὶ ἀνεγνωρίσθησαν παρὰ τοῦ ἐξ Ἀθηνῶν διερχομένου στρατηγοῦ Πῶ. Ἀλλ’ ἦτο ἐπίσης βεβαία ἡ θλιβερὰ ἔκπληξις τὴν ὁποίαν ἐπροκάλεσαν εἰς Λονδῖνον καὶ Παρισίους.

Ὁ Αγγλος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν Λόϋδ Τζώρτζ, ἐκφράζων τὴν ἀπογοήτευσίν του εἰς τὸν Ἕλληνα πρεσβευτὴν Γεννάδιον, εἶπε μεταξὺ ἄλλων καὶ ταῦτα:

«Σᾶς εἶναι ἀπολύτως γνωστὸν ὅτι ἡ Ἀγγλία οὐδὲν ὠφέλημα ἐπιδιώκει εἰς τὴν Ἀνατολήν. Μόνη της ἐπιθυμία εἶναι ἡ διατήρησις τῆς ἀνεξαρτησίας τῶν Βαλκανικῶν κρατῶν. Πρὸ πάντων δὲ ἐπιθυμεῖ ἡ Μεγάλη Βρεττανία νὰ ἴδῃ τὴν Ἑλλάδα εγκαθισταμένην ἐκεῖθεν τοῦ Αἰγαίου, εἰς Σμύρνην. Ὅ,τι δὲν θέλει ἡ Ἀγγλία εἶναι νὰ ἴδῃ τὴν Ρωσσίαν δεσπόζουσαν εἰς τὴν Ἀνατολὴν κατὰ τὸ τέλος τοῦ πολέμου. Καὶ διὰ τοῦτο καταβάλλει ὑπερτάτας προσπαθείας, αἱ ὁποῖαι τῆς στοιχίζουν τὴν διατήρησιν νέου στρατοῦ, ἀνωτέρου τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου ἀνδρῶν».

Ὁ Γεννάδιος συνεχίζει τὴν τηλεγραφικήν του ἔκθεσιν:

«Ὁ λόρδος Κίτσενερ μὲ εἰσήγαγεν εἰς τὸ γραφεῖον του καὶ μοῦ ἐξέφρασε τὴν ἔκπληξίν του διὰ τὴν ἄρνησιν τῆς ὑμετέρας ἐξοχότητος (τοῦ Βενιζέλου).

»Ἦτο ἡ στιγμὴ νὰ δράσετε. Βραδύτερον ὄχι μόνον δὲν θὰ εἴχομεν ἀνάγκην τῶν βαλκανικῶν κρατῶν, ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφεθοῦν τὰ κράτη ταῦτα ὅπως ρυθμίσουν μόνα τὰς τύχας των. Ἡ Θεσσαλονίκη αὐτὴ ἦτο πιθανὸν νὰ σᾶς διαφύγῃ (ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα) ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐνῷ τώρα ἡ Ἀγγλία θεωρεῖ τὰ ἑλληνικὰ ζητήματα κοινὰ μὲ τὰ ἰδικά της, καὶ θὰ ἦτο ἑτοίμη νὰ στείλῃ εἰς Θεσσαλονίκην ὅ,τι θὰ ἐκρίνετο ἀναγκαῖον: ''Ὄχι μόνον μίαν μεραρχίαν, ἀλλὰ διαδοχικῶς ὅλας τὰς δυνάμεις, τὰς ὁποίας αἱ περιστάσεις θὰ καθίστων απαραιτήτους»'' &lt;ref&gt;Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 1270 Α/5 τηλεγράφημα τῆς 3ης Φεβρουαρίου 1915 τοῦ ἐν Λονδίνῳ πρεσβευτοῦ τῆς Ἑλλάδος Ι. Γενναδίου πρὸς τὸν πρωθυπουργὸν Ε. Βενιζέλον.&lt;/ref&gt;.

Ὁ οὕτως ὁμιλῶν ἦτο ὁ πρῶτος Βρεττανὸς στρατάρχης, ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν τῆς Αὐτοκρατορίας, ὁ θετικώτερος χαρακτὴρ καὶ ὁ ψυχρότερος ἐγκέφαλος ἐκ τῶν ἀποτελούντων τὴν ἀγγλικὴν κυβέρνησιν.

Εἰς τὰς ἄλλας πρωτευούσας τῆς Συνενοήσεως τὰ πράγματα δὲν παρουσιάζοντο κατὰ διάφορον τρόπον. Ὁ Ἄγγλος πρεσβευτὴς Πετρουπόλεως εἶπε πρὸς τὸν πληροφορητὴν τῆς ἑλληνικῆς πρεσβείας:

«Διεπράξατε ἔγκλημα ἐναντίον τῆς πατρίδος σας καὶ τῶν συμφερόν-&lt;noinclude&gt;{{rule|width=6em|align=left}}&lt;references /&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8cc43te0ytpvttv6zthtt5glhd2z2zj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Παλατινή Ανθολογία/XII/163 Ασκληπιάδη του Σάμιου</title>
    <ns>0</ns>
    <id>52309</id>
    <revision>
      <id>165853</id>
      <timestamp>2026-04-19T10:06:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Nikos1nikos1</username>
        <id>15046</id>
      </contributor>
      <comment>Νέα σελίδα: &lt;noinclude&gt; {{Κεφαλίδα   | τίτλος   = AP ΧII 163 εὗρεν Ἔρως τί καλῷ μίξει καλόν, οὐχὶ μάραγδον  | συγγραφέας = Ασκληπιάδης ο Σάμιος  | μεταφραστής=   | ενότητα  = [[Παλατινή Ανθολογία]], [[../|XII (βιβλίο 12ο, Μούσα Παιδική)]]  | προηγούμενο= [[../162|Βιβλίο 12o, 166]]  | επόμενο  = ../164|Βιβλίο 12o,...</comment>
      <origin>165853</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1189" sha1="q4vxxgy62m0s6g4b62q93oy8wm2khqo" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;
{{Κεφαλίδα 
 | τίτλος   = AP ΧII 163 εὗρεν Ἔρως τί καλῷ μίξει καλόν, οὐχὶ μάραγδον
 | συγγραφέας = Ασκληπιάδης ο Σάμιος
 | μεταφραστής= 
 | ενότητα  = [[Παλατινή Ανθολογία]], [[../|XII (βιβλίο 12ο, Μούσα Παιδική)]]
 | προηγούμενο= [[../162|Βιβλίο 12o, 166]]
 | επόμενο  = [[../164|Βιβλίο 12o, 168]]
 | σημειώσεις = εὗρεν Ἔρως τί καλῷ μίξει καλόν, οὐχὶ μάραγδον, Ασκληπιάδη του Σάμιου, Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 12ο, επίγραμμα 163 (AP ΧII 163)
}}
[[Κατηγορία:Επιγράμματα]]
&lt;/noinclude&gt;
==ΧII 163 Ασκληπιάδη του Σάμιου==
:εὗρεν Ἔρως τί καλῷ μίξει καλόν, οὐχὶ [[μάραγδον]]
:χρυσῷ, ὃ μήτ᾽ ἀνθεῖ, μήτε γένοιτ᾽ ἐν ἴσῳ,
:οὐδ᾽ ἐλέφαντ᾽ ἐβένῳ, λευκῷ μέλαν, ἀλλὰ Κλέανδρον
:Εὐβιότῳ, πειθοῦς ἄνθεα καὶ φιλίης.</text>
      <sha1>q4vxxgy62m0s6g4b62q93oy8wm2khqo</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>165854</id>
      <parentid>165853</parentid>
      <timestamp>2026-04-19T10:07:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Nikos1nikos1</username>
        <id>15046</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>/* ΧII 163 Ασκληπιάδη του Σάμιου */</comment>
      <origin>165854</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1185" sha1="09cdw37p2qfx2oz0kb8ocbryrco81nf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;
{{Κεφαλίδα 
 | τίτλος   = AP ΧII 163 εὗρεν Ἔρως τί καλῷ μίξει καλόν, οὐχὶ μάραγδον
 | συγγραφέας = Ασκληπιάδης ο Σάμιος
 | μεταφραστής= 
 | ενότητα  = [[Παλατινή Ανθολογία]], [[../|XII (βιβλίο 12ο, Μούσα Παιδική)]]
 | προηγούμενο= [[../162|Βιβλίο 12o, 166]]
 | επόμενο  = [[../164|Βιβλίο 12o, 168]]
 | σημειώσεις = εὗρεν Ἔρως τί καλῷ μίξει καλόν, οὐχὶ μάραγδον, Ασκληπιάδη του Σάμιου, Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 12ο, επίγραμμα 163 (AP ΧII 163)
}}
[[Κατηγορία:Επιγράμματα]]
&lt;/noinclude&gt;
==ΧII 163 Ασκληπιάδη του Σάμιου==
:εὗρεν Ἔρως τί καλῷ μίξει καλόν, οὐχὶ μάραγδον
:χρυσῷ, ὃ μήτ᾽ ἀνθεῖ, μήτε γένοιτ᾽ ἐν ἴσῳ,
:οὐδ᾽ ἐλέφαντ᾽ ἐβένῳ, λευκῷ μέλαν, ἀλλὰ Κλέανδρον
:Εὐβιότῳ, πειθοῦς ἄνθεα καὶ φιλίης.</text>
      <sha1>09cdw37p2qfx2oz0kb8ocbryrco81nf</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>