Βικιθήκη elwikisource https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.47.0-wmf.7 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιθήκη Συζήτηση Βικιθήκη Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας Σελίδα Συζήτηση σελίδας Μεταγραφή Συζήτηση μεταγραφής Συγγραφέας Συζήτηση συγγραφέα Πύλη Συζήτηση πύλης TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk Μεταγραφή:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf 102 49012 166631 165687 2026-06-16T21:59:10Z Αντιγόνη 235 166631 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Title=[[Η Ελλάς του 1910–1920|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920]] |Author=[[Συγγραφέας:Γεώργιος Βεντήρης|Γεώργιος Βεντήρης]] |Translator= |Editor= |Illustrator= |Publisher=Πυρσός |Year=1931 |Key= |Source=pdf |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist 1to2=– 3= 1 19="εικόνα" 20=– 21=17 37="εικόνα" 38=– 39=33 55="εικόνα" 56=– 57=49 73="εικόνα" 74=– 75=65 91="εικόνα" 92=– 93=81 101=– 102to103="εικόνα" 104=– 105=89 113="εικόνα" 114=– 115=97 131="εικόνα" 132=– 133=113 149="εικόνα" 150=– 151=129 167="εικόνα" 168=– 169=145 177="εικόνα" 178=– 179="εικόνα" 180=– 181=153 189="εικόνα" 190=– 191=161 207="εικόνα" 208=– 209=177 225="εικόνα" 226=– 227=193 243="εικόνα" 244=– 245=209 253="εικόνα" 254=– 255="εικόνα" 256=– 257=217 265="εικόνα" 266=– 267="εικόνα" 268=– 269=225 277="εικόνα" 278=– 279="εικόνα" 280=– 281=233 289="εικόνα" 290=– 291=241 315="εικόνα" 316=– 317="εικόνα" 318=– 319=265 343="εικόνα" 344=– 345=289 361="εικόνα" 362=– 363=305 /> |Volumes=<div class=hlist> *[[Μεταγραφή:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf|1]] *[[Μεταγραφή:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.2 (1931).pdf|2]] </div> |Remarks= |Notes= }} hmfdfwxlj3h15ase39lgrtyzzo9gih5 Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/359 100 52665 166628 2026-06-16T21:16:57Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Ἐκ τῆς Βουλῆς ὁ ὑπὸ παραίτησιν πρωθυπουργὸς ἔσπευσεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν διὰ νὰ δώσῃ ὁδηγίας ἐπὶ τῆς ἐπελθούσης μεταβολῆς πρὸς τοὺς διπλωματικοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ κράτους. Ἐκεῖ τὸν ἀνέμενε καὶ ὁ γράφων, ὅστις συνέτασσε τότε... 166628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία|303}}</noinclude>Ἐκ τῆς Βουλῆς ὁ ὑπὸ παραίτησιν πρωθυπουργὸς ἔσπευσεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν διὰ νὰ δώσῃ ὁδηγίας ἐπὶ τῆς ἐπελθούσης μεταβολῆς πρὸς τοὺς διπλωματικοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ κράτους. Ἐκεῖ τὸν ἀνέμενε καὶ ὁ γράφων, ὅστις συνέτασσε τότε τὸ πολιτικὸν ἄρθρον μιᾶς τῶν φιλελευθέρων ἐφημερίδων. Ὁ Βενιζέλος τοῦ ἀφηγήθη συντόμως τὸ ἱστορικὸν τῆς διαφωνίας μὲ τὸν Βασιλέα. Ὁ ἀκροατής του εἶπε: «Κύριε πρόεδρε, δὲν ὑποπτεύεσθε ὅτι εἰς τὰ Βαλκάνια ὑφίσταται εἶδος συλλόγου βασιλέων, συνδεομένων ἀπ’ εὐθείας μὲ τὸν αὐτοκράτορα τῆς Γερμανίας; Μήπως ὁ Κωνσταντῖνος ἀποβλέπει εἰς τὰ δυναστικά του πρῶτα-πρῶτα συμφέροντα, ὅπως αὐτὸς τὰ ἐννοεῖ»; Ὁ Βενιζέλος διεμαρτυρήθη ζωηρῶς: «Οὔτε νὰ τὰ σκέπτεσθε κἂν αὐτά. Ὁ Βασιλεὺς διεφώνησε μαζί μου ἐκ λόγων καθαρῶς στρατιωτικῶν. Ἐὰν λαμβάνετε ὑπ’ ὄψει τὰς συστάσεις μου, παρακαλῶ νὰ διαχειρισθῆτε δημοσιογραφικῶς τὸ ζήτημα μόνον ὑπ’ αὐτὸ τὸ πνεῦμα». Ὁ πρωθυπουργὸς δὲν ἀμφέβαλλε περὶ τῆς εἰλικρινείας τοῦ μονάρχου. Ἐξηκολούθει δὲ νὰ νομίζῃ ὅτι, ἀνεξαρτήτως τῶν Δαρδανελλίων, θὰ ἐκαλεῖτο αὐτὸς ὁ ἴδιος ἢ ἄλλος νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ ἐθνικόν του πρόγραμμα, διότι τοῦτο μόνον θὰ ἔσωζε τὸν Ἑλληνισμόν. {{SimpleLeader block/s}} {{SimpleLeader}} {{SimpleLeader block/e}} Ἔξω ἡ πόλις ἔπλεεν εἰς τὴν χαρὰν τῆς πρωΐμου ἀνοίξεως. Ἡ εἴδησις τῆς παραιτήσεως τοῦ Βενιζέλου δὲν ἔγινε πιστευτή. Οἱ πρῶτοι λαϊκοὶ ὅμιλοι ἦσαν συγκεντρώσεις μᾶλλον περιέργων παρὰ ἀνησύχων πολιτῶν. Ὅταν ὅμως ὁ Βενιζέλος κατέβη τὰ προπύλαια τοῦ βουλευτηρίου, περιστοιχιζόμενος ἀπὸ βουλευτὰς ὠχροὺς καὶ ἀπειλητικούς, τότε εἶδος τρόμου διέτρεξε τὴν πρωτεύουσαν. Καθεὶς εἶχε τὴν αἴσθησιν ὅτι ἄνοιγεν ἔξαφνα πελώριον χάσμα. Ἀλλ’ ἐλάχιστοι ὑπωψιάσθησαν ὅτι, τὴν ἀμέριμνον ἐκείνην δείλην, ἔκλεινε κύκλος πέντε αἰώνων. Ὅτι ὁ «παράκλητος τοῦ γένους» ἐκύλισε πέτραν σιγῆς εἰς τὸ μνῆμα Κωνσταντίνου τοῦ Δραγάτση· ὅτι ἠρνεῖτο νὰ ὑψώσῃ τὴν δυναστείαν του μέχρι τῆς διαδοχῆς τῶν Παλαιολόγων· ὅτι ἐξέδωκεν ἀπόφασιν θανάτου ἐναντίον τριῶν ἑκατομμυρίων ἀλυτρώτων· ὅτι ἄφηνε, διὰ παντὸς ἴσως, τουρκικὴν τὴν πόλιν τῶν ἑλληνικῶν λογισμῶν. Διὰ νὰ ἔλθῃ αὐτὴ λοιπὸν ἡ ὥρα, ἔτρεμαν καὶ τοῦ γέρω Βούλγαρη ἀκόμη τὰ ἀδυσώπητα χείλη ὅταν, πρὸ σαράντα ἑπτὰ χρόνων, ψηλὰ ἀπὸ τὰ δώματα τῶν ἀνακτόρων, ἔρριχναν πρὸς τοὺς Ἕλληνας τὸ ὄνομα Κωνσταντῖνος ὡς μήνυμα ἐλπίδος καὶ δόξης; {{SimpleLeader block/s}} {{SimpleLeader}} {{SimpleLeader block/e}} Ἡ ἀπομάκρυνσις τοῦ φιλελευθέρου ὑπουργείου εἶχεν ἀφορμὴν καὶ ἀποτέλεσμα συγχρόνως τὴν ἐκ τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολέμου ἐθνικὴν κρίσιν. Εἰς αὐτὴν ἤρχισαν προστιθέμενα ραγδαία συμπτώματα βαρυτάτης ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας. Οὐδὲ ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ διαφορετικά. {{nop}}<noinclude></noinclude> c12p14g5nxmncobk3km0cub1amk0aqr Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/360 100 52666 166629 2026-06-16T21:51:16Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Ἡ ἀποχωρήσασα κυβέρνησις δὲν προήρχετο ἀπὸ συνήθη κοινοβουλευτικὴν πλειοψηφίαν. Ἦτο ὄργανον «λαϊκῆς δικτατορίας», ἐγκαθιδρυμένης ἐπὶ ἐξαετίαν καὶ ὀφειλομένης εἰς κοινωνικὴν στρατιωτικὴν ἐπανάστασιν, ἥτις καθιερώθη διὰ τριῶν δημοψηφισμάτων—Α... 166629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|304|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}</noinclude>Ἡ ἀποχωρήσασα κυβέρνησις δὲν προήρχετο ἀπὸ συνήθη κοινοβουλευτικὴν πλειοψηφίαν. Ἦτο ὄργανον «λαϊκῆς δικτατορίας», ἐγκαθιδρυμένης ἐπὶ ἐξαετίαν καὶ ὀφειλομένης εἰς κοινωνικὴν στρατιωτικὴν ἐπανάστασιν, ἥτις καθιερώθη διὰ τριῶν δημοψηφισμάτων—Αὔγουστος 1910–Νοέμβριος 1910–Μάρτιος 1912. Ἐναντίον τῆς λαϊκῆς αὐτῆς δικτατορίας ἔθεσεν ἀντιμέτωπον τὴν βασικήν του ἐξουσίαν ὁ Κωνσταντῖνος. Κατ’ ἐπιφάνειαν διεφώνησε κανονικῶς μὲ τὴν κυβέρνησιν ἐπὶ τῆς ἔξωτερικῆς πολιτικῆς. Ἐπὶ τῆς διαφωνίας θὰ ἔκρινεν ὡς διαιτητὴς ὁ λαός. Κατ’ οὐσίαν, ὁ Βασιλεὺς ἐνήργει ἀντιθέτως πρὸς τὰ συμπεράσματα τῶν συμβουλίων τοῦ Στέμματος, καίτοι ἐλειτούργησαν ταῦτα ἀντὶ τῆς Βουλῆς, ἐνώπιον τῆς ὁποίας ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀχθοῦν λεπτότατα διπλωματικὰ καὶ στρατιωτικά ζητήματα. Ἀπεμάκρυνε κυβέρνησιν ἔχουσαν μαζί της τὰ τρία τοὐλάχιστον τέταρτα τῶν λαϊκῶν τάξεων, ὡς ἐφανέρωσαν αἱ μετ’ ὀλίγον ἐκλογαί. Κατὰ τύπους ἐπροτίμησεν ἀντὶ τῆς «πολιτικῆς γνώμης» τοῦ «λαϊκοῦ δικτάτορος» τὴν τεχνικὴν συμβουλὴν τοῦ ἐπιτελείου. Πράγματι ὅμως οἱ τεχνικοί του σύμβουλοι ἦσαν ἐκεῖνοι, μαζὶ μὲ τοὺς ὁποίους ἀνετράπη ὑπὸ τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1909. Διότι μὲ τὸ νὰ γίνουν ἐπιτελάρχαι, οἱ Δούσμανης καὶ Μεταξᾶς, δὲν ἔπαυσαν νὰ εἶναι οἱ ἀντιδραστικοὶ τοῦ Γουδί <ref>Ὁ Νικόλαος Πολίτης φρονεῖ ὅτι ἐὰν ὁ Κωνσταντῖνος ἤθελε νὰ εἶναι αὐστηρῶς συνταγματικὸς βασιλεὺς δὲν ἔπρεπε νὰ διαφωνήσῃ μὲ τὴν Κυβέρνησιν, κατὰ Φεβρουάριον τοῦ 1915. Καὶ τοῦτο διότι τὸ ζήτημα τῆς ἐξόδου ἐκ τῆς οὐδετερότητος δὲν εἶχε τεθῆ εἰς τοὺς ἐκλογεῖς τοῦ Μαρτίου 1912, οἵτινες ἔδωκαν τὴν ἐμπιστοσύνην των πρὸς τοὺς φιλελευθέρους.</ref>. Τὰ δεδομένα αὐτὰ ἐκαλύπτοντο ἀπὸ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν. Αὐτὴν ἐζήτει πρὸς τὸ παρὸν νὰ μονοπωλήσῃ ὑπὲρ τοῦ θρόνου του ὁ μονάρχης καὶ νὰ τὴν ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὰς ὑπευθύνους κυβερνήσεις. Τὸ ὡμολόγησε καθαρὰ ὁ ἴδιος εἰπών: «Τὸ Στέμμα εἶναι ὑπεράνω τῶν κομμάτων. Ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἐθνικὴν πολιτικὴν καὶ αὐτὴν ἐννοεῖ νὰ ρυθμίζῃ» <ref>Τοῦτο ἐδήλωσε, περὶ τὰς ἀρχὰς Μαΐου 1915, ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος πρὸς τὸν βουλευτὴν Ἀχαϊοήλιδος Λουκᾶν Κανακάρην Ροῦφον.</ref>. Ἐπρόκειτο ἀναμφισβητήτως περὶ πραξικοπήματος τοῦ ἡγεμόνος ἐναντίον τῆς λαϊκῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ πρὸ πάντων ἐναντίον τῆς κοινωνικῆς καὶ πολιτικῆς τάξεως, ἥτις κατεῖχε τὴν ἀρχὴν ἀπὸ ἓξ ἐτῶν. Τὸ πραξικόπημα ἐκαλύπτετο τυπικῶς, λόγῳ τῆς ὑπερβολικῆς νομιμοφροσύνης τοῦ Βενιζέλου, διὰ τῆς προσφυγῆς εἰς τὰς ἐκλογάς, κυρίως δὲ διότι τὰ εὐρύτερα λαϊκὰ στρώματα ὑπέθεταν ὅτι τὸ ζήτημα ἦτο καθαρῶς ἐξωτερικόν. Οἱ λαοὶ παθαίνονται διὰ τὰ ἐλάχιστα ἐσωτερικὰ γεγονότα καὶ ἀδιαφοροῦν ἀπέναντι τῶν μεγαλειτέρων ἐθνικῶν ὑποθέσεων. Όταν παρουσιάσθη ἡ περίπτωσις, ὁ Κωνσταντῖνος δὲν ἐδίστασε νὰ καταπατήσῃ οὐσιαστικὰ καὶ ἄμεσα λαϊκὰ δικαιώματα ἐσωτερικῆς φύσεως. Ἐπὶ τοῦ παρόντος καὶ ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ἐθνικῆς περιπετείας ἐγκαθίστατο, ἀντὶ τῆς λαϊκῆς, ἡ βασιλικὴ δικτατορία.<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 5gvdwiin73vvc3ga9modmuvsar1ui1d Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/362 100 52667 166630 2026-06-16T21:51:53Z Αντιγόνη 235 /* Χωρίς κείμενο */ 166630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Αντιγόνη" /></noinclude><noinclude></noinclude> tmcjzokwhgf1en5skeqlt9ub18lw4wn