Βικιθήκη elwikisource https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.47.0-wmf.15 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιθήκη Συζήτηση Βικιθήκη Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας Σελίδα Συζήτηση σελίδας Μεταγραφή Συζήτηση μεταγραφής Συγγραφέας Συζήτηση συγγραφέα Πύλη Συζήτηση πύλης TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk Διήγησις του Πωρικoλόγου 0 26664 167258 167251 2026-08-16T13:05:58Z Αντιγόνη 235 Αναιρέθηκε η αναθεώρηση [[Special:Diff/167251|167251]] από τον [[Special:Contributions/Nikos1nikos1|Nikos1nikos1]] ([[User talk:Nikos1nikos1|Συζήτηση]]) Περιττό. Το κείμενο προστίθεται αυτόματα στην [[κατηγορία:Ανώνυμα κείμενα]] όταν η τιμή στα πεδία «συγγραφέας» ή «παράκαμψη_συγγραφέα» είναι «άγνωστος». 167258 wikitext text/x-wiki {{Κεφαλίδα | τίτλος = [[Πωρικολόγος]] | υπότιτλος = | παράκαμψη_συγγραφέα = άγνωστος | μεταφραστής = | ενότητα = Ἡ διήγησις τοῦ Πωρικολόγου | προηγούμενο = | επόμενο = | commons = | commonscat = | βικιπαίδεια = Πωρικολόγος | βικιφθέγματα = | σημειώσεις = Επιμέλεια Wilhelm Wagner, ''[[Index:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu|Carmina graeca medii aevi]]'', Teubner, Λειψία 1874, σ. 199—202 }} <pages index="Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu" from=221 to=224 /> [[Κατηγορία:Μεσαιωνικά κείμενα]] ciq2tsuvfr8fx3djfhsyfai0pdlia5i Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/249 100 47203 167271 152946 2026-08-16T22:55:09Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167271 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||247}}</noinclude>τὰν πασᾶς διὰ τὴν ἡσυχίαν ἐφεῦρε καὶ ἐσυμφώνησεν εἰς τὴν τοιαύτην διοίκησιν τῆς Μάνης· ἄλλως τε καὶ ἡ ὠφέλεια τῆς διοικήσεως ταύτης δὲν ἦτο τίποτε διὰ τὸ ἄγονον τοῦ τόπου. Ἄνθρωποι κατοικοῦντες εἰς τοὺς ξηροὺς βράχους καὶ εἰς τὰς πέτρας, ἔδιδον ἄσυλον εἰς παντὸς εἴδους ἐγκληματίας, διότι ἀπὸ τὸ δυτικὸν μέρος ἕως εἰς τὴν θέσιν τῆς Ἁγίας Σιὼν δὲν ἐδύνατο νὰ περάσῃ ἄνθρωπος τοῦ Πασᾶ χωρὶς προηγουμένης συνεννοήσεως μετὰ τῶν διοικητῶν τῆς Μάνης καὶ αὐτοῦ τοῦ πασᾶ τῆς Πελοποννήσου. Οὗτος ἐγίνετο καὶ εἰς τὸ ἀνατολικὸν μέρος ἕως εἰς τὴν θέσιν Κακοσχάλη. Ὁ πασᾶς ὅμως τῆς Πελοποννήσου εἶχεν ἕνα Ὀθωμανὸν διοικητὴν εἰς τὰς Καλάμας μὲ ἑκατὸν στρατιώτας, διὰ νὰ προσέχῃ, νὰ μὴ ἐβγαίνουν οἱ Μανιᾶται ἔξω τῆς πατρίδος των, ὅσοι δὲ ἤθελον νὰ ἔβγουν ἔφερον ἄδειαν τοῦ διοικητοῦ των διὰ νὰ μὴν πληρώνουν {{κσγ|χαράτσι|0.1em}}, ἢ καὶ ἄλλον τινὰ φόρον. Καὶ πάλιν χωρὶς ἄδειαν γραπτὴν τοῦ Βόϊβοντα τῶν Καλαμῶν, ἢ τοῦ Τούρκου, ὁ ὁποῖος ἐφύλαττεν εἰς τὰς Καλάμας, ἂν εὑρίσκετο Μανιάτης ἔξω κατὰ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας, ἐσκοτόνετο ἀπὸ τὸν τυχόντα ὡς λῃστής. Αὐτὰς τὰς ἐλευθερίας εἶχον ὅλοι οἱ Μανιᾶται. Ὁ δὲ Πέτρος Μαυρομιχάλης εὑρέθη Μπάσμπογους κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐπαναστάσεως, καὶ ἔπειτα ἐγνωρίσθη εἰς τὸ Πανελλήνιον ὑπὸ τὸ ὄνομα Πετρόμπεης. Οὕτως οἱ Μανιᾶται ἐβγῆκαν εἰς τὰς 22 Μαρτίου 1821 εἰς τὰς Καλάμας μὲ τὴν σημαίαν τῆς ἐπαναστάσεως καὶ μὲ ὅλους τοὺς καπεταναίους των, πρῶτος τῶν ὁποίων ἦτον ὁ Πέτρος Μαυρομιχάλης. Κατό-<noinclude></noinclude> 7umgbzkeeq155fvyifd7cbnc31q4e49 Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/250 100 47206 167272 152957 2026-08-16T23:33:22Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||248}}</noinclude>πιν δὲ τούτου ἔρχονται αἱ λοιπαὶ οἰκογένειαι, τοῦ Παναγιώτη Μούρζινου, ἀρχαία οἰκογένεια, οὗτοι ὠνομάζοντο καὶ Τρουπάκιδες· ἔπειτα αἱ οἰκογένειαι τῶν Καπετανάκιδων, Κουμουνδουράκιδων, Γρηγοράκιδων, Ἀντωνόμπεη, Ζερβουδάκιδων. Ὅλαι αὗται αἱ οἰκογένειαι εἶχον πρωτοῦ τὸ ἀξίωμα τοῦ Μπάσμπογου, καὶ ἔχουσαι ἀξιώσεις, ἐθήρευαν πάλιν τὴν θέσιν ταύτην. Μάλιστα τότε κοντὰ εἶχε κατορθώσει ἕνας Καλκανδῆς Σταυριανὸς ὀνομαζόμενος νὰ διορισθῇ Μπάσπογους, καὶ πρὸ αὐτοῦ ὁ Ἀλέξανδρος Κουμουνδουράκης εἶχε κάμει πολλὰ διὰ τὴν ἀπόκτησιν τοῦ ἀξιώματος τούτου, καὶ ἐπὶ τέλους ἐπρόδωκε καὶ τὴν Ἑταιρίαν τῶν Φιλικῶν διὰ νὰ κατορθώσῃ τὸν σκοπόν του, ἀλλ’ ὁ Σουλτάνος τὸν ἐκρέμασε. Τότε δὲ εἶχον φύγει ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ τὰ δοθέντα ἐνέχυρα καὶ εἶχον φθάσει εἰς τὴν Μάνην, ἀλλ’ ἐδιώχθησαν ἀπὸ τὸν Π. Μαυρομιχάλην διὰ νὰ ὑπάγουν ὀπίσω ὥστε νὰ μὴ μάθῃ τὴν φυγήν τῶν ὁ Πασᾶς τῆς Πελοποννήσου, ἀλλ’ οὗτοι οἱ ὅμηροι ὑπῆγον εἰς τὴν Ὕδραν καὶ ἐκεῖ ἄρχισαν νὰ διαδίδουν τὰ τῆς ἐπαναστάσεως εἰς τοὺς Ὑδραίους. Ταῦτα ὅλα εἶχον διαδοθῆ εἰς ὅλην τὴν Πελοπόννησον. Οὕτω πως τὰ πράγματα εἶχον {{κσγ|μπερδέψει|0.1em}} τὸν διορισμὸν τοῦ Καλκανδῆ. Ὁ δὲ καπετὰν πασᾶς εἶχε παύσει τὸν Π. Μαυρομιχάλην ἀπὸ τῆς εἰρημένης διοικήσεως, διότι ὁ διοικητικὸς μηχανισμὸς εἶχε κοπεῖ πλέον μεταξὺ τῶν Τούρκων καὶ τῶν Ἑλλήνων ἕνεκα τῆς ἐπαναστάσεως καὶ ὡς ἦσαν τὰ πράγματα οὕτως ἔμειναν. Ὁ δὲ Πετρόμπεης μὲ τοὺς ἀδελφούς του, μὲ τὰ παιδιά του καὶ μὲ ὅλην τὴν γενεάν του, ἀφοῦ πλέον<noinclude></noinclude> 7hiub18cl8yh13kzquhfp3wzomc3x38 Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/251 100 47207 167273 152958 2026-08-16T23:45:47Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167273 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||249}}</noinclude>ἔλαβε μέρος εἰς τὴν ἐπανάστασιν, δὲν ἐσυλλογίσθη τίποτε, οὔτε τὴν ζωήν του, οὔτε τὸ ἀξίωμα τοῦ Μπάσμπογου. Ἔστειλε λοιπὸν παντοῦ κατ’ ἀρχὰς εἰς ὅλα τὰ φρούρια τῆς Μεσσηνίας συγγενεῖς του καὶ στρατιώτας, ὅσους ἐδύνατο, διὰ νὰ συστήσουν τὰς πολιορκίας τῶν φρουρίων. Ἀλλὰ πρὶν τούτων εἶχε στείλει τὸν υἱόν του Ἀναστάσιον εἰς τὸν Πασᾶν τῆς Τριπολιτσᾶς ὡς ἐνέχυρον διὰ νὰ καθησυχάσουν τὰ πράγματα, καὶ διὰ νὰ συνάψουν καὶ νέας σχέσεις, καὶ ν’ ἀποδείξῃ ὅτι εἶναι πιστὸς εἰς τὸ κραταιὸν {{κσγ|Ντοβλέτι|0.1em}}. Ἔλεγον δὲ τότε ὅτι τοῦτο ἔπραξε διὰ νὰ λάβῃ καιρὸν καὶ νὰ ἑτοιμάσῃ τὰ τῆς ἐπαναστάσεως· ἄλλως τε δὲ ἐὰν δὲν ἐγίγετο τίποτε νὰ γείνουν χρήσιμοι εἰς τὸν ἑαυτόν των, καὶ ἴσως ἔσωζον καὶ τοὺς ἁπλοῦς ῥαγιάδες, καὶ τοῦτο βέβαια θὰ τὸ ἐπετύγχανον, διότι θὰ ἐφαίνοντο πιστοὶ εἰς τὸν δυνάστην τοῦ τόπου, καὶ τὸ αὐτὸ πνεῦμα ὑπῆρχεν καὶ εἰς τοὺς ἄλλους προκρίτους καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς ὅλης τῆς Πελοποννήσου. Μάλιστα τότε ὑπῆρχεν ἰδέα καὶ ἐπερίμενον νὰ μεταχειρισθῇ μερικοὺς ἐξ αὐτῶν ἡ Τουρκικὴ ἐξουσία, ἀλλὰ δὲν τοὺς ἐδόθη καιρὸς ἀπὸ τὸν λαὸν, ὅστις εἶχε λάβει μὲ τὰ σωστά του τὸν δρόμον τῆς ἐπαναστάσεως, καὶ κανεὶς πλέον δὲν ἐτόλμα νὰ εἴπῃ τὸ ὄνομά του. Μετὰ δὲ τὴν παράδοσιν τῶν ὀλίγων Τούρκων ὁ Πετρόμπεης ἐκάθητο εἰς τὰς Καλάμας. Πολλαὶ δὲ πρεσβεῖαι ἐστάλησαν καὶ τὸν παρεκάλουν νὰ ἔβγῃ ἔξω εἰς τὴν Πελοπόννησον, καὶ μάλιστα τοῦ ἔστειλαν γραπτὸν καὶ τὸν τίτλον του ἀποκαλοῦντες αὐτὸν ἡγεμόνα τῆς Πελοποννήσου. Ὁ Νικόλαος Πετρόπουλος, ὁ Κα-<noinclude></noinclude> 6yfrhflm4vrlvehyln6d57nilyhxb9u Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/252 100 47208 167274 152959 2026-08-16T23:47:44Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167274 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||250}}</noinclude>νέλος Δεληγιάννης, ὁ Ρήγας Παλαμήδης, καὶ ἄλλοι ἀκόμα ὑπῆγον, καὶ ὁ στρατηγὸς Νικολάκης Πετιμεζᾶς, ὅστις κατὰ πρώτην φορὰν τοῦ ἔφερε καὶ χρήματα στελλόμενα ἀπὸ τοὺς Καλαβρυτινοὺς, διότι ἐγνώριζον ὅτι τὰ θέλει, ἐπειδὴ ὁλοένα ἔγραφεν ὅτι ἀπαιτοῦνται χρήματα. Οὕτως εἶχε διαδοθῇ ἐκ μέρους τῶν προκρίτων καὶ τῶν καπεταναίων, καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν νεοσυστηθεῖσαν τότε Πελοποννησιακὴν Γερουσίαν, τῆς ὁποίας μέλος αὐτῆς καὶ πρόεδρος ἦτο. Ἐν τούτοις κἄποτε αἴφνης ἐφαίνοντο μερικὰ πράγματα ἀνάποδα ἀπὸ αὐτὸν γενόμενα, ὡς ἡ ἀποστολὴ εἰς Τριπολιτσᾶν τοῦ διδασκάλου τῶν Καλαμῶν Γερασίμου. Τὴν δὲ πρᾶξιν ταύτην ὅλοι κατηγόρησαν, ἀλλ’ αὐτὸς ἐδικαιολογεῖτο λέγων, ὅτι ἔπραξε τοῦτο διὰ τὰ ἐξαπατήσῃ τοὺς Τούρκους καὶ ἐβγάλῃ ἀπὸ τὴν Τριπολιτσᾶν τὸν υἱόν του δια ἀνταλλαγῆς τῶν αἰχμαλωτισθέντων Τούρκων τῶν Καλαμῶν, ἂν καὶ τοῦτο δὲν ἐγένετο μὲ τὴν θέλησιν ὅλων τῶν καπεταναίων Μανιατῶν καὶ Πελοποννησίων, ἀλλ’ ὅμως ἐπειδὴ εἶχον τὴν ἀνάγκην του, χάριν τῆς ὁμονοίας, ἀπεσιωπῶντο. Ἔλεγεν ὅμως καὶ τοῦτο τὸ δικαιολόγημα ὁ Μπέης, ὅτι ἡ ἀποστολὴ τοῦ Γερασίμου ἐγένετο, διότι ἐφοβεῖτο μήπως οἱ Τοῦρκοι μάθουν τὴν φυγὴν τῶν ὁμήρων ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ θανατώσουν τὸν υἱόν του Ἀναστάσιον. Τοιουτοτρόπως ἐδικαιολογοῦντο ἔξω τὰ πράγματα, καὶ πρὸς τούτοις διεδίδετο, ὅτι θ’ ἀνταλλάξῃ τοὺς προκρίτους καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐκρατοῦντο εἰς τὴν Τριπολιτσᾶν μὲ τὸν Ἀρναούτογλουν καὶ λοιποὺς Τούρκους αἰχμαλώτους. Ὁ Πετρόμπεης μόλις εἰς τὸ ἓν ἕκτον τῶν Μανια-<noinclude></noinclude> 8dtdc20u6pqnfrg13rmw98dt7fbmbsr Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/247 100 47347 167270 153178 2026-08-16T20:36:39Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167270 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||245}}</noinclude>τῶν κατοίκων τῶν Ἀθηνῶν. Τί δὲν ὑπέφερεν ὁ τόπος ἀπὸ τὴν χολέραν καὶ τὴν κατοχήν. {{vgap|1em}} {{rule|6em}} {{vgap|1em}} Οἱ Ἀνδριτσᾶνοι διὰ νὰ διώξουν τοὺς συντοπίτας των Τούρκους μίαν ὥραν ἀρχήτερα ἐτεχνεύθησαν τὸ ἑξῆς. Ἔστειλαν μακρὰν τοῦ Φαναρίου ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔρριψαν μίαν {{κσγ|μπαταριὰ|0.1em}} τουφέκια καὶ ἀφοῦ ἀκούσθη ἡ βοὴ, εἶπαν εἰς τοὺς Τούρκους νὰ φύγουν γρήγορα διότι ἔρχονται οἱ Μανιᾶταις, διότι οἱ Τοῦρκοι κατ’ ἀρχὰς ἐφοβοῦντο τοὺς Μανιάτας ὡς ἐμπειροπολέμους. Οἱ δὲ Λαβδαῖοι Ἕλληνες τὸ ἑσπέρας ὑπηρέτουν τοὺς Τούρκους ὡς {{κσγ|ῥαγιᾶδες|0.1em}}, τὴν δὲ ἄλλην ἡμέραν ὡπλίσθησαν καὶ τοὺς ἐπολέμουν, κρυπτόμενοι ἀπὸ πίσω ἀπὸ τὰς πέτρας ἀπὸ τὸν φόβον μὴν τοὺς γνωρίσουν οἱ ἀγᾶδές των. Ἡ ἐπαρχία τοῦ Φαναρίου ἐφέρθη μὲ πολλὴν πονηρίαν, διότι ἐφαίνετο ὅτι ἐλυπεῖτο διὰ τὴν φυγὴν τῶν συμπατριωτῶν των Τούρκων, καὶ προσέτι ἀπὸ τὸ ἓν μέρος τοὺς ἐφόβιζαν καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο τοὺς ἐνεθάρρυναν. Τοὺς ἔλεγαν νὰ πᾶνε εἰς τὸ καλὸν καὶ καλήν τους ἀντάμωσιν, καὶ προσέτι τοὺς ἔδωκαν καὶ ζῶα φορτηγὰ διὰ νὰ τοὺς εὐκολύνουν νὰ ξεκινήσουν, καὶ τὴν ἄλλην ἡμέραν τοὺς τὰ ἔκλεψαν. Τὸ ἴδιον ἔκαμαν καὶ οἱ Μεσολογγῖται, διότι καὶ αὐτοὶ ἅμα ἤρχοντο Τοῦρκοι τοὺς εὐκόλυνον, διότι ἔδιδαν τὰ καΐκια των καὶ ὅλα τὰ ἄλλα μέσα, διὰ νὰ φύγῃ τὸ κακὸν ἀπὸ τὸν τόπον των καὶ νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν Μωριάν. {{vgap|1em}} {{Custom rule|sp|50|d|4|sp|10|d|6|sp|10|d|4|sp|50}}<noinclude></noinclude> 7ncbldk4gemdmzm9vjfz8pr1drwz48i Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/246 100 47348 167269 153179 2026-08-16T20:34:34Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167269 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||244}}</noinclude>κηπος Δ. Ὑψηλάντου, τοῦ ὁποίου ἦτο ταμίας, καὶ σύμβουλός του, ὑπηρέτησε πλησίον του καὶ ὑπῆρξε πάντοτε πληρεξούσιος καὶ βουλευτής. Ὁ δὲ ἀδελφός του Ἀντώνιος, βαθύπλουτος ὢν ἐν Τεργέστῃ, ἔστειλεν βοηθήματα διὰ τὴν ἐπανάστασιν τῆς πατρίδος του, μάλιστα ἐν ἀρχῇ αὐτῆς, ὅτε ὑπῆρχε μεγάλη ἀνάγκη διὰ τὴν ἔλλειψιν τούτων, τὴν ὁποίαν τότε εἶχαν οἱ Ἕλληνες. {{vgap|1em}} {{rule|6em}} {{vgap|1em}} {{κέντρο|{{smaller|'''ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ'''}}}} Οὗτος ὁ ἔξοχος καὶ ἐπίσημος ἀπόστολος τῶν Φιλικῶν κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἀνδρίτσαιναν. Τὰ πάντα δὲ ἔκαμεν ἄνω κάτω πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ τῆς Φιλικῆς Ἑταιρίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, αἱ δὲ προσπάθειαί του καὶ αἱ πράξεις του παντοῦ φαίνονται. Ἐπανελθὼν δὲ εἰς τὴν Πελοπόννησον ὁμοῦ μὲ τὸν πρίγκηπα Ὑψηλάντην ἔμεινε πάντοτε μαζύ του ὡς ὑπουργός του καὶ σύμβουλος, ὑπηρετῶν τὴν πατρίδα μὲ ζῆλον καὶ προθυμίαν. Ἡ διαγωγή του εἶναι γνωστὴ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος, ἑνωμένη μὲ τὴν ἀκριβῆ τιμιότητά του καὶ τὴν φιλοπατρίαν του. Μετὰ τὸν ἀγῶνα ὑπηρέτησεν ὡς Διοικητὴς καὶ μάλιστα ἐπὶ τοῦ Κυβερνήτου ἔκτακτος ἐπίτροπος, ἐπὶ δὲ τῆς Βασιλείας τοῦ Ὄθωνος νομάρχης. Μᾶς τὸν ἐστέρησε δὲ ἡ ἀναθεματισμένη χολέρα τοῦ 1854. Τὸ μίασμα τοῦτο ἔφερεν εἰς Ἀθήνας ἡ κατοχὴ τῶν δύω μεγάλων δυνάμεων Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας, καὶ ἡ νόσος αὕτη κατέστρεψε σχεδὸν τὸ τέταρτον<noinclude></noinclude> 6z65y81s4kutaue84fzujqmuurwmypm Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/245 100 47349 167268 153180 2026-08-16T16:37:09Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||243}}</noinclude>ἐξηκολούθει ὑπηρετῶν ὡς Ἔφορος διὰ τὴν προμήθειαν τῶν τροφῶν. {{vgap|1em}} {{rule|6em}} {{vgap|1em}} {{κέντρο|{{smaller|'''ΖΑΡΕΙΦΗΣ ΧΡΗΣΤΟΠΟΥΛΟΣ'''}}}} Οὗτος κατὰ τὰς ἀρχὰς τῆς ἐπαναστάσεως ἔλαβε τὰ ὅπλα καὶ ἀκολούθησε τὸν ἀδελφόν του Τσανέτον, τὸν ὁποῖον ἀναπληροῦσεν εἰς τὴν ἀπουσίαν του. Εὑρέθη δὲ καὶ αὐτὸς εἰς ὅλας τὰς πολιορκίας καὶ τὰς μάχας ὅπου καὶ ὁ ἀδελφός του· ἰδίως δὲ εὑρέθη εἰς τὴν πρώτην κατὰ τοῦ Δράμαλη μάχην κατὰ τὴν θέσιν Χαρβάτι μετὰ τοῦ Δ. Πλαπούτα, καὶ ἐβοήθησε τοῦτον, τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐτσακίσθη τὸ σπαθί του. Καὶ ὁ Γεώργιος Χρηστόπουλος ὡσαύτως ὑπηρέτησε στρατιωτικῶς κατὰ διαφόρους μάχας καὶ ἰδίως εἰς τὴν πολιορκίαν τῶν Ἀθηνῶν. {{vgap|1em}} {{rule|6em}} {{vgap|1em}} {{κέντρο|{{smaller|'''ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ'''}}}} Κατήγετο ἀπὸ τὰ Μακρύσια. Ἔλαβε δὲ μέρος ἐνεργητικὸν εἰς διαφόρους στρατολογίας μὲ στρατιώτας, ἰδίως δὲ εἰς τὴν ἐκστρατείαν κατὰ τοῦ Λάλα, τὴν πολιορκίαν τῆς Τριπολιτσᾶς, καὶ ἀλλαχοῦ, ὅπου εὑρέθησαν οἱ στρατιῶται τῆς ὅλης ἐπαρχίας. {{vgap|1em}} {{rule|6em}} {{vgap|1em}} {{κέντρο|{{smaller|'''ΓΕΩΡΓΙΟΣ Μ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ'''}}}} Οὗτος ὑπῆρχεν ἀπὸ τὴν Ἀνδρίτσαιναν. Ἐπανελθὼν δὲ ἀπὸ τὴν Τεργέστην μὲ τὴν συνοδείαν τοῦ πρίγ-<noinclude></noinclude> ostzl63hkdeywkbzkm6ambv90qwv7db Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/240 100 47350 167263 153181 2026-08-16T14:05:11Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167263 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||238}}</noinclude>ρὸν, καὶ αὐτὸς καὶ ἄλλοι ὁπλαρχηγοὶ κατὰ διαταγὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐλθόντος δὲ τοῦ Ἰμβραὴμ εἰς τὴν Πελοπόννησον, κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1825 ὁ Τσανέτος ἐξεστράτευσεν εἰς τοὺς Ναυαρίνους, ἡ δὲ τύχη τῆς ἐκστρατείας ταύτης εἶναι γνωστὴ, ὅλοι δὲ τότε οἱ μὴ φονευθέντες ἔπεσαν αἰχμάλωτοι εἰς χεῖρας τοῦ Ἰμβραὴμ, ὁ ὁποῖος τοὺς ἀπέλυσεν ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ μὴν ξαναπολεμήσουν πλέον. Οὕτως ἔγεινεν ἡ συνθήκη, ἡ ὁποία εἶχε σκοπὸν πολιτικόν. Μετὰ δὲ ταῦτα, οὔτε αἱ θέσεις, οὔτε αἱ μάχαι εἶναι δυνατὸν νὰ περιγραφῶσι, διότι οἱ καπεταναῖοι καὶ οἱ στρατιῶται ἐδόθησαν εἰς νέον τρόπον τοῦ πολέμου, τῇς χωσιαῖς, καὶ ὅλον ἕνα ἐμάχοντο κατὰ τῶν Ἀράβων ὅπου καὶ ὅπως ἐδύναντο. Τούτων δὲ γινομένων, ἐστάλη διαταγὴ ὕστερα ἀπὸ τὸν Γενικὸν Ἀρχηγὸν Θ. Κολοκοτρώνην ἐκ τῆς Τροιζῆνος πρὸς τὸν Τσανέτον Χρηστόπουλον, ἡ ὁποία ἔλεγε πρὸς αὐτὸν νὰ ὑπάγῃ αὐτοπροσώπως εἰς τὴν πολιορκίαν τῶν Ἀθηνῶν. Τοιουτοτρόπως ὁ Τσανέτος ἐξεστράτευσε μὲ τοὺς στρατιώτας τῆς ἐπαρχίας του, εἰς τὰς Ἀθήνας ὅπου μετὰ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ἐπολέμησαν, ἀλλὰ κατὰ δυστυχίαν τὸ φρούριον ἔπεσεν εἰς τὰς χεῖρας τῶν Τούρκων πολιορκητῶν. Μετὰ δὲ τὴν ἐπιστροφήν των ἐκ τῶν Ἀθηνῶν εἰς τὴν Πελοπόννησον, πολλοὶ τῶν στρατιωτῶν καὶ τῶν καπεταναίων Φαναριτῶν δὲν εὗρον εἰς τὰς γωνίας των, οὔτε τὰ γυναικόπαιδά των, οὔτε τὰ ζῶά των, τὰ ὁποῖα αἰχμαλωτίσθησαν ὅλα ὑπὸ τῶν Ἀράβων, καὶ οὕτως ἔμειναν μόνοι, στερηθέντες ὅλων τῶν συγγενῶν των. Τοιαῦτα κακὰ ἔπαθον διὰ νὰ σώσουν τὰς Ἀθήνας, τὰς ὁποίας<noinclude></noinclude> l51uxwjas07ew225mzixoc0e6afaemp Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/241 100 47351 167264 153183 2026-08-16T14:44:25Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167264 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||239}}</noinclude>δυστυχῶς δὲν ἠδυνήθησαν νὰ τὰς ἐλευθερώσουν, καὶ αὐτοὶ μὲν ἐσώθησαν, ἀλλ’ ἔχασαν τοὺς συγγενεῖς καὶ τοὺς οἰκείους των. Ἐνταῦθα καταχωρίζομεν δύω ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα εὑρέθησαν τῶν τότε καπεταναίων τῆς ἐπαρχίας Φαναρίου, καὶ εἶναι ἄξια περιεργείας διὰ τὴν ἁπλότητά των, καὶ διότι φανερώνουν πῶς τότε αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔγραφον, καὶ τί ἐπίστευον. Εἶχον τὴν ἰδέαν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ βασιλευθῇ καὶ διὰ τοῦτο ὡρκίζοντο εἰς τὴν Βασιλείαν της, καὶ μάλιστα ἐκαταρῶντο τοὺς παραβάτας τῶν συμφωνιῶν των, καὶ τοὺς προδότας ἀκόμη, λέγοντες νὰ μὴν ἀξιωθοῦν νὰ ζήσουν καὶ νὰ ἴδουν πρόσωπον Βασιλέως. Πόσον σεβασμὸν καὶ ἱερότητα εἶχαν οἱ καϋμένοι εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Βασιλέως! Διὰ δὲ τοὺς προδότας ἔλεγον ὡς κατάραν νὰ κριθῶσι μὲ τὸν Ἰούδαν. Αὕτη ἡ ἁπλότης των ἔφερε τὴν ἐλευθερίαν εἰς τὸ Ἔθνος, ἀλλ’ ἄλλοι χαίρονται τὰ καλά της. Ἰδοὺ καὶ τὰ ἔγγραφα. {{fine|«Ὑποσχόμεθα ἡμεῖς οἱ καπεταναῖοι τῆς ἐπαρχίας Φαναρίου πρὸς τὸν ἀρχιστράτηγον Τσανέτον Χρηστόπουλον, ὅτι νὰ ἔχωμεν τοὺς ἀνθρώπους μας ὅλους ἑτοίμους εἰς κάθε καιρὸν ὅπου ἤθελε ζητηθῶμεν, καὶ ὅποιος {{κσγ|ταϊφᾶς|0.1em}} ἤθελε παρακούσει, κάμνομεν ὅρκον εἰς τὴν Ἁγίαν Τριάδα, ὅτι συμφώνως νὰ τὸν παιδεύωμεν μὲ τὴν πλέον δεινὴν τιμωρίαν, χωρὶς κἀμμίαν πρόφασιν. Καὶ ὑποσχόμεθα ὅπου ὅτι ἀταξίαν ἤθελε κάμει κανένας ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους μας ὅπου ἔχομεν κοντά μας ὁ κάθε καπετάνιος, νὰ εἴμεθα σύμφωνοι ὅλοι οἱ καπεταναῖοι καὶ νὰ παιδεύωμεν ἐκεῖνον ὅπου ἀπὸ τὸν {{κσγ|ταϊφᾶ|0.1em}} του ἤθελε γείνει ἡ παραμικρὰ ἀταξία. Καὶ ἂν ἤθελέ τις ἀπειθήσει καὶ κριθῇ ἀπὸ}}<noinclude></noinclude> ax9qurmdeuapc3l5qh08izga73sgbnd Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/242 100 47353 167265 153386 2026-08-16T14:51:57Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167265 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||240}}</noinclude>{{fine|ὅλους εὔλογον διὰ σκοτωμόν· ὁ τοιοῦτος θέλει σκοτώνεται, καὶ θέλει πηγαίνει {{κσγ|ἀμόντε|0.1em}}. Οὕτως μὲ ἰδίαν γνώμην ὅλοι ἀποφασίζομεν, καὶ διὰ περισοτέραν ἀσφάλειαν ὑποφαινόμεθα.»}} ::{{smaller|Τὴν αʹ. Μαΐου Μεμέσια 1821.}} {|style="margin-left:auto; margin-right:auto; border:none; text-align:center" |Καπετὰν ||align=left| Φώτης Μιχόπουλος || στέργω || εἰς || ταῦτα |- | » ||align=left| Ἀντών. Ἀναστόπουλος || » || » || » |- | » ||align=left| Ἀποστόλης καὶ Δημήτρης || » || » || » |- | » ||align=left| Γιάννης Δημητρόπουλος || » || » || » |- | » ||align=left| Παναγιώτης || » || » || » |- | » ||align=left| Γιάννης Λινιστιάνος || » || » || » |- | » ||align=left| Δημάκος || » || » || » |- | » ||align=left| Νικολὸς Μπουζινάκος || » || » || » |- | » ||align=left| Θάνος || » || » || » |- | » ||align=left| Γιάννης Θανασούλας || » || » || » |- | » ||align=left| Γιάννης Γκούτας || » || » || » |- | » ||align=left| Δημητράκης Καράμπελας || » || » || » |- | » ||align=left| Γεραγγελῆς Λαβδιώτης || » || » || » |- | » ||align=left| Μιχάλης Δραγουμανιώτης || » || » || » |} {{vgap|1em}} {{rule|6em}} {{vgap|1em}} {{fine|«Ὑποσχόμεθα εἰς ὅλους τοὺς καπεταναίους καὶ λοιποὺς στρατιώτας τῆς ἐπαρχίας μας, κατὰ τὴν καταγραφὴν ὅπου ἔχομεν εἰς τὰς χεῖράς μας, ὅτι τρίτον νὰ μὴν τοὺς ζητήσωμεν, εἰμὴ μόνον τὴν δεκατιὰν καὶ παρασπόργια. Καὶ ὑποσχόμεθα ἕως τῆς τελευταίας σταλαγματιᾶς τοῦ αἵματός μας νὰ διαυθεντεύσωμεν αὐτὴν τὴν συμφωνίαν. Ὑπόσχονται καὶ οἱ καπεταναῖοι ὅλοι μετὰ τῶν στρατιωτῶν πρὸς τὸν ἀρχιστράτηγον Κύρ. Τσανέτον Χρηστόπουλον διὰ νὰ τὸν ἀκολουθοῦν καὶ τὸν ὑπακούουν εἰς κάθε του προσταγήν.}}<noinclude></noinclude> 6y8693cj70n5rwk3pjxue87gnfyx03y Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/243 100 47365 167266 153201 2026-08-16T15:33:32Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167266 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||241}}</noinclude>{{fine|Ὑπόσχονται ἀκόμη, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἔχουν τὴν ἄδειαν νὰ διώξουν αὐτοὺς ὅπου εἶναι κατεγεγραμμένοι, ἀλλὰ νὰ φέρουν καὶ τοὺς λοιποὺς ὅσοι βαστοῦν ἄρματα. Ἐὰν ἰδοῦν κανένα καπετάνιον καὶ {{κσγ|διπαρτιστῇ|0.1em}} ἀπὸ τὴν συμφωνίαν μας, οἱ ἄλλοι καπεταναῖοι νὰ τὸν παιδεύουν καὶ νὰ τοῦ παίρνουν καὶ τὸ τρίτον καὶ ὅλον του τὸ πρᾶγμα. Ἐπειδὴ ᾑ δεκατιαῖς καὶ τὰ παρασπόρια εἶναι ἀφεντικὰ, τὰ ὁποῖα μέλλον νὰ τὰ φᾶνε οἱ στρατιῶταις, ἐὰν δὲν ἐξαρκέσουν διὰ νὰ φάγουν, σύμφωνοι οἱ καπεταναῖοι μὲ τὸν ἀρχιστράτηγον θέλει ὁμιλοῦν, καὶ θέλει εὕρουν τὸ {{κσγ|μονασίπικον|0.1em}} διὰ νὰ δώσῃ ἕκαστος κατὰ τὴν δύναμίν του. Ὅποιος δὲ χαριζόμενος ἤθελε δώσει τρίτον νὰ παιδεύεται ἀπὸ τοὺς λοιποὺς καὶ ἀπὸ τὸν ἀρχιστράτηγον. Ὅθεν διὰ ἀσφάλειαν καὶ τῶν δύω μερῶν ἔγειναν δύω ὅμοια, καὶ ἐδόθη ἀπὸ ἕνα εἰς κάθε μέρος. Ὑπόσχονται πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ οἱ καπεταναῖοι διὰ νὰ γράψουν εἰς τὰ χωριά τους νὰ βαστοῦν λογαριασμὸν {{κσγ|παστρικὸν|0.1em}} τῶν δεκατιῶν καὶ παρασπορίων, καὶ νὰ τὰ πηγαίνουν ὅπου διοριστοῦν ἀπὸ τὸν ἀρχιστράτηγον, καὶ ὅτι πρέζαις ἤθελον κάμει νὰ τὰς μοιράζουσι ἐξ ἴσου ὅλοι οἱ στρατιῶται μέχρι τῆς ἁλώσεως τοῦ Μωρέως<ref>Ἀπὸ τὰς διαφόρους ἐπιστολὰς, αἵτινες διέτρεχον εἰς τὰ στρατόπεδα, ὅτι ἡ Βλαχία, ἡ Ἀνδριανούπολις, ἡ Ῥούμελη, καὶ σχεδὸν καὶ αὐτὴ ἡ Κωνστατινούπολις ἐκυριεύθησαν ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας, καὶ τὰς ὁποίας εἰδήσεις ἐπεστήριζαν καὶ οἱ ἀρχηγοὶ· διὰ νὰ δίδουν θάρρος εἰς τὸν λαὸν, καὶ ἑπομένως ἔμενε μόνη ἡ Πελοπόννησος νὰ κυριευθῇ, διὰ τοῦτο ἔγεινε μνεία ἐν τῷ ἐγγράφῳ μόνον τοῦ Μωρέως (σημείωσις Τσανέτου Χρηστοπούλου).</ref>, καὶ ὅ,τι πρᾶγμα εὑρίσκεται Τούρκικον εἰς τὴν Ἐπαρχίαν μας, κινητὸν καὶ ἀκίνητον, νὰ τὸ μοιράζουν ὅλοι οἱ στρατιῶται, καὶ ὅποιος παρέβη αὐτὴν τὴν συμφωνίαν νὰ κριθῇ μετὰ τοῦ προδότου}}<noinclude>{{rule|align=left|width=6em}}<references /></noinclude> pvobbaqmrto0sqxpgspqhoeq4dkw6md Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/244 100 47369 167267 153385 2026-08-16T15:52:34Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167267 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||242}}</noinclude>{{fine|Ἰούδα, καὶ πρόσωπον Βασιλέως μας νὰ μὴν ἰδῇ· καὶ οὕτως ὑποφαινόμεθα.}} ::{{smaller|Ἰουνίου 9 στρατόπεδον Ποῦσι 1821.}} ::{{smaller|Πρῶτον ἔτος τῆς ἐλευθερίας.}} {| style="margin-left:auto; margin-right:auto; border:none; text-align:center" |Καπετὰν ||align=left| Δημήτριος Πρωτοπαπᾶς || στέργω || εἰς || ταῦτα |- | » ||align=left| Παναγιώτης Λιμπερόπουλος. || » || » || » |- | » ||align=left| Ἀγγελῆς. || » || » || » |- | » ||align=left| Μιχάλης. || » || » || » |- | » ||align=left| Γιάννης Θανασούλας. || » || » || » |- | » ||align=left| Ἀδάμης Δημητρακόπουλος. || » || » || » |- | » ||align=left| Γιάννης Γκούτας. || » || » || » |- | » ||align=left| Γιάννης Μπιτσιμπαρδιώτης. || » || » || » |- | » ||align=left| Γεωργάκης Πλατανιώτης. || » || » || » |- | » ||align=left| Μῆτρος Τσαβέλας. || » || » || » |- | » ||align=left| Γιάννης Ἀμπελιωνίτης. || » || » || » |- | » ||align=left| Γιάννης Δρακόπουλος. || » || » || » |- | » ||align=left| Γεώργης Βεργῆς. || » || » || » |- | » ||align=left| Δημ. Καράμπελας. || » || » || » |- | » ||align=left| Χρῆστος Δελγιώτης. || » || » || » |- | » ||align=left| Ἀναστάσης Τσιάμπρος. || » || » || » |- | » ||align=left| Λάμπρος Λινιτσιάνος. || » || » || » |- |valign=top| » ||align=left colspan=4 | Γεώργιος Σκλάβος καὶ ἐπίλοιποι στρατιῶται<br>ὑποσχόμεθα εἰς τὰ ἄνωθεν». |} {{vgap|1em}} {{rule|6em}} {{vgap|1em}} {{κέντρο|{{smaller|'''ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ'''}}}} Ὑπῆρξεν ἕνας τῶν προκρίτων, καὶ συνετέλεσε καὶ αὐτὸς εἰς τὴν πρώτην σύστασιν τῶν ἐφορειῶν, καὶ<noinclude></noinclude> 1vmywt64jph6wp043v79tg3mq6wv5wc Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/238 100 47370 167262 153211 2026-08-16T14:01:04Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167262 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||236}}</noinclude>28 Μαρτίου, ὅτε ἄρχισεν ὁ πόλεμος, καὶ οὕτω καὶ αὐτοὶ ἠκολούθησαν νὰ πολεμοῦν ὄπισθεν τοὺς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι ἐβιάσθησαν νὰ προχωρήσουν. Ἐπειδὴ ὅμως ἔμπροσθεν ἐμποδίζοντο, πολεμούμενοι ἀπὸ τὸν Κολοκοτρώνην, νὰ προχωρήσουν, ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸν δρόμον καὶ ἔπεσαν κατὰ τὸ μέρος τοῦ ποταμοῦ Ἀλφειοῦ (Ῥοφιὰ) εἰς τὴν θέσιν Χαλούλαγα διὰ νὰ περάσουν, καὶ ὁ ποταμὸς τοὺς ἐπῆρε καὶ ἔπνιξε πολλοὺς ἐξ αὐτῶν. Οἱ δὲ Ἕλληνες τοὺς ἐδίωκαν, τοὺς ἔφθασαν καὶ τοὺς ἐπῆραν πολλὰ λάφυρα, πολλοὺς αἰχμαλώτους, καὶ ὅλα τὰ ζῶά των. Μετὰ δὲ τὴν διάλυσιν τοῦ στρατοῦ ἀπὸ τὴν Καρύταιναν, οἱ Φαναρῖται ὑπῆγαν εἰς τοῦ Λάλα διὰ τὴν ἐκεῖ πολιορκίαν, καὶ πρῶτα μὲν ἐτοποθετήθησαν εἰς τὸ χωρίον Μεμέσια, ἔπειτα δὲ ἐκεῖθεν εἰς τὴν θέσιν Συκιὰ, καὶ ἀκολούθως εἰς τὴν θέσιν Ποῦσι τοῦ Λάλα. Ὕστερα δὲ μετὰ τὴν ἐκεῖθεν διάλυσιν τοῦ στρατοῦ τῶν Ἑλλήνων, καὶ τὴν φυγὴν τῶν Λαλαίων, οἱ Φαναρῖται ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ Τσανέτου μετέβησαν εἰς τὴν Τριπολιτσᾶν κατὰ τὸ τέλος τοῦ μηνὸς Ἰουνίου ἔχοντες πάντοτε τὴν θέσιν τοῦ Ἁγίου Βλασίου καὶ κάτωθεν. Κατόπιν δὲ ἔστειλαν τὴν ἀναλογίαν των ἀπὸ τὸν στρατόν των εἰς τὰ Μεγάλα Δερβένια, καὶ ἡ ἐπαρχία τοῦ Φαναρίου ἐτροφοδότει 300 στρατιώτας Μανιάτας ἀπὸ τὸ σῶμα τῶν Μαυρομιχαλαίων. Μετὰ τὴν πτῶσιν δὲ τῆς Τριπολιτσᾶς μετέβησαν εἰς τὸ Ναύπλιον καὶ παρευρέθησαν εἰς τὴν ἀποτυχίαν τῆς ἐφόδου. Ἐκεῖθεν δὲ πάλιν ἀνεχώρησαν εἰς τὴν Κόρινθον ὅπου ἔμειναν μέχρι τῆς παραδόσεως αὐτῆς. Κατόπιν μετέβησαν εἰς τὴν πολιορκίαν τῶν Πατρῶν κατὰ διαταγὴν τοῦ διορισθέντος πρὸς<noinclude></noinclude> 7pogg70hidi5qqhyu339faexcxs19fo Διήγησις παιδιόφραστος των τετραπόδων ζώων 0 47791 167256 167249 2026-08-16T13:04:32Z Αντιγόνη 235 Αναιρέθηκε η αναθεώρηση [[Special:Diff/167249|167249]] από τον [[Special:Contributions/Nikos1nikos1|Nikos1nikos1]] ([[User talk:Nikos1nikos1|Συζήτηση]]) Περιττό. Το κείμενο προστίθεται αυτόματα στην [[κατηγορία:Ανώνυμα κείμενα]] όταν η τιμή στα πεδία «συγγραφέας» ή «παράκαμψη_συγγραφέα» είναι «άγνωστος». 167256 wikitext text/x-wiki {{Κεφαλίδα | τίτλος = Διήγησις παιδιόφραστος τῶν τετραπόδων ζώων | υπότιτλος = | παράκαμψη_συγγραφέα = άγνωστος | μεταφραστής = | ενότητα = | προηγούμενο = | επόμενο = | commons = | commonscat = | βικιπαίδεια = | βικιφθέγματα = | σημειώσεις = Επιμέλεια Wilhelm Wagner, ''[[Μεταγραφή:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu|Carmina graeca medii aevi]]'', Teubner, Λειψία 1874, σ. 141—178 }} <pages index="Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu" from=163 to=200/> [[Κατηγορία:Μεσαιωνικά κείμενα]] 4ykqjjelgzt8c1hjhhkl5v7fnrudimr Πουλολόγος 0 48964 167260 167253 2026-08-16T13:07:17Z Αντιγόνη 235 Αναιρέθηκε η αναθεώρηση [[Special:Diff/167253|167253]] από τον [[Special:Contributions/Nikos1nikos1|Nikos1nikos1]] ([[User talk:Nikos1nikos1|Συζήτηση]]) Περιττό. Το κείμενο προστίθεται αυτόματα στην [[κατηγορία:Ανώνυμα κείμενα]] όταν η τιμή στα πεδία «συγγραφέας» ή «παράκαμψη_συγγραφέα» είναι «άγνωστος». 167260 wikitext text/x-wiki {{Κεφαλίδα | τίτλος = Πουλολόγος | υπότιτλος = | παράκαμψη_συγγραφέα = άγνωστος | μεταφραστής = | ενότητα = | προηγούμενο = | επόμενο = | commons = | commonscat = | βικιπαίδεια = | βικιφθέγματα = | σημειώσεις = Επιμέλεια Wilhelm Wagner, ''[[Μεταγραφή:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu|Carmina graeca medii aevi]]'', Teubner, Λειψία 1874, σ. 179—198 }} <pages index="Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu" from=201 to=220/> [[Κατηγορία:Μεσαιωνικά κείμενα]] fxb26ihs5ckcpa44pvcdijwug60o16b Γαδάρου, λύκου κι αλουπούς διήγησις ωραία 0 48989 167255 167248 2026-08-16T13:03:26Z Αντιγόνη 235 Αναιρέθηκε η αναθεώρηση [[Special:Diff/167248|167248]] από τον [[Special:Contributions/Nikos1nikos1|Nikos1nikos1]] ([[User talk:Nikos1nikos1|Συζήτηση]]) Περιττό. Το κείμενο προστίθεται αυτόματα στην [[κατηγορία:Ανώνυμα κείμενα]] όταν η τιμή στα πεδία «συγγραφέας» ή «παράκαμψη_συγγραφέα» είναι «άγνωστος». 167255 wikitext text/x-wiki {{Κεφαλίδα | τίτλος = Γαδάρου, λύκου κι ἀλουποῦς διήγησις ὡραία | υπότιτλος = | παράκαμψη_συγγραφέα = άγνωστος | μεταφραστής = | ενότητα = | προηγούμενο = | επόμενο = | commons = | commonscat = | βικιπαίδεια = | βικιφθέγματα = | σημειώσεις = Επιμέλεια Wilhelm Wagner, ''[[Μεταγραφή:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu|Carmina graeca medii aevi]]'', Teubner, Λειψία 1874, σ. 124—140 }} <pages index="Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu" from=146 to=162/> [[Κατηγορία:Μεσαιωνικά κείμενα]] 5utaety9v95ewmwxa8ycz0gyanrfw5u Συναξάριον του τιμημένου γαδάρου 0 49210 167259 167252 2026-08-16T13:06:34Z Αντιγόνη 235 Αναιρέθηκε η αναθεώρηση [[Special:Diff/167252|167252]] από τον [[Special:Contributions/Nikos1nikos1|Nikos1nikos1]] ([[User talk:Nikos1nikos1|Συζήτηση]]) Περιττό. Το κείμενο προστίθεται αυτόματα στην [[κατηγορία:Ανώνυμα κείμενα]] όταν η τιμή στα πεδία «συγγραφέας» ή «παράκαμψη_συγγραφέα» είναι «άγνωστος». 167259 wikitext text/x-wiki {{Κεφαλίδα | τίτλος = Συναξάριον τοῦ τιμημένου γαδάρου | υπότιτλος = | παράκαμψη_συγγραφέα = άγνωστος | μεταφραστής = | ενότητα = | προηγούμενο = | επόμενο = | commons = | commonscat = | βικιπαίδεια = | βικιφθέγματα = | σημειώσεις = Επιμέλεια Wilhelm Wagner, ''[[Μεταγραφή:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu|Carmina graeca medii aevi]]'', Teubner, Λειψία 1874, σ. 112—123 }} <pages index="Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu" from=134 to=145/> [[Κατηγορία:Μεσαιωνικά κείμενα]] ba2t9i8bc902xh93y5jr09v144ty18p Περί γέροντος να μην πάρη κορίτσι 0 49244 167257 167250 2026-08-16T13:05:23Z Αντιγόνη 235 Αναιρέθηκε η αναθεώρηση [[Special:Diff/167250|167250]] από τον [[Special:Contributions/Nikos1nikos1|Nikos1nikos1]] ([[User talk:Nikos1nikos1|Συζήτηση]]) Περιττό. Το κείμενο προστίθεται αυτόματα στην [[κατηγορία:Ανώνυμα κείμενα]] όταν η τιμή στα πεδία «συγγραφέας» ή «παράκαμψη_συγγραφέα» είναι «άγνωστος». 167257 wikitext text/x-wiki {{Κεφαλίδα | τίτλος = Περὶ γέροντος νὰ μὴν πάρῃ κορίτσι | υπότιτλος = | παράκαμψη_συγγραφέα = άγνωστος | μεταφραστής = | ενότητα = | προηγούμενο = | επόμενο = | commons = | commonscat = | βικιπαίδεια = | βικιφθέγματα = | σημειώσεις = Επιμέλεια Wilhelm Wagner, ''[[Μεταγραφή:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu|Carmina graeca medii aevi]]'', Teubner, Λειψία 1874, σ. 106—111 }} <pages index="Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu" from=128 to=133/> [[Κατηγορία:Μεσαιωνικά κείμενα]] tijggccrncarvl9g0g66n3zmoy6n1id Διήγησις Απολλωνίου 0 50735 167261 167254 2026-08-16T13:07:50Z Αντιγόνη 235 Αναιρέθηκε η αναθεώρηση [[Special:Diff/167254|167254]] από τον [[Special:Contributions/Nikos1nikos1|Nikos1nikos1]] ([[User talk:Nikos1nikos1|Συζήτηση]]) Περιττό. Το κείμενο προστίθεται αυτόματα στην [[κατηγορία:Ανώνυμα κείμενα]] όταν η τιμή στα πεδία «συγγραφέας» ή «παράκαμψη_συγγραφέα» είναι «άγνωστος». 167261 wikitext text/x-wiki {{Κεφαλίδα | τίτλος = Διήγησις πολυπαθοῦς Ἀπολλωνίου τοῦ Τύρου | υπότιτλος = | παράκαμψη_συγγραφέα = άγνωστος | μεταφραστής = | ενότητα = | προηγούμενο = | επόμενο = | commons = | commonscat = | βικιπαίδεια = | βικιφθέγματα = | σημειώσεις = Επιμέλεια Wilhelm Wagner, ''[[Μεταγραφή:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu|Carmina graeca medii aevi]]'', Teubner, Λειψία 1874, σ. 248—276 }} <pages index="Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu" from=270 to=298/> [[Κατηγορία:Μεσαιωνικά κείμενα]] n9214cb44pfxtwxsjbuygynwo5win74 Σελίδα:Όταν ήμουν δάσκαλος (1916).pdf/81 100 52844 167276 167234 2026-08-17T00:09:09Z Αντιγόνη 235 167276 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|Ἕνας Πειρασμὸς||77}}</noinclude>κης νὰ ὁμιλήσῃ, ν’ ἀπολογηθῇ, ἔστρεψε πρὸς ἐμὲ ἱκετευτικὸν βλέμμα καὶ ἀληθῶς τὸν ἐλυπήθηκα· ἀλλ’ ὅμως ὑπεκρίθην ὅτι δὲν ἐνόουν. Ὁ Κώστας, ἀφοῦ ἔκαμε πάλιν ἕνα γῦρον εἰς τὸ δωμάτιον, ἐσταμάτησε πρὸ τοῦ Ἑβραίου καὶ τοῦ εἶπε: — Δι’ αὐτὸ θὰ σὲ δοκιμάσω κατ’ ἀρχάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶνε μία ἐγγύησις ὅτι σὲ γνωρίζω καὶ μένω εἰς τὸ σπίτι σου. Ἔπειτα καὶ ὁ φίλος μου ἀπ’ ἐδῶ ἔχει καλὴν ἰδέαν γιὰ σένα καὶ πολὺ μὲ παρεκάλεσε. Λοιπὸν σὲ προτιμῶ ἀπὸ κάθε ἄλλον ἄγνωστον. Μπορεῖς νὰ πᾶς στὴν Ἀγυιὰ σήμερα ἢ τὸ πολὺ αὔριο; — Μπορῶ. — Λοιπὸν νὰ πᾶς, νὰ ἐξετάσῃς τί κουκούλια ὑπάρχουν καὶ τί τιμὰς ζητοῦν καὶ νὰ μοῦ γράψῃς. Ἐγὼ περιμένω τηλεγράφημα ἀπὸ τὴ Λόνδρα καὶ ἅμα τὸ λάβω θὰ σοῦ στείλω παραγγελίαν νὰ καπαρώσῃς. Πρόσεξε ὅμως νὰ ἐνεργήσῃς μὲ ὅλην τὴν προφύλαξιν ποῦ ἀπαιτεῖ ἕνα τέτοιο ἐμπόριο. Θέλεις ἀπὸ τώρα χρήματα γιὰ τὰ ἐξοδά σου; Ὁ Χαὶμ ἐδίστασεν ἐπὶ μίαν στιγμήν, ἔπειτα παρετήρησεν ἐμὲ καὶ εἶπε: — Δὲ θέλω. — Δὲν ἐννοῶ νὰ στενοχωρηθῇς. Μπορῶ νὰ σοῦ δώσω καμμιὰ ἑκατοστὴ δραχμές. — Ἀργότερα. Ἐγώ, κύριε Κωστάκη, θέλω νὰ πάῃ καλὰ ἡ δουλειά, καὶ ἀργότερα… καλὰ νὰ εἴμαστε. Τὸ ἑπόμενον πρωὶ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Ἀγυιὰν ὁ Χαΐμ. Καὶ χρήματα μὲν δὲν ἐζήτησε διὰ τὸν ἑαυτόν του, εἶπεν ὅμως εἰς τὸν Κωστάκην νὰ φροντίσῃ, ἂν παρουσιασθῇ καμμία ἀνάγκη, διὰ τὸ σπίτι του. – Σαρίνα, εἶπε πρὸς τὴν σύζυγόν του, τὸν ἀφέντη τὸν Κωστάκη νὰ τὸν θεωρῇς σὰν κ’ ἐμένα. Ἡ Σαρίνα ἐφρόντισεν ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας νὰ ἐκτελέσῃ κατὰ γράμμα τὴν παραγγελίαν τοῦ συζύγου της, ἡ δὲ ξανθὴ<noinclude></noinclude> bny18yssj164gisft0vh5bqg2n6cqu1 Σελίδα:Όταν ήμουν δάσκαλος (1916).pdf/80 100 52848 167275 2026-08-17T00:07:55Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: δουλέψω, ἀλλὰ θέλω καὶ νὰ μὴ μπλέξῃ ὁ Κωστάκης μὲ κανένα μπόσικο ἢ μπαγαπόντη καὶ χάσῃ τοὺς παράδες του. Καὶ μὲ αὐτὰ τὰ λόγια μὲ ὡδήγησεν εἰς τὴν κατοικίαν του, ὅπου ἡ Σαρίνα μοῦ ἔκαμε πολλὰς περιποιήσεις, ἐνῷ τῆς Λουτσίκας τὰ γαλανὰ ματάκια ἦσ... 167275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|76||Ἕνας Πειρασμὸς}}</noinclude>δουλέψω, ἀλλὰ θέλω καὶ νὰ μὴ μπλέξῃ ὁ Κωστάκης μὲ κανένα μπόσικο ἢ μπαγαπόντη καὶ χάσῃ τοὺς παράδες του. Καὶ μὲ αὐτὰ τὰ λόγια μὲ ὡδήγησεν εἰς τὴν κατοικίαν του, ὅπου ἡ Σαρίνα μοῦ ἔκαμε πολλὰς περιποιήσεις, ἐνῷ τῆς Λουτσίκας τὰ γαλανὰ ματάκια ἦσαν γεμᾶτα ὑποσχέσεις. — Ἐγὼ θὰ μεσιτεύσω, εἶπα ὅταν ἀνεχώρουν, καὶ πιστεύω ὅτι θὰ τὸν πείσω. Ἀλλὰ σὲ συμβουλεύω νὰ μὴ φανῇς ἀπαιτητικὸς τώρα στὴν ἀρχή, διότι μπορεῖ νὰ νομίσῃ ὅτι θέλεις νὰ τὸν ἔκμεταλλευθῆς. Καὶ ἅμα σὲ πάρῃ μὲ τὸ καλό, θὰ κάμῃς τὴν τύχη σου μ’ αὐτόν. Τὴν ἐπιοῦσαν ὁ Κώστας ἐκάλεσε τὸν Χαῒμ καὶ τοῦ εἶπε σοβαρώτατα: – Ἐρώτησα γιὰ σένα, ἀλλὰ δὲν ἔλαβα πολὺ καλὰς συστάσεις… Ὁ Ἑβραῖος ἔγεινε κάτωχρος. — …Ἀλλ’ ἴσως ἔχεις ἐχθρούς. Τὸ αἷμα ἐπανῆλθεν ἄφθονον εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Χαΐμ. — Ναί, μάλιστα, κύριε Κωστάκη, ἔχω ἐχθρούς, ἀλλὰ κακὰ δὲν ἔκαμα ἀνθρώπου ποτέ. Ἐγώ… Ὁ Κώστας τὸν διέκοψε μὲ ὀργίλην ἀναφώνησιν: — Ἆ! πολλὰ λόγια, σοῦ εἶπα, δὲν μ’ ἀρέσουν… Ἔπειτα ἐξηκολούθησε: — Δὲν εἶμαι ἀνόητος νὰ ἐμπιστευθῶ τὰ συμφέροντά μου εἰς ἕνα ἄνθρωπον εἰς τὸν ὁποῖον δὲν μπορῶ νὰ ἔχω τελείαν ἔμπιστοσύνην. — Ἐγώ, κύρ Κωστάκη… ἤρχισε λέγων, ἔνδακρυς σχεδὸν ὁ Ἐβραίος. — Ἆ! εἴπαμε ὅτι πολλὰ λόγια δὲν μὲ ἀρέσουν, ἐπανέλαβεν αὐστηρῶς ὁ Κώστας. Καὶ ἀφοῦ ἔκαμεν ὀλίγα βήματα εἰς τὸ δωμάτιον, ἐξηκολούθησε: — Δὲν εἶμαι ἀνόητος ἐγὼ νὰ ἐμπιστευθῶ τὰ συμφέροντά μου εἰς ἕνα ἄνθρωπον διὰ τὴν τιμιότητα τοῦ ὁποίου υπάρχει κάποια ἀμφισβήτησις, κάποια υποψία. Ὁ Χαῒμ ἄρχισε νὰ τρέμῃ. Ἐπειδὴ δὲ ἐπνίγετο ὑπὸ τῆς ἀνάγ-<noinclude></noinclude> 59lzmfkzojmwnv47twun1hxtbixha67