Συμπόσιον (Πλάτων)

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="el">
  <siteinfo>
    <sitename>Βικιθήκη</sitename>
    <dbname>elwikisource</dbname>
    <base>https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1</base>
    <generator>MediaWiki 1.46.0-wmf.26</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">Μέσο</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">Ειδικό</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">Συζήτηση</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">Χρήστης</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">Συζήτηση χρήστη</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">Βικιθήκη</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">Συζήτηση Βικιθήκη</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">Αρχείο</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">Συζήτηση αρχείου</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">MediaWiki</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">Συζήτηση MediaWiki</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">Πρότυπο</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">Συζήτηση προτύπου</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">Βοήθεια</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">Συζήτηση βοήθειας</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">Κατηγορία</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">Συζήτηση κατηγορίας</namespace>
      <namespace key="100" case="first-letter">Σελίδα</namespace>
      <namespace key="101" case="first-letter">Συζήτηση σελίδας</namespace>
      <namespace key="102" case="first-letter">Μεταγραφή</namespace>
      <namespace key="103" case="first-letter">Συζήτηση μεταγραφής</namespace>
      <namespace key="108" case="first-letter">Συγγραφέας</namespace>
      <namespace key="109" case="first-letter">Συζήτηση συγγραφέα</namespace>
      <namespace key="110" case="first-letter">Πύλη</namespace>
      <namespace key="111" case="first-letter">Συζήτηση πύλης</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">Module</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">Module talk</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>Συμπόσιον (Πλάτων)</title>
    <ns>0</ns>
    <id>1799</id>
    <revision>
      <id>166199</id>
      <parentid>125421</parentid>
      <timestamp>2026-05-04T07:35:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>~2026-27019-39</username>
        <id>22449</id>
      </contributor>
      <origin>166199</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="208206" sha1="shd6fl2tn7n8yue8w649polbp5hplam" xml:space="preserve">

{{Τίτλος|Συμπόσιον||[[Πλάτων]]}}

&lt;div title=&quot;beginning&quot;&gt;&lt;/div&gt;

''' Ἀπολλόδωρος'''

'''I.''' {{χ|172a}} Δοκῶ μοι περὶ ὧν πυνθάνεσθε οὐκ ἀμελέτητος εἶναι· καὶ γὰρ ἐτύγχανον πρώην εἰς ἄστυ οἴκοθεν ἀνιὼν Φαληρόθεν· τῶν οὖν γνωρίμων τις ὄπισθεν κατιδών με πόῤῥωθεν ἐκάλεσε, καὶ παίζων ἅμα τῇ κλήσει· Ὦ Φαληρεύς, ἔφη, οὗτος Ἀπολλόδωρος, οὐ περιμένεις; κἀγὼ ἐπιστὰς περιέμεινα· καὶ ὅς· Ἀπολλόδωρε, ἔφη, καὶ μὴν καὶ ἔναγχός σε ἐζήτουν βουλόμενος διαπυθέσθαι τὴν Ἀγάθωνος συνουσίαν {{χ|172b}} καὶ Σωκράτους καὶ Ἀλκιβιάδου καὶ τῶν ἄλλων τῶν τότε ἐν τῷ συνδείπνῳ παραγενομένων, περὶ τῶν ἐρωτικῶν λόγων τίνες ἦσαν· ἄλλος γάρ τίς μοι διηγεῖτο ἀκηκοὼς Φοίνικος τοῦ Φιλίππου· ἔφη δὲ καὶ σὲ εἰδέναι. ἀλλὰ γὰρ οὐδὲν εἶχε σαφὲς λέγειν· σὺ οὖν μοι διήγησαι· δικαιότατος γὰρ εἶ τοὺς τοῦ ἑταίρου λόγους ἀπαγγέλλειν· πρότερον δέ μοι, ἦ δ᾽ ὅς, εἰπέ· σὺ αὐτὸς παρεγένου τῇ συνουσίᾳ ταύτῃ ἢ οὔ; κἀγὼ εἶπον ὅτι· Παντάπασιν ἔοικέ σοι οὐδὲν διηγεῖσθαι {{χ|172c}} σαφὲς ὁ διηγούμενος, εἰ νεωστὶ ἡγεῖ τὴν συνουσίαν γεγονέναι ταύτην ἣν ἐρωτᾷς, ὥστε καὶ ἐμὲ παραγενέσθαι. Ἔγωγε δή . Πόθεν, ἦν δ᾽ ἐγώ, ὦ Γλαύκων; οὐκ οἶσθ᾽ ὅτι πολλῶν ἐτῶν Ἀγάθων ἐνθάδε οὐκ ἐπιδεδήμηκεν; ἀφ᾽ οὗ δ᾽ ἐγὼ Σωκράτει συνδιατρίβω καὶ ἐπιμελὲς πεποίημαι ἑκάστης ἡμέρας εἰδέναι ὅτι ἂν λέγῃ ἢ πράττῃ οὐδέπω τρία ἔτη ἐστίν; {{χ|173a}} πρὸ τοῦ δὲ περιτρέχων ὅπῃ τύχοιμι καὶ οἰόμενος τὶ ποιεῖν ἀθλιώτερος ἦ ὁτουοῦν, οὐχ ἧττον ἢ σὺ νυνί, οἰόμενος δεῖν πάντα μᾶλλον πράττειν ἢ φιλοσοφεῖν. καὶ ὅς· Μὴ σκῶπτ᾽, ἔφη, ἀλλ᾽ εἰπέ μοι πότε ἐγένετο ἡ συνουσία αὕτη. κἀγὼ εἶπον ὅτι· Παίδων ὄντων ἡμῶν ἔτι, ὅτε τῇ πρώτῃ τραγῳδίᾳ ἐνίκησεν Ἀγάθων, τῇ ὑστεραίᾳ ἢ ᾗ τὰ ἐπινίκια ἔθυεν αὐτός τε καὶ οἱ χορευταί. Πάνυ, ἔφη, ἄρα πάλαι, ὡς ἔοικεν. ἀλλὰ τίς σοι διηγεῖτο; ἢ αὐτὸς Σωκράτης; {{χ|173b}} Οὐ μὰ τὸν Δία, ἦν δ᾽ ἐγώ, ἀλλ᾽ ὅσπερ Φοίνικι· Ἀριστόδημος ἦν τις, Κυδαθηναιεύς, σμικρός, ἀνυπόδητος ἀεί· παρεγεγόνει δ᾽ ἐν τῇ συνουσίᾳ, Σωκράτους ἐραστὴς ὢν ἐν τοῖς μάλιστα τῶν τότε, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ. οὐ μέντοι ἀλλὰ καὶ Σωκράτη γε ἔνια ἤδη ἀνηρόμην ὧν ἐκείνου ἤκουσα, καί μοι ὡμολόγει καθάπερ ἐκεῖνος διηγεῖτο. Τί οὖν, ἔφη, οὐ διηγήσω μοι; πάντως δὲ ἡ ὁδὸς ἡ εἰς ἄστυ ἐπιτηδεία πορευομένοις καὶ λέγειν καὶ ἀκούειν. οὕτω δὴ ἰόντες ἅμα τοὺς λόγους περὶ αὐτῶν ἐποιούμεθα, {{χ|173c}} ὥστε, ὅπερ ἀρχόμενος εἶπον, οὐκ ἀμελετήτως ἔχω. εἰ οὖν δεῖ καὶ ὑμῖν διηγήσασθαι, ταῦτα χρὴ ποιεῖν. καὶ γὰρ ἔγωγε καὶ ἄλλως, ὅταν μέν τινας περὶ φιλοσοφίας λόγους ἢ αὐτὸς ποιῶμαι ἢ ἄλλων ἀκούω, χωρὶς τοῦ οἴεσθαι ὠφελεῖσθαι ὑπερφυῶς ὡς χαίρω· ὅταν δὲ ἄλλους τινάς, ἄλλως τε καὶ τοὺς ὑμετέρους τοὺς τῶν πλουσίων καὶ χρηματιστικῶν, αὐτός τε ἄχθομαι ὑμᾶς τε τοὺς ἑταίρους ἐλεῶ, ὅτι οἴεσθε τὶ ποιεῖν {{χ|173d}} οὐδὲν ποιοῦντες. καὶ ἴσως αὖ ὑμεῖς ἐμὲ ἡγεῖσθε κακοδαίμονα εἶναι, καὶ οἴομαι ὑμᾶς ἀληθῆ οἴεσθαι· ἐγὼ μέντοι ὑμᾶς οὐκ οἴομαι ἀλλ᾽ εὖ οἶδα. 

''' Ἑταῖρος'''

Ἀεὶ ὅμοιος εἶ, ὦ Ἀπολλόδωρε· ἀεὶ γὰρ σαυτόν τε κακηγορεῖς καὶ τοὺς ἄλλους, καὶ δοκεῖς μοι ἀτεχνῶς πάντας ἀθλίους ἡγεῖσθαι πλὴν Σωκράτους, ἀπὸ σαυτοῦ ἀρξάμενος. καὶ ὁπόθεν ποτὲ ταύτην τὴν ἐπωνυμίαν ἔλαβες τὸ μαλακὸς καλεῖσθαι, οὐκ οἶδα ἔγωγε· ἐν μὲν γὰρ τοῖς λόγοις ἀεὶ τοιοῦτος εἶ· σαυτῷ τε καὶ τοῖς ἄλλοις ἀγριαίνεις πλὴν Σωκράτους. 

''' Ἀπολλόδωρος'''

''' {{χ|173e}}''' Ὦ φίλτατε, καὶ δῆλόν γε δὴ ὅτι οὕτω διανοούμενος καὶ περὶ ἐμαυτοῦ καὶ περὶ ὑμῶν μαίνομαι καὶ παραπαίω. 

''' Ἑταῖρος'''

Οὐκ ἄξιον περὶ τούτων, Ἀπολλόδωρε, νῦν ἐρίζειν· ἀλλ᾽ ὅπερ ἐδεόμεθά σου, μὴ ἄλλως ποιήσῃς, ἀλλὰ διήγησαι τίνες ἦσαν οἱ λόγοι. 

''' Ἀπολλόδωρος'''

Ἦ σαν τοίνυν ἐκεῖνοι τοιοίδε τινές· μᾶλλον δ᾽ {{χ|174a}} ἐξ ἀρχῆς ὑμῖν ὡς ἐκεῖνος διηγεῖτο καὶ ἐγὼ πειράσομαι διηγήσασθαι. 


''' II.''' Ἔφη γάρ οἱ Σωκράτη ἐντυχεῖν λελουμένον τε καὶ τὰς βλαύτας ὑποδεδεμένον, ἃ ἐκεῖνος ὀλιγάκις ἐποίει· καὶ ἐρέσθαι αὐτὸν ὅποι ἴοι οὕτω καλὸς γεγενημένος. καὶ τὸν εἰπεῖν ὅτι· Ἐπὶ δεῖπνον εἰς Ἀγάθωνος. χθὲς γὰρ αὐτὸν διέφυγον τοῖς ἐπινικίοις, φοβηθεὶς τὸν ὄχλον· ὡμολόγησα δ᾽ εἰς τήμερον παρέσεσθαι. ταῦτα δὴ ἐκαλλωπισάμην, ἵνα καλὸς παρὰ καλὸν ἴω. ἀλλὰ σύ, ἦ δ᾽ ὅς, πῶς {{χ|174b}} ἔχεις πρὸς τὸ ἐθέλειν ἂν ἰέναι ἄκλητος ἐπὶ δεῖπνον; κἀγώ, ἔφη, εἶπον ὅτι Οὕτως ὅπως ἂν σὺ κελεύῃς. Ἕπου τοίνυν, ἔφη, ἵνα καὶ τὴν παροιμίαν διαφθείρωμεν μεταβάλλοντες, ὡς ἄρα καὶ ἀγαθῶν ἐπὶ δαῖτας ἴασιν αὐτόματοι ἀγαθοί. Ὅμηρος μὲν γὰρ κινδυνεύει οὐ μόνον διαφθεῖραι ἀλλὰ καὶ ὑβρίσαι εἰς ταύτην τὴν παροιμίαν· ποιήσας γὰρ τὸν Ἀγαμέμνονα διαφερόντως ἀγαθὸν ἄνδρα {{χ|174c}} τὰ πολεμικά, τὸν δὲ Μενέλεων μαλθακὸν αἰχμητήν, θυσίαν ποιουμένου καὶ ἑστιῶντος τοῦ Ἀγαμέμνονος ἄκλητον ἐποίησεν ἐλθόντα τὸν Μενέλεων ἐπὶ τὴν θοίνην, χείρω ὄντα ἐπὶ τὴν τοῦ ἀμείνονος. ταῦτ᾽ ἀκούσας εἰπεῖν ἔφη· Ἴσως μέντοι κινδυνεύσω καὶ ἐγὼ οὐχ ὡς σὺ λέγεις, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ καθ᾽ Ὅμηρον φαῦλος ὢν ἐπὶ σοφοῦ ἀνδρὸς ἰέναι θοίνην ἄκλητος. ἆρ ᾽ οὖν ἄγων μέ τι ἀπολογήσει; ὡς ἐγὼ μὲν οὐχ ὁμολογήσω ἄκλητος {{χ|174d}} ἥκειν, ἀλλ᾽ ὑπὸ σοῦ κεκλημένος. Σύν τε δύ᾽, ἔφη, ἐρχομένω πρὸ ὁ τοῦ βουλευσόμεθα ὅ τι ἐροῦμεν. ἀλλ᾽ ἴωμεν. — Τοιαῦτ᾽ ἄττα σφᾶς ἔφη διαλεχθέντας ἰέναι. τὸν οὖν Σωκράτη ἑαυτῷ πως προσέχοντα τὸν νοῦν κατὰ τὴν ὁδὸν πορεύεσθαι ὑπολειπόμενον, καὶ περιμένοντος οὗ κελεύειν προϊέναι εἰς τὸ πρόσθεν. ἐπειδὴ δὲ γενέσθαι ἐπὶ τῇ οἰκίᾳ {{χ|174e}} τῇ Ἀγάθωνος, ἀνεῳγμένην καταλαμβάνειν τὴν θύραν, καί τι ἔφη αὐτόθι γελοῖον παθεῖν. οἷ μὲν γὰρ εὐθὺς παῖδά τινα τῶν ἔνδοθεν ἀπαντήσαντα ἄγειν οὗ κατέκειντο οἱ ἄλλοι, καὶ καταλαμβάνειν ἤδη μέλλοντας δειπνεῖν· εὐθὺς δ᾽ οὖν ὡς ἰδεῖν τὸν Ἀγάθωνα· Ὦ φάναι, Ἀριστόδημε, εἰς καλὸν ἥκεις ὅπως συνδειπνήσῃς· εἰ δ᾽ ἄλλου τινὸς ἕνεκα ἦλθες, εἰς αὖθις ἀναβαλοῦ, ὡς καὶ χθὲς ζητῶν σε , ἵνα καλέσαιμι, οὐχ οἷός τ᾽ ἦ ἰδεῖν. ἀλλὰ Σωκράτη ἡμῖν πῶς οὐκ ἄγεις; καὶ ἐγώ, ἔφη, μεταστρεφόμενος οὐδαμοῦ ὁρῶ Σωκράτη ἑπόμενον· εἶπον οὖν ὅτι καὶ αὐτὸς μετὰ Σωκράτους ἥκοιμι, κληθεὶς ὑπ᾽ ἐκείνου δεῦρ᾽ ἐπὶ δεῖπνον. Καλῶς γ᾽, ἔφη, ποιῶν σύ· ἀλλὰ ποῦ ἔστιν οὗτος; {{χ|175a}} Ὄπισθεν ἐμοῦ ἄρτι εἰσῄει· ἀλλὰ θαυμάζω καὶ αὐτὸς ποῦ ἂν εἴη. Οὐ σκέψῃ, ἔφη, παῖ, φάναι τὸν Ἀγάθωνα, καὶ εἰσάξεις Σωκράτη; σὺ δ᾽, ἦ δ᾽ ὅς, Ἀριστόδημε, παρ᾽ Ἐρυξίμαχον κατακλίνου. 


'''III.''' Καὶ ἓ μὲν ἔφη ἀπονίζειν τὸν παῖδα ἵνα κατακέοιτο· ἄλλον δέ τινα τῶν παίδων ἥκειν ἀγγέλλοντα ὅτι· Σωκράτης οὗτος ἀναχωρήσας ἐν τῷ τῶν γειτόνων προθύρῳ ἕστηκεν, κἀμοῦ καλοῦντος οὐκ ἐθέλει εἰσιέναι. Ἄτοπόν γ᾽, ἔφη, λέγεις· οὔκουν καλεῖς αὐτὸν καὶ μὴ ἀφήσεις; {{χ|175b}} καὶ ὃς ἔφη εἰπεῖν Μηδαμῶς, ἀλλ᾽ ἐᾶτε αὐτόν. ἔθος γάρ τι τοῦτ᾽ ἔχει· ἐνίοτε ἀποστὰς ὅποι ἂν τύχῃ ἕστηκεν. ἥξει δ᾽ αὐτίκα, ὡς ἐγὼ οἶμαι. μὴ οὖν κινεῖτε, ἀλλ᾽ ἐᾶτε. Ἀλλ᾽ οὕτω χρὴ ποιεῖν, εἰ σοὶ δοκεῖ, ἔφη φάναι τὸν Ἀγάθωνα. ἀλλ᾽ ἡμᾶς, ὦ παῖδες, τοὺς ἄλλους ἑστιᾶτε. πάντως παρατίθετε ὅτι ἂν βούλησθε, ἐπειδάν τις ὑμῖν μὴ ἐφεστήκῃ· ὃ ἐγὼ οὐδεπώποτε ἐποίησα· νῦν οὖν, νομίζοντες καὶ ἐμὲ ὑφ᾽ ὑμῶν κεκλῆσθαι ἐπὶ δεῖπνον καὶ τούσδε τοὺς {{χ|175c}} ἄλλους, θεραπεύετε, ἵν᾽ ὑμᾶς ἐπαινῶμεν. — Μετὰ ταῦτα ἔφη σφᾶς μὲν δειπνεῖν, τὸν δὲ Σωκράτη οὐκ εἰσιέναι. τὸν οὖν Ἀγάθωνα πολλάκις κελεύειν μεταπέμψασθαι τὸν Σωκράτη, ἓ δὲ οὐκ ἐᾶν. ἥκειν οὖν αὐτὸν οὐ πολὺν χρόνον ὡς εἰώθει διατρίψαντα, ἀλλὰ μάλιστα σφᾶς μεσοῦν δειπνοῦντας. τὸν οὖν Ἀγάθωνα , τυγχάνειν γὰρ ἔσχατον κατακείμενον μόνον· Δεῦρ᾽, ἔφη φάναι, Σώκρατες, παρ᾽ ἐμὲ κατάκεισο, ἵνα καὶ τοῦ σοφοῦ ἁπτόμενός σου {{χ|175d}} ἀπολαύσω, ὅ σοι προσέστη ἐν τοῖς προθύροις. δῆλον γὰρ ὅτι εὗρες αὐτὸ καὶ ἔχεις· οὐ γὰρ ἂν προαπέστης. καὶ τὸν Σωκράτη καθίζεσθαι καὶ εἰπεῖν ὅτι· Εὖ ἂν ἔχοι, φάναι, ὦ Ἀγάθων, εἰ τοιοῦτον εἴη ἡ σοφία ὥστ᾽ ἐκ τοῦ πληρεστέρου εἰς τὸ κενώτερον ῥεῖν ἡμῶν, ἐὰν ἁπτώμεθα ἀλλήλων, ὥσπερ τὸ ἐν ταῖς κύλιξιν ὕδωρ τὸ διὰ τοῦ ἐρίου ῥέον ἐκ τῆς πληρεστέρας εἰς τὴν κενωτέραν. εἰ γὰρ οὕτως ἔχει καὶ ἡ {{χ|175e}} σοφία, πολλοῦ τιμῶμαι τὴν παρὰ σοὶ κατάκλισιν· οἶμαι γάρ με παρὰ σοῦ πολλῆς καὶ καλῆς σοφίας πληρωθήσεσθαι. ἡ μὲν γὰρ ἐμὴ φαύλη τις ἂν εἴη, ἢ καὶ ἀμφισβητήσιμος , ὥσπερ ὄναρ οὖσα, ἡ δὲ σὴ λαμπρά τε καὶ πολλὴν ἐπίδοσιν ἔχουσα, ἥ γε παρὰ σοῦ νέου ὄντος οὕτω σφόδρα ἐξέλαμψεν καὶ ἐκφανὴς ἐγένετο πρῴην ἐν μάρτυσι τῶν Ἑλλήνων πλέον ἢ τρισμυρίοις. Ὑβριστὴς εἶ, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ὁ Ἀγάθων. καὶ ταῦτα μὲν καὶ ὀλίγον ὕστερον διαδικασόμεθα ἐγώ τε καὶ σὺ περὶ τῆς σοφίας, δικαστῇ χρώμενοι τῷ Διονύσῳ· νῦν δὲ πρὸς τὸ δεῖπνον πρῶτα τρέπου. 


'''IV.''' {{χ|176a}} Μετὰ ταῦτα, ἔφη, κατακλινέντος τοῦ Σωκράτους καὶ δειπνήσαντος καὶ τῶν ἄλλων, σπονδάς τε σφᾶς ποιήσασθαι, καὶ ᾄσαντας τὸν θεὸν καὶ τἆλλα τὰ νομιζόμενα, τρέπεσθαι πρὸς τὸν πότον· τὸν οὖν Παυσανίαν ἔφη λόγου τοιούτου τινὸς κατάρχειν. Εἶεν, ἄνδρες, φάναι, τίνα τρόπον ῥᾷστα πιόμεθα; ἐγὼ μὲν οὖν λέγω ὑμῖν ὅτι τῷ ὄντι πάνυ χαλεπῶς ἔχω ὑπὸ τοῦ χθὲς πότου καὶ δέομαι ἀναψυχῆς τινός , οἶμαι δὲ καὶ ὑμῶν τοὺς πολλούς· παρῆστε γὰρ χθές--σκοπεῖσθε {{χ|176b}} οὖν τίνι τρόπῳ ἂν ὡς ῥᾷστα πίνοιμεν· τὸν οὖν Ἀριστοφάνη εἰπεῖν . Τοῦτο μέντοι εὖ λέγεις, ὦ Παυσανία, τὸ παντὶ τρόπῳ παρασκευάσασθαι ῥᾳστώνην τινὰ τῆς πόσεως· καὶ γὰρ αὐτός εἰμι τῶν χθὲς βεβαπτισμένων. ἀκούσαντα οὖν αὐτῶν ἔφη Ἐρυξίμαχον τὸν Ἀκουμενοῦ· Ἦ καλῶς, φάναι, λέγετε. καὶ ἔτι ἑνὸς δέομαι ὑμῶν ἀκοῦσαι· πῶς ἔχει πρὸς τὸ ἐῤῥῶσθαι πίνειν, Ἀγάθων; Οὐδαμῶς, φάναι, οὐδ᾽ αὐτὸς ἔῤῥωμαι. {{χ|176c}} Ἕρμαιον ἂν εἴη ἡμῖν, ἦ δ᾽ ὅς, ὡς ἔοικεν, ἐμοί τε καὶ Ἀριστοδήμῳ καὶ Φαίδρῳ καὶ τοῖσδε, εἰ ὑμεῖς οἱ δυνατώτατοι πίνειν νῦν ἀπειρήκατε· ἡμεῖς μὲν γὰρ ἀεὶ ἀδύνατοι. Σωκράτη δ᾽ ἐξαιρῶ λόγου· ἱκανὸς γὰρ καὶ ἀμφότερα, ὥστ᾽ ἐξαρκέσει αὐτῷ ὁπότερ᾽ ἂν ποιῶμεν. ἐπειδὴ οὖν μοι δοκεῖ οὐδεὶς τῶν παρόντων προθύμως ἔχειν πρὸς τὸ πολὺν πίνειν οἶνον, ἴσως ἂν ἐγὼ περὶ τοῦ μεθύσκεσθαι , οἷόν ἐστι , τἀληθῆ λέγων ἧττον ἂν εἴην ἀηδής. ἐμοὶ γὰρ δὴ τοῦτό γε οἶμαι {{χ|176d}} κατάδηλον γεγονέναι ἐκ τῆς ἰατρικῆς, ὅτι χαλεπὸν τοῖς ἀνθρώποις ἡ μέθη ἐστί· καὶ οὔτε αὐτὸς ἑκὼν εἶναι πόῤῥω ἐθελήσαιμι ἂν πιεῖν οὔτε ἄλλῳ συμβουλεύσαιμι, ἄλλως τε καὶ κραιπαλῶντα ἔτι ἐκ τῆς προτεραίας. Ἀλλὰ μήν, ἔφη φάναι ὑπολαβόντα Φαῖδρον τὸν Μυῤῥινούσιον, ἔγωγέ σοι εἴωθα πείθεσθαι ἄλλως τε καὶ ἅττ᾽ ἂν περὶ ἰατρικῆς λέγῃς· νῦν δ᾽, ἂν εὖ βουλεύωνται, καὶ οἱ λοιποί. {{χ|176e}} ταῦτα δὴ ἀκούσαντας συγχωρεῖν πάντας μὴ διὰ μέθης ποιήσασθαι τὴν ἐν τῷ παρόντι συνουσίαν, ἀλλ᾽ οὕτω πίνοντας πρὸς ἡδονήν. 


'''V. ''' Ἐπειδὴ τοίνυν, φάναι τὸν Ἐρυξίμαχον, τοῦτο μὲν δέδοκται, πίνειν ὅσον ἂν ἕκαστος βούληται, ἐπάναγκες δὲ μηδὲν εἶναι, τὸ μετὰ τοῦτο εἰσηγοῦμαι τὴν μὲν ἄρτι εἰσελθοῦσαν αὐλητρίδα χαίρειν ἐᾷν, αὐλοῦσαν ἑαυτῇ ἢ ἂν βούληται ταῖς γυναιξὶ ταῖς ἔνδον, ἡμᾶς δὲ διὰ λόγων ἀλλήλοις συνεῖναι τὸ τήμερον· καὶ δι᾽ οἵων λόγων, εἰ βούλεσθε, ἐθέλω ὑμῖν εἰσηγήσασθαι. {{χ|177a}} Φάναι δὴ πάντας καὶ βούλεσθαι καὶ κελεύειν αὐτὸν εἰσηγεῖσθαι. εἰπεῖν οὖν τὸν Ἐρυξίμαχον ὅτι· Ἡ μέν μοι ἀρχὴ τοῦ λόγου ἐστὶ κατὰ τὴν Εὐριπίδου Μελανίππην· οὐ γὰρ ἐμὸς ὁ μῦθος, ἀλλὰ Φαίδρου τοῦδε, ὃν μέλλω λέγειν. Φαῖδρος γὰρ ἑκάστοτε πρός με ἀγανακτῶν λέγει· Οὐ δεινόν, φησίν, ὦ Ἐρυξίμαχε, ἄλλοις μέν τισι θεῶν ὕμνους καὶ παίωνας εἶναι ὑπὸ τῶν ποιητῶν πεποιημένους, τῷ δὲ Ἔρωτι, τηλικούτῳ ὄντι καὶ τοσούτῳ θεῷ, μηδὲ ἕνα πώποτε τοσούτων {{χ|177b}} γεγονότων ποιητῶν πεποιηκέναι μηδὲν ἐγκώμιον· εἰ δὲ βούλει αὖ σκέψασθαι τοὺς χρηστοὺς σοφιστάς, Ἡρακλέους μὲν καὶ ἄλλων ἐπαίνους καταλογάδην ξυγγράφειν, ὥσπερ ὁ βέλτιστος Πρόδικος· καὶ τοῦτο μὲν ἧττον καὶ θαυμαστόν, ἀλλ᾽ ἔγωγε ἤδη τινὶ ἐνέτυχον βιβλίῳ ἀνδρὸς σοφοῦ, ἐν ᾧ ἐνῆσαν ἅλες ἔπαινον θαυμάσιον ἔχοντες πρὸς ὠφέλειαν · καὶ ἄλλα τοιαῦτα {{χ|177c}} συχνὰ ἴδοις ἂν ἐγκεκωμιασμένα . τὸ οὖν τοιούτων μὲν πέρι πολλὴν σπουδὴν ποιήσασθαι, Ἔρωτα δὲ μηδένα πω ἀνθρώπων τετολμηκέναι εἰς ταυτηνὶ τὴν ἡμέραν ἀξίως ὑμνῆσαι , ἀλλ᾽ οὕτως ἠμέληται τοσοῦτος θεός; ταῦτα δή μοι δοκεῖ εὖ λέγειν Φαῖδρος. ἐγὼ οὖν ἐπιθυμῶ ἅμα μὲν τούτῳ ἔρανον εἰσενεγκεῖν καὶ χαρίσασθαι, ἅμα δ᾽ ἐν τῷ παρόντι πρέπον μοι δοκεῖ εἶναι ἡμῖν τοῖς παροῦσι κοσμῆσαι τὸν θεόν. Εἰ οὖν {{χ|177d}} ξυνδοκεῖ καὶ ὑμῖν, γένοιτ᾽ ἂν ἡμῖν ἐν λόγοις ἱκανὴ διατριβή· δοκεῖ γάρ μοι χρῆναι ἕκαστον ἡμῶν λόγον εἰπεῖν ἔπαινον Ἔρωτος ἐπὶ δεξιὰ ὡς ἂν δύνηται κάλλιστον, ἄρχειν δὲ Φαῖδρον πρῶτον, ἐπειδὴ καὶ πρῶτος κατάκειται καὶ ἔστιν ἅμα πατὴρ τοῦ λόγου. Οὐδείς σοι, ὦ Ἐρυξίμαχε, φάναι τὸν Σωκράτη, ἐναντία ψηφιεῖται. οὔτε γὰρ ἄν που ἐγὼ ἀποφήσαιμι, ὃς οὐδέν φημι ἄλλο ἐπίστασθαι ἢ τὰ ἐρωτικά, οὔτε που Ἀγάθων καὶ {{χ|177e}} Παυσανίας, οὐδὲ μὴν Ἀριστοφάνης, ᾧ περὶ Διόνυσον καὶ Ἀφροδίτην πᾶσα ἡ διατριβή, οὐδὲ ἄλλος οὐδεὶς τουτωνὶ ὧν ἐγὼ ὁρῶ. καίτοι οὐκ ἐξ ἴσου γίγνεται ἡμῖν τοῖς ὑστάτοις κατακειμένοις· ἀλλ᾽ ἐὰν οἱ πρόσθεν ἱκανῶς καὶ καλῶς εἴπωσιν, ἐξαρκέσει ἡμῖν. ἀλλὰ τύχῃ ἀγαθῇ καταρχέτω Φαῖδρος καὶ ἐγκωμιαζέτω τὸν Ἔρωτα. ταῦτα δὴ καὶ οἱ ἄλλοι πάντες ἄρα ξυνέφασάν τε καὶ {{χ|178a}} ἐκέλευον ἅπερ ὁ Σωκράτης. πάντων μὲν οὖν ἃ ἕκαστος εἶπεν, οὔτε πάνυ ὁ Ἀριστόδημος ἐμέμνητο οὔτ᾽ αὖ ἐγὼ ἃ ἐκεῖνος ἔλεγε πάντα· ἃ δὲ μάλιστα καὶ ὧν ἔδοξέ μοι ἀξιομνημόνευτον, τούτων ὑμῖν ἐρῶ ἑκάστου τὸν λόγον. 


'''VI.''' πρῶτον μὲν γάρ, ὥσπερ λέγω, ἔφη Φαῖδρον ἀρξάμενον ἐνθένδε ποθὲν λέγειν, ὅτι μέγας θεὸς εἴη ὁ Ἔρως καὶ θαυμαστὸς ἐν ἀνθρώποις τε καὶ θεοῖς, πολλαχῇ μὲν καὶ ἄλλῃ, οὐχ ἥκιστα δὲ κατὰ τὴν γένεσιν. τὸ γὰρ ἐν τοῖς πρεσβύτατον {{χ|178b}} εἶναι τῶν θεῶν, τίμιον, ἦ δ᾽ ὅς· τεκμήριον δὲ τούτου· γονῆς γὰρ Ἔρωτος οὔτ᾽ εἰσὶν οὔτε λέγονται ὑπ᾽ οὐδενὸς οὔτε ἰδιώτου οὔτε ποιητοῦ, ἀλλ᾽ Ἡσίοδος πρῶτον μὲν Χάος φησὶ γενέσθαι, 

''. . . αὐτὰρ ἔπειτα''&lt;br&gt;
''Γαῖ᾽ εὐρύστερνος, πάντων ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί, ἠδ᾽ Ἔρος . . .'' 

φησὶ μετὰ τὸ Χάος δύο τούτω γενέσθαι, Γῆν τε καὶ Ἔρωτα. Παρμενίδης δὲ τὴν γένεσιν λέγει 

''πρώτιστον μὲν Ἔρωτα θεῶν μητίσατο πάντων.'' 

{{χ|178c}} Ἡσιόδῳ δὲ καὶ Ἀκουσίλεως ὁμολογεῖ. οὕτω πολλαχόθεν ὁμολογεῖται ὁ Ἔρως ἐν τοῖς πρεσβύτατος εἶναι. πρεσβύτατος δὲ ὢν μεγίστων ἀγαθῶν ἡμῖν αἴτιός ἐστιν. οὐ γὰρ ἔγωγ᾽ ἔχω εἰπεῖν ὅτι μεῖζόν ἐστιν ἀγαθὸν εὐθὺς νέῳ ὄντι ἢ ἐραστὴς χρηστὸς καὶ ἐραστῇ παιδικά. ὃ γὰρ χρὴ ἀνθρώποις ἡγεῖσθαι παντὸς τοῦ βίου τοῖς μέλλουσι καλῶς βιώσεσθαι, τοῦτο οὔτε συγγένεια οἵα τε ἐμποιεῖν οὕτω καλῶς οὔτε τιμαὶ οὔτε πλοῦτος οὔτ᾽ ἄλλο {{χ|178d}} οὐδὲν ὡς ἔρως. λέγω δὲ δὴ τί τοῦτο; τὴν ἐπὶ μὲν τοῖς αἰσχροῖς αἰσχύνην, ἐπὶ δὲ τοῖς καλοῖς φιλοτιμίαν· οὐ γὰρ ἔστιν ἄνευ τούτων οὔτε πόλιν οὔτε ἰδιώτην μεγάλα καὶ καλὰ ἔργα ἐξεργάζεσθαι. φημὶ τοίνυν ἐγὼ ἄνδρα ὅστις ἐρᾷ, εἴ τι αἰσχρὸν ποιῶν κατάδηλος γίγνοιτο ἢ πάσχων ὑπό του δι᾽ ἀνανδρίαν μὴ ἀμυνόμενος, οὔτ᾽ ἂν ὑπὸ πατρὸς ὀφθέντα οὕτως ἀλγῆσαι οὔτε ὑπὸ ἑταίρων οὔτε ὑπ᾽ ἄλλου {{χ|178e}} οὐδενὸς ὡς ὑπὸ παιδικῶν. ταὐτὸν δὲ τοῦτο καὶ τὸν ἐρώμενον ὁρῶμεν, ὅτι διαφερόντως τοὺς ἐραστὰς αἰσχύνεται, ὅταν ὀφθῇ ἐν αἰσχρῷ τινι ὤν. εἰ οὖν μηχανή τις γένοιτο ὥστε πόλιν γενέσθαι ἢ στρατόπεδον ἐραστῶν τε καὶ παιδικῶν, οὐκ ἔστιν ὅπως ἂν ἄμεινον οἰκήσειαν τὴν ἑαυτῶν ἢ ἀπεχόμενοι πάντων τῶν αἰσχρῶν καὶ φιλοτιμούμενοι πρὸς {{χ|179a}} ἀλλήλους· καὶ μαχόμενοί γ᾽ ἂν μετ᾽ ἀλλήλων οἱ τοιοῦτοι νικῷεν ἂν ὀλίγοι ὄντες ὡς ἔπος εἰπεῖν πάντας ἀνθρώπους. ἐρῶν γὰρ ἀνὴρ ὑπὸ παιδικῶν ὀφθῆναι ἢ λιπὼν τάξιν ἢ ὅπλα ἀποβαλὼν ἧττον ἂν δή που δέξαιτο ἢ ὑπὸ πάντων τῶν ἄλλων, καὶ πρὸ τούτου τεθνάναι ἂν πολλάκις ἕλοιτο. καὶ μὴν ἐγκαταλιπεῖν γε τὰ παιδικὰ ἢ μὴ βοηθῆσαι κινδυνεύοντι-- οὐδεὶς οὕτω κακὸς, ὅντινα οὐκ ἂν αὐτὸς ὁ Ἔρως ἔνθεον ποιήσειε πρὸς ἀρετήν, ὥστε ὅμοιον εἶναι τῷ ἀρίστῳ φύσει. {{χ|179b}} καὶ ἀτεχνῶς, ὃ ἔφη Ὅμηρος, μένος ἐμπνεῦσαι ἐνίοις τῶν ἡρώων τὸν θεόν, τοῦτο ὁ Ἔρως τοῖς ἐρῶσι παρέχει γιγνόμενον παρ᾽ αὑτοῦ. 


'''VII. '''Καὶ μὴν ὑπεραποθνῄσκειν γε μόνοι ἐθέλουσιν οἱ ἐρῶντες, οὐ μόνον ὅτι ἄνδρες, ἀλλὰ καὶ αἱ γυναῖκες. τούτου δὲ καὶ ἡ Πελίου θυγάτηρ Ἄλκηστις ἱκανὴν μαρτυρίαν παρέχεται ὑπὲρ τοῦδε τοῦ λόγου εἰς τοὺς Ἕλληνας, ἐθελήσασα μόνη ὑπὲρ τοῦ αὑτῆς ἀνδρὸς ἀποθανεῖν, ὄντων αὐτῷ πατρός τε {{χ|179c}} καὶ μητρός· οὓς ἐκείνη τοσοῦτον ὑπερεβάλετο τῇ φιλίᾳ διὰ τὸν ἔρωτα, ὥστε ἀποδεῖξαι αὐτοὺς ἀλλοτρίους ὄντας τῷ ὑεῖ καὶ ὀνόματι μόνον προσήκοντας, καὶ τοῦτ᾽ ἐργασαμένη τὸ ἔργον οὕτω καλὸν ἔδοξεν ἐργάσασθαι οὐ μόνον ἀνθρώποις ἀλλὰ καὶ θεοῖς, ὥστε πολλῶν πολλὰ καὶ καλὰ ἐργασαμένων εὐαριθμήτοις δή τισιν ἔδοσαν τοῦτο γέρας οἱ θεοί, ἐξ Ἅιδου ἀνεῖναι πάλιν τὴν ψυχήν, ἀλλὰ τὴν ἐκείνης ἀνεῖσαν ἀγασθέντες {{χ|179d}} τῷ ἔργῳ· οὕτω καὶ θεοὶ τὴν περὶ τὸν ἔρωτα σπουδήν τε καὶ ἀρετὴν μάλιστα τιμῶσιν. Ὀρφέα δὲ τὸν Οἰάγρου ἀτελῆ ἀπέπεμψαν ἐξ Ἅιδου . φάσμα δείξαντες τῆς γυναικὸς ἐφ᾽ ἣν ἧκεν, αὐτὴν δὲ οὐ δόντες, ὅτι μαλθακίζεσθαι ἐδόκει, ἅτε ὢν κιθαρῳδός, καὶ οὐ τολμᾶν ἕνεκα τοῦ ἔρωτος ἀποθνῄσκειν ὥσπερ Ἄλκηστις, ἀλλὰ διαμηχανᾶσθαι ζῶν εἰσιέναι εἰς Ἅιδου , τοιγάρτοι διὰ ταῦτα δίκην αὐτῷ ἐπέθεσαν, καὶ ἐποίησαν τὸν θάνατον αὐτοῦ ὑπὸ γυναικῶν {{χ|179e}} γενέσθαι, οὐχ ὥσπερ Ἀχιλλέα τὸν τῆς Θέτιδος υἱὸν ἐτίμησαν καὶ εἰς μακάρων νήσους ἀπέπεμψαν, ὅτι πεπυσμένος παρὰ τῆς μητρὸς ὡς ἀποθανοῖτο ἀποκτείνας Ἕκτορα, μὴ ἀποκτείνας δὲ τοῦτον οἴκαδ ᾽ ἐλθὼν γηραιὸς τελευτήσοι, ἐτόλμησεν ἑλέσθαι βοηθήσας τῷ ἐραστῇ Πατρόκλῳ καὶ {{χ|180a}} τιμωρήσας οὐ μόνον ὑπεραποθανεῖν ἀλλὰ καὶ ἐπαποθανεῖν τετελευτηκότι· ὅθεν δὴ καὶ ὑπεραγασθέντες οἱ θεοὶ διαφερόντως αὐτὸν ἐτίμησαν, ὅτι τὸν ἐραστὴν οὕτω περὶ πολλοῦ ἐποιεῖτο. Αἰσχύλος δὲ φλυαρεῖ φάσκων Ἀχιλλέα Πατρόκλου ἐρᾶν, ὃς ἦν καλλίων οὐ μόνον Πατρόκλου ἀλλ᾽ καὶ τῶν ἡρώων ἁπάντων, καὶ ἔτι ἀγένειος, ἔπειτα νεώτερος πολύ, ὥς φησιν Ὅμηρος. ἀλλὰ γὰρ τῷ ὄντι μάλιστα μὲν ταύτην τὴν ἀρετὴν οἱ θεοὶ τιμῶσιν τὴν περὶ {{χ|180b}} τὸν ἔρωτα, μᾶλλον μέντοι θαυμάζουσιν καὶ ἄγανται καὶ εὖ ποιοῦσιν ὅταν ὁ ἐρώμενος τὸν ἐραστὴν ἀγαπᾷ, ἢ ὅταν ὁ ἐραστὴς τὰ παιδικά. θειότερον γὰρ ἐραστὴς παιδικῶν· ἔνθεος γάρ ἐστι. διὰ ταῦτα καὶ τὸν Ἀχιλλέα τῆς Ἀλκήστιδος μᾶλλον ἐτίμησαν, εἰς μακάρων νήσους ἀποπέμψαντες. οὕτω δὴ ἔγωγέ φημι Ἔρωτα θεῶν καὶ πρεσβύτατον καὶ τιμιώτατον καὶ κυριώτατον εἶναι εἰς ἀρετῆς καὶ εὐδαιμονίας κτῆσιν ἀνθρώποις καὶ ζῶσι καὶ τελευτήσασιν. 


'''VIII.''' {{χ|180c}} Φαῖδρον μὲν τοιοῦτόν τινα λόγον ἔφη εἰπεῖν, μετὰ δὲ Φαῖδρον ἄλλους τινὰς εἶναι , ὧν οὐ πάνυ διεμνημόνευε ν · οὓς παρεὶς τὸν Παυσανίου λόγον διηγεῖτο. εἰπεῖν δ᾽ αὐτὸν ὅτι· οὐ καλῶς μοι δοκεῖ, ὦ Φαῖδρε, προβεβλῆσθαι ἡμῖν ὁ λόγος, τὸ ἁπλῶς οὕτως παρηγγέλθαι ἐγκωμιάζειν Ἔρωτα. εἰ μὲν γὰρ εἷς ἦν ὁ Ἔρως, καλῶς ἂν εἶχε· νῦν δὲ οὐ γάρ ἐστιν εἷς· μὴ ὄντος δὲ ἑνὸς ὀρθότερόν ἐστι πρότερον προῤῥηθῆναι {{χ|180d}} ὁπότερον δεῖ ἐπαινεῖν. ἐγὼ οὖν πειράσομαι τοῦτο ἐπανορθώσασθαι, πρῶτον μὲν Ἔρωτα φράσαι ὃν δεῖ ἐπαινεῖν, ἔπειτα ἐπαινέσαι ἀξίως τοῦ θεοῦ. πάντες γὰρ ἴσμεν ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνευ Ἔρωτος Ἀφροδίτη. μιᾶς μὲν οὖν οὔσης εἷς ἂν ἦν Ἔρως· ἐπεὶ δὲ δὴ δύο ἐστόν, δύο ἀνάγκη καὶ Ἔρωτε εἶναι. πῶς δ᾽ οὐ δύο τὼ θεά; ἡ μέν γέ που πρεσβυτέρα καὶ ἀμήτωρ Οὐρανοῦ θυγάτηρ, ἣν δὴ καὶ Οὐρανίαν ἐπονομάζομεν· ἡ δὲ νεωτέρα Διὸς καὶ Διώνης, {{χ|180e}} ἣν δὴ Πάνδημον καλοῦμεν. ἀναγκαῖον δὴ καὶ ἔρωτα τὸν μὲν τῇ ἑτέρᾳ συνεργὸν Πάνδημον ὀρθῶς καλεῖσθαι, τὸν δὲ Οὐράνιον. ἐπαινεῖν μὲν οὖν δεῖ πάντας θεούς, ἃ δ᾽ οὖν ἑκάτερος εἴληχε πειρατέον εἰπεῖν. πᾶσα γὰρ πρᾶξις ὧδ᾽ ἔχει· αὐτὴ ἐφ᾽ ἑαυτῆς πραττομένη οὔτε καλὴ οὔτε αἰσχρά. {{χ|181a}} οἷον ὃ νῦν ἡμεῖς ποιοῦμεν, ἢ πίνειν ἢ ᾄδειν ἢ διαλέγεσθαι, οὐκ ἔστι τούτων αὐτὸ καλὸν οὐδέν, ἀλλ᾽ ἐν τῇ πράξει, ὡς ἂν πραχθῇ, τοιοῦτον ἀπέβη· καλῶς μὲν γὰρ πραττόμενον καὶ ὀρθῶς καλὸν γίγνεται, μὴ ὀρθῶς δὲ αἰσχρόν. Οὕτω δὴ καὶ τὸ ἐρᾷν καὶ ὁ Ἔρως οὐ πᾶς ἐστὶ καλὸς οὐδὲ ἄξιος ἐγκωμιάζεσθαι, ἀλλὰ ὁ καλῶς προτρέπων ἐρᾷν. 


'''IX.''' Ὁ μὲν οὖν τῆς Πανδήμου Ἀφροδίτης ὡς ἀληθῶς πάνδημός {{χ|181b}} ἐστι καὶ ἐξεργάζεται ὅ τι ἂν τύχῃ· καὶ οὗτός ἐστιν ὃν οἱ φαῦλοι τῶν ἀνθρώπων ἐρῶσιν. ἐρῶσι δὲ οἱ τοιοῦτοι πρῶτον μὲν οὐχ ἧττον γυναικῶν ἢ παίδων, ἔπειτα ὧν καὶ ἐρῶσι τῶν σωμάτων μᾶλλον ἢ τῶν ψυχῶν, ἔπειτα ὡς ἂν δύνωνται ἀνοητοτάτων, πρὸς τὸ διαπράξασθαι μόνον βλέποντες, ἀμελοῦντες δὲ τοῦ καλῶς ἢ μή· ὅθεν δὴ ξυμβαίνει αὐτοῖς ὅ τι ἂν τύχωσι τοῦτο πράττειν, ὁμοίως μὲν ἀγαθόν, ὁμοίως δὲ τοὐναντίον. ἔστι γὰρ καὶ ἀπὸ τῆς θεοῦ νεωτέρας {{χ|181c}} τε οὔσης πολὺ ἢ τῆς ἑτέρας, καὶ μετεχούσης ἐν τῇ γενέσει καὶ θήλεος καὶ ἄῤῥενος. ὁ δὲ τῆς Οὐρανίας πρῶτον μὲν οὐ μετεχούσης θήλεος ἀλλ᾽ ἄῤῥενος μόνον [ καὶ ἔστιν οὗτος ὁ τῶν παίδων ἔρως ] ἔπειτα πρεσβυτέρας, ὕβρεως ἀμοίρου· ὅθεν δὴ ἐπὶ τὸ ἄῤῥεν τρέπονται οἱ ἐκ τούτου τοῦ ἔρωτος ἔπιπνοι, τὸ φύσει ἐῤῥωμενέστερον καὶ νοῦν μᾶλλον ἔχον ἀγαπῶντες. καί τις ἂν γνοίη καὶ ἐν αὐτῇ τῇ παιδεραστίᾳ τοὺς εἰλικρινῶς {{χ|181d}} ὑπὸ τούτου τοῦ ἔρωτος ὡρμημένους· οὐ γὰρ ἐρῶσι παίδων, ἀλλ᾽ ἐπειδὰν ἤδη ἄρχωνται νοῦν ἴσχειν, τοῦτο δὲ πλησιάζει τῷ γενειάσκειν. παρεσκευασμένοι γὰρ , οἶμαί εἰσιν οἱ ἐντεῦθεν ἀρχόμενοι ἐρᾷν ὡς τὸν βίον ἅπαντα ξυνεσόμενοι καὶ κοινῇ συμβιωσόμενοι, ἀλλ᾽ οὐκ ἐξαπατήσαντες, ἐν ἀφροσύνῃ λαβόντες ὡς νέον, καταγελάσαντες οἰχήσεσθαι ἐπ᾽ ἄλλον ἀποτρέχοντες. χρῆν δὲ καὶ νόμον εἶναι μὴ ἐρᾷν {{χ|181e}} παίδων, ἵνα μὴ εἰς ἄδηλον πολλὴ σπουδὴ ἀνηλίσκετο· τὸ γὰρ τῶν παίδων τέλος ἄδηλον οἷ τελευτᾷ κακίας καὶ ἀρετῆς ψυχῆς τε πέρι καὶ σώματος. οἱ μὲν οὖν ἀγαθοὶ τὸν νόμον τοῦτον αὐτοὶ αὑτοῖς ἑκόντες τίθενται, χρῆν δὲ καὶ τούτους τοὺς πανδήμους ἐραστὰς προσαναγκάζειν τὸ τοιοῦτον, ὥσπερ καὶ τῶν ἐλευθέρων γυναικῶν προσαναγκάζομεν αὐτοὺς καθ᾽ {{χ|182a}} ὅσον δυνάμεθα μὴ ἐρᾶν. οὗτοι γάρ εἰσιν οἱ καὶ τὸ ὄνειδος πεποιηκότες, ὥστε τινὰς τολμᾷν λέγειν ὡς αἰσχρὸν χαρίζεσθαι ἐρασταῖς· λέγουσι δὲ εἰς τούτους ἀποβλέποντες, ὁρῶντες αὐτῶν τὴν ἀκαιρίαν καὶ ἀδικίαν, ἐπεὶ οὐ δή που κοσμίως γε καὶ νομίμως ὁτιοῦν &lt;πρᾶγμα&gt; πραττόμενον ψόγον ἂν δικαίως φέροι. καὶ δὴ καὶ ὁ περὶ τὸν ἔρωτα νόμος ἐν μὲν ταῖς ἄλλαις πόλεσι νοῆσαι ῥᾴδιος, ἁπλῶς γὰρ ὥρισται· ὁ δ᾽ ἐνθάδε {{χ|182b}} καὶ ἐν Λακεδαίμονι ποικίλος. ἐν Ἤλιδι μὲν γὰρ καὶ ἐν Βοιωτοῖς, καὶ οὗ μὴ σοφοὶ λέγειν, ἁπλῶς νενομοθέτηται καλὸν τὸ χαρίζεσθαι ἐρασταῖς, καὶ οὐκ ἄν τις εἴποι οὔτε νέος οὔτε παλαιὸς ὡς αἰσχρόν, ἵνα , οἶμαι , μὴ πράγματ᾽ ἔχωσιν λόγῳ πειρώμενοι πείθειν τοὺς νέους, ἅτε ἀδύνατοι λέγειν· τῆς δὲ Ἰωνίας καὶ ἄλλοθι πολλαχοῦ αἰσχρὸν νενόμισται, ὅποι ὑπὸ βαρβάροις οἰκοῦσιν. τοῖς γὰρ βαρβάροις διὰ τὰς τυραννίδας αἰσχρὸν τοῦτό γε καὶ ἥ γε {{χ|182c}} φιλοσοφία καὶ ἡ φιλογυμναστία· οὐ γὰρ οἶμαι συμφέρει τοῖς ἄρχουσι φρονήματα μεγάλα ἐγγίγνεσθαι τῶν ἀρχομένων, οὐδὲ φιλίας ἰσχυρὰς καὶ κοινωνίας, ὃ δὴ μάλιστα φιλεῖ τά τε ἄλλα πάντα καὶ ὁ ἔρως ἐμποιεῖν. ἔργῳ δὲ τοῦτῳ ἔμαθον καὶ οἱ ἐνθάδε τύραννοι· ὁ γὰρ Ἀριστογείτονος ἔρως καὶ ἡ Ἁρμοδίου φιλία βέβαιος γενομένη κατέλυσεν αὐτῶν τὴν ἀρχήν. οὕτως οὗ μὲν αἰσχρὸν ἐτέθη {{χ|182d}} χαρίζεσθαι ἐρασταῖς, κακίᾳ τῶν θεμένων κεῖται, τῶν μὲν ἀρχόντων πλεονεξίᾳ, τῶν δὲ ἀρχομένων ἀνανδρίᾳ· οὗ δὲ καλὸν ἁπλῶς ἐνομίσθη, διὰ τὴν τῶν θεμένων τῆς ψυχῆς ἀργίαν. ἐνθάδε δὲ πολὺ τούτων κάλλιον νενομοθέτηται, καὶ ὅπερ εἶπον, οὐ ῥᾴδιον κατανοῆσαι. 


'''X.''' Ἐνθυμηθέντι γὰρ ὅτι λέγεται κάλλιον τὸ φανερῶς ἐρᾷν τοῦ λάθρᾳ, καὶ μάλιστα τῶν γενναιοτάτων καὶ ἀρίστων, κἂν αἰσχίους ἄλλων ὦσι, καὶ ὅτι αὖ ἡ παρακέλευσις τῷ ἐρῶντι παρὰ πάντων θαυμαστή, οὐχ ὥς τι αἰσχρὸν ποιοῦντι, καὶ ἑλόντι τε καλὸν δοκεῖ εἶναι {{χ|182e}} καὶ μὴ ἑλόντι αἰσχρόν, καὶ πρὸς τὸ ἐπιχειρεῖν ἑλεῖν ἐξουσίαν ὁ νόμος δέδωκε τῷ ἐραστῇ θαυμαστὰ ἔργα ἐργαζομένῳ ἐπαινεῖσθαι, ἃ εἴ τις τολμῴη ποιεῖν ἄλλ᾽ ὁτιοῦν διώκων καὶ {{χ|183a}} βουλόμενος διαπράξασθαι πλὴν τοῦτο, πλὴν φιλοσοφίας , τὰ μέγιστα καρποῖτ᾽ ἂν ὀνείδη· εἰ γὰρ ἢ χρήματα βουλόμενος παρά του λαβεῖν ἢ ἀρχὴν ἄρξαι ἤ τινα ἄλλην δύναμιν ἐθέλοι ποιεῖν οἷάπερ οἱ ἐρασταὶ πρὸς τὰ παιδικά, ἱκετείας τε καὶ ἀντιβολήσεις ἐν ταῖς δεήσεσιν ποιούμενοι, καὶ ὅρκους ὀμνύντες, καὶ κοιμήσεις ἐπὶ θύραις, καὶ ἐθέλοντες δουλείας δουλεύειν οἵας οὐδ᾽ ἂν δοῦλος οὐδείς, ἐμποδίζοιτο ἂν μὴ πράττειν οὕτω τὴν πρᾶξιν καὶ ὑπὸ φίλων καὶ ὑπὸ ἐχθρῶν, {{χ|183b}} τῶν μὲν ὀνειδιζόντων κολακείας καὶ ἀνελευθερίας, τῶν δὲ νουθετούντων καὶ αἰσχυνομένων ὑπὲρ αὐτοῦ· τῷ δ᾽ ἐρῶντι πάντα ταῦτα ποιοῦντι χάρις ἕπεται, καὶ δέδοται ὑπὸ τοῦ νόμου ἄνευ ὀνείδους πράττειν, ὡς πάγκαλόν τι πρᾶγμα διαπραττομένου· ὃ δὲ δεινότατον, ὥς γε λέγουσιν οἱ πολλοί, ὅτι καὶ ὀμνύντι μόνῳ συγγνώμη παρὰ θεῶν ἐκβάντι τῶν ὅρκων· ἀφροδίσιον γὰρ ὅρκον οὔ φασιν εἶναι· οὕτω {{χ|183c}} καὶ οἱ θεοὶ καὶ οἱ ἄνθρωποι πᾶσαν ἐξουσίαν πεποιήκασι τῷ ἐρῶντι, ὡς ὁ νόμος φησὶν ὁ ἐνθάδε· ταύτῃ μὲν οὖν οἰηθείη ἄν τις πάγκαλον νομίζεσθαι ἐν τῇδε τῇ πόλει καὶ τὸ ἐρᾶν καὶ τὸ φίλους γίγνεσθαι τοῖς ἐρασταῖς. ἐπειδὰν δὲ παιδαγωγοὺς ἐπιστήσαντες οἱ πατέρες τοῖς ἐρωμένοις μὴ ἐῶσι διαλέγεσθαι τοῖς ἐρασταῖς, καὶ τῷ παιδαγωγῷ ταῦτα προστεταγμένα ᾖ, ἡλικιῶται δὲ καὶ ἑταῖροι ὀνειδίζωσιν ἐάν τι ὁρῶσιν τοιοῦτον γιγνόμενον, καὶ τοὺς ὀνειδίζοντας αὖ οἱ {{χ|183d}} πρεσβύτεροι μὴ διακωλύωσι μηδὲ λοιδορῶσιν ὡς οὐκ ὀρθῶς λέγοντας, εἰς δὲ ταῦτά τις αὖ βλέψας ἡγήσαιτ᾽ ἂν πάλιν αἴσχιστον τὸ τοιοῦτον ἐνθάδε νομίζεσθαι. τὸ δὲ , οἶμαι , ὧδ᾽ ἔχει· οὐχ ἁπλοῦν ἐστιν, ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ἐλέχθη , οὔτε καλὸν εἶναι αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ οὔτε αἰσχρόν, ἀλλὰ καλῶς μὲν πραττόμενον καλόν, αἰσχρῶς δὲ αἰσχρόν. αἰσχρῶς μὲν οὖν ἐστὶ πονηρῷ τε καὶ πονηρῶς χαρίζεσθαι, καλῶς δὲ χρηστῷ τε καὶ καλῶς. πονηρὸς δ᾽ ἐστὶν ἐκεῖνος ὁ ἐραστὴς ὁ πάνδημος, {{χ|183e}} ὁ τοῦ σώματος μᾶλλον ἢ τῆς ψυχῆς ἐρῶν· καὶ γὰρ οὐδὲ μόνιμός ἐστιν, ἅτε οὐ μονίμου ἐρῶν πράγματος. ἅμα γὰρ τῷ τοῦ σώματος ἄνθει λήγοντι, οὗπερ ἤρα, οἴχεται ἀποπτάμενος, πολλοὺς λόγους καὶ ὑποσχέσεις καταισχύνας· ὁ δὲ τοῦ ἤθους χρηστοῦ ὄντος ἐραστὴς διὰ βίου μένει, ἅ τε μονίμῳ συντακείς. τούτους δὴ βούλεται ὁ {{χ|184a}} ἡμέτερος νόμος εὖ καὶ καλῶς βασανίζειν, καὶ τοῖς μὲν χαρίσασθαι, τοὺς δὲ διαφεύγειν. διὰ ταῦτα οὖν τοῖς μὲν διώκειν παρακελεύεται, τοῖς δὲ φεύγειν, ἀγωνοθετῶν καὶ βασανίζων , ποτέρων ποτέ ἐστιν ὁ ἐρῶν καὶ ποτέρων ὁ ἐρώμενος. Οὕτω δὴ ὑπὸ ταύτης τῆς αἰτίας πρῶτον μὲν τὸ ἁλίσκεσθαι ταχὺ αἰσχρὸν νενόμισται, ἵνα χρόνος ἐγγένηται, ὃς δὴ δοκεῖ τὰ πολλὰ καλῶς βασανίζειν· ἔπειτα τὸ ὑπὸ χρημάτων καὶ ὑπὸ πολιτικῶν δυνάμεων ἁλῶναι αἰσχρόν, {{χ|184b}} ἐάν τε κακῶς πάσχων πτήξῃ καὶ μὴ καρτερήσῃ, ἄν τ᾽ εὐεργετούμενος εἰς χρήματα ἢ εἰς διαπράξεις πολιτικὰς μὴ καταφρονήσῃ· οὐδὲν γὰρ δοκεῖ τούτων οὔτε βέβαιον οὔτε μόνιμον εἶναι, χωρὶς τοῦ μηδὲ πεφυκέναι ἀπ᾽ αὐτῶν γενναίαν φιλίαν. μία δὴ λείπεται τῷ ἡμετέρῳ νόμῳ ὁδός, εἰ μέλλει καλῶς χαριεῖσθαι ἐραστῇ παιδικά. Ἔστι γὰρ ἡμῖν νόμος, ὥσπερ ἐπὶ τοῖς ἐρασταῖς ἦν δουλεύειν ἐθέλοντας {{χ|184c}} ἡντινοῦν δουλείαν παιδικοῖς μὴ κολακείαν εἶναι μηδὲ ἐπονείδιστον, οὕτω δὴ καὶ ἄλλη μία μόνη δουλεία ἑκούσιος λείπεται οὐκ ἐπονείδιστος· αὕτη δ᾽ ἐστὶν ἡ περὶ τὴν ἀρετήν. 


'''XI.''' Νενόμισται γὰρ δὴ ἡμῖν, ἐάν τις ἐθέλῃ τινὰ θεραπεύειν ἡγούμενος δι᾽ ἐκεῖνον ἀμείνων ἔσεσθαι ἢ κατὰ σοφίαν τινὰ ἢ κατὰ ἄλλο ὁτιοῦν μέρος ἀρετῆς, αὕτη αὖ ἡ ἐθελοδουλεία οὐκ αἰσχρὰ εἶναι οὐδὲ κολακεία. δεῖ δὴ τὼ νόμω τούτω ξυμβαλεῖν εἰς ταὐτό, τόν τε περὶ τὴν παιδεραστίαν καὶ {{χ|184d}} τὸν περὶ τὴν φιλοσοφίαν τε καὶ τὴν ἄλλην ἀρετήν, εἰ μέλλει ξυμβῆναι καλὸν γενέσθαι τὸ ἐραστῇ παιδικὰ χαρίσασθαι. ὅταν γὰρ εἰς τὸ αὐτὸ ἔλθωσιν ἐραστής τε καὶ παιδικά, νόμον ἔχων ἑκάτερος, ὁ μὲν χαρισαμένοις παιδικοῖς ὑπηρετῶν ὁτιοῦν δικαίως ἂν ὑπηρετεῖν, ὁ δὲ τῷ ποιοῦντι αὐτὸν σοφόν τε καὶ ἀγαθὸν δικαίως αὖ ὁτιοῦν ἂν ὑπουργεῖν &lt; ὑπουργῶν &gt; , καὶ ὁ μὲν δυνάμενος εἰς φρόνησιν καὶ τὴν {{χ|184e}} ἄλλην ἀρετὴν ξυμβάλλεσθαι, ὁ δὲ δεόμενος εἰς παίδευσιν καὶ τὴν ἄλλην σοφίαν κτᾶσθαι, τότε δὴ τούτων ξυνιόντων εἰς ταὐτὸν τῶν νόμων μοναχοῦ ἐνταῦθα ξυμπίπτει τὸ καλὸν εἶναι παιδικὰ ἐραστῇ χαρίσασθαι, ἄλλοθι δὲ οὐδαμοῦ. ἐπὶ τούτῳ καὶ ἐξαπατηθῆναι οὐδὲν αἰσχρόν· ἐπὶ δὲ τοῖς ἄλλοις πᾶσι καὶ ἐξαπατωμένῳ αἰσχύνην φέρει καὶ μή. εἰ γάρ τις {{χ|185a}} ἐραστῇ ὡς πλουσίῳ πλούτου ἕνεκα χαρισάμενος ἐξαπατηθείη καὶ μὴ λάβοι χρήματα, ἀναφανέντος τοῦ ἐραστοῦ πένητος, οὐδὲν ἧττον αἰσχρόν· δοκεῖ γὰρ ὁ τοιοῦτος τό γε αὑτοῦ ἐπιδεῖξαι, ὅτι ἕνεκα χρημάτων ὁτιοῦν ἂν ὁτῳοῦν ὑπηρετοῖ, τοῦτο δὲ οὐ καλόν. κατὰ τὸν αὐτὸν δὴ λόγον κἂν εἴ τις ὡς ἀγαθῷ χαρισάμενος καὶ αὐτὸς ὡς ἀμείνων ἐσόμενος διὰ τὴν φιλίαν ἐραστοῦ ἐξαπατηθείη, ἀναφανέντος ἐκείνου κακοῦ {{χ|185b}} καὶ οὐ κεκτημένου ἀρετήν, ὅμως καλὴ ἡ ἀπάτη· δοκεῖ γὰρ αὖ καὶ οὗτος τὸ καθ᾽ αὑτὸν δεδηλωκέναι, ὅτι ἀρετῆς γ᾽ ἕνεκα καὶ τοῦ βελτίων γενέσθαι πᾶν ἂν παντὶ προθυμηθείη, τοῦτο δὲ αὖ πάντων κάλλιστον· οὕτω &lt; πᾶν &gt; πάντως γε καλὸν ἀρετῆς &lt; γ᾽ &gt; ἕνεκα χαρίζεσθαι. οὗτός ἐστιν ὁ τῆς Οὐρανίας θεοῦ Ἔρως καὶ Οὐράνιος καὶ πολλοῦ ἄξιος καὶ πόλει καὶ ἰδιώταις, πολλὴν ἐπιμέλειαν ἀναγκάζων ποιεῖσθαι πρὸς ἀρετὴν τόν {{χ|185c}} τε ἐρῶντα αὐτὸν αὑτοῦ καὶ τὸν ἐρώμενον· οἱ δ᾽ ἕτεροι πάντες τῆς ἑτέρας, τῆς πανδήμου. ταῦτά σοι, ἔφη, ὡς ἐκ τοῦ παραχρῆμα, ὦ Φαῖδρε, περὶ Ἔρωτος ξυμβάλλομαι. — Παυσανίου δὲ παυσαμένου , διδάσκουσι γάρ με ἴσα λέγειν οὑτωσὶ οἱ σοφοί , ἔφη ὁ Ἀριστόδημος δεῖν μὲν Ἀριστοφάνη λέγειν, τυχεῖν δὲ αὐτῷ τινὰ ἢ ὑπὸ πλησμονῆς ἢ ὑπό τινος ἄλλου λύγγα ἐπιπεπτωκυῖαν καὶ οὐχ οἷόν τε εἶναι λέγειν, {{χ|185d}} ἀλλ᾽ εἰπεῖν αὐτόν , ἐν τῇ κάτω γὰρ αὐτοῦ τὸν ἰατρὸν Ἐρυξίμαχον κατακεῖσθαι , Ὦ Ἐρυξίμαχε, δίκαιος εἶ ἢ παῦσαί με τῆς λυγγὸς ἢ λέγειν ὑπὲρ ἐμοῦ, ἕως ἂν ἐγὼ παύσωμαι. καὶ τὸν Ἐρυξίμαχον εἰπεῖν· Ἀλλὰ ποιήσω ἀμφότερα ταῦτα· ἐγὼ μὲν γὰρ ἐρῶ ἐν τῷ σῷ μέρει, σὺ δ᾽ ἐπειδὰν παύσῃ, ἐν τῷ ἐμῷ. ἐν ᾧ δ᾽ ἂν ἐγὼ λέγω, ἐὰν μέν σοι ἐθέλῃ ἀπνευστὶ ἔχοντι πολὺν χρόνον παύεσθαι ἡ λύγξ· εἰ δὲ μή, ὕδατι {{χ|185e}} ἀνακογχυλίασον. εἰ δ᾽ ἄρα πάνυ ἰσχυρά ἐστιν, ἀναλαβών τι τοιοῦτον οἵῳ κινήσαις ἂν τὴν ῥῖνα, πτάρε· καὶ ἐὰν τοῦτο ποιήσῃς ἅπαξ ἢ δίς, καὶ εἰ πάνυ ἰσχυρά ἐστι, παύσεται. Οὐκ ἂν φθάνοις λέγων, φάναι τὸν Ἀριστοφάνη· ἐγὼ δὲ ταῦτα ποιήσω. 


'''XII.''' Εἰπεῖν δὴ τὸν Ἐρυξίμαχον· Δοκεῖ τοίνυν μοι ἀναγκαῖον εἶναι, ἐπειδὴ Παυσανίας ὁρμήσας ἐπὶ τὸν λόγον καλῶς οὐχ {{χ|186a}} ἱκανῶς ἀπετέλεσε, δεῖν ἐμὲ πειρᾶσθαι τέλος ἐπιθεῖναι τῷ λόγῳ. Τὸ μὲν γὰρ διπλοῦν εἶναι τὸν Ἔρωτα δοκεῖ μοι καλῶς διελέσθαι . ὅτι δὲ οὐ μόνον ἐστὶν ἐπὶ ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων πρὸς τοὺς καλοὺς ἀλλὰ καὶ πρὸς ἄλλα πολλὰ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις, τοῖς τε σώμασι τῶν πάντων ζῴων καὶ τοῖς ἐν τῇ γῇ φυομένοις καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν ἐν πᾶσι τοῖς οὖσι, καθεωρακέναι μοι δοκῶ ἐκ τῆς ἰατρικῆς, τῆς ἡμετέρας {{χ|186b}} τέχνης, ὡς μέγας καὶ θαυμαστὸς καὶ ἐπὶ πᾶν ὁ θεὸς τείνει καὶ κατ᾽ ἀνθρώπινα καὶ κατὰ θεῖα πράγματα. ἄρξομαι δὲ ἀπὸ τῆς ἰατρικῆς λέγων, ἵνα καὶ πρεσβεύωμεν τὴν τέχνην. ἡ γὰρ φύσις τῶν σωμάτων τὸν διπλοῦν Ἔρωτα τοῦτον ἔχει· τὸ γὰρ ὑγιὲς τοῦ σώματος καὶ τὸ νοσοῦν ὁμολογουμένως ἕτερόν τε καὶ ἀνόμοιόν ἐστι· τὸ δὲ ἀνόμοιον ἀνομοίων ἐπιθυμεῖ καὶ ἐρᾷ. ἄλλος μὲν οὖν ὁ ἐπὶ τῷ ὑγιεινῷ ἔρως, ἄλλος δὲ ὁ ἐπὶ τῷ νοσώδει. ἔστι δή, ὥσπερ ἄρτι Παυσανίας ἔλεγεν τοῖς μὲν ἀγαθοῖς καλὸν χαρίζεσθαι τῶν ἀνθρώπων, {{χ|186c}} τοῖς δ᾽ ἀκολάστοις αἰσχρόν, οὕτω καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς σώμασιν τοῖς μὲν ἀγαθοῖς ἑκάστου τοῦ σώματος καὶ ὑγιεινοῖς καλὸν χαρίζεσθαι καὶ δεῖ, καὶ τοῦτό ἐστιν ᾧ ὄνομα τὸ ἰατρικόν, τοῖς δὲ κακοῖς καὶ νοσώδεσιν αἰσχρόν τε καὶ δεῖ ἀχαριστεῖν, εἰ μέλλει τις τεχνικὸς εἶναι. ἔστι γὰρ ἰατρική, ὡς ἐν κεφαλαίῳ εἰπεῖν, ἐπιστήμη τῶν τοῦ σώματος ἐρωτικῶν πρὸς πλησμονὴν καὶ κένωσιν, καὶ ὁ διαγιγνώσκων ἐν τούτοις τὸν {{χ|186d}} καλόν τε καὶ αἰσχρὸν ἔρωτα, οὗτός ἐστιν ὁ ἰατρικώτατος, καὶ ὁ μεταβάλλειν ποιῶν, ὥστε ἀντὶ τοῦ ἑτέρου ἔρωτος τὸν ἕτερον κτᾶσθαι, καὶ οἷς μὴ ἔνεστιν ἔρως, δεῖ δ᾽ ἐγγενέσθαι, ἐπιστάμενος ἐμποιῆσαι καὶ ἐνόντα ἐξελεῖν, ἀγαθὸς ἂν εἴη δημιουργός. δεῖ γὰρ δὴ τὰ ἔχθιστα ὄντα ἐν τῷ σώματι φίλα οἷόν τ᾽ εἶναι ποιεῖν καὶ ἐρᾷν ἀλλήλων. ἔστι δὲ ἔχθιστα τὰ ἐναντιώτατα, ψυχρὸν θερμῷ, πικρὸν γλυκεῖ, ξηρὸν ὑγρῷ, {{χ|186e}} πάντα τὰ τοιαῦτα· τούτοις ἐπιστηθεὶς ἔρωτα ἐμποιῆσαι καὶ ὁμόνοιαν ὁ ἡμέτερος πρόγονος Ἀσκληπιός, ὥς φασιν οἵδε οἱ ποιηταὶ καὶ ἐγὼ πείθομαι, συνέστησεν τὴν ἡμετέραν τέχνην. ἥ τε οὖν ἰατρική, ὥσπερ λέγω, πᾶσα διὰ τοῦ θεοῦ τούτου {{χ|187a}} κυβερνᾶται, ὡσαύτως δὲ καὶ γυμναστικὴ καὶ γεωργία· μουσικὴ δὲ καὶ παντὶ κατάδηλος τῷ καὶ σμικρὸν προσέχοντι τὸν νοῦν ὅτι κατὰ ταὐτὰ ἔχει τούτοις, ὥσπερ ἴσως καὶ Ἡράκλειτος βούλεται λέγειν, ἐπεὶ τοῖς γε ῥήμασιν οὐ καλῶς λέγει. τὸ ἓν γάρ φησι διαφερόμενον αὐτὸ αὑτῷ ξυμφέρεσθαι, ὥσπερ ἁρμονίαν τόξου τε καὶ λύρας. ἔστι δὲ πολλὴ ἀλογία ἁρμονίαν φάναι διαφέρεσθαι ἢ ἐκ διαφερομένων ἔτι εἶναι. ἀλλὰ ἴσως τόδε ἐβούλετο λέγειν, ὅτι ἐκ διαφερομένων {{χ|187b}} πρότερον τοῦ ὀξέος καὶ βαρέος, ἔπειτα ὕστερον ὁμολογησάντων γέγονεν ὑπὸ τῆς μουσικῆς τέχνης. οὐ γὰρ δή που ἐκ διαφερομένων γε ἔτι τοῦ ὀξέος καὶ βαρέος ἁρμονία ἂν εἴη . ἡ γὰρ ἁρμονία συμφωνία ἐστί, συμφωνία δὲ ὁμολογία τις· ὁμολογίαν δὲ ἐκ διαφερομένων, ἕως ἂν διαφέρωνται, ἀδύνατον εἶναι· διαφερόμενον δὲ αὖ καὶ μὴ ὁμολογοῦν ἀδύνατον ἁρμόσαι· ὥσπερ γε καὶ ὁ ῥυθμὸς ἐκ τοῦ ταχέος καὶ {{χ|187c}} βραδέος, ἐκ διενηνεγμένων πρότερον, ὕστερον δὲ ὁμολογησάντων γέγονε. τὴν δὲ ὁμολογίαν πᾶσι τούτοις, ὥσπερ ἐκεῖ ἡ ἰατρική, ἐνταῦθα ἡ μουσικὴ ἐντίθησιν, ἔρωτα καὶ ὁμόνοιαν ἀλλήλων ἐμποιήσασα· καὶ ἔστιν αὖ μουσικὴ περὶ ἁρμονίαν καὶ ῥυθμὸν ἐρωτικῶν ἐπιστήμη. καὶ ἐν μέν γε αὐτῇ τῇ συστάσει ἁρμονίας τε καὶ ῥυθμοῦ οὐδὲν χαλεπὸν τὰ ἐρωτικὰ διαγιγνώσκειν, οὐδὲ ὁ διπλοῦς ἔρως ἐνταῦθά πως ἔστιν· ἀλλ᾽ ἐπειδὰν δέῃ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους καταχρῆσθαι {{χ|187d}} ῥυθμῷ τε καὶ ἁρμονίᾳ ἢ ποιοῦντα, ( ὃ δὴ μελοποιίαν καλοῦσιν ) , ἢ χρώμενον ὀρθῶς τοῖς πεποιημένοις μέλεσί τε καὶ μέτροις, ( ὃ δὴ παιδεία ἐκλήθη ) , ἐνταῦθα δὴ καὶ χαλεπὸν καὶ ἀγαθοῦ δημιουργοῦ δεῖ. πάλιν γὰρ ἥκει ὁ αὐτὸς λόγος, ὅτι τοῖς μὲν κοσμίοις τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὡς ἂν κοσμιώτεροι γίγνοιντο οἱ μήπω ὄντες, δεῖ χαρίζεσθαι καὶ φυλάττειν τὸν τούτων ἔρωτα, καὶ οὗτός ἐστιν ὁ καλός, ὁ οὐράνιος, ὁ τῆς Οὐρανίας {{χ|187e}} μούσης Ἔρως· ὁ δὲ Πολυμνίας ὁ πάνδημος, ὃν δεῖ εὐλαβούμενον προσφέρειν οἷς ἂν προσφέρῃ, ὅπως ἂν τὴν μὲν ἡδονὴν αὐτοῦ καρπώσηται, ἀκολασίαν δὲ μηδεμίαν ἐμποιήσῃ· ὥσπερ ἐν τῇ ἡμετέρᾳ τέχνῃ μέγα ἔργον ταῖς περὶ τὴν ὀψοποιικὴν τέχνην ἐπιθυμίαις καλῶς χρῆσθαι, ὥστ᾽ ἄνευ νόσου τὴν ἡδονὴν καρπώσασθαι. καὶ ἐν μουσικῇ δὴ καὶ ἐν ἰατρικῇ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις πᾶσι καὶ τοῖς ἀνθρωπείοις καὶ τοῖς θείοις, καθ᾽ ὅσον παρείκει, φυλακτέον ἑκάτερον τὸν ἔρωτα· ἔνεστον {{χ|188a}} γάρ. 


'''XIII.''' Ἐπεὶ καὶ ἡ τῶν ὡρῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ σύστασις μεστή ἐστιν ἀμφοτέρων τούτων, καὶ ἐπειδὰν μὲν πρὸς ἄλληλα τοῦ κοσμίου τύχῃ ἔρωτος ἃ νῦν δὴ ἐγὼ ἔλεγον, τά τε θερμὰ καὶ τὰ ψυχρὰ καὶ ξηρὰ καὶ ὑγρά, καὶ ἁρμονίαν καὶ κρᾶσιν λάβῃ σώφρονα, ἥκει φέροντα εὐετηρίαν τε καὶ ὑγίειαν ἀνθρώποις καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις τε καὶ φυτοῖς, καὶ οὐδὲν ἠδίκησεν· ὅταν δὲ ὁ μετὰ τῆς ὕβρεως Ἔρως ἐγκρατέστερος περὶ τὰς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὥρας γένηται, διαφθείρει τε πολλὰ καὶ ἠδίκησεν. {{χ|188b}} οἵ τε γὰρ λοιμοὶ φιλοῦσι γίγνεσθαι ἐκ τῶν τοιούτων καὶ ἄλλ᾽ αὖ ὅμοια πολλὰ νοσήματα καὶ τοῖς θηρίοις καὶ τοῖς φυτοῖς· καὶ γὰρ πάχναι καὶ χάλαζαι καὶ ἐρυσῖβαι ἐκ πλεονεξίας καὶ ἀκοσμίας περὶ ἄλληλα τῶν τοιούτων γίγνεται ἐρωτικῶν· ὧν ἐπιστήμη περὶ ἄστρων τε φορὰς καὶ ἐνιαυτῶν ὥρας ἀστρονομία καλεῖται. ἔτι τοίνυν καὶ θυσίαι πᾶσαι καὶ οἷς μαντικὴ ἐπιστατεῖ (ταῦτα δ᾽ ἐστὶν ἡ περὶ θεούς τε {{χ|188c}} καὶ ἀνθρώπους πρὸς ἀλλήλους κοινωνία) οὐ περὶ ἄλλο τί ἐστιν ἢ περὶ Ἔρωτος φυλακήν τε καὶ ἴασιν· πᾶσα γὰρ ἡ ἀσέβεια φιλεῖ γίγνεσθαι ἐὰν μή τις τῷ κοσμίῳ Ἔρωτι χαρίζηται μηδὲ τιμᾷ τε αὐτὸν καὶ πρεσβεύῃ ἐν παντὶ ἔργῳ, ἀλλὰ τὸν ἕτερον, καὶ περὶ γονέας καὶ ζῶντας καὶ τετελευτηκότας καὶ περὶ θεούς· ἃ δὴ προστέτακται τῇ μαντικῇ ἐπισκοπεῖν τοὺς Ἔρωτας καὶ ἰατρεύειν· καὶ ἔστιν αὖ ἡ {{χ|188d}} μαντικὴ φιλίας θεῶν καὶ ἀνθρώπων δημιουργὸς τῷ ἐπίστασθαι τὰ κατὰ ἀνθρώπους ἐρωτικά, ὅσα τείνει πρὸς θέμιν καὶ ἀσέβειαν. οὕτω πολλὴν καὶ μεγάλην, μᾶλλον δὲ πᾶσαν δύναμιν ἔχει ξυλλήβδην μὲν ὁ πᾶς Ἔρως, ὁ δὲ περὶ τἀγαθὰ μετὰ σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης ἀποτελούμενος καὶ παρ᾽ ἡμῖν καὶ παρὰ θεοῖς, οὗτος τὴν μεγίστην δύναμιν ἔχει καὶ πᾶσαν ἡμῖν εὐδαιμονίαν παρασκευάζει καὶ ἀλλήλοις δυναμένους ὁμιλεῖν καὶ φίλους εἶναι καὶ τοῖς κρείττοσιν ἡμῶν θεοῖς. ἴσως μὲν {{χ|188e}} οὖν καὶ ἐγὼ τὸν Ἔρωτα ἐπαινῶν πολλὰ παραλείπω, οὐ μέντοι ἑκών γε. ἀλλ᾽ εἴ τι ἐξέλιπον, σὸν ἔργον, ὦ Ἀριστόφανες, ἀναπληρῶσαι· ἢ εἴ πως ἄλλως ἐν νῷ ἔχεις ἐγκωμιάζειν τὸν θεόν, ἐγκωμίαζε, ἐπειδὴ καὶ τῆς λυγγὸς πέπαυσαι. —{{χ|189a}} Ἐκδεξάμενον οὖν ἔφη εἰπεῖν τὸν Ἀριστοφάνη ὅτι· Καὶ μάλ᾽ ἐπαύσατο, οὐ μέντοι πρίν γε τὸν πταρμὸν προσενεχθῆναι αὐτῇ, ὥστε με θαυμάζειν εἰ τὸ κόσμιον τοῦ σώματος ἐπιθυμεῖ τοιούτων ψόφων καὶ γαργαλισμῶν, οἷον καὶ ὁ πταρμός ἐστι· πάνυ γὰρ εὐθὺς ἐπαύσατο, ἐπειδὴ αὐτῷ τὸν πταρμὸν προσήνεγκα. καὶ τὸν Ἐρυξίμαχον· ὠγαθέ, φάναι, Ἀριστόφανες, ὅρα τί ποιεῖς. γελωτοποιεῖς μέλλων λέγειν, καὶ φύλακά με τοῦ {{χ|189b}} λόγου ἀναγκάζεις γίγνεσθαι τοῦ σεαυτοῦ, ἐάν τοι γελοῖον εἴπῃς, ἐξόν σοι ἐν εἰρήνῃ λέγειν. καὶ τὸν Ἀριστοφάνη γελάσαντα εἰπεῖν· Εὖ λέγεις, ὦ Ἐρυξίμαχε, καί μοι ἔστω ἄῤῥητα τὰ εἰρημένα. ἀλλὰ μή με φύλαττε, ὡς ἐγὼ φοβοῦμαι περὶ τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι, οὔ τι μὴ γελοῖα εἴπω (τοῦτο μὲν γὰρ ἂν κέρδος εἴη καὶ τῆς ἡμετέρας μούσης ἐπιχώριον) ἀλλὰ μὴ καταγέλαστα. Βαλών γε, φάναι, ὦ Ἀριστόφανες, οἴει ἐκφεύξεσθαι· ἀλλὰ πρόσεχε τὸν νοῦν καὶ οὕτως λέγε ὡς δώσων λόγον· {{χ|189c}} ἴσως μέντοι, ἂν δόξῃ μοι, ἀφήσω σε. 


'''XIV.''' Καὶ μήν, ὦ Ἐρυξίμαχε, εἰπεῖν τὸν Ἀριστοφάνη, ἄλλῃ γέ πῃ ἐν νῷ ἔχω λέγειν ἢ ᾗ σύ τε καὶ Παυσανίας εἰπέτην. ἐμοὶ γὰρ δοκοῦσιν ἅνθρωποι παντάπασι τὴν τοῦ ἔρωτος δύναμιν οὐκ ᾐσθῆσθαι, ἐπεὶ αἰσθανόμενοί γε μέγιστ᾽ ἂν αὐτοῦ ἱερὰ κατασκευάσαι καὶ βωμούς, καὶ θυσίας ἂν ποιεῖν μεγίστας, οὐχ ὥσπερ νῦν τούτων οὐδὲν γίγνεται περὶ αὐτόν, δέον πάντων μάλιστα γίγνεσθαι. ἔστι γὰρ θεῶν φιλανθρωπότατος, {{χ|189d}} ἐπίκουρός τε ὢν τῶν ἀνθρώπων καὶ ἰατρὸς τούτων ὧν ἰαθέντων μεγίστη εὐδαιμονία ἂν τῷ ἀνθρωπείῳ γένει εἴη. ἐγὼ οὖν πειράσομαι ὑμῖν εἰσηγήσασθαι τὴν δύναμιν αὐτοῦ, ὑμεῖς δὲ τῶν ἄλλων διδάσκαλοι ἔσεσθε. δεῖ δὲ πρῶτον ὑμᾶς μαθεῖν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν καὶ τὰ παθήματα αὐτῆς. ἡ γὰρ πάλαι ἡμῶν φύσις οὐχ αὑτὴ ἦν ἥπερ νῦν, ἀλλ᾽ ἀλλοία. πρῶτον μὲν γὰρ τρία ἦν τὰ γένη τὰ τῶν ἀνθρώπων, οὐχ ὥσπερ νῦν δύο, ἄῤῥεν καὶ θῆλυ, {{χ|189e}} ἀλλὰ καὶ τρίτον προσῆν κοινὸν ὂν ἀμφοτέρων τούτων, οὗ νῦν ὄνομα λοιπόν, αὐτὸ δὲ ἠφάνισται· ἀνδρόγυνον γὰρ ἓν τότε μὲν ἦν καὶ εἶδος καὶ ὄνομα ἐξ ἀμφοτέρων κοινὸν τοῦ τε ἄῤῥενος καὶ θήλεος, νῦν δὲ οὐκ ἔστιν ἀλλ᾽ ἢ ἐν ὀνείδει ὄνομα κείμενον. ἔπειτα ὅλον ἦν ἑκάστου τοῦ ἀνθρώπου τὸ εἶδος στρογγύλον, νῶτον καὶ πλευρὰς κύκλῳ ἔχον· χεῖρας δὲ τέτταρας εἶχε, καὶ σκέλη τὰ ἴσα ταῖς χερσίν, καὶ πρόσωπα {{χ|190a}} δύ᾽ ἐπ᾽ αὐχένι κυκλοτερεῖ, ὅμοια πάντῃ· κεφαλὴν δ᾽ ἐπ᾽ ἀμφοτέροις τοῖς προσώποις ἐναντίοις κειμένοις μίαν, καὶ ὦτα τέτταρα, καὶ αἰδοῖα δύο, καὶ τἆλλα πάντα ὡς ἀπὸ τούτων ἄν τις εἰκάσειεν. ἐπορεύετο δὲ καὶ ὀρθὸν ὥσπερ νῦν, ὁποτέρωσε βουληθείη· καὶ ὁπότε ταχὺ ὁρμήσειεν θεῖν, ὥσπερ οἱ κυβιστῶντες καὶ εἰς ὀρθὸν τὰ σκέλη περιφερόμενοι κυβιστῶσι κύκλῳ, ὀκτὼ τότε οὖσι τοῖς μέλεσιν ἀπερειδόμενοι ταχὺ ἐφέροντο κύκλῳ. ἦν δὲ διὰ ταῦτα τρία {{χ|190b}} τὰ γένη καὶ τοιαῦτα, ὅτι τὸ μὲν ἄῤῥεν ἦν τοῦ ἡλίου τὴν ἀρχὴν ἔκγονον, τὸ δὲ θῆλυ τῆς γῆς, τὸ δὲ ἀμφοτέρων μετέχον τῆς σελήνης, ὅτι καὶ ἡ σελήνη ἀμφοτέρων μετέχει· περιφερῆ δὲ δὴ ἦν καὶ αὐτὰ καὶ ἡ πορεία αὐτῶν διὰ τὸ τοῖς γονεῦσιν ὅμοια εἶναι. ἦν οὖν τὴν ἰσχὺν δεινὰ καὶ τὴν ῥώμην, καὶ τὰ φρονήματα μεγάλα εἶχον, ἐπεχείρησαν δὲ τοῖς θεοῖς, καὶ ὃ λέγει Ὅμηρος περὶ Ἐφιάλτου τε καὶ Ὤτου, περὶ ἐκείνων λέγεται, τὸ εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνάβασιν ἐπιχειρεῖν {{χ|190c}} ποιεῖν, ὡς ἐπιθησομένων τοῖς θεοῖς. 


''' XV.''' Ὁ οὖν Ζεὺς καὶ οἱ ἄλλοι θεοὶ ἐβουλεύοντο , ὅ τι χρὴ αὐτοὺς ποιῆσαι, καὶ ἠπόρουν· οὔτε γὰρ ὅπως ἀποκτείναιεν εἶχον καὶ ὥσπερ τοὺς γίγαντας κεραυνώσαντες τὸ γένος ἀφανίσαιεν — αἱ τιμαὶ γὰρ αὐτοῖς καὶ ἱερὰ τὰ παρὰ τῶν ἀνθρώπων ἠφανίζετο — οὔθ᾽ ὅπως ἐῷεν ἀσελγαίνειν. μόγις δὴ ὁ Ζεὺς ἐννοήσας λέγει ὅτι· Δοκῶ μοι, ἔφη, ἔχειν μηχανήν, ὡς ἂν εἶέν τε ἄνθρωποι καὶ παύσαιντο τῆς ἀκολασίας ἀσθενέστεροι {{χ|190d}} γενόμενοι. νῦν μὲν γὰρ αὐτούς, ἔφη, διατεμῶ δίχα ἕκαστον, καὶ ἅμα μὲν ἀσθενέστεροι ἔσονται, ἅμα δὲ χρησιμώτεροι ἡμῖν διὰ τὸ πλείους τὸν ἀριθμὸν γεγονέναι· καὶ βαδιοῦνται ὀρθοὶ ἐπὶ δυοῖν σκελοῖν· ἐὰν δ᾽ ἔτι δοκῶσιν ἀσελγαίνειν καὶ μὴ ἐθέλωσιν ἡσυχίαν ἄγειν, πάλιν αὖ, ἔφη, τεμῶ δίχα, ὥστ᾽ ἐφ᾽ ἑνὸς πορεύσονται σκέλους ἀσκωλιάζοντες. ταῦτα εἰπὼν ἔτεμνε τοὺς ἀνθρώπους δίχα, ὥσπερ οἱ τὰ ὠὰ τέμνοντες {{χ|190e}} καὶ μέλλοντες ταριχεύειν, ἢ ὥσπερ οἱ τὰ ὠὰ ταῖς θριξίν· ὅντινα δὲ τέμοι, τὸν Ἀπόλλω ἐκέλευε τό τε πρόσωπον μεταστρέφειν καὶ τὸ τοῦ αὐχένος ἥμισυ πρὸς τὴν τομήν, ἵνα θεώμενος τὴν αὑτοῦ τμῆσιν κοσμιώτερος εἴη ὁ ἄνθρωπος· καὶ τἆλλα ἰᾶσθαι ἐκέλευεν. ὁ δὲ τό τε πρόσωπον μετέστρεφε, καὶ συνέλκων πανταχόθεν τὸ δέρμα ἐπὶ τὴν γαστέρα νῦν καλουμένην, ὥσπερ τὰ σύσπαστα βαλάντια, ἓν στόμα ποιῶν ἀπέδει κατὰ μέσην τὴν γαστέρα, ὃ δὴ τὸν ὀμφαλὸν καλοῦσι. καὶ τὰς μὲν ἄλλας ῥυτίδας {{χ|191a}} τὰς πολλὰς ἐξελέαινε καὶ τὰ στήθη διήρθρου, ἔχων τι τοιοῦτον ὄργανον οἷον οἱ σκυτοτόμοι περὶ τὸν καλάποδα λεαίνοντες τὰς τῶν σκυτῶν ῥυτίδας· ὀλίγας δὲ κατέλιπε, τὰς περὶ αὐτὴν τὴν γαστέρα καὶ τὸν ὀμφαλόν, μνημεῖον εἶναι τοῦ παλαιοῦ πάθους. ἐπειδὴ οὖν ἡ φύσις δίχα ἐτμήθη, ποθοῦν ἕκαστον τὸ ἥμισυ τὸ αὑτοῦ ξυνῄει, καὶ περιβάλλοντες τὰς χεῖρας καὶ συμπλεκόμενοι ἀλλήλοις, ἐπιθυμοῦντες συμφῦναι, ἀπέθνῃσκον ὑπὸ λιμοῦ καὶ τῆς {{χ|191b}} ἄλλης ἀργίας διὰ τὸ μηδὲν ἐθέλειν χωρὶς ἀλλήλων ποιεῖν. καὶ ὁπότε τι ἀποθάνοι τῶν ἡμίσεων, τὸ δὲ λειφθείη, τὸ λειφθὲν ἄλλο ἐζήτει καὶ συνεπλέκετο, εἴτε γυναικὸς τῆς ὅλης ἐντύχοι ἡμίσει , ὃ δὴ νῦν γυναῖκα καλοῦμεν , εἴτ᾽ ἀνδρός· καὶ οὕτως ἀπώλλυντο. ἐλεήσας δὲ ὁ Ζεὺς ἄλλην μηχανὴν πορίζεται, καὶ μετατίθησιν αὐτῶν τὰ αἰδοῖα εἰς τὸ πρόσθεν· τέως γὰρ καὶ ταῦτα ἐκτὸς εἶχον, καὶ ἐγέννων {{χ|191c}} καὶ ἔτικτον οὐκ εἰς ἀλλήλους ἀλλ᾽ εἰς γῆν, ὥσπερ οἱ τέττιγες. μετέθηκέ τε οὖν οὕτω αὐτῶν εἰς τὸ πρόσθεν καὶ διὰ τούτων τὴν γένεσιν ἐν ἀλλήλοις ἐποίησε, διὰ τοῦ ἄῤῥενος ἐν τῷ θήλει, τῶνδε ἕνεκα, ἵνα ἐν τῇ συμπλοκῇ ἅμα μὲν εἰ ἀνὴρ γυναικὶ ἐντύχοι, γεννῷεν καὶ γίγνοιτο τὸ γένος, ἅμα δ᾽ εἰ καὶ ἄῤῥην ἄῤῥενι, πλησμονὴν γοῦν γίγνοιτο τῆς συνουσίας καὶ διαπαύοιντο καὶ ἐπὶ τὰ ἔργα τρέποιντο καὶ τοῦ ἄλλου βίου ἐπιμελοῖντο. ἔστι δὴ οὖν ἐκ τόσου {{χ|191d}} ὁ ἔρως ἔμφυτος ἀλλήλων τοῖς ἀνθρώποις καὶ τῆς ἀρχαίας φύσεως συναγωγεὺς καὶ ἐπιχειρῶν ποιῆσαι ἓν ἐκ δυοῖν καὶ ἰάσασθαι τὴν φύσιν τὴν ἀνθρωπίνην. 


'''XVI.''' Ἕκαστος οὖν ἡμῶν ἐστὶν ἀνθρώπου ξύμβολον, ἅτε τετμημένος ὥσπερ αἱ ψῆτται, ἐξ ἑνὸς δύο . ζητεῖ δὴ ἀεὶ τὸ αὑτοῦ ἕκαστος ξύμβολον. ὅσοι μὲν οὖν τῶν ἀνδρῶν τοῦ κοινοῦ τμῆμά εἰσιν, ὃ δὴ τότε ἀνδρόγυνον ἐκαλεῖτο, φιλογύναικές τέ εἰσὶ καὶ οἱ πολλοὶ τῶν μοιχῶν ἐκ τούτου τοῦ γένους γεγόνασιν, καὶ {{χ|191e}} ὅσαι αὖ γυναῖκες φίλανδροί τε καὶ μοιχεύτριαι , ἐκ τούτου τοῦ γένους γίγνονται. ὅσαι δὲ τῶν γυναικῶν γυναικὸς τμῆμά εἰσιν, οὐ πάνυ αὗται τοῖς ἀνδράσι τὸν νοῦν προσέχουσιν, ἀλλὰ μᾶλλον πρὸς τὰς γυναῖκας τετραμμέναι εἰσί, καὶ αἱ ἑταιρίστριαι ἐκ τούτου τοῦ γένους γίγνονται. ὅσοι δὲ ἄῤῥενος τμῆμά εἰσι, τὰ ἄῤῥενα διώκουσι, καὶ τέως μὲν ἂν παῖδες ὦσιν, ἅτε τεμάχια ὄντα τοῦ ἄῤῥενος, φιλοῦσι τοὺς ἄνδρας καὶ χαίρουσι συγκατακείμενοι καὶ συμπεπλεγμένοι {{χ|192a}} τοῖς ἀνδράσι, καί εἰσιν οὗτοι βέλτιστοι τῶν παίδων καὶ μειρακίων, ἅτε ἀνδρειότατοι ὄντες φύσει. φασὶ δὲ δή τινες αὐτοὺς ἀναισχύντους εἶναι, ψευδόμενοι· οὐ γὰρ ὑπ᾽ ἀναισχυντίας τοῦτο δρῶσιν ἀλλ᾽ ὑπὸ θάῤῥους καὶ ἀνδρείας καὶ ἀῤῥενωπίας, τὸ ὅμοιον αὐτοῖς ἀσπαζόμενοι. μέγα δὲ τεκμήριον· καὶ γὰρ τελεωθέντες μόνοι ἀποβαίνουσιν εἰς τὰ πολιτικὰ ἄνδρες οἱ τοιοῦτοι. ἐπειδὰν δὲ ἀνδρωθῶσι, {{χ|192b}} παιδεραστοῦσι καὶ πρὸς γάμους καὶ παιδοποιίας οὐ προσέχουσι τὸν νοῦν φύσει, ἀλλ᾽ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀναγκάζονται· ἀλλ᾽ ἐξαρκεῖ αὐτοῖς μετ᾽ ἀλλήλων καταζῆν ἀγάμοις. πάντως μὲν οὖν ὁ τοιοῦτος παιδεραστής τε καὶ φιλεραστὴς γίγνεται, ἀεὶ τὸ συγγενὲς ἀσπαζόμενος. ὅταν μὲν οὖν καὶ αὐτῷ ἐκείνῳ ἐντύχῃ τῷ αὑτοῦ ἡμίσει καὶ ὁ παιδεραστὴς καὶ ἄλλος πᾶς, τότε καὶ θαυμαστὰ ἐκπλήττονται φιλίᾳ τε καὶ {{χ|192c}} οἰκειότητι καὶ ἔρωτι, οὐκ ἐθέλοντες , ὡς ἔπος εἰπεῖν χωρίζεσθαι ἀλλήλων οὐδὲ σμικρὸν χρόνον. καὶ οἱ διατελοῦντες μετ᾽ ἀλλήλων διὰ βίου οὗτοί εἰσιν, οἳ οὐδ᾽ ἂν ἔχοιεν εἰπεῖν ὅ τι βούλονται σφίσι παρ᾽ ἀλλήλων γίγνεσθαι. οὐδενὶ γὰρ ἂν δόξειεν τοῦτ᾽ εἶναι ἡ τῶν ἀφροδισίων συνουσία, ὡς ἄρα τούτου ἕνεκα ἕτερος ἑτέρῳ χαίρει ξυνὼν οὕτως ἐπὶ μεγάλης σπουδῆς· ἀλλ᾽ ἄλλο τι βουλομένη ἑκατέρου ἡ ψυχὴ {{χ|192d}} δήλη ἐστίν, ὃ οὐ δύναται εἰπεῖν, ἀλλὰ μαντεύεται ὃ βούλεται, καὶ αἰνίττεται. καὶ εἰ αὐτοῖς ἐν τῷ αὐτῷ κατακειμένοις ἐπιστὰς ὁ Ἥφαιστος, ἔχων τὰ ὄργανα, ἔροιτο· τί ἔσθ᾽ ὃ βούλεσθε, ὦ ἄνθρωποι, ὑμῖν παρ᾽ ἀλλήλων γενέσθαι; καὶ εἰ ἀποροῦντας αὐτοὺς πάλιν ἔροιτο· ἆρά γε τοῦδε ἐπιθυμεῖτε, ἐν τῷ αὐτῷ γενέσθαι ὅτι μάλιστα ἀλλήλοις, ὥστε καὶ νύκτα καὶ ἡμέραν μὴ ἀπολείπεσθαι ἀλλήλων ; εἰ γὰρ τούτου ἐπιθυμεῖτε, ἐθέλω ὑμᾶς συντῆξαι καὶ {{χ|192e}} συμφυσῆσαι εἰς τὸ αὐτό, ὥστε δύ᾽ ὄντας ἕνα γεγονέναι καὶ ἕως τ᾽ ἂν ζῆτε, ὡς ἕνα ὄντα, κοινῇ ἀμφοτέρους ζῇν, καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνητε, ἐκεῖ αὖ ἐν Ἅιδου ἀντὶ δυοῖν ἕνα εἶναι κοινῇ τεθνεῶτε· ἀλλ᾽ ὁρᾶτε εἰ τούτου ἐρᾶτε καὶ ἐξαρκεῖ ὑμῖν ἂν τούτου τύχητε· ταῦτ᾽ ἀκούσας ἴσμεν ὅτι οὐδ᾽ ἂν εἷς ἐξαρνηθείη οὐδ᾽ ἄλλο τι ἂν φανείη βουλόμενος, ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς οἴοιτ᾽ ἂν ἀκηκοέναι τοῦτο ὃ πάλαι ἄρα ἐπεθύμει, συνελθὼν καὶ συντακεὶς τῷ ἐρωμένῳ ἐκ δυοῖν εἷς γενέσθαι. τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἴτιον, ὅτι ἡ ἀρχαία φύσις ἡμῶν ἦν αὕτη καὶ ἦμεν ὅλοι· τοῦ ὅλου οὖν τῇ ἐπιθυμίᾳ {{χ|193a}} καὶ διώξει ἔρως ὄνομα. καὶ πρὸ τοῦ, ὥσπερ λέγω, ἓν ἦμεν, νυνὶ δὲ διὰ τὴν ἀδικίαν διῳκίσθημεν ὑπὸ τοῦ θεοῦ, καθάπερ Ἀρκάδες ὑπὸ Λακεδαιμονίων· φόβος οὖν ἔστιν, ἐὰν μὴ κόσμιοι ὦμεν πρὸς τοὺς θεούς, ὅπως μὴ καὶ αὖθις διασχισθησόμεθα, καὶ περίιμεν ἔχοντες ὥσπερ οἱ ἐν ταῖς στήλαις καταγραφὴν ἐκτετυπωμένοι, διαπεπρισμένοι κατὰ τὰς ῥῖνας, γεγονότες ὥσπερ λίσπαι. ἀλλὰ τούτων ἕνεκα πάντ᾽ ἄνδρα χρὴ ἅπαντα παρακελεύεσθαι εὐσεβεῖν περὶ {{χ|193b}} θεούς, ἵνα τὰ μὲν ἐκφύγωμεν, τῶν δὲ τύχωμεν, ὧν ὁ Ἔρως ἡμῖν ἡγεμὼν καὶ στρατηγός. ᾧ μηδεὶς ἐναντία πραττέτω ( πράττει δ᾽ ἐναντία ὅστις θεοῖς ἀπεχθάνεται)· φίλοι γὰρ γενόμενοι καὶ διαλλαγέντες τῷ θεῷ ἐξευρήσομέν τε καὶ ἐντευξόμεθα τοῖς παιδικοῖς τοῖς ἡμετέροις αὐτῶν, ὃ τῶν νῦν ὀλίγοι ποιοῦσι. καὶ μή μοι ὑπολάβῃ Ἐρυξίμαχος, κωμῳδῶν τὸν λόγον, ὡς Παυσανίαν καὶ Ἀγάθωνα λέγω· ἴσως μὲν {{χ|193c}} γὰρ καὶ οὗτοι τούτων τυγχάνουσιν ὄντες καί εἰσιν ἀμφότεροι τὴν φύσιν ἄῤῥενες· λέγω δὲ οὖν ἔγωγε καθ᾽ ἁπάντων καὶ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, ὅτι οὕτως ἂν ἡμῶν τὸ γένος εὔδαιμον γένοιτο, εἰ ἐκτελέσαιμεν τὸν ἔρωτα καὶ τῶν παιδικῶν τῶν αὑτοῦ ἕκαστος τύχοι εἰς τὴν ἀρχαίαν ἀπελθὼν φύσιν· εἰ δὲ τοῦτο ἄριστον, ἀναγκαῖον καὶ τῶν νῦν παρόντων τὸ τούτου ἐγγυτάτω ἄριστον εἶναι· τοῦτο δ᾽ ἐστὶ παιδικῶν τυχεῖν κατὰ νοῦν αὐτῷ πεφυκότων· οὗ δὴ τὸν αἴτιον θεὸν ὑμνοῦντες {{χ|193d}} δικαίως ἂν ὑμνοῖμεν Ἔρωτα, ὃς ἔν τε τῷ παρόντι ἡμᾶς πλεῖστα ὀνίνησιν εἰς τὸ οἰκεῖον ἄγων, καὶ εἰς τὸ ἔπειτα ἐλπίδας μεγίστας παρέχεται, ἡμῶν παρεχομένων πρὸς θεοὺς εὐσέβειαν, καταστήσας ἡμᾶς εἰς τὴν ἀρχαίαν φύσιν καὶ ἰασάμενος μακαρίους καὶ εὐδαίμονας ποιῆσαι. οὗτος, ἔφη, ὦ Ἐρυξίμαχε, ὁ ἐμὸς λόγος ἐστὶ περὶ Ἔρωτος, ἀλλοῖος ἢ ὁ σός. ὥσπερ οὖν ἐδεήθην σου, μὴ κωμῳδήσῃς αὐτόν, ἵνα καὶ τῶν λοιπῶν ἀκούσωμεν τί ἕκαστος {{χ|193e}} ἐρεῖ, μᾶλλον δὲ τί ἑκάτερος· Ἀγάθων γὰρ καὶ Σωκράτης λοιποί. 


'''XVII.''' Ἀλλὰ πείσομαί σοι, ἔφη φάναι τὸν Ἐρυξίμαχον· καὶ γάρ μοι ὁ λόγος ἡδέως ἐῤῥήθη. καὶ εἰ μὴ ξυνῄδειν Σωκράτει τε καὶ Ἀγάθωνι δεινοῖς οὖσι περὶ τὰ ἐρωτικά, πάνυ ἂν ἐφοβούμην μὴ ἀπορήσωσι λόγων διὰ τὸ πολλὰ καὶ παντοδαπὰ εἰρῆσθαι· νῦν δὲ ὅμως θαῤῥῶ , {{χ|194a}} τὸν οὖν Σωκράτη εἰπεῖν Καλῶς γὰρ αὐτὸς ἠγώνισαι, ὦ Ἐρυξίμαχε· εἰ δὲ γένοιο οὗ νῦν ἐγώ εἰμι, μᾶλλον δὲ ἴσως οὗ ἔσομαι ἐπειδὰν καὶ Ἀγάθων εἴπῃ εὖ, καὶ μάλ᾽ ἂν φοβοῖο καὶ ἐν παντὶ εἴης ὥσπερ ἐγὼ νῦν. Φαρμάττειν βούλει με, ὦ Σώκρατες, εἰπεῖν τὸν Ἀγάθωνα, ἵνα θορυβηθῶ διὰ τὸ οἴεσθαι τὸ θέατρον προσδοκίαν μεγάλην ἔχειν ὡς εὖ ἐροῦντος ἐμοῦ. Ἐπιλήσμων μέντ᾽ ἂν εἴην, ὦ Ἀγάθων, εἰπεῖν τὸν Σωκράτη, {{χ|194b}} εἰ ἰδὼν τὴν σὴν ἀνδρείαν καὶ μεγαλοφροσύνην ἀναβαίνοντος ἐπὶ τὸν ὀκρίβαντα μετὰ τῶν ὑποκριτῶν, καὶ βλέψαντος ἐναντία τοσούτῳ θεάτρῳ, μέλλοντος ἐπιδείξεσθαι σαυτοῦ λόγους, καὶ οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν ἐκπλαγέντος, νῦν οἰηθείην σε θορυβήσεσθαι ἕνεκα ἡμῶν ὀλίγων ἀνθρώπων. Τί δέ, ὦ Σώκρατες; τὸν Ἀγάθωνα φάναι, οὐ δή πού με οὕτω θεάτρου μεστὸν ἡγεῖ, ὥστε καὶ ἀγνοεῖν ὅτι νοῦν ἔχοντι ὀλίγοι ἔμφρονες πολλῶν ἀφρόνων φοβερώτεροι; {{χ|194c}} Οὐ μέντ᾽ ἂν καλῶς ποιοίην, φάναι τὸν Σωκράτη, ὦ Ἀγάθων, περὶ σοῦ τι ἐγὼ ἄγροικον δοξάζων· ἀλλ᾽ εὖ οἶδα ὅτι εἴ τισιν ἐντύχοις οὓς ἡγεῖο σοφούς, μᾶλλον ἂν αὐτῶν φροντίζοις ἢ τῶν πολλῶν· ἀλλὰ μὴ οὐχ οὗτοι ἡμεῖς ὦμεν· ἡμεῖς μὲν γὰρ καὶ ἐκεῖ παρῆμεν καὶ ἦμεν τῶν πολλῶν· εἰ δὲ ἄλλοις ἐντύχοις σοφοῖς, τάχ᾽ ἂν αἰσχύνοιο αὐτούς, εἴ τι ἴσως οἴοιο αἰσχρὸν ὂν ποιεῖν· ἢ πῶς λέγεις; Ἀληθῆ λέγεις, φάναι. Τοὺς δὲ πολλοὺς οὐκ ἂν αἰσχύνοιο εἴ τι οἴοιο αἰσχρὸν ποιεῖν; {{χ|194d}} καὶ τὸν Φαῖδρον ἔφη ὑπολαβόντα εἰπεῖν Ὦ φίλε Ἀγάθων, ἐὰν ἀποκρίνῃ Σωκράτει, οὐδὲν ἔτι διοίσει αὐτῷ ὁπῃοῦν τῶν ἐνθάδε ὁτιοῦν γίγνεσθαι, ἐὰν μόνον ἔχῃ ὅτῳ διαλέγηται, ἄλλως τε καὶ καλῷ. ἐγὼ δὲ ἡδέως μὲν ἀκούω Σωκράτους διαλεγομένου, ἀναγκαῖον δέ μοι ἐπιμεληθῆναι τοῦ ἐγκωμίου τῷ Ἔρωτι καὶ ἀποδέξασθαι παρ᾽ ἑνὸς ἑκάστου ὑμῶν τὸν λόγον· ἀποδοὺς οὖν ἑκάτερος τῷ θεῷ οὕτως ἤδη διαλεγέσθω. {{χ|194e}} Ἀλλὰ καλῶς λέγεις, ὦ Φαῖδρε, φάναι τὸν Ἀγάθωνα, καὶ οὐδέν με κωλύει λέγειν· Σωκράτει γὰρ καὶ αὖθις ἔσται πολλάκις διαλέγεσθαι. 


''' XVIII.''' Ἐγὼ δὲ δὴ βούλομαι πρῶτον μὲν εἰπεῖν ὡς χρή με εἰπεῖν, ἔπειτα εἰπεῖν. δοκοῦσι γάρ μοι πάντες οἱ πρόσθεν εἰρηκότες οὐ τὸν θεὸν ἐγκωμιάζειν ἀλλὰ τοὺς ἀνθρώπους εὐδαιμονίζειν τῶν ἀγαθῶν ὧν ὁ θεὸς αὐτοῖς αἴτιος· ὁποῖος δέ τις αὐτὸς ὢν {{χ|195a}} ταῦτα ἐδωρήσατο, οὐδεὶς εἴρηκεν. εἷς δὲ τρόπος ὀρθὸς παντὸς ἐπαίνου περὶ παντός, λόγῳ διελθεῖν οἷος οἵων αἴτιος ὢν τυγχάνει περὶ οὗ ἂν ὁ λόγος ᾖ. οὕτω δὴ τὸν Ἔρωτα καὶ ἡμᾶς δίκαιον ἐπαινέσαι πρῶτον αὐτὸν οἷός ἐστιν, ἔπειτα τὰς δόσεις. φημὶ οὖν ἐγὼ πάντων θεῶν εὐδαιμόνων ὄντων Ἔρωτα, εἰ θέμις καὶ ἀνεμέσητον εἰπεῖν, εὐδαιμονέστατον εἶναι αὐτῶν, κάλλιστον ὄντα καὶ ἄριστον. ἔστι δὲ κάλλιστος ὢν τοιόσδε. πρῶτον μὲν νεώτατος θεῶν, ὦ Φαῖδρε. μέγα {{χ|195b}} δὲ τεκμήριον τῷ λόγῳ αὐτὸς παρέχεται, φεύγων φυγῇ τὸ γῆρας, ταχὺ ὂν δῆλον ὅτι· θᾶττον γοῦν τοῦ δέοντος ἡμῖν προσέρχεται. ὃ δὴ πέφυκεν Ἔρως μισεῖν καὶ οὐδ᾽ ἐντὸς πολλοῦ πλησιάζειν. μετὰ δὲ νέων ἀεὶ σύνεστί τε καὶ ἔστιν· ὁ γὰρ παλαιὸς λόγος εὖ ἔχει, ὡς ὅμοιον ὁμοίῳ ἀεὶ πελάζει. ἐγὼ δὲ Φαίδρῳ πολλὰ ἄλλα ὁμολογῶν τοῦτο οὐχ ὁμολογῶ, ὡς Ἔρως Κρόνου καὶ Ἰαπετοῦ ἀρχαιότερός ἐστιν . ἀλλά {{χ|195c}} φημὶ νεώτατον αὐτὸν εἶναι θεῶν καὶ ἀεὶ νέον, τὰ δὲ παλαιὰ πράγματα περὶ θεούς, ἃ Ἡσίοδος καὶ Παρμενίδης λέγουσιν, Ἀνάγκῃ καὶ οὐκ Ἔρωτι γεγονέναι, εἰ ἐκεῖνοι ἀληθῆ ἔλεγον· οὐ γὰρ ἂν ἐκτομαὶ οὐδὲ δεσμοὶ ἀλλήλων ἐγίγνοντο καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ βίαια, εἰ Ἔρως ἐν αὐτοῖς ἦν, ἀλλὰ φιλία καὶ εἰρήνη, ὥσπερ νῦν, ἐξ οὗ Ἔρως τῶν θεῶν βασιλεύει. νέος μὲν οὖν ἐστί, πρὸς δὲ τῷ νέῳ ἁπαλός· ποιητοῦ δ᾽ ἔστιν {{χ|195d}} ἐνδεὴς οἷος ἦν Ὅμηρος , πρὸς τὸ ἐπιδεῖξαι θεοῦ ἁπαλότητα. Ὅμηρος γὰρ Ἄτην θεόν τέ φησιν εἶναι καὶ ἁπαλήν ( τοὺς γοῦν πόδας αὐτῆς ἁπαλοὺς εἶναι ) λέγων 

. . . τῆς μένθ᾽ ἁπαλοὶ πόδες· οὐ γὰρ ἐπ᾽ οὔδεος

πίλναται, ἀλλ᾽ ἄρα ἥ γε κατ᾽ ἀνδρῶν κράατα βαίνει. 

καλῷ οὖν δοκεῖ μοι τεκμηρίῳ τὴν ἁπλότητα ἀποφαίνειν, ὅτι οὐκ ἐπὶ σκληροῦ βαίνει, ἀλλ᾽ ἐπὶ μαλθακοῦ. τῷ αὐτῷ {{χ|195e}} δὴ καὶ ἡμεῖς χρησόμεθα τεκμηρίῳ περὶ Ἔρωτα ὅτι ἁπαλός. οὐ γὰρ ἐπὶ γῆς βαίνει οὐδ᾽ ἐπὶ κρανίων, ἅ ἐστιν οὐ πάνυ μαλακά, ἀλλ᾽ ἐν τοῖς μαλακωτάτοις τῶν ὄντων καὶ βαίνει καὶ οἰκεῖ. ἐν γὰρ ἤθεσι καὶ ψυχαῖς θεῶν καὶ ἀνθρώπων τὴν οἴκησιν ἵδρυται· καὶ οὐκ αὖ ἑξῆς ἐν πάσαις ταῖς ψυχαῖς, ἀλλ᾽ ᾗτινι ἂν σκληρὸν ἦθος ἐχούσῃ ἐντύχῃ, ἀπέρχεται, ᾗ δ᾽ ἂν μαλακόν, οἰκίζεται. ἁπτόμενον οὖν ἀεὶ καὶ ποσὶν καὶ πάντῃ ἐν μαλακωτάτοις τῶν μαλακωτάτων, ἁπαλώτατον ἀνάγκη {{χ|196a}} εἶναι. νεώτατος μὲν δή ἐστι καὶ ἁπαλώτατος, πρὸς δὲ τούτοις ὑγρὸς τὸ εἶδος , οὐ γὰρ ἂν οἷός τ᾽ ἦν πάντῃ περιπτύσσεσθαι οὐδὲ διὰ πάσης ψυχῆς καὶ εἰσιὼν τὸ πρῶτον λανθάνειν καὶ ἐξιών, εἰ σκληρὸς ἦν. συμμέτρου δὲ καὶ ὑγρᾶς ἰδέας μέγα τεκμήριον ἡ εὐσχημοσύνη, ὃ δὴ διαφερόντως ἐκ πάντων ὁμολογουμένως Ἔρως ἔχει· ἀσχημοσύνῃ γὰρ καὶ Ἔρωτι πρὸς ἀλλήλους ἀεὶ πόλεμος. χρόας δὲ κάλλος ἡ κατ᾽ ἄνθη δίαιτα τοῦ θεοῦ σημαίνει· ἀνανθεῖ γὰρ {{χ|196b}} καὶ ἀπηνθηκότι καὶ σώματι καὶ ψυχῇ καὶ ἄλλῳ ὁτῳοῦν οὐκ ἐνίζει Ἔρως· οὗ δ᾽ ἂν εὐανθής τε καὶ εὐώδης τόπος ᾖ, ἐνταῦθα δὲ καὶ ἵζει καὶ μένει. 


'''XIX. ''' Περὶ μὲν οὖν κάλλους τοῦ θεοῦ καὶ ταῦθ ᾽ ἱκανὰ καὶ ἔτι πολλὰ λείπεται, περὶ δὲ ἀρετῆς Ἔρωτος μετὰ ταῦτα λεκτέον· τὸ μὲν μέγιστον ὅτι Ἔρως οὔτ᾽ ἀδικεῖ οὔτ᾽ ἀδικεῖται οὔθ ᾽ ὑπὸ θεοῦ οὔτε θεόν, οὔθ ᾽ ὑπ᾽ ἀνθρώπου οὔτε ἄνθρωπον. οὔτε γὰρ αὐτὸς βίᾳ πάσχει, εἴ τι πάσχει — βία γὰρ Ἔρωτος οὐχ {{χ|196c}} ἅπτεται — οὔτε ποιῶν ποιεῖ — πᾶς γὰρ ἑκὼν Ἔρωτι πᾶν ὑπηρετεῖ — ἃ δ᾽ ἂν ἑκὼν ἑκόντι ὁμολογήσῃ, φασὶν “ οἱ πόλεως βασιλῆς νόμοι „ δίκαια εἶναι. πρὸς δὲ τῇ δικαιοσύνῃ σωφροσύνης πλείστης μετέχει. εἶναι γὰρ ὁμολογεῖται σωφροσύνη τὸ κρατεῖν ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν, Ἔρωτος δὲ μηδεμίαν ἡδονὴν κρείττω εἶναι· εἰ δὲ ἥττους, κρατοῖντ᾽ ἂν ὑπὸ Ἔρωτος, ὁ δὲ κρατοῖ, κρατῶν δὲ ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν ὁ Ἔρως διαφερόντως ἂν σωφρονοῖ. καὶ μὴν εἴς γε ἀνδρείαν Ἔρωτι {{χ|196d}} “ οὐδ᾽ Ἄρης ἀνθίσταται „. οὐ γὰρ ἔχει Ἔρωτα Ἄρης, ἀλλ᾽ Ἔρως Ἄρη , Ἀφροδίτης, ὡς λόγος· κρείττων δὲ ὁ ἔχων τοῦ ἐχομένου· τοῦ δ᾽ ἀνδρειοτάτου τῶν ἄλλων κρατῶν πάντων ἂν ἀνδρειότατος εἴη· περὶ μὲν οὖν δικαιοσύνης καὶ σωφροσύνης καὶ ἀνδρείας τοῦ θεοῦ εἴρηται, περὶ δὲ σοφίας λείπεται· ὅσον οὖν δυνατόν, πειρατέον μὴ ἐλλείπειν. καὶ πρῶτον μέν, ἵν᾽ αὖ καὶ ἐγὼ τὴν ἡμετέραν τέχνην τιμήσω ὥσπερ Ἐρυξίμαχος {{χ|196e}} τὴν αὑτοῦ, ποιητὴς ὁ θεὸς σοφὸς οὕτως ὥστε καὶ ἄλλον ποιῆσαι· πᾶς γοῦν ποιητὴς γίγνεται, “ κἂν ἄμουσος ᾖ τὸ πρίν „ , οὗ ἂν Ἔρως ἅψηται. ᾧ δὴ πρέπει ἡμᾶς μαρτυρίῳ χρῆσθαι, ὅτι ποιητὴς ὁ Ἔρως ἀγαθὸς ἐν κεφαλαίῳ πᾶσαν ποίησιν τὴν κατὰ μουσικήν· ἃ γάρ τις ἢ μὴ ἔχει ἢ μὴ οἶδεν, οὔτ᾽ ἂν ἑτέρῳ δοίη οὔτ᾽ ἂν ἄλλον διδάξειεν. καὶ {{χ|197a}} μὲν δὴ τήν γε τῶν ζῴων ποίησιν πάντων τίς ἐναντιώσεται μὴ οὐχὶ Ἔρωτος εἶναι σοφίαν, ᾗ γίγνεταί τε καὶ φύεται πάντα τὰ ζῷα; ἀλλὰ τὴν τῶν τεχνῶν δημιουργίαν οὐκ ἴσμεν, ὅτι οὗ μὲν ἂν ὁ θεὸς οὗτος διδάσκαλος γένηται, ἐλλόγιμος καὶ φανὸς ἀπέβη, οὗ δ᾽ ἂν Ἔρως μὴ ἐφάψηται, σκοτεινός; τοξικήν γε μὴν καὶ ἰατρικὴν καὶ μαντικὴν Ἀπόλλων ἀνεῦρεν ἐπιθυμίας καὶ ἔρωτος ἡγεμονεύσαντος, {{χ|197b}} ὥστε καὶ οὗτος Ἔρωτος ἂν εἴη μαθητής, καὶ Μοῦσαι μουσικῆς καὶ Ἥφαιστος χαλκείας καὶ Ἀθηνᾶ ἱστουργίας καὶ “ Ζεὺς κυβερνᾶν θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων „ . ὅθεν δὴ καὶ κατεσκευάσθη τῶν θεῶν τὰ πράγματα Ἔρωτος ἐγγενομένου, δῆλον ὅτι κάλλους ( αἴσχει γὰρ οὐκ ἔνι Ἔρως )· πρὸ τοῦ δέ, ὥσπερ ἐν ἀρχῇ εἶπον, πολλὰ καὶ δεινὰ θεοῖς ἐγίγνετο . ὡς λέγεται, διὰ τὴν τῆς Ἀνάγκης βασιλείαν· ἐπειδὴ δ᾽ ὁ θεὸς οὗτος ἔφυ, ἐκ τοῦ ἐρᾷν τῶν καλῶν πάντ᾽ ἀγαθὰ γέγονεν καὶ θεοῖς καὶ ἀνθρώποις. {{χ|197c}} οὕτως ἐμοὶ δοκεῖ, ὦ Φαῖδρε, Ἔρως πρῶτος αὐτὸς ὢν κάλλιστος καὶ ἄριστος μετὰ τοῦτο τοῖς ἄλλοις ἄλλων τοιούτων αἴτιος εἶναι. ἐπέρχεται δέ μοί τι καὶ ἔμμετρον εἰπεῖν, ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ ποιῶν 

''εἰρήνην μὲν ἐν ἀνθρώποις, πελάγει δὲ γαλήνην''&lt;br&gt;
''νηνεμίαν, ἀνέμων κοίτην ὕπνον τ᾽ ἐνὶ κήδει.''

{{χ|197d}} οὗτος δὲ ἡμᾶς ἀλλοτριότητος μὲν κενοῖ, οἰκειότητος δὲ πληροῖ, τὰς τοιάσδε ξυνόδους μετ᾽ ἀλλήλων πάσας τιθεὶς ξυνιέναι, ἐν ἑορταῖς, ἐν χοροῖς, ἐν θυσίαις γιγνόμενος ἡγεμών· πρᾳότητα μὲν πορίζων, ἀγριότητα δ᾽ ἐξορίζων· φιλόδωρος εὐμενείας, ἄδωρος δυσμενείας· ἵλεως ἀγαθοῖς· θεατὸς σοφοῖς, ἀγαστὸς θεοῖς· ζηλωτὸς ἀμοίροις, κτητὸς εὐμοίροις· Τρυφῆς, Ἁβρότητος, Χλιδῆς, Χαρίτων, Ἱμέρου, Πόθου πατήρ· ἐπιμελὴς ἀγαθῶν, ἀμελὴς κακῶν· ἐν πόνῳ, ἐν φόβῳ, ἐν πόθῳ, ἐν {{χ|197e}} λόγῳ κυβερνήτης, ἐπιβάτης, παραστάτης τε καὶ σωτὴρ ἄριστος, ξυμπάντων τε θεῶν καὶ ἀνθρώπων κόσμος, ἡγεμὼν κάλλιστος καὶ ἄριστος, ᾧ χρὴ ἕπεσθαι πάντα ἄνδρα ἐφυμνοῦντα καλῆς ᾠδῆς μετέχοντα ἣν ᾄδει θέλγων πάντων θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων νόημα· οὗτος, ἔφη, ὁ παρ᾽ ἐμοῦ λόγος, ὦ Φαῖδρε, τῷ θεῷ ἀνακείσθω, τὰ μὲν παιδιᾶς, τὰ δὲ σπουδῆς μετρίας, καθ᾽ ὅσον ἐγὼ δύναμαι, μετέχων. 


'''XX. ''' {{χ|198a}} Εἰπόντος δὲ τοῦ Ἀγάθωνος πάντας ἔφη ὁ Ἀριστόδημος ἀναθορυβῆσαι τοὺς παρόντας, ὡς πρεπόντως τοῦ νεανίσκου εἰρηκότος καὶ αὑτῷ καὶ τῷ θεῷ· τὸν οὖν Σωκράτη εἰπεῖν βλέψαντα εἰς τὸν Ἐρυξίμαχον· Ἆρά σοι δοκῶ, φάναι, ὦ παῖ Ἀκουμενοῦ, ἀδεὲς πάλαι δέος δεδιέναι, ἀλλ᾽ οὐ μαντικῶς , ἃ νῦν δὴ ἔλεγον εἰπεῖν, ὅτι Ἀγάθων θαυμαστῶς ἐροῖ, ἐγὼ δ᾽ ἀπορήσοιμι; Τὸ μὲν ἕτερον, φάναι τὸν Ἐρυξίμαχον, μαντικῶς μοι δοκεῖς εἰρηκέναι, ὅτι Ἀγάθων εὖ ἐρεῖ· τὸ δὲ σὲ ἀπορήσειν, οὐκ οἶμαι. {{χ|198b}} Καὶ πῶς, ὦ μακάριε, εἰπεῖν τὸν Σωκράτη, οὐ μέλλω ἀπορεῖν καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλος ὁστισοῦν, μέλλων λέξειν μετὰ καλὸν οὕτω καὶ παντοδαπὸν λόγον ῥηθέντα; καὶ τὰ μὲν ἄλλα οὐχ ὁμοίως μὲν θαυμαστά· τὸ δὲ ἐπὶ τελευτῆς τοῦ κάλλους τῶν ὀνομάτων καὶ ῥημάτων τίς οὐκ ἂν ἐξεπλάγη ἀκούων; ἐπεὶ ἔγωγε ἐνθυμούμενος ὅτι αὐτὸς οὐχ οἷός τ᾽ ἔσομαι οὐδ᾽ ἐγγὺς τούτων οὐδὲν καλὸν εἰπεῖν, ὑπ᾽ αἰσχύνης ὀλίγου {{χ|198c}} ἀποδρὰς ᾠχόμην, εἴ πῃ εἶχον. καὶ γάρ με Γοργίου ὁ λόγος ἀνεμίμνῃσκεν, ὥστε ἀτεχνῶς τὸ τοῦ Ὁμήρου ἐπεπόνθη· ἐφοβούμην μή μοι τελευτῶν ὁ Ἀγάθων Γοργίου κεφαλὴν δεινοῦ λέγειν ἐν τῷ λόγῳ ἐπὶ τὸν ἐμὸν λόγον πέμψας αὐτόν με λίθον τῇ ἀφωνίᾳ ποιήσειε. καὶ ἐνενόησα τότε ἄρα καταγέλαστος ὤν, ἡνίκα ὑμῖν ὡμολόγουν ἐν τῷ μέρει μεθ᾽ {{χ|198d}} ὑμῶν ἐγκωμιάσεσθαι τὸν Ἔρωτα καὶ ἔφην εἶναι δεινὸς τὰ ἐρωτικά, οὐδὲν εἰδὼς ἄρα τοῦ πράγματος, ὡς ἔδει ἐγκωμιάζειν ὁτιοῦν. ἐγὼ μὲν γὰρ ὑπ᾽ ἀβελτερίας ᾤμην δεῖν τἀληθῆ λέγειν περὶ ἑκάστου τοῦ ἐγκωμιαζομένου, καὶ τοῦτο μὲν ὑπάρχειν, ἐξ αὐτῶν δὲ τούτων τὰ κάλλιστα ἐκλεγομένους ὡς εὐπρεπέστατα τιθέναι· καὶ πάνυ δὴ μέγα ἐφρόνουν ὡς εὖ ἐρῶν, ὡς εἰδὼς τὴν ἀλήθειαν τοῦ ἐπαινεῖν ὁτιοῦν. τὸ δὲ ἄρα, ὡς ἔοικεν, οὐ τοῦτο ἦν τὸ καλῶς ἐπαινεῖν ὁτιοῦν, ἀλλὰ τὸ ὡς {{χ|198e}} μέγιστα ἀνατιθέναι τῷ πράγματι καὶ ὡς κάλλιστα, ἐάν τε ᾖ οὕτως ἔχοντα ἐάν τε μή· εἰ δὲ ψευδῆ, οὐδὲν ἄρ᾽ ἦν πρᾶγμα. προυῤῥήθη γάρ, ὡς ἔοικεν, ὅπως ἕκαστος ἡμῶν τὸν ἔρωτα ἐγκωμιάζειν δόξει, οὐχ ὅπως ἐγκωμιάσεται. διὰ ταῦτα δὴ , οἶμαι , πάντα λόγον κινοῦντες ἀνατίθετε τῷ Ἔρωτι, καί φατε αὐτὸν τοιοῦτόν τε εἶναι καὶ τοσούτων αἴτιον, ὅπως ἂν {{χ|199a}} φαίνηται ὡς κάλλιστος καὶ ἄριστος, δῆλον ὅτι τοῖς μὴ γιγνώσκουσιν· οὐ γὰρ που τοῖς γε εἰδόσιν· καὶ καλῶς γ᾽ ἔχει καὶ σεμνῶς ὁ ἔπαινος. ἀλλὰ γὰρ ἐγὼ οὐκ ᾔδη τὸν τρόπον τοῦ ἐπαίνου, οὐδ᾽ εἰδὼς ὑμῖν ὡμολόγησα καὶ αὐτὸς ἐν τῷ μέρει ἐπαινέσεσθαι. “ ἡ γλῶσσα οὖν ὑπέσχετο, ἡ δὲ φρὴν οὔ „ · χαιρέτω δή. οὐ γὰρ ἔτι ἐγκωμιάζω τοῦτον τὸν τρόπον· οὐ γὰρ ἂν δυναίμην· οὐ μέντοι ἀλλὰ τά γε ἀληθῆ, {{χ|199b}} εἰ βούλεσθε, ἐθέλω εἰπεῖν κατ᾽ ἐμαυτόν, οὐ πρὸς τοὺς ὑμετέρους λόγους, ἵνα μὴ γέλωτα ὄφλω. ὅρα οὖν, ὦ Φαῖδρε, εἴ τι καὶ τοιούτου λόγου δέῃ, περὶ Ἔρωτος τἀληθῆ λεγόμενα ἀκούειν, ὀνομάσει δὲ καὶ θέσει ῥημάτων τοιαύτῃ ὁποία δὴ ἄν τις τύχῃ ἐπελθοῦσα. τὸν οὖν Φαῖδρον ἔφη καὶ τοὺς ἄλλους κελεύειν λέγειν, ὅπῃ αὐτὸς οἴοιτο δεῖν εἰπεῖν, ταύτῃ. Ἔτι τοίνυν, φάναι, ὦ Φαῖδρε, πάρες μοι Ἀγάθωνα σμίκρ᾽ ἄττα ἐρέσθαι, ἵνα ἀνομολογησάμενος παρ᾽ αὐτοῦ οὕτως ἤδη λέγω. {{χ|199c}} Ἀλλὰ παρίημι, φάναι τὸν Φαῖδρον, ἀλλ᾽ ἐρώτα. μετὰ ταῦτα δὴ τὸν Σωκράτη ἔφη ἐνθένδε ποθὲν ἄρξασθαι. 


'''XXI. ''' Καὶ μήν, ὦ φίλε Ἀγάθων, καλῶς μοι ἔδοξας καθηγήσασθαι τοῦ λόγου, λέγων ὅτι πρῶτον μὲν δέοι αὐτὸν ἐπιδεῖξαι ὁποῖός τίς ἐστιν ὁ Ἔρως, ὕστερον δὲ τὰ ἔργα αὐτοῦ , ταύτην τὴν ἀρχὴν πάνυ ἄγαμαι. ἴθι οὖν μοι περὶ Ἔρωτος, ἐπειδὴ καὶ τἆλλα καλῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς διῆλθες οἷός ἐστι, καὶ {{χ|199d}} τόδε εἰπέ· πότερόν ἐστι τοιοῦτος οἷος εἶναι τινὸς ὁ Ἔρως ἔρως, ἢ οὐδενός; ἐρωτῶ δ᾽ οὐκ εἰ μητρός τινος ἢ πατρός ἐστιν — γελοῖον γὰρ ἂν εἴη τὸ ἐρώτημα , εἰ Ἔρως ἐστὶν ἔρως μητρὸς ἢ πατρός — ἀλλ᾽ ὥσπερ ἂν εἰ αὐτὸ τοῦτο πατέρα ἠρώτων, ἆρα ὁ πατήρ ἐστι πατήρ τινος ἢ οὔ; εἶπες ἂν δή πού μοι, εἰ ἐβούλου καλῶς ἀποκρίνασθαι, ὅτι ἔστιν ὑέος γε ἢ θυγατρὸς ὁ πατὴρ πατήρ· ἢ οὔ; Πάνυ γε, φάναι τὸν Ἀγάθωνα. Οὐκοῦν καὶ ἡ μήτηρ ὡσαύτως; Ὁμολογεῖσθαι καὶ τοῦτο. {{χ|199e}} Ἔτι τοίνυν, εἰπεῖν τὸν Σωκράτη, ἀπόκριναι ὀλίγῳ πλείω, ἵνα μᾶλλον καταμάθῃς ὃ βούλομαι. εἰ γὰρ ἐροίμην, τί δέ; ἀδελφός, αὐτὸ τοῦθ᾽ ὅπερ ἔστιν, ἔστι τινὸς ἀδελφὸς ἢ οὔ; Φάναι εἶναι. Οὐκοῦν ἀδελφοῦ ἢ ἀδελφῆς; Ὁμολογεῖν. Πειρῶ δή, φάναι, καὶ τὸν ἔρωτα εἰπεῖν. ὁ Ἔρως ἔρως ἐστὶν οὐδενὸς ἢ τινός; Πάνυ μὲν οὖν ἔστιν. {{χ|200a}} Τοῦτο μὲν τοίνυν, εἰπεῖν τὸν Σωκράτη, φύλαξον παρὰ σαυτῷ μεμνημένος ὅτου· τοσόνδε δὲ εἰπέ, πότερον ὁ Ἔρως ἐκείνου οὗ ἔστιν ἔρως, ἐπιθυμεῖ αὐτοῦ ἢ οὔ; Πάνυ γε, φάναι. Πότερον ἔχων αὐτὸ οὗ ἐπιθυμεῖ τε καὶ ἐρᾷ, εἶτα ἐπιθυμεῖ τε καὶ ἐρᾷ, ἢ οὐκ ἔχων; Οὐκ ἔχων, ὡς τὸ εἰκός γε, φάναι. Σκόπει δή, εἰπεῖν τὸν Σωκράτη, ἀντὶ τοῦ εἰκότος εἰ ἀνάγκη οὕτως, τὸ ἐπιθυμοῦν ἐπιθυμεῖν οὗ ἐνδεές ἐστιν, ἢ μὴ {{χ|200b}} ἐπιθυμεῖν, ἐὰν μὴ ἐνδεὲς ᾖ . ἐμοὶ μὲν γὰρ θαυμαστῶς δοκεῖ, ὦ Ἀγάθων, ὡς ἀνάγκη εἶναι· σοὶ δὲ πῶς; Κἀμοί, φάναι, δοκεῖ. Καλῶς λέγεις. ἆρ᾽ οὖν βούλοιτ᾽ ἄν τις μέγας ὢν μέγας εἶναι, ἢ ἰσχυρὸς ὢν ἰσχυρός; Ἀδύνατον ἐκ τῶν ὡμολογημένων. Οὐ γάρ που ἐνδεὴς ἂν εἴη τούτων ὅ γε ὤν. Ἀληθῆ λέγεις. Εἰ γὰρ καὶ ἰσχυρὸς ὢν βούλοιτο ἰσχυρὸς εἶναι, φάναι τὸν Σωκράτη, καὶ ταχὺς ὢν ταχύς, καὶ ὑγιὴς ὢν ὑγιής — ἴσως γὰρ ἄν τις ταῦτα οἰηθείη καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , τοὺς ὄντας {{χ|200c}} τε τοιούτους καὶ ἔχοντας ταῦτα τούτων ἅπερ ἔχουσι καὶ ἐπιθυμεῖν, ἵν᾽ οὖν μὴ ἐξαπατηθῶμεν, τούτου ἕνεκα λέγω· τούτοις γάρ, ὦ Ἀγάθων, εἰ ἐννοεῖς, ἔχειν μὲν ἕκαστα τούτων ἐν τῷ παρόντι ἀνάγκη ἃ ἔχουσιν, ἐάν τε βούλωνται ἐάν τε μή, καὶ τούτου γε δή που τίς ἂν ἐπιθυμήσειεν; ἀλλ᾽ ὅταν τις λέγῃ ὅτι ἐγὼ ὑγιαίνων βούλομαι καὶ ὑγιαίνειν, καὶ πλουτῶν βούλομαι καὶ πλουτεῖν, καὶ ἐπιθυμῶ αὐτῶν τούτων ἃ ἔχω, εἴποιμεν ἂν αὐτῷ ὅτι σύ, ὦ ἄνθρωπε, {{χ|200d}} πλοῦτον κεκτημένος καὶ ὑγίειαν καὶ ἰσχὺν βούλει καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ταῦτα κεκτῆσθαι, ἐπεὶ ἐν τῷ γε νῦν παρόντι, εἴτε βούλει εἴτε μή, ἔχεις· σκόπει οὖν, ὅταν τοῦτο λέγῃς, ὅτι ἐπιθυμῶ τῶν παρόντων, εἰ ἄλλο τι λέγεις ἢ τόδε, ὅτι βούλομαι τὰ νῦν παρόντα καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον παρεῖναι· ἄλλο τι ὁμολογοῖ ἄν; Συμφάναι ἔφη τὸν Ἀγάθωνα. εἰπεῖν δὴ τὸν Σωκράτη, Οὐκοῦν τοῦτό γ᾽ ἐστὶν ἐκείνου ἐρᾶν, ὃ οὔπω ἕτοιμον αὐτῷ ἐστιν οὐδὲ ἔχει, τὸ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ταῦτα εἶναι αὐτῷ σῳζόμενα καὶ παρόντα; {{χ|200e}} Πάνυ γε, φάναι. Καὶ οὗτος ἄρα καὶ ἄλλος πᾶς ὁ ἐπιθυμῶν τοῦ μὴ ἑτοίμου ἐπιθυμεῖ καὶ τοῦ μὴ παρόντος, καὶ ὃ μὴ ἔχει καὶ ὃ μὴ ἔστιν αὐτὸς καὶ οὗ ἐνδεής ἐστι, τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστὶν ὧν ἡ ἐπιθυμία τε καὶ ὁ ἔρως ἐστίν; Πάνυ γ᾽, εἰπεῖν. Ἴθι δή, φάναι τὸν Σωκράτη, ἀνομολογησώμεθα τὰ εἰρημένα. ἄλλο τι ἔστιν ὁ Ἔρως ἢ πρῶτον μὲν τινῶν, ἔπειτα τούτων ὧν ἂν ἔνδεια παρῇ αὐτῷ; {{χ|201a}} Ναί, φάναι. Ἐπὶ δὴ τούτοις ἀναμνήσθητι τίνων ἔφησθα ἐν τῷ λόγῳ εἶναι τὸν Ἔρωτα· εἰ δὲ βούλει, ἐγώ σε ἀναμνήσω. οἶμαι γάρ σε οὑτωσί πως εἰπεῖν, ὅτι τοῖς θεοῖς κατεσκευάσθη τὰ πράγματα δι᾽ ἔρωτα καλῶν· αἰσχρῶν γὰρ οὐκ εἴη ἔρως. οὐχ οὑτωσί πως ἔλεγες; Εἶπον γάρ, φάναι τὸν Ἀγάθωνα. Καὶ ἐπιεικῶς γε λέγεις, ὦ ἑταῖρε, φάναι τὸν Σωκράτη· καὶ εἰ τοῦτο οὕτως ἔχει, ἄλλο τι ὁ Ἔρως κάλλους ἂν εἴη ἔρως, αἴσχους δὲ οὔ; Ὡμολόγει. {{χ|201b}} Οὐκοῦν ὡμολόγηται, οὗ ἐνδεής ἐστι καὶ μὴ ἔχει, τούτου ἐρᾷν; Ναί, εἰπεῖν. Ἐνδεὴς ἄρ᾽ ἐστὶ καὶ οὐκ ἔχει ὁ Ἔρως κάλλος. Ἀνάγκη, φάναι. Τί δέ; τὸ ἐνδεὲς κάλλους καὶ μηδαμῇ κεκτημένον κάλλος ἆρα λέγεις σὺ καλὸν εἶναι; Οὐ δῆτα. Ἔτι οὖν ὁμολογεῖς Ἔρωτα καλὸν εἶναι, εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει; καὶ τὸν Ἀγάθωνα εἰπεῖν . Κινδυνεύω, ὦ Σώκρατες, οὐδὲν εἰδέναι ὧν τότε εἶπον. {{χ|201c}} Καὶ μὴν καλῶς γε εἶπες, φάναι, ὦ Ἀγάθων. ἀλλὰ σμικρὸν ἔτι εἰπέ· τἀγαθὰ οὐ καὶ καλὰ δοκεῖ σοι εἶναι; Ἔμοιγε. Εἰ ἄρα ὁ Ἔρως τῶν καλῶν ἐνδεής ἐστι, τὰ δὲ ἀγαθὰ καλά, κἂν τῶν ἀγαθῶν ἐνδεὴς εἴη. Ἐγώ, φάναι, ὦ Σώκρατες, σοὶ οὐκ ἂν δυναίμην ἀντιλέγειν, ἀλλ᾽ οὕτως ἐχέτω ὡς σὺ λέγεις. Οὐ μὲν οὖν τῇ ἀληθείᾳ, φάναι, ὦ φιλούμενε Ἀγάθων, δύνασαι ἀντιλέγειν, ἐπεὶ Σωκράτει γε οὐδὲν χαλεπόν. 


'''XXII. ''' {{χ|201d}} Καὶ σὲ μέν γε ἤδη ἐάσω· τὸν δὲ λόγον τὸν περὶ τοῦ Ἔρωτος, ὅν ποτ᾽ ἤκουσα γυναικὸς Μαντινικῆς Διοτίμας, ἣ ταῦτά τε σοφὴ ἦν καὶ ἄλλα πολλά , καὶ Ἀθηναίοις ποτὲ θυσαμένοις πρὸ τοῦ λοιμοῦ δέκα ἔτη ἀναβολὴν ἐποίησε τῆς νόσου, ἣ δὴ καὶ ἐμὲ τὰ ἐρωτικὰ ἐδίδαξεν ,— ὃν οὖν ἐκείνη ἔλεγε λόγον, πειράσομαι ὑμῖν διελθεῖν ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἐμοὶ καὶ Ἀγάθωνι, αὐτὸς ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ, ὅπως ἂν δύνωμαι. δεῖ δή, ὦ Ἀγάθων, ὥσπερ σὺ διηγήσω, διελθεῖν {{χ|201e}} αὐτὸν πρῶτον, τίς ἐστιν ὁ Ἔρως καὶ ποῖός τις, ἔπειτα τὰ ἔργα αὐτοῦ. δοκεῖ οὖν μοι ῥᾷστον εἶναι οὕτω διελθεῖν, ὥς ποτέ με ἡ ξένη ἀνακρίνουσα διῄει. σχεδὸν γάρ τι καὶ ἐγὼ πρὸς αὐτὴν ἕτερα τοιαῦτα ἔλεγον οἷάπερ νῦν πρὸς ἐμὲ Ἀγάθων, ὡς εἴη ὁ Ἔρως μέγας θεός, εἴη δὲ τῶν καλῶν· ἤλεγχε δή με τούτοις τοῖς λόγοις οἷσπερ ἐγὼ τοῦτον, ὡς οὔτε καλὸς εἴη κατὰ τὸν ἐμὸν λόγον οὔτε ἀγαθός. καὶ ἐγώ, Πῶς λέγεις, ἔφην, ὦ Διοτίμα; αἰσχρὸς ἄρα ὁ Ἔρως ἐστὶ καὶ κακός; καὶ ἥ, Οὐκ εὐφημήσεις; ἔφη· ἢ οἴει, ὅτι ἂν μὴ καλὸν ᾖ, ἀναγκαῖον αὐτὸ εἶναι αἰσχρόν; {{χ|202a}} Μάλιστά γε. Ἦ καὶ ἂν μὴ σοφόν, ἀμαθές; ἢ οὐκ ᾔσθησαι ὅτι ἔστιν τι μεταξὺ σοφίας καὶ ἀμαθίας; Τί τοῦτο; Τὸ ὀρθὰ δοξάζειν καὶ ἄνευ τοῦ ἔχειν λόγον δοῦναι οὐκ οἶσθ᾽, ἔφη, ὅτι οὔτε ἐπίστασθαί ἐστιν ( ἄλογον γὰρ πρᾶγμα πῶς ἂν εἴη ἐπιστήμη; ) οὔτε ἀμαθία ( τὸ γὰρ τοῦ ὄντος τυγχάνον πῶς ἂν εἴη ἀμαθία;) ἔστι δὲ δή που τοιοῦτον ἡ ὀρθὴ δόξα, μεταξὺ φρονήσεως καὶ ἀμαθίας. Ἀληθῆ, ἦν δ᾽ ἐγώ, λέγεις. {{χ|202b}} Μὴ τοίνυν ἀνάγκαζε ὃ μὴ καλόν ἐστιν αἰσχρὸν εἶναι, μηδὲ ὃ μὴ ἀγαθόν, κακόν. οὕτω δὲ καὶ τὸν Ἔρωτα ἐπειδὴ αὐτὸς ὁμολογεῖς μὴ εἶναι ἀγαθὸν μηδὲ καλόν, μηδέν τι μᾶλλον οἴου δεῖν αὐτὸν αἰσχρὸν καὶ κακὸν εἶναι, ἀλλά τι μεταξύ, ἔφη, τούτοιν. Καὶ μήν, ἦν δ᾽ ἐγώ, ὁμολογεῖταί γε παρὰ πάντων μέγας θεὸς εἶναι; Τῶν μὴ εἰδότων, ἔφη, πάντων λέγεις, ἢ καὶ τῶν εἰδότων; Ξυμπάντων μὲν οὖν. καὶ ἣ γελάσασα· Καὶ πῶς ἄν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, {{χ|202c}} ὁμολογοῖτο μέγας θεὸς εἶναι παρὰ τούτων, οἵ φασιν αὐτὸν οὐδὲ θεὸν εἶναι; Τίνες οὗτοι; ἦν δ᾽ ἐγώ. Εἷς μέν, ἔφη, σύ, μία δ᾽ ἐγώ. κἀγὼ εἶπον· Πῶς τοῦτο, ἔφην, λέγεις; καὶ ἥ, Ῥᾳδίως, ἔφη. λέγε γάρ μοι, οὐ πάντας θεοὺς φῂς εὐδαίμονας εἶναι καὶ καλούς; ἢ τολμήσαις ἄν τινα μὴ φάναι καλόν τε καὶ εὐδαίμονα θεῶν εἶναι; Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγ᾽, ἔφην. Εὐδαίμονας δὲ δὴ λέγεις οὐ τοὺς τἀγαθὰ καὶ τὰ καλὰ κεκτημένους; Πάνυ γε. {{χ|202d}} Ἀλλὰ μὴν Ἔρωτά γε ὡμολόγηκας δι᾽ ἔνδειαν τῶν ἀγαθῶν καὶ καλῶν ἐπιθυμεῖν αὐτῶν τούτων ὧν ἐνδεής ἐστιν. Ὡμολόγηκα γάρ. Πῶς ἂν οὖν θεὸς εἴη ὅ γε τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἄμοιρος; Οὐδαμῶς, ὥς γ᾽ ἔοικεν. Ὁρᾷς οὖν, ἔφη, ὅτι καὶ σὺ ἔρωτα οὐ θεὸν νομίζεις; 


'''XXIII. ''' Τί οὖν ἄν, ἔφην, εἴη ὁ Ἔρως; θνητός; Ἥκιστά γε. Ἀλλὰ τί μήν; Ὥσπερ τὰ πρότερα, ἔφη, μεταξὺ θνητοῦ καὶ ἀθανάτου. Τί οὖν, ὦ Διοτίμα; Δαίμων μέγας, ὦ Σώκρατες· καὶ γὰρ πᾶν τὸ δαιμόνιον {{χ|202e}} μεταξύ ἐστι θεοῦ τε καὶ θνητοῦ. Τίνα, ἦν δ᾽ ἐγώ, δύναμιν ἔχον; Ἑρμηνεῦον καὶ διαπορθμεῦον θεοῖς τὰ παρ᾽ ἀνθρώπων καὶ ἀνθρώποις τὰ παρὰ θεῶν, τῶν μὲν τὰς δεήσεις καὶ θυσίας, τῶν δὲ τὰς ἐπιτάξεις τε καὶ ἀμοιβὰς τῶν θυσιῶν, ἐν μέσῳ δὲ ὂν ἀμφοτέρων συμπληροῖ, ὥστε τὸ πᾶν αὐτὸ αὑτῷ ξυνδεδέσθαι. διὰ τούτου καὶ ἡ μαντικὴ πᾶσα χωρεῖ καὶ ἡ τῶν ἱερέων τέχνη τῶν τε περὶ τὰς θυσίας καὶ τελετὰς {{χ|203a}} καὶ τὰς ἐπῳδὰς καὶ τὴν μαντείαν πᾶσαν καὶ γοητείαν. θεὸς δὲ ἀνθρώπῳ οὐ μίγνυται, ἀλλὰ διὰ τούτου πᾶσά ἐστιν ἡ ὁμιλία καὶ ἡ διάλεκτος θεοῖς πρὸς ἀνθρώπους, καὶ ἐγρηγορόσι καὶ καθεύδουσι· καὶ ὁ μὲν περὶ τὰ τοιαῦτα σοφὸς δαιμόνιος ἀνήρ, ὁ δὲ ἄλλο τι σοφὸς ὢν ἢ περὶ τέχνας ἢ χειρουργίας τινὰς βάναυσος. οὗτοι δὴ οἱ δαίμονες πολλοὶ καὶ παντοδαποί εἰσιν, εἷς δὲ τούτων ἐστὶ καὶ ὁ Ἔρως. Πατρὸς δέ, ἦν δ᾽ ἐγώ, τίνος ἐστὶ καὶ μητρός; {{χ|203b}} Μακρότερον μέν, ἔφη, διηγήσασθαι· ὅμως δέ σοι ἐρῶ. ὅτε γὰρ ἐγένετο ἡ Ἀφροδίτη, εἱστιῶντο οἱ θεοὶ οἵ τε ἄλλοι καὶ ὁ τῆς Μήτιδος ὑὸς Πόρος. ἐπειδὴ δὲ ἐδείπνησαν, προσαιτήσουσα οἷον δὴ εὐωχίας οὔσης ἀφίκετο ἡ Πενία, καὶ ἦν περὶ τὰς θύρας. ὁ οὖν Πόρος μεθυσθεὶς τοῦ νέκταρος , οἶνος γὰρ οὔπω ἦν , εἰς τὸν τοῦ Διὸς κῆπον εἰσελθὼν βεβαρημένος ηὗδεν. ἡ οὖν Πενία ἐπιβουλεύουσα διὰ τὴν αὑτῆς ἀπορίαν παιδίον ποιήσασθαι ἐκ τοῦ Πόρου, κατακλίνεταί {{χ|203c}} τε παρ᾽ αὐτῷ καὶ ἐκύησε τὸν ἔρωτα. διὸ δὴ καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἀκόλουθος καὶ θεράπων γέγονεν ὁ Ἔρως, γεννηθεὶς ἐν τοῖς ἐκείνης γενεθλίοις, καὶ ἅμα φύσει ἐραστὴς ὢν περὶ τὸ καλὸν καὶ τῆς Ἀφροδίτης καλῆς οὔσης. ἅτε οὖν Πόρου καὶ Πενίας ὑὸς ὢν ὁ Ἔρως ἐν τοιαύτῃ τύχῃ καθέστηκεν. πρῶτον μὲν πένης ἀεί ἐστι, καὶ πολλοῦ δεῖ ἁπαλός τε καὶ καλός, οἷον οἱ πολλοὶ οἴονται, ἀλλὰ σκληρὸς {{χ|203d}} καὶ αὐχμηρὸς καὶ ἀνυπόδητος καὶ ἄοικος, χαμαιπετὴς ἀεὶ ὢν καὶ ἄστρωτος, ἐπὶ θύραις καὶ ἐν ὁδοῖς ὑπαίθριος κοιμώμενος, τὴν τῆς μητρὸς φύσιν ἔχων, ἀεὶ ἐνδείᾳ ξύνοικος. κατὰ δὲ αὖ τὸν πατέρα ἐπίβουλός ἐστι τοῖς καλοῖς καὶ τοῖς ἀγαθοῖς, ἀνδρεῖος ὢν καὶ ἴτης καὶ σύντονος, θηρευτὴς δεινός, ἀεί τινας πλέκων μηχανάς, καὶ φρονήσεως ἐπιθυμητὴς καὶ πόριμος, φιλοσοφῶν διὰ παντὸς τοῦ βίου, δεινὸς γόης καὶ φαρμακεὺς καὶ σοφιστής· καὶ οὔτε ὡς {{χ|203e}} ἀθάνατος πέφυκεν οὔτε ὡς θνητός, ἀλλὰ τοτὲ μὲν τῆς αὐτῆς ἡμέρας θάλλει τε καὶ ζῇ, ὅταν εὐπορήσῃ, τοτὲ δὲ ἀποθνῄσκει, πάλιν δὲ ἀναβιώσκεται διὰ τὴν τοῦ πατρὸς φύσιν, τὸ δὲ ποριζόμενον ἀεὶ ὑπεκρεῖ· ὥστε οὔτε ἀπορεῖ Ἔρως ποτὲ οὔτε πλουτεῖ, σοφίας τε αὖ καὶ ἀμαθίας ἐν μέσῳ ἐστίν. {{χ|204a}} ἔχει γὰρ ὧδε. θεῶν οὐδεὶς φιλοσοφεῖ οὐδ᾽ ἐπιθυμεῖ σοφὸς γενέσθαι· ἔστι γάρ· οὐδ᾽ εἴ τις ἄλλος σοφός, οὐ φιλοσοφεῖ· οὐδ᾽ αὖ οἱ ἀμαθεῖς φιλοσοφοῦσιν οὐδ᾽ ἐπιθυμοῦσι σοφοὶ γενέσθαι· αὐτὸ γὰρ τοῦτό ἐστι χαλεπὸν ἀμαθία, τὸ μὴ ὄντα καλὸν κἀγαθὸν μηδὲ φρόνιμον δοκεῖν αὑτῷ εἶναι ἱκανόν· οὔκουν ἐπιθυμεῖ ὁ μὴ οἰόμενος ἐνδεὴς εἶναι οὗ ἂν μὴ οἴηται ἐπιδεῖσθαι. Τίνες οὖν, ἔφην ἐγώ, ὦ Διοτίμα, οἱ φιλοσοφοῦντες, εἰ μήτε οἱ σοφοὶ μήτε οἱ ἀμαθεῖς; {{χ|204b}} Δῆλον δή, ἔφη, τοῦτό γε ἤδη καὶ παιδί, ὅτι οἱ μεταξὺ τούτων ἀμφοτέρων, ὧν αὖ καὶ ὁ Ἔρως. ἔστι γὰρ δὴ τῶν καλλίστων ἡ σοφία, Ἔρως δ᾽ ἐστὶν ἔρως περὶ τὸ καλόν, ὥστε ἀναγκαῖον Ἔρωτα φιλόσοφον εἶναι, φιλόσοφον δὲ ὄντα μεταξὺ εἶναι σοφοῦ καὶ ἀμαθοῦς. αἰτία δὲ αὐτῷ καὶ τούτων ἡ γένεσις· πατρὸς μὲν γὰρ σοφοῦ ἐστί καὶ εὐπόρου, μητρὸς δὲ οὐ σοφῆς καὶ ἀπόρου· ἡ μὲν οὖν φύσις τοῦ δαίμονος, ὦ φίλε Σώκρατες, αὕτη· ὃν δὲ σὺ ᾠήθης Ἔρωτα {{χ|204c}} εἶναι, θαυμαστὸν οὐδὲν ἔπαθες. ᾠήθης δέ, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ τεκμαιρομένῃ ἐξ ὧν σὺ λέγεις, τὸ ἐρώμενον Ἔρωτα εἶναι, οὐ τὸ ἐρῶν· διὰ ταῦτά σοι οἶμαι πάγκαλος ἐφαίνετο ὁ Ἔρως. καὶ γὰρ ἔστι τὸ ἐραστὸν τὸ τῷ ὄντι καλὸν καὶ ἁβρὸν καὶ τέλεον καὶ μακαριστόν· τὸ δέ γε ἐρῶν ἄλλην ἰδέαν τοιαύτην ἔχον, οἵαν ἐγὼ διῆλθον. 


'''XXIV. ''' Καὶ ἐγὼ εἶπον· Εἶεν δή, ὦ ξένη· καλῶς γὰρ λέγεις· τοιοῦτος ὢν ὁ Ἔρως τίνα χρείαν ἔχει τοῖς ἀνθρώποις; {{χ|204d}} Τοῦτο δὴ μετὰ ταῦτ᾽, ἔφη, ὦ Σώκρατες, πειράσομαί σε διδάξαι. ἔστι μὲν γὰρ δὴ τοιοῦτος καὶ οὕτω γεγονὼς ὁ Ἔρως, ἔστι δὲ τῶν καλῶν, ὡς σὺ φῄς. εἰ δέ τις ἡμᾶς ἔροιτο· τί τῶν καλῶν ἐστιν ὁ Ἔρως, ὦ Σώκρατές τε καὶ Διοτίμα; ὧδε δὲ σαφέστερον ἐρῶ· ὁ ἐρῶν τῶν καλῶν τί ἐρᾷ; καὶ ἐγὼ εἶπον ὅτι· Γενέσθαι αὑτῷ. Ἀλλ᾽ ἐπιποθεῖ, ἔφη, ἡ ἀπόκρισις ἐρώτησιν τοιάνδε· τί ἔσται ἐκείνῳ ᾧ ἂν γένηται τὰ καλά; Οὐ πάνυ ἔφην ἔτι ἔχειν ἐγὼ πρὸς ταύτην τὴν ἐρώτησιν προχείρως ἀποκρίνασθαι. {{χ|204e}} Ἀλλ᾽, ἔφη, ὥσπερ ἂν εἴ τις μεταβαλὼν ἀντὶ τοῦ καλοῦ τῷ ἀγαθῷ χρώμενος πυνθάνοιτο· φέρε, ὦ Σώκρατες, ἐρᾷ ὁ ἐρῶν τῶν ἀγαθῶν· τί ἐρᾷ; Γενέσθαι, ἦν δ᾽ ἐγώ, αὑτῷ. Καὶ τί ἔσται ἐκείνῳ ᾧ ἂν γένηται τἀγαθά; Τοῦτ᾽ εὐπορώτερον, ἦν δ᾽ ἐγώ, ἔχω ἀποκρίνασθαι, ὅτι εὐδαίμων ἔσται. {{χ|205a}} Κτήσει γάρ, ἔφη, ἀγαθῶν οἱ εὐδαίμονες εὐδαίμονες, καὶ οὐκέτι προσδεῖ ἐρέσθαι ἵνα τί δὲ βούλεται εὐδαίμων εἶναι ὁ βουλόμενος , ἀλλὰ τέλος δοκεῖ ἔχειν ἡ ἀπόκρισις. Ἀληθῆ λέγεις, εἶπον ἐγώ. Ταύτην δὴ τὴν βούλησιν καὶ τὸν ἔρωτα τοῦτον πότερα κοινὸν οἴει εἶναι πάντων ἀνθρώπων, καὶ πάντας τἀγαθὰ βούλεσθαι αὑτοῖς εἶναι ἀεί, ἢ πῶς λέγεις; Οὕτως, ἦν δ᾽ ἐγώ· κοινὸν εἶναι πάντων. Τί δὴ οὖν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, οὐ πάντας ἐρᾶν φαμέν, {{χ|205b}} εἴπερ γε πάντες τῶν αὐτῶν ἐρῶσι καὶ ἀεί, ἀλλά τινάς φαμεν ἐρᾶν, τοὺς δ᾽ οὔ; Θαυμάζω, ἦν δ᾽ ἐγώ, καὶ αὐτός. Ἀλλὰ μὴ θαύμαζ᾽, ἔφη· ἀφελόντες γὰρ ἄρα τοῦ ἔρωτός τι εἶδος ὀνομάζομεν, τὸ τοῦ ὅλου ἐπιτιθέντες ὄνομα, ἔρωτα, τὰ δὲ ἄλλα ἄλλοις καταχρώμεθα ὀνόμασιν. Ὥσπερ τί; ἦν δ᾽ ἐγώ. Ὥσπερ τόδε , οἶσθ᾽ ὅτι ποίησίς ἐστί τι πολύ· ἡ γάρ τοι ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ ὂν ἰόντι ὁτῳοῦν αἰτία πᾶσά ἐστι {{χ|205c}} ποίησις, ὥστε καὶ αἱ ὑπὸ πάσαις ταῖς τέχναις ἐργασίαι ποιήσεις εἰσὶ καὶ οἱ τούτων δημιουργοὶ πάντες ποιηταί. Ἀληθῆ λέγεις. Ἀλλ᾽ ὅμως, ἦ δ᾽ ἥ, οἶσθ᾽ ὅτι οὐ καλοῦνται ποιηταὶ ἀλλὰ ἄλλα ἔχουσιν ὀνόματα, ἀπὸ δὲ πάσης τῆς ποιήσεως ἓν μόριον ἀφορισθὲν τὸ περὶ τὴν μουσικὴν καὶ τὰ μέτρα τῷ τοῦ ὅλου ὀνόματι προσαγορεύεται. ποίησις γὰρ τοῦτο μόνον καλεῖται, καὶ οἱ ἔχοντες τοῦτο τὸ μόριον τῆς ποιήσεως ποιηταί. Ἀληθῆ λέγεις, ἔφην. {{χ|205d}} Οὕτω τοίνυν καὶ περὶ τὸν ἔρωτα· τὸ μὲν κεφάλαιόν ἐστι πᾶσα ἡ τῶν ἀγαθῶν ἐπιθυμία καὶ τοῦ εὐδαιμονεῖν , ὁ μέγιστός τε καὶ δολερὸς ἔρως παντί· ἀλλ᾽ οἱ μὲν ἄλλῃ τρεπόμενοι πολλαχῇ ἐπ᾽ αὐτόν, ἢ κατὰ χρηματισμὸν ἢ κατὰ φιλογυμναστίαν ἢ κατὰ φιλοσοφίαν, οὔτε ἐρᾶν καλοῦνται οὔτ ᾽ ἐρασταί, οἱ δὲ κατὰ ἕν τι εἶδος ἰόντες τε καὶ ἐσπουδακότες τὸ τοῦ ὅλου ὄνομα ἴσχουσιν, ἔρωτά τε καὶ ἐρᾶν καὶ ἐρασταί. Κινδυνεύεις ἀληθῆ, ἔφην ἐγώ, λέγειν. Καὶ λέγεται μέν γέ τις, ἔφη, λόγος, ὡς οἳ ἂν τὸ ἥμισυ {{χ|205e}} ἑαυτῶν ζητῶσιν, οὗτοι ἐρῶσιν· ὁ δ᾽ ἐμὸς λόγος οὔτε ἡμίσεός φησιν εἶναι τὸν ἔρωτα οὔτε ὅλου, ἐὰν μὴ τυγχάνῃ γέ που, ὦ ἑταῖρε, ἀγαθὸν ὄν· ἐπεὶ αὑτῶν γε καὶ πόδας καὶ χεῖρας ἐθέλουσιν ἀποτέμνεσθαι οἱ ἄνθρωποι, ἐὰν αὐτοῖς δοκῇ τὰ ἑαυτῶν πονηρὰ εἶναι. οὐ γὰρ τὸ ἑαυτῶν οἶμαι ἕκαστοι ἀσπάζονται, εἰ μὴ εἴ τις τὸ μὲν ἀγαθὸν οἰκεῖον καλεῖ καὶ ἑαυτοῦ, τὸ δὲ κακὸν ἀλλότριον· ὡς οὐδέν γε ἄλλο ἐστὶν οὗ {{χ|206a}} ἐρῶσιν ἅνθρωποι ἢ τοῦ ἀγαθοῦ. ἢ σοὶ δοκοῦσιν; Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔμοιγε, ἦν δ᾽ ἐγώ. Ἆρ᾽ οὖν, ἦ δ᾽ ἥ, οὕτως ἁπλοῦν ἐστι λέγειν ὅτι οἱ ἄνθρωποι τἀγαθοῦ ἐρῶσιν; Ναί, ἔφην. Τί δέ; οὐ προσθετέον, ἔφη, ὅτι καὶ εἶναι τὸ ἀγαθὸν αὑτοῖς ἐρῶσιν; Προσθετέον. Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, καὶ οὐ μόνον εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἀεὶ εἶναι; Καὶ τοῦτο προσθετέον. Ἔστιν ἄρα συλλήβδην, ἔφη, ὁ ἔρως τοῦ τὸ ἀγαθὸν αὑτῷ εἶναι ἀεί. Ἀληθέστατα, ἔφην ἐγώ, λέγεις. 


'''XXV. ''' {{χ|206b}} Ὅτε δὴ τούτου ὁ ἔρως ἐστὶν ἀεί, ἦ δ᾽ ἥ, τῶν τίνα τρόπον διωκόντων αὐτὸ καὶ ἐν τίνι πράξει ἡ σπουδὴ καὶ ἡ ξύντασις ἔρως ἂν καλοῖτο; τί τοῦτο τυγχάνει ὂν τὸ ἔργον; ἔχεις εἰπεῖν; Οὐ μεντἂν σέ, ἔφην ἐγώ, ὦ Διοτίμα, ἐθαύμαζον ἐπὶ σοφίᾳ καὶ ἐφοίτων παρὰ σὲ αὐτὰ ταῦτα μαθησόμενος. Ἀλλ ᾽ ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ. ἔστι γὰρ τοῦτο τόκος ἐν καλῷ καὶ κατὰ τὸ σῶμα καὶ κατὰ τὴν ψυχήν. Μαντείας, ἦν δ᾽ ἐγώ, δεῖται ὅτι ποτε λέγεις, καὶ οὐ μανθάνω. {{χ|206c}} Ἀλλ᾽ ἐγώ, ἦ δ᾽ ἥ, σαφέστερον ἐρῶ. κυοῦσιν γάρ, ἔφη, ὦ Σώκρατες, πάντες ἄνθρωποι καὶ κατὰ τὸ σῶμα καὶ κατὰ τὴν ψυχήν, καὶ ἐπειδὰν ἔν τινι ἡλικίᾳ γένωνται, τίκτειν ἐπιθυμεῖ ἡμῶν ἡ φύσις. τίκτειν δὲ ἐν μὲν αἰσχρῷ οὐ δύναται, ἐν δὲ τῷ καλῷ. ἡ γὰρ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς συνουσία τόκος ἐστίν. ἔστι δὲ τοῦτο θεῖον τὸ πρᾶγμα, καὶ τοῦτο ἐν θνητῷ ὄντι τῷ ζῴῳ ἀθάνατον ἔνεστιν, ἡ κύησις καὶ ἡ γέννησις. τὰ δὲ ἐν τῷ ἀναρμόστῳ ἀδύνατον γενέσθαι. {{χ|206d}} ἀνάρμοστον δ᾽ ἐστὶ τὸ αἰσχρὸν παντὶ τῷ θείῳ, τὸ δὲ καλὸν ἁρμόττον. Μοῖρα οὖν καὶ Εἰλείθυια ἡ Καλλονή ἐστι τῇ γενέσει. διὰ ταῦτα ὅταν μὲν καλῷ προσπελάζῃ τὸ κυοῦν, ἵλεών τε γίγνεται καὶ εὐφραινόμενον διαχεῖται καὶ τίκτει τε καὶ γεννᾷ· ὅταν δὲ αἰσχρῷ, σκυθρωπόν τε καὶ λυπούμενον συσπειρᾶται καὶ ἀποτρέπεται καὶ ἀνείλλεται καὶ οὐ γεννᾷ, ἀλλὰ ἴσχον τὸ κύημα χαλεπῶς φέρει. ὅθεν δὴ τῷ κυοῦντί τε καὶ ἤδη σπαργῶντι πολλὴ ἡ πτοίησις γέγονε {{χ|206e}} περὶ τὸ καλὸν διὰ τὸ μεγάλης ὠδῖνος ἀπολύειν τὸν ἔχοντα. ἔστιν γάρ, ὦ Σώκρατες, ἔφη, οὐ τοῦ καλοῦ ὁ ἔρως, ὡς σὺ οἴει. Ἀλλὰ τί μήν; Τῆς γεννήσεως καὶ τοῦ τόκου ἐν τῷ καλῷ. Εἶεν, ἦν δ᾽ ἐγώ. Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. τί δὴ οὖν τῆς γεννήσεως; ὅτι ἀειγενές ἐστι καὶ ἀθάνατον ὡς θνητῷ ἡ γέννησις. ἀθανασίας {{χ|207a}} δὲ ἀναγκαῖον ἐπιθυμεῖν μετὰ ἀγαθοῦ ἐκ τῶν ὡμολογημένων, εἴπερ τοῦ τἀγαθὸν ἑαυτῷ εἶναι ἀεὶ ἔρως ἐστίν. ἀναγκαῖον δὴ ἐκ τούτου τοῦ λόγου καὶ τῆς ἀθανασίας τὸν ἔρωτα εἶναι. 


'''XXVI.''' Ταῦτά τε οὖν πάντα ἐδίδασκέ με, ὁπότε περὶ τῶν ἐρωτικῶν λόγους ποιοῖτο, καί ποτε ἤρετο Τί οἴει, ὦ Σώκρατες, αἴτιον εἶναι τούτου τοῦ ἔρωτος καὶ τῆς ἐπιθυμίας; ἢ οὐκ αἰσθάνει ὡς δεινῶς διατίθεται πάντα τὰ θηρία ἐπειδὰν γεννᾶν ἐπιθυμήσῃ, καὶ τὰ πεζὰ καὶ τὰ πτηνά, νοσοῦντά τε {{χ|207b}} πάντα καὶ ἐρωτικῶς διατιθέμενα, πρῶτον μὲν περὶ τὸ ξυμμιγῆναι ἀλλήλοις, ἔπειτα περὶ τὴν τροφὴν τοῦ γενομένου, καὶ ἕτοιμά ἐστιν ὑπὲρ τούτων καὶ διαμάχεσθαι τὰ ἀσθενέστατα τοῖς ἰσχυροτάτοις καὶ ὑπεραποθνῄσκειν, καὶ αὐτὰ τῷ λιμῷ παρατεινόμενα ὥστ᾽ ἐκεῖνα ἐκτρέφειν, καὶ ἄλλο πᾶν ποιοῦντα; τοὺς μὲν γὰρ ἀνθρώπους, ἔφη, οἴοιτ᾽ ἄν τις ἐκ λογισμοῦ ταῦτα ποιεῖν· τὰ δὲ θηρία τίς αἰτία οὕτως ἐρωτικῶς διατίθεσθαι; ἔχεις λέγειν; καὶ ἐγὼ αὖ ἔλεγον ὅτι οὐκ εἰδείην· ἣ δ᾽ εἶπεν, Διανοεῖ οὖν δεινός ποτε γενήσεσθαι τὰ ἐρωτικά, ἐὰν ταῦτα μὴ ἐννοῇς; Ἀλλὰ διὰ ταῦτά τοι, ὦ Διοτίμα, ὅπερ νῦν δὴ εἶπον, παρὰ σὲ ἥκω, γνοὺς ὅτι διδασκάλων δέομαι. ἀλλά μοι λέγε καὶ τούτων τὴν αἰτίαν καὶ τῶν ἄλλων τῶν περὶ τὰ ἐρωτικά. Εἰ τοίνυν, ἔφη, πιστεύεις ἐκείνου εἶναι φύσει τὸν ἔρωτα, οὗ πολλάκις ὡμολογήκαμεν, μὴ θαύμαζε. ἐνταῦθα γὰρ {{χ|207d}} τὸν αὐτὸν ἐκείνῳ λόγον ἡ θνητὴ φύσις ζητεῖ κατὰ τὸ δυνατὸν ἀεί τε εἶναι καὶ ἀθάνατος. δύναται δὲ ταύτῃ μόνον τῇ γενέσει, ὅτι ἀεὶ καταλείπει ἕτερον νέον ἀντὶ τοῦ παλαιοῦ, ἐπεὶ καὶ ἐν ᾧ ἓν ἕκαστον τῶν ζῴων ζῆν καλεῖται καὶ εἶναι τὸ αὐτό· οἷον ἐκ παιδαρίου ὁ αὐτὸς λέγεται ἕως ἂν πρεσβύτης γένηται· οὗτος μέντοι οὐδέποτε τὰ αὐτὰ ἔχων ἐν αὑτῷ ὅμως ὁ αὐτὸς καλεῖται, ἀλλὰ νέος ἀεὶ γιγνόμενος, τὰ δὲ ἀπολλύς, καὶ κατὰ τὰς τρίχας καὶ σάρκα καὶ ὀστᾶ καὶ {{χ|207e}} αἷμα καὶ ξύμπαν τὸ σῶμα. καὶ μὴ ὅτι κατὰ τὸ σῶμα, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ψυχὴν οἱ τρόποι, τὰ ἤθη, δόξαι, ἐπιθυμίαι, ἡδοναί, λῦπαι, φόβοι τούτων ἕκαστα οὐδέποτε τὰ αὐτὰ πάρεστιν ἑκάστῳ, ἀλλὰ τὰ μὲν γίγνεται, τὰ δὲ ἀπόλλυται. πολὺ δὲ τούτων ἀτοπώτερον ἔτι, ὅτι καὶ αἱ ἐπιστῆμαι {{χ|208a}} μὴ ὅτι αἱ μὲν γίγνονται, αἱ δὲ ἀπόλλυνται ἡμῖν, καὶ οὐδέποτε οἱ αὐτοί ἐσμεν οὐδὲ κατὰ τὰς ἐπιστήμας, ἀλλὰ καὶ μία ἑκάστη τῶν ἐπιστημῶν ταὐτὸν πάσχει. ὃ γὰρ καλεῖται μελετᾷν, ὡς ἐξιούσης ἐστὶ τῆς ἐπιστήμης· λήθη γὰρ ἐπιστήμης ἔξοδος, μελέτη δὲ πάλιν καινὴν ἐμποιοῦσα ἀντὶ τῆς ἀπιούσης μνήμην σῴζει τὴν ἐπιστήμην, ὥστε τὴν αὐτὴν δοκεῖν εἶναι. τούτῳ γὰρ τῷ τρόπῳ πᾶν τὸ θνητὸν σῴζεται, οὐ τὸ παντάπασιν τὸ αὐτὸ ἀεὶ εἶναι ὥσπερ τὸ {{χ|208b}} θεῖον, ἀλλὰ τῷ τὸ ἀπιὸν καὶ παλαιούμενον ἕτερον νέον ἐγκαταλείπειν οἷον αὐτὸ ἦν. ταύτῃ τῇ μηχανῇ, ὦ Σώκρατες, ἔφη, θνητὸν ἀθανασίας μετέχει, καὶ σῶμα καὶ τἆλλα πάντα· ἀθάνατον δὲ ἄλλῃ. μὴ οὖν θαύμαζε εἰ τὸ αὑτοῦ ἀποβλάστημα φύσει πᾶν τιμᾷ· ἀθανασίας γὰρ χάριν παντὶ αὕτη ἡ σπουδὴ καὶ ὁ ἔρως ἕπεται. 


'''XXVII. ''' Καὶ ἐγὼ ἀκούσας τὸν λόγον ἐθαύμασά τε καὶ εἶπον Εἶεν, ἦν δ᾽ ἐγώ, ὦ σοφωτάτη Διοτίμα, ταῦτα ὡς ἀληθῶς οὕτως ἔχει; {{χ|208c}} καὶ ἥ, ὥσπερ οἱ τέλεοι σοφισταί, Εὖ ἴσθι, ἔφη, ὦ Σώκρατες· ἐπεί γε καὶ τῶν ἀνθρώπων εἰ ἐθέλεις εἰς τὴν φιλοτιμίαν βλέψαι, θαυμάζοις ἂν τῆς ἀλογίας πέρι ἃ ἐγὼ εἴρηκα εἰ μὴ ἐννοεῖς, ἐνθυμηθεὶς ὡς δεινῶς διάκεινται ἔρωτι τοῦ ὀνομαστοὶ γενέσθαι καὶ κλέος ἐς τὸν ἀεὶ χρόνον ἀθάνατον καταθέσθαι, καὶ ὑπὲρ τούτου κινδύνους τε κινδυνεύειν ἕτοιμοί εἰσι πάντας ἔτι μᾶλλον ἢ ὑπὲρ τῶν {{χ|208d}} παίδων, καὶ χρήματα ἀναλίσκειν καὶ πόνους πονεῖν οὑστινασοῦν καὶ ὑπεραποθνῄσκειν. ἐπεὶ οἴει σύ, ἔφη, Ἄλκηστιν ὑπὲρ Ἀδμήτου ἀποθανεῖν ἄν, ἢ Ἀχιλλέα Πατρόκλῳ ἐπαποθανεῖν, ἢ προαποθανεῖν τὸν ὑμέτερον Κόδρον ὑπὲρ τῆς βασιλείας τῶν παίδων, μὴ οἰομένους ἀθάνατον μνήμην ἀρετῆς πέρι ἑαυτῶν ἔσεσθαι, ἣν νῦν ἡμεῖς ἔχομεν; πολλοῦ γε δεῖ, ἔφη, ἀλλ᾽ οἶμαι ὑπὲρ ἀρετῆς ἀθανάτου καὶ τοιαύτης δόξης εὐκλεοῦς πάντες πάντα ποιοῦσιν, ὅσῳ ἂν ἀμείνους {{χ|208e}} ὦσι, τοσούτῳ μᾶλλον· τοῦ γὰρ ἀθανάτου ἐρῶσιν. οἱ μὲν οὖν ἐγκύμονες, ἔφη, κατὰ τὰ σώματα ὄντες πρὸς τὰς γυναῖκας μᾶλλον τρέπονται καὶ ταύτῃ ἐρωτικοί εἰσιν, διὰ παιδογονίας ἀθανασίαν καὶ μνήμην καὶ εὐδαιμονίαν, ὡς οἴονται, αὑτοῖς εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον πάντα ποριζόμενοι· οἱ δὲ κατὰ τὴν {{χ|209a}} ψυχήν — εἰσὶ γὰρ οὖν, ἔφη, οἳ ἐν ταῖς ψυχαῖς κυοῦσιν ἔτι μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς σώμασιν, ἃ ψυχῇ προσήκει καὶ κυῆσαι καὶ τεκεῖν· τί οὖν προσήκει; φρόνησίν τε καὶ τὴν ἄλλην ἀρετήν· ὧν δή εἰσι καὶ οἱ ποιηταὶ πάντες γεννήτορες καὶ τῶν δημιουργῶν ὅσοι λέγονται εὑρετικοὶ εἶναι· πολὺ δὲ μεγίστη, ἔφη, καὶ καλλίστη τῆς φρονήσεως ἡ περὶ τὰ τῶν πόλεών τε καὶ οἰκήσεων διακόσμησις, ᾗ δὴ ὄνομά ἐστι σωφροσύνη τε καὶ δικαιοσύνη· τούτων δ᾽ αὖ ὅταν τις ἐκ {{χ|209b}} νέου ἐγκύμων ᾖ τὴν ψυχήν θεῖος ὢν , καὶ ἡκούσης τῆς ἡλικίας, τίκτειν τε καὶ γεννᾶν ἤδη ἐπιθυμῇ, ζητεῖ δὴ οἶμαι καὶ οὗτος περιιὼν τὸ καλὸν ἐν ᾧ ἂν γεννήσειεν· ἐν τῷ γὰρ αἰσχρῷ οὐδέποτε γεννήσει. τά τε οὖν σώματα τὰ καλὰ μᾶλλον ἢ τὰ αἰσχρὰ ἀσπάζεται ἅτε κυῶν, καὶ ἂν ἐντύχῃ ψυχῇ καλῇ καὶ γενναίᾳ καὶ εὐφυεῖ, πάνυ δὴ ἀσπάζεται τὸ ξυναμφότερον, καὶ πρὸς τοῦτον τὸν ἄνθρωπον εὐθὺς εὐπορεῖ λόγων περὶ ἀρετῆς καὶ περὶ οἷον χρὴ εἶναι {{χ|209c}} τὸν ἄνδρα τὸν ἀγαθὸν καὶ ἃ ἐπιτηδεύειν, καὶ ἐπιχειρεῖ παιδεύειν. ἁπτόμενος γὰρ οἶμαι τοῦ καλοῦ καὶ ὁμιλῶν αὐτῷ, ἃ πάλαι ἐκύει , τίκτει καὶ γεννᾷ, καὶ παρὼν καὶ ἀπὼν μεμνημένος, καὶ τὸ γεννηθὲν συνεκτρέφει κοινῇ μετ᾽ ἐκείνου, ὥστε πολὺ μείζω κοινωνίαν τῆς τῶν παίδων πρὸς ἀλλήλους οἱ τοιοῦτοι ἴσχουσι καὶ φιλίαν βεβαιοτέραν, ἅτε καλλιόνων καὶ ἀθανατωτέρων παίδων κεκοινωνηκότες. καὶ πᾶς ἂν δέξαιτο ἑαυτῷ τοιούτους παῖδας μᾶλλον γεγονέναι ἢ τοὺς {{χ|209d}} ἀνθρωπίνους, καὶ εἰς Ὅμηρον ἀποβλέψας καὶ Ἡσίοδον καὶ τοὺς ἄλλους ποιητὰς τοὺς ἀγαθοὺς ζηλῶν, οἷα ἔκγονα ἑαυτῶν καταλείπουσιν, ἃ ἐκείνοις ἀθάνατον κλέος καὶ μνήμην παρέχεται αὐτὰ τοιαῦτα ὄντα· εἰ δὲ βούλει, ἔφη, οἵους Λυκοῦργος παῖδας κατελίπετο ἐν Λακεδαίμονι σωτῆρας τῆς Λακεδαίμονος καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν τῆς Ἑλλάδος. τίμιος δὲ παρ᾽ ὑμῖν καὶ Σόλων διὰ τὴν τῶν νόμων γέννησιν, καὶ ἄλλοι {{χ|209e}} ἄλλοθι πολλαχοῦ ἄνδρες, καὶ ἐν Ἕλλησι καὶ ἐν βαρβάροις, πολλὰ καὶ καλὰ ἀποφηνάμενοι ἔργα, γεννήσαντες παντοίαν ἀρετήν· ὧν καὶ ἱερὰ πολλὰ ἤδη γέγονε διὰ τοὺς τοιούτους παῖδας, διὰ δὲ τοὺς ἀνθρωπίνους οὐδενός πω. 


'''XXVIII. ''' Ταῦτα μὲν οὖν τὰ ἐρωτικὰ ἴσως, ὦ Σώκρατες, κἂν σὺ {{χ|210a}} μυηθείης· τὰ δὲ τέλεα καὶ ἐποπτικά, ὧν ἕνεκα καὶ ταῦτα ἔστιν, ἐάν τις ὀρθῶς μετίῃ, οὐκ οἶδ᾽ εἰ οἷός τ᾽ ἂν εἴης. ἐρῶ μὲν οὖν, ἔφη, ἐγὼ καὶ προθυμίας οὐδὲν ἀπολείψω· πειρῶ δὲ ἕπεσθαι, ἂν οἷός τε ᾖς. δεῖ γάρ, ἔφη, τὸν ὀρθῶς ἰόντα ἐπὶ τοῦτο τὸ πρᾶγμα ἄρχεσθαι μὲν νέον ὄντα ἰέναι ἐπὶ τὰ καλὰ σώματα, καὶ πρῶτον μέν, ἐὰν ὀρθῶς ἡγῆται ὁ ἡγούμενος, ἑνὸς αὐτὸν σώματος ἐρᾷν καὶ ἐνταῦθα γεννᾷν λόγους καλούς, ἔπειτα δὲ αὐτὸν κατανοῆσαι ὅτι τὸ κάλλος {{χ|210b}} τὸ ἐπὶ ὁτῳοῦν σώματι τῷ ἐπὶ ἑτέρῳ σώματι ἀδελφόν ἐστι, καὶ εἰ δεῖ διώκειν τὸ ἐπ᾽ εἴδει καλόν, πολλὴ ἄνοια μὴ οὐχ ἕν τε καὶ ταὐτὸν ἡγεῖσθαι τὸ ἐπὶ πᾶσιν τοῖς σώμασι κάλλος· τοῦτο δ᾽ ἐννοήσαντα καταστῆναι πάντων τῶν καλῶν σωμάτων ἐραστήν, ἑνὸς δὲ τὸ σφόδρα τοῦτο χαλάσαι καταφρονήσαντα καὶ σμικρὸν ἡγησάμενον· μετὰ δὲ ταῦτα τὸ ἐν ταῖς ψυχαῖς κάλλος τιμιώτερον ἡγήσασθαι τοῦ ἐν τῷ σώματι, ὥστε καὶ ἐὰν ἐπιεικὴς ὢν τὴν ψυχήν τις κἂν σμικρὸν ἄνθος {{χ|210c}} ἔχῃ, ἐξαρκεῖν αὐτῷ καὶ ἐρᾷν καὶ κήδεσθαι καὶ τίκτειν λόγους τοιούτους καὶ ζητεῖν, οἵτινες ποιήσουσι βελτίους τοὺς νέους, ἵνα ἀναγκασθῇ αὖ θεάσασθαι τὸ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασι καὶ τοῖς νόμοις καλὸν καὶ τοῦτ᾽ ἰδεῖν ὅτι πᾶν αὐτὸ αὑτῷ ξυγγενές ἐστιν, ἵνα τὸ περὶ τὸ σῶμα καλὸν σμικρόν τι ἡγήσηται εἶναι . μετὰ δὲ τὰ ἐπιτηδεύματα ἐπὶ τὰς ἐπιστήμας ἀγαγεῖν, ἵνα ἴδῃ αὖ ἐπιστημῶν κάλλος, καὶ βλέπων πρὸς {{χ|210d}} πολὺ ἤδη τὸ καλὸν μηκέτι τῷ παρ᾽ ἑνί, ὥσπερ οἰκέτης, ἀγαπῶν παιδαρίου κάλλος ἢ ἀνθρώπου τινός ἢ ἐπιτηδεύματος ἑνός, δουλεύων φαῦλος ᾖ καὶ σμικρολόγος, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸ πολὺ πέλαγος τετραμμένος τοῦ καλοῦ καὶ θεωρῶν πολλοὺς καὶ καλοὺς λόγους καὶ μεγαλοπρεπεῖς τίκτῃ καὶ διανοήματα ἐν φιλοσοφίᾳ ἀφθόνῳ, ἕως ἂν ἐνταῦθα ῥωσθεὶς καὶ αὐξηθεὶς κατίδῃ τινὰ ἐπιστήμην μίαν τοιαύτην, ἥ ἐστι καλοῦ {{χ|210e}} τοιοῦδε. πειρῶ δέ μοι, ἔφη, τὸν νοῦν προσέχειν ὡς οἷόν τε μάλιστα. 


'''XXIX. '''Ὃς γὰρ ἂν μέχρι ἐνταῦθα πρὸς τὰ ἐρωτικὰ παιδαγωγηθῇ, θεώμενος ἐφεξῆς τε καὶ ὀρθῶς τὰ καλά, πρὸς τέλος ἤδη ἰὼν τῶν ἐρωτικῶν ἐξαίφνης κατόψεταί τι θαυμαστὸν τὴν φύσιν καλόν, τοῦτο ἐκεῖνο, ὦ Σώκρατες, οὗ δὴ ἕνεκεν καὶ οἱ ἔμπροσθεν πάντες πόνοι ἦσαν, πρῶτον μὲν {{χ|211a}} ἀεὶ ὂν καὶ οὔτε γιγνόμενον οὔτε ἀπολλύμενον, οὔτε αὐξανόμενον οὔτε φθῖνον, ἔπειτα οὐ τῇ μὲν καλόν, τῇ δ᾽ αἰσχρόν, οὐδὲ τοτὲ μέν, τοτὲ δὲ οὔ, οὐδὲ πρὸς μὲν τὸ καλόν, πρὸς δὲ τὸ αἰσχρόν . οὐδ᾽ ἔνθα μὲν καλόν, ἔνθα δὲ αἰσχρόν, ὡς τισὶ μὲν ὂν καλόν, τισὶ δὲ αἰσχρόν· οὐδ᾽ αὖ φαντασθήσεται αὐτῷ τὸ καλὸν οἷον πρόσωπόν τι οὐδὲ χεῖρες οὐδὲ ἄλλο οὐδὲν ὧν σῶμα μετέχει, οὐδέ τις λόγος οὐδέ τις ἐπιστήμη, οὐδέ που ὂν ἐν ἑτέρῳ τινι, οἷον ἐν ζῴῳ ἢ ἐν γῇ ἢ ἐν οὐρανῷ {{χ|211b}} ἢ ἔν τῳ ἄλλῳ, ἀλλ᾽ αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ μεθ᾽ αὑτοῦ μονοειδὲς ἀεὶ ὄν, τὰ δὲ ἄλλα πάντα καλὰ ἐκείνου μετέχοντα τρόπον τινὰ τοιοῦτον, οἷον γιγνομένων τε τῶν ἄλλων καὶ ἀπολλυμένων μηδὲν ἐκεῖνο μήτε τι πλέον μήτε ἔλαττον γίγνεσθαι μηδὲ πάσχειν μηδέν , ὅταν δή τις ἀπὸ τῶνδε διὰ τὸ ὀρθῶς παιδεραστεῖν ἐπανιὼν ἐκεῖνο τὸ καλὸν ἄρχηται καθορᾶν, σχεδὸν ἄν τι ἅπτοιτο τοῦ τέλους. τοῦτο γὰρ δή ἐστι τὸ ὀρθῶς ἐπὶ {{χ|211c}} τὰ ἐρωτικὰ ἰέναι ἢ ὑπ᾽ ἄλλου ἄγεσθαι, ἀρχόμενον ἀπὸ τῶνδε τῶν καλῶν ἐκείνου ἕνεκα τοῦ καλοῦ ἀεὶ ἐπανιέναι, ὥσπερ ἐπαναβαθμοῖς χρώμενον, ἀπὸ ἑνὸς ἐπὶ δύο καὶ ἀπὸ δυοῖν ἐπὶ πάντα τὰ καλὰ σώματα, καὶ ἀπὸ τῶν καλῶν σωμάτων ἐπὶ τὰ καλὰ ἐπιτηδεύματα, καὶ ἀπὸ τῶν καλῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπὶ τὰ καλὰ μαθήματα, καὶ ἀπὸ τῶν μαθημάτων ἐπ᾽ ἐκεῖνο τὸ μάθημα τελευτήσῃ, ὅ ἐστιν οὐκ ἄλλου ἢ αὐτοῦ ἐκείνου τοῦ καλοῦ μάθημα, καὶ γνῷ αὐτὸ τελευτῶν ὃ ἔστι {{χ|211d}} καλόν. ἐνταῦθα τοῦ βίου, ὦ φίλε Σώκρατες, ἔφη ἡ Μαντινικὴ ξένη, εἴπερ που ἄλλοθι, βιωτὸν ἀνθρώπῳ, θεωμένῳ αὐτὸ τὸ καλόν. ὃ ἐάν ποτε ἴδῃς, οὐ κατὰ χρυσίον τε καὶ ἐσθῆτα καὶ τοὺς καλοὺς παῖδάς τε καὶ νεανίσκους δόξει σοι εἶναι, οὓς νῦν ὁρῶν ἐκπέπληξαι καὶ ἕτοιμος εἶ καὶ σὺ καὶ ἄλλοι πολλοί, ὁρῶντες τὰ παιδικὰ καὶ ξυνόντες ἀεὶ αὐτοῖς, εἴ πως οἷόν τ᾽ ἦν, μήτ᾽ ἐσθίειν μήτε πίνειν, ἀλλὰ θεᾶσθαι μόνον καὶ συνεῖναι. τί δῆτα, ἔφη, οἰόμεθα, εἴ τῳ γένοιτο {{χ|211e}} αὐτὸ τὸ καλὸν ἰδεῖν εἰλικρινές, καθαρόν, ἄμικτον, ἀλλὰ μὴ ἀνάπλεων σαρκῶν τε ἀνθρωπίνων καὶ χρωμάτων καὶ ἄλλης πολλῆς φλυαρίας θνητῆς, ἀλλ᾽ αὐτὸ τὸ θεῖον καλὸν δύναιτο μονοειδὲς κατιδεῖν; ἆρ᾽ οἴει, ἔφη, φαῦλον βίον {{χ|212a}} γίγνεσθαι ἐκεῖσε βλέποντος ἀνθρώπου καὶ ἐκεῖνο ᾧ δεῖ θεωμένου καὶ ξυνόντος αὐτῷ; ἢ οὐκ ἐνθυμῇ, ἔφη, ὅτι ἐνταῦθα αὐτῷ μοναχοῦ γενήσεται, ὁρῶντι ᾧ ὁρατὸν τὸ καλόν, τίκτειν οὐκ εἴδωλα ἀρετῆς, ἅτε οὐκ εἰδώλου ἐφαπτομένῳ, ἀλλὰ ἀληθῆ, ἅτε τοῦ ἀληθοῦς ἐφαπτομένῳ· τεκόντι δὲ ἀρετὴν ἀληθῆ καὶ θρεψαμένῳ ὑπάρχει θεοφιλῆ γενέσθαι, καὶ εἴπέρ τῳ ἄλλῳ ἀνθρώπων ἀθανάτῳ καὶ ἐκείνῳ; {{χ|212b}} — Ταῦτα δή, ὦ Φαῖδρέ τε καὶ οἱ ἄλλοι, ἔφη μὲν Διοτίμα, πέπεισμαι δ᾽ ἐγώ· πεπεισμένος δὲ πειρῶμαι καὶ τοὺς ἄλλους πείθειν ὅτι τούτου τοῦ κτήματος τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει συνεργὸν ἀμείνω Ἔρωτος οὐκ ἄν τις ῥᾳδίως λάβοι. διὸ δὴ ἔγωγέ φημι χρῆναι πάντα ἄνδρα τὸν Ἔρωτα τιμᾷν, καὶ αὐτὸς τιμῶ τὰ ἐρωτικὰ καὶ διαφερόντως ἀσκῶ, καὶ τοῖς ἄλλοις παρακελεύομαι, καὶ νῦν τε καὶ ἀεὶ ἐγκωμιάζω τὴν δύναμιν καὶ ἀνδρείαν τοῦ Ἔρωτος καθ᾽ ὅσον οἷός τ᾽ εἰμί. τοῦτον {{χ|212c}} οὖν τὸν λόγον, ὦ Φαῖδρε, εἰ μὲν βούλει, ὡς ἐγκώμιον εἰς Ἔρωτα νόμισον εἰρῆσθαι, εἰ δέ, ὅτι καὶ ὅπῃ χαίρεις ὀνομάζων, τοῦτο ὀνόμαζε. 


'''XXX.''' Εἰπόντος δὲ ταῦτα τοῦ Σωκράτους τοὺς μὲν ἐπαινεῖν, τὸν δὲ Ἀριστοφάνη λέγειν τι ἐπιχειρεῖν, ὅτι ἐμνήσθη αὐτοῦ λέγων ὁ Σωκράτης περὶ τοῦ λόγου· καὶ ἐξαίφνης τὴν αὔλειον θύραν κρουομένην πολὺν ψόφον παρασχεῖν ὡς κωμαστῶν, καὶ αὐλητρίδος φωνὴν ἀκούειν. τὸν οὖν Ἀγάθωνα, Παῖδες, φάναι, {{χ|212d}} οὐ σκέψεσθε; καὶ ἐὰν μέν τις τῶν ἐπιτηδείων ᾖ, καλεῖτε· εἰ δὲ μή, λέγετε ὅτι οὐ πίνομεν ἀλλ᾽ ἀναπαυόμεθα ἤδη. καὶ οὐ πολὺ ὕστερον Ἀλκιβιάδου τὴν φωνὴν ἀκούειν ἐν τῇ αὐλῇ σφόδρα μεθύοντος καὶ μέγα βοῶντος, ἐρωτῶντος ὅπου Ἀγάθων καὶ κελεύοντος ἄγειν παρ᾽ Ἀγάθωνα. ἄγειν οὖν αὐτὸν παρὰ σφᾶς τήν τε αὐλητρίδα ὑπολαβοῦσαν καὶ ἄλλους τινὰς τῶν ἀκολούθων, καὶ ἐπιστῆναι ἐπὶ τὰς θύρας {{χ|212e}} ἐστεφανωμένον αὐτὸν κιττοῦ τέ τινι στεφάνῳ δασεῖ καὶ ἴων, καὶ ταινίας ἔχοντα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς πάνυ πολλάς, καὶ εἰπεῖν· Ἄνδρες, χαίρετε· μεθύοντα ἄνδρα πάνυ σφόδρα δέξεσθε συμπότην, ἢ ἀπίωμεν ἀναδήσαντες μόνον Ἀγάθωνα, ἐφ᾽ ᾧπερ ἤλθομεν; ἐγὼ γάρ τοι, φάναι, χθὲς μὲν οὐχ οἷός τ᾽ ἐγενόμην ἀφικέσθαι, νῦν δὲ ἥκω ἐπὶ τῇ κεφαλῇ ἔχων τὰς ταινίας, ἵνα ἀπὸ τῆς ἐμῆς κεφαλῆς τὴν τοῦ σοφωτάτου καὶ καλλίστου κεφαλὴν ἀνειπὼν οὑτωσὶ ἀναδήσω· ἆρα καταγελάσεσθέ μου ὡς μεθύοντος; ἐγὼ δέ, κἂν ὑμεῖς {{χ|213a}} γελᾶτε, ὅμως εὖ οἶδ᾽ ὅτι ἀληθῆ λέγω. ἀλλά μοι λέγετε αὐτόθεν, ἐπὶ ῥητοῖς εἰσίω ἢ μή; συμπίεσθε ἢ οὔ; πάντας οὖν ἀναθορυβῆσαι καὶ κελεύειν εἰσιέναι καὶ κατακλίνεσθαι, καὶ τὸν Ἀγάθωνα καλεῖν αὐτόν. καὶ τὸν ἰέναι ἀγόμενον ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ περιαιρούμενον ἅμα τὰς ταινίας ὡς ἀναδήσοντα, ἐπίπροσθε τῶν ὀφθαλμῶν ἔχοντα οὐ κατιδεῖν τὸν Σωκράτη, ἀλλὰ καθίζεσθαι παρὰ τὸν Ἀγάθωνα {{χ|213b}} ἐν μέσῳ Σωκράτους τε καὶ ἐκείνου· παραχωρῆσαι γὰρ τὸν Σωκράτη ὡς ἐκεῖνον καθίζειν. παρακαθεζόμενον δὲ αὐτὸν ἀσπάζεσθαί τε τὸν Ἀγάθωνα καὶ ἀναδεῖν. εἰπεῖν οὖν τὸν Ἀγάθωνα· Ὑπολύετε, παῖδες, Ἀλκιβιάδην, ἵνα ἐκ τρίτων κατακέηται. Πάνυ γε, εἰπεῖν τὸν Ἀλκιβιάδην· ἀλλὰ τίς ἡμῖν ὅδε τρίτος συμπότης; καὶ ἅμα μεταστρεφόμενον αὐτὸν ὁρᾶν τὸν Σωκράτη, ἰδόντα δὲ ἀναπηδῆσαι καὶ εἰπεῖν· Ὦ Ἡράκλεις, τουτὶ τί ἦν; Σωκράτης οὗτος; ἐλλοχῶν αὖ με ἐνταῦθα κατέκεισο, {{χ|213c}} ὥσπερ εἰώθεις ἐξαίφνης ἀναφαίνεσθαι ὅπου ἐγὼ ᾤμην ἥκιστά σε ἔσεσθαι. καὶ νῦν τί ἥκεις; καὶ τί αὖ ἐνταῦθα κατεκλίνης; ὡς οὐ παρὰ Ἀριστοφάνει οὐδὲ εἴ τις ἄλλος γελοῖος ἔστι τε καὶ βούλεται, ἀλλὰ διεμηχανήσω ὅπως παρὰ τῷ καλλίστῳ τῶν ἔνδον κατακείσει; καὶ τὸν Σωκράτη· Ἀγάθων, φάναι, ὅρα εἴ μοι ἐπαμύνεις· ὡς ἐμοὶ ὁ τούτου ἔρως τοῦ ἀνθρώπου οὐ φαῦλον πρᾶγμα γέγονεν. ἀπ᾽ ἐκείνου γὰρ τοῦ χρόνου, ἀφ᾽ οὗ τούτου {{χ|213d}} ἠράσθην, οὐκέτι ἔξεστίν μοι οὔτε προσβλέψαι οὔτε διαλεχθῆναι καλῷ οὐδ᾽ ἑνί, ἢ οὑτοσὶ ζηλοτυπῶν με καὶ φθονῶν θαυμαστὰ ἐργάζεται καὶ λοιδορεῖταί τε καὶ τὼ χεῖρε μόγις ἀπέχεται. ὅρα οὖν μή τι καὶ νῦν ἐργάσηται, ἀλλὰ διάλλαξον ἡμᾶς, ἢ ἐὰν ἐπιχειρῇ βιάζεσθαι, ἐπάμυνε, ὡς ἐγὼ τὴν τούτου μανίαν τε καὶ φιλεραστίαν πάνυ ὀῤῥωδῶ. Ἀλλ᾽ οὐκ ἔστι, φάναι τὸν Ἀλκιβιάδην, ἐμοὶ καὶ σοὶ διαλλαγή. ἀλλὰ τούτων μὲν εἰσαῦθις σε τιμωρήσομαι· νῦν {{χ|213e}} δέ μοι, Ἀγάθων, φάναι, μετάδος τῶν ταινιῶν, ἵνα ἀναδήσωμεν καὶ τὴν τούτου ταυτηνὶ τὴν θαυμαστὴν κεφαλήν, καὶ μή μοι μέμφηται ὅτι σὲ μὲν ἀνέδησα, αὐτὸν δὲ νικῶντα ἐν λόγοις πάντας ἀνθρώπους, οὐ μόνον πρῴην ὥσπερ σύ, ἀλλ᾽ ἀεί, ἔπειτα οὐκ ἀνέδησα. καὶ ἅμ᾽ αὐτὸν λαβόντα τῶν ταινιῶν ἀναδεῖν τὸν Σωκράτη καὶ κατακλίνεσθαι. 


'''XXXI. ''' Ἐπειδὴ δὲ κατεκλίνη, εἰπεῖν· Εἶεν δή, ἄνδρες· δοκεῖτε γάρ μοι νήφειν. οὐκ ἐπιτρεπτέον ὑμῖν, ἀλλὰ ποτέον· ὡμολόγηται γὰρ ταῦθ᾽ ἡμῖν. ἄρχοντα οὖν αἱροῦμαι τῆς πόσεως, ἕως ἂν ὑμεῖς ἱκανῶς πίητε, ἐμαυτόν. ἀλλὰ φερέτω, Ἀγάθων, εἴ τι ἔστιν ἔκπωμα μέγα. μᾶλλον δὲ οὐδὲν δεῖ, ἀλλὰ φέρε, παῖ, φάναι, τὸν ψυκτῆρα ἐκεῖνον, ἰδόντα αὐτὸν {{χ|214a}} πλέον ἢ ὀκτὼ κοτύλας χωροῦντα. τοῦτον ἐμπλησάμενον πρῶτον μὲν αὐτὸν ἐκπιεῖν, ἔπειτα τῷ Σωκράτει κελεύειν ἐγχεῖν καὶ ἅμα εἰπεῖν· Πρὸς μὲν Σωκράτη, ὦ ἄνδρες, τὸ σόφισμά μοι οὐδέν· ὁπόσον γὰρ ἂν κελεύῃ τις, τοσοῦτον ἐκπιὼν οὐδὲν μᾶλλον μή ποτε μεθυσθῇ. τὸν μὲν οὖν Σωκράτη ἐγχέαντος τοῦ παιδὸς πίνειν· τὸν δ᾽ Ἐρυξίμαχον· Πῶς οὖν, φάναι, ὦ Ἀλκιβιάδη, ποιοῦμεν; {{χ|214b}} οὕτως οὔτε τι λέγομεν ἐπὶ τῇ κύλικι οὔτε τι ᾄδομεν, ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ὥσπερ οἱ διψῶντες πιόμεθα; τὸν οὖν Ἀλκιβιάδην εἰπεῖν· Ὦ Ἐρυξίμαχε, βέλτιστε βελτίστου πατρὸς καὶ σωφρονεστάτου, χαῖρε. Καὶ γὰρ σύ, φάναι τὸν Ἐρυξίμαχον· ἀλλὰ τί ποιῶμεν; Ὅ τι ἂν σὺ κελεύῃς. δεῖ γάρ σοι πείθεσθαι· 

''ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων·'' 

ἐπίταττε οὖν ὅτι βούλει. Ἄκουσον δή, εἰπεῖν τὸν Ἐρυξίμαχον. ἡμῖν πρὶν σὲ εἰσελθεῖν ἔδοξε χρῆναι ἐπὶ δεξιὰ ἕκαστον ἐν μέρει λόγον {{χ|214c}} περὶ Ἔρωτος εἰπεῖν ὡς δύναιτο κάλλιστον, καὶ ἐγκωμιάσαι. οἱ μὲν οὖν ἄλλοι πάντες ἡμεῖς εἰρήκαμεν· σὺ δ᾽ ἐπειδὴ οὐκ εἴρηκας καὶ ἐκπέπωκας, δίκαιος εἰ εἰπεῖν, εἰπὼν δὲ ἐπιτάξαι Σωκράτει ὅ τι ἂν βούλῃ, καὶ τοῦτον τῷ ἐπὶ δεξιὰ καὶ οὕτω τοὺς ἄλλους. Ἀλλά, φάναι, ὦ Ἐρυξίμαχε, τὸν Ἀλκιβιάδην, καλῶς μὲν λέγεις, μεθύοντα δὲ ἄνδρα παρὰ νηφόντων λόγους παραβάλλειν μὴ οὐκ ἐξ ἴσου ᾖ. καὶ ἅμα, ὦ μακάριε, πείθει τί {{χ|214d}} σε Σωκράτης ὧν ἄρτι εἶπεν; ἢ οἶσθα ὅτι τοὐναντίον ἐστὶ πᾶν ἢ ὃ ἔλεγεν; οὗτος γάρ, ἐάν τινα ἐγὼ ἐπαινέσω τούτου παρόντος ἢ θεὸν ἢ ἄνθρωπον ἄλλον ἢ τοῦτον, οὐκ ἀφέξεταί μου τὼ χεῖρε. Οὐκ εὐφημήσεις; φάναι τὸν Σωκράτη. Μὰ τὸν Ποσειδῶ, εἰπεῖν τὸν Ἀλκιβιάδην, μηδὲν λέγε πρὸς ταῦτα, ὡς ἐγὼ οὐδ᾽ ἂν ἕνα ἄλλον ἐπαινέσαιμι σοῦ παρόντος. Ἀλλ᾽ οὕτω ποίει, φάναι τὸν Ἐρυξίμαχον, εἰ βούλει· Σωκράτη ἐπαίνεσον. {{χ|214e}} Πῶς λέγεις; εἰπεῖν τὸν Ἀλκιβιάδην· δοκεῖ χρῆναι, ὦ Ἐρυξίμαχε; ἐπιθῶμαι τῷ ἀνδρὶ καὶ τιμωρήσωμαι ὑμῶν ἐναντίον; Οὗτος, φάναι τὸν Σωκράτη, τί ἐν νῷ ἔχεις; ἐπὶ τὰ γελοιότερά με ἐπαινέσαι; ἢ τί ποιήσεις; Τἀληθῆ ἐρῶ. ἀλλ᾽ ὅρα εἰ παρίης. Ἀλλὰ μέντοι, φάναι, τά γε ἀληθῆ παρίημι καὶ κελεύω λέγειν. Οὐκ ἂν φθάνοιμι, εἰπεῖν τὸν Ἀλκιβιάδην. καὶ μέντοι οὑτωσὶ ποίησον. ἐάν τι μὴ ἀληθὲς λέγω, μεταξὺ ἐπιλαβοῦ, ἂν βούλῃ, καὶ εἰπὲ ὅτι τοῦτο ψεύδομαι· ἑκὼν γὰρ εἶναι οὐδὲν {{χ|215a}} ψεύσομαι. ἐὰν μέντοι ἀναμιμνῃσκόμενος ἄλλο ἄλλοθεν λέγω, μηδὲν θαυμάσῃς· οὐ γάρ τι ῥᾴδιον τὴν σὴν ἀτοπίαν ὧδ᾽ ἔχοντι εὐπόρως καὶ ἐφεξῆς καταριθμῆσαι. 


'''XXXII. ''' Σωκράτη δ᾽ ἐγὼ ἐπαινεῖν, ὦ ἄνδρες, οὕτως ἐπιχειρήσω, δι᾽ εἰκόνων. οὗτος μὲν οὖν ἴσως οἰήσεται ἐπὶ τὰ γελοιότερα, ἔσται δ᾽ ἡ εἰκὼν τοῦ ἀληθοῦς ἕνεκα, οὐ τοῦ γελοίου. φημὶ γὰρ δὴ ὁμοιότατον αὐτὸν εἶναι τοῖς σιληνοῖς τούτοις τοῖς {{χ|215b}} ἐν τοῖς ἑρμογλυφείοις καθημένοις, οὕστινας ἐργάζονται οἱ δημιουργοὶ σύριγγας ἢ αὐλοὺς ἔχοντας, οἳ διχάδε διοιχθέντες φαίνονται ἔνδοθεν ἀγάλματα ἔχοντες θεῶν. καὶ φημὶ αὖ ἐοικέναι αὐτὸν τῷ σατύρῳ τῷ Μαρσύᾳ. ὅτι μὲν οὖν τό γε εἶδος ὅμοιος εἶ τούτοις, ὦ Σώκρατες, οὐδ᾽ ἄν αὐτὸς δή που ἀμφισβητήσαις· ὡς δὲ καὶ τἆλλα ἔοικας, μετὰ τοῦτο ἄκουε. ὑβριστὴς εἶ· ἢ οὔ; ἐὰν γὰρ μὴ ὁμολογῇς, μάρτυρας παρέξομαι. ἀλλ᾽ οὐκ αὐλητής; πολύ γε θαυμασιώτερος ἐκείνου· {{χ|215c}} ὁ μέν γε δι᾽ ὀργάνων ἐκήλει τοὺς ἀνθρώπους τῇ ἀπὸ τοῦ στόματος δυνάμει, καὶ ἔτι νυνὶ ὃς ἂν τὰ ἐκείνου αὐλῇ· ἃ γὰρ Ὄλυμπος ηὔλει, Μαρσύου λέγω, τούτου διδάξαντος· τὰ οὖν ἐκείνου ἐάν τε ἀγαθὸς αὐλητὴς αὐλῇ ἐάν τε φαύλη αὐλητρίς, μόνα κατέχεσθαι ποιεῖ καὶ δηλοῖ τοὺς τῶν θεῶν τε καὶ τελετῶν δεομένους διὰ τὸ θεῖα εἶναι. σὺ δ᾽ ἐκείνου τοσοῦτον μόνον διαφέρεις, ὅτι ἄνευ ὀργάνων ψιλοῖς λόγοις ταὐτὸν {{χ|215d}} τοῦτο ποιεῖς. ἡμεῖς γοῦν ὅταν μέν του ἄλλου ἀκούωμεν λέγοντος καὶ πάνυ ἀγαθοῦ ῥήτορος ἄλλους λόγους, οὐδὲν μέλει ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδενί· ἐπειδὰν δὲ σοῦ τις ἀκούῃ ἢ τῶν σῶν λόγων ἄλλου λέγοντος, κἂν πάνυ φαῦλος ᾖ ὁ λέγων, ἐάν τε γυνὴ ἀκούῃ ἐάν τε ἀνὴρ ἐάν τε μειράκιον, ἐκπεπληγμένοι ἐσμὲν καὶ κατεχόμεθα. ἐγὼ γοῦν, ὦ ἄνδρες, εἰ μὴ ἔμελλον κομιδῇ δόξειν μεθύειν, εἶπον ὀμόσας ἂν ὑμῖν οἷα δὴ πέπονθα αὐτὸς ὑπὸ τῶν τούτου λόγων καὶ πάσχω ἔτι καὶ {{χ|215e}} νυνί. ὅταν γὰρ ἀκούω, πολύ μοι μᾶλλον ἢ τῶν κορυβαντιώντων ἥ τε καρδία πηδᾷ καὶ δάκρυα ἐκχεῖται ὑπὸ τῶν λόγων τῶν τούτου, ὁρῶ δὲ καὶ ἄλλους παμπόλλους τὰ αὐτὰ πάσχοντας . Περικλέους δὲ ἀκούων καὶ ἄλλων ἀγαθῶν ῥητόρων εὖ μὲν ἡγούμην λέγειν, τοιοῦτον δ᾽ οὐδὲν ἔπασχον, οὐδ᾽ ἐτεθορύβητό μου ἡ ψυχὴ οὐδ᾽ ἠγανάκτει ὡς ἀνδραποδωδῶς διακειμένου· ἀλλ᾽ ὑπὸ τουτουῒ τοῦ Μαρσύου πολλάκις δὴ {{χ|216a}} οὕτω διετέθην ὥστε μοι δόξαι μὴ βιωτὸν εἶναι ἔχοντι ὡς ἔχω. καὶ ταῦτα, ὦ Σώκρατες, οὐκ ἐρεῖς ὡς οὐκ ἀληθῆ. καὶ ἔτι γε νῦν ξύνοιδ᾽ ἐμαυτῷ ὅτι εἰ ἐθέλοιμι παρέχειν τὰ ὦτα, οὐκ ἂν καρτερήσαιμι ἀλλὰ ταὐτὰ ἂν πάσχοιμι· ἀναγκάζει γάρ με ὁμολογεῖν ὅτι πολλοῦ ἐνδεὴς ὢν αὐτὸς ἔτι ἐμαυτοῦ μὲν ἀμελῶ, τὰ δ᾽ Ἀθηναίων πράττω. βίᾳ οὖν ὥσπερ ἀπὸ τῶν Σειρήνων ἐπισχόμενος τὰ ὦτα οἴχομαι φεύγων, ἵνα μὴ αὐτοῦ καθήμενος παρὰ τούτῳ καταγηράσω. πέπονθα δὲ {{χ|216b}} πρὸς τοῦτον μόνον ἀνθρώπων, ὃ οὐκ ἄν τις οἴοιτο ἐν ἐμοὶ ἐνεῖναι, τὸ αἰσχύνεσθαι ὁντινοῦν· ἐγὼ δὲ τοῦτον μόνον αἰσχύνομαι. ξύνοιδα γὰρ ἐμαυτῷ ἀντιλέγειν μὲν οὐ δυναμένῳ ὡς οὐ δεῖ ποιεῖν ἃ οὗτος κελεύει, ἐπειδὰν δὲ ἀπέλθω, ἡττημένῳ τῆς τιμῆς τῆς ὑπὸ τῶν πολλῶν. δραπετεύω οὖν αὐτὸν καὶ φεύγω, καὶ ὅταν ἴδω, αἰσχύνομαι τὰ ὡμολογημένα. {{χ|216c}} καὶ πολλάκις μὲν ἡδέως ἂν ἴδοιμι αὐτὸν μὴ ὄντα ἐν ἀνθρώποις· εἰ δ᾽ αὖ τοῦτο γένοιτο, εὖ οἶδα ὅτι πολὺ μεῖζον ἂν ἀχθοίμην, ὥστε οὐκ ἔχω ὅ τι χρήσωμαι τούτῳ τῷ ἀνθρώπῳ. 


'''XXXIII. ''' Καὶ ὑπὸ μὲν δὴ τῶν αὐλημάτων καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλοι πολλοὶ τοιαῦτα πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦδε τοῦ σατύρου· ἄλλα δὲ ἐμοῦ ἀκούσατε ὡς ὅμοιός τ᾽ ἐστὶν οἷς ἐγὼ εἴκασα αὐτὸν καὶ τὴν δύναμιν ὡς θαυμασίαν ἔχει. εὖ γὰρ ἴστε ὅτι οὐδεὶς ὑμῶν {{χ|216d}} τοῦτον γιγνώσκει· ἀλλὰ ἐγὼ δηλώσω, ἐπείπερ ἠρξάμην. ὁρᾶτε γὰρ ὅτι Σωκράτης ἐρωτικῶς διάκειται τῶν καλῶν καὶ ἀεὶ περὶ τούτους ἐστὶ καὶ ἐκπέπληκται, καὶ αὖ ἀγνοεῖ πάντα καὶ οὐδὲν οἶδεν. ὡς τὸ σχῆμα αὐτοῦ . τοῦτο οὐ σιληνῶδες; σφόδρα γε. τοῦτο γὰρ οὗτος ἔξωθεν περιβέβληται, ὥσπερ ὁ γεγλυμμένος σιληνός· ἔνδοθεν δὲ ἀνοιχθεὶς πόσης οἴεσθε γέμει, ὦ ἄνδρες συμπόται, σωφροσύνης; ἴστε ὅτι οὔτε εἴ τις καλός ἐστι μέλει αὐτῷ οὐδέν, ἀλλὰ καταφρονεῖ τοσοῦτον {{χ|216e}} ὅσον οὐδ᾽ ἂν εἷς οἰηθείη, οὔτ᾽ εἴ τις πλούσιος, οὔτ᾽ εἰ ἄλλην τινὰ τιμὴν ἔχων τῶν ὑπὸ πλήθους μακαριζομένων· ἡγεῖται δὲ πάντα ταῦτα τὰ κτήματα οὐδενὸς ἄξια καὶ ἡμᾶς οὐδὲν εἶναι , λέγω ὑμῖν , εἰρωνευόμενος δὲ καὶ παίζων πάντα τὸν βίον πρὸς τοὺς ἀνθρώπους διατελεῖ. σπουδάσαντος δὲ αὐτοῦ καὶ ἀνοιχθέντος οὐκ οἶδα εἴ τις ἑώρακε τὰ ἐντὸς ἀγάλματα· ἀλλ᾽ ἐγὼ ἤδη ποτ᾽ εἶδον, καί μοι ἔδοξεν οὕτω θεῖα καὶ {{χ|217a}} χρυσᾶ εἶναι καὶ πάγκαλα καὶ θαυμαστά, ὥστε ποιητέον εἶναι ἔμβραχυ ὅ τι κελεύοι Σωκράτης. ἡγούμενος δὲ αὐτὸν ἐσπουδακέναι ἐπὶ τῇ ἐμῇ ὥρᾳ ἕρμαιον ἡγησάμην εἶναι καὶ εὐτύχημα ἐμὸν θαυμαστόν, ὡς ὑπάρχον μοι χαρισαμένῳ Σωκράτει πάντ᾽ ἀκοῦσαι ὅσα περ οὗτος ᾔδει· ἐφρόνουν γὰρ δὴ ἐπὶ τῇ ὥρᾳ θαυμάσιον ὅσον. ταῦτα οὖν διανοηθείς, πρὸ τοῦ οὐκ εἰωθὼς ἄνευ ἀκολούθου μόνος μετ᾽ αὐτοῦ γίγνεσθαι, τότε ἀποπέμπων {{χ|217b}} τὸν ἀκόλουθον μόνος συνεγιγνόμην . δεῖ γὰρ πρὸς ὑμᾶς πάντα τἀληθῆ εἰπεῖν· ἀλλὰ προσέχετε τὸν νοῦν, καὶ εἰ ψεύδομαι, Σώκρατες, ἐξέλεγχε . συνεγιγνόμην γάρ, ὦ ἄνδρες, μόνος μόνῳ, καὶ ᾤμην αὐτίκα διαλέξεσθαι αὐτόν μοι ἅπερ ἂν ἐραστὴς παιδικοῖς ἐν ἐρημίᾳ διαλεχθείη, καὶ ἔχαιρον. τούτων δ᾽ οὐ μάλα ἐγίγνετο οὐδέν, ἀλλ᾽ ὥσπερ εἰώθει διαλεχθεὶς ἄν μοι καὶ συνημερεύσας ᾤχετο ἀπιών. μετὰ ταῦτα ξυγγυμνάζεσθαι {{χ|217c}} προὐκαλούμην αὐτὸν καὶ συνεγυμναζόμην, ὥς τι ἐνταῦθα περανῶν. συνεγυμνάζετο οὖν μοι καὶ προσεπάλαιεν πολλάκις οὐδενὸς παρόντος· καὶ τί δεῖ λέγειν; οὐδὲν γάρ μοι πλέον ἦν. ἐπειδὴ δὲ οὐδαμῇ ταύτῃ ἤνυτον, ἔδοξέ μοι ἐπιθετέον εἶναι τῷ ἀνδρὶ κατὰ τὸ καρτερὸν καὶ οὐκ ἀνετέον, ἐπειδήπερ ἐνεκεχειρήκη, ἀλλὰ ἰστέον ἤδη τί ἐστι τὸ πρᾶγμα. προκαλοῦμαι δὴ αὐτὸν πρὸς τὸ συνδειπνεῖν, ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐραστὴς παιδικοῖς ἐπιβουλεύων. καί μοι οὐδὲ τοῦτο ταχὺ {{χ|217d}} ὑπήκουσεν, ὅμως δ᾽ οὖν χρόνῳ ἐπείσθη. ἐπειδὴ δὲ ἀφίκετο τὸ πρῶτον, δειπνήσας ἀπιέναι ἐβούλετο. καὶ τότε μὲν αἰσχυνόμενος ἀφῆκα αὐτόν· αὖθις δ᾽ ἐπιβουλεύσας, ἐπειδὴ ἐδεδειπνήκει , διελεγόμην πόῤῥω τῶν νυκτῶν, καὶ ἐπειδὴ ἐβούλετο ἀπιέναι, σκηπτόμενος ὅτι ὀψὲ εἴη, προσηνάγκασα αὐτὸν μένειν. ἀνεπαύετο οὖν ἐν τῇ ἐχομένῃ ἐμοῦ κλίνῃ, ἐν ᾗπερ ἐδείπνει, καὶ οὐδεὶς ἐν τῷ οἰκήματι ἄλλος καθηῦδεν ἢ {{χ|217e}} ἡμεῖς. μέχρι μὲν οὖν δὴ δεῦρο τοῦ λόγου καλῶς ἂν ἔχοι καὶ πρὸς ὁντινοῦν λέγειν· τὸ δ᾽ ἐντεῦθεν οὐκ ἄν μου ἠκούσατε λέγοντος, εἰ μὴ πρῶτον μέν, τὸ λεγόμενον, οἶνος ( ἄνευ τε παίδων καὶ μετὰ παίδων ) ἦν ἀληθής, ἔπειτα ἀφανίσαι Σωκράτους ἔργον ὑπερήφανον εἰς ἔπαινον ἐλθόντα ἄδικόν μοι φαίνεται. ἔτι δὲ τὸ τοῦ δηχθέντος ὑπὸ τοῦ ἔχεως πάθος κἀμὲ ἔχει. φασὶ γάρ πού τινα τοῦτο παθόντα οὐκ ἐθέλειν λέγειν οἷον ἦν πλὴν τοῖς δεδηγμένοις, ὡς μόνοις γνωσομένοις {{χ|218a}} τε καὶ συγγνωσομένοις εἰ πᾶν ἐτόλμα δρᾷν τε καὶ λέγειν ὑπὸ τῆς ὀδύνης. ἐγὼ οὖν δεδηγμένος τε ὑπὸ ἀλγεινοτέρου καὶ τὸ ἀλγεινότατον ὧν ἄν τις δηχθείη — τὴν καρδίαν ἢ ψυχὴν γὰρ ἢ ὅ τι δεῖ αὐτὸ ὀνομάσαι πληγείς τε καὶ δηχθεὶς ὑπὸ τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ λόγων, οἳ ἔχονται ἐχίδνης ἀγριώτερον, νέου ψυχῆς μὴ ἀφυοῦς ὅταν λάβωνται, καὶ ποιοῦσι δρᾷν τε καὶ λέγειν ὁτιοῦν — καὶ ὁρῶν αὖ Φαίδρους, Ἀγάθωνας, {{χ|218b}} Ἐρυξιμάχους, Παυσανίας, Ἀριστοδήμους τε καὶ Ἀριστοφάνας — Σωκράτη δὲ αὐτὸν τί δεῖ λέγειν, καὶ ὅσοι ἄλλοι; πάντες γὰρ κεκοινωνήκατε τῆς φιλοσόφου μανίας τε καὶ βακχείας· διὸ πάντες ἀκούσεσθε· συγγνώσεσθε γὰρ τοῖς τε τότε πραχθεῖσι καὶ τοῖς νῦν λεγομένοις· οἱ δὲ οἰκέται, καὶ εἴ τις ἄλλος ἐστὶν βέβηλός τε καὶ ἄγροικος, πύλας πάνυ μεγάλας τοῖς ὠσὶν ἐπίθεσθε. 


'''XXXIV. ''' Ἐπειδὴ γὰρ οὖν, ὦ ἄνδρες, ὅ τε λύχνος ἀπεσβήκει καὶ {{χ|218c}} οἱ παῖδες ἔξω ἦσαν, ἔδοξέ μοι χρῆναι μηδὲν ποικίλλειν πρὸς αὐτόν, ἀλλ᾽ ἐλευθέρως εἰπεῖν ἅ μοι ἐδόκει· καὶ εἶπον κινήσας αὐτόν, Σώκρατες, καθεύδεις; Οὐ δῆτα, ἦ δ᾽ ὅς. Οἶσθα οὖν ἅ μοι δέδοκται; Τί μάλιστα, ἔφη. Σὺ ἐμοὶ δοκεῖς, ἦν δ᾽ ἐγώ, ἐμοῦ ἐραστὴς ἄξιος γεγονέναι μόνος, καί μοι φαίνει ὀκνεῖν μνησθῆναι πρός με· ἐγὼ δὲ οὑτωσὶ ἔχω· πάνυ ἀνόητον ἡγοῦμαι εἶναι σοὶ μὴ οὐ καὶ τοῦτο χαρίζεσθαι καὶ εἴ τι ἄλλο ἢ τῆς οὐσίας τῆς ἐμῆς {{χ|218d}} δέοιο ἢ τῶν φίλων τῶν ἐμῶν. ἐμοὶ μὲν γὰρ οὐδέν ἐστι πρεσβύτερον τοῦ ὡς ὅ τι βέλτιστον ἐμὲ γενέσθαι, τούτου δὲ οἶμαί μοι συλλήπτορα οὐδένα κυριώτερον εἶναι σοῦ. ἐγὼ δὴ τοιούτῳ ἀνδρὶ πολὺ μᾶλλον ἂν μὴ χαριζόμενος αἰσχυνοίμην τοὺς φρονίμους, ἢ χαριζόμενος τούς τε πολλοὺς καὶ ἄφρονας. καὶ οὗτος ἀκούσας μάλα εἰρωνικῶς καὶ σφόδρα ἑαυτοῦ τε καὶ εἰωθότως ἔλεξεν· Ὦ φίλε Ἀλκιβιάδη, κινδυνεύεις τῷ ὄντι οὐ φαῦλος εἶναι, εἴπερ ἀληθῆ τυγχάνει ὄντα ἃ λέγεις {{χ|218e}} περὶ ἐμοῦ, καί τις ἔστ᾽ ἐν ἐμοὶ δύναμις δι᾽ ἧς ἂν σὺ γένοιο ἀμείνων· ἀμήχανόν τοι κάλλος ὁρῴης ἂν ἐν ἐμοὶ καὶ τῆς παρὰ σοὶ εὐμορφίας πάμπολυ διαφέρον. εἰ δὴ καθορῶν αὐτὸ κοινώσασθαί τέ μοι ἐπιχειρεῖς καὶ ἀλλάξασθαι κάλλος ἀντὶ κάλλους, οὐκ ὀλίγῳ μου πλεονεκτεῖν διανοεῖ, ἀλλ᾽ ἀντὶ δόξης ἀλήθειαν καλῶν κτᾶσθαι ἐπιχειρεῖς καὶ τῷ {{χ|219a}} ὄντι “ χρύσεα χαλκείων „ διαμείβεσθαι νοεῖς. ἀλλ᾽, ὦ μακάριε, ἄμεινον σκόπει, μή σε λανθάνω οὐδὲν ὤν. ἥ τοι τῆς διανοίας ὄψις ἄρχεται ὀξὺ βλέπειν ὅταν ἡ τῶν ὀμμάτων τῆς ἀκμῆς λήγειν ἐπιχειρῇ· σὺ δὲ τούτων ἔτι πόῤῥω. κἀγὼ ἀκούσας· Τὰ μὲν παρ᾽ ἐμοῦ, ἔφην, ταῦτά ἐστιν, ὧν οὐδὲν ἄλλως εἴρηται ἢ ὡς διανοοῦμαι· σὺ δὲ αὐτὸς οὕτω βουλεύου ὅτι σοί τε ἄριστον καὶ ἐμοὶ ἡγεῖ. Ἀλλ᾽, ἔφη, τοῦτό γ᾽ εὖ λέγεις· ἐν γὰρ τῷ ἐπιόντι χρόνῳ {{χ|219b}} βουλευόμενοι πράξομεν ὃ ἂν φαίνηται νῷν περί τε τούτων καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἄριστον. ἐγὼ μὲν δὴ ταῦτα ἀκούσας τε καὶ εἰπών, καὶ ἀφεὶς ὥσπερ βέλη, τετρῶσθαι αὐτὸν ᾤμην· καὶ ἀναστάς γε, οὐδ᾽ ἐπιτρέψας τούτῳ εἰπεῖν οὐδὲν ἔτι, ἀμφιέσας τὸ ἱμάτιον τὸ ἐμαυτοῦ τοῦτον — καὶ γὰρ ἦν χειμών — ὑπὸ τὸν τρίβωνα κατακλινεὶς τὸν τούτου, περιβαλὼν τὼ χεῖρε τούτῳ τῷ {{χ|219c}} δαιμονίῳ ὡς ἀληθῶς καὶ θαυμαστῷ, κατεκείμην τὴν νύκτα ὅλην. καὶ οὐδὲ ταῦτα αὖ, ὦ Σώκρατες, ἐρεῖς ὅτι ψεύδομαι. ποιήσαντος δὲ δὴ ταῦτα ἐμοῦ οὗτος τοσοῦτον περιεγένετό τε καὶ κατεφρόνησεν καὶ κατεγέλασεν τῆς ἐμῆς ὥρας καὶ ὕβρισεν· καὶ περὶ ἐκεῖνό γε ᾤμην τὶ εἶναι, ὦ ἄνδρες δικασταί· δικασταὶ γάρ ἐστε τῆς Σωκράτους ὑπερηφανίας . εὖ γὰρ ἴστε μὰ θεούς, μὰ θεάς, οὐδὲν περιττότερον καταδεδαρθηκὼς {{χ|219d}} ἀνέστην μετὰ Σωκράτους, ἢ εἰ μετὰ πατρὸς καθηῦδον ἢ ἀδελφοῦ πρεσβυτέρου. 


'''XXXV.''' Τὸ δὴ μετὰ τοῦτο τίνα οἴεσθέ με διάνοιαν ἔχειν, ἡγούμενον μὲν ἠτιμάσθαι, ἀγάμενον δὲ τὴν τούτου φύσιν τε καὶ σωφροσύνην καὶ ἀνδρείαν, ἐντετυχηκότα ἀνθρώπῳ τοιούτῳ οἵῳ ἐγὼ οὐκ ἂν ᾤμην ποτ᾽ ἐντυχεῖν εἰς φρόνησιν καὶ εἰς καρτερίαν; ὥστε οὔθ᾽ ὅπως οὖν ὀργιζοίμην εἶχον καὶ ἀποστερηθείην τῆς τούτου συνουσίας, οὔθ ᾽ ὅπῃ προσαγαγοίμην {{χ|219e}} αὐτὸν εὐπόρουν. εὖ γὰρ ᾔδη ὅτι χρήμασί γε πολὺ μᾶλλον ἄτρωτος ἦν πανταχῇ ἢ σιδήρῳ ὁ Αἴας, ᾧ τε ᾤμην αὐτὸν μόνῳ ἁλώσεσθαι, διεπεφεύγει με. ἠπόρουν δή, καταδεδουλωμένος τε ὑπὸ τοῦ ἀνθρώπου ὡς οὐδεὶς ὑπ᾽ οὐδενὸς ἄλλου περιῇα. ταῦτά τε γάρ μοι ἅπαντα προὐγεγόνει, καὶ μετὰ ταῦτα στρατεία ἡμῖν εἰς Ποτείδαιαν ἐγένετο κοινὴ καὶ συνεσιτοῦμεν ἐκεῖ. πρῶτον μὲν οὖν τοῖς πόνοις οὐ μόνον ἐμοῦ περιῆν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων . ὁπότ᾽ ἀναγκασθεῖμεν ἀποληφθέντες που, οἷα δὴ ἐπὶ στρατείας, {{χ|220a}} ἀσιτεῖν, οὐδὲν ἦσαν οἱ ἄλλοι πρὸς τὸ καρτερεῖν· ἔν τ᾽ αὖ ταῖς εὐωχίαις μόνος ἀπολαύειν οἷός τ᾽ ἦν τά τ᾽ ἄλλα καὶ πίνειν οὐκ ἐθέλων, ὁπότε ἀναγκασθείη, πάντας ἐκράτει, καὶ ὃ πάντων θαυμαστότατον, Σωκράτη μεθύοντα οὐδεὶς πώποτε ἑώρακεν ἀνθρώπων. τούτου μὲν οὖν μοι δοκεῖ καὶ αὐτίκα ὁ ἔλεγχος ἔσεσθαι. πρὸς δὲ αὖ τὰς τοῦ χειμῶνος καρτερήσεις — δεινοὶ γὰρ αὐτόθι χειμῶνες — θαυμάσια εἰργάζετο τά τε {{χ|220b}} ἄλλα, καί ποτε ὄντος πάγου οἵου δεινοτάτου, καὶ πάντων ἢ οὐκ ἐξιόντων ἔνδοθεν, ἢ εἴ τις ἐξίοι, ἠμφιεσμένων τε θαυμαστὰ δὴ ὅσα καὶ ὑποδεδεμένων καὶ ἐνειλιγμένων τοὺς πόδας εἰς πίλους καὶ ἀρνακίδας, οὗτος δ᾽ ἐν τούτοις ἐξῄει ἔχων ἱμάτιον μὲν τοιοῦτον οἷόνπερ καὶ πρότερον εἰώθει φορεῖν, ἀνυπόδητος δὲ διὰ τοῦ κρυστάλλου ῥᾷον ἐπορεύετο ἢ οἱ ἄλλοι ὑποδεδεμένοι, οἱ δὲ στρατιῶται ὑπέβλεπον {{χ|220c}} αὐτὸν ὡς καταφρονοῦντα σφῶν. 


'''XXXVI. ''' Καὶ ταῦτα μὲν δὴ ταῦτα· 

''οἷον δ᾽ αὖ τόδ᾽ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ'' 

ἐκεῖ ποτε ἐπὶ στρατείας, ἄξιον ἀκοῦσαι. ξυννοήσας γὰρ αὐτόθι ἕωθέν τι εἱστήκει σκοπῶν, καὶ ἐπειδὴ οὐ προυχώρει αὐτῷ, οὐκ ἀνίει ἀλλὰ εἱστήκει ζητῶν. καὶ ἤδη ἦν μεσημβρία, καὶ ἅνθρωποι ᾐσθάνοντο, καὶ θαυμάζοντες ἄλλος ἄλλῳ ἔλεγεν , ὅτι Σωκράτης ἐξ ἑωθινοῦ φροντίζων τι ἕστηκε. τελευτῶντες δέ τινες τῶν Ἰώνων, ἐπειδὴ ἑσπέρα ἦν, δειπνήσαντες , καὶ {{χ|220d}} γὰρ θέρος τότε γ᾽ ἦν , χαμεύνια ἐξενεγκάμενοι ἅμα μὲν ἐν τῷ ψύχει καθηῦδον, ἅμα δ᾽ ἐφύλαττον αὐτὸν εἰ καὶ τὴν νύκτα ἑστήξοι. ὁ δὲ εἱστήκει μέχρι ἕως ἐγένετο καὶ ἥλιος ἀνέσχεν· ἔπειτα ᾤχετ᾽ ἀπιὼν προσευξάμενος τῷ ἡλίῳ. εἰ δὲ βούλεσθε ἐν ταῖς μάχαις· τοῦτο γὰρ δὴ δίκαιόν γε αὐτῷ ἀποδοῦναι· ὅτε γὰρ ἡ μάχη ἦν ἐξ ἧς ἐμοὶ καὶ τἀριστεῖα ἔδοσαν οἱ στρατηγοί, οὐδεὶς ἄλλος ἐμὲ ἔσωσεν {{χ|220e}} ἀνθρώπων ἢ οὗτος, τετρωμένον οὐκ ἐθέλων ἀπολιπεῖν, ἀλλὰ συνδιέσωσε καὶ τὰ ὅπλα καὶ αὐτὸν ἐμέ. καὶ ἐγὼ μέν, ὦ Σώκρατες, καὶ τότε ἐκέλευον σοὶ διδόναι τἀριστεῖα τοὺς στρατηγούς, καὶ τοῦτό γέ μοι οὔτε μέμψῃ οὔτε ἐρεῖς ὅτι ψεύδομαι· ἀλλὰ γὰρ τῶν στρατηγῶν πρὸς τὸ ἐμὸν ἀξίωμα ἀποβλεπόντων καὶ βουλομένων ἐμοὶ διδόναι τἀριστεῖα, αὐτὸς προθυμότερος ἐγένου τῶν στρατηγῶν ἐμὲ λαβεῖν ἢ σαυτόν. ἔτι τοίνυν, ὦ ἄνδρες, ἄξιον ἦν θεάσασθαι Σωκράτη, ὅτε ἀπὸ Δηλίου {{χ|221a}} φυγῇ ἀνεχώρει τὸ στρατόπεδον· ἔτυχον γὰρ παραγενόμενος ἵππον ἔχων, οὗτος δὲ ὅπλα. ἀνεχώρει οὖν ἐσκεδασμένων ἤδη τῶν ἀνθρώπων οὗτός τε ἅμα καὶ Λάχης· καὶ ἐγὼ περιτυγχάνω, καὶ ἰδὼν εὐθὺς παρακελεύομαί τε αὐτοῖς θαῤῥεῖν, καὶ ἔλεγον ὅτι οὐκ ἀπολείψω αὐτώ. ἐνταῦθα δὴ καὶ κάλλιον ἐθεασάμην Σωκράτη ἢ ἐν Ποτειδαίᾳ . αὐτὸς γὰρ ἧττον ἐν φόβῳ ἦ διὰ τὸ ἐφ᾽ ἵππου εἶναι· πρῶτον μὲν ὅσον περιῆν {{χ|221b}} Λάχητος τῷ ἔμφρων εἶναι· ἔπειτα ἔμοιγ᾽ ἐδόκει, ὦ Ἀριστόφανες, τὸ σὸν δὴ τοῦτο, καὶ ἐκεῖ διαπορεύεσθαι ὥσπερ καὶ ἐνθάδε, “ βρενθυόμενος καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλων „ , ἠρέμα παρασκοπῶν καὶ τοὺς φιλίους καὶ τοὺς πολεμίους, δῆλος ὢν παντὶ καὶ πάνυ πόῤῥωθεν ὅτι εἴ τις ἅψεται τούτου τοῦ ἀνδρός, μάλα ἐῤῥωμένως ἀμυνεῖται. διὸ καὶ ἀσφαλῶς ἀπῄει καὶ οὗτος καὶ ὁ ἑταῖρος· σχεδὸν γάρ τι τῶν οὕτω διακειμένων ἐν τῷ πολέμῳ οὐδὲ ἅπτονται, ἀλλὰ τοὺς προτροπάδην {{χ|221c}} φεύγοντας διώκουσιν. πολλὰ μὲν οὖν ἄν τις καὶ ἄλλα ἔχοι Σωκράτη ἐπαινέσαι καὶ θαυμάσια· ἀλλὰ τῶν μὲν ἄλλων ἐπιτηδευμάτων τάχ᾽ ἄν τις καὶ περὶ ἄλλου τοιαῦτα εἴποι, τὸ δὲ μηδενὶ ἀνθρώπων ὅμοιον εἶναι, μήτε τῶν παλαιῶν μήτε τῶν νῦν ὄντων, τοῦτο ἄξιον παντὸς θαύματος. οἷος γὰρ Ἀχιλλεὺς ἐγένετο, ἀπεικάσειεν ἄν τις καὶ Βρασίδαν καὶ ἄλλους, καὶ οἷος αὖ Περικλῆς, καὶ Νέστορα καὶ Ἀντήνορα , εἰσὶ δὲ καὶ ἕτεροι· {{χ|221d}} καὶ τοὺς ἄλλους κατὰ ταὔτ᾽ ἄν τις ἀπεικάζοι· οἷος δὲ οὑτοσὶ γέγονε τὴν ἀτοπίαν ἅνθρωπος, καὶ αὐτὸς καὶ οἱ λόγοι αὐτοῦ, οὐδ᾽ ἐγγὺς ἂν εὕροι τις ζητῶν, οὔτε τῶν νῦν οὔτε τῶν παλαιῶν, εἰ μὴ ἄρα εἰ οἷς ἐγὼ λέγω ἀπεικάζοι τις αὐτόν, ἀνθρώπων μὲν μηδενί, τοῖς δὲ σιληνοῖς καὶ σατύροις, αὐτὸν καὶ τοὺς λόγους. 


'''XXXVII. ''' Καὶ γὰρ οὖν καὶ τοῦτο ἐν τοῖς πρώτοις παρέλιπον, ὅτι καὶ οἱ λόγοι αὐτοῦ ὁμοιότατοί εἰσι τοῖς σιληνοῖς τοῖς διοιγομένοις. {{χ|221e}} εἰ γὰρ ἐθέλοι τις τῶν Σωκράτους ἀκούειν λόγων, φανεῖεν ἂν πάνυ γελοῖοι τὸ πρῶτον· τοιαῦτα καὶ ὀνόματα καὶ ῥήματα ἔξωθεν περιαμπέχονται, σατύρου δή τινα ὑβριστοῦ δοράν. ὄνους γὰρ κανθηλίους λέγει καὶ χαλκέας τινὰς καὶ σκυτοτόμους καὶ βυρσοδέψας, καὶ ἀεὶ διὰ τῶν αὐτῶν τὰ αὐτὰ φαίνεται λέγειν, ὥστε ἄπειρος καὶ ἀνόητος ἄνθρωπος {{χ|222a}} πᾶς ἂν τῶν λόγων καταγελάσειεν. διοιγομένους δὲ ἰδὼν ἄν τις καὶ ἐντὸς αὐτῶν γιγνόμενος πρῶτον μὲν νοῦν ἔχοντας ἔνδον μόνους εὑρήσει τῶν λόγων, ἔπειτα θειοτάτους καὶ πλεῖστα ἀγάλματ᾽ ἀρετῆς ἐν αὑτοῖς ἔχοντας καὶ ἐπὶ πλεῖστον τείνοντας, μᾶλλον δὲ ἐπὶ πᾶν ὅσον προσήκει σκοπεῖν τῷ μέλλοντι καλῷ κἀγαθῷ ἔσεσθαι. ταῦτ᾽ ἐστίν, ὦ ἄνδρες, ἃ ἐγὼ Σωκράτη ἐπαινῶ· καὶ αὖ ἃ μέμφομαι συμμείξας ὑμῖν εἶπον ἅ με ὕβρισε. καὶ μέντοι {{χ|222b}} οὐκ ἐμὲ μόνον ταῦτα πεποίηκεν, ἀλλὰ καὶ Χαρμίδην τὸν Γλαύκωνος καὶ Εὐθύδημον τὸν Διοκλέους καὶ ἄλλους πάνυ πολλούς, οὓς οὗτος ἐξαπατῶν ὡς ἐραστὴς παιδικὰ μᾶλλον αὐτὸς καθίσταται ἀντ᾽ ἐραστοῦ. ἃ δὴ καὶ σοὶ λέγω, ὦ Ἀγάθων, μὴ ἐξαπατᾶσθαι ὑπὸ τούτου, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν ἡμετέρων παθημάτων γνόντα εὐλαβηθῆναι, καὶ μὴ κατὰ τὴν παροιμίαν ὥσπερ νήπιον παθόντα γνῶναι. 


'''XXXVIII. ''' {{χ|222c}} Εἰπόντος δὴ ταῦτα τοῦ Ἀλκιβιάδου γέλωτα γενέσθαι ἐπὶ τῇ παῤῥησίᾳ αὐτοῦ, ὅτι ἐδόκει ἔτι ἐρωτικῶς ἔχειν τοῦ Σωκράτους. τὸν οὖν Σωκράτη· Νήφειν μοι δοκεῖς, φάναι, ὦ Ἀλκιβιάδη. οὐ γὰρ ἄν ποτε οὕτω κομψῶς κύκλῳ περιβαλλόμενος ἀφανίσαι ἐνεχείρεις οὗ ἕνεκα ταῦτα πάντα εἴρηκας, καὶ ὡς ἐν παρέργῳ δὴ λέγων ἐπὶ τελευτῆς αὐτὸ ἔθηκας, ὡς οὐ πάντα τούτου ἕνεκα εἰρηκώς, τοῦ ἐμὲ καὶ {{χ|222d}} Ἀγάθωνα διαβάλλειν, οἰόμενος δεῖν ἐμὲ μὲν σοῦ ἐρᾷν καὶ μηδενὸς ἄλλου, Ἀγάθωνα δὲ ὑπὸ σοῦ ἐρᾶσθαι καὶ μηδ᾽ ὑφ᾽ ἑνὸς ἄλλου. ἀλλ᾽ οὐκ ἔλαθες, ἀλλὰ τὸ σατυρικόν σου δρᾶμα τοῦτο καὶ σιληνικὸν κατάδηλον ἐγένετο. ἀλλ᾽, ὦ φίλε Ἀγάθων, μηδὲν πλέον αὐτῷ γένηται, ἀλλὰ παρασκευάζου ὅπως ἐμὲ καὶ σὲ μηδεὶς διαβάλῃ. τὸν οὖν Ἀγάθωνα εἰπεῖν· Καὶ μήν, ὦ Σώκρατες, κινδυνεύεις {{χ|222e}} ἀληθῆ λέγειν. τεκμαίρομαι δὲ καὶ ὡς κατεκλίνη ἐν μέσῳ ἐμοῦ τε καὶ σοῦ, ἵνα χωρὶς ἡμᾶς διαλάβῃ· οὐδὲν οὖν πλέον αὐτῷ ἔσται, ἀλλ᾽ ἐγὼ παρὰ σὲ ἐλθὼν κατακλινήσομαι. Πάνυ γε, φάναι τὸν Σωκράτη, δεῦρο ὑποκάτω ἐμοῦ κατακλίνου. Ὦ Ζεῦ, εἰπεῖν τὸν Ἀλκιβιάδην, οἷα αὖ πάσχω ὑπὸ τοῦ ἀνθρώπου. οἴεταί μου δεῖν πανταχῇ περιεῖναι. ἀλλ᾽ εἰ μή τι ἄλλο, ὦ θαυμάσιε, ἐν μέσῳ ἡμῶν ἔα Ἀγάθωνα κατακεῖσθαι. Ἀλλ᾽ ἀδύνατον, φάναι τὸν Σωκράτη. σὺ μὲν γὰρ ἐμὲ ἐπῄνεσας, δεῖ δὲ ἐμὲ αὖ τὸν ἐπὶ δεξιὰ ἐπαινεῖν. ἐὰν οὖν ὑπὸ σοὶ κατακλινῇ Ἀγάθων, οὐ δή που ἐμὲ πάλιν ἐπαινέσεται, πρὶν ὑπ᾽ ἐμοῦ μᾶλλον ἐπαινεθῆναι . ἀλλ᾽ ἔασον, {{χ|223a}} ὦ δαιμόνιε, καὶ μὴ φθονήσῃς τῷ μειρακίῳ ὑπ᾽ ἐμοῦ ἐπαινεθῆναι· καὶ γὰρ πάνυ ἐπιθυμῶ αὐτὸν ἐγκωμιάσαι. Ἰοὺ ἰοὺ, φάναι τὸν Ἀγάθωνα, Ἀλκιβιάδη, οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως ἂν ἐνθάδε μείναιμι, ἀλλὰ παντὸς μᾶλλον μεταναστήσομαι, ἵνα ὑπὸ Σωκράτους ἐπαινεθῶ. Ταῦτα ἐκεῖνα, φάναι τὸν Ἀλκιβιάδην, τὰ εἰωθότα· Σωκράτους παρόντος τῶν καλῶν μεταλαβεῖν ἀδύνατον ἄλλῳ. καὶ νῦν ὡς εὐπόρως καὶ πιθανὸν λόγον ηὗρεν, ὥστε παρ᾽ ἑαυτῷ τουτονὶ κατακεῖσθαι. 


'''XXXIX.''' {{χ|223b}} Τὸν μὲν οὖν Ἀγάθωνα ὡς κατακεισόμενον παρὰ τῷ Σωκράτει ἀνίστασθαι· ἐξαίφνης δὲ κωμαστὰς ἥκειν παμπόλλους ἐπὶ τὰς θύρας, καὶ ἐπιτυχόντας ἀνεῳγμέναις ἐξιόντος τινὸς εἰς τὸ ἄντικρυς πορεύεσθαι παρὰ σφᾶς καὶ κατακλίνεσθαι, καὶ θορύβου μεστὰ πάντα εἶναι, καὶ οὐκέτι ἐν κόσμῳ οὐδενὶ ἀναγκάζεσθαι πίνειν πάμπολυν οἶνον. τὸν μὲν οὖν Ἐρυξίμαχον καὶ τὸν Φαῖδρον καὶ ἄλλους τινὰς ἔφη ὁ Ἀριστόδημος οἴχεσθαι ἀπιόντας, ἓ δὲ ὕπνον λαβεῖν, {{χ|223c}} καὶ καταδαρθεῖν πάνυ πολύ, ἅτε μακρῶν τῶν νυκτῶν οὐσῶν, ἐξεγρέσθαι δὲ πρὸς ἡμέραν ἤδη ἀλεκτρυόνων ᾀδόντων, ἐξεγρόμενος δὲ ἰδεῖν τοὺς μὲν ἄλλους καθεύδοντας καὶ οἰχομένους, Ἀγάθωνα δὲ καὶ Ἀριστοφάνη καὶ Σωκράτη ἔτι μόνους ἐγρηγορέναι καὶ πίνειν ἐκ φιάλης μεγάλης ἐπὶ δεξιά. τὸν οὖν Σωκράτη αὐτοῖς διαλέγεσθαι· καὶ τὰ μὲν ἄλλα ὁ {{χ|223d}} Ἀριστόδημος οὐκ ἔφη μεμνῆσθαι τῶν λόγων . οὔτε γὰρ ἐξ ἀρχῆς παραγενέσθαι ὑπονυστάζειν τε· τὸ μέντοι κεφάλαιον, ἔφη, προσαναγκάζειν τὸν Σωκράτη ὁμολογεῖν αὐτοὺς τοῦ αὐτοῦ ἀνδρὸς εἶναι κωμῳδίαν καὶ τραγῳδίαν ἐπίστασθαι ποιεῖν, καὶ τὸν τέχνῃ τραγῳδοποιὸν ὄντα κωμῳδοποιὸν εἶναι. ταῦτα δὴ ἀναγκαζομένους αὐτοὺς καὶ οὐ σφόδρα ἑπομένους νυστάζειν· καὶ πρότερον μὲν καταδαρθεῖν τὸν Ἀριστοφάνη, ἤδη δὲ ἡμέρας γιγνομένης τὸν Ἀγάθωνα. τὸν οὖν Σωκράτη, κατακοιμίσαντ᾽ ἐκείνους, ἀναστάντα ἀπιέναι, καὶ ἓ ὥσπερ εἰώθει ἕπεσθαι, καὶ ἐλθόντα εἰς Λύκειον, ἀπονιψάμενον, ὥσπερ ἄλλοτε τὴν ἄλλην ἡμέραν διατρίβειν, καὶ οὕτω διατρίψαντα εἰς ἑσπέραν οἴκοι ἀναπαύεσθαι.

[[Κατηγορία:Φιλοσοφία|Συμποσιον, Πλατωνος]]
[[Κατηγορία:Αρχαία και Κλασική γραμματεία|Συμποσιον]]

[[en:Symposium (Plato)]]
[[es:El banquete]]
[[fr:Le Banquet (trad. Dacier et Grou)]]
[[ru:Пир (Платон)]]</text>
      <sha1>shd6fl2tn7n8yue8w649polbp5hplam</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Πρότυπο:Νέα κείμενα</title>
    <ns>10</ns>
    <id>1801</id>
    <revision>
      <id>166197</id>
      <parentid>165828</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T19:19:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <origin>166197</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1273" sha1="csyushsxvfpcpwy2d8910plwbhcsnjp" xml:space="preserve">* ''[[Νόμος 5020/2023]]''
* [[Συγγραφέας:Βαρλαάμ|Βαρλαάμ]]: ''[[Εξήγησις εις τον περί του Πάσχα των αποστόλων κανόνα|ἐξήγησις εἰς τὸν περὶ τοῦ Πάσχα τῶν ἀποστόλων κανόνα]]''
* ''[[Στα Βέρβενα, στα Δολιανά]]'', δημοτικό τραγούδι
* [[Συγγραφέας:Ιωάννης Κονδυλάκης|Ιωάννη Κονδυλάκη]]: ''[[Μανία καταδιώξεως]]''
* Ανωνύμου: ''[[Ακολουθία του ανοσίου τραγογένη Σπανού του ουρίου και εξουρίου, μηνί τω αυτώ πέρυσι, εν έτει εφέτο|Ἀκολουθία τοῦ ἀνοσίου τραγογένη Σπανοῦ τοῦ οὐρίου καὶ ἐξουρίου, μηνὶ τῷ αὐτῷ πέρυσι, ἐν ἔτει ἐφέτο]]''
* Ανωνύμου: ''[[Βίος του οσίου πατρός ημών Εφραίμ του Σύρου|Βίος τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμμῶν Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου]]''
&lt;noinclude&gt;[[Κατηγορία:Πρότυπα Βικιθήκης|{{PAGENAME}}]]{{#invoke:protection banner|main|small=true|template}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>csyushsxvfpcpwy2d8910plwbhcsnjp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Χρήστης:Texniths</title>
    <ns>2</ns>
    <id>29132</id>
    <revision>
      <id>166196</id>
      <parentid>158622</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T19:19:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <origin>166196</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5189" sha1="7gwqmj5opzm9ro9w4qys0gg5ls9voen" xml:space="preserve">==Έργα που έχω μεταγράψει==
*[[Γελοιογραφικόν Ημερολόγιον του Έτους 1886]] ({{sc|11 Αυγουστου 2017}})
*[[Αθηναΐς/Α|Αθηναΐς, Έτος A']] ({{sc|15 Αυγουστου-20 Σεπτεμβριου 2017}})
*[[Ετήσιον Ημερολόγιον του Έτους 1887]] ({{sc|19 Νοεμβριου 2017}})
*[[Γεωγραφία Στοιχειώδης]] ({{sc|14 Ιουνιου 2018}})
*[[Ετήσιον Ημερολόγιον του Έτους 1888]] ({{sc|27 Ιουνιου 2018}})
*[[Διηγήματα (Αξιώτης)]] ({{sc|21 Ιουλιου 2018}})
*[[Ετήσιον Ημερολόγιον του Έτους 1889]] ({{sc|5 Νοεμβριου 2018}})
*[[Ετήσιον Ημερολόγιον του Έτους 1890]] ({{sc|17 Απριλιου 2019}})
*[[ΦΕΚ 128 Α΄ - 03.07.2008]] ({{sc|21 Απριλιου 2019}})
*[[ΦΕΚ 133 Α΄ - 19.07.2018]] ({{sc|30 Απριλιου 2019}})
*[[ΦΕΚ Α 86 - 31.12.1836]] ({{sc|31 Δεκεμβριου 2019)}}
*[[Ελληνική απογραφή 2011 (de facto)]] ({{sc|3 Ιανουαριου 2020}})
*[[ΦΕΚ Α 16 - 24.04.1837]] ({{sc|4 Ιανουαριου 2020)}}
*[[ΦΕΚ Α 6 - 30.03.1841]] ({{sc|19 Ιανουαριου 2020)}}
*[[Πύλη:Πανδημία του κορονοϊού στην Ελλάδα το 2020]]
*[[Περί νομίσματος και της κτητικής δυνάμεως των πολύτιμων μετάλλων κατά τους βυζαντινούς χρόνους]] ({{sc|24 Aυγουστου 2020}})
*[[Εθνικόν Ημερολόγιον του Έτους 1891]] ({{sc|11 Οκτωβριου 2020}})
*[[ΦΕΚ 2 Α΄ - 22.02.1833]] ({{sc|21 Νοεμβριου 2020}})
*[[ΦΕΚ 12 Α΄ - 06.04.1833]] ({{sc|6 Ιανουαριου 2021}})
*[[Φυσική γεωγραφία της Θράκης]] ({{sc|7 Φεβρουαρίου 2022}})
*[[Σύμβαση Διεθνούς Πολιτικής Αεροπορίας]] ({{sc|24 Ιουλιου 2022}})
*[[Νόμος 3852/2010]] ({{sc|20 Αυγουστου 2022}})
*[[Νόμος 4622/2019]] ({{sc|7 Σεπτεμβριου 2022}})
*[[Νόμος ΒΦΙΕ/1897]] ({{sc|15 Σεπτεμβριου 2022}})
*[[Νόμος 4588/2019]] ({{sc|17 Οκτωβριου 2022}})
*[[ΦΕΚ 25 Α΄ - 17.06.1864]] ({{sc|29 Οκτωβριου 2022}})
*[[Νόμος 4406/2016]] ({{sc|13 Μαϊου 2023}})
*[[Προεδρικό Διάταγμα 26/2012]] ({{sc|17 Μαϊου 2023}})
*[[Νόμος 3463/2006]] ({{sc|14 Αυγουστου 2023}})
*[[Νόμος 4619/2019]] ({{sc|11 Δεκεμβριου 2023}})
*[[Νόμος 3845/2010]] ({{sc|2 Μαρτιου 2024}})
*[[Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης/Τόμος 59/Τεύχος 119]] ({{sc|28 Ιουλιου 2024}})
*[[Νόμος 3149/2003]] ({{sc|10 Αυγουστου 2024}})
*[[Νόμος 4452/2017]] ({{sc|11 Αυγουστου 2024}})
*[[Νόμος 3785/2009]] ({{sc|17 Αυγουστου 2024}})
*[[Νόμος 2273/1994]] ({{sc|23 Αυγουστου 2024}})
*[[Νόμος 2557/1997]] ({{sc|16 Φεβρουαριου 2025}})
*[[Νόμος 4324/2015]] ({{sc|21 Φεβρουαριου 2025}})
*[[Νόμος 4173/2013]] ({{sc|23 Φεβρουαριου 2025}})
*[[ΦΕΚ 1414 Β΄ - 11.06.2013]] ({{sc|27 Φεβρουαριου 2025}})
*[[Νόμος 1730/1987]] ({{sc|27 Απριλιου 2025}})
*[[Νόμος 5020/2023]] ({{sc|3 Μαϊου 2026}})

==Προσθήκες κειμένων==
===Συντάγματα===
*[[Αρχείο:Flag of Greece (1822-1978).svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα της Ελλάδας (1844)]]
*[[Αρχείο:Flag of Afghanistan (2013–2021).svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα του Αφγανιστάν]]
*[[Αρχείο:Flag of Albania.svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα της Αλβανίας]]
*[[Αρχείο:Flag of Algeria.svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα της Αλγερίας]]
*[[Αρχείο:Flag of Andorra.svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα της Ανδόρρας]]
*[[Αρχείο:Flag of Angola.svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα της Ανγκόλας]]
*[[Αρχείο:Flag of Antigua and Barbuda.svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα]]
*[[Αρχείο:Flag of Argentina.svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα της Αργεντινής]]
*[[Αρχείο:Flag of Armenia.svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα της Αρμενίας]]
*[[Αρχείο:Flag of Australia.svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα της Αυστραλίας]]
*[[Αρχείο:Flag of Austria.svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα της Αυστρίας]]
*[[Αρχείο:Flag of Azerbaijan.svg|21px|χωρίς-πλαίσιο]] [[Σύνταγμα του Αζερμπαϊτζάν]]


*&lt;small&gt;[[/common.js]]&lt;/small&gt;
*&lt;small&gt;[[/περιοδικά/Ημερολόγιο Σκόκου]]&lt;/small&gt;
*&lt;small&gt;[[/μελλοντικές μεταγραφές]]&lt;/small&gt;
*&lt;small&gt;{{tl|Νέα κείμενα}}&lt;/small&gt;</text>
      <sha1>7gwqmj5opzm9ro9w4qys0gg5ls9voen</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Απομνημονεύματα περί του γαλατικού πολέμου/Β</title>
    <ns>0</ns>
    <id>37474</id>
    <revision>
      <id>166182</id>
      <parentid>128580</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T13:02:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166182</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="776" sha1="14fhqhuzo1ohmyhg8bvzm5amj5i981h" xml:space="preserve">{{Κεφαλίδα
 | τίτλος       = [[Απομνημονεύματα περί του γαλατικού πολέμου|Ἀπομνημονεύματα περὶ τοῦ γαλατικοῦ πολέμου]]
 | υπότιτλος    =
 | συγγραφέας   = Ιούλιος Καίσαρ
 | μεταφραστής  = Γρηγόριος Βερναρδάκης
 | ενότητα      = Βιβλίον Β΄
 | προηγούμενο  =[[../Α|Βιβλίον Α΄]] 
 | επόμενο      =  [[../Γ|Βιβλίον Γ΄]]
 | commons      =
 | commonscat   = 
 | βικιπαίδεια  = 
 | βικιφθέγματα = 
 | σημειώσεις   = 
 }}

&lt;pages index=&quot;Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf&quot; from=58 to=79 fromsection=b tosection=b/&gt;</text>
      <sha1>14fhqhuzo1ohmyhg8bvzm5amj5i981h</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Απομνημονεύματα περί του γαλατικού πολέμου/Εισαγωγή</title>
    <ns>0</ns>
    <id>37523</id>
    <revision>
      <id>166185</id>
      <parentid>154422</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T13:06:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166185</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="718" sha1="nf6zjpl9r4qszphjh8hjonhifhkjp2z" xml:space="preserve">{{Κεφαλίδα
 | τίτλος       = [[Απομνημονεύματα περί του γαλατικού πολέμου|Ἀπομνημονεύματα περὶ τοῦ γαλατικοῦ πολέμου]]
 | υπότιτλος    = Εἰσαγωγή
 | συγγραφέας   = Schneider
 | μεταφραστής  = Γρηγόριος Βερναρδάκης
 | ενότητα      = Εισαγωγή
 | προηγούμενο  = 
 | επόμενο      = [[../Α|Βιβλίον Α΄]]
 | commons      = 
 | commonscat   = 
 | βικιπαίδεια  = 
 | βικιφθέγματα = 
 | σημειώσεις   = 
 }}

&lt;pages index=&quot;Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf&quot; from=3 to=18 /&gt;</text>
      <sha1>nf6zjpl9r4qszphjh8hjonhifhkjp2z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Απομνημονεύματα περί του γαλατικού πολέμου/Η</title>
    <ns>0</ns>
    <id>37569</id>
    <revision>
      <id>166184</id>
      <parentid>128794</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T13:05:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166184</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="744" sha1="227lhm7t6q36blwvc8k6fmy9vt0k6u4" xml:space="preserve">{{Κεφαλίδα
 | τίτλος       = [[Απομνημονεύματα περί του γαλατικού πολέμου|Ἀπομνημονεύματα περὶ τοῦ γαλατικοῦ πολέμου]]
 | υπότιτλος    =
 | συγγραφέας   = Αύλος Ίρτιος
 | μεταφραστής  = Γρηγόριος Βερναρδάκης
 | ενότητα      = Βιβλίον H΄
 | προηγούμενο  =[[../Ζ|Βιβλίον Ζ΄]] 
 | επόμενο      =  
 | commons      =
 | commonscat   = 
 | βικιπαίδεια  = 
 | βικιφθέγματα = 
 | σημειώσεις   = 
 }}

&lt;pages index=&quot;Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf&quot; from=242 to=275 fromsection=h tosection=h/&gt;</text>
      <sha1>227lhm7t6q36blwvc8k6fmy9vt0k6u4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Μεταγραφή:ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf</title>
    <ns>102</ns>
    <id>52299</id>
    <revision>
      <id>166193</id>
      <parentid>165823</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T19:12:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <origin>166193</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="95" sha1="1wpd5z3z08iah2ouamnj3rdkat7xlet" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Title=[[ΦΕΚ 29 Α΄ - 15.02.2023]]
|Author=
|Translator=
|Editor=
|Illustrator=
|Publisher=Εθνικό Τυπογραφείο
|Year=2023
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=V
|Pages=&lt;pagelist 
1=2847
/&gt;
|Volumes=
|Remarks=
|Notes=
}}</text>
      <sha1>1wpd5z3z08iah2ouamnj3rdkat7xlet</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/183</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52381</id>
    <revision>
      <id>166151</id>
      <parentid>166149</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T12:02:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166151</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2946" sha1="0mp2avdu4hvo1kxfygwjnmi6kam86on" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—165—}}&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=f/&gt;
ὅτι καὶ ὅλως δὲν ἠφανίσθη ἐκ τῆς ὄψεως, οὕτως ὥστε ἐλπί
ζαντες νὰ καταλάβωσιν αὐτὸν καὶ ἄπειρον πόνον ἀναλαμβά
νοντες ἐκεῖνοι, οἵτινες ἐνόμιζον ὅτι ἤθελον ἀνταμειφθῇ διὰ
τῆς μεγίστης εὐνοίας παρὰ τοῦ Καίσαρος, ὑπερέβαινον σχε
δὲν τὰ ὅρια τῆς φύσεως διὰ τοῦ ζήλου των ἀλλ᾽ ἐκεῖνος
διεσώζετο εἰς κρυπτήρια καὶ νάπας καὶ διὰ νυκτὸς κρυπτό
μενος ἐζήτει ἄλλας χώρας καὶ μέρη, μὴ ἔχων πλείω φρουρὰν
ἢ τέσσαρας ἱππεῖς, εἰς οὓς μόνους ἐτόλμα νὰ ἐμπιστεύῃ τὴν
ζωὴν αὐτοῦ.

44. Τοιουτοτρόπως λεηλατήσας τὰς χώρας ὁ Καῖσαρ ἐ-
πανάγει τὸν στρατὸν ἠλαττωμένον κατὰ δύο μόνον κοόρτεις
εἰς τὸ Δουροκόρτορον τῶν Ῥήμων καὶ συγκαλέσας σύνοδον
εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς Γαλατίας ἐπεχείρησε νὰ κάμη ἀ
να κρίσεις περὶ τῆς συνωμοσίας τῶν Σενόνων καὶ Καρνούτων
καί, ἀφ᾽ οὗ ἀπηγγέλθη καταδικαστικὴ ἀπόφασις κατὰ τοῦ
*Ακκωνος, ὅστις ὑπῆρξεν ἀρχηγὸς τῆς συνωμοσίας, ἐτιμώρη
σεν αὐτὸν κατὰ τὸ ἔθος τῶν προγόνων. Τινὲς δὲ φοβούμεν
καὶ τὴν κρίσιν ἀπέφυγον. Τούτους ἀπείρξας ὕδατος καὶ πυ
ρός, δύο μὲν λεγεώνας κατέστησεν ἐν τοῖς χειμαδίοις παρὰ τὰ
ὅρια τῶν Τρκουΐρων, δύο δὲ ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Διγγόνων, τὰς
δὲ λοιπὰς ἓξ ἐν τῇ τῶν Σενόνων, ἐν τῇ πόλει ᾿Αγενδίκῳ, καὶ
προνοήσας περὶ σίτου διὰ τὸν στρατὸν ἀπῆλθεν, ὡς εἶχεν ἀν
ποφασίσῃ, εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἵνα δικαιοδοτήση.
&lt;section end=f/&gt;
{{vgap|1em}}
{{rule|6em}}
{{vgap|1em}}
&lt;section begin=g/&gt;
{{c|'''ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΩΝ'''}}
{{c|{{larger|ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΓΑΛΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ}}}}
{{c|{{smaller|ΒΙΒΛΙΟΝ Ζ΄.}}}}
{{vgap|1em}}
{{rule|2em}}
{{vgap|1em}}

1. Ἡσυχαζούσης τῆς Γαλατίας ὁ Καίσαρ, ὡς εἶχεν ἀπο
φασίσῃ, ἀπέρχεται εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἵνα δικαιοδοτήση. Εκεί
&lt;section end=g/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0mp2avdu4hvo1kxfygwjnmi6kam86on</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/156</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52412</id>
    <revision>
      <id>166183</id>
      <parentid>166147</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T13:03:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166183</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3028" sha1="enz1nyqnpxg2piy56pjiube9o782rts" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—138—}}&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=e/&gt;
θείας προσέρχεται εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ ἐνταῦθα διατρίβει
μέγα μέρος τῆς ἡμέρας· οἱ δὲ ἱππεῖς ῥίπτουσι βέλη και
μετὰ πολλῶν ὑβριστικών λόγων προκαλοῦσι τοὺς ἡμετέρους
εἰς μάχην. Τῶν δὲ ἡμετέρων οὐδὲν ἀποκριναμένων, περὶ τὴν
ἑσπέραν κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἀποχωροῦσι διεσπαρμένοι
καὶ ἄτακτοι. Τότε ὁ Λαβιηνὸς αἰφνιδίως ἐκ τῶν δύο πυλῶν
ἐκπέμπει ἅπαν τὸ ἱππικόν· καὶ παραγγέλλει μὲν, ἀπελάσαν
τες καὶ τρέψαντες τοὺς ἐχθροὺς εἰς φυγὴν (ὅπερ ἔβλεπεν ὅτι
θὰ γείνῃ, ὅπως καὶ συνέβη) πάντες μόνον τὸν Ἰνδουτιόμα
ρον νὰ ζητῶσι, ἀπαγορεύει δὲ μηδεὶς νὰ τραυματίσῃ τινά,
πρὶν ἢ ἴδῃ ἐκεῖνον φονευθέντα, διότι δὲν ἤθελε νὰ διαφύ
γῇ ἐκεῖνος εὑρὼν εὐκαιρίαν ἐκ τῆς βραδύτητος τῶν λοιπῶν
καὶ μεγάλας μὲν προτίθεται ἀμοιβὰς εἰς τοὺς φονεύσοντας
αὐτὸν καὶ πέμπει κοόρτεις πρὸς ἐπικουρίαν τῶν ἱππέων.
Τὴν δὲ βουλὴν τοῦ ἀνδρὸς ἐπιδοκιμάζει καὶ ἡ τύχη, διότι
ἐν ᾧ πάντες μόνον τὸν Ἰνδουτιόμαρον ἐζήτουν, οὗτος κατα
ληφθεὶς ἐν αὐτῷ τῷ πόρῳ τοῦ ποταμοῦ φονεύεται, καὶ ἡ
κεφαλὴ αὐτοῦ κομίζεται εἰς τὸ στρατόπεδον ἐπανερχόμε
νοι δὲ οἱ ἱππεῖς, ὅσους δύνανται, φονεύουσι. Τοῦτο μαθοῦσαι
πᾶσαι οἱ δυνάμεις, ὅσαι εἶχον συνέλθη, τῶν Ἐβουρωνῶν καὶ
τῶν Νερουΐων, ἀποχωροῦσι, καὶ μετὰ τοῦτο τὸ γεγονὸς ὁ
Καῖσαρ ἔσχεν ὀλίγον ἡσυχωτέραν τὴν Γαλατίαν.
&lt;section end=e/&gt;
{{vgap|1em}}
{{rule|6em}}
{{vgap|1em}}&lt;section begin=f/&gt;
{{c|'''ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΩΝ'''}}
{{c|{{larger|ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΓΑΛΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ}}}}
{{c|{{smaller|ΒΙΒΛΙΟΝ ΣΤ'.}}}}
{{vgap|1em}}
{{rule|2em}}
{{vgap|1em}}

1. Διὰ πολλὰς αἰτίας ὁ Καῖσαρ ἀναμένων μείζονα στάσιν
τῆς Γαλατίας ἤρξατο να στρατολογῇ διὰ τῶν ὑπάρχων
Μάρκου Σιλανοῦ, Γαΐου Αντιστίου Ρηγίνου καὶ Τίτου Σεξ-
&lt;section end=f/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>enz1nyqnpxg2piy56pjiube9o782rts</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/235</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52460</id>
    <revision>
      <id>166187</id>
      <parentid>166109</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T13:14:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166187</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3643" sha1="9ss97lzvx6pdr9dsqk2wluzp9jmx2ye" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—217—}}&lt;/noinclude&gt;
νὰ ἐπιβάλλωσιν εἰς αὐτοὺς αἰώνιον δουλείαν ; Διότι ἐπ᾽ οὐ
δεμιά ἄλλη συνθήκη ἐπολέμησάν ποτε. Ἀλλ᾿ ἐὰν ἀγνοῆτε
τὰ ἐν ἔθνεσι πολὺ ἀπέχουσιν ἀφ᾿ ἡμῶν πραττόμενα, ἀποβλέ
ψατε εἰς τὴν ὅμορον Γαλατίαν, ἥτις εἰς ἐπαρχίαν καταντήσασα,
τοῦ δικαίου καὶ τῶν νόμων αὐτῆς μεταβληθέντων καὶ ὑπου
ταχθεῖσα εἰς τοὺς πελέκεις πιέζεται ὑπὸ διηνεκούς δουλείας.

78. Ψηφοφορίας γενομένης ἀποφασίζουσιν, ἐκεῖνοι μέν,
οἵτινες διά τινα νόσον ἢ διὰ τὴν ἡλικίαν εἶναι ἄχρηστοι
πρὸς τὸν πόλεμον, νὰ ἐξέλθωσι τῆς πόλεως, αὐτοὶ δὲ πάν
των νὰ ἀποπειραθῶσι, πρὶν ἢ καταντήσωσιν εἰς τὴν γνώμην
τοῦ Κριτογνάτου ἀλλ' ἐὰν τὸ πρᾶγμα ἀναγκάζῃ καὶ τὸ ἐπι
κουρικὸν βραδύνη, πρέπει ἐκείνην μᾶλλον τὴν συμβουλὴν να
μεταχειρισθῶσιν ἢ νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς συνθήκην παραδόσεως
ἢ εἰρήνης. Οἱ Μανδούβιοι, οἵτινες ἐδέξαντο αὐτοὺς εἰς τὴν
πόλιν, μετὰ τῶν γυναικῶν καὶ παίδων ἀναγκάζονται νὰ ἐξ
ἐλθωσιν. ᾿Αφ᾽ οὗ δὲ ἐπλησίασαν εἰς τὰ ὀχυρώματα τῶν Ῥω
μαίων, κλαίοντες πάση δεήσει ἱκέτευον, νὰ δεχθῶσιν αὐτ
τοὺς ὡς δούλους καὶ νὰ παράσχωσι τροφήν. Αλλ' ὁ Καῖσαρ
διατάξας ἐπὶ τοῦ χαρακώματος φύλακας ἀπεκώλυε νὰ δέν
χονται αὐτούς.

79. Ἐν τοσούτῳ ὁ Κόμμιος καὶ οἱ λοιποὶ ἡγεμόνες, εἰς
οὕς ἐπετράπη ἡ ἀνωτάτη ἡγεμονία, πανστρατιά φθάνουσι
παρὰ τὴν ᾿Αλεξίαν καὶ καταλαβόντες λόφον τινὰ ἐκτὸς τῆς
πόλεως στρατοπεδεύουσιν ὄχι πλέον τῶν ὀκτὼ σταδίων
ἀπὸ τῶν ἡμετέρων ὀχυρωμάτων. Τῇ δ᾽ ὑστεραίᾳ ἐξαγαγόν
τες τὸ ἱππικὸν ἐκ τοῦ στρατοπέδου πληροῦσι πᾶσαν ἐκείνην
τὴν πεδιάδα, ἥτις, ὡς ἐδηλώσαμεν, ἐκτείνεται τέσσαρα καὶ
εἴκοσι στάδια κατὰ τὸ μῆκος, καὶ ὀλίγον ἀπὸ τοῦ τόπου
τούτου ἀπομακρύναντες τὰς πεζικὰς δυνάμεις καθιστῶσιν αὐτ
τὰς ἐπὶ τῶν ἄκρων. Ἐκ τῆς πόλεως ᾿Αλεξίας ὑπῆρχεν ἀπο
ψις ἐπὶ τὸ πεδίον τῆς μάχης. Αμα λοιπὸν ἰδόντες τὸ ἐπι
κουρικὸν συντρέχουσι συγχαίρουσιν ἀλλήλοις καὶ πάντων αἱ
ψυχαὶ κινοῦνται εἰς εὐθυμίαν. Οθεν ἐξαγαγόντες τὰς δυνά
μεις στρατοπεδεύουσι πρὸ τῆς πόλεως καὶ τὴν ἐγγυτάτω τά-&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9ss97lzvx6pdr9dsqk2wluzp9jmx2ye</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/209</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52475</id>
    <revision>
      <id>166188</id>
      <parentid>166124</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T13:17:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166188</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3628" sha1="mr54s4irxav01fralu6ipmomauweyst" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—191—}}&lt;/noinclude&gt;
τον, ὅπως καὶ αὐτὸς ἔκαμε, νὰ ἐκδικήσωσι τὰς ὕβρεις αὐτῶν.

39. Ο Αίδουος Επορέδοριξ, νέος ευγενέστατος καὶ ἐν τῇ
πατρίδι αὐτοῦ δυνατώτατος, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ὁ Βιριδόματος,
ἴσος μὲν τὴν ἡλικίαν καὶ τὴν δύναμιν, ἀλλ' οὐχ οὕτω εὐ
γενής, ἂν ὁ Καΐσαρ ὑπὸ τοῦ Διβιτιακοῦ συστηθέντα αὐτῷ
ἐκ ταπεινῆς τάξεως προήγαγεν εἰς τὰ ἀνώτατα αξιώματα,
ὀνομαστὶ ὑπ' αὐτοῦ προσκληθέντες εἶχον ἔλθῃ πρὸς αὐτὸν
μεταξὺ τῶν ἱππέων. Οὗτοι ἡμιλλώντα πρὸς ἀλλήλους περὶ
τῶν πρωτείων, καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ περὶ τῶν ἀρχόντων ἔριδι
διαγωνίσθησαν πάση δυνάμει ὁ μὲν ὑπὲρ τοῦ Κομβικτολι
τάβου, ὁ δ' ἕτερος ὑπὲρ τοῦ Κότου. Ἐκ τούτων ὁ Βπορέ
δοριξ μαθὼν τὴν ἐπιβουλὴν τοῦ Διταβικοῦ περὶ τὸ μεσο-
νύκτιον σχεδόν καταγγέλλει τὸ πρᾶγμα εἰς τὸν Καίσαρα,
δεόμενος, νὰ μὴ ἀφήσῃ τοσαύτην πόλιν νὰ ἀποστῇ τῆς φι
λίας τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων διὰ τῶν φαύλων βουλευμάτ
των νέων τινῶν· τοῦτο δὲ προβλέπει ὅτι θέλει γείνη, ἐὰν
συνενωθῶσι μετὰ τῶν ἐχθρῶν τοσαῦται χιλιάδες ἀνδρῶν, ὧν
τὴν σωτηρίαν οὔτε οἱ συγγενεῖς δύνανται να παραμελήσωσι
οὔτε ἡ πόλις ὡς μικρᾶς σπουδαιότητος πρᾶγμα νὰ θεωρήσῃ.

40. Ἐπὶ τῇ ἀγγελίᾳ ταύτῃ ἐν μεγάλη καταστάς φρον
τίδι ὁ Καίσαρ, διότι πάντοτε προσηνέχθη εὐμενέστατα
πρὸς τὴν πόλιν τῶν Αἰδούων, ἄνευ τινὸς ἐνδοιασμοῦ ἐξά
γεῖ τοῦ στρατοπέδου τέσσαρας ευζώνους λεγεῶνας καὶ ἅπαν
τὸ ἱππικόν· οὔτε ἔλαβε καιρὸν ἐν τοιαύτη περιστάσει να
συστείλῃ τὸ στρατόπεδον, διότι ἐφαίνετο ὅτι τὸ πράγμα
ἐξαρτᾶτο ἐκ τῆς ταχύτητος· πρὸς φρουρὰν δὲ τῶν στρατο-
πέδων καταλείπει τὸν Γάϊον Φάβιον μετὰ δύο λεγεώνων.
Διατάξας δὲ νὰ συλλάβωσι τοὺς ἀδελφοὺς τοῦ Αιταβικού
μανθάνει ὅτι πρὸ ὀλίγου ἔφυγον πρὸς τοὺς ἐχθρούς. Παραι
νέσας δὲ τοὺς στρατιώτας νὰ μὴ διαφορῶσι διὰ τὴν ταλαι
πωρίαν τῆς ἐν ἀναγκαίῳ χρόνῳ πορείας, ἐν ᾧ πάντες ἦσαν
προθυμότατοι, διακόσια στάδια προελθὼν παρετήρησε τὸν
στρατὸν τῶν Αἰδούων καὶ πέμψας κατ' αὐτῶν τὸ ἱππικὸν
ἐπέχει καὶ ἀποκωλύει τὴν πορείαν αὐτῶν καὶ διατάττει&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mr54s4irxav01fralu6ipmomauweyst</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/242</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52491</id>
    <revision>
      <id>166152</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:03:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: &lt;section begin=g/&gt; θος ὁμήρων. Μετὰ ταῦτα πέμπει τὰς λεγεώνας εἰς τὰ χειμά δια. Περὶ δὲ τὰς εἴκοσι χιλιάδας αἰχμαλώτων ἀποδίδει εἰς τοὺς Αἰδούους καὶ τοὺς ᾿Αρβερνούς. Διατάττει τὸν Τίτον Λα- βιηνὸν μετὰ δύο λεγεώνων καὶ τοῦ ἱππικοῦ νὰ ἀπέλθῃ εἰς τὴν χώρ...</comment>
      <origin>166152</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2688" sha1="phebe3cbvnhxk1r13wds2gsdthi2fsr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—221—}}&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=g/&gt;
θος ὁμήρων. Μετὰ ταῦτα πέμπει τὰς λεγεώνας εἰς τὰ χειμά
δια. Περὶ δὲ τὰς εἴκοσι χιλιάδας αἰχμαλώτων ἀποδίδει εἰς
τοὺς Αἰδούους καὶ τοὺς ᾿Αρβερνούς. Διατάττει τὸν Τίτον Λα-
βιηνὸν μετὰ δύο λεγεώνων καὶ τοῦ ἱππικοῦ νὰ ἀπέλθῃ εἰς
τὴν χώραν τῶν Σηκουανῶν· τούτῳ παρακαθίστησι καὶ τὸν
Μάρκον Σεμπρώνιον Ρουτίλον. Τὸν δ' ὕπαρχον Γαίου Φάβιον
καὶ τὸν Λεύκιον Μινούκιον Βασιλον μετὰ δύο λεγεώνων
καθίστησιν ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Ῥήμων, ἵνα μὴ οὗτοι πάθωσί
τι παρὰ τῶν Βελλουάκων. Καὶ τὸν μὲν ἐν Γάϊον ᾿Αντίστιον
Ρηγῖνον πέμπει εἰς τὴν χώραν τῶν ᾿Αμφιλαρήτων, τὸν δὲ
Τίτον Σέξτιον εἰς τὴν τῶν Βιτουρίγων, τὸν δὲ Γάϊον Και
γίνιον Ῥεβίλον εἰς τὴν τῶν Ρουθηνῶν, δοὺς ἀνὰ μίαν ἑκά-
στῳ λεγεῶνα. Τὸν δὲ Κόϊντον Τύλλιον Κικέρωνα καὶ τὸν
Πόπλιον Σουλπίκιον καθίστησι, τὸν μὲν ἐν Καβυλλίνῳ, τὸν
δ' ἐν Μαστικῶνι παρὰ τὸν ῎Αραριν πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς
σιταγωγίας. Αὐτὸς δ᾽ ἀπεφάσισε νὰ παραχειμάσῃ ἐν Βιβρά
κτῳ. Ἐκ τῶν ἐπιστολῶν αὐτοῦ μαθόντες ταῦτα ἐν Ῥώμη
προσφέρουσιν ἐπ᾽ εἴκοσιν ἡμέρας εὐχαριστήριον ἑορτήν.&lt;section end=g/&gt;
{{vgap|1em}}
{{rule|6em}}
{{vgap|1em}}
&lt;section begin=h/&gt;
{{c|{{larger|ΑΥΛΟΥ ΙΡΤΙΟΥ}}}}
{{c|'''ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΩΝ}}
{{c|{{larger|ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΓΑΛΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ}}}}
{{c|{{smaller|ΒΙΒΛΙΟΝ H'.}}}}
{{vgap|1em}}
{{rule|2em}}
{{vgap|1em}}
Αναγκαζόμενος ὑπὸ τῶν ἐπιμόνων παραινέσεών σου,
Βάλβε, ἐπειδὴ ἡ καθημερινή μου απάρνησις ἐφαίνετο ὅτι
περιείχεν ὄχι ἀπολογίαν δυσκολίας, ἀλλὰ παραίτησιν ἐξ
ἀδρανείας, ἀνέλαβον ἔργον δυσκολώτατον. Τοῦ ἡμετέρου
&lt;section end=h/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>phebe3cbvnhxk1r13wds2gsdthi2fsr</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166186</id>
      <parentid>166152</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T13:12:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166186</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2691" sha1="0y2axtawl7yk91r6tlxbalhofgr34fv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—224—}}&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=g/&gt;
θος ὁμήρων. Μετὰ ταῦτα πέμπει τὰς λεγεώνας εἰς τὰ χειμά
δια. Περὶ δὲ τὰς εἴκοσι χιλιάδας αἰχμαλώτων ἀποδίδει εἰς
τοὺς Αἰδούους καὶ τοὺς ᾿Αρβερνούς. Διατάττει τὸν Τίτον Λα-
βιηνὸν μετὰ δύο λεγεώνων καὶ τοῦ ἱππικοῦ νὰ ἀπέλθῃ εἰς
τὴν χώραν τῶν Σηκουανῶν· τούτῳ παρακαθίστησι καὶ τὸν
Μάρκον Σεμπρώνιον Ρουτίλον. Τὸν δ' ὕπαρχον Γαίου Φάβιον
καὶ τὸν Λεύκιον Μινούκιον Βασιλον μετὰ δύο λεγεώνων
καθίστησιν ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Ῥήμων, ἵνα μὴ οὗτοι πάθωσί
τι παρὰ τῶν Βελλουάκων. Καὶ τὸν μὲν ἐν Γάϊον ᾿Αντίστιον
Ρηγῖνον πέμπει εἰς τὴν χώραν τῶν ᾿Αμφιλαρήτων, τὸν δὲ
Τίτον Σέξτιον εἰς τὴν τῶν Βιτουρίγων, τὸν δὲ Γάϊον Και
γίνιον Ῥεβίλον εἰς τὴν τῶν Ρουθηνῶν, δοὺς ἀνὰ μίαν ἑκά-
στῳ λεγεῶνα. Τὸν δὲ Κόϊντον Τύλλιον Κικέρωνα καὶ τὸν
Πόπλιον Σουλπίκιον καθίστησι, τὸν μὲν ἐν Καβυλλίνῳ, τὸν
δ' ἐν Μαστικῶνι παρὰ τὸν ῎Αραριν πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς
σιταγωγίας. Αὐτὸς δ᾽ ἀπεφάσισε νὰ παραχειμάσῃ ἐν Βιβρά
κτῳ. Ἐκ τῶν ἐπιστολῶν αὐτοῦ μαθόντες ταῦτα ἐν Ῥώμη
προσφέρουσιν ἐπ᾽ εἴκοσιν ἡμέρας εὐχαριστήριον ἑορτήν.&lt;section end=g/&gt;
{{vgap|1em}}
{{rule|6em}}
{{vgap|1em}}
&lt;section begin=h/&gt;
{{c|{{larger|ΑΥΛΟΥ ΙΡΤΙΟΥ}}}}
{{c|'''ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΩΝ'''}}
{{c|{{larger|ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΓΑΛΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ}}}}
{{c|{{smaller|ΒΙΒΛΙΟΝ H'.}}}}
{{vgap|1em}}
{{rule|2em}}
{{vgap|1em}}
Αναγκαζόμενος ὑπὸ τῶν ἐπιμόνων παραινέσεών σου,
Βάλβε, ἐπειδὴ ἡ καθημερινή μου απάρνησις ἐφαίνετο ὅτι
περιείχεν ὄχι ἀπολογίαν δυσκολίας, ἀλλὰ παραίτησιν ἐξ
ἀδρανείας, ἀνέλαβον ἔργον δυσκολώτατον. Τοῦ ἡμετέρου
&lt;section end=h/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0y2axtawl7yk91r6tlxbalhofgr34fv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/258</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52492</id>
    <revision>
      <id>166153</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:22:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  τὸν προφυλακτικώτερον, ἔπεμψε τὸν Γάϊον Βολουσῖνον Κατ δράτον, ἵνα ἐπὶ τῇ προφάσει συνδιαλέξεως φροντίσῃ νὰ φο- νεύσῃ αὐτόν. Πρὸς δὲ τοῦτο παραδίδει εἰς αὐτὸν ἐπιλέ κτους καὶ ἁρμοδίους ἑκατοντάρχους. Αφ' οὗ ἦλθον εἰς συν διάλεξιν καί, ὡς ἦτο συμ...</comment>
      <origin>166153</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3639" sha1="i6a4b4gpk13mr4b73t4xa64vzydetta" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—240—}}&lt;/noinclude&gt;
τὸν προφυλακτικώτερον, ἔπεμψε τὸν Γάϊον Βολουσῖνον Κατ
δράτον, ἵνα ἐπὶ τῇ προφάσει συνδιαλέξεως φροντίσῃ νὰ φο-
νεύσῃ αὐτόν. Πρὸς δὲ τοῦτο παραδίδει εἰς αὐτὸν ἐπιλέ
κτους καὶ ἁρμοδίους ἑκατοντάρχους. Αφ' οὗ ἦλθον εἰς συν
διάλεξιν καί, ὡς ἦτο συμπεφωνημένον, ὁ Βολουσῆνος ἅρπα-
σε τὴν χεῖρα τοῦ Κομμίου, ὁ ἑκατόνταρχος οἷον διὰ τὸ ἀ-
σύνηθες τοῦ πράγματος διαταραχθείς εἴτε ταχέως ὑπὸ τῶν
οἰκείων τοῦ Κομμίου ἀποκωλυθεὶς δὲν ἠδυνήθη νὰ φονεύση
τὸν ἄνδρα· βαρέως ὅμως διὰ τῆς πρώτης πληγῆς τοῦ ξίφους
ἐπάταξε τὴν κεφαλήν. Αφ' οὗ δὲ ἑκατέρωθεν ἐξείλκυσαν τὰ
ξίφη, ἑκάτεροι ἐσκόπουν ὄχι τόσον νὰ πολεμήσωσιν, ὅσον νὰ
διαφύγωσι· οἱ μὲν ἡμέτερος, διότι ἐπίστευον ὅτι ὁ Κόμμιος
ἐτραυματίσθη θανατηφόρως, οἱ δὲ Γαλάται, διότι κατανοή
σαντες τὴν ἐνέδραν ἐφοβοῦντο πλείω τῶν ὁρωμένων. Τούτου
γενομένου ἐλέγετο ὅτι ὁ Κόμμιος ἀπεφάσισε μηδέποτε νὰ
ἔλθῃ εἰς ὄψιν Ῥωμαίου τινός.

24. Αφ' οὗ ὁ Καΐσαρ κατενίκησε τὰ πολεμικώτατα ἔθνη,
βλέπων ὅτι οὐδεμία ὑπῆρχε πόλις, ἥτις παρεσκεύαζε πόλε
μον, ἵνα ἀντισταθῇ πρὸς αὐτόν, ἀλλὰ τινὲς μόνον μετώκουν
ἐκ τῶν πόλεων καὶ ἔφευγον ἐκ τῶν ἀγρῶν, ἵνα ἀποφύγωσι
τὴν παροῦσαν ἀρχήν, ἀπεφάσισε νὰ πέμψῃ τὸν στρατὸν εἰς
πλείω μέρη. Οθεν τὸν μὲν ταμίαν Μάρκον Αντώνιον μετά
τῆς δωδεκάτης λεγεώνας καλεῖ πρὸς ἑαυτόν. Τὸν δὲ ὕπαρχον
Γάϊον Φάβιον μετὰ πέντε καὶ εἴκοσι κοόρτεων εἰς τὸ ἀντί
θετον πέρας τῆς Γαλατίας, διότι ἤκουεν ὅτι ἐκεῖ ἦσαν πό
λεις τινὲς ἐν τοῖς ὅπλοις, ἐνόμιζε δὲ ὅτι αἱ δύο λεγεώνες,
ἂς εἶχεν ὁ ὕπαρχος Γάϊος Κανίνιος Ρεβίλος, ὅστις ἦτο ἐν
ἐκείναις ταῖς χώραις, δὲν ἦσαν ἱκανῶς ἰσχυραί. Καὶ τὸν μὲν
Τίτον Λαβιηνόν μετακαλεῖται· τὴν δὲ δεκάτην πέμπτην λε
γεῶνα, ἥτις ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τοῖς χειμαδίοις πέμπει εἰς
τὴν ρωμαϊκὴν (τὴν ἐντὸς τῶν ᾿Αλπεων, togatam) Γαλατίαν
πρὸς διαφύλαξιν τῶν ἀποικιῶν τῶν Ῥωμαίων πολιτῶν, ἵνα
μὴ ἕνεκα τῆς καταδρομῆς τῶν βαρβάρων συμβῇ τι ὅμοιον
δυστύχημα, ὅπως καὶ τῷ προηγουμένῳ θέρει συνέβη εἰς τοὺς&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>i6a4b4gpk13mr4b73t4xa64vzydetta</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/251</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52493</id>
    <revision>
      <id>166154</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:22:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  προσκαλέσῃ, ἵνα ὑπομένωσε τὰς αἰφνιδίους τῶν ἐχθρῶν ἐπισ δρομάς.  12. Ἐπειδὴ δὲ τοῦτο ἐγίνετο καθ᾿ ἑκάστην καὶ ἤδη διὰ τὴν συνήθειαν ἠλαττοῦτο ἡ προσοχή, ὅπερ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖ στον συμβαίνει διὰ τὴν μακροχρόνιον ἐπανάληψιν, οἱ Βελτ λούακοι μαθόν...</comment>
      <origin>166154</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3508" sha1="ee3halx40vufbg8vd2xfuazopqvwttb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—233—}}&lt;/noinclude&gt;
προσκαλέσῃ, ἵνα ὑπομένωσε τὰς αἰφνιδίους τῶν ἐχθρῶν ἐπισ
δρομάς.

12. Ἐπειδὴ δὲ τοῦτο ἐγίνετο καθ᾿ ἑκάστην καὶ ἤδη διὰ
τὴν συνήθειαν ἠλαττοῦτο ἡ προσοχή, ὅπερ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖ
στον συμβαίνει διὰ τὴν μακροχρόνιον ἐπανάληψιν, οἱ Βελτ
λούακοι μαθόντες τὰς καθημερινὰς φρουρὰς τῶν ἡμετέρων
ἱππέων καθίζουσιν ἐνέδραν ἐξ ἐπιλέκτου δυνάμεως πεζών
ἐν δασώδεσι τόποις, καὶ τῇ ὑστεραίᾳ πέμπουσιν ἐκεῖσε ἱπ-
πεῖς, ἵνα κατ' ἀρχὰς μὲν προσελκύσωσι τοὺς ἡμετέρους,
εἶτα δὲ περικυκλώσαντες αὐτοὺς προσβάλωσιν. Ὁ κλῆρος
τοῦ δυστυχήματος τούτου ἔπεσεν ἐπὶ τοὺς Δήμους, οἵτινες
κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἔτυχε νὰ ἐπιτελῶσι τοῦτο τὸ ἔρ
γον. Διότι οὗτοι, ἀφ' οὗ αἴφνης παρετήρησαν τοὺς ἱππεῖς
τῶν ἐχθρῶν καὶ αὐτοὶ πολυαριθμότεροι ὄντες κατεφρόνησαν
τὴν ὀλιγότητα ἐκείνων, προθυμότερον καταδιώξαντες αὐ
τοὺς περικυκλοῦνται πανταχόθεν ὑπὸ τῶν πεζῶν. Ἐκ τού
του διαταραχθέντες ὑπεχώρησαν ταχύτερον ἢ κατὰ τὸ σύν
ηθες ἐν ἱππομαχίᾳ, ἀπολέσαντες τὸν Βερτίσκον, ἄρχοντα
τῆς πόλεως καὶ ἵππαρχον, ὅστις καίτοι μόλις ἠδύνατο δι
τὴν ἡλικίαν νὰ μεταχειρισθῇ τὸν ἵππον, ὅμως κατὰ τὴν
συνήθειαν τῶν Γαλατῶν οὔτε ἀπεποιήθη διὰ τὴν αἰτίαν
ταύτην νὰ ἀναλάβη τὴν ἱππαρχίαν, οὔτε ἠθέλησε νὰ μὴ
μετάσχῃ τῆς μάχης. Ἐπὶ ταύτῃ τῇ ἐπιτυχίᾳ καὶ τῷ θα
γάτῳ τοῦ ἄρχοντος καὶ ἱππάρχου τῶν Ῥήμων αἱ μὲν ψυχαὶ
τῶν ἐχθρῶν ἀναφυσῶνται καὶ ἐπαίρονται, οἱ δὲ ἡμέτεροι
διὰ τῆς ζημίας παραινοῦνται νὰ διατάττωσι τὰς φρουράς
μετ' ἀκριβεστέραν τῶν τόπων ἐξέτασιν καὶ μετριώτερον νὰ
καταδιώκωσι τὸν ὑποχωροῦντα ἐχθρόν.

13. Εν τοσούτῳ ἐνώπιον ἑκατέρων τῶν στρατοπέδων
δὲν παύουσιν αἱ καθημεριναὶ μάχαι, αἵτινες ἐγίνοντο παρά
τοὺς πόρους καὶ τὰς διαβάσεις τοῦ ἔλους. Αλλ' ἀφ᾽ οὗ ἐν
τοιαύτη τινὶ μάχη οἱ Γερμανοί, οὓς ὁ Καίσαρ είχε διαβι
βάση διὰ τοῦ 'Ρήνου, ἵνα ταττόμενοι μεταξὺ τῶν ἱππέων
μάχωνται, ἀθρόοι διέβησαν τολμηρότερον τὸ ἕλος καὶ ὀλί&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ee3halx40vufbg8vd2xfuazopqvwttb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/250</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52494</id>
    <revision>
      <id>166155</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:23:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  φαινόμενος φόβος αὐτοῦ ἤθελεν ἐμποιήσῃ θάρρος εἰς τοὺς βαρβάρους, ἀφ' ἑτέρου δέ, ἐπειδὴ ἦτο ἀνάγκη νὰ πορεύητας ἀπωτέρω πρὸς προνομὴν καὶ ἐπισιτισμόν, ἔβλεπεν ὅτι τὰ στρατόπεδον ὡς ἐξ αὐτῆς τῆς ὀχυρώσεως ἠδύνατο καὶ διὰ μικρῶν δυνάμεων νὰ π...</comment>
      <origin>166155</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3604" sha1="juwchj5gv1s7fsqof6hociuejx1jp46" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—232—}}&lt;/noinclude&gt;
φαινόμενος φόβος αὐτοῦ ἤθελεν ἐμποιήσῃ θάρρος εἰς τοὺς
βαρβάρους, ἀφ' ἑτέρου δέ, ἐπειδὴ ἦτο ἀνάγκη νὰ πορεύητας
ἀπωτέρω πρὸς προνομὴν καὶ ἐπισιτισμόν, ἔβλεπεν ὅτι τὰ
στρατόπεδον ὡς ἐξ αὐτῆς τῆς ὀχυρώσεως ἠδύνατο καὶ διὰ
μικρῶν δυνάμεων νὰ προφυλαχθῇ. Ἐν τοσούτῳ συχνάκις
ὀλίγοι ἑκατέρωθεν προτρέχοντες διηγωνίζοντο μεταξὺ τῶν
δύο στρατοπέδων χωριζομένων ὑπὸ τοῦ ἔλους, ὅπερ ὅμως
ἐνίοτε διέβαινον ἢ τὰ ἡμέτερα ἐκ τῶν Γαλατῶν καὶ Γερ
μανῶν ἐπικουρικὰ καὶ σφοδρότερον κατεδίωκον τοὺς ἐχθρούς,
ἢ ἀμοιβαίως οἱ ἐχθροὶ διαβάντες αὐτὸ ἀπέκρουον ποῤῥω
τέρω τοὺς ἡμετέρους. Συνέβαινε δὲ καὶ κατὰ τὰς καθημε
ρινὰς προνομὰς (ὅπερ ἦτο ἀναγκαῖον νὰ συμβαίνη, διότι ὁ
χόρτος συνελέγετο ἐξ ἀπομεμονωμένων καὶ διεσπαρμένων
οἰκιῶν), διεσπαρμένοι προνομευταὶ νὰ περικυκλῶνται ἐν ἀ-
νεπιτηδείοις τόποις· ὅπερ, εἰ καὶ ἐπέφερεν εἰς τοὺς ἡμετέ
ρους μετρίαν ζημίαν ὑποζυγίων καὶ δούλων, ὅμως ἐξήγειρε
τοὺς μωρούς διαλογισμοὺς τῶν βαρβάρων, καὶ τόσῳ μᾶλ
λον, καθ' ὅσον ὁ Κόμμιος, ὅστις, ὡς εἶπον ἀνωτέρω, ἀπῆλ
θεν, ἵνα ζητήσῃ ἐπικουρικὸν Γερμανῶν, εἶχεν ἔλθῃ μεθ' ἱππέ-
ων, οἵτινες καί τοι δὲν ἦσαν πλείους τῶν πεντακοσίων κατὰ
τὸν ἀριθμόν, ὅμως οἱ βάρβαροι ὑπερηφανεύοντα ἐπὶ τῇ ἐλεύ
σει τῶν Γερμανών.
έν

11. Ὁ Καίσαρ, ἐπειδὴ παρετήρει ὅτι ὁ ἐχθρὸς ἐπὶ πλεί-
στὰς ἡμέρας ἔμενεν ἐν τῷ στρατοπέδῳ ἐξησφαλισμένῳ καὶ
ὑπὸ τοῦ ὅλους καὶ τῆς φύσεως τοῦ τόπου καὶ τὸ στρατό
πεδον δὲν ἠδύνατο νὰ κυριευθῇ ἄνευ ὀλεθρίου ἀγῶνος οὐδὲ
ὁ τόπος νὰ περικλεισθῇ δι' ὀχυρωμάτων ἄνευ μείζονος
στρατοῦ, πέμπει ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Τρεβώνιον, ἵνα ὡς οἷόν
τε τάχιστα προσκαλέσῃ τὴν δεκάτην τρίτην λεγεώνα, ἥτις
μετὰ τοῦ ὑπάρχου Τίτου Σεξτίου παρεχείμαζεν ἐν τῇ χώρα
τῶν Βιτουρίγων, καὶ οὕτω μετὰ τριῶν λεγεώνων συντόνως
πορευόμενος ἔλθῃ πρὸς αὐτόν· αὐτὸς δὲ πέμπει ἐναλλάξ
πρὸς φρουρὰν τῶν προνομῶν τοὺς ἱππεῖς τῶν Ῥήμων καὶ
τῶν Διγγόνων καὶ τῶν ἄλλων πόλεων, ὧν πολλοὺς εἶχε&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>juwchj5gv1s7fsqof6hociuejx1jp46</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/255</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52495</id>
    <revision>
      <id>166156</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:24:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  ἡ εὐκαιρία πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ πράγματος, εὐθὺς ἐμφανίζε ται μετ' ὀλίγων καὶ ἐφορμᾷ κατὰ τῶν ἐγγυτάτω ἰλῶν. Οι ἡμέτεροι σταθερῶς ὑπομένουσι τὴν ἐπιδρομὴν τῶν ἐν εδρευτῶν, ἀλλὰ δὲν συνέρχονται καὶ πλείους εἰς τὸν αὐτ τὸν τόπον· ὅπερ ὡς ἐπὶ τ...</comment>
      <origin>166156</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3565" sha1="dc1ujt03nu0yg9qaitirrrf2x40gsjf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—237—}}&lt;/noinclude&gt;
ἡ εὐκαιρία πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ πράγματος, εὐθὺς ἐμφανίζε
ται μετ' ὀλίγων καὶ ἐφορμᾷ κατὰ τῶν ἐγγυτάτω ἰλῶν. Οι
ἡμέτεροι σταθερῶς ὑπομένουσι τὴν ἐπιδρομὴν τῶν ἐν
εδρευτῶν, ἀλλὰ δὲν συνέρχονται καὶ πλείους εἰς τὸν αὐτ
τὸν τόπον· ὅπερ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οσάκις συμβαίνει ἐν
ταῖς ἱππομαχίαις, τότε διὰ τὸ πλῆθος αὐτῶν προσγίνεται
βλάβη.

19. Ἐν ᾧ διατάξαντες τὰς ἔλας ὀλίγοι ἐναλλάξ ἐμάτ
χοντο καὶ δὲν ἄφινον τοὺς ἑαυτῶν νὰ περικυκλῶνται ἀπὸ
τῶν πλευρῶν, ἐξορμῶσι καὶ οἱ λοιποί, ἐν ᾧ ὁ Κοῤῥεὺς ἐμά
χετο, ἐκ τῶν δασῶν. Ἡ μάχη γίνεται ἐν διαφόροις τόποις
μετὰ μεγάλης σφοδρότητος· ἐν ᾧ δὲ αὕτη ἐπὶ πλείω χρόν
τον διετέλει ισόρροπος οὖσα, κατὰ μικρὸν παρατεταγμένον
τὸ πλῆθος προβαίνει ἐκ τῶν δασῶν, ὅπερ ἠνάγκασε τοὺς
ἡμετέρους ἱππεῖς νὰ ὑποχωρήσωσι. ᾿Αλλὰ τούτους ταχέως
βοηθοῦσιν· οἱ ἐλαφροὶ πεζοί, οἵτινες, ὡς εἶπον, ἐπέμφθησαν
πρὸ τῶν λεγεώνων, καὶ ταχθέντες· μεταξὺ τῶν ἰλῶν τῶν
ἡμετέρων ἱππέων εὐσταθῶς μάχονται. Επί τινα χρόνον μά
χονται ἰσοπάλως· ἀλλὰ μετὰ ταῦτα, ὅπως ἀπήτει ὁ τρό
πος τῆς μάχης, ὅσοι εἶχον ὑπομείνῃ τὰς πρώτας ἐφόδους
τῶν ἐνεδρευόντων ἐπικρατοῦσι δ' αὐτὸ τοῦτο, διότι μὴ ὄν
τες ἀπρονόητοι οὐδεμίαν βλάβην εἶχον ὑποστῇ παρὰ τῶν
ἐνεδρευόντων. Εν τοσούτῳ αἱ λεγεώνες προσέρχονται ἐγγύ
τερον καὶ ταυτοχρόνως διὰ συχνῶν ἀγγέλων ἀναγγέλλεται
καὶ εἰς τοὺς ἡμετέρους καὶ εἰς τοὺς ἐχθρούς, ὅτι ὁ ἀρχιστράτ
τηγος μετὰ τοῦ στρατοῦ παρατεταγμένου πλησιάζει. Τοῦτο
μαθόντες οἱ ἡμέτεροι, πεποιθότες εἰς τὴν βοήθειαν τῶν κατ
όρτεων μάχονται κρατερώτατα, ἵνα μή, ἐὰν βραδύτερον νι
κήσωσιν, φανῶσιν ὅτι μετὰ τῶν λεγεώνων μετέσχον τῆς ἐπὶ
τῇ νίκη δόξης· οἱ δὲ ἐχθροὶ ἀθυμοῦσι καὶ διὰ διαφόρων ότ
δῶν ζητοῦσι νὰ φύγωσι. Ματαίως· διότι δι' ὧν τοπικῶν
δυσχερειῶν ἠθέλησαν νὰ περικλείσωσι τοὺς Ῥωμαίους, δι'
αὐτῶν τούτων αὐτοὶ κατείχοντο. Πττηθέντες ὅμως ἔντρο-
μοι καὶ καταπεπληγμένοι μετὰ μεγάλην απώλειαν διαφεύ&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dc1ujt03nu0yg9qaitirrrf2x40gsjf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/245</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52496</id>
    <revision>
      <id>166157</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:34:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  τῆς ἐπιδρομῆς τῶν ἐχθρῶν σημεῖον, ὅπερ συνειθίζει νὰ κα τανοῆται διὰ τῆς πυρκαίας τῶν οἰκοδομημάτων, ἀπηγα ρεύθη διὰ προστάγματος τοῦ Καίσαρος, ἵνα μὴ ἢ τοῦ χόρ του καὶ τοῦ σίτου ἡ ἀφθονία ἐλλείψη, ἐὰν ἤθελε νὰ προ χωρήσῃ πορρωτέρω, ἢ οἱ ἐχθρ...</comment>
      <origin>166157</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3653" sha1="191ew2wwevnjbqn0hy7lh3u7lanfsah" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—227—}}&lt;/noinclude&gt;
τῆς ἐπιδρομῆς τῶν ἐχθρῶν σημεῖον, ὅπερ συνειθίζει νὰ κα
τανοῆται διὰ τῆς πυρκαίας τῶν οἰκοδομημάτων, ἀπηγα
ρεύθη διὰ προστάγματος τοῦ Καίσαρος, ἵνα μὴ ἢ τοῦ χόρ
του καὶ τοῦ σίτου ἡ ἀφθονία ἐλλείψη, ἐὰν ἤθελε νὰ προ
χωρήσῃ πορρωτέρω, ἢ οἱ ἐχθροὶ φοβηθῶσιν ἐκ τῶν πυρ-
καιῶν. Τῶν Βιτουρίζων λοιπὸν καταπλαγέντων, διότι πολ
λαὶ χιλιάδες ἀνθρώπων συνελέχθησαν, ὅσοι ἠδυνήθησαν νὰ
διαφύγωσι, κατέφυγον εἰς τὰς ὁμόρους πόλεις εἴτε εἰς τὰς
· ἰδίας ξενίας πεποιθότες εἴτε εἰς τὴν κοινότητα τῶν βουλευ-
μάτων. Ματαίως: διότι ὁ Καίσαρ συντόνως πορευόμενος
πανταχοῦ προφθάνει καὶ εἰς οὐδεμίαν πόλιν παρέχει καιρὸν
νὰ σκεφθῇ περὶ τῆς ἀλλοτρίας μᾶλλον ἢ περὶ τῆς ἰδίας σω
τηρίας· διὰ ταύτης τῆς ταχύτητος καὶ τοὺς πιστοὺς φίλους
διετήρει ἐν τῷ καθήκοντι καὶ τοὺς ὀκνοῦντας προσῆγε διὰ
τοῦ φόβου εἰς συνθήκας εἰρήνης. Τοιαύτης συνθήκης προτα
θείσης, οἱ Βιτούριγες, ἐπειδὴ ἔβλεπον ὅτι διὰ τὴν ἐπιεί
κειαν τοῦ Καίσαρος ἠδύναντο νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν φι
λίαν αὐτοῦ καὶ ὅτι αἱ ὅμοροι πόλεις μόνον ὁμήρους ἔδωκαν
ἄνευ ἄλλης τινὸς ποινῆς καὶ ἔτυχον τῆς προστασίας καὶ τῆς
συγγνώμης αὐτοῦ, ἔπραξαν τὸ αὐτό.

4. Ο Καίσαρ ὑπισχνεῖται ὅτι θὰ δώσῃ ἐν χώρᾳ λείας
εἰς μὲν τοὺς στρατιώτας διακοσίους σηστερτίους ἀντὶ τοσού
του πόνου καὶ καρτερίας, οἵτινες ἐν χειμεριναῖς ἡμέραις, ἐν
ὁδοῖς δυσχερεστάταις καὶ ἐν ἀφορήτῳ ψύχει προθυμότατα
ἐνεκαρτέρησαν ἐν τῷ πόνῳ, εἰς δὲ τοὺς ἑκατοντάρχους δύο
χιλιάδας, καὶ ἀποπέμψας τὰς λεγεώνας εἰς τὰ χειμάδια αυ
τὸς ἀναχωρεῖ τῇ τεσσαρακοστῇ ἡμέρᾳ εἰς Βίβρακτον. ἐν ᾧ
δὲ ἐδικαιοδότει ἐνταῦθα, οἱ Βιτούριγες πέμποιοι πρέσβεις
πρὸς αὐτόν, ἵνα ζητήσωσι βοήθειαν κατὰ τῶν Καρνούτων,
οὓς κατηγόρουν ὡς ἐπενεγκόντας πόλεμον καθ' αὐτῶν. Ταῦτα
μαθών, καί τοι δὲν εἶχε διατρίψῃ ἐν τοῖς χειμαδίοις πλέον
τῶν ὀκτωκαίδεκα ἡμερῶν, ἐξάγει ἐκ τῶν χειμαδίων παρὰ
τὸν Αραριν τὴν δεκάτην τετάρτην λεγεῶνα καὶ τὴν ὀγδόην,
ᾶς, ὡς ἐν τῷ προηγουμένω βιβλίῳ ἐδηλώθη, εἶχε κατα&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;
15*&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>191ew2wwevnjbqn0hy7lh3u7lanfsah</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/246</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52497</id>
    <revision>
      <id>166158</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:35:00Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  στήσῃ ἐνταῦθα πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς σιταγωγίας· οὕτω λοι πὸν μετὰ δύο λεγεώνων ἀπέρχεται πρὸς καταδίωξιν τῶν Καρνούτων.  5. Αφ' οὗ ἡ περὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ στρατοῦ φήμη διεδόθη εἰς τοὺς ἐχθρούς, οἱ Καρνοῦτοι φοβούμενοι τὴν συμφοράν τῶν ἄλλων, ἐγκα...</comment>
      <origin>166158</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3498" sha1="gflut0ibjq5ew8lg9lx6fg33tn4qe98" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—228—}}&lt;/noinclude&gt;
στήσῃ ἐνταῦθα πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς σιταγωγίας· οὕτω λοι
πὸν μετὰ δύο λεγεώνων ἀπέρχεται πρὸς καταδίωξιν τῶν
Καρνούτων.

5. Αφ' οὗ ἡ περὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ στρατοῦ φήμη διεδόθη
εἰς τοὺς ἐχθρούς, οἱ Καρνοῦτοι φοβούμενοι τὴν συμφοράν
τῶν ἄλλων, ἐγκαταλιπόντες τὰς κώμας καὶ τὰς πόλεις, ἃς
κατώκουν μετὰ σπουδῆς κατασκευάσαντες ἐν αὐταῖς μικρὰς
κατ' ἀνάγκην οἰκίας, ἵνα πρὸς τὸν χειμῶνα καρτερήσωσι
(διότι νεωστὶ ἡττηθέντες εἶχον ἀπολέσῃ πλείστας πόλεις),
διεσπαρμένοι φεύγουσι. Ὁ δὲ Καίσαρ μὴ θέλων κατ' ἐκεῖ
νον μάλιστα τῶν καιρὸν νὰ ἐκθέσῃ τοὺς ἐξορμῶντας στρα
τιώτας εἰς τοὺς δεινοτάτους χειμῶνας, στρατοπεδεύει
ἐν τῇ πόλει τῶν Καρνούτων Γενάβῳ καὶ συνώθησε τοὺς
στρατιώτας μέρος μὲν εἰς τὰς καλύβας τῶν Γαλατῶν, μέρος
δὲ εἰς ταύτας, ἃς αὐτὸς ᾠκοδόμησεν ἐπικαλύψας τὰς σκη
νὰς διὰ χορτοστρωμάτων. Τοὺς ἱππεῖς ὅμως καὶ τοὺς ἐπισ
κουρικούς στρατιώτας πέμπει ἀπανταχοῖ, ὅπου ἐλέγετο ὅτι
ἐπορεύθησαν οἱ ἐχθροί· καὶ ὄχι ματαίως: διότι ὡς ἐπὶ τὸ
πλεῖστον οἱ ἡμέτεροι πεπληρωμένοι λείας ὑποστρέφουσιν.
Οἱ δὲ Καρνοῦτοι καταβεβλημένοι ὑπὸ τῆς δεινότητος τοῦ
χειμῶνος καὶ ὑπὸ τοῦ φόβου τοῦ κινδύνου, ἐπειδὴ ἀπελα-
θέντες τῶν καλυβῶν οὐδαμοῦ ἐτόλμων νὰ μείνωσιν ἐπὶ πλείω
χρόνον, οὐδὲ ἠδύναντο να προκαλυφθῶσιν ὑπὸ τῶν δασῶν
διὰ τοὺς δεινοτάτους χειμῶνας, διεσπαρμένοι καὶ πολλούς
τῶν ἑαυτῶν ἀπολέσαντες διασκεδάννυνται εἰς τὰς ὁμόρους
πόλεις.

6. Ο Καίσαρ ἀρκούμενος ἐν ὥρᾳ τοῦ ἔτους χαλεπωτάτῃ
μόνον τὰς συνερχομένας δυνάμεις νὰ διαλύη, ἵνα μὴ γείνη
ἀρχή τις πολέμου, καὶ πεπεισμένος, ἐφ' ὅσον ἐδύνατό τις νὰ
υπολογίσῃ, ὅτι ἐν καιρῷ θέρους οὐδεὶς ἄξιος λόγου πόλεμος
ἠδύνατο νὰ ἐξαφθῇ, τὸν μὲν Γάϊον Τρεβώνιον μετά δύο λε
γεώνων, ἃς εἶχε μεθ' ἑαυτοῦ, κατέστησεν ἐν τοῖς χειμαδίοις
τοῦ Γενάβου, αὐτὸς δέ, ἐπειδὴ διὰ συχνῶν πρεσβειῶν τῶν
Ῥήμων ἐπληροφορεῖτο ὅτι οἱ Βελλούκκοι, οἵτινες ὑπερέβαλε&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gflut0ibjq5ew8lg9lx6fg33tn4qe98</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/247</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52498</id>
    <revision>
      <id>166159</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:35:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  λον πάντας τοὺς Γαλάτας καὶ τοὺς Βέλγας κατὰ τὴν που λεμικὴν δόξαν, καὶ αἱ ὅμοροι τούτων πόλεις παρεσκεύαζον στρατοὺς ὑπὸ τὴν ἡγεμονίαν τοῦ Βελλουάκου Κοῤῥέως καὶ τοῦ ᾿Ατρεβάτου Κομμίου καὶ συνήθροιζον αὐτοὺς εἰς ἕνα τό πον, ἵνα πανστρατιά εἰσ...</comment>
      <origin>166159</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3621" sha1="qee9e8npyfk6uf2i6vnnr412ybmzoli" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—229—}}&lt;/noinclude&gt;
λον πάντας τοὺς Γαλάτας καὶ τοὺς Βέλγας κατὰ τὴν που
λεμικὴν δόξαν, καὶ αἱ ὅμοροι τούτων πόλεις παρεσκεύαζον
στρατοὺς ὑπὸ τὴν ἡγεμονίαν τοῦ Βελλουάκου Κοῤῥέως καὶ
τοῦ ᾿Ατρεβάτου Κομμίου καὶ συνήθροιζον αὐτοὺς εἰς ἕνα τό
πον, ἵνα πανστρατιά εἰσβάλωσιν εἰς τὴν χώραν τῶν Σουεσ
σιόνων, οἵτινες εἶχον δοθῇ εἰς τοὺς Ῥήμους ὡς ὑπήκοοι, ἔ-
κρινε δὲ ὅτι οὐ μόνον ἀνῆκεν εἰς τὴν τιμήν, ἀλλὰ καὶ εἰς
τὴν σωτηρίαν αὐτοῦ, νὰ διαφυλάξῃ ἀπὸ πάσης βλάβης τοὺς
ἄριστα εὐεργετήσαντας τὴν πολιτείαν συμμάχους, ἀνακαλεῖ
αὖθις τὴν ἑνδεκάτην λεγεῶνα ἐκ τῶν χειμαδίων, πέμπει
δ' ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Γάϊον Φάβιον, νὰ προσαγάγῃ τὰς δύο
λεγεώνας, ἃς εἶχεν, εἰς τὴν χώραν τῶν Σουεσσιάνων, καὶ ζη
τεῖ παρὰ τοῦ Λαβιηνοῦ τὴν ἑτέραν ἐκ τῶν δύο λεγεώνων.
Οὕτως, ἐν ᾧ ἀφ' ἑνὸς αὐτὸς ἀδιαλείπτως εἰργάζετο, ἀφ' ἑ-
τέρου διένειμεν ἐναλλὰς τὸ βάρος τῶν ἐκστρατειῶν εἰς τὰς
λεγεῶνας, ὅσον ἀπῄτει ἡ θέσις τῶν χειμαδίων καὶ ἡ μέθο
δος τοῦ πολέμου.

7. Ταύτας συναθροίσας τὰς δυνάμεις πορεύεται ἐπὶ τοὺς
Βελλουάκους καὶ στρατοπεδεύσας ἐν τῇ χώρᾳ αὐτῶν δια
πέμπει ἀπανταχοῖ ὅλας ἱππέων, ἵνα συλλάβωσι τινας, πα
ρ' ὧν νὰ μάθῃ τὰ βουλεύματα τῶν ἐχθρῶν. Οἱ ἱππεῖς ἐκε
τελέσαντες τὸ καθῆκον αὐτῶν ἀναγγέλλουσιν, ὅτι εὗρόν τι
νας ἐν ταῖς οἰκίαις, οἵτινες ἀπέμειναν, ὄχι ἵνα καλλιεργῶσε
τοὺς ἀγροὺς (διότι πανταχόθεν ἐπιμελῶς μετώκησαν), αλ
λ' ἀπεπέμφθησαν, ἵνα κατασκοπεύωσι. Τούτους λοιπὸν ἐρω-
τῶν ὁ Καίσαρ, που διέτριβε τὸ πλῆθος τῶν Βελλουάκων
καὶ τὶς ἦτο ὁ σκοπός αὐτῶν, ἐμάνθανε τὰ ἑξῆς: Πάντες οἱ
Βελλούακοι οἱ δυνάμενοι νὰ φέρωσιν ὅπλα συνῆλθον εἰς ἕνα
τόπον, ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ ᾿Αμβιανοί, οἱ Αὔλερκοι, οἱ Κά
λητες, οἱ Βελλιοκασσεῖς καὶ οἱ ᾿Αρτρέβατοι· ἐξέλεξαν δὲ
πρὸς στρατόπεδον τόπον ὑψηλὸν ἐν δάσει ὑπὸ ὅλους περις-
χομένῳ καὶ πάσας τὰς ἀποσκευὰς συνεκόμισαν εἰς ἀπωτέρω
δάση. Πλεῖστοι ἄρχοντες εἶναι πρωταίτιοι τοῦ πολέμου,
ἀλλὰ τὸ πλῆθος ὑπακούει τὰ μάλιστα εἰς τὸν Κοῤῥέα, διότι&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qee9e8npyfk6uf2i6vnnr412ybmzoli</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/248</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52499</id>
    <revision>
      <id>166160</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:36:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  κατενόησαν ὅτι αὐτὸς ἔχει ἄσπονδον μῖσος πρὸς τὸ ὄνομα τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων. Ἐκ τοῦ στρατοπέδου τούτου πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀπῆλθεν ὁ Κόμμιος ᾿Ατρέβατος, ἵνα προσαγάγῃ ἐπικουρικὸν Γερμανών, οἵτινες καὶ πλησίον και τῴκουν καὶ κατὰ τὸ πλῆθος ἦ...</comment>
      <origin>166160</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3615" sha1="tq6r334b8py6d29hujhvcgcdkut8ecx" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—230—}}&lt;/noinclude&gt;
κατενόησαν ὅτι αὐτὸς ἔχει ἄσπονδον μῖσος πρὸς τὸ ὄνομα
τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων. Ἐκ τοῦ στρατοπέδου τούτου
πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀπῆλθεν ὁ Κόμμιος ᾿Ατρέβατος, ἵνα
προσαγάγῃ ἐπικουρικὸν Γερμανών, οἵτινες καὶ πλησίον και
τῴκουν καὶ κατὰ τὸ πλῆθος ἦσαν ἀπειροι. ᾿Απεφάσισαν δὲ
οἱ Βελλούακοι, τῇ συγκαταθέσει πάντων τῶν ἀρχόντων καὶ τῇ
μεγίστη ἐπιθυμίᾳ τοῦ πλήθους, ἐὰν μέν, ὡς ἐλέγετο, ὁ Καῖ
σαρ ἤθελεν ἔλθῃ μετὰ δύο λεγεώνων, νὰ ἐπεξέλθωσιν εἰς μάν
χην, ἵνα μὴ μετὰ ταῦτα ὑπὸ δεινοτέρας καὶ χαλεπωτέρας
περιστάσεις ἀναγκασθῶσι νὰ διαγωνισθῶσι πρὸς ὅλον τὸν
στρατόν· ἐὰν δὲ ἤθελε προσαγάγη μείζους δυνάμεις, να δια
μείνωσι μὲν ἐν τῷ τόπῳ, ἂν εἶχον ἐκλέξη, ἀλλ᾽ ἐξ ἐνέδρας
νὰ ἀποκωλύωσι τοὺς Ῥωμαίους τῆς προνομῆς, ἥτις διὰ τὴν
ὥραν τοῦ ἔτους εἶναι ὀλίγη καὶ διεσπαρμένη, τοῦ ἐπισιτισμού
καὶ τῶν λοιπῶν ἐπιτηδείων.

8. Αφ᾽ οὗ δὲ ὁ Καίσαρ ἐπείσθη περὶ τῆς ἀληθείας τού
των, διότι πλείονες συνωμολόγουν, καὶ ἔκρινεν ὅτι καὶ τὰ
ἐκδηλούμενα βουλεύματα ἦσαν πλήρη συνέσεως καὶ πόρρω
ἀπεῖχον τῆς ἀπερισκεψίας τῶν βαρβάρων, ἐνόμισεν ὅτι ἔν
πρεπε παντοιοτρόπως νὰ ἐπιμεληθῇ, ὅπως ὁ ἐχθρὸς κατα-
φρονήσας τὴν ὀλιγότητα τῶν δυνάμεων αὐτοῦ ταχύτερον
ἀντεπεξέλθῃ. Διότι εἶχε παρ' ἑαυτῷ τὰς παλαιοτάτας λε-
γεῶνας, τὴν ἑβδόμην, ὀγδόην καὶ δεκάτην, διακεκριμένας
ἐπ' ἀνδρείᾳ, προσέτι δὲ καὶ τὴν ἐνδεκάτην συνισταμένην
ἐξ ἐπιλέκτου νεολαίας καὶ μεγίστας ἐλπίδας παρεχούσης,
ἥτες, καίπερ ὀκτὼ ἐνιαυσίους στρατείας τελέσασα, ὅμως πα
ραβαλλομένη πρὸς τὰς ἄλλας δὲν εἶχεν εἰσέτι τὴν αὐτὴν
ἐπ' ἀρχαιότητι καὶ ἀνδρείᾳ φήμην. Ὅθεν συγκαλέσας συν
έδριον καὶ ἐκθέσας πάντα τὰ ἀναγγελθέντα πρὸς αὐτὸν
ἀναθαρρύνει τὰς ψυχὰς τῶν ἑαυτοῦ. Αποπειρώμενος δέ, μὴ
τυχὸν δυνηθῇ νὰ προσελκύσῃ τοὺς ἐχθροὺς εἰς μάχην διά
τοῦ φαινομένου ἀριθμοῦ τῶν τριῶν λεγεώνων, διέταξαν ο
τῶς τὴν πορείαν, ὥστε ἡ μὲν ἐβδόμη λεγεών, ἡ ὀγδόη και
ἡ ἐνάτῃ νὰ προπορεύονται πασῶν τῶν ἀποσκευών, εἶτα δὲ&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tq6r334b8py6d29hujhvcgcdkut8ecx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/252</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52500</id>
    <revision>
      <id>166161</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:36:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  τους τινὰς ἀνθισταμένους φονεύσαντες κατεδίωξαν καρτερι κώτερον τὸ ἐπίλοιπον πλῆθος, κατεπλάγησαν οὐ μόνον ἐκεῖ ναι, οἵτινες ἢ ἐκ τοῦ συστάδην προσεβάλλοντα ἢ μακρόθεν ἐτραυματίζοντο, ἀλλὰ καὶ ὅσοι συνείθιζον ἀπωτέρω νὰ ἐφε δρεύωσιν αἰσχρῶς ἔ...</comment>
      <origin>166161</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3658" sha1="2t2oopfwb1v6cm9rqdxclbk34phtcwb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—234—}}&lt;/noinclude&gt;
τους τινὰς ἀνθισταμένους φονεύσαντες κατεδίωξαν καρτερι
κώτερον τὸ ἐπίλοιπον πλῆθος, κατεπλάγησαν οὐ μόνον ἐκεῖ
ναι, οἵτινες ἢ ἐκ τοῦ συστάδην προσεβάλλοντα ἢ μακρόθεν
ἐτραυματίζοντο, ἀλλὰ καὶ ὅσοι συνείθιζον ἀπωτέρω νὰ ἐφε
δρεύωσιν αἰσχρῶς ἔφυγον καὶ διωχθέντες ἐκ τῶν ἄκρων δὲν
ἔπαυσαν φεύγοντες, πρὶν ἢ ὑπεχώρουν ἢ εἰς τὸ στρατόπε
δον τῶν οἰκείων ἢ ὀλίγοι τινὲς ἐξ αἰδοῦς ἀναγκαζόμενος
καὶ ποῤῥωτέρω ἀπέφευγον. Ἐκ τοῦ κινδύνου τούτου αὕτω
διεταράχθησαν πᾶσαι αἱ δυνάμεις, ὥστε μόλις ἠδύνατό τις
νὰ κρίνῃ, πότερον ἐλαχίστη τις ἐπιτυχία καθίστα αὐτοὺς
θρασυτέρους ἢ μετρία τις ἀτυχία δειλοτέρους.

14. Πλείστας ἡμέρας διατρίψαντες ἐν τῷ αὐτῷ στρατο-
πέδῳ, ἀφ' οὗ ἔμαθον ὅτι αἱ λεγεῶνες καὶ ὁ ὕπαρχος Γάϊος
Τρεβώνιος ἐγγύτερον προσῆλθον, οἱ ἡγεμόνες τῶν Βελλουά-
των φοβηθέντες ὁμοίαν πολιορκίαν τῆς ᾿Αλεξίας, διὰ νυκτὸς
ἀποπέμπουσιν ὅσους εἶχον παρ' ἑαυτοῖς ἢ ἀσθενεστέρους διὰ
τὴν ἡλικίαν ἢ τὰς δυνάμεις ἢ ἀόπλους, καὶ μετ' αὐτῶν καὶ
τὰς λοιπὰς ἀποσκευάς. Ἐν ᾧ δὲ ἀναπτύσσουσι τὸν ἄτα
στον καὶ συγκεχυμένον ὄχλον αὐτῶν (διότι μέγα πλήθος
ἁμαξῶν συνειθίζει νὰ ἀκολουθῇ καὶ εὐζώνους τοὺς Γαλάτας),
καταληφθέντες ὑπὸ τοῦ φωτὸς παρατάττουσι τὰς δυνάμεις
πρὸ τοῦ στρατοπέδου αὐτῶν, ἵνα μὴ οἱ Ρωμαῖοι ἐπιχειρή
σωσι νὰ καταδιώξωσιν αὐτούς, πρὶν ἢ ἀπομακρυνθῶσιν αἱ
ἀποσκευαὶ αὑτῶν. ᾿Αλλ' ὁ Καίσαρ οὔτε τοὺς ἀνθισταμένους
ἔκρινε καλὸν νὰ προσβάλη ἕνεκα τῆς ἀναβάσεως τοσούτου
λόφου, οὔτε πάλιν νὰ μὴ προσαγάγῃ τὰς λεγεῶνας ἐπὶ τοῦ
σοῦτον, ὥστε οἱ βάρβαροι, τῶν στρατιωτῶν ἐπικειμένων, νὰ
μὴ δύνανται νὰ ἀποχωρήσωσιν ἐκ τούτου τοῦ τόπου ἀκιν
δύνως. Οὕτως, ἐπειδὴ ἔβλεπεν ὅτι τὰ στρατόπεδα ἐχωρί
ζοντο ἀλλήλων δι' ἔλους ἀπροσβάτου καὶ ἡ δυσκολία αὕτη
τῆς διαβάσεως ἠδύνατο νὰ βραδύνῃ τὴν ταχύτητα της και
ταδιώξεως, καὶ παρετήρει ὅτι ἡ ἀκρώρεια, ἥτις πέραν τοῦ
ὅλους διῆκε σχεδόν μέχρι τοῦ στρατοπέδου τῶν ἐχθρῶν,
διαχωρίζετο του στρατοπέδου αὐτῶν διὰ μικρᾶς κοιλάδος,&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2t2oopfwb1v6cm9rqdxclbk34phtcwb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/253</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52501</id>
    <revision>
      <id>166162</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:37:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  καταστρώσας τὸ ἔλος διὰ γεφυρών διαβιβάζει τὰς λεγεώνας καὶ ταχέως φθάνει εἰς τὸ ἀνώτατον πεδίον τῆς ἀκρωρείας, ὅπερ ἀπὸ τῶν δύο πλευρῶν ἠσφαλίζετο διὰ κατωφερούς κλί σεως. Ενταῦθα παρατάξας τὰς λεγεώνας φθάνει μέχρι τοῦ ἐσχάτου σημείου τῆς ἀκρ...</comment>
      <origin>166162</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3613" sha1="evsgxcb9k4brqilh2970l4s2zuovs6c" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—235—}}&lt;/noinclude&gt;
καταστρώσας τὸ ἔλος διὰ γεφυρών διαβιβάζει τὰς λεγεώνας
καὶ ταχέως φθάνει εἰς τὸ ἀνώτατον πεδίον τῆς ἀκρωρείας,
ὅπερ ἀπὸ τῶν δύο πλευρῶν ἠσφαλίζετο διὰ κατωφερούς κλί
σεως. Ενταῦθα παρατάξας τὰς λεγεώνας φθάνει μέχρι τοῦ
ἐσχάτου σημείου τῆς ἀκρωρείας καὶ καθίστησιν αὐτὰς ἐν
τούτῳ τῷ τόπῳ, ὅθεν δι' ἀφετηρίου μηχανής ἠδύναντο να
φθάσωσι τὰ βέλη μέχρι τῶν τάξεων τῶν ἐχθρῶν.

15. Ἐπειδὴ δὲ οἱ βάρβαροι πεποιθότες εἰς τὴν φύσιν τοῦ
τόπου δὲν ἀπεποιοῦντο τὴν μάχην, ἐὰν τυχόν οἱ Ρωμαῖοι,
ἐπεχείρουν νὰ ἐπέλθωσι κατὰ τοῦ λόφου, καὶ δὲν ἠδύναντα
διαιρέσαντες τὰς δυνάμεις νὰ ἀποπέμψωσιν αὐτὰς κατ' ἐν
λίγας, ἵνα μὴ διεσπαρμένοι περιέλθωσιν εἰς ἀταξίαν, διέ
μειναν ἐν παρατάξει. Ο Καῖσαρ ἐννοήσας τὴν ἐπιμονὴν αὐτ
τῶν, παρατάξας εἰς μάχην εἴκοσι κοόρτεις καὶ ἐν τῷ τόπῳ
τούτῳ καταμετρήσας τὸ στρατόπεδον διατάττει νὰ ὀχυρών
σωσιν αὐτό. Αποτελέσας δὲ τὸ ἔργον καθίστησι πρὸ τοῦ
χαρακώματος τὰς λεγεώνας παρατεταγμένας καὶ διατάτ
τει κατὰ φρουρὰς τοὺς ἱππεῖς μετὰ κεχαλινωμένων ἵππων.
Οἱ δὲ Βελλούακοι βλέποντες τοὺς Ρωμαίους ἑτοίμους πρὸς
καταδίωξιν καὶ μὴ δυνάμενοι νὰ διανυκτερεύσωσιν ἢ ἐπὶ
πλείω χρόνον νὰ διαμείνωσιν ἀκινδύνως ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ,
ἐπενόησαν τοιοῦτόν τι πρὸς ἀναχώρησιν. Παραδόντες διά
χειρῶν, ὡς συνειθίζον, ἀλλήλοις δέσμας χορτοστρωμάτων.
καὶ θάμνων, ὧν μεγίστη ἀφθονία ὑπῆρχεν ἐν τῷ στρατοπέδῳ,
κατέθεσαν αὐτὰς πρὸ τῆς τάξεως καὶ κατὰ τὸ τέλος τῆς
ἡμέρας ἅμα δοθέντος· τοῦ σημείου συγχρόνως ἀνῆψαν. Οὔτ
τως ή συνεχής φλόξ αἰφνιδίως. ἀπέκρυψεν ἀπὸ τῆς ὄψεως
τῶν Ῥωμαίων πάσας τὰς δυνάμεις ἐκείνων. Τούτου δὲ συμ-
βάντος, οἱ βάρβαροι, ὡς τάχιστα ἀδύνατο, δρομαίοι ἔφυγον,

16. Ὁ Καΐσαρ, εἰ καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ παρατηρήσῃ τὴν
ἀποχώρησιν τῶν ἐχθρῶν διὰ τὰς ἐπιπροσθούσας φλόγας,
ὅμως ἐπειδὴ ὑπώπτευεν ὅτι ἕνεκα τῆς φυγῆς ἐπενόησαν
τοῦτο τὸ μηχάνημα, προάγει τὰς λεγεώνας καὶ πέμπει ἱπ-
πεῖς πρὸς καταδίωξιν· αὐτὸς δὲ φοβούμενος ἐνέδραν, με τη&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>evsgxcb9k4brqilh2970l4s2zuovs6c</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/254</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52502</id>
    <revision>
      <id>166163</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:37:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  χὸν ὁ ἐχθρὸς διανοῆται νὰ ἐπισταθῇ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ καὶ ἐφελκύσῃ τοὺς ἡμετέρους εἰς τόπον ἀνεπιτήδειον, βραδύτερον προβαίνει. Οἱ δὲ ἱππεῖς, ἐπειδὴ ἄκνουν νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν κατὰ τὴν κορυφὴν τῆς ἀκρωρείας πυκνοτάτην φλόγα καί, ἐάν τινες τ...</comment>
      <origin>166163</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3497" sha1="09hzhrykel0b1db4qm2eonaoh57bw7x" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—236—}}&lt;/noinclude&gt;
χὸν ὁ ἐχθρὸς διανοῆται νὰ ἐπισταθῇ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ καὶ
ἐφελκύσῃ τοὺς ἡμετέρους εἰς τόπον ἀνεπιτήδειον, βραδύτερον
προβαίνει. Οἱ δὲ ἱππεῖς, ἐπειδὴ ἄκνουν νὰ εἰσέλθωσιν εἰς
τὴν κατὰ τὴν κορυφὴν τῆς ἀκρωρείας πυκνοτάτην φλόγα
καί, ἐάν τινες τολμηρότεροι εισήρχοντο, μόλις ἠδύναντο νὰ
διακρίνωσι τὰ πρόσθια μέρη τῶν ἰδίων ἵππων, φοβούμενος
ἐνέδραν παρέσχον εἰς τοὺς Βελλουάκους πλήρη ελευθερίας
ἀποχωρήσεως. Διὰ τοιαύτης λοιπὸν φυγῆς μεστῆς φόβου
καὶ πανουργίας ἀβλαβῶς προχωρήσαντες οἱ ἐχθροὶ ὄχι πλέον
τῶν ὀγδοήκοντα βημάτων ἐστρατοπέδευσαν ἐν τόπῳ ὀχυ
ρωτάτῳ. ἐντεῦθεν δὲ πολλάκις ἀποπέμποντες εἰς ἐνέδραν
ἱππεῖς καὶ πεζοὺς μεγάλας παρεῖχον ζημίας εἰς τοὺς Ῥω
μαίους ἐν ταῖς προνομαῖς.

17. Ἐν ᾧ δὲ τοῦτο συνέβαινε συχνότερον, ὁ Καῖσαρ
μανθάνει παρά τινος αἰχμαλώτου ὅτι ὁ Κοῤῥεύς, ὁ ἡγεμὼν
τῶν Βελλουάκων, ἐξέλεξεν ἐξ χιλιάδας ἀνδρειοτάτων πε
ζῶν καὶ χιλίους ἱππεῖς ἐκ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ, ἵνα καθίσῃ α
τοὺς εἰς ἐνέδραν ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ, εἰς ὃν διὰ τὴν ἀφθο
νίαν τοῦ σίτου καὶ τοῦ χόρτου ὑπώπτευεν ὅτι οἱ Ρωμαῖοι
ἤθελον πέμψη. Τοῦτο μαθὼν ἐξάγει πλείους ἢ κατὰ τὸ
σύνηθες λεγεώνας καὶ προπέμπει τὸ ἱππικόν, καθ' ἣν συν-
ήθειαν συνείθιζε νὰ πέμπῃ αὐτὸ πρὸς φρουρὰν τῶν προνο
μευτῶν εἰς αὐτὸ δὲ παρεμβάλλει ἐλαφροὺς ἐπικούρους· αυτ
τὸς δὲ μετὰ τῶν λεγεώνων ὅσον δύναται μάλιστα πλη-
σιάζει.

18. Οἱ ἐχθροὶ ταχθέντες εἰς ἐνέδρας, ἀφ' οὗ ἐξέλεξαν πε-
διάδα πρὸς ἐκτέλεσιν τούτου ἀπανταχόσε μὴ ἐκτεινομένην
πλέον τῶν ὀκτὼ σταδίων, ἀπανταχόθεν δὲ ὠχυρωμένην
ὑπὸ δασῶν ἢ ὑπ' ἀβάτου ποταμοῦ, ὥσπερ διὰ φραγμού
περιεκύκλωσαν τοῦτον τὸν τόπον διὰ τῶν ἐνεδρῶν. Οἱ ἡμέ
τεροι γινώσκοντες τὸν σκοπὸν τῶν ἐχθρῶν πρόθυμοι καὶ
παρεσκευασμένοι πρὸς μάχην, ἐπειδὴ παρακολουθουσῶν τῶν
λεγεώνων οὐδεμίαν μάχην ήθελον ἀποποιηθῇ, ἐλαδὸν κατῆλ-
θον εἰς τοῦτον τὸν τόπον. Ὁ δὲ Κοῤῥεὺς νομίζων ὅτι ἐδόθη&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>09hzhrykel0b1db4qm2eonaoh57bw7x</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/256</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52503</id>
    <revision>
      <id>166164</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:38:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  γουσι μέρος μὲν ζητήσαντες τὰ δάση, μέρος δὲ τὸν ποτα μόν. (οἵτινες ὅμως φεύγοντες φονεύονται ὑπὸ τῶν ἡμετέρων σφοδρῶς καταδιωκόντων αὐτούς, ἐν ᾧ ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Κορ ρεὺς αήττητος ὑπὸ τῶν συμφορῶν δὲν ἠδυνήθη νὰ κατα επεισθῇ νὰ ἐξέλθῃ τῆς μάχης...</comment>
      <origin>166164</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3531" sha1="rc6eucqvai4u9iza1d2moambhxhe9aj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—238—}}&lt;/noinclude&gt;
γουσι μέρος μὲν ζητήσαντες τὰ δάση, μέρος δὲ τὸν ποτα
μόν. (οἵτινες ὅμως φεύγοντες φονεύονται ὑπὸ τῶν ἡμετέρων
σφοδρῶς καταδιωκόντων αὐτούς, ἐν ᾧ ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Κορ
ρεὺς αήττητος ὑπὸ τῶν συμφορῶν δὲν ἠδυνήθη νὰ κατα
επεισθῇ νὰ ἐξέλθῃ τῆς μάχης καὶ νὰ ζητήσῃ τὰ δάση
προκαλούντων τῶν ἡμετέρων νὰ παραδοθῇ, ἀλλ' ἀνδρειο-
κατα μαχόμενος καὶ πλείστους τραυματίσας ἠνάγκασε τοὺς
παρωργισμένους νικητὰς νὰ κατατοξεύσωσιν αὐτόν.

20. Τοιουτοτρόπως· ἐπιτελέσας ταῦτα ὁ Καίσαρ, ἀκο-
λουθῶν τὰ πρόσφατα ἴχνη τῆς μάχης, ἐν ᾧ ἐνόμιζεν ὅτι οἱ
ἐχθροὶ ἡττηθέντες ὑπὸ τοσαύτης συμφορᾶς ἅμα τῇ ἀγγελία
τῆς ἥττης ἤθελον καταλίπῃ τὸν τόπον τοῦ στρατοπέδου,
όπερ, ὡς ἐλέγετο, ἀπεῖχε τοῦ τόπου τῆς σφαγῆς περὶ τὰ
ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα στάδια, εἰ καὶ ἔβλεπε τὴν διὰ τοῦ
ποταμοῦ διάβασιν δυσχερή, όμως διαβιβάσας τὸν στρατὸν
προχωρεί. Αλλ' οἱ Βελλούακοι καὶ αἱ λοιπαὶ πόλεις απ
φτῆς ἀναλαβόντες ἐκ τῆς φυγῆς ὀλίγους τινὰς καὶ τούτους
τετραυματισμένους, οἵτινες χάριν τῶν δασῶν εἶχαν ἀπο
φύγῃ τὴν συμφοράν, πάντων ἐναντιουμένων, (μαθόντες τὴν
συμφοράν), καὶ τοῦ μὲν Κοῤῥέως φονευθέντος, τοῦ δὲ ἱππι-
κοῦ καὶ τῶν ἀνδρειοτάτων πεζῶν ἀπολεσθέντων, ἐπειδὴ
ἐνόμιζον ὅτι ὁσονούπω ἤρχοντο οἱ Ρωμαῖοι, συγκαλέσαντες
αἰφνιδίως ἐκκλησίαν διὰ τοῦ ἤχου τῶν σαλπίγγων ἀνα-
βοῶσιν, ὅτι πρέπει νὰ πέμψωσι πρέσβεις καὶ ὁμήρους πρὸς
τὸν Καίσαρα.

21. Τῆς γνώμης ταύτης ὑπὸ πάντων ἐπιδοκιμασθείσης ὁ
Κόμμιος Ατρέβατος καταφεύγει πρὸς ἐκείνους τοὺς Γερμα
νούς, παρ' ὧν ἔλαβεν ἐπικουρικὸν πρὸς τοῦτον τὸν πόλεμον.
Οἱ λοιποί παραχρήμα πέμπουσι πρέσβεις πρὸς τὸν Καίσαρα
καὶ δέονται νὰ ἀρκεσθῇ εἰς ταύτην τὴν ποινὴν τῶν ἐχθρῶν,
ἦν, ἐὰν ἄνευ μάχης ἠδύνατο νὰ ἐπιβάλη εἰς αὐτοὺς ἀκεραί
ους ὄντας, βεβαίως κατὰ τὴν ἐπιείκειαν καὶ φιλανθρωπίαν
αὐτοῦ οὐδέποτε ἤθελεν ἐπιβάλη. Αἱ δυνάμεις τῶν Βελλου
άκων εἶναι καταβεβλημέναι ἕνεκα τῆς ἱππομαχίας&quot; πολλαὶ&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rc6eucqvai4u9iza1d2moambhxhe9aj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/257</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52504</id>
    <revision>
      <id>166165</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:39:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  χιλιάδες ἐπιλέκτων πεζῶν ἀπώλοντο, μόλις δὲ οἱ ἄγγελοι τῆς σφαγῆς διέφυγον. Αλλ' ὅμως οἱ Βελλούακοι ἔλαβον με γάλην, ὡς ἐν τοσαύτη συμφορά, ὠφέλειαν ἐκ τῆς μάχης ταύτης, διότι ὁ Κοῤῥεύς, ὁ πρωταίτιος τοῦ πολέμου, ὁ πατ ροξυντής τοῦ πλήθους, ἐφονεύθ...</comment>
      <origin>166165</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3510" sha1="aw9bwzivv9rxr47ju1tgkeg2z672wm8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—239—}}&lt;/noinclude&gt;
χιλιάδες ἐπιλέκτων πεζῶν ἀπώλοντο, μόλις δὲ οἱ ἄγγελοι
τῆς σφαγῆς διέφυγον. Αλλ' ὅμως οἱ Βελλούακοι ἔλαβον με
γάλην, ὡς ἐν τοσαύτη συμφορά, ὠφέλειαν ἐκ τῆς μάχης
ταύτης, διότι ὁ Κοῤῥεύς, ὁ πρωταίτιος τοῦ πολέμου, ὁ πατ
ροξυντής τοῦ πλήθους, ἐφονεύθη. Διότι ἐκείνου ζῶντος οὐ
δέποτε ἡ γερουσία ἴσχυσεν ἐν τῇ πόλει τοσοῦτον, ὅσον τὸ
ἄπειρον πλῆθος.

22. Πρὸς τοὺς πρέσβεις ταῦτα δεομένους ὁ Καῖσαρ ὑπου
μιμνήσκει ὅτι : Κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον τῷ προηγουμένῳ
ἔτει οἱ Βελλούσκοι καὶ αἱ λοιπαὶ πόλεις τῆς Γαλατίας απ
νέλαβον τὸν πόλεμον· οὗτοι δὲ ἐπιμονώτατα ἐκ πάντων τῶν
ἄλλων ἐνέμειναν ἐν τῇ γνώμῃ καὶ μάλιστα οὐδ' ἐσωφρονία
σθησαν ἐκ τῆς παραδόσεως τῶν ἄλλων. Γινώσκει καὶ ἐν
νοεῖ ὅτι ἡ αἰτία τοῦ ἁμαρτήματος εὐκολώτατα αποδίδε
ται εἰς τοὺς τεθνεῶτας. Οὐδεὶς ὅμως δύναται τοσοῦτον,
ὥστε, ακόντων τῶν ἀρχόντων, ἀνθισταμένης τῆς γερουσίας
καὶ πάντων τῶν καλῶν κἀγαθῶν ἐναντιουμένων, νὰ δύναται
νὰ ἐξεγείρῃ τὸν πόλεμον καὶ νὰ ἐκτελῇ αὐτὸν διὰ τῆς
ἀσθενοῦς μόνου δυνάμεως τοῦ πλήθους· ἀλλ' ὅμως αὐτὸς
θέλει ἀρκεσθῇ εἰς ταύτην τὴν ποινήν, ἣν αὐτοὶ εἰς ἑαυτοὺς
εἶχον ἐπαγάγῃ.

23. Τῇ ἐπιούσῃ νυκτὶ οἱ πρέσβεις ἀναγγέλλουσιν εἰς τοὺς
ἑαυτῶν τὰς ἀποκρίσεις καὶ προπαρασκευάζουσι τοὺς ὁμή
ρους. Ηδη συνέρχονται καὶ τῶν ἄλλων πόλεων οἱ πρέσβεις,
οἵτινες προσεδόκουν τὴν ἔκβασιν τῶν Βελλουάκων. Δίδου
σιν ὁμήρους, ἐκτελοῦσι τὰ ἐπιτεταγμένα ἐξαιρουμένου τοῦ
Κομμίου, ἂν ὁ φόβος ἀπεκώλυε νὰ ἐμπιστεύσῃ τὴν ἑαυτοῦ
σωτηρίαν εἰς τὴν πίστιν τινός. Διότι ὁ Τίτος Λαβιηνὸς τῷ
προηγουμένῳ ἔτει, ὅτι ὁ Καΐσαρ ἐδικαιοδότει ἐν τῇ ἐντὸς
Γαλατία, μαθὼν ὅτι ὁ Κόμμιος ἐξηρέθιζε τὰς πόλεις καὶ
συνώμνυε κατὰ τοῦ Καίσαρος, ἔκρινεν ὅτι ἠδύνατο ἄνευ το
γὸς ἀπιστίας νὰ καταβάλῃ τὴν προδοσίαν αὐτοῦ. Ἐπειδὴ
δὲ ἐνόμιζεν ὅτι οὗτος κληθεὶς δὲν ἤθελεν ἔλθῃ εἰς τὸ στρα
τόπεδον, ἵνα μὴ διὰ τὰς συχνὰς ἀποπείρας καταστήσῃ αὐτ&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>aw9bwzivv9rxr47ju1tgkeg2z672wm8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/165</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52505</id>
    <revision>
      <id>166166</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:39:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  τοὺς Αἰδούους, μετέβαινον ὑπὸ τὴν προστασίαν τῶν Ῥήμων. Τούτους δὲ ἐκεῖνοι ἐπιμελῶς ἐπροστάτευαν· καὶ οὕτω διετής ρουν τὴν νέαν καὶ ἐξαίφνης προσκτηθεῖσαν δύναμιν. Οὕτω δὲ τότε τὰ πράγματα διέκειντο, ὥστε ὡς πρῶτοι μὲν πάντων ἐθεωροῦντο οἱ Α...</comment>
      <origin>166166</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3760" sha1="kvylygxuuimz5q33o26k3vz4z1gqre9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—147—}}&lt;/noinclude&gt;
τοὺς Αἰδούους, μετέβαινον ὑπὸ τὴν προστασίαν τῶν Ῥήμων.
Τούτους δὲ ἐκεῖνοι ἐπιμελῶς ἐπροστάτευαν· καὶ οὕτω διετής
ρουν τὴν νέαν καὶ ἐξαίφνης προσκτηθεῖσαν δύναμιν. Οὕτω δὲ
τότε τὰ πράγματα διέκειντο, ὥστε ὡς πρῶτοι μὲν πάντων
ἐθεωροῦντο οἱ Αἴδουοι, τα δε δευτερεία κατείχον οἱ δρόμοι.

13. Εν πάσῃ τῇ Γαλατίᾳ τῶν ἔν τινι λόγῳ καὶ τιμή
ὄντων ὑπάρχουσι δύο τάξεις. Διότι ὁ μὲν δήμος λογίζεται
σχεδόν ἐν χώρᾳ δούλων, ὅστις οὐδὲν τολμᾷ δι' ἑαυτοῦ καὶ
εἰς οὐδεμίαν παραλαμβάνεται βουλήν. Οι πλείστοι, ἐπειδὴ
ἢ ὑπὸ χρέους ἢ ὑπὸ τῆς βαρύτητος τῶν φόρων ἢ ὑπὸ τῆς
55 εως τῶν δυνατωτέρων καταπιέζονται, προστρέπονται εἰς
τὴν ὑπηρεσίαν τῶν εὐγενῶν. Ἔχουσι δ ἐπ᾿ αὐτοὺς τὰ αὐτὰ
ὅλως δικαιώματα, ἅπερ καὶ οἱ κύριοι ἐπὶ τοὺς δούλους. Αλ
δ᾽ ἐκ τῶν δύο τούτων τάξεων ἡ μὲν εἶναι ἡ τῶν δρυϊδῶν, ἡ
δ᾽ ἑτέρα ἡ τῶν ἱππέων. Καὶ ἐκεῖνοι μὲν ἀσχολοῦνται περί
τὰ θεῖα, ἐπιμελοῦνται τῶν δημοσίων και ἰδιων θυσιῶν καὶ
ἑρμηνεύουσι τὰ τῆς θρησκείας. Πρὸς αὐτοὺς δὲ συῤῥέει πλή
θος νεανίσκων χάριν διδασκαλίας, καὶ ἔχουσιν αὐτοὺ; ἐν μετ
γάλη τιμή Διότι ἀποφασίζουσι περὶ πασῶν σχεδὸν τῶν δη
μοσίων καὶ ἰδίων διαφορῶν, καὶ ἐὰν διαπραχθῆ ἔγκλημά τι,
ἢ γείνη φόνος, ἢ ὑπάρχη διαφορά περί κληρονομίας καὶ ὁρίων,
οἱ αὐτοὶ ψηφίζουσι καὶ ὁρίζουσι τὰς ἀμοιβὰς καὶ τὰς ποινάς
ἐὰν δέ τις ἢ ἰδιώτης ή φυλὴ δὲν ὑπακούσῃ εἰς τὸ ψήφισμα
αὐτῶν, ἀποκλείουσιν αὐτὸν τῶν θυσιῶν. Αὕτη δὲ ἡ ποινὴ
παρ' αὐτοῖς εἶναι βαρυτάτη. Διότι οἱ οὕτως ἀποκλεισθέντες
θεωροῦνται ὡς ἀσεβεῖς καὶ ἀνόσιοι, τούτων πάντες ἀποχω
ροῦσι καὶ ἀποφεύγουσι τὴν συνέντευξιν καὶ τοὺς μετ᾿ αὐτῶν
λόγους, ἵνα μὴ μολυνθῶσιν ἐκ τῆς ἐπαφῆς αὐτῶν, οὔτε ζη
τοῦντες λαμβάνουσι δίκαιον οὔτε τιμῆς τινος μετέχουσι. Πάνω
των δὲ τούτων τῶν δρυίδων προΐσταται εἰς, ὅστις ἔχει τὴν
μεγίστην παρ' αὐτοῖς δύναμιν. Τοῦτον δὲ ἀποθανόντα διατ
δέχεται ἢ ὅστις διακρίνεται τῶν ἄλλων κατά τὸ ἀξίωμα, ἢ
ἐὰν πλείους ὑπάρχωσιν ίσοι, διαγωνίζονται περὶ τῶν πρωτ
τείων διὰ τῆς ψήφου τῶν δρυϊδῶν ἢ ἐνίοτε καὶ διὰ τῶν ὅ-&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;
10*&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kvylygxuuimz5q33o26k3vz4z1gqre9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/166</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52506</id>
    <revision>
      <id>166167</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:40:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  πλων. Οὗτοι καθ' ώρισμένον τοῦ ἔτους καιρὸν συνεδρεύουσι ἐν τόπῳ καθιερωμένῳ ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Καρνούτων, ἥτις θεωρεῖ ται ἡ μέση ὅλης τῆς Γαλατίας. Ενταῦθα πάντες, ὅσοι ἔχουσι διαφοράς, πανταχόθεν συνέρχονται καὶ πείθονται εἰς τὰ ψητ φίσματα καὶ τὰς...</comment>
      <origin>166167</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3527" sha1="ro6cl5s41yqxsalde5pl47e013kzyiz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—148—}}&lt;/noinclude&gt;
πλων. Οὗτοι καθ' ώρισμένον τοῦ ἔτους καιρὸν συνεδρεύουσι ἐν
τόπῳ καθιερωμένῳ ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Καρνούτων, ἥτις θεωρεῖ
ται ἡ μέση ὅλης τῆς Γαλατίας. Ενταῦθα πάντες, ὅσοι ἔχουσι
διαφοράς, πανταχόθεν συνέρχονται καὶ πείθονται εἰς τὰ ψητ
φίσματα καὶ τὰς κρίσεις αὐτῶν. Νομίζεται ὅτι αὕτη ἡ δι
δασκαλία εὑρέθη ἐν τῇ Βρεταννίᾳ καὶ ἐκεῖθεν μετηνέχθη εἰς
τὴν Γαλατίαν, καὶ νῦν, ὅσοι θέλουσι νὰ μάθωσι ταύτην ἀκρι
βέστερον, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀπέρχονται ἐκεῖσε, ἵνα διδα
χθώσιν.

14. Οἱ δρυΐδαι οὔτε εἰς τὸν πόλεμον συνειθίζουσι νὰ ἀν
πέρχωνται, οὔτε φόρους, ὅπως καὶ οἱ λοιποί, ὑποτελοῦσι,
ἀλλ᾽ ἔχουσιν ἀστρατείαν καὶ πάντων τῶν πραγμάτων ἀτέ
λειαν. Παρακινούμενοι δὲ ὑπὸ τοσούτων προνομιῶν καὶ ἀπ
φ' ἑαυτῶν πολλοὶ συνέρχονται εἰς διδασκαλίαν καὶ ὑπὸ γο
νέων καὶ συγγενῶν πέμπονται. Λέγεται δὲ ὅτι ἐνταῦθα ἐχει
μανθάνουσι μέγα πλῆθος στίχων. Οθεν τινὲς καὶ ἐπ᾽ εἴκοσιν
ἔτη διατελοῦσιν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ. Νομίζουσι δὲ ὅτι δὲν
εἶναι ὅσιον νὰ ἀναγράφωσι ταῦτα, καί τοι ἐν πᾶσι τοῖς ἄλ
λοις σχεδόν, ἔν τε τοῖς δημοσίαις καὶ ἰδίαις ὑποθέσεσι, μετα
χειρίζονται τὰ ἑλληνικὰ γράμματα. Τοῦτο δέ μοι φαίνεται
ὅτι διὰ δύο αἰτίας οὕτω διέταξαν, διότι οὔτε ἡ διδασκα
λία αὐτῶν θέλουσι νὰ διαδίδηται εἰς τὸν ὄχλον, οὔτε οἱ
διδασκόμενοι πεποιθότες εἰς τὰ γράμματα ὀλιγώτερον νὰ
σπουδάζωσι περὶ τὴν μνήμην· διότι εἰς πλείστους σχεδόν
συμβαίνει, διὰ τὴν ἐκ τῶν γραμμάτων ἐπικουρίαν νὰ παρα
μελῶσι τὴν σπουδὴν τῆς ἐκμαθήσεως καὶ τὴν μνήμην. Εν
πρώτοις περὶ τούτου θέλουσι νὰ καταπείσωσιν, ὅτι αἱ ψυχαὶ
δὲν ἀπόλλυνται, ἀλλὰ μετὰ τὸν θάνατον ἀπ᾿ ἄλλων εἰς ἄλ
λους μεταβαίνουσι, καὶ νομίζουσιν ὅτι διὰ τοῦτο τὰ μάλι
στα ἐξεγείρονται πρὸς ἀνδρείαν, ὡς καταφρονοῦντες τὸν φό
βον τοῦ θανάτου. Πλὴν δὲ τούτων πολλὰ διαλέγονται περί
τῶν ἀστέρων καὶ τῆς κινήσεως αὐτῶν, περὶ τοῦ μεγέθους τοῦ
κόσμου καὶ τῆς οἰκουμένης, περὶ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτ&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ro6cl5s41yqxsalde5pl47e013kzyiz</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/167</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52507</id>
    <revision>
      <id>166168</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:40:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  των περὶ τῆς δυνάμεως καὶ ἰσχύος τῶν ἀθανάτων θεῶν καὶ παραδίδουσιν αὐτὰ εἰς τὴν νεολαίαν.  15. Ἡ δὲ ἑτέρα τάξις εἶναι ἡ τῶν ἱππέων. Οὗτοι, ὁσά- κις ἶναι ἀνάγκη καὶ συμβῇ πόλεμός τις (ὅπερ πρὸ τῆς ἀπ φίξεως του Καίσαρος καθ' ἕκαστον σχεδόν ἔτος συν...</comment>
      <origin>166168</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3596" sha1="ooc5ey7jan07mx0ed4t7fkyhsry3ogf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—149—}}&lt;/noinclude&gt;
των περὶ τῆς δυνάμεως καὶ ἰσχύος τῶν ἀθανάτων θεῶν καὶ
παραδίδουσιν αὐτὰ εἰς τὴν νεολαίαν.

15. Ἡ δὲ ἑτέρα τάξις εἶναι ἡ τῶν ἱππέων. Οὗτοι, ὁσά-
κις ἶναι ἀνάγκη καὶ συμβῇ πόλεμός τις (ὅπερ πρὸ τῆς ἀπ
φίξεως του Καίσαρος καθ' ἕκαστον σχεδόν ἔτος συνείθιζε νὰ
συμβαίνη, ἵνα ἢ αὐτοὶ προσβάλλωσιν ἄλλους ἢ τὴν προσβο
λὴν ἀποκρούωσι), πάντες ἐκστρατεύουσι, καὶ καθ᾽ ὅσον ἕκα
στὸς ἐξ αὐτῶν εἶναι εὐγενέστατος καὶ πλουσιώτατος, ἀναλό
γως ἔχει περὶ ἑαυτὸν πλείστους ἀκολούθους καὶ ὑποτελεῖς,
Τούτην μόνον τὴν ἐπιῤῥοὴν καὶ δύναμιν γινώσκουσι.

16. Απαν τὸ ἔθνος τῶν Γαλατῶν εἶναι ὅλως ἐπιδεδο
μένον εἰς τὰ τῆς θρησκείας, καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ὅσοι
πάσχουσιν ὑπὸ βαρυτάτων νόσων καὶ ὅσοι ἀναστρέφονται ἐν
ταῖς μάχαις καὶ τοῖς κινδύνοις, ἢ ἀντὶ σφαγίων θύουσιν ἀν
θρώπους ἢ ὑπισχνοῦνται ὅτι αὐτοὶ ἑαυτοὺς θὰ θύσωσι, καὶ
ὑπουργοὺς πρὸς τὰς θυσίας ταύτας μεταχειρίζονται τοὺς δρυΐ
δας, διότι νομίζουσιν ὅτι, ἐὰν ἀντὶ τοῦ βίου ἀνθρώπου δὲν
ἀποδοθῇ βίος ἄλλου ἀνθρώπου, οἱ ἀθάνατοι θεοὶ δὲν
δύνανται νὰ ἐξιλεωθῶσι, καὶ δημοσίᾳ ἔχουσιν ἐν χρήσει τοιαύ
τας θυσίας. Αλλοι δὲ ἔχουσιν ὑπερφυῆ τὸ μέγεθος εἴδωλα,
ὧν τὰ μέλη διὰ λύγων συμπεπλεγμένα πληροῦσι ζώντων
ἀνθρώπων' τούτων δὲ ὑπαναφθέντων οἱ ἄνθρωποι περικυκλω
θέντες ὑπὸ τῆς φλογὸς ἐκπνέουσι. Νομίζουσι δὲ ὅτι αἱ τι
μωρίαι τῶν ἐπὶ κλοπῇ ἢ ληστεία ἢ ἄλλῳ τινὶ ἐγκλήματι
ληφθέντων εἶναι εὐαρεστότεραι τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς·
λ᾽ ἀφ᾽ οὗ καὶ οἱ τοιοῦτοι ἐκλίπωσιν, συγκαταβαίνουσι καὶ εἰς
τὰς τιμωρίας ἀθώων.

17. Τῶν δὲ θεῶν μάλιστα τὸν Ἑρμῆν τιμῶσι τούτου
ὑπάρχουσι πλεῖστα εἴδωλα· τοῦτον θεωροῦσιν ἐφευρετήν
πασῶν τῶν τεχνῶν, τοῦτον ἡγεμόνα τῶν ὁδῶν καὶ πορειών,
τοῦτον νομίζουσιν ὅτι ἔχει μεγίστην δύναμιν εἰς τὸν χρημα
τισμὸν καὶ τὴν ἐμπορίαν. Μετὰ τοῦτον τιμῶσι τὸν ᾿Απόλλων
να καὶ τὸν ᾿Αφὴν καὶ τὸν Δία καὶ τὴν ᾿Αθηνῶν. Περί τούς
των ἔχουσι τὴν αὐτὴν σχεδόν, ἣν καὶ τὰ λοπὰ ἔθνη, δόξαν :&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ooc5ey7jan07mx0ed4t7fkyhsry3ogf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/169</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52508</id>
    <revision>
      <id>166169</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:41:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  ἀφ᾿ οὗ τις οἰκοδεσπότης ἐνδοξότερος τὸ γένος ἀποθάνη, οἱ συγκ γενεῖς αὐτοῦ συνέρχονται καί, ἐὰν ἐγερθῇ ὑποψία τις περὶ τοῦ θανάτου, ἀνακρίνουσι τὰς γυναῖκας κατὰ τρόπον δου λικὸν καί, ἐὰν τὸ πρᾶγμα ἐπιβεβαιωθῇ, βασανίσαντες αὐτὴν διὰ πυρὸς κ...</comment>
      <origin>166169</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3710" sha1="cgre8dgr8teczonjgc5terpwhcx342n" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—151—}}&lt;/noinclude&gt;
ἀφ᾿ οὗ τις οἰκοδεσπότης ἐνδοξότερος τὸ γένος ἀποθάνη, οἱ συγκ
γενεῖς αὐτοῦ συνέρχονται καί, ἐὰν ἐγερθῇ ὑποψία τις περὶ
τοῦ θανάτου, ἀνακρίνουσι τὰς γυναῖκας κατὰ τρόπον δου
λικὸν καί, ἐὰν τὸ πρᾶγμα ἐπιβεβαιωθῇ, βασανίσαντες αὐτὴν
διὰ πυρὸς καὶ παντοίων βασανιστηρίων φονεύουσιν. Αἱ κα
δεῖαι ἀναλόγως τοῦ ἄλλου βίου τῶν Γαλατῶν εἶναι μεγαλο
πρεπεῖς καὶ πολυδάπανοι καὶ πάντα ὅσα νομίζουσιν ὅτι ὑπῆρ
ξαν ἀρεστὰ εἰς αὐτοὺς ζῶντας, βάλλουσιν εἰς τὸ πῦρ, προσέτι
δὲ καὶ τὰ ζῷα, καὶ ὀλίγον πρὸ τούτου τοῦ χρόνου οἱ δοῦλοι
καὶ ὑποτελεῖς, οὓς ἦτο γνωστὸν ὅτι ἠγάπησαν ἐκεῖνοι, μετά
τὴν προσήκουσαν ἐπιτέλεσιν τῆς κηδείας ὁμοῦ ἐκαίοντο.

20. Οσαι δὲ πόλεις νομίζονται ὅτι σκοπιμώτερον πολι
λιτεύονται ἔχουσι διὰ νόμων ὡρισμένον, ἐάν τις παρὰ τῶν
ὁμόρων μάθῃ τι περὶ τῆς πολιτείας διὰ λόγου ἢ διὰ φήμης,
νὰ ἀναγγέλλῃ αὐτὸ εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ νὰ μὴ μεταδίδῃ εἰς
ἄλλον τινά, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι πολλάκις ἄνθρωποι ἀν
περίσκεπτοι καὶ ἄπειροι ἐκφοβοῦνται ὑπὸ ψευδῶν λόγων καὶ
παρασύρονται εἰς κακὰ ἔργα καὶ περὶ τῶν σπουδαιοτάτων
βουλεύονται. Αἱ δὲ ἀρχαὶ ὅτα μὲν νομίζουσι καλὸν κρύο
πτουσι, ὅσα δὲ κρίνουσιν ὠφέλιμα ἐξαγγέλλουσιν εἰς τὸ πλῆς
θος. Δὲν συγχωρεῖται δὲ νὰ ὁμιλήσῃ τις περὶ τῆς πολιτείας
εἰμὴ ἐν ἐκκλησίᾳ.

21. Οἱ δὲ Γερμανοί πολὺ διαφέρουσι τῶν ἠθῶν τούτων.
Διότι οὔτε δρυΐδας ἔχουσιν ἐπιστατοῦντας εἰς τὰ θεῖα, οὔτε
περὶ τὰς θυσίας σπουδάζουσιν. Ως θεοὺς πιστεύουσιν ἐκείνους
μόνον, οὓς βλέπουσι καὶ ὧν διὰ τῆς δυνάμεως ὀφθαλμοφα
νῶς βοηθοῦνται, τὸν Ἥλιον, τὸν Ηφαιστον καὶ τὴν Σελή
νην, περὶ δὲ τῶν λοιπῶν οὐδ᾽ ἐκ φήμης ἤκουσαν. Καθ' ἅπαν
τα τὸν βίον διατρίβουσιν ἐν ταῖς θέραις καὶ ταῖς περὶ τὰ που
λεμικὰ σπουδαῖς· ἐκ νεαρᾶς δὲ ἡλικία; ἀσκοῦνται πρὸς τὸν
πόνον καὶ τὴν σκληρότητα. Οἱ δ᾽ ἐπὶ πλεῖστον χρόνον ἄγα-
μοι διαμείναντες ἔχουσι μεγίστην τιμὴν παρὰ τοῖς ἑαυτῶν
· διότι διὰ τούτου νομίζουσιν ὅτι προάγεται μὲν τὸ ἀνάστης
μα, ἐνισχύονται δὲ ἡ ῥώμη καὶ τὰ νεῦρα. Θεωροῦσι δὲ αἰ-&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cgre8dgr8teczonjgc5terpwhcx342n</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/171</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52509</id>
    <revision>
      <id>166170</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:42:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  πόλεως οὐδεμίαν ἔχουσιν αἰσχύνην καὶ μάλιστα διισχυρί ζονται ὅτι γίνονται πρὸς ἐξάσκησιν τῆς νεολαίας καὶ ἀποφυ γὴν τῆς ἀργίας. Οθεν ὅταν τις τῶν ἀρχόντων εἴπῃ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ὅτι θέλει νὰ γείνη ἡγεμών, καὶ νὰ δηλώσωσιν ὅσοι θέλουσι νὰ ἀκολουθ...</comment>
      <origin>166170</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3719" sha1="iper822ad5pmln4drwhql12ne0c5uuy" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—153—}}&lt;/noinclude&gt;
πόλεως οὐδεμίαν ἔχουσιν αἰσχύνην καὶ μάλιστα διισχυρί
ζονται ὅτι γίνονται πρὸς ἐξάσκησιν τῆς νεολαίας καὶ ἀποφυ
γὴν τῆς ἀργίας. Οθεν ὅταν τις τῶν ἀρχόντων εἴπῃ ἐν τῇ
ἐκκλησίᾳ ὅτι θέλει νὰ γείνη ἡγεμών, καὶ νὰ δηλώσωσιν ὅσοι
θέλουσι νὰ ἀκολουθήσωσις, ἀνίστανται ἐκεῖνοι, οἵτινες καὶ τὸ
πρᾶγμα καὶ τὸν ἄνδρα ἐγκρίνουσι, ὑπισχνοῦνται τὴν βοή
θειαν αὐτῶν καὶ ὑπερεπαινοῦνται ὑπὸ τοῦ πλήθους· οἱ δὲ μὴ
ἀκολουθήσαντες ἐξ αὐτῶν θεωροῦνται ὡς λειποτάκται καὶ
προδόται καὶ μετὰ ταῦτα ἀπιστοῦνται ἐν πᾶσι τοῖς πράγ
μασι. Δὲν νομίζουσιν ὅσιον νὰ παραβιάσωσι ξένον· ὅσοι δι'
οιανδήποτε αἰτίαν ἔλθωσι πρὸς αὐτούς, τούτους προφυλάτ
τουσιν ἀπὸ πάσης ἀδικίας, θεωροῦσιν ἱερούς, πάντων αἱ οἱ
κίαι εἶναι ἀνοικταὶ εἰς αὐτούς, καὶ μεταδίδουσι τῆς τροφῆς.

24. Καὶ ὑπῆρξε ποτε χρόνος, καθ᾽ ἂν οἱ Γαλάται ὑπερέ
βαλλον τοὺς Γερμανούς κατὰ τὴν ἀνδρείαν, αὐθαιρέτως ἐπέ-
φερον πολέμους, καὶ διὰ τὴν πολυανθρωπίαν καὶ τὴν ἀποτ
ρίαν τῆς χώρας ἔπεμπον ἀποικίας πέραν τοῦ Ῥήνου. Οθεν
οἱ Βόλκαι Τεκτόσαγες κατέλαβον ἐκείνους τοὺς τόπους, οι
τινὲς εἶναι οἱ ἐφορώτατοι τῆς Γερμανίας, τοὺς περὶ τὸν Βρα
κύνιον δρυμόν, ὅστις βλέπω ὅτι ἦτο ἐκ φήμης γνωστὸς εἰς
τὸν ᾿Ερατοσθένη καί τινας ἄλλους Ελληνας, ὃν ἐκεῖνοι και
λοῦσιν Ορκύνιον, καὶ ἐκεῖ κατῳκίσθησαν· τὸ ἔθνος ταῦτο
μέχρι τοῦ νῦν καταμένει ἐν τούτοις τοῖς τόποις καὶ ἔχει με
γίστην φήμην ἐπὶ δικαιοσύνῃ καὶ πολεμικῇ ἀρετῇ. Νῦν δὲ
ἐπειδὴ οἱ μὲν Γερμανοί διατελοῦσιν ἐν τῇ αὐτῇ μὲν ἀπο
ρία, πενίᾳ καὶ καρτερία, καὶ τὴν αὐτὴν τροφὴν καὶ θε
ραπείαν τοῦ σώματος μεταχειρίζονται, εἰς δὲ τοὺς Γαλάτας
ἡ γειτνίασις τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἡ γνώσις τῶν ὑπερβαλασσίων
πραγμάτων ἐπιδαψιλεύει πολλὰ πρὸς ἀπόλαυσιν καὶ ποικί
Την χρήσιν, κατὰ μικρὸν (οἱ Γαλάται) ἐθισθέντες να κρα
τῶνται καὶ ἐν πολλαῖς μάχαις ἡττηθέντες οὐδ᾽ αὐτοὶ ἑαυ
τοὺς παραβάλλουσιν ἐκείνοις κατὰ τὴν ἀνδρείαν.

25. Τὸ πλάτος τοῦ Ερκυνίου τούτου δρομοῦ, ὅστις ἀνω
τέρω ἐμνημονεύθη, ἐκτείνεται δι' ἄνδρα εὔζωνον ὁδὸν ἐννέα&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>iper822ad5pmln4drwhql12ne0c5uuy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/189</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52510</id>
    <revision>
      <id>166171</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:42:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  περιφέρονται ὡς εὐρύτατα ἁπανταχῇ αὐτὸς δὲ θὰ φροντίση, νὰ μὴ ἦναι πλέον τῶν τριῶν ἡμερῶν μακρὰν τοῦ στρατος πέδου. Ταῦτα διατάξας δι' ὡς οἷόν τε συντονωτάτων που ρειῶν φθάνει εἰς τὴν Βιέννην παρὰ τὴν προσδοκίαν τῶν ἑαυτοῦ. Ἐνταῦθα εὑρίσκει τ...</comment>
      <origin>166171</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3518" sha1="gpxisua92ancondq8850h1ngimnxw4i" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—171—}}&lt;/noinclude&gt;
περιφέρονται ὡς εὐρύτατα ἁπανταχῇ αὐτὸς δὲ θὰ φροντίση,
νὰ μὴ ἦναι πλέον τῶν τριῶν ἡμερῶν μακρὰν τοῦ στρατος
πέδου. Ταῦτα διατάξας δι' ὡς οἷόν τε συντονωτάτων που
ρειῶν φθάνει εἰς τὴν Βιέννην παρὰ τὴν προσδοκίαν τῶν
ἑαυτοῦ. Ἐνταῦθα εὑρίσκει τὸ ἱππικὸν ἀκμαῖον, ὅπερ πρὸ
πολλῶν ἡμερῶν εἶχε προπέμψη αὐτόσε, καὶ ἀδιαλείπτως ἡμέ
ραν καὶ νύκτα πορευόμενος διὰ τῆς χώρας τῶν Αἰδούων σπεύ
δει εἰς τὴν τῶν Διγγόνων, ὅπου παρεχείμαζον δύο λεγεώνες,
ἵνα, ἐὰν οἱ Αἴδονοι διεβουλεύοντό τι κατὰ τῆς ζωῆς αὐ
τοῦ, προλάβῃ αὐτοὺς διὰ τῆς ταχύτητος. Ενταῦθα δὲ φθά
σας πέμπει πρὸς τὰς λοιπὰς λεγεώνας ἀγγέλους καὶ πάντας
συναθροίζει εἰς ἕνα τόπον, πρὶν ἢ Αρβερνοὶ δυνηθῶσι νὰ μάτ
θωσί τι περὶ τῆς ἀφίξεως αὐτοῦ. Ταῦτα μαθὼν ὁ Βερκιγγές
τοριξ ἐπανάγει αὖθις τὸν στρατὸν εἰς τὴν χώραν τῶν Βιτου
ρίγων καὶ ἐντεῦθεν ἀπελθὼν ἐπιχειρεῖ νὰ πολιορκήσῃ τὴν
Γοργοβίναν, πόλιν τῶν Βοΐων, οὓς νικήσας κατὰ τὸν Ἐλουη
τικὸν πόλεμον κατέστησεν ἐνταῦθα καὶ παρέδωκεν εἰς τοὺς
Αἰδούους.

10. Ταῦτα παρεῖχον εἰς τὸν Καίσαρα μεγάλην δυσκολίαν
νὰ ἀποφασίσῃ· διότι, ἐὰν μὲν κατὰ τὸ ἐπίλοιπον μέρος τοῦ
χειμῶνος κατεῖχε τὰς λεγεῶνας ἐν ἑνὶ τόπῳ, ἐφοβεῖτο μήπως,
ἀφ᾽ οὗ κυριευθῇ ἡ ὑποτελὴς πόλις τῶν Αἰδούων, σύμπασα ἡ
Γαλατία ἀποστατήση βλέπουσα ὅτι αὐτὸς οὐδόλως δύναται
νὰ προστατεύσῃ τοὺς φίλους αὐτοῦ. Ἐὰν δὲ πρωϊμώτερον
ἐξαγάγῃ τὰς λεγεώνας ἐκ τῶν χειμαδίων, ἐφοβεῖτο μήπως
ἀμηχανήσῃ περὶ τῶν τροφῶν ἕνεκα τῆς δυσκόλου σιταγωγίας.
᾿Αλλ' ὅμως ἐνόμισε κρεῖττον νὰ ὑποφέρῃ πάσας τὰς δυσκο
λίας, ἢ νὰ περιϋβρισθῇ τοσοῦτον καὶ νὰ ἀπαλλοτριώσῃ τὴν
γνώμην πάντων τῶν φίλων αὐτοῦ. Ὅθεν προτρέψας τοὺς Αἰ-
δούους νὰ φροντίσωσι περὶ τῆς σιταγωγίας προπέμπει ἀγγέ
λους πρὸς τοὺς Βοΐους, ἵνα ἀναγγείλωσι τὴν ἄφιξιν αὐτοῦ
καὶ παραινέσωσιν αὐτοὺς νὰ διαμένωσι πιστοὶ καὶ θαῤῥα
λέως ὑπομένωσι τὴν ἔφοδον τῶν ἐχθρῶν. Καταλιπὼν δὲ&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gpxisua92ancondq8850h1ngimnxw4i</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/190</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52511</id>
    <revision>
      <id>166172</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:43:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  δύο λεγεώνας ἐν Ἀγενδίκῳ καὶ τὰς ἀποσκευὰς ὅλου τοῦ στρατοῦ ἀπέρχεται πρὸς τοὺς Βοΐους.  11. Τα δευτέρα ἡμέρᾳ ἐλθὼν παρὰ τὴν πόλιν τῶν Σενά- και Βελαυνόδουνον, μὴ θέλων νὰ καταλίπη ὄπισθεν αὐτοῦ ἐχθρόν τινα, ἵνα εύκολώτερον πορίζηται τὰ ἐπιτήδει...</comment>
      <origin>166172</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3635" sha1="7hookrnukgr6p5bxafe0mg6o584lvum" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—172—}}&lt;/noinclude&gt;
δύο λεγεώνας ἐν Ἀγενδίκῳ καὶ τὰς ἀποσκευὰς ὅλου τοῦ
στρατοῦ ἀπέρχεται πρὸς τοὺς Βοΐους.

11. Τα δευτέρα ἡμέρᾳ ἐλθὼν παρὰ τὴν πόλιν τῶν Σενά-
και Βελαυνόδουνον, μὴ θέλων νὰ καταλίπη ὄπισθεν αὐτοῦ
ἐχθρόν τινα, ἵνα εύκολώτερον πορίζηται τὰ ἐπιτήδεια, ἤρξα
το νὰ πολιορκῇ αὐτὴν καὶ ἐν δύο ἡμέραις περιεχαράκωσε τη
δὲ τρίτῃ ἡμέρᾳ πεμφθέντων πρέσβεων ἐκ τῆς πόλεως περὶ
παραδόσεως διατάττει νὰ συγκομισθῶσι τὰ ὅπλα, νὰ προεξο
αχθῶσι τὰ ὑποζύγια καὶ νὰ δοθῶσιν ἐξακόσιοι όμηροι. Και
τὸν μὲν ὕπαρχον Γάϊον Τρεβώνιον καταλείπει, ἵνα ἐπιτελέ-
σε ταῦτα· αὐτὸς δέ, ἵν' ὡς τάχιστα διανύσῃ τὴν πορείαν, που
ρεύεται ἐπὶ τὸ Γέναβον τῶν Καρνούτων, οἵτινες τότε πρῶτον
μαθόντες τὴν πολιορκίαν τοῦ Βελλαυνοδούνου, ἐπειδὴ ἐνόμι
ζαν ὅτι τὸ πρᾶγμα ἤθελε παραταθῇ ἐπὶ πλείω χρόνον, παρ
βεσκεύαζον φρουράν, ἵνα πέμψωσιν αὐτὴν εἰς τὸ Γέναβον πρὸς
ὑπεράσπισιν αὐτοῦ. Ἐνταῦθα φθάνει μετὰ δύο ἡμέρας. Στρα
τοπεδεύσας πρὸ τῆς πόλεως, ἐπειδὴ ἐκωλύετο ὑπὸ τοῦ χρόνου
τῆς ἡμέρας, ἀναβάλλει τὴν προσβολὴν εἰς τὴν ὑστεραίαν καὶ
ἐπιτάττει εἰς τοὺς στρατιώτας τὰ πρὸς τοῦτο ἀναγκαῖα καί,
ἐπειδὴ τὴν πύλιν Γέναβον συνεῖχε γέφυρα τοῦ ποταμοῦ Δια
γύρος, φοβηθείς μὴ διὰ νυκτὸς φύγωσιν ἐκ τῆς πόλεως, διατ
τάττει, δύο λεγεώνες ἔνοπλοι νὰ νυκτοφυλακῶσι. Οἱ δὲ Γερ
νάβιοι ὀλίγον πρὸ τοῦ μεσονυκτίου ἐν σιγῇ ἐξελθόντες τῆς πό
λεως ἤρξαντο νὰ διαβαίνωσι τὸν ποταμόν. Ὁ δὲ Καῖσαρ μα
θὼν τοῦτο παρὰ τῶν κατασκόπων, κατακαύσας τὰς πύλας
εἰαπέμπει τὰς λεγεώνας, ἃς διέταξε νὰ ἦναι ἕτοιμοι και γίνε
και κύριος τῆς πόλεως, πάντων τῶν ἐχθρῶν πλὴν ὀλίγων συλ
ληφθέντων, διότι τὸ στενὸν τῆς γεφύρας καὶ τῶν ὁδῶν διέ
κλειε τὴν φυγὴν τοῦ πλήθους. Διαρπάζει λοιπὸν καὶ πυρπολεί
τὴν πόλιν, δωρεῖται τὴν λείαν εἰς τοὺς στρατιώτας, διαβι
βάζει τὸν στρατὸν πέραν τοῦ Λίγυρος καὶ φθάνει εἰς τὴν χώ-
ραν τῶν Βιτουρίγων.

12. Ὁ δὲ Βερκιγγέτοριξ, ὡς ἔμαθε τὴν ἄφιξιν τοῦ Καί
σαρος, κατέπαυσε τὴν πολιορκίαν καὶ ἐξέρχεται εἰς ἀπάντη&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7hookrnukgr6p5bxafe0mg6o584lvum</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/191</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52512</id>
    <revision>
      <id>166173</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:43:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  σιν τοῦ Καίσαρος. Ἐκεῖνος δὲ ἐπεχείρησε να προσβάλει τὴν πόλιν τῶν Βιτουρίγων, Νοβιόδουνον, καθ᾽ ὁδὸν κειμένην. Αφ' οὗ δ᾽ ἐκ τῆς πόλεως ἦλθον πρέσβεις πρὸς αὐτόν, ἵνα πα ρακαλέσωσι νὰ συγχωρήσῃ αὐτοὺς καὶ νὰ φεισθῇ τῆς ζωῆς αὐτῶν, διατάττει νὰ σ...</comment>
      <origin>166173</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3552" sha1="tky92hy0oolevbofkqys56vpn3c96b7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—178—}}&lt;/noinclude&gt;
σιν τοῦ Καίσαρος. Ἐκεῖνος δὲ ἐπεχείρησε να προσβάλει τὴν
πόλιν τῶν Βιτουρίγων, Νοβιόδουνον, καθ᾽ ὁδὸν κειμένην.
Αφ' οὗ δ᾽ ἐκ τῆς πόλεως ἦλθον πρέσβεις πρὸς αὐτόν, ἵνα πα
ρακαλέσωσι νὰ συγχωρήσῃ αὐτοὺς καὶ νὰ φεισθῇ τῆς ζωῆς
αὐτῶν, διατάττει νὰ συγκομισθῶσι τὰ ὅπλα, νὰ προεξα
χθῶσι τὰ ὑποζύγια καὶ νὰ δοθῶσιν ὅμηροι, ἵνα καὶ τὰ λογ
τὰ ἐπιτελέσῃ διὰ τῆς ταχύτητος, δι' ἧς τὰ πλεῖστα κατώρο
θωσεν. Αφ' οὗ δὲ μέρος μὲν ἤδη τῶν ὁμήρων παρεδόθη καὶ τὰ
λοιπὰ παρεσκευάζοντο, ἑκατόνταρχοι δὲ καὶ ὀλίγοι στρατο
τιῶται εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν, ἵνα ἀναζητήσωσι τὰ ὅπλα
καὶ τὰ ὑποζύγια, ἐφάνη μακρόθεν τὸ ἱππικὸν τῶν ἐχθρῶν,
ὅπερ προέβαινε τοῦ στρατοῦ τοῦ Βερκιγγετόριγος. Τοῦτον ἅμα
ἰδόντες οἱ πολῖται καὶ ἀναλαβόντες ἐλπίδα βοηθείας, κράμ
γὴν ἄραντες ἤρξαντο νὰ λαμβάνωσι τὰ ὅπλα, νὰ κλείωσι τὰς
πύλας καὶ νὰ πληρῶσιν ἀνδρῶν τὸ τεῖχος. Οἱ δ᾽ ἐν τῇ πόλει
ἑκατόνταρχοι ἐκ τῶν σημείων τούτων τῶν Γαλατῶν ἐννοή
σαντες ὅτι νέον τι διεβουλεύοντο, σπασάμενοι τὰ ξίφη και
τέλαβον τὰς πύλας καὶ πάντας τοὺς ἑαυτῶν σώους επα
νήγαγον.

13. Ὁ Καίσαρ διατάττει νὰ ἐξαχθῇ τὸ ἱππικὸν ἐκ τοῦ
στρατοπέδου καὶ συνάπτει ἱππομαχίαν· ἐπειδὴ δὲ οἱ ἑαυτοῦ
ἤδη ἐπιέζοντο, πέμπει πρὸς βοήθειαν αὐτῶν περὶ τοὺς τε
τρακοσίους Γερμανοὺς ἱππεῖς, οὓς ἐξ ἀρχῆς συνείθιζε νὰ ἔχει
μεθ᾿ ἑαυτοῦ. Τὴν ἔφοδον τούτων οἱ Γαλάται δὲν ἠδυνήθη
σαν νὰ ὑπομείνωσιν, ἀλλ᾽ εἰς φυγὴν τραπέντες καὶ πολλοὺς
ἀπολέσαντες ἀνεχώρησαν πρὸς τὸν στρατόν. Τούτων ήταν
θέντων πάλιν οἱ πολίται φοβηθέντες, συλλαβόντες ἐκείνους,
ὧν τῇ συνεργίᾳ ἐνόμιζον ὅτι ὁ ὄχλος ἐξηγέρθη, ἀπήγαγον
εἰς τὸν Καίσαρα καὶ παρεδόθησαν εἰς αὐτόν. Ταῦτα ἐπιτελέ-
σας ὁ Καῖσαρ' ἀπῆλθε πρὸς τὴν πόλιν Αὐάρικον, στις ἦτα
μεγίστη καὶ ὀχυρωτάτη ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Βιταυρίζων καὶ ἐν
τῷ ἐφορωτάτῳ αὐτῆς κειμένη, διότι ἦτο πεπεισμένος ὅτι
ταύτην τὴν πόλιν κυριεύσας ἤθελεν ὑποτάξῃ καὶ τὴν πόλιν
τῶν Βιτουρίγων.&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tky92hy0oolevbofkqys56vpn3c96b7</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166189</id>
      <parentid>166173</parentid>
      <timestamp>2026-05-03T13:18:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166189</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3552" sha1="t1yu2c390z61fr2uz2rw6y66te2rtbo" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—173—}}&lt;/noinclude&gt;
σιν τοῦ Καίσαρος. Ἐκεῖνος δὲ ἐπεχείρησε να προσβάλει τὴν
πόλιν τῶν Βιτουρίγων, Νοβιόδουνον, καθ᾽ ὁδὸν κειμένην.
Αφ' οὗ δ᾽ ἐκ τῆς πόλεως ἦλθον πρέσβεις πρὸς αὐτόν, ἵνα πα
ρακαλέσωσι νὰ συγχωρήσῃ αὐτοὺς καὶ νὰ φεισθῇ τῆς ζωῆς
αὐτῶν, διατάττει νὰ συγκομισθῶσι τὰ ὅπλα, νὰ προεξα
χθῶσι τὰ ὑποζύγια καὶ νὰ δοθῶσιν ὅμηροι, ἵνα καὶ τὰ λογ
τὰ ἐπιτελέσῃ διὰ τῆς ταχύτητος, δι' ἧς τὰ πλεῖστα κατώρο
θωσεν. Αφ' οὗ δὲ μέρος μὲν ἤδη τῶν ὁμήρων παρεδόθη καὶ τὰ
λοιπὰ παρεσκευάζοντο, ἑκατόνταρχοι δὲ καὶ ὀλίγοι στρατο
τιῶται εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν, ἵνα ἀναζητήσωσι τὰ ὅπλα
καὶ τὰ ὑποζύγια, ἐφάνη μακρόθεν τὸ ἱππικὸν τῶν ἐχθρῶν,
ὅπερ προέβαινε τοῦ στρατοῦ τοῦ Βερκιγγετόριγος. Τοῦτον ἅμα
ἰδόντες οἱ πολῖται καὶ ἀναλαβόντες ἐλπίδα βοηθείας, κράμ
γὴν ἄραντες ἤρξαντο νὰ λαμβάνωσι τὰ ὅπλα, νὰ κλείωσι τὰς
πύλας καὶ νὰ πληρῶσιν ἀνδρῶν τὸ τεῖχος. Οἱ δ᾽ ἐν τῇ πόλει
ἑκατόνταρχοι ἐκ τῶν σημείων τούτων τῶν Γαλατῶν ἐννοή
σαντες ὅτι νέον τι διεβουλεύοντο, σπασάμενοι τὰ ξίφη και
τέλαβον τὰς πύλας καὶ πάντας τοὺς ἑαυτῶν σώους επα
νήγαγον.

13. Ὁ Καίσαρ διατάττει νὰ ἐξαχθῇ τὸ ἱππικὸν ἐκ τοῦ
στρατοπέδου καὶ συνάπτει ἱππομαχίαν· ἐπειδὴ δὲ οἱ ἑαυτοῦ
ἤδη ἐπιέζοντο, πέμπει πρὸς βοήθειαν αὐτῶν περὶ τοὺς τε
τρακοσίους Γερμανοὺς ἱππεῖς, οὓς ἐξ ἀρχῆς συνείθιζε νὰ ἔχει
μεθ᾿ ἑαυτοῦ. Τὴν ἔφοδον τούτων οἱ Γαλάται δὲν ἠδυνήθη
σαν νὰ ὑπομείνωσιν, ἀλλ᾽ εἰς φυγὴν τραπέντες καὶ πολλοὺς
ἀπολέσαντες ἀνεχώρησαν πρὸς τὸν στρατόν. Τούτων ήταν
θέντων πάλιν οἱ πολίται φοβηθέντες, συλλαβόντες ἐκείνους,
ὧν τῇ συνεργίᾳ ἐνόμιζον ὅτι ὁ ὄχλος ἐξηγέρθη, ἀπήγαγον
εἰς τὸν Καίσαρα καὶ παρεδόθησαν εἰς αὐτόν. Ταῦτα ἐπιτελέ-
σας ὁ Καῖσαρ' ἀπῆλθε πρὸς τὴν πόλιν Αὐάρικον, στις ἦτα
μεγίστη καὶ ὀχυρωτάτη ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Βιταυρίζων καὶ ἐν
τῷ ἐφορωτάτῳ αὐτῆς κειμένη, διότι ἦτο πεπεισμένος ὅτι
ταύτην τὴν πόλιν κυριεύσας ἤθελεν ὑποτάξῃ καὶ τὴν πόλιν
τῶν Βιτουρίγων.&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>t1yu2c390z61fr2uz2rw6y66te2rtbo</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/193</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52513</id>
    <revision>
      <id>166174</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:44:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  γάλως πάντες ἐλυποῦντο, ὅμως διὰ τούτου παρηγοροῦντα, ὅτι ὡς βέβαιοι σχεδὸν ὄντες περὶ τῆς νίκης ἐθάρρουν ὅτι θὰ ἀνακτήσωσι τὰ ἀπολεσθέντα. Ἐν δὲ κοινῷ συνεδρίῳ συν σκέπτονται περὶ τοῦ Αὐαρίκου, ἂν πρέπει νὰ καύσωσιν ἢ νὰ ὑπερασπίσωσιν αὐτό. Τ...</comment>
      <origin>166174</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3517" sha1="se1asr7acou8pf16g58jbjtetz7xqxp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—175—}}&lt;/noinclude&gt;
γάλως πάντες ἐλυποῦντο, ὅμως διὰ τούτου παρηγοροῦντα,
ὅτι ὡς βέβαιοι σχεδὸν ὄντες περὶ τῆς νίκης ἐθάρρουν ὅτι
θὰ ἀνακτήσωσι τὰ ἀπολεσθέντα. Ἐν δὲ κοινῷ συνεδρίῳ συν
σκέπτονται περὶ τοῦ Αὐαρίκου, ἂν πρέπει νὰ καύσωσιν ἢ
νὰ ὑπερασπίσωσιν αὐτό. Τότε οἱ Βιτούριγες προσπίπτουσιν
εἰς τοὺς πόδας πάντων τῶν Γαλατῶν παρακαλοῦντες, νὰ
μὴ ἀναγκασθῶσι διὰ τῶν ἰδίων χειρῶν νὰ καύσωσι τὴν
καλλίστην ὅλης σχεδὸν τῆς Γαλατίας πόλιν, ἥτις εἶναι τὸ
ἔρυμα καὶ τὸ κόσμημα της χώρας αὐτῶν· λέγουσι δὲ ὅτι
εὐκόλως θέλουσι ὑπερασπίσῃ αὐτὴν διὰ τῆς φύσεως τοῦ τό
που, διότι παταχόθεν ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ τοῦ ὅλους πε-
ριεχομένη ἔχει μίαν μόνον καὶ στενωτάτην εἴσοδον. Ἐκτε
λεῖται ἡ αἴτησις αὐτῶν, τοῦ Βερκιγγετόριγος κατὰ πρῶτον
μὲν ἀποδοκιμάζοντας, εἶτα δὲ συγχωροῦντος καὶ ἕνεκα τῶν
δεήσεων αὐτῶν καὶ τῆς συμπαθείας τοῦ πλήθους. Ἐκλέ
γονται λοιπὸν ἱκανοὶ πρόμαχοι τῆς πόλεως.

16. Ο Βερκιγγέτοριξ διὰ μικροτέρων πορειών παρακο
λουθεῖ τὸν Καίσαρα καὶ πρὸς στρατόπεδον ἐκλέγει τόπον
ὠχυρωμένον δι' ἐλῶν καὶ δασῶν, ἑκατὸν καὶ εἴκοσιν ὀκτὼ
στάδια ἀπέχοντα τοῦ Αὐαρίκου. Ἐνταῦθα δὲ δι᾽ ὡρισμένων
κατασκόπων ἐμάνθανε καθ' ἑκάστην ὥραν τὰ παρὰ τὸ Ανά
ρικον πραττόμενα καὶ διέττατεν ὅ,τι ἐπεθύμει νὰ γείνη. Ε-
πετήρει πάσας τὰς ἡμετέρας προνομὰς καὶ σιτολογίας,καὶ ὁ-
σάκις ἐξ ἀνάγκης προεχώρουν πορρωτέρω, προσέβαλλεν αὐτ
τοὺς διεσπαρμένους καὶ μεγάλως ἔβλαπτεν, εἰ καὶ οἱ ἡμέ
τερος μετά πάσης της δυνατής συνέσεως προενόουν καὶ ἐ-
φρόντιζον νὰ πορεύωνται ἐν ἀορίστοις χρόνοις καὶ δι᾿ ὁδῶν
διαφόρων.

17. Ο Καίσαρ στρατοπεδεύσας πρὸς τοῦτο τὸ μέρος τῆς
πόλεως, ὅπερ ἀπηλλαγμένον τοῦ ποταμοῦ καὶ τῶν ἑλῶν εἶ
χεν, ὡς ἀνωτέρω εἴπομεν, στενὴν εἴσοδον, ἤρξατο νὰ παρα
σκευάζη χῶμα, νὰ προσάγῃ στοάς, καὶ δύο πύργους νὰ ἀ-
νεγείρῃ· διότι ἡ φύσις τοῦ τόπου δὲν ἐπέτρεπε νὰ περιχα
ρακώσῃ αὐτήν. Περὶ δὲ σίτου δὲν ἔπαυσε παραινῶν. τοὺς&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>se1asr7acou8pf16g58jbjtetz7xqxp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/194</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52514</id>
    <revision>
      <id>166175</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:44:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  Βοΐους καὶ τοὺς Αἰδούους· ὧν οὗτοι μέν, ἐπειδὴ ἄνευ ζήλου ἐνήργουν, δὲν παρεῖχον πολλὴν βοήθειαν· ἐκεῖνοι δὲ ἕνεκα τῶν ὀλίγων πόρων, ἐπειδὴ ἡ πόλις ἦτο μικρὰ καὶ ἀσθενής, ταχέως ὅσα εἶχον κατηνάλωσαν. Ἐν ᾧ δὲ ὁ στρατός και τείχετο ὑπὸ μεγίστη...</comment>
      <origin>166175</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3641" sha1="tfunwlqsjfkpgod8ygl9ietp4urhg17" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—176—}}&lt;/noinclude&gt;
Βοΐους καὶ τοὺς Αἰδούους· ὧν οὗτοι μέν, ἐπειδὴ ἄνευ ζήλου
ἐνήργουν, δὲν παρεῖχον πολλὴν βοήθειαν· ἐκεῖνοι δὲ ἕνεκα
τῶν ὀλίγων πόρων, ἐπειδὴ ἡ πόλις ἦτο μικρὰ καὶ ἀσθενής,
ταχέως ὅσα εἶχον κατηνάλωσαν. Ἐν ᾧ δὲ ὁ στρατός και
τείχετο ὑπὸ μεγίστης περὶ σίτου αμηχανίας διὰ τὴν ἔνδειαν
τῶν Βαΐων, τὴν ἀμέλειαν τῶν Αἰδούων καὶ τὴν πυρπόλησιν
τῶν ἐπαύλεων, ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε οἱ στρατιῶται ἐπὶ πλείσας
ἡμέρας ἐστερήθησαν σίτου καὶ ἀντεῖχον κατὰ τοῦ ἐσχάτου
λιμοῦ διὰ τοῦ κρέατος τῶν κτηνῶν τῶν προσαγομένων ἐκ
τῶν ἀπωτέρω κωμῶν, οὐδεμία ὅμως φωνὴ ἠκούσθη ὑπ' αὐτ
τῶν ἀναξία τοῦ μεγαλείου τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων καὶ
τῶν προτέρων νικῶν. Μάλιστα δέ, ὅτε ὁ Καῖσας προσεφώ
νει κατὰ τὴν ἐργασίαν ἑκάστην λεγεῶνα καὶ ἔλεγεν ὅτι 4-
θελε παύσῃ τὴν πολιορκίαν, ἐὰν χαλεπώτερον φέρωσι τὴν ἔν
δειαν, σύμπαντες παρεκάλουν αὐτὸν νὰ μὴ κάμῃ τοῦτο: παι
ρ' αὐτῷ στρατηγοῦντι ἐπὶ πλεῖστα ἔτη οὕτως ὑπηρέτησαν,
ὥστε οὐδεμίαν ὕβριν ἐδέχθησαν, οὐδέποτε δὲ ἄπρακτοι ἀπε
χώρησαν. Οθεν θέλουσι θεωρήσῃ τοῦτο ὡς ὕβριν, ἐὰν κατα
παύσωσι τὴν πολιορκίαν· εἶναι κρεῖττον πάσας τὰς ταλαιπω
ρίας νὰ ὑποφέρωσι, ἢ νὰ μὴ ἐπιτελέσωσι νεκύσια ὑπὲρ τῶν
Ῥωμαίων πολιτῶν, οἵτινες διὰ τῆς ἀπιστίας τῶν Γαλατών
ἀπέθανον ἐν Γενάβῳ. Αὐτὰ δὲ ταῦτα παρήγγελλον καὶ εἰς
τοὺς ἑκατοντάρχους καὶ χιλιάρχους, ἵνα δι' αὐτῶν ἀναγ
γελθῶσιν εἰς τὸν Καίσαρα.

18. Αφ' οὗ δὲ ἤδη οι πύργοι προσήγγισαν εἰς τὸ τεῖχος,
ὁ Καῖσαρ ἔμαθε παρὰ τῶν αἰχμαλώτων ὅτι ὁ Βερκιγγέτο
ριξ καταναλώσας τὸν χόρτον μετεστρατοπέδευσεν ἐγγύτε
ρον τοῦ Αὐαρίκου, αὐτὸς δὲ ὁ ἴδιος μετὰ τοῦ ἱππικοῦ καὶ
τῶν ψιλῶν, οἵτινες συνείθιζον νὰ μάχωνται μεταξὺ τῶν
ἱππέων ἀπῆλθε πρὸς ἐνέδραν ἐκεῖσε, ὅπου ἐνόμιζεν ὅτι οἱ
ἡμέτεροι τῇ ὑστεραίᾳ ἤθελον ἔλθη, ἵνα προνομεύσωσι. Ταῦτα
μαθὼν περὶ τὸ μεσονύκτιον ἐν σιγῇ ἀπελθὼν ἔφθασε τὸ πρωΐ
εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν ἐχθρῶν. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνοι ταχέως μα·
θόντες διὰ τῶν κατασκόπων τὴν ἄφιξιν τοῦ Καίσαρος τὰς&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tfunwlqsjfkpgod8ygl9ietp4urhg17</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/196</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52515</id>
    <revision>
      <id>166176</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:45:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  στρατηγοῦ κατέλιπε τοσαύτας δυνάμεις, καὶ τελευταῖον, ὅτι αὐτοῦ ἀποχωρήσαντος οἱ Ῥωμαῖοι ἐν τοιαύτῃ εὐκαιρίᾳ καὶ μετὰ τοσαύτης ταχύτητος ἦλθον : πάντα δε ταῦτα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῶσι ταχέως ἢ ἄνευ σκοποῦ· διότι ἐκεῖνος προτιμὰ νὰ λάβῃ τ...</comment>
      <origin>166176</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3728" sha1="1r3rppf5lw9yvbiipupvvucvvupmnmm" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—178—}}&lt;/noinclude&gt;
στρατηγοῦ κατέλιπε τοσαύτας δυνάμεις, καὶ τελευταῖον, ὅτι
αὐτοῦ ἀποχωρήσαντος οἱ Ῥωμαῖοι ἐν τοιαύτῃ εὐκαιρίᾳ καὶ
μετὰ τοσαύτης ταχύτητος ἦλθον : πάντα δε ταῦτα δὲν ἦτο
δυνατὸν νὰ συμβῶσι ταχέως ἢ ἄνευ σκοποῦ· διότι ἐκεῖνος
προτιμὰ νὰ λάβῃ τὴν βασιλείαν τῆς Γαλατίας μᾶλλον διὰ
τῆς συγκαταθέσεως τοῦ Καίσαρος ἢ διὰ τῆς εὐνοίας αὐτῶν
τῶν ἰδίων· τοιουτοτρόπως κατηγορηθεὶς πρὸς ταῦτα ἀπε
κρίνατο: Ὅτι μὲν μετεστρατοπέδευσεν, ἔκαμε τοῦτο ἐξ ἀ-
πορίας χόρτου καὶ κατὰ παραίνεσιν αὐτῶν· ὅτι δὲ ἐγγύτερον
τῶν Ῥωμαίων ἦλθε, κατεπείσθη ὑπὸ τοῦ ἐπικαίρου τοῦ τότ
που, ὅστις αὐτὸς δι' ἑαυτοῦ ὡς δι' ὀχυρώματος ἀμύνετο·
τὴν δὲ βοήθειαν τῶν ἱππέων δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιθυμήσωσιν ἐν
τόπῳ ἑλώδει, ἐν ᾧ ὑπῆρξε χρήσιμος ἐκεῖ, ὅπου ἐπορεύθησαν.
᾿Αποχωρῶν δ' ἐξεπίτηδες εἰς οὐδένα παρέδωκε τὴν ἀνωτά-
τάτην ἀρχήν, ἵνα μὴ οὗτος ἐκ τοῦ ζήλου τοῦ πλήθους πα
ροτρυνθῇ εἰς μάχην· ἀφ' οὗ βλέπει ὅτι πάντες προθυμοῦνται
εἰς τοῦτο διὰ τὴν μαλακότητα τῆς ψυχῆς, διότι δὲν δύ
νανται ἐπὶ πλείω χρόνον νὰ ὑποφέρωσι τὸν πόνον. Καὶ ἐὰν
μὲν οἱ Ρωμαῖοι ἐπῆλθον ἐκ συντυχίας τινός, πρέπει νὰ εὐχα
ριστῶσι τὴν τύχην, ἐὰν δὲ ἦλθον τῇ μηνύσει τινὸς προσκλη
θέντες, πρέπει νὰ εὐχαρισῶσιν αὐτόν, διότι ηδυνήθησαν ἐκ τοῦ
υψηλοτέρου τόπου καὶ τὴν ὀλιγότητα νὰ διακρίνωσι καὶ
τὴν ἀνδρείαν νὰ καταφρονήσωσιν ἐκείνων, οἵτινες μὴ τολμή
σαντες νὰ πολεμήσωσιν αἰσχρῶς ὑπεχώρησαν εἰς τὸ στρατό
πεδον. Οὐδόλως ἐπιθυμεῖ νὰ λάβη παρὰ τοῦ Καίσαρος διὰ
προδοσίας τὴν ἀρχήν, ἣν δύναται νὰ λάβῃ διὰ τῆς νίκης,
ἥτις ἤδη εἶναι ἀσφαλὲς καὶ εἰς αὐτὸν καὶ εἰς πάντας τοὺς
Γαλάτας· καὶ μάλιστα ἀποδίδει αὐτὴν εἰς αὐτούς, ἐὰν νομί
ζωσιν ὅτι μᾶλλον τιμὴν περιάπτουσιν εἰς αὐτὸν ἢ λαμβά
νουσι τὴν σωτηρίαν παρ' αὐτοῦ. «Ἵνα δὲ κατανοήσητε,
εἶπεν, «ὅτι ταῦτα λέγονται εἰλικρινῶς ὑπ' ἐμοῦ, ἀκούσατε
τοὺς Ρωμαίους στρατιώτας.». Παρουσιάζει δούλους, οὓς ἐν
τῇ προνομ᾽ εἶχε συλλάβῃ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν καὶ βασανίσῃ
διὰ τοῦ λιμοῦ καὶ τῶν δεσμῶν. Οὗτοι δὲ ἤδη πρότερον δε&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1r3rppf5lw9yvbiipupvvucvvupmnmm</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/216</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52516</id>
    <revision>
      <id>166177</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:47:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  παρατηροῦντο γυμνοὶ τοὺς δεξιοὺς ὤμους, ὅπερ συνείθιζε νὰ ἶναι εἰρηνικὸν σημεῖον, ὅμως οἱ στρατιῶται ἐνόμιζον ὅτι ἐγένετο ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν πρὸς ἐξαπάτησιν αὐτῶν. Ταυτοχρό νως ὁ ἑκατόνταρχος Λεύκιος Φάβιος καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ἐπι βάντες τοῦ τε...</comment>
      <origin>166177</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3662" sha1="tb7c0tk7ko6u6wtxz97xhurovn42svj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—198—}}&lt;/noinclude&gt;
παρατηροῦντο γυμνοὶ τοὺς δεξιοὺς ὤμους, ὅπερ συνείθιζε νὰ
ἶναι εἰρηνικὸν σημεῖον, ὅμως οἱ στρατιῶται ἐνόμιζον ὅτι
ἐγένετο ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν πρὸς ἐξαπάτησιν αὐτῶν. Ταυτοχρό
νως ὁ ἑκατόνταρχος Λεύκιος Φάβιος καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ἐπι
βάντες τοῦ τείχους περικυκλωθέντες καὶ φονευθέντες ἐβρίο
πτοντο κάτω τοῦ τείχους. Ὁ δὲ Μάρκος Πετρώνιος, ἑκατόν-
ταρχος τῆς αὐτῆς λεγεῶνος, ἐν ᾧ ἐπεχείρει νὰ διαρρήξῃ τὰς
πύλας, ὑπὸ τοῦ πλήθους καταπιεσθεὶς καὶ ἀπελπιζόμενος
περὶ ἑαυτοῦ, ἀφ᾽ οὗ ἤδη ἔλαβε πολλὰ τραύματα, πρὸς τοὺς
λοχίτας αὐτοῦ, οἵτινες ἠκολούθησαν αὐτόν: «Επειδής, είν
πε, «μεθ᾽ ὑμῶν δὲν δύναμαι καὶ ἐμαυτὸν νὰ διασώσω, τού
λάχιστον ὅμως θὰ προνοήσω περὶ τῆς ζωῆς ὑμῶν, οὓς ὑπὸ φι
λοδοξίας παραχθεὶς ἀπήγαγον εἰς κίνδυνον. Υμεῖς δὲ εὐκαι·
ρίαν λαβόντες φροντίσατε περὶ ὑμῶν αὐτῶν.» 'Αμα δὲ ὥρα
μεσεν εἰς μέσους τοὺς ἐχθροὺς καὶ δύο φονεύσας τοὺς λοιποὺς
ἀπεμάκρυνεν ὀλίγον τῆς πύλης. Πρὸς δὲ τοὺς ἑαυτοῦ ἐπιχει
ροῦντας νὰ βοηθήσωσιν: «Εις μάτην», εἶπεν, «ἐπιχειρεῖτε νὰ
διασώσητε ἐμέ, ἂν ἤδη τὸ αἷμα καὶ αἱ δυνάμεις ἀπολεί
πουσιν. &quot;Οθεν ἀπέλθετε, ἐφ᾽ ὅσον ὑπάρχει εὐκαιρία καὶ δια
σώθητε εἰς τὴν λεγεώνα.» Οὕτω μαχόμενος μετ᾿ ὀλίγον ἔ-
πεσε καὶ ἐγένετο αἴτιος τῆς σωτηρίας τῶν ἑαυτοῦ.

51. Οὕτως οἱ ἡμέτεροι πανταχόθεν πιεζόμενοι ἐξεβλήθησ
σαν ἀπολέσαντες ἓξ καὶ τεσσαράκοντα ἑκατοντάρχους. Αλλά
τοὺς σφοδρότερον καταδιώκοντας ἀπεκώλυσεν ἡ δεκάτη λε
γεών, ἥτις εἶχε ταχθῇ εἰς ἐφεδρείαν ἐν ὀλίγον ἐπιτηδειοτέρω
τόπω, Ταύτην δ' αὖθις ὑπεδέχθησαν αἱ κοόρτεις τῆς δεκά
της τρίτης λεγεώνας, αἵτινες ἐκ τοῦ ἐλάσσονος στρατοπέδου
ἐξαχθεῖσαι μετὰ τοῦ Τίτου Σεξτίου εἶχον καταλάβη τόπον
ὑψηλότερον. Αἱ δὲ λεγεώνες ἅμα φθάσασαι εἰς τὴν πεδιάδα
ἔστησαν ἀντιμέτωπος πρὸς τοὺς ἐχθρούς. 'Αλλ' ὁ Βερκιγγέ
τοριξ ἐπανήγαγε τοὺς ἑαυτοῦ ἀπὸ τῶν προπόδων τοῦ λά
φου ἐντὸς τῶν ὀχυρωμάτων. Τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἀπώλοντο ἐ-
πτακόσιοι σχεδόν στρατιῶται...

52. Τα Αστεραία ὁ Καίσαρ συγκαλέσα; ἐκκλησίαν ἔλεγ&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tb7c0tk7ko6u6wtxz97xhurovn42svj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/217</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52517</id>
    <revision>
      <id>166178</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:48:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  ξε τὴν ἀπερισκεψίαν καὶ τὴν θερμότητα τῶν στρατιωτών, διότι αὐτοὶ καθ᾿ ἑαυτοῦ; ἔκριναν, ποῦ ἔπρεπε νὰ προχωρή σωσι καὶ τί νὰ πράξωσι, καὶ τοῦ ἀνακλητικού σημανθέντος οὔτε ἐστάθησαν οὔτε οἱ χιλίαρχοι καὶ οἱ ὕπαρχοι ἠδυνήθης σαν νὰ κατάσχωσιν αὐ...</comment>
      <origin>166178</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3584" sha1="i5p88az9q2ar4pamhg8z2110z5160d9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—199—}}&lt;/noinclude&gt;
ξε τὴν ἀπερισκεψίαν καὶ τὴν θερμότητα τῶν στρατιωτών,
διότι αὐτοὶ καθ᾿ ἑαυτοῦ; ἔκριναν, ποῦ ἔπρεπε νὰ προχωρή
σωσι καὶ τί νὰ πράξωσι, καὶ τοῦ ἀνακλητικού σημανθέντος
οὔτε ἐστάθησαν οὔτε οἱ χιλίαρχοι καὶ οἱ ὕπαρχοι ἠδυνήθης
σαν νὰ κατάσχωσιν αὐτούς. Εδίδαξεν αὐτούς, τί δύναται 4
δυσχωρία, τί αὐτὸς ἐθεώρησε καλὸν νὰ πράξη παρὰ τὸ Αὐά-
ρικον, ὅτε ἄνευ στρατηγοῦ καὶ ἄνευ ἱππικοῦ καταλαβὼν τοὺς
ἐχθροὺς ἀπέβαλε βεβαίαν τὴν νίκην, ἵνα μηδὲ μικράν ζητ
μίαν πάθῃ ἐν τῷ ἀγῶνι διὰ τὴν δυσχωρίαν. Οσῳ δὲ θαυ
μάζει τὴν μεγαλοψυχίαν αὐτῶν, οὓς οὔτε τὰ ὀχυρώματα
τοῦ στρατοπέδου, οὔτε τὸ ὕψος τοῦ ὄρους, οὔτε τὸ τεῖχος
τῆς πόλεως ἠδυνήθησαν νὰ κατάσχωσι, τόσῳ ψέγει τὴν ἀπ
πείθειαν καὶ τὴν ἀλαζονείαν αὐτῶν, διότι νομίζουσιν ὅτι
αὐτοὶ κρίνουσιν ὀρθότερον ἢ ὁ ἀρχιστράτηγος περὶ τῆς νίκης
καὶ τῆς ἀποβάσεως τῶν πραγμάτων' οὐδὲν ἧττον ἀπαιτεῖ
παρὰ τοῦ στρατιώτου μετριότητα καὶ ἐγκράτειαν ἢ ἀνδρείαν
καὶ μεγαλοψυχίαν.

53. Ταῦτα εἰπὼν καὶ κατὰ τὸ τέλος τοῦ λόγου ἀναθαῤῥύσ
νας τους στρατιώτας, ἵνα μὴ ἀθυμῶσι, μηδὲ τὴν ἐκ τῆς δυσ
χωρίας προελθοῦσαν βλάβην ἀποδίδωσιν εἰς τὴν ἀνδρείαν
τῶν ἐχθρῶν, τὰ αὐτὰ, ἅπερ καὶ πρότερον, διανοούμενος περὶ
τῆς ἀποχωρήσεως ἐξήγαγε τὰς λεγεώνας τοῦ στρατοπέδου
καὶ παρέταξεν αὐτὰς εἰς μάχην ἐν τόπῳ ἁρμοδίῳ. Επειδή
δὲ ὁ Βερκιγγέτοριξ οὐδόλως κατέβη εἰς τὴν πεδιάδα, ἐλαφρὰν
ἱππομαχίαν συνάψας καὶ νικήσας ἐπανήγαγε τὸν στρατὸν εἰς
τὸ στρατόπεδον. Αὐτὸ τοῦτο ποιήσας καὶ τῇ ὑστεραίᾳ, νομί
ζων ὅτι ἔπραξεν ἱκανὰ, ὥστε νὰ ἐλαττώσῃ μὲν τὴν ἀλαζο
νείαν τῶν Γαλατῶν, ἀναθαῤῥύνῃ δὲ τοὺς στρατιώτας, μετ
τεστρατοπέδευσεν εἰς τὴν χώραν τῶν Αἰδούων. Οὐδὲ τότε
δὲ ἐπακολουθούντων τῶν ἐχθρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ φθάσας εἰς
τὸν Βλάβρον ποταμὸν ἐπισκευάζει τὰς γεφύρας καὶ δι' αὐτ
τοῦ διαβιβάζει τὸν στρατόν.

54. Ἐνταῦθα κληθεὶς ὑπὸ τῶν Αἰδούων Βιριδομάρου καὶ
Επορεδόριγος μανθάνει ὅτι ὁ Διταδικὸς μεθ᾿ ἅπαντος τοῦ&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>i5p88az9q2ar4pamhg8z2110z5160d9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/218</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52518</id>
    <revision>
      <id>166179</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:49:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  ἱππικοῦ ἀπῆλθεν, ἵνα ἐξεγείρῃ τοὺς Αιδοίους· ὅθεν εἶναι οτ νάγκη αὐτοὶ νὰ προδράμωσιν, ἵνα διαφυλάξωσι πιστὴν τὴν πόλιν. Καίτοι δὲ ἐν πολλοῖς εἶχε κατανοήσῃ τὴν ἀπιστίας τῶν Αἰδούων καὶ ἐνόμιζεν ὅτι ἡ ἀποχώρησις τούτων ἤθελεν ἐπιταχύνῃ τὴν...</comment>
      <origin>166179</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3682" sha1="6t61wllqnor8jekckwwqfdmseq4cl5s" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—200—}}&lt;/noinclude&gt;
ἱππικοῦ ἀπῆλθεν, ἵνα ἐξεγείρῃ τοὺς Αιδοίους· ὅθεν εἶναι οτ
νάγκη αὐτοὶ νὰ προδράμωσιν, ἵνα διαφυλάξωσι πιστὴν τὴν
πόλιν. Καίτοι δὲ ἐν πολλοῖς εἶχε κατανοήσῃ τὴν ἀπιστίας
τῶν Αἰδούων καὶ ἐνόμιζεν ὅτι ἡ ἀποχώρησις τούτων ἤθελεν
ἐπιταχύνῃ τὴν ἀπόστασιν τῆς πόλεως, ὅμως ἀπεφάσισε να
μὴ κατάσχῃ αὐτοὺς, ἵνα μὴ φανῇ ἢ ὅτι ἐπιφέρει βίαν ἢ ὅτι
παρέχει ὑποψίαν φόβου. Πρὸς τούτους ἀποχωροῦνται συντό
μως ἐξέθηκεν τὰς πρὸς τοὺς Αἰδούς εὐεργεσίας αὐτοῦ, ὁ
ποίους καὶ πόσον ταπεινούς παρέλαβε, καθειργμένους εἰς
τὰς πόλεις, ἐστερημένους ἀγρῶν, πάντων τῶν πόρων ἀφηρη
μένους, φόρου υποτελεῖς, ἐπονειδίστως ἠναγκασμένους νὰ δια
δωσιν ὁμήρους, καὶ εἰς πόσην εὐτυχίαν καὶ δύναμιν προή
γαγεν αὐτοῦ;, ὥστε οὐ μόνον νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν προτέ
ραν κατάστασιν, ἀλλὰ καὶ νὰ φαίνωνται ὅτι ὑπὲρ πάντας
τοὺς πρόσθεν χρόνους ἀπέκτησαν ἀξίωμα καὶ δύναμιν. Ταύ
τὰς τὰς παραγγελίας δοὺς ἀπεπέμψατο αὐτούς.

55. Το Νοβιόδουνον ἦτο πόλις τῶν Αἰδούων· ἐν καλῷ
κειμένη παρὰ τὰς ὄχθας τοῦ Δίγυρος. Ἐντα θα ὁ Καΐσαρ
εἶχε συγκομίση πάντας τοὺς ὁμήρους τῆς Γαλατίας, τὸν στα
τον, τὰ δημόσια χρήματα καὶ μέγα μέρος τῶν ἐπιτηδείων
ἑαυτοῦ τε καὶ τοῦ στρατοῦ· ἐνταῦθα είχε πέμψη παμπόλε
όλους ἵππους, οὓς ἕνεκα τοῦ πολέμου τούτου εἶχεν ἀγοράσε
ἐν τῇ Ἰταλία καὶ Ἱσπανίᾳ. Ενταῦθα ἐλθόντες ὁ ᾿Επερέδοριξ
καὶ ὁ Βιριδόμαρος καὶ μαθόντες τὴν κατάστασιν τῆς πόλ
λεως, ὅτι ὁ μὲν Διαδικὸς ἐγένετο δεκτὸς ὑπὸ τῶν Αἰδούων
ἐν τῇ Βιβράκτῳ, ἥτις εἶναι παρ᾽ αὐτοῖς πόλις δυνατωτάτη,
ὁ δ' ἄρχων Κομβικτολιτάβης καὶ μέγα μέρος της γερουσίας
συνῆλθον πρὸς αὐτὸν καὶ ὅτι πρέσβεις επέμφθησαν πρὸς τὸν
Βερκιγγετόριγα περὶ εἰρήνης καὶ συμμαχίας, ἐνόμισαν ὅτι δὲν
ἔπρεπε νὰ παραμελήσωσι τοιαύτην εὐκαιρίαν. Οθεν φονεύ
σαντες τοὺς φύλακας τοῦ Νοβιαδούνου καὶ τοὺς ἐνταῦθα χά
ριν ἐμπορίας συνελθόντας, τὰ μὲν χρήματα καὶ τοὺς ἵππους
διένειμαν πρὸς ἀλλήλους, τοὺς δὲ ὁμήρους τῶν πόλεων ἐν
φρόντισαν νὰ πέμψωσιν εἰς τὴν Βίβρακ τον πρὸς τὸν στο σ&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6t61wllqnor8jekckwwqfdmseq4cl5s</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/219</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52519</id>
    <revision>
      <id>166180</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:50:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  καὶ τὴν μὲν πόλιν, ἐπειδὴ ἔκριναν ὅτι δὲν ἠδύναντο νὰ δια φυλάξωσιν, · ἐνέπρησαν, ἵνα μηδὲν χρησιμεύσῃ εἰς τοὺς Ῥω μαίους· τοῦ δὲ σίτου ὅσον μὲν εὐθὺς ἐδυνήθησαν ἀπεκό- μισαν διὰ τῶν νεῶν, τὸν δὲ λοιπὸν διέφθειραν διὰ τοῦ ὕδα τος καὶ τοῦ πυρό...</comment>
      <origin>166180</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3670" sha1="a11uybwtul92xlo9bptzvlv5w5iltse" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—201—}}&lt;/noinclude&gt;
καὶ τὴν μὲν πόλιν, ἐπειδὴ ἔκριναν ὅτι δὲν ἠδύναντο νὰ δια
φυλάξωσιν, · ἐνέπρησαν, ἵνα μηδὲν χρησιμεύσῃ εἰς τοὺς Ῥω
μαίους· τοῦ δὲ σίτου ὅσον μὲν εὐθὺς ἐδυνήθησαν ἀπεκό-
μισαν διὰ τῶν νεῶν, τὸν δὲ λοιπὸν διέφθειραν διὰ τοῦ ὕδα
τος καὶ τοῦ πυρός. Αὐτοὶ δὲ ἤρξαντο νὰ συνάγωσι δυνά
μεις ἐκ τῶν διόρων χωρῶν, νὰ διατάττωσι φρουρὰς καὶ φυτ
λακὰς παρὰ τὰς ὄχθας του. Λίγυρος καὶ ἀπανταχοῦ νὰ ἐπι
δεικνύωσι τὸ ἱππικόν, ἵνα ἐμβάλλωσι φόβον, αποπειρώμεν
ναι, μήπως δυνηθώσι νὰ ἀποκλείσωσι τῆς σιταγωγίας τοὺς
Ῥωμαίους ἢ διὰ τῆς ἀπορίας ἀναγκασθέντας νὰ ἐξελάσωσιν
αὐτοὺς εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ταύτην τὴν ἐλπίδα αὐτῶν πολύ
ἐκράτυνε τὸ ὅτι ὁ Αίγυρ οὕτως εἶχεν αὐξηθῇ ἐκ τῶν χιόνων,
ὥστε παντελῶς ἐφαίνετο ἀδιάβατος διὰ πόρου τινός.

56. Ταῦτα μαθὼν ὁ Καίσαρ ἐνόμισεν ἀναγκαῖον νὰ σπεύσῃ,
ἵνα, ἐὰν ἀναγκάζετο νὰ πολεμήσῃ κατὰ τὴν κατασκευὴν
τῶν γεφυρών, διαγωνισθῇ, πρὶν ἢ μείζους δυνάμεις ἐκεῖ συνε
αθροισθώσι. Διότι νὰ μεταστρέψῃ τὴν ὁδὸν πρὸς τὴν ἐπαρ
χίαν μεταβαλών γνώμην, ὅπως πᾶς τις τότε τουλάχιστον ἐκ
νόμιζεν ἀναγκαῖον, ἀφ' ἑνὸς μὲν ἡ ἀδοξία καὶ ἡ ἀπρέπεια τοῦ
πράγματος καὶ τὸ ἀντικείμενον ὄρος Γεβέννα καὶ ἡ δυσχέ
ρεια τῶν ὁδῶν ἀπεκώλυε, ἀφ' ἑτέρου δὲ μάλιστα, διότι
σφόδρα ἐφοβεῖτο περὶ τοῦ ἀπόντος Λαβιηνοῦ καὶ τῶν λε-
γεώνων, ἂς μετ᾿ αὐτοῦ εἶχε πέμψη. Ὅθεν ὡς ἠδύνατο τά-
χιστα ἡμέρας καὶ νυκτὸς πορευόμενος παρὰ πάντων τὴν
προσδοκίαν ἔφθασεν εἰς τὸν Λίγυρα καὶ εὑρὼν διὰ τῶν ἱπε
πέων πόρον ὡς πρὸς τὸ κατεπείγον τοῦ πράγματος ἁρμόδιον,
εἰ καὶ οἱ βραχίονες· μόνον καὶ οἱ ὦμοι ἦσαν ἐλεύθεροι τοῦ 3-
δατος, ἵνα ἀνέγωσι τὰ ὅπλα, διατάξας τὸ ἱππικὸν οὕτως,
ὥστε νὰ καταθοαύη τὴν ἐπιφορὰν τοῦ ῥεύματος καὶ ἀπὸ τῆς
πρώτης όψεως διαταράξας τοὺς ἐχθροὺς, σῶον διεβίβασε τὸν
στρατὸν καὶ εὑρὼν σίτον ἐν τοῖς ἀγροῖς καὶ πλεῖστα κτήνη
καὶ δαψιλῶς χορηγήσας τὰ ἐπιτήδεια εἰς τὸν στρατὸν ἤρξατο
νὰ πορεύεται εἰς τὴν χώραν τῶν Σενόνων.

57. Ἐν ᾧ ταῦτα ἐπράττοντο παρὰ τῷ Καίσαρι, ὁ Λα-&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>a11uybwtul92xlo9bptzvlv5w5iltse</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/220</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52520</id>
    <revision>
      <id>166181</id>
      <timestamp>2026-05-03T12:50:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kohykft</username>
        <id>20382</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα:  βιηνός καταλιπών ἐν ᾿Αγεδίνκῳ τὸ ἀναπλήρωμα, ὅπερ νεω στὶ εἶχεν ἔλθῃ ἐκ τῆς Ἰταλίας, ἵνα χρησιμεύῃ πρὸς φρουρὰν τῶν ἀποσκευῶν, αὐτὸς μετὰ τεσσάρων λεγεώνῶν ἀπέρχεται εἰς τὴν Λουκοτοκίαν. Αὕτη εἶναι πόλις τῶν Παρισίων και μένη ἐν νήσῳ τοῦ Σηκ...</comment>
      <origin>166181</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3681" sha1="9q14ekxogsimpf1y1qs5j89uby9xbmm" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Kohykft&quot; /&gt;{{κέντρο|—202—}}&lt;/noinclude&gt;
βιηνός καταλιπών ἐν ᾿Αγεδίνκῳ τὸ ἀναπλήρωμα, ὅπερ νεω
στὶ εἶχεν ἔλθῃ ἐκ τῆς Ἰταλίας, ἵνα χρησιμεύῃ πρὸς φρουρὰν
τῶν ἀποσκευῶν, αὐτὸς μετὰ τεσσάρων λεγεώνῶν ἀπέρχεται
εἰς τὴν Λουκοτοκίαν. Αὕτη εἶναι πόλις τῶν Παρισίων και
μένη ἐν νήσῳ τοῦ Σηκουάνα. Τῆς δ᾽ ἀφίξεως αὐτού γνωστῆς
τοῖς ἐχθροῖς γενομένης πολλαὶ συνῆλθον δυνάμεις ἐκ τῶν δε
μόρων πόλεων. Ἡ ἀρχιστρατηγία παραδίδεται εἰς τὸν
Καμουλογῆνον Αϊλερκον, ὅστις καίπερ καταπεπονημένος ὑπὸ
τοῦ γήρως, ὅμως διὰ τὴν ἐξαίρετον περὶ τὰ πολεμικὰ ἐμπειρίαν
ἐκρίθη άξιος ταύτης τῆς τιμῆς. Οὗτος παρατηρήσας, ὅτι ὑπάρ
χει συνεχὲς ὅλος εἰσβάλλον εἰς τὸν Σηκουάναν καὶ πάντα ἐκεῖ
νον τὸν τόπον πάνυ δύσβατον καθιστάν, ἐνταῦθα ἐστρατοπέ
δευσε καὶ ἤρξατο νὰ ἀποκωλύη τῆς διαβάσεως τοὺς ἡμετέρους.

58. Ο Δαβιηνὸς κατὰ πρῶτον ἐπεχείρει νὰ ἄγω στοάς,
νὰ πληροῖ τὸ ὅλος πλεγμάτων και χώματος καὶ τὴν
ὁδὸν νὰ ἀσφαλίζη. Εἶτα δὲ ἀφ᾽ οὗ παρετήρησεν ὅτι ἐκεῖνα
ἐξετελεῖτο δυσκολώτερον, ἐν αιγῇ περὶ τὴν τρίτην φυλακὴν
ἐξελθὼν τοῦ στρατοπέδου διὰ τῆς αὐτῆς ὁδοῦ, δι' ἧς εἶχεν
ἔλθῃ, ἔφθασεν εἰς τὸ Μελόδουνον. Τοῦτο εἶναι πόλις τῶν
Σενόνων ἐν νήσῳ τοῦ Σηκουάνα κειμένη, ὡς ὀλίγῳ πρότερον
εἴπομεν περὶ τῆς Λουκοτοκίας. Εκεί καταλαβὼν περὶ τὰς
ἑβδομήκοντα ναῦς καὶ ταχέως συζεύξας αὐτὰς καὶ ἐμβαλών
εἰς αὐτὰς τοὺς στρατιώτας καὶ διὰ τοῦ ἀπροσδοκήτου του
πράγματος ἐκφοβήσας τοὺς πολίτας, ὧν πολλοὶ ἦσαν προσ
κεκλημένοι εἰς τὸν πόλεμον, αμαχητί γίνεται κύριος τῆς
πόλεως. Επισκευάσας δὲ τὴν γέφυραν, ἣν κατὰ τὰς προη
γουμένας ἡμέρας εἶχον διαλύσῃ οἱ ἐχθροί, διαβιβάζει τὸν
στρατόν, καὶ κατὰ τὸν ῥοῦν τοῦ ποταμοῦ ἤρξατο να που
ρεύεται πρὸς τὴν Δουκοτοκίαν. Οἱ δ' ἐχθροὶ μαθόντες ταῦτα
παρὰ τῶν ἐκ Μελοδούνου διαφυγόντων διατάττουσιν, ἡ μὲν
Λουκοτοκία νὰ ἐμπρησθῆ, αἱ δὲ γέφυρας ταύτης τῆς πόλεως
νὰ διαλυθῶσι· αὐτοὶ δὲ ἀπελθόντες ἐκ τοῦ ὅλους στρατοπε
δεύουσι παρὰ τὰς ὄχθας του Σηκουάνα καταντικρύ της
Αθυκοτοκίας καὶ τοῦ στρατοπέδου του Λαβιηνοῦ.&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9q14ekxogsimpf1y1qs5j89uby9xbmm</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf/50</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52521</id>
    <revision>
      <id>166190</id>
      <timestamp>2026-05-03T18:58:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <comment>/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */</comment>
      <origin>166190</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="9435" sha1="bmcw6djstd1xc9ci8vm8r7hyh4z8bnj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Texniths&quot; /&gt;{{κβ|2896|{{χρώμα|'''ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ'''|#014A8E}}|Τεύχος Α’ 29/15.02.2023}}
{{rule|style=background-color:#014A8E}}&lt;/noinclude&gt;σεων και στην οικεία Λιμενική Αρχή, εφόσον συντρέχουν σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) αποσκοπούν στη συντήρηση υπάρχοντος εξοπλισμού ή στην αποκατάσταση φθορών, ζημιών ή βλαβών που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των εργαζομένων και των χρηστών και προκαλούνται από συνήθη χρήση κατά την εκτέλεση θεμελιωδών δραστηριοτήτων του λιμένα ή της λιμενικής εγκατάστασης (φορτοεκφόρτωση και κυκλοφορία βαρέων οχημάτων, από-επιβίβαση συναλλασσόμενων, συνήθη καιρικά φαινόμενα κ.λπ.) ή και από έκτακτες καταστάσεις (θεομηνίες, πρόσκρουση πλοίων κ.λπ.), όπως ιδίως υποσκαφές (σπηλαιώσεις), πάσης φύσεως φθορές ή ζημιές σε κρηπιδώματα και προβλήτες, καθιζήσεις ανωδομών, εξοπλισμός που χρήζει αντικατάστασης, τοπικές αστοχίες θωράκισης-προστασίας εξωτερικών λιμενικών έργων (βραχισμός),

β) αποσκοπούν στη δημιουργία υποτυπωδών, μικρής έκτασης εγκαταστάσεων για την εξυπηρέτηση των διακινούμενων επιβατών και εργαζομένων, όπως ψύκτες νερού, σκιάδια, χημικές τουαλέτες, A.T.M. τραπεζών, μηχανήματα αυτόματης έκδοσης εισιτηρίων, εξοπλισμός και σήμανση για τη διακίνηση πεζών και οχημάτων, παρεμβάσεις για τη βελτίωση της πρόσβασης προσώπων με αναπηρία κ.λπ.,

γ) δεν τροποποιούν με οποιονδήποτε τρόπο τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά των λιμένων ή των λιμενικών εγκαταστάσεων,

δ) ο προϋπολογισμός δαπάνης δημοπράτησής τους δεν υπερβαίνει το ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ πλέον δαπάνης Φ.Π.Α. και

ε) συνδέονται άρρηκτα με την ομαλή και ασφαλή λειτουργία του λιμένα ή της λιμενικής εγκατάστασης.

5. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Λιμένων, Λιμενικής Πολιτικής και Ναυτιλιακών Επενδύσεων του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ύστερα από υποβολή σχετικού αιτήματος του φορέα διοίκησης και εκμετάλλευσης του λιμένα, κατά παρέκκλιση της παρ. 2, υλοποιούνται επίσης σε υφιστάμενους λιμένες ή λιμενικές εγκαταστάσεις:

α) τα έργα της παρ. 4, προϋπολογισμού δαπάνης δημοπράτησής τους άνω των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ πλέον Φ.Π.Α. και μέχρι του ποσού των 100.000 ευρώ πλέον Φ.Π.Α.,

β) η εγκατάσταση συστημάτων ασφαλείας, με στόχο τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του Διεθνούς Κώδικα περί Ασφάλειας Πλοίων και Λιμενικών Εγκαταστάσεων ISPS (International Ship and Port Facility Security), του ν. 3622/2007, της Συνθήκης Schengen, του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004, της απόφασης του Υπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας 4442/20.1.2010 (Β’ 479) για τη βελτίωση της ασφάλειας των πλοίων, των λιμενικών εγκαταστάσεων και των λιμένων από παράνομες ενέργειες και των μελετών Σχεδίου Ασφάλειας Λιμενικής Εγκατάστασης (Σ.Α.Λ.Ε.) που έχουν εκπονηθεί με βάση τη μελέτη Αξιολόγησης Λιμενικών Εγκαταστάσεων (Α.Λ.Ε.), όπως κινητές περιφράξεις, εγκατάσταση φυλακίων ελέγχου, τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης επί στύλων, προστατευτικές μπάρες και άλλες παρεμβάσεις, με τις οποίες δεν τροποποιούνται ή αλλοιώνονται τα υφιστάμενα γεωμετρικά χαρακτηριστικά των λιμένων ή των λιμενικών εγκαταστάσεων και δεν παρακωλύεται η λειτουργία του.».

::{{anchor|p304}}'''Άρθρο 304'''
::'''Δαπάνες μισθοδοσίας έκτακτου ναυτικού προσωπικού για την περίοδο από 1η Ιανουαρίου 2022 έως και 22 Φεβρουαρίου 2022'''
Δαπάνες μισθοδοσίας έκτακτου ναυτικού προσωπικού, ανεξαρτήτως ειδικότητας, το οποίο παρείχε υπηρεσίες από την 1η Ιανουαρίου 2022 έως και την 22η Φεβρουαρίου 2022 εκκαθαρίζονται και ενταλματοποιούνται εις βάρος των πιστώσεων του προϋπολογισμού του έτους 2023 του Κεφαλαίου Πλοηγικής Υπηρεσίας, αν οι σχετικές αναλήψεις υποχρέωσης, εκδόθηκαν σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα.

::{{anchor|p305}}'''Άρθρο 305'''
::'''Διόρθωση σφάλματος για την κατάργηση του Ινστιτούτου Ιστορίας Εμπορικής Ναυτιλίας - Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 86 ν. 4926/2022'''
Η περ. β) της παρ. 3 του άρθρου 86 του ν. 4926/2022 (Α’ 82), περί κατάργησης του άρθρου 32 του ν. 2638/1998 (Α’ 204) για το Ινστιτούτο Ιστορίας Εμπορικής Ναυτιλίας, καταργείται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της.

::{{anchor|p306}}'''Άρθρο 306'''
::'''Δυνατότητα παράτασης του χρονικού διαστήματος της παρ. 2 του άρθρου 71 του ν. 4926/2022 - Εξουσιοδοτική διάταξη - Τροποποίηση παρ. 12 άρθρου 70 ν. 4926/2022'''
Στο πρώτο εδάφιο της παρ. 12 του άρθρου 70 του ν. 4926/2022 (Α’ 82), συμπληρώνεται το αντικείμενο της εξουσιοδότησης, προκειμένου να προστεθεί και η δυνατότητα παράτασης του χρονικού διαστήματος της παρ. 1 του άρθρου 71 του ν. 4926/2022, περί καταστατικών των Ναυτιλιακών Εταιρειών Πλοίων Αναψυχής, το δεύτερο εδάφιο αναδιατυπώνεται σύμφωνα με την προσθήκη αυτή, και η παρ. 12 διαμορφώνεται ως εξής:

«12. Με απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής δύναται να παραταθεί το χρονικό διάστημα που αναφέρεται στις παρ. 1 και 2 του άρθρου 71 μέχρι και δύο (2) έτη. Στην περίπτωση έκδοσης της απόφασης για την παρ. 2 του άρθρου 71, η παρ. 5 του άρθρου 6 του ν. 3182/2003 (Α’ 220) καταργείται με τη λήξη της παράτασης.».

::{{anchor|p307}}'''Άρθρο 307'''
::'''Χαρακτηρισμός πλοίων, πέραν των πλοίων αναψυχής, ως παραδοσιακών - Εξουσιοδοτική διάταξη'''
1. Ως παραδοσιακό χαρακτηρίζεται κάθε πλοίο υπό ελληνική σημαία, πέραν των πλοίων αναψυχής, το οποίο είναι πρωτότυπο ή ομοίωμα ιστορικού ή παλαιού πλοίου, που έχει κατασκευαστεί κατά το μεγαλύτερο μέρος του από υλικά όμοια με αυτά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του πρωτότυπου και συγκεντρώνει τα κριτήρια της απόφασης χαρακτηρισμού της παρ. 2.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bmcw6djstd1xc9ci8vm8r7hyh4z8bnj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf/51</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52522</id>
    <revision>
      <id>166191</id>
      <timestamp>2026-05-03T19:00:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <comment>/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */</comment>
      <origin>166191</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2457" sha1="n4tn21t47o2l3f0s1ac1cdfis70cojo" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Texniths&quot; /&gt;{{κβ|Τεύχος Α’ 29/15.02.2023|{{χρώμα|'''ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ'''|#014A8E}}|2897}}
{{rule|style=background-color:#014A8E}}&lt;/noinclude&gt;2. Με απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής καθορίζονται τα κριτήρια και οι ειδικότερες προδιαγραφές, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, οι διαδικασίες ελέγχου και εξέτασης των στοιχείων τεκμηρίωσης και κάθε άλλο θέμα σχετικά με τον χαρακτηρισμό πλοίου ως παραδοσιακού.

::{{anchor|p308}}'''Άρθρο 308'''
::'''Σύσταση μητρώου κατασκευαστών, συντηρητών, επισκευαστών ξύλινων παραδοσιακών σκαφών - Εξουσιοδοτική διάταξη'''
1. Συστήνεται Μητρώο Κατασκευαστών, Συντηρητών, Επισκευαστών Ξύλινων Παραδοσιακών Σκαφών, το οποίο τηρείται στη Διεύθυνση Ναυπηγοεπισκευαστικών Δραστηριοτήτων της Γενικής Γραμματείας Λιμένων, Λιμενικής Πολιτικής και Ναυτιλιακών Επενδύσεων του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Το Μητρώο του πρώτου εδαφίου και οι εκάστοτε τροποποιήσεις του αποστέλλονται προς ενημέρωση στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

2. Με απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής καθορίζονται τα κριτήρια, οι προϋποθέσεις και τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για την εγγραφή στο Μητρώο της παρ. 1.

::'''ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ ΠΕΜΠΤΟ'''
::'''ΕΝΑΡΞΗ ΙΣΧΥΟΣ'''

::{{anchor|p309}}'''Άρθρο 309'''
::'''Έναρξη ισχύος'''
Με την επιφύλαξη του άρθρου 293, η ισχύς του παρόντος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>n4tn21t47o2l3f0s1ac1cdfis70cojo</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf/52</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52523</id>
    <revision>
      <id>166192</id>
      <timestamp>2026-05-03T19:10:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <comment>/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */</comment>
      <origin>166192</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2809" sha1="795ies75tbtxjuusiyskcs37gkxxmh6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Texniths&quot; /&gt;{{κβ|2898|{{χρώμα|'''ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ'''|#014A8E}}|Τεύχος Α’ 29/15.02.2023}}
{{rule|style=background-color:#014A8E}}&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=s1/&gt;Παραγγέλλομε τη δημοσίευση του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την εκτέλεσή του ως νόμου του Κράτους.

::Αθήνα, 13 Φεβρουαρίου 2023

::Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας
::'''ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ'''

{{c|Οι Υπουργοί}}
{{rule|15em}}
{|{{ts|wa|bc|vtt}}
|-
|Οικονομικών
|Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών
|Ανάπτυξης και Επενδύσεων
|-
|{{ts|fwb}}|ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ
|{{ts|fwb}}|ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΚΥΛΑΚΑΚΗΣ
|{{ts|fwb}}|ΣΠΥΡΙΔΩΝ - ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
|-
|Εθνικής Άμυνας
|Παιδείας και Θρησκευμάτων
Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων
|-
|{{ts|fwb}}|ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
|{{ts|fwb}}|ΝΙΚΗ ΚΕΡΑΜΕΩΣ
|{{ts|fwb}}|ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ
|-
|Υγείας
|Περιβάλλοντος και Ενέργειας
|Πολιτισμού και Αθλητισμού
|-
|{{ts|fwb}}|ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ
|{{ts|fwb}}|ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΚΡΕΚΑΣ
|{{ts|fwb}}|ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΜΕΝΔΩΝΗ
|-
|Δικαιοσύνης
|Εσωτερικών
|Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών
|-
|{{ts|fwb}}|ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΑΡΑΣ
|{{ts|fwb}}|ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ
|{{ts|fwb}}|ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΠΕΤΣΑΣ
|-
|Υποδομών και Μεταφορών
|Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής
|Τουρισμού
|-
|{{ts|fwb}}|ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
|{{ts|fwb}}|ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΛΑΚΙΩΤΑΚΗΣ
|{{ts|fwb}}|ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΙΚΙΛΙΑΣ
|-
|Επικρατείας
|Επικρατείας
|
|-
|{{ts|fwb}}|ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ
|{{ts|fwb}}|ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ
|
|}
''Θεωρήθηκε και τέθηκε η Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους.''

::Αθήνα, 13 Φεβρουαρίου 2023

::Ο επί της Δικαιοσύνης Υπουργός
::'''ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΑΡΑΣ'''&lt;section end=s1&gt;
&lt;section begin=s2/&gt;
{|{{ts|wa}}
|{{ts|vbm}}|{{larger|'''ΕΘΝΙΚΟ&lt;br/&gt;ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ'''}}
|{{ts|ar|pr2|sm92}}|&lt;poem&gt;Καποδιστρίου 34, Τ.Κ. 104 32, Αθήνα
Τηλ. Κέντρο 210 5279000
Κείμενα προς δημοσίευση: webmaster.et@et.gr&lt;/poem&gt;
|{{ts|vbm}}|*01000291502230052*
|}&lt;section end=s2/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>795ies75tbtxjuusiyskcs37gkxxmh6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ΦΕΚ 29 Α΄ - 15.02.2023</title>
    <ns>0</ns>
    <id>52524</id>
    <revision>
      <id>166194</id>
      <timestamp>2026-05-03T19:14:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <comment>Νέα σελίδα: {{κεφαλίδα  | τίτλος     = [[Εφημερίς της Κυβερνήσεως]] της Ελληνικής Δημοκρατίας  | υπότιτλος  = Τεύχος πρώτο, αριθμός φύλλου 29. 15 Φεβρουαρίου 2023  | συγγραφέας =   | μεταφραστής =   | ενότητα    =   | προηγούμενο=   | επόμενο    =   | σημειώσεις =  }}  &lt;pages index=&quot;ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf&quot; from=1 to=1...</comment>
      <origin>166194</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="660" sha1="9siakb5kgk37uj6ou77sg28z5k8vtp8" xml:space="preserve">{{κεφαλίδα
 | τίτλος     = [[Εφημερίς της Κυβερνήσεως]] της Ελληνικής Δημοκρατίας
 | υπότιτλος  = Τεύχος πρώτο, αριθμός φύλλου 29. 15 Φεβρουαρίου 2023
 | συγγραφέας = 
 | μεταφραστής = 
 | ενότητα    = 
 | προηγούμενο= 
 | επόμενο    = 
 | σημειώσεις = 
}}

&lt;pages index=&quot;ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf&quot; from=1 to=1 onlysection=s1/&gt;
{{vgap|5em}}
&lt;pages index=&quot;ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf&quot; from=52 to=52 onlysection=s2/&gt;
[[Κατηγορία:Εφημερίς της Κυβερνήσεως|Α 2023 29]]</text>
      <sha1>9siakb5kgk37uj6ou77sg28z5k8vtp8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Νόμος 5020/2023</title>
    <ns>0</ns>
    <id>52525</id>
    <revision>
      <id>166195</id>
      <timestamp>2026-05-03T19:17:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <comment>Νέα σελίδα: {{κεφαλίδα  | τίτλος     = Νόμος 5020/2023 | υπότιτλος  = Κώδικας Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου και άλλες επείγουσες διατάξεις του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.  | συγγραφέας =   | μεταφραστής=   | ενότητα    =   | προηγούμενο=   | επόμενο    =   | σημειώσεις = ΦΕΚ 29...</comment>
      <origin>166195</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="655" sha1="4hyowtultvh9hzqyyoq19nkzqmr11ax" xml:space="preserve">{{κεφαλίδα
 | τίτλος     = Νόμος 5020/2023
| υπότιτλος  = Κώδικας Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου και άλλες επείγουσες διατάξεις του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.
 | συγγραφέας = 
 | μεταφραστής= 
 | ενότητα    = 
 | προηγούμενο= 
 | επόμενο    = 
 | σημειώσεις = [[ΦΕΚ 29 Α΄ - 15.02.2023]]
}}

&lt;pages index=&quot;ΦΕΚ Α 29 - 15.02.2023.pdf&quot; from=1 to=52 fromsection=s2 tosection=s1/&gt;

[[Κατηγορία:Ελληνική νομοθεσία|5020/2023]]</text>
      <sha1>4hyowtultvh9hzqyyoq19nkzqmr11ax</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:ΦΕΚ Α 95 - 25.04.1980.pdf/169</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52526</id>
    <revision>
      <id>166198</id>
      <timestamp>2026-05-03T20:04:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Texniths</username>
        <id>8915</id>
      </contributor>
      <comment>/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */</comment>
      <origin>166198</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="11940" sha1="9arg8ewcw71a9pvbxkk6nbl3neyecoq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Texniths&quot; /&gt;{{κβ||'''ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ)'''|1363}}
{{rule}}&lt;/noinclude&gt;(ε) «Τμήματα Κλάσεως «Γ»» θά εἶναι κατασκευασμένα ἀπό ἐγκεκριμένα ἄκαυστα ὑλικά. Ταῦτα δέν εἶναι ἀναγκαῖον ὅπως πληροῦν τάς ἀπαιτήσεις τάς σχετικάς πρός τήν δίοδον καπνοῦ καί φλογῶν οὔτε τάς τοιαύτας τῶν περιορισμῶν τῆς ὑψώσεως τῆς θερμοκρασίας. 

(στ) «Συνεχεῖς Ὀροφαί ἤ ἐπενδύσεις Κλάσεως «Β»» εἶναι αἱ ὀροφαί ἤ ἐπενδύσεις Κλάσεως «Β» αἱ ὁποῖαι ἀπολήγουν μόνον εἰς τμῆμα Κλάσεως «Ἄ» ἤ «Β». 

(ζ) «Χάλυψ ἤ Ἄλλο Ἰσοδύναμον Ὑλικόν». Ὅπου ἀπαντᾶται ἡ φράσις «χάλυψ ἤ ἄλλο ἰσοδύναμον ὑλικόν» αἱ λέξεις «ἰσοδύναμον ὑλικόν» σημαίνουν πᾶν ὑλικόν τό ὁποῖον, ἀφ’ ἑαυτοῦ ἤ κατόπιν γενομένης μονώσεως, παρουσιάζει ἰδιότητας κατασκευαστικάς καί ἀντοχῆς ἰσοδυνάμους πρός τάς τοῦ χάλυβος κατά τό τέλος τῆς ἐφαρμοζομένης ἐκθέσεως εἰς τό πύρ τῆς τυποποιημένης δοκιμῆς πυρός (π.χ. τό ἀλουμίνιον μετά καταλλήλου μονώσεως).

(η) «Χαμηλή Ἐξάπλωσις Φλογός» σημαίνει ὅτι ἡ οὕτω περιγραφομένη ἐπιφάνεια θά ἀνθίσταται ἐπαρκῶς εἰς τήν ἐξάπλωσιν τῆς φλογός, τούτου καθοριζομένου διά καταλλήλου τρόπου δοκιμῆς τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀρχῆς. 

(θ) «Κατακόρυφοι Κύριαι Ζῶναι» εἶναι αἱ ζῶναι, αἵτινες σχηματίζονται ἐκ τῆς διαιρέσεως τοῦ σκάφους, τῶν ὑπερκατασκευασμάτων καί τῶν ὑπερστεγασμάτων διά πυριμάχων τμημάτων κλάσεως «Ἄ», τῶν ὁποίων τό μέσον μῆκος ἄνωθεν οἱουδήποτε καταστρώματος δέν ὑπερβαίνει γενικῶς τά 40 μέτρα (ἤ 131 πόδας). 

(ι) «Χῶροι Ἐνδιαιτήσεως» εἶναι οἱ κοινόχρηστοι χῶροι, οἱ διάδρομοι, οἱ χῶροι ὑγιεινῆς, οἱ θαλαμίσκοι, τά γραφεῖα, τά διαμερίσματα πληρώματος, τά κομμωτήρια, τά ἀπομονωμένα κυλικεῖα καί ἑρμάρια ὑπηρεσίας καί παρόμοιοι χῶροι. 

(ια) «Κοινόχρηστοι Χῶροι» εἶναι οἱ χῶροι ἐνδιαιτήσεως, οἵτινες χρησιμοποιοῦνται ὡς προθάλαμοι, τραπεζαρίαι, αἴθουσαι καί παρόμοιοι μονίμως περίκλειστοι χῶροι. 

(ιβ) «Χῶροι Ὑπηρετικοί» εἶναι οἱ χρησιμοποιούμενοι διά μαγειρεῖα, τά κυλικεῖα, αἱ ἀποθῆκαι (ἐξαιρέσει τῶν ἀπομονωμένων κυλικείων καί ἑρμαρίων), οἱ χῶροι ταχυδρομείου καί ἀξιῶν, ἐργαστήρια, ἕτερα ἐκείνων τά ὁποῖα ἀποτελοῦν μέρος τῶν χώρων μηχανῶν καί παρόμοιοι χῶροι καί αἱ προσβάσεις εἰς τοιούτους χώρους. 

(ιγ) «Χῶροι Φορτίου» εἶναι πάντες οἱ χῶροι οἱ χρησιμοποιούμενοι διά φορτία (περιλαμβανομένων τῶν πετρελαιοδεξαμενῶν φορτίου) καί οἱ ὀχετοί οἱ ἄγοντες εἰς τούς χώρους τούτους.

(ιδ) «Χῶροι Εἰδικοῦ Προορισμοῦ» εἶναι οἱ περίκλειστοι ἐκεῖνοι χῶροι ἄνωθεν ἤ κάτωθεν τοῦ καταστρώματος στεγανῶν οἱ προοριζόμενοι διά τήν μεταφορᾶν μηχανοκινήτων ὀχημάτων φερόντων καύσιμον εἰς τάς δεξαμενάς των διά τήν προώθησίν των, πρός καί ἀπό τούς ὀποίους, τά ὀχήματα ταῦτα, δύνανται νά ὁδηγοῦνται καί πρός τούς ὁποίους ὑφίσταται προσπέλασις ὑπό τῶν ἐπιβατῶν.

(ιε) «Χῶροι Μηχανῶν Κατηγορίας Ἄ» εἶναι ὅλοι οἱ χῶροι οἱ ὁποῖοι περιλαμβάνουν:
::: (i) μηχανήματα τύπου ἐσωτερικῆς καύσεως χρησιμοποιούμενα εἴτε διά σκοπούς προώσεως εἴτε δι’ ἄλλους σκοπούς, ὅπου τά μηχανήματα ταῦτα ἔχουν συνολικῶς ἰσχύν ἀποδόσεως οὐχί μικροτέραν τῶν 373 KW, ἤ
::: (ii) οἱονδήποτε πετρελαιολέβητα ἤ μηχάνημα καύσεως πετρελαίου, καί ὀχετούς ἄγοντας εἰς τούς χώρους τούτους. 

(ιστ) «Χῶροι Μηχανῶν» εἶναι ὅλοι οἱ χῶροι μηχανῶν Κατηγορίας Α καί ὅλοι οἱ ἄλλοι χῶροι οἱ ὁποῖοι περιλαμβάνουν μηχανήματα προώσεως, λέβητας, μηχανήματα καύσεως πετρελαίου, ἀτμομηχανάς καί μηχανάς ἐσωτερικῆς καύσεως, γεννητρίας, καί κύρια ἠλεκτρικά μηχανήματα, μονάδας καυσίμου πετρελαίου, ψυκτικά μηχανήματα, σταθεροτῆρας, μηχανήματα κλιματισμοῦ καί ἀερισμοῦ καθώς καί παρεμφερεῖς πρός τούς ἀνωτέρω χῶροι καί ὀχετοί ἄγοντας εἰς τούς χώρους τούτους.

(ιζ) «Μονάς Καυσίμου Πετρελαίου» εἶναι ἡ συσκευή ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖται διά τήν προπαρασκευήν τοῦ καυσίμου πετρελαίου πρός διοχέτευσιν εἰς πετρελαιολέβητα, ἤ ἡ συσκευή ἡ χρησιμοποιούμενη διά τήν προπαρασκευήν πρός διοχέτευσιν θερμανθέντος πετρελαίου εἰς μηχανήν ἐσωτερικῆς καύσεως, καί περιλαμβάνει οἱανδήποτε ἀντλίαν καταθλίψεως πετρελαίου, φίλτρα καί θερμαντῆρας ἐντός τῶν ὁποίων ἡ πίεσις τοῦ πετρελαίου ὑπερβαίνει τά 1,8 χιλιόγραμμα ἀνά τετραγωνικόν ἑκατοστῶν (25 λίβρας ἀνά τετραγωνικόν δάκτυλον).

(ιη) «Σταθμοί Ἐλέγχου» εἶναι οἱ χῶροι ἐκεῖνοι ἐντός τῶν ὁποίων εἶναι τοποθετημέναι αἱ ραδιοτηλεγραφικαί συσκευαί ἤ τά κύρια ὄργανα ναυσιπλοΐας ἤ ἡ ἠλεκτρογεννήτρια κινδύνου ἤ ἐκεῖ ὅπου εἶναι συγκεντρωμένα τά ὄργανα καταγραφῆς καί ἐλέγχου τῆς πυρκαϊᾶς.

(ιθ) «Αἴθουσαι περιέχουσαι Ἐπίπλωσιν καί στοιχεῖα Ἐπιπλώσεως Περιωρισμένου Κινδύνου Πυρκαϊᾶς» εἶναι, διά τούς σκοπούς τοῦ Κανονισμοῦ 20 τοῦ παρόντος Κεφαλαίου, ἐκεῖναι αἱ αἴθουσαι αἱ ὁποῖαι περιέχουν ἐπίπλωσιν καί στοιχεῖα ἐπιπλώσεως περιωρισμένου κινδύνου πυρκαϊᾶς (ἤτοι κοιτῶνες, κοινόχρηστοι χῶροι, γραφεῖα ἤ ἄλλης μορφῆς ἐνδιαιτήματα) ἐντός τῶν ὁποίων: 

::: (i) ὅλα τά μόνιμα ἔπιπλα ὡς γραφεῖα, ἱματιοθῆκαι, τουαλέται κ.λ.π. εἶναι κατασκευασμένα ἐξ ὁλοκλήρου ὑπό ἐγκεκριμένων ἀκαύστων ὑλικῶν, μέ τήν ἐξαίρεσιν τῆς χρήσεως καυσίμου ὑλικοῦ ὡς διακοσμητικοῦ ἐπικαλύμματος τῶν τοιούτων ἀντικειμένων ἐπί τῶν ἐκτεθειμένων ἐπιφανειῶν αὐτῶν, πάχους οὐχί μεγαλυτέρου τῶν 2 χιλιοστομέτρων (1/12 δακτυλίου).

::: (ii) ὅλα τά ἐλευθέρως κινούμενα ἔπιπλα ὡς καθίσματα, καναπέδες, τραπέζια, εἶναι κατασκευασμένα ἐκ σκελετοῦ ἀπό ἄκαυστα ὑλικά.

::: (iii) ὅλος ὁ ἱματισμός, τά παραπετάσματα, καί ἄλλα ἀναρτώμενα ἐξ ὑφάσματος εἴδη ἔχουν, εἰς βαθμόν ἱκανοποιοῦντα τήν Ἀρχήν, ἰδιότητες ἀντιστάσεως εἰς τήν διάδοσιν τῶν φλογῶν οὐχί κατωτέρας ἐκείνων τάς ὁποίας ἔχει ἔριον εἰδικοῦ βάρους 0,8 χιλιογράμμων ἀνά τετραγωνικόν μέτρον (24 οὐγγιές ἀνά τετραγωνικήν ὑάρδαν).

::: (iv) ὅλοι οἱ τάπητες ἔχουν εἰς βαθμόν ἱκανοποιοῦντα τήν Ἀρχήν, ἰδιότητας ἀντιστάσεως εἰς τήν διάδοσιν τῶν φλογῶν οὐχί κατωτέρας ἐκείνων τάς ὁποίας ἔχει ἰσοδύναμον μάλλινον ὕφασμα χρησιμοποιούμενον διά τόν αὐτόν σκοπόν.

::: (v) ὅλαι αἱ ἐκτεθιμέναι ἐπιφάνειαι τῶν διαφραγμάτων, ἐπιστρώσεων καί ὀροφῶν ἔχουν χαρακτηριστικά χαμηλῆς ἐξαπλώσεως τῶν φλογῶν.

(κ) «Κατάστρωμα στεγανῶν» εἶναι τό ἀνώτατον κατάστρωμα μέχρι τοῦ ὁποίου ἐξικνοῦνται αἱ ἐγκάρσιοι στεγαναί φρακταί.

(κα) «Νεκρόν Βάρος» εἶναι ἡ διαφορά εἰς μετρικούς τόννους μεταξύ τοῦ ἐκτοπίσματος τοῦ πλοίου ἐντός ὕδατος εἰδικοῦ βάρους 1,025 εἰς τήν γραμμήν φορτώσεως τήν ἀνταποκρινομένην πρός τό ὕψος ἐξάλων θέρους καί τοῦ πλοίου κενοῦ. 

(κβ) «Πλοῖον κενόν» εἶναι τό ἐκτόπισμα πλοίου εἰς μετρικούς τόννους ἄνευ φορτίου, καυσίμων, ἐλαίου λιπάνσεως, θαλασσέρματος, γλυκέος καί τροφοδοτικοῦ ὕδατος εἰς δεξαμενάς, ἀναλωσίμων ὑλικῶν, ἐπιβατῶν, πληρώματος καί ἀτομικῶν ἀντικειμέ-&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9arg8ewcw71a9pvbxkk6nbl3neyecoq</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>