Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="el">
  <siteinfo>
    <sitename>Βικιθήκη</sitename>
    <dbname>elwikisource</dbname>
    <base>https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.6</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">Μέσο</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">Ειδικό</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">Συζήτηση</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">Χρήστης</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">Συζήτηση χρήστη</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">Βικιθήκη</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">Συζήτηση Βικιθήκη</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">Αρχείο</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">Συζήτηση αρχείου</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">MediaWiki</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">Συζήτηση MediaWiki</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">Πρότυπο</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">Συζήτηση προτύπου</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">Βοήθεια</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">Συζήτηση βοήθειας</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">Κατηγορία</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">Συζήτηση κατηγορίας</namespace>
      <namespace key="100" case="first-letter">Σελίδα</namespace>
      <namespace key="101" case="first-letter">Συζήτηση σελίδας</namespace>
      <namespace key="102" case="first-letter">Μεταγραφή</namespace>
      <namespace key="103" case="first-letter">Συζήτηση μεταγραφής</namespace>
      <namespace key="108" case="first-letter">Συγγραφέας</namespace>
      <namespace key="109" case="first-letter">Συζήτηση συγγραφέα</namespace>
      <namespace key="110" case="first-letter">Πύλη</namespace>
      <namespace key="111" case="first-letter">Συζήτηση πύλης</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">Module</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">Module talk</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/350</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52637</id>
    <revision>
      <id>166622</id>
      <parentid>166555</parentid>
      <timestamp>2026-06-15T21:40:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166622</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5029" sha1="ge06vcstqa1qsh7x4wxbtqkzi3ienq5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|294|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}&lt;/noinclude&gt;ξικόπημα χάριν τῆς Χίου καὶ Μυτιλήνης, ἀλλ’ εἰς εὐρεῖαν ἐνέργειαν πρὸς ρύθμισιν ὁλοκλήρου τοῦ ἐθνικοῦ ζητήματος.

Καὶ ὅμως ὁ Μεταξᾶς προτιμᾷ νὰ ἐπαναστατήσῃ παρὰ νὰ ἀνεχθῇ ἔστω τὴν πραγματοποίησιν μιᾶς πολεμικῆς ἐπιχειρήσεως, τὴν ὁποίαν ὡς βεβαιώνει ὁ ἴδιος—αὐτὸς πρῶτος ἐσχεδίασεν, ἐμελέτησε καὶ ἐζήτησε νὰ ἐφαρμόσῃ ὑπὸ περιστάσεις ἀπείρως δυσχερεστέρας τῶν τωρινῶν.

Διὰ τὴν φανερὰν αὐτὴν παλινωδίαν, μίαν μόνην εὔλογον ἐξήγησιν παρέχει εἰς τὸ ὑπόμνημά του ὁ Μεταξᾶς:

«Προσθέτω ὅτι, ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε μέτρων τῶν Συμμάχων κατὰ τῶν Δαρδανελλίων, φαίνεται ὅτι οὐδόλως ἐμελετήθη ἡ ἐπιχείρησις αὕτη καὶ ὅτι πολὺ ὑπετιμήθη ὁ ἐχθρός» &lt;ref&gt;Δηλώσεις τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν ἐλευθεροφρόνων Ι. Μεταξᾶ εἰς τὴν «Πολιτείαν» τῆς 1–5 Ἰουλίου 1924.
{{vgap|0em}}
Σελὶς 8 τοῦ ἀναφερθέντος ὑπομνήματος. Αἱ ὁμολογίαι τῶν Ἐμβὲρ καὶ Τζεβὰτ περιέχονται εἰς τὸ βιβλίον τοῦ Τσῶρτσιλ τόμος 2ος σελίδες 202–203. Τὰ λεχθέντα παρὰ τοῦ Γερμανοῦ καθηγητοῦ Φλάϊντρ εἰς Ζυρίχην δημοσίᾳ ἐνώπιον τοῦ Γ. Στρέϊτ καὶ τοῦ τότε διαδόχου Γεωργίου ἐτηλεγράφησεν ὁ πρέσβυς Ἀλεξανδρῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 1018097 τῆς 19ης Ὀκτωβρίου 1917 ἐκ Βέρνης Ἑλβετίας. Ἀγορεύσεις Βενιζέλου εἰς τὴν Βουλήν. 14/8/1917 καὶ εἰς τὸ δημαρχεῖον τοῦ Λονδίνου 12 Νοεμβρίου 1917. Ριχάρδου φὸν Κύλμαν: «ὁ μέγας πόλεμος», περίληψις δημοσιευθεῖσα εἰς τὴν «Βερολιναίαν Ἠμερησίαν» τῆς 18 Ἀπριλίου 1981.&lt;/ref&gt;.

Ακριβῶς τὸ χρέος τοῦ ἐπιτελάρχου ἦτο νὰ μὴ θεωρήσῃ τὸν ἀγῶνα ἐκεῖνον ὡς ξένον οὐδὲ νὰ τὸν χαρακτηρίσῃ ὡς οὐδέτερος κριτικός, ἀλλὰ νὰ τὸν ἐκλάβῃ ὡς ἰδικόν του, νὰ προσέλθῃ ἐθελοντὴς εἰς αὐτόν, νὰ παλαίσῃ μὲ τὴν ψυχήν του ὡς Ἕλληνος καὶ μὲ τὴν ἰδιοφυΐαν του ὡς ἐπιτελοῦς, ὑπὲρ τῆς ἐπιτυχίας του.

Δὲν τὸ ἔπραξε.

Τὰ γεγονότα δὲν ἐπιτρέπουν νὰ λεχθῇ ὅτι κατὰ Φεβρουάριον τοῦ 1915 ὁ Μεταξᾶς ἦτο κακῆς πίστεως. Τοῦ ἐπιρρίπτουν ὅμως τρομερωτάτην εὐθύνην: Ὡς Ἕλλην ἐστέρησε τὴν πατρίδα του ἀπὸ τὴν μεγίστην εὐκαιρίαν τῆς ἱστορίας της. Ὡς ἄνθρωπος συνετέλεσε νὰ παραταθοῦν ἐπὶ μῆνας, ἐπὶ ἔτη, αἱ σφαγαὶ καὶ τὰ πένθη τῆς οἰκουμένης γῆς.


Ἡ ἀντίθεσις Βενιζέλου–Μεταξᾶ ἐξαντλεῖ τὸ ζήτημα τῆς συμμετοχῆς ἢ μὴ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων. Ὁ Κωνσταντῖνος παρεσύρθη, πρὸς στιγμήν, ἀπὸ τὴν θέρμην καὶ τὴν πειστικότητα τοῦ πρωθυπουργοῦ. Ἡ παραίτησις τοῦ ἐπιτελάρχου τὸν ἐπανέφερεν εἰς τὴν πραγματικότητα τῆς οὐδετερότητος, ἐκ τῆς ὁποίας οὐδέποτε μετεκινήθη πλέον.

Τὰ συμβούλια τοῦ Στέμματος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκήσουν ἀποφασιστικὴν ἐπιρροὴν ἐπὶ τῶν διαθέσεων τοῦ μονάρχου. Ὁ Δ. Ράλλης, ὁ Γ. Θεοτόκης, ὁ Κ. Π. Μαυρομιχάλης, ὁ Α. Ζαΐμης, ὁ Στ. Δραγούμης, δὲν ἀντεπροσώπευαν τίποτε. Ήσαν σεβάσμιοι πρεσβύται ἄνευ τῆς ἐλαχίστης&lt;noinclude&gt;{{rule|width=6em|align=left}}&lt;references /&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ge06vcstqa1qsh7x4wxbtqkzi3ienq5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/357</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52663</id>
    <revision>
      <id>166621</id>
      <timestamp>2026-06-15T21:37:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἀπέκλειε τὴν συγκατάθεσιν τοῦ Βασιλέως. Ἴσως τὸν εὕρισκε διστάζοντα. Θὰ τὸν ἔπειθε.  Ὁ Κωνσταντῖνος εἶπεν, ἀπὸ τὰς πρώτας λέξεις, πρὸς τὸν πρωθυπουργὸν ὅτι, κατόπιν ὡρίμου σκέψεως, δὲν ἐγκρίνει τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶ...</comment>
      <origin>166621</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4806" sha1="5hix063v1t6vucdrwsk65c9dscnwyf8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία|301}}&lt;/noinclude&gt;ἀπέκλειε τὴν συγκατάθεσιν τοῦ Βασιλέως. Ἴσως τὸν εὕρισκε διστάζοντα. Θὰ τὸν ἔπειθε.

Ὁ Κωνσταντῖνος εἶπεν, ἀπὸ τὰς πρώτας λέξεις, πρὸς τὸν πρωθυπουργὸν ὅτι, κατόπιν ὡρίμου σκέψεως, δὲν ἐγκρίνει τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων.

Ἡ διαλεκτικὴ καὶ ὁ θερμὸς πατριωτισμὸς τοῦ Βενιζέλου δὲν ὠφέλουν πλέον. Ὁ Βασιλεὺς ἐφαίνετο ἀκλόνητος.

''Κωνσταντῖνος:'' Δὲν στέκει στρατιωτικῶς ἡ ἐπιχείρησις, κ. πρωθυπουργέ. Ἔχω ἐδῶ καὶ τοὺς ἐπιτελεῖς διὰ νὰ σᾶς ἀναπτύξουν ἐκ νέου τὸ ζήτημα».

''Βενιζέλος:'' Δὲν εἶναι ἀνάγκη, μεγαλειότατε. Γνωρίζω τὰ ἐπιχειρήματά των. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω τοῦτο: Ἐὰν σπεύσωμεν, τὰ Δαρδανέλλια θὰ πέσουν. Καὶ ἀποτυγχάνοντες, ὅμως, ἐξασφαλίζομεν διὰ τῆς Ἄγγλίας καὶ Γαλλίας, τὴν Βόρειον Ἤπειρον, τὴν Κύπρον, τὴν Μικρασίαν».

''Κωνσταντῖνος:'' Ποῖος θὰ μᾶς τὰ δώσῃ ὅλα αὐτά; Θεωρεῖτε τόσο εὔκολον τὴν πλήρη ἧτταν τῆς Γερμανίας;»

''Βενιζέλος:'' Δὲν ὑποτιμῶ τὴν γερμανικὴν δύναμιν. Ἐπανειλημμένως ἐν τούτοις σᾶς ἐξέθεσα διατι τελικῶς θὰ ἐπικρατήσῃ ἡ Ἀγγλία. Εἰς τὴν Ἀνατολὴν ἰδίως θὰ ἐπιβληθῇ καθ’ ὅλην τὴν γραμμήν. Ἡ Γερμανία υποστηρίζει τὴν Τουρκίαν καὶ ἐργάζεται διὰ λογαριασμόν της εἰς τὴν Μικρασίαν. Ἡ Ἀγγλία θέλει τὴν συνεργασίαν καὶ τὸ μεγάλωμα τῆς Ἑλλάδος. Μᾶς τὸ ἔδειξε καθαρά. Μόνον διὰ τῆς Ἀγγλίας θὰ κρατήσωμεν ὅσα ἔχομεν καὶ θὰ ἔπεκταθῶμεν ἐκ νέου».

Ἡ συζήτησις διεξήγετο ἤρεμα. Ὁ Κωνσταντῖνος ἐφαίνετο λυπημένος. Δὲν ἠμποροῦσε νὰ χωρισθῇ ἄνευ συγκινήσεως ἀπὸ τὴν γνώριμον ἐκείνην ὑπόσχεσιν τῆς ἐπιτυχίας. Ὁ Βενιζέλος κατείχετο ὑπὸ τῆς μελαγχολίας, ἥτις κυριεύει καὶ τὰς ἰσχυροτέρας καρδίας, ὅταν χάνουν κάτι ἀπείρως πολύτιμον καὶ προσφιλές. Αὐτὸ τοῦ ἦτο ἡ μορφὴ τῆς μεγάλης Ἑλλάδος.

Ὁ βασιλεὺς προσέθεσε:

«Ἡ Ρωσσία δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ πᾶμε στὴν Πόλι».

Βενιζέλος: Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ἐμποδίσῃ ἡ Ρωσσία. Προσφέρομεν μικρὰν ἀλλὰ χρήσιμον δύναμιν εἰς στιγμὴν ἀποφασιστικήν. Ἡ Ρωσσία δὲν διαθέτει πρὸς τὸ παρὸν οὔτε ἕνα σύνταγμα. Αὐτὸ ἄλλωστε καὶ τὸ ἀπροπαράσκευον τῆς τουρκικῆς ἀμύνης ὀνομάζω εὐκαιρίαν. Δὲν ζητοῦμεν δὲ νὰ γίνωμεν κύριοι τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Θὰ συντελέσωμεν πρὸς κατάκτησιν. καὶ διεθνοποίησιν τῆς πόλεως. Μαζὶ μὲ τὴν Ἀγγλίαν καὶ τὴν Γαλλίαν θὰ ἀντισταθῶμεν ἀποτελεσματικῶς εἰς τὰς σλαυικὰς ἀξιώσεις. Καὶ ἔπειτα…»

Ὁ Βενιζέλος ἔκαμε μίαν κίνησιν, γνωστὴν εἰς ὅλους πρὸς τοὺς ὁποίους εἶχεν ὁμιλήσει ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος. Ἄνοιξε πλατειὰ τὸ δεξί του χέρι ὡς νὰ ἐνηγκαλίζετο καὶ νὰ περιέσφιγγε κάτι:

«Εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, μεγαλειότατε, θὰ πᾶμε ἀπὸ τὴν Μικρὰν Ἀσίαν».
{{nop}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5hix063v1t6vucdrwsk65c9dscnwyf8</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166623</id>
      <parentid>166621</parentid>
      <timestamp>2026-06-15T21:43:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166623</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4808" sha1="0i5ju554jkb93cfdd7j1562gz0983g5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία|301}}&lt;/noinclude&gt;ἀπέκλειε τὴν συγκατάθεσιν τοῦ Βασιλέως. Ἴσως τὸν εὕρισκε διστάζοντα. Θὰ τὸν ἔπειθε.

Ὁ Κωνσταντῖνος εἶπεν, ἀπὸ τὰς πρώτας λέξεις, πρὸς τὸν πρωθυπουργὸν ὅτι, κατόπιν ὡρίμου σκέψεως, δὲν ἐγκρίνει τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων.

Ἡ διαλεκτικὴ καὶ ὁ θερμὸς πατριωτισμὸς τοῦ Βενιζέλου δὲν ὠφέλουν πλέον. Ὁ Βασιλεὺς ἐφαίνετο ἀκλόνητος.

«''Κωνσταντῖνος:'' Δὲν στέκει στρατιωτικῶς ἡ ἐπιχείρησις, κ. πρωθυπουργέ. Ἔχω ἐδῶ καὶ τοὺς ἐπιτελεῖς διὰ νὰ σᾶς ἀναπτύξουν ἐκ νέου τὸ ζήτημα».

''Βενιζέλος:'' Δὲν εἶναι ἀνάγκη, μεγαλειότατε. Γνωρίζω τὰ ἐπιχειρήματά των. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω τοῦτο: Ἐὰν σπεύσωμεν, τὰ Δαρδανέλλια θὰ πέσουν. Καὶ ἀποτυγχάνοντες, ὅμως, ἐξασφαλίζομεν διὰ τῆς Ἄγγλίας καὶ Γαλλίας, τὴν Βόρειον Ἤπειρον, τὴν Κύπρον, τὴν Μικρασίαν».

''Κωνσταντῖνος:'' Ποῖος θὰ μᾶς τὰ δώσῃ ὅλα αὐτά; Θεωρεῖτε τόσο εὔκολον τὴν πλήρη ἧτταν τῆς Γερμανίας;»

''Βενιζέλος:'' Δὲν ὑποτιμῶ τὴν γερμανικὴν δύναμιν. Ἐπανειλημμένως ἐν τούτοις σᾶς ἐξέθεσα διατι τελικῶς θὰ ἐπικρατήσῃ ἡ Ἀγγλία. Εἰς τὴν Ἀνατολὴν ἰδίως θὰ ἐπιβληθῇ καθ’ ὅλην τὴν γραμμήν. Ἡ Γερμανία υποστηρίζει τὴν Τουρκίαν καὶ ἐργάζεται διὰ λογαριασμόν της εἰς τὴν Μικρασίαν. Ἡ Ἀγγλία θέλει τὴν συνεργασίαν καὶ τὸ μεγάλωμα τῆς Ἑλλάδος. Μᾶς τὸ ἔδειξε καθαρά. Μόνον διὰ τῆς Ἀγγλίας θὰ κρατήσωμεν ὅσα ἔχομεν καὶ θὰ ἔπεκταθῶμεν ἐκ νέου».

Ἡ συζήτησις διεξήγετο ἤρεμα. Ὁ Κωνσταντῖνος ἐφαίνετο λυπημένος. Δὲν ἠμποροῦσε νὰ χωρισθῇ ἄνευ συγκινήσεως ἀπὸ τὴν γνώριμον ἐκείνην ὑπόσχεσιν τῆς ἐπιτυχίας. Ὁ Βενιζέλος κατείχετο ὑπὸ τῆς μελαγχολίας, ἥτις κυριεύει καὶ τὰς ἰσχυροτέρας καρδίας, ὅταν χάνουν κάτι ἀπείρως πολύτιμον καὶ προσφιλές. Αὐτὸ τοῦ ἦτο ἡ μορφὴ τῆς μεγάλης Ἑλλάδος.

Ὁ βασιλεὺς προσέθεσε:

«Ἡ Ρωσσία δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ πᾶμε στὴν Πόλι».

Βενιζέλος: Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ἐμποδίσῃ ἡ Ρωσσία. Προσφέρομεν μικρὰν ἀλλὰ χρήσιμον δύναμιν εἰς στιγμὴν ἀποφασιστικήν. Ἡ Ρωσσία δὲν διαθέτει πρὸς τὸ παρὸν οὔτε ἕνα σύνταγμα. Αὐτὸ ἄλλωστε καὶ τὸ ἀπροπαράσκευον τῆς τουρκικῆς ἀμύνης ὀνομάζω εὐκαιρίαν. Δὲν ζητοῦμεν δὲ νὰ γίνωμεν κύριοι τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Θὰ συντελέσωμεν πρὸς κατάκτησιν. καὶ διεθνοποίησιν τῆς πόλεως. Μαζὶ μὲ τὴν Ἀγγλίαν καὶ τὴν Γαλλίαν θὰ ἀντισταθῶμεν ἀποτελεσματικῶς εἰς τὰς σλαυικὰς ἀξιώσεις. Καὶ ἔπειτα…»

Ὁ Βενιζέλος ἔκαμε μίαν κίνησιν, γνωστὴν εἰς ὅλους πρὸς τοὺς ὁποίους εἶχεν ὁμιλήσει ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος. Ἄνοιξε πλατειὰ τὸ δεξί του χέρι ὡς νὰ ἐνηγκαλίζετο καὶ νὰ περιέσφιγγε κάτι:

«Εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, μεγαλειότατε, θὰ πᾶμε ἀπὸ τὴν Μικρὰν Ἀσίαν».
{{nop}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0i5ju554jkb93cfdd7j1562gz0983g5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/358</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52664</id>
    <revision>
      <id>166624</id>
      <timestamp>2026-06-15T23:25:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Τίποτε δὲν ἔπειθε τὸν Βασιλέα. Ἡ συνομιλία διήρκει τρία τέταρτα τῆς ὥρας. Ὁ πρωθυπουργὸς συνεπέφανε:  «Ὑπάρχει διαφωνία Στέμματος καὶ κυβερνήσεως. Ἡ δευτέρα εἶναι ἠναγκασμένη νὰ παραιτηθῇ. Ὡς τελευταίαν υπηρεσίαν της πρὸς τὴν πατρίδα καὶ τὸν θρόνο...</comment>
      <origin>166624</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4904" sha1="5g2uc0xo7iuttf7hv4v7pr9fhfflw3m" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|302|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}&lt;/noinclude&gt;Τίποτε δὲν ἔπειθε τὸν Βασιλέα. Ἡ συνομιλία διήρκει τρία τέταρτα τῆς ὥρας. Ὁ πρωθυπουργὸς συνεπέφανε:

«Ὑπάρχει διαφωνία Στέμματος καὶ κυβερνήσεως. Ἡ δευτέρα εἶναι ἠναγκασμένη νὰ παραιτηθῇ. Ὡς τελευταίαν υπηρεσίαν της πρὸς τὴν πατρίδα καὶ τὸν θρόνον συνιστᾷ ὅπως, διὰ τῆς Γερμανίας, ἐξασφαλισθῇ ἡ κυριαρχία ἐπὶ τῶν νήσων καὶ ἡ προστασία τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν τῆς Τουρκίας. Διότι, ἂν ἀποδειχθῇ ὀρθὴ ἡ ἀντίθετος τῆς ἰδικῆς μου πολιτικὴ καὶ ἔπικρατήσῃ ἡ Γερμανία, ἡ Ἑλλὰς θὰ εὑρεθῇ ἐνώπιον ἀπωλείας τῶν νήσων καὶ ἐξοντώσεως τοῦ ὑποδούλου ἑλληνισμοῦ».

Συμβουλεύει ἐπίσης ἡ ἀπερχομένη κυβέρνησις τὸν σχηματισμὸν ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον νὰ διοικήσῃ μὲ νομοθετικά διατάγματα. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ ἐνεργηθοῦν ἐκλογαί. Καὶ τότε τὸ κόμμα τῶν φιλελευθέρων εἶναι ὑπόχρεων νὰ ἐκθέσῃ τοὺς λόγους τῆς διαφωνίας του μὲ τὸ Στέμμα. Θὰ προκληθοῦν ἐντεῦθεν συζητήσεις καὶ διαιρέσεις. Ἐνῷ ἴσως αὔριον παρουσιασθῇ περίστασις ἐθνικῆς δράσεως, τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς ὀφείλει νὰ περιμένῃ ἡνωμένος &lt;ref&gt;Τὰ τῆς συναντήσεώς του μὲ τὸν Βασιλέα διηγήθη ὁ Βενιζέλος εἰς τὴν σύσκεψιν τῶν φίλων του βουλευτῶν τῆς 22ας Φεβρουαρίου 1915. Αποκαλυπτικώτερον ώμίλησεν εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, τῆς 14ης Αυγούστου 1917 και 25 Ἰουνίου 1930. Ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ὁ Ε. Βενιζέλος ἔδωκεν εἰς τὸν γράφοντα ἐπανειλημμένας προφορικὰς καὶ γραπτές διασαφήσεις.&lt;/ref&gt;.

Ὁ Βασιλεὺς ἐδέχθη τὴν παραίτησιν. Τὰς ὑποδείξεις τοῦ ἀποχωροῦντος πρωθυπουργοῦ θὰ ἐξήταζεν ἀναλόγως τῆς μορφῆς τῆς κρίσεως.

Οἱ δύο ἄνδρες ἐχαιρετίσθησαν. Εἶχαν συνεργασθῆ ἐπὶ δύο ἔτη, εἰς ἡμέρας εὐτυχίας ἀλλὰ καὶ εἰς ὥρας φοβεράς. Ἐχωρίζοντο εἰς τὴν φοβερωτέραν ὅλων: Διότι μεθ’ ὅσα ἐπηκολούθησαν, ἡ κατὰ μόνας σημερινὴ συνομιλία τῶν δύο ἀνθρώπων ἐβάρυνεν ἀποφασιστικῶς ἐπὶ τῆς τύχης τῶν Ελλήνων δι’ ἔτη, δι’ ἑκατονταετηρίδας μακράς.

Ἡ Βουλὴ ἔδωκεν ἀμέσως τὴν εἰκόνα τῶν ἀγώνων τῆς αὔριον. Ὁ πρωθυπουργὸς ἀνήγγειλε τὴν παραίτησιν τῆς κυβερνήσεως μὲ τρεῖς φράσεις.

Οἱ ἀντιπολιτευόμενοι βουλευταὶ Τσακόπουλος καὶ Σακελλαριάδης ἐφώναξαν:

«Ζήτω ὁ Βασιλεύς!»

Ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως οἱ Λ. Νᾶκος καὶ Ν. Ξηρὸς, ἀπήντησαν:

«Ζήτω τὸ ἔθνος! Ὅ,τι θέλει τὸ ἔθνος θὰ γίνῃ».

Τὰ σύμβολα τῆς διαρκούσης τώρα ἀκόμη διαιρέσεως εἶχον εὑρεθῆ.

Παλαιός πολιτευόμενος, ἀπολύτου νομιμοφροσύνης διπλωμάτης, ἀλλὰ καὶ ὀρθόδοξος κοινοβουλευτικός, ὁ Ἄθως Ρωμᾶνος, ἔλεγε πρὸς τὸν Βενιζέλον εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς:

«Μὰ διατὶ παρῃτήθητε, κύριε πρόεδρε; Ὁ Βασιλεὺς εἶχεν ἀντίθετον γνώμην. Ἔπρεπε νὰ τοῦ ἐπιβάλετε τὴν πολιτικήν σας, ἥτις εἶναι ἡ ὁμόφωνος θέλησις τοῦ ἔθνους».
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rule|width=6em|align=left}}&lt;references /&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5g2uc0xo7iuttf7hv4v7pr9fhfflw3m</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166625</id>
      <parentid>166624</parentid>
      <timestamp>2026-06-15T23:26:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <origin>166625</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4906" sha1="arw9rvp5o0g1bbjsmumb7nb27nke9tl" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|302|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}&lt;/noinclude&gt;Τίποτε δὲν ἔπειθε τὸν Βασιλέα. Ἡ συνομιλία διήρκει τρία τέταρτα τῆς ὥρας. Ὁ πρωθυπουργὸς συνεπέφανε:

«Ὑπάρχει διαφωνία Στέμματος καὶ κυβερνήσεως. Ἡ δευτέρα εἶναι ἠναγκασμένη νὰ παραιτηθῇ. Ὡς τελευταίαν υπηρεσίαν της πρὸς τὴν πατρίδα καὶ τὸν θρόνον συνιστᾷ ὅπως, διὰ τῆς Γερμανίας, ἐξασφαλισθῇ ἡ κυριαρχία ἐπὶ τῶν νήσων καὶ ἡ προστασία τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν τῆς Τουρκίας. Διότι, ἂν ἀποδειχθῇ ὀρθὴ ἡ ἀντίθετος τῆς ἰδικῆς μου πολιτικὴ καὶ ἔπικρατήσῃ ἡ Γερμανία, ἡ Ἑλλὰς θὰ εὑρεθῇ ἐνώπιον ἀπωλείας τῶν νήσων καὶ ἐξοντώσεως τοῦ ὑποδούλου ἑλληνισμοῦ».

Συμβουλεύει ἐπίσης ἡ ἀπερχομένη κυβέρνησις τὸν σχηματισμὸν ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον νὰ διοικήσῃ μὲ νομοθετικά διατάγματα. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ ἐνεργηθοῦν ἐκλογαί. Καὶ τότε τὸ κόμμα τῶν φιλελευθέρων εἶναι ὑπόχρεων νὰ ἐκθέσῃ τοὺς λόγους τῆς διαφωνίας του μὲ τὸ Στέμμα. Θὰ προκληθοῦν ἐντεῦθεν συζητήσεις καὶ διαιρέσεις. Ἐνῷ ἴσως αὔριον παρουσιασθῇ περίστασις ἐθνικῆς δράσεως, τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς ὀφείλει νὰ περιμένῃ ἡνωμένος &lt;ref&gt;Τὰ τῆς συναντήσεώς του μὲ τὸν Βασιλέα διηγήθη ὁ Βενιζέλος εἰς τὴν σύσκεψιν τῶν φίλων του βουλευτῶν τῆς 22ας Φεβρουαρίου 1915. Ἀποκαλυπτικώτερον ώμίλησεν εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, τῆς 14ης Αὐγούστου 1917 και 25 Ἰουνίου 1930. Ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ὁ Ε. Βενιζέλος ἔδωκεν εἰς τὸν γράφοντα ἐπανειλημμένας προφορικὰς καὶ γραπτές διασαφήσεις.&lt;/ref&gt;.

Ὁ Βασιλεὺς ἐδέχθη τὴν παραίτησιν. Τὰς ὑποδείξεις τοῦ ἀποχωροῦντος πρωθυπουργοῦ θὰ ἐξήταζεν ἀναλόγως τῆς μορφῆς τῆς κρίσεως.

Οἱ δύο ἄνδρες ἐχαιρετίσθησαν. Εἶχαν συνεργασθῆ ἐπὶ δύο ἔτη, εἰς ἡμέρας εὐτυχίας ἀλλὰ καὶ εἰς ὥρας φοβεράς. Ἐχωρίζοντο εἰς τὴν φοβερωτέραν ὅλων: Διότι μεθ’ ὅσα ἐπηκολούθησαν, ἡ κατὰ μόνας σημερινὴ συνομιλία τῶν δύο ἀνθρώπων ἐβάρυνεν ἀποφασιστικῶς ἐπὶ τῆς τύχης τῶν Ελλήνων δι’ ἔτη, δι’ ἑκατονταετηρίδας μακράς.

Ἡ Βουλὴ ἔδωκεν ἀμέσως τὴν εἰκόνα τῶν ἀγώνων τῆς αὔριον. Ὁ πρωθυπουργὸς ἀνήγγειλε τὴν παραίτησιν τῆς κυβερνήσεως μὲ τρεῖς φράσεις.

Οἱ ἀντιπολιτευόμενοι βουλευταὶ Τσακόπουλος καὶ Σακελλαριάδης ἐφώναξαν:

«Ζήτω ὁ Βασιλεύς!»

Ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως οἱ Λ. Νᾶκος καὶ Ν. Ξηρὸς, ἀπήντησαν:

«Ζήτω τὸ ἔθνος! Ὅ,τι θέλει τὸ ἔθνος θὰ γίνῃ».

Τὰ σύμβολα τῆς διαρκούσης τώρα ἀκόμη διαιρέσεως εἶχον εὑρεθῆ.

Παλαιός πολιτευόμενος, ἀπολύτου νομιμοφροσύνης διπλωμάτης, ἀλλὰ καὶ ὀρθόδοξος κοινοβουλευτικός, ὁ Ἄθως Ρωμᾶνος, ἔλεγε πρὸς τὸν Βενιζέλον εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς:

«Μὰ διατὶ παρῃτήθητε, κύριε πρόεδρε; Ὁ Βασιλεὺς εἶχεν ἀντίθετον γνώμην. Ἔπρεπε νὰ τοῦ ἐπιβάλετε τὴν πολιτικήν σας, ἥτις εἶναι ἡ ὁμόφωνος θέλησις τοῦ ἔθνους».
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rule|width=6em|align=left}}&lt;references /&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>arw9rvp5o0g1bbjsmumb7nb27nke9tl</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166626</id>
      <parentid>166625</parentid>
      <timestamp>2026-06-15T23:28:15Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166626</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4909" sha1="tpfuae7mbn66tvgogfk06xzes6e1u59" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|302|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}&lt;/noinclude&gt;Τίποτε δὲν ἔπειθε τὸν Βασιλέα. Ἡ συνομιλία διήρκει τρία τέταρτα τῆς ὥρας. Ὁ πρωθυπουργὸς συνεπέφανε:

«Ὑπάρχει διαφωνία Στέμματος καὶ κυβερνήσεως. Ἡ δευτέρα εἶναι ἠναγκασμένη νὰ παραιτηθῇ. Ὡς τελευταίαν ὑπηρεσίαν της πρὸς τὴν πατρίδα καὶ τὸν θρόνον συνιστᾷ ὅπως, διὰ τῆς Γερμανίας, ἐξασφαλισθῇ ἡ κυριαρχία ἐπὶ τῶν νήσων καὶ ἡ προστασία τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν τῆς Τουρκίας. Διότι, ἂν ἀποδειχθῇ ὀρθὴ ἡ ἀντίθετος τῆς ἰδικῆς μου πολιτικὴ καὶ ἔπικρατήσῃ ἡ Γερμανία, ἡ Ἑλλὰς θὰ εὑρεθῇ ἐνώπιον ἀπωλείας τῶν νήσων καὶ ἐξοντώσεως τοῦ ὑποδούλου ἑλληνισμοῦ».

Συμβουλεύει ἐπίσης ἡ ἀπερχομένη κυβέρνησις τὸν σχηματισμὸν ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον νὰ διοικήσῃ μὲ νομοθετικὰ διατάγματα. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ ἐνεργηθοῦν ἐκλογαί. Καὶ τότε τὸ κόμμα τῶν φιλελευθέρων εἶναι ὑπόχρεων νὰ ἐκθέσῃ τοὺς λόγους τῆς διαφωνίας του μὲ τὸ Στέμμα. Θὰ προκληθοῦν ἐντεῦθεν συζητήσεις καὶ διαιρέσεις. Ἐνῷ ἴσως αὔριον παρουσιασθῇ περίστασις ἐθνικῆς δράσεως, τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς ὀφείλει νὰ περιμένῃ ἡνωμένος &lt;ref&gt;Τὰ τῆς συναντήσεώς του μὲ τὸν Βασιλέα διηγήθη ὁ Βενιζέλος εἰς τὴν σύσκεψιν τῶν φίλων του βουλευτῶν τῆς 22ας Φεβρουαρίου 1915. Ἀποκαλυπτικώτερον ώμίλησεν εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, τῆς 14ης Αὐγούστου 1917 και 25 Ἰουνίου 1930. Ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ὁ Ε. Βενιζέλος ἔδωκεν εἰς τὸν γράφοντα ἐπανειλημμένας προφορικὰς καὶ γραπτές διασαφήσεις.&lt;/ref&gt;.

Ὁ Βασιλεὺς ἐδέχθη τὴν παραίτησιν. Τὰς ὑποδείξεις τοῦ ἀποχωροῦντος πρωθυπουργοῦ θὰ ἐξήταζεν ἀναλόγως τῆς μορφῆς τῆς κρίσεως.

Οἱ δύο ἄνδρες ἐχαιρετίσθησαν. Εἶχαν συνεργασθῆ ἐπὶ δύο ἔτη, εἰς ἡμέρας εὐτυχίας ἀλλὰ καὶ εἰς ὥρας φοβεράς. Ἐχωρίζοντο εἰς τὴν φοβερωτέραν ὅλων: Διότι μεθ’ ὅσα ἐπηκολούθησαν, ἡ κατὰ μόνας σημερινὴ συνομιλία τῶν δύο ἀνθρώπων ἐβάρυνεν ἀποφασιστικῶς ἐπὶ τῆς τύχης τῶν Ελλήνων δι’ ἔτη, δι’ ἑκατονταετηρίδας μακράς.

Ἡ Βουλὴ ἔδωκεν ἀμέσως τὴν εἰκόνα τῶν ἀγώνων τῆς αὔριον. Ὁ πρωθυπουργὸς ἀνήγγειλε τὴν παραίτησιν τῆς κυβερνήσεως μὲ τρεῖς φράσεις.

Οἱ ἀντιπολιτευόμενοι βουλευταὶ Τσακόπουλος καὶ Σακελλαριάδης ἐφώναξαν:

«Ζήτω ὁ Βασιλεύς!»

Ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως οἱ Λ. Νᾶκος καὶ Ν. Ξηρὸς, ἀπήντησαν:

«Ζήτω τὸ ἔθνος! Ὅ,τι θέλει τὸ ἔθνος θὰ γίνῃ».

Τὰ σύμβολα τῆς διαρκούσης τώρα ἀκόμη διαιρέσεως εἶχον εὑρεθῆ.

Παλαιὸς πολιτευόμενος, ἀπολύτου νομιμοφροσύνης διπλωμάτης, ἀλλὰ καὶ ὀρθόδοξος κοινοβουλευτικός, ὁ Ἄθως Ρωμᾶνος, ἔλεγε πρὸς τὸν Βενιζέλον εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς:

«Μὰ διατὶ παρῃτήθητε, κύριε πρόεδρε; Ὁ Βασιλεὺς εἶχεν ἀντίθετον γνώμην. Ἔπρεπε νὰ τοῦ ἐπιβάλετε τὴν πολιτικήν σας, ἥτις εἶναι ἡ ὁμόφωνος θέλησις τοῦ ἔθνους».
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rule|width=6em|align=left}}&lt;references /&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tpfuae7mbn66tvgogfk06xzes6e1u59</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166627</id>
      <parentid>166626</parentid>
      <timestamp>2026-06-15T23:29:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <origin>166627</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4911" sha1="106lzrftltjjxezu4lz1fgswmk4gkav" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|302|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}&lt;/noinclude&gt;Τίποτε δὲν ἔπειθε τὸν Βασιλέα. Ἡ συνομιλία διήρκει τρία τέταρτα τῆς ὥρας. Ὁ πρωθυπουργὸς συνεπέφανε:

«Ὑπάρχει διαφωνία Στέμματος καὶ κυβερνήσεως. Ἡ δευτέρα εἶναι ἠναγκασμένη νὰ παραιτηθῇ. Ὡς τελευταίαν ὑπηρεσίαν της πρὸς τὴν πατρίδα καὶ τὸν θρόνον συνιστᾷ ὅπως, διὰ τῆς Γερμανίας, ἐξασφαλισθῇ ἡ κυριαρχία ἐπὶ τῶν νήσων καὶ ἡ προστασία τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν τῆς Τουρκίας. Διότι, ἂν ἀποδειχθῇ ὀρθὴ ἡ ἀντίθετος τῆς ἰδικῆς μου πολιτικὴ καὶ ἔπικρατήσῃ ἡ Γερμανία, ἡ Ἑλλὰς θὰ εὑρεθῇ ἐνώπιον ἀπωλείας τῶν νήσων καὶ ἐξοντώσεως τοῦ ὑποδούλου ἑλληνισμοῦ».

Συμβουλεύει ἐπίσης ἡ ἀπερχομένη κυβέρνησις τὸν σχηματισμὸν ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον νὰ διοικήσῃ μὲ νομοθετικὰ διατάγματα. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ ἐνεργηθοῦν ἐκλογαί. Καὶ τότε τὸ κόμμα τῶν φιλελευθέρων εἶναι ὑπόχρεων νὰ ἐκθέσῃ τοὺς λόγους τῆς διαφωνίας του μὲ τὸ Στέμμα. Θὰ προκληθοῦν ἐντεῦθεν συζητήσεις καὶ διαιρέσεις. Ἐνῷ ἴσως αὔριον παρουσιασθῇ περίστασις ἐθνικῆς δράσεως, τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς ὀφείλει νὰ περιμένῃ ἡνωμένος &lt;ref&gt;Τὰ τῆς συναντήσεώς του μὲ τὸν Βασιλέα διηγήθη ὁ Βενιζέλος εἰς τὴν σύσκεψιν τῶν φίλων του βουλευτῶν τῆς 22ας Φεβρουαρίου 1915. Ἀποκαλυπτικώτερον ώμίλησεν εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, τῆς 14ης Αὐγούστου 1917 καὶ 25 Ἰουνίου 1930. Ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ὁ Ε. Βενιζέλος ἔδωκεν εἰς τὸν γράφοντα ἐπανειλημμένας προφορικὰς καὶ γραπτὰς διασαφήσεις.&lt;/ref&gt;.

Ὁ Βασιλεὺς ἐδέχθη τὴν παραίτησιν. Τὰς ὑποδείξεις τοῦ ἀποχωροῦντος πρωθυπουργοῦ θὰ ἐξήταζεν ἀναλόγως τῆς μορφῆς τῆς κρίσεως.

Οἱ δύο ἄνδρες ἐχαιρετίσθησαν. Εἶχαν συνεργασθῆ ἐπὶ δύο ἔτη, εἰς ἡμέρας εὐτυχίας ἀλλὰ καὶ εἰς ὥρας φοβεράς. Ἐχωρίζοντο εἰς τὴν φοβερωτέραν ὅλων: Διότι μεθ’ ὅσα ἐπηκολούθησαν, ἡ κατὰ μόνας σημερινὴ συνομιλία τῶν δύο ἀνθρώπων ἐβάρυνεν ἀποφασιστικῶς ἐπὶ τῆς τύχης τῶν Ελλήνων δι’ ἔτη, δι’ ἑκατονταετηρίδας μακράς.

Ἡ Βουλὴ ἔδωκεν ἀμέσως τὴν εἰκόνα τῶν ἀγώνων τῆς αὔριον. Ὁ πρωθυπουργὸς ἀνήγγειλε τὴν παραίτησιν τῆς κυβερνήσεως μὲ τρεῖς φράσεις.

Οἱ ἀντιπολιτευόμενοι βουλευταὶ Τσακόπουλος καὶ Σακελλαριάδης ἐφώναξαν:

«Ζήτω ὁ Βασιλεύς!»

Ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως οἱ Λ. Νᾶκος καὶ Ν. Ξηρὸς, ἀπήντησαν:

«Ζήτω τὸ ἔθνος! Ὅ,τι θέλει τὸ ἔθνος θὰ γίνῃ».

Τὰ σύμβολα τῆς διαρκούσης τώρα ἀκόμη διαιρέσεως εἶχον εὑρεθῆ.

Παλαιὸς πολιτευόμενος, ἀπολύτου νομιμοφροσύνης διπλωμάτης, ἀλλὰ καὶ ὀρθόδοξος κοινοβουλευτικός, ὁ Ἄθως Ρωμᾶνος, ἔλεγε πρὸς τὸν Βενιζέλον εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς:

«Μὰ διατὶ παρῃτήθητε, κύριε πρόεδρε; Ὁ Βασιλεὺς εἶχεν ἀντίθετον γνώμην. Ἔπρεπε νὰ τοῦ ἐπιβάλετε τὴν πολιτικήν σας, ἥτις εἶναι ἡ ὁμόφωνος θέλησις τοῦ ἔθνους».
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rule|width=6em|align=left}}&lt;references /&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>106lzrftltjjxezu4lz1fgswmk4gkav</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>