Vikicitaro eowikiquote https://eo.wikiquote.org/wiki/%C4%88efpa%C4%9Do MediaWiki 1.46.0-wmf.26 first-letter Aŭdvidaĵo Specialaĵo Diskuto Uzanto Uzanto-Diskuto Vikicitaro Vikicitaro-Diskuto Dosiero Dosiero-Diskuto MediaWiki MediaWiki-Diskuto Ŝablono Ŝablono-Diskuto Helpo Helpo-Diskuto Kategorio Kategorio-Diskuto TimedText TimedText talk Modulo Modulo-Diskuto Event Event talk 2 2438 53420 53358 2026-04-29T08:21:00Z RG72 415 /* Milito */ 53420 wikitext text/x-wiki {{User ru}} {{user eo-4}} </br></br></br> '''Miaj artikoloj''': == Aŭtoroj == [[Ippolit Zavaliŝin]], [[Grigorij Potanin]], [[Nikolao Ĉukmaldin]], [[Ivan Slovcov]], [[Pjotr Gorodcov]], [[Boris Ŝĉerbina]], [[Farman Salmanov]], [[Kornej Ĉukovskij]], [[Miĥail Saltikov-Ŝĉedrin]], [[Roger Bacon]], [[Marilyn Monroe]], [[Lincoln Steffens]], [[William Randolph Hearst]], [[Diogeno la Cinika]], [[Friedrich Schiller]], [[José Ortega y Gasset]], [[Marko Bruto]], [[Jean Baudrillard]], [[Saddam Hussein]], [[Zbigniew Brzeziński]], [[Deng Xiaoping]], [[Vladimir Putin]], [[Bill Clinton]], [[George H. W. Bush]], [[Lewis Mumford]], [[Marshall McLuhan]] (99%), [[Curt Sachs]], [[Wyndham Lewis]], [[Nikita Ĥruŝĉov]], [[Ivano la Terura]], [[Aleksander Herzen]], [[Gerald Ford]], [[Lyndon B. Johnson]], [[Richard Nixon]], [[Michael Jackson]], [[Madonna]], [[Marcel Duchamp]], [[Ryszard Kapuściński]], [[Eric Hoffer]] (90%), [[Elias Canetti]], [[Aleksej Navalnij]], [[Apostolo Paŭlo]], [[Ernst Röhm]], [[Karl Radek]], [[Lev Trockij]], [[Johano Kalvino]], [[Ĥusejn ibn Ali]], [[Tamerlano]], [[Stendhal]], [[Fjodor Dostojevskij]], [[Madamo de Staël]], [[Oliver Cromwell]], [[Ernest Renan]], [[Andrej Movĉan]], [[Miĥail Gorbaĉov]], [[Miĥail Ĥodorkovskij]], [[Boris Nemcov]], [[Ramzan Kadirov]], [[Sergej Magnickij]], [[Boris Jelcin]], [[Gennadij Zjuganov]], [[Pjotr Stolipin]], [[Gustav Landauer]], [[Friedrich Engels]], [[Elton Mayo]], [[François-Noël Babeuf]], [[Alfred Adler]], [[Wilhelm Reich]], [[Jacob Burckhardt]], [[Thomas Szasz]], [[Joseph McCarthy]], [[Benjamin Rush]], [[Karl Menninger]], [[T. S. Eliot]], [[Joseph-Ignace Guillotin]], [[Napoleono la 3-a]], [[Armand Jean du Plessis de Richelieu]], [[Woodrow Wilson]], [[Anthony Eden]], [[Anŭar al-Sadat]], [[Kiichi Miyazawa]], [[John Foster Dulles]], [[Klemens von Metternich]], [[Aleksandro la 1-a (Rusio)]], [[Neville Chamberlain]], [[Edward Frederick Lindley Wood]], [[Andrej Gromiko]], [[Vjaĉeslav Molotov]], [[James Monroe]], [[Aristide Briand]], [[Ngô Đình Diệm]], [[Harold Macmillan]], [[Pierre Laval]], [[Joachim von Ribbentrop]], [[Lord Palmerston]], [[Aleksandr Gorĉakov]], [[Alfred von Schlieffen]], [[Helmuth von Moltke]], [[Nikolaj Obruĉev]], [[Dean Rusk]], [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)]], [[Nikolao la 2-a (Rusio)]], [[Gerald Nye]], [[Walter Millis]], [[Eyre Crowe]], [[Pjotr Durnovo]], [[Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, la tria markizo de Salisbury]], [[Douglas MacArthur]], [[Georgij Ĉiĉerin]], [[H. Freeman Mattews]], [[Isaiah Berlin]], [[Joseph E. Davies]], [[Henry M. Jackson]], [[Gustav Stresemann]], [[George F. Kennan]], [[Walter Lippmann]], [[Gamal Abdel Naser]], [[Albert Wohlstetter]], [[Nikolaj Bulganin]], [[Christian Pineau]], [[Milovan Ĝilas]], [[Joseph Chamberlain]], [[Denis William Brogan]], [[Yvon Delbos]], [[F. E. Smith, la 1-a grafo de Birkenhead]], [[Theobald von Bethmann Hollweg]], [[Nikolaj Sazonov]], [[Hans von Seeckt]], [[Harold Nicolson]], [[Robert King Merton]], [[David Lloyd George]], [[Arthur James Balfour]], [[Kurt Riezler]], [[George Canning]], [[Wilhelm Lamormaini]], [[Ferdinando la 2-a (Sankta Romia imperio)]], [[Friedrich von Gentz]], [[Sergej Vitte]], [[Nancy Pelosi]], [[Slobodan Miloŝeviĉ]], [[Lee Teng-hui]], [[Augusto Pinochet]], [[Ehud Barak]], [[Anatolij Ĉubajs]], [[Samuel P. Huntington]], [[Lee Kuan Yew]], [[Muhammad Ali Jinnah]], [[Sirimavo Bandaranaike]], [[Ali Akbar Haŝemi Rafsanĝani]], [[Yang Shangkun]], [[Carroll Quigley]], [[Muamar Kadafi]], [[Robert Roswell Palmer]], [[Christopher Dawson]], [[Fernand Braudel]], [[John Mearsheimer]], [[Lucian Pye]], [[Michael Dibdin]], [[Mahathir bin Mohamad]], [[Carlos Salinas de Gortari]], [[Sidney Mintz]], [[Ernesto Pérez Balladares]], [[Takeshi Umehara]], [[Georgij Arbatov]], [[Usama bin Laden]], [[Menaĥem Begin]], [[Anatolij Sobĉak]], [[Mahmud Ahmadineĵad]], [[Hans Morgenthau]], [[John McCain]], [[James Baker]], [[Eduard Ŝevardnadze]], [[Nicolae Ceaușescu]], [[Brent Scowcroft]], [[David Ignatius]], [[Viktor Janukoviĉ]], [[Condoleezza Rice]], [[Francis Fukuyama]], [[Ariel Ŝaron]], [[Hu Jintao]], [[Dick Cheney]], [[Madeleine Albright]], [[Jimmy Carter]], [[Cyrus Vance]], [[Robert Strausz-Hupé]], [[Wojciech Jaruzelski]], [[Georgij Ŝaĥnazarov]], [[Owen Harris]], [[Chiang Ching-kuo]], [[Pol Pot]], [[Charles Gati]], [[Justin Vaïsse]], [[Mark Kramer (politikologo)]], [[David Rothkopf]], [[Warren I. Cohen]], [[Nancy Bernkopf Tucker]], [[Robert A. Pastor]], [[William B. Quandt]], [[Robert E. Hunter]], [[Patrick Vaughan]], [[Marin Strmecki]], [[James Mann (verkisto)]], [[Adam Garfinkle]], [[Stephen Szabo]], [[Hamilton Fish Armstrong]], [[David Rockefeller]], [[Michael Dukakis]], [[Hamilton Jordan]], [[Alfred Rosenberg]], [[Friedrich Hebbel]], [[Carl Ludwig Schleich]], [[Gordon Allport]], [[James Henry Breasted]], [[Franz Alexander]], [[Carl von Clausewitz]], [[Karlo de Aŭstrio-Teŝino]], [[Maŭrico de Saksio]], [[Nikolaj Ogarkov]], [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]], [[Andrej Kokoŝin]], [[Jacques Sternberg]], [[Vance Packard]], [[Wilhelm Stapel]], [[Jacques Lacan]], [[David Simon]], [[Thomas De Quincey]], [[Steven Weinberg]], [[Jean-Pierre Dupuy]], [[Fjodor Rostopĉin]], [[Viktor Pinĉuk]], [[Robert Fico]], [[Abbé Pierre]], [[Ernst Bloch]], [[Majstro Eckhart]], [[Vasilij Semjonoviĉ Pankratov]], [[Grigorij Rasputin]], [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]], [[Klavdija Bitner]], [[Pierre Gilliard]], [[Jegor Ligaĉov]], [[Viktor Griŝin]], [[Nikolaj Riĵkov]], [[Miĥail Solomencev]], [[Viktor Ĉebrikov]], [[Vladimir Dolgiĥ]], [[Anatolij Lukjanov]], [[Dmitrij Jazov]], [[Vladimir Ŝĉerbickij]], [[Hejdar Alijev]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev]], [[Petro la 3-a (Rusio)]], [[Katerina la 2-a (Rusio)]], [[Vissarion Belinskij]], [[Timofej Granovskij]], [[Nikolao la 1-a (Rusio)]], [[Pavel Pestel]], [[Astolphe de Custine]], [[Ernst Johann von Biron]], [[Karl Brjulov]], [[Giuseppe Mazzini]], [[Vladimir Ĵirinovskij]], [[Viktor Ĉernomirdin]], [[Aleksandr Korĵakov]], [[Jegor Gajdar]], [[Grigorij Javlinskij]], [[Aleksandr Lebed]], [[Jurij Luĵkov]], [[Eduard Rossel]], [[Nikita Miĥalkov]], [[Aleksandr Proĥanov]], [[Miĥail Znamenskij]], [[Ivan Jakuŝkin]], [[Matvej Muravjov-Apostol]], [[Jevgenij Obolenskij]], [[Ivan Puŝĉin]], [[Pjotr Svistunov]], [[Jermak Timofejeviĉ]], [[Vladimir Tolstoj]], [[Aleksej Arakĉejev]], [[Aleksandr Jakuboviĉ]], [[Aleksandra Muravjova]], [[Ivan Paskeviĉ]], [[Ivan Nikolajeviĉ Tolstoj]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Muravjov]], [[Aleksandr Kerenskij]], [[Pavel Miljukov]], [[Aleksandr Guĉkov]], [[Georgij Lvov]], [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]], [[Ivan Godnev]], [[Aleksandr Manujlov]], [[Vladimir Nikolajeviĉ Lvov]], [[Fjodor Rodiĉev]], [[Andrej Ŝingarjov]], [[Sergej Turbin]], [[Aleksandro Alabjev]], [[Aleksandr Radiŝĉev]], [[Vasilij Ŝulgin]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], [[Miĥail Lomonosov]], [[Aleksandr Sumarokov]], [[Miĥail Miĥajloviĉ Speranskij]], [[Michael Andreas Barclay de Tolly]], [[Aleksej Jermolov]], [[Pjotr Bagration]], [[Miĥail Kutuzov]], [[Aleksandr Figner]], [[Miĥail Ivanoviĉ Tereŝĉenko]], [[Pjotr Vrangel]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Lvov]], [[Anton Denikin]], [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko]], [[Dmitrij Ivanoviĉ Ĉiĥaĉjov]], [[Aleksej Polivanov]], [[Boris Ŝtjurmer]], [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov]], [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)]], [[Aleksandr Stessel]], [[Viktor Sokira-Jaĥontov]], [[Grigorij Kotovskij]], [[Vera Ĥolodnaja]], [[Aleksej Brusilov]] == Geografio == [[Tjumeno]], [[Siberio]], [[Irbito]], [[Tobolsko]], [[Niĵnevartovsko]], [[Surguto]], [[Neftejugansko]], [[Megiono]], [[Omsko]], [[Turo (rivero, Siberio)]], [[Tjumena provinco]], [[Okcidenta Siberio]], [[Svislando]], [[Romio]], [[Meksiko]], [[Eŭropo]], [[Irako]], [[Sudameriko]], [[Centra Ameriko]], [[Hispanio]], [[Ĉinio]], [[Sovetunio]], [[Pakistano]], [[Afganio]], [[Ukrainio]], [[Eŭrazio]], [[Pollando]], [[Irano]], [[Proksima Oriento]], [[Japanio]], [[Fora Oriento]], [[Centra Azio]], [[Azio]], [[Turkio]], [[Kartvelio]], [[Armenio]], [[Eŭropa Unio]], [[Uzbekio]], [[Azerbajĝano]], [[Palestino]], [[Sud-Koreio]], [[Nord-Koreio]], [[Koreio]], [[Singapuro]], [[Tajvano]], [[Orienta Azio]], [[Italio]], [[Brita imperio]], [[Belorusio]], [[Hinda oceano]], [[Kazaĥio]], [[Kaspia maro]], [[Korea milito]], [[Anglio]], [[Okcidenta Eŭropo]], [[Centra Eŭropo]], [[Orienta Eŭropo]], [[Subevoluintaj landoj]], [[Suda Usono]], [[Norda Usono]], [[Nederlando]], [[Asirio]], [[Alpoj]], [[Skota Altlando]], [[Krimeo]], [[Argentino]], [[Kaŭkazio]], [[Ĉeĉenio]], [[Vajmara respubliko]], [[Nazia Germanio]], [[Ameriko]], [[Okcidenta Germanio]], [[Masaĉuseco]], [[Jalutorovsko]], [[Germana Demokratia Respubliko]], [[Laoso]], [[Sankta Romia imperio]], [[Sud-Vjetnamio]], [[Nord-Vjetnamio]], [[Ĉeĥoslovakio]], [[Aŭstrio-Hungario]], [[Atlantiko]], [[Manika markolo]], [[Prusio]], [[Balkanio]], [[Hindoĉinio]], [[Sud-Orienta Azio]], [[Nord-Orienta Azio]], [[Dardaneloj]], [[Alzaco-Loreno]], [[Saĥaleno]], [[Kurilaj insuloj]], [[Bosnio kaj Hercegovino]], [[Rejna provinco]], [[Sankt-Peterburgo]], [[Supra Silezio]], [[Pola koridoro]], [[Germana Federacio]], [[Orienta Rumelio]], [[Sueza kanalo]], [[Manĉurio]], [[Rumanio]], [[Jugoslavio]], [[Vaŝingtono]], [[Okcidenta Usono]], [[Nord-Okcidenta Usono]], [[Malajzio]], [[Okcidenta Berlino]], [[Pacifiko]], [[Vjetnamio]], [[Kamboĝo]], [[Germana Regno]], [[Silicia Valo]], [[Wall Street]], [[Estonio]], [[Bosnio]], [[Kosovo]], [[Granda Albanio]], [[Somalio]], [[Persa golfo]], [[Sauda Arabio]], [[Niĝerio]], [[Indonezio]], [[Aŭstralio]], [[Francio]], [[Nord-Makedonio]], [[Latinameriko]], [[Respubliko Serba Krajna]], [[Subsahara Afriko]], [[Nord-Afriko]], [[Tajlando]], [[Haitio]], [[Libano]], [[Sirio]], [[Egiptio]], [[Sektoro Gazao]], [[Filipinoj]], [[Havajo]], [[Panama kanalo]], [[Pola Popola Respubliko]], [[Tomsko]], [[Jenisejo]], [[Krasnojarsko]], [[Kazano]], [[Velikij Novgorod]], [[Petrozavodsko]], [[Novgoroda gubernio]], [[Kieva Regno]], [[Konstantinopolo]], [[Nadimo]], [[Kurgano (urbo)]], [[Baltio]], [[Buĥaro]], [[Jekaterinburgo]], [[Tobolska gubernio]], [[Tugulimo]], [[Uspenka (Tjumena distrikto)]], [[Bogandinskoje]], [[Kijovo]], [[Jalutorovska distrikto (1782-1923)]], [[Juĵno-Pletnjovo]], [[Kurska gubernio]], [[Iŝima distrikto (1782-1923)]], [[Tobolo]], [[Iŝimo (rivero)]], [[Provinco de Siberiaj Kirgizoj]], [[Kujbiŝev]], [[Baraba stepo]], [[Jeniseja gubernio]], [[Bogotolo]], [[Aĉinsko]], [[Bajkalo]], [[Usolje-Sibirskoje]], [[Valdajo]], [[Kievo]], [[Odeso]] == Periodoj == * [[Jarcento]], [[6-a jarcento]], [[16-a jarcento]], [[17-a jarcento]], [[18-a jarcento]], [[19-a jarcento]], [[20-a jarcento]], [[21-a jarcento]] * [[1880-aj jaroj]], [[1890-aj jaroj]] * [[1910-aj jaroj]], [[1920-aj jaroj]], [[1930-aj jaroj]], [[1950-aj jaroj]], [[1960-aj jaroj]], [[1970-aj jaroj]], [[1980-aj jaroj]], [[1990-aj jaroj]] == Ekstera politiko == * [[Internaciaj rilatoj]], [[Ekstera politiko]], [[Internacia politiko]], [[Geopolitiko]] * [[Rilatoj de Ĉinio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj NATO]], [[Rilatoj de Germanio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Rusio kaj Usono]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Sovetunio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Japanio]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropa Unio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Usono]], [[Rilatoj de Barato kaj Ĉinio]], [[Rilatoj de Barato kaj Pakistano]], [[Rilatoj de Barato kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj kaj Koreio]], [[Rilatoj de Sovetunio kaj Usono]], [[Rilatoj de Azio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj Ukrainio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Nord-Koreio]], [[Rilatoj de Pakistano kaj Usono]], [[Rilatoj de Israelo kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Israelo]], [[Rilatoj de Ukrainio kaj NATO]], [[Rilatoj de Sirio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropo kaj Rusio]], [[Rilatoj de Britio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irako kaj Usono]], [[Rilatoj de Pollando kaj Rusio]] * [[Ekstera politiko de Usono]], [[Ekstera politiko de Ĉinio]], [[Ekstera politiko de Rusio]], [[Ekstera politiko de Barato]], [[Ekstera politiko de Japanio]], [[Ekstera politiko de Germanio]] * [[McMahon-linio]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Truman-doktrino]], [[Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj]], [[Kapto de usonaj ostaĝoj en Irano]], [[Pactraktatoj de Camp David]], [[Vastigo de NATO]], [[Konsilio pri Nacia Sekureco de Usono]], [[Orienta Bloko]], [[Grupo de la Ok]], [[Membriĝo de Ukrainio en Eŭropa Unio]], [[Pintokunveno en Malto]], [[Triflanka Komisiono]], [[Realismo (internaciaj rilatoj)]], [[Politiko de malstreĉigo]], [[Paca kunekzistado]], [[Intertraktoj pri limigo de strategiaj armiloj]], [[Grupo de la Sep]], [[Varsovia pakto]], [[Carter-doktrino]], [[Realpolitiko]], [[Kolektiva sekureco]], [[Unuigo de Germanio]], [[Unuiĝintaj Nacioj]], [[Povekvilibro]], [[Memdeterminado]], [[Viena kongreso]], [[Jalta konferenco]], [[Potsdama konferenco]], [[Doktrino de Monroe]], [[Izolismo]], [[Ekspansiismo]], [[Evidenta destino]], [[Kuba misila krizo]], [[NATO]], [[Versajla traktato]], == Ekonomio == [[Financo]], [[Okcidentsiberia naftogasa komplekso]], [[Fervojo]], [[Internacia Mona Fonduso]], [[Monda Banko]], [[Financa krizo de 2008]], [[Ekonomio]], [[Infrastrukturo]], [[Produktado]], [[Superbazaro]], [[Aĉetcentro]], [[Transporto]], [[Usona dolaro]], [[Eŭro]], [[Inflacio]], [[Valuto]], [[Industrio]], [[Baza enspezo]], [[Merkato]], [[Ekonomiaj sankcioj]], [[Akcia kompanio]], [[Planita ekonomio]], [[Ekonomio de Japanio]], [[Ekonomio de Usono]], [[Merkata ekonomio]], [[Turismo]], [[Reklamo]], [[Granda Depresio]], [[Varomarko]], [[Produktadrimedoj]], [[Produktiveco]], [[Rento]], [[Aĉetado]], [[Ekfirmao]], [[Nordamerika Liberkomerca Interkonsento]], [[Buŝehra atomstacio]], [[Ekonomio de Ĉinio]], [[Ekonomio de Rusio]], [[Financa krizo en Rusio (1998)]], [[Ŝtata kapitalismo]], [[Privata posedo]], [[Politika ekonomiko]], [[Produktivaj fortoj]], [[AvtoVAZ]], [[Fabriko]], [[Salproduktado]] == Milito == [[Nuklea milito]], [[Hispana Enlanda milito]], [[Golfa milito]], [[Afgana milito (1979-1989)]], [[Milito en Afganio (2001-2021)]], [[Dua mondmilito]], [[Malvarma milito]], [[Milito kontraŭ terorismo]], [[Unua mondmilito]], [[Totala milito]], [[Napoleonaj militoj]], [[Usona Enlanda milito]], [[Vjetnama milito]], [[Franca-Prusa milito]], [[Donbasa milito]], [[Milito de Jom Kippur]], [[Rusa-japana milito]], [[Dua itala-etiopa milito]], [[Krimea milito]], [[Rusa-turka milito (1877-1878)]], [[Tria mondmilito]], [[Kosova milito]], [[Tridekjara milito]], [[Bosnia milito]], [[Bombado de Jugoslavio fare de NATO]], [[Kroata milito]], [[Invado de Irako al Kuvajto]], [[Libana milito de 1982]], [[Libana enlanda milito]], [[Irana-iraka milito]], [[Barata-pakistana milito de 1965]], [[Invado al Ĉeĥoslovakio (1968)]], [[Unua milito en Ĉeĉenio]], [[Sestaga milito]], [[Kamboĝa-Vjetnama milito]], [[Ogadena milito]], [[Bombado de Irako en 1998]], [[Tet-ofensivo]], [[Liberiga Armeo de Kosovo]], [[Militarismo]], [[Naziaj koncentrejoj]], [[Invado de Rusio en Ukrainion (2022)]], [[Mongola invado al Rusio]], [[Patriota Milito de 1812]], [[Januara ribelo]], [[Armitaj Fortoj de Rusio]], [[Milito de la Sesa Koalicio]], [[Venkotago]], [[Dua milito en Ĉeĉenio]], [[Militsetlejoj]], [[Rekrutigo]], [[Ulano]], [[Batalo de Borodino]], [[Oficiro]], [[Volontula Armeo]], [[Evakuado de Odeso (1920)]], [[Evakuado de Krimeo]], [[Rusia Enlanda milito]], [[Rusia Imperiestra Armeo]] == Nukleaj armiloj == [[Nuklea armilo]], [[Atombombo]], [[Amasdetrua armilo]], [[Nuklea milito]], [[Nuklearmila konkuro]], [[Nuklea programo de Nord-Koreio]], [[Nuklea programo de Pakistano]], [[Nuklea programo de Barato]], [[Nuklea testo]], [[Nuklea programo de Sud-Afriko]], [[Nuklea programo de Irano]], [[Usona kontraŭmisila defendo en Centra kaj Orienta Eŭropo]], [[Programo de Nunn — Lugar]], [[Nuklea programo de Israelo]], [[Traktato kontraŭ pliigo de atomarmiloj]], [[Nuklea armilaro de Usono]] == Etnoj kaj nacioj == [[Ĥoĥol]], [[Judoj]], [[Hispanoj]], [[Rusoj]], [[Italoj]], [[Japanoj]], [[Araboj]], [[Armenoj]], [[Grekoj]], [[Azeroj]], [[Ĝermanoj]], [[Germanoj]], [[Slavoj]], [[Puebloj]], [[Albanoj]], [[Sudetaj germanoj]], [[Araba mondo]], [[Francoj]], [[Nederlandanoj]], [[Angloj]], [[Svisoj]], [[Arandoj]], [[Indianoj]], [[Ĉinoj]], [[Transmaraj ĉinoj]], [[Usonaj judoj]], [[Usonaj poloj]], [[Tataroj]], [[Marioj]], [[Udmurtoj]], [[Ĉuvaŝoj]], [[Komioj]], [[Rusiaj germanoj]], [[Latvoj]], [[Estonoj]], [[Baltaj germanoj]], [[Kaŭkaziaj germanoj]], [[Judoj en Uralo]], [[Siberianoj]], [[Mordvoj]], [[Ukrainoj en Siberio]], [[Judoj en Siberio]], [[Siberiaj tataroj]], [[Burjatoj]], [[Kontraŭjudaj pogromoj en la Rusia imperio]], [[Judoj en Rusio]] == Psikologio == [[Neŭrozo]], [[Psikologio]], [[Psikopatologio]], [[Nekonscio]], [[Arketipo]], [[Psiko]], [[Komplekso (psikologio)]], [[Trikstero]], [[Neŭrastenio]], [[Psikoterapio]], [[Ekstravertiteco — introvertiteco]], [[Histerio]], [[Komforto]], [[Anksio]], [[Memkonscio]], [[Fatala virino]], [[Narcisismo]], [[Individuismo]], [[Nostalgio]], [[Ekstazo]], [[Fetiĉismo]], [[Paranojo]], [[Skizofrenio]], [[Malkontento]], [[Entuziasmo]], [[Sinofero]], [[Melankolio]], [[Indiferenteco]], [[Psikanalizo]], [[Ekzaltiĝo]], [[Fremdiĝo]], [[Konformismo]], [[Mensa sano]], [[Eŭforio]], [[Masoĥismo]], [[Sadismo]], [[Piromanio]], [[Psikiatria hospitalo]], [[Nekonformismo]], [[Obsedo]], [[Halucino]], [[Paralizo]], [[Megalomanio]], [[Apatio]], [[Psikiatrio]], [[Ŝoko]], [[Virineco]], [[Vireco]], [[Paniko]], [[Kolektivismo]], [[Elreviĝo]], [[Kulposento]], [[Dresado]], [[Simulado]], [[Estimo]] (90%), [[Nobleco]], [[Fascino]], [[Malrespekto]], [[Malamikeco]], [[Obstino]], [[Plezuro]] (90%), [[Agreso]], [[Dominado]], [[Rolo]], [[Subkonscio]], [[Personeco]], [[Indigno]], [[Logoterapio]], [[Identigo (psikologio)]], [[Mortoinstinkto]], [[Anusa karaktero]], [[Seksa ekscitiĝo]], [[Puremo]], [[Supermio]], [[Sonĝointerpretado]], [[Infana psikologio]], [[Emocia kontaĝo]], [[Frua infanaĝo]], [[Repuŝado (psikologio)]], [[Afekcio]], [[Rezistado (psikologio)]], [[Cenzuro (psikanalizo)]], [[Traŭmato (psikologio)]], [[Seksa bremsado]], [[Religia ekscitiĝo]], [[Sekslogo]], [[Depresio]], [[Anksia neŭrozo]], [[Neŭrozo de senlaborulo]], [[Obseda-kompulsia malsano]], [[Kastrotimo]] == Filozofio == [[Simbolo]], [[Realo]], [[Mito]], [[Idealismo]], [[Sentimentaleco]], [[Maljusteco]], [[Senso]], [[Teozofio]], [[Spiritismo]], [[Signifo]], [[Utopio]] (99%), [[Racio]] (99%), [[Raciismo]], [[Simulakro]], [[Ekzistado]], [[Destino]], [[Relativismo]], [[Empiriismo]], [[Pozitivismo]], [[Skeptikismo]], [[Vivosenco]], [[Eroto (filozofio)]], [[Majstro Eckhart]], [[Okcidentemo]] == Religio == [[Kristnasko]], [[Maria (patrino de Jesuo)]], [[Iziso]], [[Islama fundamentismo]], [[Islama mondo]], [[Islamismo]], [[Ikono]], [[Ortodoksismo]], [[Ikonoklasmo]], [[Ŝijaismo]], [[Eliro (historia evento)]], [[Katolika Eklezio]], [[Prapeko]], [[Malnova Testamento]], [[Pilgrimado]], [[Lasta Juĝo]], [[Ĝihado]], [[Nekredanto]], [[Reformacio]], [[Protestantismo]], [[Ĉasado de sorĉistinoj]], [[Eva]], [[Komunio]], [[Postmorto]], [[Transa mondo]], [[Horoskopo]], [[Fundamentismo]], [[Senmorteco]], [[Monaĥejo]], [[Ordeno (religio)]], [[Mesiismo]], [[Mesio]], [[Idolismo]], [[Idolo]], [[Promesita Lando]], [[Aŝuro]], [[Ĉiela Regno]], [[Resurekto]], [[Resurekto de Jesuo]], [[Rito]], [[Propeka kapro]], [[Herezo]], [[Magio]], [[Totemo]], [[Kontraŭreformacio]], [[Ŝamano]], [[Konfuceismo]], [[Monoteismo]], [[Dio Patro]], [[Inkvizicio]], [[Islama renaskiĝo]], [[Islama Frataro]], [[Krucifikso]], [[Religia maltoleremo]], [[Cirkumcido]], [[Totemismo]], [[Levido]], [[Javeo]], [[Heksateŭko]], [[Interligo (Biblio)]], [[Evangelio]], [[Alaho]], [[Sankteco]], [[Politeismo]], [[Atono]], [[Reenkarniĝo]], [[Senpeka koncipo de Jesuo]], [[Asketismo]], [[Rusa Ortodoksa Eklezio]], [[Katedralo de Kristo Savinto]], [[Luteranismo en Rusio]], [[Kieva-Peĉjora monaĥejo]] == Libroj == [[La granda ŝaktabulo]], [[La elekto: tutmonda dominado aŭ tutmonda gvidado]], [[Strategia vizio: Usono kaj la krizo de tutmonda potenco]], [[Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento]], [[La ribelo de la amasoj]], [[Unuetaĝa Usono]], [[Kontraŭstaro inter Civilizacioj]], [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]], [[Zbig: La strategio kaj politiko de Zbigniew Brzeziński]], [[Konfeso pri difinita temo]], [[Provincano]], [[Rusio kaj la mondo. Nova epoko. 12 jaroj, kiuj povos ŝanĝi ĉion]], [[Amasa psikologio de faŝismo]], [[La doktoro kaj la animo]], [[Sonĝointerpretado (Freud)]], [[Estonteco de unu iluzio]], [[Malkontenteco pri la kulturo]], [[La homo Moseo kaj la monoteisma religio]], [[Kial milito?]], [[Makbeto]], [[La anatomio de homa detruemo]], [[Fuĝo for de libereco]], [[La socio de konsumado]], [[Simulakroj kaj simulaĵoj]], [[En la ombro de la silentema plejmulto]], [[La travidebleco de malbono]], [[La Golfa milito ne okazis]], [[La agonio de povo]], [[La fatalaj strategioj]], [[La sistemo de aĵoj]], [[Kontribuo al kritiko de la politika ekonomiko de signo]], [[La jaro de revado danĝera]], [[La plago de fantazioj]], [[Ekonomiaj kaj filozofiaj manuskriptoj je 1844]], [[Kontribuo al kritiko de politika ekonomiko]], [[Kritiko de la Hegela Jurfilozofio]], [[La Kapitalo]], [[Artikoloj de Aleksander Herzen]], [[Lekcioj kaj paroladoj de Erich Fromm]], [[Koncepto de la homo ĉe Karolo Markso]], [[El Siberio]], [[Leteroj de Anton Ĉeĥov]], [[Kaŝĉej-ĉeno]], [[Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio]], [[Pensoj pri la Februara revolucio]], [[Lando de ekzilo: de Osa ĝis Irkutsko]], [[Oktobra manifesto]] == Kulturo == [[Holivudo]], [[Filmo]], [[Renesanco]], [[Kino]], [[Televido]], [[Radio]], [[Bildliteraturo]], [[Klaŭno]], [[Akrobato]], [[Striptizo]], [[Kubismo]], [[Amaskomunikilo]], [[Propagando]], [[Pentrado]], [[Ludo]], [[Ĵazo]], [[Humpty Dumpty]], [[Disneyland]], [[Modo]], [[Ceremonio]], [[Estetiko]], [[Superrealismo]], [[Poparto]], [[Centro Georges Pompidou]], [[Kiĉo]], [[Dadaismo]], [[Maskerado]], [[Papiruso]], [[Alfabeto]], [[Litero]], [[Skulptaĵo]], [[Dirigento]], [[Televidserio]], [[Orkestro]], [[Ĥoro]], [[Multkulturismo]], [[Universalismo]], [[Ĉina civilizacio]], [[Kultura imperiismo]], [[Dramo]], [[Rusa literaturo]], [[Jarmilo de Rusio]], [[Forkapto de la fianĉino]], [[Rusa kuirarto]] == Revolucioj == [[Kontraŭrevolucio]], [[Oktobra revolucio]], [[Franca revolucio de 1789]], [[Rusia revolucio de 1905]], [[Hungara revolucio de 1956]], [[Seksa revolucio]], [[Usona revolucio]], [[Irana revolucio]], [[Franca revolucio de 1848]], [[Decembristoj en Jalutorovsko]], [[Decembristoj en Tobolsko]], [[Februara revolucio]], [[Abdiko de Nikolao la 2-a]], [[Abdiko de Miĥail Aleksandroviĉ]], [[Petrograda Soveto]] == Lingvoj == [[Araba lingvo]], [[Ĉina lingvo]], [[Plurlingveco]], [[Sakraĵo]], [[Siberia parolmaniero]], [[Lingvolernado]], [[Suda dialektaro de la rusa lingvo]] == Araba-israela konflikto == [[Araba-israela konflikto]], [[Organizaĵo por Liberigo de Palestino]], [[Intifado]], [[Hamaso]], [[Fataho]], [[Sueza krizo]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Madrida konferenco (1991)]], [[Sestaga milito]], [[Milito de Jom Kippur]] == Temoj == [[Ekologio]], [[Nuklea akcidento de Ĉernobilo]], [[Komunista Partio de Sovetunio]], [[Nafto]], [[Geologio]], [[Burokratio]], [[Vodko]], [[Fotografio]], [[Oriento]], [[Okcidenta civilizo]], [[Problemo]], [[Plenkreskulo]], [[Pedagogio]], [[Katastrofo]], [[Epidemio]], [[Bolŝevismo]], [[Junulino]], [[Prahistorio]], [[Poeto]], [[Kolektivo]], [[Alkoholismo]], [[Sinmortigo]], [[Ora epoko]], [[Aristokratio]], [[Plebo]], [[Absolutismo]], [[Urboŝtato]], [[Arkeologio]], [[Tekniko]], [[Burĝo]], [[Demagogio]], [[Liberalismo]], [[Marksismo]], [[Politika dekstro]], [[Politika maldekstro]], [[Publika opinio]], [[Intelektulo]], [[Aŭto]], [[Informo]], [[Tutmondiĝo]], [[Diskriminacio]], [[Teroro]], [[Atencoj de la 11-a de septembro 2001]], [[Disfalo de Sovetunio]], [[Konsumismo]], [[Talibano]], [[Socia malegaleco]], [[Amasa kulturo]], [[Kontraŭusonismo]], [[Al-Kaido]], [[Studento]], [[Usona Kongreso]], [[Haveno]], [[Elito]], [[Traktato]], [[Valso]], [[Elektro]], [[Komunikado]] (99%), [[Skribo]] (99%), [[Parolo]] (99%), [[Telefono]] (99%), [[Aviado]], [[Telegrafo]], [[Presado]], [[Novaĵo]], [[Specialisto]], [[Tuŝo]], [[Mesaĝo]], [[Letero]], [[Nudeco]], [[Tribo]], [[Aŭtomatigo]], [[Feŭdismo]], [[Eldonado]], [[Vidado]] (99%), [[Aŭdo]] (99%), [[Stomatologio]], [[Nerva sistemo]], [[Amuzo]], [[Vojo]], [[Poŝto]], [[Redaktoro]], [[Tajpilo]], [[Sekretario]], [[Korpo]], [[Nomado]], [[Slumo]], [[Sago]], [[Kamparo]], [[Narciso]], [[Mezepoko]], [[Migrado]], [[Maŝino]], [[Centralizismo]], [[Biciklo]], [[Fusilo]], [[Perspektivo]], [[Bordelo]], [[Vokvirino]], [[Raso]], [[Invento]], [[Ideologio]], [[Mongolaj invadoj kaj konkeroj]], [[Slavofilismo]], [[Ostaĝo]], [[Subjekto]], [[Teritorio]], [[Evento]], [[Pornografio]], [[Manipulado de la amasoj]], [[Sekseco]], [[Atenco]], [[Vetludo]], [[Nuklea centralo]], [[Majo de 1968 (Francio)]], [[Klonado]], [[Implozio]], [[Ofero]] (90%), [[Socia sekso]] (90%), [[Konsumado]], [[Handikapo]], [[Respondeco]] (90%), [[Ĉantaĝo]], [[Snobo]], [[Orgio]], [[Aĵo]], [[Masko]], [[Naziismo]], [[Doktrino]] (90%), [[Radikalismo]], [[Kariero]], [[Ribelo]] (90%), [[Elmigrado]], [[Cionismo]], [[Totalismo]], [[Reformo]], [[Reakcio (politiko)]], [[Ŝovinismo]], [[Geto]], [[Koloniismo]], [[Ŝtatoficisto]], [[Konkurenco]], [[Linĉado]], [[Superecismo]], [[Ekzilo]], [[Impotenteco]], [[Soldato]] (90%), [[Uniformo]], [[Stalinismo]], [[Tajpinga ribelo]], [[Misiismo]], [[Modernigo]], [[Malnova reĝimo]], [[Klerismo]], [[Organizaĵo]], [[Ĥaoso]], [[Eksterlandano]], [[Grego]], [[Detruado]], [[Distanco]], [[Fajro]] (90%), [[Arbaro]] (90%), [[Maro]] (90%), [[Ŝtonumado]], [[Kondamno]], [[Bruligado sur ŝtiparo]], [[Postvivado]], [[Predo]], [[Fuĝo]], [[Incendio]], [[Danĝero]], [[Minaco]], [[Ekzekuto]], [[Ekzekutisto]], [[Genuado]], [[Ŝipestro]], [[Digo]], [[Venĝo]], [[Murdo]], [[Ekskremento]], [[Mortinto]] (90%), [[Malrapideco]], [[Kaŭrado]], [[Sidado]], [[Starado]], [[Kuŝado]], [[Piramido]], [[Insekto]], [[Aresto]], [[Faŭko]], [[Malpermeso]] (90%), [[Triumfo]], [[Procesio]], [[Kreskado]], [[Ĥako]], [[Areno]], [[Montogrimpado]], [[Matadoro]], [[Fingro]] (90%), [[Lanco]], [[Metalo]], [[Slogano]], [[Oratoro]], [[Rajdado]], [[Deputito]], [[Voĉdono]], [[Jura imuneco]], [[Piedsigno]], [[Atako]] (90%), [[Bebo]], [[Entombigo]], [[Klano]], [[Sekalo]], [[Batalkampo]], [[Batalo]] (90%), [[Krio]] (90%), [[Posteulo]], [[Praulo]], [[Tombejo]], [[Kortego]], [[Pridemandado]], [[Demando]], [[Ponardo]], [[Parlamento]], [[Kasto]], [[Socia klaso]], [[Konspiro]], [[Bacilo]], [[Mikrobo]], [[Spermo]], [[Limo]] (90%), [[Ekbruligo]], [[Manifestacio]], [[Striko]], [[Formikejo]], [[Krucumado]], [[Terapio]], [[Paŝtisto]], [[Konskripcio]], [[Seĝo]], [[Indiĝeno]], [[Fortikaĵo]], [[Trupo]], [[Gardisto]], [[Ujo]], [[Argilo]], [[Sceptro]], [[Heroo]], [[Unueca Rusio]], [[Koloraj revolucioj]], [[Geja Fiero]], [[Cenzuro]], [[Rusofobio]], [[Islama Ŝtato]], [[Volontulo]], [[Bonfarado]], [[Enmigrado]], [[Rifuĝinto]], [[Kultura asimilado]], [[Jabloko]], [[Homofobio]], [[Monumento]], [[Pussy Riot]], [[Identeco]], [[Incesto]], [[Universala voĉdonrajto]], [[Roboto]], [[Erotiko]], [[Konversacio]], [[Kreado]], [[Patriarkeco]], [[Matriarkeco]], [[Meza klaso]], [[Interŝanĝo]], [[Laceco]], [[Aŭtoritatismo]], [[Judo-kristana paradigmo]], [[Administranto]], [[Floro]] (pli ol 50%), [[Prestiĝo]], [[Nuntempa arto]], [[Administrado]], [[Realismo]], [[Manifesto de la Komunista Partio]], [[Malkonfido]], [[Kontraŭfaŝismo]], [[Monopolo]] (90%), [[Socia adaptiĝo]], [[Stimulo]], [[Senhelpeco]], [[Luteranismo]], [[Munkena interkonsento]], [[Energio]], [[Moderna epoko]], [[Malcentralizado]], [[Feliĉa fino]], [[Mickey Mouse]], [[Pejzaĝo]], [[Anuso]], [[Demenco]], [[Malliberigo]], [[Kanibalo]], [[Senkulpeco]], [[Fumado]], [[Lojaleco]], [[Dreyfus-skandalo]], [[Droga dependeco]], [[Damaĝo]], [[Ligo de Nacioj]], [[Ligo de Arabaj Ŝtatoj]], [[Berlina muro]], [[Nacia intereso]], [[Gerilo]], [[Intertraktoj]], [[Pakto Ribbentrop-Molotov]], [[Intermilita periodo]], [[Traktato de Rapallo (1922)]], [[Traktatoj de Lokarno]], [[Aŭgusta puĉo]], [[Imperiestro]], [[Disigo de povoj]], [[Berlina krizo (1961)]], [[Sankta Alianco]], [[Mein Kampf]], [[Anschluss]], [[Wilsonismo]], [[Sociala asekuro]], [[Habsburgoj]], [[Mobilizado]], [[Perestrojko]], [[Glasnost]], [[Partnereco por paco]], [[Radio Libera Eŭropo/Radio Libero]], [[Titoismo]], [[Germana naciismo]], [[Dispartigoj de Pollando-Litovio]], [[Reparacio]], [[Antikominterna pakto]], [[Unua maroka krizo]], [[Triopa Entento]], [[Neŭtraleco]], [[Superpotenco]], [[Mararmeo]], [[Maginot-linio]], [[Fekundindico]], [[Traktato de Brest-Litovsk]], [[Publikaj rilatoj]], [[Pariza paca konferenco]], [[Okupado de baltaj landoj]], [[Strategio]], [[Araba naciismo]], [[Domino-teorio]], [[Eŭropa koncerto]], [[Orienta Demando]], [[Curzon-linio]], [[Spionservo]], [[Iredentismo]], [[Taktiko]], [[Novkonservativismo]], [[Konfrontiĝo]], [[Jingoismo]], [[Konservisma Partio (Britio)]], [[Whigs]], [[Malarmado]], [[Kontraŭkomunismo]], [[Alianco]], [[Prezidanto de Usono]], [[Berlina kongreso]], [[Poliomjelito]], [[Amendo de Jackson–Vanik]], [[Lobiado]], [[Monda registaro]], [[Politiko de detenado]], [[Misilo]], [[Usona Departemento de Ŝtato]], [[Hallstein-doktrino]], [[Pakto Briand-Kellogg]], [[Tutgermanismo]], [[Germanigo]], [[Sinplenumanta profetaĵo]], [[Vestfalia paco]], [[Suvereneco]], [[Interna politiko]], [[Reciproke garantiita neniigo]], [[Strategia Defenda Iniciato]], [[Interkonsento de Rambouillet]], [[Reunuiĝo de Koreio]], [[Kanajla ŝtato]], [[Kontraŭmisila defendo]], [[Rasapartigo]], [[Kompromiso]], [[Jackson-demokratio]], [[Protestoj sur placo Tian An Men]], [[Oligarĥio]], [[Malalta klaso]], [[Internacia juro]], [[Etna purigado]], [[Okcidentigo]], [[Nacia ŝtato]], [[Liberala demokratio]], [[Indiĝenigo]], [[Genocido]], [[Postkoloniismo]], [[Kontraŭokcidentismo]], [[Ksenofobio]], [[Demografio]], [[Dinastio Qing]], [[Hizbulaho]], [[Industriigo]], [[CIA]], [[Islama terorismo]], [[Virinaj rajtoj]], [[Solidareco (Pollando)]], [[Armitaj Fortoj de Usono]], [[Disfalo de Jugoslavio]], [[Usona malliberejo en Guantanamo]], [[Pensofabriko]], [[Universitato Harvard]], [[Sovetologio]], [[Rusa naciismo]], [[Annus mirabilis]], [[Nacisocialisma Germana Laborista Partio]], [[Flago de Nazia Germanio]], [[Seksorganoj]], [[Fekaĵo]], [[Menstruo]], [[Flarsenso]], [[Dupiedismo]], [[Senhejma infano]], [[Interrompita koito]], [[Trajno]], [[Nokta enurezo]], [[Ekzogamio]], [[Kastro]], [[Eta burĝo]], [[Agrikulturisto]], [[Socialdemokratio]], [[Scienca rasismo]], [[Antikva Grekio]], [[Hetajro]], [[Moralismo]], [[Svastiko]], [[Staĥanov-movado]], [[Milito kontraŭ narkotikaĵoj]], [[Transloĝiĝo al Siberio]], [[Vagabondo]], [[Ekzilo al Siberio]], [[Poloj en Rusio]], [[Siberia landvojo]], [[Tajgo]], [[Veturigisto]], [[Punlaboro en Siberio]], [[Kontraŭalkohola kampanjo en Sovetunio]], [[Domo de Ipatjev]], [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio]], [[Aparatulo]], [[Supera Soveto de Sovetunio]], [[Plurpartiismo]], [[Onidiro]], [[Kazana Universitato]], [[Akuzo]], [[Rusia nobelaro]], [[Filistreco]], [[Rusa kampara komunumo]], [[Falanstero]], [[Nuligo de servutismo en Rusio]], [[Caro]], [[Romanovoj]], [[Registaro de Rusio]], [[Historio de Rusio]], [[Filozofo]], [[Reprezenta demokratio]], [[Prezidenta oficperiodo de Boris Jelcin]], [[Ŝtata Dumao]], [[Kotono]], [[Teo en Rusio]], [[Transportado de malliberuloj en la Rusia imperio]], [[Vaporŝipo]], [[Homa stampado]], [[Kurgano]], [[Omska fortikaĵo]], [[Pelmenoj]], [[Pramo]], [[Fuĝoj de malliberuloj el Siberio]], [[Drinkejo]], [[Gazetarlibereco]], [[Servutismo en Rusio]], [[Framasonoj en Rusio]], [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)]], [[Rusa intelektularo]], [[Pediko]], [[Tifo]], [[Gvatado]] 0b9ft8zaaictfinlshasokzwbpiqwiv 53429 53420 2026-04-29T10:21:20Z RG72 415 53429 wikitext text/x-wiki {{User ru}} {{user eo-4}} </br></br></br> '''Miaj artikoloj''': == Aŭtoroj == [[Ippolit Zavaliŝin]], [[Grigorij Potanin]], [[Nikolao Ĉukmaldin]], [[Ivan Slovcov]], [[Pjotr Gorodcov]], [[Boris Ŝĉerbina]], [[Farman Salmanov]], [[Kornej Ĉukovskij]], [[Miĥail Saltikov-Ŝĉedrin]], [[Roger Bacon]], [[Marilyn Monroe]], [[Lincoln Steffens]], [[William Randolph Hearst]], [[Diogeno la Cinika]], [[Friedrich Schiller]], [[José Ortega y Gasset]], [[Marko Bruto]], [[Jean Baudrillard]], [[Saddam Hussein]], [[Zbigniew Brzeziński]], [[Deng Xiaoping]], [[Vladimir Putin]], [[Bill Clinton]], [[George H. W. Bush]], [[Lewis Mumford]], [[Marshall McLuhan]] (99%), [[Curt Sachs]], [[Wyndham Lewis]], [[Nikita Ĥruŝĉov]], [[Ivano la Terura]], [[Aleksander Herzen]], [[Gerald Ford]], [[Lyndon B. Johnson]], [[Richard Nixon]], [[Michael Jackson]], [[Madonna]], [[Marcel Duchamp]], [[Ryszard Kapuściński]], [[Eric Hoffer]] (90%), [[Elias Canetti]], [[Aleksej Navalnij]], [[Apostolo Paŭlo]], [[Ernst Röhm]], [[Karl Radek]], [[Lev Trockij]], [[Johano Kalvino]], [[Ĥusejn ibn Ali]], [[Tamerlano]], [[Stendhal]], [[Fjodor Dostojevskij]], [[Madamo de Staël]], [[Oliver Cromwell]], [[Ernest Renan]], [[Andrej Movĉan]], [[Miĥail Gorbaĉov]], [[Miĥail Ĥodorkovskij]], [[Boris Nemcov]], [[Ramzan Kadirov]], [[Sergej Magnickij]], [[Boris Jelcin]], [[Gennadij Zjuganov]], [[Pjotr Stolipin]], [[Gustav Landauer]], [[Friedrich Engels]], [[Elton Mayo]], [[François-Noël Babeuf]], [[Alfred Adler]], [[Wilhelm Reich]], [[Jacob Burckhardt]], [[Thomas Szasz]], [[Joseph McCarthy]], [[Benjamin Rush]], [[Karl Menninger]], [[T. S. Eliot]], [[Joseph-Ignace Guillotin]], [[Napoleono la 3-a]], [[Armand Jean du Plessis de Richelieu]], [[Woodrow Wilson]], [[Anthony Eden]], [[Anŭar al-Sadat]], [[Kiichi Miyazawa]], [[John Foster Dulles]], [[Klemens von Metternich]], [[Aleksandro la 1-a (Rusio)]], [[Neville Chamberlain]], [[Edward Frederick Lindley Wood]], [[Andrej Gromiko]], [[Vjaĉeslav Molotov]], [[James Monroe]], [[Aristide Briand]], [[Ngô Đình Diệm]], [[Harold Macmillan]], [[Pierre Laval]], [[Joachim von Ribbentrop]], [[Lord Palmerston]], [[Aleksandr Gorĉakov]], [[Alfred von Schlieffen]], [[Helmuth von Moltke]], [[Nikolaj Obruĉev]], [[Dean Rusk]], [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)]], [[Nikolao la 2-a (Rusio)]], [[Gerald Nye]], [[Walter Millis]], [[Eyre Crowe]], [[Pjotr Durnovo]], [[Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, la tria markizo de Salisbury]], [[Douglas MacArthur]], [[Georgij Ĉiĉerin]], [[H. Freeman Mattews]], [[Isaiah Berlin]], [[Joseph E. Davies]], [[Henry M. Jackson]], [[Gustav Stresemann]], [[George F. Kennan]], [[Walter Lippmann]], [[Gamal Abdel Naser]], [[Albert Wohlstetter]], [[Nikolaj Bulganin]], [[Christian Pineau]], [[Milovan Ĝilas]], [[Joseph Chamberlain]], [[Denis William Brogan]], [[Yvon Delbos]], [[F. E. Smith, la 1-a grafo de Birkenhead]], [[Theobald von Bethmann Hollweg]], [[Nikolaj Sazonov]], [[Hans von Seeckt]], [[Harold Nicolson]], [[Robert King Merton]], [[David Lloyd George]], [[Arthur James Balfour]], [[Kurt Riezler]], [[George Canning]], [[Wilhelm Lamormaini]], [[Ferdinando la 2-a (Sankta Romia imperio)]], [[Friedrich von Gentz]], [[Sergej Vitte]], [[Nancy Pelosi]], [[Slobodan Miloŝeviĉ]], [[Lee Teng-hui]], [[Augusto Pinochet]], [[Ehud Barak]], [[Anatolij Ĉubajs]], [[Samuel P. Huntington]], [[Lee Kuan Yew]], [[Muhammad Ali Jinnah]], [[Sirimavo Bandaranaike]], [[Ali Akbar Haŝemi Rafsanĝani]], [[Yang Shangkun]], [[Carroll Quigley]], [[Muamar Kadafi]], [[Robert Roswell Palmer]], [[Christopher Dawson]], [[Fernand Braudel]], [[John Mearsheimer]], [[Lucian Pye]], [[Michael Dibdin]], [[Mahathir bin Mohamad]], [[Carlos Salinas de Gortari]], [[Sidney Mintz]], [[Ernesto Pérez Balladares]], [[Takeshi Umehara]], [[Georgij Arbatov]], [[Usama bin Laden]], [[Menaĥem Begin]], [[Anatolij Sobĉak]], [[Mahmud Ahmadineĵad]], [[Hans Morgenthau]], [[John McCain]], [[James Baker]], [[Eduard Ŝevardnadze]], [[Nicolae Ceaușescu]], [[Brent Scowcroft]], [[David Ignatius]], [[Viktor Janukoviĉ]], [[Condoleezza Rice]], [[Francis Fukuyama]], [[Ariel Ŝaron]], [[Hu Jintao]], [[Dick Cheney]], [[Madeleine Albright]], [[Jimmy Carter]], [[Cyrus Vance]], [[Robert Strausz-Hupé]], [[Wojciech Jaruzelski]], [[Georgij Ŝaĥnazarov]], [[Owen Harris]], [[Chiang Ching-kuo]], [[Pol Pot]], [[Charles Gati]], [[Justin Vaïsse]], [[Mark Kramer (politikologo)]], [[David Rothkopf]], [[Warren I. Cohen]], [[Nancy Bernkopf Tucker]], [[Robert A. Pastor]], [[William B. Quandt]], [[Robert E. Hunter]], [[Patrick Vaughan]], [[Marin Strmecki]], [[James Mann (verkisto)]], [[Adam Garfinkle]], [[Stephen Szabo]], [[Hamilton Fish Armstrong]], [[David Rockefeller]], [[Michael Dukakis]], [[Hamilton Jordan]], [[Alfred Rosenberg]], [[Friedrich Hebbel]], [[Carl Ludwig Schleich]], [[Gordon Allport]], [[James Henry Breasted]], [[Franz Alexander]], [[Carl von Clausewitz]], [[Karlo de Aŭstrio-Teŝino]], [[Maŭrico de Saksio]], [[Nikolaj Ogarkov]], [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]], [[Andrej Kokoŝin]], [[Jacques Sternberg]], [[Vance Packard]], [[Wilhelm Stapel]], [[Jacques Lacan]], [[David Simon]], [[Thomas De Quincey]], [[Steven Weinberg]], [[Jean-Pierre Dupuy]], [[Fjodor Rostopĉin]], [[Viktor Pinĉuk]], [[Robert Fico]], [[Abbé Pierre]], [[Ernst Bloch]], [[Majstro Eckhart]], [[Vasilij Semjonoviĉ Pankratov]], [[Grigorij Rasputin]], [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]], [[Klavdija Bitner]], [[Pierre Gilliard]], [[Jegor Ligaĉov]], [[Viktor Griŝin]], [[Nikolaj Riĵkov]], [[Miĥail Solomencev]], [[Viktor Ĉebrikov]], [[Vladimir Dolgiĥ]], [[Anatolij Lukjanov]], [[Dmitrij Jazov]], [[Vladimir Ŝĉerbickij]], [[Hejdar Alijev]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev]], [[Petro la 3-a (Rusio)]], [[Katerina la 2-a (Rusio)]], [[Vissarion Belinskij]], [[Timofej Granovskij]], [[Nikolao la 1-a (Rusio)]], [[Pavel Pestel]], [[Astolphe de Custine]], [[Ernst Johann von Biron]], [[Karl Brjulov]], [[Giuseppe Mazzini]], [[Vladimir Ĵirinovskij]], [[Viktor Ĉernomirdin]], [[Aleksandr Korĵakov]], [[Jegor Gajdar]], [[Grigorij Javlinskij]], [[Aleksandr Lebed]], [[Jurij Luĵkov]], [[Eduard Rossel]], [[Nikita Miĥalkov]], [[Aleksandr Proĥanov]], [[Miĥail Znamenskij]], [[Ivan Jakuŝkin]], [[Matvej Muravjov-Apostol]], [[Jevgenij Obolenskij]], [[Ivan Puŝĉin]], [[Pjotr Svistunov]], [[Jermak Timofejeviĉ]], [[Vladimir Tolstoj]], [[Aleksej Arakĉejev]], [[Aleksandr Jakuboviĉ]], [[Aleksandra Muravjova]], [[Ivan Paskeviĉ]], [[Ivan Nikolajeviĉ Tolstoj]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Muravjov]], [[Aleksandr Kerenskij]], [[Pavel Miljukov]], [[Aleksandr Guĉkov]], [[Georgij Lvov]], [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]], [[Ivan Godnev]], [[Aleksandr Manujlov]], [[Vladimir Nikolajeviĉ Lvov]], [[Fjodor Rodiĉev]], [[Andrej Ŝingarjov]], [[Sergej Turbin]], [[Aleksandro Alabjev]], [[Aleksandr Radiŝĉev]], [[Vasilij Ŝulgin]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], [[Miĥail Lomonosov]], [[Aleksandr Sumarokov]], [[Miĥail Miĥajloviĉ Speranskij]], [[Michael Andreas Barclay de Tolly]], [[Aleksej Jermolov]], [[Pjotr Bagration]], [[Miĥail Kutuzov]], [[Aleksandr Figner]], [[Miĥail Ivanoviĉ Tereŝĉenko]], [[Pjotr Vrangel]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Lvov]], [[Anton Denikin]], [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko]], [[Dmitrij Ivanoviĉ Ĉiĥaĉjov]], [[Aleksej Polivanov]], [[Boris Ŝtjurmer]], [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov]], [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)]], [[Aleksandr Stessel]], [[Viktor Sokira-Jaĥontov]], [[Grigorij Kotovskij]], [[Vera Ĥolodnaja]], [[Aleksej Brusilov]], [[Aleksandro la 3-a (Rusio)]] == Geografio == [[Tjumeno]], [[Siberio]], [[Irbito]], [[Tobolsko]], [[Niĵnevartovsko]], [[Surguto]], [[Neftejugansko]], [[Megiono]], [[Omsko]], [[Turo (rivero, Siberio)]], [[Tjumena provinco]], [[Okcidenta Siberio]], [[Svislando]], [[Romio]], [[Meksiko]], [[Eŭropo]], [[Irako]], [[Sudameriko]], [[Centra Ameriko]], [[Hispanio]], [[Ĉinio]], [[Sovetunio]], [[Pakistano]], [[Afganio]], [[Ukrainio]], [[Eŭrazio]], [[Pollando]], [[Irano]], [[Proksima Oriento]], [[Japanio]], [[Fora Oriento]], [[Centra Azio]], [[Azio]], [[Turkio]], [[Kartvelio]], [[Armenio]], [[Eŭropa Unio]], [[Uzbekio]], [[Azerbajĝano]], [[Palestino]], [[Sud-Koreio]], [[Nord-Koreio]], [[Koreio]], [[Singapuro]], [[Tajvano]], [[Orienta Azio]], [[Italio]], [[Brita imperio]], [[Belorusio]], [[Hinda oceano]], [[Kazaĥio]], [[Kaspia maro]], [[Korea milito]], [[Anglio]], [[Okcidenta Eŭropo]], [[Centra Eŭropo]], [[Orienta Eŭropo]], [[Subevoluintaj landoj]], [[Suda Usono]], [[Norda Usono]], [[Nederlando]], [[Asirio]], [[Alpoj]], [[Skota Altlando]], [[Krimeo]], [[Argentino]], [[Kaŭkazio]], [[Ĉeĉenio]], [[Vajmara respubliko]], [[Nazia Germanio]], [[Ameriko]], [[Okcidenta Germanio]], [[Masaĉuseco]], [[Jalutorovsko]], [[Germana Demokratia Respubliko]], [[Laoso]], [[Sankta Romia imperio]], [[Sud-Vjetnamio]], [[Nord-Vjetnamio]], [[Ĉeĥoslovakio]], [[Aŭstrio-Hungario]], [[Atlantiko]], [[Manika markolo]], [[Prusio]], [[Balkanio]], [[Hindoĉinio]], [[Sud-Orienta Azio]], [[Nord-Orienta Azio]], [[Dardaneloj]], [[Alzaco-Loreno]], [[Saĥaleno]], [[Kurilaj insuloj]], [[Bosnio kaj Hercegovino]], [[Rejna provinco]], [[Sankt-Peterburgo]], [[Supra Silezio]], [[Pola koridoro]], [[Germana Federacio]], [[Orienta Rumelio]], [[Sueza kanalo]], [[Manĉurio]], [[Rumanio]], [[Jugoslavio]], [[Vaŝingtono]], [[Okcidenta Usono]], [[Nord-Okcidenta Usono]], [[Malajzio]], [[Okcidenta Berlino]], [[Pacifiko]], [[Vjetnamio]], [[Kamboĝo]], [[Germana Regno]], [[Silicia Valo]], [[Wall Street]], [[Estonio]], [[Bosnio]], [[Kosovo]], [[Granda Albanio]], [[Somalio]], [[Persa golfo]], [[Sauda Arabio]], [[Niĝerio]], [[Indonezio]], [[Aŭstralio]], [[Francio]], [[Nord-Makedonio]], [[Latinameriko]], [[Respubliko Serba Krajna]], [[Subsahara Afriko]], [[Nord-Afriko]], [[Tajlando]], [[Haitio]], [[Libano]], [[Sirio]], [[Egiptio]], [[Sektoro Gazao]], [[Filipinoj]], [[Havajo]], [[Panama kanalo]], [[Pola Popola Respubliko]], [[Tomsko]], [[Jenisejo]], [[Krasnojarsko]], [[Kazano]], [[Velikij Novgorod]], [[Petrozavodsko]], [[Novgoroda gubernio]], [[Kieva Regno]], [[Konstantinopolo]], [[Nadimo]], [[Kurgano (urbo)]], [[Baltio]], [[Buĥaro]], [[Jekaterinburgo]], [[Tobolska gubernio]], [[Tugulimo]], [[Uspenka (Tjumena distrikto)]], [[Bogandinskoje]], [[Kijovo]], [[Jalutorovska distrikto (1782-1923)]], [[Juĵno-Pletnjovo]], [[Kurska gubernio]], [[Iŝima distrikto (1782-1923)]], [[Tobolo]], [[Iŝimo (rivero)]], [[Provinco de Siberiaj Kirgizoj]], [[Kujbiŝev]], [[Baraba stepo]], [[Jeniseja gubernio]], [[Bogotolo]], [[Aĉinsko]], [[Bajkalo]], [[Usolje-Sibirskoje]], [[Valdajo]], [[Kievo]], [[Odeso]] == Periodoj == * [[Jarcento]], [[6-a jarcento]], [[16-a jarcento]], [[17-a jarcento]], [[18-a jarcento]], [[19-a jarcento]], [[20-a jarcento]], [[21-a jarcento]] * [[1880-aj jaroj]], [[1890-aj jaroj]] * [[1910-aj jaroj]], [[1920-aj jaroj]], [[1930-aj jaroj]], [[1950-aj jaroj]], [[1960-aj jaroj]], [[1970-aj jaroj]], [[1980-aj jaroj]], [[1990-aj jaroj]] == Ekstera politiko == * [[Internaciaj rilatoj]], [[Ekstera politiko]], [[Internacia politiko]], [[Geopolitiko]] * [[Rilatoj de Ĉinio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj NATO]], [[Rilatoj de Germanio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Rusio kaj Usono]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Sovetunio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Japanio]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropa Unio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Usono]], [[Rilatoj de Barato kaj Ĉinio]], [[Rilatoj de Barato kaj Pakistano]], [[Rilatoj de Barato kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj kaj Koreio]], [[Rilatoj de Sovetunio kaj Usono]], [[Rilatoj de Azio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj Ukrainio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Nord-Koreio]], [[Rilatoj de Pakistano kaj Usono]], [[Rilatoj de Israelo kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Israelo]], [[Rilatoj de Ukrainio kaj NATO]], [[Rilatoj de Sirio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropo kaj Rusio]], [[Rilatoj de Britio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irako kaj Usono]], [[Rilatoj de Pollando kaj Rusio]] * [[Ekstera politiko de Usono]], [[Ekstera politiko de Ĉinio]], [[Ekstera politiko de Rusio]], [[Ekstera politiko de Barato]], [[Ekstera politiko de Japanio]], [[Ekstera politiko de Germanio]] * [[McMahon-linio]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Truman-doktrino]], [[Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj]], [[Kapto de usonaj ostaĝoj en Irano]], [[Pactraktatoj de Camp David]], [[Vastigo de NATO]], [[Konsilio pri Nacia Sekureco de Usono]], [[Orienta Bloko]], [[Grupo de la Ok]], [[Membriĝo de Ukrainio en Eŭropa Unio]], [[Pintokunveno en Malto]], [[Triflanka Komisiono]], [[Realismo (internaciaj rilatoj)]], [[Politiko de malstreĉigo]], [[Paca kunekzistado]], [[Intertraktoj pri limigo de strategiaj armiloj]], [[Grupo de la Sep]], [[Varsovia pakto]], [[Carter-doktrino]], [[Realpolitiko]], [[Kolektiva sekureco]], [[Unuigo de Germanio]], [[Unuiĝintaj Nacioj]], [[Povekvilibro]], [[Memdeterminado]], [[Viena kongreso]], [[Jalta konferenco]], [[Potsdama konferenco]], [[Doktrino de Monroe]], [[Izolismo]], [[Ekspansiismo]], [[Evidenta destino]], [[Kuba misila krizo]], [[NATO]], [[Versajla traktato]], == Ekonomio == [[Financo]], [[Okcidentsiberia naftogasa komplekso]], [[Fervojo]], [[Internacia Mona Fonduso]], [[Monda Banko]], [[Financa krizo de 2008]], [[Ekonomio]], [[Infrastrukturo]], [[Produktado]], [[Superbazaro]], [[Aĉetcentro]], [[Transporto]], [[Usona dolaro]], [[Eŭro]], [[Inflacio]], [[Valuto]], [[Industrio]], [[Baza enspezo]], [[Merkato]], [[Ekonomiaj sankcioj]], [[Akcia kompanio]], [[Planita ekonomio]], [[Ekonomio de Japanio]], [[Ekonomio de Usono]], [[Merkata ekonomio]], [[Turismo]], [[Reklamo]], [[Granda Depresio]], [[Varomarko]], [[Produktadrimedoj]], [[Produktiveco]], [[Rento]], [[Aĉetado]], [[Ekfirmao]], [[Nordamerika Liberkomerca Interkonsento]], [[Buŝehra atomstacio]], [[Ekonomio de Ĉinio]], [[Ekonomio de Rusio]], [[Financa krizo en Rusio (1998)]], [[Ŝtata kapitalismo]], [[Privata posedo]], [[Politika ekonomiko]], [[Produktivaj fortoj]], [[AvtoVAZ]], [[Fabriko]], [[Salproduktado]] == Milito == [[Nuklea milito]], [[Hispana Enlanda milito]], [[Golfa milito]], [[Afgana milito (1979-1989)]], [[Milito en Afganio (2001-2021)]], [[Dua mondmilito]], [[Malvarma milito]], [[Milito kontraŭ terorismo]], [[Unua mondmilito]], [[Totala milito]], [[Napoleonaj militoj]], [[Usona Enlanda milito]], [[Vjetnama milito]], [[Franca-Prusa milito]], [[Donbasa milito]], [[Milito de Jom Kippur]], [[Rusa-japana milito]], [[Dua itala-etiopa milito]], [[Krimea milito]], [[Rusa-turka milito (1877-1878)]], [[Tria mondmilito]], [[Kosova milito]], [[Tridekjara milito]], [[Bosnia milito]], [[Bombado de Jugoslavio fare de NATO]], [[Kroata milito]], [[Invado de Irako al Kuvajto]], [[Libana milito de 1982]], [[Libana enlanda milito]], [[Irana-iraka milito]], [[Barata-pakistana milito de 1965]], [[Invado al Ĉeĥoslovakio (1968)]], [[Unua milito en Ĉeĉenio]], [[Sestaga milito]], [[Kamboĝa-Vjetnama milito]], [[Ogadena milito]], [[Bombado de Irako en 1998]], [[Tet-ofensivo]], [[Liberiga Armeo de Kosovo]], [[Militarismo]], [[Naziaj koncentrejoj]], [[Invado de Rusio en Ukrainion (2022)]], [[Mongola invado al Rusio]], [[Patriota Milito de 1812]], [[Januara ribelo]], [[Armitaj Fortoj de Rusio]], [[Milito de la Sesa Koalicio]], [[Venkotago]], [[Dua milito en Ĉeĉenio]], [[Militsetlejoj]], [[Rekrutigo]], [[Ulano]], [[Batalo de Borodino]], [[Oficiro]], [[Volontula Armeo]], [[Evakuado de Odeso (1920)]], [[Evakuado de Krimeo]], [[Rusia Enlanda milito]], [[Rusia Imperiestra Armeo]] == Nukleaj armiloj == [[Nuklea armilo]], [[Atombombo]], [[Amasdetrua armilo]], [[Nuklea milito]], [[Nuklearmila konkuro]], [[Nuklea programo de Nord-Koreio]], [[Nuklea programo de Pakistano]], [[Nuklea programo de Barato]], [[Nuklea testo]], [[Nuklea programo de Sud-Afriko]], [[Nuklea programo de Irano]], [[Usona kontraŭmisila defendo en Centra kaj Orienta Eŭropo]], [[Programo de Nunn — Lugar]], [[Nuklea programo de Israelo]], [[Traktato kontraŭ pliigo de atomarmiloj]], [[Nuklea armilaro de Usono]] == Etnoj kaj nacioj == [[Ĥoĥol]], [[Judoj]], [[Hispanoj]], [[Rusoj]], [[Italoj]], [[Japanoj]], [[Araboj]], [[Armenoj]], [[Grekoj]], [[Azeroj]], [[Ĝermanoj]], [[Germanoj]], [[Slavoj]], [[Puebloj]], [[Albanoj]], [[Sudetaj germanoj]], [[Araba mondo]], [[Francoj]], [[Nederlandanoj]], [[Angloj]], [[Svisoj]], [[Arandoj]], [[Indianoj]], [[Ĉinoj]], [[Transmaraj ĉinoj]], [[Usonaj judoj]], [[Usonaj poloj]], [[Tataroj]], [[Marioj]], [[Udmurtoj]], [[Ĉuvaŝoj]], [[Komioj]], [[Rusiaj germanoj]], [[Latvoj]], [[Estonoj]], [[Baltaj germanoj]], [[Kaŭkaziaj germanoj]], [[Judoj en Uralo]], [[Siberianoj]], [[Mordvoj]], [[Ukrainoj en Siberio]], [[Judoj en Siberio]], [[Siberiaj tataroj]], [[Burjatoj]], [[Kontraŭjudaj pogromoj en la Rusia imperio]], [[Judoj en Rusio]] == Psikologio == [[Neŭrozo]], [[Psikologio]], [[Psikopatologio]], [[Nekonscio]], [[Arketipo]], [[Psiko]], [[Komplekso (psikologio)]], [[Trikstero]], [[Neŭrastenio]], [[Psikoterapio]], [[Ekstravertiteco — introvertiteco]], [[Histerio]], [[Komforto]], [[Anksio]], [[Memkonscio]], [[Fatala virino]], [[Narcisismo]], [[Individuismo]], [[Nostalgio]], [[Ekstazo]], [[Fetiĉismo]], [[Paranojo]], [[Skizofrenio]], [[Malkontento]], [[Entuziasmo]], [[Sinofero]], [[Melankolio]], [[Indiferenteco]], [[Psikanalizo]], [[Ekzaltiĝo]], [[Fremdiĝo]], [[Konformismo]], [[Mensa sano]], [[Eŭforio]], [[Masoĥismo]], [[Sadismo]], [[Piromanio]], [[Psikiatria hospitalo]], [[Nekonformismo]], [[Obsedo]], [[Halucino]], [[Paralizo]], [[Megalomanio]], [[Apatio]], [[Psikiatrio]], [[Ŝoko]], [[Virineco]], [[Vireco]], [[Paniko]], [[Kolektivismo]], [[Elreviĝo]], [[Kulposento]], [[Dresado]], [[Simulado]], [[Estimo]] (90%), [[Nobleco]], [[Fascino]], [[Malrespekto]], [[Malamikeco]], [[Obstino]], [[Plezuro]] (90%), [[Agreso]], [[Dominado]], [[Rolo]], [[Subkonscio]], [[Personeco]], [[Indigno]], [[Logoterapio]], [[Identigo (psikologio)]], [[Mortoinstinkto]], [[Anusa karaktero]], [[Seksa ekscitiĝo]], [[Puremo]], [[Supermio]], [[Sonĝointerpretado]], [[Infana psikologio]], [[Emocia kontaĝo]], [[Frua infanaĝo]], [[Repuŝado (psikologio)]], [[Afekcio]], [[Rezistado (psikologio)]], [[Cenzuro (psikanalizo)]], [[Traŭmato (psikologio)]], [[Seksa bremsado]], [[Religia ekscitiĝo]], [[Sekslogo]], [[Depresio]], [[Anksia neŭrozo]], [[Neŭrozo de senlaborulo]], [[Obseda-kompulsia malsano]], [[Kastrotimo]] == Filozofio == [[Simbolo]], [[Realo]], [[Mito]], [[Idealismo]], [[Sentimentaleco]], [[Maljusteco]], [[Senso]], [[Teozofio]], [[Spiritismo]], [[Signifo]], [[Utopio]] (99%), [[Racio]] (99%), [[Raciismo]], [[Simulakro]], [[Ekzistado]], [[Destino]], [[Relativismo]], [[Empiriismo]], [[Pozitivismo]], [[Skeptikismo]], [[Vivosenco]], [[Eroto (filozofio)]], [[Majstro Eckhart]], [[Okcidentemo]] == Religio == [[Kristnasko]], [[Maria (patrino de Jesuo)]], [[Iziso]], [[Islama fundamentismo]], [[Islama mondo]], [[Islamismo]], [[Ikono]], [[Ortodoksismo]], [[Ikonoklasmo]], [[Ŝijaismo]], [[Eliro (historia evento)]], [[Katolika Eklezio]], [[Prapeko]], [[Malnova Testamento]], [[Pilgrimado]], [[Lasta Juĝo]], [[Ĝihado]], [[Nekredanto]], [[Reformacio]], [[Protestantismo]], [[Ĉasado de sorĉistinoj]], [[Eva]], [[Komunio]], [[Postmorto]], [[Transa mondo]], [[Horoskopo]], [[Fundamentismo]], [[Senmorteco]], [[Monaĥejo]], [[Ordeno (religio)]], [[Mesiismo]], [[Mesio]], [[Idolismo]], [[Idolo]], [[Promesita Lando]], [[Aŝuro]], [[Ĉiela Regno]], [[Resurekto]], [[Resurekto de Jesuo]], [[Rito]], [[Propeka kapro]], [[Herezo]], [[Magio]], [[Totemo]], [[Kontraŭreformacio]], [[Ŝamano]], [[Konfuceismo]], [[Monoteismo]], [[Dio Patro]], [[Inkvizicio]], [[Islama renaskiĝo]], [[Islama Frataro]], [[Krucifikso]], [[Religia maltoleremo]], [[Cirkumcido]], [[Totemismo]], [[Levido]], [[Javeo]], [[Heksateŭko]], [[Interligo (Biblio)]], [[Evangelio]], [[Alaho]], [[Sankteco]], [[Politeismo]], [[Atono]], [[Reenkarniĝo]], [[Senpeka koncipo de Jesuo]], [[Asketismo]], [[Rusa Ortodoksa Eklezio]], [[Katedralo de Kristo Savinto]], [[Luteranismo en Rusio]], [[Kieva-Peĉjora monaĥejo]] == Libroj == [[La granda ŝaktabulo]], [[La elekto: tutmonda dominado aŭ tutmonda gvidado]], [[Strategia vizio: Usono kaj la krizo de tutmonda potenco]], [[Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento]], [[La ribelo de la amasoj]], [[Unuetaĝa Usono]], [[Kontraŭstaro inter Civilizacioj]], [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]], [[Zbig: La strategio kaj politiko de Zbigniew Brzeziński]], [[Konfeso pri difinita temo]], [[Provincano]], [[Rusio kaj la mondo. Nova epoko. 12 jaroj, kiuj povos ŝanĝi ĉion]], [[Amasa psikologio de faŝismo]], [[La doktoro kaj la animo]], [[Sonĝointerpretado (Freud)]], [[Estonteco de unu iluzio]], [[Malkontenteco pri la kulturo]], [[La homo Moseo kaj la monoteisma religio]], [[Kial milito?]], [[Makbeto]], [[La anatomio de homa detruemo]], [[Fuĝo for de libereco]], [[La socio de konsumado]], [[Simulakroj kaj simulaĵoj]], [[En la ombro de la silentema plejmulto]], [[La travidebleco de malbono]], [[La Golfa milito ne okazis]], [[La agonio de povo]], [[La fatalaj strategioj]], [[La sistemo de aĵoj]], [[Kontribuo al kritiko de la politika ekonomiko de signo]], [[La jaro de revado danĝera]], [[La plago de fantazioj]], [[Ekonomiaj kaj filozofiaj manuskriptoj je 1844]], [[Kontribuo al kritiko de politika ekonomiko]], [[Kritiko de la Hegela Jurfilozofio]], [[La Kapitalo]], [[Artikoloj de Aleksander Herzen]], [[Lekcioj kaj paroladoj de Erich Fromm]], [[Koncepto de la homo ĉe Karolo Markso]], [[El Siberio]], [[Leteroj de Anton Ĉeĥov]], [[Kaŝĉej-ĉeno]], [[Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio]], [[Pensoj pri la Februara revolucio]], [[Lando de ekzilo: de Osa ĝis Irkutsko]], [[Oktobra manifesto]] == Kulturo == [[Holivudo]], [[Filmo]], [[Renesanco]], [[Kino]], [[Televido]], [[Radio]], [[Bildliteraturo]], [[Klaŭno]], [[Akrobato]], [[Striptizo]], [[Kubismo]], [[Amaskomunikilo]], [[Propagando]], [[Pentrado]], [[Ludo]], [[Ĵazo]], [[Humpty Dumpty]], [[Disneyland]], [[Modo]], [[Ceremonio]], [[Estetiko]], [[Superrealismo]], [[Poparto]], [[Centro Georges Pompidou]], [[Kiĉo]], [[Dadaismo]], [[Maskerado]], [[Papiruso]], [[Alfabeto]], [[Litero]], [[Skulptaĵo]], [[Dirigento]], [[Televidserio]], [[Orkestro]], [[Ĥoro]], [[Multkulturismo]], [[Universalismo]], [[Ĉina civilizacio]], [[Kultura imperiismo]], [[Dramo]], [[Rusa literaturo]], [[Jarmilo de Rusio]], [[Forkapto de la fianĉino]], [[Rusa kuirarto]] == Revolucioj == [[Kontraŭrevolucio]], [[Oktobra revolucio]], [[Franca revolucio de 1789]], [[Rusia revolucio de 1905]], [[Hungara revolucio de 1956]], [[Seksa revolucio]], [[Usona revolucio]], [[Irana revolucio]], [[Franca revolucio de 1848]], [[Decembristoj en Jalutorovsko]], [[Decembristoj en Tobolsko]], [[Februara revolucio]], [[Abdiko de Nikolao la 2-a]], [[Abdiko de Miĥail Aleksandroviĉ]], [[Petrograda Soveto]] == Lingvoj == [[Araba lingvo]], [[Ĉina lingvo]], [[Plurlingveco]], [[Sakraĵo]], [[Siberia parolmaniero]], [[Lingvolernado]], [[Suda dialektaro de la rusa lingvo]] == Araba-israela konflikto == [[Araba-israela konflikto]], [[Organizaĵo por Liberigo de Palestino]], [[Intifado]], [[Hamaso]], [[Fataho]], [[Sueza krizo]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Madrida konferenco (1991)]], [[Sestaga milito]], [[Milito de Jom Kippur]] == Temoj == [[Ekologio]], [[Nuklea akcidento de Ĉernobilo]], [[Komunista Partio de Sovetunio]], [[Nafto]], [[Geologio]], [[Burokratio]], [[Vodko]], [[Fotografio]], [[Oriento]], [[Okcidenta civilizo]], [[Problemo]], [[Plenkreskulo]], [[Pedagogio]], [[Katastrofo]], [[Epidemio]], [[Bolŝevismo]], [[Junulino]], [[Prahistorio]], [[Poeto]], [[Kolektivo]], [[Alkoholismo]], [[Sinmortigo]], [[Ora epoko]], [[Aristokratio]], [[Plebo]], [[Absolutismo]], [[Urboŝtato]], [[Arkeologio]], [[Tekniko]], [[Burĝo]], [[Demagogio]], [[Liberalismo]], [[Marksismo]], [[Politika dekstro]], [[Politika maldekstro]], [[Publika opinio]], [[Intelektulo]], [[Aŭto]], [[Informo]], [[Tutmondiĝo]], [[Diskriminacio]], [[Teroro]], [[Atencoj de la 11-a de septembro 2001]], [[Disfalo de Sovetunio]], [[Konsumismo]], [[Talibano]], [[Socia malegaleco]], [[Amasa kulturo]], [[Kontraŭusonismo]], [[Al-Kaido]], [[Studento]], [[Usona Kongreso]], [[Haveno]], [[Elito]], [[Traktato]], [[Valso]], [[Elektro]], [[Komunikado]] (99%), [[Skribo]] (99%), [[Parolo]] (99%), [[Telefono]] (99%), [[Aviado]], [[Telegrafo]], [[Presado]], [[Novaĵo]], [[Specialisto]], [[Tuŝo]], [[Mesaĝo]], [[Letero]], [[Nudeco]], [[Tribo]], [[Aŭtomatigo]], [[Feŭdismo]], [[Eldonado]], [[Vidado]] (99%), [[Aŭdo]] (99%), [[Stomatologio]], [[Nerva sistemo]], [[Amuzo]], [[Vojo]], [[Poŝto]], [[Redaktoro]], [[Tajpilo]], [[Sekretario]], [[Korpo]], [[Nomado]], [[Slumo]], [[Sago]], [[Kamparo]], [[Narciso]], [[Mezepoko]], [[Migrado]], [[Maŝino]], [[Centralizismo]], [[Biciklo]], [[Fusilo]], [[Perspektivo]], [[Bordelo]], [[Vokvirino]], [[Raso]], [[Invento]], [[Ideologio]], [[Mongolaj invadoj kaj konkeroj]], [[Slavofilismo]], [[Ostaĝo]], [[Subjekto]], [[Teritorio]], [[Evento]], [[Pornografio]], [[Manipulado de la amasoj]], [[Sekseco]], [[Atenco]], [[Vetludo]], [[Nuklea centralo]], [[Majo de 1968 (Francio)]], [[Klonado]], [[Implozio]], [[Ofero]] (90%), [[Socia sekso]] (90%), [[Konsumado]], [[Handikapo]], [[Respondeco]] (90%), [[Ĉantaĝo]], [[Snobo]], [[Orgio]], [[Aĵo]], [[Masko]], [[Naziismo]], [[Doktrino]] (90%), [[Radikalismo]], [[Kariero]], [[Ribelo]] (90%), [[Elmigrado]], [[Cionismo]], [[Totalismo]], [[Reformo]], [[Reakcio (politiko)]], [[Ŝovinismo]], [[Geto]], [[Koloniismo]], [[Ŝtatoficisto]], [[Konkurenco]], [[Linĉado]], [[Superecismo]], [[Ekzilo]], [[Impotenteco]], [[Soldato]] (90%), [[Uniformo]], [[Stalinismo]], [[Tajpinga ribelo]], [[Misiismo]], [[Modernigo]], [[Malnova reĝimo]], [[Klerismo]], [[Organizaĵo]], [[Ĥaoso]], [[Eksterlandano]], [[Grego]], [[Detruado]], [[Distanco]], [[Fajro]] (90%), [[Arbaro]] (90%), [[Maro]] (90%), [[Ŝtonumado]], [[Kondamno]], [[Bruligado sur ŝtiparo]], [[Postvivado]], [[Predo]], [[Fuĝo]], [[Incendio]], [[Danĝero]], [[Minaco]], [[Ekzekuto]], [[Ekzekutisto]], [[Genuado]], [[Ŝipestro]], [[Digo]], [[Venĝo]], [[Murdo]], [[Ekskremento]], [[Mortinto]] (90%), [[Malrapideco]], [[Kaŭrado]], [[Sidado]], [[Starado]], [[Kuŝado]], [[Piramido]], [[Insekto]], [[Aresto]], [[Faŭko]], [[Malpermeso]] (90%), [[Triumfo]], [[Procesio]], [[Kreskado]], [[Ĥako]], [[Areno]], [[Montogrimpado]], [[Matadoro]], [[Fingro]] (90%), [[Lanco]], [[Metalo]], [[Slogano]], [[Oratoro]], [[Rajdado]], [[Deputito]], [[Voĉdono]], [[Jura imuneco]], [[Piedsigno]], [[Atako]] (90%), [[Bebo]], [[Entombigo]], [[Klano]], [[Sekalo]], [[Batalkampo]], [[Batalo]] (90%), [[Krio]] (90%), [[Posteulo]], [[Praulo]], [[Tombejo]], [[Kortego]], [[Pridemandado]], [[Demando]], [[Ponardo]], [[Parlamento]], [[Kasto]], [[Socia klaso]], [[Konspiro]], [[Bacilo]], [[Mikrobo]], [[Spermo]], [[Limo]] (90%), [[Ekbruligo]], [[Manifestacio]], [[Striko]], [[Formikejo]], [[Krucumado]], [[Terapio]], [[Paŝtisto]], [[Konskripcio]], [[Seĝo]], [[Indiĝeno]], [[Fortikaĵo]], [[Trupo]], [[Gardisto]], [[Ujo]], [[Argilo]], [[Sceptro]], [[Heroo]], [[Unueca Rusio]], [[Koloraj revolucioj]], [[Geja Fiero]], [[Cenzuro]], [[Rusofobio]], [[Islama Ŝtato]], [[Volontulo]], [[Bonfarado]], [[Enmigrado]], [[Rifuĝinto]], [[Kultura asimilado]], [[Jabloko]], [[Homofobio]], [[Monumento]], [[Pussy Riot]], [[Identeco]], [[Incesto]], [[Universala voĉdonrajto]], [[Roboto]], [[Erotiko]], [[Konversacio]], [[Kreado]], [[Patriarkeco]], [[Matriarkeco]], [[Meza klaso]], [[Interŝanĝo]], [[Laceco]], [[Aŭtoritatismo]], [[Judo-kristana paradigmo]], [[Administranto]], [[Floro]] (pli ol 50%), [[Prestiĝo]], [[Nuntempa arto]], [[Administrado]], [[Realismo]], [[Manifesto de la Komunista Partio]], [[Malkonfido]], [[Kontraŭfaŝismo]], [[Monopolo]] (90%), [[Socia adaptiĝo]], [[Stimulo]], [[Senhelpeco]], [[Luteranismo]], [[Munkena interkonsento]], [[Energio]], [[Moderna epoko]], [[Malcentralizado]], [[Feliĉa fino]], [[Mickey Mouse]], [[Pejzaĝo]], [[Anuso]], [[Demenco]], [[Malliberigo]], [[Kanibalo]], [[Senkulpeco]], [[Fumado]], [[Lojaleco]], [[Dreyfus-skandalo]], [[Droga dependeco]], [[Damaĝo]], [[Ligo de Nacioj]], [[Ligo de Arabaj Ŝtatoj]], [[Berlina muro]], [[Nacia intereso]], [[Gerilo]], [[Intertraktoj]], [[Pakto Ribbentrop-Molotov]], [[Intermilita periodo]], [[Traktato de Rapallo (1922)]], [[Traktatoj de Lokarno]], [[Aŭgusta puĉo]], [[Imperiestro]], [[Disigo de povoj]], [[Berlina krizo (1961)]], [[Sankta Alianco]], [[Mein Kampf]], [[Anschluss]], [[Wilsonismo]], [[Sociala asekuro]], [[Habsburgoj]], [[Mobilizado]], [[Perestrojko]], [[Glasnost]], [[Partnereco por paco]], [[Radio Libera Eŭropo/Radio Libero]], [[Titoismo]], [[Germana naciismo]], [[Dispartigoj de Pollando-Litovio]], [[Reparacio]], [[Antikominterna pakto]], [[Unua maroka krizo]], [[Triopa Entento]], [[Neŭtraleco]], [[Superpotenco]], [[Mararmeo]], [[Maginot-linio]], [[Fekundindico]], [[Traktato de Brest-Litovsk]], [[Publikaj rilatoj]], [[Pariza paca konferenco]], [[Okupado de baltaj landoj]], [[Strategio]], [[Araba naciismo]], [[Domino-teorio]], [[Eŭropa koncerto]], [[Orienta Demando]], [[Curzon-linio]], [[Spionservo]], [[Iredentismo]], [[Taktiko]], [[Novkonservativismo]], [[Konfrontiĝo]], [[Jingoismo]], [[Konservisma Partio (Britio)]], [[Whigs]], [[Malarmado]], [[Kontraŭkomunismo]], [[Alianco]], [[Prezidanto de Usono]], [[Berlina kongreso]], [[Poliomjelito]], [[Amendo de Jackson–Vanik]], [[Lobiado]], [[Monda registaro]], [[Politiko de detenado]], [[Misilo]], [[Usona Departemento de Ŝtato]], [[Hallstein-doktrino]], [[Pakto Briand-Kellogg]], [[Tutgermanismo]], [[Germanigo]], [[Sinplenumanta profetaĵo]], [[Vestfalia paco]], [[Suvereneco]], [[Interna politiko]], [[Reciproke garantiita neniigo]], [[Strategia Defenda Iniciato]], [[Interkonsento de Rambouillet]], [[Reunuiĝo de Koreio]], [[Kanajla ŝtato]], [[Kontraŭmisila defendo]], [[Rasapartigo]], [[Kompromiso]], [[Jackson-demokratio]], [[Protestoj sur placo Tian An Men]], [[Oligarĥio]], [[Malalta klaso]], [[Internacia juro]], [[Etna purigado]], [[Okcidentigo]], [[Nacia ŝtato]], [[Liberala demokratio]], [[Indiĝenigo]], [[Genocido]], [[Postkoloniismo]], [[Kontraŭokcidentismo]], [[Ksenofobio]], [[Demografio]], [[Dinastio Qing]], [[Hizbulaho]], [[Industriigo]], [[CIA]], [[Islama terorismo]], [[Virinaj rajtoj]], [[Solidareco (Pollando)]], [[Armitaj Fortoj de Usono]], [[Disfalo de Jugoslavio]], [[Usona malliberejo en Guantanamo]], [[Pensofabriko]], [[Universitato Harvard]], [[Sovetologio]], [[Rusa naciismo]], [[Annus mirabilis]], [[Nacisocialisma Germana Laborista Partio]], [[Flago de Nazia Germanio]], [[Seksorganoj]], [[Fekaĵo]], [[Menstruo]], [[Flarsenso]], [[Dupiedismo]], [[Senhejma infano]], [[Interrompita koito]], [[Trajno]], [[Nokta enurezo]], [[Ekzogamio]], [[Kastro]], [[Eta burĝo]], [[Agrikulturisto]], [[Socialdemokratio]], [[Scienca rasismo]], [[Antikva Grekio]], [[Hetajro]], [[Moralismo]], [[Svastiko]], [[Staĥanov-movado]], [[Milito kontraŭ narkotikaĵoj]], [[Transloĝiĝo al Siberio]], [[Vagabondo]], [[Ekzilo al Siberio]], [[Poloj en Rusio]], [[Siberia landvojo]], [[Tajgo]], [[Veturigisto]], [[Punlaboro en Siberio]], [[Kontraŭalkohola kampanjo en Sovetunio]], [[Domo de Ipatjev]], [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio]], [[Aparatulo]], [[Supera Soveto de Sovetunio]], [[Plurpartiismo]], [[Onidiro]], [[Kazana Universitato]], [[Akuzo]], [[Rusia nobelaro]], [[Filistreco]], [[Rusa kampara komunumo]], [[Falanstero]], [[Nuligo de servutismo en Rusio]], [[Caro]], [[Romanovoj]], [[Registaro de Rusio]], [[Historio de Rusio]], [[Filozofo]], [[Reprezenta demokratio]], [[Prezidenta oficperiodo de Boris Jelcin]], [[Ŝtata Dumao]], [[Kotono]], [[Teo en Rusio]], [[Transportado de malliberuloj en la Rusia imperio]], [[Vaporŝipo]], [[Homa stampado]], [[Kurgano]], [[Omska fortikaĵo]], [[Pelmenoj]], [[Pramo]], [[Fuĝoj de malliberuloj el Siberio]], [[Drinkejo]], [[Gazetarlibereco]], [[Servutismo en Rusio]], [[Framasonoj en Rusio]], [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)]], [[Rusa intelektularo]], [[Pediko]], [[Tifo]], [[Gvatado]] ndd2ocbgrq9zkpi20xxr890735yhebf 53439 53429 2026-04-29T10:33:49Z RG72 415 53439 wikitext text/x-wiki {{User ru}} {{user eo-4}} </br></br></br> '''Miaj artikoloj''': == Aŭtoroj == [[Ippolit Zavaliŝin]], [[Grigorij Potanin]], [[Nikolao Ĉukmaldin]], [[Ivan Slovcov]], [[Pjotr Gorodcov]], [[Boris Ŝĉerbina]], [[Farman Salmanov]], [[Kornej Ĉukovskij]], [[Miĥail Saltikov-Ŝĉedrin]], [[Roger Bacon]], [[Marilyn Monroe]], [[Lincoln Steffens]], [[William Randolph Hearst]], [[Diogeno la Cinika]], [[Friedrich Schiller]], [[José Ortega y Gasset]], [[Marko Bruto]], [[Jean Baudrillard]], [[Saddam Hussein]], [[Zbigniew Brzeziński]], [[Deng Xiaoping]], [[Vladimir Putin]], [[Bill Clinton]], [[George H. W. Bush]], [[Lewis Mumford]], [[Marshall McLuhan]] (99%), [[Curt Sachs]], [[Wyndham Lewis]], [[Nikita Ĥruŝĉov]], [[Ivano la Terura]], [[Aleksander Herzen]], [[Gerald Ford]], [[Lyndon B. Johnson]], [[Richard Nixon]], [[Michael Jackson]], [[Madonna]], [[Marcel Duchamp]], [[Ryszard Kapuściński]], [[Eric Hoffer]] (90%), [[Elias Canetti]], [[Aleksej Navalnij]], [[Apostolo Paŭlo]], [[Ernst Röhm]], [[Karl Radek]], [[Lev Trockij]], [[Johano Kalvino]], [[Ĥusejn ibn Ali]], [[Tamerlano]], [[Stendhal]], [[Fjodor Dostojevskij]], [[Madamo de Staël]], [[Oliver Cromwell]], [[Ernest Renan]], [[Andrej Movĉan]], [[Miĥail Gorbaĉov]], [[Miĥail Ĥodorkovskij]], [[Boris Nemcov]], [[Ramzan Kadirov]], [[Sergej Magnickij]], [[Boris Jelcin]], [[Gennadij Zjuganov]], [[Pjotr Stolipin]], [[Gustav Landauer]], [[Friedrich Engels]], [[Elton Mayo]], [[François-Noël Babeuf]], [[Alfred Adler]], [[Wilhelm Reich]], [[Jacob Burckhardt]], [[Thomas Szasz]], [[Joseph McCarthy]], [[Benjamin Rush]], [[Karl Menninger]], [[T. S. Eliot]], [[Joseph-Ignace Guillotin]], [[Napoleono la 3-a]], [[Armand Jean du Plessis de Richelieu]], [[Woodrow Wilson]], [[Anthony Eden]], [[Anŭar al-Sadat]], [[Kiichi Miyazawa]], [[John Foster Dulles]], [[Klemens von Metternich]], [[Aleksandro la 1-a (Rusio)]], [[Neville Chamberlain]], [[Edward Frederick Lindley Wood]], [[Andrej Gromiko]], [[Vjaĉeslav Molotov]], [[James Monroe]], [[Aristide Briand]], [[Ngô Đình Diệm]], [[Harold Macmillan]], [[Pierre Laval]], [[Joachim von Ribbentrop]], [[Lord Palmerston]], [[Aleksandr Gorĉakov]], [[Alfred von Schlieffen]], [[Helmuth von Moltke]], [[Nikolaj Obruĉev]], [[Dean Rusk]], [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)]], [[Nikolao la 2-a (Rusio)]], [[Gerald Nye]], [[Walter Millis]], [[Eyre Crowe]], [[Pjotr Durnovo]], [[Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, la tria markizo de Salisbury]], [[Douglas MacArthur]], [[Georgij Ĉiĉerin]], [[H. Freeman Mattews]], [[Isaiah Berlin]], [[Joseph E. Davies]], [[Henry M. Jackson]], [[Gustav Stresemann]], [[George F. Kennan]], [[Walter Lippmann]], [[Gamal Abdel Naser]], [[Albert Wohlstetter]], [[Nikolaj Bulganin]], [[Christian Pineau]], [[Milovan Ĝilas]], [[Joseph Chamberlain]], [[Denis William Brogan]], [[Yvon Delbos]], [[F. E. Smith, la 1-a grafo de Birkenhead]], [[Theobald von Bethmann Hollweg]], [[Nikolaj Sazonov]], [[Hans von Seeckt]], [[Harold Nicolson]], [[Robert King Merton]], [[David Lloyd George]], [[Arthur James Balfour]], [[Kurt Riezler]], [[George Canning]], [[Wilhelm Lamormaini]], [[Ferdinando la 2-a (Sankta Romia imperio)]], [[Friedrich von Gentz]], [[Sergej Vitte]], [[Nancy Pelosi]], [[Slobodan Miloŝeviĉ]], [[Lee Teng-hui]], [[Augusto Pinochet]], [[Ehud Barak]], [[Anatolij Ĉubajs]], [[Samuel P. Huntington]], [[Lee Kuan Yew]], [[Muhammad Ali Jinnah]], [[Sirimavo Bandaranaike]], [[Ali Akbar Haŝemi Rafsanĝani]], [[Yang Shangkun]], [[Carroll Quigley]], [[Muamar Kadafi]], [[Robert Roswell Palmer]], [[Christopher Dawson]], [[Fernand Braudel]], [[John Mearsheimer]], [[Lucian Pye]], [[Michael Dibdin]], [[Mahathir bin Mohamad]], [[Carlos Salinas de Gortari]], [[Sidney Mintz]], [[Ernesto Pérez Balladares]], [[Takeshi Umehara]], [[Georgij Arbatov]], [[Usama bin Laden]], [[Menaĥem Begin]], [[Anatolij Sobĉak]], [[Mahmud Ahmadineĵad]], [[Hans Morgenthau]], [[John McCain]], [[James Baker]], [[Eduard Ŝevardnadze]], [[Nicolae Ceaușescu]], [[Brent Scowcroft]], [[David Ignatius]], [[Viktor Janukoviĉ]], [[Condoleezza Rice]], [[Francis Fukuyama]], [[Ariel Ŝaron]], [[Hu Jintao]], [[Dick Cheney]], [[Madeleine Albright]], [[Jimmy Carter]], [[Cyrus Vance]], [[Robert Strausz-Hupé]], [[Wojciech Jaruzelski]], [[Georgij Ŝaĥnazarov]], [[Owen Harris]], [[Chiang Ching-kuo]], [[Pol Pot]], [[Charles Gati]], [[Justin Vaïsse]], [[Mark Kramer (politikologo)]], [[David Rothkopf]], [[Warren I. Cohen]], [[Nancy Bernkopf Tucker]], [[Robert A. Pastor]], [[William B. Quandt]], [[Robert E. Hunter]], [[Patrick Vaughan]], [[Marin Strmecki]], [[James Mann (verkisto)]], [[Adam Garfinkle]], [[Stephen Szabo]], [[Hamilton Fish Armstrong]], [[David Rockefeller]], [[Michael Dukakis]], [[Hamilton Jordan]], [[Alfred Rosenberg]], [[Friedrich Hebbel]], [[Carl Ludwig Schleich]], [[Gordon Allport]], [[James Henry Breasted]], [[Franz Alexander]], [[Carl von Clausewitz]], [[Karlo de Aŭstrio-Teŝino]], [[Maŭrico de Saksio]], [[Nikolaj Ogarkov]], [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]], [[Andrej Kokoŝin]], [[Jacques Sternberg]], [[Vance Packard]], [[Wilhelm Stapel]], [[Jacques Lacan]], [[David Simon]], [[Thomas De Quincey]], [[Steven Weinberg]], [[Jean-Pierre Dupuy]], [[Fjodor Rostopĉin]], [[Viktor Pinĉuk]], [[Robert Fico]], [[Abbé Pierre]], [[Ernst Bloch]], [[Majstro Eckhart]], [[Vasilij Semjonoviĉ Pankratov]], [[Grigorij Rasputin]], [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]], [[Klavdija Bitner]], [[Pierre Gilliard]], [[Jegor Ligaĉov]], [[Viktor Griŝin]], [[Nikolaj Riĵkov]], [[Miĥail Solomencev]], [[Viktor Ĉebrikov]], [[Vladimir Dolgiĥ]], [[Anatolij Lukjanov]], [[Dmitrij Jazov]], [[Vladimir Ŝĉerbickij]], [[Hejdar Alijev]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev]], [[Petro la 3-a (Rusio)]], [[Katerina la 2-a (Rusio)]], [[Vissarion Belinskij]], [[Timofej Granovskij]], [[Nikolao la 1-a (Rusio)]], [[Pavel Pestel]], [[Astolphe de Custine]], [[Ernst Johann von Biron]], [[Karl Brjulov]], [[Giuseppe Mazzini]], [[Vladimir Ĵirinovskij]], [[Viktor Ĉernomirdin]], [[Aleksandr Korĵakov]], [[Jegor Gajdar]], [[Grigorij Javlinskij]], [[Aleksandr Lebed]], [[Jurij Luĵkov]], [[Eduard Rossel]], [[Nikita Miĥalkov]], [[Aleksandr Proĥanov]], [[Miĥail Znamenskij]], [[Ivan Jakuŝkin]], [[Matvej Muravjov-Apostol]], [[Jevgenij Obolenskij]], [[Ivan Puŝĉin]], [[Pjotr Svistunov]], [[Jermak Timofejeviĉ]], [[Vladimir Tolstoj]], [[Aleksej Arakĉejev]], [[Aleksandr Jakuboviĉ]], [[Aleksandra Muravjova]], [[Ivan Paskeviĉ]], [[Ivan Nikolajeviĉ Tolstoj]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Muravjov]], [[Aleksandr Kerenskij]], [[Pavel Miljukov]], [[Aleksandr Guĉkov]], [[Georgij Lvov]], [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]], [[Ivan Godnev]], [[Aleksandr Manujlov]], [[Vladimir Nikolajeviĉ Lvov]], [[Fjodor Rodiĉev]], [[Andrej Ŝingarjov]], [[Sergej Turbin]], [[Aleksandro Alabjev]], [[Aleksandr Radiŝĉev]], [[Vasilij Ŝulgin]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], [[Miĥail Lomonosov]], [[Aleksandr Sumarokov]], [[Miĥail Miĥajloviĉ Speranskij]], [[Michael Andreas Barclay de Tolly]], [[Aleksej Jermolov]], [[Pjotr Bagration]], [[Miĥail Kutuzov]], [[Aleksandr Figner]], [[Miĥail Ivanoviĉ Tereŝĉenko]], [[Pjotr Vrangel]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Lvov]], [[Anton Denikin]], [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko]], [[Dmitrij Ivanoviĉ Ĉiĥaĉjov]], [[Aleksej Polivanov]], [[Boris Ŝtjurmer]], [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov]], [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)]], [[Aleksandr Stessel]], [[Viktor Sokira-Jaĥontov]], [[Grigorij Kotovskij]], [[Vera Ĥolodnaja]], [[Aleksej Brusilov]], [[Aleksandro la 3-a (Rusio)]], [[Pjotr Vannovskij]] == Geografio == [[Tjumeno]], [[Siberio]], [[Irbito]], [[Tobolsko]], [[Niĵnevartovsko]], [[Surguto]], [[Neftejugansko]], [[Megiono]], [[Omsko]], [[Turo (rivero, Siberio)]], [[Tjumena provinco]], [[Okcidenta Siberio]], [[Svislando]], [[Romio]], [[Meksiko]], [[Eŭropo]], [[Irako]], [[Sudameriko]], [[Centra Ameriko]], [[Hispanio]], [[Ĉinio]], [[Sovetunio]], [[Pakistano]], [[Afganio]], [[Ukrainio]], [[Eŭrazio]], [[Pollando]], [[Irano]], [[Proksima Oriento]], [[Japanio]], [[Fora Oriento]], [[Centra Azio]], [[Azio]], [[Turkio]], [[Kartvelio]], [[Armenio]], [[Eŭropa Unio]], [[Uzbekio]], [[Azerbajĝano]], [[Palestino]], [[Sud-Koreio]], [[Nord-Koreio]], [[Koreio]], [[Singapuro]], [[Tajvano]], [[Orienta Azio]], [[Italio]], [[Brita imperio]], [[Belorusio]], [[Hinda oceano]], [[Kazaĥio]], [[Kaspia maro]], [[Korea milito]], [[Anglio]], [[Okcidenta Eŭropo]], [[Centra Eŭropo]], [[Orienta Eŭropo]], [[Subevoluintaj landoj]], [[Suda Usono]], [[Norda Usono]], [[Nederlando]], [[Asirio]], [[Alpoj]], [[Skota Altlando]], [[Krimeo]], [[Argentino]], [[Kaŭkazio]], [[Ĉeĉenio]], [[Vajmara respubliko]], [[Nazia Germanio]], [[Ameriko]], [[Okcidenta Germanio]], [[Masaĉuseco]], [[Jalutorovsko]], [[Germana Demokratia Respubliko]], [[Laoso]], [[Sankta Romia imperio]], [[Sud-Vjetnamio]], [[Nord-Vjetnamio]], [[Ĉeĥoslovakio]], [[Aŭstrio-Hungario]], [[Atlantiko]], [[Manika markolo]], [[Prusio]], [[Balkanio]], [[Hindoĉinio]], [[Sud-Orienta Azio]], [[Nord-Orienta Azio]], [[Dardaneloj]], [[Alzaco-Loreno]], [[Saĥaleno]], [[Kurilaj insuloj]], [[Bosnio kaj Hercegovino]], [[Rejna provinco]], [[Sankt-Peterburgo]], [[Supra Silezio]], [[Pola koridoro]], [[Germana Federacio]], [[Orienta Rumelio]], [[Sueza kanalo]], [[Manĉurio]], [[Rumanio]], [[Jugoslavio]], [[Vaŝingtono]], [[Okcidenta Usono]], [[Nord-Okcidenta Usono]], [[Malajzio]], [[Okcidenta Berlino]], [[Pacifiko]], [[Vjetnamio]], [[Kamboĝo]], [[Germana Regno]], [[Silicia Valo]], [[Wall Street]], [[Estonio]], [[Bosnio]], [[Kosovo]], [[Granda Albanio]], [[Somalio]], [[Persa golfo]], [[Sauda Arabio]], [[Niĝerio]], [[Indonezio]], [[Aŭstralio]], [[Francio]], [[Nord-Makedonio]], [[Latinameriko]], [[Respubliko Serba Krajna]], [[Subsahara Afriko]], [[Nord-Afriko]], [[Tajlando]], [[Haitio]], [[Libano]], [[Sirio]], [[Egiptio]], [[Sektoro Gazao]], [[Filipinoj]], [[Havajo]], [[Panama kanalo]], [[Pola Popola Respubliko]], [[Tomsko]], [[Jenisejo]], [[Krasnojarsko]], [[Kazano]], [[Velikij Novgorod]], [[Petrozavodsko]], [[Novgoroda gubernio]], [[Kieva Regno]], [[Konstantinopolo]], [[Nadimo]], [[Kurgano (urbo)]], [[Baltio]], [[Buĥaro]], [[Jekaterinburgo]], [[Tobolska gubernio]], [[Tugulimo]], [[Uspenka (Tjumena distrikto)]], [[Bogandinskoje]], [[Kijovo]], [[Jalutorovska distrikto (1782-1923)]], [[Juĵno-Pletnjovo]], [[Kurska gubernio]], [[Iŝima distrikto (1782-1923)]], [[Tobolo]], [[Iŝimo (rivero)]], [[Provinco de Siberiaj Kirgizoj]], [[Kujbiŝev]], [[Baraba stepo]], [[Jeniseja gubernio]], [[Bogotolo]], [[Aĉinsko]], [[Bajkalo]], [[Usolje-Sibirskoje]], [[Valdajo]], [[Kievo]], [[Odeso]] == Periodoj == * [[Jarcento]], [[6-a jarcento]], [[16-a jarcento]], [[17-a jarcento]], [[18-a jarcento]], [[19-a jarcento]], [[20-a jarcento]], [[21-a jarcento]] * [[1880-aj jaroj]], [[1890-aj jaroj]] * [[1910-aj jaroj]], [[1920-aj jaroj]], [[1930-aj jaroj]], [[1950-aj jaroj]], [[1960-aj jaroj]], [[1970-aj jaroj]], [[1980-aj jaroj]], [[1990-aj jaroj]] == Ekstera politiko == * [[Internaciaj rilatoj]], [[Ekstera politiko]], [[Internacia politiko]], [[Geopolitiko]] * [[Rilatoj de Ĉinio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj NATO]], [[Rilatoj de Germanio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Rusio kaj Usono]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Sovetunio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Japanio]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropa Unio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Usono]], [[Rilatoj de Barato kaj Ĉinio]], [[Rilatoj de Barato kaj Pakistano]], [[Rilatoj de Barato kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj kaj Koreio]], [[Rilatoj de Sovetunio kaj Usono]], [[Rilatoj de Azio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj Ukrainio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Nord-Koreio]], [[Rilatoj de Pakistano kaj Usono]], [[Rilatoj de Israelo kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Israelo]], [[Rilatoj de Ukrainio kaj NATO]], [[Rilatoj de Sirio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropo kaj Rusio]], [[Rilatoj de Britio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irako kaj Usono]], [[Rilatoj de Pollando kaj Rusio]] * [[Ekstera politiko de Usono]], [[Ekstera politiko de Ĉinio]], [[Ekstera politiko de Rusio]], [[Ekstera politiko de Barato]], [[Ekstera politiko de Japanio]], [[Ekstera politiko de Germanio]] * [[McMahon-linio]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Truman-doktrino]], [[Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj]], [[Kapto de usonaj ostaĝoj en Irano]], [[Pactraktatoj de Camp David]], [[Vastigo de NATO]], [[Konsilio pri Nacia Sekureco de Usono]], [[Orienta Bloko]], [[Grupo de la Ok]], [[Membriĝo de Ukrainio en Eŭropa Unio]], [[Pintokunveno en Malto]], [[Triflanka Komisiono]], [[Realismo (internaciaj rilatoj)]], [[Politiko de malstreĉigo]], [[Paca kunekzistado]], [[Intertraktoj pri limigo de strategiaj armiloj]], [[Grupo de la Sep]], [[Varsovia pakto]], [[Carter-doktrino]], [[Realpolitiko]], [[Kolektiva sekureco]], [[Unuigo de Germanio]], [[Unuiĝintaj Nacioj]], [[Povekvilibro]], [[Memdeterminado]], [[Viena kongreso]], [[Jalta konferenco]], [[Potsdama konferenco]], [[Doktrino de Monroe]], [[Izolismo]], [[Ekspansiismo]], [[Evidenta destino]], [[Kuba misila krizo]], [[NATO]], [[Versajla traktato]], == Ekonomio == [[Financo]], [[Okcidentsiberia naftogasa komplekso]], [[Fervojo]], [[Internacia Mona Fonduso]], [[Monda Banko]], [[Financa krizo de 2008]], [[Ekonomio]], [[Infrastrukturo]], [[Produktado]], [[Superbazaro]], [[Aĉetcentro]], [[Transporto]], [[Usona dolaro]], [[Eŭro]], [[Inflacio]], [[Valuto]], [[Industrio]], [[Baza enspezo]], [[Merkato]], [[Ekonomiaj sankcioj]], [[Akcia kompanio]], [[Planita ekonomio]], [[Ekonomio de Japanio]], [[Ekonomio de Usono]], [[Merkata ekonomio]], [[Turismo]], [[Reklamo]], [[Granda Depresio]], [[Varomarko]], [[Produktadrimedoj]], [[Produktiveco]], [[Rento]], [[Aĉetado]], [[Ekfirmao]], [[Nordamerika Liberkomerca Interkonsento]], [[Buŝehra atomstacio]], [[Ekonomio de Ĉinio]], [[Ekonomio de Rusio]], [[Financa krizo en Rusio (1998)]], [[Ŝtata kapitalismo]], [[Privata posedo]], [[Politika ekonomiko]], [[Produktivaj fortoj]], [[AvtoVAZ]], [[Fabriko]], [[Salproduktado]] == Milito == [[Nuklea milito]], [[Hispana Enlanda milito]], [[Golfa milito]], [[Afgana milito (1979-1989)]], [[Milito en Afganio (2001-2021)]], [[Dua mondmilito]], [[Malvarma milito]], [[Milito kontraŭ terorismo]], [[Unua mondmilito]], [[Totala milito]], [[Napoleonaj militoj]], [[Usona Enlanda milito]], [[Vjetnama milito]], [[Franca-Prusa milito]], [[Donbasa milito]], [[Milito de Jom Kippur]], [[Rusa-japana milito]], [[Dua itala-etiopa milito]], [[Krimea milito]], [[Rusa-turka milito (1877-1878)]], [[Tria mondmilito]], [[Kosova milito]], [[Tridekjara milito]], [[Bosnia milito]], [[Bombado de Jugoslavio fare de NATO]], [[Kroata milito]], [[Invado de Irako al Kuvajto]], [[Libana milito de 1982]], [[Libana enlanda milito]], [[Irana-iraka milito]], [[Barata-pakistana milito de 1965]], [[Invado al Ĉeĥoslovakio (1968)]], [[Unua milito en Ĉeĉenio]], [[Sestaga milito]], [[Kamboĝa-Vjetnama milito]], [[Ogadena milito]], [[Bombado de Irako en 1998]], [[Tet-ofensivo]], [[Liberiga Armeo de Kosovo]], [[Militarismo]], [[Naziaj koncentrejoj]], [[Invado de Rusio en Ukrainion (2022)]], [[Mongola invado al Rusio]], [[Patriota Milito de 1812]], [[Januara ribelo]], [[Armitaj Fortoj de Rusio]], [[Milito de la Sesa Koalicio]], [[Venkotago]], [[Dua milito en Ĉeĉenio]], [[Militsetlejoj]], [[Rekrutigo]], [[Ulano]], [[Batalo de Borodino]], [[Oficiro]], [[Volontula Armeo]], [[Evakuado de Odeso (1920)]], [[Evakuado de Krimeo]], [[Rusia Enlanda milito]], [[Rusia Imperiestra Armeo]] == Nukleaj armiloj == [[Nuklea armilo]], [[Atombombo]], [[Amasdetrua armilo]], [[Nuklea milito]], [[Nuklearmila konkuro]], [[Nuklea programo de Nord-Koreio]], [[Nuklea programo de Pakistano]], [[Nuklea programo de Barato]], [[Nuklea testo]], [[Nuklea programo de Sud-Afriko]], [[Nuklea programo de Irano]], [[Usona kontraŭmisila defendo en Centra kaj Orienta Eŭropo]], [[Programo de Nunn — Lugar]], [[Nuklea programo de Israelo]], [[Traktato kontraŭ pliigo de atomarmiloj]], [[Nuklea armilaro de Usono]] == Etnoj kaj nacioj == [[Ĥoĥol]], [[Judoj]], [[Hispanoj]], [[Rusoj]], [[Italoj]], [[Japanoj]], [[Araboj]], [[Armenoj]], [[Grekoj]], [[Azeroj]], [[Ĝermanoj]], [[Germanoj]], [[Slavoj]], [[Puebloj]], [[Albanoj]], [[Sudetaj germanoj]], [[Araba mondo]], [[Francoj]], [[Nederlandanoj]], [[Angloj]], [[Svisoj]], [[Arandoj]], [[Indianoj]], [[Ĉinoj]], [[Transmaraj ĉinoj]], [[Usonaj judoj]], [[Usonaj poloj]], [[Tataroj]], [[Marioj]], [[Udmurtoj]], [[Ĉuvaŝoj]], [[Komioj]], [[Rusiaj germanoj]], [[Latvoj]], [[Estonoj]], [[Baltaj germanoj]], [[Kaŭkaziaj germanoj]], [[Judoj en Uralo]], [[Siberianoj]], [[Mordvoj]], [[Ukrainoj en Siberio]], [[Judoj en Siberio]], [[Siberiaj tataroj]], [[Burjatoj]], [[Kontraŭjudaj pogromoj en la Rusia imperio]], [[Judoj en Rusio]] == Psikologio == [[Neŭrozo]], [[Psikologio]], [[Psikopatologio]], [[Nekonscio]], [[Arketipo]], [[Psiko]], [[Komplekso (psikologio)]], [[Trikstero]], [[Neŭrastenio]], [[Psikoterapio]], [[Ekstravertiteco — introvertiteco]], [[Histerio]], [[Komforto]], [[Anksio]], [[Memkonscio]], [[Fatala virino]], [[Narcisismo]], [[Individuismo]], [[Nostalgio]], [[Ekstazo]], [[Fetiĉismo]], [[Paranojo]], [[Skizofrenio]], [[Malkontento]], [[Entuziasmo]], [[Sinofero]], [[Melankolio]], [[Indiferenteco]], [[Psikanalizo]], [[Ekzaltiĝo]], [[Fremdiĝo]], [[Konformismo]], [[Mensa sano]], [[Eŭforio]], [[Masoĥismo]], [[Sadismo]], [[Piromanio]], [[Psikiatria hospitalo]], [[Nekonformismo]], [[Obsedo]], [[Halucino]], [[Paralizo]], [[Megalomanio]], [[Apatio]], [[Psikiatrio]], [[Ŝoko]], [[Virineco]], [[Vireco]], [[Paniko]], [[Kolektivismo]], [[Elreviĝo]], [[Kulposento]], [[Dresado]], [[Simulado]], [[Estimo]] (90%), [[Nobleco]], [[Fascino]], [[Malrespekto]], [[Malamikeco]], [[Obstino]], [[Plezuro]] (90%), [[Agreso]], [[Dominado]], [[Rolo]], [[Subkonscio]], [[Personeco]], [[Indigno]], [[Logoterapio]], [[Identigo (psikologio)]], [[Mortoinstinkto]], [[Anusa karaktero]], [[Seksa ekscitiĝo]], [[Puremo]], [[Supermio]], [[Sonĝointerpretado]], [[Infana psikologio]], [[Emocia kontaĝo]], [[Frua infanaĝo]], [[Repuŝado (psikologio)]], [[Afekcio]], [[Rezistado (psikologio)]], [[Cenzuro (psikanalizo)]], [[Traŭmato (psikologio)]], [[Seksa bremsado]], [[Religia ekscitiĝo]], [[Sekslogo]], [[Depresio]], [[Anksia neŭrozo]], [[Neŭrozo de senlaborulo]], [[Obseda-kompulsia malsano]], [[Kastrotimo]] == Filozofio == [[Simbolo]], [[Realo]], [[Mito]], [[Idealismo]], [[Sentimentaleco]], [[Maljusteco]], [[Senso]], [[Teozofio]], [[Spiritismo]], [[Signifo]], [[Utopio]] (99%), [[Racio]] (99%), [[Raciismo]], [[Simulakro]], [[Ekzistado]], [[Destino]], [[Relativismo]], [[Empiriismo]], [[Pozitivismo]], [[Skeptikismo]], [[Vivosenco]], [[Eroto (filozofio)]], [[Majstro Eckhart]], [[Okcidentemo]] == Religio == [[Kristnasko]], [[Maria (patrino de Jesuo)]], [[Iziso]], [[Islama fundamentismo]], [[Islama mondo]], [[Islamismo]], [[Ikono]], [[Ortodoksismo]], [[Ikonoklasmo]], [[Ŝijaismo]], [[Eliro (historia evento)]], [[Katolika Eklezio]], [[Prapeko]], [[Malnova Testamento]], [[Pilgrimado]], [[Lasta Juĝo]], [[Ĝihado]], [[Nekredanto]], [[Reformacio]], [[Protestantismo]], [[Ĉasado de sorĉistinoj]], [[Eva]], [[Komunio]], [[Postmorto]], [[Transa mondo]], [[Horoskopo]], [[Fundamentismo]], [[Senmorteco]], [[Monaĥejo]], [[Ordeno (religio)]], [[Mesiismo]], [[Mesio]], [[Idolismo]], [[Idolo]], [[Promesita Lando]], [[Aŝuro]], [[Ĉiela Regno]], [[Resurekto]], [[Resurekto de Jesuo]], [[Rito]], [[Propeka kapro]], [[Herezo]], [[Magio]], [[Totemo]], [[Kontraŭreformacio]], [[Ŝamano]], [[Konfuceismo]], [[Monoteismo]], [[Dio Patro]], [[Inkvizicio]], [[Islama renaskiĝo]], [[Islama Frataro]], [[Krucifikso]], [[Religia maltoleremo]], [[Cirkumcido]], [[Totemismo]], [[Levido]], [[Javeo]], [[Heksateŭko]], [[Interligo (Biblio)]], [[Evangelio]], [[Alaho]], [[Sankteco]], [[Politeismo]], [[Atono]], [[Reenkarniĝo]], [[Senpeka koncipo de Jesuo]], [[Asketismo]], [[Rusa Ortodoksa Eklezio]], [[Katedralo de Kristo Savinto]], [[Luteranismo en Rusio]], [[Kieva-Peĉjora monaĥejo]] == Libroj == [[La granda ŝaktabulo]], [[La elekto: tutmonda dominado aŭ tutmonda gvidado]], [[Strategia vizio: Usono kaj la krizo de tutmonda potenco]], [[Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento]], [[La ribelo de la amasoj]], [[Unuetaĝa Usono]], [[Kontraŭstaro inter Civilizacioj]], [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]], [[Zbig: La strategio kaj politiko de Zbigniew Brzeziński]], [[Konfeso pri difinita temo]], [[Provincano]], [[Rusio kaj la mondo. Nova epoko. 12 jaroj, kiuj povos ŝanĝi ĉion]], [[Amasa psikologio de faŝismo]], [[La doktoro kaj la animo]], [[Sonĝointerpretado (Freud)]], [[Estonteco de unu iluzio]], [[Malkontenteco pri la kulturo]], [[La homo Moseo kaj la monoteisma religio]], [[Kial milito?]], [[Makbeto]], [[La anatomio de homa detruemo]], [[Fuĝo for de libereco]], [[La socio de konsumado]], [[Simulakroj kaj simulaĵoj]], [[En la ombro de la silentema plejmulto]], [[La travidebleco de malbono]], [[La Golfa milito ne okazis]], [[La agonio de povo]], [[La fatalaj strategioj]], [[La sistemo de aĵoj]], [[Kontribuo al kritiko de la politika ekonomiko de signo]], [[La jaro de revado danĝera]], [[La plago de fantazioj]], [[Ekonomiaj kaj filozofiaj manuskriptoj je 1844]], [[Kontribuo al kritiko de politika ekonomiko]], [[Kritiko de la Hegela Jurfilozofio]], [[La Kapitalo]], [[Artikoloj de Aleksander Herzen]], [[Lekcioj kaj paroladoj de Erich Fromm]], [[Koncepto de la homo ĉe Karolo Markso]], [[El Siberio]], [[Leteroj de Anton Ĉeĥov]], [[Kaŝĉej-ĉeno]], [[Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio]], [[Pensoj pri la Februara revolucio]], [[Lando de ekzilo: de Osa ĝis Irkutsko]], [[Oktobra manifesto]] == Kulturo == [[Holivudo]], [[Filmo]], [[Renesanco]], [[Kino]], [[Televido]], [[Radio]], [[Bildliteraturo]], [[Klaŭno]], [[Akrobato]], [[Striptizo]], [[Kubismo]], [[Amaskomunikilo]], [[Propagando]], [[Pentrado]], [[Ludo]], [[Ĵazo]], [[Humpty Dumpty]], [[Disneyland]], [[Modo]], [[Ceremonio]], [[Estetiko]], [[Superrealismo]], [[Poparto]], [[Centro Georges Pompidou]], [[Kiĉo]], [[Dadaismo]], [[Maskerado]], [[Papiruso]], [[Alfabeto]], [[Litero]], [[Skulptaĵo]], [[Dirigento]], [[Televidserio]], [[Orkestro]], [[Ĥoro]], [[Multkulturismo]], [[Universalismo]], [[Ĉina civilizacio]], [[Kultura imperiismo]], [[Dramo]], [[Rusa literaturo]], [[Jarmilo de Rusio]], [[Forkapto de la fianĉino]], [[Rusa kuirarto]] == Revolucioj == [[Kontraŭrevolucio]], [[Oktobra revolucio]], [[Franca revolucio de 1789]], [[Rusia revolucio de 1905]], [[Hungara revolucio de 1956]], [[Seksa revolucio]], [[Usona revolucio]], [[Irana revolucio]], [[Franca revolucio de 1848]], [[Decembristoj en Jalutorovsko]], [[Decembristoj en Tobolsko]], [[Februara revolucio]], [[Abdiko de Nikolao la 2-a]], [[Abdiko de Miĥail Aleksandroviĉ]], [[Petrograda Soveto]] == Lingvoj == [[Araba lingvo]], [[Ĉina lingvo]], [[Plurlingveco]], [[Sakraĵo]], [[Siberia parolmaniero]], [[Lingvolernado]], [[Suda dialektaro de la rusa lingvo]] == Araba-israela konflikto == [[Araba-israela konflikto]], [[Organizaĵo por Liberigo de Palestino]], [[Intifado]], [[Hamaso]], [[Fataho]], [[Sueza krizo]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Madrida konferenco (1991)]], [[Sestaga milito]], [[Milito de Jom Kippur]] == Temoj == [[Ekologio]], [[Nuklea akcidento de Ĉernobilo]], [[Komunista Partio de Sovetunio]], [[Nafto]], [[Geologio]], [[Burokratio]], [[Vodko]], [[Fotografio]], [[Oriento]], [[Okcidenta civilizo]], [[Problemo]], [[Plenkreskulo]], [[Pedagogio]], [[Katastrofo]], [[Epidemio]], [[Bolŝevismo]], [[Junulino]], [[Prahistorio]], [[Poeto]], [[Kolektivo]], [[Alkoholismo]], [[Sinmortigo]], [[Ora epoko]], [[Aristokratio]], [[Plebo]], [[Absolutismo]], [[Urboŝtato]], [[Arkeologio]], [[Tekniko]], [[Burĝo]], [[Demagogio]], [[Liberalismo]], [[Marksismo]], [[Politika dekstro]], [[Politika maldekstro]], [[Publika opinio]], [[Intelektulo]], [[Aŭto]], [[Informo]], [[Tutmondiĝo]], [[Diskriminacio]], [[Teroro]], [[Atencoj de la 11-a de septembro 2001]], [[Disfalo de Sovetunio]], [[Konsumismo]], [[Talibano]], [[Socia malegaleco]], [[Amasa kulturo]], [[Kontraŭusonismo]], [[Al-Kaido]], [[Studento]], [[Usona Kongreso]], [[Haveno]], [[Elito]], [[Traktato]], [[Valso]], [[Elektro]], [[Komunikado]] (99%), [[Skribo]] (99%), [[Parolo]] (99%), [[Telefono]] (99%), [[Aviado]], [[Telegrafo]], [[Presado]], [[Novaĵo]], [[Specialisto]], [[Tuŝo]], [[Mesaĝo]], [[Letero]], [[Nudeco]], [[Tribo]], [[Aŭtomatigo]], [[Feŭdismo]], [[Eldonado]], [[Vidado]] (99%), [[Aŭdo]] (99%), [[Stomatologio]], [[Nerva sistemo]], [[Amuzo]], [[Vojo]], [[Poŝto]], [[Redaktoro]], [[Tajpilo]], [[Sekretario]], [[Korpo]], [[Nomado]], [[Slumo]], [[Sago]], [[Kamparo]], [[Narciso]], [[Mezepoko]], [[Migrado]], [[Maŝino]], [[Centralizismo]], [[Biciklo]], [[Fusilo]], [[Perspektivo]], [[Bordelo]], [[Vokvirino]], [[Raso]], [[Invento]], [[Ideologio]], [[Mongolaj invadoj kaj konkeroj]], [[Slavofilismo]], [[Ostaĝo]], [[Subjekto]], [[Teritorio]], [[Evento]], [[Pornografio]], [[Manipulado de la amasoj]], [[Sekseco]], [[Atenco]], [[Vetludo]], [[Nuklea centralo]], [[Majo de 1968 (Francio)]], [[Klonado]], [[Implozio]], [[Ofero]] (90%), [[Socia sekso]] (90%), [[Konsumado]], [[Handikapo]], [[Respondeco]] (90%), [[Ĉantaĝo]], [[Snobo]], [[Orgio]], [[Aĵo]], [[Masko]], [[Naziismo]], [[Doktrino]] (90%), [[Radikalismo]], [[Kariero]], [[Ribelo]] (90%), [[Elmigrado]], [[Cionismo]], [[Totalismo]], [[Reformo]], [[Reakcio (politiko)]], [[Ŝovinismo]], [[Geto]], [[Koloniismo]], [[Ŝtatoficisto]], [[Konkurenco]], [[Linĉado]], [[Superecismo]], [[Ekzilo]], [[Impotenteco]], [[Soldato]] (90%), [[Uniformo]], [[Stalinismo]], [[Tajpinga ribelo]], [[Misiismo]], [[Modernigo]], [[Malnova reĝimo]], [[Klerismo]], [[Organizaĵo]], [[Ĥaoso]], [[Eksterlandano]], [[Grego]], [[Detruado]], [[Distanco]], [[Fajro]] (90%), [[Arbaro]] (90%), [[Maro]] (90%), [[Ŝtonumado]], [[Kondamno]], [[Bruligado sur ŝtiparo]], [[Postvivado]], [[Predo]], [[Fuĝo]], [[Incendio]], [[Danĝero]], [[Minaco]], [[Ekzekuto]], [[Ekzekutisto]], [[Genuado]], [[Ŝipestro]], [[Digo]], [[Venĝo]], [[Murdo]], [[Ekskremento]], [[Mortinto]] (90%), [[Malrapideco]], [[Kaŭrado]], [[Sidado]], [[Starado]], [[Kuŝado]], [[Piramido]], [[Insekto]], [[Aresto]], [[Faŭko]], [[Malpermeso]] (90%), [[Triumfo]], [[Procesio]], [[Kreskado]], [[Ĥako]], [[Areno]], [[Montogrimpado]], [[Matadoro]], [[Fingro]] (90%), [[Lanco]], [[Metalo]], [[Slogano]], [[Oratoro]], [[Rajdado]], [[Deputito]], [[Voĉdono]], [[Jura imuneco]], [[Piedsigno]], [[Atako]] (90%), [[Bebo]], [[Entombigo]], [[Klano]], [[Sekalo]], [[Batalkampo]], [[Batalo]] (90%), [[Krio]] (90%), [[Posteulo]], [[Praulo]], [[Tombejo]], [[Kortego]], [[Pridemandado]], [[Demando]], [[Ponardo]], [[Parlamento]], [[Kasto]], [[Socia klaso]], [[Konspiro]], [[Bacilo]], [[Mikrobo]], [[Spermo]], [[Limo]] (90%), [[Ekbruligo]], [[Manifestacio]], [[Striko]], [[Formikejo]], [[Krucumado]], [[Terapio]], [[Paŝtisto]], [[Konskripcio]], [[Seĝo]], [[Indiĝeno]], [[Fortikaĵo]], [[Trupo]], [[Gardisto]], [[Ujo]], [[Argilo]], [[Sceptro]], [[Heroo]], [[Unueca Rusio]], [[Koloraj revolucioj]], [[Geja Fiero]], [[Cenzuro]], [[Rusofobio]], [[Islama Ŝtato]], [[Volontulo]], [[Bonfarado]], [[Enmigrado]], [[Rifuĝinto]], [[Kultura asimilado]], [[Jabloko]], [[Homofobio]], [[Monumento]], [[Pussy Riot]], [[Identeco]], [[Incesto]], [[Universala voĉdonrajto]], [[Roboto]], [[Erotiko]], [[Konversacio]], [[Kreado]], [[Patriarkeco]], [[Matriarkeco]], [[Meza klaso]], [[Interŝanĝo]], [[Laceco]], [[Aŭtoritatismo]], [[Judo-kristana paradigmo]], [[Administranto]], [[Floro]] (pli ol 50%), [[Prestiĝo]], [[Nuntempa arto]], [[Administrado]], [[Realismo]], [[Manifesto de la Komunista Partio]], [[Malkonfido]], [[Kontraŭfaŝismo]], [[Monopolo]] (90%), [[Socia adaptiĝo]], [[Stimulo]], [[Senhelpeco]], [[Luteranismo]], [[Munkena interkonsento]], [[Energio]], [[Moderna epoko]], [[Malcentralizado]], [[Feliĉa fino]], [[Mickey Mouse]], [[Pejzaĝo]], [[Anuso]], [[Demenco]], [[Malliberigo]], [[Kanibalo]], [[Senkulpeco]], [[Fumado]], [[Lojaleco]], [[Dreyfus-skandalo]], [[Droga dependeco]], [[Damaĝo]], [[Ligo de Nacioj]], [[Ligo de Arabaj Ŝtatoj]], [[Berlina muro]], [[Nacia intereso]], [[Gerilo]], [[Intertraktoj]], [[Pakto Ribbentrop-Molotov]], [[Intermilita periodo]], [[Traktato de Rapallo (1922)]], [[Traktatoj de Lokarno]], [[Aŭgusta puĉo]], [[Imperiestro]], [[Disigo de povoj]], [[Berlina krizo (1961)]], [[Sankta Alianco]], [[Mein Kampf]], [[Anschluss]], [[Wilsonismo]], [[Sociala asekuro]], [[Habsburgoj]], [[Mobilizado]], [[Perestrojko]], [[Glasnost]], [[Partnereco por paco]], [[Radio Libera Eŭropo/Radio Libero]], [[Titoismo]], [[Germana naciismo]], [[Dispartigoj de Pollando-Litovio]], [[Reparacio]], [[Antikominterna pakto]], [[Unua maroka krizo]], [[Triopa Entento]], [[Neŭtraleco]], [[Superpotenco]], [[Mararmeo]], [[Maginot-linio]], [[Fekundindico]], [[Traktato de Brest-Litovsk]], [[Publikaj rilatoj]], [[Pariza paca konferenco]], [[Okupado de baltaj landoj]], [[Strategio]], [[Araba naciismo]], [[Domino-teorio]], [[Eŭropa koncerto]], [[Orienta Demando]], [[Curzon-linio]], [[Spionservo]], [[Iredentismo]], [[Taktiko]], [[Novkonservativismo]], [[Konfrontiĝo]], [[Jingoismo]], [[Konservisma Partio (Britio)]], [[Whigs]], [[Malarmado]], [[Kontraŭkomunismo]], [[Alianco]], [[Prezidanto de Usono]], [[Berlina kongreso]], [[Poliomjelito]], [[Amendo de Jackson–Vanik]], [[Lobiado]], [[Monda registaro]], [[Politiko de detenado]], [[Misilo]], [[Usona Departemento de Ŝtato]], [[Hallstein-doktrino]], [[Pakto Briand-Kellogg]], [[Tutgermanismo]], [[Germanigo]], [[Sinplenumanta profetaĵo]], [[Vestfalia paco]], [[Suvereneco]], [[Interna politiko]], [[Reciproke garantiita neniigo]], [[Strategia Defenda Iniciato]], [[Interkonsento de Rambouillet]], [[Reunuiĝo de Koreio]], [[Kanajla ŝtato]], [[Kontraŭmisila defendo]], [[Rasapartigo]], [[Kompromiso]], [[Jackson-demokratio]], [[Protestoj sur placo Tian An Men]], [[Oligarĥio]], [[Malalta klaso]], [[Internacia juro]], [[Etna purigado]], [[Okcidentigo]], [[Nacia ŝtato]], [[Liberala demokratio]], [[Indiĝenigo]], [[Genocido]], [[Postkoloniismo]], [[Kontraŭokcidentismo]], [[Ksenofobio]], [[Demografio]], [[Dinastio Qing]], [[Hizbulaho]], [[Industriigo]], [[CIA]], [[Islama terorismo]], [[Virinaj rajtoj]], [[Solidareco (Pollando)]], [[Armitaj Fortoj de Usono]], [[Disfalo de Jugoslavio]], [[Usona malliberejo en Guantanamo]], [[Pensofabriko]], [[Universitato Harvard]], [[Sovetologio]], [[Rusa naciismo]], [[Annus mirabilis]], [[Nacisocialisma Germana Laborista Partio]], [[Flago de Nazia Germanio]], [[Seksorganoj]], [[Fekaĵo]], [[Menstruo]], [[Flarsenso]], [[Dupiedismo]], [[Senhejma infano]], [[Interrompita koito]], [[Trajno]], [[Nokta enurezo]], [[Ekzogamio]], [[Kastro]], [[Eta burĝo]], [[Agrikulturisto]], [[Socialdemokratio]], [[Scienca rasismo]], [[Antikva Grekio]], [[Hetajro]], [[Moralismo]], [[Svastiko]], [[Staĥanov-movado]], [[Milito kontraŭ narkotikaĵoj]], [[Transloĝiĝo al Siberio]], [[Vagabondo]], [[Ekzilo al Siberio]], [[Poloj en Rusio]], [[Siberia landvojo]], [[Tajgo]], [[Veturigisto]], [[Punlaboro en Siberio]], [[Kontraŭalkohola kampanjo en Sovetunio]], [[Domo de Ipatjev]], [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio]], [[Aparatulo]], [[Supera Soveto de Sovetunio]], [[Plurpartiismo]], [[Onidiro]], [[Kazana Universitato]], [[Akuzo]], [[Rusia nobelaro]], [[Filistreco]], [[Rusa kampara komunumo]], [[Falanstero]], [[Nuligo de servutismo en Rusio]], [[Caro]], [[Romanovoj]], [[Registaro de Rusio]], [[Historio de Rusio]], [[Filozofo]], [[Reprezenta demokratio]], [[Prezidenta oficperiodo de Boris Jelcin]], [[Ŝtata Dumao]], [[Kotono]], [[Teo en Rusio]], [[Transportado de malliberuloj en la Rusia imperio]], [[Vaporŝipo]], [[Homa stampado]], [[Kurgano]], [[Omska fortikaĵo]], [[Pelmenoj]], [[Pramo]], [[Fuĝoj de malliberuloj el Siberio]], [[Drinkejo]], [[Gazetarlibereco]], [[Servutismo en Rusio]], [[Framasonoj en Rusio]], [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)]], [[Rusa intelektularo]], [[Pediko]], [[Tifo]], [[Gvatado]] ip1setiz78ecqeug5euqqi50q4uuat8 53448 53439 2026-04-29T10:50:56Z RG72 415 /* Milito */ 53448 wikitext text/x-wiki {{User ru}} {{user eo-4}} </br></br></br> '''Miaj artikoloj''': == Aŭtoroj == [[Ippolit Zavaliŝin]], [[Grigorij Potanin]], [[Nikolao Ĉukmaldin]], [[Ivan Slovcov]], [[Pjotr Gorodcov]], [[Boris Ŝĉerbina]], [[Farman Salmanov]], [[Kornej Ĉukovskij]], [[Miĥail Saltikov-Ŝĉedrin]], [[Roger Bacon]], [[Marilyn Monroe]], [[Lincoln Steffens]], [[William Randolph Hearst]], [[Diogeno la Cinika]], [[Friedrich Schiller]], [[José Ortega y Gasset]], [[Marko Bruto]], [[Jean Baudrillard]], [[Saddam Hussein]], [[Zbigniew Brzeziński]], [[Deng Xiaoping]], [[Vladimir Putin]], [[Bill Clinton]], [[George H. W. Bush]], [[Lewis Mumford]], [[Marshall McLuhan]] (99%), [[Curt Sachs]], [[Wyndham Lewis]], [[Nikita Ĥruŝĉov]], [[Ivano la Terura]], [[Aleksander Herzen]], [[Gerald Ford]], [[Lyndon B. Johnson]], [[Richard Nixon]], [[Michael Jackson]], [[Madonna]], [[Marcel Duchamp]], [[Ryszard Kapuściński]], [[Eric Hoffer]] (90%), [[Elias Canetti]], [[Aleksej Navalnij]], [[Apostolo Paŭlo]], [[Ernst Röhm]], [[Karl Radek]], [[Lev Trockij]], [[Johano Kalvino]], [[Ĥusejn ibn Ali]], [[Tamerlano]], [[Stendhal]], [[Fjodor Dostojevskij]], [[Madamo de Staël]], [[Oliver Cromwell]], [[Ernest Renan]], [[Andrej Movĉan]], [[Miĥail Gorbaĉov]], [[Miĥail Ĥodorkovskij]], [[Boris Nemcov]], [[Ramzan Kadirov]], [[Sergej Magnickij]], [[Boris Jelcin]], [[Gennadij Zjuganov]], [[Pjotr Stolipin]], [[Gustav Landauer]], [[Friedrich Engels]], [[Elton Mayo]], [[François-Noël Babeuf]], [[Alfred Adler]], [[Wilhelm Reich]], [[Jacob Burckhardt]], [[Thomas Szasz]], [[Joseph McCarthy]], [[Benjamin Rush]], [[Karl Menninger]], [[T. S. Eliot]], [[Joseph-Ignace Guillotin]], [[Napoleono la 3-a]], [[Armand Jean du Plessis de Richelieu]], [[Woodrow Wilson]], [[Anthony Eden]], [[Anŭar al-Sadat]], [[Kiichi Miyazawa]], [[John Foster Dulles]], [[Klemens von Metternich]], [[Aleksandro la 1-a (Rusio)]], [[Neville Chamberlain]], [[Edward Frederick Lindley Wood]], [[Andrej Gromiko]], [[Vjaĉeslav Molotov]], [[James Monroe]], [[Aristide Briand]], [[Ngô Đình Diệm]], [[Harold Macmillan]], [[Pierre Laval]], [[Joachim von Ribbentrop]], [[Lord Palmerston]], [[Aleksandr Gorĉakov]], [[Alfred von Schlieffen]], [[Helmuth von Moltke]], [[Nikolaj Obruĉev]], [[Dean Rusk]], [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)]], [[Nikolao la 2-a (Rusio)]], [[Gerald Nye]], [[Walter Millis]], [[Eyre Crowe]], [[Pjotr Durnovo]], [[Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, la tria markizo de Salisbury]], [[Douglas MacArthur]], [[Georgij Ĉiĉerin]], [[H. Freeman Mattews]], [[Isaiah Berlin]], [[Joseph E. Davies]], [[Henry M. Jackson]], [[Gustav Stresemann]], [[George F. Kennan]], [[Walter Lippmann]], [[Gamal Abdel Naser]], [[Albert Wohlstetter]], [[Nikolaj Bulganin]], [[Christian Pineau]], [[Milovan Ĝilas]], [[Joseph Chamberlain]], [[Denis William Brogan]], [[Yvon Delbos]], [[F. E. Smith, la 1-a grafo de Birkenhead]], [[Theobald von Bethmann Hollweg]], [[Nikolaj Sazonov]], [[Hans von Seeckt]], [[Harold Nicolson]], [[Robert King Merton]], [[David Lloyd George]], [[Arthur James Balfour]], [[Kurt Riezler]], [[George Canning]], [[Wilhelm Lamormaini]], [[Ferdinando la 2-a (Sankta Romia imperio)]], [[Friedrich von Gentz]], [[Sergej Vitte]], [[Nancy Pelosi]], [[Slobodan Miloŝeviĉ]], [[Lee Teng-hui]], [[Augusto Pinochet]], [[Ehud Barak]], [[Anatolij Ĉubajs]], [[Samuel P. Huntington]], [[Lee Kuan Yew]], [[Muhammad Ali Jinnah]], [[Sirimavo Bandaranaike]], [[Ali Akbar Haŝemi Rafsanĝani]], [[Yang Shangkun]], [[Carroll Quigley]], [[Muamar Kadafi]], [[Robert Roswell Palmer]], [[Christopher Dawson]], [[Fernand Braudel]], [[John Mearsheimer]], [[Lucian Pye]], [[Michael Dibdin]], [[Mahathir bin Mohamad]], [[Carlos Salinas de Gortari]], [[Sidney Mintz]], [[Ernesto Pérez Balladares]], [[Takeshi Umehara]], [[Georgij Arbatov]], [[Usama bin Laden]], [[Menaĥem Begin]], [[Anatolij Sobĉak]], [[Mahmud Ahmadineĵad]], [[Hans Morgenthau]], [[John McCain]], [[James Baker]], [[Eduard Ŝevardnadze]], [[Nicolae Ceaușescu]], [[Brent Scowcroft]], [[David Ignatius]], [[Viktor Janukoviĉ]], [[Condoleezza Rice]], [[Francis Fukuyama]], [[Ariel Ŝaron]], [[Hu Jintao]], [[Dick Cheney]], [[Madeleine Albright]], [[Jimmy Carter]], [[Cyrus Vance]], [[Robert Strausz-Hupé]], [[Wojciech Jaruzelski]], [[Georgij Ŝaĥnazarov]], [[Owen Harris]], [[Chiang Ching-kuo]], [[Pol Pot]], [[Charles Gati]], [[Justin Vaïsse]], [[Mark Kramer (politikologo)]], [[David Rothkopf]], [[Warren I. Cohen]], [[Nancy Bernkopf Tucker]], [[Robert A. Pastor]], [[William B. Quandt]], [[Robert E. Hunter]], [[Patrick Vaughan]], [[Marin Strmecki]], [[James Mann (verkisto)]], [[Adam Garfinkle]], [[Stephen Szabo]], [[Hamilton Fish Armstrong]], [[David Rockefeller]], [[Michael Dukakis]], [[Hamilton Jordan]], [[Alfred Rosenberg]], [[Friedrich Hebbel]], [[Carl Ludwig Schleich]], [[Gordon Allport]], [[James Henry Breasted]], [[Franz Alexander]], [[Carl von Clausewitz]], [[Karlo de Aŭstrio-Teŝino]], [[Maŭrico de Saksio]], [[Nikolaj Ogarkov]], [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]], [[Andrej Kokoŝin]], [[Jacques Sternberg]], [[Vance Packard]], [[Wilhelm Stapel]], [[Jacques Lacan]], [[David Simon]], [[Thomas De Quincey]], [[Steven Weinberg]], [[Jean-Pierre Dupuy]], [[Fjodor Rostopĉin]], [[Viktor Pinĉuk]], [[Robert Fico]], [[Abbé Pierre]], [[Ernst Bloch]], [[Majstro Eckhart]], [[Vasilij Semjonoviĉ Pankratov]], [[Grigorij Rasputin]], [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]], [[Klavdija Bitner]], [[Pierre Gilliard]], [[Jegor Ligaĉov]], [[Viktor Griŝin]], [[Nikolaj Riĵkov]], [[Miĥail Solomencev]], [[Viktor Ĉebrikov]], [[Vladimir Dolgiĥ]], [[Anatolij Lukjanov]], [[Dmitrij Jazov]], [[Vladimir Ŝĉerbickij]], [[Hejdar Alijev]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev]], [[Petro la 3-a (Rusio)]], [[Katerina la 2-a (Rusio)]], [[Vissarion Belinskij]], [[Timofej Granovskij]], [[Nikolao la 1-a (Rusio)]], [[Pavel Pestel]], [[Astolphe de Custine]], [[Ernst Johann von Biron]], [[Karl Brjulov]], [[Giuseppe Mazzini]], [[Vladimir Ĵirinovskij]], [[Viktor Ĉernomirdin]], [[Aleksandr Korĵakov]], [[Jegor Gajdar]], [[Grigorij Javlinskij]], [[Aleksandr Lebed]], [[Jurij Luĵkov]], [[Eduard Rossel]], [[Nikita Miĥalkov]], [[Aleksandr Proĥanov]], [[Miĥail Znamenskij]], [[Ivan Jakuŝkin]], [[Matvej Muravjov-Apostol]], [[Jevgenij Obolenskij]], [[Ivan Puŝĉin]], [[Pjotr Svistunov]], [[Jermak Timofejeviĉ]], [[Vladimir Tolstoj]], [[Aleksej Arakĉejev]], [[Aleksandr Jakuboviĉ]], [[Aleksandra Muravjova]], [[Ivan Paskeviĉ]], [[Ivan Nikolajeviĉ Tolstoj]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Muravjov]], [[Aleksandr Kerenskij]], [[Pavel Miljukov]], [[Aleksandr Guĉkov]], [[Georgij Lvov]], [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]], [[Ivan Godnev]], [[Aleksandr Manujlov]], [[Vladimir Nikolajeviĉ Lvov]], [[Fjodor Rodiĉev]], [[Andrej Ŝingarjov]], [[Sergej Turbin]], [[Aleksandro Alabjev]], [[Aleksandr Radiŝĉev]], [[Vasilij Ŝulgin]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], [[Miĥail Lomonosov]], [[Aleksandr Sumarokov]], [[Miĥail Miĥajloviĉ Speranskij]], [[Michael Andreas Barclay de Tolly]], [[Aleksej Jermolov]], [[Pjotr Bagration]], [[Miĥail Kutuzov]], [[Aleksandr Figner]], [[Miĥail Ivanoviĉ Tereŝĉenko]], [[Pjotr Vrangel]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Lvov]], [[Anton Denikin]], [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko]], [[Dmitrij Ivanoviĉ Ĉiĥaĉjov]], [[Aleksej Polivanov]], [[Boris Ŝtjurmer]], [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov]], [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)]], [[Aleksandr Stessel]], [[Viktor Sokira-Jaĥontov]], [[Grigorij Kotovskij]], [[Vera Ĥolodnaja]], [[Aleksej Brusilov]], [[Aleksandro la 3-a (Rusio)]], [[Pjotr Vannovskij]] == Geografio == [[Tjumeno]], [[Siberio]], [[Irbito]], [[Tobolsko]], [[Niĵnevartovsko]], [[Surguto]], [[Neftejugansko]], [[Megiono]], [[Omsko]], [[Turo (rivero, Siberio)]], [[Tjumena provinco]], [[Okcidenta Siberio]], [[Svislando]], [[Romio]], [[Meksiko]], [[Eŭropo]], [[Irako]], [[Sudameriko]], [[Centra Ameriko]], [[Hispanio]], [[Ĉinio]], [[Sovetunio]], [[Pakistano]], [[Afganio]], [[Ukrainio]], [[Eŭrazio]], [[Pollando]], [[Irano]], [[Proksima Oriento]], [[Japanio]], [[Fora Oriento]], [[Centra Azio]], [[Azio]], [[Turkio]], [[Kartvelio]], [[Armenio]], [[Eŭropa Unio]], [[Uzbekio]], [[Azerbajĝano]], [[Palestino]], [[Sud-Koreio]], [[Nord-Koreio]], [[Koreio]], [[Singapuro]], [[Tajvano]], [[Orienta Azio]], [[Italio]], [[Brita imperio]], [[Belorusio]], [[Hinda oceano]], [[Kazaĥio]], [[Kaspia maro]], [[Korea milito]], [[Anglio]], [[Okcidenta Eŭropo]], [[Centra Eŭropo]], [[Orienta Eŭropo]], [[Subevoluintaj landoj]], [[Suda Usono]], [[Norda Usono]], [[Nederlando]], [[Asirio]], [[Alpoj]], [[Skota Altlando]], [[Krimeo]], [[Argentino]], [[Kaŭkazio]], [[Ĉeĉenio]], [[Vajmara respubliko]], [[Nazia Germanio]], [[Ameriko]], [[Okcidenta Germanio]], [[Masaĉuseco]], [[Jalutorovsko]], [[Germana Demokratia Respubliko]], [[Laoso]], [[Sankta Romia imperio]], [[Sud-Vjetnamio]], [[Nord-Vjetnamio]], [[Ĉeĥoslovakio]], [[Aŭstrio-Hungario]], [[Atlantiko]], [[Manika markolo]], [[Prusio]], [[Balkanio]], [[Hindoĉinio]], [[Sud-Orienta Azio]], [[Nord-Orienta Azio]], [[Dardaneloj]], [[Alzaco-Loreno]], [[Saĥaleno]], [[Kurilaj insuloj]], [[Bosnio kaj Hercegovino]], [[Rejna provinco]], [[Sankt-Peterburgo]], [[Supra Silezio]], [[Pola koridoro]], [[Germana Federacio]], [[Orienta Rumelio]], [[Sueza kanalo]], [[Manĉurio]], [[Rumanio]], [[Jugoslavio]], [[Vaŝingtono]], [[Okcidenta Usono]], [[Nord-Okcidenta Usono]], [[Malajzio]], [[Okcidenta Berlino]], [[Pacifiko]], [[Vjetnamio]], [[Kamboĝo]], [[Germana Regno]], [[Silicia Valo]], [[Wall Street]], [[Estonio]], [[Bosnio]], [[Kosovo]], [[Granda Albanio]], [[Somalio]], [[Persa golfo]], [[Sauda Arabio]], [[Niĝerio]], [[Indonezio]], [[Aŭstralio]], [[Francio]], [[Nord-Makedonio]], [[Latinameriko]], [[Respubliko Serba Krajna]], [[Subsahara Afriko]], [[Nord-Afriko]], [[Tajlando]], [[Haitio]], [[Libano]], [[Sirio]], [[Egiptio]], [[Sektoro Gazao]], [[Filipinoj]], [[Havajo]], [[Panama kanalo]], [[Pola Popola Respubliko]], [[Tomsko]], [[Jenisejo]], [[Krasnojarsko]], [[Kazano]], [[Velikij Novgorod]], [[Petrozavodsko]], [[Novgoroda gubernio]], [[Kieva Regno]], [[Konstantinopolo]], [[Nadimo]], [[Kurgano (urbo)]], [[Baltio]], [[Buĥaro]], [[Jekaterinburgo]], [[Tobolska gubernio]], [[Tugulimo]], [[Uspenka (Tjumena distrikto)]], [[Bogandinskoje]], [[Kijovo]], [[Jalutorovska distrikto (1782-1923)]], [[Juĵno-Pletnjovo]], [[Kurska gubernio]], [[Iŝima distrikto (1782-1923)]], [[Tobolo]], [[Iŝimo (rivero)]], [[Provinco de Siberiaj Kirgizoj]], [[Kujbiŝev]], [[Baraba stepo]], [[Jeniseja gubernio]], [[Bogotolo]], [[Aĉinsko]], [[Bajkalo]], [[Usolje-Sibirskoje]], [[Valdajo]], [[Kievo]], [[Odeso]] == Periodoj == * [[Jarcento]], [[6-a jarcento]], [[16-a jarcento]], [[17-a jarcento]], [[18-a jarcento]], [[19-a jarcento]], [[20-a jarcento]], [[21-a jarcento]] * [[1880-aj jaroj]], [[1890-aj jaroj]] * [[1910-aj jaroj]], [[1920-aj jaroj]], [[1930-aj jaroj]], [[1950-aj jaroj]], [[1960-aj jaroj]], [[1970-aj jaroj]], [[1980-aj jaroj]], [[1990-aj jaroj]] == Ekstera politiko == * [[Internaciaj rilatoj]], [[Ekstera politiko]], [[Internacia politiko]], [[Geopolitiko]] * [[Rilatoj de Ĉinio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj NATO]], [[Rilatoj de Germanio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Rusio kaj Usono]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Sovetunio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Japanio]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropa Unio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Usono]], [[Rilatoj de Barato kaj Ĉinio]], [[Rilatoj de Barato kaj Pakistano]], [[Rilatoj de Barato kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj kaj Koreio]], [[Rilatoj de Sovetunio kaj Usono]], [[Rilatoj de Azio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj Ukrainio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Nord-Koreio]], [[Rilatoj de Pakistano kaj Usono]], [[Rilatoj de Israelo kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Israelo]], [[Rilatoj de Ukrainio kaj NATO]], [[Rilatoj de Sirio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropo kaj Rusio]], [[Rilatoj de Britio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irako kaj Usono]], [[Rilatoj de Pollando kaj Rusio]] * [[Ekstera politiko de Usono]], [[Ekstera politiko de Ĉinio]], [[Ekstera politiko de Rusio]], [[Ekstera politiko de Barato]], [[Ekstera politiko de Japanio]], [[Ekstera politiko de Germanio]] * [[McMahon-linio]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Truman-doktrino]], [[Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj]], [[Kapto de usonaj ostaĝoj en Irano]], [[Pactraktatoj de Camp David]], [[Vastigo de NATO]], [[Konsilio pri Nacia Sekureco de Usono]], [[Orienta Bloko]], [[Grupo de la Ok]], [[Membriĝo de Ukrainio en Eŭropa Unio]], [[Pintokunveno en Malto]], [[Triflanka Komisiono]], [[Realismo (internaciaj rilatoj)]], [[Politiko de malstreĉigo]], [[Paca kunekzistado]], [[Intertraktoj pri limigo de strategiaj armiloj]], [[Grupo de la Sep]], [[Varsovia pakto]], [[Carter-doktrino]], [[Realpolitiko]], [[Kolektiva sekureco]], [[Unuigo de Germanio]], [[Unuiĝintaj Nacioj]], [[Povekvilibro]], [[Memdeterminado]], [[Viena kongreso]], [[Jalta konferenco]], [[Potsdama konferenco]], [[Doktrino de Monroe]], [[Izolismo]], [[Ekspansiismo]], [[Evidenta destino]], [[Kuba misila krizo]], [[NATO]], [[Versajla traktato]], == Ekonomio == [[Financo]], [[Okcidentsiberia naftogasa komplekso]], [[Fervojo]], [[Internacia Mona Fonduso]], [[Monda Banko]], [[Financa krizo de 2008]], [[Ekonomio]], [[Infrastrukturo]], [[Produktado]], [[Superbazaro]], [[Aĉetcentro]], [[Transporto]], [[Usona dolaro]], [[Eŭro]], [[Inflacio]], [[Valuto]], [[Industrio]], [[Baza enspezo]], [[Merkato]], [[Ekonomiaj sankcioj]], [[Akcia kompanio]], [[Planita ekonomio]], [[Ekonomio de Japanio]], [[Ekonomio de Usono]], [[Merkata ekonomio]], [[Turismo]], [[Reklamo]], [[Granda Depresio]], [[Varomarko]], [[Produktadrimedoj]], [[Produktiveco]], [[Rento]], [[Aĉetado]], [[Ekfirmao]], [[Nordamerika Liberkomerca Interkonsento]], [[Buŝehra atomstacio]], [[Ekonomio de Ĉinio]], [[Ekonomio de Rusio]], [[Financa krizo en Rusio (1998)]], [[Ŝtata kapitalismo]], [[Privata posedo]], [[Politika ekonomiko]], [[Produktivaj fortoj]], [[AvtoVAZ]], [[Fabriko]], [[Salproduktado]] == Milito == [[Nuklea milito]], [[Hispana Enlanda milito]], [[Golfa milito]], [[Afgana milito (1979-1989)]], [[Milito en Afganio (2001-2021)]], [[Dua mondmilito]], [[Malvarma milito]], [[Milito kontraŭ terorismo]], [[Unua mondmilito]], [[Totala milito]], [[Napoleonaj militoj]], [[Usona Enlanda milito]], [[Vjetnama milito]], [[Franca-Prusa milito]], [[Donbasa milito]], [[Milito de Jom Kippur]], [[Rusa-japana milito]], [[Dua itala-etiopa milito]], [[Krimea milito]], [[Rusa-turka milito (1877-1878)]], [[Tria mondmilito]], [[Kosova milito]], [[Tridekjara milito]], [[Bosnia milito]], [[Bombado de Jugoslavio fare de NATO]], [[Kroata milito]], [[Invado de Irako al Kuvajto]], [[Libana milito de 1982]], [[Libana enlanda milito]], [[Irana-iraka milito]], [[Barata-pakistana milito de 1965]], [[Invado al Ĉeĥoslovakio (1968)]], [[Unua milito en Ĉeĉenio]], [[Sestaga milito]], [[Kamboĝa-Vjetnama milito]], [[Ogadena milito]], [[Bombado de Irako en 1998]], [[Tet-ofensivo]], [[Liberiga Armeo de Kosovo]], [[Militarismo]], [[Naziaj koncentrejoj]], [[Invado de Rusio en Ukrainion (2022)]], [[Mongola invado al Rusio]], [[Patriota Milito de 1812]], [[Januara ribelo]], [[Armitaj Fortoj de Rusio]], [[Milito de la Sesa Koalicio]], [[Venkotago]], [[Dua milito en Ĉeĉenio]], [[Militsetlejoj]], [[Rekrutigo]], [[Ulano]], [[Batalo de Borodino]], [[Oficiro]], [[Volontula Armeo]], [[Evakuado de Odeso (1920)]], [[Evakuado de Krimeo]], [[Rusia Enlanda milito]], [[Rusia Imperiestra Armeo]], [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo]] == Nukleaj armiloj == [[Nuklea armilo]], [[Atombombo]], [[Amasdetrua armilo]], [[Nuklea milito]], [[Nuklearmila konkuro]], [[Nuklea programo de Nord-Koreio]], [[Nuklea programo de Pakistano]], [[Nuklea programo de Barato]], [[Nuklea testo]], [[Nuklea programo de Sud-Afriko]], [[Nuklea programo de Irano]], [[Usona kontraŭmisila defendo en Centra kaj Orienta Eŭropo]], [[Programo de Nunn — Lugar]], [[Nuklea programo de Israelo]], [[Traktato kontraŭ pliigo de atomarmiloj]], [[Nuklea armilaro de Usono]] == Etnoj kaj nacioj == [[Ĥoĥol]], [[Judoj]], [[Hispanoj]], [[Rusoj]], [[Italoj]], [[Japanoj]], [[Araboj]], [[Armenoj]], [[Grekoj]], [[Azeroj]], [[Ĝermanoj]], [[Germanoj]], [[Slavoj]], [[Puebloj]], [[Albanoj]], [[Sudetaj germanoj]], [[Araba mondo]], [[Francoj]], [[Nederlandanoj]], [[Angloj]], [[Svisoj]], [[Arandoj]], [[Indianoj]], [[Ĉinoj]], [[Transmaraj ĉinoj]], [[Usonaj judoj]], [[Usonaj poloj]], [[Tataroj]], [[Marioj]], [[Udmurtoj]], [[Ĉuvaŝoj]], [[Komioj]], [[Rusiaj germanoj]], [[Latvoj]], [[Estonoj]], [[Baltaj germanoj]], [[Kaŭkaziaj germanoj]], [[Judoj en Uralo]], [[Siberianoj]], [[Mordvoj]], [[Ukrainoj en Siberio]], [[Judoj en Siberio]], [[Siberiaj tataroj]], [[Burjatoj]], [[Kontraŭjudaj pogromoj en la Rusia imperio]], [[Judoj en Rusio]] == Psikologio == [[Neŭrozo]], [[Psikologio]], [[Psikopatologio]], [[Nekonscio]], [[Arketipo]], [[Psiko]], [[Komplekso (psikologio)]], [[Trikstero]], [[Neŭrastenio]], [[Psikoterapio]], [[Ekstravertiteco — introvertiteco]], [[Histerio]], [[Komforto]], [[Anksio]], [[Memkonscio]], [[Fatala virino]], [[Narcisismo]], [[Individuismo]], [[Nostalgio]], [[Ekstazo]], [[Fetiĉismo]], [[Paranojo]], [[Skizofrenio]], [[Malkontento]], [[Entuziasmo]], [[Sinofero]], [[Melankolio]], [[Indiferenteco]], [[Psikanalizo]], [[Ekzaltiĝo]], [[Fremdiĝo]], [[Konformismo]], [[Mensa sano]], [[Eŭforio]], [[Masoĥismo]], [[Sadismo]], [[Piromanio]], [[Psikiatria hospitalo]], [[Nekonformismo]], [[Obsedo]], [[Halucino]], [[Paralizo]], [[Megalomanio]], [[Apatio]], [[Psikiatrio]], [[Ŝoko]], [[Virineco]], [[Vireco]], [[Paniko]], [[Kolektivismo]], [[Elreviĝo]], [[Kulposento]], [[Dresado]], [[Simulado]], [[Estimo]] (90%), [[Nobleco]], [[Fascino]], [[Malrespekto]], [[Malamikeco]], [[Obstino]], [[Plezuro]] (90%), [[Agreso]], [[Dominado]], [[Rolo]], [[Subkonscio]], [[Personeco]], [[Indigno]], [[Logoterapio]], [[Identigo (psikologio)]], [[Mortoinstinkto]], [[Anusa karaktero]], [[Seksa ekscitiĝo]], [[Puremo]], [[Supermio]], [[Sonĝointerpretado]], [[Infana psikologio]], [[Emocia kontaĝo]], [[Frua infanaĝo]], [[Repuŝado (psikologio)]], [[Afekcio]], [[Rezistado (psikologio)]], [[Cenzuro (psikanalizo)]], [[Traŭmato (psikologio)]], [[Seksa bremsado]], [[Religia ekscitiĝo]], [[Sekslogo]], [[Depresio]], [[Anksia neŭrozo]], [[Neŭrozo de senlaborulo]], [[Obseda-kompulsia malsano]], [[Kastrotimo]] == Filozofio == [[Simbolo]], [[Realo]], [[Mito]], [[Idealismo]], [[Sentimentaleco]], [[Maljusteco]], [[Senso]], [[Teozofio]], [[Spiritismo]], [[Signifo]], [[Utopio]] (99%), [[Racio]] (99%), [[Raciismo]], [[Simulakro]], [[Ekzistado]], [[Destino]], [[Relativismo]], [[Empiriismo]], [[Pozitivismo]], [[Skeptikismo]], [[Vivosenco]], [[Eroto (filozofio)]], [[Majstro Eckhart]], [[Okcidentemo]] == Religio == [[Kristnasko]], [[Maria (patrino de Jesuo)]], [[Iziso]], [[Islama fundamentismo]], [[Islama mondo]], [[Islamismo]], [[Ikono]], [[Ortodoksismo]], [[Ikonoklasmo]], [[Ŝijaismo]], [[Eliro (historia evento)]], [[Katolika Eklezio]], [[Prapeko]], [[Malnova Testamento]], [[Pilgrimado]], [[Lasta Juĝo]], [[Ĝihado]], [[Nekredanto]], [[Reformacio]], [[Protestantismo]], [[Ĉasado de sorĉistinoj]], [[Eva]], [[Komunio]], [[Postmorto]], [[Transa mondo]], [[Horoskopo]], [[Fundamentismo]], [[Senmorteco]], [[Monaĥejo]], [[Ordeno (religio)]], [[Mesiismo]], [[Mesio]], [[Idolismo]], [[Idolo]], [[Promesita Lando]], [[Aŝuro]], [[Ĉiela Regno]], [[Resurekto]], [[Resurekto de Jesuo]], [[Rito]], [[Propeka kapro]], [[Herezo]], [[Magio]], [[Totemo]], [[Kontraŭreformacio]], [[Ŝamano]], [[Konfuceismo]], [[Monoteismo]], [[Dio Patro]], [[Inkvizicio]], [[Islama renaskiĝo]], [[Islama Frataro]], [[Krucifikso]], [[Religia maltoleremo]], [[Cirkumcido]], [[Totemismo]], [[Levido]], [[Javeo]], [[Heksateŭko]], [[Interligo (Biblio)]], [[Evangelio]], [[Alaho]], [[Sankteco]], [[Politeismo]], [[Atono]], [[Reenkarniĝo]], [[Senpeka koncipo de Jesuo]], [[Asketismo]], [[Rusa Ortodoksa Eklezio]], [[Katedralo de Kristo Savinto]], [[Luteranismo en Rusio]], [[Kieva-Peĉjora monaĥejo]] == Libroj == [[La granda ŝaktabulo]], [[La elekto: tutmonda dominado aŭ tutmonda gvidado]], [[Strategia vizio: Usono kaj la krizo de tutmonda potenco]], [[Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento]], [[La ribelo de la amasoj]], [[Unuetaĝa Usono]], [[Kontraŭstaro inter Civilizacioj]], [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]], [[Zbig: La strategio kaj politiko de Zbigniew Brzeziński]], [[Konfeso pri difinita temo]], [[Provincano]], [[Rusio kaj la mondo. Nova epoko. 12 jaroj, kiuj povos ŝanĝi ĉion]], [[Amasa psikologio de faŝismo]], [[La doktoro kaj la animo]], [[Sonĝointerpretado (Freud)]], [[Estonteco de unu iluzio]], [[Malkontenteco pri la kulturo]], [[La homo Moseo kaj la monoteisma religio]], [[Kial milito?]], [[Makbeto]], [[La anatomio de homa detruemo]], [[Fuĝo for de libereco]], [[La socio de konsumado]], [[Simulakroj kaj simulaĵoj]], [[En la ombro de la silentema plejmulto]], [[La travidebleco de malbono]], [[La Golfa milito ne okazis]], [[La agonio de povo]], [[La fatalaj strategioj]], [[La sistemo de aĵoj]], [[Kontribuo al kritiko de la politika ekonomiko de signo]], [[La jaro de revado danĝera]], [[La plago de fantazioj]], [[Ekonomiaj kaj filozofiaj manuskriptoj je 1844]], [[Kontribuo al kritiko de politika ekonomiko]], [[Kritiko de la Hegela Jurfilozofio]], [[La Kapitalo]], [[Artikoloj de Aleksander Herzen]], [[Lekcioj kaj paroladoj de Erich Fromm]], [[Koncepto de la homo ĉe Karolo Markso]], [[El Siberio]], [[Leteroj de Anton Ĉeĥov]], [[Kaŝĉej-ĉeno]], [[Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio]], [[Pensoj pri la Februara revolucio]], [[Lando de ekzilo: de Osa ĝis Irkutsko]], [[Oktobra manifesto]] == Kulturo == [[Holivudo]], [[Filmo]], [[Renesanco]], [[Kino]], [[Televido]], [[Radio]], [[Bildliteraturo]], [[Klaŭno]], [[Akrobato]], [[Striptizo]], [[Kubismo]], [[Amaskomunikilo]], [[Propagando]], [[Pentrado]], [[Ludo]], [[Ĵazo]], [[Humpty Dumpty]], [[Disneyland]], [[Modo]], [[Ceremonio]], [[Estetiko]], [[Superrealismo]], [[Poparto]], [[Centro Georges Pompidou]], [[Kiĉo]], [[Dadaismo]], [[Maskerado]], [[Papiruso]], [[Alfabeto]], [[Litero]], [[Skulptaĵo]], [[Dirigento]], [[Televidserio]], [[Orkestro]], [[Ĥoro]], [[Multkulturismo]], [[Universalismo]], [[Ĉina civilizacio]], [[Kultura imperiismo]], [[Dramo]], [[Rusa literaturo]], [[Jarmilo de Rusio]], [[Forkapto de la fianĉino]], [[Rusa kuirarto]] == Revolucioj == [[Kontraŭrevolucio]], [[Oktobra revolucio]], [[Franca revolucio de 1789]], [[Rusia revolucio de 1905]], [[Hungara revolucio de 1956]], [[Seksa revolucio]], [[Usona revolucio]], [[Irana revolucio]], [[Franca revolucio de 1848]], [[Decembristoj en Jalutorovsko]], [[Decembristoj en Tobolsko]], [[Februara revolucio]], [[Abdiko de Nikolao la 2-a]], [[Abdiko de Miĥail Aleksandroviĉ]], [[Petrograda Soveto]] == Lingvoj == [[Araba lingvo]], [[Ĉina lingvo]], [[Plurlingveco]], [[Sakraĵo]], [[Siberia parolmaniero]], [[Lingvolernado]], [[Suda dialektaro de la rusa lingvo]] == Araba-israela konflikto == [[Araba-israela konflikto]], [[Organizaĵo por Liberigo de Palestino]], [[Intifado]], [[Hamaso]], [[Fataho]], [[Sueza krizo]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Madrida konferenco (1991)]], [[Sestaga milito]], [[Milito de Jom Kippur]] == Temoj == [[Ekologio]], [[Nuklea akcidento de Ĉernobilo]], [[Komunista Partio de Sovetunio]], [[Nafto]], [[Geologio]], [[Burokratio]], [[Vodko]], [[Fotografio]], [[Oriento]], [[Okcidenta civilizo]], [[Problemo]], [[Plenkreskulo]], [[Pedagogio]], [[Katastrofo]], [[Epidemio]], [[Bolŝevismo]], [[Junulino]], [[Prahistorio]], [[Poeto]], [[Kolektivo]], [[Alkoholismo]], [[Sinmortigo]], [[Ora epoko]], [[Aristokratio]], [[Plebo]], [[Absolutismo]], [[Urboŝtato]], [[Arkeologio]], [[Tekniko]], [[Burĝo]], [[Demagogio]], [[Liberalismo]], [[Marksismo]], [[Politika dekstro]], [[Politika maldekstro]], [[Publika opinio]], [[Intelektulo]], [[Aŭto]], [[Informo]], [[Tutmondiĝo]], [[Diskriminacio]], [[Teroro]], [[Atencoj de la 11-a de septembro 2001]], [[Disfalo de Sovetunio]], [[Konsumismo]], [[Talibano]], [[Socia malegaleco]], [[Amasa kulturo]], [[Kontraŭusonismo]], [[Al-Kaido]], [[Studento]], [[Usona Kongreso]], [[Haveno]], [[Elito]], [[Traktato]], [[Valso]], [[Elektro]], [[Komunikado]] (99%), [[Skribo]] (99%), [[Parolo]] (99%), [[Telefono]] (99%), [[Aviado]], [[Telegrafo]], [[Presado]], [[Novaĵo]], [[Specialisto]], [[Tuŝo]], [[Mesaĝo]], [[Letero]], [[Nudeco]], [[Tribo]], [[Aŭtomatigo]], [[Feŭdismo]], [[Eldonado]], [[Vidado]] (99%), [[Aŭdo]] (99%), [[Stomatologio]], [[Nerva sistemo]], [[Amuzo]], [[Vojo]], [[Poŝto]], [[Redaktoro]], [[Tajpilo]], [[Sekretario]], [[Korpo]], [[Nomado]], [[Slumo]], [[Sago]], [[Kamparo]], [[Narciso]], [[Mezepoko]], [[Migrado]], [[Maŝino]], [[Centralizismo]], [[Biciklo]], [[Fusilo]], [[Perspektivo]], [[Bordelo]], [[Vokvirino]], [[Raso]], [[Invento]], [[Ideologio]], [[Mongolaj invadoj kaj konkeroj]], [[Slavofilismo]], [[Ostaĝo]], [[Subjekto]], [[Teritorio]], [[Evento]], [[Pornografio]], [[Manipulado de la amasoj]], [[Sekseco]], [[Atenco]], [[Vetludo]], [[Nuklea centralo]], [[Majo de 1968 (Francio)]], [[Klonado]], [[Implozio]], [[Ofero]] (90%), [[Socia sekso]] (90%), [[Konsumado]], [[Handikapo]], [[Respondeco]] (90%), [[Ĉantaĝo]], [[Snobo]], [[Orgio]], [[Aĵo]], [[Masko]], [[Naziismo]], [[Doktrino]] (90%), [[Radikalismo]], [[Kariero]], [[Ribelo]] (90%), [[Elmigrado]], [[Cionismo]], [[Totalismo]], [[Reformo]], [[Reakcio (politiko)]], [[Ŝovinismo]], [[Geto]], [[Koloniismo]], [[Ŝtatoficisto]], [[Konkurenco]], [[Linĉado]], [[Superecismo]], [[Ekzilo]], [[Impotenteco]], [[Soldato]] (90%), [[Uniformo]], [[Stalinismo]], [[Tajpinga ribelo]], [[Misiismo]], [[Modernigo]], [[Malnova reĝimo]], [[Klerismo]], [[Organizaĵo]], [[Ĥaoso]], [[Eksterlandano]], [[Grego]], [[Detruado]], [[Distanco]], [[Fajro]] (90%), [[Arbaro]] (90%), [[Maro]] (90%), [[Ŝtonumado]], [[Kondamno]], [[Bruligado sur ŝtiparo]], [[Postvivado]], [[Predo]], [[Fuĝo]], [[Incendio]], [[Danĝero]], [[Minaco]], [[Ekzekuto]], [[Ekzekutisto]], [[Genuado]], [[Ŝipestro]], [[Digo]], [[Venĝo]], [[Murdo]], [[Ekskremento]], [[Mortinto]] (90%), [[Malrapideco]], [[Kaŭrado]], [[Sidado]], [[Starado]], [[Kuŝado]], [[Piramido]], [[Insekto]], [[Aresto]], [[Faŭko]], [[Malpermeso]] (90%), [[Triumfo]], [[Procesio]], [[Kreskado]], [[Ĥako]], [[Areno]], [[Montogrimpado]], [[Matadoro]], [[Fingro]] (90%), [[Lanco]], [[Metalo]], [[Slogano]], [[Oratoro]], [[Rajdado]], [[Deputito]], [[Voĉdono]], [[Jura imuneco]], [[Piedsigno]], [[Atako]] (90%), [[Bebo]], [[Entombigo]], [[Klano]], [[Sekalo]], [[Batalkampo]], [[Batalo]] (90%), [[Krio]] (90%), [[Posteulo]], [[Praulo]], [[Tombejo]], [[Kortego]], [[Pridemandado]], [[Demando]], [[Ponardo]], [[Parlamento]], [[Kasto]], [[Socia klaso]], [[Konspiro]], [[Bacilo]], [[Mikrobo]], [[Spermo]], [[Limo]] (90%), [[Ekbruligo]], [[Manifestacio]], [[Striko]], [[Formikejo]], [[Krucumado]], [[Terapio]], [[Paŝtisto]], [[Konskripcio]], [[Seĝo]], [[Indiĝeno]], [[Fortikaĵo]], [[Trupo]], [[Gardisto]], [[Ujo]], [[Argilo]], [[Sceptro]], [[Heroo]], [[Unueca Rusio]], [[Koloraj revolucioj]], [[Geja Fiero]], [[Cenzuro]], [[Rusofobio]], [[Islama Ŝtato]], [[Volontulo]], [[Bonfarado]], [[Enmigrado]], [[Rifuĝinto]], [[Kultura asimilado]], [[Jabloko]], [[Homofobio]], [[Monumento]], [[Pussy Riot]], [[Identeco]], [[Incesto]], [[Universala voĉdonrajto]], [[Roboto]], [[Erotiko]], [[Konversacio]], [[Kreado]], [[Patriarkeco]], [[Matriarkeco]], [[Meza klaso]], [[Interŝanĝo]], [[Laceco]], [[Aŭtoritatismo]], [[Judo-kristana paradigmo]], [[Administranto]], [[Floro]] (pli ol 50%), [[Prestiĝo]], [[Nuntempa arto]], [[Administrado]], [[Realismo]], [[Manifesto de la Komunista Partio]], [[Malkonfido]], [[Kontraŭfaŝismo]], [[Monopolo]] (90%), [[Socia adaptiĝo]], [[Stimulo]], [[Senhelpeco]], [[Luteranismo]], [[Munkena interkonsento]], [[Energio]], [[Moderna epoko]], [[Malcentralizado]], [[Feliĉa fino]], [[Mickey Mouse]], [[Pejzaĝo]], [[Anuso]], [[Demenco]], [[Malliberigo]], [[Kanibalo]], [[Senkulpeco]], [[Fumado]], [[Lojaleco]], [[Dreyfus-skandalo]], [[Droga dependeco]], [[Damaĝo]], [[Ligo de Nacioj]], [[Ligo de Arabaj Ŝtatoj]], [[Berlina muro]], [[Nacia intereso]], [[Gerilo]], [[Intertraktoj]], [[Pakto Ribbentrop-Molotov]], [[Intermilita periodo]], [[Traktato de Rapallo (1922)]], [[Traktatoj de Lokarno]], [[Aŭgusta puĉo]], [[Imperiestro]], [[Disigo de povoj]], [[Berlina krizo (1961)]], [[Sankta Alianco]], [[Mein Kampf]], [[Anschluss]], [[Wilsonismo]], [[Sociala asekuro]], [[Habsburgoj]], [[Mobilizado]], [[Perestrojko]], [[Glasnost]], [[Partnereco por paco]], [[Radio Libera Eŭropo/Radio Libero]], [[Titoismo]], [[Germana naciismo]], [[Dispartigoj de Pollando-Litovio]], [[Reparacio]], [[Antikominterna pakto]], [[Unua maroka krizo]], [[Triopa Entento]], [[Neŭtraleco]], [[Superpotenco]], [[Mararmeo]], [[Maginot-linio]], [[Fekundindico]], [[Traktato de Brest-Litovsk]], [[Publikaj rilatoj]], [[Pariza paca konferenco]], [[Okupado de baltaj landoj]], [[Strategio]], [[Araba naciismo]], [[Domino-teorio]], [[Eŭropa koncerto]], [[Orienta Demando]], [[Curzon-linio]], [[Spionservo]], [[Iredentismo]], [[Taktiko]], [[Novkonservativismo]], [[Konfrontiĝo]], [[Jingoismo]], [[Konservisma Partio (Britio)]], [[Whigs]], [[Malarmado]], [[Kontraŭkomunismo]], [[Alianco]], [[Prezidanto de Usono]], [[Berlina kongreso]], [[Poliomjelito]], [[Amendo de Jackson–Vanik]], [[Lobiado]], [[Monda registaro]], [[Politiko de detenado]], [[Misilo]], [[Usona Departemento de Ŝtato]], [[Hallstein-doktrino]], [[Pakto Briand-Kellogg]], [[Tutgermanismo]], [[Germanigo]], [[Sinplenumanta profetaĵo]], [[Vestfalia paco]], [[Suvereneco]], [[Interna politiko]], [[Reciproke garantiita neniigo]], [[Strategia Defenda Iniciato]], [[Interkonsento de Rambouillet]], [[Reunuiĝo de Koreio]], [[Kanajla ŝtato]], [[Kontraŭmisila defendo]], [[Rasapartigo]], [[Kompromiso]], [[Jackson-demokratio]], [[Protestoj sur placo Tian An Men]], [[Oligarĥio]], [[Malalta klaso]], [[Internacia juro]], [[Etna purigado]], [[Okcidentigo]], [[Nacia ŝtato]], [[Liberala demokratio]], [[Indiĝenigo]], [[Genocido]], [[Postkoloniismo]], [[Kontraŭokcidentismo]], [[Ksenofobio]], [[Demografio]], [[Dinastio Qing]], [[Hizbulaho]], [[Industriigo]], [[CIA]], [[Islama terorismo]], [[Virinaj rajtoj]], [[Solidareco (Pollando)]], [[Armitaj Fortoj de Usono]], [[Disfalo de Jugoslavio]], [[Usona malliberejo en Guantanamo]], [[Pensofabriko]], [[Universitato Harvard]], [[Sovetologio]], [[Rusa naciismo]], [[Annus mirabilis]], [[Nacisocialisma Germana Laborista Partio]], [[Flago de Nazia Germanio]], [[Seksorganoj]], [[Fekaĵo]], [[Menstruo]], [[Flarsenso]], [[Dupiedismo]], [[Senhejma infano]], [[Interrompita koito]], [[Trajno]], [[Nokta enurezo]], [[Ekzogamio]], [[Kastro]], [[Eta burĝo]], [[Agrikulturisto]], [[Socialdemokratio]], [[Scienca rasismo]], [[Antikva Grekio]], [[Hetajro]], [[Moralismo]], [[Svastiko]], [[Staĥanov-movado]], [[Milito kontraŭ narkotikaĵoj]], [[Transloĝiĝo al Siberio]], [[Vagabondo]], [[Ekzilo al Siberio]], [[Poloj en Rusio]], [[Siberia landvojo]], [[Tajgo]], [[Veturigisto]], [[Punlaboro en Siberio]], [[Kontraŭalkohola kampanjo en Sovetunio]], [[Domo de Ipatjev]], [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio]], [[Aparatulo]], [[Supera Soveto de Sovetunio]], [[Plurpartiismo]], [[Onidiro]], [[Kazana Universitato]], [[Akuzo]], [[Rusia nobelaro]], [[Filistreco]], [[Rusa kampara komunumo]], [[Falanstero]], [[Nuligo de servutismo en Rusio]], [[Caro]], [[Romanovoj]], [[Registaro de Rusio]], [[Historio de Rusio]], [[Filozofo]], [[Reprezenta demokratio]], [[Prezidenta oficperiodo de Boris Jelcin]], [[Ŝtata Dumao]], [[Kotono]], [[Teo en Rusio]], [[Transportado de malliberuloj en la Rusia imperio]], [[Vaporŝipo]], [[Homa stampado]], [[Kurgano]], [[Omska fortikaĵo]], [[Pelmenoj]], [[Pramo]], [[Fuĝoj de malliberuloj el Siberio]], [[Drinkejo]], [[Gazetarlibereco]], [[Servutismo en Rusio]], [[Framasonoj en Rusio]], [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)]], [[Rusa intelektularo]], [[Pediko]], [[Tifo]], [[Gvatado]] t5rjjgol0f9bjk2biz2c57dnxlora0c 53455 53448 2026-04-29T11:10:43Z RG72 415 53455 wikitext text/x-wiki {{User ru}} {{user eo-4}} </br></br></br> '''Miaj artikoloj''': == Aŭtoroj == [[Ippolit Zavaliŝin]], [[Grigorij Potanin]], [[Nikolao Ĉukmaldin]], [[Ivan Slovcov]], [[Pjotr Gorodcov]], [[Boris Ŝĉerbina]], [[Farman Salmanov]], [[Kornej Ĉukovskij]], [[Miĥail Saltikov-Ŝĉedrin]], [[Roger Bacon]], [[Marilyn Monroe]], [[Lincoln Steffens]], [[William Randolph Hearst]], [[Diogeno la Cinika]], [[Friedrich Schiller]], [[José Ortega y Gasset]], [[Marko Bruto]], [[Jean Baudrillard]], [[Saddam Hussein]], [[Zbigniew Brzeziński]], [[Deng Xiaoping]], [[Vladimir Putin]], [[Bill Clinton]], [[George H. W. Bush]], [[Lewis Mumford]], [[Marshall McLuhan]] (99%), [[Curt Sachs]], [[Wyndham Lewis]], [[Nikita Ĥruŝĉov]], [[Ivano la Terura]], [[Aleksander Herzen]], [[Gerald Ford]], [[Lyndon B. Johnson]], [[Richard Nixon]], [[Michael Jackson]], [[Madonna]], [[Marcel Duchamp]], [[Ryszard Kapuściński]], [[Eric Hoffer]] (90%), [[Elias Canetti]], [[Aleksej Navalnij]], [[Apostolo Paŭlo]], [[Ernst Röhm]], [[Karl Radek]], [[Lev Trockij]], [[Johano Kalvino]], [[Ĥusejn ibn Ali]], [[Tamerlano]], [[Stendhal]], [[Fjodor Dostojevskij]], [[Madamo de Staël]], [[Oliver Cromwell]], [[Ernest Renan]], [[Andrej Movĉan]], [[Miĥail Gorbaĉov]], [[Miĥail Ĥodorkovskij]], [[Boris Nemcov]], [[Ramzan Kadirov]], [[Sergej Magnickij]], [[Boris Jelcin]], [[Gennadij Zjuganov]], [[Pjotr Stolipin]], [[Gustav Landauer]], [[Friedrich Engels]], [[Elton Mayo]], [[François-Noël Babeuf]], [[Alfred Adler]], [[Wilhelm Reich]], [[Jacob Burckhardt]], [[Thomas Szasz]], [[Joseph McCarthy]], [[Benjamin Rush]], [[Karl Menninger]], [[T. S. Eliot]], [[Joseph-Ignace Guillotin]], [[Napoleono la 3-a]], [[Armand Jean du Plessis de Richelieu]], [[Woodrow Wilson]], [[Anthony Eden]], [[Anŭar al-Sadat]], [[Kiichi Miyazawa]], [[John Foster Dulles]], [[Klemens von Metternich]], [[Aleksandro la 1-a (Rusio)]], [[Neville Chamberlain]], [[Edward Frederick Lindley Wood]], [[Andrej Gromiko]], [[Vjaĉeslav Molotov]], [[James Monroe]], [[Aristide Briand]], [[Ngô Đình Diệm]], [[Harold Macmillan]], [[Pierre Laval]], [[Joachim von Ribbentrop]], [[Lord Palmerston]], [[Aleksandr Gorĉakov]], [[Alfred von Schlieffen]], [[Helmuth von Moltke]], [[Nikolaj Obruĉev]], [[Dean Rusk]], [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)]], [[Nikolao la 2-a (Rusio)]], [[Gerald Nye]], [[Walter Millis]], [[Eyre Crowe]], [[Pjotr Durnovo]], [[Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, la tria markizo de Salisbury]], [[Douglas MacArthur]], [[Georgij Ĉiĉerin]], [[H. Freeman Mattews]], [[Isaiah Berlin]], [[Joseph E. Davies]], [[Henry M. Jackson]], [[Gustav Stresemann]], [[George F. Kennan]], [[Walter Lippmann]], [[Gamal Abdel Naser]], [[Albert Wohlstetter]], [[Nikolaj Bulganin]], [[Christian Pineau]], [[Milovan Ĝilas]], [[Joseph Chamberlain]], [[Denis William Brogan]], [[Yvon Delbos]], [[F. E. Smith, la 1-a grafo de Birkenhead]], [[Theobald von Bethmann Hollweg]], [[Nikolaj Sazonov]], [[Hans von Seeckt]], [[Harold Nicolson]], [[Robert King Merton]], [[David Lloyd George]], [[Arthur James Balfour]], [[Kurt Riezler]], [[George Canning]], [[Wilhelm Lamormaini]], [[Ferdinando la 2-a (Sankta Romia imperio)]], [[Friedrich von Gentz]], [[Sergej Vitte]], [[Nancy Pelosi]], [[Slobodan Miloŝeviĉ]], [[Lee Teng-hui]], [[Augusto Pinochet]], [[Ehud Barak]], [[Anatolij Ĉubajs]], [[Samuel P. Huntington]], [[Lee Kuan Yew]], [[Muhammad Ali Jinnah]], [[Sirimavo Bandaranaike]], [[Ali Akbar Haŝemi Rafsanĝani]], [[Yang Shangkun]], [[Carroll Quigley]], [[Muamar Kadafi]], [[Robert Roswell Palmer]], [[Christopher Dawson]], [[Fernand Braudel]], [[John Mearsheimer]], [[Lucian Pye]], [[Michael Dibdin]], [[Mahathir bin Mohamad]], [[Carlos Salinas de Gortari]], [[Sidney Mintz]], [[Ernesto Pérez Balladares]], [[Takeshi Umehara]], [[Georgij Arbatov]], [[Usama bin Laden]], [[Menaĥem Begin]], [[Anatolij Sobĉak]], [[Mahmud Ahmadineĵad]], [[Hans Morgenthau]], [[John McCain]], [[James Baker]], [[Eduard Ŝevardnadze]], [[Nicolae Ceaușescu]], [[Brent Scowcroft]], [[David Ignatius]], [[Viktor Janukoviĉ]], [[Condoleezza Rice]], [[Francis Fukuyama]], [[Ariel Ŝaron]], [[Hu Jintao]], [[Dick Cheney]], [[Madeleine Albright]], [[Jimmy Carter]], [[Cyrus Vance]], [[Robert Strausz-Hupé]], [[Wojciech Jaruzelski]], [[Georgij Ŝaĥnazarov]], [[Owen Harris]], [[Chiang Ching-kuo]], [[Pol Pot]], [[Charles Gati]], [[Justin Vaïsse]], [[Mark Kramer (politikologo)]], [[David Rothkopf]], [[Warren I. Cohen]], [[Nancy Bernkopf Tucker]], [[Robert A. Pastor]], [[William B. Quandt]], [[Robert E. Hunter]], [[Patrick Vaughan]], [[Marin Strmecki]], [[James Mann (verkisto)]], [[Adam Garfinkle]], [[Stephen Szabo]], [[Hamilton Fish Armstrong]], [[David Rockefeller]], [[Michael Dukakis]], [[Hamilton Jordan]], [[Alfred Rosenberg]], [[Friedrich Hebbel]], [[Carl Ludwig Schleich]], [[Gordon Allport]], [[James Henry Breasted]], [[Franz Alexander]], [[Carl von Clausewitz]], [[Karlo de Aŭstrio-Teŝino]], [[Maŭrico de Saksio]], [[Nikolaj Ogarkov]], [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]], [[Andrej Kokoŝin]], [[Jacques Sternberg]], [[Vance Packard]], [[Wilhelm Stapel]], [[Jacques Lacan]], [[David Simon]], [[Thomas De Quincey]], [[Steven Weinberg]], [[Jean-Pierre Dupuy]], [[Fjodor Rostopĉin]], [[Viktor Pinĉuk]], [[Robert Fico]], [[Abbé Pierre]], [[Ernst Bloch]], [[Majstro Eckhart]], [[Vasilij Semjonoviĉ Pankratov]], [[Grigorij Rasputin]], [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]], [[Klavdija Bitner]], [[Pierre Gilliard]], [[Jegor Ligaĉov]], [[Viktor Griŝin]], [[Nikolaj Riĵkov]], [[Miĥail Solomencev]], [[Viktor Ĉebrikov]], [[Vladimir Dolgiĥ]], [[Anatolij Lukjanov]], [[Dmitrij Jazov]], [[Vladimir Ŝĉerbickij]], [[Hejdar Alijev]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev]], [[Petro la 3-a (Rusio)]], [[Katerina la 2-a (Rusio)]], [[Vissarion Belinskij]], [[Timofej Granovskij]], [[Nikolao la 1-a (Rusio)]], [[Pavel Pestel]], [[Astolphe de Custine]], [[Ernst Johann von Biron]], [[Karl Brjulov]], [[Giuseppe Mazzini]], [[Vladimir Ĵirinovskij]], [[Viktor Ĉernomirdin]], [[Aleksandr Korĵakov]], [[Jegor Gajdar]], [[Grigorij Javlinskij]], [[Aleksandr Lebed]], [[Jurij Luĵkov]], [[Eduard Rossel]], [[Nikita Miĥalkov]], [[Aleksandr Proĥanov]], [[Miĥail Znamenskij]], [[Ivan Jakuŝkin]], [[Matvej Muravjov-Apostol]], [[Jevgenij Obolenskij]], [[Ivan Puŝĉin]], [[Pjotr Svistunov]], [[Jermak Timofejeviĉ]], [[Vladimir Tolstoj]], [[Aleksej Arakĉejev]], [[Aleksandr Jakuboviĉ]], [[Aleksandra Muravjova]], [[Ivan Paskeviĉ]], [[Ivan Nikolajeviĉ Tolstoj]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Muravjov]], [[Aleksandr Kerenskij]], [[Pavel Miljukov]], [[Aleksandr Guĉkov]], [[Georgij Lvov]], [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]], [[Ivan Godnev]], [[Aleksandr Manujlov]], [[Vladimir Nikolajeviĉ Lvov]], [[Fjodor Rodiĉev]], [[Andrej Ŝingarjov]], [[Sergej Turbin]], [[Aleksandro Alabjev]], [[Aleksandr Radiŝĉev]], [[Vasilij Ŝulgin]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], [[Miĥail Lomonosov]], [[Aleksandr Sumarokov]], [[Miĥail Miĥajloviĉ Speranskij]], [[Michael Andreas Barclay de Tolly]], [[Aleksej Jermolov]], [[Pjotr Bagration]], [[Miĥail Kutuzov]], [[Aleksandr Figner]], [[Miĥail Ivanoviĉ Tereŝĉenko]], [[Pjotr Vrangel]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Lvov]], [[Anton Denikin]], [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko]], [[Dmitrij Ivanoviĉ Ĉiĥaĉjov]], [[Aleksej Polivanov]], [[Boris Ŝtjurmer]], [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov]], [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)]], [[Aleksandr Stessel]], [[Viktor Sokira-Jaĥontov]], [[Grigorij Kotovskij]], [[Vera Ĥolodnaja]], [[Aleksej Brusilov]], [[Aleksandro la 3-a (Rusio)]], [[Pjotr Vannovskij]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)]] == Geografio == [[Tjumeno]], [[Siberio]], [[Irbito]], [[Tobolsko]], [[Niĵnevartovsko]], [[Surguto]], [[Neftejugansko]], [[Megiono]], [[Omsko]], [[Turo (rivero, Siberio)]], [[Tjumena provinco]], [[Okcidenta Siberio]], [[Svislando]], [[Romio]], [[Meksiko]], [[Eŭropo]], [[Irako]], [[Sudameriko]], [[Centra Ameriko]], [[Hispanio]], [[Ĉinio]], [[Sovetunio]], [[Pakistano]], [[Afganio]], [[Ukrainio]], [[Eŭrazio]], [[Pollando]], [[Irano]], [[Proksima Oriento]], [[Japanio]], [[Fora Oriento]], [[Centra Azio]], [[Azio]], [[Turkio]], [[Kartvelio]], [[Armenio]], [[Eŭropa Unio]], [[Uzbekio]], [[Azerbajĝano]], [[Palestino]], [[Sud-Koreio]], [[Nord-Koreio]], [[Koreio]], [[Singapuro]], [[Tajvano]], [[Orienta Azio]], [[Italio]], [[Brita imperio]], [[Belorusio]], [[Hinda oceano]], [[Kazaĥio]], [[Kaspia maro]], [[Korea milito]], [[Anglio]], [[Okcidenta Eŭropo]], [[Centra Eŭropo]], [[Orienta Eŭropo]], [[Subevoluintaj landoj]], [[Suda Usono]], [[Norda Usono]], [[Nederlando]], [[Asirio]], [[Alpoj]], [[Skota Altlando]], [[Krimeo]], [[Argentino]], [[Kaŭkazio]], [[Ĉeĉenio]], [[Vajmara respubliko]], [[Nazia Germanio]], [[Ameriko]], [[Okcidenta Germanio]], [[Masaĉuseco]], [[Jalutorovsko]], [[Germana Demokratia Respubliko]], [[Laoso]], [[Sankta Romia imperio]], [[Sud-Vjetnamio]], [[Nord-Vjetnamio]], [[Ĉeĥoslovakio]], [[Aŭstrio-Hungario]], [[Atlantiko]], [[Manika markolo]], [[Prusio]], [[Balkanio]], [[Hindoĉinio]], [[Sud-Orienta Azio]], [[Nord-Orienta Azio]], [[Dardaneloj]], [[Alzaco-Loreno]], [[Saĥaleno]], [[Kurilaj insuloj]], [[Bosnio kaj Hercegovino]], [[Rejna provinco]], [[Sankt-Peterburgo]], [[Supra Silezio]], [[Pola koridoro]], [[Germana Federacio]], [[Orienta Rumelio]], [[Sueza kanalo]], [[Manĉurio]], [[Rumanio]], [[Jugoslavio]], [[Vaŝingtono]], [[Okcidenta Usono]], [[Nord-Okcidenta Usono]], [[Malajzio]], [[Okcidenta Berlino]], [[Pacifiko]], [[Vjetnamio]], [[Kamboĝo]], [[Germana Regno]], [[Silicia Valo]], [[Wall Street]], [[Estonio]], [[Bosnio]], [[Kosovo]], [[Granda Albanio]], [[Somalio]], [[Persa golfo]], [[Sauda Arabio]], [[Niĝerio]], [[Indonezio]], [[Aŭstralio]], [[Francio]], [[Nord-Makedonio]], [[Latinameriko]], [[Respubliko Serba Krajna]], [[Subsahara Afriko]], [[Nord-Afriko]], [[Tajlando]], [[Haitio]], [[Libano]], [[Sirio]], [[Egiptio]], [[Sektoro Gazao]], [[Filipinoj]], [[Havajo]], [[Panama kanalo]], [[Pola Popola Respubliko]], [[Tomsko]], [[Jenisejo]], [[Krasnojarsko]], [[Kazano]], [[Velikij Novgorod]], [[Petrozavodsko]], [[Novgoroda gubernio]], [[Kieva Regno]], [[Konstantinopolo]], [[Nadimo]], [[Kurgano (urbo)]], [[Baltio]], [[Buĥaro]], [[Jekaterinburgo]], [[Tobolska gubernio]], [[Tugulimo]], [[Uspenka (Tjumena distrikto)]], [[Bogandinskoje]], [[Kijovo]], [[Jalutorovska distrikto (1782-1923)]], [[Juĵno-Pletnjovo]], [[Kurska gubernio]], [[Iŝima distrikto (1782-1923)]], [[Tobolo]], [[Iŝimo (rivero)]], [[Provinco de Siberiaj Kirgizoj]], [[Kujbiŝev]], [[Baraba stepo]], [[Jeniseja gubernio]], [[Bogotolo]], [[Aĉinsko]], [[Bajkalo]], [[Usolje-Sibirskoje]], [[Valdajo]], [[Kievo]], [[Odeso]] == Periodoj == * [[Jarcento]], [[6-a jarcento]], [[16-a jarcento]], [[17-a jarcento]], [[18-a jarcento]], [[19-a jarcento]], [[20-a jarcento]], [[21-a jarcento]] * [[1880-aj jaroj]], [[1890-aj jaroj]] * [[1910-aj jaroj]], [[1920-aj jaroj]], [[1930-aj jaroj]], [[1950-aj jaroj]], [[1960-aj jaroj]], [[1970-aj jaroj]], [[1980-aj jaroj]], [[1990-aj jaroj]] == Ekstera politiko == * [[Internaciaj rilatoj]], [[Ekstera politiko]], [[Internacia politiko]], [[Geopolitiko]] * [[Rilatoj de Ĉinio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj NATO]], [[Rilatoj de Germanio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Rusio kaj Usono]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Sovetunio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Japanio]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropa Unio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Usono]], [[Rilatoj de Barato kaj Ĉinio]], [[Rilatoj de Barato kaj Pakistano]], [[Rilatoj de Barato kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj kaj Koreio]], [[Rilatoj de Sovetunio kaj Usono]], [[Rilatoj de Azio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj Ukrainio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Nord-Koreio]], [[Rilatoj de Pakistano kaj Usono]], [[Rilatoj de Israelo kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Israelo]], [[Rilatoj de Ukrainio kaj NATO]], [[Rilatoj de Sirio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropo kaj Rusio]], [[Rilatoj de Britio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irako kaj Usono]], [[Rilatoj de Pollando kaj Rusio]] * [[Ekstera politiko de Usono]], [[Ekstera politiko de Ĉinio]], [[Ekstera politiko de Rusio]], [[Ekstera politiko de Barato]], [[Ekstera politiko de Japanio]], [[Ekstera politiko de Germanio]] * [[McMahon-linio]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Truman-doktrino]], [[Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj]], [[Kapto de usonaj ostaĝoj en Irano]], [[Pactraktatoj de Camp David]], [[Vastigo de NATO]], [[Konsilio pri Nacia Sekureco de Usono]], [[Orienta Bloko]], [[Grupo de la Ok]], [[Membriĝo de Ukrainio en Eŭropa Unio]], [[Pintokunveno en Malto]], [[Triflanka Komisiono]], [[Realismo (internaciaj rilatoj)]], [[Politiko de malstreĉigo]], [[Paca kunekzistado]], [[Intertraktoj pri limigo de strategiaj armiloj]], [[Grupo de la Sep]], [[Varsovia pakto]], [[Carter-doktrino]], [[Realpolitiko]], [[Kolektiva sekureco]], [[Unuigo de Germanio]], [[Unuiĝintaj Nacioj]], [[Povekvilibro]], [[Memdeterminado]], [[Viena kongreso]], [[Jalta konferenco]], [[Potsdama konferenco]], [[Doktrino de Monroe]], [[Izolismo]], [[Ekspansiismo]], [[Evidenta destino]], [[Kuba misila krizo]], [[NATO]], [[Versajla traktato]], == Ekonomio == [[Financo]], [[Okcidentsiberia naftogasa komplekso]], [[Fervojo]], [[Internacia Mona Fonduso]], [[Monda Banko]], [[Financa krizo de 2008]], [[Ekonomio]], [[Infrastrukturo]], [[Produktado]], [[Superbazaro]], [[Aĉetcentro]], [[Transporto]], [[Usona dolaro]], [[Eŭro]], [[Inflacio]], [[Valuto]], [[Industrio]], [[Baza enspezo]], [[Merkato]], [[Ekonomiaj sankcioj]], [[Akcia kompanio]], [[Planita ekonomio]], [[Ekonomio de Japanio]], [[Ekonomio de Usono]], [[Merkata ekonomio]], [[Turismo]], [[Reklamo]], [[Granda Depresio]], [[Varomarko]], [[Produktadrimedoj]], [[Produktiveco]], [[Rento]], [[Aĉetado]], [[Ekfirmao]], [[Nordamerika Liberkomerca Interkonsento]], [[Buŝehra atomstacio]], [[Ekonomio de Ĉinio]], [[Ekonomio de Rusio]], [[Financa krizo en Rusio (1998)]], [[Ŝtata kapitalismo]], [[Privata posedo]], [[Politika ekonomiko]], [[Produktivaj fortoj]], [[AvtoVAZ]], [[Fabriko]], [[Salproduktado]] == Milito == [[Nuklea milito]], [[Hispana Enlanda milito]], [[Golfa milito]], [[Afgana milito (1979-1989)]], [[Milito en Afganio (2001-2021)]], [[Dua mondmilito]], [[Malvarma milito]], [[Milito kontraŭ terorismo]], [[Unua mondmilito]], [[Totala milito]], [[Napoleonaj militoj]], [[Usona Enlanda milito]], [[Vjetnama milito]], [[Franca-Prusa milito]], [[Donbasa milito]], [[Milito de Jom Kippur]], [[Rusa-japana milito]], [[Dua itala-etiopa milito]], [[Krimea milito]], [[Rusa-turka milito (1877-1878)]], [[Tria mondmilito]], [[Kosova milito]], [[Tridekjara milito]], [[Bosnia milito]], [[Bombado de Jugoslavio fare de NATO]], [[Kroata milito]], [[Invado de Irako al Kuvajto]], [[Libana milito de 1982]], [[Libana enlanda milito]], [[Irana-iraka milito]], [[Barata-pakistana milito de 1965]], [[Invado al Ĉeĥoslovakio (1968)]], [[Unua milito en Ĉeĉenio]], [[Sestaga milito]], [[Kamboĝa-Vjetnama milito]], [[Ogadena milito]], [[Bombado de Irako en 1998]], [[Tet-ofensivo]], [[Liberiga Armeo de Kosovo]], [[Militarismo]], [[Naziaj koncentrejoj]], [[Invado de Rusio en Ukrainion (2022)]], [[Mongola invado al Rusio]], [[Patriota Milito de 1812]], [[Januara ribelo]], [[Armitaj Fortoj de Rusio]], [[Milito de la Sesa Koalicio]], [[Venkotago]], [[Dua milito en Ĉeĉenio]], [[Militsetlejoj]], [[Rekrutigo]], [[Ulano]], [[Batalo de Borodino]], [[Oficiro]], [[Volontula Armeo]], [[Evakuado de Odeso (1920)]], [[Evakuado de Krimeo]], [[Rusia Enlanda milito]], [[Rusia Imperiestra Armeo]], [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo]] == Nukleaj armiloj == [[Nuklea armilo]], [[Atombombo]], [[Amasdetrua armilo]], [[Nuklea milito]], [[Nuklearmila konkuro]], [[Nuklea programo de Nord-Koreio]], [[Nuklea programo de Pakistano]], [[Nuklea programo de Barato]], [[Nuklea testo]], [[Nuklea programo de Sud-Afriko]], [[Nuklea programo de Irano]], [[Usona kontraŭmisila defendo en Centra kaj Orienta Eŭropo]], [[Programo de Nunn — Lugar]], [[Nuklea programo de Israelo]], [[Traktato kontraŭ pliigo de atomarmiloj]], [[Nuklea armilaro de Usono]] == Etnoj kaj nacioj == [[Ĥoĥol]], [[Judoj]], [[Hispanoj]], [[Rusoj]], [[Italoj]], [[Japanoj]], [[Araboj]], [[Armenoj]], [[Grekoj]], [[Azeroj]], [[Ĝermanoj]], [[Germanoj]], [[Slavoj]], [[Puebloj]], [[Albanoj]], [[Sudetaj germanoj]], [[Araba mondo]], [[Francoj]], [[Nederlandanoj]], [[Angloj]], [[Svisoj]], [[Arandoj]], [[Indianoj]], [[Ĉinoj]], [[Transmaraj ĉinoj]], [[Usonaj judoj]], [[Usonaj poloj]], [[Tataroj]], [[Marioj]], [[Udmurtoj]], [[Ĉuvaŝoj]], [[Komioj]], [[Rusiaj germanoj]], [[Latvoj]], [[Estonoj]], [[Baltaj germanoj]], [[Kaŭkaziaj germanoj]], [[Judoj en Uralo]], [[Siberianoj]], [[Mordvoj]], [[Ukrainoj en Siberio]], [[Judoj en Siberio]], [[Siberiaj tataroj]], [[Burjatoj]], [[Kontraŭjudaj pogromoj en la Rusia imperio]], [[Judoj en Rusio]] == Psikologio == [[Neŭrozo]], [[Psikologio]], [[Psikopatologio]], [[Nekonscio]], [[Arketipo]], [[Psiko]], [[Komplekso (psikologio)]], [[Trikstero]], [[Neŭrastenio]], [[Psikoterapio]], [[Ekstravertiteco — introvertiteco]], [[Histerio]], [[Komforto]], [[Anksio]], [[Memkonscio]], [[Fatala virino]], [[Narcisismo]], [[Individuismo]], [[Nostalgio]], [[Ekstazo]], [[Fetiĉismo]], [[Paranojo]], [[Skizofrenio]], [[Malkontento]], [[Entuziasmo]], [[Sinofero]], [[Melankolio]], [[Indiferenteco]], [[Psikanalizo]], [[Ekzaltiĝo]], [[Fremdiĝo]], [[Konformismo]], [[Mensa sano]], [[Eŭforio]], [[Masoĥismo]], [[Sadismo]], [[Piromanio]], [[Psikiatria hospitalo]], [[Nekonformismo]], [[Obsedo]], [[Halucino]], [[Paralizo]], [[Megalomanio]], [[Apatio]], [[Psikiatrio]], [[Ŝoko]], [[Virineco]], [[Vireco]], [[Paniko]], [[Kolektivismo]], [[Elreviĝo]], [[Kulposento]], [[Dresado]], [[Simulado]], [[Estimo]] (90%), [[Nobleco]], [[Fascino]], [[Malrespekto]], [[Malamikeco]], [[Obstino]], [[Plezuro]] (90%), [[Agreso]], [[Dominado]], [[Rolo]], [[Subkonscio]], [[Personeco]], [[Indigno]], [[Logoterapio]], [[Identigo (psikologio)]], [[Mortoinstinkto]], [[Anusa karaktero]], [[Seksa ekscitiĝo]], [[Puremo]], [[Supermio]], [[Sonĝointerpretado]], [[Infana psikologio]], [[Emocia kontaĝo]], [[Frua infanaĝo]], [[Repuŝado (psikologio)]], [[Afekcio]], [[Rezistado (psikologio)]], [[Cenzuro (psikanalizo)]], [[Traŭmato (psikologio)]], [[Seksa bremsado]], [[Religia ekscitiĝo]], [[Sekslogo]], [[Depresio]], [[Anksia neŭrozo]], [[Neŭrozo de senlaborulo]], [[Obseda-kompulsia malsano]], [[Kastrotimo]] == Filozofio == [[Simbolo]], [[Realo]], [[Mito]], [[Idealismo]], [[Sentimentaleco]], [[Maljusteco]], [[Senso]], [[Teozofio]], [[Spiritismo]], [[Signifo]], [[Utopio]] (99%), [[Racio]] (99%), [[Raciismo]], [[Simulakro]], [[Ekzistado]], [[Destino]], [[Relativismo]], [[Empiriismo]], [[Pozitivismo]], [[Skeptikismo]], [[Vivosenco]], [[Eroto (filozofio)]], [[Majstro Eckhart]], [[Okcidentemo]] == Religio == [[Kristnasko]], [[Maria (patrino de Jesuo)]], [[Iziso]], [[Islama fundamentismo]], [[Islama mondo]], [[Islamismo]], [[Ikono]], [[Ortodoksismo]], [[Ikonoklasmo]], [[Ŝijaismo]], [[Eliro (historia evento)]], [[Katolika Eklezio]], [[Prapeko]], [[Malnova Testamento]], [[Pilgrimado]], [[Lasta Juĝo]], [[Ĝihado]], [[Nekredanto]], [[Reformacio]], [[Protestantismo]], [[Ĉasado de sorĉistinoj]], [[Eva]], [[Komunio]], [[Postmorto]], [[Transa mondo]], [[Horoskopo]], [[Fundamentismo]], [[Senmorteco]], [[Monaĥejo]], [[Ordeno (religio)]], [[Mesiismo]], [[Mesio]], [[Idolismo]], [[Idolo]], [[Promesita Lando]], [[Aŝuro]], [[Ĉiela Regno]], [[Resurekto]], [[Resurekto de Jesuo]], [[Rito]], [[Propeka kapro]], [[Herezo]], [[Magio]], [[Totemo]], [[Kontraŭreformacio]], [[Ŝamano]], [[Konfuceismo]], [[Monoteismo]], [[Dio Patro]], [[Inkvizicio]], [[Islama renaskiĝo]], [[Islama Frataro]], [[Krucifikso]], [[Religia maltoleremo]], [[Cirkumcido]], [[Totemismo]], [[Levido]], [[Javeo]], [[Heksateŭko]], [[Interligo (Biblio)]], [[Evangelio]], [[Alaho]], [[Sankteco]], [[Politeismo]], [[Atono]], [[Reenkarniĝo]], [[Senpeka koncipo de Jesuo]], [[Asketismo]], [[Rusa Ortodoksa Eklezio]], [[Katedralo de Kristo Savinto]], [[Luteranismo en Rusio]], [[Kieva-Peĉjora monaĥejo]] == Libroj == [[La granda ŝaktabulo]], [[La elekto: tutmonda dominado aŭ tutmonda gvidado]], [[Strategia vizio: Usono kaj la krizo de tutmonda potenco]], [[Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento]], [[La ribelo de la amasoj]], [[Unuetaĝa Usono]], [[Kontraŭstaro inter Civilizacioj]], [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]], [[Zbig: La strategio kaj politiko de Zbigniew Brzeziński]], [[Konfeso pri difinita temo]], [[Provincano]], [[Rusio kaj la mondo. Nova epoko. 12 jaroj, kiuj povos ŝanĝi ĉion]], [[Amasa psikologio de faŝismo]], [[La doktoro kaj la animo]], [[Sonĝointerpretado (Freud)]], [[Estonteco de unu iluzio]], [[Malkontenteco pri la kulturo]], [[La homo Moseo kaj la monoteisma religio]], [[Kial milito?]], [[Makbeto]], [[La anatomio de homa detruemo]], [[Fuĝo for de libereco]], [[La socio de konsumado]], [[Simulakroj kaj simulaĵoj]], [[En la ombro de la silentema plejmulto]], [[La travidebleco de malbono]], [[La Golfa milito ne okazis]], [[La agonio de povo]], [[La fatalaj strategioj]], [[La sistemo de aĵoj]], [[Kontribuo al kritiko de la politika ekonomiko de signo]], [[La jaro de revado danĝera]], [[La plago de fantazioj]], [[Ekonomiaj kaj filozofiaj manuskriptoj je 1844]], [[Kontribuo al kritiko de politika ekonomiko]], [[Kritiko de la Hegela Jurfilozofio]], [[La Kapitalo]], [[Artikoloj de Aleksander Herzen]], [[Lekcioj kaj paroladoj de Erich Fromm]], [[Koncepto de la homo ĉe Karolo Markso]], [[El Siberio]], [[Leteroj de Anton Ĉeĥov]], [[Kaŝĉej-ĉeno]], [[Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio]], [[Pensoj pri la Februara revolucio]], [[Lando de ekzilo: de Osa ĝis Irkutsko]], [[Oktobra manifesto]] == Kulturo == [[Holivudo]], [[Filmo]], [[Renesanco]], [[Kino]], [[Televido]], [[Radio]], [[Bildliteraturo]], [[Klaŭno]], [[Akrobato]], [[Striptizo]], [[Kubismo]], [[Amaskomunikilo]], [[Propagando]], [[Pentrado]], [[Ludo]], [[Ĵazo]], [[Humpty Dumpty]], [[Disneyland]], [[Modo]], [[Ceremonio]], [[Estetiko]], [[Superrealismo]], [[Poparto]], [[Centro Georges Pompidou]], [[Kiĉo]], [[Dadaismo]], [[Maskerado]], [[Papiruso]], [[Alfabeto]], [[Litero]], [[Skulptaĵo]], [[Dirigento]], [[Televidserio]], [[Orkestro]], [[Ĥoro]], [[Multkulturismo]], [[Universalismo]], [[Ĉina civilizacio]], [[Kultura imperiismo]], [[Dramo]], [[Rusa literaturo]], [[Jarmilo de Rusio]], [[Forkapto de la fianĉino]], [[Rusa kuirarto]] == Revolucioj == [[Kontraŭrevolucio]], [[Oktobra revolucio]], [[Franca revolucio de 1789]], [[Rusia revolucio de 1905]], [[Hungara revolucio de 1956]], [[Seksa revolucio]], [[Usona revolucio]], [[Irana revolucio]], [[Franca revolucio de 1848]], [[Decembristoj en Jalutorovsko]], [[Decembristoj en Tobolsko]], [[Februara revolucio]], [[Abdiko de Nikolao la 2-a]], [[Abdiko de Miĥail Aleksandroviĉ]], [[Petrograda Soveto]] == Lingvoj == [[Araba lingvo]], [[Ĉina lingvo]], [[Plurlingveco]], [[Sakraĵo]], [[Siberia parolmaniero]], [[Lingvolernado]], [[Suda dialektaro de la rusa lingvo]] == Araba-israela konflikto == [[Araba-israela konflikto]], [[Organizaĵo por Liberigo de Palestino]], [[Intifado]], [[Hamaso]], [[Fataho]], [[Sueza krizo]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Madrida konferenco (1991)]], [[Sestaga milito]], [[Milito de Jom Kippur]] == Temoj == [[Ekologio]], [[Nuklea akcidento de Ĉernobilo]], [[Komunista Partio de Sovetunio]], [[Nafto]], [[Geologio]], [[Burokratio]], [[Vodko]], [[Fotografio]], [[Oriento]], [[Okcidenta civilizo]], [[Problemo]], [[Plenkreskulo]], [[Pedagogio]], [[Katastrofo]], [[Epidemio]], [[Bolŝevismo]], [[Junulino]], [[Prahistorio]], [[Poeto]], [[Kolektivo]], [[Alkoholismo]], [[Sinmortigo]], [[Ora epoko]], [[Aristokratio]], [[Plebo]], [[Absolutismo]], [[Urboŝtato]], [[Arkeologio]], [[Tekniko]], [[Burĝo]], [[Demagogio]], [[Liberalismo]], [[Marksismo]], [[Politika dekstro]], [[Politika maldekstro]], [[Publika opinio]], [[Intelektulo]], [[Aŭto]], [[Informo]], [[Tutmondiĝo]], [[Diskriminacio]], [[Teroro]], [[Atencoj de la 11-a de septembro 2001]], [[Disfalo de Sovetunio]], [[Konsumismo]], [[Talibano]], [[Socia malegaleco]], [[Amasa kulturo]], [[Kontraŭusonismo]], [[Al-Kaido]], [[Studento]], [[Usona Kongreso]], [[Haveno]], [[Elito]], [[Traktato]], [[Valso]], [[Elektro]], [[Komunikado]] (99%), [[Skribo]] (99%), [[Parolo]] (99%), [[Telefono]] (99%), [[Aviado]], [[Telegrafo]], [[Presado]], [[Novaĵo]], [[Specialisto]], [[Tuŝo]], [[Mesaĝo]], [[Letero]], [[Nudeco]], [[Tribo]], [[Aŭtomatigo]], [[Feŭdismo]], [[Eldonado]], [[Vidado]] (99%), [[Aŭdo]] (99%), [[Stomatologio]], [[Nerva sistemo]], [[Amuzo]], [[Vojo]], [[Poŝto]], [[Redaktoro]], [[Tajpilo]], [[Sekretario]], [[Korpo]], [[Nomado]], [[Slumo]], [[Sago]], [[Kamparo]], [[Narciso]], [[Mezepoko]], [[Migrado]], [[Maŝino]], [[Centralizismo]], [[Biciklo]], [[Fusilo]], [[Perspektivo]], [[Bordelo]], [[Vokvirino]], [[Raso]], [[Invento]], [[Ideologio]], [[Mongolaj invadoj kaj konkeroj]], [[Slavofilismo]], [[Ostaĝo]], [[Subjekto]], [[Teritorio]], [[Evento]], [[Pornografio]], [[Manipulado de la amasoj]], [[Sekseco]], [[Atenco]], [[Vetludo]], [[Nuklea centralo]], [[Majo de 1968 (Francio)]], [[Klonado]], [[Implozio]], [[Ofero]] (90%), [[Socia sekso]] (90%), [[Konsumado]], [[Handikapo]], [[Respondeco]] (90%), [[Ĉantaĝo]], [[Snobo]], [[Orgio]], [[Aĵo]], [[Masko]], [[Naziismo]], [[Doktrino]] (90%), [[Radikalismo]], [[Kariero]], [[Ribelo]] (90%), [[Elmigrado]], [[Cionismo]], [[Totalismo]], [[Reformo]], [[Reakcio (politiko)]], [[Ŝovinismo]], [[Geto]], [[Koloniismo]], [[Ŝtatoficisto]], [[Konkurenco]], [[Linĉado]], [[Superecismo]], [[Ekzilo]], [[Impotenteco]], [[Soldato]] (90%), [[Uniformo]], [[Stalinismo]], [[Tajpinga ribelo]], [[Misiismo]], [[Modernigo]], [[Malnova reĝimo]], [[Klerismo]], [[Organizaĵo]], [[Ĥaoso]], [[Eksterlandano]], [[Grego]], [[Detruado]], [[Distanco]], [[Fajro]] (90%), [[Arbaro]] (90%), [[Maro]] (90%), [[Ŝtonumado]], [[Kondamno]], [[Bruligado sur ŝtiparo]], [[Postvivado]], [[Predo]], [[Fuĝo]], [[Incendio]], [[Danĝero]], [[Minaco]], [[Ekzekuto]], [[Ekzekutisto]], [[Genuado]], [[Ŝipestro]], [[Digo]], [[Venĝo]], [[Murdo]], [[Ekskremento]], [[Mortinto]] (90%), [[Malrapideco]], [[Kaŭrado]], [[Sidado]], [[Starado]], [[Kuŝado]], [[Piramido]], [[Insekto]], [[Aresto]], [[Faŭko]], [[Malpermeso]] (90%), [[Triumfo]], [[Procesio]], [[Kreskado]], [[Ĥako]], [[Areno]], [[Montogrimpado]], [[Matadoro]], [[Fingro]] (90%), [[Lanco]], [[Metalo]], [[Slogano]], [[Oratoro]], [[Rajdado]], [[Deputito]], [[Voĉdono]], [[Jura imuneco]], [[Piedsigno]], [[Atako]] (90%), [[Bebo]], [[Entombigo]], [[Klano]], [[Sekalo]], [[Batalkampo]], [[Batalo]] (90%), [[Krio]] (90%), [[Posteulo]], [[Praulo]], [[Tombejo]], [[Kortego]], [[Pridemandado]], [[Demando]], [[Ponardo]], [[Parlamento]], [[Kasto]], [[Socia klaso]], [[Konspiro]], [[Bacilo]], [[Mikrobo]], [[Spermo]], [[Limo]] (90%), [[Ekbruligo]], [[Manifestacio]], [[Striko]], [[Formikejo]], [[Krucumado]], [[Terapio]], [[Paŝtisto]], [[Konskripcio]], [[Seĝo]], [[Indiĝeno]], [[Fortikaĵo]], [[Trupo]], [[Gardisto]], [[Ujo]], [[Argilo]], [[Sceptro]], [[Heroo]], [[Unueca Rusio]], [[Koloraj revolucioj]], [[Geja Fiero]], [[Cenzuro]], [[Rusofobio]], [[Islama Ŝtato]], [[Volontulo]], [[Bonfarado]], [[Enmigrado]], [[Rifuĝinto]], [[Kultura asimilado]], [[Jabloko]], [[Homofobio]], [[Monumento]], [[Pussy Riot]], [[Identeco]], [[Incesto]], [[Universala voĉdonrajto]], [[Roboto]], [[Erotiko]], [[Konversacio]], [[Kreado]], [[Patriarkeco]], [[Matriarkeco]], [[Meza klaso]], [[Interŝanĝo]], [[Laceco]], [[Aŭtoritatismo]], [[Judo-kristana paradigmo]], [[Administranto]], [[Floro]] (pli ol 50%), [[Prestiĝo]], [[Nuntempa arto]], [[Administrado]], [[Realismo]], [[Manifesto de la Komunista Partio]], [[Malkonfido]], [[Kontraŭfaŝismo]], [[Monopolo]] (90%), [[Socia adaptiĝo]], [[Stimulo]], [[Senhelpeco]], [[Luteranismo]], [[Munkena interkonsento]], [[Energio]], [[Moderna epoko]], [[Malcentralizado]], [[Feliĉa fino]], [[Mickey Mouse]], [[Pejzaĝo]], [[Anuso]], [[Demenco]], [[Malliberigo]], [[Kanibalo]], [[Senkulpeco]], [[Fumado]], [[Lojaleco]], [[Dreyfus-skandalo]], [[Droga dependeco]], [[Damaĝo]], [[Ligo de Nacioj]], [[Ligo de Arabaj Ŝtatoj]], [[Berlina muro]], [[Nacia intereso]], [[Gerilo]], [[Intertraktoj]], [[Pakto Ribbentrop-Molotov]], [[Intermilita periodo]], [[Traktato de Rapallo (1922)]], [[Traktatoj de Lokarno]], [[Aŭgusta puĉo]], [[Imperiestro]], [[Disigo de povoj]], [[Berlina krizo (1961)]], [[Sankta Alianco]], [[Mein Kampf]], [[Anschluss]], [[Wilsonismo]], [[Sociala asekuro]], [[Habsburgoj]], [[Mobilizado]], [[Perestrojko]], [[Glasnost]], [[Partnereco por paco]], [[Radio Libera Eŭropo/Radio Libero]], [[Titoismo]], [[Germana naciismo]], [[Dispartigoj de Pollando-Litovio]], [[Reparacio]], [[Antikominterna pakto]], [[Unua maroka krizo]], [[Triopa Entento]], [[Neŭtraleco]], [[Superpotenco]], [[Mararmeo]], [[Maginot-linio]], [[Fekundindico]], [[Traktato de Brest-Litovsk]], [[Publikaj rilatoj]], [[Pariza paca konferenco]], [[Okupado de baltaj landoj]], [[Strategio]], [[Araba naciismo]], [[Domino-teorio]], [[Eŭropa koncerto]], [[Orienta Demando]], [[Curzon-linio]], [[Spionservo]], [[Iredentismo]], [[Taktiko]], [[Novkonservativismo]], [[Konfrontiĝo]], [[Jingoismo]], [[Konservisma Partio (Britio)]], [[Whigs]], [[Malarmado]], [[Kontraŭkomunismo]], [[Alianco]], [[Prezidanto de Usono]], [[Berlina kongreso]], [[Poliomjelito]], [[Amendo de Jackson–Vanik]], [[Lobiado]], [[Monda registaro]], [[Politiko de detenado]], [[Misilo]], [[Usona Departemento de Ŝtato]], [[Hallstein-doktrino]], [[Pakto Briand-Kellogg]], [[Tutgermanismo]], [[Germanigo]], [[Sinplenumanta profetaĵo]], [[Vestfalia paco]], [[Suvereneco]], [[Interna politiko]], [[Reciproke garantiita neniigo]], [[Strategia Defenda Iniciato]], [[Interkonsento de Rambouillet]], [[Reunuiĝo de Koreio]], [[Kanajla ŝtato]], [[Kontraŭmisila defendo]], [[Rasapartigo]], [[Kompromiso]], [[Jackson-demokratio]], [[Protestoj sur placo Tian An Men]], [[Oligarĥio]], [[Malalta klaso]], [[Internacia juro]], [[Etna purigado]], [[Okcidentigo]], [[Nacia ŝtato]], [[Liberala demokratio]], [[Indiĝenigo]], [[Genocido]], [[Postkoloniismo]], [[Kontraŭokcidentismo]], [[Ksenofobio]], [[Demografio]], [[Dinastio Qing]], [[Hizbulaho]], [[Industriigo]], [[CIA]], [[Islama terorismo]], [[Virinaj rajtoj]], [[Solidareco (Pollando)]], [[Armitaj Fortoj de Usono]], [[Disfalo de Jugoslavio]], [[Usona malliberejo en Guantanamo]], [[Pensofabriko]], [[Universitato Harvard]], [[Sovetologio]], [[Rusa naciismo]], [[Annus mirabilis]], [[Nacisocialisma Germana Laborista Partio]], [[Flago de Nazia Germanio]], [[Seksorganoj]], [[Fekaĵo]], [[Menstruo]], [[Flarsenso]], [[Dupiedismo]], [[Senhejma infano]], [[Interrompita koito]], [[Trajno]], [[Nokta enurezo]], [[Ekzogamio]], [[Kastro]], [[Eta burĝo]], [[Agrikulturisto]], [[Socialdemokratio]], [[Scienca rasismo]], [[Antikva Grekio]], [[Hetajro]], [[Moralismo]], [[Svastiko]], [[Staĥanov-movado]], [[Milito kontraŭ narkotikaĵoj]], [[Transloĝiĝo al Siberio]], [[Vagabondo]], [[Ekzilo al Siberio]], [[Poloj en Rusio]], [[Siberia landvojo]], [[Tajgo]], [[Veturigisto]], [[Punlaboro en Siberio]], [[Kontraŭalkohola kampanjo en Sovetunio]], [[Domo de Ipatjev]], [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio]], [[Aparatulo]], [[Supera Soveto de Sovetunio]], [[Plurpartiismo]], [[Onidiro]], [[Kazana Universitato]], [[Akuzo]], [[Rusia nobelaro]], [[Filistreco]], [[Rusa kampara komunumo]], [[Falanstero]], [[Nuligo de servutismo en Rusio]], [[Caro]], [[Romanovoj]], [[Registaro de Rusio]], [[Historio de Rusio]], [[Filozofo]], [[Reprezenta demokratio]], [[Prezidenta oficperiodo de Boris Jelcin]], [[Ŝtata Dumao]], [[Kotono]], [[Teo en Rusio]], [[Transportado de malliberuloj en la Rusia imperio]], [[Vaporŝipo]], [[Homa stampado]], [[Kurgano]], [[Omska fortikaĵo]], [[Pelmenoj]], [[Pramo]], [[Fuĝoj de malliberuloj el Siberio]], [[Drinkejo]], [[Gazetarlibereco]], [[Servutismo en Rusio]], [[Framasonoj en Rusio]], [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)]], [[Rusa intelektularo]], [[Pediko]], [[Tifo]], [[Gvatado]] cu3csy1czhxt1iw6vxfdesz74t6reb2 53464 53455 2026-04-29T11:20:48Z RG72 415 /* Milito */ 53464 wikitext text/x-wiki {{User ru}} {{user eo-4}} </br></br></br> '''Miaj artikoloj''': == Aŭtoroj == [[Ippolit Zavaliŝin]], [[Grigorij Potanin]], [[Nikolao Ĉukmaldin]], [[Ivan Slovcov]], [[Pjotr Gorodcov]], [[Boris Ŝĉerbina]], [[Farman Salmanov]], [[Kornej Ĉukovskij]], [[Miĥail Saltikov-Ŝĉedrin]], [[Roger Bacon]], [[Marilyn Monroe]], [[Lincoln Steffens]], [[William Randolph Hearst]], [[Diogeno la Cinika]], [[Friedrich Schiller]], [[José Ortega y Gasset]], [[Marko Bruto]], [[Jean Baudrillard]], [[Saddam Hussein]], [[Zbigniew Brzeziński]], [[Deng Xiaoping]], [[Vladimir Putin]], [[Bill Clinton]], [[George H. W. Bush]], [[Lewis Mumford]], [[Marshall McLuhan]] (99%), [[Curt Sachs]], [[Wyndham Lewis]], [[Nikita Ĥruŝĉov]], [[Ivano la Terura]], [[Aleksander Herzen]], [[Gerald Ford]], [[Lyndon B. Johnson]], [[Richard Nixon]], [[Michael Jackson]], [[Madonna]], [[Marcel Duchamp]], [[Ryszard Kapuściński]], [[Eric Hoffer]] (90%), [[Elias Canetti]], [[Aleksej Navalnij]], [[Apostolo Paŭlo]], [[Ernst Röhm]], [[Karl Radek]], [[Lev Trockij]], [[Johano Kalvino]], [[Ĥusejn ibn Ali]], [[Tamerlano]], [[Stendhal]], [[Fjodor Dostojevskij]], [[Madamo de Staël]], [[Oliver Cromwell]], [[Ernest Renan]], [[Andrej Movĉan]], [[Miĥail Gorbaĉov]], [[Miĥail Ĥodorkovskij]], [[Boris Nemcov]], [[Ramzan Kadirov]], [[Sergej Magnickij]], [[Boris Jelcin]], [[Gennadij Zjuganov]], [[Pjotr Stolipin]], [[Gustav Landauer]], [[Friedrich Engels]], [[Elton Mayo]], [[François-Noël Babeuf]], [[Alfred Adler]], [[Wilhelm Reich]], [[Jacob Burckhardt]], [[Thomas Szasz]], [[Joseph McCarthy]], [[Benjamin Rush]], [[Karl Menninger]], [[T. S. Eliot]], [[Joseph-Ignace Guillotin]], [[Napoleono la 3-a]], [[Armand Jean du Plessis de Richelieu]], [[Woodrow Wilson]], [[Anthony Eden]], [[Anŭar al-Sadat]], [[Kiichi Miyazawa]], [[John Foster Dulles]], [[Klemens von Metternich]], [[Aleksandro la 1-a (Rusio)]], [[Neville Chamberlain]], [[Edward Frederick Lindley Wood]], [[Andrej Gromiko]], [[Vjaĉeslav Molotov]], [[James Monroe]], [[Aristide Briand]], [[Ngô Đình Diệm]], [[Harold Macmillan]], [[Pierre Laval]], [[Joachim von Ribbentrop]], [[Lord Palmerston]], [[Aleksandr Gorĉakov]], [[Alfred von Schlieffen]], [[Helmuth von Moltke]], [[Nikolaj Obruĉev]], [[Dean Rusk]], [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)]], [[Nikolao la 2-a (Rusio)]], [[Gerald Nye]], [[Walter Millis]], [[Eyre Crowe]], [[Pjotr Durnovo]], [[Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, la tria markizo de Salisbury]], [[Douglas MacArthur]], [[Georgij Ĉiĉerin]], [[H. Freeman Mattews]], [[Isaiah Berlin]], [[Joseph E. Davies]], [[Henry M. Jackson]], [[Gustav Stresemann]], [[George F. Kennan]], [[Walter Lippmann]], [[Gamal Abdel Naser]], [[Albert Wohlstetter]], [[Nikolaj Bulganin]], [[Christian Pineau]], [[Milovan Ĝilas]], [[Joseph Chamberlain]], [[Denis William Brogan]], [[Yvon Delbos]], [[F. E. Smith, la 1-a grafo de Birkenhead]], [[Theobald von Bethmann Hollweg]], [[Nikolaj Sazonov]], [[Hans von Seeckt]], [[Harold Nicolson]], [[Robert King Merton]], [[David Lloyd George]], [[Arthur James Balfour]], [[Kurt Riezler]], [[George Canning]], [[Wilhelm Lamormaini]], [[Ferdinando la 2-a (Sankta Romia imperio)]], [[Friedrich von Gentz]], [[Sergej Vitte]], [[Nancy Pelosi]], [[Slobodan Miloŝeviĉ]], [[Lee Teng-hui]], [[Augusto Pinochet]], [[Ehud Barak]], [[Anatolij Ĉubajs]], [[Samuel P. Huntington]], [[Lee Kuan Yew]], [[Muhammad Ali Jinnah]], [[Sirimavo Bandaranaike]], [[Ali Akbar Haŝemi Rafsanĝani]], [[Yang Shangkun]], [[Carroll Quigley]], [[Muamar Kadafi]], [[Robert Roswell Palmer]], [[Christopher Dawson]], [[Fernand Braudel]], [[John Mearsheimer]], [[Lucian Pye]], [[Michael Dibdin]], [[Mahathir bin Mohamad]], [[Carlos Salinas de Gortari]], [[Sidney Mintz]], [[Ernesto Pérez Balladares]], [[Takeshi Umehara]], [[Georgij Arbatov]], [[Usama bin Laden]], [[Menaĥem Begin]], [[Anatolij Sobĉak]], [[Mahmud Ahmadineĵad]], [[Hans Morgenthau]], [[John McCain]], [[James Baker]], [[Eduard Ŝevardnadze]], [[Nicolae Ceaușescu]], [[Brent Scowcroft]], [[David Ignatius]], [[Viktor Janukoviĉ]], [[Condoleezza Rice]], [[Francis Fukuyama]], [[Ariel Ŝaron]], [[Hu Jintao]], [[Dick Cheney]], [[Madeleine Albright]], [[Jimmy Carter]], [[Cyrus Vance]], [[Robert Strausz-Hupé]], [[Wojciech Jaruzelski]], [[Georgij Ŝaĥnazarov]], [[Owen Harris]], [[Chiang Ching-kuo]], [[Pol Pot]], [[Charles Gati]], [[Justin Vaïsse]], [[Mark Kramer (politikologo)]], [[David Rothkopf]], [[Warren I. Cohen]], [[Nancy Bernkopf Tucker]], [[Robert A. Pastor]], [[William B. Quandt]], [[Robert E. Hunter]], [[Patrick Vaughan]], [[Marin Strmecki]], [[James Mann (verkisto)]], [[Adam Garfinkle]], [[Stephen Szabo]], [[Hamilton Fish Armstrong]], [[David Rockefeller]], [[Michael Dukakis]], [[Hamilton Jordan]], [[Alfred Rosenberg]], [[Friedrich Hebbel]], [[Carl Ludwig Schleich]], [[Gordon Allport]], [[James Henry Breasted]], [[Franz Alexander]], [[Carl von Clausewitz]], [[Karlo de Aŭstrio-Teŝino]], [[Maŭrico de Saksio]], [[Nikolaj Ogarkov]], [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]], [[Andrej Kokoŝin]], [[Jacques Sternberg]], [[Vance Packard]], [[Wilhelm Stapel]], [[Jacques Lacan]], [[David Simon]], [[Thomas De Quincey]], [[Steven Weinberg]], [[Jean-Pierre Dupuy]], [[Fjodor Rostopĉin]], [[Viktor Pinĉuk]], [[Robert Fico]], [[Abbé Pierre]], [[Ernst Bloch]], [[Majstro Eckhart]], [[Vasilij Semjonoviĉ Pankratov]], [[Grigorij Rasputin]], [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]], [[Klavdija Bitner]], [[Pierre Gilliard]], [[Jegor Ligaĉov]], [[Viktor Griŝin]], [[Nikolaj Riĵkov]], [[Miĥail Solomencev]], [[Viktor Ĉebrikov]], [[Vladimir Dolgiĥ]], [[Anatolij Lukjanov]], [[Dmitrij Jazov]], [[Vladimir Ŝĉerbickij]], [[Hejdar Alijev]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev]], [[Petro la 3-a (Rusio)]], [[Katerina la 2-a (Rusio)]], [[Vissarion Belinskij]], [[Timofej Granovskij]], [[Nikolao la 1-a (Rusio)]], [[Pavel Pestel]], [[Astolphe de Custine]], [[Ernst Johann von Biron]], [[Karl Brjulov]], [[Giuseppe Mazzini]], [[Vladimir Ĵirinovskij]], [[Viktor Ĉernomirdin]], [[Aleksandr Korĵakov]], [[Jegor Gajdar]], [[Grigorij Javlinskij]], [[Aleksandr Lebed]], [[Jurij Luĵkov]], [[Eduard Rossel]], [[Nikita Miĥalkov]], [[Aleksandr Proĥanov]], [[Miĥail Znamenskij]], [[Ivan Jakuŝkin]], [[Matvej Muravjov-Apostol]], [[Jevgenij Obolenskij]], [[Ivan Puŝĉin]], [[Pjotr Svistunov]], [[Jermak Timofejeviĉ]], [[Vladimir Tolstoj]], [[Aleksej Arakĉejev]], [[Aleksandr Jakuboviĉ]], [[Aleksandra Muravjova]], [[Ivan Paskeviĉ]], [[Ivan Nikolajeviĉ Tolstoj]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Muravjov]], [[Aleksandr Kerenskij]], [[Pavel Miljukov]], [[Aleksandr Guĉkov]], [[Georgij Lvov]], [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]], [[Ivan Godnev]], [[Aleksandr Manujlov]], [[Vladimir Nikolajeviĉ Lvov]], [[Fjodor Rodiĉev]], [[Andrej Ŝingarjov]], [[Sergej Turbin]], [[Aleksandro Alabjev]], [[Aleksandr Radiŝĉev]], [[Vasilij Ŝulgin]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], [[Miĥail Lomonosov]], [[Aleksandr Sumarokov]], [[Miĥail Miĥajloviĉ Speranskij]], [[Michael Andreas Barclay de Tolly]], [[Aleksej Jermolov]], [[Pjotr Bagration]], [[Miĥail Kutuzov]], [[Aleksandr Figner]], [[Miĥail Ivanoviĉ Tereŝĉenko]], [[Pjotr Vrangel]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Lvov]], [[Anton Denikin]], [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko]], [[Dmitrij Ivanoviĉ Ĉiĥaĉjov]], [[Aleksej Polivanov]], [[Boris Ŝtjurmer]], [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov]], [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)]], [[Aleksandr Stessel]], [[Viktor Sokira-Jaĥontov]], [[Grigorij Kotovskij]], [[Vera Ĥolodnaja]], [[Aleksej Brusilov]], [[Aleksandro la 3-a (Rusio)]], [[Pjotr Vannovskij]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)]] == Geografio == [[Tjumeno]], [[Siberio]], [[Irbito]], [[Tobolsko]], [[Niĵnevartovsko]], [[Surguto]], [[Neftejugansko]], [[Megiono]], [[Omsko]], [[Turo (rivero, Siberio)]], [[Tjumena provinco]], [[Okcidenta Siberio]], [[Svislando]], [[Romio]], [[Meksiko]], [[Eŭropo]], [[Irako]], [[Sudameriko]], [[Centra Ameriko]], [[Hispanio]], [[Ĉinio]], [[Sovetunio]], [[Pakistano]], [[Afganio]], [[Ukrainio]], [[Eŭrazio]], [[Pollando]], [[Irano]], [[Proksima Oriento]], [[Japanio]], [[Fora Oriento]], [[Centra Azio]], [[Azio]], [[Turkio]], [[Kartvelio]], [[Armenio]], [[Eŭropa Unio]], [[Uzbekio]], [[Azerbajĝano]], [[Palestino]], [[Sud-Koreio]], [[Nord-Koreio]], [[Koreio]], [[Singapuro]], [[Tajvano]], [[Orienta Azio]], [[Italio]], [[Brita imperio]], [[Belorusio]], [[Hinda oceano]], [[Kazaĥio]], [[Kaspia maro]], [[Korea milito]], [[Anglio]], [[Okcidenta Eŭropo]], [[Centra Eŭropo]], [[Orienta Eŭropo]], [[Subevoluintaj landoj]], [[Suda Usono]], [[Norda Usono]], [[Nederlando]], [[Asirio]], [[Alpoj]], [[Skota Altlando]], [[Krimeo]], [[Argentino]], [[Kaŭkazio]], [[Ĉeĉenio]], [[Vajmara respubliko]], [[Nazia Germanio]], [[Ameriko]], [[Okcidenta Germanio]], [[Masaĉuseco]], [[Jalutorovsko]], [[Germana Demokratia Respubliko]], [[Laoso]], [[Sankta Romia imperio]], [[Sud-Vjetnamio]], [[Nord-Vjetnamio]], [[Ĉeĥoslovakio]], [[Aŭstrio-Hungario]], [[Atlantiko]], [[Manika markolo]], [[Prusio]], [[Balkanio]], [[Hindoĉinio]], [[Sud-Orienta Azio]], [[Nord-Orienta Azio]], [[Dardaneloj]], [[Alzaco-Loreno]], [[Saĥaleno]], [[Kurilaj insuloj]], [[Bosnio kaj Hercegovino]], [[Rejna provinco]], [[Sankt-Peterburgo]], [[Supra Silezio]], [[Pola koridoro]], [[Germana Federacio]], [[Orienta Rumelio]], [[Sueza kanalo]], [[Manĉurio]], [[Rumanio]], [[Jugoslavio]], [[Vaŝingtono]], [[Okcidenta Usono]], [[Nord-Okcidenta Usono]], [[Malajzio]], [[Okcidenta Berlino]], [[Pacifiko]], [[Vjetnamio]], [[Kamboĝo]], [[Germana Regno]], [[Silicia Valo]], [[Wall Street]], [[Estonio]], [[Bosnio]], [[Kosovo]], [[Granda Albanio]], [[Somalio]], [[Persa golfo]], [[Sauda Arabio]], [[Niĝerio]], [[Indonezio]], [[Aŭstralio]], [[Francio]], [[Nord-Makedonio]], [[Latinameriko]], [[Respubliko Serba Krajna]], [[Subsahara Afriko]], [[Nord-Afriko]], [[Tajlando]], [[Haitio]], [[Libano]], [[Sirio]], [[Egiptio]], [[Sektoro Gazao]], [[Filipinoj]], [[Havajo]], [[Panama kanalo]], [[Pola Popola Respubliko]], [[Tomsko]], [[Jenisejo]], [[Krasnojarsko]], [[Kazano]], [[Velikij Novgorod]], [[Petrozavodsko]], [[Novgoroda gubernio]], [[Kieva Regno]], [[Konstantinopolo]], [[Nadimo]], [[Kurgano (urbo)]], [[Baltio]], [[Buĥaro]], [[Jekaterinburgo]], [[Tobolska gubernio]], [[Tugulimo]], [[Uspenka (Tjumena distrikto)]], [[Bogandinskoje]], [[Kijovo]], [[Jalutorovska distrikto (1782-1923)]], [[Juĵno-Pletnjovo]], [[Kurska gubernio]], [[Iŝima distrikto (1782-1923)]], [[Tobolo]], [[Iŝimo (rivero)]], [[Provinco de Siberiaj Kirgizoj]], [[Kujbiŝev]], [[Baraba stepo]], [[Jeniseja gubernio]], [[Bogotolo]], [[Aĉinsko]], [[Bajkalo]], [[Usolje-Sibirskoje]], [[Valdajo]], [[Kievo]], [[Odeso]] == Periodoj == * [[Jarcento]], [[6-a jarcento]], [[16-a jarcento]], [[17-a jarcento]], [[18-a jarcento]], [[19-a jarcento]], [[20-a jarcento]], [[21-a jarcento]] * [[1880-aj jaroj]], [[1890-aj jaroj]] * [[1910-aj jaroj]], [[1920-aj jaroj]], [[1930-aj jaroj]], [[1950-aj jaroj]], [[1960-aj jaroj]], [[1970-aj jaroj]], [[1980-aj jaroj]], [[1990-aj jaroj]] == Ekstera politiko == * [[Internaciaj rilatoj]], [[Ekstera politiko]], [[Internacia politiko]], [[Geopolitiko]] * [[Rilatoj de Ĉinio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj NATO]], [[Rilatoj de Germanio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Rusio kaj Usono]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Sovetunio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Japanio]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropa Unio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Usono]], [[Rilatoj de Barato kaj Ĉinio]], [[Rilatoj de Barato kaj Pakistano]], [[Rilatoj de Barato kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj kaj Koreio]], [[Rilatoj de Sovetunio kaj Usono]], [[Rilatoj de Azio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj Ukrainio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Nord-Koreio]], [[Rilatoj de Pakistano kaj Usono]], [[Rilatoj de Israelo kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Israelo]], [[Rilatoj de Ukrainio kaj NATO]], [[Rilatoj de Sirio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropo kaj Rusio]], [[Rilatoj de Britio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irako kaj Usono]], [[Rilatoj de Pollando kaj Rusio]] * [[Ekstera politiko de Usono]], [[Ekstera politiko de Ĉinio]], [[Ekstera politiko de Rusio]], [[Ekstera politiko de Barato]], [[Ekstera politiko de Japanio]], [[Ekstera politiko de Germanio]] * [[McMahon-linio]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Truman-doktrino]], [[Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj]], [[Kapto de usonaj ostaĝoj en Irano]], [[Pactraktatoj de Camp David]], [[Vastigo de NATO]], [[Konsilio pri Nacia Sekureco de Usono]], [[Orienta Bloko]], [[Grupo de la Ok]], [[Membriĝo de Ukrainio en Eŭropa Unio]], [[Pintokunveno en Malto]], [[Triflanka Komisiono]], [[Realismo (internaciaj rilatoj)]], [[Politiko de malstreĉigo]], [[Paca kunekzistado]], [[Intertraktoj pri limigo de strategiaj armiloj]], [[Grupo de la Sep]], [[Varsovia pakto]], [[Carter-doktrino]], [[Realpolitiko]], [[Kolektiva sekureco]], [[Unuigo de Germanio]], [[Unuiĝintaj Nacioj]], [[Povekvilibro]], [[Memdeterminado]], [[Viena kongreso]], [[Jalta konferenco]], [[Potsdama konferenco]], [[Doktrino de Monroe]], [[Izolismo]], [[Ekspansiismo]], [[Evidenta destino]], [[Kuba misila krizo]], [[NATO]], [[Versajla traktato]], == Ekonomio == [[Financo]], [[Okcidentsiberia naftogasa komplekso]], [[Fervojo]], [[Internacia Mona Fonduso]], [[Monda Banko]], [[Financa krizo de 2008]], [[Ekonomio]], [[Infrastrukturo]], [[Produktado]], [[Superbazaro]], [[Aĉetcentro]], [[Transporto]], [[Usona dolaro]], [[Eŭro]], [[Inflacio]], [[Valuto]], [[Industrio]], [[Baza enspezo]], [[Merkato]], [[Ekonomiaj sankcioj]], [[Akcia kompanio]], [[Planita ekonomio]], [[Ekonomio de Japanio]], [[Ekonomio de Usono]], [[Merkata ekonomio]], [[Turismo]], [[Reklamo]], [[Granda Depresio]], [[Varomarko]], [[Produktadrimedoj]], [[Produktiveco]], [[Rento]], [[Aĉetado]], [[Ekfirmao]], [[Nordamerika Liberkomerca Interkonsento]], [[Buŝehra atomstacio]], [[Ekonomio de Ĉinio]], [[Ekonomio de Rusio]], [[Financa krizo en Rusio (1998)]], [[Ŝtata kapitalismo]], [[Privata posedo]], [[Politika ekonomiko]], [[Produktivaj fortoj]], [[AvtoVAZ]], [[Fabriko]], [[Salproduktado]] == Milito == [[Nuklea milito]], [[Hispana Enlanda milito]], [[Golfa milito]], [[Afgana milito (1979-1989)]], [[Milito en Afganio (2001-2021)]], [[Dua mondmilito]], [[Malvarma milito]], [[Milito kontraŭ terorismo]], [[Unua mondmilito]], [[Totala milito]], [[Napoleonaj militoj]], [[Usona Enlanda milito]], [[Vjetnama milito]], [[Franca-Prusa milito]], [[Donbasa milito]], [[Milito de Jom Kippur]], [[Rusa-japana milito]], [[Dua itala-etiopa milito]], [[Krimea milito]], [[Rusa-turka milito (1877-1878)]], [[Tria mondmilito]], [[Kosova milito]], [[Tridekjara milito]], [[Bosnia milito]], [[Bombado de Jugoslavio fare de NATO]], [[Kroata milito]], [[Invado de Irako al Kuvajto]], [[Libana milito de 1982]], [[Libana enlanda milito]], [[Irana-iraka milito]], [[Barata-pakistana milito de 1965]], [[Invado al Ĉeĥoslovakio (1968)]], [[Unua milito en Ĉeĉenio]], [[Sestaga milito]], [[Kamboĝa-Vjetnama milito]], [[Ogadena milito]], [[Bombado de Irako en 1998]], [[Tet-ofensivo]], [[Liberiga Armeo de Kosovo]], [[Militarismo]], [[Naziaj koncentrejoj]], [[Invado de Rusio en Ukrainion (2022)]], [[Mongola invado al Rusio]], [[Patriota Milito de 1812]], [[Januara ribelo]], [[Armitaj Fortoj de Rusio]], [[Milito de la Sesa Koalicio]], [[Venkotago]], [[Dua milito en Ĉeĉenio]], [[Militsetlejoj]], [[Rekrutigo]], [[Ulano]], [[Batalo de Borodino]], [[Oficiro]], [[Volontula Armeo]], [[Evakuado de Odeso (1920)]], [[Evakuado de Krimeo]], [[Rusia Enlanda milito]], [[Rusia Imperiestra Armeo]], [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo]], [[Granda Retreto (Rusio)]] == Nukleaj armiloj == [[Nuklea armilo]], [[Atombombo]], [[Amasdetrua armilo]], [[Nuklea milito]], [[Nuklearmila konkuro]], [[Nuklea programo de Nord-Koreio]], [[Nuklea programo de Pakistano]], [[Nuklea programo de Barato]], [[Nuklea testo]], [[Nuklea programo de Sud-Afriko]], [[Nuklea programo de Irano]], [[Usona kontraŭmisila defendo en Centra kaj Orienta Eŭropo]], [[Programo de Nunn — Lugar]], [[Nuklea programo de Israelo]], [[Traktato kontraŭ pliigo de atomarmiloj]], [[Nuklea armilaro de Usono]] == Etnoj kaj nacioj == [[Ĥoĥol]], [[Judoj]], [[Hispanoj]], [[Rusoj]], [[Italoj]], [[Japanoj]], [[Araboj]], [[Armenoj]], [[Grekoj]], [[Azeroj]], [[Ĝermanoj]], [[Germanoj]], [[Slavoj]], [[Puebloj]], [[Albanoj]], [[Sudetaj germanoj]], [[Araba mondo]], [[Francoj]], [[Nederlandanoj]], [[Angloj]], [[Svisoj]], [[Arandoj]], [[Indianoj]], [[Ĉinoj]], [[Transmaraj ĉinoj]], [[Usonaj judoj]], [[Usonaj poloj]], [[Tataroj]], [[Marioj]], [[Udmurtoj]], [[Ĉuvaŝoj]], [[Komioj]], [[Rusiaj germanoj]], [[Latvoj]], [[Estonoj]], [[Baltaj germanoj]], [[Kaŭkaziaj germanoj]], [[Judoj en Uralo]], [[Siberianoj]], [[Mordvoj]], [[Ukrainoj en Siberio]], [[Judoj en Siberio]], [[Siberiaj tataroj]], [[Burjatoj]], [[Kontraŭjudaj pogromoj en la Rusia imperio]], [[Judoj en Rusio]] == Psikologio == [[Neŭrozo]], [[Psikologio]], [[Psikopatologio]], [[Nekonscio]], [[Arketipo]], [[Psiko]], [[Komplekso (psikologio)]], [[Trikstero]], [[Neŭrastenio]], [[Psikoterapio]], [[Ekstravertiteco — introvertiteco]], [[Histerio]], [[Komforto]], [[Anksio]], [[Memkonscio]], [[Fatala virino]], [[Narcisismo]], [[Individuismo]], [[Nostalgio]], [[Ekstazo]], [[Fetiĉismo]], [[Paranojo]], [[Skizofrenio]], [[Malkontento]], [[Entuziasmo]], [[Sinofero]], [[Melankolio]], [[Indiferenteco]], [[Psikanalizo]], [[Ekzaltiĝo]], [[Fremdiĝo]], [[Konformismo]], [[Mensa sano]], [[Eŭforio]], [[Masoĥismo]], [[Sadismo]], [[Piromanio]], [[Psikiatria hospitalo]], [[Nekonformismo]], [[Obsedo]], [[Halucino]], [[Paralizo]], [[Megalomanio]], [[Apatio]], [[Psikiatrio]], [[Ŝoko]], [[Virineco]], [[Vireco]], [[Paniko]], [[Kolektivismo]], [[Elreviĝo]], [[Kulposento]], [[Dresado]], [[Simulado]], [[Estimo]] (90%), [[Nobleco]], [[Fascino]], [[Malrespekto]], [[Malamikeco]], [[Obstino]], [[Plezuro]] (90%), [[Agreso]], [[Dominado]], [[Rolo]], [[Subkonscio]], [[Personeco]], [[Indigno]], [[Logoterapio]], [[Identigo (psikologio)]], [[Mortoinstinkto]], [[Anusa karaktero]], [[Seksa ekscitiĝo]], [[Puremo]], [[Supermio]], [[Sonĝointerpretado]], [[Infana psikologio]], [[Emocia kontaĝo]], [[Frua infanaĝo]], [[Repuŝado (psikologio)]], [[Afekcio]], [[Rezistado (psikologio)]], [[Cenzuro (psikanalizo)]], [[Traŭmato (psikologio)]], [[Seksa bremsado]], [[Religia ekscitiĝo]], [[Sekslogo]], [[Depresio]], [[Anksia neŭrozo]], [[Neŭrozo de senlaborulo]], [[Obseda-kompulsia malsano]], [[Kastrotimo]] == Filozofio == [[Simbolo]], [[Realo]], [[Mito]], [[Idealismo]], [[Sentimentaleco]], [[Maljusteco]], [[Senso]], [[Teozofio]], [[Spiritismo]], [[Signifo]], [[Utopio]] (99%), [[Racio]] (99%), [[Raciismo]], [[Simulakro]], [[Ekzistado]], [[Destino]], [[Relativismo]], [[Empiriismo]], [[Pozitivismo]], [[Skeptikismo]], [[Vivosenco]], [[Eroto (filozofio)]], [[Majstro Eckhart]], [[Okcidentemo]] == Religio == [[Kristnasko]], [[Maria (patrino de Jesuo)]], [[Iziso]], [[Islama fundamentismo]], [[Islama mondo]], [[Islamismo]], [[Ikono]], [[Ortodoksismo]], [[Ikonoklasmo]], [[Ŝijaismo]], [[Eliro (historia evento)]], [[Katolika Eklezio]], [[Prapeko]], [[Malnova Testamento]], [[Pilgrimado]], [[Lasta Juĝo]], [[Ĝihado]], [[Nekredanto]], [[Reformacio]], [[Protestantismo]], [[Ĉasado de sorĉistinoj]], [[Eva]], [[Komunio]], [[Postmorto]], [[Transa mondo]], [[Horoskopo]], [[Fundamentismo]], [[Senmorteco]], [[Monaĥejo]], [[Ordeno (religio)]], [[Mesiismo]], [[Mesio]], [[Idolismo]], [[Idolo]], [[Promesita Lando]], [[Aŝuro]], [[Ĉiela Regno]], [[Resurekto]], [[Resurekto de Jesuo]], [[Rito]], [[Propeka kapro]], [[Herezo]], [[Magio]], [[Totemo]], [[Kontraŭreformacio]], [[Ŝamano]], [[Konfuceismo]], [[Monoteismo]], [[Dio Patro]], [[Inkvizicio]], [[Islama renaskiĝo]], [[Islama Frataro]], [[Krucifikso]], [[Religia maltoleremo]], [[Cirkumcido]], [[Totemismo]], [[Levido]], [[Javeo]], [[Heksateŭko]], [[Interligo (Biblio)]], [[Evangelio]], [[Alaho]], [[Sankteco]], [[Politeismo]], [[Atono]], [[Reenkarniĝo]], [[Senpeka koncipo de Jesuo]], [[Asketismo]], [[Rusa Ortodoksa Eklezio]], [[Katedralo de Kristo Savinto]], [[Luteranismo en Rusio]], [[Kieva-Peĉjora monaĥejo]] == Libroj == [[La granda ŝaktabulo]], [[La elekto: tutmonda dominado aŭ tutmonda gvidado]], [[Strategia vizio: Usono kaj la krizo de tutmonda potenco]], [[Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento]], [[La ribelo de la amasoj]], [[Unuetaĝa Usono]], [[Kontraŭstaro inter Civilizacioj]], [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]], [[Zbig: La strategio kaj politiko de Zbigniew Brzeziński]], [[Konfeso pri difinita temo]], [[Provincano]], [[Rusio kaj la mondo. Nova epoko. 12 jaroj, kiuj povos ŝanĝi ĉion]], [[Amasa psikologio de faŝismo]], [[La doktoro kaj la animo]], [[Sonĝointerpretado (Freud)]], [[Estonteco de unu iluzio]], [[Malkontenteco pri la kulturo]], [[La homo Moseo kaj la monoteisma religio]], [[Kial milito?]], [[Makbeto]], [[La anatomio de homa detruemo]], [[Fuĝo for de libereco]], [[La socio de konsumado]], [[Simulakroj kaj simulaĵoj]], [[En la ombro de la silentema plejmulto]], [[La travidebleco de malbono]], [[La Golfa milito ne okazis]], [[La agonio de povo]], [[La fatalaj strategioj]], [[La sistemo de aĵoj]], [[Kontribuo al kritiko de la politika ekonomiko de signo]], [[La jaro de revado danĝera]], [[La plago de fantazioj]], [[Ekonomiaj kaj filozofiaj manuskriptoj je 1844]], [[Kontribuo al kritiko de politika ekonomiko]], [[Kritiko de la Hegela Jurfilozofio]], [[La Kapitalo]], [[Artikoloj de Aleksander Herzen]], [[Lekcioj kaj paroladoj de Erich Fromm]], [[Koncepto de la homo ĉe Karolo Markso]], [[El Siberio]], [[Leteroj de Anton Ĉeĥov]], [[Kaŝĉej-ĉeno]], [[Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio]], [[Pensoj pri la Februara revolucio]], [[Lando de ekzilo: de Osa ĝis Irkutsko]], [[Oktobra manifesto]] == Kulturo == [[Holivudo]], [[Filmo]], [[Renesanco]], [[Kino]], [[Televido]], [[Radio]], [[Bildliteraturo]], [[Klaŭno]], [[Akrobato]], [[Striptizo]], [[Kubismo]], [[Amaskomunikilo]], [[Propagando]], [[Pentrado]], [[Ludo]], [[Ĵazo]], [[Humpty Dumpty]], [[Disneyland]], [[Modo]], [[Ceremonio]], [[Estetiko]], [[Superrealismo]], [[Poparto]], [[Centro Georges Pompidou]], [[Kiĉo]], [[Dadaismo]], [[Maskerado]], [[Papiruso]], [[Alfabeto]], [[Litero]], [[Skulptaĵo]], [[Dirigento]], [[Televidserio]], [[Orkestro]], [[Ĥoro]], [[Multkulturismo]], [[Universalismo]], [[Ĉina civilizacio]], [[Kultura imperiismo]], [[Dramo]], [[Rusa literaturo]], [[Jarmilo de Rusio]], [[Forkapto de la fianĉino]], [[Rusa kuirarto]] == Revolucioj == [[Kontraŭrevolucio]], [[Oktobra revolucio]], [[Franca revolucio de 1789]], [[Rusia revolucio de 1905]], [[Hungara revolucio de 1956]], [[Seksa revolucio]], [[Usona revolucio]], [[Irana revolucio]], [[Franca revolucio de 1848]], [[Decembristoj en Jalutorovsko]], [[Decembristoj en Tobolsko]], [[Februara revolucio]], [[Abdiko de Nikolao la 2-a]], [[Abdiko de Miĥail Aleksandroviĉ]], [[Petrograda Soveto]] == Lingvoj == [[Araba lingvo]], [[Ĉina lingvo]], [[Plurlingveco]], [[Sakraĵo]], [[Siberia parolmaniero]], [[Lingvolernado]], [[Suda dialektaro de la rusa lingvo]] == Araba-israela konflikto == [[Araba-israela konflikto]], [[Organizaĵo por Liberigo de Palestino]], [[Intifado]], [[Hamaso]], [[Fataho]], [[Sueza krizo]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Madrida konferenco (1991)]], [[Sestaga milito]], [[Milito de Jom Kippur]] == Temoj == [[Ekologio]], [[Nuklea akcidento de Ĉernobilo]], [[Komunista Partio de Sovetunio]], [[Nafto]], [[Geologio]], [[Burokratio]], [[Vodko]], [[Fotografio]], [[Oriento]], [[Okcidenta civilizo]], [[Problemo]], [[Plenkreskulo]], [[Pedagogio]], [[Katastrofo]], [[Epidemio]], [[Bolŝevismo]], [[Junulino]], [[Prahistorio]], [[Poeto]], [[Kolektivo]], [[Alkoholismo]], [[Sinmortigo]], [[Ora epoko]], [[Aristokratio]], [[Plebo]], [[Absolutismo]], [[Urboŝtato]], [[Arkeologio]], [[Tekniko]], [[Burĝo]], [[Demagogio]], [[Liberalismo]], [[Marksismo]], [[Politika dekstro]], [[Politika maldekstro]], [[Publika opinio]], [[Intelektulo]], [[Aŭto]], [[Informo]], [[Tutmondiĝo]], [[Diskriminacio]], [[Teroro]], [[Atencoj de la 11-a de septembro 2001]], [[Disfalo de Sovetunio]], [[Konsumismo]], [[Talibano]], [[Socia malegaleco]], [[Amasa kulturo]], [[Kontraŭusonismo]], [[Al-Kaido]], [[Studento]], [[Usona Kongreso]], [[Haveno]], [[Elito]], [[Traktato]], [[Valso]], [[Elektro]], [[Komunikado]] (99%), [[Skribo]] (99%), [[Parolo]] (99%), [[Telefono]] (99%), [[Aviado]], [[Telegrafo]], [[Presado]], [[Novaĵo]], [[Specialisto]], [[Tuŝo]], [[Mesaĝo]], [[Letero]], [[Nudeco]], [[Tribo]], [[Aŭtomatigo]], [[Feŭdismo]], [[Eldonado]], [[Vidado]] (99%), [[Aŭdo]] (99%), [[Stomatologio]], [[Nerva sistemo]], [[Amuzo]], [[Vojo]], [[Poŝto]], [[Redaktoro]], [[Tajpilo]], [[Sekretario]], [[Korpo]], [[Nomado]], [[Slumo]], [[Sago]], [[Kamparo]], [[Narciso]], [[Mezepoko]], [[Migrado]], [[Maŝino]], [[Centralizismo]], [[Biciklo]], [[Fusilo]], [[Perspektivo]], [[Bordelo]], [[Vokvirino]], [[Raso]], [[Invento]], [[Ideologio]], [[Mongolaj invadoj kaj konkeroj]], [[Slavofilismo]], [[Ostaĝo]], [[Subjekto]], [[Teritorio]], [[Evento]], [[Pornografio]], [[Manipulado de la amasoj]], [[Sekseco]], [[Atenco]], [[Vetludo]], [[Nuklea centralo]], [[Majo de 1968 (Francio)]], [[Klonado]], [[Implozio]], [[Ofero]] (90%), [[Socia sekso]] (90%), [[Konsumado]], [[Handikapo]], [[Respondeco]] (90%), [[Ĉantaĝo]], [[Snobo]], [[Orgio]], [[Aĵo]], [[Masko]], [[Naziismo]], [[Doktrino]] (90%), [[Radikalismo]], [[Kariero]], [[Ribelo]] (90%), [[Elmigrado]], [[Cionismo]], [[Totalismo]], [[Reformo]], [[Reakcio (politiko)]], [[Ŝovinismo]], [[Geto]], [[Koloniismo]], [[Ŝtatoficisto]], [[Konkurenco]], [[Linĉado]], [[Superecismo]], [[Ekzilo]], [[Impotenteco]], [[Soldato]] (90%), [[Uniformo]], [[Stalinismo]], [[Tajpinga ribelo]], [[Misiismo]], [[Modernigo]], [[Malnova reĝimo]], [[Klerismo]], [[Organizaĵo]], [[Ĥaoso]], [[Eksterlandano]], [[Grego]], [[Detruado]], [[Distanco]], [[Fajro]] (90%), [[Arbaro]] (90%), [[Maro]] (90%), [[Ŝtonumado]], [[Kondamno]], [[Bruligado sur ŝtiparo]], [[Postvivado]], [[Predo]], [[Fuĝo]], [[Incendio]], [[Danĝero]], [[Minaco]], [[Ekzekuto]], [[Ekzekutisto]], [[Genuado]], [[Ŝipestro]], [[Digo]], [[Venĝo]], [[Murdo]], [[Ekskremento]], [[Mortinto]] (90%), [[Malrapideco]], [[Kaŭrado]], [[Sidado]], [[Starado]], [[Kuŝado]], [[Piramido]], [[Insekto]], [[Aresto]], [[Faŭko]], [[Malpermeso]] (90%), [[Triumfo]], [[Procesio]], [[Kreskado]], [[Ĥako]], [[Areno]], [[Montogrimpado]], [[Matadoro]], [[Fingro]] (90%), [[Lanco]], [[Metalo]], [[Slogano]], [[Oratoro]], [[Rajdado]], [[Deputito]], [[Voĉdono]], [[Jura imuneco]], [[Piedsigno]], [[Atako]] (90%), [[Bebo]], [[Entombigo]], [[Klano]], [[Sekalo]], [[Batalkampo]], [[Batalo]] (90%), [[Krio]] (90%), [[Posteulo]], [[Praulo]], [[Tombejo]], [[Kortego]], [[Pridemandado]], [[Demando]], [[Ponardo]], [[Parlamento]], [[Kasto]], [[Socia klaso]], [[Konspiro]], [[Bacilo]], [[Mikrobo]], [[Spermo]], [[Limo]] (90%), [[Ekbruligo]], [[Manifestacio]], [[Striko]], [[Formikejo]], [[Krucumado]], [[Terapio]], [[Paŝtisto]], [[Konskripcio]], [[Seĝo]], [[Indiĝeno]], [[Fortikaĵo]], [[Trupo]], [[Gardisto]], [[Ujo]], [[Argilo]], [[Sceptro]], [[Heroo]], [[Unueca Rusio]], [[Koloraj revolucioj]], [[Geja Fiero]], [[Cenzuro]], [[Rusofobio]], [[Islama Ŝtato]], [[Volontulo]], [[Bonfarado]], [[Enmigrado]], [[Rifuĝinto]], [[Kultura asimilado]], [[Jabloko]], [[Homofobio]], [[Monumento]], [[Pussy Riot]], [[Identeco]], [[Incesto]], [[Universala voĉdonrajto]], [[Roboto]], [[Erotiko]], [[Konversacio]], [[Kreado]], [[Patriarkeco]], [[Matriarkeco]], [[Meza klaso]], [[Interŝanĝo]], [[Laceco]], [[Aŭtoritatismo]], [[Judo-kristana paradigmo]], [[Administranto]], [[Floro]] (pli ol 50%), [[Prestiĝo]], [[Nuntempa arto]], [[Administrado]], [[Realismo]], [[Manifesto de la Komunista Partio]], [[Malkonfido]], [[Kontraŭfaŝismo]], [[Monopolo]] (90%), [[Socia adaptiĝo]], [[Stimulo]], [[Senhelpeco]], [[Luteranismo]], [[Munkena interkonsento]], [[Energio]], [[Moderna epoko]], [[Malcentralizado]], [[Feliĉa fino]], [[Mickey Mouse]], [[Pejzaĝo]], [[Anuso]], [[Demenco]], [[Malliberigo]], [[Kanibalo]], [[Senkulpeco]], [[Fumado]], [[Lojaleco]], [[Dreyfus-skandalo]], [[Droga dependeco]], [[Damaĝo]], [[Ligo de Nacioj]], [[Ligo de Arabaj Ŝtatoj]], [[Berlina muro]], [[Nacia intereso]], [[Gerilo]], [[Intertraktoj]], [[Pakto Ribbentrop-Molotov]], [[Intermilita periodo]], [[Traktato de Rapallo (1922)]], [[Traktatoj de Lokarno]], [[Aŭgusta puĉo]], [[Imperiestro]], [[Disigo de povoj]], [[Berlina krizo (1961)]], [[Sankta Alianco]], [[Mein Kampf]], [[Anschluss]], [[Wilsonismo]], [[Sociala asekuro]], [[Habsburgoj]], [[Mobilizado]], [[Perestrojko]], [[Glasnost]], [[Partnereco por paco]], [[Radio Libera Eŭropo/Radio Libero]], [[Titoismo]], [[Germana naciismo]], [[Dispartigoj de Pollando-Litovio]], [[Reparacio]], [[Antikominterna pakto]], [[Unua maroka krizo]], [[Triopa Entento]], [[Neŭtraleco]], [[Superpotenco]], [[Mararmeo]], [[Maginot-linio]], [[Fekundindico]], [[Traktato de Brest-Litovsk]], [[Publikaj rilatoj]], [[Pariza paca konferenco]], [[Okupado de baltaj landoj]], [[Strategio]], [[Araba naciismo]], [[Domino-teorio]], [[Eŭropa koncerto]], [[Orienta Demando]], [[Curzon-linio]], [[Spionservo]], [[Iredentismo]], [[Taktiko]], [[Novkonservativismo]], [[Konfrontiĝo]], [[Jingoismo]], [[Konservisma Partio (Britio)]], [[Whigs]], [[Malarmado]], [[Kontraŭkomunismo]], [[Alianco]], [[Prezidanto de Usono]], [[Berlina kongreso]], [[Poliomjelito]], [[Amendo de Jackson–Vanik]], [[Lobiado]], [[Monda registaro]], [[Politiko de detenado]], [[Misilo]], [[Usona Departemento de Ŝtato]], [[Hallstein-doktrino]], [[Pakto Briand-Kellogg]], [[Tutgermanismo]], [[Germanigo]], [[Sinplenumanta profetaĵo]], [[Vestfalia paco]], [[Suvereneco]], [[Interna politiko]], [[Reciproke garantiita neniigo]], [[Strategia Defenda Iniciato]], [[Interkonsento de Rambouillet]], [[Reunuiĝo de Koreio]], [[Kanajla ŝtato]], [[Kontraŭmisila defendo]], [[Rasapartigo]], [[Kompromiso]], [[Jackson-demokratio]], [[Protestoj sur placo Tian An Men]], [[Oligarĥio]], [[Malalta klaso]], [[Internacia juro]], [[Etna purigado]], [[Okcidentigo]], [[Nacia ŝtato]], [[Liberala demokratio]], [[Indiĝenigo]], [[Genocido]], [[Postkoloniismo]], [[Kontraŭokcidentismo]], [[Ksenofobio]], [[Demografio]], [[Dinastio Qing]], [[Hizbulaho]], [[Industriigo]], [[CIA]], [[Islama terorismo]], [[Virinaj rajtoj]], [[Solidareco (Pollando)]], [[Armitaj Fortoj de Usono]], [[Disfalo de Jugoslavio]], [[Usona malliberejo en Guantanamo]], [[Pensofabriko]], [[Universitato Harvard]], [[Sovetologio]], [[Rusa naciismo]], [[Annus mirabilis]], [[Nacisocialisma Germana Laborista Partio]], [[Flago de Nazia Germanio]], [[Seksorganoj]], [[Fekaĵo]], [[Menstruo]], [[Flarsenso]], [[Dupiedismo]], [[Senhejma infano]], [[Interrompita koito]], [[Trajno]], [[Nokta enurezo]], [[Ekzogamio]], [[Kastro]], [[Eta burĝo]], [[Agrikulturisto]], [[Socialdemokratio]], [[Scienca rasismo]], [[Antikva Grekio]], [[Hetajro]], [[Moralismo]], [[Svastiko]], [[Staĥanov-movado]], [[Milito kontraŭ narkotikaĵoj]], [[Transloĝiĝo al Siberio]], [[Vagabondo]], [[Ekzilo al Siberio]], [[Poloj en Rusio]], [[Siberia landvojo]], [[Tajgo]], [[Veturigisto]], [[Punlaboro en Siberio]], [[Kontraŭalkohola kampanjo en Sovetunio]], [[Domo de Ipatjev]], [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio]], [[Aparatulo]], [[Supera Soveto de Sovetunio]], [[Plurpartiismo]], [[Onidiro]], [[Kazana Universitato]], [[Akuzo]], [[Rusia nobelaro]], [[Filistreco]], [[Rusa kampara komunumo]], [[Falanstero]], [[Nuligo de servutismo en Rusio]], [[Caro]], [[Romanovoj]], [[Registaro de Rusio]], [[Historio de Rusio]], [[Filozofo]], [[Reprezenta demokratio]], [[Prezidenta oficperiodo de Boris Jelcin]], [[Ŝtata Dumao]], [[Kotono]], [[Teo en Rusio]], [[Transportado de malliberuloj en la Rusia imperio]], [[Vaporŝipo]], [[Homa stampado]], [[Kurgano]], [[Omska fortikaĵo]], [[Pelmenoj]], [[Pramo]], [[Fuĝoj de malliberuloj el Siberio]], [[Drinkejo]], [[Gazetarlibereco]], [[Servutismo en Rusio]], [[Framasonoj en Rusio]], [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)]], [[Rusa intelektularo]], [[Pediko]], [[Tifo]], [[Gvatado]] 17ntp6ahv4kkj2cn1v6vnop6gadcn4g 53470 53464 2026-04-29T11:29:14Z RG72 415 /* Milito */ 53470 wikitext text/x-wiki {{User ru}} {{user eo-4}} </br></br></br> '''Miaj artikoloj''': == Aŭtoroj == [[Ippolit Zavaliŝin]], [[Grigorij Potanin]], [[Nikolao Ĉukmaldin]], [[Ivan Slovcov]], [[Pjotr Gorodcov]], [[Boris Ŝĉerbina]], [[Farman Salmanov]], [[Kornej Ĉukovskij]], [[Miĥail Saltikov-Ŝĉedrin]], [[Roger Bacon]], [[Marilyn Monroe]], [[Lincoln Steffens]], [[William Randolph Hearst]], [[Diogeno la Cinika]], [[Friedrich Schiller]], [[José Ortega y Gasset]], [[Marko Bruto]], [[Jean Baudrillard]], [[Saddam Hussein]], [[Zbigniew Brzeziński]], [[Deng Xiaoping]], [[Vladimir Putin]], [[Bill Clinton]], [[George H. W. Bush]], [[Lewis Mumford]], [[Marshall McLuhan]] (99%), [[Curt Sachs]], [[Wyndham Lewis]], [[Nikita Ĥruŝĉov]], [[Ivano la Terura]], [[Aleksander Herzen]], [[Gerald Ford]], [[Lyndon B. Johnson]], [[Richard Nixon]], [[Michael Jackson]], [[Madonna]], [[Marcel Duchamp]], [[Ryszard Kapuściński]], [[Eric Hoffer]] (90%), [[Elias Canetti]], [[Aleksej Navalnij]], [[Apostolo Paŭlo]], [[Ernst Röhm]], [[Karl Radek]], [[Lev Trockij]], [[Johano Kalvino]], [[Ĥusejn ibn Ali]], [[Tamerlano]], [[Stendhal]], [[Fjodor Dostojevskij]], [[Madamo de Staël]], [[Oliver Cromwell]], [[Ernest Renan]], [[Andrej Movĉan]], [[Miĥail Gorbaĉov]], [[Miĥail Ĥodorkovskij]], [[Boris Nemcov]], [[Ramzan Kadirov]], [[Sergej Magnickij]], [[Boris Jelcin]], [[Gennadij Zjuganov]], [[Pjotr Stolipin]], [[Gustav Landauer]], [[Friedrich Engels]], [[Elton Mayo]], [[François-Noël Babeuf]], [[Alfred Adler]], [[Wilhelm Reich]], [[Jacob Burckhardt]], [[Thomas Szasz]], [[Joseph McCarthy]], [[Benjamin Rush]], [[Karl Menninger]], [[T. S. Eliot]], [[Joseph-Ignace Guillotin]], [[Napoleono la 3-a]], [[Armand Jean du Plessis de Richelieu]], [[Woodrow Wilson]], [[Anthony Eden]], [[Anŭar al-Sadat]], [[Kiichi Miyazawa]], [[John Foster Dulles]], [[Klemens von Metternich]], [[Aleksandro la 1-a (Rusio)]], [[Neville Chamberlain]], [[Edward Frederick Lindley Wood]], [[Andrej Gromiko]], [[Vjaĉeslav Molotov]], [[James Monroe]], [[Aristide Briand]], [[Ngô Đình Diệm]], [[Harold Macmillan]], [[Pierre Laval]], [[Joachim von Ribbentrop]], [[Lord Palmerston]], [[Aleksandr Gorĉakov]], [[Alfred von Schlieffen]], [[Helmuth von Moltke]], [[Nikolaj Obruĉev]], [[Dean Rusk]], [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)]], [[Nikolao la 2-a (Rusio)]], [[Gerald Nye]], [[Walter Millis]], [[Eyre Crowe]], [[Pjotr Durnovo]], [[Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, la tria markizo de Salisbury]], [[Douglas MacArthur]], [[Georgij Ĉiĉerin]], [[H. Freeman Mattews]], [[Isaiah Berlin]], [[Joseph E. Davies]], [[Henry M. Jackson]], [[Gustav Stresemann]], [[George F. Kennan]], [[Walter Lippmann]], [[Gamal Abdel Naser]], [[Albert Wohlstetter]], [[Nikolaj Bulganin]], [[Christian Pineau]], [[Milovan Ĝilas]], [[Joseph Chamberlain]], [[Denis William Brogan]], [[Yvon Delbos]], [[F. E. Smith, la 1-a grafo de Birkenhead]], [[Theobald von Bethmann Hollweg]], [[Nikolaj Sazonov]], [[Hans von Seeckt]], [[Harold Nicolson]], [[Robert King Merton]], [[David Lloyd George]], [[Arthur James Balfour]], [[Kurt Riezler]], [[George Canning]], [[Wilhelm Lamormaini]], [[Ferdinando la 2-a (Sankta Romia imperio)]], [[Friedrich von Gentz]], [[Sergej Vitte]], [[Nancy Pelosi]], [[Slobodan Miloŝeviĉ]], [[Lee Teng-hui]], [[Augusto Pinochet]], [[Ehud Barak]], [[Anatolij Ĉubajs]], [[Samuel P. Huntington]], [[Lee Kuan Yew]], [[Muhammad Ali Jinnah]], [[Sirimavo Bandaranaike]], [[Ali Akbar Haŝemi Rafsanĝani]], [[Yang Shangkun]], [[Carroll Quigley]], [[Muamar Kadafi]], [[Robert Roswell Palmer]], [[Christopher Dawson]], [[Fernand Braudel]], [[John Mearsheimer]], [[Lucian Pye]], [[Michael Dibdin]], [[Mahathir bin Mohamad]], [[Carlos Salinas de Gortari]], [[Sidney Mintz]], [[Ernesto Pérez Balladares]], [[Takeshi Umehara]], [[Georgij Arbatov]], [[Usama bin Laden]], [[Menaĥem Begin]], [[Anatolij Sobĉak]], [[Mahmud Ahmadineĵad]], [[Hans Morgenthau]], [[John McCain]], [[James Baker]], [[Eduard Ŝevardnadze]], [[Nicolae Ceaușescu]], [[Brent Scowcroft]], [[David Ignatius]], [[Viktor Janukoviĉ]], [[Condoleezza Rice]], [[Francis Fukuyama]], [[Ariel Ŝaron]], [[Hu Jintao]], [[Dick Cheney]], [[Madeleine Albright]], [[Jimmy Carter]], [[Cyrus Vance]], [[Robert Strausz-Hupé]], [[Wojciech Jaruzelski]], [[Georgij Ŝaĥnazarov]], [[Owen Harris]], [[Chiang Ching-kuo]], [[Pol Pot]], [[Charles Gati]], [[Justin Vaïsse]], [[Mark Kramer (politikologo)]], [[David Rothkopf]], [[Warren I. Cohen]], [[Nancy Bernkopf Tucker]], [[Robert A. Pastor]], [[William B. Quandt]], [[Robert E. Hunter]], [[Patrick Vaughan]], [[Marin Strmecki]], [[James Mann (verkisto)]], [[Adam Garfinkle]], [[Stephen Szabo]], [[Hamilton Fish Armstrong]], [[David Rockefeller]], [[Michael Dukakis]], [[Hamilton Jordan]], [[Alfred Rosenberg]], [[Friedrich Hebbel]], [[Carl Ludwig Schleich]], [[Gordon Allport]], [[James Henry Breasted]], [[Franz Alexander]], [[Carl von Clausewitz]], [[Karlo de Aŭstrio-Teŝino]], [[Maŭrico de Saksio]], [[Nikolaj Ogarkov]], [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]], [[Andrej Kokoŝin]], [[Jacques Sternberg]], [[Vance Packard]], [[Wilhelm Stapel]], [[Jacques Lacan]], [[David Simon]], [[Thomas De Quincey]], [[Steven Weinberg]], [[Jean-Pierre Dupuy]], [[Fjodor Rostopĉin]], [[Viktor Pinĉuk]], [[Robert Fico]], [[Abbé Pierre]], [[Ernst Bloch]], [[Majstro Eckhart]], [[Vasilij Semjonoviĉ Pankratov]], [[Grigorij Rasputin]], [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]], [[Klavdija Bitner]], [[Pierre Gilliard]], [[Jegor Ligaĉov]], [[Viktor Griŝin]], [[Nikolaj Riĵkov]], [[Miĥail Solomencev]], [[Viktor Ĉebrikov]], [[Vladimir Dolgiĥ]], [[Anatolij Lukjanov]], [[Dmitrij Jazov]], [[Vladimir Ŝĉerbickij]], [[Hejdar Alijev]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev]], [[Petro la 3-a (Rusio)]], [[Katerina la 2-a (Rusio)]], [[Vissarion Belinskij]], [[Timofej Granovskij]], [[Nikolao la 1-a (Rusio)]], [[Pavel Pestel]], [[Astolphe de Custine]], [[Ernst Johann von Biron]], [[Karl Brjulov]], [[Giuseppe Mazzini]], [[Vladimir Ĵirinovskij]], [[Viktor Ĉernomirdin]], [[Aleksandr Korĵakov]], [[Jegor Gajdar]], [[Grigorij Javlinskij]], [[Aleksandr Lebed]], [[Jurij Luĵkov]], [[Eduard Rossel]], [[Nikita Miĥalkov]], [[Aleksandr Proĥanov]], [[Miĥail Znamenskij]], [[Ivan Jakuŝkin]], [[Matvej Muravjov-Apostol]], [[Jevgenij Obolenskij]], [[Ivan Puŝĉin]], [[Pjotr Svistunov]], [[Jermak Timofejeviĉ]], [[Vladimir Tolstoj]], [[Aleksej Arakĉejev]], [[Aleksandr Jakuboviĉ]], [[Aleksandra Muravjova]], [[Ivan Paskeviĉ]], [[Ivan Nikolajeviĉ Tolstoj]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Muravjov]], [[Aleksandr Kerenskij]], [[Pavel Miljukov]], [[Aleksandr Guĉkov]], [[Georgij Lvov]], [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]], [[Ivan Godnev]], [[Aleksandr Manujlov]], [[Vladimir Nikolajeviĉ Lvov]], [[Fjodor Rodiĉev]], [[Andrej Ŝingarjov]], [[Sergej Turbin]], [[Aleksandro Alabjev]], [[Aleksandr Radiŝĉev]], [[Vasilij Ŝulgin]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], [[Miĥail Lomonosov]], [[Aleksandr Sumarokov]], [[Miĥail Miĥajloviĉ Speranskij]], [[Michael Andreas Barclay de Tolly]], [[Aleksej Jermolov]], [[Pjotr Bagration]], [[Miĥail Kutuzov]], [[Aleksandr Figner]], [[Miĥail Ivanoviĉ Tereŝĉenko]], [[Pjotr Vrangel]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Lvov]], [[Anton Denikin]], [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko]], [[Dmitrij Ivanoviĉ Ĉiĥaĉjov]], [[Aleksej Polivanov]], [[Boris Ŝtjurmer]], [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov]], [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)]], [[Aleksandr Stessel]], [[Viktor Sokira-Jaĥontov]], [[Grigorij Kotovskij]], [[Vera Ĥolodnaja]], [[Aleksej Brusilov]], [[Aleksandro la 3-a (Rusio)]], [[Pjotr Vannovskij]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)]] == Geografio == [[Tjumeno]], [[Siberio]], [[Irbito]], [[Tobolsko]], [[Niĵnevartovsko]], [[Surguto]], [[Neftejugansko]], [[Megiono]], [[Omsko]], [[Turo (rivero, Siberio)]], [[Tjumena provinco]], [[Okcidenta Siberio]], [[Svislando]], [[Romio]], [[Meksiko]], [[Eŭropo]], [[Irako]], [[Sudameriko]], [[Centra Ameriko]], [[Hispanio]], [[Ĉinio]], [[Sovetunio]], [[Pakistano]], [[Afganio]], [[Ukrainio]], [[Eŭrazio]], [[Pollando]], [[Irano]], [[Proksima Oriento]], [[Japanio]], [[Fora Oriento]], [[Centra Azio]], [[Azio]], [[Turkio]], [[Kartvelio]], [[Armenio]], [[Eŭropa Unio]], [[Uzbekio]], [[Azerbajĝano]], [[Palestino]], [[Sud-Koreio]], [[Nord-Koreio]], [[Koreio]], [[Singapuro]], [[Tajvano]], [[Orienta Azio]], [[Italio]], [[Brita imperio]], [[Belorusio]], [[Hinda oceano]], [[Kazaĥio]], [[Kaspia maro]], [[Korea milito]], [[Anglio]], [[Okcidenta Eŭropo]], [[Centra Eŭropo]], [[Orienta Eŭropo]], [[Subevoluintaj landoj]], [[Suda Usono]], [[Norda Usono]], [[Nederlando]], [[Asirio]], [[Alpoj]], [[Skota Altlando]], [[Krimeo]], [[Argentino]], [[Kaŭkazio]], [[Ĉeĉenio]], [[Vajmara respubliko]], [[Nazia Germanio]], [[Ameriko]], [[Okcidenta Germanio]], [[Masaĉuseco]], [[Jalutorovsko]], [[Germana Demokratia Respubliko]], [[Laoso]], [[Sankta Romia imperio]], [[Sud-Vjetnamio]], [[Nord-Vjetnamio]], [[Ĉeĥoslovakio]], [[Aŭstrio-Hungario]], [[Atlantiko]], [[Manika markolo]], [[Prusio]], [[Balkanio]], [[Hindoĉinio]], [[Sud-Orienta Azio]], [[Nord-Orienta Azio]], [[Dardaneloj]], [[Alzaco-Loreno]], [[Saĥaleno]], [[Kurilaj insuloj]], [[Bosnio kaj Hercegovino]], [[Rejna provinco]], [[Sankt-Peterburgo]], [[Supra Silezio]], [[Pola koridoro]], [[Germana Federacio]], [[Orienta Rumelio]], [[Sueza kanalo]], [[Manĉurio]], [[Rumanio]], [[Jugoslavio]], [[Vaŝingtono]], [[Okcidenta Usono]], [[Nord-Okcidenta Usono]], [[Malajzio]], [[Okcidenta Berlino]], [[Pacifiko]], [[Vjetnamio]], [[Kamboĝo]], [[Germana Regno]], [[Silicia Valo]], [[Wall Street]], [[Estonio]], [[Bosnio]], [[Kosovo]], [[Granda Albanio]], [[Somalio]], [[Persa golfo]], [[Sauda Arabio]], [[Niĝerio]], [[Indonezio]], [[Aŭstralio]], [[Francio]], [[Nord-Makedonio]], [[Latinameriko]], [[Respubliko Serba Krajna]], [[Subsahara Afriko]], [[Nord-Afriko]], [[Tajlando]], [[Haitio]], [[Libano]], [[Sirio]], [[Egiptio]], [[Sektoro Gazao]], [[Filipinoj]], [[Havajo]], [[Panama kanalo]], [[Pola Popola Respubliko]], [[Tomsko]], [[Jenisejo]], [[Krasnojarsko]], [[Kazano]], [[Velikij Novgorod]], [[Petrozavodsko]], [[Novgoroda gubernio]], [[Kieva Regno]], [[Konstantinopolo]], [[Nadimo]], [[Kurgano (urbo)]], [[Baltio]], [[Buĥaro]], [[Jekaterinburgo]], [[Tobolska gubernio]], [[Tugulimo]], [[Uspenka (Tjumena distrikto)]], [[Bogandinskoje]], [[Kijovo]], [[Jalutorovska distrikto (1782-1923)]], [[Juĵno-Pletnjovo]], [[Kurska gubernio]], [[Iŝima distrikto (1782-1923)]], [[Tobolo]], [[Iŝimo (rivero)]], [[Provinco de Siberiaj Kirgizoj]], [[Kujbiŝev]], [[Baraba stepo]], [[Jeniseja gubernio]], [[Bogotolo]], [[Aĉinsko]], [[Bajkalo]], [[Usolje-Sibirskoje]], [[Valdajo]], [[Kievo]], [[Odeso]] == Periodoj == * [[Jarcento]], [[6-a jarcento]], [[16-a jarcento]], [[17-a jarcento]], [[18-a jarcento]], [[19-a jarcento]], [[20-a jarcento]], [[21-a jarcento]] * [[1880-aj jaroj]], [[1890-aj jaroj]] * [[1910-aj jaroj]], [[1920-aj jaroj]], [[1930-aj jaroj]], [[1950-aj jaroj]], [[1960-aj jaroj]], [[1970-aj jaroj]], [[1980-aj jaroj]], [[1990-aj jaroj]] == Ekstera politiko == * [[Internaciaj rilatoj]], [[Ekstera politiko]], [[Internacia politiko]], [[Geopolitiko]] * [[Rilatoj de Ĉinio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj NATO]], [[Rilatoj de Germanio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Rusio kaj Usono]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Sovetunio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Japanio]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropa Unio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Usono]], [[Rilatoj de Barato kaj Ĉinio]], [[Rilatoj de Barato kaj Pakistano]], [[Rilatoj de Barato kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj kaj Koreio]], [[Rilatoj de Sovetunio kaj Usono]], [[Rilatoj de Azio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj Ukrainio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Nord-Koreio]], [[Rilatoj de Pakistano kaj Usono]], [[Rilatoj de Israelo kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Israelo]], [[Rilatoj de Ukrainio kaj NATO]], [[Rilatoj de Sirio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropo kaj Rusio]], [[Rilatoj de Britio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irako kaj Usono]], [[Rilatoj de Pollando kaj Rusio]] * [[Ekstera politiko de Usono]], [[Ekstera politiko de Ĉinio]], [[Ekstera politiko de Rusio]], [[Ekstera politiko de Barato]], [[Ekstera politiko de Japanio]], [[Ekstera politiko de Germanio]] * [[McMahon-linio]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Truman-doktrino]], [[Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj]], [[Kapto de usonaj ostaĝoj en Irano]], [[Pactraktatoj de Camp David]], [[Vastigo de NATO]], [[Konsilio pri Nacia Sekureco de Usono]], [[Orienta Bloko]], [[Grupo de la Ok]], [[Membriĝo de Ukrainio en Eŭropa Unio]], [[Pintokunveno en Malto]], [[Triflanka Komisiono]], [[Realismo (internaciaj rilatoj)]], [[Politiko de malstreĉigo]], [[Paca kunekzistado]], [[Intertraktoj pri limigo de strategiaj armiloj]], [[Grupo de la Sep]], [[Varsovia pakto]], [[Carter-doktrino]], [[Realpolitiko]], [[Kolektiva sekureco]], [[Unuigo de Germanio]], [[Unuiĝintaj Nacioj]], [[Povekvilibro]], [[Memdeterminado]], [[Viena kongreso]], [[Jalta konferenco]], [[Potsdama konferenco]], [[Doktrino de Monroe]], [[Izolismo]], [[Ekspansiismo]], [[Evidenta destino]], [[Kuba misila krizo]], [[NATO]], [[Versajla traktato]], == Ekonomio == [[Financo]], [[Okcidentsiberia naftogasa komplekso]], [[Fervojo]], [[Internacia Mona Fonduso]], [[Monda Banko]], [[Financa krizo de 2008]], [[Ekonomio]], [[Infrastrukturo]], [[Produktado]], [[Superbazaro]], [[Aĉetcentro]], [[Transporto]], [[Usona dolaro]], [[Eŭro]], [[Inflacio]], [[Valuto]], [[Industrio]], [[Baza enspezo]], [[Merkato]], [[Ekonomiaj sankcioj]], [[Akcia kompanio]], [[Planita ekonomio]], [[Ekonomio de Japanio]], [[Ekonomio de Usono]], [[Merkata ekonomio]], [[Turismo]], [[Reklamo]], [[Granda Depresio]], [[Varomarko]], [[Produktadrimedoj]], [[Produktiveco]], [[Rento]], [[Aĉetado]], [[Ekfirmao]], [[Nordamerika Liberkomerca Interkonsento]], [[Buŝehra atomstacio]], [[Ekonomio de Ĉinio]], [[Ekonomio de Rusio]], [[Financa krizo en Rusio (1998)]], [[Ŝtata kapitalismo]], [[Privata posedo]], [[Politika ekonomiko]], [[Produktivaj fortoj]], [[AvtoVAZ]], [[Fabriko]], [[Salproduktado]] == Milito == [[Nuklea milito]], [[Hispana Enlanda milito]], [[Golfa milito]], [[Afgana milito (1979-1989)]], [[Milito en Afganio (2001-2021)]], [[Dua mondmilito]], [[Malvarma milito]], [[Milito kontraŭ terorismo]], [[Unua mondmilito]], [[Totala milito]], [[Napoleonaj militoj]], [[Usona Enlanda milito]], [[Vjetnama milito]], [[Franca-Prusa milito]], [[Donbasa milito]], [[Milito de Jom Kippur]], [[Rusa-japana milito]], [[Dua itala-etiopa milito]], [[Krimea milito]], [[Rusa-turka milito (1877-1878)]], [[Tria mondmilito]], [[Kosova milito]], [[Tridekjara milito]], [[Bosnia milito]], [[Bombado de Jugoslavio fare de NATO]], [[Kroata milito]], [[Invado de Irako al Kuvajto]], [[Libana milito de 1982]], [[Libana enlanda milito]], [[Irana-iraka milito]], [[Barata-pakistana milito de 1965]], [[Invado al Ĉeĥoslovakio (1968)]], [[Unua milito en Ĉeĉenio]], [[Sestaga milito]], [[Kamboĝa-Vjetnama milito]], [[Ogadena milito]], [[Bombado de Irako en 1998]], [[Tet-ofensivo]], [[Liberiga Armeo de Kosovo]], [[Militarismo]], [[Naziaj koncentrejoj]], [[Invado de Rusio en Ukrainion (2022)]], [[Mongola invado al Rusio]], [[Patriota Milito de 1812]], [[Januara ribelo]], [[Armitaj Fortoj de Rusio]], [[Milito de la Sesa Koalicio]], [[Venkotago]], [[Dua milito en Ĉeĉenio]], [[Militsetlejoj]], [[Rekrutigo]], [[Ulano]], [[Batalo de Borodino]], [[Oficiro]], [[Volontula Armeo]], [[Evakuado de Odeso (1920)]], [[Evakuado de Krimeo]], [[Rusia Enlanda milito]], [[Rusia Imperiestra Armeo]], [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo]], [[Granda Retreto (Rusio)]], [[Brusilov-ofensivo]] == Nukleaj armiloj == [[Nuklea armilo]], [[Atombombo]], [[Amasdetrua armilo]], [[Nuklea milito]], [[Nuklearmila konkuro]], [[Nuklea programo de Nord-Koreio]], [[Nuklea programo de Pakistano]], [[Nuklea programo de Barato]], [[Nuklea testo]], [[Nuklea programo de Sud-Afriko]], [[Nuklea programo de Irano]], [[Usona kontraŭmisila defendo en Centra kaj Orienta Eŭropo]], [[Programo de Nunn — Lugar]], [[Nuklea programo de Israelo]], [[Traktato kontraŭ pliigo de atomarmiloj]], [[Nuklea armilaro de Usono]] == Etnoj kaj nacioj == [[Ĥoĥol]], [[Judoj]], [[Hispanoj]], [[Rusoj]], [[Italoj]], [[Japanoj]], [[Araboj]], [[Armenoj]], [[Grekoj]], [[Azeroj]], [[Ĝermanoj]], [[Germanoj]], [[Slavoj]], [[Puebloj]], [[Albanoj]], [[Sudetaj germanoj]], [[Araba mondo]], [[Francoj]], [[Nederlandanoj]], [[Angloj]], [[Svisoj]], [[Arandoj]], [[Indianoj]], [[Ĉinoj]], [[Transmaraj ĉinoj]], [[Usonaj judoj]], [[Usonaj poloj]], [[Tataroj]], [[Marioj]], [[Udmurtoj]], [[Ĉuvaŝoj]], [[Komioj]], [[Rusiaj germanoj]], [[Latvoj]], [[Estonoj]], [[Baltaj germanoj]], [[Kaŭkaziaj germanoj]], [[Judoj en Uralo]], [[Siberianoj]], [[Mordvoj]], [[Ukrainoj en Siberio]], [[Judoj en Siberio]], [[Siberiaj tataroj]], [[Burjatoj]], [[Kontraŭjudaj pogromoj en la Rusia imperio]], [[Judoj en Rusio]] == Psikologio == [[Neŭrozo]], [[Psikologio]], [[Psikopatologio]], [[Nekonscio]], [[Arketipo]], [[Psiko]], [[Komplekso (psikologio)]], [[Trikstero]], [[Neŭrastenio]], [[Psikoterapio]], [[Ekstravertiteco — introvertiteco]], [[Histerio]], [[Komforto]], [[Anksio]], [[Memkonscio]], [[Fatala virino]], [[Narcisismo]], [[Individuismo]], [[Nostalgio]], [[Ekstazo]], [[Fetiĉismo]], [[Paranojo]], [[Skizofrenio]], [[Malkontento]], [[Entuziasmo]], [[Sinofero]], [[Melankolio]], [[Indiferenteco]], [[Psikanalizo]], [[Ekzaltiĝo]], [[Fremdiĝo]], [[Konformismo]], [[Mensa sano]], [[Eŭforio]], [[Masoĥismo]], [[Sadismo]], [[Piromanio]], [[Psikiatria hospitalo]], [[Nekonformismo]], [[Obsedo]], [[Halucino]], [[Paralizo]], [[Megalomanio]], [[Apatio]], [[Psikiatrio]], [[Ŝoko]], [[Virineco]], [[Vireco]], [[Paniko]], [[Kolektivismo]], [[Elreviĝo]], [[Kulposento]], [[Dresado]], [[Simulado]], [[Estimo]] (90%), [[Nobleco]], [[Fascino]], [[Malrespekto]], [[Malamikeco]], [[Obstino]], [[Plezuro]] (90%), [[Agreso]], [[Dominado]], [[Rolo]], [[Subkonscio]], [[Personeco]], [[Indigno]], [[Logoterapio]], [[Identigo (psikologio)]], [[Mortoinstinkto]], [[Anusa karaktero]], [[Seksa ekscitiĝo]], [[Puremo]], [[Supermio]], [[Sonĝointerpretado]], [[Infana psikologio]], [[Emocia kontaĝo]], [[Frua infanaĝo]], [[Repuŝado (psikologio)]], [[Afekcio]], [[Rezistado (psikologio)]], [[Cenzuro (psikanalizo)]], [[Traŭmato (psikologio)]], [[Seksa bremsado]], [[Religia ekscitiĝo]], [[Sekslogo]], [[Depresio]], [[Anksia neŭrozo]], [[Neŭrozo de senlaborulo]], [[Obseda-kompulsia malsano]], [[Kastrotimo]] == Filozofio == [[Simbolo]], [[Realo]], [[Mito]], [[Idealismo]], [[Sentimentaleco]], [[Maljusteco]], [[Senso]], [[Teozofio]], [[Spiritismo]], [[Signifo]], [[Utopio]] (99%), [[Racio]] (99%), [[Raciismo]], [[Simulakro]], [[Ekzistado]], [[Destino]], [[Relativismo]], [[Empiriismo]], [[Pozitivismo]], [[Skeptikismo]], [[Vivosenco]], [[Eroto (filozofio)]], [[Majstro Eckhart]], [[Okcidentemo]] == Religio == [[Kristnasko]], [[Maria (patrino de Jesuo)]], [[Iziso]], [[Islama fundamentismo]], [[Islama mondo]], [[Islamismo]], [[Ikono]], [[Ortodoksismo]], [[Ikonoklasmo]], [[Ŝijaismo]], [[Eliro (historia evento)]], [[Katolika Eklezio]], [[Prapeko]], [[Malnova Testamento]], [[Pilgrimado]], [[Lasta Juĝo]], [[Ĝihado]], [[Nekredanto]], [[Reformacio]], [[Protestantismo]], [[Ĉasado de sorĉistinoj]], [[Eva]], [[Komunio]], [[Postmorto]], [[Transa mondo]], [[Horoskopo]], [[Fundamentismo]], [[Senmorteco]], [[Monaĥejo]], [[Ordeno (religio)]], [[Mesiismo]], [[Mesio]], [[Idolismo]], [[Idolo]], [[Promesita Lando]], [[Aŝuro]], [[Ĉiela Regno]], [[Resurekto]], [[Resurekto de Jesuo]], [[Rito]], [[Propeka kapro]], [[Herezo]], [[Magio]], [[Totemo]], [[Kontraŭreformacio]], [[Ŝamano]], [[Konfuceismo]], [[Monoteismo]], [[Dio Patro]], [[Inkvizicio]], [[Islama renaskiĝo]], [[Islama Frataro]], [[Krucifikso]], [[Religia maltoleremo]], [[Cirkumcido]], [[Totemismo]], [[Levido]], [[Javeo]], [[Heksateŭko]], [[Interligo (Biblio)]], [[Evangelio]], [[Alaho]], [[Sankteco]], [[Politeismo]], [[Atono]], [[Reenkarniĝo]], [[Senpeka koncipo de Jesuo]], [[Asketismo]], [[Rusa Ortodoksa Eklezio]], [[Katedralo de Kristo Savinto]], [[Luteranismo en Rusio]], [[Kieva-Peĉjora monaĥejo]] == Libroj == [[La granda ŝaktabulo]], [[La elekto: tutmonda dominado aŭ tutmonda gvidado]], [[Strategia vizio: Usono kaj la krizo de tutmonda potenco]], [[Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento]], [[La ribelo de la amasoj]], [[Unuetaĝa Usono]], [[Kontraŭstaro inter Civilizacioj]], [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]], [[Zbig: La strategio kaj politiko de Zbigniew Brzeziński]], [[Konfeso pri difinita temo]], [[Provincano]], [[Rusio kaj la mondo. Nova epoko. 12 jaroj, kiuj povos ŝanĝi ĉion]], [[Amasa psikologio de faŝismo]], [[La doktoro kaj la animo]], [[Sonĝointerpretado (Freud)]], [[Estonteco de unu iluzio]], [[Malkontenteco pri la kulturo]], [[La homo Moseo kaj la monoteisma religio]], [[Kial milito?]], [[Makbeto]], [[La anatomio de homa detruemo]], [[Fuĝo for de libereco]], [[La socio de konsumado]], [[Simulakroj kaj simulaĵoj]], [[En la ombro de la silentema plejmulto]], [[La travidebleco de malbono]], [[La Golfa milito ne okazis]], [[La agonio de povo]], [[La fatalaj strategioj]], [[La sistemo de aĵoj]], [[Kontribuo al kritiko de la politika ekonomiko de signo]], [[La jaro de revado danĝera]], [[La plago de fantazioj]], [[Ekonomiaj kaj filozofiaj manuskriptoj je 1844]], [[Kontribuo al kritiko de politika ekonomiko]], [[Kritiko de la Hegela Jurfilozofio]], [[La Kapitalo]], [[Artikoloj de Aleksander Herzen]], [[Lekcioj kaj paroladoj de Erich Fromm]], [[Koncepto de la homo ĉe Karolo Markso]], [[El Siberio]], [[Leteroj de Anton Ĉeĥov]], [[Kaŝĉej-ĉeno]], [[Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio]], [[Pensoj pri la Februara revolucio]], [[Lando de ekzilo: de Osa ĝis Irkutsko]], [[Oktobra manifesto]] == Kulturo == [[Holivudo]], [[Filmo]], [[Renesanco]], [[Kino]], [[Televido]], [[Radio]], [[Bildliteraturo]], [[Klaŭno]], [[Akrobato]], [[Striptizo]], [[Kubismo]], [[Amaskomunikilo]], [[Propagando]], [[Pentrado]], [[Ludo]], [[Ĵazo]], [[Humpty Dumpty]], [[Disneyland]], [[Modo]], [[Ceremonio]], [[Estetiko]], [[Superrealismo]], [[Poparto]], [[Centro Georges Pompidou]], [[Kiĉo]], [[Dadaismo]], [[Maskerado]], [[Papiruso]], [[Alfabeto]], [[Litero]], [[Skulptaĵo]], [[Dirigento]], [[Televidserio]], [[Orkestro]], [[Ĥoro]], [[Multkulturismo]], [[Universalismo]], [[Ĉina civilizacio]], [[Kultura imperiismo]], [[Dramo]], [[Rusa literaturo]], [[Jarmilo de Rusio]], [[Forkapto de la fianĉino]], [[Rusa kuirarto]] == Revolucioj == [[Kontraŭrevolucio]], [[Oktobra revolucio]], [[Franca revolucio de 1789]], [[Rusia revolucio de 1905]], [[Hungara revolucio de 1956]], [[Seksa revolucio]], [[Usona revolucio]], [[Irana revolucio]], [[Franca revolucio de 1848]], [[Decembristoj en Jalutorovsko]], [[Decembristoj en Tobolsko]], [[Februara revolucio]], [[Abdiko de Nikolao la 2-a]], [[Abdiko de Miĥail Aleksandroviĉ]], [[Petrograda Soveto]] == Lingvoj == [[Araba lingvo]], [[Ĉina lingvo]], [[Plurlingveco]], [[Sakraĵo]], [[Siberia parolmaniero]], [[Lingvolernado]], [[Suda dialektaro de la rusa lingvo]] == Araba-israela konflikto == [[Araba-israela konflikto]], [[Organizaĵo por Liberigo de Palestino]], [[Intifado]], [[Hamaso]], [[Fataho]], [[Sueza krizo]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Madrida konferenco (1991)]], [[Sestaga milito]], [[Milito de Jom Kippur]] == Temoj == [[Ekologio]], [[Nuklea akcidento de Ĉernobilo]], [[Komunista Partio de Sovetunio]], [[Nafto]], [[Geologio]], [[Burokratio]], [[Vodko]], [[Fotografio]], [[Oriento]], [[Okcidenta civilizo]], [[Problemo]], [[Plenkreskulo]], [[Pedagogio]], [[Katastrofo]], [[Epidemio]], [[Bolŝevismo]], [[Junulino]], [[Prahistorio]], [[Poeto]], [[Kolektivo]], [[Alkoholismo]], [[Sinmortigo]], [[Ora epoko]], [[Aristokratio]], [[Plebo]], [[Absolutismo]], [[Urboŝtato]], [[Arkeologio]], [[Tekniko]], [[Burĝo]], [[Demagogio]], [[Liberalismo]], [[Marksismo]], [[Politika dekstro]], [[Politika maldekstro]], [[Publika opinio]], [[Intelektulo]], [[Aŭto]], [[Informo]], [[Tutmondiĝo]], [[Diskriminacio]], [[Teroro]], [[Atencoj de la 11-a de septembro 2001]], [[Disfalo de Sovetunio]], [[Konsumismo]], [[Talibano]], [[Socia malegaleco]], [[Amasa kulturo]], [[Kontraŭusonismo]], [[Al-Kaido]], [[Studento]], [[Usona Kongreso]], [[Haveno]], [[Elito]], [[Traktato]], [[Valso]], [[Elektro]], [[Komunikado]] (99%), [[Skribo]] (99%), [[Parolo]] (99%), [[Telefono]] (99%), [[Aviado]], [[Telegrafo]], [[Presado]], [[Novaĵo]], [[Specialisto]], [[Tuŝo]], [[Mesaĝo]], [[Letero]], [[Nudeco]], [[Tribo]], [[Aŭtomatigo]], [[Feŭdismo]], [[Eldonado]], [[Vidado]] (99%), [[Aŭdo]] (99%), [[Stomatologio]], [[Nerva sistemo]], [[Amuzo]], [[Vojo]], [[Poŝto]], [[Redaktoro]], [[Tajpilo]], [[Sekretario]], [[Korpo]], [[Nomado]], [[Slumo]], [[Sago]], [[Kamparo]], [[Narciso]], [[Mezepoko]], [[Migrado]], [[Maŝino]], [[Centralizismo]], [[Biciklo]], [[Fusilo]], [[Perspektivo]], [[Bordelo]], [[Vokvirino]], [[Raso]], [[Invento]], [[Ideologio]], [[Mongolaj invadoj kaj konkeroj]], [[Slavofilismo]], [[Ostaĝo]], [[Subjekto]], [[Teritorio]], [[Evento]], [[Pornografio]], [[Manipulado de la amasoj]], [[Sekseco]], [[Atenco]], [[Vetludo]], [[Nuklea centralo]], [[Majo de 1968 (Francio)]], [[Klonado]], [[Implozio]], [[Ofero]] (90%), [[Socia sekso]] (90%), [[Konsumado]], [[Handikapo]], [[Respondeco]] (90%), [[Ĉantaĝo]], [[Snobo]], [[Orgio]], [[Aĵo]], [[Masko]], [[Naziismo]], [[Doktrino]] (90%), [[Radikalismo]], [[Kariero]], [[Ribelo]] (90%), [[Elmigrado]], [[Cionismo]], [[Totalismo]], [[Reformo]], [[Reakcio (politiko)]], [[Ŝovinismo]], [[Geto]], [[Koloniismo]], [[Ŝtatoficisto]], [[Konkurenco]], [[Linĉado]], [[Superecismo]], [[Ekzilo]], [[Impotenteco]], [[Soldato]] (90%), [[Uniformo]], [[Stalinismo]], [[Tajpinga ribelo]], [[Misiismo]], [[Modernigo]], [[Malnova reĝimo]], [[Klerismo]], [[Organizaĵo]], [[Ĥaoso]], [[Eksterlandano]], [[Grego]], [[Detruado]], [[Distanco]], [[Fajro]] (90%), [[Arbaro]] (90%), [[Maro]] (90%), [[Ŝtonumado]], [[Kondamno]], [[Bruligado sur ŝtiparo]], [[Postvivado]], [[Predo]], [[Fuĝo]], [[Incendio]], [[Danĝero]], [[Minaco]], [[Ekzekuto]], [[Ekzekutisto]], [[Genuado]], [[Ŝipestro]], [[Digo]], [[Venĝo]], [[Murdo]], [[Ekskremento]], [[Mortinto]] (90%), [[Malrapideco]], [[Kaŭrado]], [[Sidado]], [[Starado]], [[Kuŝado]], [[Piramido]], [[Insekto]], [[Aresto]], [[Faŭko]], [[Malpermeso]] (90%), [[Triumfo]], [[Procesio]], [[Kreskado]], [[Ĥako]], [[Areno]], [[Montogrimpado]], [[Matadoro]], [[Fingro]] (90%), [[Lanco]], [[Metalo]], [[Slogano]], [[Oratoro]], [[Rajdado]], [[Deputito]], [[Voĉdono]], [[Jura imuneco]], [[Piedsigno]], [[Atako]] (90%), [[Bebo]], [[Entombigo]], [[Klano]], [[Sekalo]], [[Batalkampo]], [[Batalo]] (90%), [[Krio]] (90%), [[Posteulo]], [[Praulo]], [[Tombejo]], [[Kortego]], [[Pridemandado]], [[Demando]], [[Ponardo]], [[Parlamento]], [[Kasto]], [[Socia klaso]], [[Konspiro]], [[Bacilo]], [[Mikrobo]], [[Spermo]], [[Limo]] (90%), [[Ekbruligo]], [[Manifestacio]], [[Striko]], [[Formikejo]], [[Krucumado]], [[Terapio]], [[Paŝtisto]], [[Konskripcio]], [[Seĝo]], [[Indiĝeno]], [[Fortikaĵo]], [[Trupo]], [[Gardisto]], [[Ujo]], [[Argilo]], [[Sceptro]], [[Heroo]], [[Unueca Rusio]], [[Koloraj revolucioj]], [[Geja Fiero]], [[Cenzuro]], [[Rusofobio]], [[Islama Ŝtato]], [[Volontulo]], [[Bonfarado]], [[Enmigrado]], [[Rifuĝinto]], [[Kultura asimilado]], [[Jabloko]], [[Homofobio]], [[Monumento]], [[Pussy Riot]], [[Identeco]], [[Incesto]], [[Universala voĉdonrajto]], [[Roboto]], [[Erotiko]], [[Konversacio]], [[Kreado]], [[Patriarkeco]], [[Matriarkeco]], [[Meza klaso]], [[Interŝanĝo]], [[Laceco]], [[Aŭtoritatismo]], [[Judo-kristana paradigmo]], [[Administranto]], [[Floro]] (pli ol 50%), [[Prestiĝo]], [[Nuntempa arto]], [[Administrado]], [[Realismo]], [[Manifesto de la Komunista Partio]], [[Malkonfido]], [[Kontraŭfaŝismo]], [[Monopolo]] (90%), [[Socia adaptiĝo]], [[Stimulo]], [[Senhelpeco]], [[Luteranismo]], [[Munkena interkonsento]], [[Energio]], [[Moderna epoko]], [[Malcentralizado]], [[Feliĉa fino]], [[Mickey Mouse]], [[Pejzaĝo]], [[Anuso]], [[Demenco]], [[Malliberigo]], [[Kanibalo]], [[Senkulpeco]], [[Fumado]], [[Lojaleco]], [[Dreyfus-skandalo]], [[Droga dependeco]], [[Damaĝo]], [[Ligo de Nacioj]], [[Ligo de Arabaj Ŝtatoj]], [[Berlina muro]], [[Nacia intereso]], [[Gerilo]], [[Intertraktoj]], [[Pakto Ribbentrop-Molotov]], [[Intermilita periodo]], [[Traktato de Rapallo (1922)]], [[Traktatoj de Lokarno]], [[Aŭgusta puĉo]], [[Imperiestro]], [[Disigo de povoj]], [[Berlina krizo (1961)]], [[Sankta Alianco]], [[Mein Kampf]], [[Anschluss]], [[Wilsonismo]], [[Sociala asekuro]], [[Habsburgoj]], [[Mobilizado]], [[Perestrojko]], [[Glasnost]], [[Partnereco por paco]], [[Radio Libera Eŭropo/Radio Libero]], [[Titoismo]], [[Germana naciismo]], [[Dispartigoj de Pollando-Litovio]], [[Reparacio]], [[Antikominterna pakto]], [[Unua maroka krizo]], [[Triopa Entento]], [[Neŭtraleco]], [[Superpotenco]], [[Mararmeo]], [[Maginot-linio]], [[Fekundindico]], [[Traktato de Brest-Litovsk]], [[Publikaj rilatoj]], [[Pariza paca konferenco]], [[Okupado de baltaj landoj]], [[Strategio]], [[Araba naciismo]], [[Domino-teorio]], [[Eŭropa koncerto]], [[Orienta Demando]], [[Curzon-linio]], [[Spionservo]], [[Iredentismo]], [[Taktiko]], [[Novkonservativismo]], [[Konfrontiĝo]], [[Jingoismo]], [[Konservisma Partio (Britio)]], [[Whigs]], [[Malarmado]], [[Kontraŭkomunismo]], [[Alianco]], [[Prezidanto de Usono]], [[Berlina kongreso]], [[Poliomjelito]], [[Amendo de Jackson–Vanik]], [[Lobiado]], [[Monda registaro]], [[Politiko de detenado]], [[Misilo]], [[Usona Departemento de Ŝtato]], [[Hallstein-doktrino]], [[Pakto Briand-Kellogg]], [[Tutgermanismo]], [[Germanigo]], [[Sinplenumanta profetaĵo]], [[Vestfalia paco]], [[Suvereneco]], [[Interna politiko]], [[Reciproke garantiita neniigo]], [[Strategia Defenda Iniciato]], [[Interkonsento de Rambouillet]], [[Reunuiĝo de Koreio]], [[Kanajla ŝtato]], [[Kontraŭmisila defendo]], [[Rasapartigo]], [[Kompromiso]], [[Jackson-demokratio]], [[Protestoj sur placo Tian An Men]], [[Oligarĥio]], [[Malalta klaso]], [[Internacia juro]], [[Etna purigado]], [[Okcidentigo]], [[Nacia ŝtato]], [[Liberala demokratio]], [[Indiĝenigo]], [[Genocido]], [[Postkoloniismo]], [[Kontraŭokcidentismo]], [[Ksenofobio]], [[Demografio]], [[Dinastio Qing]], [[Hizbulaho]], [[Industriigo]], [[CIA]], [[Islama terorismo]], [[Virinaj rajtoj]], [[Solidareco (Pollando)]], [[Armitaj Fortoj de Usono]], [[Disfalo de Jugoslavio]], [[Usona malliberejo en Guantanamo]], [[Pensofabriko]], [[Universitato Harvard]], [[Sovetologio]], [[Rusa naciismo]], [[Annus mirabilis]], [[Nacisocialisma Germana Laborista Partio]], [[Flago de Nazia Germanio]], [[Seksorganoj]], [[Fekaĵo]], [[Menstruo]], [[Flarsenso]], [[Dupiedismo]], [[Senhejma infano]], [[Interrompita koito]], [[Trajno]], [[Nokta enurezo]], [[Ekzogamio]], [[Kastro]], [[Eta burĝo]], [[Agrikulturisto]], [[Socialdemokratio]], [[Scienca rasismo]], [[Antikva Grekio]], [[Hetajro]], [[Moralismo]], [[Svastiko]], [[Staĥanov-movado]], [[Milito kontraŭ narkotikaĵoj]], [[Transloĝiĝo al Siberio]], [[Vagabondo]], [[Ekzilo al Siberio]], [[Poloj en Rusio]], [[Siberia landvojo]], [[Tajgo]], [[Veturigisto]], [[Punlaboro en Siberio]], [[Kontraŭalkohola kampanjo en Sovetunio]], [[Domo de Ipatjev]], [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio]], [[Aparatulo]], [[Supera Soveto de Sovetunio]], [[Plurpartiismo]], [[Onidiro]], [[Kazana Universitato]], [[Akuzo]], [[Rusia nobelaro]], [[Filistreco]], [[Rusa kampara komunumo]], [[Falanstero]], [[Nuligo de servutismo en Rusio]], [[Caro]], [[Romanovoj]], [[Registaro de Rusio]], [[Historio de Rusio]], [[Filozofo]], [[Reprezenta demokratio]], [[Prezidenta oficperiodo de Boris Jelcin]], [[Ŝtata Dumao]], [[Kotono]], [[Teo en Rusio]], [[Transportado de malliberuloj en la Rusia imperio]], [[Vaporŝipo]], [[Homa stampado]], [[Kurgano]], [[Omska fortikaĵo]], [[Pelmenoj]], [[Pramo]], [[Fuĝoj de malliberuloj el Siberio]], [[Drinkejo]], [[Gazetarlibereco]], [[Servutismo en Rusio]], [[Framasonoj en Rusio]], [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)]], [[Rusa intelektularo]], [[Pediko]], [[Tifo]], [[Gvatado]] qznwf38vihxcbh1xzbttxo68fpoax1e 0 4219 53422 53027 2026-04-29T08:23:17Z RG72 415 53422 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Armeo | koloro = | dosiero = | vikipedio = Armeo | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = armeo | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Armeo|Armeo]]''' estas la tuta [[Militisto|militista]] forto de [[regno]] aŭ [[nacio]]; parto el tiu militistaro, ampleksanta ĉiujn kategoriojn de [[armilo]]j kaj aparte organizita sub la komando de unu ĉef[[generalo]]; tuto de la [[batalanto]]j apartenantaj al unu el la du intermilitantoj. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = [...] dum paca tempo de la [[armeo]] necesas postuli nepre kaj sole tion, kion ili bezonas dum la milita tempo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в мирное время от войск нужно требовать непременно и исключительно только того, что необходимо им в военное время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 22.</ref>. }} === Elias Canetti === {{Citaĵo |teksto = [pri la [[arbaro]]] […] ĝi iĝis [[simbolo]] de la ''armeo'' — la armeo staranta, kiu ekkuros ĉe neniuj kondiĉoj, kiu falos ĝis la lasta [[homo]] sen cedi eĉ spanon de la [[tero]]. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La [[Amaso|amasa]] [[simbolo]] de la [[germanoj]] estis la ''armeo''. Sed tio estis pli ol la armeo — tio estis ''marŝanta [[arbaro]]''. En neniu el la [[Nuntempo|nuntempaj]] [[lando]]j [[sento]] de la arbaro konserviĝis tiom vive kiel en [[Germanio]]. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La [[Francio|francaj]] armeoj, konkerintaj [[Eŭropo]]n, eliris el la [[Franca revolucio|revolucio]]. Ili trovis por si [[Napoleono]]n kaj akiris la grandegan [[gloro]]n. La [[venko]]j estis la venkoj de la [[revolucio]] kaj de ĝiaj [[generalo]]j, al la [[imperiestro]] restis nur la fina [[malvenko]]. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La defendoplanoj de [[Svislando]] dum la du pasintaj [[milito]]j interese spegulis tiun ĉi sinidentigon de la [[nacio]] kun la [[Alpo]]-montaro. Ĉiujn fruktodonajn [[valo]]jn, [[urbo]]jn, [[produktejo]]jn kaze de [[Malamiko|malamika]] [[invado]] oni planis fordoni. La armeo devintus retreti profunden de la [[monto]]j kaj ti ekbatali. La [[popolo]] kaj la [[tero]] estis oferataj. Sed la armeo en la montoj plu reprezentus Svislandon: la amasa simbolo de la nacio transformiĝus je la lando mem. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [[Alpinisto]]j el plej malproksimaj [[lando]]j similas al la [[Kredo|kredantaj]] [[svisoj]]: iliaj armeoj dissemitaj tra la [[mondo]] post servi periode mallongan [[meso]]n al la [[monto]]j la tutan restan [[tempo]]n konservas [[sento]]n de [[fideleco]] al [[Svislando]]. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La [[Amaso|amasa]] [[simbolo]] de la unuiĝinta [[Germanio|germana]] [[nacio]], kia ĝi formiĝis post la [[Franco-Prusa milito|franca milito]] en 1870-1871 estis kaj restis la ''armeo''. La armeo estis [[objekto]] de la nacia [[fiero]] de la [[germanoj]]; malmultaj sukcesis eviti influon de tiu simbolo. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Sed [[Hitlero]] neniam atingus tiun ĉi [[celo]]n, se la [[Versajla traktato]] ne likvidus la [[Germanio|germanan]] armeon. [[Malpermeso]] de la [[konskripcio]] forprenis de la [[germanoj]] ilian plej gravan fermitan [[amaso]]n. La manovroj, ekde nun malpermesitaj, la marŝado, ricevado kaj transdonado de la [[ordono]]j — ĉio ĉi transformiĝis je io, kion nun necesis kontraŭ iu ajn prezo revenigi. La malpermeso de la konskripcio estis la ''naskiĝo'' de [[nacional-socialismo]]. Ĉia fermita amaso, perforte likvidita, transiras je la malferma, al kiu ĝi donas ĉiujn siajn specifajn atributojn. Anstataŭ la armeo aperis la [[partio]] kaj por ĝi ene de la [[nacio]] ne ekzistis la [[limo]]j. Ĉiu germano — [[viro]] aŭ [[virino]], [[infano]] aŭ [[maljunulo]], [[soldato]] aŭ [[civilulo]] — povas iĝi nacional-socialisto; ne gravas, ĉu li estis soldato; se ne, tio estas pli bone por li: li ricevas aliron al aferoj, al kiuj antaŭe oni ne lasus lin. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Germanio]] post la [[Versajla traktato]]] [[Malpermeso]] de la armeo estis kiel malpermeso de la [[religio]]. La [[kredo]] de la [[patro]]j estis [[Ofendo|ofendita]], restarigi ĝin estas sankta [[devo]] de ĉiu [[viro]]. Sur tiun ĉi [[vundo]]n falis la [[vorto]] “Versajlo” ĉiufoje kiam ĝi estis prononcata; danke al ĝi la vundo restis freŝa, sangofluis kaj ne resaniĝis. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = En la ''dupartia sistemo'' de la [[Nuntempo|nuntempa]] [[Parlamento|parlamentismo]] estas vaste uzata [[Psikologio|psikologia]] strukturo de la batalantaj armeoj […] La parlamenta [[voĉdonado]] konsistas en nenio alia kiel en eltrovado ĉi tie, surloke de la rilatumo de la fortoj de ambaŭ [[grupo]]j. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Kiu ordonis en la armeo, scias eviti la [[amaso]]n same ''en'' si kaj ''ekster'' si. Tio okazas ĉar li estas [[Eduko|edukita]] atentdante la [[ordono]]n. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} === Henry Kissinger === {{Citaĵo |teksto = [pri la fino de la [[19-a jarcento]]] Tamen la [[usona senato]] plu konservadis kiel celon internajn prioritatojn kaj fiaskigis ĉiujn ekspansiismajn projektojn. Ĝi tenis etan armeon (25 mil homoj) kaj malfortan floton. Ĝis 1890 la usona armeo okupis la 14-an lokon en la mondo post [[Bulgario]] kaj la usona mararmeo estis malpli granda ol la itala, kvankam laŭ industria povo Usono estis 13-oble pli granda ol [[Italio]]. Usono ne partoprenis en la internaciaj konferencoj kaj oni traktis ĝin kiel duarangan potencon. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [[Influo]] ĉiam estis difinata de ĉeesto de [[Konkurenco|konkurantaj]] armeoj. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Koloniismo|postkoloniismaj]] landoj] Ĉe tiaj cirkonstancoj la [[ŝtato]] ofte signifas armeo, kiu iĝas la sola “[[Nacio|nacia]]” institucio. Kiam okazas kolapso de tia ŝtato, ofte sekvas [[enlanda milito]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} === Diversaj aŭtoroj === {{Citaĵo |teksto = La armeo estas senpensa kiel [[tranĉilo]]: kies [[mano]]jn ĝi trafos, tiu tranĉos per ĝi; la armeo havas unu konstantan [[karaktero]]n: ĝi ĉiam faras [[damaĝo]]n kaj neniam pensas. |aŭtoro= [[Aleksander Herzen]] |verko= Rusaj germanoj kaj germanaj rusoj [1859] |origina teksto = Войско бессмысленно, как нож: в чьи руки он попадет, тот им и режет; войско имеет один постоянный характер: оно всегда делает вред и никогда не рассуждает. }} {{Citaĵo |teksto = La sola akso de la [[Pakistano|pakistana]] unueco estas armeo. |aŭtoro= [[Brent Scowcroft]] |verko= [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]] [2008] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = En [[Pakistano]] oni diras ke la lando ekzistas danke al tri “a”: [[Alaho]], [[Ameriko]] kaj armeo. Alaho estas malproksima, Ameriko ankaŭ fora kaj krome malklera. Sed la armeo estas surloke. Kaj pro tio monolita karaktero de la armeo restas por iu [[tempo]] centra faktoro de la pakistana [[politiko]]. |aŭtoro= [[Zbigniew Brzeziński]] |verko= [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]] [2008] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Armeo sentas kiun ĝi pafcelas. Kaj se [[sento]] sugestas al ĝi ke temas pri relative eta segmento de la [[socio]], ĝi ekpafas. |aŭtoro= [[David Iganius]] |verko= [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]] [2008] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = […] la dua ŝtupo de [[Burokratio|burokratiĝo]] iĝas militiĝo de la [[socio]]. La tuta atento estas direktita al armeo. [[Povo]] estas unuavice garantianto de la [[sekureco]] (tiu sekureco, de kiu, mi memorigas, komenciĝas la [[Amaso|amasa]] [[konscio]]). Do la [[ŝtato]] estas unuavice armeo. |aŭtoro = [[José Ortega y Gasset]] |verko = La ribelo de la amasoj (1930) |origina teksto = }} {{citaĵo| [[Du]] kontraŭ [[unu]] prezentas armeon.|verko=[[Zamenhofa proverbaro]]}} == Vidu ankaŭ == * [[Soldato]] * [[Milito]] == Referencoj == [[Kategorio:Milito]] aapikz25l3oy3yyo0hqthw353fa1pn8 53423 53422 2026-04-29T08:23:39Z RG72 415 /* Referencoj */ 53423 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Armeo | koloro = | dosiero = | vikipedio = Armeo | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = armeo | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Armeo|Armeo]]''' estas la tuta [[Militisto|militista]] forto de [[regno]] aŭ [[nacio]]; parto el tiu militistaro, ampleksanta ĉiujn kategoriojn de [[armilo]]j kaj aparte organizita sub la komando de unu ĉef[[generalo]]; tuto de la [[batalanto]]j apartenantaj al unu el la du intermilitantoj. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = [...] dum paca tempo de la [[armeo]] necesas postuli nepre kaj sole tion, kion ili bezonas dum la milita tempo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в мирное время от войск нужно требовать непременно и исключительно только того, что необходимо им в военное время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 22.</ref>. }} === Elias Canetti === {{Citaĵo |teksto = [pri la [[arbaro]]] […] ĝi iĝis [[simbolo]] de la ''armeo'' — la armeo staranta, kiu ekkuros ĉe neniuj kondiĉoj, kiu falos ĝis la lasta [[homo]] sen cedi eĉ spanon de la [[tero]]. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La [[Amaso|amasa]] [[simbolo]] de la [[germanoj]] estis la ''armeo''. Sed tio estis pli ol la armeo — tio estis ''marŝanta [[arbaro]]''. En neniu el la [[Nuntempo|nuntempaj]] [[lando]]j [[sento]] de la arbaro konserviĝis tiom vive kiel en [[Germanio]]. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La [[Francio|francaj]] armeoj, konkerintaj [[Eŭropo]]n, eliris el la [[Franca revolucio|revolucio]]. Ili trovis por si [[Napoleono]]n kaj akiris la grandegan [[gloro]]n. La [[venko]]j estis la venkoj de la [[revolucio]] kaj de ĝiaj [[generalo]]j, al la [[imperiestro]] restis nur la fina [[malvenko]]. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La defendoplanoj de [[Svislando]] dum la du pasintaj [[milito]]j interese spegulis tiun ĉi sinidentigon de la [[nacio]] kun la [[Alpo]]-montaro. Ĉiujn fruktodonajn [[valo]]jn, [[urbo]]jn, [[produktejo]]jn kaze de [[Malamiko|malamika]] [[invado]] oni planis fordoni. La armeo devintus retreti profunden de la [[monto]]j kaj ti ekbatali. La [[popolo]] kaj la [[tero]] estis oferataj. Sed la armeo en la montoj plu reprezentus Svislandon: la amasa simbolo de la nacio transformiĝus je la lando mem. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [[Alpinisto]]j el plej malproksimaj [[lando]]j similas al la [[Kredo|kredantaj]] [[svisoj]]: iliaj armeoj dissemitaj tra la [[mondo]] post servi periode mallongan [[meso]]n al la [[monto]]j la tutan restan [[tempo]]n konservas [[sento]]n de [[fideleco]] al [[Svislando]]. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La [[Amaso|amasa]] [[simbolo]] de la unuiĝinta [[Germanio|germana]] [[nacio]], kia ĝi formiĝis post la [[Franco-Prusa milito|franca milito]] en 1870-1871 estis kaj restis la ''armeo''. La armeo estis [[objekto]] de la nacia [[fiero]] de la [[germanoj]]; malmultaj sukcesis eviti influon de tiu simbolo. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Sed [[Hitlero]] neniam atingus tiun ĉi [[celo]]n, se la [[Versajla traktato]] ne likvidus la [[Germanio|germanan]] armeon. [[Malpermeso]] de la [[konskripcio]] forprenis de la [[germanoj]] ilian plej gravan fermitan [[amaso]]n. La manovroj, ekde nun malpermesitaj, la marŝado, ricevado kaj transdonado de la [[ordono]]j — ĉio ĉi transformiĝis je io, kion nun necesis kontraŭ iu ajn prezo revenigi. La malpermeso de la konskripcio estis la ''naskiĝo'' de [[nacional-socialismo]]. Ĉia fermita amaso, perforte likvidita, transiras je la malferma, al kiu ĝi donas ĉiujn siajn specifajn atributojn. Anstataŭ la armeo aperis la [[partio]] kaj por ĝi ene de la [[nacio]] ne ekzistis la [[limo]]j. Ĉiu germano — [[viro]] aŭ [[virino]], [[infano]] aŭ [[maljunulo]], [[soldato]] aŭ [[civilulo]] — povas iĝi nacional-socialisto; ne gravas, ĉu li estis soldato; se ne, tio estas pli bone por li: li ricevas aliron al aferoj, al kiuj antaŭe oni ne lasus lin. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Germanio]] post la [[Versajla traktato]]] [[Malpermeso]] de la armeo estis kiel malpermeso de la [[religio]]. La [[kredo]] de la [[patro]]j estis [[Ofendo|ofendita]], restarigi ĝin estas sankta [[devo]] de ĉiu [[viro]]. Sur tiun ĉi [[vundo]]n falis la [[vorto]] “Versajlo” ĉiufoje kiam ĝi estis prononcata; danke al ĝi la vundo restis freŝa, sangofluis kaj ne resaniĝis. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = En la ''dupartia sistemo'' de la [[Nuntempo|nuntempa]] [[Parlamento|parlamentismo]] estas vaste uzata [[Psikologio|psikologia]] strukturo de la batalantaj armeoj […] La parlamenta [[voĉdonado]] konsistas en nenio alia kiel en eltrovado ĉi tie, surloke de la rilatumo de la fortoj de ambaŭ [[grupo]]j. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Kiu ordonis en la armeo, scias eviti la [[amaso]]n same ''en'' si kaj ''ekster'' si. Tio okazas ĉar li estas [[Eduko|edukita]] atentdante la [[ordono]]n. |aŭtoro = [[Elias Canetti]] |verko = Amaso kaj potenco [1960] |origina teksto = }} === Henry Kissinger === {{Citaĵo |teksto = [pri la fino de la [[19-a jarcento]]] Tamen la [[usona senato]] plu konservadis kiel celon internajn prioritatojn kaj fiaskigis ĉiujn ekspansiismajn projektojn. Ĝi tenis etan armeon (25 mil homoj) kaj malfortan floton. Ĝis 1890 la usona armeo okupis la 14-an lokon en la mondo post [[Bulgario]] kaj la usona mararmeo estis malpli granda ol la itala, kvankam laŭ industria povo Usono estis 13-oble pli granda ol [[Italio]]. Usono ne partoprenis en la internaciaj konferencoj kaj oni traktis ĝin kiel duarangan potencon. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [[Influo]] ĉiam estis difinata de ĉeesto de [[Konkurenco|konkurantaj]] armeoj. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Koloniismo|postkoloniismaj]] landoj] Ĉe tiaj cirkonstancoj la [[ŝtato]] ofte signifas armeo, kiu iĝas la sola “[[Nacio|nacia]]” institucio. Kiam okazas kolapso de tia ŝtato, ofte sekvas [[enlanda milito]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} === Diversaj aŭtoroj === {{Citaĵo |teksto = La armeo estas senpensa kiel [[tranĉilo]]: kies [[mano]]jn ĝi trafos, tiu tranĉos per ĝi; la armeo havas unu konstantan [[karaktero]]n: ĝi ĉiam faras [[damaĝo]]n kaj neniam pensas. |aŭtoro= [[Aleksander Herzen]] |verko= Rusaj germanoj kaj germanaj rusoj [1859] |origina teksto = Войско бессмысленно, как нож: в чьи руки он попадет, тот им и режет; войско имеет один постоянный характер: оно всегда делает вред и никогда не рассуждает. }} {{Citaĵo |teksto = La sola akso de la [[Pakistano|pakistana]] unueco estas armeo. |aŭtoro= [[Brent Scowcroft]] |verko= [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]] [2008] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = En [[Pakistano]] oni diras ke la lando ekzistas danke al tri “a”: [[Alaho]], [[Ameriko]] kaj armeo. Alaho estas malproksima, Ameriko ankaŭ fora kaj krome malklera. Sed la armeo estas surloke. Kaj pro tio monolita karaktero de la armeo restas por iu [[tempo]] centra faktoro de la pakistana [[politiko]]. |aŭtoro= [[Zbigniew Brzeziński]] |verko= [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]] [2008] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Armeo sentas kiun ĝi pafcelas. Kaj se [[sento]] sugestas al ĝi ke temas pri relative eta segmento de la [[socio]], ĝi ekpafas. |aŭtoro= [[David Iganius]] |verko= [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]] [2008] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = […] la dua ŝtupo de [[Burokratio|burokratiĝo]] iĝas militiĝo de la [[socio]]. La tuta atento estas direktita al armeo. [[Povo]] estas unuavice garantianto de la [[sekureco]] (tiu sekureco, de kiu, mi memorigas, komenciĝas la [[Amaso|amasa]] [[konscio]]). Do la [[ŝtato]] estas unuavice armeo. |aŭtoro = [[José Ortega y Gasset]] |verko = La ribelo de la amasoj (1930) |origina teksto = }} {{citaĵo| [[Du]] kontraŭ [[unu]] prezentas armeon.|verko=[[Zamenhofa proverbaro]]}} == Vidu ankaŭ == * [[Soldato]] * [[Milito]] == Referencoj == [[Kategorio:Armitaj fortoj]] rioucwdwcuicl9dlwyx59f2lhvivs53 0 4254 53410 36102 2026-04-28T16:22:24Z RG72 415 53410 wikitext text/x-wiki {{Temo | dosiero = | vikipedio = Bieno | komunejo = Farms }} '''[[w:Bieno|Bieno]]''' estas kampara terposedaĵo, privata aŭ kolektiva. == Citaĵoj == {{Citaĵo|Pro karta [[preno]] perdiĝis bieno.|[[Zamenhofa proverbaro]]}} {{Citaĵo|Du [[sinjoro]]j en unu bieno, du [[Mastro|mastrinoj]] ĉe unu [[kameno]].|[[Zamenhofa proverbaro]]}} [[Kategorio:Agrikulturo]] 98pv5ygb5acja92utjbe36kpru5kngq 14 6477 53416 29757 2026-04-29T08:14:50Z RG72 415 53416 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Historio laŭ landoj|Rusio]] [[Kategorio:Historio de Azio| Rusio]] [[Kategorio:Historio de Eŭropo| Rusio]] [[Kategorio:Rusio]] o3xkwrmrggrx0zvsw2kxl4azdk3kuw2 0 6579 53424 53244 2026-04-29T09:10:32Z RG72 415 53424 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Unua mondmilito | koloro = | dosiero = | vikipedio = Unua mondmilito | komunejo = World War I | komunejokat = World War I | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Unua mondmilito|Unua mondmilito]]''' estis la granda [[milito]] okazinta de 1914 ĝis 1918. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = [en [[Vinico]] en 1913] Mi substrekas — tio ĉi okazis en 1913, sed neniu en tiu regiono eĉ pensis pri ebleco de baldaŭa [[milito]] kaj neniu pensis pri ĝi, krom mi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Подчеркиваю — это было в 1913 году, но в этом крае никто не помышлял о возможности близкой войны и никто не думал о ней, кроме меня<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 46.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estis firme konvinkita, ke la mondmilito estas neevitebla, ĉe tio, laŭ miaj kalkuloj, ĝi devus komenciĝi en 1915, pro kio ni decidis ne prokrasti nian kuracvojaĝon kaj ripozon, kaj reveni ĝis manovroj hejmen. Miaj kalkuloj sin bazis sur tio ke kvankam ĉiuj ŝtategoj estis haste armantaj sin, tamen [[Germanio]] devancis ĉiujn kaj devus esti sufiĉe preta ĝis 1915, dum [[Rusio]] iel tiel supozis sin prepari por tiu ĉi granda ekzameno de popola povo ĝis 1917, kaj [[Francio]] ankaŭ tute ne finis ankoraŭ siajn preparojn. Estis klare ke Germanio malebligos al ni evoluigi niajn fortojn ĝis necesa nivelo kaj hastos komenci la militon, kiu, laŭ ĝia opinio, devus daŭri ses ĝis ok monatojn kaj doni al ĝi hegemonion super la tuta [[mondo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я был твердо убежден, что всемирная война неизбежна, причем, по моим расчетам, она должна была начаться в 1915 году, поэтому мы и решили не откладывать нашей лечебной поездки и отдыха и вернуться к маневрам домой. Мои расчеты основывались на том, что хотя все великие державы спешно вооружались, но Германия опередила всех и должна была быть вполне готовой к 1915 году, тогда как Россия с грехом пополам предполагала изготовиться к этому великому экзамену народной мощи к 1917 году, да и Франция далеко не завершила еще своей подготовки. Было ясно, что Германия не позволит нам развить свои силы до надлежащего предела и поспешит начать войну, которая, по ее убеждению, должна была продлиться от шести до восьми месяцев и дать ей гегемонию над всем миром<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914 en [[Germanio]] ] Konatoj, kiujn mi adiaŭis, havante jam biletojn enpoŝe, ridis pri mi, asertante ke neniu [[milito]] okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Знакомые, с которыми я прощался, имея уже билеты в кармане, смеялись надо мной, уверяя, что никакой войны не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914] Mi kaj la edzino sukcese atingis [[Berlino]]n. Laŭvoje ne videblis speciala ekscitiĝo. La alian situacion ni trovis en Berlino. Veturante per [[aŭto]] de Anhalter Banhof al la centra stacidomo laŭ cirkla [[fervojo]], ni estis haltigitaj je la strato [[Unter den Linden]] ĉe nia ambasadejo fare de kelkmila amasego da homoj, kiuj kriegis patriotismajn kantojn, insultis [[Rusio]]n kaj postulis [[milito]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мы с женой благополучно добрались до Берлина. По дороге нигде не было заметно особенного возбуждения. Не то нашли мы в Берлине. Переезжая на автомобиле из Anhalter Banhof к центральному вокзалу по круговой железной дороге, мы были остановлены на улице Unter den Linden у нашего посольства громадным скоплением народа, в несколько тысяч человек, которые ревели патриотические песни, ругали Россию и требовали войны<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 16-an de julio 1914] En [[Varsovio]], kiun ni estis traveturantaj je la sama tago, ĉio estis trankvila kaj la publiko evidente ne supozis ke ni estas sojle de la [[milito]]. Asistanto de komandestro de la Varsovia Milita Distrikto kavaleria generalo barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|von Traubenberg]], kiun ni renkontis ĉe la stacidomo, transdonis al mi ke nuntempe estas mobilizata nur la Kieva Milita Distrikto, sed ĉiuj estas certaj ke ni evitos la militon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В Варшаве, которую мы проезжали в тот же день, все было спокойно, и публика, по-видимому, не подозревала, что мы находимся накануне войны. Помощник командующего войсками Варшавского военного округа генерал от кавалерии барон фон Траубенберг, которого мы встретили на вокзале, мне передал, что пока мобилизуется лишь Киевский военный округ, но все уверены, что мы войны избежим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} === Pjotr Durnovo === {{Citaĵo |teksto = La ĉefa pezo de la [[milito]] sendube trafos nin, ĉar [[Anglio]] apenaŭ kapablas grave partopreni en la kontinenta milito kaj [[Francio]], malriĉa je homa materialo, ĉe tiuj kolosaj perdoj kiuj akompanos la militon en modernaj kondiĉoj de la milittekniko verŝajne sekvos strikte [[Defendo|defendan]] [[taktiko]]n. Rolo de ramo, trabatanta la plejan kernon de la [[Germanio|germana]] defendo, estos destinita por ni […] |aŭtoro= [[Pjotr Durnovo]] |verko= Notico al imperiestro [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] [Februaro 1914] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [pri eventuala konkero de la [[Dardaneloj]]] Eliron al la malferma [[maro]] la markoloj al ni ne donas, ĉar post ili sekvas maro preskaŭ komplete konsistanta el [[Teritorio|teritoriaj]] akvejoj, maro kovrita je abundo da [[insulo]]j, kie ekzemple [[Britio|angla]] [[floto]] povus facile fermi por ni ĉiujn enirejojn kaj elirejojn, sendepende de la markoloj. |aŭtoro= [[Pjotr Durnovo]] |verko= Notico al imperiestro [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] [Februaro 1914] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Laŭ mia profunda [[kompreno]], bazita sur skrupula plurjara studado de ĉiuj [[Nuntempo|nuntempaj]] kontraŭŝtataj [[movado]]j, en la [[Malvenko|venkinta]] lando nepre eksplodos sociala [[revolucio]], kiu neeviteble transiros al la lando-[[venkinto]]. |aŭtoro= [[Pjotr Durnovo]] |verko= Notico al imperiestro [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] [Februaro 1914] |origina teksto = }} === Henry Kissinger === ==== Diplomatio [1994] ==== {{Citaĵo |teksto = [pri kiel [[Woodrow Wilson]] engaĝigis [[Usono]]n en la Unua mondmilito, libere traktante vortojn de [[George Washington]]] Kian teruran [[memfido]]n necesas havi por ricevi aprobon de monda interveno malgraŭ severega [[malpermeso]] de unu el la patroj-fondintoj pri enmiksiĝo je fremdaj aferoj, kaj por ellabori [[filozofio]]n de [[neŭtraleco]], kiu faris neevitebla aliĝon al la [[milito]]! |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La 22-an de januaro 1917 antaŭ aliĝo de [[Usono]] al la milito [[Woodrow Wilson]] anoncis kiel sian celon atingi “[[paco]]n sen [[venko]]”. Tamen tio, kion Wilson proponis post la aliĝo de Usono al la milito evidentiĝis paco, kiun eblis atingi nur per kompleta venko. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [[Woodrow Wilson|Wilson]] estis ĉiam substrekanta ke se [[publiko]] estus sufiĉe informita, la milito neniam okazus, ignorante ardajn [[manifestacio]]jn de ĝoja jubilado kaj senpeziĝo, per kiuj estis bonvenigata en ĉiuj ĉefurboj la komenco de la milito, inkluzive la ĉefurbojn de la [[Demokratio|demokratiaj]] [[Britio]] kaj [[Francio]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Dum jardekoj [[historiisto]]j diskutas pri tio, kiu devas porti respondecon pri la komenco de la Unua mondmilito. Kaj tamen neniu lando povas esti akuzita pri tiu [[Frenezo|freneza]] salto al [[katastrofo]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Kvankam ĉiuj [[nacio]]j de [[Eŭropo]] per propra [[politiko]] kontribuis al proksimigo de la [[katastrofo]], nome [[Germanio]] kaj [[Rusio]] pro sia [[naturo]] subfosis [[sento]]n de detenemo. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Landoj de [[Eŭropo]] permesis al si iĝi [[ostaĝo]]j de siaj senpensaj [[Balkanio|balkanaj]] satelitoj. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = De la [[Historio|historia]] vidpunkto aliancoj estis farataj por fortigi pozicion de tiu aŭ alia lando kaze de [[milito]]; dum proksimiĝo de la Unua mondmilito la ĉefa motivo de partopreno en la milito estis strebo fortigi aliancojn. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Ekzistis eĉ ne unu konkreta [[akuzo]] fare de [[Rusio]] kontraŭ [[Germanio]] aŭ eĉ unusola postulo flanke de Germanio al Rusio, kiuj meritus komencon de loka [[milito]], jam sen paroli pri la milito totala. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Aŭdiĝis mirinde malmulte da avertoj kaj honorinda escepto estis deklaro de [[Pjotr Durnovo]], eksa rusia ministro pri internaj aferoj, kiu iĝis membro de la Ŝtata Konsilio. En februaro 1914 – duonjaron antaŭ la komenco de la milito – li sendis al la caro politikan memorandon. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La Unua mondmilito komenciĝis ne pro tio, ke apartaj landoj rompis subskribitajn de ili [[traktato]]jn, sed pro tio ke ili plenumis ilin tro laŭlitere. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aŭstrio-Hungario]] komence de la Unua mondmilito] Do [[Mobilizo|mobilizaj]] planoj, kiuj faris la [[milito]]n neevitebla, estis lanĉitaj ĝuste de tiu lando, kies [[armeo]] reale ekbatalis nur post kiam jam okazis la plej grandaj [[batalo]]j en [[okcidento]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Kaj la [[Nikolao la 2-a (Rusio)|caro]] kaj la [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)|imperiestro]] dezirus iri laŭeble for de senpera [[minaco]] de [[milito]], sed neniu el ili sciis kiel tion fari – la caro pro tio ke oni malebligis al li aranĝi partan [[mobilizado]]n, la kaiser ĉar li ne povis fari mobilizadon nur kontraŭ [[Rusio]]. Ambaŭ estis dispremitaj de milita [[maŝino]], kiun ili mem helpis konstrui kaj kiu, estinte ekfunkciigita, jam estis nerenversebla. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Laŭ [[ironio]] de la [[sorto]], [[Germanio]] malgajnis en [[Ofensivo|ofensivaj]] [[batalo]]j en [[okcidento]] kaj gajnis [[Defendo|defendajn]] batalojn en [[oriento]], ĝuste kiel prognozis maljunulo [[Helmuth von Moltke]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Tiutempe kiam ĉiuj [[evento]]j jam finiĝis, 20 milionoj da homoj kuŝis mortaj; la [[Aŭstro-Hungara imperio]] malaperis de surtere; tri el kvar dinastioj engaĝiĝintaj en la [[milito]] – la [[Germanio|germana]], aŭstria kaj [[Rusia imperio|rusia]] – estis desurtronigitaj. Postvivis nur la [[Britio|brita]] reĝa domo. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [[Germanio|Germanaj]] kondiĉoj estis oble pli konkretaj laŭ enhavo kaj havis [[Geopolitiko|geopolitikan]] karakteron. Kaj tamen kun propra al germanaj ŝtataj agantoj manko de limsento ili postulis tion, kio fakte estis senkondiĉa [[kapitulaco]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [[Germanio]] esperis ke promesado de [[Pollando|pola]] [[sendependeco]] helpos al ĝi garantii nombron de polaj volontuloj sufiĉan por kvin divizioj; kiel evidentiĝis sin anoncis nur 3000 rekrutoj. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Tuj post kiam la [[milito]] estis deklarita, kaj [[strato]]jn de [[Eŭropo|eŭropaj]] ĉefurboj plenigis jubilantaj homamasoj, la [[konflikto]] ĉesis esti interregistara kaj transformiĝis je la lukto de [[amaso]]j. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Inter [[ruino]]j kaj [[fiasko]] de [[iluzio]]j rezulte de daŭrinta tri jarojn sanga buĉado sur la internacian scenejon eniris [[Usono]] kun sia certeco, kun sia povo kaj [[idealismo]], neimageblaj eĉ por ĝiaj malfortiĝintaj [[Eŭropo|eŭropaj]] aliancanoj. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = De vidpunkto de [[Usono]] ne [[memdeterminado]] kaŭzis [[milito]]jn, sed ĝia manko; ne manko de [[povekvilibro]] naskis malstabilecon, sed strebo atingi ĝin. [[Woodrow Wilson]] proponis kiel fundamenton de [[paco]] la principon de [[kolektiva sekureco]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La [[Bresta paco]] montris kion preparis [[Germanio]] por malgajnintoj. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La [[venko]] igis [[Francio]]n kun kompleta klareco kompreni, ke regajno estis atingita de ĝi kontraŭ tro alta prezo kaj ke ĝi jam preskaŭ jarcenton vivas danke al sia ĉefa [[kapitalo]]. Nur Francio sciis ĝis kiom malforta ĝi iĝis kompare al [[Germanio]], kvankam neniu alia, kaj speciale [[Usono]], estis preta kredi al ĝi. Tiel antaŭ la venko komenciĝis franco-usona dialogo, rapidiginta procezon de senmoraligo de Francio. Same kiel [[Israelo]] en niaj tagoj, Francio maskis sian vundeblecon per pika incitemo kaj kreskantan [[paniko]]n ĝi kaŝis malantaŭ nepacigeblo. Kaj same kiel Israelo en niaj tagoj, ĝi ĉiam sentis [[timo]]n de [[izolado]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Fine neniu el la landoj atingis siajn [[celo]]jn: [[Germanio]] ne estis pacigita, [[Francio]] ne atingis garantiojn de propra [[sekureco]] kaj [[Usono]] forlasis la reguligadon. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = En 1935 speciala komisiono de la [[Usona senato|senato]] subestre de senatano de la ŝtato [[Norda Dakoto]] [[Gerald Nye]] publikigis raporton je 1400 paĝoj, en kiu [[kulpo]] pri aliĝo de [[Usono]] al la milito estis atribuata al armilfabrikantoj. Baldaŭ post tio aperis furorlibro de [[Walter Millis]] “Vojo al milito”, populariginta tiun ĉi tezon inter [[Amaso|amasaj]] legantoj. Sub influo de tiu [[ideo]] partopreno de Usono en la milito iĝis klarigata pli per [[Krimo|krima]] [[komploto]] kaj [[perfido]] ol per bazaj aŭ konstantaj interesoj. Por preventi novan engaĝon de Usono je milito, la kongreso akceptis tri tiel nomatajn [[leĝo]]jn pri [[neŭtraleco]] inter 1935 kaj 1937. La sugestitaj de la raporto de Nye, tiuj ĉi leĝoj malpermesis doni [[prunto]]jn kaj alian [[Financo|financan]] [[helpo]]n al militantaj landoj (sendepende de kialoj de la [[milito]]) kaj metis [[embargo]]n je liverado de [[armilo]]j al ĉiuj flankoj de la [[konflikto]] (sendepende de tio, kiu estis [[viktimo]]). Aĉetado de nemilitaj varoj kontraŭ kontanta [[mono]] estis permesata nur se ili estis transportataj je ne-usonaj [[ŝipo]]j. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} ==== Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento [2001] ==== {{Citaĵo |teksto = Ekde ekpartopreno de [[Usono]] en la Unua mondmilito en 1917, ĝia [[politiko]] baziĝis sur agnosko de tio ke ĝiaj [[Geopolitiko|geopolitikaj]] [[intereso]]j postulas malebligon de [[dominado]] en [[Eŭropo]] de potenciale [[Malamiko|malamika]] [[potenco]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento]] [2001] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [[Woodrow Wilson]] enigis [[Usono]]n en la militon nome de principoj pli konvenaj al la usona historia [[sperto]] ol koncernaj al la [[Eŭropo|eŭropa]] [[povekvilibro]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento]] [2001] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Unu el [[ironio]]j de la [[sorto]] konsistas en tio, ke el ĉiu malgajnita [[mondmilito]] [[Germanio]] estis eliranta pli forta rilate siajn [[najbaro]]jn ol ĝi estis antaŭ ilia komenco. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento]] [2001] |origina teksto = }} === Vasilij Ŝulgin === {{Citaĵo |teksto = Kaj okazis tio, kio devis okazi: [[Germanio|germanaj]] profesoroj pelis la [[Armitaj Fortoj de Germanio|germanan armeon]] kontraŭ [[Rusio]]... |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = И произошло то, что должно было произойти: немецкие профессора бросили германскую армию на Россию...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 113.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tiam okazis miraklo... La sama rusa [[intelektularo]], kiu dum la [[Rusa-japana milito|Japana milito]] trasorbiĝis je slogano "Ju pli malbone, des pli bone" kaj nur en malvenko de la patrujo vidis eblecon efektivigi siajn sonĝojn "pri [[libereco]]", — ĝi subite kvazaŭ transformiĝis. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Тут случилось чудо... Та самая русская интеллигенция, которая во время японской войны насквозь пропиталась лозунгом "Чем хуже, тем лучше" и только в поражении родины видела возможность осуществления своих снов "о свободе", — вдруг словно переродилась<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 113.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] ne eblis ne vidi diferencon je la nuna konduto de la gvidanta [[Judoj en Rusio|judaro]] kompare al la jaro 1905. Tiam ili subtenis la malvenkismon kaj [[Rusia revolucio de 1905|revolucion]]... Kaj ili malgajnis. Rezulto de tiu ĉi politiko estis pogromoj kaj renovigita severeco de administra praktiko. Nun la gvidanta judaro subtenis "[[patriotismo]]n"... La tuta rusa gazetaro (kaj ĝi je tri kvaronoj estis juda) postulis militon "ĝis la venka fino"... Tion ne eblis ne rimarki kaj al tio necesis respondi per esperiga gesto. Sed, dio mia, kiel tio estis malfacile. En la fronto estiĝis freneza "spionomanio", pro kiu malklariĝis la kapoj ankaŭ en la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtata Dumao]]. Homoj ne estis komprenantaj, ke "frontaj judaĉoj" ne ĉesos spioni, se pli forte premi tiujn "malfrontajn". Ili ne estis komprenantaj ankaŭ ke tiuj malfrontaj tenas en siaj manoj gravan armilon — la gazetaron, kiu je la momento de streĉo de ĉiuj fortoj de la ŝtato ne povas esti neglektata. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = [...] нельзя было не видеть разницу в теперешнем поведении руководящего еврейства сравнительно с 1905 годом. Тогда они поставили свою ставку на пораженчество и революцию... И проиграли. Результатом этой политики были погромы и обновленная суровость административной практики. Теперь же руководящее еврейство поставило ставку на "патриотизм"... Вся русская печать (а ведь она на три четверти была еврейская) требовала войны "до победного конца"... Это нельзя было не заметить и на это следовало ответить обнадеживающим жестом. Но, боже мой, как это было трудно. На фронте развилась сумасшедшая "шпиономания", от которой мутились головы и в Государственной думе. Люди не понимали, что "фронтовые жиды" не перестанут шпионить, если крепче поприжать "тыловых". Не понимали и того, что эти тыловые держат в своих руках грозное оружие — прессу, которой в момент напряжения всех сил государства меньше всего можно пренебрегать<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 117.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj mi rememoris kiel ankoraŭ en 1915 oni plendis al mi pri divizio, formita en [[Petrogrado]]. Oni nomis ĝin nur "Sankt-Peterburga Kura Societo". Kien ajn oni sendu ĝin al la batalo, ĝi nepre forkuros. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = И вспомнилось мне, как еще в 1915 году жаловались мне на одну дивизию, набранную в Петрограде. Ее иначе не называли, как "С.-Петербургское беговое общество". Куда ни пошлют ее в бой, она непременно убежит<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 156.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ni havas nun tiom da obusoj, kiom ni havis neniam. [...] Nun en stokejoj estas tridek milionoj de la kampaj [obusoj]. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = У нас сейчас столько снарядов, сколько никогда не было. [...] У нас сейчас на складах тридцать миллионов полевых<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 161.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kiam mi estis forveturanta de la fronto en 1915, tio estis komuna voĉo: "Veturu kaj klopodu ke ne estus [[Sergej Mjasojedov|Mjasojedov]]-oj kaj [[Vladimir Suĥomlinov|Suĥomlinov]]-oj, sed estis obusoj... Ni ne deziras morti kun bastonoj enmane". |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Когда я уезжал с фронта в 1915 году, это был всеобщий голос: "Поезжайте и позаботьтесь, чтобы не было Мясоедовых и Сухомлиновых, а были снаряды... Мы не хотим умирать с палками в руках"<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 162.</ref>. }} === Woodrow Wilson === {{Citaĵo |teksto = [pri aliĝo de [[Usono]] al la Unua mondmilito] Ni ne kverelas kontraŭ la [[Germanio|germana]] [[popolo]]. Ni havas al ĝi neniujn aliajn [[sento]]jn krom [[simpatio]] kaj [[amikeco]]. Ne pro ĝia [[kulpo]] ĝia [[registaro]] agis, aliĝinte al tiu ĉi [[milito]]. La popolo nenion pri tio sciis kaj nenion aprobis. |aŭtoro= [[Woodrow Wilson]] |verko= Mesaĝo al la [[usona kongreso]] [la 2-an de aprilo 1917] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [pri aliĝo de [[Usono]] al la Unua mondmilito] Ni ĝojas […] militi do por la definitiva [[paco]] en la [[mondo]] […] La mondo devas iĝi sekura por [[demokratio]]. Nia paco devas esti plantita sur la elprovita bazo de politika libereco. |aŭtoro= [[Woodrow Wilson]] |verko= Mesaĝo al la [[usona kongreso]] [la 2-an de aprilo 1917] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [[Demando]], de kiu dependas la tuta estonta trankvilo kaj politiko de la [[mondo]], konsistas en jeno: ĉu la nuna milito estas lukto por justa kaj sekura mondo aŭ por la nova [[povekvilibro]]? […] Fine devas kreiĝi ne povekvilibro, sed komunumo de la fortoj; ne organizita konkuro, sed organizita universala [[paco]]. |aŭtoro= [[Woodrow Wilson]] |verko= Alparolo al la [[Usona Senato]] [la 12-an de januaro 1917] |origina teksto = }} === Diversaj aŭtoroj === {{Citaĵo |teksto = La okazinta post la Unua mondmilito granda [[Sekso|seksa]] emancipo estis [[Despero|despera]] provo anstataŭigi profundan [[amo]]senton per reciproka seksa [[plezuro]]. Kiam iĝis klara, ke tiu ĉi provo [[Fiasko|fiaskis]], la [[Erotiko|erotika]] poluseco de la [[genro]]j estis minimumigita kaj ĝian lokon okupis amikeca partnereco — “eta unio”, kuniginta la [[forto]]jn de ĝiaj partoprenantoj por plia eltenemo en ĉiutaga vivolukto, kaj ankaŭ por [[liberiĝo]] de la propra al ĉiu [[sento]] de izoliteco kaj [[soleco]]. |aŭtoro = [[Erich Fromm]] |verko = La sana socio [1955] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Kiel la [[Napoleonaj militoj]] estis de la [[teknologio|teknologia]] vidpunkto siaspeca altiriĝo de [[Francio]] al [[Anglio]], same la Unua mondmilito iĝis grava etapo de la definitiva industriiĝo de [[Germanio]] kaj [[Usono]]. |aŭtoro= [[Marshall McLuhan]] |verko= Komprenante amaskomunikilojn: la interna larĝigo de homo [1964] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = […] strikte dirite, la Unua mondmilito estis unuavice la [[milito]] [[Eŭropo|eŭropa]], ne [[Mondo|tutmonda]]. |aŭtoro= [[Zbigniew Brzeziński]] |verko= [[La granda ŝaktabulo]]: Usona dominado kaj ĝiaj imperativoj [1997] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = La Granda milito iĝis neevitebla sekvo de stimulado flanke de [[Germanio]] de [[politiko]] de [[Aŭstrio-Hungario]], direktita al penetrado en [[Balkanio]]n, kiu estis ligita al grandega [[Tutgermanismo|tutgermana]] [[ideo]] de [[germanigo]] de [[Meza Eŭropo]]. Dum la [[tempo]] de [[Otto von Bismarck|Bismarck]] tio ne okazus. La okazinta estis rezulto de novaj germanaj [[ambicio]]j okupiĝi pri plenumado de tasko eĉ pli grandioza ol tiu starinta antaŭ Bismarck, sed jam sen Bismarck. |aŭtoro= [[Nikolaj Sazonov]] |verko= |origina teksto = }} == Vidu ankaŭ == * [[Dua mondmilito]] == Referencoj == [[Kategorio:Unua mondmilito| ]] e882kf2ezxmqslkdphs0unj8k4uzdg6 14 7172 53466 32973 2026-04-29T11:21:35Z RG72 415 53466 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Militoj]] [[Kategorio:1914]] [[Kategorio:1915]] [[Kategorio:1916]] [[Kategorio:1917]] [[Kategorio:1918]] ez25drfidxeuap8nqlnlq2tc4q7gjij 0 9609 53449 53374 2026-04-29T10:55:30Z RG72 415 53449 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Rusa-japana milito | koloro = | dosiero = RUSSOJAPANESEWARIMAGE.jpg | vikipedio = Rusa-japana milito | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Rusa-japana milito|Rusa-japana milito]]''' estis [[milito]] inter la [[Rusia imperio]] kaj [[Japanio]], en 1904–1905. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = La malgajnita de ni milito, finiĝinta per [[Rusia revolucio de 1905|revolucio de 1905—1907]], estis terura por niaj armitaj fortoj je tiu senco, ke ni estis persiste preparantaj nin al la milito je la Okcidenta Fronto kaj samtempe malsingarde ludis kun fajro je [[Fora Oriento]], kies fronto estis tute ne preparita de ni. Nur je la plej lasta momento antaŭ la Japana milito ni haste faris ion iel tiel, kalkulante nur iom timigi [[Japanio]]n, sed certe ne militi kontraŭ ĝi. Kiam sekve de nia mallerta, infaneca politiko kaj ĉe fervora ekscitado fare de imperiestro [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)|Vilhelmo]] milito kontraŭ Japanio eksplodis, nia milita ministerio sin trovis sen mobiliza plano kaj sen plano de agado je tiu ĉi fronto. Oni povas diri certe ke tiu ĉi milito definitive malordigis ĉiujn niajn militfortojn kaj komplete detruis la tutan laboron de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта проигранная нами война, закончившаяся революцией 1905—1907 гг., была ужасна для наших вооруженных сил в том отношении, что мы готовились упорно к войне на Западном фронте и в то же время неосторожно играли с огнем на Дальнем Востоке, фронт которого нами совершенно не был подготовлен. Только в самое последнее перед японской войной время мы наспех сделали кое-что «на фуфу», рассчитывая лишь попугать Японию, но отнюдь с нею не воевать. Когда же вследствие нашей неумелой, ребяческой политики и при усердном науськивании императора Вильгельма война с Японией разразилась, наше военное министерство оказалось без плана мобилизации и без плана действий на этом фронте. Можно смело сказать, что эта война расстроила в корне все наши военные силы и разбила вконец всю работу Ванновского и Обручева<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La Japana kampanjo kiel prototipo de armea agado dum [[tranĉea milito]] estis forte kritikata de militaj aŭtoritatoj de ĉiuj ŝtategoj kaj interalie de ni; speciale niaj militaj instruistoj, germanaj militverkistoj, ne trovis sufiĉajn vortojn por moki [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] kaj lian sistemon trafosi la tutan [[Manĉurio]]n, konstante retretante kaj ne uzante ĉe tio plejparton de siaj anticipe fortikigitaj pozicioj. Ili asertis ke la [[germanoj]] en neniu kazo sekvos tian agmanieron, ke [[Germanio]] devos gajni mallongan [[milito]]n, rapide frakasi la [[malamiko]]jn, kaj pro tio ili ne amuziĝos pri la tranĉea milito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Японская кампания, как прообраз действий войск в позиционной войне, усиленно критиковалась военными авторитетами всех держав и, между прочим, нами; в особенности наши военные учителя, германские военные писатели, не находили достаточно слов, чтобы насмехаться над Куропаткиным и его системой изрыть всю Маньчжурию, постоянно отступая и не используя притом большей части своих заблаговременно укрепленных позиций. Они утверждали, что немцы ни в коем случае подобному образу действий следовать не будут, что Германии необходимо выиграть короткую войну, быстро разгромить противников, и потому забавляться позиционной войной они не станут<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La sensenca milito kontraŭ Japanio kaŭzis [[Rusia revolucio de 1905|revolucion]]. Fari aliancon kun [[Francio]], multajn jarojn sin preparadi por milito je la Okcidenta Fronto kaj subite disbati la frunton en la foroirenta aventuro — ĉio ĉi estis sendube senracia afero. Per tio [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] detruis batalkapablon de la rusa armeo, ŝtatajn [[financo]]jn kaj verŝigis "pro nenio" sensence maron de la rusa [[sango]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Бессмысленная война с Японией вызвала революцию. Заключить союз с Францией, много лет готовиться к войне на Западном фронте и неожиданно разбить себе лоб в дальневосточной авантюре — все это было, несомненно, безрассудно. Этим Николай II расстроил боеспособность русской армии, финансы государства и заставил «за здорово живешь» пролить бессмысленно море русской крови<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 229.</ref>. }} === Diversaj aŭtoroj === {{Citaĵo |teksto = [[Venko]] de [[Rusio]], kiel li [ [[Theodore Roosevelt]] ] rezonis, estus “la bato kontraŭ la [[civilizo]]”. Kiam [[Japanio]] ekstermis la rusian floton, li ĝojis: “Mi estis komplete kontenta je la japana venko, ĉar Japanio ludis nian ludon”. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} == Vidu ankaŭ == * [[Cusima batalo]] == Referencoj == [[Kategorio:1904]] [[Kategorio:1905]] [[Kategorio:Militoj]] [[Kategorio:Historio de Rusio]] [[Kategorio:Japanio]] 8gyk545somaudd56g79jj03k669xt6i 53450 53449 2026-04-29T10:55:56Z RG72 415 /* Diversaj aŭtoroj */ 53450 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Rusa-japana milito | koloro = | dosiero = RUSSOJAPANESEWARIMAGE.jpg | vikipedio = Rusa-japana milito | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Rusa-japana milito|Rusa-japana milito]]''' estis [[milito]] inter la [[Rusia imperio]] kaj [[Japanio]], en 1904–1905. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = La malgajnita de ni milito, finiĝinta per [[Rusia revolucio de 1905|revolucio de 1905—1907]], estis terura por niaj armitaj fortoj je tiu senco, ke ni estis persiste preparantaj nin al la milito je la Okcidenta Fronto kaj samtempe malsingarde ludis kun fajro je [[Fora Oriento]], kies fronto estis tute ne preparita de ni. Nur je la plej lasta momento antaŭ la Japana milito ni haste faris ion iel tiel, kalkulante nur iom timigi [[Japanio]]n, sed certe ne militi kontraŭ ĝi. Kiam sekve de nia mallerta, infaneca politiko kaj ĉe fervora ekscitado fare de imperiestro [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)|Vilhelmo]] milito kontraŭ Japanio eksplodis, nia milita ministerio sin trovis sen mobiliza plano kaj sen plano de agado je tiu ĉi fronto. Oni povas diri certe ke tiu ĉi milito definitive malordigis ĉiujn niajn militfortojn kaj komplete detruis la tutan laboron de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта проигранная нами война, закончившаяся революцией 1905—1907 гг., была ужасна для наших вооруженных сил в том отношении, что мы готовились упорно к войне на Западном фронте и в то же время неосторожно играли с огнем на Дальнем Востоке, фронт которого нами совершенно не был подготовлен. Только в самое последнее перед японской войной время мы наспех сделали кое-что «на фуфу», рассчитывая лишь попугать Японию, но отнюдь с нею не воевать. Когда же вследствие нашей неумелой, ребяческой политики и при усердном науськивании императора Вильгельма война с Японией разразилась, наше военное министерство оказалось без плана мобилизации и без плана действий на этом фронте. Можно смело сказать, что эта война расстроила в корне все наши военные силы и разбила вконец всю работу Ванновского и Обручева<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La Japana kampanjo kiel prototipo de armea agado dum [[tranĉea milito]] estis forte kritikata de militaj aŭtoritatoj de ĉiuj ŝtategoj kaj interalie de ni; speciale niaj militaj instruistoj, germanaj militverkistoj, ne trovis sufiĉajn vortojn por moki [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] kaj lian sistemon trafosi la tutan [[Manĉurio]]n, konstante retretante kaj ne uzante ĉe tio plejparton de siaj anticipe fortikigitaj pozicioj. Ili asertis ke la [[germanoj]] en neniu kazo sekvos tian agmanieron, ke [[Germanio]] devos gajni mallongan [[milito]]n, rapide frakasi la [[malamiko]]jn, kaj pro tio ili ne amuziĝos pri la tranĉea milito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Японская кампания, как прообраз действий войск в позиционной войне, усиленно критиковалась военными авторитетами всех держав и, между прочим, нами; в особенности наши военные учителя, германские военные писатели, не находили достаточно слов, чтобы насмехаться над Куропаткиным и его системой изрыть всю Маньчжурию, постоянно отступая и не используя притом большей части своих заблаговременно укрепленных позиций. Они утверждали, что немцы ни в коем случае подобному образу действий следовать не будут, что Германии необходимо выиграть короткую войну, быстро разгромить противников, и потому забавляться позиционной войной они не станут<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La sensenca milito kontraŭ Japanio kaŭzis [[Rusia revolucio de 1905|revolucion]]. Fari aliancon kun [[Francio]], multajn jarojn sin preparadi por milito je la Okcidenta Fronto kaj subite disbati la frunton en la foroirenta aventuro — ĉio ĉi estis sendube senracia afero. Per tio [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] detruis batalkapablon de la rusa armeo, ŝtatajn [[financo]]jn kaj verŝigis "pro nenio" sensence maron de la rusa [[sango]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Бессмысленная война с Японией вызвала революцию. Заключить союз с Францией, много лет готовиться к войне на Западном фронте и неожиданно разбить себе лоб в дальневосточной авантюре — все это было, несомненно, безрассудно. Этим Николай II расстроил боеспособность русской армии, финансы государства и заставил «за здорово живешь» пролить бессмысленно море русской крови<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 229.</ref>. }} === Diversaj aŭtoroj === {{Citaĵo |teksto = [[Venko]] de [[Rusio]], kiel li [ [[Theodore Roosevelt]] ] rezonis, estus “la bato kontraŭ la [[civilizacio]]”. Kiam [[Japanio]] ekstermis la rusian floton, li ĝojis: “Mi estis komplete kontenta je la japana venko, ĉar Japanio ludis nian ludon”. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} == Vidu ankaŭ == * [[Cusima batalo]] == Referencoj == [[Kategorio:1904]] [[Kategorio:1905]] [[Kategorio:Militoj]] [[Kategorio:Historio de Rusio]] [[Kategorio:Japanio]] tk0bbvc46b4n37zd9fnoq7kv6z73b3a 0 9611 53427 51992 2026-04-29T10:16:23Z RG72 415 53427 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Aleksandro la 1-a (Rusio) | koloro = | dosiero = | vikipedio = Aleksandro la 1-a (Rusio) | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Aleksandro la 1-a (Rusio)|Aleksandro la 1-a (Rusio)]]''' (1777–1825) estis la rusia imperiestro (1801–1825). == Citaĵoj == == Pri la aŭtoro == === Henry Kissinger === {{Citaĵo |teksto = Estante fortege influata de [[filozofo]]j de la epoko de [[Klerismo]], Aleksandro la 1-a imagis sin [[Moralo|morala]] [[konscienco]] de [[Eŭropo]] kaj troviĝis en la lasta etapo de arda entuziasmiĝo pri [[Liberalismo|liberalaj]] institucioj. Estante en tia humorstato, li proponis al [[William Pitt|William Pitt]] nebulan skemon kiel atingi universalan [[paco]]n, konsistantan en alvoko al ĉiuj landoj rekonsideri siajn [[konstitucio]]jn por likvidi [[feŭdismo]]n kaj enkonduki konstitucian regadon. Post tio la reformitaj ŝtatoj rezignos je aplikado de la forto kaj estos transdonantaj disputojn kun la aliaj ŝtatoj al konsiderado de arbitracio. Tiel la rusa reganto iĝis neatendita antaŭulo de la [[Woodrow Wilson|Wilson]]-ideo pri tio, ke la liberalaj institucioj estas premiso por paco, kvankam li neniam efektivigis tiom tiujn principojn en praktiko kun sia propra [[popolo]]. Post kelkaj jaroj li entute ŝoviĝis al la kontraŭa, [[Konservativismo|konservativisma]] ekstremo de la politika spektro. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [[Klemens von Metternich]] diris ke caro Aleksandro la 1-a neniam sekvis la samajn konvinkojn pri ol kvin jarojn. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Kiam iu [[Usono|usona]] [[generalo]] dum la [[Potsdama konferenco]], dezirante [[Flato|flati]] al [[Stalin]], rimarkigis kiom [[Ĝojo|ĝoje]] evidente estas vidi la [[Rusio|rusajn]] trupojn en [[Berlino]], tiu sarkasme respondis: “Caro Aleksandro la 1-a marŝis ĝis [[Parizo]]”. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} === Klemens von Metternich === {{Citaĵo |teksto = […] stranga kombino de [[Viro|viraj]] [[virto]]j kaj [[Virino|inaj]] malfortecoj. Tro malforta por vera [[ambicio]], sed tro forta por pura [[vanteco]]. |aŭtoro= [[Klemens von Metternich]] |verko= |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Aleksandro deziras [[paco]]n al la tuta [[mondo]], sed ne por la paco mem kaj ĉiuj ties bonaĵoj, sed precipe por sin mem; kaj ne senkondiĉe, sed kun iuj kaŝitaj [[penso]]j. Li devas resti [[batalanto]] por tiu ĉi paco; de li devas eliri kvieto kaj [[feliĉo]] de la tuta mondo, kaj la tuta [[Eŭropo]] devas agnoski, ke tiu ĉi ĝia kvieto estas [[frukto]] de liaj [[mano]]j, ke ĝi dependas de lia bona [[volo]] kaj povas esti rompita laŭ lia [[kaprico]] […] |aŭtoro= [[Klemens von Metternich]] |verko= |origina teksto = }} === Vladimir Tolstoj === {{Citaĵo |teksto= La lastaj jaroj de la regado de Aleksandro Pavloviĉ estis markitaj per veraj patrujaj plagoj, kiujn ĉiuj liaj kunbatalantoj de la [[Patriota Milito de 1812|Patruja milito]] rigardis indulgeme sub influo de la ĉarmo de alta situo rilate [[Eŭropo]]n kaj [[gloro]] kiujn [[Rusio]] atingis sekve de tiu ĉi grandega trijara [[milito]], dum kiu rusiaj trupoj neatendite montris al la [[mondo]] siajn nerimarkitajn altajn kvalitojn. Neniu povas scii kio okazis en la kaŝejo de la [[animo]] de la imperiestro Aleksandro, sed antaŭ ĉies [[okulo]]j li iĝis tute apatia rilate Rusion, la regadon li komplete transdonis al la provizorulo [[Aleksej Arakĉejev|Arakĉejev]], homo de la plej kruda eduko, ĝis sovaĝeco kruela, venĝema, sed tre inteligenta, serĉema kaj same humila antaŭ la potenco kiel orgojla kaj aroga rilate ĉion kion li superis kiel cara favorato. |aŭtoro= [[Vladimir Tolstoj]] |verko= Rememoroj [1872]<ref>В. С. Толстой. Воспоминания [К воспоминаниям декабриста Розена] // Декабристы: Новые материалы. Москва, 1955. С. 29–30.</ref> |originala teksto= Последние годы царствования Александра Павловича были ознаменованы истинными отечественными бедствиями, на которые все его сподвижники Отечественной войны смотрели снисходительно под обаянием высокого положения относительно Европы и славы, до которых Россия достигла вследствие этой великой трехлетней войны, в которой русские войска нежданно-негаданно выказали свету свои бесприметные высокие достоинства. Никому не дано указать, что происходило в тайнике души императора Александра, но во всевидение он стал совершенно апатичен к России, бразды правления совершенно передал временщику Аракчееву, человеку самого грубого воспитания, до дикости лютому, мстительному, но очень умному, искательному и столь же низкопоклонному власти, как надменному и дерзкому ко всему, над чем по своему положению царского любимца преобладал. }} {{Citaĵo |teksto= Intenco de carmortigo kontesteblas per tio ke Aleksandro spertis eĉ ne unu atencon fare de la membroj de la socetoj [[Norda Societo de la Decembristoj|Norda]], [[Suda Societo de la Decembristoj|Suda]], [[Societo de Unuiĝintaj Slavoj|Unuiĝintaj Slavoj]]; dume Aleksandro faris neniujn specialajn zorgojn tiukampe. |aŭtoro= [[Vladimir Tolstoj]] |verko= Noticoj sur marĝenoj de la libro kaj en la teksto de A. Je. Rozen "Noticoj de la decembristo"<ref>В. С. Толстой. Воспоминания [К воспоминаниям декабриста Розена] // Декабристы: Новые материалы. Москва, 1955. С. 45.</ref> |originala teksto= Намерение цареубийства опровергается тем, что Александр не подвергался ни одному покушению от членов обществ Северного, Южного, Соединенных Славян; а Александр никаких особых предосторожностей не принимал. }} == Vidu ankaŭ == * [[Patriota Milito de 1812]] * [[Nikolao la 1-a (Rusio)]] == Referencoj == [[Kategorio:Historio de Rusio]] [[Kategorio:Imperiestroj]] [[Kategorio:Napoleonaj militoj]] [[Kategorio:19-a jarcento]] gysdq0zh6lzya264hk32k524zno45kp 0 10110 53413 46883 2026-04-29T08:13:22Z RG72 415 53413 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Rusa-turka milito (1877-1878) | dosiero = | vikipedio = Rusa-turka milito (1877-1878) | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[w:Rusa-turka milito (1877-1878)|Rusa-turka milito (1877-1878)]]''' okazis en 1877-1878 inter la [[Rusia imperio]] kaj la [[Otomana imperio]] kaj finiĝis per [[liberigo]] de [[slavoj]] de [[Balkanio]]. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Multe da onidiroj estis pri la milito inter la [[oficiro]]j, kiuj arde sopiris ĝin. Tamen neniu esperis pri baldaŭa efektiviĝo de tiu ĉi [[espero]]. Speciale senpacience impetis al la batalo junaj oficiroj, aŭskultintaj abunde batalrememorojn de siaj pli aĝaj kamaradoj, partoprenintaj en la [[Krimea milito|rusa-turka milito en 1853–1856]] kaj en [[Kaŭkazia milito|Kaŭkaziaj ekspedicioj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Много было толков о войне среди офицеров, которые ее пламенно желали. Однако никто не надеялся на скорое осуществление этой надежды. В особенности нетерпеливо рвались в бой молодые офицеры, наслушавшиеся вдоволь боевых воспоминаний от своих старших товарищей, участвовавших в турецкой войне 1853—1856 гг. и в кавказских экспедициях <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Cetere necesas diri la [[vero]]n, ke apenaŭ iu estis speciale entuziasma pri ideo iri kaj batali por liberigo de la [[slavoj]] aŭ de iu ajn alia, ĉar la celo de la plejmulto estis ĝuste la [[milito]] mem, dum kiu la [[vivo]] pasas senzorge, vaste kaj vigle, [[salajro]] kreskas, kaj aldone oni donas premiojn, kio por la plejmulto estis la afero sufiĉe alloga kaj interesa. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Впрочем, нужно правду сказать, что едва ли кто-либо был особенно воодушевлен мыслью идти драться за освобождение славян или кого бы то ни было, так как целью большинства была именно самая война, во время которой жизнь течет беззаботно, широко и живо, денежное содержание увеличивается, а вдобавок дают и награды, что для большинства было делом весьма заманчивым и интересным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rilate la malsuperajn rangojn, mi apenaŭ eraros dirinte ke ili plej ĝojis forlasi la tedajn [[kazerno]]jn, kie ĉion necesas fari laŭ [[ordono]]; dum la ekspedicia [[vivo]] ĉiu havas grandan spacon. Neniu demandis sin por kio necesas la [[milito]], por kio ni batalos ktp, opiniante ke la cara afero estas decidi kaj la nia — nur plenumi. Laŭ miaj scioj, tiaj humoro kaj opinioj dominis en ĉiuj regimentoj de la Kaŭkazia Armeo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что же касается низших чинов, то, думаю, не ошибусь, если скажу, что более всего радовались они выходу из опостылевших казарм, где все нужно делать по команде; при походной же жизни у каждого большой простор. Никто не задавался вопросом, зачем нужна война, за что будем драться и т. д., считая, что дело царево — решать, а наше — лишь исполнять. Насколько я знаю, такие настроения и мнения господствовали во всех полках Кавказской армии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] En apudaj vilaĝoj [[turkoj]] renkontis niajn trupojn morne kaj silente, la [[armenoj]] ja kun jubilo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В окрестных селениях турки встречали наши войска угрюмо и молча, армяне же с восторгом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 24.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] ] Malbone statis la aferoj ankaŭ rilate la nutraĵojn. Tiutempe kampaj kuirejoj ne ekzistis. Kiam la trupoj estis moviĝantaj aŭ sen proviza ariero, ĉiu kuiris por si kion li povis. Tiurilate [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j suferis egale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Плохо было и с пищей. В то время походных кухонь не существовало. Когда войска находились в движении или без обоза, как мы, то продукты раздавались по рукам, и каждый варил себе, что мог. В этом отношении солдаты и офицеры страдали одинаково<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 28.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] ] Evidentiĝis ke nelonge antaŭ nia alveno [[turkoj]] atakis per siaj fortoj nian taĉmenton, forbatis ĝin kaj devigis iom retreti. Tio ĉiujn tre kolerigis kaj ĉiuj serioze ofendiĝis rilate la turkoj, ke "ili kuraĝis ataki nin". Tiom malestime ni traktis tiutempe la turkojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Оказалось, что накануне нашего прибытия турки атаковали своими главными силами наш отряд, сбили его и заставили несколько отступить. Это всех очень сердило, и все серьезно обижались на врагов, что «те осмелились нас атаковать». В таком презрении мы держали тогда турок<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 29.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [dum sieĝo de [[Karso]] ] Tiu ĉi epizodo tamen montris ke la [[turkoj]] ne plu estas fuŝaj [[militisto]]j kiel antaŭe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Этот эпизод, однако, показал, что турки — уже не те вояки, что прежде<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 30.</ref>. }} === Henry Kissinger === {{Citaĵo |teksto = Subestre de la brila, sed brulkapa generalo kaj diplomato Nikolaj Ignatjev rusiaj trupoj aperis ĉe la pordegoj de [[Konstantinopolo]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Multaj precipaj rusaj [[politikisto]]j havis [[sento]]n kvazaŭ oni trompe forprenis de ili la [[venko]]n. [[Rusio]] povintus rezigni je [[Teritorio|teritoriaj]] akiroj por laŭleĝeco (kiel tion faris [[Aleksandro la 1-a (Rusio)|Aleksandro la 1-a]] dum [[Greka milito de sendependiĝo|greka ribelo en la 1820-aj jaroj]] kaj [[Nikolao la 1-a (Rusio)|Nikolao la 1-a]] dum [[Franca revolucio de 1848|revolucio]] en 1848), sed Rusio neniam rezignis je la fina celo, nek agnoskis kompromison. Agoj pri detenado de rusa [[ekspansiismo]] ĉiam elvokis koleran grumbladon. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} == Vidu ankaŭ == * [[Batalo de Ŝipka Montopasejo]] * [[Traktato de Sankta-Stefano]] == Referencoj == [[Kategorio:Historio de Eŭropo]] [[Kategorio:Historio de Rusio]] [[Kategorio:Historio de Turkio]] [[Kategorio:Balkanio]] [[Kategorio:Militoj]] [[Kategorio:1877]] [[Kategorio:1878]] ni6qu8wb6sfomsfuzy5vr5jidsmc5pp 53415 53413 2026-04-29T08:14:10Z RG72 415 /* Aleksej Brusilov */ 53415 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Rusa-turka milito (1877-1878) | dosiero = | vikipedio = Rusa-turka milito (1877-1878) | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[w:Rusa-turka milito (1877-1878)|Rusa-turka milito (1877-1878)]]''' okazis en 1877-1878 inter la [[Rusia imperio]] kaj la [[Otomana imperio]] kaj finiĝis per [[liberigo]] de [[slavoj]] de [[Balkanio]]. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Multe da onidiroj estis pri la milito inter la [[oficiro]]j, kiuj arde sopiris ĝin. Tamen neniu esperis pri baldaŭa efektiviĝo de tiu ĉi [[espero]]. Speciale senpacience impetis al la batalo junaj oficiroj, aŭskultintaj abunde batalrememorojn de siaj pli aĝaj kamaradoj, partoprenintaj en la [[Krimea milito|rusa-turka milito en 1853–1856]] kaj en [[Kaŭkazia milito|Kaŭkaziaj ekspedicioj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Много было толков о войне среди офицеров, которые ее пламенно желали. Однако никто не надеялся на скорое осуществление этой надежды. В особенности нетерпеливо рвались в бой молодые офицеры, наслушавшиеся вдоволь боевых воспоминаний от своих старших товарищей, участвовавших в турецкой войне 1853—1856 гг. и в кавказских экспедициях <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Cetere necesas diri la [[vero]]n, ke apenaŭ iu estis speciale entuziasma pri ideo iri kaj batali por liberigo de la [[slavoj]] aŭ de iu ajn alia, ĉar la celo de la plejmulto estis ĝuste la [[milito]] mem, dum kiu la [[vivo]] pasas senzorge, vaste kaj vigle, [[salajro]] kreskas, kaj aldone oni donas premiojn, kio por la plejmulto estis la afero sufiĉe alloga kaj interesa. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Впрочем, нужно правду сказать, что едва ли кто-либо был особенно воодушевлен мыслью идти драться за освобождение славян или кого бы то ни было, так как целью большинства была именно самая война, во время которой жизнь течет беззаботно, широко и живо, денежное содержание увеличивается, а вдобавок дают и награды, что для большинства было делом весьма заманчивым и интересным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rilate la malsuperajn rangojn, mi apenaŭ eraros dirinte ke ili plej ĝojis forlasi la tedajn [[kazerno]]jn, kie ĉion necesas fari laŭ [[ordono]]; dum la ekspedicia [[vivo]] ĉiu havas grandan spacon. Neniu demandis sin por kio necesas la [[milito]], por kio ni batalos ktp, opiniante ke la cara afero estas decidi kaj la nia — nur plenumi. Laŭ miaj scioj, tiaj humoro kaj opinioj dominis en ĉiuj regimentoj de la Kaŭkazia Armeo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что же касается низших чинов, то, думаю, не ошибусь, если скажу, что более всего радовались они выходу из опостылевших казарм, где все нужно делать по команде; при походной же жизни у каждого большой простор. Никто не задавался вопросом, зачем нужна война, за что будем драться и т. д., считая, что дело царево — решать, а наше — лишь исполнять. Насколько я знаю, такие настроения и мнения господствовали во всех полках Кавказской армии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] ] En apudaj vilaĝoj [[turkoj]] renkontis niajn trupojn morne kaj silente, la [[armenoj]] ja kun jubilo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В окрестных селениях турки встречали наши войска угрюмо и молча, армяне же с восторгом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 24.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] ] Malbone statis la aferoj ankaŭ rilate la nutraĵojn. Tiutempe kampaj kuirejoj ne ekzistis. Kiam la trupoj estis moviĝantaj aŭ sen proviza ariero, ĉiu kuiris por si kion li povis. Tiurilate [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j suferis egale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Плохо было и с пищей. В то время походных кухонь не существовало. Когда войска находились в движении или без обоза, как мы, то продукты раздавались по рукам, и каждый варил себе, что мог. В этом отношении солдаты и офицеры страдали одинаково<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 28.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] ] Evidentiĝis ke nelonge antaŭ nia alveno [[turkoj]] atakis per siaj fortoj nian taĉmenton, forbatis ĝin kaj devigis iom retreti. Tio ĉiujn tre kolerigis kaj ĉiuj serioze ofendiĝis rilate la turkoj, ke "ili kuraĝis ataki nin". Tiom malestime ni traktis tiutempe la turkojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Оказалось, что накануне нашего прибытия турки атаковали своими главными силами наш отряд, сбили его и заставили несколько отступить. Это всех очень сердило, и все серьезно обижались на врагов, что «те осмелились нас атаковать». В таком презрении мы держали тогда турок<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 29.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [dum sieĝo de [[Karso]] ] Tiu ĉi epizodo tamen montris ke la [[turkoj]] ne plu estas fuŝaj [[militisto]]j kiel antaŭe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Этот эпизод, однако, показал, что турки — уже не те вояки, что прежде<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 30.</ref>. }} === Henry Kissinger === {{Citaĵo |teksto = Subestre de la brila, sed brulkapa generalo kaj diplomato Nikolaj Ignatjev rusiaj trupoj aperis ĉe la pordegoj de [[Konstantinopolo]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Multaj precipaj rusaj [[politikisto]]j havis [[sento]]n kvazaŭ oni trompe forprenis de ili la [[venko]]n. [[Rusio]] povintus rezigni je [[Teritorio|teritoriaj]] akiroj por laŭleĝeco (kiel tion faris [[Aleksandro la 1-a (Rusio)|Aleksandro la 1-a]] dum [[Greka milito de sendependiĝo|greka ribelo en la 1820-aj jaroj]] kaj [[Nikolao la 1-a (Rusio)|Nikolao la 1-a]] dum [[Franca revolucio de 1848|revolucio]] en 1848), sed Rusio neniam rezignis je la fina celo, nek agnoskis kompromison. Agoj pri detenado de rusa [[ekspansiismo]] ĉiam elvokis koleran grumbladon. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} == Vidu ankaŭ == * [[Batalo de Ŝipka Montopasejo]] * [[Traktato de Sankta-Stefano]] == Referencoj == [[Kategorio:Historio de Eŭropo]] [[Kategorio:Historio de Rusio]] [[Kategorio:Historio de Turkio]] [[Kategorio:Balkanio]] [[Kategorio:Militoj]] [[Kategorio:1877]] [[Kategorio:1878]] iw3zd8onsbo1ojgkvef6evsymem2ral 0 10119 53432 48428 2026-04-29T10:25:16Z RG72 415 53432 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Nikolaj Obruĉev | dosiero = | vikipedio = Nikolaj Obruĉev | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''Nikolaj Obruĉev''' (naskiĝis la 21-an de novembro (3-an de decembro) 1830 — mortis la 25-an de junio (8-an de julio) 1904) estis [[Rusio|rusia]] milita teoriisto, [[generalo]], estro de la Ĝenerala Stabo (1881—1897). == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> {{Citaĵo |teksto = Komenco de [[mobilizado]] ne plu povas esti konsiderata [[Paco|paca]] [[ago]], tio estas la plej decida [[Milito|milita]] ago. |aŭtoro= [[Nikolaj Obruĉev]] |verko= Memora notico al [[Nikolaj Girs]], ministro pri eksteraj aferoj de la [[Rusia imperio]] [La 7-a (19-a) majo de 1892] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Tuj post kiam ni estos engaĝitaj je [[milito]], ni [[devo]]s militi per ĉiuj niaj fortoj kaj kontraŭ ambaŭ niaj [[najbaro]]j, kaj neniel alie. |aŭtoro= [[Nikolaj Obruĉev]] |verko= Memora notico al [[Nikolaj Girs]], ministro pri eksteraj aferoj de la [[Rusia imperio]] [La 7-a (19-a) majo de 1892] |origina teksto = }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Laŭ [[vorto]]j de Nikolaj Obruĉev nome en interesoj de [[Rusio]] estis fari tiel, ke ĉiu [[milito]] iĝu [[Totala milito|totala]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [pri la komenco de la [[20-a jarcento]]] Kiom ajn [[Grotesko|groteske]] tio aspektus, sed la rusia ĝenerala stabo preferis [[Milito|militi]] kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]] samtempe, ne aparte. Milita konvencio, realiginta [[ideo]]jn de Nikolaj Obruĉev, estis subskribita la 4-an de januaro 1894. [[Francio]] kaj Rusio interkonsentis okazigi samtempan [[mobilizado]]n, se mobilizadon okazigos iu ajn el la membroj de la [[Antanto|Triopa Unio]] pro iu ajn kialo. [[Maŝino]] de la [[Lasta Juĝo]] estis preta. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} == Vidu ankaŭ == * [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]] {{DEFAŬLTORDIGO:Obruĉev, Nikolaj}} [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 3-an de decembro]] [[Kategorio:Mortintoj la 8-an de julio]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1830]] [[Kategorio:Mortintoj en 1904]] 4jcqus7jrpo7mn71vg0uzp1w9vivird 53436 53432 2026-04-29T10:27:50Z RG72 415 /* Vidu ankaŭ */ 53436 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Nikolaj Obruĉev | dosiero = | vikipedio = Nikolaj Obruĉev | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''Nikolaj Obruĉev''' (naskiĝis la 21-an de novembro (3-an de decembro) 1830 — mortis la 25-an de junio (8-an de julio) 1904) estis [[Rusio|rusia]] milita teoriisto, [[generalo]], estro de la Ĝenerala Stabo (1881—1897). == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> {{Citaĵo |teksto = Komenco de [[mobilizado]] ne plu povas esti konsiderata [[Paco|paca]] [[ago]], tio estas la plej decida [[Milito|milita]] ago. |aŭtoro= [[Nikolaj Obruĉev]] |verko= Memora notico al [[Nikolaj Girs]], ministro pri eksteraj aferoj de la [[Rusia imperio]] [La 7-a (19-a) majo de 1892] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Tuj post kiam ni estos engaĝitaj je [[milito]], ni [[devo]]s militi per ĉiuj niaj fortoj kaj kontraŭ ambaŭ niaj [[najbaro]]j, kaj neniel alie. |aŭtoro= [[Nikolaj Obruĉev]] |verko= Memora notico al [[Nikolaj Girs]], ministro pri eksteraj aferoj de la [[Rusia imperio]] [La 7-a (19-a) majo de 1892] |origina teksto = }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Laŭ [[vorto]]j de Nikolaj Obruĉev nome en interesoj de [[Rusio]] estis fari tiel, ke ĉiu [[milito]] iĝu [[Totala milito|totala]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [pri la komenco de la [[20-a jarcento]]] Kiom ajn [[Grotesko|groteske]] tio aspektus, sed la rusia ĝenerala stabo preferis [[Milito|militi]] kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]] samtempe, ne aparte. Milita konvencio, realiginta [[ideo]]jn de Nikolaj Obruĉev, estis subskribita la 4-an de januaro 1894. [[Francio]] kaj Rusio interkonsentis okazigi samtempan [[mobilizado]]n, se mobilizadon okazigos iu ajn el la membroj de la [[Antanto|Triopa Unio]] pro iu ajn kialo. [[Maŝino]] de la [[Lasta Juĝo]] estis preta. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} == Vidu ankaŭ == * [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]] {{DEFAŬLTORDIGO:Obruĉev, Nikolaj}} [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 3-an de decembro]] [[Kategorio:Mortintoj la 8-an de julio]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1830]] [[Kategorio:Mortintoj en 1904]] 5ietqayqv2ycx33djfv6o8pgit1e5zo 53437 53436 2026-04-29T10:28:36Z RG72 415 53437 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Nikolaj Obruĉev | dosiero = | vikipedio = Nikolaj Obruĉev | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''Nikolaj Obruĉev''' (naskiĝis la 21-an de novembro (3-an de decembro) 1830 — mortis la 25-an de junio (8-an de julio) 1904) estis [[Rusio|rusia]] milita teoriisto, [[generalo]], estro de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo]] (1881—1897). == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> {{Citaĵo |teksto = Komenco de [[mobilizado]] ne plu povas esti konsiderata [[Paco|paca]] [[ago]], tio estas la plej decida [[Milito|milita]] ago. |aŭtoro= [[Nikolaj Obruĉev]] |verko= Memora notico al [[Nikolaj Girs]], ministro pri eksteraj aferoj de la [[Rusia imperio]] [La 7-a (19-a) majo de 1892] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Tuj post kiam ni estos engaĝitaj je [[milito]], ni [[devo]]s militi per ĉiuj niaj fortoj kaj kontraŭ ambaŭ niaj [[najbaro]]j, kaj neniel alie. |aŭtoro= [[Nikolaj Obruĉev]] |verko= Memora notico al [[Nikolaj Girs]], ministro pri eksteraj aferoj de la [[Rusia imperio]] [La 7-a (19-a) majo de 1892] |origina teksto = }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Laŭ [[vorto]]j de Nikolaj Obruĉev nome en interesoj de [[Rusio]] estis fari tiel, ke ĉiu [[milito]] iĝu [[Totala milito|totala]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [pri la komenco de la [[20-a jarcento]]] Kiom ajn [[Grotesko|groteske]] tio aspektus, sed la rusia ĝenerala stabo preferis [[Milito|militi]] kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]] samtempe, ne aparte. Milita konvencio, realiginta [[ideo]]jn de Nikolaj Obruĉev, estis subskribita la 4-an de januaro 1894. [[Francio]] kaj Rusio interkonsentis okazigi samtempan [[mobilizado]]n, se mobilizadon okazigos iu ajn el la membroj de la [[Antanto|Triopa Unio]] pro iu ajn kialo. [[Maŝino]] de la [[Lasta Juĝo]] estis preta. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} == Vidu ankaŭ == * [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]] {{DEFAŬLTORDIGO:Obruĉev, Nikolaj}} [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 3-an de decembro]] [[Kategorio:Mortintoj la 8-an de julio]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1830]] [[Kategorio:Mortintoj en 1904]] iizgrwhww74nrtr61j7qxzsvvucduyx 53443 53437 2026-04-29T10:36:23Z RG72 415 53443 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Nikolaj Obruĉev | dosiero = | vikipedio = Nikolaj Obruĉev | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''Nikolaj Obruĉev''' (naskiĝis la 21-an de novembro (3-an de decembro) 1830 — mortis la 25-an de junio (8-an de julio) 1904) estis [[Rusio|rusia]] milita teoriisto, [[generalo]], estro de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo]] (1881—1897). == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> {{Citaĵo |teksto = Komenco de [[mobilizado]] ne plu povas esti konsiderata [[Paco|paca]] [[ago]], tio estas la plej decida [[Milito|milita]] ago. |aŭtoro= [[Nikolaj Obruĉev]] |verko= Memora notico al [[Nikolaj Girs]], ministro pri eksteraj aferoj de la [[Rusia imperio]] [La 7-a (19-a) majo de 1892] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = Tuj post kiam ni estos engaĝitaj je [[milito]], ni [[devo]]s militi per ĉiuj niaj fortoj kaj kontraŭ ambaŭ niaj [[najbaro]]j, kaj neniel alie. |aŭtoro= [[Nikolaj Obruĉev]] |verko= Memora notico al [[Nikolaj Girs]], ministro pri eksteraj aferoj de la [[Rusia imperio]] [La 7-a (19-a) majo de 1892] |origina teksto = }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Milita ministro [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] helpe de sia dotita asistanto estro de la Ĉefa Stabo Obruĉev dum la dektrijara regado [de [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]] ] faris tre multe kaj grave ordigis kaj evoluigis niajn militfortojn, kaj krome turnis precipan atenton al defendokapablo de nia Okcidenta Fronto kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]]; tiu ĉi militejo estis fervore preparata de li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Военный министр Ванновский при помощи даровитого своего помощника начальника Главного штаба Обручева за время этого тринадцатилетнего царствования сделал очень много и значительно упорядочил и развил наши военные силы, а кроме того, главное внимание обратил на обороноспособность нашего Западного фронта против Германии и Австро-Венгрии; этот театр военных действий усердно ими подготовлялся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Laŭ [[vorto]]j de Nikolaj Obruĉev nome en interesoj de [[Rusio]] estis fari tiel, ke ĉiu [[milito]] iĝu [[Totala milito|totala]]. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} {{Citaĵo |teksto = [pri la komenco de la [[20-a jarcento]]] Kiom ajn [[Grotesko|groteske]] tio aspektus, sed la rusia ĝenerala stabo preferis [[Milito|militi]] kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]] samtempe, ne aparte. Milita konvencio, realiginta [[ideo]]jn de Nikolaj Obruĉev, estis subskribita la 4-an de januaro 1894. [[Francio]] kaj Rusio interkonsentis okazigi samtempan [[mobilizado]]n, se mobilizadon okazigos iu ajn el la membroj de la [[Antanto|Triopa Unio]] pro iu ajn kialo. [[Maŝino]] de la [[Lasta Juĝo]] estis preta. |aŭtoro= [[Henry Kissinger]] |verko= [[Diplomatio (libro)|Diplomatio]] [1994] |origina teksto = }} == Vidu ankaŭ == * [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]] == Referencoj == {{DEFAŬLTORDIGO:Obruĉev, Nikolaj}} [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 3-an de decembro]] [[Kategorio:Mortintoj la 8-an de julio]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1830]] [[Kategorio:Mortintoj en 1904]] gg64xnq81guywvtj1wi9lbxxqy8r7a5 0 13197 53426 52939 2026-04-29T09:15:30Z RG72 415 53426 wikitext text/x-wiki {{Temo | dosiero = Niamieckija kalanisty.jpg | vikipedio = Rusiaj germanoj | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[w:Rusiaj germanoj|Rusiaj germanoj]]''' estas la germana diasporo en Rusio. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = [en [[Varsovio]] en 1912] Mi ne povas ne mencii strangan impreson, kiun kaŭzis al mi la tuta tiama supera administracio en Varsovio. Ĉie la superuloj estis [[germanoj]]. [..] Mi estis nomumita post foriro de [[Fjodor Gerŝelman|Gerŝelman]] kaj estis stranga disonanco: Brusilov. Sed post mi ricevis tiun ĉi postenon barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|Rausch von Traubenberg]]. Emo de [[Georgij Skalon|Skalon]] al la germanoj estis mirinda. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Не могу не отметить странного впечатления, которое производила на меня тогда вся варшавская высшая администрация. Везде стояли во главе немцы. [...] Я был назначен по уходе Гершельмана и был каким-то резким диссонансом: Брусилов. Зато после меня получил это место барон Рауш фон Траубенберг. Любовь Скалона к немецким фамилиям была поразительна<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 44–45.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Evidente [[germano]], ekstera kaj interna, estis ĉe ni ĉiopova, li estis okupanta la plej superajn ŝtatajn postenojn, estis persona gratissima ĉe la kortego. Krome en [[Peterburgo]] ekzistis povega rusa-germana partio, postulinta kontraŭ iu ajn prezo, koste de iuj ajn humiliĝoj, establi fortikan aliancon kun [[Germanio]], kaj ĝi tiutempe estis demonstre malestimanta nin. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Очевидно, немец, внешний и внутренний, был у нас всесилен, он занимал самые высшие государственные посты, был persona gratissima при дворе. Кроме того, в Петербурге была могущественная русско-немецкая партия, требовавшая во что бы то ни стало, ценою каких бы то ни было унижений, крепкого союза с Германией, которая демонстративно в то время плевала на нас<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 70.</ref>. }} === Aleksander Herzen === {{Citaĵo |teksto = Kvankam el la [[slavoj]] la [[rusoj]] plej malmulte malamas la [[germanoj]]n, tamen la [[sento]] de natura [[abomeno]], ekzistanta inter ili, ne povas malaperi. Je la bazo de tiu ĉi sento kuŝas malsameco de la [[karaktero]]j, manifestiĝanta en iu ajn malgravaĵo. |aŭtoro= [[Aleksander Herzen]] |verko= Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio [1851] |origina teksto = Хотя среди славян русские меньше всех ненавидят немцев, все же чувство естественного отвращения, существующее между ними, не может исчезнуть. В основе этого чувства лежит несходство характеров, проявляющееся в любой мелочи. }} {{Citaĵo |teksto = "Ni ne ŝatas la [[rusoj]]n" diris al mi foje en [[Rigo]] fama en [[Baltio|Balta regiono]] [[homo]], "sed en la tuta [[Rusia imperio|imperio]] ne ekzistas regatoj pli fidelaj al la imperiestra [[familio]] ol ni". La [[registaro]] scias pri tiu ĉi [[fideleco]] kaj ĝi inundas per [[germanoj]] [[ministerio]]jn kaj centrajn administraciojn. Tio estas nek [[favoro]], nek [[maljusteco]]. Je germanaj [[oficiro]]j kaj [[ŝtatoficisto]]j la rusa registaro trovas ĝuste tion, kion ĝi bezonas: [[precizeco]]n kaj senemociecon de la [[maŝino]], silentemon de surdomutuloj, [[stoikismo]]n de [[obeemo]] ĉe iu ajn cirkonstancoj, asiduecon ĉe [[laboro]], ne konantan [[laceco]]n. Aldonu al tio ĉi certan [[honesteco]]n (tre maloftan inter la rusoj) kaj ĝuste tiom da [[edukado]], kiom postulas ilia ofico, sed tute malsufiĉe por kompreni ke tute ne estas [[merito]] esti senriproĉaj kaj nekorupteblaj iloj de [[despotismo]]; aldonu al tio ĉi kompletan [[indiferenteco]]n al la [[sorto]] de tiuj kiujn ili regas, profundegan [[malestimo]]n rilate la [[popolo]]n, kompletan nescion de la [[nacia karaktero]], kaj vi komprenos kial la popolo malamas la germanojn kaj kial la registaro tiom amas ilin. |aŭtoro= [[Aleksander Herzen]] |verko= Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio [1851] |origina teksto = «Мы не любим русских, — сказал мне как-то в Риге один известный в Прибалтийском крае человек, — но во всей империи нет более верных императорской фамилии поданных, чем мы». Правительству известно об этой преданности, и оно наводняет немцами министерства и центральные управления. Это и не благоволение, и не несправедливость. В немецких офицерах и чиновниках русское правительство находит именно то, что ему надобно: точность и бесстрастие машины, молчаливость глухонемых, стоицизм послушания при любых обстоятельствах, усидчивость в работе, не знающая усталости. Добавьте к этому известную честность (очень редкую среди русских) и как раз столько образования, сколько требует их должность, но совсем не достаточного для понимания того, что вовсе нет заслуги быть безукоризненными и неподкупными орудиями деспотизма; добавьте к этому полнейшей равнодушие к участи тех, которыми они управляют, глубочайшее презрение к народу, совершенное незнание национального характера, и вам станет понятно, почему народ ненавидит немцев и почему правительство так любит их. }} {{Citaĵo |teksto = El ĉiuj registaraj [[germanoj]] — kompreneble — la rusaj germanoj estas la plej malbonaj. La germana germano en la [[registaro]] foje estas naiva, foje stulta, li foje indulgeme traktas la [[barbaro]]jn, kiujn li devas homigi. La rusa germano estas limigite inteligenta kaj rigardas la popolon kun [[abomeno]] de hontanta [[parenco]]. Kaj tiu kaj alia sentas sian senfinan superecon rilate ĝin, kaj tiu kaj alia malestimas ĉion rusan, ili estas certaj ke kun nia [[frato]] eblas fari nenion sen [[bastono]]. Sed la germano ne ĉiam montras tion, kvankam ĉiam batas; dume la [[ruso]] kaj batas kaj fanfaronas. |aŭtoro= [[Aleksander Herzen]] |verko= Rusaj germanoj kaj germanaj rusoj [1859] |origina teksto = Из всех правительственных немцев — само собою разумеется — русские немцы самые худшие. Немецкий немец в правительстве бывает наивен, бывает глуп, снисходит иногда к варварам, которых он должен очеловечить. Русский немец ограниченно умен и смотрит с отвращением стыдящегося родственника на народ. И тот и другой чувствуют свое бесконечное превосходство над ним, и тот и другой глубоко презирают все русское, уверены, что с нашим братом ничего без палки не сделаешь. Но немец не всегда показывает это, хотя и всегда бьет; а русский и бьет и хвастается. }} {{Citaĵo |teksto = [...] ili ĉiuj havas la samajn zoologiajn ecojn, tiel ke en la [[germano]]-[[ŝuisto]] estas multege da generala kaj en la germano-[[generalo]] estas multege da ŝuista; en ili ĉiuj estas io metia, ege akurata, korporacia, pedanta, ili ĉiuj ŝatas akiradon, sed ili deziras atingi [[mono]]n per honesta maniero, do per [[avideco]] kaj penemo — tio donas al ili malmolan, malvarman, singardan kaj senemocian [[karaktero]]n. |aŭtoro= [[Aleksander Herzen]] |verko= Rusaj germanoj kaj germanaj rusoj [1859] |origina teksto = [...] все они имеют одинакие зоологические признаки, так что в немце-сапожнике бездна генеральского и в немце-генерале пропасть сапожнического; во всех них есть что-то ремесленническое, чрезвычайно аккуратное, цеховое, педантское, все они любят стяжание, но хотят достигнуть денег честным образом, то есть скупостью и усердием, — это дает им их черствый, холодный, осторожный и бесстрастный характер. }} {{Citaĵo |teksto = [...] ĉiuj registaraj [[germanoj]] same traktas [[Rusio]]n, kun kompleta [[malestimo]] kaj la sama malkompreno. |aŭtoro= [[Aleksander Herzen]] |verko= Rusaj germanoj kaj germanaj rusoj [1859] |origina teksto = [...] все правительствующие немцы относятся одинаким образом к России, с полным презрением и таковым же непониманием. }} {{Citaĵo |teksto = [...] Same kiel [[Hernán Cortés|Cortés]] estis konkeranta [[Ameriko]]n por hispana [[reĝo]], ankaŭ la [[germanoj]] estis konkerantaj per [[vergokuro]]j [[Rusio]]n por la germana ''[[ideo]]''. |aŭtoro= [[Aleksander Herzen]] |verko= Rusaj germanoj kaj germanaj rusoj [1859] |origina teksto = [...] как Кортес завоевывал Америку испанскому королю, так немцы завоевывали шпицрутенами Россию немецкой ''идее''. }} === Diversaj aŭtoroj === {{Citaĵo |teksto= [en [[rusa armeo]]] Societo nia konsistis el sufiĉe bonaj homoj [[rusoj]] kaj germanoj kaj, kvankam ni ĉiuj havis bonajn rilatojn inter ni, tamen la germana partio iom post iom apartiĝis de la rusa tiel ke ambaŭ flankoj komencis kunveni aparte kaj labori en apartaj lokoj de grandaj desegnejoj; tamen ni ĉiuj kunvenis ankaŭ kune kaj ne ĉesis havi la plej bonajn kamaradajn rilatojn. Ĉi tie estiĝas demando: pro kio okazis tia dispartiĝo inter ni kaj pro kiu kialo ĝi rimarkeblas eĉ en pli granda dimensio ĉie ajn kaj ĝis nun inter la rusa kaj germana socioj? |aŭtoro= [[Aleksandr Nikolajeviĉ Muravjov]] |verko= Noticoj<ref>Декабристы: Новые материалы. Москва, 1955. С. 161.</ref> |originala teksto= Общество наше состояло из весьма порядочных людей русских и немцев и, хотя все мы были в дружеских между собою отношениях, тем не менее немецкая партия мало-помало отделилась от русской, так что обе стороны стали собираться отдельно каждая и работать в особых местах больших чертежных зал; однако же все мы сходились вместе и не переставали быть в лучших товарищеских расположениях. Здесь представляется вопрос: отчего происходило такое между нами разделение и по какой причине замечается оно еще в сильнейших размерах вообще повсюду и доныне между русским и немецким обществом? }} == Vidu ankaŭ == * [[Rilatoj de Germanio kaj Rusio]] * [[Kaŭkaziaj germanoj]] {{Referencoj}} [[Kategorio:Rusiaj germanoj| ]] 2u4or0le20xckmcjzhv1zawb4pnv1nt 0 13205 53418 52647 2026-04-29T08:18:53Z RG72 415 53418 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Armitaj Fortoj de Rusio | koloro = | dosiero = Middle_emblem_of_the_Armed_Forces_of_the_Russian_Federation_(27.01.1997-present).svg | vikipedio = Armitaj Fortoj de Rusio | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Armitaj Fortoj de Rusio|Armitaj Fortoj de Rusio]]''' estas la aro de la tera, mara, avia kaj la aliaj armeoj de Rusio. == Citaĵoj == === Aleksander Herzen === {{Citaĵo |teksto = Inter [[homo]] en [[ĉemizo]] super [[pantalono]], nenion komunan havanta kun la [[registaro]], kaj la homo razita, kiu estas vestita germanmaniere kaj fremda al la [[kampara komunumo]], ekzistis nur unu viva ligo — [[soldato]]. La registaro komprenis tion kaj, timante ke la soldato iĝos denove [[kamparano]], aplikis terurajn rimedojn, difininte teruran tempolimon de la soldatservo: 22 jarojn komence de la jarcento kaj 15 ĝis 17 jarojn en niaj tagoj. Pretekste de [[edukado]] de la soldataj [[infano]]j ĝi kreis veran [[kasto]]n de barataj [[kŝatrijoj]], alkroĉinte ilin al la militistaro kaj, kvazaŭ ne kontentiĝinte per tio, ĝi devigis la [[veterano]]jn, sub [[timo]] de severaj [[puno]]j, razi la [[barbo]]n kaj neniam surporti naciajn [[vesto]]jn. |aŭtoro= [[Aleksander Herzen]] |verko= Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio [1851] |origina teksto = Между человеком в рубахе поверх штанов, ничего не имеющим общего с правительством, и человеком бритым, который одет на немецкий лад и чужд общине, существовала лишь одна живая связь — солдат. Правительство поняло это и, боясь, чтобы солдат не стал снова крестьянином, прибегло к ужасным мерам, определив чудовищный срок военной службы: 22 года в начале столетия и от 15 до 17 лет — в наши дни. Под предлогом воспитания солдатских детей оно создало настоящую касту индийских кшатриев, прикрепив их к военному сословию, и, словно не удовольствовавшись этим, обязало ветеранов, под страхом суровых наказаний, брить бороду и никогда не носить национальной одежды. }} {{Citaĵo |teksto = [[Decembrista ribelo|Ĝis 1825]] ĉiuj, kiuj surportis civilajn [[vesto]]jn, agnoskadis superecon de [[epoleto]]j. Por esti konsiderata monduma [[homo]], necesis servi proksimume du jarojn en [[gvardio]] aŭ almenaŭ en [[kavalerio]]. [[Oficiro]]j estis [[animo]] de la [[socio]], [[heroo]]j de la [[festo]]j, [[balo]]j kaj, se diri la [[vero]]n, tiu prefero havis siajn bazojn. La [[militisto]]j estis pli sendependaj kaj teniĝis pli digne ol subiĝantaj, timemaj [[ŝtatoficisto]]j. La cirkonstancoj ŝanĝiĝis, la gvardio kundividis la [[sorto]]n de la [[aristokratio]]; la plej bonaj el la oficiroj estis ekzilitaj, multaj forlasis la [[servo]]n ne kapablaj elteni krudan kaj arogan etoson, enkondukitan de [[Nikolao la 1-a (Rusio)|Nikolao]]. Liberiĝintaj lokoj haste pleniĝadis per fervoraj servaĉuloj aŭ adeptoj de [[kazerno]] kaj rajdejo. La oficiroj falis en la [[okulo]]j de la socio, venkis la [[frako]] — la [[uniformo]] dominis nur en provincaj urbetoj kaj ĉe la [[kortego]] — tiu unua militpunejo de la [[imperio]]. |aŭtoro= [[Aleksander Herzen]] |verko= Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio [1851] |origina teksto = До 1825 года все, кто носил штатское платье, признавали превосходство эполет. Чтобы слыть светским человеком, надо было прослужить года два в гвардии или хотя бы в кавалерии. Офицеры являлись душою общества, героями праздников, балов, и, говоря правду, это предпочтение имело свои основания. Военные были более независимы и держались более достойно, чем пресмыкавшиеся, трусливые чиновники. Обстоятельства изменились, гвардия разделила судьбу аристократии; лучшие из офицеров были сосланы, многие оставили службу, не в силах выносить грубый и наглый тон, введенный Николаем. Освободившиеся места поспешно заполнялись усердными служаками или столпами казармы и манежа. Офицеры упали в глазах общества, победил фрак, — мундир преобладал лишь в провинциальных городишках да при дворе — этой первой гауптвахте империи. }} === Diversaj aŭtoroj === {{Citaĵo |teksto = En la [[usona armeo]] estas jena devizo: [[armeo]] de [[Usono]] defendas [[demokratio]]n kaj [[libereco]]n en la tuta [[mondo]]. Ĉio estas klare. Por la rusia armeo, mi opinias, [[defendo]] de la [[intereso]]j de [[Rusio]] en la tuta mondo estus konvena devizo. La usonanoj havas klare [[Imperiismo|imperiisman]] [[ideologio]]n. Kvankam kiel ĉiam ĉe la usonanoj ĝi estas ĉirkaŭvolvita je tre simpatia pakaĵo: demokratio, libereco… Kaj nia armeo devas esti garantianto de la interesoj de Rusio. De ĉia Rusio, ĉu demokratia aŭ alia. Tiu ĉi devizo mankas nun. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = В американской армии лозунг такой: армия США защищает демократию и свободу во всем мире. Все понятно. Для российской армии, я думаю, защита интересов России во всем мире была бы подходящим лозунгом. У американцев явно имперская идеология. Хотя она, как всегда у американцев, обвернута в очень симпатичную оболочку: демократия, свобода… А наша армия должна быть гарантом интересов России. Любой России, демократической или иной. Вот этого лозунга сегодня нет. }} {{Citaĵo |teksto = Garnizonaj [[soldato]]j, sendataj de [[Rusio]] al [[Amuro]], en [[Siberio]] havas malbonan [[reputacio]]n. Loĝantoj ĉe la [[vojo]] konsideras ilin sentaŭguloj. |aŭtoro = [[Sergej Turbin]] |verko = [[Lando de ekzilo: de Osa ĝis Irkutsko]] [1872] |origina teksto = Гарнизонные солдаты, посылаемые из России на Амур, в Сибири пользуются невыгодною репутацией. Жители по всей дороге считают их бездельниками<ref>С. Турбин. Страна изгнания: от Осы до Иркутска. Санкт-Петербург, 1872. С. 111.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Rusia Imperiestra Armeo]] * [[Armitaj Fortoj de Sovetunio]] == Referencoj == [[Kategorio:Armitaj Fortoj de Rusio| ]] 7n6euxbkuek5en2qj7c49akeicaqulh 0 13380 53452 53242 2026-04-29T11:01:18Z RG72 415 53452 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Abdiko de Nikolao la 2-a | dosiero = | vikipedio = Abdiko de Nikolao la 2-a | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[w:Abdiko de Nikolao la 2-a|Abdiko de Nikolao la 2-a]]''' okazis la 2-an (15-an) de marto 1917, post la [[Februara revolucio]], kiam rusa imperiestro [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] abdikis, transdoninte la tronon al sia frato [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a|Miĥail]]. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Atingis min informoj, ke estas planata [[palaca ŝtatrenverso]], ke oni planas proklami la tronheredanton [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej Nikolajeviĉ]] imperiestro ĉe regento grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]], kaj laŭ alia versio —— [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]]. Sed ĉio ĉi estis malklaraj [[onidiro]]j, havintaj neniujn konfirmojn. Mi ne kredis al tiuj ĉi onidiroj, ĉar la ĉefa rolo estis destinita al [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]], kiu kvazaŭ konsentis aresti [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] kaj [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]]; konante ecojn de la [[karaktero]] de Aleksejev, mi estis konvinkita ke li tion ne plenumos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Доходили до меня сведения, что задумывается дворцовый переворот, что предполагают провозгласить наследника Алексея Николаевича императором при регентстве великого князя Михаила Александровича, а по другой версии — Николая Николаевича. Но все это были темные слухи, не имевшие ничего достоверного. Я не верил этим слухам потому, что главная роль была предназначена Алексееву, который якобы согласился арестовать Николая II и Александру Федоровну; зная свойства характера Алексеева, я был убежден, что он это не выполнит<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Februara revolucio]] ] Mi estis ricevanta de la ĉefkomandejo telegramojn, informantajn pri la iro de la ribelo, kaj finfine mi estis vokita al la rekta linio fare de [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]], kiu informis min, ke la formiĝinta [[Provizora Registaro de Rusio|Provizora Registaro]] al li deklaris ke kaze de rifuzo de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] abdiki, ĝi minacas ĉesigi alportadon de la nutraĵoj kaj municioj al la armeo (ni dume havis neniujn rezervojn), pro kio Aleksejev petis min kaj ĉiujn ĉefkomandestrojn telegrafi al la caro peton pri la abdiko. Mi al li respondis ke miaflanke mi konsideras tiun ĉi paŝon necesa kaj tuj plenumos. [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko|Rodzjanko]] ankaŭ sendis al mi urĝan telegramon kun la sama enhavo, al kiu mi respondis same jese. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я получал из Ставки подробные телеграммы, сообщавшие о ходе восстания, и наконец был вызван к прямому проводу Алексеевым, который сообщил мне, что образовавшееся Временное правительство ему объявило, что в случае отказа Николая II отречься от престола оно грозит прервать подвоз продовольствия и боевых припасов в армию (у нас же никаких запасов не было), поэтому Алексеев просил меня и всех главнокомандующих телеграфировать царю просьбу об отречении. Я ему ответил, что со своей стороны считаю эту меру необходимой и немедленно исполню. Родзянко тоже прислал мне срочную телеграмму такого же содержания, на которую я ответил также утвердительно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} === Aleksandr Solĵenicin === {{Citaĵo |teksto = Tuj post aŭdi pri [[danĝero]] al sia [[familio]] li forlasis la [[armeo]]n, forlasis la Ĉefkomandejon, forlasis la postenon de la Ĉefkomandanto — kaj impetis al la familio. |aŭtoro = [[Aleksandr Solĵenicin]] |verko = [[Pensoj pri la Februara revolucio]] [1983] |origina teksto = Едва услышал об опасности своей семье — и бросил армию, бросил Ставку, бросил пост Верховного — и помчался к семье<ref>Солженицын А. И. Размышления над Февральской революцией. М., 2007. С. 40.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Li eĉ ne rememoris en tiu ĉi diurno, ke en [[Rusia imperio|lia Imperio]] ekzistas siaj bazaj [[leĝo]]j, kiuj ''tute'' malebligis iun ajn ''abdikon'' de la reganta Monarĥo (sed, laŭ la [[Paŭlo la 1-a (Rusio)|Paŭlo]]-leĝo: nur tronheredanto povis abdiki anticipe — kaj nur "se pro tio ne okazos obstakloj en la heredo"). Kaj sendube li ne povis abdiki ankaŭ anstataŭ la [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|tronheredanto]]. |aŭtoro = [[Aleksandr Solĵenicin]] |verko = [[Pensoj pri la Februara revolucio]] [1983] |origina teksto = Он даже не вспомнил в эти сутки, что в его Империи существуют свои основные законы, которые ''вовсе'' не допускали никакого ''отречения'' царствующего Государя (но, по павловскому закону: лишь престолонаследник мог отречься заранее — и то "если засим не предстоит затруднения в наследовании"). И сугубо не мог он отрекаться ещё и за наследника<ref>Солженицын А. И. Размышления над Февральской революцией. М., 2007. С. 43.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej]] mem, neplenkreskulo, ne havus rajton abdiki tiujare kiel tion [[Abdiko de Miĥail Aleksandroviĉ|facile faris]] [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail]]. |aŭtoro = [[Aleksandr Solĵenicin]] |verko = [[Pensoj pri la Februara revolucio]] [1983] |origina teksto = А сам Алексей, несовершеннолетний, и права бы не имел в том году отречься, как легко сделал Михаил<ref>Солженицын А. И. Размышления над Февральской революцией. М., 2007. С. 44.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Nikolao la 2-a (Rusio)]]] Malforta caro, li perfidis nin. Nin ĉiujn — je '''ĉio''' sekvinta. |aŭtoro = [[Aleksandr Solĵenicin]] |verko = [[Pensoj pri la Februara revolucio]] [1983] |origina teksto = Слабый царь, он предал нас. Всех нас — на '''всё''' последующее<ref>Солженицын А. И. Размышления над Февральской революцией. М., 2007. С. 46.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La marta abdiko okazis preskaŭ momente, sed preparata ĝi estis 50 jarojn, ekde la pafo de [[Dmitrij Karakozov|Karakozov]]. |aŭtoro = [[Aleksandr Solĵenicin]] |verko = [[Pensoj pri la Februara revolucio]] [1983] |origina teksto = Мартовское отречение произошло почти мгновенно, но проигрывалось оно 50 лет, начиная от выстрела Каракозова<ref>Солженицын А. И. Размышления над Февральской революцией. М., 2007. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Provizora Registaro de Rusio|Provizora Registaro]] estiĝis sufiĉe sendepende de la cara abdiko aŭ neabdiko: se [[Nikolao la 2-a (Rusio)]] tiutage ne abdikus — la Provizora Registaro tamen proklamus sin je la 3-a horo de la 2-a de marto. (Laŭ ludo de la sorto, [[Pavel Miljukov|Miljukov]] supreniris sur altaĵon en la Katerina palaco 5 minutojn pli frue ola la Monarĥo en [[Pskovo]] prenis skribilon por subskribi sian unuan tagan abdikon. |aŭtoro = [[Aleksandr Solĵenicin]] |verko = [[Pensoj pri la Februara revolucio]] [1983] |origina teksto = Временное правительство возникало вполне независимо от царского отречения или неотречения: если бы Николай II в тот день и не отрёкся — Временное правительство всё равно возгласило бы себя в 3 часа дня 2 марта. (По игре судьбы Милюков поднялся на возвышение в Екатерининском дворце на 5 минут раньше, чем Государь во Пскове взял ручку для подписи своего первого дневного отречения).<ref>Солженицын А. И. Размышления над Февральской революцией. М., 2007. С. 56–57.</ref>. }} === Vasilij Ŝulgin === {{Citaĵo |teksto = Cetere mi aŭdis pri la tiel nomata "mara" plano. La plano estis inviti la [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|imperiestrinon]] sur kirasŝipon sub iu preteksto kaj forporti ŝin al [[Anglio]] kvazaŭ laŭ ŝia propra deziro. Laŭ alia versio forveturi devus ankaŭ la [[Nikolao la 2-a (Rusio)|imperiestro]], dume la [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|tronheredanto]] devus esti deklarita imperiestro. Mi konsideris ĉiujn ĉi parolojn babilado. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Впрочем, слышал я о так называемом "морском" плане. План этот состоял в том, чтобы пригласить государыню на бронносец под каким-нибудь предлогом и увезти ее в Англию как будто по ее собственному желанию. По другой версии — уехать должен был и государь, а наследник должен был быть объявлен императором. Я считал все разговоры болтовней<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 158.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Eble, oferinte la monarĥon, oni sukcesos savi la [[monarĥio]]n... Tiel senforma, ankoraŭ sin mem ne konscianta, naskiĝis la ideo pri abdiko de Nikolao la 2-a favore al la neplenkreska [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|tronheredanto]]... Kompreneble ĝi naskiĝis ne nur ĉe mi sola... |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Быть может, пожертвовав монархом, удастся спасти монархию... Так, бесформенная, еще сама себя не сознающая, родилась мысль об отречении императора Николая II в пользу малолетнего наследника... Разумеется, родилась не у меня одного...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 194.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Post reveni, [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko|Rodzjanko]] senfine estis leganta al ni senfinajn telegrafajn rubandojn. Tio estis telegramoj de [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]] de la ĉefkomandejo kaj de [[Nikolaj Vladimiroviĉ Ruzskij|Ruzskij]] de [[Pskovo]]. Aleksejev konsideris necesa abdikon de la imperiestro. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Вернувшись, Родзянко без конца читал нам бесконечные ленты с прямого провода. Это были телеграммы от Алексеева из Ставки и Рузского из Пскова. Алексеев находил необходимым отречение государя императора<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Penso pri la abdiko estis maturiĝanta en la [[kapo]]j kaj [[koro]]j per si mem. Ĝi kreskis de [[malamo]] al la monarĥo, sen paroli pri ĉiuj aliaj sentoj, kiujn tage kaj nokte ĵetadis al nia vizaĝo revolucia homamaso. Je la tria tago de la [[revolucio]], demando ĉu povos regi plu la imperiestro, al kies vizaĝo estis senpune ĵetitaj ĉiuj ofendoj, estis jam evidente decidita je la fundo de ĉies animoj. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Мысль об отречении созревала в умах и сердцах как-то сама по себе. Она росла из ненависти к монарху, не говоря о всех прочих чувствах, которыми день и ночь хлестала нам в лицо революционная толпа. На третий день революции вопрос о том, может ли царствовать дальше государь, которому безнаказанно брошены в лицо все оскорбления, был уже, очевидно, решен в глубине души каждого из нас<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fervojstacio estis flugantaj preter ni... Fojfoje ni haltis... Mi memoras ke A.I. Guĉkov fojfoje estis faranta mallongajn parolojn de sur vagonplatformo... ĉar ne eblis alie... Sur peronoj staris [[homamaso]] kiu ĉion sciis... Tio estas ĝi sciis ke ni veturas al la caro... Kaj kun ĝi necesis interparoli... |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Станции проносились мимо нас... Иногда мы останавливались... Помню, что А. И. Гучков иногда говорил краткие речи с площадки вагона... это потому, что иначе нельзя было... На перронах стояла толпа, которая все знала... То есть она знала, что мы едем к царю... И с ней надо было говорить...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 249.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [Nikolao la 2-a dum la abdiko] Mi decidis abdiki... Ĝis la tria horo de la hodiaŭa tago mi opiniis ke mi povos abdiki favore al la filo [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej]]... Sed ĝis tiu tempo mi ŝanĝis la decidon favore al la frato [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail]]... Mi esperas ke vi komprenos sentojn de la [[patro]]... |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Я принял решение отречься от престола... До трех часов сегодняшнего дня я думал, что могу отречься в пользу сына Алексея... Но к этому времени я переменил решение в пользу брата Михаила... Надеюсь, вы поймете чувства отца...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 253.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Eble nun ankoraŭ eblas savi la [[monarĥio]]n, sed necesas pensi ankaŭ kiel savi almenaŭ la [[vivo]]n de la [[Romanovoj|membroj de la dinastio]]. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Может быть, сейчас еще можно спасти монархию, но надо думать и о том, чтобы спасти хотя бы жизнь членам династии<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 253.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se devos abdiki ankaŭ la sevka, — do ankaŭ [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail]] povos abdiki la tronon... Sed la neplenkreska [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|tronheredanto]] ne povas abddiki — lia abdiko estus malvalida. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Если придется отрекаться и следующему, — то ведь Михаил может отречься от престола... Но малолетний наследник не может отречься — его отречение недействительно<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 254.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se io ankoraŭ povus kvietigi la ondojn — tio estas se la nova imperiestro surtroniĝos, ĵurinte al la konstitucio... [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail]] povos ĵuri. La neplenkreska [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej]] — ne. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Если что может еще утишить волны, — это если новый государь воцарится, присягнув конституции... Михаил может присягнуть. Малолетний Алексей — нет...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 254.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se ĉi tie estas jura malĝusteco... Se la imperiestro ne rajtas abdiki favore al la frato... Estu malĝusteco!.. Eble per tio estas gajnata tempo... Iun tempon regos [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail]], kaj poste, kiam ĉio trankviliĝos, iĝos klare ke li ne rajtas regi, la trono transiros al [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej Nikolajeviĉ]]. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Если здесь юридическая неправительность... Если государь не может отрекаться в пользу брата... Пусть будет неправительность!.. Может быть, этим выиграется время... Некоторое время будет править Михаил, а потом, когда все угомонится, выяснится, что он не может царствовать, и престол перейдет к Алексею Николаевичу...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 254.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Abdiko favore al [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]] malkongruas al la leĝo pri tronheredo. Sed ne eblas ne vidi ke tiu ĉi solvo havas ĉe la nunaj cirkonstancoj seriozajn avantaĝojn. Ĉar se surtroniĝos la neplenkreska [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej]], necesos respondi tre malfacilan demandon: ĉu la gepatroj restos kun li aŭ ili devos disiĝi. Je la unua kazo, do se la gepatroj restos en [[Rusio]], la abdiko estos, je la okuloj de tiuj kiujn ĝi interesas, kvazaŭ fiktiva... Speciale tio koncernas la [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|imperiestrinon]]... Oni diros, ke ŝi same regas ĉe la filo kiel ĉe la edzo... Konsiderante nunan rilaton al ŝi, — tio kaŭzus la plej neeblajn malfacilaĵojn. Se disigi la neplenkreskan imperiestron kaj la gepatroj, do, sen paroli pri malfacileco de tiu ĉi afero, tio povus tre malbone influi lin. Sur la trono estos kreskanta la junulo, malamanta ĉion ĉirkaŭ si kiel prinozistojn, forprenintajn de li la patron kaj la patrinon... Konsiderante malsanecon de la infano tio senteblos speciale akre... |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Отречение в пользу Михаила Александровича не соответствует закону о престолонаследии. Но нельзя не видеть, что этот выход имеет при данных обстоятельствах серьезные удобства. Ибо если на престол взойдет малолетний Алексей, то придется решать очень трудный вопрос: останутся ли родители при нем или им придется разлучиться. В первом случае, т. е. если родители останутся в России, отречение будет в глазах тех, кого оно интересует, как бы фиктивным... В особенности это касается императрицы... Будут говорить, что она так же правит при сыне, как при муже... При том отношении, какое сейчас к ней, — это привело бы к самым невозможным затруднениям. Если же разлучить малолетнего государя с родителями, то, не говоря о трудности этого дела, это может очень вредно отразиться на нем. На троне будет подрастать юноша, ненавидящий все окружающее, как тюремщиков, отнявших у него отца и мать... При болезненности ребенка это будет чувствоваться особенно остро...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 255.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi subite eksentis, ke ekde tiu ĉi minuto la [[vivo]] de la imperiestro estas ekster danĝero... kaj duono de la dornoj, pikintaj la koron de liaj regatoj, estis forŝiritaj kun tiu ĉi papereto. Tiom noblaj estis tiuj ĉi adiaŭaj vortoj... Kaj tiom eksenteblis ke li, same kiel ni kaj eble oble pli, amas [[Rusio]]n... |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Я вдруг почувствовал, что с этой минуты жизнь государя в безопасности... половина шипов, возившихся в сердце его подданных, вырывались этим лоскутком бумаги. Так благородны были эти прощальные слова... И так почувствовалось, что он так же, как и мы, а, может быть, гораздо больше, любит Россию...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 257.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis unu punkto, kiu tre zorgigis min... Mi ĉiam estis pensanta ke eble se [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]] rekte kaj definitive proklamos "konstitucian ordon de la regado", por li estos pli facile deteni la tronon... Mi diris tion ĉi al la imperiestro... Mi petis lin en la loko, kie estis dirite: "...kun reprezentantoj en leĝofaraj institucioj, sur la bazo, kiu estis establita de ili..." alskribi: "doninte je tio tutpopolan ĵuron".</br> La imperiestro tuj konsentis.</br> — Ĉu vi opinias ke tio necesas?</br> Kaj, eksidinte ĉe la tablo, li alskribis per krajono: "doninte je tio nerompeblan ĵuron".</br>Li skribis ne "tutpopola" sed "nerompebla", kio certe stile estis oble pli bone.</br>Tio estis la sola ŝanĝo kiu estis farita... |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Был один пункт, который меня тревожил... Я все думал о том, что, может быть, если Михаил Александрович прямо и до конца объявит "конституционный образ правления", ему легче будет удержаться на троне... Я сказал это государю... И просил его в том месте, где сказано: "...с представителями народа в законодательных учреждениях, на тех началах, кои будут ими установлены...", приписать: "принеся в том всенародную присягу".</br> Государь сейчас же согласился.</br> — Вы думаете, это нужно?</br> И, присев к столу, приписал карандашом: "принеся в том ненарушимую присягу".</br> Он написал не "всенародную", а "ненарушимую", что, конечно, было стилистически гораздо правильнее.</br> Это единственное изменение, которое было внесено...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 257.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Poste mi petis la imperiestron:</br>— Via imperiestra moŝto... Vi diris ke vi venis al la penso pri abdiko favore al grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]] hodiaŭ je la 3-a horo tage. Estus dezirinde ke ĝuste tiu ĉi horo estu indikita ĉi tie, ĉar en tiu minuto vi faris la decidon...</br> Mi ne deziris ke iam iu povus diri ke la manifesto estis "eldevigita"... Mi vidis ke la imperiestro min komprenis kaj evidente tio komplete kongruis al lia deziro, ĉar li tuj akceptis kaj skribis: "la 2-an de marto, la 15-a horo", do je la 3-a horo tage... La horloĝo tiutempe montris la dekunuan kaj iom nokte... |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Затем я просил государя:</br>— Ваше величество... Вы изволили сказать, что пришли к мысли об отречении в пользу великого князя Михаила Александровича сегодня в 3 часа дня. Было бы желательно, чтобы именно это время было обозначено здесь, ибо в эту минуту вы приняли решение...</br>Я не хотел, чтобы когда-нибудь кто-нибудь мог сказать, что манифест "вырван"... Я видел, что государь меня понял, и, по-видимому, это совершенно совпало с его желанием, потому что он сейчас же согласился и написал: "2 марта, 15 часов", то есть 3 часа дня... Часы показывали в это время начало двенадцатого ночи...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 257–258.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] la imperiestro skribis ĉeeste de ni ukazon al la Reganta Senato pri nomumo de la prezidanto de la Konsilio de Ministroj...</br>Tion la imperiestro skribis ĉe alia tablo kaj li demandis:</br>— Kiun vi opinias?</br>Ni diris:</br>Princon [[Georgij Lvov|Lvov]].</br>La imperiestro diris kun specifa intonacio, — mi ne povas transdoni tion:</br> — Aĥ, Lvov? Bone — Lvov...</br>Li skribis kaj subskribis...</br>La tempo laŭ mia peto estis indikita por valideco de la ago du horojn pli fure ol la abdiko, do la 13-a horo. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = [...] государь написал при нас указ Правительствующему Сенату о назначении председателя Совета Министров...</br> Это государь писал у другого столика и спросил:</br>— Кого вы думаете?..</br>Мы сказали:</br>Князя Львова...</br>Государь сказал как-то особой интонацией, — я не могу этого передать:</br> — Ах, Львов? Хорошо — Львова...</br> Он написал и подписал...</br> Время по моей же просьбе было поставлено для действительности акта двумя часами раньше отречения, т. е. 13 часов<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 258.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [Nikolao la 2-a dum la abdiko] Mi deziras unue veturi al la ĉefkomandejo... adiaŭi... Kaj poste mi dezirus viziti la [[Maria Fjodorovna|panjon]]... Do mi pensas ĉu veturi al [[Kievo]] aŭ peti ŝin alveturi al mi... Kaj poste — al [[Carskoje Selo|Carskoje]]. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Я хочу сначала проехать в Ставку... проститься... А потом я хотел бы повидать матушку... Поэтому я думаю или проехать в Киев, или просить ее приехать ко мне... А потом — в Царское...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 259.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La horloĝo estis montranta la dekduan sen dudek. La imperiestro lasis nin foriri. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Часы показывали без двадцати минут двенадцать. Государь отпустил нас<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 259.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [ [[Aleksandr Guĉkov]] al homamaso apud vagono post la abdiko] Rusaj homoj... forigu la ĉapojn, krucosignu vin, preĝu al dio... La imperiestro por savi [[Rusio]]n rezignis je sia cara servo... La caro subskribis abdikon. Rusio ekiras novan vojon... Ni petu dion ke li estu favora al ni... La [[homamaso]] estis foriganta la ĉapojn kaj sin krucosignanta... Kaj estis terure kviete... |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Русские люди... Обнажите головы, перекреститесь, помолитесь богу... Государь император ради спасения России снял с себя... свое царское служение... Царь подписал отречение от престола. Россия вступает на новый путь... Будем просить бога, чтобы он был милостив к нам... Толпа снимала шапки и крестилась... И было страшно тихо...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 260.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Nikolao la 2-a (Rusio)]] * [[Abdiko de Miĥail Aleksandroviĉ]] == Referencoj == [[Kategorio:Februara revolucio]] [[Kategorio:Nikolao la 2-a (Rusio)]] [[Kategorio:1917]] m86tzcx47o9hmtsvjngn8qqcmmw1opk 0 13383 53451 53119 2026-04-29T10:58:37Z RG72 415 53451 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Aleksandr Kerenskij | dosiero = | vikipedio = Aleksandr Kerenskij | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Aleksandr Kerenskij|Aleksandr Kerenskij]]''' (naskiĝis la 22-an de aprilo (4-an de majo) 1881, Simbirsko, la Rusia imperio – mortis la 11-an de junio 1970, Novjorko, Usono) estis rusia politikisto, ministro kaj estro de la [[Provizora Registaro de Rusio]] en 1917. == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> == Pri la aŭtoro == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Cetere dum vojaĝado de Kerenskij tra la Sudokcidenta Fronto oni lin preskaŭ ĉie akceptis varmege kaj multon promesis al li, sed kiam venis la [[tempo]] plenumi, do, unue okupinte tranĉeojn de [[malamiko]], la trupoj poste arbitre sekvan tagon revenis, deklarinte ke ĉar la aneksojn kaj kontribuciojn postuli ne eblas kaj la milito ĝis la venka fino estas malpermesita, do ili revenas al siaj malnovaj pozicioj. Kaj poste, kiam la malamiko transiris al [[ofensivo]], niaj armeoj sen rezisto forlasis siajn poziciojn kaj ekmarŝis malantaŭen. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Правда, при объезде Юго-Западного фронта Керенским его почти везде принимали горячо и многое ему обещали, но когда дошло до дела, то, взяв сначала окопы противника, войска затем самовольно на другой же день вернулись назад, объявив, что так как аннексий и контрибуций требовать нельзя и война до победного конца недопустима, то они и возвращаются на свои старые позиции. А затем, когда противник перешел в наступление, наши армии без сопротивления очистили свои позиции и пошли назад<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La soldata [[amaso]] estis akceptanta lin jubile, ĝi promesis ĉion ajn, kaj nenie ĝi plenumis sian [[promeso]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Солдатская масса встречала его восторженно, обещала все, что угодно, и нигде не исполнила своего обещания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 237.</ref>. }} === Vasilij Ŝulgin === {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Provizora Registaro de Rusio]] ] Mi vokus Kerenskij [...] Kiel ministron de justico, ekzemple... Nun tiu ĉi posteno havas neniun signifon, sed necesas forŝiri de la [[revolucio]] ĝiajn [[gvidanto]]jn... Inter ili Kerenskij estas la sola... Oble pli utilas havi lin kun si ol kontraŭ si... |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Я бы позвал Керенского. [...] В качестве министра юстиции, допустим... Сейчас пост этот не имеет никакого значения, но надо вырвать у революции ее главарей... Из них Керенский — все же единственный... Гораздо выгоднее иметь его с собой, чем против себя...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 156.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Sur revolucia [[marĉo]], kutima al tiu ĉi afero, dancis unusola Kerenskij... Li kreskis ĉiuminute... La revolucia homa marĉo, inundinta nin, tamen havis iujn holmetojn... Tiuj ĉi "apogholmetoj", sur kiuj ne eblis stari, sed laŭ kiuj eblis kuri de unu al alia, estis la revoluciaj rilatoj, kiujn Kerenskij havis: tio estis [[homo]]j, parte interligitaj je iu organizo, parte ne interligitaj, sed agnoskintaj lian aŭtoritaton. Jen kial komence de la [[revolucio]] (krom liaj personaj kvalitoj de unuaranga [[aktoro]]) Kerenskij ludis tian [[rolo]]n... Estis homoj, kiuj obeis lin... Sed ĉi tie necesas certa ĝustigo: mi volas diri, ke estis armitaj homoj kiuj obeis lin. Ĉar en la revolucia tempo la homoj estas nur tiuj, kiuj tenas enmane [[fusilo]]n. La aliaj estas aĉaĵo, polvo laŭ kiu marŝas tiuj ĉi — la "fusiluloj". |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = На революционной трясине, привычный к этому делу, танцевал один Керенский... Он вырастал с каждой минутой... Революционное человеческое болото, залившее нас, все же имело какие-то кочки... Эти "кочки опоры", на которых нельзя было стоять, но по которым можно было перебегать — были те революционные связи, которые Керенский имел: это были люди, отчасти связанные в какую-то организацию, отчасти не связанные, но признавшие его авторитет. Вот почему на первых порах революции (помимо его личных качеств, как первоклассного актера) Керенский сыграл такую роль... Были люди, которые его слушались... Но тут требуется некоторое уточнение: я хочу сказать, были вооруженные люди которые его слушались. Ибо в революционное время люди только те, кто держит в руках винтовку. Остальные — это мразь, пыль, по которой ступают эти — "винтовочные"<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 185.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kerenskij subite eksentis sin la "ordonanto"... La tuta aspekto lia ŝanĝiĝis... La tono iĝis abrupta kaj ordonema... |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Керенский вдруг почувствовал себя "тем, кто приказывает"... Вся внешность его изменилась... Тон стал отрывист и повелителен...<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 186.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kerenskij haltis kontraŭ "eks-altrangulo" kun inspirita aspekto:</br> — [[Ivan Grigorjeviĉ Ŝĉeglovitov]], vi estas arestita!</br>Potencaj, minacaj vortoj... "[[Vizaĝo]] lia estas terura".</br> — Ivan Grigorjeviĉ Ŝĉeglovitov... via [[vivo]] estas ekster la [[danĝero]]... Sciu: la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtata Dumao]] ne verŝas la sangon.</br> Kia grandanimeco!.. "Li estas belega".</br>Je tio manifestiĝis la tuta Kerenskij: [[aktoro]] ĝisosta, sed la homo kun sincera abomeno de la [[sango]]. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Керенский остановился против "бывшего сановника" с видом вдохновенным:</br> — Иван Григорьевич Щегловитов — вы арестованы!</br> Властные, грозные слова... "Лик его ужасен".</br> — Иван Григорьевич Щегловитов... ваша жизнь в безопасности... Знайте: Государственная дума не проливает крови.</br> Какое великодушие!.. "Он прекрасен"</br> В этом сказался весь Керенский: актер до мозга костей, но человек с искренним отвращением к крови в крови<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 187.</ref>. }} === Diversaj aŭtoroj === {{Citaĵo |teksto = Kerenskij — arlekeno, ne por niaj kaftanoj. |aŭtoro = [[Aleksandr Solĵenicin]] |verko = [[Pensoj pri la Februara revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский — арлекин, не к нашим кафтанам<ref>Солженицын А. И. Размышления над Февральской революцией. М., 2007. С. 72–73.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Februara revolucio]] * [[Provizora Registaro de Rusio]] == Referencoj == {{DEFAŬLTORDIGO:Kerenskij, Aleksandr}} [[Kategorio:Rusiaj politikistoj]] [[Kategorio:Ministroj]] [[Kategorio:Februara revolucio]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1881]] [[Kategorio:Mortintoj en 1970]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 4-an de majo]] [[Kategorio:Mortintoj la 11-an de junio]] 4n9b1d1hkuuxhhdwdoz0le0pobda94u 0 13583 53462 52938 2026-04-29T11:15:32Z RG72 415 53462 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Ulano | koloro = | dosiero = Ulanen 13.jpg | vikipedio = Ulano | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''Ulano''' estas malpeza kavaleriisto armita per lanco kaj sabro. == Citaĵoj == {{Citaĵo |teksto= [en [[Berdiĉevo]]] Ĉi tie unuafoje mi vidis manieron de [[Rekrutigo|varbado]], kutiman en multaj eŭropaj ŝtatoj: bonstaturan [[junulo]]n, sendepende de lia socia statuso, sed kutiman al facilanima kaj perversa konduto, regimentaj varbistoj logas al [[drinkejo]], drinkigas lin ĝis ebriiĝo, admonas soldatiĝi, flatas lin kaj kantas al li akompane de malbonaj kantistoj [[kanto]]jn, ekscitantajn liajn sentojn; miajn [[orelo]]jn atingis jena kanto de varbistoj de ulanoj: <br/>Aliĝu, aliĝu al ulanoj,<br/>ulanoj estas bonaj sinjoroj,<br/>la jako blanka, la ĉako nigra,<br/>bubo konvena kaj moviĝema!<br/> Al la ebriulo oni donas iom da [[mono]], vestas lin je milita uniformo, subskribigas lian aprobon se li scias skribi kaj per drinkaĵoj endormigas lin. Matene, vekiĝinte, li vidas sin vestita, ĉirkaŭita de kamaradoj, kaj kiel ajn li rifuzu la servon, tamen li jam estas forkondukata subgarde al regimento, se li ne deziras iri propravole, kaj jen la [[soldato]] jam estas en la servo — Nek petoj de parencoj, larmoj de [[edzino]] kaj [[infano]]j jam estas estimataj, — li estas soldato definitive kaj en militista vico li perdas personan [[libereco]]n kaj subiĝas al ĉiuj sekvoj de la militservo. Certe tio okazas ne al ĉiuj varbatoj senescepte, multaj iras laŭ siaj propraj kalkuloj kaj [[deziro]], sed aliaj estas varbataj je la supre priskribita maniero. |aŭtoro= [[Aleksandr Nikolajeviĉ Muravjov]] |verko= Noticoj<ref>Декабристы: Новые материалы. Москва, 1955. С. 158.</ref> |originala teksto= Тут в первый раз видел я способ вербования, принятый во многих европейских государствах: казистого молодого человека, какого бы он звания ни был, но поведения легкого и развратного, заманивают полковые вербовщики в трактир, поят его допьяна, уговаривают его вступить в военную службу, льстят его и поют ему в сопровождении нескольких плохих музыкантов песни, возбуждающие его чувства; до слуха моего дошла такая песнь вербовщиков уланов: <br/>Пристань, пристань до уланы,<br/> а уланы добры паны,<br/> куртка бела, кивер черной,<br/> Хлопец годный и моторной!<br/> Пьяному дают немного денег, надевают на него военный мундир, берут с грамотного подписку и напитками усыпляют его. Утром, проснувшись, он видит себя одетым, окруженным товарищами, и как ни отговаривается от службы, но уже уводится под арестом в полк, ежели добровольно идти не хочет, и уже солдат на службе — Ни просьбы родственников, слезы жены и детей уже не уважаются, — он солдат окончательно и в воинском строю теряет личную свободу и подвергается всем последствиям военной службы. Конечно, это случается не со всеми вербуемыми без исключения, многие идут по своим собственным расчетам и желанию, но другие вербуются вышеупомянутым способом. }} == Vidu ankaŭ == * [[Husaro]] * [[Kavalerio]] == Referencoj == [[Kategorio:Armitaj fortoj]] [[Kategorio:Kavalerio]] 6p1po368hfcj3j4t3akrxv8709w6k3a 0 13699 53453 53261 2026-04-29T11:02:19Z RG72 415 53453 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a) | dosiero = | vikipedio = Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a) | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)]]''' (naskiĝis la 22-an de novembro (4-an de decembro) 1878 – mortis la 13-an de junio 1918) estis rusia militestro, grandrinco, frato de la imperiestro [[Nikolao la 2-a (Rusio)]]. == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = [al homamaso al homamaso apud vagono post [[abdiko de Nikolao la 2-a]] ] Al la imperiestro... Miĥail... la Dua... mi proklamas — "hura!" |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Государю императору... Михаилу... Второму... провозглашаю — "ура!"<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 264.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Maldika, kun longa, preskaŭ ankoraŭ junula vizaĝo, li estis personigo de fragileco. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = Tagoj |origina teksto = Тонкий, с длинным, почти еще юношеским лицом, он весь был олицетворением хрупкости<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 273.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Abdiko de Miĥail Aleksandroviĉ]] * [[Nikolao la 2-a (Rusio)]] * [[Aleksandro la 3-a (Rusio)]] == Referencoj == [[Kategorio:Romanovoj]] [[Kategorio:Historio de Rusio]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1878]] [[Kategorio:Mortintoj en 1918]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 4-an de decembro]] [[Kategorio:Mortintoj la 13-an de junio]] ens0jgygvwf82yra5ws8knkrm1y5vkv 0 13726 53407 53406 2026-04-28T12:33:25Z RG72 415 53407 wikitext text/x-wiki '''Redaktata!''' [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 15:33, 22 apr. 2026 (UTC) {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Brusilov | dosiero = | vikipedio = Aleksej Brusilov | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Aleksej Brusilov|Aleksej Brusilov]]''' (naskiĝis la 19-an (31-an) de aŭgusto 1853 – mortis la 17-an de marto 1926) estis rusia, sovetia militisto, generalo. == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Multe da onidiroj estis pri la milito inter la [[oficiro]]j, kiuj arde sopiris ĝin. Tamen neniu esperis pri baldaŭa efektiviĝo de tiu ĉi [[espero]]. Speciale senpacience impetis al la batalo junaj oficiroj, aŭskultintaj abunde batalrememorojn de siaj pli aĝaj kamaradoj, partoprenintaj en la [[Krimea milito|rusa-turka milito en 1853–1856]] kaj en [[Kaŭkazia milito|Kaŭkaziaj ekspedicioj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Много было толков о войне среди офицеров, которые ее пламенно желали. Однако никто не надеялся на скорое осуществление этой надежды. В особенности нетерпеливо рвались в бой молодые офицеры, наслушавшиеся вдоволь боевых воспоминаний от своих старших товарищей, участвовавших в турецкой войне 1853—1856 гг. и в кавказских экспедициях <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Cetere necesas diri la [[vero]]n, ke apenaŭ iu estis speciale entuziasma pri ideo iri kaj batali por liberigo de la [[slavoj]] aŭ de iu ajn alia, ĉar la celo de la plejmulto estis ĝuste la [[milito]] mem, dum kiu la [[vivo]] pasas senzorge, vaste kaj vigle, [[salajro]] kreskas, kaj aldone oni donas premiojn, kio por la plejmulto estis la afero sufiĉe alloga kaj interesa. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Впрочем, нужно правду сказать, что едва ли кто-либо был особенно воодушевлен мыслью идти драться за освобождение славян или кого бы то ни было, так как целью большинства была именно самая война, во время которой жизнь течет беззаботно, широко и живо, денежное содержание увеличивается, а вдобавок дают и награды, что для большинства было делом весьма заманчивым и интересным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Rilate la malsuperajn rangojn, mi apenaŭ eraros dirinte ke ili plej ĝojis forlasi la tedajn [[kazerno]]jn, kie ĉion necesas fari laŭ [[ordono]]; dum la ekspedicia [[vivo]] ĉiu havas grandan spacon. Neniu demandis sin por kio necesas la [[milito]], por kio ni batalos ktp, opiniante ke la cara afero estas decidi kaj la nia — nur plenumi. Laŭ miaj scioj, tiaj humoro kaj opinioj dominis en ĉiuj regimentoj de la Kaŭkazia Armeo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что же касается низших чинов, то, думаю, не ошибусь, если скажу, что более всего радовались они выходу из опостылевших казарм, где все нужно делать по команде; при походной же жизни у каждого большой простор. Никто не задавался вопросом, зачем нужна война, за что будем драться и т. д., считая, что дело царево — решать, а наше — лишь исполнять. Насколько я знаю, такие настроения и мнения господствовали во всех полках Кавказской армии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tradicio de renkonto kaj regalo de alvenanta trupo fare de alia trupo firme enradikiĝis tiam en la Kaŭkaziaj trupoj; tiaj du trupoj nomis unu la alian ''kunaki'', do [[amiko]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Обычай встречи и угощения прибывающей воинской части какой-либо другой частью твердо укрепился тогда в кавказских войсках; такие две части называли себя кунаками, то есть друзьями<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] dum paca tempo de la [[armeo]] necesas postuli nepre kaj sole tion, kion ili bezonas dum la milita tempo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в мирное время от войск нужно требовать непременно и исключительно только того, что необходимо им в военное время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 22.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] En apudaj vilaĝoj [[turkoj]] renkontis niajn trupojn morne kaj silente, la [[armenoj]] ja kun jubilo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В окрестных селениях турки встречали наши войска угрюмо и молча, армяне же с восторгом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 24.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Malbone statis la aferoj ankaŭ rilate la nutraĵojn. Tiutempe kampaj kuirejoj ne ekzistis. Kiam la trupoj estis moviĝantaj aŭ sen proviza ariero, ĉiu kuiris por si kion li povis. Tiurilate [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j suferis egale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Плохо было и с пищей. В то время походных кухонь не существовало. Когда войска находились в движении или без обоза, как мы, то продукты раздавались по рукам, и каждый варил себе, что мог. В этом отношении солдаты и офицеры страдали одинаково<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 28.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Evidentiĝis ke nelonge antaŭ nia alveno [[turkoj]] atakis per siaj fortoj nian taĉmenton, forbatis ĝin kaj devigis iom retreti. Tio ĉiujn tre kolerigis kaj ĉiuj serioze ofendiĝis rilate la turkoj, ke "ili kuraĝis ataki nin". Tiom malestime ni traktis tiutempe la turkojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Оказалось, что накануне нашего прибытия турки атаковали своими главными силами наш отряд, сбили его и заставили несколько отступить. Это всех очень сердило, и все серьезно обижались на врагов, что «те осмелились нас атаковать». В таком презрении мы держали тогда турок<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 29.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [dum sieĝo de [[Karso]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Tiu ĉi epizodo tamen montris ke la [[turkoj]] ne plu estas fuŝaj [[militisto]]j kiel antaŭe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Этот эпизод, однако, показал, что турки — уже не те вояки, что прежде<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 30.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Varsovio]] en 1912] Mi sciis ke nia [[milito]] kontraŭ [[Germanio]] estas proksima kaj trovis formiĝintan en Varsovio situacion minaca, pri kio mi konsideris necese privatletere informi militan ministron [[Vladimir Suĥomlinov|Suĥomlinov]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я знал, что война наша с Германией — не за горами, и находил создавшуюся в Варшаве обстановку угрожающей, о чем и счел необходимый частным письмом сообщить военному министру Сухомлинову<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 44.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Varsovio]] en 1912] Mi ne povas ne mencii strangan impreson, kiun kaŭzis al mi la tuta tiama supera administracio en Varsovio. Ĉie la superuloj estis [[germanoj]]. [..] Mi estis nomumita post foriro de [[Fjodor Gerŝelman|Gerŝelman]] kaj estis stranga disonanco: Brusilov. Sed post mi ricevis tiun ĉi postenon barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|Rausch von Traubenberg]]. Emo de [[Georgij Skalon|Skalon]] al la germanoj estis mirinda. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Не могу не отметить странного впечатления, которое производила на меня тогда вся варшавская высшая администрация. Везде стояли во главе немцы. [...] Я был назначен по уходе Гершельмана и был каким-то резким диссонансом: Брусилов. Зато после меня получил это место барон Рауш фон Траубенберг. Любовь Скалона к немецким фамилиям была поразительна<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 44–45.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Vinico]] en 1913] Mi substrekas — tio ĉi okazis en 1913, sed neniu en tiu regiono eĉ pensis pri ebleco de baldaŭa [[milito]] kaj neniu pensis pri ĝi, krom mi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Подчеркиваю — это было в 1913 году, но в этом крае никто не помышлял о возможности близкой войны и никто не думал о ней, кроме меня<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 46.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estis firme konvinkita, ke la mondmilito estas neevitebla, ĉe tio, laŭ miaj kalkuloj, ĝi devus komenciĝi en 1915, pro kio ni decidis ne prokrasti nian kuracvojaĝon kaj ripozon, kaj reveni ĝis manovroj hejmen. Miaj kalkuloj sin bazis sur tio ke kvankam ĉiuj ŝtategoj estis haste armantaj sin, tamen [[Germanio]] devancis ĉiujn kaj devus esti sufiĉe preta ĝis 1915, dum [[Rusio]] iel tiel supozis sin prepari por tiu ĉi granda ekzameno de popola povo ĝis 1917, kaj [[Francio]] ankaŭ tute ne finis ankoraŭ siajn preparojn. Estis klare ke Germanio malebligos al ni evoluigi niajn fortojn ĝis necesa nivelo kaj hastos komenci la militon, kiu, laŭ ĝia opinio, devus daŭri ses ĝis ok monatojn kaj doni al ĝi hegemonion super la tuta [[mondo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я был твердо убежден, что всемирная война неизбежна, причем, по моим расчетам, она должна была начаться в 1915 году, поэтому мы и решили не откладывать нашей лечебной поездки и отдыха и вернуться к маневрам домой. Мои расчеты основывались на том, что хотя все великие державы спешно вооружались, но Германия опередила всех и должна была быть вполне готовой к 1915 году, тогда как Россия с грехом пополам предполагала изготовиться к этому великому экзамену народной мощи к 1917 году, да и Франция далеко не завершила еще своей подготовки. Было ясно, что Германия не позволит нам развить свои силы до надлежащего предела и поспешит начать войну, которая, по ее убеждению, должна была продлиться от шести до восьми месяцев и дать ей гегемонию над всем миром<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914 en [[Germanio]] ] Konatoj, kiujn mi adiaŭis, havante jam biletojn enpoŝe, ridis pri mi, asertante ke neniu [[milito]] okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Знакомые, с которыми я прощался, имея уже билеты в кармане, смеялись надо мной, уверяя, что никакой войны не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914] Mi kaj la edzino sukcese atingis [[Berlino]]n. Laŭvoje ne videblis speciala ekscitiĝo. La alian situacion ni trovis en Berlino. Veturante per [[aŭto]] de Anhalter Banhof al la centra stacidomo laŭ cirkla [[fervojo]], ni estis haltigitaj je la strato [[Unter den Linden]] ĉe nia ambasadejo fare de kelkmila amasego da homoj, kiuj kriegis patriotismajn kantojn, insultis [[Rusio]]n kaj postulis [[milito]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мы с женой благополучно добрались до Берлина. По дороге нигде не было заметно особенного возбуждения. Не то нашли мы в Берлине. Переезжая на автомобиле из Anhalter Banhof к центральному вокзалу по круговой железной дороге, мы были остановлены на улице Unter den Linden у нашего посольства громадным скоплением народа, в несколько тысяч человек, которые ревели патриотические песни, ругали Россию и требовали войны<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 16-an de julio 1914] En [[Varsovio]], kiun ni estis traveturantaj je la sama tago, ĉio estis trankvila kaj la publiko evidente ne supozis ke ni estas sojle de la [[milito]]. Asistanto de komandestro de la Varsovia Milita Distrikto kavaleria generalo barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|von Traubenberg]], kiun ni renkontis ĉe la stacidomo, transdonis al mi ke nuntempe estas mobilizata nur la Kieva Milita Distrikto, sed ĉiuj estas certaj ke ni evitos la militon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В Варшаве, которую мы проезжали в тот же день, все было спокойно, и публика, по-видимому, не подозревала, что мы находимся накануне войны. Помощник командующего войсками Варшавского военного округа генерал от кавалерии барон фон Траубенберг, которого мы встретили на вокзале, мне передал, что пока мобилизуется лишь Киевский военный округ, но все уверены, что мы войны избежим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]], homo firma kaj rekta, ne havis inklinon al la militaferoj, nek ŝatis [[parado]]jn kaj militajn vantaĵojn, sed li estis komprenanta ke por konservado de [[paco]] speciale necesas esti forta, kaj pro tio li postulis laŭeble plejan fortigon de la milita povo de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Александр III, человек твердый и прямой, не имел склонности к военному делу, не любил парадов и военной мишуры, но понимал, что для сохранения мира в особенности необходимо быть сильным, и поэтому требовал наивозможно большего усиления военной мощи России<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Milita ministro [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] helpe de sia dotita asistanto estro de la Ĉefa Stabo [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] dum la dektrijara regado [de [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]] ] faris tre multe kaj grave ordigis kaj evoluigis niajn militfortojn, kaj krome turnis precipan atenton al defendokapablo de nia Okcidenta Fronto kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]]; tiu ĉi militejo estis fervore preparata de li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Военный министр Ванновский при помощи даровитого своего помощника начальника Главного штаба Обручева за время этого тринадцатилетнего царствования сделал очень много и значительно упорядочил и развил наши военные силы, а кроме того, главное внимание обратил на обороноспособность нашего Западного фронта против Германии и Австро-Венгрии; этот театр военных действий усердно ими подготовлялся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Bedaŭrinde post surtroniĝo de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] kaj speciale post forigo de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] la situacio draste ŝanĝiĝis. Aperis propraj al la karaktero de la juna caro ŝanceliĝoj jen al tiu, jen al alia flanko, kaj nova milita ministro [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] ne estis sufiĉe persista je siaj postuloj, nek ricevis sufiĉajn kreditojn kaj klopodis nur komplezi altrangulojn, eĉ se koste de la afero. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = К сожалению, с воцарением Николая II и в особенности с удалением Ванновского и Обручева картина резко переменилась. Явились по свойству характера молодого царя колебания то в ту, то в другую сторону, а новый военный министр Куропаткин не был достаточно настойчив в своих требованиях, не получал достаточных кредитов и старался лишь угодить великим мира сего, хотя бы и в ущерб делу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52–53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Nerealigeblaj kaj nepripensitaj pacemaj tendencoj kondukis al la fatala por ni [[Hagaj Konvencioj de 1899 kaj 1907|Haga Paca Konferenco]], kiu nur ligis niajn manojn kaj bremsis nian militan disvolviiĝon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Несбыточные и непродуманные миролюбивые тенденции привели к фатальной для нас Гаагской мирной конференции, которая лишь связала наши руки и затормозила наше военное развитие, тогда как Германия продолжала энергично усиливаться. А затем мы затеяли порт-артурскую чепуху, приведшую к печальной памяти — японской войне<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-japana milito]] ] La malgajnita de ni milito, finiĝinta per [[Rusia revolucio de 1905|revolucio de 1905—1907]], estis terura por niaj armitaj fortoj je tiu senco, ke ni estis persiste preparantaj nin al la milito je la Okcidenta Fronto kaj samtempe malsingarde ludis kun fajro je [[Fora Oriento]], kies fronto estis tute ne preparita de ni. Nur je la plej lasta momento antaŭ la Japana milito ni haste faris ion iel tiel, kalkulante nur iom timigi [[Japanio]]n, sed certe ne militi kontraŭ ĝi. Kiam sekve de nia mallerta, infaneca politiko kaj ĉe fervora ekscitado fare de imperiestro [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)|Vilhelmo]] milito kontraŭ Japanio eksplodis, nia milita ministerio sin trovis sen mobiliza plano kaj sen plano de agado je tiu ĉi fronto. Oni povas diri certe ke tiu ĉi milito definitive malordigis ĉiujn niajn militfortojn kaj komplete detruis la tutan laboron de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта проигранная нами война, закончившаяся революцией 1905—1907 гг., была ужасна для наших вооруженных сил в том отношении, что мы готовились упорно к войне на Западном фронте и в то же время неосторожно играли с огнем на Дальнем Востоке, фронт которого нами совершенно не был подготовлен. Только в самое последнее перед японской войной время мы наспех сделали кое-что «на фуфу», рассчитывая лишь попугать Японию, но отнюдь с нею не воевать. Когда же вследствие нашей неумелой, ребяческой политики и при усердном науськивании императора Вильгельма война с Японией разразилась, наше военное министерство оказалось без плана мобилизации и без плана действий на этом фронте. Можно смело сказать, что эта война расстроила в корне все наши военные силы и разбила вконец всю работу Ванновского и Обручева<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se konsideri ĉion ĉi kaj rememori, ke [[Vladimir Suĥomlinov|Suĥomlinov]] iĝis milita ministro nur printempe 1909, [[justeco]] postulas agnoski ke dum kvin jaroj de lia administrado antaŭ la [[milito]] estis farite sufiĉe multe: [[mobilizado]] pasis sukcese kaj sufiĉe rapide, konsiderante nian malbone evoluintan fervojan reton kaj grandegajn distancojn, kaj pri terura ĥaoso, estinta antaŭ lia alveno, restis eĉ ne memoro. Kulpas Suĥomlinov certe pri multaj aferoj, speciale pri tio, ke la afero pri municio estis solvita malkontentige: ĝia manko estis unu el la ĉefaj kaŭzoj de [[Granda Retreto (Rusio)|niaj malsukcesoj en 1915]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Если все это принять во внимание и вспомнить, что Сухомлинов стал военным министром лишь весной 1909 года, справедливость требует признать, что за пять лет его управления до начала войны было сделано довольно много: мобилизация прошла успешно и достаточно быстро, принимая во внимание нашу плохо развитую сеть железных дорог и громадные расстояния, а о безобразном сумбуре, бывшем до него, не было и помину. Виновен Сухомлинов, конечно, во многом, в особенности в том, что вопрос об огнестрельных припасах был решен неудовлетворительно: недостаток их — одна из главных причин наших неудач 1915 года<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Suĥomlinov]] ] Lia ĉefa manko estis ke li estis, kiel oni nomas tion, blufanto kaj sen profundiĝi je la afero kontentiĝis pri supraĵa sukceso de siaj agoj kaj ordonoj. Estinte homo lerta, li, fremda al la kortega medio, estis elturniĝanta por plu teni sian postenon, kaj manovranta por konservi propran bonfarton. Sendube lia situacio estis malfacila ĉe la [[Nikolao la 2-a (Rusio)|imperiestro]] kun ties malforta karaktero, kiun oni influis de diversaj flankoj. Krome li malamikigis kontraŭ si favore al la registara politiko la tutan [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtatan Dumaon]]. Kaj tio estis granda eraro, ĉar la Dumao per ĉiuj fortoj klopodis evoluigi la militan povon de Rusio, uzante ĉiujn siajn eblojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Главный же его недостаток состоял в том, что он был, что называется, очковтиратель и, не углубляясь в дело, довольствовался поверхностным успехом своих действий и распоряжений. Будучи человеком очень ловким, он, чуждый придворной среде, изворачивался, чтобы удержаться, и лавировал для сохранения собственного благополучия. Несомненно, его положение было трудное при слабохарактерном императоре, на которого влияли с разных сторон. Помимо того, он восстановил еще против себя в угоду правительственному течению всю Государственную думу. А это был большой промах, ибо дума всеми силами старалась развить военную мощь России, поскольку это от нее зависело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 54–55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Detruado de fortikaĵaj areoj, kiuj kostis tiom da [[mono]], ĉe la okcidenta limo ne estis pripensita kaj forte influis la [[Granda Retreto (Rusio)|malsukcesojn de 1915]]. Kaj tio estis des pli malbone, ke estis ellaborita nova militplano, facile kaj tuj fordonanta al [[malamiko]] nian tutan Okcidentan regionon; efektive ni ne povis forlasi ĝin kaj devis plenumi la planon, tute neantaŭviditan kaj nepreparitan. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Уничтожение крепостных районов, стоивших столько денег, на западной границе не было продумано и так же сильно способствовало неудачам 1915 года. И это — тем более что был разработан новый план войны, с легким сердцем сразу отдававший противнику весь наш Западный край; в действительности же мы его не могли покинуть и должны были выполнить план, совершенно непредвиденный и неподготовлявшийся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Infanterio]] estis bone armita je respektiva [[fusilo]], sed [[mitralo]]jn ĝi havis ege malmulte, nur po 8 je [[regimento]], dum minimume necesis havi por ĉiu bataliono ne malpli ol 8 mitralojn, kalkulante po 2 por roto, kaj ankaŭ almenaŭ unu 8-mitralan teamon je dispono de regimentestro. Sume — ne malpli ol 40 mitraloj por 4-bataliona regimento kaj por divizio sekve 160 mitraloj; je divizio ja estis nur 32 mitraloj. Mankis certe bombokanonoj, kaj mangrenadoj, sed atendante [[Manovra milito|kampan militon]] ilin komence de la milito havis neniu [[armeo]], kaj pri ilia manko je tiu periodo la militan ministerion ne eblas kulpigi. Limigita nombro de municio estis terura, la plej granda problemo, kiu min ege zorgigis ekde komence [...]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пехота была хорошо вооружена соответствующей винтовкой, но пулеметов было у нее чрезмерно мало, всего по 8 на полк, тогда как минимально необходимо было иметь на каждый батальон не менее 8 пулеметов, считая по 2 на роту, и затем хотя бы одну 8-пулеметную команду в распоряжении командира полка. Итоо — не менее 40 пулеметов на 4-батальонный полк, а на дивизию, следовательно, 160 пулеметов; в дивизии же было всего 32 пулемета. Не было, конечно, бомбометов, минометов и ручных гранат, но в расчете на полевую войну их в начале войны ни в одной армии не было, и отсутствие их в этот период войны военному министерству в вину ставить нельзя. Ограниченность огнестрельных припасов была ужасающей, крупнейшей бедой, которая меня чрезвычайно озабочивала с самого начала [...]<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opiniis kaj opinias nun, ke normale la [[regimento]] devas esti 3-bataliona el 12 rotoj, en la [[divizio]] — 12 [[bataliono]]j, kaj en la korpuso — ne 2, sed 3 divizioj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я считал, да и теперь считаю, что нормально полк должен быть 3-батальонный 12-ротного состава, в дивизии — 12 батальонов, а в корпусе — не 2, а 3 дивизии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] laŭ tipo de nia artileria armilaro, nia [[artilerio]] estis adaptita, kaj eĉ tio je malalta grado, al la defenda batalo, sed certe ne al la [[ofensivo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] по роду артиллерийского нашего вооружения наша артиллерия была приспособлена, да и то в слабой степени, к оборонительному бою, но никак не к наступательному<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 57.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Certe neniu tiutempe supozis ke en ĉiuj frontoj plurmilionaj armeoj baldaŭ enfosos sin profunde ja la tero kaj transiros al tiu sistemo de militado, kiu estis tiom mokata dum la [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kaj estis speciale akre kritikata de [[germanoj]], kiuj en tiu [[Unua mondmilito|grandega milito]] unuaj transiris al la [[tranĉea milito]]. Sed almenaŭ jam antaŭ la milito estis klare, ke flanko kiu estos pli malforta, estos enfosanta sin je la [[tero]], do sekve flanko kiu faros [[ofensivo]]n devos koncentri grandan nombron de [[artilerio]] de diversaj kalibroj je elektitaj lokoj por dece prepari ofensivon de [[infanterio]]. Ĉio ĉi estis komplete neglektita kaj necesas agnoski, ke plejparto de la superaj artileriaj komandestroj tute ne pro sia kulpo ne sciis regi artileriajn amasojn en la [[batalo]] kaj ne povis profiti ilian utilon, kiun infanterio rajtus atendi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Конечно, никто в то время не предполагал, что на всех фронтах миллионные армии в скором будущем глубоко закопаются в землю и перейдут к той системе войны, которая столь осмеивалась в японскую кампанию и в особенности жестоко критиковалась немцами, которые в эту великую войну первые перешли к позиционной войне. Но, во всяком случае, и до войны ясно было, что тот из противников, который окажется более слабым, будет зарываться в землю, что, следовательно, наступающий должен будет сосредоточивать крупные соединения артиллерии различных калибров на избранных участках, чтобы подготовлять надлежащим образом наступление пехоты. Все это было совершенно упущено, и нужно признать, что большинство высших артиллерийских начальников совсем не по своей вине не умели управлять артиллерийскими массами в бою и не могли извлекать из них ту пользу, которую пехота имела право ожидать<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 57–58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aerarmeo]] komence de la kampanjo en nia [[armeo]] estis ekstreme subnivela. [[Aviadilo]]j malmultis, plejparto da ili estis malfortaj, de arkaika konstrukcio. Interalie ili estis ege necesaj por malproksima kaj proksima skoltadoj, kaj por korektado de artileria pafado, pri kio nek nia [[artilerio]], nek niaj pilotoj havis imagon. Dum paca tempo ni ne prizorgis eblecon produkti aviadilojn hejme, en [[Rusio]], kaj pro tio dum la tuta kampanjo ni ege suferis pro ilia malsufiĉo. La famaj "[[Ilja Muromec (aviadilo)|Ilja Muromec]]", pri kiuj oni tiom esperis, ne pravigis la esperojn. [...] [[Aerŝipo]]jn tiutempe ni havis nur kelkajn, aĉetitajn kontraŭ alta prezo eksterlande. Tio estis arkaikaj, malfortaj aerŝipoj, kiuj ne povis doni kaj nek donis al ni iun ajn utilon. Resume, necesas agnoski ke kompare al niaj [[malamiko]]j ni estis teknike grave postrestintaj kaj certe malsufiĉo de teknikaĵoj povis esti kompensata nur per troa sangoverŝado, kio, kiel videblos poste, havis siajn sufiĉe malbonajn sekvojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Воздушные силы в начале кампании были в нашей армии поставлены ниже всякой критики. Самолетов было мало, большинство их были довольно слабые, устаревшей конструкции. Между тем они были крайне необходимы как для дальней и ближней разведки, так и для корректирования артиллерийской стрельбы, о чем ни наша артиллерия, ни летчики понятия не имели. В мирное время мы не озаботились возможностью изготовления самолетов дома, у себя в России, и потому в течение всей кампании значительно страдали от недостатка в них. Знаменитые «Ильи Муромцы», на которых возлагалось столько надежд, не оправдали себя. [...] Дирижаблей у нас в то время было всего несколько штук, купленных по дорогой цене за границей. Это были устаревшие, слабые воздушные корабли, которые не могли принести и не принесли нам никакой пользы. В общем, нужно признаться, что по сравнению с нашими врагами мы технически были значительно отсталыми, и, конечно, недостаток технических средств мог восполняться только лишним пролитием крови, что, как будет видно, имело свои весьма дурные последствия<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 58–59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kiel estas konate, post la [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]], kiu kiel prototipo de la estonteco montris ekzemplon de [[tranĉea milito]], kritiko de ĉiuj militaj aŭtoritatoj rilate tiun ĉi kampanjon atakis ĝian manieron de batalado. Speciale [[germanoj]] ege kontraŭis tion kaj malamikeme mokis nin, dirante ke la tranĉea milito pruvis nian malkapablon militi kaj ke ili sendube tiun ekzemplon ne sekvos. Ili asertis ke sekve de ilia specifa geografia situo ili ne povus permesi al si lukson de longdaŭra milito kaj ke ili bezonas venki siajn [[malamiko]]jn je laŭeble plej mallonga periodo kaj fini la [[milito]]n je ses ĝis ok monatoj, ne pli. Germanoj flatis sin per [[espero]], ke per rapidaj kaj povaj batoj ili komplete disbatos unue unu malamikan fronton, kaj poste, profitante internajn operaciajn liniojn, ili transsendos plejparton de siaj trupoj al la alia, por definitive venki la alian malamikon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как известно, после японской кампании, которая, как прообраз будущего, показала пример позиционной войны, критика всех военных авторитетов по поводу этой кампании набросилась на способ ее ведения. В особенности немцы страшно восставали и зло смеялись над нами, говоря, что позиционная война доказала наше неумение воевать и что они, во всяком случае, такому примеру подражать не станут. Они утверждали, что вследствие особенности их географического положения они не могут позволить себе роскоши продолжительной войны и им необходимо разбить своих врагов в возможно более короткое время и закончить войну в шесть — восемь месяцев, не больше. Немцы льстили себя надеждой, что быстрыми и могучими ударами они наголову разобьют сначала один вражеский фронт, а затем, пользуясь внутренними операционными линиями, перекинут большую часть своих войск на другой, чтобы покончить с другим противником<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Germanoj]] opiniis ke en kampobataloj ili estos tuj disvolvantaj plejparton de siaj trupoj por komence de la [[batalo]] havi eblecon per fortega [[pafado]] subpremi pafadon de la [[malamiko]] kaj ĉirkaŭi unu aŭ ambaŭ ĝiajn alojn depende de cirkonstancoj. Oni kredis ke fronta atako konsiderante povon de moderna pafado ne povas doni bonan sukceson, do sorton de la batalo necesas serĉi ĉe la aloj, kaj je la precipe atakata alo necesas koncentri la trupojn je maksimuma ebla kvanto. Dume ĝenerala rezervo por reago al hazardaĵoj devas esti malgranda. Tiu ĉi teorio, persiste edifata de germanaj militverkistoj, ĝenerale estis akceptita ankaŭ de ni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Немцы считали, что в полевых сражениях они сразу будут развертывать наибольшую часть своих сил, чтобы в начале боя иметь возможность развитием сильнейшего огня подавить огонь противника с охватом одного или обоих флангов в зависимости от обстановки. Полагалось, что атака фронтальная при силе современного огня хорошего успеха дать не может, а решение участи сражения нужно искать на флангах, и на ударном фланге нужно концентрировать войска в возможно большем количестве. Общий же резерв для парирования случайностей должен быть небольшим. Эта теория, усиленно проповедовавшаяся германскими военными писателями, в общем, была принята и нами<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60–61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri pluraj militestroj-fuŝuloj] [...] atestado de la [[oficiro]]j estis farata de atestaj komisionoj, sufiĉe senrespondecaj pri siaj atestadoj. Ĉe konata rusa bonanimeco kaj neglektemo ofte okazis ke maltaŭgan kandidaton oni atestis bone, esperante pli rapide seniĝi je li danke al nova, pli alta nomumo, sen malagrablaĵoj kaj plendoj fare de la ofendito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] аттестации офицеров составлялись аттестационными комиссиями, вполне безответственными за свои аттестации. При известном русском добродушии и халатности зачастую случалось, что недостойного кандидата аттестовали хорошо в надежде поскорей избавиться от него посредством нового, высшего назначения без неприятностей и жалоб со стороны обиженного<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Aprezante siajn privilegiojn, gvardiaj oficiroj opiniis ke inter ili maltaŭguloj ne povas esti (kio efektive estis malvero), kaj plurfoje okazis ke gvardia estraro lasis danke al siaj malseveraj atestadoj personojn evidente malkapablajn iĝi komandestroj de regimentoj en la [[armeo]], opiniante ke en la elitaj trupoj kiel [[gvardio]] tiuj ĉi homoj ne povas esti komandestroj de apartaj taĉmentoj dum en la armeo tio ne estas problemo, taŭgos iu ajn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Дорожа своими привилегиями, гвардейские офицеры полагали, что между ними неудовлетворительных быть не может (что действительностью не оправдывалось), и не раз случалось, что гвардейское начальство пропускало своими снисходительными аттестациями людей заведомо неспособных командирами полков в армию, считая, что в отборном войске, в гвардии, эти люди командовать отдельными частями не могут, а в армии — не беда, сойдет!<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60–61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] seniĝis je siaj malkapablaj membroj forsendante ilin komandi regimentojn, brigadojn kaj diviziojn kaj ne plu akceptis ilin reen al sia medio, anstataŭ korekte atesti ilin kiel maltaŭgajn al la servado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] Генеральный штаб избавлялся от своих неспособных членов тем, что сплавлял их командовать полками, бригадами и дивизиями и уже назад их в свою среду не принимал, вместо того чтобы правдиво аттестовать их непригодными к службе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Promocio en la [[armeo]] okazis tiel malrapide kaj procento de vakaj postenoj de komandestroj de apartaj trupoj estis tiel malgranda, ke plejparto de la [[oficiro]]j de tiu ĉi kategorio finis sian aĝolimon je la rangoj de kapitano aŭ subkolonelo. Oni povis laŭ fingroj kalkuli feliĉulojn en la armeo, kiuj sukcesis atingi postenon de diviziestro. Nevole armeaj oficiroj apatie rigardis sian sorton kaj malamikeme rilatis al la [[gvardio]] kaj la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]], damnante sian sorton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Движение по службе в самой армии происходило столь медленно и процент вакансий на должности начальников отдельных частей был столь мал, что подавляющее большинство офицеров этой категории выслуживало свой возрастной ценз в чине капитана или подполковника. Можно было по пальцам сосчитать счастливчиков из армии, дослужившихся до должности начальника дивизии. Невольно армейские офицеры апатично смотрели на свою долю и злобно относились к гвардии и Генеральному штабу, кляня свою судьбу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] kaŭzoj de malamikemo de la [[armeo]] kontraŭ sia [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]]: por atingi superajn komandestrajn rangojn necesis promociiĝi koste de komandestroj de la trupoj, okupante ne nur stabajn, sed ankaŭ komandestrajn postenojn, do antaŭ la milito plejparto de la diviziestroj kaj korpusestroj devenis de la oficiroj de la Ĝenerala Stabo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] причины озлобления армии против своего Генерального штаба: для того чтобы дойти до высших степеней командования, нужно быстро выдвигаться вперед в ущерб строевым офицерам, занимая не только штабные, но и командные должности, и до войны большая часть начальников дивизий и корпусных командиров была из офицеров Генерального штаба<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Iel aŭ tiel, sed mi konsideras mia devo agnoski ke krom kelkaj esceptoj [[oficiro]]j de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] en tiu ĉi milito laboris bone, lerte kaj skrupule plenumis sian devon. Unu afero estis malbona: krom maloftaj esceptoj, rapida, konstanta translokado de tiuj ĉi oficiroj de unu posteno al alia por pli rapida promociado; ili restis longe en neniu posteno — nek en stabo, nek en trupoj, kaj pro tio al ili estis malfacile serioze profundiĝi je sia [[laboro]] kaj doni utilon, kiun ili povus kaj devus doni. Tia flugado de unu loko al alia ankaŭ kolerigis la armeon, kiu nomis ilin blanka osto dum sin — la nigra. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как бы то ни было, но я считаю долгом признать, что за некоторыми исключениями офицеры Генерального штаба в эту войну работали хорошо, умело и старательно выполняли свой долг. Одно было неладно: это, за малым исключением, постоянное, быстрое перемещение этих офицеров с одной должности на другую для более быстрого движения вперед; они не задерживались ни на каком месте — ни на штабном, ни на строевом, а потому трудно было им входить основательно в круг своих обязанностей и приносить ту пользу, которую они могли и должны были принести. Такое перелетание с места на место также озлобляло армию, которая называла их белою костью, а себя — черною<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] multaj, kaj tio estis la plej kapablaj, akademiuloj, bone lerninte la militaferojn, foriris de militservo al postenoj, neniel rilataj al la militarto, kaj klopodis okupi postenojn, pli bone pagatajn. Ni vidis [[oficiro]]jn de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] je la rolo de ŝtataj kontrolistoj, ministroj pri transporto, internaj aferoj, [[guberniestro]]j ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] многие, притом наиболее способные, академики, изучив исключительно военное дело, уходили с военной службы на должности, ничего общего с военным искусством не имевшие, и старались занимать должности, лучше оплачиваемые. Мы видели офицеров Генерального штаба в роли государственных контролеров, министров путей сообщения, внутренних дел, начальников железных дорог, губернаторов и т. п.<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kiel la ĉefkomandestro estis nomumita grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]]. Laŭ mia [[opinio]], tiutempe pli bonan ĉefkomandestron trovi ne eblis. Tio estis la homo sendube komplete sindona al la militafero, teorie kaj praktike koninta kaj ŝatinta la militan metion. Certe kiel aparteninta al la imperiestra familio, li, laŭ kondiĉoj de sia alta pozicio, ne estis asidua en [[laboro]], speciale junaĝe. Laŭ sia naturo li estis terure arda kaj senpacienca, sed post jaroj li trankviliĝis kaj stabiliĝis. Lia nomumo kiel la ĉefkomandestro elvokis profundan kontenton en la armeo. La trupoj kredis al li kaj timis lin. Ĉiuj sciis ke la faritaj de li ordonoj devas esti plenumitaj, ke ili ne povas esti nuligitaj kaj neniuj ŝanceliĝoj okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Верховным Главнокомандующим был назначен великий князь Николай Николаевич. По моему мнению, в это время лучшего Верховного Главнокомандующего найти было нельзя. Это — человек, несомненно, всецело преданный военному делу и теоретически и практически знавший и любивший военное ремесло. Конечно, как принадлежавший к императорской фамилии, он по условиям своего высокого положения не был усидчив в работе, в особенности в молодости. По натуре своей он был страшно горяч и нетерпелив, но с годами успокоился и уравновесился. Назначение его Верховным Главнокомандующим вызвало глубокое удовлетворение в армии. Войска верили в него и боялись его. Все знали, что отданные им приказания должны быть исполнены, что отмене они не подлежат и никаких колебаний не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63–64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ekde komenco de la milito, por savi [[Francio]]n, [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] tute ĝuste decidis rompi antaŭe ellaboritan militplanon kaj rapide transiri al [[ofensivo]], sen atendi la finon de koncentriĝo kaj disvolviĝo de la [[armeo]]j. Poste oni kulpigis lin pri tio, sed efektive tio estis la sola ĝusta [[decido]]. La [[germanoj]], agante laŭ internaj operaciaj linioj, nature devis klopodi bati la [[malamiko]]jn unu post alia, uzante sian evoluintan fervojan reton. Ni kun la aliancanoj, agante laŭ eksteraj linioj, devis ataki la malamikon samtempe de ĉiuj flankoj por ne doni al la germanoj eblecon ekstermi la malamikojn unu post alia kaj transloki la trupojn laŭplaĉe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = С начала войны, чтобы спасти Францию, Николай Николаевич совершенно правильно решил нарушить выработанный раньше план войны и быстро перейти в наступление, не ожидая окончания сосредоточения и развертывания армий. Потом это ставилось ему в вину, но в действительности это было единственно верное решение. Немцы, действуя по внутренним операционным линиям, естественно, должны были стараться бить врагов поочередно, пользуясь своей развитой сетью железных дорог. Мы же с союзниками, действуя по внешним линиям, должны были навалиться на врага сразу со всех сторон, чтобы не дать немцам возможности уничтожать противников поочередно и перекидывать свои войска по собственному произволу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ŝajne [[racio]] devus sugesti ke la [[germanoj]] fatale nepre devas, pro forto de la cirkonstancoj, unue ataki la [[francoj]]n, unue ĉar la francoj mobiliziĝos pli rapide ol ni kaj pli frue ol ni povos transiri al [[ofensivo]], kaj due ĉar kaze de kompleta sukceso la germanoj povos pli rapide inklinigi al [[paco]] la francojn ol la [[rusoj]]n kun ties grandega spaco en malfronto. Mirinda militplano kun retiriĝo al linio [[Bjalistoko]], [[Bresto]], estis definitive ellaborita, laŭ mia [[memoro]], en sekreta kunsido en [[Moskvo]], ŝajne aŭtune 1912, kaj en la sama tempo ĝi estis aprobita. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Казалось бы, здравый смысл должен был подсказать, что немцы фатально обязаны неизбежно, силою обстановки, атаковать раньше французов, во-первых, потому, что французы скорее нас мобилизуются и раньше нас могут перейти в наступление, а во-вторых, потому, что в случае полной удачи немцы могут быстрее склонить к миру французов, нежели русских с их необъятным пространством в тылу. Удивительный план войны с отводом назад, на линию Белосток, Брест, был окончательно разработан, насколько мне помнится, на секретном совещании в Москве, кажется, осенью 1912 года, и тогда же утвержден<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Francio]]n necesis savi, ĉar alie ankaŭ ni, post ĝia foriro el la [[batalo]], tuj malgajnus la [[milito]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Францию же необходимо было спасти, иначе и мы с выбытием ее из строя сразу проиграли бы войну<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estis postulanta severan kaj justan [[disciplino]]n en la trupoj, zorgis pri bezonoj de la [[soldato]], forte atentis ke ne okazu dominado de la staboj super la trupaj elementoj, nek avaris premiojn por la trupaj laborantoj, estis avara rilate premiadon de stabaj kaj arieraj agantoj, strikte malpermesante premii ilin per batalaj distingoj. Mi konsideris lin bonega ĉefkomandestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Николай Николаевич требовал строгой и справедливой дисциплины в войсках, заботился о нуждах солдата, усиленно следил за тем, чтобы не было засилия штабов над строевым элементом, не жалел наград для строевых работников, был скуп относительно награждений штабных и тыловых деятелей, строго запрещая награждать их боевыми отличиями. Я считал его отличным главнокомандующим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fatale estis ke estro de la stabo de la ĉefkomandestro estis nomumita eksa estro de la Ĉefa Administracio de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] [[Nikolaj Januŝkeviĉ]], tre ĉarma, sed sufiĉe malserioza kaj malbona stratego. Tiurilate lin devis rekompensi generalo-kantonmentigisto [[Jurij Danilov|Danilov]], la homo mallarĝa kaj obstina. Liaj raportoj sendube grave influis la strategiajn konsiderojn de la ĉefkomandestro kaj ne eblas malagnoski ke ni foje agis iusence senplane kaj riske malkoncentriĝis malkongrue al la fortoj, kiujn ni disponis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Фатально было то, что начальником штаба Верховного Главнокомандующего был назначен бывший начальник Главного управления Генерального штаба Янушкевич, человек очень милый, но довольно легкомысленный и плохой стратег. В этом отношении должен был его дополнять генерал-квартирмейстер Данилов, человек узкий и упрямый. Его доклады, несомненно, влияли в значительной степени на стратегические соображения Верховного Главнокомандующего, и нельзя не признать, что мы иногда действовали в некоторых отношениях наобум и рискованно разбрасывались не в соответствии с теми силами, которыми мы располагали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefkomandestro de la armeoj de la Sudokcidenta Fronto, kiun eniris ankaŭ mia 8-a armeo, estis nomumita komandestro de la trupoj de la Kieva Milita Distrikto generalo-adjutanto [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|N. I. Ivanov]]. Tio estis homo sufiĉe sindona al sia devo, ŝatinta militaferon, sed ekstreme mallarĝa je siaj pensoj, maldecidema, ekstreme skrupulema kaj ĝenerale stulta, kvankam ege zorgema rilate traktadon de sia persono. Li estis inter partoprenintoj de la malfeliĉa [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kaj mi opinias ke konstantaj malsukcesoj de tiu ĉi milito influis lin kaj igis lin senĉese dubi kaj timi vane, tiel ke eĉ en sufiĉe favoraj cirkonstancoj li konstante timis kompletan malvenkon kaj ĉiajn malfeliĉojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Главнокомандующим армиями Юго-Западного фронта, в состав которого вошла и моя 8-я армия, был назначен командующий войсками Киевского военного округа генерал-адъютант Н. И. Иванов. Это был человек вполне преданный своему долгу, любивший военное дело, но в высшей степени узкий в своих взглядах, нерешительный, крайне мелочный и, в общем, бестолковый, хотя и чрезвычайно самолюбивый. Он был одним из участников несчастной японской кампании, и думаю, что постоянные неудачи этой войны влияли на него и заставляли его непрерывно сомневаться и пугаться зря, так что даже при вполне благоприятной обстановке он постоянно опасался разгрома и всяких несчастий<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65–66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|M. V. Aleksejev]], homo tre inteligenta, rapide komprenanta la cirkonstancojn, bonega stratego. Lia ĉefa manko estis maldecidemo kaj mildeco de la [[karaktero]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] М. В. Алексеев, человек очень умный, быстро схватывающий обстановку, отличный стратег. Его главный недостаток состоял в нерешительности и мягкости характера<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] generalo [[Nikolaj Vladimiroviĉ Ruzskij|Ruzskij]], homo inteligenta, scioplena, decidema, tre zorgema rilate traktadon de sia persono, lerta kaj klopodinta prezenti siajn agojn laŭeble plej bone, foje koste de siaj najbaroj, profitante iliajn [[sukceso]]jn, kiuj estis malĝuste atribuataj al li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] генерал Рузский, человек умный, знающий, решительный, очень самолюбивый, ловкий и старавшийся выставлять свои деяния в возможно лучшем свете, иногда в ущерб своим соседям, пользуясь их успехами, которые ему предвзято приписывались<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum jaroj de la [[Rusa-japana milito||Japana milito]] kaj la [[Rusia revolucio de 1905|unua revolucio]], nia registaro klare substrekis kaj montris al la [[popolo]], ke ĝi mem ne scias kion ĝi volas kaj kien ĝi iras. Ni komprenis tiun ĉi [[eraro]]n sufiĉe malfrue, post anekso de [[Bosnio kaj Hercegovino]], sed moralan preparadon de la popolo al la [[Unua mondmilito|neevitebla eŭropa milito]] oni, mi diru eĉ ne preteratentis, pli ĝuste — malebligis. Se en la trupoj komandestro decidus klarigi al siaj subuloj ke nia ĉefa [[malamiko]] estas la [[germanoj]], ke ili planas ataki nin kaj ke ni devas je ĉiuj fortoj prepari nin por rebati tiun [[atako]]n, tiu ĉi sinjoro estus tuj forpelita de militservo, eble eĉ juĝita. Eĉ pli malgrandajn ŝancojn havis lerneja [[instruisto]] edifi al siaj edukatoj amon al la [[slavoj]] kaj malamon al la germanoj. Li estus konsiderita danĝera [[tutslavisto]], arda revoluciulo kaj ekzilita al [[Turuĥanska regiono|Turuĥanska]] aŭ [[Narima regiono]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В годы японской войны и первой революции наше правительство ясно подчеркнуло и указало народу, что оно само не знает, чего хочет и куда идет. Спохватились мы в своей ошибке довольно поздно, после аннексии Боснии и Герцеговины, но моральную подготовку народа к неизбежной европейской войне не то что упустили, а скорее, не допустили. Если бы в войсках какой-либо начальник вздумал объяснить своим подчиненным, что наш главный враг — немец, что он собирается напасть на нас и что мы должны всеми силами готовиться отразить его, то этот господин был бы немедленно выгнан со службы, если только не предан суду. Еще в меньшей степени мог бы школьный учитель проповедовать своим питомцам любовь к славянам и ненавистьк немцам. Он был бы сочтен опасным панславистом, ярым революционером и сослан в Туруханский или Нарымский край<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 69–70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Evidente [[germano]], ekstera kaj interna, estis ĉe ni ĉiopova, li estis okupanta la plej superajn ŝtatajn postenojn, estis persona gratissima ĉe la kortego. Krome en [[Peterburgo]] ekzistis povega rusa-germana partio, postulinta kontraŭ iu ajn prezo, koste de iuj ajn humiliĝoj, establi fortikan aliancon kun [[Germanio]], kaj ĝi tiutempe estis demonstre malestimanta nin. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Очевидно, немец, внешний и внутренний, был у нас всесилен, он занимал самые высшие государственные посты, был persona gratissima при дворе. Кроме того, в Петербурге была могущественная русско-немецкая партия, требовавшая во что бы то ни стало, ценою каких бы то ни было унижений, крепкого союза с Германией, которая демонстративно в то время плевала на нас<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Eĉ post deklaro de la [[milito]], alvenintaj de internaj regionoj de [[Rusio]] kompletigaj trupoj estis tute ne komprenantaj kia milito falis sur iliajn [[kapo]]jn — kvazaŭ sen iu ajn kaŭzo. Kiom da fojoj mi estis demandanta en [[tranĉeo]]j pro kio ni militas, kaj ĉiam mi estis neeviteble ricevanta respondon, ke iu erc-herc-perc kun [[edzino]] estis murditaj de iu kaj pro tio la [[aŭstroj]] volis molesti la [[serboj]]n. Sed kio estas la serboj — sciis preskaŭ neniu, kio estas la [[slavoj]] — estis ankaŭ malklare, kaj kial la [[germanoj]] decidis pro [[Serbio]] militi — estis tute nekonate. Okazis do, ke oni estis venigantaj homojn al la [[morto]] nesciate pro kio, do pro cara kaprico. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Даже после объявления войны прибывшие из внутренних областей России пополнения совершенно не понимали, какая это война свалилась им на голову — как будто бы ни с того ни с сего. Сколько раз спрашивал я в окопах, из-за чего мы воюем, и всегда неизбежно получал ответ, что какой-то там эрц-герц-перц с женой были кем-то убиты, а потому австрияки хотели обидеть сербов. Но кто же такие сербы — не знал почти никто, что такое славяне — было также темно, а почему немцы из-за Сербии вздумали воевать — было совершенно неизвестно. Выходило, что людей вели на убой неизвестно из-за чего, то есть по капризу царя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se la caro en decida momento de la vivo de [[Rusio]] kunvenigus ambaŭ leĝodonajn ĉambrojn por decidi la aferon de la [[milito]] kaj deklarus, ke li donacas veran [[konstitucio]]n kun respondeca ministerio kaj alvokas ĉiujn rusajn regatojn, sen distingo de etnoj, sociaj klasoj, [[religio]]j ktp, al komuna [[laboro]] por savo de la patrujo, troviĝanta en [[danĝero]], kaj por liberigo de la [[slavoj]] de la germana jugo, do entuziasmo estus grandega kaj populareco de la caro forte kreskus. Ĉi tie necesus aldoni kaj bone klarigi ke la problemo de [[Serbio]] estas nura preteksto por la milito, ke la tuta afero konsistas je firma deziro de la [[germanoj]] konkeri la tutan mondon. [[Pollando]]n necesis de sur alteco de la trono proklami libera kun promeso aldoni al ĝi [[Poznano]]n kaj Okcidentan [[Galicio]]n post la fino de la venka milito. Sed ne nur tio ĉi ne estis farita, sed eĉ al la alvoko de la [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|ĉefkomandestro]] al la [[poloj]] la caro, je ilia granda malkompreno kaj bedaŭro, reagis neniel kaj ne konfirmis la promesojn de la grandprinco. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Если бы царь в решительный момент жизни России собрал обе законодательные палаты для решения вопроса о войне и объявил, что дарует настоящую конституцию с ответственным министерством и призывает всех русских подданных, без различия народностей, сословий, религии и т. д., к общей работе для спасения отечества, находящегося в опасности, и для освобождения славян от немецкого ига, то энтузиазм был бы велик и популярность царя сильно возросла бы. Тут же нужно было добавить и отчетливо объяснить, что вопрос о Сербии — только предлог к войне, что все дело в непреклонном желании немцев покорить весь мир. Польшу нужно было с высоты престола объявить свободной с обещанием присоединить к ней Познань и Западную Галицию по окончании победоносной войны. Но это не только не было сделано, но даже на воззвание Верховного Главнокомандующего к полякам царь, к их великому недоумению и огорчению, ничем не отозвался и не подтвердил обещания великого князя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉu estis kulpo de nia plebano, ke li ne nur aŭdis nenion pri planoj de [[Germanio]], sed eĉ tute ne sciis ke tiu lando ekzistas, sciante nur ke ekzistas la [[germanoj]], kiu [[simio]]n elpensis, kaj ke ofte la guberniestro mem estas el tiuj ĉi inteligentaj kaj ruzaj homoj. [[Soldato]] ne nur ne sciis kio estas Germanio kaj des pli [[Aŭstrio]], sed li eĉ ne havis imagon pri sia panjo [[Rusio]]. Li konis sian distrikton kaj eble la gubernion, sciis ke ekzistas [[Peterburgo]] kaj [[Moskvo]], kaj je tio finiĝis lia konatiĝo kun sia patrujo. De kie povus aperi [[patriotismo]], konscia amo al la granda patrujo?! |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Чем был виноват наш простолюдин, что он не только ничего не слыхал о замыслах Германии, но и совсем не знал, что такая страна существует, зная лишь, что существуют немцы, которые обезьяну выдумали, и что зачастую сам губернатор — из этих умных и хитрых людей. Солдат не только не знал, что такое Германия и тем более Австрия, но он понятия не имел о своей матушке России. Он знал свой уезд и, пожалуй, губернию, знал, что есть Петербург и Москва, и на этом заканчивалось его знакомство со своим отечеством. Откуда же было взяться тут патриотизму, сознательной любви к великой родине?! <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum tiu ĉi [[Batalo de Galicio|kruela tritaga batalo]] loĝantoj de la urbo [[Lvovo]], speciale [[poloj]] kaj [[judoj]], ege nervoziĝis pro [[penso]] pri kies manojn ili trafos, do ĉu ili restos ĉe ni aŭ denove venos la [[aŭstroj]]. Alvoko de la ĉefkomandestro al la poloj ĉi tie ankoraŭ ne estis konata kaj ili, kaj des pli la judoj, kiuj ĉe ni troviĝis [[Judoj en Rusio|en subpremita pozicio]], dum en [[Aŭstrio]] ĝuis ĉiujn civitanajn rajtojn, senpacience atendis ke oni frakasos nin, des pli ke la aŭstra estraro deklaris al ili, ke post kelkaj tagoj ili nepre revenos. [[Rusinoj]] kompreneble estis ĉe nia flanko, krom partio de la tiel nomataj [[Ukraina naciismo|mazepanoj]], starigintaj kontraŭ nin kelkajn legionojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время этого жестокого трехдневного сражения жители города Львова, в особенности поляки и евреи, чрезвычайно волновались мыслью о том, в чьи руки они попадут, то есть останутся ли у нас или вновь придут австрийцы. Воззвание Верховного Главнокомандующего к полякам тут еще не было известно, и они, а тем более евреи, которые у нас находились в угнетенном положении, а в Австрии пользовались всеми правами граждан, нетерпеливо ждали, что нас разобьют, тем более что австрийское начальство объявило им, что они обязательно на днях вернутся назад. Русины, естественно, были на нашей стороне, кроме партии так называемых мазепинцев, выставивших против нас несколько легионов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 96.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] dum la tuta [[milito]] eĉ ne unufoje ni ricevis bone trejnitajn kompletigajn trupojn kaj ju pli poste des pli malbone estis tiuj ĉi kompletigaj trupoj instruitaj je sia afero, sed ankaŭ pli malbone preparitaj morale. Same kiel antaŭe neniu povus respondi al miaj demandoj pri la senco de tiu ĉi milito, pro kio ĝi aperis kaj kio estas niaj celoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] за всю войну мы ни разу не получали хорошо обученных пополнений, и чем дело шло дальше, тем эти пополнения прибывали не только все хуже и хуже обученными своему делу, но и плохо подготовленными в моральном отношении. По-прежнему никто не мог мне дать ответа при моих опросах, какой смысл этой войны, из-за чего она возникла и каковы наши цели<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 99.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] estante pli malbona kompare al la aŭstra armeo rilate nombron kaj kalibron de la [[kanono]]j, nia [[artilerio]] staris nekompareble pli alte rilate kvaliton de la [[pafado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] уступая австрийской в количественном отношении и калибром орудий, наша артиллерия качеством стрельбы была неизмеримо выше<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 102.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [...] opiniis kaj opinias plu, ke la plej bona maniero de [[defendo]] estas kaze de plej eta ebleco transiri al [[ofensivo]], do defendi sin necesas ne pasive, kio neeviteble sekvigas [[malvenko]]n, sed laŭeble plej aktive, forte batante [[malamiko]]n je senteblaj lokoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я [...] считал и считаю, что лучший способ обороны — это при мало-мальской возможности переход в наступление, то есть обороняться надо не пассивно, что неизменно влечет за собой поражение, а возможно более активно, нанося противнику в чувствительных местах сильные удары<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 106.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[batalo de Przemyśl]], daŭrinta seninterrompe dum monato, estis la lasta, pri kiu mi povus diri ke ĝin partoprenis regula, instruita [[armeo]], preparita dum paca periodo. Dum tri kaj iom da monatoj ekde komenco de la kampanjo plejparto de profesiaj [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j malaperis, kaj restis nur malmultaj kadroj, kiujn necesis haste kompletigi per aĉe instruitaj homoj, venintaj de rezervaj regimentoj kaj batalionoj. La oficiran korpuson oni devis kompletigi per ĵus enrangigitaj suboficiroj, ankaŭ nesufiĉe instruitaj. Ekde tiu tempo regula karaktero de la trupoj estis perdita kaj nia armeo estis ĉiam pli kaj pli simila al malbone instruita milico. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Это сражение под Перемышлем, беспрерывно длившееся в течение месяца, было последнее, о котором я мог сказать, что в нем участвовала регулярная, обученная армия, подготовленная в мирное время. За три с лишком месяца с начала кампании большинство кадровых офицеров и солдат выбыло из строя, и оставались лишь небольшие кадры, которые приходилось спешно пополнять отвратительно обученными людьми, прибывшими из запасных полков и батальонов. Офицерский же состав приходилось пополнять вновь произведенными прапорщиками, тоже недостаточно обученными. С этого времени регулярный характер войск был утрачен и наша армия стала все больше и больше походить на плохо обученное милиционное войско<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] venintaj kiel kompletigo [[soldato]]j en plej multaj kazoj sciis nur marŝi, sed ankaŭ tion ili faris malbone; plejmultaj el ili eĉ disan vicon ne konis, kaj ofte okazis ke ili eĉ ne sciis ŝarĝi fusilojn, dum pri [[scio]] pafi eĉ ne estis parolinde. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] прибывавшие на пополнение рядовые в большинстве случаев умели только маршировать, да и то неважно; большинство их и рассыпного строя не знали, и зачастую случалось, что даже не умели заряжать винтовки, а об умении стрелять и говорить было нечего<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 110.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi devas diri ke ekde komenco de la [[milito]] mi neniel povis ekkoni planon de la kampanjo. [...] Facile povas esti, ke neniu nova militplano estis kreita kaj oni agis nur per hazardaj taskoj, kiuj estis diktataj de cirkonstancoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Должен оговориться, что с начала войны я никак не мог узнать плана кампании. [...] Легко может статься, что и никакого нового плана войны создано не было и действовали лишь случайными задачами, которые определялись обстановкой<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 112.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[madjaroj]] (speciale) kun terura obstino estis fervore defendantaj aliron al [[Karpata baseno|Hungara valo]], en kiun ni certe je tiu [[tempo]] ne strebis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] мадьяры (в особенности) со страшным упорством отчаянно защищали доступ к Венгерской равнине, в которую, впрочем, мы в данное время не стремились<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 113.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Stranga estas la afero, generalo [[Lavr Kornilov|Kornilov]] sian divizion neniam kompatis: en ĉiuj [[batalo]]j, kiujn ĝi partoprenis subestre de li, ĝi havis terurajn perdojn, tamen la [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j amis lin kaj kredis al li. Cetere li ankaŭ sin ne kompatis, persone estis kuraĝa kaj impetis antaŭen sentime. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Странное дело, генерал Корнилов свою дивизию никогда не жалел: во всех боях, в которых она участвовала под его начальством, она несла ужасающие потери, а между тем офицеры и солдаты его любили и ему верили. Правда, он и себя не жалел, лично был храбр и лез вперед очертя голову<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 114.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi devas diri ke ne nur en Orienta [[Galicio]], kie plejparto de loĝantaro estas [[rusinoj]], inklinaj al ni ekde malnova tempo, sed ankaŭ en tiu Okcidenta, kie la tuta loĝantaro estas sole [[poloj]], ne nur kamparanoj, sed ankaŭ katolika pastraro traktis nin bone kaj en multaj kazoj helpis al ni laŭeble. Tion klarigas la fakto, ke pli frue laŭ mia ordono estis vaste diskonigita inter la loĝantaro la konata alvoko de grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] al la poloj. La poloj esperis ke helpe de [[rusoj]] denove resurektos la memstara [[Pollando]], al kiu estos aldonita ankaŭ Okcidenta Galicio. Mi diligente subtenis ilin je tiu [[espero]]. Nervozigis kaj bedaŭrigis la polojn nur tio, ke de la centra registaro de [[Rusio]] venis neniuj konfirmoj de tio, ke la [[promeso]]j de la grandprinco estos plenumitaj; la polojn tre incitis ke la caro eĉ per ne unu [[vorto]] konfirmis la promesojn de la ĉefkomandestro. Ĉe ili formiĝis [[opinio]], ke [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] neniam plenumas siajn promesojn, kaj pro tio multaj el ili, speciale la pastraro, timis ke kiam pasos bezono alvoki ilin al sia flanko, la rusa registaro denove trompos ilin, sen zorgi pri la promesoj de la grandprinco. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] должен сказать, что не только в Восточной Галиции, где большинство населения русины, к нам расположенные с давних пор, но и в Западной, где все население чисто польское, не только крестьяне, но и католическое духовенство относились к нам хорошо и во многих случаях нам помогали всем, чем могли. Это объяснялось тем, что ранее того по моему распоряжению было широко распространено среди населения известное воззвание великого князя Николая Николаевича к полякам. Поляки надеялись, что при помощи русских опять воскреснет самостоятельная Польша, к которой будет присоединена и Западная Галиция. Я старательно поддерживал их в этой надежде. Волновало и досадовало поляков лишь то, что от центрального правительства России не было никаких подтверждений того, что обещания великого князя будут исполнены; поляков очень раздражало, что царь ни одним словом не подтвердил обещаний Верховного Главнокомандующего. У них сложилось мнение, что Николай II никогда своих обещаний не исполняет, а потому многие из них, в особенности духовенство, опасались, что, когда пройдет необходимость привлекать их на свою сторону, русское правительство их надует, нисколько не церемонясь с обещаниями великого князя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 117–118.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Almenaŭ mi devas diri ke dum mia restado en okcidenta [[Galicio]] por mi estis facile vivi kun la [[poloj]] kaj ili tre diligente, sen rifuzoj, plenumis ĉiujn miajn postulojn. [[Fervojo]]j, telegrafaj kaj telefonaj linioj eĉ ne unufoje estis detruitaj, atakoj eĉ kontraŭ apartaj senarmaj [[soldato]]j niaj neniam okazis. Siavice mi klopodis per ĉiuj fortoj montri al la poloj komplezon kaj mi opinias ke ili estis pli kontentaj pri ni ol pri la [[aŭstroj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во всяком случае, должен сказать, что за время моего пребывания в Западной Галиции мне с поляками было легко жить и они очень старательно, без отказов, выполняли все мои требования. Железные дороги, телеграфные и телефонные линии ни разу не разрушались, нападения даже на одиночных безоружных наших солдат ни разу не имели места. В свою очередь я старался всеми силами выказывать полякам любезность и думаю, что они нами были более довольны, чем австрийцами<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 118.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Koncerne la judan loĝantaron, sufiĉe multnombran en ambaŭ duonoj de [[Galicio]], ĝi ĉe la aŭstroj havis tre grandan signifon, estis multe da bienuloj-judoj, kaj la rusina kaj pola loĝantaro malŝatis ilin. Preskaŭ ĉiuj bonhavaj judoj dum [[Batalo de Galicio|nia ofensivo]] fuĝis, kaj restis nur [[malriĉularo]]. Do la [[judoj]] estis pli favoraj al la [[aŭstroj]] pro komprenebla kialo. Sed mi persone nenion malbonan pri ili dum nia restado tie povas diri; ili estis tre servemaj, plenumantaj ĉiujn niajn postulojn kaj kondutis obeeme kaj kviete. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что касается еврейского населения, весьма многочисленного в обеих половинах Галиции, то оно при австрийцах имело очень большое значение, было много помещиков-евреев, и русинское и польское население относилось к ним неприязненно. Почти все состоятельные евреи во время нашего наступления бежали, и осталась лишь одна беднота. В общем, евреи были больше расположены к австрийцам по весьма понятной причине. Но лично я о них ничего дурного за время нашего там нахождения сказать не могу; они были очень услужливы, выполняли все наши требования и вели себя смирно и тихо<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 118–119.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi devas agnoski ke speciale unuan tempon post transiri niajn limojn en Orienta [[Galicio]] kelkaj urboj estis bruligitaj, kaj bienulaj rezidejoj laŭ nia vojo estis plejparte bruligitaj kaj disrabitaj; kulpuloj de tiuj ĉi tumultoj estis precipe nia [[kavalerio]], marŝinta fronte, tre ofte ankaŭ [[kamparanoj]] mem, koleraj kontraŭ la [[bienulo]]j, kaj ofte ankaŭ arieraj provizaj trupoj. Malgraŭ plej severaj agoj, tiuj ĉi provizaj trupoj kiel nebatalaj, forglitis de severa observado kaj faris [[rabado]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] должен признать, что в особенности первое время по переходе через наши границы в Восточной Галиции несколько городов было сожжено, а усадьбы имений, попадавшихся по пути, большей частью были сожжены или разграблены; виновниками этих беспорядков была главным образом наша конница, шедшая впереди, очень часто также сами крестьяне, озлобленные против помещиков, а зачастую и тыловые обозные части. Невзирая на самые строгие меры, эти обозные части, как нестроевые, ускользнули от строгого наблюдения и производили грабежи<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 119.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaptitaj aŭstraj oficiroj, ridante rakontis en nia skolta sekcio de la stabo, ke la militon en [[Karpatoj]] ili nomas Gummikrieg ("rezina milito"), ĉar ekde komenco de la kampanjo je tiu ĉi alo mi ĉiam devis farante [[ofensivo]]n okcidenten, rebati atakojn de la alo. Efektive ni devis jen profundiĝi je Karpatoj, jen iom retiriĝi, kaj movoj niaj povus esti nomitaj "rezina milito". |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пленные австрийские офицеры, смеясь, рассказывали в нашем разведывательном отделении штаба, что они войну в Карпатах называют Gummikrieg («резиновая война»), так как с начала кампании на этом фланге мне все время приходилось, наступая на запад, отбиваться с фланга. Действительно, нам приходилось то углубляться в Карпаты, то несколько отходить, и движения наши могли быть названы «резиновой войной»<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 122–123.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vizito de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] al la fronto] [...] mi konsideris persone Nikolaon la 2-an homo ekstreme malbonŝanca, kiun persekutis malsukcesoj dum lia tuta regado, sur ion ajn li metu siajn manojn. Mi havis kvazaŭ antaŭsenton, ke tiu ĉi vojaĝo aŭguras al ni pezan katastrofon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я считал лично Николая II человеком чрезвычайно незадачливым, которого преследовали неудачи в течение всего его царствования, к чему бы он ни приложил своей руки. У меня было как бы предчувствие, что эта поездка предвещает нам тяжелую катастрофу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 132.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas diri ke la [[Nikolao la 2-a (Rusio)||caro]] ne sciis trakti la trupojn, interparoli kun ili. Li ankaŭ ĉi tie, same kiel ĉiam, estis iom maldecidema kaj ne trovis [[vorto]]jn, kiuj povus allogi al li [[animo]]jn homajn kaj altigi la spiriton. Li estis indulgema, klopodis plenumi siajn devojn de la supera gvidanto de la [[armeo]], sed mi devas agnoski ke li faris tion malbone, kvankam en tiu [[tempo]] la vorto "caro" havis ankoraŭ magian efikon al la [[soldato]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно сказать, что царь не умел обращаться с войсками, говорить с ними. Он и тут, как всегда, был в некоторой нерешительности и не находил тех слов, которые могли привлечь к нему души человеческие и поднять дух. Он был снисходителен, старался выполнять свои обязанности верховного вождя армии, но должен признать, что это удавалось ему плохо, несмотря на то что в то время слово «царь» имело еще магическое влияние на солдат<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 134.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kiel prototipo de armea agado dum [[tranĉea milito]] estis forte kritikata de militaj aŭtoritatoj de ĉiuj ŝtategoj kaj interalie de ni; speciale niaj militaj instruistoj, germanaj militverkistoj, ne trovis sufiĉajn vortojn por moki [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] kaj lian sistemon trafosi la tutan [[Manĉurio]]n, konstante retretante kaj ne uzante ĉe tio plejparton de siaj anticipe fortikigitaj pozicioj. Ili asertis ke la [[germanoj]] en neniu kazo sekvos tian agmanieron, ke [[Germanio]] devos gajni mallongan [[milito]]n, rapide frakasi la [[malamiko]]jn, kaj pro tio ili ne amuziĝos pri la tranĉea milito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Японская кампания, как прообраз действий войск в позиционной войне, усиленно критиковалась военными авторитетами всех держав и, между прочим, нами; в особенности наши военные учителя, германские военные писатели, не находили достаточно слов, чтобы насмехаться над Куропаткиным и его системой изрыть всю Маньчжурию, постоянно отступая и не используя притом большей части своих заблаговременно укрепленных позиций. Они утверждали, что немцы ни в коем случае подобному образу действий следовать не будут, что Германии необходимо выиграть короткую войну, быстро разгромить противников, и потому забавляться позиционной войной они не станут<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas agnoski ke la komandestroj, same kiel la trupoj mem malŝategis fortikigi la poziciojn kaj en plej bona kazo limiĝis je etaj [[tranĉeo]]j por pafistoj. [...] Niaj fortikigitaj pozicioj efektive estis nura fosaĵo, eĉ sen komunikaj irejoj al ariero. Kaze de pli forta artileria pafado, speciale pafado de peza [[artilerio]], tiu iel tiel farita fosaĵo rapide pleniĝis je tero, kaj sidintaj en ĝi homoj kaze de uragana pafado estis komplete ekstermataj aŭ kapitulacis por eviti garantiitan morton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно признать, что ни начальники, ни сами войска терпеть не могли укрепляться и в лучшем случае ограничивались ровиками для стрелков. [...] Наши укрепленные позиции в действительности представляли собой один лишь ров, даже без ходов сообщения в тыл. При усиленном обстреле артиллерийским огнем, в особенности огнем тяжелой артиллерии, этот кое-как сделанный ров быстро заваливался, а сидевшие в нем люди при ураганном огне уничтожались целиком или сдавались в плен во избежание неминуемой смерти<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 140.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis plia faktoro, malhelpinta al ni kompletigi la trupojn per venantaj [[soldato]]j: krom tio ke ili estis tre malbone instruitaj, ili venadis nearmitaj, kaj ni por ili tute ne havis [[fusilo]]jn. Dum ni faris [[ofensivo]]n, la tuta armilaro restinta sur batalejoj — la nia kaj la malamika — estis kolektata de specialaj taĉmentoj kaj post riparado iris denove por uzado; nun, dum [[Granda Retreto (Rusio)|nia retreto]], okazis inverse: la tuta armilaro de la mortigitoj kaj vunditoj trafis manojn de [[malamiko]]. Interne de la lando mankis fusiloj. Estis ordonite al la malgrave vunditaj iri al bandaĝejoj nepre kun [[armilo]]j, oni eĉ pagis pro tio premian [[mono]]n, sed tio ĉi donis sufiĉe malgravajn rezultojn. Ĉe ĉiu regimento — ju pli longe des pli abunde — kreskis teamoj de senarmaj soldatoj, kiujn eĉ instrui ne eblis pro tiu ĉi manko. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было еще одно обстоятельство, мешавшее нам пополнять ряды прибывавшими солдатами: помимо того, что они были очень плохо обучены, они прибывали невооруженными, а у нас для них не было винтовок. Пока мы наступали, все оружие, оставшееся на полях сражения, — наше и неприятельское — собиралось особыми командами и по исправлении шло опять в дело; теперь же, при нашем отходе, получилось обратное: все оружие от убитых и раненых попадало в руки врага. Внутри страны винтовок не было. Приказано было легкораненым идти на перевязочные пункты обязательно с оружием, выдавались за это даже наградные деньги, но эти меры дали весьма незначительные результаты. При каждом полку — чем дальше, тем больше — росли команды безоружных солдат, которых и обучать почти было нечем<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 144–145.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] neniam mi estis komprenanta, kial pro eraroj je [[ordono]]j aŭ pro malsukcesaj agoj suferas ne la komandestro mem, sub kies [[flago]] estis farataj aŭ plenumataj tiuj aŭ aliaj ordonoj, sed respektiva stabestro, kiu laŭleĝe estas nura plenumanto de la ordonoj kaj disponoj de sia principo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я никогда не понимал, почему за ошибки в распоряжениях или из-за неудачных действий страдает не сам начальник, под флагом которого отдавались или осуществлялись те или иные приказания, а соответствующий начальник штаба, который по закону лишь исполнитель велений и распоряжений своего принципа<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 147.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksej Kaledin]] ] Li estis la homo tre modesta, ekstreme silentema kaj eĉ morna, havis [[karaktero]]n firman kaj iom obstinan, memstaran, sed la intelekton ne vastan, pli ĝuste malvastan, kiel oni diras, li estis iranta en okulŝirmiloj. Militaferon li konis bone kaj amis ĝin. Persone li estis kuraĝa kaj decidema. [...] supra limo por li kaj por utilo de la servo estis posteno de diviziestro; la korpuson bone regi li jam ne povis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Он был человеком очень скромным, чрезвычайно молчаливым и даже угрюмым, характера твердого и несколько упрямого, самостоятельного, но ума не обширного, скорее, узкого, что называется, ходил в шорах. Военное дело знал хорошо и любил его. Лично был он храбр и решителен. [...] пределом для него и для пользы службы была должность начальника дивизии; с корпусом же он уже справиться хорошо не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 152–153.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum somera ofensivo en 1915 kontraŭ niaj Nordokcidenta kaj Okcidenta Frontoj niaj armeoj estis [[Granda Retreto (Rusio)|retretantaj]] ege rapide, cedante al la [[malamiko]] grandegan spacon de nia patrujo; kiom mi povas juĝi laŭ atingintaj min tiutempe informoj, en multaj kazoj tio okazis sen sufiĉaj kialoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время летнего наступления 1915 года на наши Северо-Западный и Западный фронты наши армии отступали чрезвычайно быстро, уступая противнику громадное пространство нашего отечества; насколько я могу судить по доходившим до меня в то время сведениям, во многих случаях это происходило без достаточного основания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [post la [[Granda Retreto (Rusio)]] Baldaŭ post tiuj ĉi malĝojaj eventoj estis anoncite ke la ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estas elpostenigita kaj la postenon de la ĉefkomandestro okupis la imperiestro mem. Impreso en la trupoj pro tiu ĉi anstataŭigo estis la plej peza, oni povas diri — morna. La tuta armeo, same kiel la tuta [[Rusio]], sendube kredis al Nikolaj Nikolajeviĉ. Certe li havis malavantaĝojn, sed ilin grave superis liaj avantaĝoj de militestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Вскоре после этих горестных событий было обнародовано, что Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич смещен и назначен кавказским наместником, а должность Верховного Главнокомандующего возложил на себя сам государь. Впечатление в войсках от этой замены было самое тяжелое, можно сказать — удручающее. Вся армия, да и вся Россия, безусловно, верила Николаю Николаевичу. Конечно, у него были недочеты, и значительные даже, но они с лихвой покрывались его достоинствами как полководца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis konate al ĉiuj ke [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] pri militafero sciis tute nenion kaj ke surprenita de li posteno estos nur nominala, anstataŭ li ĉion devos decidi lia stabestro. [...] Surpreno de la posteno de la ĉefkomandestro estis la lasta bato, kiun faris al si Nikolao la 2-a kaj kiu sekvigis malĝojan finon de lia monarĥio. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было общеизвестно, что Николай II в военном деле решительно ничего не понимал и что взятое им на себя звание будет только номинальным, за него все должен будет решать его начальник штаба. [...] Принятие на себя должности Верховного Главнокомандующего было последним ударом, который нанес себе Николай II и который повлек за собой печальный конец его монархии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 156.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri milicaj taĉmentoj] Mi jam havis eblecon diri antaŭe ke tiuj ĉi milicoj prezentis neniun batalforton. Ilia oficira korpuso, krom etaj esceptoj, estis maltaŭga, multaj [[oficiro]]j estis prenitaj el la eksuloj — maljunaj, malsanaj, forgesintaj la servon, kaj eĉ ili tre malmultis. [[Soldato]]j servintaj delonge, firme sciis kaj estis konvinkitaj ke ilia devo estas gardi malfronton kaj servi tie, sed certe ne batali ĉe la fronto kontraŭ [[malamiko]]. Junaj, malspertaj oficiroj kaj preskaŭ neinstruitaj milicanoj neniukaze povus esti konsiderataj dum certa tempo kontentiga batala elemento. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я уже раньше имел случай сказать, что эти дружины не представляли собой никакой боевой силы. Их корпус офицеров, за малым исключением, никуда не годился, много офицеров было взято из отставки — старые, больные, отставшие от службы, да и их было очень мало. Солдаты старших сроков службы твердо знали и были убеждены, что их обязанность — оберегать тыл и нести там службу, но отнюдь не сражаться на фронте с неприятелем. Молодые, неопытные офицеры и почти совсем необученные ратники ополчения ни в каком случае не могли считаться до поры до времени удовлетворительным боевым элементом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 157–158.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Anton Denikin]] ] Denikin, kiu ludis tiom grandan rolon poste, estis bona batala generalo, tre mensrapida kaj decidema, sed li ĉiam klopodis laborigi siajn najbarojn por sia profito, por faciligi plenumon de tasko kiun li donis al sia divizio; najbaroj liaj ofte plendis ke li volas aljuĝi iliajn bataldistingojn al si. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Деникин, который играл такую большую роль впоследствии, был хороший боевой генерал, очень сообразительный и решительный, но всегда старался заставить своих соседей порядочно поработать в свою пользу, дабы облегчить данную им для своей дивизии задачу; соседи же его часто жаловались, что он хочет приписывать их боевые отличия себе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 161.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devis konstrui senfinajn fasĉinojn, amason da [[ponto]]j, [[tranĉeo]]jn ne enfosi en la teron, sed konstrui ilin el traboj, kovritaj de ekstere per tero, ĉar profundiĝi en la teron ne eblis pro proksimeco de grundakvoj. Materialo por plenumo de tiuj ĉi laboroj abundis, ĉar la tuta areo estis kovrita je [[arbaro]]j. Evidentiĝis ke kvankam kun grandaj malfacilaĵoj kaj iom alie, sed militi en [[Polezio]] per grandaj amasoj eblas: la 3-a armeo preskaŭ komplete sin trovis en [[marĉo]]j kaj kontraŭ ĝi estis multnombra [[malamiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пришлось устраивать бесконечные гати, массу мостов, окопы же не врывать в землю, а строить их из бревен, прикрытых с наружной стороны землею, так как углубляться в землю было невозможно по причине близости грунтовых вод. Материала для выполнения этих работ было сколько угодно, так как вся местность сплошь покрыта лесами. Выяснилось, что хотя и с большими затруднениями и несколько иным порядком, но воевать в Полесье значительными массами можно: 3-я армия почти вся оказалась в болотах, и против нее был многочисленный противник<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 163.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [ [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] en la Sudokcidenta fronto] Same kiel antaŭe, okultrafa estis malkapablo de la caro interparoli kun la trupoj, li kvazaŭ konfuziĝis kaj ne sciis kion diri, kien iri kaj kion fari, do ne estas mirinde ke la trupoj estis kvazaŭ frostigitaj kaj montris neniujn [[ĝojo]]n kaj spiritleviĝon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как и прежде, бросалось в глаза неумение царя говорить с войсками, он как бы конфузился и не знал, что сказать, куда пойти и что делать, поэтому не удивительно, что войска были как бы замороженными и не выказывали никакой радости и подъема духа<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 164.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Ĉeĥa Taĉmento]] ] Tiu ĉi taĉmento havas sian etan [[historio]]n. Ial la ĉefkomandejo ne volis formi ĝin kaj timis [[perfido]]n flanke de la militkaptitaj [[ĉeĥoj]]. Sed mi insistis kaj poste evidentiĝis ke mi estis prava. Ĝi bonege batalis ĉe mia fronto. Dum la tuta [[tempo]] ili kondutis brave. Mi sendis tiun ĉi taĉmenton al la plej danĝeraj kaj malfacilaj lokoj, kaj ili ĉiam brile estis plenumantaj donitajn taskojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта дружина имеет свою маленькую историю. Почему-то Ставка не хотела ее организовать и опасалась измены со стороны пленных чехов. Но я настоял, и впоследствии оказалось, что я был прав. Они великолепно сражались у меня на фронте. Во все время они держали себя молодцами. Я посылал эту дружину в самые опасные и трудные места, и они всегда блестяще выполняли возлагавшиеся на них задачи<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 168.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov]] ] [...] ĉiujn ofensivajn operacojn la ĉefkomandestro plu traktis skeptike kaj pensis plejparte pri kiel ne lasi la [[malamiko]]n pli orienten kaj kiel preventi de la invado [[Kievo]]n. [...] Rilate ne nur [[venko]]n en la milito, sed eĉ haltigon de la malamika [[ofensivo]] — tion ĉi li ne kredis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] ко всяким наступательным операциям главнокомандующий продолжал относиться скептически и думал главным образом лишь о том, чтобы не пустить врага дальше к востоку и предохранить от нашествия Киев. [...] Что же касается не только выигрыша войны, но даже остановки наступления врага — в это он не верил<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 168.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|Ivanov]] imitante la [[Patriota Milito de 1812|militon de 1812]], ordonis formi en ĉiu kavaleria kaj kozaka divizio de ĉiuj armeoj de la fronto po partizana taĉmento, ĉe tio rektan estradon super ili li lasis por si. [...] Ekde komence aperis en la malfronto grandaj problemoj kun tiuj ĉi [[partizanoj]]. Okazis senfinaj problemoj kun niaj rusaj loĝantoj, ĉe tio, agnoskante sole la ĉefkomandestron, la partizanoj faris amason da diboĉoj, [[rabo]]j kaj havis tre etan emon invadi malamikajn areojn. [...] ja la cirkonstancoj estis tute aliaj, malamika fronto estis seninterrompa kaj agi kontraŭ komunikiloj kiel en 1812 tute ne eblis. Ŝajne ne estis malfacile kompreni ke ĉe la tranĉea milito de milionaj armeoj agi same kiel antaŭ cent jaroj havis neniun sencon. Finfine printempe la partizanoj estis malestablitaj, doninte neniun utilon, dum ili kostis grandegan [[mono]]n, kaj oni devis iujn el ili, laŭ mia memoro, surbaze de juĝejaj verdiktoj mortpafi, aliajn ekzili al [[punlaboro]] pro rabado de civiluloj kaj [[Seksperforto|perfortado de virinoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Иванов в подражание войне 1812 года распорядился сформировать от каждой кавалерийской и казачьей дивизии всех армий фронта по партизанскому отряду, причем непосредственное над ними начальство он оставил за собой. [...] С самого начала возникли в тылу фронта крупные недоразумения с этими партизанами. Выходили бесконечные недоразумения с нашими русскими жителями, причем, признавая только лично главнокомандующего, партизаны эти производили массу буйств, грабежей и имели очень малую склонность вторгаться в область неприятельского расположения. [...] ведь обстановка была совершенно другая, неприятельский фронт был сплошной и действовать на сообщения, как в 1812 году, не было никакой возможности. Казалось бы, нетрудно сообразить, что при позиционной войне миллионных армий действовать так, как сто лет назад, не имело никакого смысла. В конце концов весной партизаны были расформированы, не принеся никакой пользы, а стоили они громадных денег, и пришлось некоторых из них, поскольку мне помнится, по суду расстрелять, других сослать в каторжные работы за грабеж мирных жителей и за изнасилование женщин<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 169–171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum la vintro 1915/16, starante la tutan tempon sur la samaj pozicioj, ni ilin poiomete perfektigis kaj ili komencis akiri la formon, kiu ĉe la moderna [[tranĉea milito]] donas grandan rezistemon al la trupoj: ĉiu fortikigita strio havis tri ĝis kvar liniojn de [[tranĉeo]]j je plena homa alteco kaj kaj kun pluraj komunikaj irejoj. Ni estis konstruantaj ankaŭ mitralpafejojn kaj ŝirmejojn, sed ni ne uzis tiucele, kiel [[germanoj]] kaj [[aŭstroj]], [[ferbetono]]n, sed estis konstruantaj ŝirmejojn, sin enfosante profunde en la teron kaj sin kovrante supre per kelkaj vicoj da traboj kun tia kalkulo ke tia plafono povu elteni 6-colan obuson. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В течение зимы 1915/16 года, стоя все время на одних и тех же позициях, мы их постепенно совершенствовали, и они стали приобретать тот вид, который при современной позиционной войне дает большую устойчивость войскам: каждая укрепленная полоса имела от трех до четырех линий окопов полного профиля и с многочисленными ходами сообщения. Строили также пулеметные гнезда и убежища, но не пользовались для этой цели, как германцы и австрийцы, железобетоном, а строили убежища, зарываясь глубоко в землю и прикрываясь сверху несколькими рядами бревен с расчетом, чтобы такой потолок мог выдержать 6-дюймовый снаряд<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas agnoski ke la [[aŭstroj]] kaj [[germanoj]] estis fortikigantaj siajn poziciojn pli bone ol ni, pli fundamente, kaj en iliaj tranĉeoj vivi estis oble pli komforte ol en la niaj. Krom sufiĉe vasta apliko de ferbetonaj konstruaĵoj, ĉe ili en multaj lokoj estis konektita [[elektro]], aranĝitaj ĝardenetoj kaj kirasprotektitaj ejoj por [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно признать, что австрийцы и немцы укреплялись лучше нас, более основательно, и у них в окопах было гораздо удобнее жить, нежели в наших. Помимо довольно широкого применения железобетонных сооружений у них во многих местах было проведено электричество, устроены садики и блиндированные помещения для офицеров и для солдат<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rilate [[banejo]]jn la [[Tutrusia Zemstva Unio]] donis al ni vere nemezureblan helpon. Neniujn taskojn tiu ĉi unio rifuzis kaj ĝiaj agantoj investis sian tutan animon por laŭeble plej rapide kaj serioze plenumi tiun aŭ alian taskon. Ankaŭ la [[Unio de Urboj]] donis grandan utilon, sed almenaŭ ĉe mi en la 8-a armeo la Zemstva Unio estis pli agema, kaj mi konsideras devo de la [[konscienco]] atesti ke danke al ĝia laboro neniam iuj ajn infektaj malsanoj atingis grandan skalon; post apero de [[infekta malsano]] ni rapide subpremis la infekton kaj la trupoj pro malsanoj suferis malmulte, speciale kompare al sanitara stato de la trupoj dum дф antaŭaj militoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В отношении бань Всероссийский земский союз оказал нам прямо-таки неизмеримую пользу. Ни от каких задач союз этот не отказывался, и его деятели вкладывали в полном смысле этого слова душу свою в то, чтобы возможно быстрее и основательнее выполнять то или другое задание. И Союз городов принес большую пользу, но, по крайней мере, у меня в 8-й армии Земский союз был более деятелен, и считаю долгом совести засвидетельствовать, что благодаря его работе никогда никакие инфекционные болезни не принимали обширных размеров; при появлении какой-либо заразной болезни мы быстро справлялись с инфекцией, и войска от болезней страдали мало, в особенности по сравнению с санитарным состоянием войск в прежних войнах<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171–172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Nur [[aerarmeo]] kompare al tiu malamika estis ekstreme malforta. Dume krom aera skoltado kaj fotado de malamikaj [[fortikaĵo]]j, [[aviadilo]]j havis ankaŭ neanstataŭigenblan signifon ĉe korektado de pafado de peza [[artilerio]]. Multfoje oni promesis altigi nombron de [[aviadilo]]j, sed tio restis nura [[promeso]]. Mankis al ni ankaŭ la [[tanko]]j, do mi ege ekĝojis kiam estis sciigite ke ili estos senditaj de [[Francio]]; sed ankaŭ tiu ĉi promeso ĝis la fino de mia [[laboro]] ĉe la fronto ne estis plenumita. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Лишь воздушный флот по сравнению с неприятельским был чрезмерно слаб. Между тем помимо воздушной разведки и снятия фотографий неприятельских укреплений самолеты имели еще незаменимое значение при корректировании стрельбы тяжелой артиллерии. Много раз обещали увеличить число самолетов, но так это одним обещанием и осталось. Не было у нас также и танков, и поэтому я очень обрадовался, когда было сообщено, что таковые будут присланы из Франции; но и это обещание до конца моей работы на фронте выполнено не было<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Je la frua printempo en ĉiu infanteria divizio estis 18 ĝis 20 mil homoj, sufiĉe instruitaj, kaj 15 ĝis 18 mil [[fusilo]]j tute en ordo kaj kun abunda municio. La eluzitaj kanonoj estis anstataŭigitaj per tiuj novaj, kaj ni povis plendi nur ke peza [[artilerio]] ĉe ni ankoraŭ grave malsufiĉis, kvankam ankaŭ ĝi iom kreskis. Rilate spiritan etoson de la trupoj de mia armeo kaj, kiel mi baldaŭ konvinkiĝis, de la aliaj armeoj de la Sudokcidenta Fronto, ni troviĝis, laŭ mia [[opinio]], en brila stato kaj havis plenan rajton esperi rompi la [[malamiko]]n kaj elpeli ĝin for de niaj limoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = К ранней весне в каждой пехотной дивизии было от 18 до 20 тысяч человек, вполне обученных, и от 15 до 18 тысяч винтовок в полном порядке и с изобилием патронов. Износившиеся орудия были заменены новыми, и мы могли жаловаться только на то, что тяжелой артиллерии у нас было еще далеко не достаточно, хотя и ее несколько прибавилось. По состоянию духа войск вверенной мне армии и, как я скоро убедился, других армий Юго-Западного фронта мы находились, по моему убеждению, в блестящем состоянии и имели полное право рассчитывать сломить врага и вышвырнуть его вон из наших пределов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = En situacio kiam artileriajn obusojn necesis ŝpari dum aranĝi gravajn skoltajn operacojn ne eblis, ĉar ni estis starantaj laŭ preskaŭ la tuta fronto naz-ĉe-nazo kontraŭ [[malamiko]], estis evidente ke pri fortaj demonstracioj eĉ ne estis parolinde kaj trompi la malamikon estis tute neeble. Ja tio estas aboca vero, ke la demonstracio nur tiam atingas sian celon, se ĝi estas farata decideme kaj la trupoj mem ne scias ke tio estas demonstracio, ne vera [[atako]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = При условии что артиллерийские снаряды следовало беречь, а устраивать разведчикам какие-либо особые поиски было нельзя, так как мы стояли почти по всему фронту с противником нос к носу, очевидно, что о сильных демонстрациях и разговаривать нечего было и надуть противника было совершенно невозможно. Ведь это — азбучная истина, что демонстрация только тогда достигает своей цели, когда она ведется решительно и когда войска сами не знают, что это демонстрация, а не настоящая атака<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 173.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi postulis sendi al mi generalon-kantonmentigiston [[Miĥail Diteriĥs|Diteriĥs]], homon tre kapablan kaj perfekte konantan sian aferon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я вытребовал к себе генерал-квартирмейстера Дитерихса, человека очень способного и отлично знающего свое дело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 176.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vizito de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] al armeo en 1916] Nek figuro, nek parolmaniero de la caro tuŝis soldatan animon kaj nek faris la impreson, kiu estis necesa por altigi spiriton kaj forte allogi al si la korojn. Li faris kion li povis kaj kulpigi lin en tiu ĉi kazo ne eblas, sed bonajn rezultojn je la senco de inspirado kaŭzi li ne povis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Ни фигурой, ни умением говорить царь не трогал солдатской души и не производил того впечатления, которое необходимо, чтобы поднять дух и сильно привлечь к себе сердца. Он делал что мог, и обвинять его в данном случае никак нельзя, но благих результатов в смысле воодушевления он вызывать не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 179.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĝenerale, konsiderante proksimecon de malamika fronto al [[Kamenec-Podolskij]], oftajn [[atako]]jn de [[aviadilo]]j de malamiko kontraŭ Kamenec-Podolskij kaj maleblon komplete protekti la caran trajnon kontraŭ ĵetataj de ili [[bombo]]j, mi klopodis admoni la caron redukti sian restadon en Kamenec-Podolskij, je kio min subtenis ankaŭ grafo [[Adolf Andreas Woldemar Freedericksz|Freedericksz]], sed la caro malgraŭ ĉio rifuzis ŝanĝi sian itineron kaj forveturis nur post dutaga restado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В общем, имея в виду близость неприятельского фронта от Каменец-Подольска, частые налеты самолетов противника на Каменец-Подольск и невозможность полного обеспечения царского поезда от бросаемых ими бомб, я старался уговорить царя сократить свое пребывание в Каменец-Подольске, в чем меня поддержал и граф Фредерикс, но царь ни за что не соглашался изменить свой маршрут и уехал лишь после двухсуточного пребывания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 179–180.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Al tio milita ministro deklaris kaj kampa generalo-inspektoro aldonis, ke nuntempe malpezajn obusojn ili povas ricevi en grandega kvanto, sed koncerne tiujn pezajn la rusia [[industrio]] ilin doni ankoraŭ ne povas, de eksterlande ricevi ilin por ni ankaŭ estas tre malfacile, kaj difini tempon, kiem pliboniĝos provizado je pezaj obusoj, ili ne povas, sed certe — ne ĉi-somere. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = На это военный министр заявил, а полевой генерал-инспектор добавил, что в данное время легкие снаряды они могут получить в громадном количестве, но что касается тяжелых, то отечественная военная промышленность их пока дать не может, из-за границы получить нам их также очень трудно, и определить время, когда улучшится дело снабжения тяжелыми снарядами, они не могут, во всяком случае — не этим летом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 180–181.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La prezidinta Supera Ĉefkomandestro diskutojn ne gvidis, tiujn ĉi devojn estis plenumanta [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]]. La caro la tutan tempon sidis silente, eldiris neniujn [[opinio]]jn, kaj laŭ propono de Aleksejev per sia aŭtoritato estis aprobanta tion, kio estis decidita per diskutoj de la milita konsilio, kaj konkludojn, kiujn faris Aleksejev. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Председательствующий Верховный Главнокомандующий прениями не руководил, а обязанности эти исполнял Алексеев. Царь же все время сидел молча, не высказывал никаких мнений, а по предложению Алексеева своим авторитетом утверждал то, что решалось прениями военного совета, и выводы, которые делал Алексеев<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 182.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĝis komenco de tiu ĉi [[milito]] estis konsiderate aksiomo, ke ataki [[malamiko]]n je la fronto (dum [[kampa milito]]) preskaŭ ne eblas pro forteco de la pafado; almenaŭ tiaj fruntobatoj postulis grandajn oferojn kaj devus doni malmultajn rezultojn; solvon de la [[batalo]] necesis serĉi ĉe aloj, kateninte trupojn de la malamiko ĉe la fronto per pafado, la rezervojn ja koncentri je unu aŭ je ambaŭ aloj depende de cirkonstancoj por fari [[atako]]n, kaj kaze de plena [[sukceso]] — por ĉirkaŭigo. Tamen post kiam kampa milito transiris al tiu tranĉea kaj danke al milionaj armeoj transformiĝis je seninterrompa fronto de [[maro]] ĝis maro, la ĵus priskribita agmaniero evidentiĝis neebla. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = До начала этой войны считалось аксиомой, что атаковать противника с фронта (в полевой войне) почти невозможно ввиду силы огня; во всяком случае, такие лобовые удары требовали больших жертв и должны были дать мало результатов; решения боя следовало искать на флангах, сковав войска противника на фронте огнем, резервы же сосредоточивать на одном или на обоим флангах в зависимости от обстановки для производства атаки, а в случае полной удачи — и окружения. Однако, когда полевая война вскоре перешла в позиционную и благодаря миллионным армиям вылилась в сплошной фронт от моря до моря, только что описанный образ действия оказался невозможным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 183–184.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj jen la [[germanoj]] sub la nomo de falango kaj diversaj aliaj nomoj aplikis tian agmanieron, ĉe kiu frunta atako devus havi [[sukceso]]n, ĉar la alojn neniu el la kontraŭuloj havis pro seninterrompa fronto. Amasiĝis grandega artileria grupo el diversaj kalibroj, inkluzive ĝis 12-colajn, kaj fortaj infanteriaj rezervoj, kiuj koncentriĝis je batalejo, elektita por trarompo de la [[malamiko]]. Preparado de tia [[atako]] devus komenciĝi per fortega artileria pafado, kiu devus forbalai dratajn obstaklojn kaj detrui malamikajn [[fortikaĵo]]jn kun ties defendantoj. Kaj poste atako de [[infanterio]], subtenita de artileria pafado, devus neeviteble finiĝi per sukceso, do per trarompo de la fronto kaj posta vastigo de la trarompita fronto. Evidente la malamiko devus foriri de tiuj lokoj, kiuj ne estis atakitaj. Tia agmaniero en 1915 donis kompletan venkon al la aŭstra-germanoj super la rusa armeo, forĵetinte nin malproksimen orienten [...] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = И вот немцы под названием фаланги и разными другими наименованиями применили такой образ действий, при котором атака в лоб должна была иметь успех, так как флангов ни у одного из противников не было ввиду сплошного фронта. Собиралась огромная артиллерийская группа разных калибров, до 12-дюймовых включительно, и сильные пехотные резервы, которые сосредоточивались на избранном для прорыва противника боевом участке. Подготовка такой атаки должна была начаться сильнейшим артиллерийским огнем, который должен был смести проволочные заграждения и уничтожить неприятельские укрепления с их защитниками. И затем атака пехоты, поддержанная артиллерийским огнем, должна была неизменно увенчаться успехом, то есть прорывом фронта и в дальнейшем расширением прорванного фронта. Очевидно, противник должен был уходить с тех участков, которые не были атакованы. Такой способ действий в 1915 году дал полную победу австро-германцам над русской армией, отбросив нас далеко на восток [...]<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 184.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [preparado de la [[Brusilov-ofensivo]] ] [...] mi ordonis ne en unu, sed en ĉiuj armeoj de mia fronto prepari po unu batoloko, kaj krome en kelkaj korpusoj elekti por ĉiu sian batolokon kaj en ĉiuj ĉi lokoj tuj komenci foslaborojn por proksimiĝo al la [[malamiko]]. Danke al tio en mia fronto la malamiko ekvidos tiajn foslaborojn en 20—30 lokoj, kaj eĉ transkurintaj al ĝi [[soldato]]j povos diri al la malamiko nenion krom ke en tiu ĉi loko estas preparaata atako. Tiel la malamiko estos senigita je ebleco venigi al unu loko ĉiujn siajn fortojn kaj ne povos scii, kie al li estos farita la ĉefa bato. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я приказал не в одной, а во всех армиях вверенного мне фронта подготовить по одному ударному участку, а кроме того, в некоторых корпусах выбрать каждому свой ударный участок и на всех этих участках немедленно начать земляные работы для сближения с противником. Благодаря этому на вверенном мне фронте противник увидит такие земляные работы в 20—30 местах, и даже перебежчики не будут в состоянии сообщать противнику ничего иного, как то, что на данном участке подготовляется атака. Таким образом, противник лишен возможности стягивать к одному месту все свои силы и не может знать, где будет ему наноситься главный удар<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 185.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ligo de la caro kun la fronto konsistis sole je tio, ke li ĉiutage vespere estis ricevanta raporton pri la okazaĵoj en la fronto. Mi opinias ke tiu ĉi ligo estis tro malgranda [...] Efektive la caro en la ĉefkomandejo enuis. Ĉiutage je la 11-a matene li estis ricevanta raporton de la stabestro kaj generalo-kantonmentigisto pri situacio en la fronto kaj fakte je tio finiĝis lia fikcia estrado de la trupoj. La tutan restan tempon li havis nenion por fari kaj pro tio, ŝajnas al mi, li klopodis ĉiam vojaĝi jen al [[Carskoje Selo]], jen al la fronto, jen al diversaj lokoj de [[Rusio]] sen difinita celo, nur por mortigi [[tempo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Связь же царя с фронтом состояла лишь в том, что он ежедневно по вечерам получал сводку сведений о происшествиях на фронте. Думаю, что эта связь чересчур малая [...] В действительности царю в Ставке было скучно. Ежедневно в 11 часов утра он принимал доклад начальника штаба и генерал-квартирмейстера о положении на фронте, и, в сущности, на этом заканчивалось его фиктивное управление войсками. Все остальное время дня ему делать было нечего, и поэтому, мне кажется, он старался все время разъезжать то в Царское Село, то на фронт, то в разные места России без какой-либо определенной цели, а лишь бы убить время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 187–188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Neniam mi povis kompreni pro kio la [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|imperiestrino]] tiel forte malŝatis min. Ŝi ja devus vidi kiel senlace mi estis laboranta por utilo de la patrujo, do tiutempe por la [[gloro]] de ŝia edzo kaj ŝia filo. Mi estis tro malproksima de la [[kortego]], do neniun pretekston por persona antipatio mi povus doni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Никогда не мог я понять, за что императрица меня так сильно не любила. Она ведь должна была видеть, как я неутомимо работал на пользу родины, следовательно, в то время во славу ее мужа и ее сына. Я был слишком далек от двора, так что никакого повода к личной антипатии подать не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la lasta renkontiĝo kun [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]] Stranga afero okazis al la eta ikono de [[Nikolao de Mira|Sankta Nikolao]], kiun ŝi donis al mi dum tiu ĉi lasta nia rendevuo. Emajla bildo de la sanktulo tuj forfrotiĝis kaj tiel forte, ke restis nura arĝenta plateto. Superstiĉaj homoj estis mirigitaj, kaj troviĝis ankaŭ tiaj, kiuj suspektis maldeziron de la sanktulo partopreni en tiu ĉi hipokrita beno. Unu aferon mi scias firme, ke la [[malamo]]n de tiu ĉi profunde malfeliĉa, fatala por nia patrujo virino, mi konscie ne meritis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Странная вещь произошла с образком св. Николая, который она мне дала при этом последнем нашем свидании. Эмалевое изображение лика святого немедленно же стерлось, и так основательно, что осталась лишь одна серебряная пластинка. Суеверные люди были поражены, а нашлись и такие, которые заподозрили нежелание святого участвовать в этом лицемерном благословении. Одно твердо знаю, что нелюбовь этой глубоко несчастной, роковой для нашей родины женщины я ничем сознательно не заслужил<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Inspektado de la trupoj pasis bone, kaj neniuj malagrablaj incidentoj okazis, sed necesas diri la veron, ke laŭ sia naturo la caro estis la [[homo]] pardonema kaj ĉiam klopodis danki. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Смотр войск прошел благополучно, и никаких неприятных инцидентов не было, да нужно правду сказать, что по натуре своей царь был человек снисходительный и всегда старался благодарить<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 189.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Al ĉiu estas klare, ke la [[fortikaĵo]]j mem, iom ajn fortikaj ili estus, sen necesa vivoforto rebati la [[atako]]n ne povas, kaj je malfortigo de malamikaj fortoj ĉe mia fronto konsistis mia [[espero]] pri sukceso. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Всякому понятно, что самые укрепления, как бы они ни были сильны, без надлежащей живой силы отбить атаку не могут, и в ослаблении неприятельских сил на моем фронте главным образом заключалась моя надежда на успех<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [germanoj kaj aŭstroj dum la [[Brusilov-ofensivo]] ] [...] tio estis sistemo de la ĉefkomandejo subestre de [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]] — dek paŝojn antaŭen, kaj poste tuj unu paŝon reen. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] это была система Ставки с Алексеевым во главе — делать шаг вперед, а потом сейчас же шаг назад<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 195.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Mi devas agnoski, ke ĉie nia artileria [[atako]] havis plenan [[sukceso]]n. En plejparto de la kazoj trairejoj estis farita en sufiĉa kvanto kaj bone, kaj la unua fortikigita linio estis kompleta forbalaata kaj kune kun siaj defendantoj trnsformiĝanta je amaso de rompitaĵoj kaj disŝiritaj korpoj. Ĉi tie klare montriĝis reverso de la medalo: multaj ŝirmejoj ne estis detruitaj, sed sidintaj tie trupoj de garnizono devis formeti la [[armilo]]jn kaj kapitulaci, ĉar sufiĉis eĉ unu sola grenadisto kun [[bombo]] enmane ekstari ĉe la enirejo kaj la savo jam ne pl haveblis, ĉar kaze de rifuzo kapitulaci en la ŝirmejon estis metata grenado, kaj sin kaŝintoj neeviteble estis pereantaj sen utilo por la afero; ĝustatempe elrampi el la ŝirmejoj estis ege malfacile kaj diveni la [[tempo]]n ne eblis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Должен признать, что везде наша артиллерийская атака увенчалась полным успехом. В большинстве случаев проходы были сделаны в достаточном количестве и основательно, а первая укрепленная полоса совершенно сметалась и вместе со своими защитниками обращалась в груду обломков и растерзанных тел. Тут ясно обнаружилась обратная сторона медали: многие убежища разрушены не были, но сидевшие там части гарнизона должны были класть оружие и сдаваться в плен, потому что стоило хоть одному гренадеру с бомбой в руках стать у выхода, как спасения уже не было, ибо в случае отказа от сдачи внутрь убежища металась граната, и спрятавшиеся неизбежно погибали без пользы для дела; своевременно же вылезть из убежищ чрезвычайно трудно и угадать время невозможно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 197–199.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Sed strangan [[karaktero]]n havis [[Aleksej Kaledin|Kaledin]]: malgraŭ plena [[sukceso]] de la agoj, li ĉiam estis plendanta ke li troviĝas en kriza situacio kaj atendas ĉiutage pro tute nekonataj kialoj por la armeo kaj por si mem pereon; regado de la trupoj ĉe li estis maldecidema, ŝanceliĝanta. Siavice la trupoj vidis lin malmulte, kaj kiam ili lin vidis, do rimarkis nur la mornan, silenteman generalon, kun ili ne parolintan kaj ilin ne dankintan; oni lin ne amis kaj oni lin ne fidis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Но странный был характер у Каледина: невзирая на полную успешность действий, он все время плакался, что находится в критическом положении и ожидает ежедневно по совершенно неизвестным причинам как армии, так и себе погибели; управление войсками было у него нерешительное, колеблющееся. В свою очередь, войска видели его мало, а когда видели, то замечали лишь угрюмого, молчаливого генерала, с ними не говорившего и их не благодарившего; его не любили и ему не доверяли<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 204.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Rekta sekvo de tiuj ĉi sukcesaj agoj estis foriro de [[Rumanio]] de neŭtrala stato kaj ĝia aliĝo al ni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Непосредственным результатом этих удачных действий был выход Румынии из нейтрального положения и присоединение ее к нам<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 207.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Tiu ĉi operaco pruvas al ni, ke [[opinio]], ial disvastiĝinta en [[Rusio]], ke kvazaŭ post [[Granda Retreto (Rusio)|malsukcesoj de la jaro 1915]] la rusa armeo jam disfalis estas malĝusta: en 1916 ĝi estis ankoraŭ fortika kaj sendube batalkapabla, ĉar ĝi frakasis oble pli fortan [[malamiko]]n kaj ricevis tiajn sukcesojn, kiujn ĝis tiu [[tempo]] neniu armeo havis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта операция доказывает также, что мнение, почему-то распространившееся в России, будто после неудач 1915 года русская армия уже развалилась, — неправильно: в 1916 году она еще была крепка и, безусловно, боеспособна, ибо она разбила значительно сильнейшего врага и одержала такие успехи, которых до этого времени ни одна армия не имела<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 208.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Komandestro de la Speciala Armeo generalo-adjutanto [[Vladimir Miĥajloviĉ Bezobrazov|Bezobrazov]] estis homo honesta, firma, sed havis limigitan [[intelekto]]n kaj estis terure obstina. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Сам командующий Особой армией генерал-адъютант Безобразов был человек честный, твердый, но ума ограниченного и невероятно упрямый<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 209.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tamen baldaŭ post ekmilitado de la [[rumana armeo]] iĝis sufiĉe evidente ke la rumana supera militestraro havas neniun imagon pri regado de la trupoj en milita tempo, la trupoj estas instruitaj malbone, konas kun paradan flankon de la militafero, pri tranĉea konstruado, tiom grava dum la [[tranĉea milito]], ili ne havas imagon, [[artilerio]] ne scias pafi, peza artilerio preskaŭ tute mankas kaj la obusoj tre malmultas. Ĉe tia situacio ne estas mirinde, ke baldaŭ ili estis frakasitaj kaj la saman sorton spertis [[Andrej Zajonĉkovskij|Zajonĉkovskij]] en [[Dobroĝo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Однако спустя немного времени после начала военных действий румынской армии вполне выяснилось, что румынское высшее военное начальство никакого понятия об управлении войсками в военное время не имеет, войска обучены плохо, знают лишь парадную сторону военного дела, об окапывании, столь капитально важном в позиционной войне, представления не имеют, артиллерия стрелять не умеет, тяжелой артиллерии почти совсем нет и снарядов у них очень мало. При таком положении не удивительно, что они вскоре были разбиты, и той же участи подвергся и Зайончковский в Добрудже<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 211.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi sciis ke de la armeo oni povas postuli ion ajn kaj ke ĝi sian devon plenumos, se ĝi estas bone, laŭe al sezono, vestita kaj sata. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я же знал, что от армии можно потребовать всего, что угодно, и что она свой долг охотно выполнит, но при условии, что она хорошо, по времени года, одета и сыта<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 212.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Krimuloj estas la homoj, kiuj ne deadmonis plej rezolute, eĉ se necese perforte, la imperiestron [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] surpreni la devojn, kiujn li laŭ siaj scioj, kapabloj, psika tipo kaj malforteco de la [[volo]] neniukaze povus plenumi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Преступны те люди, которые не отговорили самым решительным образом, хотя бы силой, императора Николая II возложить на себя те обязанности, которые он по своим знаниям, способностям, душевному складу и дряблости воли ни в коем случае нести не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 214.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|Ivanov]] apartenis al la grupo de militestroj, kiuj subestre de [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] malgajnis la [[Rusa-japana milito|Japanan militon]]. Kaj [[Aleksej Evert|Evert]] estis inter la agantoj de tiu malfeliĉa milito. Mi ĉiam timis la generalojn de la Kuropatkin-skolo kaj opinias, ke se ekde komenco ili sidus sur arieraj postenoj, nia afero multe profitus de tio, kaj ne hazarde la eksa ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] ne ŝatis ilin. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Иванов принадлежал к той плеяде военачальников, которые под руководством Куропаткина проиграли японскую войну. И Эверт был один из деятелей этой злосчастной войны. Я всегда боялся генералов этой куропаткинской школы и думаю, что если бы с самого начала они сидели на тыловых должностях, то от этого наше дело много выиграло бы, и недаром бывший Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич их не жаловал<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 219.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rapide anstataŭigataj ministroj subestre de siaj ĉefministroj ne havis [[tempo]]n almenaŭ ion fari, ĉar jam ili estis anstataŭataj per tiuj novaj. Plejparto de la ministroj estis nomumataj por administri tiajn ministeriojn, kiujn ili antaŭe tute ne konis, kaj ĉiu el ili devis komenci de konatiĝo kun la funkcioj, kiujn li devis plenumi. Sed fakte ankaŭ por tio ili ne havis tempon, ĉar ili plejparte devis okupiĝi pri lukto kontraŭ la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtata Dumao]] kaj [[publika opinio]] por defendi sian ekziston. Ĉu estas mirinde se ĉe tiaj kondiĉoj regado de la ŝtato estis ĉiam pli kaj pli malbonф, kaj pro tio rekte suferis la [[armeo]]! |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Быстро сменяющиеся министры со своими премьерами во главе не успевали что-либо завести, как уже заменялись новыми. Большинство министров назначалось управлять такими министерствами, которые им раньше были совсем неизвестны, и каждый из них должен был начинать с того, что знакомился с теми функциями, которые ему надо было исполнять. Но, в сущности, и на это у них времени не было, так как они главным образом должны были заниматься борьбой с Государственной думой и общественным мнением, чтобы отстоять свое существование. Что удивительного, если при этих условиях управление государством шло все хуже и хуже, а от этого непосредственно страдала армия!<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 219.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum la vintro 1916/17 la trupoj ne povis plendi pri malsufiĉo de varmaj [[vesto]]j, sed la [[boto]]j jam malsufiĉis kaj milita ministro dum militkonsilio en la ĉefkomandejo deklaris al ni, ke [[ledo]] preskaŭ tute mankas, ke ili klopodas alporti la botojn de [[Usono]], sed ĉu ili venos kaj kiam kaj je kioma kvanto, li ne povas diri. Ĉe tio mi aldonu miaflanke, ke manko de la botoj ĝis 1917 estiĝis ne pro tio, ke ili estis tro malmultaj, sed pro malordo en la malfronto: preskaŭ tuta loĝantaro de [[Rusio]] estis marŝanta en soldataj botoj kaj plejparto de venantaj al la fronto homoj estis vendantaj siajn botojn laŭvoje al civiluloj, ofte kontraŭ groŝoj kaj je la fronto ili ricevis la novajn. Tian monoperacion kelkaj lertuloj sukcesis fari po du–tri fojoj. Same okazis al la vestoj, kiuj senĝene estis vendantaj, kaj ofte soldatoj, senditaj de malfronto sufiĉe ekipitaj kaj bonege vestitaj, ŝuitaj, al la fronto venis nudaj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время зимы 1916/17 года войска не могли жаловаться на недостаток теплой одежды, но сапог уже не хватало, и военный министр на военном совете в Ставке нам заявил, что кожи почти нет, что они стараются добыть сапоги из Америки, но, прибудут ли и когда, в каком количестве, он сказать не может. При этом добавлю со своей стороны, что недостаток сапожного товара к 1917 году произошел не оттого, что было его слишком мало, а вследствие непорядков в тылу: чуть ли не все население России ходило в солдатских сапогах, и большая часть прибывавших на фронт людей продавала свои сапоги по дороге обывателям, часто за бесценок, и на фронте получала новые. Такую денежную операцию некоторые искусники умудрялись делать два–три раза. То же самое происходило и с одеждой, которую, не стесняясь, продавали, и зачастую солдаты, отправленные из тыла вполне снаряженными и отлично одетыми, обутыми, на фронт приходили голыми<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 221.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Konstanta anstataŭigado de ministroj, ofte ege stranga elekto de ministroj kaj ĉefministroj, ĥaosa regado de [[Rusio]] kun tiel nomataj senrespondecaj personoj forme de ĉiopovaj konsilantoj, senfinaj rakontoj pri [[Rasputin]], imperiestrino [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]], [[Boris Ŝtjurmer|Ŝtjurmer]] ktp ĉiujn nervozigis, oni povas diri, ke escepte de la soldata amaso, kiu plejparte estis inercia, la oficira korpuso kaj la tuta [[Rusa intelelktularo|intelelktularo]], kiu troviĝis en la armeo, rilatis al la registaro ekstreme malamikece. Ĉie senhezite oni diris ke tempas fini la malordojn, okazantajn en [[Peterburgo]], kaj ke necesas establi respondecan ministerion. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Постоянная смена министров, зачастую чрезвычайно странный выбор самих министров и премьер-министров, хаотическое управление Россией с так называемыми безответственными лицами в виде всесильных советников, бесконечные рассказы о Распутине, императрице Александре Федоровне, Штюрмере и т. п. всех волновали, можно сказать, что за исключением солдатской массы, которая в своем большинстве была инертна, офицерский корпус и вся та интеллигенция, которая находилась в составе армии, были настроены по отношению к правительству в высшей степени враждебно. Везде, не стесняясь, говорили, что пора положить предел безобразиям, творящимся в Петербурге, и что совершенно необходимо установить ответственное министерство<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 222.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi, amanta [[Rusio]]n per ĉiuj fortoj de mia [[animo]], deziris nur unu aferon: doni eblecon fini tiun ĉi militon venke por Rusio, kaj por tio nepre necesis ke la neevitebla [[revolucio]] komenciĝu post la fino de la milito, ĉar samtempe militi kaj revolucii ne eblas. Por mi estis klare, ke se ni komencos la revolucion ne ĝustatempe, la militon ni devos malgajni kaj tio siavice kaŭzos tiajn sekvojn, kiujn tiutempe ne eblis kalkuli, certe facile oni povis supozi ke Rusio disfalos — tion mi konsideris sendube por ni nedizirinda kaj granda plago por la [[popolo]], kiun mi amis kaj amas tutanime. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мне, любящему Россию всеми силами своей души, хотелось лишь одного: дать возможность закончить эту войну победоносно для России, а для сего было совершенно необходимо, чтобы неизбежная революция началась по окончании войны, ибо одновременно воевать и революционировать невозможно. Для меня было ясно, что если мы начнем революцию не своевременно, то войну должны проиграть, а это, в свою очередь, повлечет за собой такие последствия, которые в то время нельзя было исчислить, конечно, легко можно было предположить, что Россия рассыплется — это я считал, безусловно, для нас нежелательным и великим бедствием для народа, который я любил и люблю всей душой<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 222–223.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]] ] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я очень его любил как человека безусловно честного и чистого сердцем, не причастного ни с какой стороны ни к каким интригам и стремившегосялишь к тому, чтобы жить честным человеком, не пользуясь прерогативами императорской фамилии. Он отстранялся, насколько это было ему возможно, от каких бы то ни было дрязг и в семействе и в служебной жизни; он был храбрый генерал и скромно, трудолюбиво выполнял свой долг<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 224.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Одного мне не удавалось — это получить обещание наступать и атаковать вражеские позиции. Тут уже на сцену выступали слова: «без аннексий и контрибуций», и дальше дело никак не шло, ибо это, в сущности, были отговорки, основанные на нежелании продолжать войну. Позицию большевиков я понимал, ибо они проповедовали «долой войну и немедленно мир во что бы то ни стало», но я никак не мог понять тактики эсеров и меньшевиков, которые первыми разваливали армию якобы во избежание контрреволюции, что не рекомендовало их знания состояния умов солдатской массы, и вместе с тем желали продолжения войны до победного конца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 226–227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] солдатская масса более не признавала Государственной думы, считая ее себе враждебной, и слушалась, и то относительно, Совета рабочих и солдатских депутатов. К маю войска всех фронтов совершенно вышли из повиновения, и никаких мер воздействия предпринимать было невозможно. Да и назначенных комиссаров слушались лишь постольку, поскольку они потворствовали солдатам, а когда они шли им наперекор, солдаты отказывались исполнять и их распоряжения<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Правда, при объезде Юго-Западного фронта Керенским его почти везде принимали горячо и многое ему обещали, но когда дошло до дела, то, взяв сначала окопы противника, войска затем самовольно на другой же день вернулись назад, объявив, что так как аннексий и контрибуций требовать нельзя и война до победного конца недопустима, то они и возвращаются на свои старые позиции. А затем, когда противник перешел в наступление, наши армии без сопротивления очистили свои позиции и пошли назад<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Ясно, что и Керенский и тогдашний Совет рабочих и солдатских депутатов также потеряли к этому времени свое обаяние в умах солдатской массы, и мы быстро приближались к анархии, невзирая на старания немощного Временного правительства, которое, правду сказать, само твердо не знало, чего хотело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Бессмысленная война с Японией вызвала революцию. Заключить союз с Францией, много лет готовиться к войне на Западном фронте и неожиданно разбить себе лоб в дальневосточной авантюре — все это было, несомненно, безрассудно. Этим Николай II расстроил боеспособность русской армии, финансы государства и заставил «за здорово живешь» пролить бессмысленно море русской крови<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В сущности, к этой войне в большей или меньшей степени никто подготовлен не был, ибо никто не предвидел размера и хода войны<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Доходили до меня сведения, что задумывается дворцовый переворот, что предполагают провозгласить Наследника Алексея Николаевича императором при регентстве великого князя Михаила Александровича, а по другой версии — Николая Николаевича. Но все это были темные слухи, не имевшие ничего достоверного. Я не верил этим слухам потому, что главная роль была предназначена Алексееву, который якобы согласился арестовать Николая II и Александру Федоровну; зная свойства характера Алексеева, я был убежден, что он это не выполнит<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Februara revolucio]] ] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я получал из Ставки подробные телеграммы, сообщавшие о ходе восстания, и наконец был вызван к прямому проводу Алексеевым, который сообщил тине, что образовавшееся Временное правительство ему объявило, что в случае отказа Николая II отречься от престола оно грозит прервать подвоз продовольствия и боевых припасов в армию (у нас же никаких запасов не было), поэтому Алексеев просил меня и всех главнокомандующих телеграфировать царю просьбу об отречении. Я ему ответил, что со своей стороны считаю эту меру необходимой и немедленно исполню. Родзянко тоже прислал мне срочную телеграмму такого же содержания, на которую я ответил также утвердительно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Корпус офицеров, ничего не понимавший в политике, мысль о которой была ему строжайше запрещена, находился в руках солдатской массы, и офицеры не имели на эту массу никакого влияния; возглавляли же ее разные эмиссары и агенты социалистических партий, которые были посланы Советом рабочих и солдатских депутатов для пропаганды мира «без аннексий и контрибуций». Солдат больше сражаться не желал и находил, что раз мир должен быть заключен без аннексий и контрибуций и раз выдвинут принцип права народов на самоопределение, то дальнейшее кровопролитие бессмысленно и недопустимо. Это было, так сказать, официальное объяснение; тайное же состояло в том, что взял верх лозунг: «Долой войну, немедленно мир во что бы то ни стало и немедленно отобрать землю у помещика» — на том основании, что барин столетиями копил себе богатство крестьянским горбом и нужно от него отобрать это незаконно нажитое имзшщство. Офицер сразу сделался врагом в умах солдатских, ибо он требовал продолжения войны и представлял собой в глазах солдата тип барина в военной форме<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 233.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Сначала большинство офицеров стало примыкать к партии кадетов, а солдатская масса вдруг вся стала эсеровской, но вскоре она разобрала, что эсеры с Керенским во главе проповедуют наступление, продолжение союза с Антантой и откладывают дележ земли до Учредительного собрания, которое должно разрешить этот вопрос, установив основные законы государства. Такие намерения совершенно не входили в расчеты солдатской массы и явно противоречили ее вожделениям. Вот тут-то проповедь большевиков и пришлась по вкусу и понятиям солдатам. Их совершенно не интересовал Интернационал, коммунизм и тому подобные вопросы, они только усвоили себе следующие начала будущей свободной жизни: немедленно мир во что бы то ни стало, отобрание у всего имущественного класса, к какому бы он сословию ни принадлежал, всего имущества, уничтожение помещика и вообще барина<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 233.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Офицер в это время представлял собой весьма жалкое зрелище, ибо он в этом водовороте всяких страстей очень плохо разбирался и не мог понять, что ему Делать. Его на митингах забивал любой оратор, умевший языком болтать и прочитавший несколько брошюр социалистического содержания. При выступлениях на эти темы офицер был совершенно безоружен, ничего в них не понимал. Ни о какой контрпропаганде и речи не могло быть. Их никто и слушать не хотел. В некоторых частях дошли до того, что выгнали все начальство, выбрали себе свое — новое — и объявили, что идут домой, ибо воевать больше не желают. Просто и ясно. В других частях арестовывали начальников и сплавляли в Петроград, в Совет рабочих и солдатских депутатов; наконец, нашлись и такие части, по преимуществу на Северном фронте, где начальников убивали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Веда была еще в том, что меньшевики и эсеры, считавшие необходимым поддержать мощь армии и не желавшие разрыва с союзниками, сами разрушили армию изданием известного приказа № 1<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мы просили Алексеева всем вместе ехать в Петроград, чтобы объяснить необходимость какого-либо решения, то есть или заключить сепаратный мир, или прекратить мирную пропаганду в войсках и, напротив, пропагандировать послушание начальству, дисциплину и продолжение войны. В противном случае мы решили просить об увольнении нас с наших постов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 235.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vojaĝo de [[Kerenskij]] al armeo] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Солдатская масса встречала его восторженно, обещала все, что угодно, и нигде не исполнила своего обещания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 237.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в половине мая 1917 года, я был назначен Верховным Главнокомандующим. Я понимал, что, в сущности, война кончена для нас, ибо не было, безусловно, никаких средств заставить войска воевать. Это была химера, которою могли убаюкиваться люди вроде Керенского, Соколова и тому подобные профаны, но не я<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 237.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я слишком люблю свой народ и давно знаю все его достоинства и недостатки. Я видел, что ни одна партия не обещает народу того, что сулят большевики: немедленный мир и немедленно дележ земли. Для меня было очевидно, что вся солдатская масса обязательно станет за большевиков и всякая попытка диктатуры только облегчит их торжество<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lavr Kornilov]] ] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Это был очень смелый человек, решивший, очевидно, составить себе имя во время войны. Он всегда был впереди и этим привлекал к себе сердца солдат, которые его любили. Они не отдавали себе отчета в его действиях, но видели его всегда в огне и ценили его храбрость<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lavr Kornilov]] ] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Считаю, что этот безусловно храбрый человек сильно повинен в излишне пролитой крови солдат и офицеров. Вследствие своей горячности он без пользы губил солдат, а провозгласив себя без всякого смысла диктатором, погубил своей выходкой множество офицеров. Но должен сказать, что все, что он делал, он делал, не обдумав и не вникая в глубь вещей. И теперь, когда он давно погиб, я могу только сказать: «Мир праху его», как и всем, подобным ему, пылким представителям нашей бывшей России<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 245.</ref>. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Alvoko de Brusilov kaŭzis certan impreson. Ĝi estis verkita je malnova lingvaĵo kaj pro tio influis la nervojn... "Por la Rusa Tero" — tio estis jam tiel multe. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = 1920 |origina teksto = Брусиловское воззвание произвело некоторое впечатление. Оно было написано старым языком и в силу этого действовало на нервы... "За Русскую Землю" — это было уже так много<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 515.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Brusilov-ofensivo]] == Referencoj == {{DEFAŬLTORDIGO:Brusilov, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Unua mondmilito]] [[Kategorio:Rusia Enlanda milito]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1853]] [[Kategorio:Mortintoj en 1926]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 31-an de aŭgusto]] [[Kategorio:Mortintoj la 17-an de marto]] 0z2ps7fuyufb126l03j871329rkcpe3 53409 53407 2026-04-28T15:17:38Z RG72 415 53409 wikitext text/x-wiki '''Redaktata!''' [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 15:33, 22 apr. 2026 (UTC) {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Brusilov | dosiero = | vikipedio = Aleksej Brusilov | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Aleksej Brusilov|Aleksej Brusilov]]''' (naskiĝis la 19-an (31-an) de aŭgusto 1853 – mortis la 17-an de marto 1926) estis rusia, sovetia militisto, generalo. == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Multe da onidiroj estis pri la milito inter la [[oficiro]]j, kiuj arde sopiris ĝin. Tamen neniu esperis pri baldaŭa efektiviĝo de tiu ĉi [[espero]]. Speciale senpacience impetis al la batalo junaj oficiroj, aŭskultintaj abunde batalrememorojn de siaj pli aĝaj kamaradoj, partoprenintaj en la [[Krimea milito|rusa-turka milito en 1853–1856]] kaj en [[Kaŭkazia milito|Kaŭkaziaj ekspedicioj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Много было толков о войне среди офицеров, которые ее пламенно желали. Однако никто не надеялся на скорое осуществление этой надежды. В особенности нетерпеливо рвались в бой молодые офицеры, наслушавшиеся вдоволь боевых воспоминаний от своих старших товарищей, участвовавших в турецкой войне 1853—1856 гг. и в кавказских экспедициях <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Cetere necesas diri la [[vero]]n, ke apenaŭ iu estis speciale entuziasma pri ideo iri kaj batali por liberigo de la [[slavoj]] aŭ de iu ajn alia, ĉar la celo de la plejmulto estis ĝuste la [[milito]] mem, dum kiu la [[vivo]] pasas senzorge, vaste kaj vigle, [[salajro]] kreskas, kaj aldone oni donas premiojn, kio por la plejmulto estis la afero sufiĉe alloga kaj interesa. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Впрочем, нужно правду сказать, что едва ли кто-либо был особенно воодушевлен мыслью идти драться за освобождение славян или кого бы то ни было, так как целью большинства была именно самая война, во время которой жизнь течет беззаботно, широко и живо, денежное содержание увеличивается, а вдобавок дают и награды, что для большинства было делом весьма заманчивым и интересным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Rilate la malsuperajn rangojn, mi apenaŭ eraros dirinte ke ili plej ĝojis forlasi la tedajn [[kazerno]]jn, kie ĉion necesas fari laŭ [[ordono]]; dum la ekspedicia [[vivo]] ĉiu havas grandan spacon. Neniu demandis sin por kio necesas la [[milito]], por kio ni batalos ktp, opiniante ke la cara afero estas decidi kaj la nia — nur plenumi. Laŭ miaj scioj, tiaj humoro kaj opinioj dominis en ĉiuj regimentoj de la Kaŭkazia Armeo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что же касается низших чинов, то, думаю, не ошибусь, если скажу, что более всего радовались они выходу из опостылевших казарм, где все нужно делать по команде; при походной же жизни у каждого большой простор. Никто не задавался вопросом, зачем нужна война, за что будем драться и т. д., считая, что дело царево — решать, а наше — лишь исполнять. Насколько я знаю, такие настроения и мнения господствовали во всех полках Кавказской армии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tradicio de renkonto kaj regalo de alvenanta trupo fare de alia trupo firme enradikiĝis tiam en la Kaŭkaziaj trupoj; tiaj du trupoj nomis unu la alian ''kunaki'', do [[amiko]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Обычай встречи и угощения прибывающей воинской части какой-либо другой частью твердо укрепился тогда в кавказских войсках; такие две части называли себя кунаками, то есть друзьями<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] dum paca tempo de la [[armeo]] necesas postuli nepre kaj sole tion, kion ili bezonas dum la milita tempo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в мирное время от войск нужно требовать непременно и исключительно только того, что необходимо им в военное время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 22.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] En apudaj vilaĝoj [[turkoj]] renkontis niajn trupojn morne kaj silente, la [[armenoj]] ja kun jubilo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В окрестных селениях турки встречали наши войска угрюмо и молча, армяне же с восторгом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 24.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Malbone statis la aferoj ankaŭ rilate la nutraĵojn. Tiutempe kampaj kuirejoj ne ekzistis. Kiam la trupoj estis moviĝantaj aŭ sen proviza ariero, ĉiu kuiris por si kion li povis. Tiurilate [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j suferis egale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Плохо было и с пищей. В то время походных кухонь не существовало. Когда войска находились в движении или без обоза, как мы, то продукты раздавались по рукам, и каждый варил себе, что мог. В этом отношении солдаты и офицеры страдали одинаково<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 28.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Evidentiĝis ke nelonge antaŭ nia alveno [[turkoj]] atakis per siaj fortoj nian taĉmenton, forbatis ĝin kaj devigis iom retreti. Tio ĉiujn tre kolerigis kaj ĉiuj serioze ofendiĝis rilate la turkoj, ke "ili kuraĝis ataki nin". Tiom malestime ni traktis tiutempe la turkojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Оказалось, что накануне нашего прибытия турки атаковали своими главными силами наш отряд, сбили его и заставили несколько отступить. Это всех очень сердило, и все серьезно обижались на врагов, что «те осмелились нас атаковать». В таком презрении мы держали тогда турок<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 29.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [dum sieĝo de [[Karso]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Tiu ĉi epizodo tamen montris ke la [[turkoj]] ne plu estas fuŝaj [[militisto]]j kiel antaŭe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Этот эпизод, однако, показал, что турки — уже не те вояки, что прежде<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 30.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Varsovio]] en 1912] Mi sciis ke nia [[milito]] kontraŭ [[Germanio]] estas proksima kaj trovis formiĝintan en Varsovio situacion minaca, pri kio mi konsideris necese privatletere informi militan ministron [[Vladimir Suĥomlinov|Suĥomlinov]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я знал, что война наша с Германией — не за горами, и находил создавшуюся в Варшаве обстановку угрожающей, о чем и счел необходимый частным письмом сообщить военному министру Сухомлинову<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 44.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Varsovio]] en 1912] Mi ne povas ne mencii strangan impreson, kiun kaŭzis al mi la tuta tiama supera administracio en Varsovio. Ĉie la superuloj estis [[germanoj]]. [..] Mi estis nomumita post foriro de [[Fjodor Gerŝelman|Gerŝelman]] kaj estis stranga disonanco: Brusilov. Sed post mi ricevis tiun ĉi postenon barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|Rausch von Traubenberg]]. Emo de [[Georgij Skalon|Skalon]] al la germanoj estis mirinda. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Не могу не отметить странного впечатления, которое производила на меня тогда вся варшавская высшая администрация. Везде стояли во главе немцы. [...] Я был назначен по уходе Гершельмана и был каким-то резким диссонансом: Брусилов. Зато после меня получил это место барон Рауш фон Траубенберг. Любовь Скалона к немецким фамилиям была поразительна<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 44–45.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Vinico]] en 1913] Mi substrekas — tio ĉi okazis en 1913, sed neniu en tiu regiono eĉ pensis pri ebleco de baldaŭa [[milito]] kaj neniu pensis pri ĝi, krom mi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Подчеркиваю — это было в 1913 году, но в этом крае никто не помышлял о возможности близкой войны и никто не думал о ней, кроме меня<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 46.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estis firme konvinkita, ke la mondmilito estas neevitebla, ĉe tio, laŭ miaj kalkuloj, ĝi devus komenciĝi en 1915, pro kio ni decidis ne prokrasti nian kuracvojaĝon kaj ripozon, kaj reveni ĝis manovroj hejmen. Miaj kalkuloj sin bazis sur tio ke kvankam ĉiuj ŝtategoj estis haste armantaj sin, tamen [[Germanio]] devancis ĉiujn kaj devus esti sufiĉe preta ĝis 1915, dum [[Rusio]] iel tiel supozis sin prepari por tiu ĉi granda ekzameno de popola povo ĝis 1917, kaj [[Francio]] ankaŭ tute ne finis ankoraŭ siajn preparojn. Estis klare ke Germanio malebligos al ni evoluigi niajn fortojn ĝis necesa nivelo kaj hastos komenci la militon, kiu, laŭ ĝia opinio, devus daŭri ses ĝis ok monatojn kaj doni al ĝi hegemonion super la tuta [[mondo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я был твердо убежден, что всемирная война неизбежна, причем, по моим расчетам, она должна была начаться в 1915 году, поэтому мы и решили не откладывать нашей лечебной поездки и отдыха и вернуться к маневрам домой. Мои расчеты основывались на том, что хотя все великие державы спешно вооружались, но Германия опередила всех и должна была быть вполне готовой к 1915 году, тогда как Россия с грехом пополам предполагала изготовиться к этому великому экзамену народной мощи к 1917 году, да и Франция далеко не завершила еще своей подготовки. Было ясно, что Германия не позволит нам развить свои силы до надлежащего предела и поспешит начать войну, которая, по ее убеждению, должна была продлиться от шести до восьми месяцев и дать ей гегемонию над всем миром<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914 en [[Germanio]] ] Konatoj, kiujn mi adiaŭis, havante jam biletojn enpoŝe, ridis pri mi, asertante ke neniu [[milito]] okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Знакомые, с которыми я прощался, имея уже билеты в кармане, смеялись надо мной, уверяя, что никакой войны не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914] Mi kaj la edzino sukcese atingis [[Berlino]]n. Laŭvoje ne videblis speciala ekscitiĝo. La alian situacion ni trovis en Berlino. Veturante per [[aŭto]] de Anhalter Banhof al la centra stacidomo laŭ cirkla [[fervojo]], ni estis haltigitaj je la strato [[Unter den Linden]] ĉe nia ambasadejo fare de kelkmila amasego da homoj, kiuj kriegis patriotismajn kantojn, insultis [[Rusio]]n kaj postulis [[milito]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мы с женой благополучно добрались до Берлина. По дороге нигде не было заметно особенного возбуждения. Не то нашли мы в Берлине. Переезжая на автомобиле из Anhalter Banhof к центральному вокзалу по круговой железной дороге, мы были остановлены на улице Unter den Linden у нашего посольства громадным скоплением народа, в несколько тысяч человек, которые ревели патриотические песни, ругали Россию и требовали войны<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 16-an de julio 1914] En [[Varsovio]], kiun ni estis traveturantaj je la sama tago, ĉio estis trankvila kaj la publiko evidente ne supozis ke ni estas sojle de la [[milito]]. Asistanto de komandestro de la Varsovia Milita Distrikto kavaleria generalo barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|von Traubenberg]], kiun ni renkontis ĉe la stacidomo, transdonis al mi ke nuntempe estas mobilizata nur la Kieva Milita Distrikto, sed ĉiuj estas certaj ke ni evitos la militon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В Варшаве, которую мы проезжали в тот же день, все было спокойно, и публика, по-видимому, не подозревала, что мы находимся накануне войны. Помощник командующего войсками Варшавского военного округа генерал от кавалерии барон фон Траубенберг, которого мы встретили на вокзале, мне передал, что пока мобилизуется лишь Киевский военный округ, но все уверены, что мы войны избежим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]], homo firma kaj rekta, ne havis inklinon al la militaferoj, nek ŝatis [[parado]]jn kaj militajn vantaĵojn, sed li estis komprenanta ke por konservado de [[paco]] speciale necesas esti forta, kaj pro tio li postulis laŭeble plejan fortigon de la milita povo de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Александр III, человек твердый и прямой, не имел склонности к военному делу, не любил парадов и военной мишуры, но понимал, что для сохранения мира в особенности необходимо быть сильным, и поэтому требовал наивозможно большего усиления военной мощи России<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Milita ministro [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] helpe de sia dotita asistanto estro de la Ĉefa Stabo [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] dum la dektrijara regado [de [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]] ] faris tre multe kaj grave ordigis kaj evoluigis niajn militfortojn, kaj krome turnis precipan atenton al defendokapablo de nia Okcidenta Fronto kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]]; tiu ĉi militejo estis fervore preparata de li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Военный министр Ванновский при помощи даровитого своего помощника начальника Главного штаба Обручева за время этого тринадцатилетнего царствования сделал очень много и значительно упорядочил и развил наши военные силы, а кроме того, главное внимание обратил на обороноспособность нашего Западного фронта против Германии и Австро-Венгрии; этот театр военных действий усердно ими подготовлялся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Bedaŭrinde post surtroniĝo de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] kaj speciale post forigo de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] la situacio draste ŝanĝiĝis. Aperis propraj al la karaktero de la juna caro ŝanceliĝoj jen al tiu, jen al alia flanko, kaj nova milita ministro [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] ne estis sufiĉe persista je siaj postuloj, nek ricevis sufiĉajn kreditojn kaj klopodis nur komplezi altrangulojn, eĉ se koste de la afero. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = К сожалению, с воцарением Николая II и в особенности с удалением Ванновского и Обручева картина резко переменилась. Явились по свойству характера молодого царя колебания то в ту, то в другую сторону, а новый военный министр Куропаткин не был достаточно настойчив в своих требованиях, не получал достаточных кредитов и старался лишь угодить великим мира сего, хотя бы и в ущерб делу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52–53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Nerealigeblaj kaj nepripensitaj pacemaj tendencoj kondukis al la fatala por ni [[Hagaj Konvencioj de 1899 kaj 1907|Haga Paca Konferenco]], kiu nur ligis niajn manojn kaj bremsis nian militan disvolviiĝon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Несбыточные и непродуманные миролюбивые тенденции привели к фатальной для нас Гаагской мирной конференции, которая лишь связала наши руки и затормозила наше военное развитие, тогда как Германия продолжала энергично усиливаться. А затем мы затеяли порт-артурскую чепуху, приведшую к печальной памяти — японской войне<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-japana milito]] ] La malgajnita de ni milito, finiĝinta per [[Rusia revolucio de 1905|revolucio de 1905—1907]], estis terura por niaj armitaj fortoj je tiu senco, ke ni estis persiste preparantaj nin al la milito je la Okcidenta Fronto kaj samtempe malsingarde ludis kun fajro je [[Fora Oriento]], kies fronto estis tute ne preparita de ni. Nur je la plej lasta momento antaŭ la Japana milito ni haste faris ion iel tiel, kalkulante nur iom timigi [[Japanio]]n, sed certe ne militi kontraŭ ĝi. Kiam sekve de nia mallerta, infaneca politiko kaj ĉe fervora ekscitado fare de imperiestro [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)|Vilhelmo]] milito kontraŭ Japanio eksplodis, nia milita ministerio sin trovis sen mobiliza plano kaj sen plano de agado je tiu ĉi fronto. Oni povas diri certe ke tiu ĉi milito definitive malordigis ĉiujn niajn militfortojn kaj komplete detruis la tutan laboron de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта проигранная нами война, закончившаяся революцией 1905—1907 гг., была ужасна для наших вооруженных сил в том отношении, что мы готовились упорно к войне на Западном фронте и в то же время неосторожно играли с огнем на Дальнем Востоке, фронт которого нами совершенно не был подготовлен. Только в самое последнее перед японской войной время мы наспех сделали кое-что «на фуфу», рассчитывая лишь попугать Японию, но отнюдь с нею не воевать. Когда же вследствие нашей неумелой, ребяческой политики и при усердном науськивании императора Вильгельма война с Японией разразилась, наше военное министерство оказалось без плана мобилизации и без плана действий на этом фронте. Можно смело сказать, что эта война расстроила в корне все наши военные силы и разбила вконец всю работу Ванновского и Обручева<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se konsideri ĉion ĉi kaj rememori, ke [[Vladimir Suĥomlinov|Suĥomlinov]] iĝis milita ministro nur printempe 1909, [[justeco]] postulas agnoski ke dum kvin jaroj de lia administrado antaŭ la [[milito]] estis farite sufiĉe multe: [[mobilizado]] pasis sukcese kaj sufiĉe rapide, konsiderante nian malbone evoluintan fervojan reton kaj grandegajn distancojn, kaj pri terura ĥaoso, estinta antaŭ lia alveno, restis eĉ ne memoro. Kulpas Suĥomlinov certe pri multaj aferoj, speciale pri tio, ke la afero pri municio estis solvita malkontentige: ĝia manko estis unu el la ĉefaj kaŭzoj de [[Granda Retreto (Rusio)|niaj malsukcesoj en 1915]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Если все это принять во внимание и вспомнить, что Сухомлинов стал военным министром лишь весной 1909 года, справедливость требует признать, что за пять лет его управления до начала войны было сделано довольно много: мобилизация прошла успешно и достаточно быстро, принимая во внимание нашу плохо развитую сеть железных дорог и громадные расстояния, а о безобразном сумбуре, бывшем до него, не было и помину. Виновен Сухомлинов, конечно, во многом, в особенности в том, что вопрос об огнестрельных припасах был решен неудовлетворительно: недостаток их — одна из главных причин наших неудач 1915 года<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Suĥomlinov]] ] Lia ĉefa manko estis ke li estis, kiel oni nomas tion, blufanto kaj sen profundiĝi je la afero kontentiĝis pri supraĵa sukceso de siaj agoj kaj ordonoj. Estinte homo lerta, li, fremda al la kortega medio, estis elturniĝanta por plu teni sian postenon, kaj manovranta por konservi propran bonfarton. Sendube lia situacio estis malfacila ĉe la [[Nikolao la 2-a (Rusio)|imperiestro]] kun ties malforta karaktero, kiun oni influis de diversaj flankoj. Krome li malamikigis kontraŭ si favore al la registara politiko la tutan [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtatan Dumaon]]. Kaj tio estis granda eraro, ĉar la Dumao per ĉiuj fortoj klopodis evoluigi la militan povon de Rusio, uzante ĉiujn siajn eblojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Главный же его недостаток состоял в том, что он был, что называется, очковтиратель и, не углубляясь в дело, довольствовался поверхностным успехом своих действий и распоряжений. Будучи человеком очень ловким, он, чуждый придворной среде, изворачивался, чтобы удержаться, и лавировал для сохранения собственного благополучия. Несомненно, его положение было трудное при слабохарактерном императоре, на которого влияли с разных сторон. Помимо того, он восстановил еще против себя в угоду правительственному течению всю Государственную думу. А это был большой промах, ибо дума всеми силами старалась развить военную мощь России, поскольку это от нее зависело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 54–55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Detruado de fortikaĵaj areoj, kiuj kostis tiom da [[mono]], ĉe la okcidenta limo ne estis pripensita kaj forte influis la [[Granda Retreto (Rusio)|malsukcesojn de 1915]]. Kaj tio estis des pli malbone, ke estis ellaborita nova militplano, facile kaj tuj fordonanta al [[malamiko]] nian tutan Okcidentan regionon; efektive ni ne povis forlasi ĝin kaj devis plenumi la planon, tute neantaŭviditan kaj nepreparitan. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Уничтожение крепостных районов, стоивших столько денег, на западной границе не было продумано и так же сильно способствовало неудачам 1915 года. И это — тем более что был разработан новый план войны, с легким сердцем сразу отдававший противнику весь наш Западный край; в действительности же мы его не могли покинуть и должны были выполнить план, совершенно непредвиденный и неподготовлявшийся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Infanterio]] estis bone armita je respektiva [[fusilo]], sed [[mitralo]]jn ĝi havis ege malmulte, nur po 8 je [[regimento]], dum minimume necesis havi por ĉiu bataliono ne malpli ol 8 mitralojn, kalkulante po 2 por roto, kaj ankaŭ almenaŭ unu 8-mitralan teamon je dispono de regimentestro. Sume — ne malpli ol 40 mitraloj por 4-bataliona regimento kaj por divizio sekve 160 mitraloj; je divizio ja estis nur 32 mitraloj. Mankis certe bombokanonoj, kaj mangrenadoj, sed atendante [[Manovra milito|kampan militon]] ilin komence de la milito havis neniu [[armeo]], kaj pri ilia manko je tiu periodo la militan ministerion ne eblas kulpigi. Limigita nombro de municio estis terura, la plej granda problemo, kiu min ege zorgigis ekde komence [...]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пехота была хорошо вооружена соответствующей винтовкой, но пулеметов было у нее чрезмерно мало, всего по 8 на полк, тогда как минимально необходимо было иметь на каждый батальон не менее 8 пулеметов, считая по 2 на роту, и затем хотя бы одну 8-пулеметную команду в распоряжении командира полка. Итоо — не менее 40 пулеметов на 4-батальонный полк, а на дивизию, следовательно, 160 пулеметов; в дивизии же было всего 32 пулемета. Не было, конечно, бомбометов, минометов и ручных гранат, но в расчете на полевую войну их в начале войны ни в одной армии не было, и отсутствие их в этот период войны военному министерству в вину ставить нельзя. Ограниченность огнестрельных припасов была ужасающей, крупнейшей бедой, которая меня чрезвычайно озабочивала с самого начала [...]<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opiniis kaj opinias nun, ke normale la [[regimento]] devas esti 3-bataliona el 12 rotoj, en la [[divizio]] — 12 [[bataliono]]j, kaj en la korpuso — ne 2, sed 3 divizioj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я считал, да и теперь считаю, что нормально полк должен быть 3-батальонный 12-ротного состава, в дивизии — 12 батальонов, а в корпусе — не 2, а 3 дивизии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] laŭ tipo de nia artileria armilaro, nia [[artilerio]] estis adaptita, kaj eĉ tio je malalta grado, al la defenda batalo, sed certe ne al la [[ofensivo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] по роду артиллерийского нашего вооружения наша артиллерия была приспособлена, да и то в слабой степени, к оборонительному бою, но никак не к наступательному<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 57.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Certe neniu tiutempe supozis ke en ĉiuj frontoj plurmilionaj armeoj baldaŭ enfosos sin profunde ja la tero kaj transiros al tiu sistemo de militado, kiu estis tiom mokata dum la [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kaj estis speciale akre kritikata de [[germanoj]], kiuj en tiu [[Unua mondmilito|grandega milito]] unuaj transiris al la [[tranĉea milito]]. Sed almenaŭ jam antaŭ la milito estis klare, ke flanko kiu estos pli malforta, estos enfosanta sin je la [[tero]], do sekve flanko kiu faros [[ofensivo]]n devos koncentri grandan nombron de [[artilerio]] de diversaj kalibroj je elektitaj lokoj por dece prepari ofensivon de [[infanterio]]. Ĉio ĉi estis komplete neglektita kaj necesas agnoski, ke plejparto de la superaj artileriaj komandestroj tute ne pro sia kulpo ne sciis regi artileriajn amasojn en la [[batalo]] kaj ne povis profiti ilian utilon, kiun infanterio rajtus atendi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Конечно, никто в то время не предполагал, что на всех фронтах миллионные армии в скором будущем глубоко закопаются в землю и перейдут к той системе войны, которая столь осмеивалась в японскую кампанию и в особенности жестоко критиковалась немцами, которые в эту великую войну первые перешли к позиционной войне. Но, во всяком случае, и до войны ясно было, что тот из противников, который окажется более слабым, будет зарываться в землю, что, следовательно, наступающий должен будет сосредоточивать крупные соединения артиллерии различных калибров на избранных участках, чтобы подготовлять надлежащим образом наступление пехоты. Все это было совершенно упущено, и нужно признать, что большинство высших артиллерийских начальников совсем не по своей вине не умели управлять артиллерийскими массами в бою и не могли извлекать из них ту пользу, которую пехота имела право ожидать<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 57–58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aerarmeo]] komence de la kampanjo en nia [[armeo]] estis ekstreme subnivela. [[Aviadilo]]j malmultis, plejparto da ili estis malfortaj, de arkaika konstrukcio. Interalie ili estis ege necesaj por malproksima kaj proksima skoltadoj, kaj por korektado de artileria pafado, pri kio nek nia [[artilerio]], nek niaj pilotoj havis imagon. Dum paca tempo ni ne prizorgis eblecon produkti aviadilojn hejme, en [[Rusio]], kaj pro tio dum la tuta kampanjo ni ege suferis pro ilia malsufiĉo. La famaj "[[Ilja Muromec (aviadilo)|Ilja Muromec]]", pri kiuj oni tiom esperis, ne pravigis la esperojn. [...] [[Aerŝipo]]jn tiutempe ni havis nur kelkajn, aĉetitajn kontraŭ alta prezo eksterlande. Tio estis arkaikaj, malfortaj aerŝipoj, kiuj ne povis doni kaj nek donis al ni iun ajn utilon. Resume, necesas agnoski ke kompare al niaj [[malamiko]]j ni estis teknike grave postrestintaj kaj certe malsufiĉo de teknikaĵoj povis esti kompensata nur per troa sangoverŝado, kio, kiel videblos poste, havis siajn sufiĉe malbonajn sekvojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Воздушные силы в начале кампании были в нашей армии поставлены ниже всякой критики. Самолетов было мало, большинство их были довольно слабые, устаревшей конструкции. Между тем они были крайне необходимы как для дальней и ближней разведки, так и для корректирования артиллерийской стрельбы, о чем ни наша артиллерия, ни летчики понятия не имели. В мирное время мы не озаботились возможностью изготовления самолетов дома, у себя в России, и потому в течение всей кампании значительно страдали от недостатка в них. Знаменитые «Ильи Муромцы», на которых возлагалось столько надежд, не оправдали себя. [...] Дирижаблей у нас в то время было всего несколько штук, купленных по дорогой цене за границей. Это были устаревшие, слабые воздушные корабли, которые не могли принести и не принесли нам никакой пользы. В общем, нужно признаться, что по сравнению с нашими врагами мы технически были значительно отсталыми, и, конечно, недостаток технических средств мог восполняться только лишним пролитием крови, что, как будет видно, имело свои весьма дурные последствия<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 58–59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kiel estas konate, post la [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]], kiu kiel prototipo de la estonteco montris ekzemplon de [[tranĉea milito]], kritiko de ĉiuj militaj aŭtoritatoj rilate tiun ĉi kampanjon atakis ĝian manieron de batalado. Speciale [[germanoj]] ege kontraŭis tion kaj malamikeme mokis nin, dirante ke la tranĉea milito pruvis nian malkapablon militi kaj ke ili sendube tiun ekzemplon ne sekvos. Ili asertis ke sekve de ilia specifa geografia situo ili ne povus permesi al si lukson de longdaŭra milito kaj ke ili bezonas venki siajn [[malamiko]]jn je laŭeble plej mallonga periodo kaj fini la [[milito]]n je ses ĝis ok monatoj, ne pli. Germanoj flatis sin per [[espero]], ke per rapidaj kaj povaj batoj ili komplete disbatos unue unu malamikan fronton, kaj poste, profitante internajn operaciajn liniojn, ili transsendos plejparton de siaj trupoj al la alia, por definitive venki la alian malamikon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как известно, после японской кампании, которая, как прообраз будущего, показала пример позиционной войны, критика всех военных авторитетов по поводу этой кампании набросилась на способ ее ведения. В особенности немцы страшно восставали и зло смеялись над нами, говоря, что позиционная война доказала наше неумение воевать и что они, во всяком случае, такому примеру подражать не станут. Они утверждали, что вследствие особенности их географического положения они не могут позволить себе роскоши продолжительной войны и им необходимо разбить своих врагов в возможно более короткое время и закончить войну в шесть — восемь месяцев, не больше. Немцы льстили себя надеждой, что быстрыми и могучими ударами они наголову разобьют сначала один вражеский фронт, а затем, пользуясь внутренними операционными линиями, перекинут большую часть своих войск на другой, чтобы покончить с другим противником<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Germanoj]] opiniis ke en kampobataloj ili estos tuj disvolvantaj plejparton de siaj trupoj por komence de la [[batalo]] havi eblecon per fortega [[pafado]] subpremi pafadon de la [[malamiko]] kaj ĉirkaŭi unu aŭ ambaŭ ĝiajn alojn depende de cirkonstancoj. Oni kredis ke fronta atako konsiderante povon de moderna pafado ne povas doni bonan sukceson, do sorton de la batalo necesas serĉi ĉe la aloj, kaj je la precipe atakata alo necesas koncentri la trupojn je maksimuma ebla kvanto. Dume ĝenerala rezervo por reago al hazardaĵoj devas esti malgranda. Tiu ĉi teorio, persiste edifata de germanaj militverkistoj, ĝenerale estis akceptita ankaŭ de ni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Немцы считали, что в полевых сражениях они сразу будут развертывать наибольшую часть своих сил, чтобы в начале боя иметь возможность развитием сильнейшего огня подавить огонь противника с охватом одного или обоих флангов в зависимости от обстановки. Полагалось, что атака фронтальная при силе современного огня хорошего успеха дать не может, а решение участи сражения нужно искать на флангах, и на ударном фланге нужно концентрировать войска в возможно большем количестве. Общий же резерв для парирования случайностей должен быть небольшим. Эта теория, усиленно проповедовавшаяся германскими военными писателями, в общем, была принята и нами<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60–61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri pluraj militestroj-fuŝuloj] [...] atestado de la [[oficiro]]j estis farata de atestaj komisionoj, sufiĉe senrespondecaj pri siaj atestadoj. Ĉe konata rusa bonanimeco kaj neglektemo ofte okazis ke maltaŭgan kandidaton oni atestis bone, esperante pli rapide seniĝi je li danke al nova, pli alta nomumo, sen malagrablaĵoj kaj plendoj fare de la ofendito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] аттестации офицеров составлялись аттестационными комиссиями, вполне безответственными за свои аттестации. При известном русском добродушии и халатности зачастую случалось, что недостойного кандидата аттестовали хорошо в надежде поскорей избавиться от него посредством нового, высшего назначения без неприятностей и жалоб со стороны обиженного<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Aprezante siajn privilegiojn, gvardiaj oficiroj opiniis ke inter ili maltaŭguloj ne povas esti (kio efektive estis malvero), kaj plurfoje okazis ke gvardia estraro lasis danke al siaj malseveraj atestadoj personojn evidente malkapablajn iĝi komandestroj de regimentoj en la [[armeo]], opiniante ke en la elitaj trupoj kiel [[gvardio]] tiuj ĉi homoj ne povas esti komandestroj de apartaj taĉmentoj dum en la armeo tio ne estas problemo, taŭgos iu ajn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Дорожа своими привилегиями, гвардейские офицеры полагали, что между ними неудовлетворительных быть не может (что действительностью не оправдывалось), и не раз случалось, что гвардейское начальство пропускало своими снисходительными аттестациями людей заведомо неспособных командирами полков в армию, считая, что в отборном войске, в гвардии, эти люди командовать отдельными частями не могут, а в армии — не беда, сойдет!<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60–61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] seniĝis je siaj malkapablaj membroj forsendante ilin komandi regimentojn, brigadojn kaj diviziojn kaj ne plu akceptis ilin reen al sia medio, anstataŭ korekte atesti ilin kiel maltaŭgajn al la servado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] Генеральный штаб избавлялся от своих неспособных членов тем, что сплавлял их командовать полками, бригадами и дивизиями и уже назад их в свою среду не принимал, вместо того чтобы правдиво аттестовать их непригодными к службе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Promocio en la [[armeo]] okazis tiel malrapide kaj procento de vakaj postenoj de komandestroj de apartaj trupoj estis tiel malgranda, ke plejparto de la [[oficiro]]j de tiu ĉi kategorio finis sian aĝolimon je la rangoj de kapitano aŭ subkolonelo. Oni povis laŭ fingroj kalkuli feliĉulojn en la armeo, kiuj sukcesis atingi postenon de diviziestro. Nevole armeaj oficiroj apatie rigardis sian sorton kaj malamikeme rilatis al la [[gvardio]] kaj la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]], damnante sian sorton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Движение по службе в самой армии происходило столь медленно и процент вакансий на должности начальников отдельных частей был столь мал, что подавляющее большинство офицеров этой категории выслуживало свой возрастной ценз в чине капитана или подполковника. Можно было по пальцам сосчитать счастливчиков из армии, дослужившихся до должности начальника дивизии. Невольно армейские офицеры апатично смотрели на свою долю и злобно относились к гвардии и Генеральному штабу, кляня свою судьбу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] kaŭzoj de malamikemo de la [[armeo]] kontraŭ sia [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]]: por atingi superajn komandestrajn rangojn necesis promociiĝi koste de komandestroj de la trupoj, okupante ne nur stabajn, sed ankaŭ komandestrajn postenojn, do antaŭ la milito plejparto de la diviziestroj kaj korpusestroj devenis de la oficiroj de la Ĝenerala Stabo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] причины озлобления армии против своего Генерального штаба: для того чтобы дойти до высших степеней командования, нужно быстро выдвигаться вперед в ущерб строевым офицерам, занимая не только штабные, но и командные должности, и до войны большая часть начальников дивизий и корпусных командиров была из офицеров Генерального штаба<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Iel aŭ tiel, sed mi konsideras mia devo agnoski ke krom kelkaj esceptoj [[oficiro]]j de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] en tiu ĉi milito laboris bone, lerte kaj skrupule plenumis sian devon. Unu afero estis malbona: krom maloftaj esceptoj, rapida, konstanta translokado de tiuj ĉi oficiroj de unu posteno al alia por pli rapida promociado; ili restis longe en neniu posteno — nek en stabo, nek en trupoj, kaj pro tio al ili estis malfacile serioze profundiĝi je sia [[laboro]] kaj doni utilon, kiun ili povus kaj devus doni. Tia flugado de unu loko al alia ankaŭ kolerigis la armeon, kiu nomis ilin blanka osto dum sin — la nigra. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как бы то ни было, но я считаю долгом признать, что за некоторыми исключениями офицеры Генерального штаба в эту войну работали хорошо, умело и старательно выполняли свой долг. Одно было неладно: это, за малым исключением, постоянное, быстрое перемещение этих офицеров с одной должности на другую для более быстрого движения вперед; они не задерживались ни на каком месте — ни на штабном, ни на строевом, а потому трудно было им входить основательно в круг своих обязанностей и приносить ту пользу, которую они могли и должны были принести. Такое перелетание с места на место также озлобляло армию, которая называла их белою костью, а себя — черною<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] multaj, kaj tio estis la plej kapablaj, akademiuloj, bone lerninte la militaferojn, foriris de militservo al postenoj, neniel rilataj al la militarto, kaj klopodis okupi postenojn, pli bone pagatajn. Ni vidis [[oficiro]]jn de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] je la rolo de ŝtataj kontrolistoj, ministroj pri transporto, internaj aferoj, [[guberniestro]]j ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] многие, притом наиболее способные, академики, изучив исключительно военное дело, уходили с военной службы на должности, ничего общего с военным искусством не имевшие, и старались занимать должности, лучше оплачиваемые. Мы видели офицеров Генерального штаба в роли государственных контролеров, министров путей сообщения, внутренних дел, начальников железных дорог, губернаторов и т. п.<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kiel la ĉefkomandestro estis nomumita grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]]. Laŭ mia [[opinio]], tiutempe pli bonan ĉefkomandestron trovi ne eblis. Tio estis la homo sendube komplete sindona al la militafero, teorie kaj praktike koninta kaj ŝatinta la militan metion. Certe kiel aparteninta al la imperiestra familio, li, laŭ kondiĉoj de sia alta pozicio, ne estis asidua en [[laboro]], speciale junaĝe. Laŭ sia naturo li estis terure arda kaj senpacienca, sed post jaroj li trankviliĝis kaj stabiliĝis. Lia nomumo kiel la ĉefkomandestro elvokis profundan kontenton en la armeo. La trupoj kredis al li kaj timis lin. Ĉiuj sciis ke la faritaj de li ordonoj devas esti plenumitaj, ke ili ne povas esti nuligitaj kaj neniuj ŝanceliĝoj okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Верховным Главнокомандующим был назначен великий князь Николай Николаевич. По моему мнению, в это время лучшего Верховного Главнокомандующего найти было нельзя. Это — человек, несомненно, всецело преданный военному делу и теоретически и практически знавший и любивший военное ремесло. Конечно, как принадлежавший к императорской фамилии, он по условиям своего высокого положения не был усидчив в работе, в особенности в молодости. По натуре своей он был страшно горяч и нетерпелив, но с годами успокоился и уравновесился. Назначение его Верховным Главнокомандующим вызвало глубокое удовлетворение в армии. Войска верили в него и боялись его. Все знали, что отданные им приказания должны быть исполнены, что отмене они не подлежат и никаких колебаний не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63–64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ekde komenco de la milito, por savi [[Francio]]n, [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] tute ĝuste decidis rompi antaŭe ellaboritan militplanon kaj rapide transiri al [[ofensivo]], sen atendi la finon de koncentriĝo kaj disvolviĝo de la [[armeo]]j. Poste oni kulpigis lin pri tio, sed efektive tio estis la sola ĝusta [[decido]]. La [[germanoj]], agante laŭ internaj operaciaj linioj, nature devis klopodi bati la [[malamiko]]jn unu post alia, uzante sian evoluintan fervojan reton. Ni kun la aliancanoj, agante laŭ eksteraj linioj, devis ataki la malamikon samtempe de ĉiuj flankoj por ne doni al la germanoj eblecon ekstermi la malamikojn unu post alia kaj transloki la trupojn laŭplaĉe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = С начала войны, чтобы спасти Францию, Николай Николаевич совершенно правильно решил нарушить выработанный раньше план войны и быстро перейти в наступление, не ожидая окончания сосредоточения и развертывания армий. Потом это ставилось ему в вину, но в действительности это было единственно верное решение. Немцы, действуя по внутренним операционным линиям, естественно, должны были стараться бить врагов поочередно, пользуясь своей развитой сетью железных дорог. Мы же с союзниками, действуя по внешним линиям, должны были навалиться на врага сразу со всех сторон, чтобы не дать немцам возможности уничтожать противников поочередно и перекидывать свои войска по собственному произволу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ŝajne [[racio]] devus sugesti ke la [[germanoj]] fatale nepre devas, pro forto de la cirkonstancoj, unue ataki la [[francoj]]n, unue ĉar la francoj mobiliziĝos pli rapide ol ni kaj pli frue ol ni povos transiri al [[ofensivo]], kaj due ĉar kaze de kompleta sukceso la germanoj povos pli rapide inklinigi al [[paco]] la francojn ol la [[rusoj]]n kun ties grandega spaco en malfronto. Mirinda militplano kun retiriĝo al linio [[Bjalistoko]], [[Bresto]], estis definitive ellaborita, laŭ mia [[memoro]], en sekreta kunsido en [[Moskvo]], ŝajne aŭtune 1912, kaj en la sama tempo ĝi estis aprobita. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Казалось бы, здравый смысл должен был подсказать, что немцы фатально обязаны неизбежно, силою обстановки, атаковать раньше французов, во-первых, потому, что французы скорее нас мобилизуются и раньше нас могут перейти в наступление, а во-вторых, потому, что в случае полной удачи немцы могут быстрее склонить к миру французов, нежели русских с их необъятным пространством в тылу. Удивительный план войны с отводом назад, на линию Белосток, Брест, был окончательно разработан, насколько мне помнится, на секретном совещании в Москве, кажется, осенью 1912 года, и тогда же утвержден<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Francio]]n necesis savi, ĉar alie ankaŭ ni, post ĝia foriro el la [[batalo]], tuj malgajnus la [[milito]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Францию же необходимо было спасти, иначе и мы с выбытием ее из строя сразу проиграли бы войну<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estis postulanta severan kaj justan [[disciplino]]n en la trupoj, zorgis pri bezonoj de la [[soldato]], forte atentis ke ne okazu dominado de la staboj super la trupaj elementoj, nek avaris premiojn por la trupaj laborantoj, estis avara rilate premiadon de stabaj kaj arieraj agantoj, strikte malpermesante premii ilin per batalaj distingoj. Mi konsideris lin bonega ĉefkomandestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Николай Николаевич требовал строгой и справедливой дисциплины в войсках, заботился о нуждах солдата, усиленно следил за тем, чтобы не было засилия штабов над строевым элементом, не жалел наград для строевых работников, был скуп относительно награждений штабных и тыловых деятелей, строго запрещая награждать их боевыми отличиями. Я считал его отличным главнокомандующим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fatale estis ke estro de la stabo de la ĉefkomandestro estis nomumita eksa estro de la Ĉefa Administracio de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] [[Nikolaj Januŝkeviĉ]], tre ĉarma, sed sufiĉe malserioza kaj malbona stratego. Tiurilate lin devis rekompensi generalo-kantonmentigisto [[Jurij Danilov|Danilov]], la homo mallarĝa kaj obstina. Liaj raportoj sendube grave influis la strategiajn konsiderojn de la ĉefkomandestro kaj ne eblas malagnoski ke ni foje agis iusence senplane kaj riske malkoncentriĝis malkongrue al la fortoj, kiujn ni disponis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Фатально было то, что начальником штаба Верховного Главнокомандующего был назначен бывший начальник Главного управления Генерального штаба Янушкевич, человек очень милый, но довольно легкомысленный и плохой стратег. В этом отношении должен был его дополнять генерал-квартирмейстер Данилов, человек узкий и упрямый. Его доклады, несомненно, влияли в значительной степени на стратегические соображения Верховного Главнокомандующего, и нельзя не признать, что мы иногда действовали в некоторых отношениях наобум и рискованно разбрасывались не в соответствии с теми силами, которыми мы располагали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefkomandestro de la armeoj de la Sudokcidenta Fronto, kiun eniris ankaŭ mia 8-a armeo, estis nomumita komandestro de la trupoj de la Kieva Milita Distrikto generalo-adjutanto [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|N. I. Ivanov]]. Tio estis homo sufiĉe sindona al sia devo, ŝatinta militaferon, sed ekstreme mallarĝa je siaj pensoj, maldecidema, ekstreme skrupulema kaj ĝenerale stulta, kvankam ege zorgema rilate traktadon de sia persono. Li estis inter partoprenintoj de la malfeliĉa [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kaj mi opinias ke konstantaj malsukcesoj de tiu ĉi milito influis lin kaj igis lin senĉese dubi kaj timi vane, tiel ke eĉ en sufiĉe favoraj cirkonstancoj li konstante timis kompletan malvenkon kaj ĉiajn malfeliĉojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Главнокомандующим армиями Юго-Западного фронта, в состав которого вошла и моя 8-я армия, был назначен командующий войсками Киевского военного округа генерал-адъютант Н. И. Иванов. Это был человек вполне преданный своему долгу, любивший военное дело, но в высшей степени узкий в своих взглядах, нерешительный, крайне мелочный и, в общем, бестолковый, хотя и чрезвычайно самолюбивый. Он был одним из участников несчастной японской кампании, и думаю, что постоянные неудачи этой войны влияли на него и заставляли его непрерывно сомневаться и пугаться зря, так что даже при вполне благоприятной обстановке он постоянно опасался разгрома и всяких несчастий<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65–66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|M. V. Aleksejev]], homo tre inteligenta, rapide komprenanta la cirkonstancojn, bonega stratego. Lia ĉefa manko estis maldecidemo kaj mildeco de la [[karaktero]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] М. В. Алексеев, человек очень умный, быстро схватывающий обстановку, отличный стратег. Его главный недостаток состоял в нерешительности и мягкости характера<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] generalo [[Nikolaj Vladimiroviĉ Ruzskij|Ruzskij]], homo inteligenta, scioplena, decidema, tre zorgema rilate traktadon de sia persono, lerta kaj klopodinta prezenti siajn agojn laŭeble plej bone, foje koste de siaj najbaroj, profitante iliajn [[sukceso]]jn, kiuj estis malĝuste atribuataj al li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] генерал Рузский, человек умный, знающий, решительный, очень самолюбивый, ловкий и старавшийся выставлять свои деяния в возможно лучшем свете, иногда в ущерб своим соседям, пользуясь их успехами, которые ему предвзято приписывались<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum jaroj de la [[Rusa-japana milito||Japana milito]] kaj la [[Rusia revolucio de 1905|unua revolucio]], nia registaro klare substrekis kaj montris al la [[popolo]], ke ĝi mem ne scias kion ĝi volas kaj kien ĝi iras. Ni komprenis tiun ĉi [[eraro]]n sufiĉe malfrue, post anekso de [[Bosnio kaj Hercegovino]], sed moralan preparadon de la popolo al la [[Unua mondmilito|neevitebla eŭropa milito]] oni, mi diru eĉ ne preteratentis, pli ĝuste — malebligis. Se en la trupoj komandestro decidus klarigi al siaj subuloj ke nia ĉefa [[malamiko]] estas la [[germanoj]], ke ili planas ataki nin kaj ke ni devas je ĉiuj fortoj prepari nin por rebati tiun [[atako]]n, tiu ĉi sinjoro estus tuj forpelita de militservo, eble eĉ juĝita. Eĉ pli malgrandajn ŝancojn havis lerneja [[instruisto]] edifi al siaj edukatoj amon al la [[slavoj]] kaj malamon al la germanoj. Li estus konsiderita danĝera [[tutslavisto]], arda revoluciulo kaj ekzilita al [[Turuĥanska regiono|Turuĥanska]] aŭ [[Narima regiono]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В годы японской войны и первой революции наше правительство ясно подчеркнуло и указало народу, что оно само не знает, чего хочет и куда идет. Спохватились мы в своей ошибке довольно поздно, после аннексии Боснии и Герцеговины, но моральную подготовку народа к неизбежной европейской войне не то что упустили, а скорее, не допустили. Если бы в войсках какой-либо начальник вздумал объяснить своим подчиненным, что наш главный враг — немец, что он собирается напасть на нас и что мы должны всеми силами готовиться отразить его, то этот господин был бы немедленно выгнан со службы, если только не предан суду. Еще в меньшей степени мог бы школьный учитель проповедовать своим питомцам любовь к славянам и ненавистьк немцам. Он был бы сочтен опасным панславистом, ярым революционером и сослан в Туруханский или Нарымский край<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 69–70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Evidente [[germano]], ekstera kaj interna, estis ĉe ni ĉiopova, li estis okupanta la plej superajn ŝtatajn postenojn, estis persona gratissima ĉe la kortego. Krome en [[Peterburgo]] ekzistis povega rusa-germana partio, postulinta kontraŭ iu ajn prezo, koste de iuj ajn humiliĝoj, establi fortikan aliancon kun [[Germanio]], kaj ĝi tiutempe estis demonstre malestimanta nin. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Очевидно, немец, внешний и внутренний, был у нас всесилен, он занимал самые высшие государственные посты, был persona gratissima при дворе. Кроме того, в Петербурге была могущественная русско-немецкая партия, требовавшая во что бы то ни стало, ценою каких бы то ни было унижений, крепкого союза с Германией, которая демонстративно в то время плевала на нас<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Eĉ post deklaro de la [[milito]], alvenintaj de internaj regionoj de [[Rusio]] kompletigaj trupoj estis tute ne komprenantaj kia milito falis sur iliajn [[kapo]]jn — kvazaŭ sen iu ajn kaŭzo. Kiom da fojoj mi estis demandanta en [[tranĉeo]]j pro kio ni militas, kaj ĉiam mi estis neeviteble ricevanta respondon, ke iu erc-herc-perc kun [[edzino]] estis murditaj de iu kaj pro tio la [[aŭstroj]] volis molesti la [[serboj]]n. Sed kio estas la serboj — sciis preskaŭ neniu, kio estas la [[slavoj]] — estis ankaŭ malklare, kaj kial la [[germanoj]] decidis pro [[Serbio]] militi — estis tute nekonate. Okazis do, ke oni estis venigantaj homojn al la [[morto]] nesciate pro kio, do pro cara kaprico. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Даже после объявления войны прибывшие из внутренних областей России пополнения совершенно не понимали, какая это война свалилась им на голову — как будто бы ни с того ни с сего. Сколько раз спрашивал я в окопах, из-за чего мы воюем, и всегда неизбежно получал ответ, что какой-то там эрц-герц-перц с женой были кем-то убиты, а потому австрияки хотели обидеть сербов. Но кто же такие сербы — не знал почти никто, что такое славяне — было также темно, а почему немцы из-за Сербии вздумали воевать — было совершенно неизвестно. Выходило, что людей вели на убой неизвестно из-за чего, то есть по капризу царя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se la caro en decida momento de la vivo de [[Rusio]] kunvenigus ambaŭ leĝodonajn ĉambrojn por decidi la aferon de la [[milito]] kaj deklarus, ke li donacas veran [[konstitucio]]n kun respondeca ministerio kaj alvokas ĉiujn rusajn regatojn, sen distingo de etnoj, sociaj klasoj, [[religio]]j ktp, al komuna [[laboro]] por savo de la patrujo, troviĝanta en [[danĝero]], kaj por liberigo de la [[slavoj]] de la germana jugo, do entuziasmo estus grandega kaj populareco de la caro forte kreskus. Ĉi tie necesus aldoni kaj bone klarigi ke la problemo de [[Serbio]] estas nura preteksto por la milito, ke la tuta afero konsistas je firma deziro de la [[germanoj]] konkeri la tutan mondon. [[Pollando]]n necesis de sur alteco de la trono proklami libera kun promeso aldoni al ĝi [[Poznano]]n kaj Okcidentan [[Galicio]]n post la fino de la venka milito. Sed ne nur tio ĉi ne estis farita, sed eĉ al la alvoko de la [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|ĉefkomandestro]] al la [[poloj]] la caro, je ilia granda malkompreno kaj bedaŭro, reagis neniel kaj ne konfirmis la promesojn de la grandprinco. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Если бы царь в решительный момент жизни России собрал обе законодательные палаты для решения вопроса о войне и объявил, что дарует настоящую конституцию с ответственным министерством и призывает всех русских подданных, без различия народностей, сословий, религии и т. д., к общей работе для спасения отечества, находящегося в опасности, и для освобождения славян от немецкого ига, то энтузиазм был бы велик и популярность царя сильно возросла бы. Тут же нужно было добавить и отчетливо объяснить, что вопрос о Сербии — только предлог к войне, что все дело в непреклонном желании немцев покорить весь мир. Польшу нужно было с высоты престола объявить свободной с обещанием присоединить к ней Познань и Западную Галицию по окончании победоносной войны. Но это не только не было сделано, но даже на воззвание Верховного Главнокомандующего к полякам царь, к их великому недоумению и огорчению, ничем не отозвался и не подтвердил обещания великого князя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉu estis kulpo de nia plebano, ke li ne nur aŭdis nenion pri planoj de [[Germanio]], sed eĉ tute ne sciis ke tiu lando ekzistas, sciante nur ke ekzistas la [[germanoj]], kiu [[simio]]n elpensis, kaj ke ofte la guberniestro mem estas el tiuj ĉi inteligentaj kaj ruzaj homoj. [[Soldato]] ne nur ne sciis kio estas Germanio kaj des pli [[Aŭstrio]], sed li eĉ ne havis imagon pri sia panjo [[Rusio]]. Li konis sian distrikton kaj eble la gubernion, sciis ke ekzistas [[Peterburgo]] kaj [[Moskvo]], kaj je tio finiĝis lia konatiĝo kun sia patrujo. De kie povus aperi [[patriotismo]], konscia amo al la granda patrujo?! |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Чем был виноват наш простолюдин, что он не только ничего не слыхал о замыслах Германии, но и совсем не знал, что такая страна существует, зная лишь, что существуют немцы, которые обезьяну выдумали, и что зачастую сам губернатор — из этих умных и хитрых людей. Солдат не только не знал, что такое Германия и тем более Австрия, но он понятия не имел о своей матушке России. Он знал свой уезд и, пожалуй, губернию, знал, что есть Петербург и Москва, и на этом заканчивалось его знакомство со своим отечеством. Откуда же было взяться тут патриотизму, сознательной любви к великой родине?! <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum tiu ĉi [[Batalo de Galicio|kruela tritaga batalo]] loĝantoj de la urbo [[Lvovo]], speciale [[poloj]] kaj [[judoj]], ege nervoziĝis pro [[penso]] pri kies manojn ili trafos, do ĉu ili restos ĉe ni aŭ denove venos la [[aŭstroj]]. Alvoko de la ĉefkomandestro al la poloj ĉi tie ankoraŭ ne estis konata kaj ili, kaj des pli la judoj, kiuj ĉe ni troviĝis [[Judoj en Rusio|en subpremita pozicio]], dum en [[Aŭstrio]] ĝuis ĉiujn civitanajn rajtojn, senpacience atendis ke oni frakasos nin, des pli ke la aŭstra estraro deklaris al ili, ke post kelkaj tagoj ili nepre revenos. [[Rusinoj]] kompreneble estis ĉe nia flanko, krom partio de la tiel nomataj [[Ukraina naciismo|mazepanoj]], starigintaj kontraŭ nin kelkajn legionojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время этого жестокого трехдневного сражения жители города Львова, в особенности поляки и евреи, чрезвычайно волновались мыслью о том, в чьи руки они попадут, то есть останутся ли у нас или вновь придут австрийцы. Воззвание Верховного Главнокомандующего к полякам тут еще не было известно, и они, а тем более евреи, которые у нас находились в угнетенном положении, а в Австрии пользовались всеми правами граждан, нетерпеливо ждали, что нас разобьют, тем более что австрийское начальство объявило им, что они обязательно на днях вернутся назад. Русины, естественно, были на нашей стороне, кроме партии так называемых мазепинцев, выставивших против нас несколько легионов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 96.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] dum la tuta [[milito]] eĉ ne unufoje ni ricevis bone trejnitajn kompletigajn trupojn kaj ju pli poste des pli malbone estis tiuj ĉi kompletigaj trupoj instruitaj je sia afero, sed ankaŭ pli malbone preparitaj morale. Same kiel antaŭe neniu povus respondi al miaj demandoj pri la senco de tiu ĉi milito, pro kio ĝi aperis kaj kio estas niaj celoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] за всю войну мы ни разу не получали хорошо обученных пополнений, и чем дело шло дальше, тем эти пополнения прибывали не только все хуже и хуже обученными своему делу, но и плохо подготовленными в моральном отношении. По-прежнему никто не мог мне дать ответа при моих опросах, какой смысл этой войны, из-за чего она возникла и каковы наши цели<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 99.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] estante pli malbona kompare al la aŭstra armeo rilate nombron kaj kalibron de la [[kanono]]j, nia [[artilerio]] staris nekompareble pli alte rilate kvaliton de la [[pafado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] уступая австрийской в количественном отношении и калибром орудий, наша артиллерия качеством стрельбы была неизмеримо выше<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 102.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [...] opiniis kaj opinias plu, ke la plej bona maniero de [[defendo]] estas kaze de plej eta ebleco transiri al [[ofensivo]], do defendi sin necesas ne pasive, kio neeviteble sekvigas [[malvenko]]n, sed laŭeble plej aktive, forte batante [[malamiko]]n je senteblaj lokoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я [...] считал и считаю, что лучший способ обороны — это при мало-мальской возможности переход в наступление, то есть обороняться надо не пассивно, что неизменно влечет за собой поражение, а возможно более активно, нанося противнику в чувствительных местах сильные удары<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 106.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[batalo de Przemyśl]], daŭrinta seninterrompe dum monato, estis la lasta, pri kiu mi povus diri ke ĝin partoprenis regula, instruita [[armeo]], preparita dum paca periodo. Dum tri kaj iom da monatoj ekde komenco de la kampanjo plejparto de profesiaj [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j malaperis, kaj restis nur malmultaj kadroj, kiujn necesis haste kompletigi per aĉe instruitaj homoj, venintaj de rezervaj regimentoj kaj batalionoj. La oficiran korpuson oni devis kompletigi per ĵus enrangigitaj suboficiroj, ankaŭ nesufiĉe instruitaj. Ekde tiu tempo regula karaktero de la trupoj estis perdita kaj nia armeo estis ĉiam pli kaj pli simila al malbone instruita milico. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Это сражение под Перемышлем, беспрерывно длившееся в течение месяца, было последнее, о котором я мог сказать, что в нем участвовала регулярная, обученная армия, подготовленная в мирное время. За три с лишком месяца с начала кампании большинство кадровых офицеров и солдат выбыло из строя, и оставались лишь небольшие кадры, которые приходилось спешно пополнять отвратительно обученными людьми, прибывшими из запасных полков и батальонов. Офицерский же состав приходилось пополнять вновь произведенными прапорщиками, тоже недостаточно обученными. С этого времени регулярный характер войск был утрачен и наша армия стала все больше и больше походить на плохо обученное милиционное войско<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] venintaj kiel kompletigo [[soldato]]j en plej multaj kazoj sciis nur marŝi, sed ankaŭ tion ili faris malbone; plejmultaj el ili eĉ disan vicon ne konis, kaj ofte okazis ke ili eĉ ne sciis ŝarĝi fusilojn, dum pri [[scio]] pafi eĉ ne estis parolinde. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] прибывавшие на пополнение рядовые в большинстве случаев умели только маршировать, да и то неважно; большинство их и рассыпного строя не знали, и зачастую случалось, что даже не умели заряжать винтовки, а об умении стрелять и говорить было нечего<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 110.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi devas diri ke ekde komenco de la [[milito]] mi neniel povis ekkoni planon de la kampanjo. [...] Facile povas esti, ke neniu nova militplano estis kreita kaj oni agis nur per hazardaj taskoj, kiuj estis diktataj de cirkonstancoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Должен оговориться, что с начала войны я никак не мог узнать плана кампании. [...] Легко может статься, что и никакого нового плана войны создано не было и действовали лишь случайными задачами, которые определялись обстановкой<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 112.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[madjaroj]] (speciale) kun terura obstino estis fervore defendantaj aliron al [[Karpata baseno|Hungara valo]], en kiun ni certe je tiu [[tempo]] ne strebis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] мадьяры (в особенности) со страшным упорством отчаянно защищали доступ к Венгерской равнине, в которую, впрочем, мы в данное время не стремились<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 113.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Stranga estas la afero, generalo [[Lavr Kornilov|Kornilov]] sian divizion neniam kompatis: en ĉiuj [[batalo]]j, kiujn ĝi partoprenis subestre de li, ĝi havis terurajn perdojn, tamen la [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j amis lin kaj kredis al li. Cetere li ankaŭ sin ne kompatis, persone estis kuraĝa kaj impetis antaŭen sentime. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Странное дело, генерал Корнилов свою дивизию никогда не жалел: во всех боях, в которых она участвовала под его начальством, она несла ужасающие потери, а между тем офицеры и солдаты его любили и ему верили. Правда, он и себя не жалел, лично был храбр и лез вперед очертя голову<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 114.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi devas diri ke ne nur en Orienta [[Galicio]], kie plejparto de loĝantaro estas [[rusinoj]], inklinaj al ni ekde malnova tempo, sed ankaŭ en tiu Okcidenta, kie la tuta loĝantaro estas sole [[poloj]], ne nur kamparanoj, sed ankaŭ katolika pastraro traktis nin bone kaj en multaj kazoj helpis al ni laŭeble. Tion klarigas la fakto, ke pli frue laŭ mia ordono estis vaste diskonigita inter la loĝantaro la konata alvoko de grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] al la poloj. La poloj esperis ke helpe de [[rusoj]] denove resurektos la memstara [[Pollando]], al kiu estos aldonita ankaŭ Okcidenta Galicio. Mi diligente subtenis ilin je tiu [[espero]]. Nervozigis kaj bedaŭrigis la polojn nur tio, ke de la centra registaro de [[Rusio]] venis neniuj konfirmoj de tio, ke la [[promeso]]j de la grandprinco estos plenumitaj; la polojn tre incitis ke la caro eĉ per ne unu [[vorto]] konfirmis la promesojn de la ĉefkomandestro. Ĉe ili formiĝis [[opinio]], ke [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] neniam plenumas siajn promesojn, kaj pro tio multaj el ili, speciale la pastraro, timis ke kiam pasos bezono alvoki ilin al sia flanko, la rusa registaro denove trompos ilin, sen zorgi pri la promesoj de la grandprinco. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] должен сказать, что не только в Восточной Галиции, где большинство населения русины, к нам расположенные с давних пор, но и в Западной, где все население чисто польское, не только крестьяне, но и католическое духовенство относились к нам хорошо и во многих случаях нам помогали всем, чем могли. Это объяснялось тем, что ранее того по моему распоряжению было широко распространено среди населения известное воззвание великого князя Николая Николаевича к полякам. Поляки надеялись, что при помощи русских опять воскреснет самостоятельная Польша, к которой будет присоединена и Западная Галиция. Я старательно поддерживал их в этой надежде. Волновало и досадовало поляков лишь то, что от центрального правительства России не было никаких подтверждений того, что обещания великого князя будут исполнены; поляков очень раздражало, что царь ни одним словом не подтвердил обещаний Верховного Главнокомандующего. У них сложилось мнение, что Николай II никогда своих обещаний не исполняет, а потому многие из них, в особенности духовенство, опасались, что, когда пройдет необходимость привлекать их на свою сторону, русское правительство их надует, нисколько не церемонясь с обещаниями великого князя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 117–118.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Almenaŭ mi devas diri ke dum mia restado en okcidenta [[Galicio]] por mi estis facile vivi kun la [[poloj]] kaj ili tre diligente, sen rifuzoj, plenumis ĉiujn miajn postulojn. [[Fervojo]]j, telegrafaj kaj telefonaj linioj eĉ ne unufoje estis detruitaj, atakoj eĉ kontraŭ apartaj senarmaj [[soldato]]j niaj neniam okazis. Siavice mi klopodis per ĉiuj fortoj montri al la poloj komplezon kaj mi opinias ke ili estis pli kontentaj pri ni ol pri la [[aŭstroj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во всяком случае, должен сказать, что за время моего пребывания в Западной Галиции мне с поляками было легко жить и они очень старательно, без отказов, выполняли все мои требования. Железные дороги, телеграфные и телефонные линии ни разу не разрушались, нападения даже на одиночных безоружных наших солдат ни разу не имели места. В свою очередь я старался всеми силами выказывать полякам любезность и думаю, что они нами были более довольны, чем австрийцами<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 118.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Koncerne la judan loĝantaron, sufiĉe multnombran en ambaŭ duonoj de [[Galicio]], ĝi ĉe la aŭstroj havis tre grandan signifon, estis multe da bienuloj-judoj, kaj la rusina kaj pola loĝantaro malŝatis ilin. Preskaŭ ĉiuj bonhavaj judoj dum [[Batalo de Galicio|nia ofensivo]] fuĝis, kaj restis nur [[malriĉularo]]. Do la [[judoj]] estis pli favoraj al la [[aŭstroj]] pro komprenebla kialo. Sed mi persone nenion malbonan pri ili dum nia restado tie povas diri; ili estis tre servemaj, plenumantaj ĉiujn niajn postulojn kaj kondutis obeeme kaj kviete. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что касается еврейского населения, весьма многочисленного в обеих половинах Галиции, то оно при австрийцах имело очень большое значение, было много помещиков-евреев, и русинское и польское население относилось к ним неприязненно. Почти все состоятельные евреи во время нашего наступления бежали, и осталась лишь одна беднота. В общем, евреи были больше расположены к австрийцам по весьма понятной причине. Но лично я о них ничего дурного за время нашего там нахождения сказать не могу; они были очень услужливы, выполняли все наши требования и вели себя смирно и тихо<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 118–119.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi devas agnoski ke speciale unuan tempon post transiri niajn limojn en Orienta [[Galicio]] kelkaj urboj estis bruligitaj, kaj bienulaj rezidejoj laŭ nia vojo estis plejparte bruligitaj kaj disrabitaj; kulpuloj de tiuj ĉi tumultoj estis precipe nia [[kavalerio]], marŝinta fronte, tre ofte ankaŭ [[kamparanoj]] mem, koleraj kontraŭ la [[bienulo]]j, kaj ofte ankaŭ arieraj provizaj trupoj. Malgraŭ plej severaj agoj, tiuj ĉi provizaj trupoj kiel nebatalaj, forglitis de severa observado kaj faris [[rabado]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] должен признать, что в особенности первое время по переходе через наши границы в Восточной Галиции несколько городов было сожжено, а усадьбы имений, попадавшихся по пути, большей частью были сожжены или разграблены; виновниками этих беспорядков была главным образом наша конница, шедшая впереди, очень часто также сами крестьяне, озлобленные против помещиков, а зачастую и тыловые обозные части. Невзирая на самые строгие меры, эти обозные части, как нестроевые, ускользнули от строгого наблюдения и производили грабежи<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 119.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaptitaj aŭstraj oficiroj, ridante rakontis en nia skolta sekcio de la stabo, ke la militon en [[Karpatoj]] ili nomas Gummikrieg ("rezina milito"), ĉar ekde komenco de la kampanjo je tiu ĉi alo mi ĉiam devis farante [[ofensivo]]n okcidenten, rebati atakojn de la alo. Efektive ni devis jen profundiĝi je Karpatoj, jen iom retiriĝi, kaj movoj niaj povus esti nomitaj "rezina milito". |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пленные австрийские офицеры, смеясь, рассказывали в нашем разведывательном отделении штаба, что они войну в Карпатах называют Gummikrieg («резиновая война»), так как с начала кампании на этом фланге мне все время приходилось, наступая на запад, отбиваться с фланга. Действительно, нам приходилось то углубляться в Карпаты, то несколько отходить, и движения наши могли быть названы «резиновой войной»<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 122–123.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vizito de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] al la fronto] [...] mi konsideris persone Nikolaon la 2-an homo ekstreme malbonŝanca, kiun persekutis malsukcesoj dum lia tuta regado, sur ion ajn li metu siajn manojn. Mi havis kvazaŭ antaŭsenton, ke tiu ĉi vojaĝo aŭguras al ni pezan katastrofon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я считал лично Николая II человеком чрезвычайно незадачливым, которого преследовали неудачи в течение всего его царствования, к чему бы он ни приложил своей руки. У меня было как бы предчувствие, что эта поездка предвещает нам тяжелую катастрофу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 132.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas diri ke la [[Nikolao la 2-a (Rusio)||caro]] ne sciis trakti la trupojn, interparoli kun ili. Li ankaŭ ĉi tie, same kiel ĉiam, estis iom maldecidema kaj ne trovis [[vorto]]jn, kiuj povus allogi al li [[animo]]jn homajn kaj altigi la spiriton. Li estis indulgema, klopodis plenumi siajn devojn de la supera gvidanto de la [[armeo]], sed mi devas agnoski ke li faris tion malbone, kvankam en tiu [[tempo]] la vorto "caro" havis ankoraŭ magian efikon al la [[soldato]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно сказать, что царь не умел обращаться с войсками, говорить с ними. Он и тут, как всегда, был в некоторой нерешительности и не находил тех слов, которые могли привлечь к нему души человеческие и поднять дух. Он был снисходителен, старался выполнять свои обязанности верховного вождя армии, но должен признать, что это удавалось ему плохо, несмотря на то что в то время слово «царь» имело еще магическое влияние на солдат<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 134.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kiel prototipo de armea agado dum [[tranĉea milito]] estis forte kritikata de militaj aŭtoritatoj de ĉiuj ŝtategoj kaj interalie de ni; speciale niaj militaj instruistoj, germanaj militverkistoj, ne trovis sufiĉajn vortojn por moki [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] kaj lian sistemon trafosi la tutan [[Manĉurio]]n, konstante retretante kaj ne uzante ĉe tio plejparton de siaj anticipe fortikigitaj pozicioj. Ili asertis ke la [[germanoj]] en neniu kazo sekvos tian agmanieron, ke [[Germanio]] devos gajni mallongan [[milito]]n, rapide frakasi la [[malamiko]]jn, kaj pro tio ili ne amuziĝos pri la tranĉea milito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Японская кампания, как прообраз действий войск в позиционной войне, усиленно критиковалась военными авторитетами всех держав и, между прочим, нами; в особенности наши военные учителя, германские военные писатели, не находили достаточно слов, чтобы насмехаться над Куропаткиным и его системой изрыть всю Маньчжурию, постоянно отступая и не используя притом большей части своих заблаговременно укрепленных позиций. Они утверждали, что немцы ни в коем случае подобному образу действий следовать не будут, что Германии необходимо выиграть короткую войну, быстро разгромить противников, и потому забавляться позиционной войной они не станут<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas agnoski ke la komandestroj, same kiel la trupoj mem malŝategis fortikigi la poziciojn kaj en plej bona kazo limiĝis je etaj [[tranĉeo]]j por pafistoj. [...] Niaj fortikigitaj pozicioj efektive estis nura fosaĵo, eĉ sen komunikaj irejoj al ariero. Kaze de pli forta artileria pafado, speciale pafado de peza [[artilerio]], tiu iel tiel farita fosaĵo rapide pleniĝis je tero, kaj sidintaj en ĝi homoj kaze de uragana pafado estis komplete ekstermataj aŭ kapitulacis por eviti garantiitan morton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно признать, что ни начальники, ни сами войска терпеть не могли укрепляться и в лучшем случае ограничивались ровиками для стрелков. [...] Наши укрепленные позиции в действительности представляли собой один лишь ров, даже без ходов сообщения в тыл. При усиленном обстреле артиллерийским огнем, в особенности огнем тяжелой артиллерии, этот кое-как сделанный ров быстро заваливался, а сидевшие в нем люди при ураганном огне уничтожались целиком или сдавались в плен во избежание неминуемой смерти<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 140.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis plia faktoro, malhelpinta al ni kompletigi la trupojn per venantaj [[soldato]]j: krom tio ke ili estis tre malbone instruitaj, ili venadis nearmitaj, kaj ni por ili tute ne havis [[fusilo]]jn. Dum ni faris [[ofensivo]]n, la tuta armilaro restinta sur batalejoj — la nia kaj la malamika — estis kolektata de specialaj taĉmentoj kaj post riparado iris denove por uzado; nun, dum [[Granda Retreto (Rusio)|nia retreto]], okazis inverse: la tuta armilaro de la mortigitoj kaj vunditoj trafis manojn de [[malamiko]]. Interne de la lando mankis fusiloj. Estis ordonite al la malgrave vunditaj iri al bandaĝejoj nepre kun [[armilo]]j, oni eĉ pagis pro tio premian [[mono]]n, sed tio ĉi donis sufiĉe malgravajn rezultojn. Ĉe ĉiu regimento — ju pli longe des pli abunde — kreskis teamoj de senarmaj soldatoj, kiujn eĉ instrui ne eblis pro tiu ĉi manko. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было еще одно обстоятельство, мешавшее нам пополнять ряды прибывавшими солдатами: помимо того, что они были очень плохо обучены, они прибывали невооруженными, а у нас для них не было винтовок. Пока мы наступали, все оружие, оставшееся на полях сражения, — наше и неприятельское — собиралось особыми командами и по исправлении шло опять в дело; теперь же, при нашем отходе, получилось обратное: все оружие от убитых и раненых попадало в руки врага. Внутри страны винтовок не было. Приказано было легкораненым идти на перевязочные пункты обязательно с оружием, выдавались за это даже наградные деньги, но эти меры дали весьма незначительные результаты. При каждом полку — чем дальше, тем больше — росли команды безоружных солдат, которых и обучать почти было нечем<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 144–145.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] neniam mi estis komprenanta, kial pro eraroj je [[ordono]]j aŭ pro malsukcesaj agoj suferas ne la komandestro mem, sub kies [[flago]] estis farataj aŭ plenumataj tiuj aŭ aliaj ordonoj, sed respektiva stabestro, kiu laŭleĝe estas nura plenumanto de la ordonoj kaj disponoj de sia principo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я никогда не понимал, почему за ошибки в распоряжениях или из-за неудачных действий страдает не сам начальник, под флагом которого отдавались или осуществлялись те или иные приказания, а соответствующий начальник штаба, который по закону лишь исполнитель велений и распоряжений своего принципа<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 147.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksej Kaledin]] ] Li estis la homo tre modesta, ekstreme silentema kaj eĉ morna, havis [[karaktero]]n firman kaj iom obstinan, memstaran, sed la intelekton ne vastan, pli ĝuste malvastan, kiel oni diras, li estis iranta en okulŝirmiloj. Militaferon li konis bone kaj amis ĝin. Persone li estis kuraĝa kaj decidema. [...] supra limo por li kaj por utilo de la servo estis posteno de diviziestro; la korpuson bone regi li jam ne povis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Он был человеком очень скромным, чрезвычайно молчаливым и даже угрюмым, характера твердого и несколько упрямого, самостоятельного, но ума не обширного, скорее, узкого, что называется, ходил в шорах. Военное дело знал хорошо и любил его. Лично был он храбр и решителен. [...] пределом для него и для пользы службы была должность начальника дивизии; с корпусом же он уже справиться хорошо не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 152–153.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum somera ofensivo en 1915 kontraŭ niaj Nordokcidenta kaj Okcidenta Frontoj niaj armeoj estis [[Granda Retreto (Rusio)|retretantaj]] ege rapide, cedante al la [[malamiko]] grandegan spacon de nia patrujo; kiom mi povas juĝi laŭ atingintaj min tiutempe informoj, en multaj kazoj tio okazis sen sufiĉaj kialoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время летнего наступления 1915 года на наши Северо-Западный и Западный фронты наши армии отступали чрезвычайно быстро, уступая противнику громадное пространство нашего отечества; насколько я могу судить по доходившим до меня в то время сведениям, во многих случаях это происходило без достаточного основания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [post la [[Granda Retreto (Rusio)]] Baldaŭ post tiuj ĉi malĝojaj eventoj estis anoncite ke la ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estas elpostenigita kaj la postenon de la ĉefkomandestro okupis la imperiestro mem. Impreso en la trupoj pro tiu ĉi anstataŭigo estis la plej peza, oni povas diri — morna. La tuta armeo, same kiel la tuta [[Rusio]], sendube kredis al Nikolaj Nikolajeviĉ. Certe li havis malavantaĝojn, sed ilin grave superis liaj avantaĝoj de militestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Вскоре после этих горестных событий было обнародовано, что Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич смещен и назначен кавказским наместником, а должность Верховного Главнокомандующего возложил на себя сам государь. Впечатление в войсках от этой замены было самое тяжелое, можно сказать — удручающее. Вся армия, да и вся Россия, безусловно, верила Николаю Николаевичу. Конечно, у него были недочеты, и значительные даже, но они с лихвой покрывались его достоинствами как полководца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis konate al ĉiuj ke [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] pri militafero sciis tute nenion kaj ke surprenita de li posteno estos nur nominala, anstataŭ li ĉion devos decidi lia stabestro. [...] Surpreno de la posteno de la ĉefkomandestro estis la lasta bato, kiun faris al si Nikolao la 2-a kaj kiu sekvigis malĝojan finon de lia monarĥio. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было общеизвестно, что Николай II в военном деле решительно ничего не понимал и что взятое им на себя звание будет только номинальным, за него все должен будет решать его начальник штаба. [...] Принятие на себя должности Верховного Главнокомандующего было последним ударом, который нанес себе Николай II и который повлек за собой печальный конец его монархии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 156.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri milicaj taĉmentoj] Mi jam havis eblecon diri antaŭe ke tiuj ĉi milicoj prezentis neniun batalforton. Ilia oficira korpuso, krom etaj esceptoj, estis maltaŭga, multaj [[oficiro]]j estis prenitaj el la eksuloj — maljunaj, malsanaj, forgesintaj la servon, kaj eĉ ili tre malmultis. [[Soldato]]j servintaj delonge, firme sciis kaj estis konvinkitaj ke ilia devo estas gardi malfronton kaj servi tie, sed certe ne batali ĉe la fronto kontraŭ [[malamiko]]. Junaj, malspertaj oficiroj kaj preskaŭ neinstruitaj milicanoj neniukaze povus esti konsiderataj dum certa tempo kontentiga batala elemento. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я уже раньше имел случай сказать, что эти дружины не представляли собой никакой боевой силы. Их корпус офицеров, за малым исключением, никуда не годился, много офицеров было взято из отставки — старые, больные, отставшие от службы, да и их было очень мало. Солдаты старших сроков службы твердо знали и были убеждены, что их обязанность — оберегать тыл и нести там службу, но отнюдь не сражаться на фронте с неприятелем. Молодые, неопытные офицеры и почти совсем необученные ратники ополчения ни в каком случае не могли считаться до поры до времени удовлетворительным боевым элементом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 157–158.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Anton Denikin]] ] Denikin, kiu ludis tiom grandan rolon poste, estis bona batala generalo, tre mensrapida kaj decidema, sed li ĉiam klopodis laborigi siajn najbarojn por sia profito, por faciligi plenumon de tasko kiun li donis al sia divizio; najbaroj liaj ofte plendis ke li volas aljuĝi iliajn bataldistingojn al si. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Деникин, который играл такую большую роль впоследствии, был хороший боевой генерал, очень сообразительный и решительный, но всегда старался заставить своих соседей порядочно поработать в свою пользу, дабы облегчить данную им для своей дивизии задачу; соседи же его часто жаловались, что он хочет приписывать их боевые отличия себе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 161.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devis konstrui senfinajn fasĉinojn, amason da [[ponto]]j, [[tranĉeo]]jn ne enfosi en la teron, sed konstrui ilin el traboj, kovritaj de ekstere per tero, ĉar profundiĝi en la teron ne eblis pro proksimeco de grundakvoj. Materialo por plenumo de tiuj ĉi laboroj abundis, ĉar la tuta areo estis kovrita je [[arbaro]]j. Evidentiĝis ke kvankam kun grandaj malfacilaĵoj kaj iom alie, sed militi en [[Polezio]] per grandaj amasoj eblas: la 3-a armeo preskaŭ komplete sin trovis en [[marĉo]]j kaj kontraŭ ĝi estis multnombra [[malamiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пришлось устраивать бесконечные гати, массу мостов, окопы же не врывать в землю, а строить их из бревен, прикрытых с наружной стороны землею, так как углубляться в землю было невозможно по причине близости грунтовых вод. Материала для выполнения этих работ было сколько угодно, так как вся местность сплошь покрыта лесами. Выяснилось, что хотя и с большими затруднениями и несколько иным порядком, но воевать в Полесье значительными массами можно: 3-я армия почти вся оказалась в болотах, и против нее был многочисленный противник<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 163.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [ [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] en la Sudokcidenta fronto] Same kiel antaŭe, okultrafa estis malkapablo de la caro interparoli kun la trupoj, li kvazaŭ konfuziĝis kaj ne sciis kion diri, kien iri kaj kion fari, do ne estas mirinde ke la trupoj estis kvazaŭ frostigitaj kaj montris neniujn [[ĝojo]]n kaj spiritleviĝon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как и прежде, бросалось в глаза неумение царя говорить с войсками, он как бы конфузился и не знал, что сказать, куда пойти и что делать, поэтому не удивительно, что войска были как бы замороженными и не выказывали никакой радости и подъема духа<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 164.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Ĉeĥa Taĉmento]] ] Tiu ĉi taĉmento havas sian etan [[historio]]n. Ial la ĉefkomandejo ne volis formi ĝin kaj timis [[perfido]]n flanke de la militkaptitaj [[ĉeĥoj]]. Sed mi insistis kaj poste evidentiĝis ke mi estis prava. Ĝi bonege batalis ĉe mia fronto. Dum la tuta [[tempo]] ili kondutis brave. Mi sendis tiun ĉi taĉmenton al la plej danĝeraj kaj malfacilaj lokoj, kaj ili ĉiam brile estis plenumantaj donitajn taskojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта дружина имеет свою маленькую историю. Почему-то Ставка не хотела ее организовать и опасалась измены со стороны пленных чехов. Но я настоял, и впоследствии оказалось, что я был прав. Они великолепно сражались у меня на фронте. Во все время они держали себя молодцами. Я посылал эту дружину в самые опасные и трудные места, и они всегда блестяще выполняли возлагавшиеся на них задачи<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 168.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov]] ] [...] ĉiujn ofensivajn operacojn la ĉefkomandestro plu traktis skeptike kaj pensis plejparte pri kiel ne lasi la [[malamiko]]n pli orienten kaj kiel preventi de la invado [[Kievo]]n. [...] Rilate ne nur [[venko]]n en la milito, sed eĉ haltigon de la malamika [[ofensivo]] — tion ĉi li ne kredis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] ко всяким наступательным операциям главнокомандующий продолжал относиться скептически и думал главным образом лишь о том, чтобы не пустить врага дальше к востоку и предохранить от нашествия Киев. [...] Что же касается не только выигрыша войны, но даже остановки наступления врага — в это он не верил<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 168.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|Ivanov]] imitante la [[Patriota Milito de 1812|militon de 1812]], ordonis formi en ĉiu kavaleria kaj kozaka divizio de ĉiuj armeoj de la fronto po partizana taĉmento, ĉe tio rektan estradon super ili li lasis por si. [...] Ekde komence aperis en la malfronto grandaj problemoj kun tiuj ĉi [[partizanoj]]. Okazis senfinaj problemoj kun niaj rusaj loĝantoj, ĉe tio, agnoskante sole la ĉefkomandestron, la partizanoj faris amason da diboĉoj, [[rabo]]j kaj havis tre etan emon invadi malamikajn areojn. [...] ja la cirkonstancoj estis tute aliaj, malamika fronto estis seninterrompa kaj agi kontraŭ komunikiloj kiel en 1812 tute ne eblis. Ŝajne ne estis malfacile kompreni ke ĉe la tranĉea milito de milionaj armeoj agi same kiel antaŭ cent jaroj havis neniun sencon. Finfine printempe la partizanoj estis malestablitaj, doninte neniun utilon, dum ili kostis grandegan [[mono]]n, kaj oni devis iujn el ili, laŭ mia memoro, surbaze de juĝejaj verdiktoj mortpafi, aliajn ekzili al [[punlaboro]] pro rabado de civiluloj kaj [[Seksperforto|perfortado de virinoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Иванов в подражание войне 1812 года распорядился сформировать от каждой кавалерийской и казачьей дивизии всех армий фронта по партизанскому отряду, причем непосредственное над ними начальство он оставил за собой. [...] С самого начала возникли в тылу фронта крупные недоразумения с этими партизанами. Выходили бесконечные недоразумения с нашими русскими жителями, причем, признавая только лично главнокомандующего, партизаны эти производили массу буйств, грабежей и имели очень малую склонность вторгаться в область неприятельского расположения. [...] ведь обстановка была совершенно другая, неприятельский фронт был сплошной и действовать на сообщения, как в 1812 году, не было никакой возможности. Казалось бы, нетрудно сообразить, что при позиционной войне миллионных армий действовать так, как сто лет назад, не имело никакого смысла. В конце концов весной партизаны были расформированы, не принеся никакой пользы, а стоили они громадных денег, и пришлось некоторых из них, поскольку мне помнится, по суду расстрелять, других сослать в каторжные работы за грабеж мирных жителей и за изнасилование женщин<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 169–171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum la vintro 1915/16, starante la tutan tempon sur la samaj pozicioj, ni ilin poiomete perfektigis kaj ili komencis akiri la formon, kiu ĉe la moderna [[tranĉea milito]] donas grandan rezistemon al la trupoj: ĉiu fortikigita strio havis tri ĝis kvar liniojn de [[tranĉeo]]j je plena homa alteco kaj kaj kun pluraj komunikaj irejoj. Ni estis konstruantaj ankaŭ mitralpafejojn kaj ŝirmejojn, sed ni ne uzis tiucele, kiel [[germanoj]] kaj [[aŭstroj]], [[ferbetono]]n, sed estis konstruantaj ŝirmejojn, sin enfosante profunde en la teron kaj sin kovrante supre per kelkaj vicoj da traboj kun tia kalkulo ke tia plafono povu elteni 6-colan obuson. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В течение зимы 1915/16 года, стоя все время на одних и тех же позициях, мы их постепенно совершенствовали, и они стали приобретать тот вид, который при современной позиционной войне дает большую устойчивость войскам: каждая укрепленная полоса имела от трех до четырех линий окопов полного профиля и с многочисленными ходами сообщения. Строили также пулеметные гнезда и убежища, но не пользовались для этой цели, как германцы и австрийцы, железобетоном, а строили убежища, зарываясь глубоко в землю и прикрываясь сверху несколькими рядами бревен с расчетом, чтобы такой потолок мог выдержать 6-дюймовый снаряд<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas agnoski ke la [[aŭstroj]] kaj [[germanoj]] estis fortikigantaj siajn poziciojn pli bone ol ni, pli fundamente, kaj en iliaj tranĉeoj vivi estis oble pli komforte ol en la niaj. Krom sufiĉe vasta apliko de ferbetonaj konstruaĵoj, ĉe ili en multaj lokoj estis konektita [[elektro]], aranĝitaj ĝardenetoj kaj kirasprotektitaj ejoj por [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно признать, что австрийцы и немцы укреплялись лучше нас, более основательно, и у них в окопах было гораздо удобнее жить, нежели в наших. Помимо довольно широкого применения железобетонных сооружений у них во многих местах было проведено электричество, устроены садики и блиндированные помещения для офицеров и для солдат<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rilate [[banejo]]jn la [[Tutrusia Zemstva Unio]] donis al ni vere nemezureblan helpon. Neniujn taskojn tiu ĉi unio rifuzis kaj ĝiaj agantoj investis sian tutan animon por laŭeble plej rapide kaj serioze plenumi tiun aŭ alian taskon. Ankaŭ la [[Unio de Urboj]] donis grandan utilon, sed almenaŭ ĉe mi en la 8-a armeo la Zemstva Unio estis pli agema, kaj mi konsideras devo de la [[konscienco]] atesti ke danke al ĝia laboro neniam iuj ajn infektaj malsanoj atingis grandan skalon; post apero de [[infekta malsano]] ni rapide subpremis la infekton kaj la trupoj pro malsanoj suferis malmulte, speciale kompare al sanitara stato de la trupoj dum дф antaŭaj militoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В отношении бань Всероссийский земский союз оказал нам прямо-таки неизмеримую пользу. Ни от каких задач союз этот не отказывался, и его деятели вкладывали в полном смысле этого слова душу свою в то, чтобы возможно быстрее и основательнее выполнять то или другое задание. И Союз городов принес большую пользу, но, по крайней мере, у меня в 8-й армии Земский союз был более деятелен, и считаю долгом совести засвидетельствовать, что благодаря его работе никогда никакие инфекционные болезни не принимали обширных размеров; при появлении какой-либо заразной болезни мы быстро справлялись с инфекцией, и войска от болезней страдали мало, в особенности по сравнению с санитарным состоянием войск в прежних войнах<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171–172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Nur [[aerarmeo]] kompare al tiu malamika estis ekstreme malforta. Dume krom aera skoltado kaj fotado de malamikaj [[fortikaĵo]]j, [[aviadilo]]j havis ankaŭ neanstataŭigenblan signifon ĉe korektado de pafado de peza [[artilerio]]. Multfoje oni promesis altigi nombron de [[aviadilo]]j, sed tio restis nura [[promeso]]. Mankis al ni ankaŭ la [[tanko]]j, do mi ege ekĝojis kiam estis sciigite ke ili estos senditaj de [[Francio]]; sed ankaŭ tiu ĉi promeso ĝis la fino de mia [[laboro]] ĉe la fronto ne estis plenumita. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Лишь воздушный флот по сравнению с неприятельским был чрезмерно слаб. Между тем помимо воздушной разведки и снятия фотографий неприятельских укреплений самолеты имели еще незаменимое значение при корректировании стрельбы тяжелой артиллерии. Много раз обещали увеличить число самолетов, но так это одним обещанием и осталось. Не было у нас также и танков, и поэтому я очень обрадовался, когда было сообщено, что таковые будут присланы из Франции; но и это обещание до конца моей работы на фронте выполнено не было<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Je la frua printempo en ĉiu infanteria divizio estis 18 ĝis 20 mil homoj, sufiĉe instruitaj, kaj 15 ĝis 18 mil [[fusilo]]j tute en ordo kaj kun abunda municio. La eluzitaj kanonoj estis anstataŭigitaj per tiuj novaj, kaj ni povis plendi nur ke peza [[artilerio]] ĉe ni ankoraŭ grave malsufiĉis, kvankam ankaŭ ĝi iom kreskis. Rilate spiritan etoson de la trupoj de mia armeo kaj, kiel mi baldaŭ konvinkiĝis, de la aliaj armeoj de la Sudokcidenta Fronto, ni troviĝis, laŭ mia [[opinio]], en brila stato kaj havis plenan rajton esperi rompi la [[malamiko]]n kaj elpeli ĝin for de niaj limoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = К ранней весне в каждой пехотной дивизии было от 18 до 20 тысяч человек, вполне обученных, и от 15 до 18 тысяч винтовок в полном порядке и с изобилием патронов. Износившиеся орудия были заменены новыми, и мы могли жаловаться только на то, что тяжелой артиллерии у нас было еще далеко не достаточно, хотя и ее несколько прибавилось. По состоянию духа войск вверенной мне армии и, как я скоро убедился, других армий Юго-Западного фронта мы находились, по моему убеждению, в блестящем состоянии и имели полное право рассчитывать сломить врага и вышвырнуть его вон из наших пределов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = En situacio kiam artileriajn obusojn necesis ŝpari dum aranĝi gravajn skoltajn operacojn ne eblis, ĉar ni estis starantaj laŭ preskaŭ la tuta fronto naz-ĉe-nazo kontraŭ [[malamiko]], estis evidente ke pri fortaj demonstracioj eĉ ne estis parolinde kaj trompi la malamikon estis tute neeble. Ja tio estas aboca vero, ke la demonstracio nur tiam atingas sian celon, se ĝi estas farata decideme kaj la trupoj mem ne scias ke tio estas demonstracio, ne vera [[atako]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = При условии что артиллерийские снаряды следовало беречь, а устраивать разведчикам какие-либо особые поиски было нельзя, так как мы стояли почти по всему фронту с противником нос к носу, очевидно, что о сильных демонстрациях и разговаривать нечего было и надуть противника было совершенно невозможно. Ведь это — азбучная истина, что демонстрация только тогда достигает своей цели, когда она ведется решительно и когда войска сами не знают, что это демонстрация, а не настоящая атака<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 173.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi postulis sendi al mi generalon-kantonmentigiston [[Miĥail Diteriĥs|Diteriĥs]], homon tre kapablan kaj perfekte konantan sian aferon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я вытребовал к себе генерал-квартирмейстера Дитерихса, человека очень способного и отлично знающего свое дело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 176.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vizito de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] al armeo en 1916] Nek figuro, nek parolmaniero de la caro tuŝis soldatan animon kaj nek faris la impreson, kiu estis necesa por altigi spiriton kaj forte allogi al si la korojn. Li faris kion li povis kaj kulpigi lin en tiu ĉi kazo ne eblas, sed bonajn rezultojn je la senco de inspirado kaŭzi li ne povis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Ни фигурой, ни умением говорить царь не трогал солдатской души и не производил того впечатления, которое необходимо, чтобы поднять дух и сильно привлечь к себе сердца. Он делал что мог, и обвинять его в данном случае никак нельзя, но благих результатов в смысле воодушевления он вызывать не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 179.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĝenerale, konsiderante proksimecon de malamika fronto al [[Kamenec-Podolskij]], oftajn [[atako]]jn de [[aviadilo]]j de malamiko kontraŭ Kamenec-Podolskij kaj maleblon komplete protekti la caran trajnon kontraŭ ĵetataj de ili [[bombo]]j, mi klopodis admoni la caron redukti sian restadon en Kamenec-Podolskij, je kio min subtenis ankaŭ grafo [[Adolf Andreas Woldemar Freedericksz|Freedericksz]], sed la caro malgraŭ ĉio rifuzis ŝanĝi sian itineron kaj forveturis nur post dutaga restado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В общем, имея в виду близость неприятельского фронта от Каменец-Подольска, частые налеты самолетов противника на Каменец-Подольск и невозможность полного обеспечения царского поезда от бросаемых ими бомб, я старался уговорить царя сократить свое пребывание в Каменец-Подольске, в чем меня поддержал и граф Фредерикс, но царь ни за что не соглашался изменить свой маршрут и уехал лишь после двухсуточного пребывания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 179–180.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Al tio milita ministro deklaris kaj kampa generalo-inspektoro aldonis, ke nuntempe malpezajn obusojn ili povas ricevi en grandega kvanto, sed koncerne tiujn pezajn la rusia [[industrio]] ilin doni ankoraŭ ne povas, de eksterlande ricevi ilin por ni ankaŭ estas tre malfacile, kaj difini tempon, kiem pliboniĝos provizado je pezaj obusoj, ili ne povas, sed certe — ne ĉi-somere. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = На это военный министр заявил, а полевой генерал-инспектор добавил, что в данное время легкие снаряды они могут получить в громадном количестве, но что касается тяжелых, то отечественная военная промышленность их пока дать не может, из-за границы получить нам их также очень трудно, и определить время, когда улучшится дело снабжения тяжелыми снарядами, они не могут, во всяком случае — не этим летом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 180–181.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La prezidinta Supera Ĉefkomandestro diskutojn ne gvidis, tiujn ĉi devojn estis plenumanta [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]]. La caro la tutan tempon sidis silente, eldiris neniujn [[opinio]]jn, kaj laŭ propono de Aleksejev per sia aŭtoritato estis aprobanta tion, kio estis decidita per diskutoj de la milita konsilio, kaj konkludojn, kiujn faris Aleksejev. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Председательствующий Верховный Главнокомандующий прениями не руководил, а обязанности эти исполнял Алексеев. Царь же все время сидел молча, не высказывал никаких мнений, а по предложению Алексеева своим авторитетом утверждал то, что решалось прениями военного совета, и выводы, которые делал Алексеев<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 182.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĝis komenco de tiu ĉi [[milito]] estis konsiderate aksiomo, ke ataki [[malamiko]]n je la fronto (dum [[kampa milito]]) preskaŭ ne eblas pro forteco de la pafado; almenaŭ tiaj fruntobatoj postulis grandajn oferojn kaj devus doni malmultajn rezultojn; solvon de la [[batalo]] necesis serĉi ĉe aloj, kateninte trupojn de la malamiko ĉe la fronto per pafado, la rezervojn ja koncentri je unu aŭ je ambaŭ aloj depende de cirkonstancoj por fari [[atako]]n, kaj kaze de plena [[sukceso]] — por ĉirkaŭigo. Tamen post kiam kampa milito transiris al tiu tranĉea kaj danke al milionaj armeoj transformiĝis je seninterrompa fronto de [[maro]] ĝis maro, la ĵus priskribita agmaniero evidentiĝis neebla. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = До начала этой войны считалось аксиомой, что атаковать противника с фронта (в полевой войне) почти невозможно ввиду силы огня; во всяком случае, такие лобовые удары требовали больших жертв и должны были дать мало результатов; решения боя следовало искать на флангах, сковав войска противника на фронте огнем, резервы же сосредоточивать на одном или на обоим флангах в зависимости от обстановки для производства атаки, а в случае полной удачи — и окружения. Однако, когда полевая война вскоре перешла в позиционную и благодаря миллионным армиям вылилась в сплошной фронт от моря до моря, только что описанный образ действия оказался невозможным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 183–184.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj jen la [[germanoj]] sub la nomo de falango kaj diversaj aliaj nomoj aplikis tian agmanieron, ĉe kiu frunta atako devus havi [[sukceso]]n, ĉar la alojn neniu el la kontraŭuloj havis pro seninterrompa fronto. Amasiĝis grandega artileria grupo el diversaj kalibroj, inkluzive ĝis 12-colajn, kaj fortaj infanteriaj rezervoj, kiuj koncentriĝis je batalejo, elektita por trarompo de la [[malamiko]]. Preparado de tia [[atako]] devus komenciĝi per fortega artileria pafado, kiu devus forbalai dratajn obstaklojn kaj detrui malamikajn [[fortikaĵo]]jn kun ties defendantoj. Kaj poste atako de [[infanterio]], subtenita de artileria pafado, devus neeviteble finiĝi per sukceso, do per trarompo de la fronto kaj posta vastigo de la trarompita fronto. Evidente la malamiko devus foriri de tiuj lokoj, kiuj ne estis atakitaj. Tia agmaniero en 1915 donis kompletan venkon al la aŭstra-germanoj super la rusa armeo, forĵetinte nin malproksimen orienten [...] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = И вот немцы под названием фаланги и разными другими наименованиями применили такой образ действий, при котором атака в лоб должна была иметь успех, так как флангов ни у одного из противников не было ввиду сплошного фронта. Собиралась огромная артиллерийская группа разных калибров, до 12-дюймовых включительно, и сильные пехотные резервы, которые сосредоточивались на избранном для прорыва противника боевом участке. Подготовка такой атаки должна была начаться сильнейшим артиллерийским огнем, который должен был смести проволочные заграждения и уничтожить неприятельские укрепления с их защитниками. И затем атака пехоты, поддержанная артиллерийским огнем, должна была неизменно увенчаться успехом, то есть прорывом фронта и в дальнейшем расширением прорванного фронта. Очевидно, противник должен был уходить с тех участков, которые не были атакованы. Такой способ действий в 1915 году дал полную победу австро-германцам над русской армией, отбросив нас далеко на восток [...]<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 184.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [preparado de la [[Brusilov-ofensivo]] ] [...] mi ordonis ne en unu, sed en ĉiuj armeoj de mia fronto prepari po unu batoloko, kaj krome en kelkaj korpusoj elekti por ĉiu sian batolokon kaj en ĉiuj ĉi lokoj tuj komenci foslaborojn por proksimiĝo al la [[malamiko]]. Danke al tio en mia fronto la malamiko ekvidos tiajn foslaborojn en 20—30 lokoj, kaj eĉ transkurintaj al ĝi [[soldato]]j povos diri al la malamiko nenion krom ke en tiu ĉi loko estas preparaata atako. Tiel la malamiko estos senigita je ebleco venigi al unu loko ĉiujn siajn fortojn kaj ne povos scii, kie al li estos farita la ĉefa bato. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я приказал не в одной, а во всех армиях вверенного мне фронта подготовить по одному ударному участку, а кроме того, в некоторых корпусах выбрать каждому свой ударный участок и на всех этих участках немедленно начать земляные работы для сближения с противником. Благодаря этому на вверенном мне фронте противник увидит такие земляные работы в 20—30 местах, и даже перебежчики не будут в состоянии сообщать противнику ничего иного, как то, что на данном участке подготовляется атака. Таким образом, противник лишен возможности стягивать к одному месту все свои силы и не может знать, где будет ему наноситься главный удар<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 185.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ligo de la caro kun la fronto konsistis sole je tio, ke li ĉiutage vespere estis ricevanta raporton pri la okazaĵoj en la fronto. Mi opinias ke tiu ĉi ligo estis tro malgranda [...] Efektive la caro en la ĉefkomandejo enuis. Ĉiutage je la 11-a matene li estis ricevanta raporton de la stabestro kaj generalo-kantonmentigisto pri situacio en la fronto kaj fakte je tio finiĝis lia fikcia estrado de la trupoj. La tutan restan tempon li havis nenion por fari kaj pro tio, ŝajnas al mi, li klopodis ĉiam vojaĝi jen al [[Carskoje Selo]], jen al la fronto, jen al diversaj lokoj de [[Rusio]] sen difinita celo, nur por mortigi [[tempo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Связь же царя с фронтом состояла лишь в том, что он ежедневно по вечерам получал сводку сведений о происшествиях на фронте. Думаю, что эта связь чересчур малая [...] В действительности царю в Ставке было скучно. Ежедневно в 11 часов утра он принимал доклад начальника штаба и генерал-квартирмейстера о положении на фронте, и, в сущности, на этом заканчивалось его фиктивное управление войсками. Все остальное время дня ему делать было нечего, и поэтому, мне кажется, он старался все время разъезжать то в Царское Село, то на фронт, то в разные места России без какой-либо определенной цели, а лишь бы убить время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 187–188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Neniam mi povis kompreni pro kio la [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|imperiestrino]] tiel forte malŝatis min. Ŝi ja devus vidi kiel senlace mi estis laboranta por utilo de la patrujo, do tiutempe por la [[gloro]] de ŝia edzo kaj ŝia filo. Mi estis tro malproksima de la [[kortego]], do neniun pretekston por persona antipatio mi povus doni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Никогда не мог я понять, за что императрица меня так сильно не любила. Она ведь должна была видеть, как я неутомимо работал на пользу родины, следовательно, в то время во славу ее мужа и ее сына. Я был слишком далек от двора, так что никакого повода к личной антипатии подать не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la lasta renkontiĝo kun [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]] Stranga afero okazis al la eta ikono de [[Nikolao de Mira|Sankta Nikolao]], kiun ŝi donis al mi dum tiu ĉi lasta nia rendevuo. Emajla bildo de la sanktulo tuj forfrotiĝis kaj tiel forte, ke restis nura arĝenta plateto. Superstiĉaj homoj estis mirigitaj, kaj troviĝis ankaŭ tiaj, kiuj suspektis maldeziron de la sanktulo partopreni en tiu ĉi hipokrita beno. Unu aferon mi scias firme, ke la [[malamo]]n de tiu ĉi profunde malfeliĉa, fatala por nia patrujo virino, mi konscie ne meritis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Странная вещь произошла с образком св. Николая, который она мне дала при этом последнем нашем свидании. Эмалевое изображение лика святого немедленно же стерлось, и так основательно, что осталась лишь одна серебряная пластинка. Суеверные люди были поражены, а нашлись и такие, которые заподозрили нежелание святого участвовать в этом лицемерном благословении. Одно твердо знаю, что нелюбовь этой глубоко несчастной, роковой для нашей родины женщины я ничем сознательно не заслужил<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Inspektado de la trupoj pasis bone, kaj neniuj malagrablaj incidentoj okazis, sed necesas diri la veron, ke laŭ sia naturo la caro estis la [[homo]] pardonema kaj ĉiam klopodis danki. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Смотр войск прошел благополучно, и никаких неприятных инцидентов не было, да нужно правду сказать, что по натуре своей царь был человек снисходительный и всегда старался благодарить<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 189.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Al ĉiu estas klare, ke la [[fortikaĵo]]j mem, iom ajn fortikaj ili estus, sen necesa vivoforto rebati la [[atako]]n ne povas, kaj je malfortigo de malamikaj fortoj ĉe mia fronto konsistis mia [[espero]] pri sukceso. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Всякому понятно, что самые укрепления, как бы они ни были сильны, без надлежащей живой силы отбить атаку не могут, и в ослаблении неприятельских сил на моем фронте главным образом заключалась моя надежда на успех<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [germanoj kaj aŭstroj dum la [[Brusilov-ofensivo]] ] [...] tio estis sistemo de la ĉefkomandejo subestre de [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]] — dek paŝojn antaŭen, kaj poste tuj unu paŝon reen. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] это была система Ставки с Алексеевым во главе — делать шаг вперед, а потом сейчас же шаг назад<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 195.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Mi devas agnoski, ke ĉie nia artileria [[atako]] havis plenan [[sukceso]]n. En plejparto de la kazoj trairejoj estis farita en sufiĉa kvanto kaj bone, kaj la unua fortikigita linio estis kompleta forbalaata kaj kune kun siaj defendantoj trnsformiĝanta je amaso de rompitaĵoj kaj disŝiritaj korpoj. Ĉi tie klare montriĝis reverso de la medalo: multaj ŝirmejoj ne estis detruitaj, sed sidintaj tie trupoj de garnizono devis formeti la [[armilo]]jn kaj kapitulaci, ĉar sufiĉis eĉ unu sola grenadisto kun [[bombo]] enmane ekstari ĉe la enirejo kaj la savo jam ne pl haveblis, ĉar kaze de rifuzo kapitulaci en la ŝirmejon estis metata grenado, kaj sin kaŝintoj neeviteble estis pereantaj sen utilo por la afero; ĝustatempe elrampi el la ŝirmejoj estis ege malfacile kaj diveni la [[tempo]]n ne eblis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Должен признать, что везде наша артиллерийская атака увенчалась полным успехом. В большинстве случаев проходы были сделаны в достаточном количестве и основательно, а первая укрепленная полоса совершенно сметалась и вместе со своими защитниками обращалась в груду обломков и растерзанных тел. Тут ясно обнаружилась обратная сторона медали: многие убежища разрушены не были, но сидевшие там части гарнизона должны были класть оружие и сдаваться в плен, потому что стоило хоть одному гренадеру с бомбой в руках стать у выхода, как спасения уже не было, ибо в случае отказа от сдачи внутрь убежища металась граната, и спрятавшиеся неизбежно погибали без пользы для дела; своевременно же вылезть из убежищ чрезвычайно трудно и угадать время невозможно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 197–199.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Sed strangan [[karaktero]]n havis [[Aleksej Kaledin|Kaledin]]: malgraŭ plena [[sukceso]] de la agoj, li ĉiam estis plendanta ke li troviĝas en kriza situacio kaj atendas ĉiutage pro tute nekonataj kialoj por la armeo kaj por si mem pereon; regado de la trupoj ĉe li estis maldecidema, ŝanceliĝanta. Siavice la trupoj vidis lin malmulte, kaj kiam ili lin vidis, do rimarkis nur la mornan, silenteman generalon, kun ili ne parolintan kaj ilin ne dankintan; oni lin ne amis kaj oni lin ne fidis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Но странный был характер у Каледина: невзирая на полную успешность действий, он все время плакался, что находится в критическом положении и ожидает ежедневно по совершенно неизвестным причинам как армии, так и себе погибели; управление войсками было у него нерешительное, колеблющееся. В свою очередь, войска видели его мало, а когда видели, то замечали лишь угрюмого, молчаливого генерала, с ними не говорившего и их не благодарившего; его не любили и ему не доверяли<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 204.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Rekta sekvo de tiuj ĉi sukcesaj agoj estis foriro de [[Rumanio]] de neŭtrala stato kaj ĝia aliĝo al ni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Непосредственным результатом этих удачных действий был выход Румынии из нейтрального положения и присоединение ее к нам<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 207.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Tiu ĉi operaco pruvas al ni, ke [[opinio]], ial disvastiĝinta en [[Rusio]], ke kvazaŭ post [[Granda Retreto (Rusio)|malsukcesoj de la jaro 1915]] la rusa armeo jam disfalis estas malĝusta: en 1916 ĝi estis ankoraŭ fortika kaj sendube batalkapabla, ĉar ĝi frakasis oble pli fortan [[malamiko]]n kaj ricevis tiajn sukcesojn, kiujn ĝis tiu [[tempo]] neniu armeo havis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта операция доказывает также, что мнение, почему-то распространившееся в России, будто после неудач 1915 года русская армия уже развалилась, — неправильно: в 1916 году она еще была крепка и, безусловно, боеспособна, ибо она разбила значительно сильнейшего врага и одержала такие успехи, которых до этого времени ни одна армия не имела<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 208.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Komandestro de la Speciala Armeo generalo-adjutanto [[Vladimir Miĥajloviĉ Bezobrazov|Bezobrazov]] estis homo honesta, firma, sed havis limigitan [[intelekto]]n kaj estis terure obstina. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Сам командующий Особой армией генерал-адъютант Безобразов был человек честный, твердый, но ума ограниченного и невероятно упрямый<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 209.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tamen baldaŭ post ekmilitado de la [[rumana armeo]] iĝis sufiĉe evidente ke la rumana supera militestraro havas neniun imagon pri regado de la trupoj en milita tempo, la trupoj estas instruitaj malbone, konas kun paradan flankon de la militafero, pri tranĉea konstruado, tiom grava dum la [[tranĉea milito]], ili ne havas imagon, [[artilerio]] ne scias pafi, peza artilerio preskaŭ tute mankas kaj la obusoj tre malmultas. Ĉe tia situacio ne estas mirinde, ke baldaŭ ili estis frakasitaj kaj la saman sorton spertis [[Andrej Zajonĉkovskij|Zajonĉkovskij]] en [[Dobroĝo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Однако спустя немного времени после начала военных действий румынской армии вполне выяснилось, что румынское высшее военное начальство никакого понятия об управлении войсками в военное время не имеет, войска обучены плохо, знают лишь парадную сторону военного дела, об окапывании, столь капитально важном в позиционной войне, представления не имеют, артиллерия стрелять не умеет, тяжелой артиллерии почти совсем нет и снарядов у них очень мало. При таком положении не удивительно, что они вскоре были разбиты, и той же участи подвергся и Зайончковский в Добрудже<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 211.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi sciis ke de la armeo oni povas postuli ion ajn kaj ke ĝi sian devon plenumos, se ĝi estas bone, laŭe al sezono, vestita kaj sata. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я же знал, что от армии можно потребовать всего, что угодно, и что она свой долг охотно выполнит, но при условии, что она хорошо, по времени года, одета и сыта<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 212.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Krimuloj estas la homoj, kiuj ne deadmonis plej rezolute, eĉ se necese perforte, la imperiestron [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] surpreni la devojn, kiujn li laŭ siaj scioj, kapabloj, psika tipo kaj malforteco de la [[volo]] neniukaze povus plenumi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Преступны те люди, которые не отговорили самым решительным образом, хотя бы силой, императора Николая II возложить на себя те обязанности, которые он по своим знаниям, способностям, душевному складу и дряблости воли ни в коем случае нести не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 214.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|Ivanov]] apartenis al la grupo de militestroj, kiuj subestre de [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] malgajnis la [[Rusa-japana milito|Japanan militon]]. Kaj [[Aleksej Evert|Evert]] estis inter la agantoj de tiu malfeliĉa milito. Mi ĉiam timis la generalojn de la Kuropatkin-skolo kaj opinias, ke se ekde komenco ili sidus sur arieraj postenoj, nia afero multe profitus de tio, kaj ne hazarde la eksa ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] ne ŝatis ilin. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Иванов принадлежал к той плеяде военачальников, которые под руководством Куропаткина проиграли японскую войну. И Эверт был один из деятелей этой злосчастной войны. Я всегда боялся генералов этой куропаткинской школы и думаю, что если бы с самого начала они сидели на тыловых должностях, то от этого наше дело много выиграло бы, и недаром бывший Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич их не жаловал<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 219.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rapide anstataŭigataj ministroj subestre de siaj ĉefministroj ne havis [[tempo]]n almenaŭ ion fari, ĉar jam ili estis anstataŭataj per tiuj novaj. Plejparto de la ministroj estis nomumataj por administri tiajn ministeriojn, kiujn ili antaŭe tute ne konis, kaj ĉiu el ili devis komenci de konatiĝo kun la funkcioj, kiujn li devis plenumi. Sed fakte ankaŭ por tio ili ne havis tempon, ĉar ili plejparte devis okupiĝi pri lukto kontraŭ la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtata Dumao]] kaj [[publika opinio]] por defendi sian ekziston. Ĉu estas mirinde se ĉe tiaj kondiĉoj regado de la ŝtato estis ĉiam pli kaj pli malbonф, kaj pro tio rekte suferis la [[armeo]]! |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Быстро сменяющиеся министры со своими премьерами во главе не успевали что-либо завести, как уже заменялись новыми. Большинство министров назначалось управлять такими министерствами, которые им раньше были совсем неизвестны, и каждый из них должен был начинать с того, что знакомился с теми функциями, которые ему надо было исполнять. Но, в сущности, и на это у них времени не было, так как они главным образом должны были заниматься борьбой с Государственной думой и общественным мнением, чтобы отстоять свое существование. Что удивительного, если при этих условиях управление государством шло все хуже и хуже, а от этого непосредственно страдала армия!<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 219.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum la vintro 1916/17 la trupoj ne povis plendi pri malsufiĉo de varmaj [[vesto]]j, sed la [[boto]]j jam malsufiĉis kaj milita ministro dum militkonsilio en la ĉefkomandejo deklaris al ni, ke [[ledo]] preskaŭ tute mankas, ke ili klopodas alporti la botojn de [[Usono]], sed ĉu ili venos kaj kiam kaj je kioma kvanto, li ne povas diri. Ĉe tio mi aldonu miaflanke, ke manko de la botoj ĝis 1917 estiĝis ne pro tio, ke ili estis tro malmultaj, sed pro malordo en la malfronto: preskaŭ tuta loĝantaro de [[Rusio]] estis marŝanta en soldataj botoj kaj plejparto de venantaj al la fronto homoj estis vendantaj siajn botojn laŭvoje al civiluloj, ofte kontraŭ groŝoj kaj je la fronto ili ricevis la novajn. Tian monoperacion kelkaj lertuloj sukcesis fari po du–tri fojoj. Same okazis al la vestoj, kiuj senĝene estis vendantaj, kaj ofte soldatoj, senditaj de malfronto sufiĉe ekipitaj kaj bonege vestitaj, ŝuitaj, al la fronto venis nudaj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время зимы 1916/17 года войска не могли жаловаться на недостаток теплой одежды, но сапог уже не хватало, и военный министр на военном совете в Ставке нам заявил, что кожи почти нет, что они стараются добыть сапоги из Америки, но, прибудут ли и когда, в каком количестве, он сказать не может. При этом добавлю со своей стороны, что недостаток сапожного товара к 1917 году произошел не оттого, что было его слишком мало, а вследствие непорядков в тылу: чуть ли не все население России ходило в солдатских сапогах, и большая часть прибывавших на фронт людей продавала свои сапоги по дороге обывателям, часто за бесценок, и на фронте получала новые. Такую денежную операцию некоторые искусники умудрялись делать два–три раза. То же самое происходило и с одеждой, которую, не стесняясь, продавали, и зачастую солдаты, отправленные из тыла вполне снаряженными и отлично одетыми, обутыми, на фронт приходили голыми<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 221.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Konstanta anstataŭigado de ministroj, ofte ege stranga elekto de ministroj kaj ĉefministroj, ĥaosa regado de [[Rusio]] kun tiel nomataj senrespondecaj personoj forme de ĉiopovaj konsilantoj, senfinaj rakontoj pri [[Rasputin]], imperiestrino [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]], [[Boris Ŝtjurmer|Ŝtjurmer]] ktp ĉiujn nervozigis, oni povas diri, ke escepte de la soldata amaso, kiu plejparte estis inercia, la oficira korpuso kaj la tuta [[Rusa intelelktularo|intelelktularo]], kiu troviĝis en la armeo, rilatis al la registaro ekstreme malamikece. Ĉie senhezite oni diris ke tempas fini la malordojn, okazantajn en [[Peterburgo]], kaj ke necesas establi respondecan ministerion. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Постоянная смена министров, зачастую чрезвычайно странный выбор самих министров и премьер-министров, хаотическое управление Россией с так называемыми безответственными лицами в виде всесильных советников, бесконечные рассказы о Распутине, императрице Александре Федоровне, Штюрмере и т. п. всех волновали, можно сказать, что за исключением солдатской массы, которая в своем большинстве была инертна, офицерский корпус и вся та интеллигенция, которая находилась в составе армии, были настроены по отношению к правительству в высшей степени враждебно. Везде, не стесняясь, говорили, что пора положить предел безобразиям, творящимся в Петербурге, и что совершенно необходимо установить ответственное министерство<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 222.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi, amanta [[Rusio]]n per ĉiuj fortoj de mia [[animo]], deziris nur unu aferon: doni eblecon fini tiun ĉi militon venke por Rusio, kaj por tio nepre necesis ke la neevitebla [[revolucio]] komenciĝu post la fino de la milito, ĉar samtempe militi kaj revolucii ne eblas. Por mi estis klare, ke se ni komencos la revolucion ne ĝustatempe, la militon ni devos malgajni kaj tio siavice kaŭzos tiajn sekvojn, kiujn tiutempe ne eblis kalkuli, certe facile oni povis supozi ke Rusio disfalos — tion mi konsideris sendube por ni nedizirinda kaj granda plago por la [[popolo]], kiun mi amis kaj amas tutanime. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мне, любящему Россию всеми силами своей души, хотелось лишь одного: дать возможность закончить эту войну победоносно для России, а для сего было совершенно необходимо, чтобы неизбежная революция началась по окончании войны, ибо одновременно воевать и революционировать невозможно. Для меня было ясно, что если мы начнем революцию не своевременно, то войну должны проиграть, а это, в свою очередь, повлечет за собой такие последствия, которые в то время нельзя было исчислить, конечно, легко можно было предположить, что Россия рассыплется — это я считал, безусловно, для нас нежелательным и великим бедствием для народа, который я любил и люблю всей душой<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 222–223.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]] ] Mi tre amis lin kiel homon sendube honestan kaj kun pura [[koro]], komplican de neniu flanko al iuj ajn intrigoj kaj strebinta nur vivi kiel honesta homo, sen uzi avantaĝojn de la [[Romanovoj|imperiestra familio]]. Li distanciĝis, kiom li povis, de ĉiuj ajn kvereloj en la familio kaj en la servo; li estis kuraĝa generalo kaj estis modeste, laboreme plenumanta sian [[devo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я очень его любил как человека безусловно честного и чистого сердцем, не причастного ни с какой стороны ни к каким интригам и стремившегося лишь к тому, чтобы жить честным человеком, не пользуясь прерогативами императорской фамилии. Он отстранялся, насколько это было ему возможно, от каких бы то ни было дрязг и в семействе и в служебной жизни; он был храбрый генерал и скромно, трудолюбиво выполнял свой долг<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 224.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [komunikado kun soldatoj post la [[Februara revolucio]] ] Pri unu afero mi estis malsukcesa — ricevi promeson fari [[ofensivo]]n kaj ataki malamikajn poziciojn. En tiu kazo sur scenejon venis la vortoj: "sen aneksoj kaj kontribucioj" kaj post la afero ne plu progresis, ĉar tio ĉi fakte estis pretekstoj, bazitaj sur maldeziro daŭrigi la militon. La pozicion de [[bolŝevistoj]] mi estis komprenanta, ĉar ili edifis "for la militon kaj tuj pacon kontraŭ iu ajn prezo", sed mi neniel povis kompreni taktikon de [[Partio de Socialistoj-Revoluciuloj|socialistoj-revoluciuloj]] kaj [[menŝevistoj]], kiuj la unuaj komencis detrui la armeon kvazaŭ por eviti [[kontraŭrevolucio]]n, kio montris ilian nescion pri la vera mensostato de la soldata amaso, kaj samtempe ili deziris daŭrigon de la milito ĝis la venka fino. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Одного мне не удавалось — это получить обещание наступать и атаковать вражеские позиции. Тут уже на сцену выступали слова: «без аннексий и контрибуций», и дальше дело никак не шло, ибо это, в сущности, были отговорки, основанные на нежелании продолжать войну. Позицию большевиков я понимал, ибо они проповедовали «долой войну и немедленно мир во что бы то ни стало», но я никак не мог понять тактики эсеров и меньшевиков, которые первыми разваливали армию якобы во избежание контрреволюции, что не рекомендовало их знания состояния умов солдатской массы, и вместе с тем желали продолжения войны до победного конца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 226–227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] soldata amaso ne plu agnoskis la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtatan Dumaon]], konsiderante ĝin malamika al si, kaj obeis, eĉ se ne komplete, la [[Petrograda Soveto|Soveton de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]]. Ĝis majo trupoj de ĉiuj frontoj komplete ĉesis obei, kaj neniujn rimedojn influi ilin eblis entrepreni. Ankaŭ la nomumitajn komisarojn ili obeis nur ĝis tiuj indulgis la [[soldato]]jn, sed se ili kontraŭis ilin, la soldatoj rifuzis plenumi ankaŭ iliajn [[ordono]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] солдатская масса более не признавала Государственной думы, считая ее себе враждебной, и слушалась, и то относительно, Совета рабочих и солдатских депутатов. К маю войска всех фронтов совершенно вышли из повиновения, и никаких мер воздействия предпринимать было невозможно. Да и назначенных комиссаров слушались лишь постольку, поскольку они потворствовали солдатам, а когда они шли им наперекор, солдаты отказывались исполнять и их распоряжения<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Cetere dum vojaĝado de [[Kerenskij]] tra la Sudokcidenta Fronto oni lin preskaŭ ĉie akceptis varmege kaj multon promesis al li, sed kiam venis la [[tempo]] plenumi, do, unue okupinte tranĉeojn de [[malamiko]], la trupoj poste arbitre sekvan tagon revenis, deklarinte ke ĉar la aneksojn kaj kontribuciojn postuli ne eblas kaj la milito ĝis la venka fino estas malpermesita, do ili revenas al siaj malnovaj pozicioj. Kaj poste, kiam la malamiko transiris al [[ofensivo]], niaj armeoj sen rezisto forlasis siajn poziciojn kaj ekmarŝis malantaŭen. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Правда, при объезде Юго-Западного фронта Керенским его почти везде принимали горячо и многое ему обещали, но когда дошло до дела, то, взяв сначала окопы противника, войска затем самовольно на другой же день вернулись назад, объявив, что так как аннексий и контрибуций требовать нельзя и война до победного конца недопустима, то они и возвращаются на свои старые позиции. А затем, когда противник перешел в наступление, наши армии без сопротивления очистили свои позиции и пошли назад<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estas klare ke ankaŭ [[Kerenskij]] kaj la tiama [[Petrograda Soveto|Soveto de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]] perdis tiutempe sian ĉarmon je la kapoj de la soldata amaso, kaj ni estis rapide proksimiĝantaj al [[anarĥio]], malgraŭ klopodoj de la senpova [[Provizora Rgistaro de Rusio|Provizora Rgistaro]], kiu, se diri la veron, mem ne sciis firme, kion ĝi deziris. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Ясно, что и Керенский и тогдашний Совет рабочих и солдатских депутатов также потеряли к этому времени свое обаяние в умах солдатской массы, и мы быстро приближались к анархии, невзирая на старания немощного Временного правительства, которое, правду сказать, само твердо не знало, чего хотело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La sensenca [[Rusa-japana milito|milito kontraŭ Japanio]] kaŭzis [[Rusia revolucio de 1905|revolucion]]. Fari aliancon kun [[Francio]], multajn jarojn sin preparadi por milito je la Okcidenta Fronto kaj subite disbati la frunton en la foroirenta aventuro — ĉio ĉi estis sendube senracia afero. Per tio [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] detruis batalkapablon de la rusa armeo, ŝtatajn [[financo]]jn kaj verŝigis "pro nenio" sensence maron de la rusa [[sango]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Бессмысленная война с Японией вызвала революцию. Заключить союз с Францией, много лет готовиться к войне на Западном фронте и неожиданно разбить себе лоб в дальневосточной авантюре — все это было, несомненно, безрассудно. Этим Николай II расстроил боеспособность русской армии, финансы государства и заставил «за здорово живешь» пролить бессмысленно море русской крови<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fakte al tiu ĉi milito, je pli aŭ malpli alta grado, estis preparita neniu, ĉar neniu antaŭvidis skalon kaj iron de la milito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В сущности, к этой войне в большей или меньшей степени никто подготовлен не был, ибо никто не предвидел размера и хода войны<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Atingis min informoj, ke estas planata [[palaca ŝtatrenverso]], ke oni planas |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Доходили до меня сведения, что задумывается дворцовый переворот, что предполагают провозгласить Наследника Алексея Николаевича императором при регентстве великого князя Михаила Александровича, а по другой версии — Николая Николаевича. Но все это были темные слухи, не имевшие ничего достоверного. Я не верил этим слухам потому, что главная роль была предназначена Алексееву, который якобы согласился арестовать Николая II и Александру Федоровну; зная свойства характера Алексеева, я был убежден, что он это не выполнит<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Februara revolucio]] ] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я получал из Ставки подробные телеграммы, сообщавшие о ходе восстания, и наконец был вызван к прямому проводу Алексеевым, который сообщил тине, что образовавшееся Временное правительство ему объявило, что в случае отказа Николая II отречься от престола оно грозит прервать подвоз продовольствия и боевых припасов в армию (у нас же никаких запасов не было), поэтому Алексеев просил меня и всех главнокомандующих телеграфировать царю просьбу об отречении. Я ему ответил, что со своей стороны считаю эту меру необходимой и немедленно исполню. Родзянко тоже прислал мне срочную телеграмму такого же содержания, на которую я ответил также утвердительно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Корпус офицеров, ничего не понимавший в политике, мысль о которой была ему строжайше запрещена, находился в руках солдатской массы, и офицеры не имели на эту массу никакого влияния; возглавляли же ее разные эмиссары и агенты социалистических партий, которые были посланы Советом рабочих и солдатских депутатов для пропаганды мира «без аннексий и контрибуций». Солдат больше сражаться не желал и находил, что раз мир должен быть заключен без аннексий и контрибуций и раз выдвинут принцип права народов на самоопределение, то дальнейшее кровопролитие бессмысленно и недопустимо. Это было, так сказать, официальное объяснение; тайное же состояло в том, что взял верх лозунг: «Долой войну, немедленно мир во что бы то ни стало и немедленно отобрать землю у помещика» — на том основании, что барин столетиями копил себе богатство крестьянским горбом и нужно от него отобрать это незаконно нажитое имзшщство. Офицер сразу сделался врагом в умах солдатских, ибо он требовал продолжения войны и представлял собой в глазах солдата тип барина в военной форме<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 233.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Сначала большинство офицеров стало примыкать к партии кадетов, а солдатская масса вдруг вся стала эсеровской, но вскоре она разобрала, что эсеры с Керенским во главе проповедуют наступление, продолжение союза с Антантой и откладывают дележ земли до Учредительного собрания, которое должно разрешить этот вопрос, установив основные законы государства. Такие намерения совершенно не входили в расчеты солдатской массы и явно противоречили ее вожделениям. Вот тут-то проповедь большевиков и пришлась по вкусу и понятиям солдатам. Их совершенно не интересовал Интернационал, коммунизм и тому подобные вопросы, они только усвоили себе следующие начала будущей свободной жизни: немедленно мир во что бы то ни стало, отобрание у всего имущественного класса, к какому бы он сословию ни принадлежал, всего имущества, уничтожение помещика и вообще барина<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 233.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Офицер в это время представлял собой весьма жалкое зрелище, ибо он в этом водовороте всяких страстей очень плохо разбирался и не мог понять, что ему Делать. Его на митингах забивал любой оратор, умевший языком болтать и прочитавший несколько брошюр социалистического содержания. При выступлениях на эти темы офицер был совершенно безоружен, ничего в них не понимал. Ни о какой контрпропаганде и речи не могло быть. Их никто и слушать не хотел. В некоторых частях дошли до того, что выгнали все начальство, выбрали себе свое — новое — и объявили, что идут домой, ибо воевать больше не желают. Просто и ясно. В других частях арестовывали начальников и сплавляли в Петроград, в Совет рабочих и солдатских депутатов; наконец, нашлись и такие части, по преимуществу на Северном фронте, где начальников убивали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Веда была еще в том, что меньшевики и эсеры, считавшие необходимым поддержать мощь армии и не желавшие разрыва с союзниками, сами разрушили армию изданием известного приказа № 1<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мы просили Алексеева всем вместе ехать в Петроград, чтобы объяснить необходимость какого-либо решения, то есть или заключить сепаратный мир, или прекратить мирную пропаганду в войсках и, напротив, пропагандировать послушание начальству, дисциплину и продолжение войны. В противном случае мы решили просить об увольнении нас с наших постов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 235.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vojaĝo de [[Kerenskij]] al armeo] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Солдатская масса встречала его восторженно, обещала все, что угодно, и нигде не исполнила своего обещания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 237.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в половине мая 1917 года, я был назначен Верховным Главнокомандующим. Я понимал, что, в сущности, война кончена для нас, ибо не было, безусловно, никаких средств заставить войска воевать. Это была химера, которою могли убаюкиваться люди вроде Керенского, Соколова и тому подобные профаны, но не я<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 237.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я слишком люблю свой народ и давно знаю все его достоинства и недостатки. Я видел, что ни одна партия не обещает народу того, что сулят большевики: немедленный мир и немедленно дележ земли. Для меня было очевидно, что вся солдатская масса обязательно станет за большевиков и всякая попытка диктатуры только облегчит их торжество<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lavr Kornilov]] ] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Это был очень смелый человек, решивший, очевидно, составить себе имя во время войны. Он всегда был впереди и этим привлекал к себе сердца солдат, которые его любили. Они не отдавали себе отчета в его действиях, но видели его всегда в огне и ценили его храбрость<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lavr Kornilov]] ] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Считаю, что этот безусловно храбрый человек сильно повинен в излишне пролитой крови солдат и офицеров. Вследствие своей горячности он без пользы губил солдат, а провозгласив себя без всякого смысла диктатором, погубил своей выходкой множество офицеров. Но должен сказать, что все, что он делал, он делал, не обдумав и не вникая в глубь вещей. И теперь, когда он давно погиб, я могу только сказать: «Мир праху его», как и всем, подобным ему, пылким представителям нашей бывшей России<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 245.</ref>. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Alvoko de Brusilov kaŭzis certan impreson. Ĝi estis verkita je malnova lingvaĵo kaj pro tio influis la nervojn... "Por la Rusa Tero" — tio estis jam tiel multe. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = 1920 |origina teksto = Брусиловское воззвание произвело некоторое впечатление. Оно было написано старым языком и в силу этого действовало на нервы... "За Русскую Землю" — это было уже так много<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 515.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Brusilov-ofensivo]] == Referencoj == {{DEFAŬLTORDIGO:Brusilov, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Unua mondmilito]] [[Kategorio:Rusia Enlanda milito]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1853]] [[Kategorio:Mortintoj en 1926]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 31-an de aŭgusto]] [[Kategorio:Mortintoj la 17-an de marto]] mvf3ytlykalgk4qzyotx7fljnnltlry 53411 53409 2026-04-28T16:47:35Z RG72 415 53411 wikitext text/x-wiki '''Redaktata!''' [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 15:33, 22 apr. 2026 (UTC) {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Brusilov | dosiero = | vikipedio = Aleksej Brusilov | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Aleksej Brusilov|Aleksej Brusilov]]''' (naskiĝis la 19-an (31-an) de aŭgusto 1853 – mortis la 17-an de marto 1926) estis rusia, sovetia militisto, generalo. == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Multe da onidiroj estis pri la milito inter la [[oficiro]]j, kiuj arde sopiris ĝin. Tamen neniu esperis pri baldaŭa efektiviĝo de tiu ĉi [[espero]]. Speciale senpacience impetis al la batalo junaj oficiroj, aŭskultintaj abunde batalrememorojn de siaj pli aĝaj kamaradoj, partoprenintaj en la [[Krimea milito|rusa-turka milito en 1853–1856]] kaj en [[Kaŭkazia milito|Kaŭkaziaj ekspedicioj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Много было толков о войне среди офицеров, которые ее пламенно желали. Однако никто не надеялся на скорое осуществление этой надежды. В особенности нетерпеливо рвались в бой молодые офицеры, наслушавшиеся вдоволь боевых воспоминаний от своих старших товарищей, участвовавших в турецкой войне 1853—1856 гг. и в кавказских экспедициях <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Cetere necesas diri la [[vero]]n, ke apenaŭ iu estis speciale entuziasma pri ideo iri kaj batali por liberigo de la [[slavoj]] aŭ de iu ajn alia, ĉar la celo de la plejmulto estis ĝuste la [[milito]] mem, dum kiu la [[vivo]] pasas senzorge, vaste kaj vigle, [[salajro]] kreskas, kaj aldone oni donas premiojn, kio por la plejmulto estis la afero sufiĉe alloga kaj interesa. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Впрочем, нужно правду сказать, что едва ли кто-либо был особенно воодушевлен мыслью идти драться за освобождение славян или кого бы то ни было, так как целью большинства была именно самая война, во время которой жизнь течет беззаботно, широко и живо, денежное содержание увеличивается, а вдобавок дают и награды, что для большинства было делом весьма заманчивым и интересным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Rilate la malsuperajn rangojn, mi apenaŭ eraros dirinte ke ili plej ĝojis forlasi la tedajn [[kazerno]]jn, kie ĉion necesas fari laŭ [[ordono]]; dum la ekspedicia [[vivo]] ĉiu havas grandan spacon. Neniu demandis sin por kio necesas la [[milito]], por kio ni batalos ktp, opiniante ke la cara afero estas decidi kaj la nia — nur plenumi. Laŭ miaj scioj, tiaj humoro kaj opinioj dominis en ĉiuj regimentoj de la Kaŭkazia Armeo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что же касается низших чинов, то, думаю, не ошибусь, если скажу, что более всего радовались они выходу из опостылевших казарм, где все нужно делать по команде; при походной же жизни у каждого большой простор. Никто не задавался вопросом, зачем нужна война, за что будем драться и т. д., считая, что дело царево — решать, а наше — лишь исполнять. Насколько я знаю, такие настроения и мнения господствовали во всех полках Кавказской армии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tradicio de renkonto kaj regalo de alvenanta trupo fare de alia trupo firme enradikiĝis tiam en la Kaŭkaziaj trupoj; tiaj du trupoj nomis unu la alian ''kunaki'', do [[amiko]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Обычай встречи и угощения прибывающей воинской части какой-либо другой частью твердо укрепился тогда в кавказских войсках; такие две части называли себя кунаками, то есть друзьями<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] dum paca tempo de la [[armeo]] necesas postuli nepre kaj sole tion, kion ili bezonas dum la milita tempo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в мирное время от войск нужно требовать непременно и исключительно только того, что необходимо им в военное время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 22.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] En apudaj vilaĝoj [[turkoj]] renkontis niajn trupojn morne kaj silente, la [[armenoj]] ja kun jubilo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В окрестных селениях турки встречали наши войска угрюмо и молча, армяне же с восторгом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 24.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Malbone statis la aferoj ankaŭ rilate la nutraĵojn. Tiutempe kampaj kuirejoj ne ekzistis. Kiam la trupoj estis moviĝantaj aŭ sen proviza ariero, ĉiu kuiris por si kion li povis. Tiurilate [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j suferis egale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Плохо было и с пищей. В то время походных кухонь не существовало. Когда войска находились в движении или без обоза, как мы, то продукты раздавались по рукам, и каждый варил себе, что мог. В этом отношении солдаты и офицеры страдали одинаково<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 28.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Evidentiĝis ke nelonge antaŭ nia alveno [[turkoj]] atakis per siaj fortoj nian taĉmenton, forbatis ĝin kaj devigis iom retreti. Tio ĉiujn tre kolerigis kaj ĉiuj serioze ofendiĝis rilate la turkoj, ke "ili kuraĝis ataki nin". Tiom malestime ni traktis tiutempe la turkojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Оказалось, что накануне нашего прибытия турки атаковали своими главными силами наш отряд, сбили его и заставили несколько отступить. Это всех очень сердило, и все серьезно обижались на врагов, что «те осмелились нас атаковать». В таком презрении мы держали тогда турок<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 29.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [dum sieĝo de [[Karso]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Tiu ĉi epizodo tamen montris ke la [[turkoj]] ne plu estas fuŝaj [[militisto]]j kiel antaŭe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Этот эпизод, однако, показал, что турки — уже не те вояки, что прежде<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 30.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Varsovio]] en 1912] Mi sciis ke nia [[milito]] kontraŭ [[Germanio]] estas proksima kaj trovis formiĝintan en Varsovio situacion minaca, pri kio mi konsideris necese privatletere informi militan ministron [[Vladimir Suĥomlinov|Suĥomlinov]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я знал, что война наша с Германией — не за горами, и находил создавшуюся в Варшаве обстановку угрожающей, о чем и счел необходимый частным письмом сообщить военному министру Сухомлинову<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 44.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Varsovio]] en 1912] Mi ne povas ne mencii strangan impreson, kiun kaŭzis al mi la tuta tiama supera administracio en Varsovio. Ĉie la superuloj estis [[germanoj]]. [..] Mi estis nomumita post foriro de [[Fjodor Gerŝelman|Gerŝelman]] kaj estis stranga disonanco: Brusilov. Sed post mi ricevis tiun ĉi postenon barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|Rausch von Traubenberg]]. Emo de [[Georgij Skalon|Skalon]] al la germanoj estis mirinda. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Не могу не отметить странного впечатления, которое производила на меня тогда вся варшавская высшая администрация. Везде стояли во главе немцы. [...] Я был назначен по уходе Гершельмана и был каким-то резким диссонансом: Брусилов. Зато после меня получил это место барон Рауш фон Траубенберг. Любовь Скалона к немецким фамилиям была поразительна<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 44–45.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Vinico]] en 1913] Mi substrekas — tio ĉi okazis en 1913, sed neniu en tiu regiono eĉ pensis pri ebleco de baldaŭa [[milito]] kaj neniu pensis pri ĝi, krom mi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Подчеркиваю — это было в 1913 году, но в этом крае никто не помышлял о возможности близкой войны и никто не думал о ней, кроме меня<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 46.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estis firme konvinkita, ke la mondmilito estas neevitebla, ĉe tio, laŭ miaj kalkuloj, ĝi devus komenciĝi en 1915, pro kio ni decidis ne prokrasti nian kuracvojaĝon kaj ripozon, kaj reveni ĝis manovroj hejmen. Miaj kalkuloj sin bazis sur tio ke kvankam ĉiuj ŝtategoj estis haste armantaj sin, tamen [[Germanio]] devancis ĉiujn kaj devus esti sufiĉe preta ĝis 1915, dum [[Rusio]] iel tiel supozis sin prepari por tiu ĉi granda ekzameno de popola povo ĝis 1917, kaj [[Francio]] ankaŭ tute ne finis ankoraŭ siajn preparojn. Estis klare ke Germanio malebligos al ni evoluigi niajn fortojn ĝis necesa nivelo kaj hastos komenci la militon, kiu, laŭ ĝia opinio, devus daŭri ses ĝis ok monatojn kaj doni al ĝi hegemonion super la tuta [[mondo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я был твердо убежден, что всемирная война неизбежна, причем, по моим расчетам, она должна была начаться в 1915 году, поэтому мы и решили не откладывать нашей лечебной поездки и отдыха и вернуться к маневрам домой. Мои расчеты основывались на том, что хотя все великие державы спешно вооружались, но Германия опередила всех и должна была быть вполне готовой к 1915 году, тогда как Россия с грехом пополам предполагала изготовиться к этому великому экзамену народной мощи к 1917 году, да и Франция далеко не завершила еще своей подготовки. Было ясно, что Германия не позволит нам развить свои силы до надлежащего предела и поспешит начать войну, которая, по ее убеждению, должна была продлиться от шести до восьми месяцев и дать ей гегемонию над всем миром<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914 en [[Germanio]] ] Konatoj, kiujn mi adiaŭis, havante jam biletojn enpoŝe, ridis pri mi, asertante ke neniu [[milito]] okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Знакомые, с которыми я прощался, имея уже билеты в кармане, смеялись надо мной, уверяя, что никакой войны не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914] Mi kaj la edzino sukcese atingis [[Berlino]]n. Laŭvoje ne videblis speciala ekscitiĝo. La alian situacion ni trovis en Berlino. Veturante per [[aŭto]] de Anhalter Banhof al la centra stacidomo laŭ cirkla [[fervojo]], ni estis haltigitaj je la strato [[Unter den Linden]] ĉe nia ambasadejo fare de kelkmila amasego da homoj, kiuj kriegis patriotismajn kantojn, insultis [[Rusio]]n kaj postulis [[milito]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мы с женой благополучно добрались до Берлина. По дороге нигде не было заметно особенного возбуждения. Не то нашли мы в Берлине. Переезжая на автомобиле из Anhalter Banhof к центральному вокзалу по круговой железной дороге, мы были остановлены на улице Unter den Linden у нашего посольства громадным скоплением народа, в несколько тысяч человек, которые ревели патриотические песни, ругали Россию и требовали войны<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 16-an de julio 1914] En [[Varsovio]], kiun ni estis traveturantaj je la sama tago, ĉio estis trankvila kaj la publiko evidente ne supozis ke ni estas sojle de la [[milito]]. Asistanto de komandestro de la Varsovia Milita Distrikto kavaleria generalo barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|von Traubenberg]], kiun ni renkontis ĉe la stacidomo, transdonis al mi ke nuntempe estas mobilizata nur la Kieva Milita Distrikto, sed ĉiuj estas certaj ke ni evitos la militon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В Варшаве, которую мы проезжали в тот же день, все было спокойно, и публика, по-видимому, не подозревала, что мы находимся накануне войны. Помощник командующего войсками Варшавского военного округа генерал от кавалерии барон фон Траубенберг, которого мы встретили на вокзале, мне передал, что пока мобилизуется лишь Киевский военный округ, но все уверены, что мы войны избежим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]], homo firma kaj rekta, ne havis inklinon al la militaferoj, nek ŝatis [[parado]]jn kaj militajn vantaĵojn, sed li estis komprenanta ke por konservado de [[paco]] speciale necesas esti forta, kaj pro tio li postulis laŭeble plejan fortigon de la milita povo de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Александр III, человек твердый и прямой, не имел склонности к военному делу, не любил парадов и военной мишуры, но понимал, что для сохранения мира в особенности необходимо быть сильным, и поэтому требовал наивозможно большего усиления военной мощи России<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Milita ministro [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] helpe de sia dotita asistanto estro de la Ĉefa Stabo [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] dum la dektrijara regado [de [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]] ] faris tre multe kaj grave ordigis kaj evoluigis niajn militfortojn, kaj krome turnis precipan atenton al defendokapablo de nia Okcidenta Fronto kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]]; tiu ĉi militejo estis fervore preparata de li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Военный министр Ванновский при помощи даровитого своего помощника начальника Главного штаба Обручева за время этого тринадцатилетнего царствования сделал очень много и значительно упорядочил и развил наши военные силы, а кроме того, главное внимание обратил на обороноспособность нашего Западного фронта против Германии и Австро-Венгрии; этот театр военных действий усердно ими подготовлялся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Bedaŭrinde post surtroniĝo de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] kaj speciale post forigo de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] la situacio draste ŝanĝiĝis. Aperis propraj al la karaktero de la juna caro ŝanceliĝoj jen al tiu, jen al alia flanko, kaj nova milita ministro [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] ne estis sufiĉe persista je siaj postuloj, nek ricevis sufiĉajn kreditojn kaj klopodis nur komplezi altrangulojn, eĉ se koste de la afero. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = К сожалению, с воцарением Николая II и в особенности с удалением Ванновского и Обручева картина резко переменилась. Явились по свойству характера молодого царя колебания то в ту, то в другую сторону, а новый военный министр Куропаткин не был достаточно настойчив в своих требованиях, не получал достаточных кредитов и старался лишь угодить великим мира сего, хотя бы и в ущерб делу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52–53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Nerealigeblaj kaj nepripensitaj pacemaj tendencoj kondukis al la fatala por ni [[Hagaj Konvencioj de 1899 kaj 1907|Haga Paca Konferenco]], kiu nur ligis niajn manojn kaj bremsis nian militan disvolviiĝon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Несбыточные и непродуманные миролюбивые тенденции привели к фатальной для нас Гаагской мирной конференции, которая лишь связала наши руки и затормозила наше военное развитие, тогда как Германия продолжала энергично усиливаться. А затем мы затеяли порт-артурскую чепуху, приведшую к печальной памяти — японской войне<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-japana milito]] ] La malgajnita de ni milito, finiĝinta per [[Rusia revolucio de 1905|revolucio de 1905—1907]], estis terura por niaj armitaj fortoj je tiu senco, ke ni estis persiste preparantaj nin al la milito je la Okcidenta Fronto kaj samtempe malsingarde ludis kun fajro je [[Fora Oriento]], kies fronto estis tute ne preparita de ni. Nur je la plej lasta momento antaŭ la Japana milito ni haste faris ion iel tiel, kalkulante nur iom timigi [[Japanio]]n, sed certe ne militi kontraŭ ĝi. Kiam sekve de nia mallerta, infaneca politiko kaj ĉe fervora ekscitado fare de imperiestro [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)|Vilhelmo]] milito kontraŭ Japanio eksplodis, nia milita ministerio sin trovis sen mobiliza plano kaj sen plano de agado je tiu ĉi fronto. Oni povas diri certe ke tiu ĉi milito definitive malordigis ĉiujn niajn militfortojn kaj komplete detruis la tutan laboron de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта проигранная нами война, закончившаяся революцией 1905—1907 гг., была ужасна для наших вооруженных сил в том отношении, что мы готовились упорно к войне на Западном фронте и в то же время неосторожно играли с огнем на Дальнем Востоке, фронт которого нами совершенно не был подготовлен. Только в самое последнее перед японской войной время мы наспех сделали кое-что «на фуфу», рассчитывая лишь попугать Японию, но отнюдь с нею не воевать. Когда же вследствие нашей неумелой, ребяческой политики и при усердном науськивании императора Вильгельма война с Японией разразилась, наше военное министерство оказалось без плана мобилизации и без плана действий на этом фронте. Можно смело сказать, что эта война расстроила в корне все наши военные силы и разбила вконец всю работу Ванновского и Обручева<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se konsideri ĉion ĉi kaj rememori, ke [[Vladimir Suĥomlinov|Suĥomlinov]] iĝis milita ministro nur printempe 1909, [[justeco]] postulas agnoski ke dum kvin jaroj de lia administrado antaŭ la [[milito]] estis farite sufiĉe multe: [[mobilizado]] pasis sukcese kaj sufiĉe rapide, konsiderante nian malbone evoluintan fervojan reton kaj grandegajn distancojn, kaj pri terura ĥaoso, estinta antaŭ lia alveno, restis eĉ ne memoro. Kulpas Suĥomlinov certe pri multaj aferoj, speciale pri tio, ke la afero pri municio estis solvita malkontentige: ĝia manko estis unu el la ĉefaj kaŭzoj de [[Granda Retreto (Rusio)|niaj malsukcesoj en 1915]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Если все это принять во внимание и вспомнить, что Сухомлинов стал военным министром лишь весной 1909 года, справедливость требует признать, что за пять лет его управления до начала войны было сделано довольно много: мобилизация прошла успешно и достаточно быстро, принимая во внимание нашу плохо развитую сеть железных дорог и громадные расстояния, а о безобразном сумбуре, бывшем до него, не было и помину. Виновен Сухомлинов, конечно, во многом, в особенности в том, что вопрос об огнестрельных припасах был решен неудовлетворительно: недостаток их — одна из главных причин наших неудач 1915 года<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Suĥomlinov]] ] Lia ĉefa manko estis ke li estis, kiel oni nomas tion, blufanto kaj sen profundiĝi je la afero kontentiĝis pri supraĵa sukceso de siaj agoj kaj ordonoj. Estinte homo lerta, li, fremda al la kortega medio, estis elturniĝanta por plu teni sian postenon, kaj manovranta por konservi propran bonfarton. Sendube lia situacio estis malfacila ĉe la [[Nikolao la 2-a (Rusio)|imperiestro]] kun ties malforta karaktero, kiun oni influis de diversaj flankoj. Krome li malamikigis kontraŭ si favore al la registara politiko la tutan [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtatan Dumaon]]. Kaj tio estis granda eraro, ĉar la Dumao per ĉiuj fortoj klopodis evoluigi la militan povon de Rusio, uzante ĉiujn siajn eblojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Главный же его недостаток состоял в том, что он был, что называется, очковтиратель и, не углубляясь в дело, довольствовался поверхностным успехом своих действий и распоряжений. Будучи человеком очень ловким, он, чуждый придворной среде, изворачивался, чтобы удержаться, и лавировал для сохранения собственного благополучия. Несомненно, его положение было трудное при слабохарактерном императоре, на которого влияли с разных сторон. Помимо того, он восстановил еще против себя в угоду правительственному течению всю Государственную думу. А это был большой промах, ибо дума всеми силами старалась развить военную мощь России, поскольку это от нее зависело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 54–55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Detruado de fortikaĵaj areoj, kiuj kostis tiom da [[mono]], ĉe la okcidenta limo ne estis pripensita kaj forte influis la [[Granda Retreto (Rusio)|malsukcesojn de 1915]]. Kaj tio estis des pli malbone, ke estis ellaborita nova militplano, facile kaj tuj fordonanta al [[malamiko]] nian tutan Okcidentan regionon; efektive ni ne povis forlasi ĝin kaj devis plenumi la planon, tute neantaŭviditan kaj nepreparitan. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Уничтожение крепостных районов, стоивших столько денег, на западной границе не было продумано и так же сильно способствовало неудачам 1915 года. И это — тем более что был разработан новый план войны, с легким сердцем сразу отдававший противнику весь наш Западный край; в действительности же мы его не могли покинуть и должны были выполнить план, совершенно непредвиденный и неподготовлявшийся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Infanterio]] estis bone armita je respektiva [[fusilo]], sed [[mitralo]]jn ĝi havis ege malmulte, nur po 8 je [[regimento]], dum minimume necesis havi por ĉiu bataliono ne malpli ol 8 mitralojn, kalkulante po 2 por roto, kaj ankaŭ almenaŭ unu 8-mitralan teamon je dispono de regimentestro. Sume — ne malpli ol 40 mitraloj por 4-bataliona regimento kaj por divizio sekve 160 mitraloj; je divizio ja estis nur 32 mitraloj. Mankis certe bombokanonoj, kaj mangrenadoj, sed atendante [[Manovra milito|kampan militon]] ilin komence de la milito havis neniu [[armeo]], kaj pri ilia manko je tiu periodo la militan ministerion ne eblas kulpigi. Limigita nombro de municio estis terura, la plej granda problemo, kiu min ege zorgigis ekde komence [...]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пехота была хорошо вооружена соответствующей винтовкой, но пулеметов было у нее чрезмерно мало, всего по 8 на полк, тогда как минимально необходимо было иметь на каждый батальон не менее 8 пулеметов, считая по 2 на роту, и затем хотя бы одну 8-пулеметную команду в распоряжении командира полка. Итоо — не менее 40 пулеметов на 4-батальонный полк, а на дивизию, следовательно, 160 пулеметов; в дивизии же было всего 32 пулемета. Не было, конечно, бомбометов, минометов и ручных гранат, но в расчете на полевую войну их в начале войны ни в одной армии не было, и отсутствие их в этот период войны военному министерству в вину ставить нельзя. Ограниченность огнестрельных припасов была ужасающей, крупнейшей бедой, которая меня чрезвычайно озабочивала с самого начала [...]<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opiniis kaj opinias nun, ke normale la [[regimento]] devas esti 3-bataliona el 12 rotoj, en la [[divizio]] — 12 [[bataliono]]j, kaj en la korpuso — ne 2, sed 3 divizioj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я считал, да и теперь считаю, что нормально полк должен быть 3-батальонный 12-ротного состава, в дивизии — 12 батальонов, а в корпусе — не 2, а 3 дивизии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] laŭ tipo de nia artileria armilaro, nia [[artilerio]] estis adaptita, kaj eĉ tio je malalta grado, al la defenda batalo, sed certe ne al la [[ofensivo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] по роду артиллерийского нашего вооружения наша артиллерия была приспособлена, да и то в слабой степени, к оборонительному бою, но никак не к наступательному<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 57.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Certe neniu tiutempe supozis ke en ĉiuj frontoj plurmilionaj armeoj baldaŭ enfosos sin profunde ja la tero kaj transiros al tiu sistemo de militado, kiu estis tiom mokata dum la [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kaj estis speciale akre kritikata de [[germanoj]], kiuj en tiu [[Unua mondmilito|grandega milito]] unuaj transiris al la [[tranĉea milito]]. Sed almenaŭ jam antaŭ la milito estis klare, ke flanko kiu estos pli malforta, estos enfosanta sin je la [[tero]], do sekve flanko kiu faros [[ofensivo]]n devos koncentri grandan nombron de [[artilerio]] de diversaj kalibroj je elektitaj lokoj por dece prepari ofensivon de [[infanterio]]. Ĉio ĉi estis komplete neglektita kaj necesas agnoski, ke plejparto de la superaj artileriaj komandestroj tute ne pro sia kulpo ne sciis regi artileriajn amasojn en la [[batalo]] kaj ne povis profiti ilian utilon, kiun infanterio rajtus atendi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Конечно, никто в то время не предполагал, что на всех фронтах миллионные армии в скором будущем глубоко закопаются в землю и перейдут к той системе войны, которая столь осмеивалась в японскую кампанию и в особенности жестоко критиковалась немцами, которые в эту великую войну первые перешли к позиционной войне. Но, во всяком случае, и до войны ясно было, что тот из противников, который окажется более слабым, будет зарываться в землю, что, следовательно, наступающий должен будет сосредоточивать крупные соединения артиллерии различных калибров на избранных участках, чтобы подготовлять надлежащим образом наступление пехоты. Все это было совершенно упущено, и нужно признать, что большинство высших артиллерийских начальников совсем не по своей вине не умели управлять артиллерийскими массами в бою и не могли извлекать из них ту пользу, которую пехота имела право ожидать<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 57–58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aerarmeo]] komence de la kampanjo en nia [[armeo]] estis ekstreme subnivela. [[Aviadilo]]j malmultis, plejparto da ili estis malfortaj, de arkaika konstrukcio. Interalie ili estis ege necesaj por malproksima kaj proksima skoltadoj, kaj por korektado de artileria pafado, pri kio nek nia [[artilerio]], nek niaj pilotoj havis imagon. Dum paca tempo ni ne prizorgis eblecon produkti aviadilojn hejme, en [[Rusio]], kaj pro tio dum la tuta kampanjo ni ege suferis pro ilia malsufiĉo. La famaj "[[Ilja Muromec (aviadilo)|Ilja Muromec]]", pri kiuj oni tiom esperis, ne pravigis la esperojn. [...] [[Aerŝipo]]jn tiutempe ni havis nur kelkajn, aĉetitajn kontraŭ alta prezo eksterlande. Tio estis arkaikaj, malfortaj aerŝipoj, kiuj ne povis doni kaj nek donis al ni iun ajn utilon. Resume, necesas agnoski ke kompare al niaj [[malamiko]]j ni estis teknike grave postrestintaj kaj certe malsufiĉo de teknikaĵoj povis esti kompensata nur per troa sangoverŝado, kio, kiel videblos poste, havis siajn sufiĉe malbonajn sekvojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Воздушные силы в начале кампании были в нашей армии поставлены ниже всякой критики. Самолетов было мало, большинство их были довольно слабые, устаревшей конструкции. Между тем они были крайне необходимы как для дальней и ближней разведки, так и для корректирования артиллерийской стрельбы, о чем ни наша артиллерия, ни летчики понятия не имели. В мирное время мы не озаботились возможностью изготовления самолетов дома, у себя в России, и потому в течение всей кампании значительно страдали от недостатка в них. Знаменитые «Ильи Муромцы», на которых возлагалось столько надежд, не оправдали себя. [...] Дирижаблей у нас в то время было всего несколько штук, купленных по дорогой цене за границей. Это были устаревшие, слабые воздушные корабли, которые не могли принести и не принесли нам никакой пользы. В общем, нужно признаться, что по сравнению с нашими врагами мы технически были значительно отсталыми, и, конечно, недостаток технических средств мог восполняться только лишним пролитием крови, что, как будет видно, имело свои весьма дурные последствия<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 58–59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kiel estas konate, post la [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]], kiu kiel prototipo de la estonteco montris ekzemplon de [[tranĉea milito]], kritiko de ĉiuj militaj aŭtoritatoj rilate tiun ĉi kampanjon atakis ĝian manieron de batalado. Speciale [[germanoj]] ege kontraŭis tion kaj malamikeme mokis nin, dirante ke la tranĉea milito pruvis nian malkapablon militi kaj ke ili sendube tiun ekzemplon ne sekvos. Ili asertis ke sekve de ilia specifa geografia situo ili ne povus permesi al si lukson de longdaŭra milito kaj ke ili bezonas venki siajn [[malamiko]]jn je laŭeble plej mallonga periodo kaj fini la [[milito]]n je ses ĝis ok monatoj, ne pli. Germanoj flatis sin per [[espero]], ke per rapidaj kaj povaj batoj ili komplete disbatos unue unu malamikan fronton, kaj poste, profitante internajn operaciajn liniojn, ili transsendos plejparton de siaj trupoj al la alia, por definitive venki la alian malamikon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как известно, после японской кампании, которая, как прообраз будущего, показала пример позиционной войны, критика всех военных авторитетов по поводу этой кампании набросилась на способ ее ведения. В особенности немцы страшно восставали и зло смеялись над нами, говоря, что позиционная война доказала наше неумение воевать и что они, во всяком случае, такому примеру подражать не станут. Они утверждали, что вследствие особенности их географического положения они не могут позволить себе роскоши продолжительной войны и им необходимо разбить своих врагов в возможно более короткое время и закончить войну в шесть — восемь месяцев, не больше. Немцы льстили себя надеждой, что быстрыми и могучими ударами они наголову разобьют сначала один вражеский фронт, а затем, пользуясь внутренними операционными линиями, перекинут большую часть своих войск на другой, чтобы покончить с другим противником<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Germanoj]] opiniis ke en kampobataloj ili estos tuj disvolvantaj plejparton de siaj trupoj por komence de la [[batalo]] havi eblecon per fortega [[pafado]] subpremi pafadon de la [[malamiko]] kaj ĉirkaŭi unu aŭ ambaŭ ĝiajn alojn depende de cirkonstancoj. Oni kredis ke fronta atako konsiderante povon de moderna pafado ne povas doni bonan sukceson, do sorton de la batalo necesas serĉi ĉe la aloj, kaj je la precipe atakata alo necesas koncentri la trupojn je maksimuma ebla kvanto. Dume ĝenerala rezervo por reago al hazardaĵoj devas esti malgranda. Tiu ĉi teorio, persiste edifata de germanaj militverkistoj, ĝenerale estis akceptita ankaŭ de ni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Немцы считали, что в полевых сражениях они сразу будут развертывать наибольшую часть своих сил, чтобы в начале боя иметь возможность развитием сильнейшего огня подавить огонь противника с охватом одного или обоих флангов в зависимости от обстановки. Полагалось, что атака фронтальная при силе современного огня хорошего успеха дать не может, а решение участи сражения нужно искать на флангах, и на ударном фланге нужно концентрировать войска в возможно большем количестве. Общий же резерв для парирования случайностей должен быть небольшим. Эта теория, усиленно проповедовавшаяся германскими военными писателями, в общем, была принята и нами<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60–61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri pluraj militestroj-fuŝuloj] [...] atestado de la [[oficiro]]j estis farata de atestaj komisionoj, sufiĉe senrespondecaj pri siaj atestadoj. Ĉe konata rusa bonanimeco kaj neglektemo ofte okazis ke maltaŭgan kandidaton oni atestis bone, esperante pli rapide seniĝi je li danke al nova, pli alta nomumo, sen malagrablaĵoj kaj plendoj fare de la ofendito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] аттестации офицеров составлялись аттестационными комиссиями, вполне безответственными за свои аттестации. При известном русском добродушии и халатности зачастую случалось, что недостойного кандидата аттестовали хорошо в надежде поскорей избавиться от него посредством нового, высшего назначения без неприятностей и жалоб со стороны обиженного<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Aprezante siajn privilegiojn, gvardiaj oficiroj opiniis ke inter ili maltaŭguloj ne povas esti (kio efektive estis malvero), kaj plurfoje okazis ke gvardia estraro lasis danke al siaj malseveraj atestadoj personojn evidente malkapablajn iĝi komandestroj de regimentoj en la [[armeo]], opiniante ke en la elitaj trupoj kiel [[gvardio]] tiuj ĉi homoj ne povas esti komandestroj de apartaj taĉmentoj dum en la armeo tio ne estas problemo, taŭgos iu ajn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Дорожа своими привилегиями, гвардейские офицеры полагали, что между ними неудовлетворительных быть не может (что действительностью не оправдывалось), и не раз случалось, что гвардейское начальство пропускало своими снисходительными аттестациями людей заведомо неспособных командирами полков в армию, считая, что в отборном войске, в гвардии, эти люди командовать отдельными частями не могут, а в армии — не беда, сойдет!<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60–61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] seniĝis je siaj malkapablaj membroj forsendante ilin komandi regimentojn, brigadojn kaj diviziojn kaj ne plu akceptis ilin reen al sia medio, anstataŭ korekte atesti ilin kiel maltaŭgajn al la servado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] Генеральный штаб избавлялся от своих неспособных членов тем, что сплавлял их командовать полками, бригадами и дивизиями и уже назад их в свою среду не принимал, вместо того чтобы правдиво аттестовать их непригодными к службе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Promocio en la [[armeo]] okazis tiel malrapide kaj procento de vakaj postenoj de komandestroj de apartaj trupoj estis tiel malgranda, ke plejparto de la [[oficiro]]j de tiu ĉi kategorio finis sian aĝolimon je la rangoj de kapitano aŭ subkolonelo. Oni povis laŭ fingroj kalkuli feliĉulojn en la armeo, kiuj sukcesis atingi postenon de diviziestro. Nevole armeaj oficiroj apatie rigardis sian sorton kaj malamikeme rilatis al la [[gvardio]] kaj la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]], damnante sian sorton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Движение по службе в самой армии происходило столь медленно и процент вакансий на должности начальников отдельных частей был столь мал, что подавляющее большинство офицеров этой категории выслуживало свой возрастной ценз в чине капитана или подполковника. Можно было по пальцам сосчитать счастливчиков из армии, дослужившихся до должности начальника дивизии. Невольно армейские офицеры апатично смотрели на свою долю и злобно относились к гвардии и Генеральному штабу, кляня свою судьбу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] kaŭzoj de malamikemo de la [[armeo]] kontraŭ sia [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]]: por atingi superajn komandestrajn rangojn necesis promociiĝi koste de komandestroj de la trupoj, okupante ne nur stabajn, sed ankaŭ komandestrajn postenojn, do antaŭ la milito plejparto de la diviziestroj kaj korpusestroj devenis de la oficiroj de la Ĝenerala Stabo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] причины озлобления армии против своего Генерального штаба: для того чтобы дойти до высших степеней командования, нужно быстро выдвигаться вперед в ущерб строевым офицерам, занимая не только штабные, но и командные должности, и до войны большая часть начальников дивизий и корпусных командиров была из офицеров Генерального штаба<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Iel aŭ tiel, sed mi konsideras mia devo agnoski ke krom kelkaj esceptoj [[oficiro]]j de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] en tiu ĉi milito laboris bone, lerte kaj skrupule plenumis sian devon. Unu afero estis malbona: krom maloftaj esceptoj, rapida, konstanta translokado de tiuj ĉi oficiroj de unu posteno al alia por pli rapida promociado; ili restis longe en neniu posteno — nek en stabo, nek en trupoj, kaj pro tio al ili estis malfacile serioze profundiĝi je sia [[laboro]] kaj doni utilon, kiun ili povus kaj devus doni. Tia flugado de unu loko al alia ankaŭ kolerigis la armeon, kiu nomis ilin blanka osto dum sin — la nigra. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как бы то ни было, но я считаю долгом признать, что за некоторыми исключениями офицеры Генерального штаба в эту войну работали хорошо, умело и старательно выполняли свой долг. Одно было неладно: это, за малым исключением, постоянное, быстрое перемещение этих офицеров с одной должности на другую для более быстрого движения вперед; они не задерживались ни на каком месте — ни на штабном, ни на строевом, а потому трудно было им входить основательно в круг своих обязанностей и приносить ту пользу, которую они могли и должны были принести. Такое перелетание с места на место также озлобляло армию, которая называла их белою костью, а себя — черною<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] multaj, kaj tio estis la plej kapablaj, akademiuloj, bone lerninte la militaferojn, foriris de militservo al postenoj, neniel rilataj al la militarto, kaj klopodis okupi postenojn, pli bone pagatajn. Ni vidis [[oficiro]]jn de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] je la rolo de ŝtataj kontrolistoj, ministroj pri transporto, internaj aferoj, [[guberniestro]]j ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] многие, притом наиболее способные, академики, изучив исключительно военное дело, уходили с военной службы на должности, ничего общего с военным искусством не имевшие, и старались занимать должности, лучше оплачиваемые. Мы видели офицеров Генерального штаба в роли государственных контролеров, министров путей сообщения, внутренних дел, начальников железных дорог, губернаторов и т. п.<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kiel la ĉefkomandestro estis nomumita grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]]. Laŭ mia [[opinio]], tiutempe pli bonan ĉefkomandestron trovi ne eblis. Tio estis la homo sendube komplete sindona al la militafero, teorie kaj praktike koninta kaj ŝatinta la militan metion. Certe kiel aparteninta al la imperiestra familio, li, laŭ kondiĉoj de sia alta pozicio, ne estis asidua en [[laboro]], speciale junaĝe. Laŭ sia naturo li estis terure arda kaj senpacienca, sed post jaroj li trankviliĝis kaj stabiliĝis. Lia nomumo kiel la ĉefkomandestro elvokis profundan kontenton en la armeo. La trupoj kredis al li kaj timis lin. Ĉiuj sciis ke la faritaj de li ordonoj devas esti plenumitaj, ke ili ne povas esti nuligitaj kaj neniuj ŝanceliĝoj okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Верховным Главнокомандующим был назначен великий князь Николай Николаевич. По моему мнению, в это время лучшего Верховного Главнокомандующего найти было нельзя. Это — человек, несомненно, всецело преданный военному делу и теоретически и практически знавший и любивший военное ремесло. Конечно, как принадлежавший к императорской фамилии, он по условиям своего высокого положения не был усидчив в работе, в особенности в молодости. По натуре своей он был страшно горяч и нетерпелив, но с годами успокоился и уравновесился. Назначение его Верховным Главнокомандующим вызвало глубокое удовлетворение в армии. Войска верили в него и боялись его. Все знали, что отданные им приказания должны быть исполнены, что отмене они не подлежат и никаких колебаний не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63–64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ekde komenco de la milito, por savi [[Francio]]n, [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] tute ĝuste decidis rompi antaŭe ellaboritan militplanon kaj rapide transiri al [[ofensivo]], sen atendi la finon de koncentriĝo kaj disvolviĝo de la [[armeo]]j. Poste oni kulpigis lin pri tio, sed efektive tio estis la sola ĝusta [[decido]]. La [[germanoj]], agante laŭ internaj operaciaj linioj, nature devis klopodi bati la [[malamiko]]jn unu post alia, uzante sian evoluintan fervojan reton. Ni kun la aliancanoj, agante laŭ eksteraj linioj, devis ataki la malamikon samtempe de ĉiuj flankoj por ne doni al la germanoj eblecon ekstermi la malamikojn unu post alia kaj transloki la trupojn laŭplaĉe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = С начала войны, чтобы спасти Францию, Николай Николаевич совершенно правильно решил нарушить выработанный раньше план войны и быстро перейти в наступление, не ожидая окончания сосредоточения и развертывания армий. Потом это ставилось ему в вину, но в действительности это было единственно верное решение. Немцы, действуя по внутренним операционным линиям, естественно, должны были стараться бить врагов поочередно, пользуясь своей развитой сетью железных дорог. Мы же с союзниками, действуя по внешним линиям, должны были навалиться на врага сразу со всех сторон, чтобы не дать немцам возможности уничтожать противников поочередно и перекидывать свои войска по собственному произволу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ŝajne [[racio]] devus sugesti ke la [[germanoj]] fatale nepre devas, pro forto de la cirkonstancoj, unue ataki la [[francoj]]n, unue ĉar la francoj mobiliziĝos pli rapide ol ni kaj pli frue ol ni povos transiri al [[ofensivo]], kaj due ĉar kaze de kompleta sukceso la germanoj povos pli rapide inklinigi al [[paco]] la francojn ol la [[rusoj]]n kun ties grandega spaco en malfronto. Mirinda militplano kun retiriĝo al linio [[Bjalistoko]], [[Bresto]], estis definitive ellaborita, laŭ mia [[memoro]], en sekreta kunsido en [[Moskvo]], ŝajne aŭtune 1912, kaj en la sama tempo ĝi estis aprobita. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Казалось бы, здравый смысл должен был подсказать, что немцы фатально обязаны неизбежно, силою обстановки, атаковать раньше французов, во-первых, потому, что французы скорее нас мобилизуются и раньше нас могут перейти в наступление, а во-вторых, потому, что в случае полной удачи немцы могут быстрее склонить к миру французов, нежели русских с их необъятным пространством в тылу. Удивительный план войны с отводом назад, на линию Белосток, Брест, был окончательно разработан, насколько мне помнится, на секретном совещании в Москве, кажется, осенью 1912 года, и тогда же утвержден<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Francio]]n necesis savi, ĉar alie ankaŭ ni, post ĝia foriro el la [[batalo]], tuj malgajnus la [[milito]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Францию же необходимо было спасти, иначе и мы с выбытием ее из строя сразу проиграли бы войну<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estis postulanta severan kaj justan [[disciplino]]n en la trupoj, zorgis pri bezonoj de la [[soldato]], forte atentis ke ne okazu dominado de la staboj super la trupaj elementoj, nek avaris premiojn por la trupaj laborantoj, estis avara rilate premiadon de stabaj kaj arieraj agantoj, strikte malpermesante premii ilin per batalaj distingoj. Mi konsideris lin bonega ĉefkomandestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Николай Николаевич требовал строгой и справедливой дисциплины в войсках, заботился о нуждах солдата, усиленно следил за тем, чтобы не было засилия штабов над строевым элементом, не жалел наград для строевых работников, был скуп относительно награждений штабных и тыловых деятелей, строго запрещая награждать их боевыми отличиями. Я считал его отличным главнокомандующим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fatale estis ke estro de la stabo de la ĉefkomandestro estis nomumita eksa estro de la Ĉefa Administracio de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] [[Nikolaj Januŝkeviĉ]], tre ĉarma, sed sufiĉe malserioza kaj malbona stratego. Tiurilate lin devis rekompensi generalo-kantonmentigisto [[Jurij Danilov|Danilov]], la homo mallarĝa kaj obstina. Liaj raportoj sendube grave influis la strategiajn konsiderojn de la ĉefkomandestro kaj ne eblas malagnoski ke ni foje agis iusence senplane kaj riske malkoncentriĝis malkongrue al la fortoj, kiujn ni disponis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Фатально было то, что начальником штаба Верховного Главнокомандующего был назначен бывший начальник Главного управления Генерального штаба Янушкевич, человек очень милый, но довольно легкомысленный и плохой стратег. В этом отношении должен был его дополнять генерал-квартирмейстер Данилов, человек узкий и упрямый. Его доклады, несомненно, влияли в значительной степени на стратегические соображения Верховного Главнокомандующего, и нельзя не признать, что мы иногда действовали в некоторых отношениях наобум и рискованно разбрасывались не в соответствии с теми силами, которыми мы располагали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefkomandestro de la armeoj de la Sudokcidenta Fronto, kiun eniris ankaŭ mia 8-a armeo, estis nomumita komandestro de la trupoj de la Kieva Milita Distrikto generalo-adjutanto [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|N. I. Ivanov]]. Tio estis homo sufiĉe sindona al sia devo, ŝatinta militaferon, sed ekstreme mallarĝa je siaj pensoj, maldecidema, ekstreme skrupulema kaj ĝenerale stulta, kvankam ege zorgema rilate traktadon de sia persono. Li estis inter partoprenintoj de la malfeliĉa [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kaj mi opinias ke konstantaj malsukcesoj de tiu ĉi milito influis lin kaj igis lin senĉese dubi kaj timi vane, tiel ke eĉ en sufiĉe favoraj cirkonstancoj li konstante timis kompletan malvenkon kaj ĉiajn malfeliĉojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Главнокомандующим армиями Юго-Западного фронта, в состав которого вошла и моя 8-я армия, был назначен командующий войсками Киевского военного округа генерал-адъютант Н. И. Иванов. Это был человек вполне преданный своему долгу, любивший военное дело, но в высшей степени узкий в своих взглядах, нерешительный, крайне мелочный и, в общем, бестолковый, хотя и чрезвычайно самолюбивый. Он был одним из участников несчастной японской кампании, и думаю, что постоянные неудачи этой войны влияли на него и заставляли его непрерывно сомневаться и пугаться зря, так что даже при вполне благоприятной обстановке он постоянно опасался разгрома и всяких несчастий<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65–66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|M. V. Aleksejev]], homo tre inteligenta, rapide komprenanta la cirkonstancojn, bonega stratego. Lia ĉefa manko estis maldecidemo kaj mildeco de la [[karaktero]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] М. В. Алексеев, человек очень умный, быстро схватывающий обстановку, отличный стратег. Его главный недостаток состоял в нерешительности и мягкости характера<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] generalo [[Nikolaj Vladimiroviĉ Ruzskij|Ruzskij]], homo inteligenta, scioplena, decidema, tre zorgema rilate traktadon de sia persono, lerta kaj klopodinta prezenti siajn agojn laŭeble plej bone, foje koste de siaj najbaroj, profitante iliajn [[sukceso]]jn, kiuj estis malĝuste atribuataj al li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] генерал Рузский, человек умный, знающий, решительный, очень самолюбивый, ловкий и старавшийся выставлять свои деяния в возможно лучшем свете, иногда в ущерб своим соседям, пользуясь их успехами, которые ему предвзято приписывались<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum jaroj de la [[Rusa-japana milito||Japana milito]] kaj la [[Rusia revolucio de 1905|unua revolucio]], nia registaro klare substrekis kaj montris al la [[popolo]], ke ĝi mem ne scias kion ĝi volas kaj kien ĝi iras. Ni komprenis tiun ĉi [[eraro]]n sufiĉe malfrue, post anekso de [[Bosnio kaj Hercegovino]], sed moralan preparadon de la popolo al la [[Unua mondmilito|neevitebla eŭropa milito]] oni, mi diru eĉ ne preteratentis, pli ĝuste — malebligis. Se en la trupoj komandestro decidus klarigi al siaj subuloj ke nia ĉefa [[malamiko]] estas la [[germanoj]], ke ili planas ataki nin kaj ke ni devas je ĉiuj fortoj prepari nin por rebati tiun [[atako]]n, tiu ĉi sinjoro estus tuj forpelita de militservo, eble eĉ juĝita. Eĉ pli malgrandajn ŝancojn havis lerneja [[instruisto]] edifi al siaj edukatoj amon al la [[slavoj]] kaj malamon al la germanoj. Li estus konsiderita danĝera [[tutslavisto]], arda revoluciulo kaj ekzilita al [[Turuĥanska regiono|Turuĥanska]] aŭ [[Narima regiono]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В годы японской войны и первой революции наше правительство ясно подчеркнуло и указало народу, что оно само не знает, чего хочет и куда идет. Спохватились мы в своей ошибке довольно поздно, после аннексии Боснии и Герцеговины, но моральную подготовку народа к неизбежной европейской войне не то что упустили, а скорее, не допустили. Если бы в войсках какой-либо начальник вздумал объяснить своим подчиненным, что наш главный враг — немец, что он собирается напасть на нас и что мы должны всеми силами готовиться отразить его, то этот господин был бы немедленно выгнан со службы, если только не предан суду. Еще в меньшей степени мог бы школьный учитель проповедовать своим питомцам любовь к славянам и ненавистьк немцам. Он был бы сочтен опасным панславистом, ярым революционером и сослан в Туруханский или Нарымский край<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 69–70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Evidente [[germano]], ekstera kaj interna, estis ĉe ni ĉiopova, li estis okupanta la plej superajn ŝtatajn postenojn, estis persona gratissima ĉe la kortego. Krome en [[Peterburgo]] ekzistis povega rusa-germana partio, postulinta kontraŭ iu ajn prezo, koste de iuj ajn humiliĝoj, establi fortikan aliancon kun [[Germanio]], kaj ĝi tiutempe estis demonstre malestimanta nin. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Очевидно, немец, внешний и внутренний, был у нас всесилен, он занимал самые высшие государственные посты, был persona gratissima при дворе. Кроме того, в Петербурге была могущественная русско-немецкая партия, требовавшая во что бы то ни стало, ценою каких бы то ни было унижений, крепкого союза с Германией, которая демонстративно в то время плевала на нас<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Eĉ post deklaro de la [[milito]], alvenintaj de internaj regionoj de [[Rusio]] kompletigaj trupoj estis tute ne komprenantaj kia milito falis sur iliajn [[kapo]]jn — kvazaŭ sen iu ajn kaŭzo. Kiom da fojoj mi estis demandanta en [[tranĉeo]]j pro kio ni militas, kaj ĉiam mi estis neeviteble ricevanta respondon, ke iu erc-herc-perc kun [[edzino]] estis murditaj de iu kaj pro tio la [[aŭstroj]] volis molesti la [[serboj]]n. Sed kio estas la serboj — sciis preskaŭ neniu, kio estas la [[slavoj]] — estis ankaŭ malklare, kaj kial la [[germanoj]] decidis pro [[Serbio]] militi — estis tute nekonate. Okazis do, ke oni estis venigantaj homojn al la [[morto]] nesciate pro kio, do pro cara kaprico. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Даже после объявления войны прибывшие из внутренних областей России пополнения совершенно не понимали, какая это война свалилась им на голову — как будто бы ни с того ни с сего. Сколько раз спрашивал я в окопах, из-за чего мы воюем, и всегда неизбежно получал ответ, что какой-то там эрц-герц-перц с женой были кем-то убиты, а потому австрияки хотели обидеть сербов. Но кто же такие сербы — не знал почти никто, что такое славяне — было также темно, а почему немцы из-за Сербии вздумали воевать — было совершенно неизвестно. Выходило, что людей вели на убой неизвестно из-за чего, то есть по капризу царя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se la caro en decida momento de la vivo de [[Rusio]] kunvenigus ambaŭ leĝodonajn ĉambrojn por decidi la aferon de la [[milito]] kaj deklarus, ke li donacas veran [[konstitucio]]n kun respondeca ministerio kaj alvokas ĉiujn rusajn regatojn, sen distingo de etnoj, sociaj klasoj, [[religio]]j ktp, al komuna [[laboro]] por savo de la patrujo, troviĝanta en [[danĝero]], kaj por liberigo de la [[slavoj]] de la germana jugo, do entuziasmo estus grandega kaj populareco de la caro forte kreskus. Ĉi tie necesus aldoni kaj bone klarigi ke la problemo de [[Serbio]] estas nura preteksto por la milito, ke la tuta afero konsistas je firma deziro de la [[germanoj]] konkeri la tutan mondon. [[Pollando]]n necesis de sur alteco de la trono proklami libera kun promeso aldoni al ĝi [[Poznano]]n kaj Okcidentan [[Galicio]]n post la fino de la venka milito. Sed ne nur tio ĉi ne estis farita, sed eĉ al la alvoko de la [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|ĉefkomandestro]] al la [[poloj]] la caro, je ilia granda malkompreno kaj bedaŭro, reagis neniel kaj ne konfirmis la promesojn de la grandprinco. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Если бы царь в решительный момент жизни России собрал обе законодательные палаты для решения вопроса о войне и объявил, что дарует настоящую конституцию с ответственным министерством и призывает всех русских подданных, без различия народностей, сословий, религии и т. д., к общей работе для спасения отечества, находящегося в опасности, и для освобождения славян от немецкого ига, то энтузиазм был бы велик и популярность царя сильно возросла бы. Тут же нужно было добавить и отчетливо объяснить, что вопрос о Сербии — только предлог к войне, что все дело в непреклонном желании немцев покорить весь мир. Польшу нужно было с высоты престола объявить свободной с обещанием присоединить к ней Познань и Западную Галицию по окончании победоносной войны. Но это не только не было сделано, но даже на воззвание Верховного Главнокомандующего к полякам царь, к их великому недоумению и огорчению, ничем не отозвался и не подтвердил обещания великого князя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉu estis kulpo de nia plebano, ke li ne nur aŭdis nenion pri planoj de [[Germanio]], sed eĉ tute ne sciis ke tiu lando ekzistas, sciante nur ke ekzistas la [[germanoj]], kiu [[simio]]n elpensis, kaj ke ofte la guberniestro mem estas el tiuj ĉi inteligentaj kaj ruzaj homoj. [[Soldato]] ne nur ne sciis kio estas Germanio kaj des pli [[Aŭstrio]], sed li eĉ ne havis imagon pri sia panjo [[Rusio]]. Li konis sian distrikton kaj eble la gubernion, sciis ke ekzistas [[Peterburgo]] kaj [[Moskvo]], kaj je tio finiĝis lia konatiĝo kun sia patrujo. De kie povus aperi [[patriotismo]], konscia amo al la granda patrujo?! |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Чем был виноват наш простолюдин, что он не только ничего не слыхал о замыслах Германии, но и совсем не знал, что такая страна существует, зная лишь, что существуют немцы, которые обезьяну выдумали, и что зачастую сам губернатор — из этих умных и хитрых людей. Солдат не только не знал, что такое Германия и тем более Австрия, но он понятия не имел о своей матушке России. Он знал свой уезд и, пожалуй, губернию, знал, что есть Петербург и Москва, и на этом заканчивалось его знакомство со своим отечеством. Откуда же было взяться тут патриотизму, сознательной любви к великой родине?! <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum tiu ĉi [[Batalo de Galicio|kruela tritaga batalo]] loĝantoj de la urbo [[Lvovo]], speciale [[poloj]] kaj [[judoj]], ege nervoziĝis pro [[penso]] pri kies manojn ili trafos, do ĉu ili restos ĉe ni aŭ denove venos la [[aŭstroj]]. Alvoko de la ĉefkomandestro al la poloj ĉi tie ankoraŭ ne estis konata kaj ili, kaj des pli la judoj, kiuj ĉe ni troviĝis [[Judoj en Rusio|en subpremita pozicio]], dum en [[Aŭstrio]] ĝuis ĉiujn civitanajn rajtojn, senpacience atendis ke oni frakasos nin, des pli ke la aŭstra estraro deklaris al ili, ke post kelkaj tagoj ili nepre revenos. [[Rusinoj]] kompreneble estis ĉe nia flanko, krom partio de la tiel nomataj [[Ukraina naciismo|mazepanoj]], starigintaj kontraŭ nin kelkajn legionojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время этого жестокого трехдневного сражения жители города Львова, в особенности поляки и евреи, чрезвычайно волновались мыслью о том, в чьи руки они попадут, то есть останутся ли у нас или вновь придут австрийцы. Воззвание Верховного Главнокомандующего к полякам тут еще не было известно, и они, а тем более евреи, которые у нас находились в угнетенном положении, а в Австрии пользовались всеми правами граждан, нетерпеливо ждали, что нас разобьют, тем более что австрийское начальство объявило им, что они обязательно на днях вернутся назад. Русины, естественно, были на нашей стороне, кроме партии так называемых мазепинцев, выставивших против нас несколько легионов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 96.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] dum la tuta [[milito]] eĉ ne unufoje ni ricevis bone trejnitajn kompletigajn trupojn kaj ju pli poste des pli malbone estis tiuj ĉi kompletigaj trupoj instruitaj je sia afero, sed ankaŭ pli malbone preparitaj morale. Same kiel antaŭe neniu povus respondi al miaj demandoj pri la senco de tiu ĉi milito, pro kio ĝi aperis kaj kio estas niaj celoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] за всю войну мы ни разу не получали хорошо обученных пополнений, и чем дело шло дальше, тем эти пополнения прибывали не только все хуже и хуже обученными своему делу, но и плохо подготовленными в моральном отношении. По-прежнему никто не мог мне дать ответа при моих опросах, какой смысл этой войны, из-за чего она возникла и каковы наши цели<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 99.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] estante pli malbona kompare al la aŭstra armeo rilate nombron kaj kalibron de la [[kanono]]j, nia [[artilerio]] staris nekompareble pli alte rilate kvaliton de la [[pafado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] уступая австрийской в количественном отношении и калибром орудий, наша артиллерия качеством стрельбы была неизмеримо выше<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 102.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [...] opiniis kaj opinias plu, ke la plej bona maniero de [[defendo]] estas kaze de plej eta ebleco transiri al [[ofensivo]], do defendi sin necesas ne pasive, kio neeviteble sekvigas [[malvenko]]n, sed laŭeble plej aktive, forte batante [[malamiko]]n je senteblaj lokoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я [...] считал и считаю, что лучший способ обороны — это при мало-мальской возможности переход в наступление, то есть обороняться надо не пассивно, что неизменно влечет за собой поражение, а возможно более активно, нанося противнику в чувствительных местах сильные удары<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 106.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[batalo de Przemyśl]], daŭrinta seninterrompe dum monato, estis la lasta, pri kiu mi povus diri ke ĝin partoprenis regula, instruita [[armeo]], preparita dum paca periodo. Dum tri kaj iom da monatoj ekde komenco de la kampanjo plejparto de profesiaj [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j malaperis, kaj restis nur malmultaj kadroj, kiujn necesis haste kompletigi per aĉe instruitaj homoj, venintaj de rezervaj regimentoj kaj batalionoj. La oficiran korpuson oni devis kompletigi per ĵus enrangigitaj suboficiroj, ankaŭ nesufiĉe instruitaj. Ekde tiu tempo regula karaktero de la trupoj estis perdita kaj nia armeo estis ĉiam pli kaj pli simila al malbone instruita milico. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Это сражение под Перемышлем, беспрерывно длившееся в течение месяца, было последнее, о котором я мог сказать, что в нем участвовала регулярная, обученная армия, подготовленная в мирное время. За три с лишком месяца с начала кампании большинство кадровых офицеров и солдат выбыло из строя, и оставались лишь небольшие кадры, которые приходилось спешно пополнять отвратительно обученными людьми, прибывшими из запасных полков и батальонов. Офицерский же состав приходилось пополнять вновь произведенными прапорщиками, тоже недостаточно обученными. С этого времени регулярный характер войск был утрачен и наша армия стала все больше и больше походить на плохо обученное милиционное войско<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] venintaj kiel kompletigo [[soldato]]j en plej multaj kazoj sciis nur marŝi, sed ankaŭ tion ili faris malbone; plejmultaj el ili eĉ disan vicon ne konis, kaj ofte okazis ke ili eĉ ne sciis ŝarĝi fusilojn, dum pri [[scio]] pafi eĉ ne estis parolinde. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] прибывавшие на пополнение рядовые в большинстве случаев умели только маршировать, да и то неважно; большинство их и рассыпного строя не знали, и зачастую случалось, что даже не умели заряжать винтовки, а об умении стрелять и говорить было нечего<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 110.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi devas diri ke ekde komenco de la [[milito]] mi neniel povis ekkoni planon de la kampanjo. [...] Facile povas esti, ke neniu nova militplano estis kreita kaj oni agis nur per hazardaj taskoj, kiuj estis diktataj de cirkonstancoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Должен оговориться, что с начала войны я никак не мог узнать плана кампании. [...] Легко может статься, что и никакого нового плана войны создано не было и действовали лишь случайными задачами, которые определялись обстановкой<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 112.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[madjaroj]] (speciale) kun terura obstino estis fervore defendantaj aliron al [[Karpata baseno|Hungara valo]], en kiun ni certe je tiu [[tempo]] ne strebis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] мадьяры (в особенности) со страшным упорством отчаянно защищали доступ к Венгерской равнине, в которую, впрочем, мы в данное время не стремились<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 113.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Stranga estas la afero, generalo [[Lavr Kornilov|Kornilov]] sian divizion neniam kompatis: en ĉiuj [[batalo]]j, kiujn ĝi partoprenis subestre de li, ĝi havis terurajn perdojn, tamen la [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j amis lin kaj kredis al li. Cetere li ankaŭ sin ne kompatis, persone estis kuraĝa kaj impetis antaŭen sentime. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Странное дело, генерал Корнилов свою дивизию никогда не жалел: во всех боях, в которых она участвовала под его начальством, она несла ужасающие потери, а между тем офицеры и солдаты его любили и ему верили. Правда, он и себя не жалел, лично был храбр и лез вперед очертя голову<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 114.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi devas diri ke ne nur en Orienta [[Galicio]], kie plejparto de loĝantaro estas [[rusinoj]], inklinaj al ni ekde malnova tempo, sed ankaŭ en tiu Okcidenta, kie la tuta loĝantaro estas sole [[poloj]], ne nur kamparanoj, sed ankaŭ katolika pastraro traktis nin bone kaj en multaj kazoj helpis al ni laŭeble. Tion klarigas la fakto, ke pli frue laŭ mia ordono estis vaste diskonigita inter la loĝantaro la konata alvoko de grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] al la poloj. La poloj esperis ke helpe de [[rusoj]] denove resurektos la memstara [[Pollando]], al kiu estos aldonita ankaŭ Okcidenta Galicio. Mi diligente subtenis ilin je tiu [[espero]]. Nervozigis kaj bedaŭrigis la polojn nur tio, ke de la centra registaro de [[Rusio]] venis neniuj konfirmoj de tio, ke la [[promeso]]j de la grandprinco estos plenumitaj; la polojn tre incitis ke la caro eĉ per ne unu [[vorto]] konfirmis la promesojn de la ĉefkomandestro. Ĉe ili formiĝis [[opinio]], ke [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] neniam plenumas siajn promesojn, kaj pro tio multaj el ili, speciale la pastraro, timis ke kiam pasos bezono alvoki ilin al sia flanko, la rusa registaro denove trompos ilin, sen zorgi pri la promesoj de la grandprinco. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] должен сказать, что не только в Восточной Галиции, где большинство населения русины, к нам расположенные с давних пор, но и в Западной, где все население чисто польское, не только крестьяне, но и католическое духовенство относились к нам хорошо и во многих случаях нам помогали всем, чем могли. Это объяснялось тем, что ранее того по моему распоряжению было широко распространено среди населения известное воззвание великого князя Николая Николаевича к полякам. Поляки надеялись, что при помощи русских опять воскреснет самостоятельная Польша, к которой будет присоединена и Западная Галиция. Я старательно поддерживал их в этой надежде. Волновало и досадовало поляков лишь то, что от центрального правительства России не было никаких подтверждений того, что обещания великого князя будут исполнены; поляков очень раздражало, что царь ни одним словом не подтвердил обещаний Верховного Главнокомандующего. У них сложилось мнение, что Николай II никогда своих обещаний не исполняет, а потому многие из них, в особенности духовенство, опасались, что, когда пройдет необходимость привлекать их на свою сторону, русское правительство их надует, нисколько не церемонясь с обещаниями великого князя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 117–118.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Almenaŭ mi devas diri ke dum mia restado en okcidenta [[Galicio]] por mi estis facile vivi kun la [[poloj]] kaj ili tre diligente, sen rifuzoj, plenumis ĉiujn miajn postulojn. [[Fervojo]]j, telegrafaj kaj telefonaj linioj eĉ ne unufoje estis detruitaj, atakoj eĉ kontraŭ apartaj senarmaj [[soldato]]j niaj neniam okazis. Siavice mi klopodis per ĉiuj fortoj montri al la poloj komplezon kaj mi opinias ke ili estis pli kontentaj pri ni ol pri la [[aŭstroj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во всяком случае, должен сказать, что за время моего пребывания в Западной Галиции мне с поляками было легко жить и они очень старательно, без отказов, выполняли все мои требования. Железные дороги, телеграфные и телефонные линии ни разу не разрушались, нападения даже на одиночных безоружных наших солдат ни разу не имели места. В свою очередь я старался всеми силами выказывать полякам любезность и думаю, что они нами были более довольны, чем австрийцами<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 118.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Koncerne la judan loĝantaron, sufiĉe multnombran en ambaŭ duonoj de [[Galicio]], ĝi ĉe la aŭstroj havis tre grandan signifon, estis multe da bienuloj-judoj, kaj la rusina kaj pola loĝantaro malŝatis ilin. Preskaŭ ĉiuj bonhavaj judoj dum [[Batalo de Galicio|nia ofensivo]] fuĝis, kaj restis nur [[malriĉularo]]. Do la [[judoj]] estis pli favoraj al la [[aŭstroj]] pro komprenebla kialo. Sed mi persone nenion malbonan pri ili dum nia restado tie povas diri; ili estis tre servemaj, plenumantaj ĉiujn niajn postulojn kaj kondutis obeeme kaj kviete. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что касается еврейского населения, весьма многочисленного в обеих половинах Галиции, то оно при австрийцах имело очень большое значение, было много помещиков-евреев, и русинское и польское население относилось к ним неприязненно. Почти все состоятельные евреи во время нашего наступления бежали, и осталась лишь одна беднота. В общем, евреи были больше расположены к австрийцам по весьма понятной причине. Но лично я о них ничего дурного за время нашего там нахождения сказать не могу; они были очень услужливы, выполняли все наши требования и вели себя смирно и тихо<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 118–119.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi devas agnoski ke speciale unuan tempon post transiri niajn limojn en Orienta [[Galicio]] kelkaj urboj estis bruligitaj, kaj bienulaj rezidejoj laŭ nia vojo estis plejparte bruligitaj kaj disrabitaj; kulpuloj de tiuj ĉi tumultoj estis precipe nia [[kavalerio]], marŝinta fronte, tre ofte ankaŭ [[kamparanoj]] mem, koleraj kontraŭ la [[bienulo]]j, kaj ofte ankaŭ arieraj provizaj trupoj. Malgraŭ plej severaj agoj, tiuj ĉi provizaj trupoj kiel nebatalaj, forglitis de severa observado kaj faris [[rabado]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] должен признать, что в особенности первое время по переходе через наши границы в Восточной Галиции несколько городов было сожжено, а усадьбы имений, попадавшихся по пути, большей частью были сожжены или разграблены; виновниками этих беспорядков была главным образом наша конница, шедшая впереди, очень часто также сами крестьяне, озлобленные против помещиков, а зачастую и тыловые обозные части. Невзирая на самые строгие меры, эти обозные части, как нестроевые, ускользнули от строгого наблюдения и производили грабежи<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 119.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaptitaj aŭstraj oficiroj, ridante rakontis en nia skolta sekcio de la stabo, ke la militon en [[Karpatoj]] ili nomas Gummikrieg ("rezina milito"), ĉar ekde komenco de la kampanjo je tiu ĉi alo mi ĉiam devis farante [[ofensivo]]n okcidenten, rebati atakojn de la alo. Efektive ni devis jen profundiĝi je Karpatoj, jen iom retiriĝi, kaj movoj niaj povus esti nomitaj "rezina milito". |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пленные австрийские офицеры, смеясь, рассказывали в нашем разведывательном отделении штаба, что они войну в Карпатах называют Gummikrieg («резиновая война»), так как с начала кампании на этом фланге мне все время приходилось, наступая на запад, отбиваться с фланга. Действительно, нам приходилось то углубляться в Карпаты, то несколько отходить, и движения наши могли быть названы «резиновой войной»<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 122–123.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vizito de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] al la fronto] [...] mi konsideris persone Nikolaon la 2-an homo ekstreme malbonŝanca, kiun persekutis malsukcesoj dum lia tuta regado, sur ion ajn li metu siajn manojn. Mi havis kvazaŭ antaŭsenton, ke tiu ĉi vojaĝo aŭguras al ni pezan katastrofon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я считал лично Николая II человеком чрезвычайно незадачливым, которого преследовали неудачи в течение всего его царствования, к чему бы он ни приложил своей руки. У меня было как бы предчувствие, что эта поездка предвещает нам тяжелую катастрофу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 132.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas diri ke la [[Nikolao la 2-a (Rusio)||caro]] ne sciis trakti la trupojn, interparoli kun ili. Li ankaŭ ĉi tie, same kiel ĉiam, estis iom maldecidema kaj ne trovis [[vorto]]jn, kiuj povus allogi al li [[animo]]jn homajn kaj altigi la spiriton. Li estis indulgema, klopodis plenumi siajn devojn de la supera gvidanto de la [[armeo]], sed mi devas agnoski ke li faris tion malbone, kvankam en tiu [[tempo]] la vorto "caro" havis ankoraŭ magian efikon al la [[soldato]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно сказать, что царь не умел обращаться с войсками, говорить с ними. Он и тут, как всегда, был в некоторой нерешительности и не находил тех слов, которые могли привлечь к нему души человеческие и поднять дух. Он был снисходителен, старался выполнять свои обязанности верховного вождя армии, но должен признать, что это удавалось ему плохо, несмотря на то что в то время слово «царь» имело еще магическое влияние на солдат<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 134.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kiel prototipo de armea agado dum [[tranĉea milito]] estis forte kritikata de militaj aŭtoritatoj de ĉiuj ŝtategoj kaj interalie de ni; speciale niaj militaj instruistoj, germanaj militverkistoj, ne trovis sufiĉajn vortojn por moki [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] kaj lian sistemon trafosi la tutan [[Manĉurio]]n, konstante retretante kaj ne uzante ĉe tio plejparton de siaj anticipe fortikigitaj pozicioj. Ili asertis ke la [[germanoj]] en neniu kazo sekvos tian agmanieron, ke [[Germanio]] devos gajni mallongan [[milito]]n, rapide frakasi la [[malamiko]]jn, kaj pro tio ili ne amuziĝos pri la tranĉea milito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Японская кампания, как прообраз действий войск в позиционной войне, усиленно критиковалась военными авторитетами всех держав и, между прочим, нами; в особенности наши военные учителя, германские военные писатели, не находили достаточно слов, чтобы насмехаться над Куропаткиным и его системой изрыть всю Маньчжурию, постоянно отступая и не используя притом большей части своих заблаговременно укрепленных позиций. Они утверждали, что немцы ни в коем случае подобному образу действий следовать не будут, что Германии необходимо выиграть короткую войну, быстро разгромить противников, и потому забавляться позиционной войной они не станут<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas agnoski ke la komandestroj, same kiel la trupoj mem malŝategis fortikigi la poziciojn kaj en plej bona kazo limiĝis je etaj [[tranĉeo]]j por pafistoj. [...] Niaj fortikigitaj pozicioj efektive estis nura fosaĵo, eĉ sen komunikaj irejoj al ariero. Kaze de pli forta artileria pafado, speciale pafado de peza [[artilerio]], tiu iel tiel farita fosaĵo rapide pleniĝis je tero, kaj sidintaj en ĝi homoj kaze de uragana pafado estis komplete ekstermataj aŭ kapitulacis por eviti garantiitan morton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно признать, что ни начальники, ни сами войска терпеть не могли укрепляться и в лучшем случае ограничивались ровиками для стрелков. [...] Наши укрепленные позиции в действительности представляли собой один лишь ров, даже без ходов сообщения в тыл. При усиленном обстреле артиллерийским огнем, в особенности огнем тяжелой артиллерии, этот кое-как сделанный ров быстро заваливался, а сидевшие в нем люди при ураганном огне уничтожались целиком или сдавались в плен во избежание неминуемой смерти<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 140.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis plia faktoro, malhelpinta al ni kompletigi la trupojn per venantaj [[soldato]]j: krom tio ke ili estis tre malbone instruitaj, ili venadis nearmitaj, kaj ni por ili tute ne havis [[fusilo]]jn. Dum ni faris [[ofensivo]]n, la tuta armilaro restinta sur batalejoj — la nia kaj la malamika — estis kolektata de specialaj taĉmentoj kaj post riparado iris denove por uzado; nun, dum [[Granda Retreto (Rusio)|nia retreto]], okazis inverse: la tuta armilaro de la mortigitoj kaj vunditoj trafis manojn de [[malamiko]]. Interne de la lando mankis fusiloj. Estis ordonite al la malgrave vunditaj iri al bandaĝejoj nepre kun [[armilo]]j, oni eĉ pagis pro tio premian [[mono]]n, sed tio ĉi donis sufiĉe malgravajn rezultojn. Ĉe ĉiu regimento — ju pli longe des pli abunde — kreskis teamoj de senarmaj soldatoj, kiujn eĉ instrui ne eblis pro tiu ĉi manko. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было еще одно обстоятельство, мешавшее нам пополнять ряды прибывавшими солдатами: помимо того, что они были очень плохо обучены, они прибывали невооруженными, а у нас для них не было винтовок. Пока мы наступали, все оружие, оставшееся на полях сражения, — наше и неприятельское — собиралось особыми командами и по исправлении шло опять в дело; теперь же, при нашем отходе, получилось обратное: все оружие от убитых и раненых попадало в руки врага. Внутри страны винтовок не было. Приказано было легкораненым идти на перевязочные пункты обязательно с оружием, выдавались за это даже наградные деньги, но эти меры дали весьма незначительные результаты. При каждом полку — чем дальше, тем больше — росли команды безоружных солдат, которых и обучать почти было нечем<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 144–145.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] neniam mi estis komprenanta, kial pro eraroj je [[ordono]]j aŭ pro malsukcesaj agoj suferas ne la komandestro mem, sub kies [[flago]] estis farataj aŭ plenumataj tiuj aŭ aliaj ordonoj, sed respektiva stabestro, kiu laŭleĝe estas nura plenumanto de la ordonoj kaj disponoj de sia principo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я никогда не понимал, почему за ошибки в распоряжениях или из-за неудачных действий страдает не сам начальник, под флагом которого отдавались или осуществлялись те или иные приказания, а соответствующий начальник штаба, который по закону лишь исполнитель велений и распоряжений своего принципа<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 147.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksej Kaledin]] ] Li estis la homo tre modesta, ekstreme silentema kaj eĉ morna, havis [[karaktero]]n firman kaj iom obstinan, memstaran, sed la intelekton ne vastan, pli ĝuste malvastan, kiel oni diras, li estis iranta en okulŝirmiloj. Militaferon li konis bone kaj amis ĝin. Persone li estis kuraĝa kaj decidema. [...] supra limo por li kaj por utilo de la servo estis posteno de diviziestro; la korpuson bone regi li jam ne povis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Он был человеком очень скромным, чрезвычайно молчаливым и даже угрюмым, характера твердого и несколько упрямого, самостоятельного, но ума не обширного, скорее, узкого, что называется, ходил в шорах. Военное дело знал хорошо и любил его. Лично был он храбр и решителен. [...] пределом для него и для пользы службы была должность начальника дивизии; с корпусом же он уже справиться хорошо не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 152–153.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum somera ofensivo en 1915 kontraŭ niaj Nordokcidenta kaj Okcidenta Frontoj niaj armeoj estis [[Granda Retreto (Rusio)|retretantaj]] ege rapide, cedante al la [[malamiko]] grandegan spacon de nia patrujo; kiom mi povas juĝi laŭ atingintaj min tiutempe informoj, en multaj kazoj tio okazis sen sufiĉaj kialoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время летнего наступления 1915 года на наши Северо-Западный и Западный фронты наши армии отступали чрезвычайно быстро, уступая противнику громадное пространство нашего отечества; насколько я могу судить по доходившим до меня в то время сведениям, во многих случаях это происходило без достаточного основания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [post la [[Granda Retreto (Rusio)]] Baldaŭ post tiuj ĉi malĝojaj eventoj estis anoncite ke la ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estas elpostenigita kaj la postenon de la ĉefkomandestro okupis la imperiestro mem. Impreso en la trupoj pro tiu ĉi anstataŭigo estis la plej peza, oni povas diri — morna. La tuta armeo, same kiel la tuta [[Rusio]], sendube kredis al Nikolaj Nikolajeviĉ. Certe li havis malavantaĝojn, sed ilin grave superis liaj avantaĝoj de militestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Вскоре после этих горестных событий было обнародовано, что Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич смещен и назначен кавказским наместником, а должность Верховного Главнокомандующего возложил на себя сам государь. Впечатление в войсках от этой замены было самое тяжелое, можно сказать — удручающее. Вся армия, да и вся Россия, безусловно, верила Николаю Николаевичу. Конечно, у него были недочеты, и значительные даже, но они с лихвой покрывались его достоинствами как полководца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis konate al ĉiuj ke [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] pri militafero sciis tute nenion kaj ke surprenita de li posteno estos nur nominala, anstataŭ li ĉion devos decidi lia stabestro. [...] Surpreno de la posteno de la ĉefkomandestro estis la lasta bato, kiun faris al si Nikolao la 2-a kaj kiu sekvigis malĝojan finon de lia monarĥio. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было общеизвестно, что Николай II в военном деле решительно ничего не понимал и что взятое им на себя звание будет только номинальным, за него все должен будет решать его начальник штаба. [...] Принятие на себя должности Верховного Главнокомандующего было последним ударом, который нанес себе Николай II и который повлек за собой печальный конец его монархии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 156.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri milicaj taĉmentoj] Mi jam havis eblecon diri antaŭe ke tiuj ĉi milicoj prezentis neniun batalforton. Ilia oficira korpuso, krom etaj esceptoj, estis maltaŭga, multaj [[oficiro]]j estis prenitaj el la eksuloj — maljunaj, malsanaj, forgesintaj la servon, kaj eĉ ili tre malmultis. [[Soldato]]j servintaj delonge, firme sciis kaj estis konvinkitaj ke ilia devo estas gardi malfronton kaj servi tie, sed certe ne batali ĉe la fronto kontraŭ [[malamiko]]. Junaj, malspertaj oficiroj kaj preskaŭ neinstruitaj milicanoj neniukaze povus esti konsiderataj dum certa tempo kontentiga batala elemento. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я уже раньше имел случай сказать, что эти дружины не представляли собой никакой боевой силы. Их корпус офицеров, за малым исключением, никуда не годился, много офицеров было взято из отставки — старые, больные, отставшие от службы, да и их было очень мало. Солдаты старших сроков службы твердо знали и были убеждены, что их обязанность — оберегать тыл и нести там службу, но отнюдь не сражаться на фронте с неприятелем. Молодые, неопытные офицеры и почти совсем необученные ратники ополчения ни в каком случае не могли считаться до поры до времени удовлетворительным боевым элементом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 157–158.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Anton Denikin]] ] Denikin, kiu ludis tiom grandan rolon poste, estis bona batala generalo, tre mensrapida kaj decidema, sed li ĉiam klopodis laborigi siajn najbarojn por sia profito, por faciligi plenumon de tasko kiun li donis al sia divizio; najbaroj liaj ofte plendis ke li volas aljuĝi iliajn bataldistingojn al si. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Деникин, который играл такую большую роль впоследствии, был хороший боевой генерал, очень сообразительный и решительный, но всегда старался заставить своих соседей порядочно поработать в свою пользу, дабы облегчить данную им для своей дивизии задачу; соседи же его часто жаловались, что он хочет приписывать их боевые отличия себе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 161.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devis konstrui senfinajn fasĉinojn, amason da [[ponto]]j, [[tranĉeo]]jn ne enfosi en la teron, sed konstrui ilin el traboj, kovritaj de ekstere per tero, ĉar profundiĝi en la teron ne eblis pro proksimeco de grundakvoj. Materialo por plenumo de tiuj ĉi laboroj abundis, ĉar la tuta areo estis kovrita je [[arbaro]]j. Evidentiĝis ke kvankam kun grandaj malfacilaĵoj kaj iom alie, sed militi en [[Polezio]] per grandaj amasoj eblas: la 3-a armeo preskaŭ komplete sin trovis en [[marĉo]]j kaj kontraŭ ĝi estis multnombra [[malamiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пришлось устраивать бесконечные гати, массу мостов, окопы же не врывать в землю, а строить их из бревен, прикрытых с наружной стороны землею, так как углубляться в землю было невозможно по причине близости грунтовых вод. Материала для выполнения этих работ было сколько угодно, так как вся местность сплошь покрыта лесами. Выяснилось, что хотя и с большими затруднениями и несколько иным порядком, но воевать в Полесье значительными массами можно: 3-я армия почти вся оказалась в болотах, и против нее был многочисленный противник<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 163.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [ [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] en la Sudokcidenta fronto] Same kiel antaŭe, okultrafa estis malkapablo de la caro interparoli kun la trupoj, li kvazaŭ konfuziĝis kaj ne sciis kion diri, kien iri kaj kion fari, do ne estas mirinde ke la trupoj estis kvazaŭ frostigitaj kaj montris neniujn [[ĝojo]]n kaj spiritleviĝon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как и прежде, бросалось в глаза неумение царя говорить с войсками, он как бы конфузился и не знал, что сказать, куда пойти и что делать, поэтому не удивительно, что войска были как бы замороженными и не выказывали никакой радости и подъема духа<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 164.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Ĉeĥa Taĉmento]] ] Tiu ĉi taĉmento havas sian etan [[historio]]n. Ial la ĉefkomandejo ne volis formi ĝin kaj timis [[perfido]]n flanke de la militkaptitaj [[ĉeĥoj]]. Sed mi insistis kaj poste evidentiĝis ke mi estis prava. Ĝi bonege batalis ĉe mia fronto. Dum la tuta [[tempo]] ili kondutis brave. Mi sendis tiun ĉi taĉmenton al la plej danĝeraj kaj malfacilaj lokoj, kaj ili ĉiam brile estis plenumantaj donitajn taskojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта дружина имеет свою маленькую историю. Почему-то Ставка не хотела ее организовать и опасалась измены со стороны пленных чехов. Но я настоял, и впоследствии оказалось, что я был прав. Они великолепно сражались у меня на фронте. Во все время они держали себя молодцами. Я посылал эту дружину в самые опасные и трудные места, и они всегда блестяще выполняли возлагавшиеся на них задачи<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 168.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov]] ] [...] ĉiujn ofensivajn operacojn la ĉefkomandestro plu traktis skeptike kaj pensis plejparte pri kiel ne lasi la [[malamiko]]n pli orienten kaj kiel preventi de la invado [[Kievo]]n. [...] Rilate ne nur [[venko]]n en la milito, sed eĉ haltigon de la malamika [[ofensivo]] — tion ĉi li ne kredis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] ко всяким наступательным операциям главнокомандующий продолжал относиться скептически и думал главным образом лишь о том, чтобы не пустить врага дальше к востоку и предохранить от нашествия Киев. [...] Что же касается не только выигрыша войны, но даже остановки наступления врага — в это он не верил<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 168.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|Ivanov]] imitante la [[Patriota Milito de 1812|militon de 1812]], ordonis formi en ĉiu kavaleria kaj kozaka divizio de ĉiuj armeoj de la fronto po partizana taĉmento, ĉe tio rektan estradon super ili li lasis por si. [...] Ekde komence aperis en la malfronto grandaj problemoj kun tiuj ĉi [[partizanoj]]. Okazis senfinaj problemoj kun niaj rusaj loĝantoj, ĉe tio, agnoskante sole la ĉefkomandestron, la partizanoj faris amason da diboĉoj, [[rabo]]j kaj havis tre etan emon invadi malamikajn areojn. [...] ja la cirkonstancoj estis tute aliaj, malamika fronto estis seninterrompa kaj agi kontraŭ komunikiloj kiel en 1812 tute ne eblis. Ŝajne ne estis malfacile kompreni ke ĉe la tranĉea milito de milionaj armeoj agi same kiel antaŭ cent jaroj havis neniun sencon. Finfine printempe la partizanoj estis malestablitaj, doninte neniun utilon, dum ili kostis grandegan [[mono]]n, kaj oni devis iujn el ili, laŭ mia memoro, surbaze de juĝejaj verdiktoj mortpafi, aliajn ekzili al [[punlaboro]] pro rabado de civiluloj kaj [[Seksperforto|perfortado de virinoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Иванов в подражание войне 1812 года распорядился сформировать от каждой кавалерийской и казачьей дивизии всех армий фронта по партизанскому отряду, причем непосредственное над ними начальство он оставил за собой. [...] С самого начала возникли в тылу фронта крупные недоразумения с этими партизанами. Выходили бесконечные недоразумения с нашими русскими жителями, причем, признавая только лично главнокомандующего, партизаны эти производили массу буйств, грабежей и имели очень малую склонность вторгаться в область неприятельского расположения. [...] ведь обстановка была совершенно другая, неприятельский фронт был сплошной и действовать на сообщения, как в 1812 году, не было никакой возможности. Казалось бы, нетрудно сообразить, что при позиционной войне миллионных армий действовать так, как сто лет назад, не имело никакого смысла. В конце концов весной партизаны были расформированы, не принеся никакой пользы, а стоили они громадных денег, и пришлось некоторых из них, поскольку мне помнится, по суду расстрелять, других сослать в каторжные работы за грабеж мирных жителей и за изнасилование женщин<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 169–171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum la vintro 1915/16, starante la tutan tempon sur la samaj pozicioj, ni ilin poiomete perfektigis kaj ili komencis akiri la formon, kiu ĉe la moderna [[tranĉea milito]] donas grandan rezistemon al la trupoj: ĉiu fortikigita strio havis tri ĝis kvar liniojn de [[tranĉeo]]j je plena homa alteco kaj kaj kun pluraj komunikaj irejoj. Ni estis konstruantaj ankaŭ mitralpafejojn kaj ŝirmejojn, sed ni ne uzis tiucele, kiel [[germanoj]] kaj [[aŭstroj]], [[ferbetono]]n, sed estis konstruantaj ŝirmejojn, sin enfosante profunde en la teron kaj sin kovrante supre per kelkaj vicoj da traboj kun tia kalkulo ke tia plafono povu elteni 6-colan obuson. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В течение зимы 1915/16 года, стоя все время на одних и тех же позициях, мы их постепенно совершенствовали, и они стали приобретать тот вид, который при современной позиционной войне дает большую устойчивость войскам: каждая укрепленная полоса имела от трех до четырех линий окопов полного профиля и с многочисленными ходами сообщения. Строили также пулеметные гнезда и убежища, но не пользовались для этой цели, как германцы и австрийцы, железобетоном, а строили убежища, зарываясь глубоко в землю и прикрываясь сверху несколькими рядами бревен с расчетом, чтобы такой потолок мог выдержать 6-дюймовый снаряд<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas agnoski ke la [[aŭstroj]] kaj [[germanoj]] estis fortikigantaj siajn poziciojn pli bone ol ni, pli fundamente, kaj en iliaj tranĉeoj vivi estis oble pli komforte ol en la niaj. Krom sufiĉe vasta apliko de ferbetonaj konstruaĵoj, ĉe ili en multaj lokoj estis konektita [[elektro]], aranĝitaj ĝardenetoj kaj kirasprotektitaj ejoj por [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно признать, что австрийцы и немцы укреплялись лучше нас, более основательно, и у них в окопах было гораздо удобнее жить, нежели в наших. Помимо довольно широкого применения железобетонных сооружений у них во многих местах было проведено электричество, устроены садики и блиндированные помещения для офицеров и для солдат<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rilate [[banejo]]jn la [[Tutrusia Zemstva Unio]] donis al ni vere nemezureblan helpon. Neniujn taskojn tiu ĉi unio rifuzis kaj ĝiaj agantoj investis sian tutan animon por laŭeble plej rapide kaj serioze plenumi tiun aŭ alian taskon. Ankaŭ la [[Unio de Urboj]] donis grandan utilon, sed almenaŭ ĉe mi en la 8-a armeo la Zemstva Unio estis pli agema, kaj mi konsideras devo de la [[konscienco]] atesti ke danke al ĝia laboro neniam iuj ajn infektaj malsanoj atingis grandan skalon; post apero de [[infekta malsano]] ni rapide subpremis la infekton kaj la trupoj pro malsanoj suferis malmulte, speciale kompare al sanitara stato de la trupoj dum дф antaŭaj militoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В отношении бань Всероссийский земский союз оказал нам прямо-таки неизмеримую пользу. Ни от каких задач союз этот не отказывался, и его деятели вкладывали в полном смысле этого слова душу свою в то, чтобы возможно быстрее и основательнее выполнять то или другое задание. И Союз городов принес большую пользу, но, по крайней мере, у меня в 8-й армии Земский союз был более деятелен, и считаю долгом совести засвидетельствовать, что благодаря его работе никогда никакие инфекционные болезни не принимали обширных размеров; при появлении какой-либо заразной болезни мы быстро справлялись с инфекцией, и войска от болезней страдали мало, в особенности по сравнению с санитарным состоянием войск в прежних войнах<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171–172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Nur [[aerarmeo]] kompare al tiu malamika estis ekstreme malforta. Dume krom aera skoltado kaj fotado de malamikaj [[fortikaĵo]]j, [[aviadilo]]j havis ankaŭ neanstataŭigenblan signifon ĉe korektado de pafado de peza [[artilerio]]. Multfoje oni promesis altigi nombron de [[aviadilo]]j, sed tio restis nura [[promeso]]. Mankis al ni ankaŭ la [[tanko]]j, do mi ege ekĝojis kiam estis sciigite ke ili estos senditaj de [[Francio]]; sed ankaŭ tiu ĉi promeso ĝis la fino de mia [[laboro]] ĉe la fronto ne estis plenumita. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Лишь воздушный флот по сравнению с неприятельским был чрезмерно слаб. Между тем помимо воздушной разведки и снятия фотографий неприятельских укреплений самолеты имели еще незаменимое значение при корректировании стрельбы тяжелой артиллерии. Много раз обещали увеличить число самолетов, но так это одним обещанием и осталось. Не было у нас также и танков, и поэтому я очень обрадовался, когда было сообщено, что таковые будут присланы из Франции; но и это обещание до конца моей работы на фронте выполнено не было<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Je la frua printempo en ĉiu infanteria divizio estis 18 ĝis 20 mil homoj, sufiĉe instruitaj, kaj 15 ĝis 18 mil [[fusilo]]j tute en ordo kaj kun abunda municio. La eluzitaj kanonoj estis anstataŭigitaj per tiuj novaj, kaj ni povis plendi nur ke peza [[artilerio]] ĉe ni ankoraŭ grave malsufiĉis, kvankam ankaŭ ĝi iom kreskis. Rilate spiritan etoson de la trupoj de mia armeo kaj, kiel mi baldaŭ konvinkiĝis, de la aliaj armeoj de la Sudokcidenta Fronto, ni troviĝis, laŭ mia [[opinio]], en brila stato kaj havis plenan rajton esperi rompi la [[malamiko]]n kaj elpeli ĝin for de niaj limoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = К ранней весне в каждой пехотной дивизии было от 18 до 20 тысяч человек, вполне обученных, и от 15 до 18 тысяч винтовок в полном порядке и с изобилием патронов. Износившиеся орудия были заменены новыми, и мы могли жаловаться только на то, что тяжелой артиллерии у нас было еще далеко не достаточно, хотя и ее несколько прибавилось. По состоянию духа войск вверенной мне армии и, как я скоро убедился, других армий Юго-Западного фронта мы находились, по моему убеждению, в блестящем состоянии и имели полное право рассчитывать сломить врага и вышвырнуть его вон из наших пределов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = En situacio kiam artileriajn obusojn necesis ŝpari dum aranĝi gravajn skoltajn operacojn ne eblis, ĉar ni estis starantaj laŭ preskaŭ la tuta fronto naz-ĉe-nazo kontraŭ [[malamiko]], estis evidente ke pri fortaj demonstracioj eĉ ne estis parolinde kaj trompi la malamikon estis tute neeble. Ja tio estas aboca vero, ke la demonstracio nur tiam atingas sian celon, se ĝi estas farata decideme kaj la trupoj mem ne scias ke tio estas demonstracio, ne vera [[atako]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = При условии что артиллерийские снаряды следовало беречь, а устраивать разведчикам какие-либо особые поиски было нельзя, так как мы стояли почти по всему фронту с противником нос к носу, очевидно, что о сильных демонстрациях и разговаривать нечего было и надуть противника было совершенно невозможно. Ведь это — азбучная истина, что демонстрация только тогда достигает своей цели, когда она ведется решительно и когда войска сами не знают, что это демонстрация, а не настоящая атака<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 173.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi postulis sendi al mi generalon-kantonmentigiston [[Miĥail Diteriĥs|Diteriĥs]], homon tre kapablan kaj perfekte konantan sian aferon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я вытребовал к себе генерал-квартирмейстера Дитерихса, человека очень способного и отлично знающего свое дело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 176.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vizito de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] al armeo en 1916] Nek figuro, nek parolmaniero de la caro tuŝis soldatan animon kaj nek faris la impreson, kiu estis necesa por altigi spiriton kaj forte allogi al si la korojn. Li faris kion li povis kaj kulpigi lin en tiu ĉi kazo ne eblas, sed bonajn rezultojn je la senco de inspirado kaŭzi li ne povis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Ни фигурой, ни умением говорить царь не трогал солдатской души и не производил того впечатления, которое необходимо, чтобы поднять дух и сильно привлечь к себе сердца. Он делал что мог, и обвинять его в данном случае никак нельзя, но благих результатов в смысле воодушевления он вызывать не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 179.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĝenerale, konsiderante proksimecon de malamika fronto al [[Kamenec-Podolskij]], oftajn [[atako]]jn de [[aviadilo]]j de malamiko kontraŭ Kamenec-Podolskij kaj maleblon komplete protekti la caran trajnon kontraŭ ĵetataj de ili [[bombo]]j, mi klopodis admoni la caron redukti sian restadon en Kamenec-Podolskij, je kio min subtenis ankaŭ grafo [[Adolf Andreas Woldemar Freedericksz|Freedericksz]], sed la caro malgraŭ ĉio rifuzis ŝanĝi sian itineron kaj forveturis nur post dutaga restado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В общем, имея в виду близость неприятельского фронта от Каменец-Подольска, частые налеты самолетов противника на Каменец-Подольск и невозможность полного обеспечения царского поезда от бросаемых ими бомб, я старался уговорить царя сократить свое пребывание в Каменец-Подольске, в чем меня поддержал и граф Фредерикс, но царь ни за что не соглашался изменить свой маршрут и уехал лишь после двухсуточного пребывания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 179–180.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Al tio milita ministro deklaris kaj kampa generalo-inspektoro aldonis, ke nuntempe malpezajn obusojn ili povas ricevi en grandega kvanto, sed koncerne tiujn pezajn la rusia [[industrio]] ilin doni ankoraŭ ne povas, de eksterlande ricevi ilin por ni ankaŭ estas tre malfacile, kaj difini tempon, kiem pliboniĝos provizado je pezaj obusoj, ili ne povas, sed certe — ne ĉi-somere. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = На это военный министр заявил, а полевой генерал-инспектор добавил, что в данное время легкие снаряды они могут получить в громадном количестве, но что касается тяжелых, то отечественная военная промышленность их пока дать не может, из-за границы получить нам их также очень трудно, и определить время, когда улучшится дело снабжения тяжелыми снарядами, они не могут, во всяком случае — не этим летом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 180–181.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La prezidinta Supera Ĉefkomandestro diskutojn ne gvidis, tiujn ĉi devojn estis plenumanta [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]]. La caro la tutan tempon sidis silente, eldiris neniujn [[opinio]]jn, kaj laŭ propono de Aleksejev per sia aŭtoritato estis aprobanta tion, kio estis decidita per diskutoj de la milita konsilio, kaj konkludojn, kiujn faris Aleksejev. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Председательствующий Верховный Главнокомандующий прениями не руководил, а обязанности эти исполнял Алексеев. Царь же все время сидел молча, не высказывал никаких мнений, а по предложению Алексеева своим авторитетом утверждал то, что решалось прениями военного совета, и выводы, которые делал Алексеев<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 182.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĝis komenco de tiu ĉi [[milito]] estis konsiderate aksiomo, ke ataki [[malamiko]]n je la fronto (dum [[kampa milito]]) preskaŭ ne eblas pro forteco de la pafado; almenaŭ tiaj fruntobatoj postulis grandajn oferojn kaj devus doni malmultajn rezultojn; solvon de la [[batalo]] necesis serĉi ĉe aloj, kateninte trupojn de la malamiko ĉe la fronto per pafado, la rezervojn ja koncentri je unu aŭ je ambaŭ aloj depende de cirkonstancoj por fari [[atako]]n, kaj kaze de plena [[sukceso]] — por ĉirkaŭigo. Tamen post kiam kampa milito transiris al tiu tranĉea kaj danke al milionaj armeoj transformiĝis je seninterrompa fronto de [[maro]] ĝis maro, la ĵus priskribita agmaniero evidentiĝis neebla. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = До начала этой войны считалось аксиомой, что атаковать противника с фронта (в полевой войне) почти невозможно ввиду силы огня; во всяком случае, такие лобовые удары требовали больших жертв и должны были дать мало результатов; решения боя следовало искать на флангах, сковав войска противника на фронте огнем, резервы же сосредоточивать на одном или на обоим флангах в зависимости от обстановки для производства атаки, а в случае полной удачи — и окружения. Однако, когда полевая война вскоре перешла в позиционную и благодаря миллионным армиям вылилась в сплошной фронт от моря до моря, только что описанный образ действия оказался невозможным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 183–184.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj jen la [[germanoj]] sub la nomo de falango kaj diversaj aliaj nomoj aplikis tian agmanieron, ĉe kiu frunta atako devus havi [[sukceso]]n, ĉar la alojn neniu el la kontraŭuloj havis pro seninterrompa fronto. Amasiĝis grandega artileria grupo el diversaj kalibroj, inkluzive ĝis 12-colajn, kaj fortaj infanteriaj rezervoj, kiuj koncentriĝis je batalejo, elektita por trarompo de la [[malamiko]]. Preparado de tia [[atako]] devus komenciĝi per fortega artileria pafado, kiu devus forbalai dratajn obstaklojn kaj detrui malamikajn [[fortikaĵo]]jn kun ties defendantoj. Kaj poste atako de [[infanterio]], subtenita de artileria pafado, devus neeviteble finiĝi per sukceso, do per trarompo de la fronto kaj posta vastigo de la trarompita fronto. Evidente la malamiko devus foriri de tiuj lokoj, kiuj ne estis atakitaj. Tia agmaniero en 1915 donis kompletan venkon al la aŭstra-germanoj super la rusa armeo, forĵetinte nin malproksimen orienten [...] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = И вот немцы под названием фаланги и разными другими наименованиями применили такой образ действий, при котором атака в лоб должна была иметь успех, так как флангов ни у одного из противников не было ввиду сплошного фронта. Собиралась огромная артиллерийская группа разных калибров, до 12-дюймовых включительно, и сильные пехотные резервы, которые сосредоточивались на избранном для прорыва противника боевом участке. Подготовка такой атаки должна была начаться сильнейшим артиллерийским огнем, который должен был смести проволочные заграждения и уничтожить неприятельские укрепления с их защитниками. И затем атака пехоты, поддержанная артиллерийским огнем, должна была неизменно увенчаться успехом, то есть прорывом фронта и в дальнейшем расширением прорванного фронта. Очевидно, противник должен был уходить с тех участков, которые не были атакованы. Такой способ действий в 1915 году дал полную победу австро-германцам над русской армией, отбросив нас далеко на восток [...]<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 184.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [preparado de la [[Brusilov-ofensivo]] ] [...] mi ordonis ne en unu, sed en ĉiuj armeoj de mia fronto prepari po unu batoloko, kaj krome en kelkaj korpusoj elekti por ĉiu sian batolokon kaj en ĉiuj ĉi lokoj tuj komenci foslaborojn por proksimiĝo al la [[malamiko]]. Danke al tio en mia fronto la malamiko ekvidos tiajn foslaborojn en 20—30 lokoj, kaj eĉ transkurintaj al ĝi [[soldato]]j povos diri al la malamiko nenion krom ke en tiu ĉi loko estas preparaata atako. Tiel la malamiko estos senigita je ebleco venigi al unu loko ĉiujn siajn fortojn kaj ne povos scii, kie al li estos farita la ĉefa bato. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я приказал не в одной, а во всех армиях вверенного мне фронта подготовить по одному ударному участку, а кроме того, в некоторых корпусах выбрать каждому свой ударный участок и на всех этих участках немедленно начать земляные работы для сближения с противником. Благодаря этому на вверенном мне фронте противник увидит такие земляные работы в 20—30 местах, и даже перебежчики не будут в состоянии сообщать противнику ничего иного, как то, что на данном участке подготовляется атака. Таким образом, противник лишен возможности стягивать к одному месту все свои силы и не может знать, где будет ему наноситься главный удар<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 185.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ligo de la caro kun la fronto konsistis sole je tio, ke li ĉiutage vespere estis ricevanta raporton pri la okazaĵoj en la fronto. Mi opinias ke tiu ĉi ligo estis tro malgranda [...] Efektive la caro en la ĉefkomandejo enuis. Ĉiutage je la 11-a matene li estis ricevanta raporton de la stabestro kaj generalo-kantonmentigisto pri situacio en la fronto kaj fakte je tio finiĝis lia fikcia estrado de la trupoj. La tutan restan tempon li havis nenion por fari kaj pro tio, ŝajnas al mi, li klopodis ĉiam vojaĝi jen al [[Carskoje Selo]], jen al la fronto, jen al diversaj lokoj de [[Rusio]] sen difinita celo, nur por mortigi [[tempo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Связь же царя с фронтом состояла лишь в том, что он ежедневно по вечерам получал сводку сведений о происшествиях на фронте. Думаю, что эта связь чересчур малая [...] В действительности царю в Ставке было скучно. Ежедневно в 11 часов утра он принимал доклад начальника штаба и генерал-квартирмейстера о положении на фронте, и, в сущности, на этом заканчивалось его фиктивное управление войсками. Все остальное время дня ему делать было нечего, и поэтому, мне кажется, он старался все время разъезжать то в Царское Село, то на фронт, то в разные места России без какой-либо определенной цели, а лишь бы убить время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 187–188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Neniam mi povis kompreni pro kio la [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|imperiestrino]] tiel forte malŝatis min. Ŝi ja devus vidi kiel senlace mi estis laboranta por utilo de la patrujo, do tiutempe por la [[gloro]] de ŝia edzo kaj ŝia filo. Mi estis tro malproksima de la [[kortego]], do neniun pretekston por persona antipatio mi povus doni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Никогда не мог я понять, за что императрица меня так сильно не любила. Она ведь должна была видеть, как я неутомимо работал на пользу родины, следовательно, в то время во славу ее мужа и ее сына. Я был слишком далек от двора, так что никакого повода к личной антипатии подать не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la lasta renkontiĝo kun [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]] Stranga afero okazis al la eta ikono de [[Nikolao de Mira|Sankta Nikolao]], kiun ŝi donis al mi dum tiu ĉi lasta nia rendevuo. Emajla bildo de la sanktulo tuj forfrotiĝis kaj tiel forte, ke restis nura arĝenta plateto. Superstiĉaj homoj estis mirigitaj, kaj troviĝis ankaŭ tiaj, kiuj suspektis maldeziron de la sanktulo partopreni en tiu ĉi hipokrita beno. Unu aferon mi scias firme, ke la [[malamo]]n de tiu ĉi profunde malfeliĉa, fatala por nia patrujo virino, mi konscie ne meritis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Странная вещь произошла с образком св. Николая, который она мне дала при этом последнем нашем свидании. Эмалевое изображение лика святого немедленно же стерлось, и так основательно, что осталась лишь одна серебряная пластинка. Суеверные люди были поражены, а нашлись и такие, которые заподозрили нежелание святого участвовать в этом лицемерном благословении. Одно твердо знаю, что нелюбовь этой глубоко несчастной, роковой для нашей родины женщины я ничем сознательно не заслужил<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Inspektado de la trupoj pasis bone, kaj neniuj malagrablaj incidentoj okazis, sed necesas diri la veron, ke laŭ sia naturo la caro estis la [[homo]] pardonema kaj ĉiam klopodis danki. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Смотр войск прошел благополучно, и никаких неприятных инцидентов не было, да нужно правду сказать, что по натуре своей царь был человек снисходительный и всегда старался благодарить<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 189.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Al ĉiu estas klare, ke la [[fortikaĵo]]j mem, iom ajn fortikaj ili estus, sen necesa vivoforto rebati la [[atako]]n ne povas, kaj je malfortigo de malamikaj fortoj ĉe mia fronto konsistis mia [[espero]] pri sukceso. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Всякому понятно, что самые укрепления, как бы они ни были сильны, без надлежащей живой силы отбить атаку не могут, и в ослаблении неприятельских сил на моем фронте главным образом заключалась моя надежда на успех<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [germanoj kaj aŭstroj dum la [[Brusilov-ofensivo]] ] [...] tio estis sistemo de la ĉefkomandejo subestre de [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]] — dek paŝojn antaŭen, kaj poste tuj unu paŝon reen. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] это была система Ставки с Алексеевым во главе — делать шаг вперед, а потом сейчас же шаг назад<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 195.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Mi devas agnoski, ke ĉie nia artileria [[atako]] havis plenan [[sukceso]]n. En plejparto de la kazoj trairejoj estis farita en sufiĉa kvanto kaj bone, kaj la unua fortikigita linio estis kompleta forbalaata kaj kune kun siaj defendantoj trnsformiĝanta je amaso de rompitaĵoj kaj disŝiritaj korpoj. Ĉi tie klare montriĝis reverso de la medalo: multaj ŝirmejoj ne estis detruitaj, sed sidintaj tie trupoj de garnizono devis formeti la [[armilo]]jn kaj kapitulaci, ĉar sufiĉis eĉ unu sola grenadisto kun [[bombo]] enmane ekstari ĉe la enirejo kaj la savo jam ne pl haveblis, ĉar kaze de rifuzo kapitulaci en la ŝirmejon estis metata grenado, kaj sin kaŝintoj neeviteble estis pereantaj sen utilo por la afero; ĝustatempe elrampi el la ŝirmejoj estis ege malfacile kaj diveni la [[tempo]]n ne eblis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Должен признать, что везде наша артиллерийская атака увенчалась полным успехом. В большинстве случаев проходы были сделаны в достаточном количестве и основательно, а первая укрепленная полоса совершенно сметалась и вместе со своими защитниками обращалась в груду обломков и растерзанных тел. Тут ясно обнаружилась обратная сторона медали: многие убежища разрушены не были, но сидевшие там части гарнизона должны были класть оружие и сдаваться в плен, потому что стоило хоть одному гренадеру с бомбой в руках стать у выхода, как спасения уже не было, ибо в случае отказа от сдачи внутрь убежища металась граната, и спрятавшиеся неизбежно погибали без пользы для дела; своевременно же вылезть из убежищ чрезвычайно трудно и угадать время невозможно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 197–199.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Sed strangan [[karaktero]]n havis [[Aleksej Kaledin|Kaledin]]: malgraŭ plena [[sukceso]] de la agoj, li ĉiam estis plendanta ke li troviĝas en kriza situacio kaj atendas ĉiutage pro tute nekonataj kialoj por la armeo kaj por si mem pereon; regado de la trupoj ĉe li estis maldecidema, ŝanceliĝanta. Siavice la trupoj vidis lin malmulte, kaj kiam ili lin vidis, do rimarkis nur la mornan, silenteman generalon, kun ili ne parolintan kaj ilin ne dankintan; oni lin ne amis kaj oni lin ne fidis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Но странный был характер у Каледина: невзирая на полную успешность действий, он все время плакался, что находится в критическом положении и ожидает ежедневно по совершенно неизвестным причинам как армии, так и себе погибели; управление войсками было у него нерешительное, колеблющееся. В свою очередь, войска видели его мало, а когда видели, то замечали лишь угрюмого, молчаливого генерала, с ними не говорившего и их не благодарившего; его не любили и ему не доверяли<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 204.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Rekta sekvo de tiuj ĉi sukcesaj agoj estis foriro de [[Rumanio]] de neŭtrala stato kaj ĝia aliĝo al ni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Непосредственным результатом этих удачных действий был выход Румынии из нейтрального положения и присоединение ее к нам<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 207.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Tiu ĉi operaco pruvas al ni, ke [[opinio]], ial disvastiĝinta en [[Rusio]], ke kvazaŭ post [[Granda Retreto (Rusio)|malsukcesoj de la jaro 1915]] la rusa armeo jam disfalis estas malĝusta: en 1916 ĝi estis ankoraŭ fortika kaj sendube batalkapabla, ĉar ĝi frakasis oble pli fortan [[malamiko]]n kaj ricevis tiajn sukcesojn, kiujn ĝis tiu [[tempo]] neniu armeo havis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта операция доказывает также, что мнение, почему-то распространившееся в России, будто после неудач 1915 года русская армия уже развалилась, — неправильно: в 1916 году она еще была крепка и, безусловно, боеспособна, ибо она разбила значительно сильнейшего врага и одержала такие успехи, которых до этого времени ни одна армия не имела<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 208.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Komandestro de la Speciala Armeo generalo-adjutanto [[Vladimir Miĥajloviĉ Bezobrazov|Bezobrazov]] estis homo honesta, firma, sed havis limigitan [[intelekto]]n kaj estis terure obstina. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Сам командующий Особой армией генерал-адъютант Безобразов был человек честный, твердый, но ума ограниченного и невероятно упрямый<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 209.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tamen baldaŭ post ekmilitado de la [[rumana armeo]] iĝis sufiĉe evidente ke la rumana supera militestraro havas neniun imagon pri regado de la trupoj en milita tempo, la trupoj estas instruitaj malbone, konas kun paradan flankon de la militafero, pri tranĉea konstruado, tiom grava dum la [[tranĉea milito]], ili ne havas imagon, [[artilerio]] ne scias pafi, peza artilerio preskaŭ tute mankas kaj la obusoj tre malmultas. Ĉe tia situacio ne estas mirinde, ke baldaŭ ili estis frakasitaj kaj la saman sorton spertis [[Andrej Zajonĉkovskij|Zajonĉkovskij]] en [[Dobroĝo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Однако спустя немного времени после начала военных действий румынской армии вполне выяснилось, что румынское высшее военное начальство никакого понятия об управлении войсками в военное время не имеет, войска обучены плохо, знают лишь парадную сторону военного дела, об окапывании, столь капитально важном в позиционной войне, представления не имеют, артиллерия стрелять не умеет, тяжелой артиллерии почти совсем нет и снарядов у них очень мало. При таком положении не удивительно, что они вскоре были разбиты, и той же участи подвергся и Зайончковский в Добрудже<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 211.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi sciis ke de la armeo oni povas postuli ion ajn kaj ke ĝi sian devon plenumos, se ĝi estas bone, laŭe al sezono, vestita kaj sata. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я же знал, что от армии можно потребовать всего, что угодно, и что она свой долг охотно выполнит, но при условии, что она хорошо, по времени года, одета и сыта<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 212.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Krimuloj estas la homoj, kiuj ne deadmonis plej rezolute, eĉ se necese perforte, la imperiestron [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] surpreni la devojn, kiujn li laŭ siaj scioj, kapabloj, psika tipo kaj malforteco de la [[volo]] neniukaze povus plenumi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Преступны те люди, которые не отговорили самым решительным образом, хотя бы силой, императора Николая II возложить на себя те обязанности, которые он по своим знаниям, способностям, душевному складу и дряблости воли ни в коем случае нести не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 214.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|Ivanov]] apartenis al la grupo de militestroj, kiuj subestre de [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] malgajnis la [[Rusa-japana milito|Japanan militon]]. Kaj [[Aleksej Evert|Evert]] estis inter la agantoj de tiu malfeliĉa milito. Mi ĉiam timis la generalojn de la Kuropatkin-skolo kaj opinias, ke se ekde komenco ili sidus sur arieraj postenoj, nia afero multe profitus de tio, kaj ne hazarde la eksa ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] ne ŝatis ilin. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Иванов принадлежал к той плеяде военачальников, которые под руководством Куропаткина проиграли японскую войну. И Эверт был один из деятелей этой злосчастной войны. Я всегда боялся генералов этой куропаткинской школы и думаю, что если бы с самого начала они сидели на тыловых должностях, то от этого наше дело много выиграло бы, и недаром бывший Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич их не жаловал<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 219.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rapide anstataŭigataj ministroj subestre de siaj ĉefministroj ne havis [[tempo]]n almenaŭ ion fari, ĉar jam ili estis anstataŭataj per tiuj novaj. Plejparto de la ministroj estis nomumataj por administri tiajn ministeriojn, kiujn ili antaŭe tute ne konis, kaj ĉiu el ili devis komenci de konatiĝo kun la funkcioj, kiujn li devis plenumi. Sed fakte ankaŭ por tio ili ne havis tempon, ĉar ili plejparte devis okupiĝi pri lukto kontraŭ la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtata Dumao]] kaj [[publika opinio]] por defendi sian ekziston. Ĉu estas mirinde se ĉe tiaj kondiĉoj regado de la ŝtato estis ĉiam pli kaj pli malbonф, kaj pro tio rekte suferis la [[armeo]]! |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Быстро сменяющиеся министры со своими премьерами во главе не успевали что-либо завести, как уже заменялись новыми. Большинство министров назначалось управлять такими министерствами, которые им раньше были совсем неизвестны, и каждый из них должен был начинать с того, что знакомился с теми функциями, которые ему надо было исполнять. Но, в сущности, и на это у них времени не было, так как они главным образом должны были заниматься борьбой с Государственной думой и общественным мнением, чтобы отстоять свое существование. Что удивительного, если при этих условиях управление государством шло все хуже и хуже, а от этого непосредственно страдала армия!<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 219.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum la vintro 1916/17 la trupoj ne povis plendi pri malsufiĉo de varmaj [[vesto]]j, sed la [[boto]]j jam malsufiĉis kaj milita ministro dum militkonsilio en la ĉefkomandejo deklaris al ni, ke [[ledo]] preskaŭ tute mankas, ke ili klopodas alporti la botojn de [[Usono]], sed ĉu ili venos kaj kiam kaj je kioma kvanto, li ne povas diri. Ĉe tio mi aldonu miaflanke, ke manko de la botoj ĝis 1917 estiĝis ne pro tio, ke ili estis tro malmultaj, sed pro malordo en la malfronto: preskaŭ tuta loĝantaro de [[Rusio]] estis marŝanta en soldataj botoj kaj plejparto de venantaj al la fronto homoj estis vendantaj siajn botojn laŭvoje al civiluloj, ofte kontraŭ groŝoj kaj je la fronto ili ricevis la novajn. Tian monoperacion kelkaj lertuloj sukcesis fari po du–tri fojoj. Same okazis al la vestoj, kiuj senĝene estis vendantaj, kaj ofte soldatoj, senditaj de malfronto sufiĉe ekipitaj kaj bonege vestitaj, ŝuitaj, al la fronto venis nudaj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время зимы 1916/17 года войска не могли жаловаться на недостаток теплой одежды, но сапог уже не хватало, и военный министр на военном совете в Ставке нам заявил, что кожи почти нет, что они стараются добыть сапоги из Америки, но, прибудут ли и когда, в каком количестве, он сказать не может. При этом добавлю со своей стороны, что недостаток сапожного товара к 1917 году произошел не оттого, что было его слишком мало, а вследствие непорядков в тылу: чуть ли не все население России ходило в солдатских сапогах, и большая часть прибывавших на фронт людей продавала свои сапоги по дороге обывателям, часто за бесценок, и на фронте получала новые. Такую денежную операцию некоторые искусники умудрялись делать два–три раза. То же самое происходило и с одеждой, которую, не стесняясь, продавали, и зачастую солдаты, отправленные из тыла вполне снаряженными и отлично одетыми, обутыми, на фронт приходили голыми<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 221.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Konstanta anstataŭigado de ministroj, ofte ege stranga elekto de ministroj kaj ĉefministroj, ĥaosa regado de [[Rusio]] kun tiel nomataj senrespondecaj personoj forme de ĉiopovaj konsilantoj, senfinaj rakontoj pri [[Rasputin]], imperiestrino [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]], [[Boris Ŝtjurmer|Ŝtjurmer]] ktp ĉiujn nervozigis, oni povas diri, ke escepte de la soldata amaso, kiu plejparte estis inercia, la oficira korpuso kaj la tuta [[Rusa intelelktularo|intelelktularo]], kiu troviĝis en la armeo, rilatis al la registaro ekstreme malamikece. Ĉie senhezite oni diris ke tempas fini la malordojn, okazantajn en [[Peterburgo]], kaj ke necesas establi respondecan ministerion. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Постоянная смена министров, зачастую чрезвычайно странный выбор самих министров и премьер-министров, хаотическое управление Россией с так называемыми безответственными лицами в виде всесильных советников, бесконечные рассказы о Распутине, императрице Александре Федоровне, Штюрмере и т. п. всех волновали, можно сказать, что за исключением солдатской массы, которая в своем большинстве была инертна, офицерский корпус и вся та интеллигенция, которая находилась в составе армии, были настроены по отношению к правительству в высшей степени враждебно. Везде, не стесняясь, говорили, что пора положить предел безобразиям, творящимся в Петербурге, и что совершенно необходимо установить ответственное министерство<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 222.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi, amanta [[Rusio]]n per ĉiuj fortoj de mia [[animo]], deziris nur unu aferon: doni eblecon fini tiun ĉi militon venke por Rusio, kaj por tio nepre necesis ke la neevitebla [[revolucio]] komenciĝu post la fino de la milito, ĉar samtempe militi kaj revolucii ne eblas. Por mi estis klare, ke se ni komencos la revolucion ne ĝustatempe, la militon ni devos malgajni kaj tio siavice kaŭzos tiajn sekvojn, kiujn tiutempe ne eblis kalkuli, certe facile oni povis supozi ke Rusio disfalos — tion mi konsideris sendube por ni nedizirinda kaj granda plago por la [[popolo]], kiun mi amis kaj amas tutanime. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мне, любящему Россию всеми силами своей души, хотелось лишь одного: дать возможность закончить эту войну победоносно для России, а для сего было совершенно необходимо, чтобы неизбежная революция началась по окончании войны, ибо одновременно воевать и революционировать невозможно. Для меня было ясно, что если мы начнем революцию не своевременно, то войну должны проиграть, а это, в свою очередь, повлечет за собой такие последствия, которые в то время нельзя было исчислить, конечно, легко можно было предположить, что Россия рассыплется — это я считал, безусловно, для нас нежелательным и великим бедствием для народа, который я любил и люблю всей душой<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 222–223.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]] ] Mi tre amis lin kiel homon sendube honestan kaj kun pura [[koro]], komplican de neniu flanko al iuj ajn intrigoj kaj strebinta nur vivi kiel honesta homo, sen uzi avantaĝojn de la [[Romanovoj|imperiestra familio]]. Li distanciĝis, kiom li povis, de ĉiuj ajn kvereloj en la familio kaj en la servo; li estis kuraĝa generalo kaj estis modeste, laboreme plenumanta sian [[devo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я очень его любил как человека безусловно честного и чистого сердцем, не причастного ни с какой стороны ни к каким интригам и стремившегося лишь к тому, чтобы жить честным человеком, не пользуясь прерогативами императорской фамилии. Он отстранялся, насколько это было ему возможно, от каких бы то ни было дрязг и в семействе и в служебной жизни; он был храбрый генерал и скромно, трудолюбиво выполнял свой долг<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 224.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [komunikado kun soldatoj post la [[Februara revolucio]] ] Pri unu afero mi estis malsukcesa — ricevi promeson fari [[ofensivo]]n kaj ataki malamikajn poziciojn. En tiu kazo sur scenejon venis la vortoj: "sen aneksoj kaj kontribucioj" kaj post la afero ne plu progresis, ĉar tio ĉi fakte estis pretekstoj, bazitaj sur maldeziro daŭrigi la militon. La pozicion de [[bolŝevistoj]] mi estis komprenanta, ĉar ili edifis "for la militon kaj tuj pacon kontraŭ iu ajn prezo", sed mi neniel povis kompreni taktikon de la [[Partio de Socialistoj-Revoluciuloj|socialistoj-revoluciuloj]] kaj [[menŝevistoj]], kiuj la unuaj komencis detrui la armeon kvazaŭ por eviti [[kontraŭrevolucio]]n, kio montris ilian nescion pri la vera mensostato de la soldata amaso, kaj samtempe ili deziris daŭrigon de la milito ĝis la venka fino. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Одного мне не удавалось — это получить обещание наступать и атаковать вражеские позиции. Тут уже на сцену выступали слова: «без аннексий и контрибуций», и дальше дело никак не шло, ибо это, в сущности, были отговорки, основанные на нежелании продолжать войну. Позицию большевиков я понимал, ибо они проповедовали «долой войну и немедленно мир во что бы то ни стало», но я никак не мог понять тактики эсеров и меньшевиков, которые первыми разваливали армию якобы во избежание контрреволюции, что не рекомендовало их знания состояния умов солдатской массы, и вместе с тем желали продолжения войны до победного конца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 226–227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] soldata amaso ne plu agnoskis la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtatan Dumaon]], konsiderante ĝin malamika al si, kaj obeis, eĉ se ne komplete, la [[Petrograda Soveto|Soveton de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]]. Ĝis majo trupoj de ĉiuj frontoj komplete ĉesis obei, kaj neniujn rimedojn influi ilin eblis entrepreni. Ankaŭ la nomumitajn komisarojn ili obeis nur ĝis tiuj indulgis la [[soldato]]jn, sed se ili kontraŭis ilin, la soldatoj rifuzis plenumi ankaŭ iliajn [[ordono]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] солдатская масса более не признавала Государственной думы, считая ее себе враждебной, и слушалась, и то относительно, Совета рабочих и солдатских депутатов. К маю войска всех фронтов совершенно вышли из повиновения, и никаких мер воздействия предпринимать было невозможно. Да и назначенных комиссаров слушались лишь постольку, поскольку они потворствовали солдатам, а когда они шли им наперекор, солдаты отказывались исполнять и их распоряжения<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Cetere dum vojaĝado de [[Kerenskij]] tra la Sudokcidenta Fronto oni lin preskaŭ ĉie akceptis varmege kaj multon promesis al li, sed kiam venis la [[tempo]] plenumi, do, unue okupinte tranĉeojn de [[malamiko]], la trupoj poste arbitre sekvan tagon revenis, deklarinte ke ĉar la aneksojn kaj kontribuciojn postuli ne eblas kaj la milito ĝis la venka fino estas malpermesita, do ili revenas al siaj malnovaj pozicioj. Kaj poste, kiam la malamiko transiris al [[ofensivo]], niaj armeoj sen rezisto forlasis siajn poziciojn kaj ekmarŝis malantaŭen. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Правда, при объезде Юго-Западного фронта Керенским его почти везде принимали горячо и многое ему обещали, но когда дошло до дела, то, взяв сначала окопы противника, войска затем самовольно на другой же день вернулись назад, объявив, что так как аннексий и контрибуций требовать нельзя и война до победного конца недопустима, то они и возвращаются на свои старые позиции. А затем, когда противник перешел в наступление, наши армии без сопротивления очистили свои позиции и пошли назад<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estas klare ke ankaŭ [[Kerenskij]] kaj la tiama [[Petrograda Soveto|Soveto de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]] perdis tiutempe sian ĉarmon je la kapoj de la soldata amaso, kaj ni estis rapide proksimiĝantaj al [[anarĥio]], malgraŭ klopodoj de la senpova [[Provizora Rgistaro de Rusio|Provizora Rgistaro]], kiu, se diri la veron, mem ne sciis firme, kion ĝi deziris. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Ясно, что и Керенский и тогдашний Совет рабочих и солдатских депутатов также потеряли к этому времени свое обаяние в умах солдатской массы, и мы быстро приближались к анархии, невзирая на старания немощного Временного правительства, которое, правду сказать, само твердо не знало, чего хотело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La sensenca [[Rusa-japana milito|milito kontraŭ Japanio]] kaŭzis [[Rusia revolucio de 1905|revolucion]]. Fari aliancon kun [[Francio]], multajn jarojn sin preparadi por milito je la Okcidenta Fronto kaj subite disbati la frunton en la foroirenta aventuro — ĉio ĉi estis sendube senracia afero. Per tio [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] detruis batalkapablon de la rusa armeo, ŝtatajn [[financo]]jn kaj verŝigis "pro nenio" sensence maron de la rusa [[sango]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Бессмысленная война с Японией вызвала революцию. Заключить союз с Францией, много лет готовиться к войне на Западном фронте и неожиданно разбить себе лоб в дальневосточной авантюре — все это было, несомненно, безрассудно. Этим Николай II расстроил боеспособность русской армии, финансы государства и заставил «за здорово живешь» пролить бессмысленно море русской крови<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fakte al tiu ĉi milito, je pli aŭ malpli alta grado, estis preparita neniu, ĉar neniu antaŭvidis skalon kaj iron de la milito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В сущности, к этой войне в большей или меньшей степени никто подготовлен не был, ибо никто не предвидел размера и хода войны<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Atingis min informoj, ke estas planata [[palaca ŝtatrenverso]], ke oni planas proklami la tronheredanton [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej Nikolajeviĉ]] imperiestro ĉe regento grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]], kaj laŭ alia versio —— [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]]. Sed ĉio ĉi estis malklaraj [[onidiro]]j, havintaj neniujn konfirmojn. Mi ne kredis al tiuj ĉi onidiroj, ĉar la ĉefa rolo estis destinita al [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]], kiu kvazaŭ konsentis aresti [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] kaj [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]]; konante ecojn de la [[karaktero]] de Aleksejev, mi estis konvinkita ke li tion ne plenumos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Доходили до меня сведения, что задумывается дворцовый переворот, что предполагают провозгласить наследника Алексея Николаевича императором при регентстве великого князя Михаила Александровича, а по другой версии — Николая Николаевича. Но все это были темные слухи, не имевшие ничего достоверного. Я не верил этим слухам потому, что главная роль была предназначена Алексееву, который якобы согласился арестовать Николая II и Александру Федоровну; зная свойства характера Алексеева, я был убежден, что он это не выполнит<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Februara revolucio]] ] Mi estis ricevanta de la ĉefkomandejo telegramojn, informantajn pri la iro de la ribelo, kaj finfine mi estis vokita al la rekta linio fare de [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]], kiu informis min, ke la formiĝinta [[Provizora Registaro de Rusio|Provizora Registaro]] al li deklaris ke kaze de rifuzo de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] abdiki, ĝi minacas ĉesigi alportadon de la nutraĵoj kaj municioj al la armeo (ni dume havis neniujn rezervojn), pro kio Aleksejev petis min kaj ĉiujn ĉefkomandestrojn telegrafi al la caro peton pri la [[Abdiko de Nikolao la 2-a|abdiko]]. Mi al li respondis ke miaflanke mi konsideras tiun ĉi paŝon necesa kaj tuj plenumos. [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko|Rodzjanko]] ankaŭ sendis al mi urĝan telegramon kun la sama enhavo, al kiu mi respondis same jese. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я получал из Ставки подробные телеграммы, сообщавшие о ходе восстания, и наконец был вызван к прямому проводу Алексеевым, который сообщил мне, что образовавшееся Временное правительство ему объявило, что в случае отказа Николая II отречься от престола оно грозит прервать подвоз продовольствия и боевых припасов в армию (у нас же никаких запасов не было), поэтому Алексеев просил меня и всех главнокомандующих телеграфировать царю просьбу об отречении. Я ему ответил, что со своей стороны считаю эту меру необходимой и немедленно исполню. Родзянко тоже прислал мне срочную телеграмму такого же содержания, на которую я ответил также утвердительно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La oficira korpuso, nenion kompreninta je la [[politiko]], la penso pri kiu estis al ĝi plej severe malpermesita, troviĝis en la manoj de la soldata amaso, kaj la [[oficiro]]j havis sur tiun ĉi [[amaso]]n neniun influon; gvidis ĝin diversaj komisaroj kaj agentoj de socialismaj partioj, kiuj estis senditaj de la [[Petrograda Soveto|Soveto de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]] por propagando de la [[paco]] "sen aneksoj kaj kontribucioj". La [[soldato]] plu batali ne deziris kaj trovis, ke se la paco devas esti farita sen la aneksoj kaj kontribucioj, kaj se estas proklamita principo de la rajto de la popoloj pri memdetermino, do plua sangoverŝado estas sensenca kaj neallasebla. Tio estis, tiel diri, oficiala klarigo; tiu sekreta konsistis je tio, ke venkis la slogano: "For la militon, tuj pacon kontraŭ iu ajn prezo, kaj senprokraste forpreni la teron de la bienulo" — surbaze de tio, ke la bienulo jarcentojn estis akumulanta sian riĉaĵon per kamparana dorso kaj necesas de li forpreni tiun ĉi kontraŭleĝe akiritan posedon. La oficiro tuj iĝis malamiko en la soldataj kapoj, ĉar li estis postulanta daŭrigon de la milito kaj reprezentis en la soldataj okuloj tipon de la bienulo en milita uniformo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Корпус офицеров, ничего не понимавший в политике, мысль о которой была ему строжайше запрещена, находился в руках солдатской массы, и офицеры не имели на эту массу никакого влияния; возглавляли же ее разные эмиссары и агенты социалистических партий, которые были посланы Советом рабочих и солдатских депутатов для пропаганды мира «без аннексий и контрибуций». Солдат больше сражаться не желал и находил, что раз мир должен быть заключен без аннексий и контрибуций и раз выдвинут принцип права народов на самоопределение, то дальнейшее кровопролитие бессмысленно и недопустимо. Это было, так сказать, официальное объяснение; тайное же состояло в том, что взял верх лозунг: «Долой войну, немедленно мир во что бы то ни стало и немедленно отобрать землю у помещика» — на том основании, что барин столетиями копил себе богатство крестьянским горбом и нужно от него отобрать это незаконно нажитое имущество. Офицер сразу сделался врагом в умах солдатских, ибо он требовал продолжения войны и представлял собой в глазах солдата тип барина в военной форме<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 233.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Unue plejparto de la [[oficiro]]j aliĝis al la partio de [[Konstitucia Demokratia Partio|konstituci-demokratoj]] dum la soldata amaso subite iĝis komplete [[Partio de Socialistoj-Revoluciuloj|socialista-revoluciula]], sed baldaŭ ĝi komprenis ke la socialistoj-revoluciuloj subestre de [[Kerenskij]] edifas [[ofensivo]]n, daŭrigon de la alianco kun [[Triopa Entento|Entento]] kaj prokrastas dividon de la tero ĝis la [[Tutrusia Konstitucifara Asembleo|Konstitucifara Asembleo]], kiu devos decidi pri tiu ĉi afero, kreinte la bazajn leĝojn de la [[ŝtato]]. Tiaj intencoj tute malkongruis al la planoj de la soldata amaso kaj evidente kontraŭis ĝiajn sopirojn. Kaj ĉi tie la bolŝevista edifo trafis la guston kaj imagojn de la soldatoj. Ilin tute ne interesis la Internacio, [[komunismo]] kaj aliaj similaj aferoj, ili nur komprenis sekvajn bazojn de la estonta libera [[vivo]]: tuja [[paco]] kontraŭ iu ajn prezo, forpreno ĉe la tuta posedanta klaso, sendepende de tio al kiu socia klaso ĝi apartenis, de la tuta [[posedo]], malaperigo de la bienulo kaj de la sinjoro ĝenerale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Сначала большинство офицеров стало примыкать к партии кадетов, а солдатская масса вдруг вся стала эсеровской, но вскоре она разобрала, что эсеры с Керенским во главе проповедуют наступление, продолжение союза с Антантой и откладывают дележ земли до Учредительного собрания, которое должно разрешить этот вопрос, установив основные законы государства. Такие намерения совершенно не входили в расчеты солдатской массы и явно противоречили ее вожделениям. Вот тут-то проповедь большевиков и пришлась по вкусу и понятиям солдатам. Их совершенно не интересовал Интернационал, коммунизм и тому подобные вопросы, они только усвоили себе следующие начала будущей свободной жизни: немедленно мир во что бы то ни стало, отобрание у всего имущественного класса, к какому бы он сословию ни принадлежал, всего имущества, уничтожение помещика и вообще барина<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 233.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[oficiro]] tiutempe aspektis sufiĉe mizere, ĉar li en tiu ĉi akvokirlo de diversaj pasioj tre malbone orientiĝis kaj ne povis kompreni kion li faru. Lin dum mitingoj komplete venkis iu ajn [[oratoro]], sciinta babili kaj leginta kelkajn broŝurojn de la socialisma enhavo. Dum paroladoj pri tiuj ĉi temoj la oficiro estis komplete senarma, li nenion estis komprenanta je ili. Pri ajna kontraŭpropagando ne eblis eĉ paroli. Ilin neniu deziris aŭskulti. En kelkaj trupoj oni eĉ forpelis la tutan estraron, elektis por si la sian — novan — kaj deklaris ke ili iras hejmen, ĉar ili ne plu deziras militi. Simple kaj klare. En aliaj trupoj oni arestis la estrojn kaj sendis ilin al [[Petrogrado]], al la [[Petrograda Soveto|Soveto de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]]; fine, troveblis ankaŭ trupoj, plejparte en la Norda Fronto, kie la estrojn oni murdis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Офицер в это время представлял собой весьма жалкое зрелище, ибо он в этом водовороте всяких страстей очень плохо разбирался и не мог понять, что ему делать. Его на митингах забивал любой оратор, умевший языком болтать и прочитавший несколько брошюр социалистического содержания. При выступлениях на эти темы офицер был совершенно безоружен, ничего в них не понимал. Ни о какой контрпропаганде и речи не могло быть. Их никто и слушать не хотел. В некоторых частях дошли до того, что выгнали все начальство, выбрали себе свое — новое — и объявили, что идут домой, ибо воевать больше не желают. Просто и ясно. В других частях арестовывали начальников и сплавляли в Петроград, в Совет рабочих и солдатских депутатов; наконец, нашлись и такие части, по преимуществу на Северном фронте, где начальников убивали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La problemo konsistis ankaŭ je tio, ke la [[menŝevistoj]] kaj [[Partio de Socialistoj-Revoluciuloj|socialistoj-revoluciuloj]], konsiderintaj necesa subteni povon de la armeo kaj ne dezirintaj rompi rilatojn kun la aliancanoj, mem detruis la armeon per eldono de la fama ordono N 1. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Беда была еще в том, что меньшевики и эсеры, считавшие необходимым поддержать мощь армии и не желавшие разрыва с союзниками, сами разрушили армию изданием известного приказа № 1<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ni petis [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]] kune veturi al [[Petrogrado]] por klarigi neceson de decido, do akcepti apartan [[paco]]n aŭ ĉesigi [[propagando]]n de la paco en la trupoj kaj inverse propagandi obeon al la estraro, [[disciplino]]n kaj daŭrigon de la [[milito]]. Alikaze ni decidis peti nian elpostenigon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мы просили Алексеева всем вместе ехать в Петроград, чтобы объяснить необходимость какого-либо решения, то есть или заключить сепаратный мир, или прекратить мирную пропаганду в войсках и, напротив, пропагандировать послушание начальству, дисциплину и продолжение войны. В противном случае мы решили просить об увольнении нас с наших постов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 235.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vojaĝo de [[Kerenskij]] al armeo] La soldata [[amaso]] estis akceptanta lin jubile, ĝi promesis ĉion ajn, kaj nenie ĝi plenumis sian [[promeso]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Солдатская масса встречала его восторженно, обещала все, что угодно, и нигде не исполнила своего обещания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 237.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] meze de majo 1917 mi estis nomumita la ĉefkomandestro. Mi estis komprenanta ke fakte la [[milito]] por ni estas finita, ĉar haveblis sendube neniuj rimedoj por devigi la trupojn militi. Tio estis ĥimero, per kiu povus sin luli homoj kiel [[Kerenskij]], Sokolov<ref>Nikolaj Dmitrijeviĉ Sokolov (1870–1928), advokato.</ref> kaj similaj laikoj, sed ne mi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в половине мая 1917 года, я был назначен Верховным Главнокомандующим. Я понимал, что, в сущности, война кончена для нас, ибо не было, безусловно, никаких средств заставить войска воевать. Это была химера, которою могли убаюкиваться люди вроде Керенского, Соколова и тому подобные профаны, но не я<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 237.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi tro amas mian [[popolo]]n kaj delonge konas ĉiujn ĝiajn avantaĝojn kaj mankojn. Mi vidis ke neniu partio promesas al la popolo tion, kion promesas la [[bolŝevistoj]]: tujan [[paco]]n kaj tujan dividon de la [[tero]]. Por mi estis evidente ke la tuta soldata [[amaso]] nepre subtenos la bolŝevistojn kaj ĉiu ajn provo de [[diktaturo]] nur faciligos ilian [[venko]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я слишком люблю свой народ и давно знаю все его достоинства и недостатки. Я видел, что ни одна партия не обещает народу того, что сулят большевики: немедленный мир и немедленно дележ земли. Для меня было очевидно, что вся солдатская масса обязательно станет за большевиков и всякая попытка диктатуры только облегчит их торжество<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lavr Kornilov]] ] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Это был очень смелый человек, решивший, очевидно, составить себе имя во время войны. Он всегда был впереди и этим привлекал к себе сердца солдат, которые его любили. Они не отдавали себе отчета в его действиях, но видели его всегда в огне и ценили его храбрость<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lavr Kornilov]] ] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Считаю, что этот безусловно храбрый человек сильно повинен в излишне пролитой крови солдат и офицеров. Вследствие своей горячности он без пользы губил солдат, а провозгласив себя без всякого смысла диктатором, погубил своей выходкой множество офицеров. Но должен сказать, что все, что он делал, он делал, не обдумав и не вникая в глубь вещей. И теперь, когда он давно погиб, я могу только сказать: «Мир праху его», как и всем, подобным ему, пылким представителям нашей бывшей России<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 245.</ref>. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Alvoko de Brusilov kaŭzis certan impreson. Ĝi estis verkita je malnova lingvaĵo kaj pro tio influis la nervojn... "Por la Rusa Tero" — tio estis jam tiel multe. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = 1920 |origina teksto = Брусиловское воззвание произвело некоторое впечатление. Оно было написано старым языком и в силу этого действовало на нервы... "За Русскую Землю" — это было уже так много<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 515.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Brusilov-ofensivo]] == Referencoj == {{DEFAŬLTORDIGO:Brusilov, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Unua mondmilito]] [[Kategorio:Rusia Enlanda milito]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1853]] [[Kategorio:Mortintoj en 1926]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 31-an de aŭgusto]] [[Kategorio:Mortintoj la 17-an de marto]] 3nyzv1rco6qb7kg3664bm7gzts0pkld 53412 53411 2026-04-29T07:59:51Z RG72 415 53412 wikitext text/x-wiki '''Redaktata!''' [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 15:33, 22 apr. 2026 (UTC) {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Brusilov | dosiero = | vikipedio = Aleksej Brusilov | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Aleksej Brusilov|Aleksej Brusilov]]''' (naskiĝis la 19-an (31-an) de aŭgusto 1853 – mortis la 17-an de marto 1926) estis rusia, sovetia militisto, generalo. == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Multe da onidiroj estis pri la milito inter la [[oficiro]]j, kiuj arde sopiris ĝin. Tamen neniu esperis pri baldaŭa efektiviĝo de tiu ĉi [[espero]]. Speciale senpacience impetis al la batalo junaj oficiroj, aŭskultintaj abunde batalrememorojn de siaj pli aĝaj kamaradoj, partoprenintaj en la [[Krimea milito|rusa-turka milito en 1853–1856]] kaj en [[Kaŭkazia milito|Kaŭkaziaj ekspedicioj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Много было толков о войне среди офицеров, которые ее пламенно желали. Однако никто не надеялся на скорое осуществление этой надежды. В особенности нетерпеливо рвались в бой молодые офицеры, наслушавшиеся вдоволь боевых воспоминаний от своих старших товарищей, участвовавших в турецкой войне 1853—1856 гг. и в кавказских экспедициях <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Cetere necesas diri la [[vero]]n, ke apenaŭ iu estis speciale entuziasma pri ideo iri kaj batali por liberigo de la [[slavoj]] aŭ de iu ajn alia, ĉar la celo de la plejmulto estis ĝuste la [[milito]] mem, dum kiu la [[vivo]] pasas senzorge, vaste kaj vigle, [[salajro]] kreskas, kaj aldone oni donas premiojn, kio por la plejmulto estis la afero sufiĉe alloga kaj interesa. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Впрочем, нужно правду сказать, что едва ли кто-либо был особенно воодушевлен мыслью идти драться за освобождение славян или кого бы то ни было, так как целью большинства была именно самая война, во время которой жизнь течет беззаботно, широко и живо, денежное содержание увеличивается, а вдобавок дают и награды, что для большинства было делом весьма заманчивым и интересным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Rilate la malsuperajn rangojn, mi apenaŭ eraros dirinte ke ili plej ĝojis forlasi la tedajn [[kazerno]]jn, kie ĉion necesas fari laŭ [[ordono]]; dum la ekspedicia [[vivo]] ĉiu havas grandan spacon. Neniu demandis sin por kio necesas la [[milito]], por kio ni batalos ktp, opiniante ke la cara afero estas decidi kaj la nia — nur plenumi. Laŭ miaj scioj, tiaj humoro kaj opinioj dominis en ĉiuj regimentoj de la Kaŭkazia Armeo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что же касается низших чинов, то, думаю, не ошибусь, если скажу, что более всего радовались они выходу из опостылевших казарм, где все нужно делать по команде; при походной же жизни у каждого большой простор. Никто не задавался вопросом, зачем нужна война, за что будем драться и т. д., считая, что дело царево — решать, а наше — лишь исполнять. Насколько я знаю, такие настроения и мнения господствовали во всех полках Кавказской армии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tradicio de renkonto kaj regalo de alvenanta trupo fare de alia trupo firme enradikiĝis tiam en la Kaŭkaziaj trupoj; tiaj du trupoj nomis unu la alian ''kunaki'', do [[amiko]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Обычай встречи и угощения прибывающей воинской части какой-либо другой частью твердо укрепился тогда в кавказских войсках; такие две части называли себя кунаками, то есть друзьями<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] dum paca tempo de la [[armeo]] necesas postuli nepre kaj sole tion, kion ili bezonas dum la milita tempo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в мирное время от войск нужно требовать непременно и исключительно только того, что необходимо им в военное время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 22.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] En apudaj vilaĝoj [[turkoj]] renkontis niajn trupojn morne kaj silente, la [[armenoj]] ja kun jubilo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В окрестных селениях турки встречали наши войска угрюмо и молча, армяне же с восторгом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 24.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Malbone statis la aferoj ankaŭ rilate la nutraĵojn. Tiutempe kampaj kuirejoj ne ekzistis. Kiam la trupoj estis moviĝantaj aŭ sen proviza ariero, ĉiu kuiris por si kion li povis. Tiurilate [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j suferis egale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Плохо было и с пищей. В то время походных кухонь не существовало. Когда войска находились в движении или без обоза, как мы, то продукты раздавались по рукам, и каждый варил себе, что мог. В этом отношении солдаты и офицеры страдали одинаково<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 28.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Evidentiĝis ke nelonge antaŭ nia alveno [[turkoj]] atakis per siaj fortoj nian taĉmenton, forbatis ĝin kaj devigis iom retreti. Tio ĉiujn tre kolerigis kaj ĉiuj serioze ofendiĝis rilate la turkoj, ke "ili kuraĝis ataki nin". Tiom malestime ni traktis tiutempe la turkojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Оказалось, что накануне нашего прибытия турки атаковали своими главными силами наш отряд, сбили его и заставили несколько отступить. Это всех очень сердило, и все серьезно обижались на врагов, что «те осмелились нас атаковать». В таком презрении мы держали тогда турок<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 29.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [dum sieĝo de [[Karso]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Tiu ĉi epizodo tamen montris ke la [[turkoj]] ne plu estas fuŝaj [[militisto]]j kiel antaŭe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Этот эпизод, однако, показал, что турки — уже не те вояки, что прежде<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 30.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Varsovio]] en 1912] Mi sciis ke nia [[milito]] kontraŭ [[Germanio]] estas proksima kaj trovis formiĝintan en Varsovio situacion minaca, pri kio mi konsideris necese privatletere informi militan ministron [[Vladimir Suĥomlinov|Suĥomlinov]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я знал, что война наша с Германией — не за горами, и находил создавшуюся в Варшаве обстановку угрожающей, о чем и счел необходимый частным письмом сообщить военному министру Сухомлинову<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 44.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Varsovio]] en 1912] Mi ne povas ne mencii strangan impreson, kiun kaŭzis al mi la tuta tiama supera administracio en Varsovio. Ĉie la superuloj estis [[germanoj]]. [..] Mi estis nomumita post foriro de [[Fjodor Gerŝelman|Gerŝelman]] kaj estis stranga disonanco: Brusilov. Sed post mi ricevis tiun ĉi postenon barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|Rausch von Traubenberg]]. Emo de [[Georgij Skalon|Skalon]] al la germanoj estis mirinda. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Не могу не отметить странного впечатления, которое производила на меня тогда вся варшавская высшая администрация. Везде стояли во главе немцы. [...] Я был назначен по уходе Гершельмана и был каким-то резким диссонансом: Брусилов. Зато после меня получил это место барон Рауш фон Траубенберг. Любовь Скалона к немецким фамилиям была поразительна<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 44–45.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Vinico]] en 1913] Mi substrekas — tio ĉi okazis en 1913, sed neniu en tiu regiono eĉ pensis pri ebleco de baldaŭa [[milito]] kaj neniu pensis pri ĝi, krom mi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Подчеркиваю — это было в 1913 году, но в этом крае никто не помышлял о возможности близкой войны и никто не думал о ней, кроме меня<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 46.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estis firme konvinkita, ke la mondmilito estas neevitebla, ĉe tio, laŭ miaj kalkuloj, ĝi devus komenciĝi en 1915, pro kio ni decidis ne prokrasti nian kuracvojaĝon kaj ripozon, kaj reveni ĝis manovroj hejmen. Miaj kalkuloj sin bazis sur tio ke kvankam ĉiuj ŝtategoj estis haste armantaj sin, tamen [[Germanio]] devancis ĉiujn kaj devus esti sufiĉe preta ĝis 1915, dum [[Rusio]] iel tiel supozis sin prepari por tiu ĉi granda ekzameno de popola povo ĝis 1917, kaj [[Francio]] ankaŭ tute ne finis ankoraŭ siajn preparojn. Estis klare ke Germanio malebligos al ni evoluigi niajn fortojn ĝis necesa nivelo kaj hastos komenci la militon, kiu, laŭ ĝia opinio, devus daŭri ses ĝis ok monatojn kaj doni al ĝi hegemonion super la tuta [[mondo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я был твердо убежден, что всемирная война неизбежна, причем, по моим расчетам, она должна была начаться в 1915 году, поэтому мы и решили не откладывать нашей лечебной поездки и отдыха и вернуться к маневрам домой. Мои расчеты основывались на том, что хотя все великие державы спешно вооружались, но Германия опередила всех и должна была быть вполне готовой к 1915 году, тогда как Россия с грехом пополам предполагала изготовиться к этому великому экзамену народной мощи к 1917 году, да и Франция далеко не завершила еще своей подготовки. Было ясно, что Германия не позволит нам развить свои силы до надлежащего предела и поспешит начать войну, которая, по ее убеждению, должна была продлиться от шести до восьми месяцев и дать ей гегемонию над всем миром<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914 en [[Germanio]] ] Konatoj, kiujn mi adiaŭis, havante jam biletojn enpoŝe, ridis pri mi, asertante ke neniu [[milito]] okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Знакомые, с которыми я прощался, имея уже билеты в кармане, смеялись надо мной, уверяя, что никакой войны не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914] Mi kaj la edzino sukcese atingis [[Berlino]]n. Laŭvoje ne videblis speciala ekscitiĝo. La alian situacion ni trovis en Berlino. Veturante per [[aŭto]] de Anhalter Banhof al la centra stacidomo laŭ cirkla [[fervojo]], ni estis haltigitaj je la strato [[Unter den Linden]] ĉe nia ambasadejo fare de kelkmila amasego da homoj, kiuj kriegis patriotismajn kantojn, insultis [[Rusio]]n kaj postulis [[milito]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мы с женой благополучно добрались до Берлина. По дороге нигде не было заметно особенного возбуждения. Не то нашли мы в Берлине. Переезжая на автомобиле из Anhalter Banhof к центральному вокзалу по круговой железной дороге, мы были остановлены на улице Unter den Linden у нашего посольства громадным скоплением народа, в несколько тысяч человек, которые ревели патриотические песни, ругали Россию и требовали войны<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 16-an de julio 1914] En [[Varsovio]], kiun ni estis traveturantaj je la sama tago, ĉio estis trankvila kaj la publiko evidente ne supozis ke ni estas sojle de la [[milito]]. Asistanto de komandestro de la Varsovia Milita Distrikto kavaleria generalo barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|von Traubenberg]], kiun ni renkontis ĉe la stacidomo, transdonis al mi ke nuntempe estas mobilizata nur la Kieva Milita Distrikto, sed ĉiuj estas certaj ke ni evitos la militon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В Варшаве, которую мы проезжали в тот же день, все было спокойно, и публика, по-видимому, не подозревала, что мы находимся накануне войны. Помощник командующего войсками Варшавского военного округа генерал от кавалерии барон фон Траубенберг, которого мы встретили на вокзале, мне передал, что пока мобилизуется лишь Киевский военный округ, но все уверены, что мы войны избежим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]], homo firma kaj rekta, ne havis inklinon al la militaferoj, nek ŝatis [[parado]]jn kaj militajn vantaĵojn, sed li estis komprenanta ke por konservado de [[paco]] speciale necesas esti forta, kaj pro tio li postulis laŭeble plejan fortigon de la milita povo de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Александр III, человек твердый и прямой, не имел склонности к военному делу, не любил парадов и военной мишуры, но понимал, что для сохранения мира в особенности необходимо быть сильным, и поэтому требовал наивозможно большего усиления военной мощи России<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Milita ministro [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] helpe de sia dotita asistanto estro de la Ĉefa Stabo [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] dum la dektrijara regado [de [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]] ] faris tre multe kaj grave ordigis kaj evoluigis niajn militfortojn, kaj krome turnis precipan atenton al defendokapablo de nia Okcidenta Fronto kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]]; tiu ĉi militejo estis fervore preparata de li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Военный министр Ванновский при помощи даровитого своего помощника начальника Главного штаба Обручева за время этого тринадцатилетнего царствования сделал очень много и значительно упорядочил и развил наши военные силы, а кроме того, главное внимание обратил на обороноспособность нашего Западного фронта против Германии и Австро-Венгрии; этот театр военных действий усердно ими подготовлялся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Bedaŭrinde post surtroniĝo de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] kaj speciale post forigo de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] la situacio draste ŝanĝiĝis. Aperis propraj al la karaktero de la juna caro ŝanceliĝoj jen al tiu, jen al alia flanko, kaj nova milita ministro [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] ne estis sufiĉe persista je siaj postuloj, nek ricevis sufiĉajn kreditojn kaj klopodis nur komplezi altrangulojn, eĉ se koste de la afero. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = К сожалению, с воцарением Николая II и в особенности с удалением Ванновского и Обручева картина резко переменилась. Явились по свойству характера молодого царя колебания то в ту, то в другую сторону, а новый военный министр Куропаткин не был достаточно настойчив в своих требованиях, не получал достаточных кредитов и старался лишь угодить великим мира сего, хотя бы и в ущерб делу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52–53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Nerealigeblaj kaj nepripensitaj pacemaj tendencoj kondukis al la fatala por ni [[Hagaj Konvencioj de 1899 kaj 1907|Haga Paca Konferenco]], kiu nur ligis niajn manojn kaj bremsis nian militan disvolviiĝon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Несбыточные и непродуманные миролюбивые тенденции привели к фатальной для нас Гаагской мирной конференции, которая лишь связала наши руки и затормозила наше военное развитие, тогда как Германия продолжала энергично усиливаться. А затем мы затеяли порт-артурскую чепуху, приведшую к печальной памяти — японской войне<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-japana milito]] ] La malgajnita de ni milito, finiĝinta per [[Rusia revolucio de 1905|revolucio de 1905—1907]], estis terura por niaj armitaj fortoj je tiu senco, ke ni estis persiste preparantaj nin al la milito je la Okcidenta Fronto kaj samtempe malsingarde ludis kun fajro je [[Fora Oriento]], kies fronto estis tute ne preparita de ni. Nur je la plej lasta momento antaŭ la Japana milito ni haste faris ion iel tiel, kalkulante nur iom timigi [[Japanio]]n, sed certe ne militi kontraŭ ĝi. Kiam sekve de nia mallerta, infaneca politiko kaj ĉe fervora ekscitado fare de imperiestro [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)|Vilhelmo]] milito kontraŭ Japanio eksplodis, nia milita ministerio sin trovis sen mobiliza plano kaj sen plano de agado je tiu ĉi fronto. Oni povas diri certe ke tiu ĉi milito definitive malordigis ĉiujn niajn militfortojn kaj komplete detruis la tutan laboron de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта проигранная нами война, закончившаяся революцией 1905—1907 гг., была ужасна для наших вооруженных сил в том отношении, что мы готовились упорно к войне на Западном фронте и в то же время неосторожно играли с огнем на Дальнем Востоке, фронт которого нами совершенно не был подготовлен. Только в самое последнее перед японской войной время мы наспех сделали кое-что «на фуфу», рассчитывая лишь попугать Японию, но отнюдь с нею не воевать. Когда же вследствие нашей неумелой, ребяческой политики и при усердном науськивании императора Вильгельма война с Японией разразилась, наше военное министерство оказалось без плана мобилизации и без плана действий на этом фронте. Можно смело сказать, что эта война расстроила в корне все наши военные силы и разбила вконец всю работу Ванновского и Обручева<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se konsideri ĉion ĉi kaj rememori, ke [[Vladimir Suĥomlinov|Suĥomlinov]] iĝis milita ministro nur printempe 1909, [[justeco]] postulas agnoski ke dum kvin jaroj de lia administrado antaŭ la [[milito]] estis farite sufiĉe multe: [[mobilizado]] pasis sukcese kaj sufiĉe rapide, konsiderante nian malbone evoluintan fervojan reton kaj grandegajn distancojn, kaj pri terura ĥaoso, estinta antaŭ lia alveno, restis eĉ ne memoro. Kulpas Suĥomlinov certe pri multaj aferoj, speciale pri tio, ke la afero pri municio estis solvita malkontentige: ĝia manko estis unu el la ĉefaj kaŭzoj de [[Granda Retreto (Rusio)|niaj malsukcesoj en 1915]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Если все это принять во внимание и вспомнить, что Сухомлинов стал военным министром лишь весной 1909 года, справедливость требует признать, что за пять лет его управления до начала войны было сделано довольно много: мобилизация прошла успешно и достаточно быстро, принимая во внимание нашу плохо развитую сеть железных дорог и громадные расстояния, а о безобразном сумбуре, бывшем до него, не было и помину. Виновен Сухомлинов, конечно, во многом, в особенности в том, что вопрос об огнестрельных припасах был решен неудовлетворительно: недостаток их — одна из главных причин наших неудач 1915 года<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Suĥomlinov]] ] Lia ĉefa manko estis ke li estis, kiel oni nomas tion, blufanto kaj sen profundiĝi je la afero kontentiĝis pri supraĵa sukceso de siaj agoj kaj ordonoj. Estinte homo lerta, li, fremda al la kortega medio, estis elturniĝanta por plu teni sian postenon, kaj manovranta por konservi propran bonfarton. Sendube lia situacio estis malfacila ĉe la [[Nikolao la 2-a (Rusio)|imperiestro]] kun ties malforta karaktero, kiun oni influis de diversaj flankoj. Krome li malamikigis kontraŭ si favore al la registara politiko la tutan [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtatan Dumaon]]. Kaj tio estis granda eraro, ĉar la Dumao per ĉiuj fortoj klopodis evoluigi la militan povon de Rusio, uzante ĉiujn siajn eblojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Главный же его недостаток состоял в том, что он был, что называется, очковтиратель и, не углубляясь в дело, довольствовался поверхностным успехом своих действий и распоряжений. Будучи человеком очень ловким, он, чуждый придворной среде, изворачивался, чтобы удержаться, и лавировал для сохранения собственного благополучия. Несомненно, его положение было трудное при слабохарактерном императоре, на которого влияли с разных сторон. Помимо того, он восстановил еще против себя в угоду правительственному течению всю Государственную думу. А это был большой промах, ибо дума всеми силами старалась развить военную мощь России, поскольку это от нее зависело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 54–55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Detruado de fortikaĵaj areoj, kiuj kostis tiom da [[mono]], ĉe la okcidenta limo ne estis pripensita kaj forte influis la [[Granda Retreto (Rusio)|malsukcesojn de 1915]]. Kaj tio estis des pli malbone, ke estis ellaborita nova militplano, facile kaj tuj fordonanta al [[malamiko]] nian tutan Okcidentan regionon; efektive ni ne povis forlasi ĝin kaj devis plenumi la planon, tute neantaŭviditan kaj nepreparitan. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Уничтожение крепостных районов, стоивших столько денег, на западной границе не было продумано и так же сильно способствовало неудачам 1915 года. И это — тем более что был разработан новый план войны, с легким сердцем сразу отдававший противнику весь наш Западный край; в действительности же мы его не могли покинуть и должны были выполнить план, совершенно непредвиденный и неподготовлявшийся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Infanterio]] estis bone armita je respektiva [[fusilo]], sed [[mitralo]]jn ĝi havis ege malmulte, nur po 8 je [[regimento]], dum minimume necesis havi por ĉiu bataliono ne malpli ol 8 mitralojn, kalkulante po 2 por roto, kaj ankaŭ almenaŭ unu 8-mitralan teamon je dispono de regimentestro. Sume — ne malpli ol 40 mitraloj por 4-bataliona regimento kaj por divizio sekve 160 mitraloj; je divizio ja estis nur 32 mitraloj. Mankis certe bombokanonoj, kaj mangrenadoj, sed atendante [[Manovra milito|kampan militon]] ilin komence de la milito havis neniu [[armeo]], kaj pri ilia manko je tiu periodo la militan ministerion ne eblas kulpigi. Limigita nombro de municio estis terura, la plej granda problemo, kiu min ege zorgigis ekde komence [...]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пехота была хорошо вооружена соответствующей винтовкой, но пулеметов было у нее чрезмерно мало, всего по 8 на полк, тогда как минимально необходимо было иметь на каждый батальон не менее 8 пулеметов, считая по 2 на роту, и затем хотя бы одну 8-пулеметную команду в распоряжении командира полка. Итоо — не менее 40 пулеметов на 4-батальонный полк, а на дивизию, следовательно, 160 пулеметов; в дивизии же было всего 32 пулемета. Не было, конечно, бомбометов, минометов и ручных гранат, но в расчете на полевую войну их в начале войны ни в одной армии не было, и отсутствие их в этот период войны военному министерству в вину ставить нельзя. Ограниченность огнестрельных припасов была ужасающей, крупнейшей бедой, которая меня чрезвычайно озабочивала с самого начала [...]<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opiniis kaj opinias nun, ke normale la [[regimento]] devas esti 3-bataliona el 12 rotoj, en la [[divizio]] — 12 [[bataliono]]j, kaj en la korpuso — ne 2, sed 3 divizioj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я считал, да и теперь считаю, что нормально полк должен быть 3-батальонный 12-ротного состава, в дивизии — 12 батальонов, а в корпусе — не 2, а 3 дивизии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] laŭ tipo de nia artileria armilaro, nia [[artilerio]] estis adaptita, kaj eĉ tio je malalta grado, al la defenda batalo, sed certe ne al la [[ofensivo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] по роду артиллерийского нашего вооружения наша артиллерия была приспособлена, да и то в слабой степени, к оборонительному бою, но никак не к наступательному<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 57.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Certe neniu tiutempe supozis ke en ĉiuj frontoj plurmilionaj armeoj baldaŭ enfosos sin profunde ja la tero kaj transiros al tiu sistemo de militado, kiu estis tiom mokata dum la [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kaj estis speciale akre kritikata de [[germanoj]], kiuj en tiu [[Unua mondmilito|grandega milito]] unuaj transiris al la [[tranĉea milito]]. Sed almenaŭ jam antaŭ la milito estis klare, ke flanko kiu estos pli malforta, estos enfosanta sin je la [[tero]], do sekve flanko kiu faros [[ofensivo]]n devos koncentri grandan nombron de [[artilerio]] de diversaj kalibroj je elektitaj lokoj por dece prepari ofensivon de [[infanterio]]. Ĉio ĉi estis komplete neglektita kaj necesas agnoski, ke plejparto de la superaj artileriaj komandestroj tute ne pro sia kulpo ne sciis regi artileriajn amasojn en la [[batalo]] kaj ne povis profiti ilian utilon, kiun infanterio rajtus atendi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Конечно, никто в то время не предполагал, что на всех фронтах миллионные армии в скором будущем глубоко закопаются в землю и перейдут к той системе войны, которая столь осмеивалась в японскую кампанию и в особенности жестоко критиковалась немцами, которые в эту великую войну первые перешли к позиционной войне. Но, во всяком случае, и до войны ясно было, что тот из противников, который окажется более слабым, будет зарываться в землю, что, следовательно, наступающий должен будет сосредоточивать крупные соединения артиллерии различных калибров на избранных участках, чтобы подготовлять надлежащим образом наступление пехоты. Все это было совершенно упущено, и нужно признать, что большинство высших артиллерийских начальников совсем не по своей вине не умели управлять артиллерийскими массами в бою и не могли извлекать из них ту пользу, которую пехота имела право ожидать<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 57–58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aerarmeo]] komence de la kampanjo en nia [[armeo]] estis ekstreme subnivela. [[Aviadilo]]j malmultis, plejparto da ili estis malfortaj, de arkaika konstrukcio. Interalie ili estis ege necesaj por malproksima kaj proksima skoltadoj, kaj por korektado de artileria pafado, pri kio nek nia [[artilerio]], nek niaj pilotoj havis imagon. Dum paca tempo ni ne prizorgis eblecon produkti aviadilojn hejme, en [[Rusio]], kaj pro tio dum la tuta kampanjo ni ege suferis pro ilia malsufiĉo. La famaj "[[Ilja Muromec (aviadilo)|Ilja Muromec]]", pri kiuj oni tiom esperis, ne pravigis la esperojn. [...] [[Aerŝipo]]jn tiutempe ni havis nur kelkajn, aĉetitajn kontraŭ alta prezo eksterlande. Tio estis arkaikaj, malfortaj aerŝipoj, kiuj ne povis doni kaj nek donis al ni iun ajn utilon. Resume, necesas agnoski ke kompare al niaj [[malamiko]]j ni estis teknike grave postrestintaj kaj certe malsufiĉo de teknikaĵoj povis esti kompensata nur per troa sangoverŝado, kio, kiel videblos poste, havis siajn sufiĉe malbonajn sekvojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Воздушные силы в начале кампании были в нашей армии поставлены ниже всякой критики. Самолетов было мало, большинство их были довольно слабые, устаревшей конструкции. Между тем они были крайне необходимы как для дальней и ближней разведки, так и для корректирования артиллерийской стрельбы, о чем ни наша артиллерия, ни летчики понятия не имели. В мирное время мы не озаботились возможностью изготовления самолетов дома, у себя в России, и потому в течение всей кампании значительно страдали от недостатка в них. Знаменитые «Ильи Муромцы», на которых возлагалось столько надежд, не оправдали себя. [...] Дирижаблей у нас в то время было всего несколько штук, купленных по дорогой цене за границей. Это были устаревшие, слабые воздушные корабли, которые не могли принести и не принесли нам никакой пользы. В общем, нужно признаться, что по сравнению с нашими врагами мы технически были значительно отсталыми, и, конечно, недостаток технических средств мог восполняться только лишним пролитием крови, что, как будет видно, имело свои весьма дурные последствия<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 58–59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kiel estas konate, post la [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]], kiu kiel prototipo de la estonteco montris ekzemplon de [[tranĉea milito]], kritiko de ĉiuj militaj aŭtoritatoj rilate tiun ĉi kampanjon atakis ĝian manieron de batalado. Speciale [[germanoj]] ege kontraŭis tion kaj malamikeme mokis nin, dirante ke la tranĉea milito pruvis nian malkapablon militi kaj ke ili sendube tiun ekzemplon ne sekvos. Ili asertis ke sekve de ilia specifa geografia situo ili ne povus permesi al si lukson de longdaŭra milito kaj ke ili bezonas venki siajn [[malamiko]]jn je laŭeble plej mallonga periodo kaj fini la [[milito]]n je ses ĝis ok monatoj, ne pli. Germanoj flatis sin per [[espero]], ke per rapidaj kaj povaj batoj ili komplete disbatos unue unu malamikan fronton, kaj poste, profitante internajn operaciajn liniojn, ili transsendos plejparton de siaj trupoj al la alia, por definitive venki la alian malamikon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как известно, после японской кампании, которая, как прообраз будущего, показала пример позиционной войны, критика всех военных авторитетов по поводу этой кампании набросилась на способ ее ведения. В особенности немцы страшно восставали и зло смеялись над нами, говоря, что позиционная война доказала наше неумение воевать и что они, во всяком случае, такому примеру подражать не станут. Они утверждали, что вследствие особенности их географического положения они не могут позволить себе роскоши продолжительной войны и им необходимо разбить своих врагов в возможно более короткое время и закончить войну в шесть — восемь месяцев, не больше. Немцы льстили себя надеждой, что быстрыми и могучими ударами они наголову разобьют сначала один вражеский фронт, а затем, пользуясь внутренними операционными линиями, перекинут большую часть своих войск на другой, чтобы покончить с другим противником<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Germanoj]] opiniis ke en kampobataloj ili estos tuj disvolvantaj plejparton de siaj trupoj por komence de la [[batalo]] havi eblecon per fortega [[pafado]] subpremi pafadon de la [[malamiko]] kaj ĉirkaŭi unu aŭ ambaŭ ĝiajn alojn depende de cirkonstancoj. Oni kredis ke fronta atako konsiderante povon de moderna pafado ne povas doni bonan sukceson, do sorton de la batalo necesas serĉi ĉe la aloj, kaj je la precipe atakata alo necesas koncentri la trupojn je maksimuma ebla kvanto. Dume ĝenerala rezervo por reago al hazardaĵoj devas esti malgranda. Tiu ĉi teorio, persiste edifata de germanaj militverkistoj, ĝenerale estis akceptita ankaŭ de ni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Немцы считали, что в полевых сражениях они сразу будут развертывать наибольшую часть своих сил, чтобы в начале боя иметь возможность развитием сильнейшего огня подавить огонь противника с охватом одного или обоих флангов в зависимости от обстановки. Полагалось, что атака фронтальная при силе современного огня хорошего успеха дать не может, а решение участи сражения нужно искать на флангах, и на ударном фланге нужно концентрировать войска в возможно большем количестве. Общий же резерв для парирования случайностей должен быть небольшим. Эта теория, усиленно проповедовавшаяся германскими военными писателями, в общем, была принята и нами<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60–61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri pluraj militestroj-fuŝuloj] [...] atestado de la [[oficiro]]j estis farata de atestaj komisionoj, sufiĉe senrespondecaj pri siaj atestadoj. Ĉe konata rusa bonanimeco kaj neglektemo ofte okazis ke maltaŭgan kandidaton oni atestis bone, esperante pli rapide seniĝi je li danke al nova, pli alta nomumo, sen malagrablaĵoj kaj plendoj fare de la ofendito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] аттестации офицеров составлялись аттестационными комиссиями, вполне безответственными за свои аттестации. При известном русском добродушии и халатности зачастую случалось, что недостойного кандидата аттестовали хорошо в надежде поскорей избавиться от него посредством нового, высшего назначения без неприятностей и жалоб со стороны обиженного<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Aprezante siajn privilegiojn, gvardiaj oficiroj opiniis ke inter ili maltaŭguloj ne povas esti (kio efektive estis malvero), kaj plurfoje okazis ke gvardia estraro lasis danke al siaj malseveraj atestadoj personojn evidente malkapablajn iĝi komandestroj de regimentoj en la [[armeo]], opiniante ke en la elitaj trupoj kiel [[gvardio]] tiuj ĉi homoj ne povas esti komandestroj de apartaj taĉmentoj dum en la armeo tio ne estas problemo, taŭgos iu ajn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Дорожа своими привилегиями, гвардейские офицеры полагали, что между ними неудовлетворительных быть не может (что действительностью не оправдывалось), и не раз случалось, что гвардейское начальство пропускало своими снисходительными аттестациями людей заведомо неспособных командирами полков в армию, считая, что в отборном войске, в гвардии, эти люди командовать отдельными частями не могут, а в армии — не беда, сойдет!<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60–61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] seniĝis je siaj malkapablaj membroj forsendante ilin komandi regimentojn, brigadojn kaj diviziojn kaj ne plu akceptis ilin reen al sia medio, anstataŭ korekte atesti ilin kiel maltaŭgajn al la servado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] Генеральный штаб избавлялся от своих неспособных членов тем, что сплавлял их командовать полками, бригадами и дивизиями и уже назад их в свою среду не принимал, вместо того чтобы правдиво аттестовать их непригодными к службе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Promocio en la [[armeo]] okazis tiel malrapide kaj procento de vakaj postenoj de komandestroj de apartaj trupoj estis tiel malgranda, ke plejparto de la [[oficiro]]j de tiu ĉi kategorio finis sian aĝolimon je la rangoj de kapitano aŭ subkolonelo. Oni povis laŭ fingroj kalkuli feliĉulojn en la armeo, kiuj sukcesis atingi postenon de diviziestro. Nevole armeaj oficiroj apatie rigardis sian sorton kaj malamikeme rilatis al la [[gvardio]] kaj la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]], damnante sian sorton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Движение по службе в самой армии происходило столь медленно и процент вакансий на должности начальников отдельных частей был столь мал, что подавляющее большинство офицеров этой категории выслуживало свой возрастной ценз в чине капитана или подполковника. Можно было по пальцам сосчитать счастливчиков из армии, дослужившихся до должности начальника дивизии. Невольно армейские офицеры апатично смотрели на свою долю и злобно относились к гвардии и Генеральному штабу, кляня свою судьбу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] kaŭzoj de malamikemo de la [[armeo]] kontraŭ sia [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]]: por atingi superajn komandestrajn rangojn necesis promociiĝi koste de komandestroj de la trupoj, okupante ne nur stabajn, sed ankaŭ komandestrajn postenojn, do antaŭ la milito plejparto de la diviziestroj kaj korpusestroj devenis de la oficiroj de la Ĝenerala Stabo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] причины озлобления армии против своего Генерального штаба: для того чтобы дойти до высших степеней командования, нужно быстро выдвигаться вперед в ущерб строевым офицерам, занимая не только штабные, но и командные должности, и до войны большая часть начальников дивизий и корпусных командиров была из офицеров Генерального штаба<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Iel aŭ tiel, sed mi konsideras mia devo agnoski ke krom kelkaj esceptoj [[oficiro]]j de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] en tiu ĉi milito laboris bone, lerte kaj skrupule plenumis sian devon. Unu afero estis malbona: krom maloftaj esceptoj, rapida, konstanta translokado de tiuj ĉi oficiroj de unu posteno al alia por pli rapida promociado; ili restis longe en neniu posteno — nek en stabo, nek en trupoj, kaj pro tio al ili estis malfacile serioze profundiĝi je sia [[laboro]] kaj doni utilon, kiun ili povus kaj devus doni. Tia flugado de unu loko al alia ankaŭ kolerigis la armeon, kiu nomis ilin blanka osto dum sin — la nigra. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как бы то ни было, но я считаю долгом признать, что за некоторыми исключениями офицеры Генерального штаба в эту войну работали хорошо, умело и старательно выполняли свой долг. Одно было неладно: это, за малым исключением, постоянное, быстрое перемещение этих офицеров с одной должности на другую для более быстрого движения вперед; они не задерживались ни на каком месте — ни на штабном, ни на строевом, а потому трудно было им входить основательно в круг своих обязанностей и приносить ту пользу, которую они могли и должны были принести. Такое перелетание с места на место также озлобляло армию, которая называла их белою костью, а себя — черною<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] multaj, kaj tio estis la plej kapablaj, akademiuloj, bone lerninte la militaferojn, foriris de militservo al postenoj, neniel rilataj al la militarto, kaj klopodis okupi postenojn, pli bone pagatajn. Ni vidis [[oficiro]]jn de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] je la rolo de ŝtataj kontrolistoj, ministroj pri transporto, internaj aferoj, [[guberniestro]]j ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] многие, притом наиболее способные, академики, изучив исключительно военное дело, уходили с военной службы на должности, ничего общего с военным искусством не имевшие, и старались занимать должности, лучше оплачиваемые. Мы видели офицеров Генерального штаба в роли государственных контролеров, министров путей сообщения, внутренних дел, начальников железных дорог, губернаторов и т. п.<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kiel la ĉefkomandestro estis nomumita grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]]. Laŭ mia [[opinio]], tiutempe pli bonan ĉefkomandestron trovi ne eblis. Tio estis la homo sendube komplete sindona al la militafero, teorie kaj praktike koninta kaj ŝatinta la militan metion. Certe kiel aparteninta al la imperiestra familio, li, laŭ kondiĉoj de sia alta pozicio, ne estis asidua en [[laboro]], speciale junaĝe. Laŭ sia naturo li estis terure arda kaj senpacienca, sed post jaroj li trankviliĝis kaj stabiliĝis. Lia nomumo kiel la ĉefkomandestro elvokis profundan kontenton en la armeo. La trupoj kredis al li kaj timis lin. Ĉiuj sciis ke la faritaj de li ordonoj devas esti plenumitaj, ke ili ne povas esti nuligitaj kaj neniuj ŝanceliĝoj okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Верховным Главнокомандующим был назначен великий князь Николай Николаевич. По моему мнению, в это время лучшего Верховного Главнокомандующего найти было нельзя. Это — человек, несомненно, всецело преданный военному делу и теоретически и практически знавший и любивший военное ремесло. Конечно, как принадлежавший к императорской фамилии, он по условиям своего высокого положения не был усидчив в работе, в особенности в молодости. По натуре своей он был страшно горяч и нетерпелив, но с годами успокоился и уравновесился. Назначение его Верховным Главнокомандующим вызвало глубокое удовлетворение в армии. Войска верили в него и боялись его. Все знали, что отданные им приказания должны быть исполнены, что отмене они не подлежат и никаких колебаний не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63–64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ekde komenco de la milito, por savi [[Francio]]n, [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] tute ĝuste decidis rompi antaŭe ellaboritan militplanon kaj rapide transiri al [[ofensivo]], sen atendi la finon de koncentriĝo kaj disvolviĝo de la [[armeo]]j. Poste oni kulpigis lin pri tio, sed efektive tio estis la sola ĝusta [[decido]]. La [[germanoj]], agante laŭ internaj operaciaj linioj, nature devis klopodi bati la [[malamiko]]jn unu post alia, uzante sian evoluintan fervojan reton. Ni kun la aliancanoj, agante laŭ eksteraj linioj, devis ataki la malamikon samtempe de ĉiuj flankoj por ne doni al la germanoj eblecon ekstermi la malamikojn unu post alia kaj transloki la trupojn laŭplaĉe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = С начала войны, чтобы спасти Францию, Николай Николаевич совершенно правильно решил нарушить выработанный раньше план войны и быстро перейти в наступление, не ожидая окончания сосредоточения и развертывания армий. Потом это ставилось ему в вину, но в действительности это было единственно верное решение. Немцы, действуя по внутренним операционным линиям, естественно, должны были стараться бить врагов поочередно, пользуясь своей развитой сетью железных дорог. Мы же с союзниками, действуя по внешним линиям, должны были навалиться на врага сразу со всех сторон, чтобы не дать немцам возможности уничтожать противников поочередно и перекидывать свои войска по собственному произволу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ŝajne [[racio]] devus sugesti ke la [[germanoj]] fatale nepre devas, pro forto de la cirkonstancoj, unue ataki la [[francoj]]n, unue ĉar la francoj mobiliziĝos pli rapide ol ni kaj pli frue ol ni povos transiri al [[ofensivo]], kaj due ĉar kaze de kompleta sukceso la germanoj povos pli rapide inklinigi al [[paco]] la francojn ol la [[rusoj]]n kun ties grandega spaco en malfronto. Mirinda militplano kun retiriĝo al linio [[Bjalistoko]], [[Bresto]], estis definitive ellaborita, laŭ mia [[memoro]], en sekreta kunsido en [[Moskvo]], ŝajne aŭtune 1912, kaj en la sama tempo ĝi estis aprobita. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Казалось бы, здравый смысл должен был подсказать, что немцы фатально обязаны неизбежно, силою обстановки, атаковать раньше французов, во-первых, потому, что французы скорее нас мобилизуются и раньше нас могут перейти в наступление, а во-вторых, потому, что в случае полной удачи немцы могут быстрее склонить к миру французов, нежели русских с их необъятным пространством в тылу. Удивительный план войны с отводом назад, на линию Белосток, Брест, был окончательно разработан, насколько мне помнится, на секретном совещании в Москве, кажется, осенью 1912 года, и тогда же утвержден<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Francio]]n necesis savi, ĉar alie ankaŭ ni, post ĝia foriro el la [[batalo]], tuj malgajnus la [[milito]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Францию же необходимо было спасти, иначе и мы с выбытием ее из строя сразу проиграли бы войну<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estis postulanta severan kaj justan [[disciplino]]n en la trupoj, zorgis pri bezonoj de la [[soldato]], forte atentis ke ne okazu dominado de la staboj super la trupaj elementoj, nek avaris premiojn por la trupaj laborantoj, estis avara rilate premiadon de stabaj kaj arieraj agantoj, strikte malpermesante premii ilin per batalaj distingoj. Mi konsideris lin bonega ĉefkomandestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Николай Николаевич требовал строгой и справедливой дисциплины в войсках, заботился о нуждах солдата, усиленно следил за тем, чтобы не было засилия штабов над строевым элементом, не жалел наград для строевых работников, был скуп относительно награждений штабных и тыловых деятелей, строго запрещая награждать их боевыми отличиями. Я считал его отличным главнокомандующим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fatale estis ke estro de la stabo de la ĉefkomandestro estis nomumita eksa estro de la Ĉefa Administracio de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] [[Nikolaj Januŝkeviĉ]], tre ĉarma, sed sufiĉe malserioza kaj malbona stratego. Tiurilate lin devis rekompensi generalo-kantonmentigisto [[Jurij Danilov|Danilov]], la homo mallarĝa kaj obstina. Liaj raportoj sendube grave influis la strategiajn konsiderojn de la ĉefkomandestro kaj ne eblas malagnoski ke ni foje agis iusence senplane kaj riske malkoncentriĝis malkongrue al la fortoj, kiujn ni disponis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Фатально было то, что начальником штаба Верховного Главнокомандующего был назначен бывший начальник Главного управления Генерального штаба Янушкевич, человек очень милый, но довольно легкомысленный и плохой стратег. В этом отношении должен был его дополнять генерал-квартирмейстер Данилов, человек узкий и упрямый. Его доклады, несомненно, влияли в значительной степени на стратегические соображения Верховного Главнокомандующего, и нельзя не признать, что мы иногда действовали в некоторых отношениях наобум и рискованно разбрасывались не в соответствии с теми силами, которыми мы располагали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefkomandestro de la armeoj de la Sudokcidenta Fronto, kiun eniris ankaŭ mia 8-a armeo, estis nomumita komandestro de la trupoj de la Kieva Milita Distrikto generalo-adjutanto [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|N. I. Ivanov]]. Tio estis homo sufiĉe sindona al sia devo, ŝatinta militaferon, sed ekstreme mallarĝa je siaj pensoj, maldecidema, ekstreme skrupulema kaj ĝenerale stulta, kvankam ege zorgema rilate traktadon de sia persono. Li estis inter partoprenintoj de la malfeliĉa [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kaj mi opinias ke konstantaj malsukcesoj de tiu ĉi milito influis lin kaj igis lin senĉese dubi kaj timi vane, tiel ke eĉ en sufiĉe favoraj cirkonstancoj li konstante timis kompletan malvenkon kaj ĉiajn malfeliĉojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Главнокомандующим армиями Юго-Западного фронта, в состав которого вошла и моя 8-я армия, был назначен командующий войсками Киевского военного округа генерал-адъютант Н. И. Иванов. Это был человек вполне преданный своему долгу, любивший военное дело, но в высшей степени узкий в своих взглядах, нерешительный, крайне мелочный и, в общем, бестолковый, хотя и чрезвычайно самолюбивый. Он был одним из участников несчастной японской кампании, и думаю, что постоянные неудачи этой войны влияли на него и заставляли его непрерывно сомневаться и пугаться зря, так что даже при вполне благоприятной обстановке он постоянно опасался разгрома и всяких несчастий<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65–66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|M. V. Aleksejev]], homo tre inteligenta, rapide komprenanta la cirkonstancojn, bonega stratego. Lia ĉefa manko estis maldecidemo kaj mildeco de la [[karaktero]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] М. В. Алексеев, человек очень умный, быстро схватывающий обстановку, отличный стратег. Его главный недостаток состоял в нерешительности и мягкости характера<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] generalo [[Nikolaj Vladimiroviĉ Ruzskij|Ruzskij]], homo inteligenta, scioplena, decidema, tre zorgema rilate traktadon de sia persono, lerta kaj klopodinta prezenti siajn agojn laŭeble plej bone, foje koste de siaj najbaroj, profitante iliajn [[sukceso]]jn, kiuj estis malĝuste atribuataj al li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] генерал Рузский, человек умный, знающий, решительный, очень самолюбивый, ловкий и старавшийся выставлять свои деяния в возможно лучшем свете, иногда в ущерб своим соседям, пользуясь их успехами, которые ему предвзято приписывались<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum jaroj de la [[Rusa-japana milito||Japana milito]] kaj la [[Rusia revolucio de 1905|unua revolucio]], nia registaro klare substrekis kaj montris al la [[popolo]], ke ĝi mem ne scias kion ĝi volas kaj kien ĝi iras. Ni komprenis tiun ĉi [[eraro]]n sufiĉe malfrue, post anekso de [[Bosnio kaj Hercegovino]], sed moralan preparadon de la popolo al la [[Unua mondmilito|neevitebla eŭropa milito]] oni, mi diru eĉ ne preteratentis, pli ĝuste — malebligis. Se en la trupoj komandestro decidus klarigi al siaj subuloj ke nia ĉefa [[malamiko]] estas la [[germanoj]], ke ili planas ataki nin kaj ke ni devas je ĉiuj fortoj prepari nin por rebati tiun [[atako]]n, tiu ĉi sinjoro estus tuj forpelita de militservo, eble eĉ juĝita. Eĉ pli malgrandajn ŝancojn havis lerneja [[instruisto]] edifi al siaj edukatoj amon al la [[slavoj]] kaj malamon al la germanoj. Li estus konsiderita danĝera [[tutslavisto]], arda revoluciulo kaj ekzilita al [[Turuĥanska regiono|Turuĥanska]] aŭ [[Narima regiono]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В годы японской войны и первой революции наше правительство ясно подчеркнуло и указало народу, что оно само не знает, чего хочет и куда идет. Спохватились мы в своей ошибке довольно поздно, после аннексии Боснии и Герцеговины, но моральную подготовку народа к неизбежной европейской войне не то что упустили, а скорее, не допустили. Если бы в войсках какой-либо начальник вздумал объяснить своим подчиненным, что наш главный враг — немец, что он собирается напасть на нас и что мы должны всеми силами готовиться отразить его, то этот господин был бы немедленно выгнан со службы, если только не предан суду. Еще в меньшей степени мог бы школьный учитель проповедовать своим питомцам любовь к славянам и ненавистьк немцам. Он был бы сочтен опасным панславистом, ярым революционером и сослан в Туруханский или Нарымский край<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 69–70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Evidente [[germano]], ekstera kaj interna, estis ĉe ni ĉiopova, li estis okupanta la plej superajn ŝtatajn postenojn, estis persona gratissima ĉe la kortego. Krome en [[Peterburgo]] ekzistis povega rusa-germana partio, postulinta kontraŭ iu ajn prezo, koste de iuj ajn humiliĝoj, establi fortikan aliancon kun [[Germanio]], kaj ĝi tiutempe estis demonstre malestimanta nin. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Очевидно, немец, внешний и внутренний, был у нас всесилен, он занимал самые высшие государственные посты, был persona gratissima при дворе. Кроме того, в Петербурге была могущественная русско-немецкая партия, требовавшая во что бы то ни стало, ценою каких бы то ни было унижений, крепкого союза с Германией, которая демонстративно в то время плевала на нас<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Eĉ post deklaro de la [[milito]], alvenintaj de internaj regionoj de [[Rusio]] kompletigaj trupoj estis tute ne komprenantaj kia milito falis sur iliajn [[kapo]]jn — kvazaŭ sen iu ajn kaŭzo. Kiom da fojoj mi estis demandanta en [[tranĉeo]]j pro kio ni militas, kaj ĉiam mi estis neeviteble ricevanta respondon, ke iu erc-herc-perc kun [[edzino]] estis murditaj de iu kaj pro tio la [[aŭstroj]] volis molesti la [[serboj]]n. Sed kio estas la serboj — sciis preskaŭ neniu, kio estas la [[slavoj]] — estis ankaŭ malklare, kaj kial la [[germanoj]] decidis pro [[Serbio]] militi — estis tute nekonate. Okazis do, ke oni estis venigantaj homojn al la [[morto]] nesciate pro kio, do pro cara kaprico. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Даже после объявления войны прибывшие из внутренних областей России пополнения совершенно не понимали, какая это война свалилась им на голову — как будто бы ни с того ни с сего. Сколько раз спрашивал я в окопах, из-за чего мы воюем, и всегда неизбежно получал ответ, что какой-то там эрц-герц-перц с женой были кем-то убиты, а потому австрияки хотели обидеть сербов. Но кто же такие сербы — не знал почти никто, что такое славяне — было также темно, а почему немцы из-за Сербии вздумали воевать — было совершенно неизвестно. Выходило, что людей вели на убой неизвестно из-за чего, то есть по капризу царя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se la caro en decida momento de la vivo de [[Rusio]] kunvenigus ambaŭ leĝodonajn ĉambrojn por decidi la aferon de la [[milito]] kaj deklarus, ke li donacas veran [[konstitucio]]n kun respondeca ministerio kaj alvokas ĉiujn rusajn regatojn, sen distingo de etnoj, sociaj klasoj, [[religio]]j ktp, al komuna [[laboro]] por savo de la patrujo, troviĝanta en [[danĝero]], kaj por liberigo de la [[slavoj]] de la germana jugo, do entuziasmo estus grandega kaj populareco de la caro forte kreskus. Ĉi tie necesus aldoni kaj bone klarigi ke la problemo de [[Serbio]] estas nura preteksto por la milito, ke la tuta afero konsistas je firma deziro de la [[germanoj]] konkeri la tutan mondon. [[Pollando]]n necesis de sur alteco de la trono proklami libera kun promeso aldoni al ĝi [[Poznano]]n kaj Okcidentan [[Galicio]]n post la fino de la venka milito. Sed ne nur tio ĉi ne estis farita, sed eĉ al la alvoko de la [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|ĉefkomandestro]] al la [[poloj]] la caro, je ilia granda malkompreno kaj bedaŭro, reagis neniel kaj ne konfirmis la promesojn de la grandprinco. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Если бы царь в решительный момент жизни России собрал обе законодательные палаты для решения вопроса о войне и объявил, что дарует настоящую конституцию с ответственным министерством и призывает всех русских подданных, без различия народностей, сословий, религии и т. д., к общей работе для спасения отечества, находящегося в опасности, и для освобождения славян от немецкого ига, то энтузиазм был бы велик и популярность царя сильно возросла бы. Тут же нужно было добавить и отчетливо объяснить, что вопрос о Сербии — только предлог к войне, что все дело в непреклонном желании немцев покорить весь мир. Польшу нужно было с высоты престола объявить свободной с обещанием присоединить к ней Познань и Западную Галицию по окончании победоносной войны. Но это не только не было сделано, но даже на воззвание Верховного Главнокомандующего к полякам царь, к их великому недоумению и огорчению, ничем не отозвался и не подтвердил обещания великого князя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉu estis kulpo de nia plebano, ke li ne nur aŭdis nenion pri planoj de [[Germanio]], sed eĉ tute ne sciis ke tiu lando ekzistas, sciante nur ke ekzistas la [[germanoj]], kiu [[simio]]n elpensis, kaj ke ofte la guberniestro mem estas el tiuj ĉi inteligentaj kaj ruzaj homoj. [[Soldato]] ne nur ne sciis kio estas Germanio kaj des pli [[Aŭstrio]], sed li eĉ ne havis imagon pri sia panjo [[Rusio]]. Li konis sian distrikton kaj eble la gubernion, sciis ke ekzistas [[Peterburgo]] kaj [[Moskvo]], kaj je tio finiĝis lia konatiĝo kun sia patrujo. De kie povus aperi [[patriotismo]], konscia amo al la granda patrujo?! |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Чем был виноват наш простолюдин, что он не только ничего не слыхал о замыслах Германии, но и совсем не знал, что такая страна существует, зная лишь, что существуют немцы, которые обезьяну выдумали, и что зачастую сам губернатор — из этих умных и хитрых людей. Солдат не только не знал, что такое Германия и тем более Австрия, но он понятия не имел о своей матушке России. Он знал свой уезд и, пожалуй, губернию, знал, что есть Петербург и Москва, и на этом заканчивалось его знакомство со своим отечеством. Откуда же было взяться тут патриотизму, сознательной любви к великой родине?! <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum tiu ĉi [[Batalo de Galicio|kruela tritaga batalo]] loĝantoj de la urbo [[Lvovo]], speciale [[poloj]] kaj [[judoj]], ege nervoziĝis pro [[penso]] pri kies manojn ili trafos, do ĉu ili restos ĉe ni aŭ denove venos la [[aŭstroj]]. Alvoko de la ĉefkomandestro al la poloj ĉi tie ankoraŭ ne estis konata kaj ili, kaj des pli la judoj, kiuj ĉe ni troviĝis [[Judoj en Rusio|en subpremita pozicio]], dum en [[Aŭstrio]] ĝuis ĉiujn civitanajn rajtojn, senpacience atendis ke oni frakasos nin, des pli ke la aŭstra estraro deklaris al ili, ke post kelkaj tagoj ili nepre revenos. [[Rusinoj]] kompreneble estis ĉe nia flanko, krom partio de la tiel nomataj [[Ukraina naciismo|mazepanoj]], starigintaj kontraŭ nin kelkajn legionojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время этого жестокого трехдневного сражения жители города Львова, в особенности поляки и евреи, чрезвычайно волновались мыслью о том, в чьи руки они попадут, то есть останутся ли у нас или вновь придут австрийцы. Воззвание Верховного Главнокомандующего к полякам тут еще не было известно, и они, а тем более евреи, которые у нас находились в угнетенном положении, а в Австрии пользовались всеми правами граждан, нетерпеливо ждали, что нас разобьют, тем более что австрийское начальство объявило им, что они обязательно на днях вернутся назад. Русины, естественно, были на нашей стороне, кроме партии так называемых мазепинцев, выставивших против нас несколько легионов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 96.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] dum la tuta [[milito]] eĉ ne unufoje ni ricevis bone trejnitajn kompletigajn trupojn kaj ju pli poste des pli malbone estis tiuj ĉi kompletigaj trupoj instruitaj je sia afero, sed ankaŭ pli malbone preparitaj morale. Same kiel antaŭe neniu povus respondi al miaj demandoj pri la senco de tiu ĉi milito, pro kio ĝi aperis kaj kio estas niaj celoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] за всю войну мы ни разу не получали хорошо обученных пополнений, и чем дело шло дальше, тем эти пополнения прибывали не только все хуже и хуже обученными своему делу, но и плохо подготовленными в моральном отношении. По-прежнему никто не мог мне дать ответа при моих опросах, какой смысл этой войны, из-за чего она возникла и каковы наши цели<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 99.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] estante pli malbona kompare al la aŭstra armeo rilate nombron kaj kalibron de la [[kanono]]j, nia [[artilerio]] staris nekompareble pli alte rilate kvaliton de la [[pafado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] уступая австрийской в количественном отношении и калибром орудий, наша артиллерия качеством стрельбы была неизмеримо выше<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 102.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [...] opiniis kaj opinias plu, ke la plej bona maniero de [[defendo]] estas kaze de plej eta ebleco transiri al [[ofensivo]], do defendi sin necesas ne pasive, kio neeviteble sekvigas [[malvenko]]n, sed laŭeble plej aktive, forte batante [[malamiko]]n je senteblaj lokoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я [...] считал и считаю, что лучший способ обороны — это при мало-мальской возможности переход в наступление, то есть обороняться надо не пассивно, что неизменно влечет за собой поражение, а возможно более активно, нанося противнику в чувствительных местах сильные удары<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 106.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[batalo de Przemyśl]], daŭrinta seninterrompe dum monato, estis la lasta, pri kiu mi povus diri ke ĝin partoprenis regula, instruita [[armeo]], preparita dum paca periodo. Dum tri kaj iom da monatoj ekde komenco de la kampanjo plejparto de profesiaj [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j malaperis, kaj restis nur malmultaj kadroj, kiujn necesis haste kompletigi per aĉe instruitaj homoj, venintaj de rezervaj regimentoj kaj batalionoj. La oficiran korpuson oni devis kompletigi per ĵus enrangigitaj suboficiroj, ankaŭ nesufiĉe instruitaj. Ekde tiu tempo regula karaktero de la trupoj estis perdita kaj nia armeo estis ĉiam pli kaj pli simila al malbone instruita milico. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Это сражение под Перемышлем, беспрерывно длившееся в течение месяца, было последнее, о котором я мог сказать, что в нем участвовала регулярная, обученная армия, подготовленная в мирное время. За три с лишком месяца с начала кампании большинство кадровых офицеров и солдат выбыло из строя, и оставались лишь небольшие кадры, которые приходилось спешно пополнять отвратительно обученными людьми, прибывшими из запасных полков и батальонов. Офицерский же состав приходилось пополнять вновь произведенными прапорщиками, тоже недостаточно обученными. С этого времени регулярный характер войск был утрачен и наша армия стала все больше и больше походить на плохо обученное милиционное войско<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] venintaj kiel kompletigo [[soldato]]j en plej multaj kazoj sciis nur marŝi, sed ankaŭ tion ili faris malbone; plejmultaj el ili eĉ disan vicon ne konis, kaj ofte okazis ke ili eĉ ne sciis ŝarĝi fusilojn, dum pri [[scio]] pafi eĉ ne estis parolinde. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] прибывавшие на пополнение рядовые в большинстве случаев умели только маршировать, да и то неважно; большинство их и рассыпного строя не знали, и зачастую случалось, что даже не умели заряжать винтовки, а об умении стрелять и говорить было нечего<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 110.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi devas diri ke ekde komenco de la [[milito]] mi neniel povis ekkoni planon de la kampanjo. [...] Facile povas esti, ke neniu nova militplano estis kreita kaj oni agis nur per hazardaj taskoj, kiuj estis diktataj de cirkonstancoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Должен оговориться, что с начала войны я никак не мог узнать плана кампании. [...] Легко может статься, что и никакого нового плана войны создано не было и действовали лишь случайными задачами, которые определялись обстановкой<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 112.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[madjaroj]] (speciale) kun terura obstino estis fervore defendantaj aliron al [[Karpata baseno|Hungara valo]], en kiun ni certe je tiu [[tempo]] ne strebis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] мадьяры (в особенности) со страшным упорством отчаянно защищали доступ к Венгерской равнине, в которую, впрочем, мы в данное время не стремились<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 113.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Stranga estas la afero, generalo [[Lavr Kornilov|Kornilov]] sian divizion neniam kompatis: en ĉiuj [[batalo]]j, kiujn ĝi partoprenis subestre de li, ĝi havis terurajn perdojn, tamen la [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j amis lin kaj kredis al li. Cetere li ankaŭ sin ne kompatis, persone estis kuraĝa kaj impetis antaŭen sentime. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Странное дело, генерал Корнилов свою дивизию никогда не жалел: во всех боях, в которых она участвовала под его начальством, она несла ужасающие потери, а между тем офицеры и солдаты его любили и ему верили. Правда, он и себя не жалел, лично был храбр и лез вперед очертя голову<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 114.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi devas diri ke ne nur en Orienta [[Galicio]], kie plejparto de loĝantaro estas [[rusinoj]], inklinaj al ni ekde malnova tempo, sed ankaŭ en tiu Okcidenta, kie la tuta loĝantaro estas sole [[poloj]], ne nur kamparanoj, sed ankaŭ katolika pastraro traktis nin bone kaj en multaj kazoj helpis al ni laŭeble. Tion klarigas la fakto, ke pli frue laŭ mia ordono estis vaste diskonigita inter la loĝantaro la konata alvoko de grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] al la poloj. La poloj esperis ke helpe de [[rusoj]] denove resurektos la memstara [[Pollando]], al kiu estos aldonita ankaŭ Okcidenta Galicio. Mi diligente subtenis ilin je tiu [[espero]]. Nervozigis kaj bedaŭrigis la polojn nur tio, ke de la centra registaro de [[Rusio]] venis neniuj konfirmoj de tio, ke la [[promeso]]j de la grandprinco estos plenumitaj; la polojn tre incitis ke la caro eĉ per ne unu [[vorto]] konfirmis la promesojn de la ĉefkomandestro. Ĉe ili formiĝis [[opinio]], ke [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] neniam plenumas siajn promesojn, kaj pro tio multaj el ili, speciale la pastraro, timis ke kiam pasos bezono alvoki ilin al sia flanko, la rusa registaro denove trompos ilin, sen zorgi pri la promesoj de la grandprinco. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] должен сказать, что не только в Восточной Галиции, где большинство населения русины, к нам расположенные с давних пор, но и в Западной, где все население чисто польское, не только крестьяне, но и католическое духовенство относились к нам хорошо и во многих случаях нам помогали всем, чем могли. Это объяснялось тем, что ранее того по моему распоряжению было широко распространено среди населения известное воззвание великого князя Николая Николаевича к полякам. Поляки надеялись, что при помощи русских опять воскреснет самостоятельная Польша, к которой будет присоединена и Западная Галиция. Я старательно поддерживал их в этой надежде. Волновало и досадовало поляков лишь то, что от центрального правительства России не было никаких подтверждений того, что обещания великого князя будут исполнены; поляков очень раздражало, что царь ни одним словом не подтвердил обещаний Верховного Главнокомандующего. У них сложилось мнение, что Николай II никогда своих обещаний не исполняет, а потому многие из них, в особенности духовенство, опасались, что, когда пройдет необходимость привлекать их на свою сторону, русское правительство их надует, нисколько не церемонясь с обещаниями великого князя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 117–118.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Almenaŭ mi devas diri ke dum mia restado en okcidenta [[Galicio]] por mi estis facile vivi kun la [[poloj]] kaj ili tre diligente, sen rifuzoj, plenumis ĉiujn miajn postulojn. [[Fervojo]]j, telegrafaj kaj telefonaj linioj eĉ ne unufoje estis detruitaj, atakoj eĉ kontraŭ apartaj senarmaj [[soldato]]j niaj neniam okazis. Siavice mi klopodis per ĉiuj fortoj montri al la poloj komplezon kaj mi opinias ke ili estis pli kontentaj pri ni ol pri la [[aŭstroj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во всяком случае, должен сказать, что за время моего пребывания в Западной Галиции мне с поляками было легко жить и они очень старательно, без отказов, выполняли все мои требования. Железные дороги, телеграфные и телефонные линии ни разу не разрушались, нападения даже на одиночных безоружных наших солдат ни разу не имели места. В свою очередь я старался всеми силами выказывать полякам любезность и думаю, что они нами были более довольны, чем австрийцами<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 118.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Koncerne la judan loĝantaron, sufiĉe multnombran en ambaŭ duonoj de [[Galicio]], ĝi ĉe la aŭstroj havis tre grandan signifon, estis multe da bienuloj-judoj, kaj la rusina kaj pola loĝantaro malŝatis ilin. Preskaŭ ĉiuj bonhavaj judoj dum [[Batalo de Galicio|nia ofensivo]] fuĝis, kaj restis nur [[malriĉularo]]. Do la [[judoj]] estis pli favoraj al la [[aŭstroj]] pro komprenebla kialo. Sed mi persone nenion malbonan pri ili dum nia restado tie povas diri; ili estis tre servemaj, plenumantaj ĉiujn niajn postulojn kaj kondutis obeeme kaj kviete. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что касается еврейского населения, весьма многочисленного в обеих половинах Галиции, то оно при австрийцах имело очень большое значение, было много помещиков-евреев, и русинское и польское население относилось к ним неприязненно. Почти все состоятельные евреи во время нашего наступления бежали, и осталась лишь одна беднота. В общем, евреи были больше расположены к австрийцам по весьма понятной причине. Но лично я о них ничего дурного за время нашего там нахождения сказать не могу; они были очень услужливы, выполняли все наши требования и вели себя смирно и тихо<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 118–119.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi devas agnoski ke speciale unuan tempon post transiri niajn limojn en Orienta [[Galicio]] kelkaj urboj estis bruligitaj, kaj bienulaj rezidejoj laŭ nia vojo estis plejparte bruligitaj kaj disrabitaj; kulpuloj de tiuj ĉi tumultoj estis precipe nia [[kavalerio]], marŝinta fronte, tre ofte ankaŭ [[kamparanoj]] mem, koleraj kontraŭ la [[bienulo]]j, kaj ofte ankaŭ arieraj provizaj trupoj. Malgraŭ plej severaj agoj, tiuj ĉi provizaj trupoj kiel nebatalaj, forglitis de severa observado kaj faris [[rabado]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] должен признать, что в особенности первое время по переходе через наши границы в Восточной Галиции несколько городов было сожжено, а усадьбы имений, попадавшихся по пути, большей частью были сожжены или разграблены; виновниками этих беспорядков была главным образом наша конница, шедшая впереди, очень часто также сами крестьяне, озлобленные против помещиков, а зачастую и тыловые обозные части. Невзирая на самые строгие меры, эти обозные части, как нестроевые, ускользнули от строгого наблюдения и производили грабежи<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 119.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaptitaj aŭstraj oficiroj, ridante rakontis en nia skolta sekcio de la stabo, ke la militon en [[Karpatoj]] ili nomas Gummikrieg ("rezina milito"), ĉar ekde komenco de la kampanjo je tiu ĉi alo mi ĉiam devis farante [[ofensivo]]n okcidenten, rebati atakojn de la alo. Efektive ni devis jen profundiĝi je Karpatoj, jen iom retiriĝi, kaj movoj niaj povus esti nomitaj "rezina milito". |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пленные австрийские офицеры, смеясь, рассказывали в нашем разведывательном отделении штаба, что они войну в Карпатах называют Gummikrieg («резиновая война»), так как с начала кампании на этом фланге мне все время приходилось, наступая на запад, отбиваться с фланга. Действительно, нам приходилось то углубляться в Карпаты, то несколько отходить, и движения наши могли быть названы «резиновой войной»<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 122–123.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vizito de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] al la fronto] [...] mi konsideris persone Nikolaon la 2-an homo ekstreme malbonŝanca, kiun persekutis malsukcesoj dum lia tuta regado, sur ion ajn li metu siajn manojn. Mi havis kvazaŭ antaŭsenton, ke tiu ĉi vojaĝo aŭguras al ni pezan katastrofon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я считал лично Николая II человеком чрезвычайно незадачливым, которого преследовали неудачи в течение всего его царствования, к чему бы он ни приложил своей руки. У меня было как бы предчувствие, что эта поездка предвещает нам тяжелую катастрофу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 132.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas diri ke la [[Nikolao la 2-a (Rusio)||caro]] ne sciis trakti la trupojn, interparoli kun ili. Li ankaŭ ĉi tie, same kiel ĉiam, estis iom maldecidema kaj ne trovis [[vorto]]jn, kiuj povus allogi al li [[animo]]jn homajn kaj altigi la spiriton. Li estis indulgema, klopodis plenumi siajn devojn de la supera gvidanto de la [[armeo]], sed mi devas agnoski ke li faris tion malbone, kvankam en tiu [[tempo]] la vorto "caro" havis ankoraŭ magian efikon al la [[soldato]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно сказать, что царь не умел обращаться с войсками, говорить с ними. Он и тут, как всегда, был в некоторой нерешительности и не находил тех слов, которые могли привлечь к нему души человеческие и поднять дух. Он был снисходителен, старался выполнять свои обязанности верховного вождя армии, но должен признать, что это удавалось ему плохо, несмотря на то что в то время слово «царь» имело еще магическое влияние на солдат<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 134.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kiel prototipo de armea agado dum [[tranĉea milito]] estis forte kritikata de militaj aŭtoritatoj de ĉiuj ŝtategoj kaj interalie de ni; speciale niaj militaj instruistoj, germanaj militverkistoj, ne trovis sufiĉajn vortojn por moki [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] kaj lian sistemon trafosi la tutan [[Manĉurio]]n, konstante retretante kaj ne uzante ĉe tio plejparton de siaj anticipe fortikigitaj pozicioj. Ili asertis ke la [[germanoj]] en neniu kazo sekvos tian agmanieron, ke [[Germanio]] devos gajni mallongan [[milito]]n, rapide frakasi la [[malamiko]]jn, kaj pro tio ili ne amuziĝos pri la tranĉea milito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Японская кампания, как прообраз действий войск в позиционной войне, усиленно критиковалась военными авторитетами всех держав и, между прочим, нами; в особенности наши военные учителя, германские военные писатели, не находили достаточно слов, чтобы насмехаться над Куропаткиным и его системой изрыть всю Маньчжурию, постоянно отступая и не используя притом большей части своих заблаговременно укрепленных позиций. Они утверждали, что немцы ни в коем случае подобному образу действий следовать не будут, что Германии необходимо выиграть короткую войну, быстро разгромить противников, и потому забавляться позиционной войной они не станут<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas agnoski ke la komandestroj, same kiel la trupoj mem malŝategis fortikigi la poziciojn kaj en plej bona kazo limiĝis je etaj [[tranĉeo]]j por pafistoj. [...] Niaj fortikigitaj pozicioj efektive estis nura fosaĵo, eĉ sen komunikaj irejoj al ariero. Kaze de pli forta artileria pafado, speciale pafado de peza [[artilerio]], tiu iel tiel farita fosaĵo rapide pleniĝis je tero, kaj sidintaj en ĝi homoj kaze de uragana pafado estis komplete ekstermataj aŭ kapitulacis por eviti garantiitan morton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно признать, что ни начальники, ни сами войска терпеть не могли укрепляться и в лучшем случае ограничивались ровиками для стрелков. [...] Наши укрепленные позиции в действительности представляли собой один лишь ров, даже без ходов сообщения в тыл. При усиленном обстреле артиллерийским огнем, в особенности огнем тяжелой артиллерии, этот кое-как сделанный ров быстро заваливался, а сидевшие в нем люди при ураганном огне уничтожались целиком или сдавались в плен во избежание неминуемой смерти<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 140.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis plia faktoro, malhelpinta al ni kompletigi la trupojn per venantaj [[soldato]]j: krom tio ke ili estis tre malbone instruitaj, ili venadis nearmitaj, kaj ni por ili tute ne havis [[fusilo]]jn. Dum ni faris [[ofensivo]]n, la tuta armilaro restinta sur batalejoj — la nia kaj la malamika — estis kolektata de specialaj taĉmentoj kaj post riparado iris denove por uzado; nun, dum [[Granda Retreto (Rusio)|nia retreto]], okazis inverse: la tuta armilaro de la mortigitoj kaj vunditoj trafis manojn de [[malamiko]]. Interne de la lando mankis fusiloj. Estis ordonite al la malgrave vunditaj iri al bandaĝejoj nepre kun [[armilo]]j, oni eĉ pagis pro tio premian [[mono]]n, sed tio ĉi donis sufiĉe malgravajn rezultojn. Ĉe ĉiu regimento — ju pli longe des pli abunde — kreskis teamoj de senarmaj soldatoj, kiujn eĉ instrui ne eblis pro tiu ĉi manko. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было еще одно обстоятельство, мешавшее нам пополнять ряды прибывавшими солдатами: помимо того, что они были очень плохо обучены, они прибывали невооруженными, а у нас для них не было винтовок. Пока мы наступали, все оружие, оставшееся на полях сражения, — наше и неприятельское — собиралось особыми командами и по исправлении шло опять в дело; теперь же, при нашем отходе, получилось обратное: все оружие от убитых и раненых попадало в руки врага. Внутри страны винтовок не было. Приказано было легкораненым идти на перевязочные пункты обязательно с оружием, выдавались за это даже наградные деньги, но эти меры дали весьма незначительные результаты. При каждом полку — чем дальше, тем больше — росли команды безоружных солдат, которых и обучать почти было нечем<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 144–145.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] neniam mi estis komprenanta, kial pro eraroj je [[ordono]]j aŭ pro malsukcesaj agoj suferas ne la komandestro mem, sub kies [[flago]] estis farataj aŭ plenumataj tiuj aŭ aliaj ordonoj, sed respektiva stabestro, kiu laŭleĝe estas nura plenumanto de la ordonoj kaj disponoj de sia principo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я никогда не понимал, почему за ошибки в распоряжениях или из-за неудачных действий страдает не сам начальник, под флагом которого отдавались или осуществлялись те или иные приказания, а соответствующий начальник штаба, который по закону лишь исполнитель велений и распоряжений своего принципа<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 147.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksej Kaledin]] ] Li estis la homo tre modesta, ekstreme silentema kaj eĉ morna, havis [[karaktero]]n firman kaj iom obstinan, memstaran, sed la intelekton ne vastan, pli ĝuste malvastan, kiel oni diras, li estis iranta en okulŝirmiloj. Militaferon li konis bone kaj amis ĝin. Persone li estis kuraĝa kaj decidema. [...] supra limo por li kaj por utilo de la servo estis posteno de diviziestro; la korpuson bone regi li jam ne povis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Он был человеком очень скромным, чрезвычайно молчаливым и даже угрюмым, характера твердого и несколько упрямого, самостоятельного, но ума не обширного, скорее, узкого, что называется, ходил в шорах. Военное дело знал хорошо и любил его. Лично был он храбр и решителен. [...] пределом для него и для пользы службы была должность начальника дивизии; с корпусом же он уже справиться хорошо не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 152–153.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum somera ofensivo en 1915 kontraŭ niaj Nordokcidenta kaj Okcidenta Frontoj niaj armeoj estis [[Granda Retreto (Rusio)|retretantaj]] ege rapide, cedante al la [[malamiko]] grandegan spacon de nia patrujo; kiom mi povas juĝi laŭ atingintaj min tiutempe informoj, en multaj kazoj tio okazis sen sufiĉaj kialoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время летнего наступления 1915 года на наши Северо-Западный и Западный фронты наши армии отступали чрезвычайно быстро, уступая противнику громадное пространство нашего отечества; насколько я могу судить по доходившим до меня в то время сведениям, во многих случаях это происходило без достаточного основания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [post la [[Granda Retreto (Rusio)]] Baldaŭ post tiuj ĉi malĝojaj eventoj estis anoncite ke la ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estas elpostenigita kaj la postenon de la ĉefkomandestro okupis la imperiestro mem. Impreso en la trupoj pro tiu ĉi anstataŭigo estis la plej peza, oni povas diri — morna. La tuta armeo, same kiel la tuta [[Rusio]], sendube kredis al Nikolaj Nikolajeviĉ. Certe li havis malavantaĝojn, sed ilin grave superis liaj avantaĝoj de militestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Вскоре после этих горестных событий было обнародовано, что Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич смещен и назначен кавказским наместником, а должность Верховного Главнокомандующего возложил на себя сам государь. Впечатление в войсках от этой замены было самое тяжелое, можно сказать — удручающее. Вся армия, да и вся Россия, безусловно, верила Николаю Николаевичу. Конечно, у него были недочеты, и значительные даже, но они с лихвой покрывались его достоинствами как полководца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis konate al ĉiuj ke [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] pri militafero sciis tute nenion kaj ke surprenita de li posteno estos nur nominala, anstataŭ li ĉion devos decidi lia stabestro. [...] Surpreno de la posteno de la ĉefkomandestro estis la lasta bato, kiun faris al si Nikolao la 2-a kaj kiu sekvigis malĝojan finon de lia monarĥio. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было общеизвестно, что Николай II в военном деле решительно ничего не понимал и что взятое им на себя звание будет только номинальным, за него все должен будет решать его начальник штаба. [...] Принятие на себя должности Верховного Главнокомандующего было последним ударом, который нанес себе Николай II и который повлек за собой печальный конец его монархии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 156.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri milicaj taĉmentoj] Mi jam havis eblecon diri antaŭe ke tiuj ĉi milicoj prezentis neniun batalforton. Ilia oficira korpuso, krom etaj esceptoj, estis maltaŭga, multaj [[oficiro]]j estis prenitaj el la eksuloj — maljunaj, malsanaj, forgesintaj la servon, kaj eĉ ili tre malmultis. [[Soldato]]j servintaj delonge, firme sciis kaj estis konvinkitaj ke ilia devo estas gardi malfronton kaj servi tie, sed certe ne batali ĉe la fronto kontraŭ [[malamiko]]. Junaj, malspertaj oficiroj kaj preskaŭ neinstruitaj milicanoj neniukaze povus esti konsiderataj dum certa tempo kontentiga batala elemento. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я уже раньше имел случай сказать, что эти дружины не представляли собой никакой боевой силы. Их корпус офицеров, за малым исключением, никуда не годился, много офицеров было взято из отставки — старые, больные, отставшие от службы, да и их было очень мало. Солдаты старших сроков службы твердо знали и были убеждены, что их обязанность — оберегать тыл и нести там службу, но отнюдь не сражаться на фронте с неприятелем. Молодые, неопытные офицеры и почти совсем необученные ратники ополчения ни в каком случае не могли считаться до поры до времени удовлетворительным боевым элементом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 157–158.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Anton Denikin]] ] Denikin, kiu ludis tiom grandan rolon poste, estis bona batala generalo, tre mensrapida kaj decidema, sed li ĉiam klopodis laborigi siajn najbarojn por sia profito, por faciligi plenumon de tasko kiun li donis al sia divizio; najbaroj liaj ofte plendis ke li volas aljuĝi iliajn bataldistingojn al si. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Деникин, который играл такую большую роль впоследствии, был хороший боевой генерал, очень сообразительный и решительный, но всегда старался заставить своих соседей порядочно поработать в свою пользу, дабы облегчить данную им для своей дивизии задачу; соседи же его часто жаловались, что он хочет приписывать их боевые отличия себе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 161.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devis konstrui senfinajn fasĉinojn, amason da [[ponto]]j, [[tranĉeo]]jn ne enfosi en la teron, sed konstrui ilin el traboj, kovritaj de ekstere per tero, ĉar profundiĝi en la teron ne eblis pro proksimeco de grundakvoj. Materialo por plenumo de tiuj ĉi laboroj abundis, ĉar la tuta areo estis kovrita je [[arbaro]]j. Evidentiĝis ke kvankam kun grandaj malfacilaĵoj kaj iom alie, sed militi en [[Polezio]] per grandaj amasoj eblas: la 3-a armeo preskaŭ komplete sin trovis en [[marĉo]]j kaj kontraŭ ĝi estis multnombra [[malamiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пришлось устраивать бесконечные гати, массу мостов, окопы же не врывать в землю, а строить их из бревен, прикрытых с наружной стороны землею, так как углубляться в землю было невозможно по причине близости грунтовых вод. Материала для выполнения этих работ было сколько угодно, так как вся местность сплошь покрыта лесами. Выяснилось, что хотя и с большими затруднениями и несколько иным порядком, но воевать в Полесье значительными массами можно: 3-я армия почти вся оказалась в болотах, и против нее был многочисленный противник<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 163.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [ [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] en la Sudokcidenta fronto] Same kiel antaŭe, okultrafa estis malkapablo de la caro interparoli kun la trupoj, li kvazaŭ konfuziĝis kaj ne sciis kion diri, kien iri kaj kion fari, do ne estas mirinde ke la trupoj estis kvazaŭ frostigitaj kaj montris neniujn [[ĝojo]]n kaj spiritleviĝon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как и прежде, бросалось в глаза неумение царя говорить с войсками, он как бы конфузился и не знал, что сказать, куда пойти и что делать, поэтому не удивительно, что войска были как бы замороженными и не выказывали никакой радости и подъема духа<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 164.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Ĉeĥa Taĉmento]] ] Tiu ĉi taĉmento havas sian etan [[historio]]n. Ial la ĉefkomandejo ne volis formi ĝin kaj timis [[perfido]]n flanke de la militkaptitaj [[ĉeĥoj]]. Sed mi insistis kaj poste evidentiĝis ke mi estis prava. Ĝi bonege batalis ĉe mia fronto. Dum la tuta [[tempo]] ili kondutis brave. Mi sendis tiun ĉi taĉmenton al la plej danĝeraj kaj malfacilaj lokoj, kaj ili ĉiam brile estis plenumantaj donitajn taskojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта дружина имеет свою маленькую историю. Почему-то Ставка не хотела ее организовать и опасалась измены со стороны пленных чехов. Но я настоял, и впоследствии оказалось, что я был прав. Они великолепно сражались у меня на фронте. Во все время они держали себя молодцами. Я посылал эту дружину в самые опасные и трудные места, и они всегда блестяще выполняли возлагавшиеся на них задачи<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 168.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov]] ] [...] ĉiujn ofensivajn operacojn la ĉefkomandestro plu traktis skeptike kaj pensis plejparte pri kiel ne lasi la [[malamiko]]n pli orienten kaj kiel preventi de la invado [[Kievo]]n. [...] Rilate ne nur [[venko]]n en la milito, sed eĉ haltigon de la malamika [[ofensivo]] — tion ĉi li ne kredis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] ко всяким наступательным операциям главнокомандующий продолжал относиться скептически и думал главным образом лишь о том, чтобы не пустить врага дальше к востоку и предохранить от нашествия Киев. [...] Что же касается не только выигрыша войны, но даже остановки наступления врага — в это он не верил<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 168.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|Ivanov]] imitante la [[Patriota Milito de 1812|militon de 1812]], ordonis formi en ĉiu kavaleria kaj kozaka divizio de ĉiuj armeoj de la fronto po partizana taĉmento, ĉe tio rektan estradon super ili li lasis por si. [...] Ekde komence aperis en la malfronto grandaj problemoj kun tiuj ĉi [[partizanoj]]. Okazis senfinaj problemoj kun niaj rusaj loĝantoj, ĉe tio, agnoskante sole la ĉefkomandestron, la partizanoj faris amason da diboĉoj, [[rabo]]j kaj havis tre etan emon invadi malamikajn areojn. [...] ja la cirkonstancoj estis tute aliaj, malamika fronto estis seninterrompa kaj agi kontraŭ komunikiloj kiel en 1812 tute ne eblis. Ŝajne ne estis malfacile kompreni ke ĉe la tranĉea milito de milionaj armeoj agi same kiel antaŭ cent jaroj havis neniun sencon. Finfine printempe la partizanoj estis malestablitaj, doninte neniun utilon, dum ili kostis grandegan [[mono]]n, kaj oni devis iujn el ili, laŭ mia memoro, surbaze de juĝejaj verdiktoj mortpafi, aliajn ekzili al [[punlaboro]] pro rabado de civiluloj kaj [[Seksperforto|perfortado de virinoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Иванов в подражание войне 1812 года распорядился сформировать от каждой кавалерийской и казачьей дивизии всех армий фронта по партизанскому отряду, причем непосредственное над ними начальство он оставил за собой. [...] С самого начала возникли в тылу фронта крупные недоразумения с этими партизанами. Выходили бесконечные недоразумения с нашими русскими жителями, причем, признавая только лично главнокомандующего, партизаны эти производили массу буйств, грабежей и имели очень малую склонность вторгаться в область неприятельского расположения. [...] ведь обстановка была совершенно другая, неприятельский фронт был сплошной и действовать на сообщения, как в 1812 году, не было никакой возможности. Казалось бы, нетрудно сообразить, что при позиционной войне миллионных армий действовать так, как сто лет назад, не имело никакого смысла. В конце концов весной партизаны были расформированы, не принеся никакой пользы, а стоили они громадных денег, и пришлось некоторых из них, поскольку мне помнится, по суду расстрелять, других сослать в каторжные работы за грабеж мирных жителей и за изнасилование женщин<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 169–171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum la vintro 1915/16, starante la tutan tempon sur la samaj pozicioj, ni ilin poiomete perfektigis kaj ili komencis akiri la formon, kiu ĉe la moderna [[tranĉea milito]] donas grandan rezistemon al la trupoj: ĉiu fortikigita strio havis tri ĝis kvar liniojn de [[tranĉeo]]j je plena homa alteco kaj kaj kun pluraj komunikaj irejoj. Ni estis konstruantaj ankaŭ mitralpafejojn kaj ŝirmejojn, sed ni ne uzis tiucele, kiel [[germanoj]] kaj [[aŭstroj]], [[ferbetono]]n, sed estis konstruantaj ŝirmejojn, sin enfosante profunde en la teron kaj sin kovrante supre per kelkaj vicoj da traboj kun tia kalkulo ke tia plafono povu elteni 6-colan obuson. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В течение зимы 1915/16 года, стоя все время на одних и тех же позициях, мы их постепенно совершенствовали, и они стали приобретать тот вид, который при современной позиционной войне дает большую устойчивость войскам: каждая укрепленная полоса имела от трех до четырех линий окопов полного профиля и с многочисленными ходами сообщения. Строили также пулеметные гнезда и убежища, но не пользовались для этой цели, как германцы и австрийцы, железобетоном, а строили убежища, зарываясь глубоко в землю и прикрываясь сверху несколькими рядами бревен с расчетом, чтобы такой потолок мог выдержать 6-дюймовый снаряд<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas agnoski ke la [[aŭstroj]] kaj [[germanoj]] estis fortikigantaj siajn poziciojn pli bone ol ni, pli fundamente, kaj en iliaj tranĉeoj vivi estis oble pli komforte ol en la niaj. Krom sufiĉe vasta apliko de ferbetonaj konstruaĵoj, ĉe ili en multaj lokoj estis konektita [[elektro]], aranĝitaj ĝardenetoj kaj kirasprotektitaj ejoj por [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно признать, что австрийцы и немцы укреплялись лучше нас, более основательно, и у них в окопах было гораздо удобнее жить, нежели в наших. Помимо довольно широкого применения железобетонных сооружений у них во многих местах было проведено электричество, устроены садики и блиндированные помещения для офицеров и для солдат<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rilate [[banejo]]jn la [[Tutrusia Zemstva Unio]] donis al ni vere nemezureblan helpon. Neniujn taskojn tiu ĉi unio rifuzis kaj ĝiaj agantoj investis sian tutan animon por laŭeble plej rapide kaj serioze plenumi tiun aŭ alian taskon. Ankaŭ la [[Unio de Urboj]] donis grandan utilon, sed almenaŭ ĉe mi en la 8-a armeo la Zemstva Unio estis pli agema, kaj mi konsideras devo de la [[konscienco]] atesti ke danke al ĝia laboro neniam iuj ajn infektaj malsanoj atingis grandan skalon; post apero de [[infekta malsano]] ni rapide subpremis la infekton kaj la trupoj pro malsanoj suferis malmulte, speciale kompare al sanitara stato de la trupoj dum дф antaŭaj militoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В отношении бань Всероссийский земский союз оказал нам прямо-таки неизмеримую пользу. Ни от каких задач союз этот не отказывался, и его деятели вкладывали в полном смысле этого слова душу свою в то, чтобы возможно быстрее и основательнее выполнять то или другое задание. И Союз городов принес большую пользу, но, по крайней мере, у меня в 8-й армии Земский союз был более деятелен, и считаю долгом совести засвидетельствовать, что благодаря его работе никогда никакие инфекционные болезни не принимали обширных размеров; при появлении какой-либо заразной болезни мы быстро справлялись с инфекцией, и войска от болезней страдали мало, в особенности по сравнению с санитарным состоянием войск в прежних войнах<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171–172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Nur [[aerarmeo]] kompare al tiu malamika estis ekstreme malforta. Dume krom aera skoltado kaj fotado de malamikaj [[fortikaĵo]]j, [[aviadilo]]j havis ankaŭ neanstataŭigenblan signifon ĉe korektado de pafado de peza [[artilerio]]. Multfoje oni promesis altigi nombron de [[aviadilo]]j, sed tio restis nura [[promeso]]. Mankis al ni ankaŭ la [[tanko]]j, do mi ege ekĝojis kiam estis sciigite ke ili estos senditaj de [[Francio]]; sed ankaŭ tiu ĉi promeso ĝis la fino de mia [[laboro]] ĉe la fronto ne estis plenumita. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Лишь воздушный флот по сравнению с неприятельским был чрезмерно слаб. Между тем помимо воздушной разведки и снятия фотографий неприятельских укреплений самолеты имели еще незаменимое значение при корректировании стрельбы тяжелой артиллерии. Много раз обещали увеличить число самолетов, но так это одним обещанием и осталось. Не было у нас также и танков, и поэтому я очень обрадовался, когда было сообщено, что таковые будут присланы из Франции; но и это обещание до конца моей работы на фронте выполнено не было<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Je la frua printempo en ĉiu infanteria divizio estis 18 ĝis 20 mil homoj, sufiĉe instruitaj, kaj 15 ĝis 18 mil [[fusilo]]j tute en ordo kaj kun abunda municio. La eluzitaj kanonoj estis anstataŭigitaj per tiuj novaj, kaj ni povis plendi nur ke peza [[artilerio]] ĉe ni ankoraŭ grave malsufiĉis, kvankam ankaŭ ĝi iom kreskis. Rilate spiritan etoson de la trupoj de mia armeo kaj, kiel mi baldaŭ konvinkiĝis, de la aliaj armeoj de la Sudokcidenta Fronto, ni troviĝis, laŭ mia [[opinio]], en brila stato kaj havis plenan rajton esperi rompi la [[malamiko]]n kaj elpeli ĝin for de niaj limoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = К ранней весне в каждой пехотной дивизии было от 18 до 20 тысяч человек, вполне обученных, и от 15 до 18 тысяч винтовок в полном порядке и с изобилием патронов. Износившиеся орудия были заменены новыми, и мы могли жаловаться только на то, что тяжелой артиллерии у нас было еще далеко не достаточно, хотя и ее несколько прибавилось. По состоянию духа войск вверенной мне армии и, как я скоро убедился, других армий Юго-Западного фронта мы находились, по моему убеждению, в блестящем состоянии и имели полное право рассчитывать сломить врага и вышвырнуть его вон из наших пределов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = En situacio kiam artileriajn obusojn necesis ŝpari dum aranĝi gravajn skoltajn operacojn ne eblis, ĉar ni estis starantaj laŭ preskaŭ la tuta fronto naz-ĉe-nazo kontraŭ [[malamiko]], estis evidente ke pri fortaj demonstracioj eĉ ne estis parolinde kaj trompi la malamikon estis tute neeble. Ja tio estas aboca vero, ke la demonstracio nur tiam atingas sian celon, se ĝi estas farata decideme kaj la trupoj mem ne scias ke tio estas demonstracio, ne vera [[atako]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = При условии что артиллерийские снаряды следовало беречь, а устраивать разведчикам какие-либо особые поиски было нельзя, так как мы стояли почти по всему фронту с противником нос к носу, очевидно, что о сильных демонстрациях и разговаривать нечего было и надуть противника было совершенно невозможно. Ведь это — азбучная истина, что демонстрация только тогда достигает своей цели, когда она ведется решительно и когда войска сами не знают, что это демонстрация, а не настоящая атака<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 173.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi postulis sendi al mi generalon-kantonmentigiston [[Miĥail Diteriĥs|Diteriĥs]], homon tre kapablan kaj perfekte konantan sian aferon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я вытребовал к себе генерал-квартирмейстера Дитерихса, человека очень способного и отлично знающего свое дело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 176.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vizito de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] al armeo en 1916] Nek figuro, nek parolmaniero de la caro tuŝis soldatan animon kaj nek faris la impreson, kiu estis necesa por altigi spiriton kaj forte allogi al si la korojn. Li faris kion li povis kaj kulpigi lin en tiu ĉi kazo ne eblas, sed bonajn rezultojn je la senco de inspirado kaŭzi li ne povis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Ни фигурой, ни умением говорить царь не трогал солдатской души и не производил того впечатления, которое необходимо, чтобы поднять дух и сильно привлечь к себе сердца. Он делал что мог, и обвинять его в данном случае никак нельзя, но благих результатов в смысле воодушевления он вызывать не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 179.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĝenerale, konsiderante proksimecon de malamika fronto al [[Kamenec-Podolskij]], oftajn [[atako]]jn de [[aviadilo]]j de malamiko kontraŭ Kamenec-Podolskij kaj maleblon komplete protekti la caran trajnon kontraŭ ĵetataj de ili [[bombo]]j, mi klopodis admoni la caron redukti sian restadon en Kamenec-Podolskij, je kio min subtenis ankaŭ grafo [[Adolf Andreas Woldemar Freedericksz|Freedericksz]], sed la caro malgraŭ ĉio rifuzis ŝanĝi sian itineron kaj forveturis nur post dutaga restado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В общем, имея в виду близость неприятельского фронта от Каменец-Подольска, частые налеты самолетов противника на Каменец-Подольск и невозможность полного обеспечения царского поезда от бросаемых ими бомб, я старался уговорить царя сократить свое пребывание в Каменец-Подольске, в чем меня поддержал и граф Фредерикс, но царь ни за что не соглашался изменить свой маршрут и уехал лишь после двухсуточного пребывания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 179–180.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Al tio milita ministro deklaris kaj kampa generalo-inspektoro aldonis, ke nuntempe malpezajn obusojn ili povas ricevi en grandega kvanto, sed koncerne tiujn pezajn la rusia [[industrio]] ilin doni ankoraŭ ne povas, de eksterlande ricevi ilin por ni ankaŭ estas tre malfacile, kaj difini tempon, kiem pliboniĝos provizado je pezaj obusoj, ili ne povas, sed certe — ne ĉi-somere. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = На это военный министр заявил, а полевой генерал-инспектор добавил, что в данное время легкие снаряды они могут получить в громадном количестве, но что касается тяжелых, то отечественная военная промышленность их пока дать не может, из-за границы получить нам их также очень трудно, и определить время, когда улучшится дело снабжения тяжелыми снарядами, они не могут, во всяком случае — не этим летом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 180–181.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La prezidinta Supera Ĉefkomandestro diskutojn ne gvidis, tiujn ĉi devojn estis plenumanta [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]]. La caro la tutan tempon sidis silente, eldiris neniujn [[opinio]]jn, kaj laŭ propono de Aleksejev per sia aŭtoritato estis aprobanta tion, kio estis decidita per diskutoj de la milita konsilio, kaj konkludojn, kiujn faris Aleksejev. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Председательствующий Верховный Главнокомандующий прениями не руководил, а обязанности эти исполнял Алексеев. Царь же все время сидел молча, не высказывал никаких мнений, а по предложению Алексеева своим авторитетом утверждал то, что решалось прениями военного совета, и выводы, которые делал Алексеев<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 182.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĝis komenco de tiu ĉi [[milito]] estis konsiderate aksiomo, ke ataki [[malamiko]]n je la fronto (dum [[kampa milito]]) preskaŭ ne eblas pro forteco de la pafado; almenaŭ tiaj fruntobatoj postulis grandajn oferojn kaj devus doni malmultajn rezultojn; solvon de la [[batalo]] necesis serĉi ĉe aloj, kateninte trupojn de la malamiko ĉe la fronto per pafado, la rezervojn ja koncentri je unu aŭ je ambaŭ aloj depende de cirkonstancoj por fari [[atako]]n, kaj kaze de plena [[sukceso]] — por ĉirkaŭigo. Tamen post kiam kampa milito transiris al tiu tranĉea kaj danke al milionaj armeoj transformiĝis je seninterrompa fronto de [[maro]] ĝis maro, la ĵus priskribita agmaniero evidentiĝis neebla. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = До начала этой войны считалось аксиомой, что атаковать противника с фронта (в полевой войне) почти невозможно ввиду силы огня; во всяком случае, такие лобовые удары требовали больших жертв и должны были дать мало результатов; решения боя следовало искать на флангах, сковав войска противника на фронте огнем, резервы же сосредоточивать на одном или на обоим флангах в зависимости от обстановки для производства атаки, а в случае полной удачи — и окружения. Однако, когда полевая война вскоре перешла в позиционную и благодаря миллионным армиям вылилась в сплошной фронт от моря до моря, только что описанный образ действия оказался невозможным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 183–184.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj jen la [[germanoj]] sub la nomo de falango kaj diversaj aliaj nomoj aplikis tian agmanieron, ĉe kiu frunta atako devus havi [[sukceso]]n, ĉar la alojn neniu el la kontraŭuloj havis pro seninterrompa fronto. Amasiĝis grandega artileria grupo el diversaj kalibroj, inkluzive ĝis 12-colajn, kaj fortaj infanteriaj rezervoj, kiuj koncentriĝis je batalejo, elektita por trarompo de la [[malamiko]]. Preparado de tia [[atako]] devus komenciĝi per fortega artileria pafado, kiu devus forbalai dratajn obstaklojn kaj detrui malamikajn [[fortikaĵo]]jn kun ties defendantoj. Kaj poste atako de [[infanterio]], subtenita de artileria pafado, devus neeviteble finiĝi per sukceso, do per trarompo de la fronto kaj posta vastigo de la trarompita fronto. Evidente la malamiko devus foriri de tiuj lokoj, kiuj ne estis atakitaj. Tia agmaniero en 1915 donis kompletan venkon al la aŭstra-germanoj super la rusa armeo, forĵetinte nin malproksimen orienten [...] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = И вот немцы под названием фаланги и разными другими наименованиями применили такой образ действий, при котором атака в лоб должна была иметь успех, так как флангов ни у одного из противников не было ввиду сплошного фронта. Собиралась огромная артиллерийская группа разных калибров, до 12-дюймовых включительно, и сильные пехотные резервы, которые сосредоточивались на избранном для прорыва противника боевом участке. Подготовка такой атаки должна была начаться сильнейшим артиллерийским огнем, который должен был смести проволочные заграждения и уничтожить неприятельские укрепления с их защитниками. И затем атака пехоты, поддержанная артиллерийским огнем, должна была неизменно увенчаться успехом, то есть прорывом фронта и в дальнейшем расширением прорванного фронта. Очевидно, противник должен был уходить с тех участков, которые не были атакованы. Такой способ действий в 1915 году дал полную победу австро-германцам над русской армией, отбросив нас далеко на восток [...]<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 184.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [preparado de la [[Brusilov-ofensivo]] ] [...] mi ordonis ne en unu, sed en ĉiuj armeoj de mia fronto prepari po unu batoloko, kaj krome en kelkaj korpusoj elekti por ĉiu sian batolokon kaj en ĉiuj ĉi lokoj tuj komenci foslaborojn por proksimiĝo al la [[malamiko]]. Danke al tio en mia fronto la malamiko ekvidos tiajn foslaborojn en 20—30 lokoj, kaj eĉ transkurintaj al ĝi [[soldato]]j povos diri al la malamiko nenion krom ke en tiu ĉi loko estas preparaata atako. Tiel la malamiko estos senigita je ebleco venigi al unu loko ĉiujn siajn fortojn kaj ne povos scii, kie al li estos farita la ĉefa bato. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я приказал не в одной, а во всех армиях вверенного мне фронта подготовить по одному ударному участку, а кроме того, в некоторых корпусах выбрать каждому свой ударный участок и на всех этих участках немедленно начать земляные работы для сближения с противником. Благодаря этому на вверенном мне фронте противник увидит такие земляные работы в 20—30 местах, и даже перебежчики не будут в состоянии сообщать противнику ничего иного, как то, что на данном участке подготовляется атака. Таким образом, противник лишен возможности стягивать к одному месту все свои силы и не может знать, где будет ему наноситься главный удар<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 185.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ligo de la caro kun la fronto konsistis sole je tio, ke li ĉiutage vespere estis ricevanta raporton pri la okazaĵoj en la fronto. Mi opinias ke tiu ĉi ligo estis tro malgranda [...] Efektive la caro en la ĉefkomandejo enuis. Ĉiutage je la 11-a matene li estis ricevanta raporton de la stabestro kaj generalo-kantonmentigisto pri situacio en la fronto kaj fakte je tio finiĝis lia fikcia estrado de la trupoj. La tutan restan tempon li havis nenion por fari kaj pro tio, ŝajnas al mi, li klopodis ĉiam vojaĝi jen al [[Carskoje Selo]], jen al la fronto, jen al diversaj lokoj de [[Rusio]] sen difinita celo, nur por mortigi [[tempo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Связь же царя с фронтом состояла лишь в том, что он ежедневно по вечерам получал сводку сведений о происшествиях на фронте. Думаю, что эта связь чересчур малая [...] В действительности царю в Ставке было скучно. Ежедневно в 11 часов утра он принимал доклад начальника штаба и генерал-квартирмейстера о положении на фронте, и, в сущности, на этом заканчивалось его фиктивное управление войсками. Все остальное время дня ему делать было нечего, и поэтому, мне кажется, он старался все время разъезжать то в Царское Село, то на фронт, то в разные места России без какой-либо определенной цели, а лишь бы убить время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 187–188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Neniam mi povis kompreni pro kio la [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|imperiestrino]] tiel forte malŝatis min. Ŝi ja devus vidi kiel senlace mi estis laboranta por utilo de la patrujo, do tiutempe por la [[gloro]] de ŝia edzo kaj ŝia filo. Mi estis tro malproksima de la [[kortego]], do neniun pretekston por persona antipatio mi povus doni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Никогда не мог я понять, за что императрица меня так сильно не любила. Она ведь должна была видеть, как я неутомимо работал на пользу родины, следовательно, в то время во славу ее мужа и ее сына. Я был слишком далек от двора, так что никакого повода к личной антипатии подать не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la lasta renkontiĝo kun [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]] Stranga afero okazis al la eta ikono de [[Nikolao de Mira|Sankta Nikolao]], kiun ŝi donis al mi dum tiu ĉi lasta nia rendevuo. Emajla bildo de la sanktulo tuj forfrotiĝis kaj tiel forte, ke restis nura arĝenta plateto. Superstiĉaj homoj estis mirigitaj, kaj troviĝis ankaŭ tiaj, kiuj suspektis maldeziron de la sanktulo partopreni en tiu ĉi hipokrita beno. Unu aferon mi scias firme, ke la [[malamo]]n de tiu ĉi profunde malfeliĉa, fatala por nia patrujo virino, mi konscie ne meritis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Странная вещь произошла с образком св. Николая, который она мне дала при этом последнем нашем свидании. Эмалевое изображение лика святого немедленно же стерлось, и так основательно, что осталась лишь одна серебряная пластинка. Суеверные люди были поражены, а нашлись и такие, которые заподозрили нежелание святого участвовать в этом лицемерном благословении. Одно твердо знаю, что нелюбовь этой глубоко несчастной, роковой для нашей родины женщины я ничем сознательно не заслужил<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Inspektado de la trupoj pasis bone, kaj neniuj malagrablaj incidentoj okazis, sed necesas diri la veron, ke laŭ sia naturo la caro estis la [[homo]] pardonema kaj ĉiam klopodis danki. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Смотр войск прошел благополучно, и никаких неприятных инцидентов не было, да нужно правду сказать, что по натуре своей царь был человек снисходительный и всегда старался благодарить<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 189.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Al ĉiu estas klare, ke la [[fortikaĵo]]j mem, iom ajn fortikaj ili estus, sen necesa vivoforto rebati la [[atako]]n ne povas, kaj je malfortigo de malamikaj fortoj ĉe mia fronto konsistis mia [[espero]] pri sukceso. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Всякому понятно, что самые укрепления, как бы они ни были сильны, без надлежащей живой силы отбить атаку не могут, и в ослаблении неприятельских сил на моем фронте главным образом заключалась моя надежда на успех<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [germanoj kaj aŭstroj dum la [[Brusilov-ofensivo]] ] [...] tio estis sistemo de la ĉefkomandejo subestre de [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]] — dek paŝojn antaŭen, kaj poste tuj unu paŝon reen. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] это была система Ставки с Алексеевым во главе — делать шаг вперед, а потом сейчас же шаг назад<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 195.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Mi devas agnoski, ke ĉie nia artileria [[atako]] havis plenan [[sukceso]]n. En plejparto de la kazoj trairejoj estis farita en sufiĉa kvanto kaj bone, kaj la unua fortikigita linio estis kompleta forbalaata kaj kune kun siaj defendantoj trnsformiĝanta je amaso de rompitaĵoj kaj disŝiritaj korpoj. Ĉi tie klare montriĝis reverso de la medalo: multaj ŝirmejoj ne estis detruitaj, sed sidintaj tie trupoj de garnizono devis formeti la [[armilo]]jn kaj kapitulaci, ĉar sufiĉis eĉ unu sola grenadisto kun [[bombo]] enmane ekstari ĉe la enirejo kaj la savo jam ne pl haveblis, ĉar kaze de rifuzo kapitulaci en la ŝirmejon estis metata grenado, kaj sin kaŝintoj neeviteble estis pereantaj sen utilo por la afero; ĝustatempe elrampi el la ŝirmejoj estis ege malfacile kaj diveni la [[tempo]]n ne eblis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Должен признать, что везде наша артиллерийская атака увенчалась полным успехом. В большинстве случаев проходы были сделаны в достаточном количестве и основательно, а первая укрепленная полоса совершенно сметалась и вместе со своими защитниками обращалась в груду обломков и растерзанных тел. Тут ясно обнаружилась обратная сторона медали: многие убежища разрушены не были, но сидевшие там части гарнизона должны были класть оружие и сдаваться в плен, потому что стоило хоть одному гренадеру с бомбой в руках стать у выхода, как спасения уже не было, ибо в случае отказа от сдачи внутрь убежища металась граната, и спрятавшиеся неизбежно погибали без пользы для дела; своевременно же вылезть из убежищ чрезвычайно трудно и угадать время невозможно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 197–199.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Sed strangan [[karaktero]]n havis [[Aleksej Kaledin|Kaledin]]: malgraŭ plena [[sukceso]] de la agoj, li ĉiam estis plendanta ke li troviĝas en kriza situacio kaj atendas ĉiutage pro tute nekonataj kialoj por la armeo kaj por si mem pereon; regado de la trupoj ĉe li estis maldecidema, ŝanceliĝanta. Siavice la trupoj vidis lin malmulte, kaj kiam ili lin vidis, do rimarkis nur la mornan, silenteman generalon, kun ili ne parolintan kaj ilin ne dankintan; oni lin ne amis kaj oni lin ne fidis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Но странный был характер у Каледина: невзирая на полную успешность действий, он все время плакался, что находится в критическом положении и ожидает ежедневно по совершенно неизвестным причинам как армии, так и себе погибели; управление войсками было у него нерешительное, колеблющееся. В свою очередь, войска видели его мало, а когда видели, то замечали лишь угрюмого, молчаливого генерала, с ними не говорившего и их не благодарившего; его не любили и ему не доверяли<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 204.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Rekta sekvo de tiuj ĉi sukcesaj agoj estis foriro de [[Rumanio]] de neŭtrala stato kaj ĝia aliĝo al ni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Непосредственным результатом этих удачных действий был выход Румынии из нейтрального положения и присоединение ее к нам<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 207.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Tiu ĉi operaco pruvas al ni, ke [[opinio]], ial disvastiĝinta en [[Rusio]], ke kvazaŭ post [[Granda Retreto (Rusio)|malsukcesoj de la jaro 1915]] la rusa armeo jam disfalis estas malĝusta: en 1916 ĝi estis ankoraŭ fortika kaj sendube batalkapabla, ĉar ĝi frakasis oble pli fortan [[malamiko]]n kaj ricevis tiajn sukcesojn, kiujn ĝis tiu [[tempo]] neniu armeo havis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта операция доказывает также, что мнение, почему-то распространившееся в России, будто после неудач 1915 года русская армия уже развалилась, — неправильно: в 1916 году она еще была крепка и, безусловно, боеспособна, ибо она разбила значительно сильнейшего врага и одержала такие успехи, которых до этого времени ни одна армия не имела<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 208.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Komandestro de la Speciala Armeo generalo-adjutanto [[Vladimir Miĥajloviĉ Bezobrazov|Bezobrazov]] estis homo honesta, firma, sed havis limigitan [[intelekto]]n kaj estis terure obstina. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Сам командующий Особой армией генерал-адъютант Безобразов был человек честный, твердый, но ума ограниченного и невероятно упрямый<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 209.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tamen baldaŭ post ekmilitado de la [[rumana armeo]] iĝis sufiĉe evidente ke la rumana supera militestraro havas neniun imagon pri regado de la trupoj en milita tempo, la trupoj estas instruitaj malbone, konas kun paradan flankon de la militafero, pri tranĉea konstruado, tiom grava dum la [[tranĉea milito]], ili ne havas imagon, [[artilerio]] ne scias pafi, peza artilerio preskaŭ tute mankas kaj la obusoj tre malmultas. Ĉe tia situacio ne estas mirinde, ke baldaŭ ili estis frakasitaj kaj la saman sorton spertis [[Andrej Zajonĉkovskij|Zajonĉkovskij]] en [[Dobroĝo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Однако спустя немного времени после начала военных действий румынской армии вполне выяснилось, что румынское высшее военное начальство никакого понятия об управлении войсками в военное время не имеет, войска обучены плохо, знают лишь парадную сторону военного дела, об окапывании, столь капитально важном в позиционной войне, представления не имеют, артиллерия стрелять не умеет, тяжелой артиллерии почти совсем нет и снарядов у них очень мало. При таком положении не удивительно, что они вскоре были разбиты, и той же участи подвергся и Зайончковский в Добрудже<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 211.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi sciis ke de la armeo oni povas postuli ion ajn kaj ke ĝi sian devon plenumos, se ĝi estas bone, laŭe al sezono, vestita kaj sata. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я же знал, что от армии можно потребовать всего, что угодно, и что она свой долг охотно выполнит, но при условии, что она хорошо, по времени года, одета и сыта<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 212.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Krimuloj estas la homoj, kiuj ne deadmonis plej rezolute, eĉ se necese perforte, la imperiestron [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] surpreni la devojn, kiujn li laŭ siaj scioj, kapabloj, psika tipo kaj malforteco de la [[volo]] neniukaze povus plenumi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Преступны те люди, которые не отговорили самым решительным образом, хотя бы силой, императора Николая II возложить на себя те обязанности, которые он по своим знаниям, способностям, душевному складу и дряблости воли ни в коем случае нести не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 214.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|Ivanov]] apartenis al la grupo de militestroj, kiuj subestre de [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] malgajnis la [[Rusa-japana milito|Japanan militon]]. Kaj [[Aleksej Evert|Evert]] estis inter la agantoj de tiu malfeliĉa milito. Mi ĉiam timis la generalojn de la Kuropatkin-skolo kaj opinias, ke se ekde komenco ili sidus sur arieraj postenoj, nia afero multe profitus de tio, kaj ne hazarde la eksa ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] ne ŝatis ilin. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Иванов принадлежал к той плеяде военачальников, которые под руководством Куропаткина проиграли японскую войну. И Эверт был один из деятелей этой злосчастной войны. Я всегда боялся генералов этой куропаткинской школы и думаю, что если бы с самого начала они сидели на тыловых должностях, то от этого наше дело много выиграло бы, и недаром бывший Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич их не жаловал<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 219.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rapide anstataŭigataj ministroj subestre de siaj ĉefministroj ne havis [[tempo]]n almenaŭ ion fari, ĉar jam ili estis anstataŭataj per tiuj novaj. Plejparto de la ministroj estis nomumataj por administri tiajn ministeriojn, kiujn ili antaŭe tute ne konis, kaj ĉiu el ili devis komenci de konatiĝo kun la funkcioj, kiujn li devis plenumi. Sed fakte ankaŭ por tio ili ne havis tempon, ĉar ili plejparte devis okupiĝi pri lukto kontraŭ la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtata Dumao]] kaj [[publika opinio]] por defendi sian ekziston. Ĉu estas mirinde se ĉe tiaj kondiĉoj regado de la ŝtato estis ĉiam pli kaj pli malbonф, kaj pro tio rekte suferis la [[armeo]]! |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Быстро сменяющиеся министры со своими премьерами во главе не успевали что-либо завести, как уже заменялись новыми. Большинство министров назначалось управлять такими министерствами, которые им раньше были совсем неизвестны, и каждый из них должен был начинать с того, что знакомился с теми функциями, которые ему надо было исполнять. Но, в сущности, и на это у них времени не было, так как они главным образом должны были заниматься борьбой с Государственной думой и общественным мнением, чтобы отстоять свое существование. Что удивительного, если при этих условиях управление государством шло все хуже и хуже, а от этого непосредственно страдала армия!<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 219.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum la vintro 1916/17 la trupoj ne povis plendi pri malsufiĉo de varmaj [[vesto]]j, sed la [[boto]]j jam malsufiĉis kaj milita ministro dum militkonsilio en la ĉefkomandejo deklaris al ni, ke [[ledo]] preskaŭ tute mankas, ke ili klopodas alporti la botojn de [[Usono]], sed ĉu ili venos kaj kiam kaj je kioma kvanto, li ne povas diri. Ĉe tio mi aldonu miaflanke, ke manko de la botoj ĝis 1917 estiĝis ne pro tio, ke ili estis tro malmultaj, sed pro malordo en la malfronto: preskaŭ tuta loĝantaro de [[Rusio]] estis marŝanta en soldataj botoj kaj plejparto de venantaj al la fronto homoj estis vendantaj siajn botojn laŭvoje al civiluloj, ofte kontraŭ groŝoj kaj je la fronto ili ricevis la novajn. Tian monoperacion kelkaj lertuloj sukcesis fari po du–tri fojoj. Same okazis al la vestoj, kiuj senĝene estis vendantaj, kaj ofte soldatoj, senditaj de malfronto sufiĉe ekipitaj kaj bonege vestitaj, ŝuitaj, al la fronto venis nudaj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время зимы 1916/17 года войска не могли жаловаться на недостаток теплой одежды, но сапог уже не хватало, и военный министр на военном совете в Ставке нам заявил, что кожи почти нет, что они стараются добыть сапоги из Америки, но, прибудут ли и когда, в каком количестве, он сказать не может. При этом добавлю со своей стороны, что недостаток сапожного товара к 1917 году произошел не оттого, что было его слишком мало, а вследствие непорядков в тылу: чуть ли не все население России ходило в солдатских сапогах, и большая часть прибывавших на фронт людей продавала свои сапоги по дороге обывателям, часто за бесценок, и на фронте получала новые. Такую денежную операцию некоторые искусники умудрялись делать два–три раза. То же самое происходило и с одеждой, которую, не стесняясь, продавали, и зачастую солдаты, отправленные из тыла вполне снаряженными и отлично одетыми, обутыми, на фронт приходили голыми<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 221.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Konstanta anstataŭigado de ministroj, ofte ege stranga elekto de ministroj kaj ĉefministroj, ĥaosa regado de [[Rusio]] kun tiel nomataj senrespondecaj personoj forme de ĉiopovaj konsilantoj, senfinaj rakontoj pri [[Rasputin]], imperiestrino [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]], [[Boris Ŝtjurmer|Ŝtjurmer]] ktp ĉiujn nervozigis, oni povas diri, ke escepte de la soldata amaso, kiu plejparte estis inercia, la oficira korpuso kaj la tuta [[Rusa intelelktularo|intelelktularo]], kiu troviĝis en la armeo, rilatis al la registaro ekstreme malamikece. Ĉie senhezite oni diris ke tempas fini la malordojn, okazantajn en [[Peterburgo]], kaj ke necesas establi respondecan ministerion. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Постоянная смена министров, зачастую чрезвычайно странный выбор самих министров и премьер-министров, хаотическое управление Россией с так называемыми безответственными лицами в виде всесильных советников, бесконечные рассказы о Распутине, императрице Александре Федоровне, Штюрмере и т. п. всех волновали, можно сказать, что за исключением солдатской массы, которая в своем большинстве была инертна, офицерский корпус и вся та интеллигенция, которая находилась в составе армии, были настроены по отношению к правительству в высшей степени враждебно. Везде, не стесняясь, говорили, что пора положить предел безобразиям, творящимся в Петербурге, и что совершенно необходимо установить ответственное министерство<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 222.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi, amanta [[Rusio]]n per ĉiuj fortoj de mia [[animo]], deziris nur unu aferon: doni eblecon fini tiun ĉi militon venke por Rusio, kaj por tio nepre necesis ke la neevitebla [[revolucio]] komenciĝu post la fino de la milito, ĉar samtempe militi kaj revolucii ne eblas. Por mi estis klare, ke se ni komencos la revolucion ne ĝustatempe, la militon ni devos malgajni kaj tio siavice kaŭzos tiajn sekvojn, kiujn tiutempe ne eblis kalkuli, certe facile oni povis supozi ke Rusio disfalos — tion mi konsideris sendube por ni nedizirinda kaj granda plago por la [[popolo]], kiun mi amis kaj amas tutanime. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мне, любящему Россию всеми силами своей души, хотелось лишь одного: дать возможность закончить эту войну победоносно для России, а для сего было совершенно необходимо, чтобы неизбежная революция началась по окончании войны, ибо одновременно воевать и революционировать невозможно. Для меня было ясно, что если мы начнем революцию не своевременно, то войну должны проиграть, а это, в свою очередь, повлечет за собой такие последствия, которые в то время нельзя было исчислить, конечно, легко можно было предположить, что Россия рассыплется — это я считал, безусловно, для нас нежелательным и великим бедствием для народа, который я любил и люблю всей душой<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 222–223.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]] ] Mi tre amis lin kiel homon sendube honestan kaj kun pura [[koro]], komplican de neniu flanko al iuj ajn intrigoj kaj strebinta nur vivi kiel honesta homo, sen uzi avantaĝojn de la [[Romanovoj|imperiestra familio]]. Li distanciĝis, kiom li povis, de ĉiuj ajn kvereloj en la familio kaj en la servo; li estis kuraĝa generalo kaj estis modeste, laboreme plenumanta sian [[devo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я очень его любил как человека безусловно честного и чистого сердцем, не причастного ни с какой стороны ни к каким интригам и стремившегося лишь к тому, чтобы жить честным человеком, не пользуясь прерогативами императорской фамилии. Он отстранялся, насколько это было ему возможно, от каких бы то ни было дрязг и в семействе и в служебной жизни; он был храбрый генерал и скромно, трудолюбиво выполнял свой долг<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 224.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [komunikado kun soldatoj post la [[Februara revolucio]] ] Pri unu afero mi estis malsukcesa — ricevi promeson fari [[ofensivo]]n kaj ataki malamikajn poziciojn. En tiu kazo sur scenejon venis la vortoj: "sen aneksoj kaj kontribucioj" kaj post la afero ne plu progresis, ĉar tio ĉi fakte estis pretekstoj, bazitaj sur maldeziro daŭrigi la militon. La pozicion de [[bolŝevistoj]] mi estis komprenanta, ĉar ili edifis "for la militon kaj tuj pacon kontraŭ iu ajn prezo", sed mi neniel povis kompreni taktikon de la [[Partio de Socialistoj-Revoluciuloj|socialistoj-revoluciuloj]] kaj [[menŝevistoj]], kiuj la unuaj komencis detrui la armeon kvazaŭ por eviti [[kontraŭrevolucio]]n, kio montris ilian nescion pri la vera mensostato de la soldata amaso, kaj samtempe ili deziris daŭrigon de la milito ĝis la venka fino. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Одного мне не удавалось — это получить обещание наступать и атаковать вражеские позиции. Тут уже на сцену выступали слова: «без аннексий и контрибуций», и дальше дело никак не шло, ибо это, в сущности, были отговорки, основанные на нежелании продолжать войну. Позицию большевиков я понимал, ибо они проповедовали «долой войну и немедленно мир во что бы то ни стало», но я никак не мог понять тактики эсеров и меньшевиков, которые первыми разваливали армию якобы во избежание контрреволюции, что не рекомендовало их знания состояния умов солдатской массы, и вместе с тем желали продолжения войны до победного конца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 226–227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] soldata amaso ne plu agnoskis la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtatan Dumaon]], konsiderante ĝin malamika al si, kaj obeis, eĉ se ne komplete, la [[Petrograda Soveto|Soveton de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]]. Ĝis majo trupoj de ĉiuj frontoj komplete ĉesis obei, kaj neniujn rimedojn influi ilin eblis entrepreni. Ankaŭ la nomumitajn komisarojn ili obeis nur ĝis tiuj indulgis la [[soldato]]jn, sed se ili kontraŭis ilin, la soldatoj rifuzis plenumi ankaŭ iliajn [[ordono]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] солдатская масса более не признавала Государственной думы, считая ее себе враждебной, и слушалась, и то относительно, Совета рабочих и солдатских депутатов. К маю войска всех фронтов совершенно вышли из повиновения, и никаких мер воздействия предпринимать было невозможно. Да и назначенных комиссаров слушались лишь постольку, поскольку они потворствовали солдатам, а когда они шли им наперекор, солдаты отказывались исполнять и их распоряжения<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Cetere dum vojaĝado de [[Kerenskij]] tra la Sudokcidenta Fronto oni lin preskaŭ ĉie akceptis varmege kaj multon promesis al li, sed kiam venis la [[tempo]] plenumi, do, unue okupinte tranĉeojn de [[malamiko]], la trupoj poste arbitre sekvan tagon revenis, deklarinte ke ĉar la aneksojn kaj kontribuciojn postuli ne eblas kaj la milito ĝis la venka fino estas malpermesita, do ili revenas al siaj malnovaj pozicioj. Kaj poste, kiam la malamiko transiris al [[ofensivo]], niaj armeoj sen rezisto forlasis siajn poziciojn kaj ekmarŝis malantaŭen. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Правда, при объезде Юго-Западного фронта Керенским его почти везде принимали горячо и многое ему обещали, но когда дошло до дела, то, взяв сначала окопы противника, войска затем самовольно на другой же день вернулись назад, объявив, что так как аннексий и контрибуций требовать нельзя и война до победного конца недопустима, то они и возвращаются на свои старые позиции. А затем, когда противник перешел в наступление, наши армии без сопротивления очистили свои позиции и пошли назад<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estas klare ke ankaŭ [[Kerenskij]] kaj la tiama [[Petrograda Soveto|Soveto de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]] perdis tiutempe sian ĉarmon je la kapoj de la soldata amaso, kaj ni estis rapide proksimiĝantaj al [[anarĥio]], malgraŭ klopodoj de la senpova [[Provizora Rgistaro de Rusio|Provizora Rgistaro]], kiu, se diri la veron, mem ne sciis firme, kion ĝi deziris. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Ясно, что и Керенский и тогдашний Совет рабочих и солдатских депутатов также потеряли к этому времени свое обаяние в умах солдатской массы, и мы быстро приближались к анархии, невзирая на старания немощного Временного правительства, которое, правду сказать, само твердо не знало, чего хотело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La sensenca [[Rusa-japana milito|milito kontraŭ Japanio]] kaŭzis [[Rusia revolucio de 1905|revolucion]]. Fari aliancon kun [[Francio]], multajn jarojn sin preparadi por milito je la Okcidenta Fronto kaj subite disbati la frunton en la foroirenta aventuro — ĉio ĉi estis sendube senracia afero. Per tio [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] detruis batalkapablon de la rusa armeo, ŝtatajn [[financo]]jn kaj verŝigis "pro nenio" sensence maron de la rusa [[sango]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Бессмысленная война с Японией вызвала революцию. Заключить союз с Францией, много лет готовиться к войне на Западном фронте и неожиданно разбить себе лоб в дальневосточной авантюре — все это было, несомненно, безрассудно. Этим Николай II расстроил боеспособность русской армии, финансы государства и заставил «за здорово живешь» пролить бессмысленно море русской крови<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fakte al tiu ĉi milito, je pli aŭ malpli alta grado, estis preparita neniu, ĉar neniu antaŭvidis skalon kaj iron de la milito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В сущности, к этой войне в большей или меньшей степени никто подготовлен не был, ибо никто не предвидел размера и хода войны<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Atingis min informoj, ke estas planata [[palaca ŝtatrenverso]], ke oni planas proklami la tronheredanton [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej Nikolajeviĉ]] imperiestro ĉe regento grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]], kaj laŭ alia versio —— [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]]. Sed ĉio ĉi estis malklaraj [[onidiro]]j, havintaj neniujn konfirmojn. Mi ne kredis al tiuj ĉi onidiroj, ĉar la ĉefa rolo estis destinita al [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]], kiu kvazaŭ konsentis aresti [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] kaj [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]]; konante ecojn de la [[karaktero]] de Aleksejev, mi estis konvinkita ke li tion ne plenumos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Доходили до меня сведения, что задумывается дворцовый переворот, что предполагают провозгласить наследника Алексея Николаевича императором при регентстве великого князя Михаила Александровича, а по другой версии — Николая Николаевича. Но все это были темные слухи, не имевшие ничего достоверного. Я не верил этим слухам потому, что главная роль была предназначена Алексееву, который якобы согласился арестовать Николая II и Александру Федоровну; зная свойства характера Алексеева, я был убежден, что он это не выполнит<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Februara revolucio]] ] Mi estis ricevanta de la ĉefkomandejo telegramojn, informantajn pri la iro de la ribelo, kaj finfine mi estis vokita al la rekta linio fare de [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]], kiu informis min, ke la formiĝinta [[Provizora Registaro de Rusio|Provizora Registaro]] al li deklaris ke kaze de rifuzo de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] abdiki, ĝi minacas ĉesigi alportadon de la nutraĵoj kaj municioj al la armeo (ni dume havis neniujn rezervojn), pro kio Aleksejev petis min kaj ĉiujn ĉefkomandestrojn telegrafi al la caro peton pri la [[Abdiko de Nikolao la 2-a|abdiko]]. Mi al li respondis ke miaflanke mi konsideras tiun ĉi paŝon necesa kaj tuj plenumos. [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko|Rodzjanko]] ankaŭ sendis al mi urĝan telegramon kun la sama enhavo, al kiu mi respondis same jese. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я получал из Ставки подробные телеграммы, сообщавшие о ходе восстания, и наконец был вызван к прямому проводу Алексеевым, который сообщил мне, что образовавшееся Временное правительство ему объявило, что в случае отказа Николая II отречься от престола оно грозит прервать подвоз продовольствия и боевых припасов в армию (у нас же никаких запасов не было), поэтому Алексеев просил меня и всех главнокомандующих телеграфировать царю просьбу об отречении. Я ему ответил, что со своей стороны считаю эту меру необходимой и немедленно исполню. Родзянко тоже прислал мне срочную телеграмму такого же содержания, на которую я ответил также утвердительно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La oficira korpuso, nenion kompreninta je la [[politiko]], la penso pri kiu estis al ĝi plej severe malpermesita, troviĝis en la manoj de la soldata amaso, kaj la [[oficiro]]j havis sur tiun ĉi [[amaso]]n neniun influon; gvidis ĝin diversaj komisaroj kaj agentoj de socialismaj partioj, kiuj estis senditaj de la [[Petrograda Soveto|Soveto de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]] por propagando de la [[paco]] "sen aneksoj kaj kontribucioj". La [[soldato]] plu batali ne deziris kaj trovis, ke se la paco devas esti farita sen la aneksoj kaj kontribucioj, kaj se estas proklamita principo de la rajto de la popoloj pri memdetermino, do plua sangoverŝado estas sensenca kaj neallasebla. Tio estis, tiel diri, oficiala klarigo; tiu sekreta konsistis je tio, ke venkis la slogano: "For la militon, tuj pacon kontraŭ iu ajn prezo, kaj senprokraste forpreni la teron de la bienulo" — surbaze de tio, ke la bienulo jarcentojn estis akumulanta sian riĉaĵon per kamparana dorso kaj necesas de li forpreni tiun ĉi kontraŭleĝe akiritan posedon. La oficiro tuj iĝis malamiko en la soldataj kapoj, ĉar li estis postulanta daŭrigon de la milito kaj reprezentis en la soldataj okuloj tipon de la bienulo en milita uniformo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Корпус офицеров, ничего не понимавший в политике, мысль о которой была ему строжайше запрещена, находился в руках солдатской массы, и офицеры не имели на эту массу никакого влияния; возглавляли же ее разные эмиссары и агенты социалистических партий, которые были посланы Советом рабочих и солдатских депутатов для пропаганды мира «без аннексий и контрибуций». Солдат больше сражаться не желал и находил, что раз мир должен быть заключен без аннексий и контрибуций и раз выдвинут принцип права народов на самоопределение, то дальнейшее кровопролитие бессмысленно и недопустимо. Это было, так сказать, официальное объяснение; тайное же состояло в том, что взял верх лозунг: «Долой войну, немедленно мир во что бы то ни стало и немедленно отобрать землю у помещика» — на том основании, что барин столетиями копил себе богатство крестьянским горбом и нужно от него отобрать это незаконно нажитое имущество. Офицер сразу сделался врагом в умах солдатских, ибо он требовал продолжения войны и представлял собой в глазах солдата тип барина в военной форме<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 233.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Unue plejparto de la [[oficiro]]j aliĝis al la partio de [[Konstitucia Demokratia Partio|konstituci-demokratoj]] dum la soldata amaso subite iĝis komplete [[Partio de Socialistoj-Revoluciuloj|socialista-revoluciula]], sed baldaŭ ĝi komprenis ke la socialistoj-revoluciuloj subestre de [[Kerenskij]] edifas [[ofensivo]]n, daŭrigon de la alianco kun [[Triopa Entento|Entento]] kaj prokrastas dividon de la tero ĝis la [[Tutrusia Konstitucifara Asembleo|Konstitucifara Asembleo]], kiu devos decidi pri tiu ĉi afero, kreinte la bazajn leĝojn de la [[ŝtato]]. Tiaj intencoj tute malkongruis al la planoj de la soldata amaso kaj evidente kontraŭis ĝiajn sopirojn. Kaj ĉi tie la bolŝevista edifo trafis la guston kaj imagojn de la soldatoj. Ilin tute ne interesis la Internacio, [[komunismo]] kaj aliaj similaj aferoj, ili nur komprenis sekvajn bazojn de la estonta libera [[vivo]]: tuja [[paco]] kontraŭ iu ajn prezo, forpreno ĉe la tuta posedanta klaso, sendepende de tio al kiu socia klaso ĝi apartenis, de la tuta [[posedo]], malaperigo de la bienulo kaj de la sinjoro ĝenerale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Сначала большинство офицеров стало примыкать к партии кадетов, а солдатская масса вдруг вся стала эсеровской, но вскоре она разобрала, что эсеры с Керенским во главе проповедуют наступление, продолжение союза с Антантой и откладывают дележ земли до Учредительного собрания, которое должно разрешить этот вопрос, установив основные законы государства. Такие намерения совершенно не входили в расчеты солдатской массы и явно противоречили ее вожделениям. Вот тут-то проповедь большевиков и пришлась по вкусу и понятиям солдатам. Их совершенно не интересовал Интернационал, коммунизм и тому подобные вопросы, они только усвоили себе следующие начала будущей свободной жизни: немедленно мир во что бы то ни стало, отобрание у всего имущественного класса, к какому бы он сословию ни принадлежал, всего имущества, уничтожение помещика и вообще барина<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 233.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[oficiro]] tiutempe aspektis sufiĉe mizere, ĉar li en tiu ĉi akvokirlo de diversaj pasioj tre malbone orientiĝis kaj ne povis kompreni kion li faru. Lin dum mitingoj komplete venkis iu ajn [[oratoro]], sciinta babili kaj leginta kelkajn broŝurojn de la socialisma enhavo. Dum paroladoj pri tiuj ĉi temoj la oficiro estis komplete senarma, li nenion estis komprenanta je ili. Pri ajna kontraŭpropagando ne eblis eĉ paroli. Ilin neniu deziris aŭskulti. En kelkaj trupoj oni eĉ forpelis la tutan estraron, elektis por si la sian — novan — kaj deklaris ke ili iras hejmen, ĉar ili ne plu deziras militi. Simple kaj klare. En aliaj trupoj oni arestis la estrojn kaj sendis ilin al [[Petrogrado]], al la [[Petrograda Soveto|Soveto de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]]; fine, troveblis ankaŭ trupoj, plejparte en la Norda Fronto, kie la estrojn oni murdis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Офицер в это время представлял собой весьма жалкое зрелище, ибо он в этом водовороте всяких страстей очень плохо разбирался и не мог понять, что ему делать. Его на митингах забивал любой оратор, умевший языком болтать и прочитавший несколько брошюр социалистического содержания. При выступлениях на эти темы офицер был совершенно безоружен, ничего в них не понимал. Ни о какой контрпропаганде и речи не могло быть. Их никто и слушать не хотел. В некоторых частях дошли до того, что выгнали все начальство, выбрали себе свое — новое — и объявили, что идут домой, ибо воевать больше не желают. Просто и ясно. В других частях арестовывали начальников и сплавляли в Петроград, в Совет рабочих и солдатских депутатов; наконец, нашлись и такие части, по преимуществу на Северном фронте, где начальников убивали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La problemo konsistis ankaŭ je tio, ke la [[menŝevistoj]] kaj [[Partio de Socialistoj-Revoluciuloj|socialistoj-revoluciuloj]], konsiderintaj necesa subteni povon de la armeo kaj ne dezirintaj rompi rilatojn kun la aliancanoj, mem detruis la armeon per eldono de la fama ordono N 1. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Беда была еще в том, что меньшевики и эсеры, считавшие необходимым поддержать мощь армии и не желавшие разрыва с союзниками, сами разрушили армию изданием известного приказа № 1<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ni petis [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]] kune veturi al [[Petrogrado]] por klarigi neceson de decido, do akcepti apartan [[paco]]n aŭ ĉesigi [[propagando]]n de la paco en la trupoj kaj inverse propagandi obeon al la estraro, [[disciplino]]n kaj daŭrigon de la [[milito]]. Alikaze ni decidis peti nian elpostenigon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мы просили Алексеева всем вместе ехать в Петроград, чтобы объяснить необходимость какого-либо решения, то есть или заключить сепаратный мир, или прекратить мирную пропаганду в войсках и, напротив, пропагандировать послушание начальству, дисциплину и продолжение войны. В противном случае мы решили просить об увольнении нас с наших постов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 235.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vojaĝo de [[Kerenskij]] al armeo] La soldata [[amaso]] estis akceptanta lin jubile, ĝi promesis ĉion ajn, kaj nenie ĝi plenumis sian [[promeso]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Солдатская масса встречала его восторженно, обещала все, что угодно, и нигде не исполнила своего обещания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 237.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] meze de majo 1917 mi estis nomumita la ĉefkomandestro. Mi estis komprenanta ke fakte la [[milito]] por ni estas finita, ĉar haveblis sendube neniuj rimedoj por devigi la trupojn militi. Tio estis ĥimero, per kiu povus sin luli homoj kiel [[Kerenskij]], Sokolov<ref>Nikolaj Dmitrijeviĉ Sokolov (1870–1928), advokato.</ref> kaj similaj laikoj, sed ne mi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в половине мая 1917 года, я был назначен Верховным Главнокомандующим. Я понимал, что, в сущности, война кончена для нас, ибо не было, безусловно, никаких средств заставить войска воевать. Это была химера, которою могли убаюкиваться люди вроде Керенского, Соколова и тому подобные профаны, но не я<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 237.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi tro amas mian [[popolo]]n kaj delonge konas ĉiujn ĝiajn avantaĝojn kaj mankojn. Mi vidis ke neniu partio promesas al la popolo tion, kion promesas la [[bolŝevistoj]]: tujan [[paco]]n kaj tujan dividon de la [[tero]]. Por mi estis evidente ke la tuta soldata [[amaso]] nepre subtenos la bolŝevistojn kaj ĉiu ajn provo de [[diktaturo]] nur faciligos ilian [[venko]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я слишком люблю свой народ и давно знаю все его достоинства и недостатки. Я видел, что ни одна партия не обещает народу того, что сулят большевики: немедленный мир и немедленно дележ земли. Для меня было очевидно, что вся солдатская масса обязательно станет за большевиков и всякая попытка диктатуры только облегчит их торжество<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lavr Kornilov]] ] Tio estis tre kuraĝa homo, decidinta evidente krei por si reputacion dum la [[milito]]. Li ĉiam estis antaŭe kaj per tio allogis la [[koro]]jn de la [[soldato]]j, kiuj lin amis. Ili ne estis komprenantaj liajn agojn, sed ili vidis lin ĉiam sub pafado kaj aprezis lian [[kuraĝo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Это был очень смелый человек, решивший, очевидно, составить себе имя во время войны. Он всегда был впереди и этим привлекал к себе сердца солдат, которые его любили. Они не отдавали себе отчета в его действиях, но видели его всегда в огне и ценили его храбрость<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lavr Kornilov]] ] Mi opinias ke tiu ĉi sendube kuraĝa [[homo]] estas grave kulpa pri senbezone verŝita [[sango]] de [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j. Sekve de sia ardo li senutile estis pereiganta soldatojn, kaj proklaminte sin sen iu ajn senco [[diktatoro]], li pereigis per sia misago multe da oficiroj. Sed mi devas diri ke ĉio kion li estis faranta, li faris sen pripensi kaj sen profundiĝi je la senco de la afero. Kaj nun, kiam li delonge pereis, mi nur povas diri: "Pacon al lia cindro", same kiel al ĉiuj similaj al li, ardaj reprezentantoj de nia eksa [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Считаю, что этот безусловно храбрый человек сильно повинен в излишне пролитой крови солдат и офицеров. Вследствие своей горячности он без пользы губил солдат, а провозгласив себя без всякого смысла диктатором, погубил своей выходкой множество офицеров. Но должен сказать, что все, что он делал, он делал, не обдумав и не вникая в глубь вещей. И теперь, когда он давно погиб, я могу только сказать: «Мир праху его», как и всем, подобным ему, пылким представителям нашей бывшей России<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 245.</ref>. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Alvoko de Brusilov kaŭzis certan impreson. Ĝi estis verkita je malnova lingvaĵo kaj pro tio influis la nervojn... "Por la Rusa Tero" — tio estis jam tiel multe. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = 1920 |origina teksto = Брусиловское воззвание произвело некоторое впечатление. Оно было написано старым языком и в силу этого действовало на нервы... "За Русскую Землю" — это было уже так много<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 515.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Brusilov-ofensivo]] == Referencoj == {{DEFAŬLTORDIGO:Brusilov, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Unua mondmilito]] [[Kategorio:Rusia Enlanda milito]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1853]] [[Kategorio:Mortintoj en 1926]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 31-an de aŭgusto]] [[Kategorio:Mortintoj la 17-an de marto]] l4f2cllmxidhmr6ftgog8uq2wnsn18h 53425 53412 2026-04-29T09:15:26Z RG72 415 53425 wikitext text/x-wiki '''Redaktata!''' [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 15:33, 22 apr. 2026 (UTC) {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Brusilov | dosiero = | vikipedio = Aleksej Brusilov | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Aleksej Brusilov|Aleksej Brusilov]]''' (naskiĝis la 19-an (31-an) de aŭgusto 1853 – mortis la 17-an de marto 1926) estis rusia, sovetia militisto, generalo. == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Multe da onidiroj estis pri la milito inter la [[oficiro]]j, kiuj arde sopiris ĝin. Tamen neniu esperis pri baldaŭa efektiviĝo de tiu ĉi [[espero]]. Speciale senpacience impetis al la batalo junaj oficiroj, aŭskultintaj abunde batalrememorojn de siaj pli aĝaj kamaradoj, partoprenintaj en la [[Krimea milito|rusa-turka milito en 1853–1856]] kaj en [[Kaŭkazia milito|Kaŭkaziaj ekspedicioj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Много было толков о войне среди офицеров, которые ее пламенно желали. Однако никто не надеялся на скорое осуществление этой надежды. В особенности нетерпеливо рвались в бой молодые офицеры, наслушавшиеся вдоволь боевых воспоминаний от своих старших товарищей, участвовавших в турецкой войне 1853—1856 гг. и в кавказских экспедициях <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Cetere necesas diri la [[vero]]n, ke apenaŭ iu estis speciale entuziasma pri ideo iri kaj batali por liberigo de la [[slavoj]] aŭ de iu ajn alia, ĉar la celo de la plejmulto estis ĝuste la [[milito]] mem, dum kiu la [[vivo]] pasas senzorge, vaste kaj vigle, [[salajro]] kreskas, kaj aldone oni donas premiojn, kio por la plejmulto estis la afero sufiĉe alloga kaj interesa. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Впрочем, нужно правду сказать, что едва ли кто-либо был особенно воодушевлен мыслью идти драться за освобождение славян или кого бы то ни было, так как целью большинства была именно самая война, во время которой жизнь течет беззаботно, широко и живо, денежное содержание увеличивается, а вдобавок дают и награды, что для большинства было делом весьма заманчивым и интересным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Rilate la malsuperajn rangojn, mi apenaŭ eraros dirinte ke ili plej ĝojis forlasi la tedajn [[kazerno]]jn, kie ĉion necesas fari laŭ [[ordono]]; dum la ekspedicia [[vivo]] ĉiu havas grandan spacon. Neniu demandis sin por kio necesas la [[milito]], por kio ni batalos ktp, opiniante ke la cara afero estas decidi kaj la nia — nur plenumi. Laŭ miaj scioj, tiaj humoro kaj opinioj dominis en ĉiuj regimentoj de la Kaŭkazia Armeo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что же касается низших чинов, то, думаю, не ошибусь, если скажу, что более всего радовались они выходу из опостылевших казарм, где все нужно делать по команде; при походной же жизни у каждого большой простор. Никто не задавался вопросом, зачем нужна война, за что будем драться и т. д., считая, что дело царево — решать, а наше — лишь исполнять. Насколько я знаю, такие настроения и мнения господствовали во всех полках Кавказской армии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tradicio de renkonto kaj regalo de alvenanta trupo fare de alia trupo firme enradikiĝis tiam en la Kaŭkaziaj trupoj; tiaj du trupoj nomis unu la alian ''kunaki'', do [[amiko]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Обычай встречи и угощения прибывающей воинской части какой-либо другой частью твердо укрепился тогда в кавказских войсках; такие две части называли себя кунаками, то есть друзьями<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] dum paca tempo de la [[armeo]] necesas postuli nepre kaj sole tion, kion ili bezonas dum la milita tempo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в мирное время от войск нужно требовать непременно и исключительно только того, что необходимо им в военное время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 22.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] En apudaj vilaĝoj [[turkoj]] renkontis niajn trupojn morne kaj silente, la [[armenoj]] ja kun jubilo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В окрестных селениях турки встречали наши войска угрюмо и молча, армяне же с восторгом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 24.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Malbone statis la aferoj ankaŭ rilate la nutraĵojn. Tiutempe kampaj kuirejoj ne ekzistis. Kiam la trupoj estis moviĝantaj aŭ sen proviza ariero, ĉiu kuiris por si kion li povis. Tiurilate [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j suferis egale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Плохо было и с пищей. В то время походных кухонь не существовало. Когда войска находились в движении или без обоза, как мы, то продукты раздавались по рукам, и каждый варил себе, что мог. В этом отношении солдаты и офицеры страдали одинаково<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 28.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Evidentiĝis ke nelonge antaŭ nia alveno [[turkoj]] atakis per siaj fortoj nian taĉmenton, forbatis ĝin kaj devigis iom retreti. Tio ĉiujn tre kolerigis kaj ĉiuj serioze ofendiĝis rilate la turkoj, ke "ili kuraĝis ataki nin". Tiom malestime ni traktis tiutempe la turkojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Оказалось, что накануне нашего прибытия турки атаковали своими главными силами наш отряд, сбили его и заставили несколько отступить. Это всех очень сердило, и все серьезно обижались на врагов, что «те осмелились нас атаковать». В таком презрении мы держали тогда турок<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 29.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [dum sieĝo de [[Karso]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Tiu ĉi epizodo tamen montris ke la [[turkoj]] ne plu estas fuŝaj [[militisto]]j kiel antaŭe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Этот эпизод, однако, показал, что турки — уже не те вояки, что прежде<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 30.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Varsovio]] en 1912] Mi sciis ke nia [[milito]] kontraŭ [[Germanio]] estas proksima kaj trovis formiĝintan en Varsovio situacion minaca, pri kio mi konsideris necese privatletere informi militan ministron [[Vladimir Suĥomlinov|Suĥomlinov]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я знал, что война наша с Германией — не за горами, и находил создавшуюся в Варшаве обстановку угрожающей, о чем и счел необходимый частным письмом сообщить военному министру Сухомлинову<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 44.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Varsovio]] en 1912] Mi ne povas ne mencii strangan impreson, kiun kaŭzis al mi la tuta tiama supera administracio en Varsovio. Ĉie la superuloj estis [[germanoj]]. [..] Mi estis nomumita post foriro de [[Fjodor Gerŝelman|Gerŝelman]] kaj estis stranga disonanco: Brusilov. Sed post mi ricevis tiun ĉi postenon barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|Rausch von Traubenberg]]. Emo de [[Georgij Skalon|Skalon]] al la germanoj estis mirinda. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Не могу не отметить странного впечатления, которое производила на меня тогда вся варшавская высшая администрация. Везде стояли во главе немцы. [...] Я был назначен по уходе Гершельмана и был каким-то резким диссонансом: Брусилов. Зато после меня получил это место барон Рауш фон Траубенберг. Любовь Скалона к немецким фамилиям была поразительна<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 44–45.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Vinico]] en 1913] Mi substrekas — tio ĉi okazis en 1913, sed neniu en tiu regiono eĉ pensis pri ebleco de baldaŭa [[milito]] kaj neniu pensis pri ĝi, krom mi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Подчеркиваю — это было в 1913 году, но в этом крае никто не помышлял о возможности близкой войны и никто не думал о ней, кроме меня<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 46.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estis firme konvinkita, ke la mondmilito estas neevitebla, ĉe tio, laŭ miaj kalkuloj, ĝi devus komenciĝi en 1915, pro kio ni decidis ne prokrasti nian kuracvojaĝon kaj ripozon, kaj reveni ĝis manovroj hejmen. Miaj kalkuloj sin bazis sur tio ke kvankam ĉiuj ŝtategoj estis haste armantaj sin, tamen [[Germanio]] devancis ĉiujn kaj devus esti sufiĉe preta ĝis 1915, dum [[Rusio]] iel tiel supozis sin prepari por tiu ĉi granda ekzameno de popola povo ĝis 1917, kaj [[Francio]] ankaŭ tute ne finis ankoraŭ siajn preparojn. Estis klare ke Germanio malebligos al ni evoluigi niajn fortojn ĝis necesa nivelo kaj hastos komenci la militon, kiu, laŭ ĝia opinio, devus daŭri ses ĝis ok monatojn kaj doni al ĝi hegemonion super la tuta [[mondo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я был твердо убежден, что всемирная война неизбежна, причем, по моим расчетам, она должна была начаться в 1915 году, поэтому мы и решили не откладывать нашей лечебной поездки и отдыха и вернуться к маневрам домой. Мои расчеты основывались на том, что хотя все великие державы спешно вооружались, но Германия опередила всех и должна была быть вполне готовой к 1915 году, тогда как Россия с грехом пополам предполагала изготовиться к этому великому экзамену народной мощи к 1917 году, да и Франция далеко не завершила еще своей подготовки. Было ясно, что Германия не позволит нам развить свои силы до надлежащего предела и поспешит начать войну, которая, по ее убеждению, должна была продлиться от шести до восьми месяцев и дать ей гегемонию над всем миром<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914 en [[Germanio]] ] Konatoj, kiujn mi adiaŭis, havante jam biletojn enpoŝe, ridis pri mi, asertante ke neniu [[milito]] okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Знакомые, с которыми я прощался, имея уже билеты в кармане, смеялись надо мной, уверяя, что никакой войны не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [somere 1914] Mi kaj la edzino sukcese atingis [[Berlino]]n. Laŭvoje ne videblis speciala ekscitiĝo. La alian situacion ni trovis en Berlino. Veturante per [[aŭto]] de Anhalter Banhof al la centra stacidomo laŭ cirkla [[fervojo]], ni estis haltigitaj je la strato [[Unter den Linden]] ĉe nia ambasadejo fare de kelkmila amasego da homoj, kiuj kriegis patriotismajn kantojn, insultis [[Rusio]]n kaj postulis [[milito]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мы с женой благополучно добрались до Берлина. По дороге нигде не было заметно особенного возбуждения. Не то нашли мы в Берлине. Переезжая на автомобиле из Anhalter Banhof к центральному вокзалу по круговой железной дороге, мы были остановлены на улице Unter den Linden у нашего посольства громадным скоплением народа, в несколько тысяч человек, которые ревели патриотические песни, ругали Россию и требовали войны<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 51.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 16-an de julio 1914] En [[Varsovio]], kiun ni estis traveturantaj je la sama tago, ĉio estis trankvila kaj la publiko evidente ne supozis ke ni estas sojle de la [[milito]]. Asistanto de komandestro de la Varsovia Milita Distrikto kavaleria generalo barono [[Eugen Alexander Ernst Freiherr Rausch von Traubenberg|von Traubenberg]], kiun ni renkontis ĉe la stacidomo, transdonis al mi ke nuntempe estas mobilizata nur la Kieva Milita Distrikto, sed ĉiuj estas certaj ke ni evitos la militon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В Варшаве, которую мы проезжали в тот же день, все было спокойно, и публика, по-видимому, не подозревала, что мы находимся накануне войны. Помощник командующего войсками Варшавского военного округа генерал от кавалерии барон фон Траубенберг, которого мы встретили на вокзале, мне передал, что пока мобилизуется лишь Киевский военный округ, но все уверены, что мы войны избежим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]], homo firma kaj rekta, ne havis inklinon al la militaferoj, nek ŝatis [[parado]]jn kaj militajn vantaĵojn, sed li estis komprenanta ke por konservado de [[paco]] speciale necesas esti forta, kaj pro tio li postulis laŭeble plejan fortigon de la milita povo de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Александр III, человек твердый и прямой, не имел склонности к военному делу, не любил парадов и военной мишуры, но понимал, что для сохранения мира в особенности необходимо быть сильным, и поэтому требовал наивозможно большего усиления военной мощи России<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Milita ministro [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] helpe de sia dotita asistanto estro de la Ĉefa Stabo [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] dum la dektrijara regado [de [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]] ] faris tre multe kaj grave ordigis kaj evoluigis niajn militfortojn, kaj krome turnis precipan atenton al defendokapablo de nia Okcidenta Fronto kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]]; tiu ĉi militejo estis fervore preparata de li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Военный министр Ванновский при помощи даровитого своего помощника начальника Главного штаба Обручева за время этого тринадцатилетнего царствования сделал очень много и значительно упорядочил и развил наши военные силы, а кроме того, главное внимание обратил на обороноспособность нашего Западного фронта против Германии и Австро-Венгрии; этот театр военных действий усердно ими подготовлялся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Bedaŭrinde post surtroniĝo de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] kaj speciale post forigo de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] la situacio draste ŝanĝiĝis. Aperis propraj al la karaktero de la juna caro ŝanceliĝoj jen al tiu, jen al alia flanko, kaj nova milita ministro [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] ne estis sufiĉe persista je siaj postuloj, nek ricevis sufiĉajn kreditojn kaj klopodis nur komplezi altrangulojn, eĉ se koste de la afero. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = К сожалению, с воцарением Николая II и в особенности с удалением Ванновского и Обручева картина резко переменилась. Явились по свойству характера молодого царя колебания то в ту, то в другую сторону, а новый военный министр Куропаткин не был достаточно настойчив в своих требованиях, не получал достаточных кредитов и старался лишь угодить великим мира сего, хотя бы и в ущерб делу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52–53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Nerealigeblaj kaj nepripensitaj pacemaj tendencoj kondukis al la fatala por ni [[Hagaj Konvencioj de 1899 kaj 1907|Haga Paca Konferenco]], kiu nur ligis niajn manojn kaj bremsis nian militan disvolviiĝon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Несбыточные и непродуманные миролюбивые тенденции привели к фатальной для нас Гаагской мирной конференции, которая лишь связала наши руки и затормозила наше военное развитие, тогда как Германия продолжала энергично усиливаться. А затем мы затеяли порт-артурскую чепуху, приведшую к печальной памяти — японской войне<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Rusa-japana milito]] ] La malgajnita de ni milito, finiĝinta per [[Rusia revolucio de 1905|revolucio de 1905—1907]], estis terura por niaj armitaj fortoj je tiu senco, ke ni estis persiste preparantaj nin al la milito je la Okcidenta Fronto kaj samtempe malsingarde ludis kun fajro je [[Fora Oriento]], kies fronto estis tute ne preparita de ni. Nur je la plej lasta momento antaŭ la Japana milito ni haste faris ion iel tiel, kalkulante nur iom timigi [[Japanio]]n, sed certe ne militi kontraŭ ĝi. Kiam sekve de nia mallerta, infaneca politiko kaj ĉe fervora ekscitado fare de imperiestro [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)|Vilhelmo]] milito kontraŭ Japanio eksplodis, nia milita ministerio sin trovis sen mobiliza plano kaj sen plano de agado je tiu ĉi fronto. Oni povas diri certe ke tiu ĉi milito definitive malordigis ĉiujn niajn militfortojn kaj komplete detruis la tutan laboron de [[Pjotr Vannovskij|Vannovskij]] kaj [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта проигранная нами война, закончившаяся революцией 1905—1907 гг., была ужасна для наших вооруженных сил в том отношении, что мы готовились упорно к войне на Западном фронте и в то же время неосторожно играли с огнем на Дальнем Востоке, фронт которого нами совершенно не был подготовлен. Только в самое последнее перед японской войной время мы наспех сделали кое-что «на фуфу», рассчитывая лишь попугать Японию, но отнюдь с нею не воевать. Когда же вследствие нашей неумелой, ребяческой политики и при усердном науськивании императора Вильгельма война с Японией разразилась, наше военное министерство оказалось без плана мобилизации и без плана действий на этом фронте. Можно смело сказать, что эта война расстроила в корне все наши военные силы и разбила вконец всю работу Ванновского и Обручева<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se konsideri ĉion ĉi kaj rememori, ke [[Vladimir Suĥomlinov|Suĥomlinov]] iĝis milita ministro nur printempe 1909, [[justeco]] postulas agnoski ke dum kvin jaroj de lia administrado antaŭ la [[milito]] estis farite sufiĉe multe: [[mobilizado]] pasis sukcese kaj sufiĉe rapide, konsiderante nian malbone evoluintan fervojan reton kaj grandegajn distancojn, kaj pri terura ĥaoso, estinta antaŭ lia alveno, restis eĉ ne memoro. Kulpas Suĥomlinov certe pri multaj aferoj, speciale pri tio, ke la afero pri municio estis solvita malkontentige: ĝia manko estis unu el la ĉefaj kaŭzoj de [[Granda Retreto (Rusio)|niaj malsukcesoj en 1915]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Если все это принять во внимание и вспомнить, что Сухомлинов стал военным министром лишь весной 1909 года, справедливость требует признать, что за пять лет его управления до начала войны было сделано довольно много: мобилизация прошла успешно и достаточно быстро, принимая во внимание нашу плохо развитую сеть железных дорог и громадные расстояния, а о безобразном сумбуре, бывшем до него, не было и помину. Виновен Сухомлинов, конечно, во многом, в особенности в том, что вопрос об огнестрельных припасах был решен неудовлетворительно: недостаток их — одна из главных причин наших неудач 1915 года<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Suĥomlinov]] ] Lia ĉefa manko estis ke li estis, kiel oni nomas tion, blufanto kaj sen profundiĝi je la afero kontentiĝis pri supraĵa sukceso de siaj agoj kaj ordonoj. Estinte homo lerta, li, fremda al la kortega medio, estis elturniĝanta por plu teni sian postenon, kaj manovranta por konservi propran bonfarton. Sendube lia situacio estis malfacila ĉe la [[Nikolao la 2-a (Rusio)|imperiestro]] kun ties malforta karaktero, kiun oni influis de diversaj flankoj. Krome li malamikigis kontraŭ si favore al la registara politiko la tutan [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtatan Dumaon]]. Kaj tio estis granda eraro, ĉar la Dumao per ĉiuj fortoj klopodis evoluigi la militan povon de Rusio, uzante ĉiujn siajn eblojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Главный же его недостаток состоял в том, что он был, что называется, очковтиратель и, не углубляясь в дело, довольствовался поверхностным успехом своих действий и распоряжений. Будучи человеком очень ловким, он, чуждый придворной среде, изворачивался, чтобы удержаться, и лавировал для сохранения собственного благополучия. Несомненно, его положение было трудное при слабохарактерном императоре, на которого влияли с разных сторон. Помимо того, он восстановил еще против себя в угоду правительственному течению всю Государственную думу. А это был большой промах, ибо дума всеми силами старалась развить военную мощь России, поскольку это от нее зависело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 54–55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Detruado de fortikaĵaj areoj, kiuj kostis tiom da [[mono]], ĉe la okcidenta limo ne estis pripensita kaj forte influis la [[Granda Retreto (Rusio)|malsukcesojn de 1915]]. Kaj tio estis des pli malbone, ke estis ellaborita nova militplano, facile kaj tuj fordonanta al [[malamiko]] nian tutan Okcidentan regionon; efektive ni ne povis forlasi ĝin kaj devis plenumi la planon, tute neantaŭviditan kaj nepreparitan. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Уничтожение крепостных районов, стоивших столько денег, на западной границе не было продумано и так же сильно способствовало неудачам 1915 года. И это — тем более что был разработан новый план войны, с легким сердцем сразу отдававший противнику весь наш Западный край; в действительности же мы его не могли покинуть и должны были выполнить план, совершенно непредвиденный и неподготовлявшийся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Infanterio]] estis bone armita je respektiva [[fusilo]], sed [[mitralo]]jn ĝi havis ege malmulte, nur po 8 je [[regimento]], dum minimume necesis havi por ĉiu bataliono ne malpli ol 8 mitralojn, kalkulante po 2 por roto, kaj ankaŭ almenaŭ unu 8-mitralan teamon je dispono de regimentestro. Sume — ne malpli ol 40 mitraloj por 4-bataliona regimento kaj por divizio sekve 160 mitraloj; je divizio ja estis nur 32 mitraloj. Mankis certe bombokanonoj, kaj mangrenadoj, sed atendante [[Manovra milito|kampan militon]] ilin komence de la milito havis neniu [[armeo]], kaj pri ilia manko je tiu periodo la militan ministerion ne eblas kulpigi. Limigita nombro de municio estis terura, la plej granda problemo, kiu min ege zorgigis ekde komence [...]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пехота была хорошо вооружена соответствующей винтовкой, но пулеметов было у нее чрезмерно мало, всего по 8 на полк, тогда как минимально необходимо было иметь на каждый батальон не менее 8 пулеметов, считая по 2 на роту, и затем хотя бы одну 8-пулеметную команду в распоряжении командира полка. Итоо — не менее 40 пулеметов на 4-батальонный полк, а на дивизию, следовательно, 160 пулеметов; в дивизии же было всего 32 пулемета. Не было, конечно, бомбометов, минометов и ручных гранат, но в расчете на полевую войну их в начале войны ни в одной армии не было, и отсутствие их в этот период войны военному министерству в вину ставить нельзя. Ограниченность огнестрельных припасов была ужасающей, крупнейшей бедой, которая меня чрезвычайно озабочивала с самого начала [...]<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opiniis kaj opinias nun, ke normale la [[regimento]] devas esti 3-bataliona el 12 rotoj, en la [[divizio]] — 12 [[bataliono]]j, kaj en la korpuso — ne 2, sed 3 divizioj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я считал, да и теперь считаю, что нормально полк должен быть 3-батальонный 12-ротного состава, в дивизии — 12 батальонов, а в корпусе — не 2, а 3 дивизии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] laŭ tipo de nia artileria armilaro, nia [[artilerio]] estis adaptita, kaj eĉ tio je malalta grado, al la defenda batalo, sed certe ne al la [[ofensivo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] по роду артиллерийского нашего вооружения наша артиллерия была приспособлена, да и то в слабой степени, к оборонительному бою, но никак не к наступательному<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 57.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Certe neniu tiutempe supozis ke en ĉiuj frontoj plurmilionaj armeoj baldaŭ enfosos sin profunde ja la tero kaj transiros al tiu sistemo de militado, kiu estis tiom mokata dum la [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kaj estis speciale akre kritikata de [[germanoj]], kiuj en tiu [[Unua mondmilito|grandega milito]] unuaj transiris al la [[tranĉea milito]]. Sed almenaŭ jam antaŭ la milito estis klare, ke flanko kiu estos pli malforta, estos enfosanta sin je la [[tero]], do sekve flanko kiu faros [[ofensivo]]n devos koncentri grandan nombron de [[artilerio]] de diversaj kalibroj je elektitaj lokoj por dece prepari ofensivon de [[infanterio]]. Ĉio ĉi estis komplete neglektita kaj necesas agnoski, ke plejparto de la superaj artileriaj komandestroj tute ne pro sia kulpo ne sciis regi artileriajn amasojn en la [[batalo]] kaj ne povis profiti ilian utilon, kiun infanterio rajtus atendi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Конечно, никто в то время не предполагал, что на всех фронтах миллионные армии в скором будущем глубоко закопаются в землю и перейдут к той системе войны, которая столь осмеивалась в японскую кампанию и в особенности жестоко критиковалась немцами, которые в эту великую войну первые перешли к позиционной войне. Но, во всяком случае, и до войны ясно было, что тот из противников, который окажется более слабым, будет зарываться в землю, что, следовательно, наступающий должен будет сосредоточивать крупные соединения артиллерии различных калибров на избранных участках, чтобы подготовлять надлежащим образом наступление пехоты. Все это было совершенно упущено, и нужно признать, что большинство высших артиллерийских начальников совсем не по своей вине не умели управлять артиллерийскими массами в бою и не могли извлекать из них ту пользу, которую пехота имела право ожидать<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 57–58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aerarmeo]] komence de la kampanjo en nia [[armeo]] estis ekstreme subnivela. [[Aviadilo]]j malmultis, plejparto da ili estis malfortaj, de arkaika konstrukcio. Interalie ili estis ege necesaj por malproksima kaj proksima skoltadoj, kaj por korektado de artileria pafado, pri kio nek nia [[artilerio]], nek niaj pilotoj havis imagon. Dum paca tempo ni ne prizorgis eblecon produkti aviadilojn hejme, en [[Rusio]], kaj pro tio dum la tuta kampanjo ni ege suferis pro ilia malsufiĉo. La famaj "[[Ilja Muromec (aviadilo)|Ilja Muromec]]", pri kiuj oni tiom esperis, ne pravigis la esperojn. [...] [[Aerŝipo]]jn tiutempe ni havis nur kelkajn, aĉetitajn kontraŭ alta prezo eksterlande. Tio estis arkaikaj, malfortaj aerŝipoj, kiuj ne povis doni kaj nek donis al ni iun ajn utilon. Resume, necesas agnoski ke kompare al niaj [[malamiko]]j ni estis teknike grave postrestintaj kaj certe malsufiĉo de teknikaĵoj povis esti kompensata nur per troa sangoverŝado, kio, kiel videblos poste, havis siajn sufiĉe malbonajn sekvojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Воздушные силы в начале кампании были в нашей армии поставлены ниже всякой критики. Самолетов было мало, большинство их были довольно слабые, устаревшей конструкции. Между тем они были крайне необходимы как для дальней и ближней разведки, так и для корректирования артиллерийской стрельбы, о чем ни наша артиллерия, ни летчики понятия не имели. В мирное время мы не озаботились возможностью изготовления самолетов дома, у себя в России, и потому в течение всей кампании значительно страдали от недостатка в них. Знаменитые «Ильи Муромцы», на которых возлагалось столько надежд, не оправдали себя. [...] Дирижаблей у нас в то время было всего несколько штук, купленных по дорогой цене за границей. Это были устаревшие, слабые воздушные корабли, которые не могли принести и не принесли нам никакой пользы. В общем, нужно признаться, что по сравнению с нашими врагами мы технически были значительно отсталыми, и, конечно, недостаток технических средств мог восполняться только лишним пролитием крови, что, как будет видно, имело свои весьма дурные последствия<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 58–59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kiel estas konate, post la [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]], kiu kiel prototipo de la estonteco montris ekzemplon de [[tranĉea milito]], kritiko de ĉiuj militaj aŭtoritatoj rilate tiun ĉi kampanjon atakis ĝian manieron de batalado. Speciale [[germanoj]] ege kontraŭis tion kaj malamikeme mokis nin, dirante ke la tranĉea milito pruvis nian malkapablon militi kaj ke ili sendube tiun ekzemplon ne sekvos. Ili asertis ke sekve de ilia specifa geografia situo ili ne povus permesi al si lukson de longdaŭra milito kaj ke ili bezonas venki siajn [[malamiko]]jn je laŭeble plej mallonga periodo kaj fini la [[milito]]n je ses ĝis ok monatoj, ne pli. Germanoj flatis sin per [[espero]], ke per rapidaj kaj povaj batoj ili komplete disbatos unue unu malamikan fronton, kaj poste, profitante internajn operaciajn liniojn, ili transsendos plejparton de siaj trupoj al la alia, por definitive venki la alian malamikon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как известно, после японской кампании, которая, как прообраз будущего, показала пример позиционной войны, критика всех военных авторитетов по поводу этой кампании набросилась на способ ее ведения. В особенности немцы страшно восставали и зло смеялись над нами, говоря, что позиционная война доказала наше неумение воевать и что они, во всяком случае, такому примеру подражать не станут. Они утверждали, что вследствие особенности их географического положения они не могут позволить себе роскоши продолжительной войны и им необходимо разбить своих врагов в возможно более короткое время и закончить войну в шесть — восемь месяцев, не больше. Немцы льстили себя надеждой, что быстрыми и могучими ударами они наголову разобьют сначала один вражеский фронт, а затем, пользуясь внутренними операционными линиями, перекинут большую часть своих войск на другой, чтобы покончить с другим противником<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Germanoj]] opiniis ke en kampobataloj ili estos tuj disvolvantaj plejparton de siaj trupoj por komence de la [[batalo]] havi eblecon per fortega [[pafado]] subpremi pafadon de la [[malamiko]] kaj ĉirkaŭi unu aŭ ambaŭ ĝiajn alojn depende de cirkonstancoj. Oni kredis ke fronta atako konsiderante povon de moderna pafado ne povas doni bonan sukceson, do sorton de la batalo necesas serĉi ĉe la aloj, kaj je la precipe atakata alo necesas koncentri la trupojn je maksimuma ebla kvanto. Dume ĝenerala rezervo por reago al hazardaĵoj devas esti malgranda. Tiu ĉi teorio, persiste edifata de germanaj militverkistoj, ĝenerale estis akceptita ankaŭ de ni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Немцы считали, что в полевых сражениях они сразу будут развертывать наибольшую часть своих сил, чтобы в начале боя иметь возможность развитием сильнейшего огня подавить огонь противника с охватом одного или обоих флангов в зависимости от обстановки. Полагалось, что атака фронтальная при силе современного огня хорошего успеха дать не может, а решение участи сражения нужно искать на флангах, и на ударном фланге нужно концентрировать войска в возможно большем количестве. Общий же резерв для парирования случайностей должен быть небольшим. Эта теория, усиленно проповедовавшаяся германскими военными писателями, в общем, была принята и нами<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60–61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri pluraj militestroj-fuŝuloj] [...] atestado de la [[oficiro]]j estis farata de atestaj komisionoj, sufiĉe senrespondecaj pri siaj atestadoj. Ĉe konata rusa bonanimeco kaj neglektemo ofte okazis ke maltaŭgan kandidaton oni atestis bone, esperante pli rapide seniĝi je li danke al nova, pli alta nomumo, sen malagrablaĵoj kaj plendoj fare de la ofendito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] аттестации офицеров составлялись аттестационными комиссиями, вполне безответственными за свои аттестации. При известном русском добродушии и халатности зачастую случалось, что недостойного кандидата аттестовали хорошо в надежде поскорей избавиться от него посредством нового, высшего назначения без неприятностей и жалоб со стороны обиженного<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Aprezante siajn privilegiojn, gvardiaj oficiroj opiniis ke inter ili maltaŭguloj ne povas esti (kio efektive estis malvero), kaj plurfoje okazis ke gvardia estraro lasis danke al siaj malseveraj atestadoj personojn evidente malkapablajn iĝi komandestroj de regimentoj en la [[armeo]], opiniante ke en la elitaj trupoj kiel [[gvardio]] tiuj ĉi homoj ne povas esti komandestroj de apartaj taĉmentoj dum en la armeo tio ne estas problemo, taŭgos iu ajn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Дорожа своими привилегиями, гвардейские офицеры полагали, что между ними неудовлетворительных быть не может (что действительностью не оправдывалось), и не раз случалось, что гвардейское начальство пропускало своими снисходительными аттестациями людей заведомо неспособных командирами полков в армию, считая, что в отборном войске, в гвардии, эти люди командовать отдельными частями не могут, а в армии — не беда, сойдет!<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 60–61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] seniĝis je siaj malkapablaj membroj forsendante ilin komandi regimentojn, brigadojn kaj diviziojn kaj ne plu akceptis ilin reen al sia medio, anstataŭ korekte atesti ilin kiel maltaŭgajn al la servado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] Генеральный штаб избавлялся от своих неспособных членов тем, что сплавлял их командовать полками, бригадами и дивизиями и уже назад их в свою среду не принимал, вместо того чтобы правдиво аттестовать их непригодными к службе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Promocio en la [[armeo]] okazis tiel malrapide kaj procento de vakaj postenoj de komandestroj de apartaj trupoj estis tiel malgranda, ke plejparto de la [[oficiro]]j de tiu ĉi kategorio finis sian aĝolimon je la rangoj de kapitano aŭ subkolonelo. Oni povis laŭ fingroj kalkuli feliĉulojn en la armeo, kiuj sukcesis atingi postenon de diviziestro. Nevole armeaj oficiroj apatie rigardis sian sorton kaj malamikeme rilatis al la [[gvardio]] kaj la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]], damnante sian sorton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Движение по службе в самой армии происходило столь медленно и процент вакансий на должности начальников отдельных частей был столь мал, что подавляющее большинство офицеров этой категории выслуживало свой возрастной ценз в чине капитана или подполковника. Можно было по пальцам сосчитать счастливчиков из армии, дослужившихся до должности начальника дивизии. Невольно армейские офицеры апатично смотрели на свою долю и злобно относились к гвардии и Генеральному штабу, кляня свою судьбу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] kaŭzoj de malamikemo de la [[armeo]] kontraŭ sia [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]]: por atingi superajn komandestrajn rangojn necesis promociiĝi koste de komandestroj de la trupoj, okupante ne nur stabajn, sed ankaŭ komandestrajn postenojn, do antaŭ la milito plejparto de la diviziestroj kaj korpusestroj devenis de la oficiroj de la Ĝenerala Stabo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] причины озлобления армии против своего Генерального штаба: для того чтобы дойти до высших степеней командования, нужно быстро выдвигаться вперед в ущерб строевым офицерам, занимая не только штабные, но и командные должности, и до войны большая часть начальников дивизий и корпусных командиров была из офицеров Генерального штаба<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Iel aŭ tiel, sed mi konsideras mia devo agnoski ke krom kelkaj esceptoj [[oficiro]]j de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] en tiu ĉi milito laboris bone, lerte kaj skrupule plenumis sian devon. Unu afero estis malbona: krom maloftaj esceptoj, rapida, konstanta translokado de tiuj ĉi oficiroj de unu posteno al alia por pli rapida promociado; ili restis longe en neniu posteno — nek en stabo, nek en trupoj, kaj pro tio al ili estis malfacile serioze profundiĝi je sia [[laboro]] kaj doni utilon, kiun ili povus kaj devus doni. Tia flugado de unu loko al alia ankaŭ kolerigis la armeon, kiu nomis ilin blanka osto dum sin — la nigra. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как бы то ни было, но я считаю долгом признать, что за некоторыми исключениями офицеры Генерального штаба в эту войну работали хорошо, умело и старательно выполняли свой долг. Одно было неладно: это, за малым исключением, постоянное, быстрое перемещение этих офицеров с одной должности на другую для более быстрого движения вперед; они не задерживались ни на каком месте — ни на штабном, ни на строевом, а потому трудно было им входить основательно в круг своих обязанностей и приносить ту пользу, которую они могли и должны были принести. Такое перелетание с места на место также озлобляло армию, которая называла их белою костью, а себя — черною<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] multaj, kaj tio estis la plej kapablaj, akademiuloj, bone lerninte la militaferojn, foriris de militservo al postenoj, neniel rilataj al la militarto, kaj klopodis okupi postenojn, pli bone pagatajn. Ni vidis [[oficiro]]jn de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] je la rolo de ŝtataj kontrolistoj, ministroj pri transporto, internaj aferoj, [[guberniestro]]j ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] многие, притом наиболее способные, академики, изучив исключительно военное дело, уходили с военной службы на должности, ничего общего с военным искусством не имевшие, и старались занимать должности, лучше оплачиваемые. Мы видели офицеров Генерального штаба в роли государственных контролеров, министров путей сообщения, внутренних дел, начальников железных дорог, губернаторов и т. п.<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kiel la ĉefkomandestro estis nomumita grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]]. Laŭ mia [[opinio]], tiutempe pli bonan ĉefkomandestron trovi ne eblis. Tio estis la homo sendube komplete sindona al la militafero, teorie kaj praktike koninta kaj ŝatinta la militan metion. Certe kiel aparteninta al la imperiestra familio, li, laŭ kondiĉoj de sia alta pozicio, ne estis asidua en [[laboro]], speciale junaĝe. Laŭ sia naturo li estis terure arda kaj senpacienca, sed post jaroj li trankviliĝis kaj stabiliĝis. Lia nomumo kiel la ĉefkomandestro elvokis profundan kontenton en la armeo. La trupoj kredis al li kaj timis lin. Ĉiuj sciis ke la faritaj de li ordonoj devas esti plenumitaj, ke ili ne povas esti nuligitaj kaj neniuj ŝanceliĝoj okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Верховным Главнокомандующим был назначен великий князь Николай Николаевич. По моему мнению, в это время лучшего Верховного Главнокомандующего найти было нельзя. Это — человек, несомненно, всецело преданный военному делу и теоретически и практически знавший и любивший военное ремесло. Конечно, как принадлежавший к императорской фамилии, он по условиям своего высокого положения не был усидчив в работе, в особенности в молодости. По натуре своей он был страшно горяч и нетерпелив, но с годами успокоился и уравновесился. Назначение его Верховным Главнокомандующим вызвало глубокое удовлетворение в армии. Войска верили в него и боялись его. Все знали, что отданные им приказания должны быть исполнены, что отмене они не подлежат и никаких колебаний не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63–64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ekde komenco de la milito, por savi [[Francio]]n, [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] tute ĝuste decidis rompi antaŭe ellaboritan militplanon kaj rapide transiri al [[ofensivo]], sen atendi la finon de koncentriĝo kaj disvolviĝo de la [[armeo]]j. Poste oni kulpigis lin pri tio, sed efektive tio estis la sola ĝusta [[decido]]. La [[germanoj]], agante laŭ internaj operaciaj linioj, nature devis klopodi bati la [[malamiko]]jn unu post alia, uzante sian evoluintan fervojan reton. Ni kun la aliancanoj, agante laŭ eksteraj linioj, devis ataki la malamikon samtempe de ĉiuj flankoj por ne doni al la germanoj eblecon ekstermi la malamikojn unu post alia kaj transloki la trupojn laŭplaĉe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = С начала войны, чтобы спасти Францию, Николай Николаевич совершенно правильно решил нарушить выработанный раньше план войны и быстро перейти в наступление, не ожидая окончания сосредоточения и развертывания армий. Потом это ставилось ему в вину, но в действительности это было единственно верное решение. Немцы, действуя по внутренним операционным линиям, естественно, должны были стараться бить врагов поочередно, пользуясь своей развитой сетью железных дорог. Мы же с союзниками, действуя по внешним линиям, должны были навалиться на врага сразу со всех сторон, чтобы не дать немцам возможности уничтожать противников поочередно и перекидывать свои войска по собственному произволу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ŝajne [[racio]] devus sugesti ke la [[germanoj]] fatale nepre devas, pro forto de la cirkonstancoj, unue ataki la [[francoj]]n, unue ĉar la francoj mobiliziĝos pli rapide ol ni kaj pli frue ol ni povos transiri al [[ofensivo]], kaj due ĉar kaze de kompleta sukceso la germanoj povos pli rapide inklinigi al [[paco]] la francojn ol la [[rusoj]]n kun ties grandega spaco en malfronto. Mirinda militplano kun retiriĝo al linio [[Bjalistoko]], [[Bresto]], estis definitive ellaborita, laŭ mia [[memoro]], en sekreta kunsido en [[Moskvo]], ŝajne aŭtune 1912, kaj en la sama tempo ĝi estis aprobita. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Казалось бы, здравый смысл должен был подсказать, что немцы фатально обязаны неизбежно, силою обстановки, атаковать раньше французов, во-первых, потому, что французы скорее нас мобилизуются и раньше нас могут перейти в наступление, а во-вторых, потому, что в случае полной удачи немцы могут быстрее склонить к миру французов, нежели русских с их необъятным пространством в тылу. Удивительный план войны с отводом назад, на линию Белосток, Брест, был окончательно разработан, насколько мне помнится, на секретном совещании в Москве, кажется, осенью 1912 года, и тогда же утвержден<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Francio]]n necesis savi, ĉar alie ankaŭ ni, post ĝia foriro el la [[batalo]], tuj malgajnus la [[milito]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Францию же необходимо было спасти, иначе и мы с выбытием ее из строя сразу проиграли бы войну<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estis postulanta severan kaj justan [[disciplino]]n en la trupoj, zorgis pri bezonoj de la [[soldato]], forte atentis ke ne okazu dominado de la staboj super la trupaj elementoj, nek avaris premiojn por la trupaj laborantoj, estis avara rilate premiadon de stabaj kaj arieraj agantoj, strikte malpermesante premii ilin per batalaj distingoj. Mi konsideris lin bonega ĉefkomandestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Николай Николаевич требовал строгой и справедливой дисциплины в войсках, заботился о нуждах солдата, усиленно следил за тем, чтобы не было засилия штабов над строевым элементом, не жалел наград для строевых работников, был скуп относительно награждений штабных и тыловых деятелей, строго запрещая награждать их боевыми отличиями. Я считал его отличным главнокомандующим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fatale estis ke estro de la stabo de la ĉefkomandestro estis nomumita eksa estro de la Ĉefa Administracio de la [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo|Ĝenerala Stabo]] [[Nikolaj Januŝkeviĉ]], tre ĉarma, sed sufiĉe malserioza kaj malbona stratego. Tiurilate lin devis rekompensi generalo-kantonmentigisto [[Jurij Danilov|Danilov]], la homo mallarĝa kaj obstina. Liaj raportoj sendube grave influis la strategiajn konsiderojn de la ĉefkomandestro kaj ne eblas malagnoski ke ni foje agis iusence senplane kaj riske malkoncentriĝis malkongrue al la fortoj, kiujn ni disponis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Фатально было то, что начальником штаба Верховного Главнокомандующего был назначен бывший начальник Главного управления Генерального штаба Янушкевич, человек очень милый, но довольно легкомысленный и плохой стратег. В этом отношении должен был его дополнять генерал-квартирмейстер Данилов, человек узкий и упрямый. Его доклады, несомненно, влияли в значительной степени на стратегические соображения Верховного Главнокомандующего, и нельзя не признать, что мы иногда действовали в некоторых отношениях наобум и рискованно разбрасывались не в соответствии с теми силами, которыми мы располагали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefkomandestro de la armeoj de la Sudokcidenta Fronto, kiun eniris ankaŭ mia 8-a armeo, estis nomumita komandestro de la trupoj de la Kieva Milita Distrikto generalo-adjutanto [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|N. I. Ivanov]]. Tio estis homo sufiĉe sindona al sia devo, ŝatinta militaferon, sed ekstreme mallarĝa je siaj pensoj, maldecidema, ekstreme skrupulema kaj ĝenerale stulta, kvankam ege zorgema rilate traktadon de sia persono. Li estis inter partoprenintoj de la malfeliĉa [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kaj mi opinias ke konstantaj malsukcesoj de tiu ĉi milito influis lin kaj igis lin senĉese dubi kaj timi vane, tiel ke eĉ en sufiĉe favoraj cirkonstancoj li konstante timis kompletan malvenkon kaj ĉiajn malfeliĉojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Главнокомандующим армиями Юго-Западного фронта, в состав которого вошла и моя 8-я армия, был назначен командующий войсками Киевского военного округа генерал-адъютант Н. И. Иванов. Это был человек вполне преданный своему долгу, любивший военное дело, но в высшей степени узкий в своих взглядах, нерешительный, крайне мелочный и, в общем, бестолковый, хотя и чрезвычайно самолюбивый. Он был одним из участников несчастной японской кампании, и думаю, что постоянные неудачи этой войны влияли на него и заставляли его непрерывно сомневаться и пугаться зря, так что даже при вполне благоприятной обстановке он постоянно опасался разгрома и всяких несчастий<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65–66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|M. V. Aleksejev]], homo tre inteligenta, rapide komprenanta la cirkonstancojn, bonega stratego. Lia ĉefa manko estis maldecidemo kaj mildeco de la [[karaktero]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] М. В. Алексеев, человек очень умный, быстро схватывающий обстановку, отличный стратег. Его главный недостаток состоял в нерешительности и мягкости характера<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] generalo [[Nikolaj Vladimiroviĉ Ruzskij|Ruzskij]], homo inteligenta, scioplena, decidema, tre zorgema rilate traktadon de sia persono, lerta kaj klopodinta prezenti siajn agojn laŭeble plej bone, foje koste de siaj najbaroj, profitante iliajn [[sukceso]]jn, kiuj estis malĝuste atribuataj al li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] генерал Рузский, человек умный, знающий, решительный, очень самолюбивый, ловкий и старавшийся выставлять свои деяния в возможно лучшем свете, иногда в ущерб своим соседям, пользуясь их успехами, которые ему предвзято приписывались<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum jaroj de la [[Rusa-japana milito||Japana milito]] kaj la [[Rusia revolucio de 1905|unua revolucio]], nia registaro klare substrekis kaj montris al la [[popolo]], ke ĝi mem ne scias kion ĝi volas kaj kien ĝi iras. Ni komprenis tiun ĉi [[eraro]]n sufiĉe malfrue, post anekso de [[Bosnio kaj Hercegovino]], sed moralan preparadon de la popolo al la [[Unua mondmilito|neevitebla eŭropa milito]] oni, mi diru eĉ ne preteratentis, pli ĝuste — malebligis. Se en la trupoj komandestro decidus klarigi al siaj subuloj ke nia ĉefa [[malamiko]] estas la [[germanoj]], ke ili planas ataki nin kaj ke ni devas je ĉiuj fortoj prepari nin por rebati tiun [[atako]]n, tiu ĉi sinjoro estus tuj forpelita de militservo, eble eĉ juĝita. Eĉ pli malgrandajn ŝancojn havis lerneja [[instruisto]] edifi al siaj edukatoj amon al la [[slavoj]] kaj malamon al la germanoj. Li estus konsiderita danĝera [[tutslavisto]], arda revoluciulo kaj ekzilita al [[Turuĥanska regiono|Turuĥanska]] aŭ [[Narima regiono]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В годы японской войны и первой революции наше правительство ясно подчеркнуло и указало народу, что оно само не знает, чего хочет и куда идет. Спохватились мы в своей ошибке довольно поздно, после аннексии Боснии и Герцеговины, но моральную подготовку народа к неизбежной европейской войне не то что упустили, а скорее, не допустили. Если бы в войсках какой-либо начальник вздумал объяснить своим подчиненным, что наш главный враг — немец, что он собирается напасть на нас и что мы должны всеми силами готовиться отразить его, то этот господин был бы немедленно выгнан со службы, если только не предан суду. Еще в меньшей степени мог бы школьный учитель проповедовать своим питомцам любовь к славянам и ненависть к немцам. Он был бы сочтен опасным панславистом, ярым революционером и сослан в Туруханский или Нарымский край<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 69–70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Evidente [[germano]], ekstera kaj interna, estis ĉe ni ĉiopova, li estis okupanta la plej superajn ŝtatajn postenojn, estis persona gratissima ĉe la kortego. Krome en [[Peterburgo]] ekzistis povega rusa-germana partio, postulinta kontraŭ iu ajn prezo, koste de iuj ajn humiliĝoj, establi fortikan aliancon kun [[Germanio]], kaj ĝi tiutempe estis demonstre malestimanta nin. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Очевидно, немец, внешний и внутренний, был у нас всесилен, он занимал самые высшие государственные посты, был persona gratissima при дворе. Кроме того, в Петербурге была могущественная русско-немецкая партия, требовавшая во что бы то ни стало, ценою каких бы то ни было унижений, крепкого союза с Германией, которая демонстративно в то время плевала на нас<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Eĉ post deklaro de la [[milito]], alvenintaj de internaj regionoj de [[Rusio]] kompletigaj trupoj estis tute ne komprenantaj kia milito falis sur iliajn [[kapo]]jn — kvazaŭ sen iu ajn kaŭzo. Kiom da fojoj mi estis demandanta en [[tranĉeo]]j pro kio ni militas, kaj ĉiam mi estis neeviteble ricevanta respondon, ke iu erc-herc-perc kun [[edzino]] estis murditaj de iu kaj pro tio la [[aŭstroj]] volis molesti la [[serboj]]n. Sed kio estas la serboj — sciis preskaŭ neniu, kio estas la [[slavoj]] — estis ankaŭ malklare, kaj kial la [[germanoj]] decidis pro [[Serbio]] militi — estis tute nekonate. Okazis do, ke oni estis venigantaj homojn al la [[morto]] nesciate pro kio, do pro cara kaprico. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Даже после объявления войны прибывшие из внутренних областей России пополнения совершенно не понимали, какая это война свалилась им на голову — как будто бы ни с того ни с сего. Сколько раз спрашивал я в окопах, из-за чего мы воюем, и всегда неизбежно получал ответ, что какой-то там эрц-герц-перц с женой были кем-то убиты, а потому австрияки хотели обидеть сербов. Но кто же такие сербы — не знал почти никто, что такое славяне — было также темно, а почему немцы из-за Сербии вздумали воевать — было совершенно неизвестно. Выходило, что людей вели на убой неизвестно из-за чего, то есть по капризу царя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Se la caro en decida momento de la vivo de [[Rusio]] kunvenigus ambaŭ leĝodonajn ĉambrojn por decidi la aferon de la [[milito]] kaj deklarus, ke li donacas veran [[konstitucio]]n kun respondeca ministerio kaj alvokas ĉiujn rusajn regatojn, sen distingo de etnoj, sociaj klasoj, [[religio]]j ktp, al komuna [[laboro]] por savo de la patrujo, troviĝanta en [[danĝero]], kaj por liberigo de la [[slavoj]] de la germana jugo, do entuziasmo estus grandega kaj populareco de la caro forte kreskus. Ĉi tie necesus aldoni kaj bone klarigi ke la problemo de [[Serbio]] estas nura preteksto por la milito, ke la tuta afero konsistas je firma deziro de la [[germanoj]] konkeri la tutan mondon. [[Pollando]]n necesis de sur alteco de la trono proklami libera kun promeso aldoni al ĝi [[Poznano]]n kaj Okcidentan [[Galicio]]n post la fino de la venka milito. Sed ne nur tio ĉi ne estis farita, sed eĉ al la alvoko de la [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|ĉefkomandestro]] al la [[poloj]] la caro, je ilia granda malkompreno kaj bedaŭro, reagis neniel kaj ne konfirmis la promesojn de la grandprinco. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Если бы царь в решительный момент жизни России собрал обе законодательные палаты для решения вопроса о войне и объявил, что дарует настоящую конституцию с ответственным министерством и призывает всех русских подданных, без различия народностей, сословий, религии и т. д., к общей работе для спасения отечества, находящегося в опасности, и для освобождения славян от немецкого ига, то энтузиазм был бы велик и популярность царя сильно возросла бы. Тут же нужно было добавить и отчетливо объяснить, что вопрос о Сербии — только предлог к войне, что все дело в непреклонном желании немцев покорить весь мир. Польшу нужно было с высоты престола объявить свободной с обещанием присоединить к ней Познань и Западную Галицию по окончании победоносной войны. Но это не только не было сделано, но даже на воззвание Верховного Главнокомандующего к полякам царь, к их великому недоумению и огорчению, ничем не отозвался и не подтвердил обещания великого князя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉu estis kulpo de nia plebano, ke li ne nur aŭdis nenion pri planoj de [[Germanio]], sed eĉ tute ne sciis ke tiu lando ekzistas, sciante nur ke ekzistas la [[germanoj]], kiu [[simio]]n elpensis, kaj ke ofte la guberniestro mem estas el tiuj ĉi inteligentaj kaj ruzaj homoj. [[Soldato]] ne nur ne sciis kio estas Germanio kaj des pli [[Aŭstrio]], sed li eĉ ne havis imagon pri sia panjo [[Rusio]]. Li konis sian distrikton kaj eble la gubernion, sciis ke ekzistas [[Peterburgo]] kaj [[Moskvo]], kaj je tio finiĝis lia konatiĝo kun sia patrujo. De kie povus aperi [[patriotismo]], konscia amo al la granda patrujo?! |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Чем был виноват наш простолюдин, что он не только ничего не слыхал о замыслах Германии, но и совсем не знал, что такая страна существует, зная лишь, что существуют немцы, которые обезьяну выдумали, и что зачастую сам губернатор — из этих умных и хитрых людей. Солдат не только не знал, что такое Германия и тем более Австрия, но он понятия не имел о своей матушке России. Он знал свой уезд и, пожалуй, губернию, знал, что есть Петербург и Москва, и на этом заканчивалось его знакомство со своим отечеством. Откуда же было взяться тут патриотизму, сознательной любви к великой родине?! <ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum tiu ĉi [[Batalo de Galicio|kruela tritaga batalo]] loĝantoj de la urbo [[Lvovo]], speciale [[poloj]] kaj [[judoj]], ege nervoziĝis pro [[penso]] pri kies manojn ili trafos, do ĉu ili restos ĉe ni aŭ denove venos la [[aŭstroj]]. Alvoko de la ĉefkomandestro al la poloj ĉi tie ankoraŭ ne estis konata kaj ili, kaj des pli la judoj, kiuj ĉe ni troviĝis [[Judoj en Rusio|en subpremita pozicio]], dum en [[Aŭstrio]] ĝuis ĉiujn civitanajn rajtojn, senpacience atendis ke oni frakasos nin, des pli ke la aŭstra estraro deklaris al ili, ke post kelkaj tagoj ili nepre revenos. [[Rusinoj]] kompreneble estis ĉe nia flanko, krom partio de la tiel nomataj [[Ukraina naciismo|mazepanoj]], starigintaj kontraŭ nin kelkajn legionojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время этого жестокого трехдневного сражения жители города Львова, в особенности поляки и евреи, чрезвычайно волновались мыслью о том, в чьи руки они попадут, то есть останутся ли у нас или вновь придут австрийцы. Воззвание Верховного Главнокомандующего к полякам тут еще не было известно, и они, а тем более евреи, которые у нас находились в угнетенном положении, а в Австрии пользовались всеми правами граждан, нетерпеливо ждали, что нас разобьют, тем более что австрийское начальство объявило им, что они обязательно на днях вернутся назад. Русины, естественно, были на нашей стороне, кроме партии так называемых мазепинцев, выставивших против нас несколько легионов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 96.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] dum la tuta [[milito]] eĉ ne unufoje ni ricevis bone trejnitajn kompletigajn trupojn kaj ju pli poste des pli malbone estis tiuj ĉi kompletigaj trupoj instruitaj je sia afero, sed ankaŭ pli malbone preparitaj morale. Same kiel antaŭe neniu povus respondi al miaj demandoj pri la senco de tiu ĉi milito, pro kio ĝi aperis kaj kio estas niaj celoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] за всю войну мы ни разу не получали хорошо обученных пополнений, и чем дело шло дальше, тем эти пополнения прибывали не только все хуже и хуже обученными своему делу, но и плохо подготовленными в моральном отношении. По-прежнему никто не мог мне дать ответа при моих опросах, какой смысл этой войны, из-за чего она возникла и каковы наши цели<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 99.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] estante pli malbona kompare al la aŭstra armeo rilate nombron kaj kalibron de la [[kanono]]j, nia [[artilerio]] staris nekompareble pli alte rilate kvaliton de la [[pafado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] уступая австрийской в количественном отношении и калибром орудий, наша артиллерия качеством стрельбы была неизмеримо выше<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 102.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [...] opiniis kaj opinias plu, ke la plej bona maniero de [[defendo]] estas kaze de plej eta ebleco transiri al [[ofensivo]], do defendi sin necesas ne pasive, kio neeviteble sekvigas [[malvenko]]n, sed laŭeble plej aktive, forte batante [[malamiko]]n je senteblaj lokoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я [...] считал и считаю, что лучший способ обороны — это при мало-мальской возможности переход в наступление, то есть обороняться надо не пассивно, что неизменно влечет за собой поражение, а возможно более активно, нанося противнику в чувствительных местах сильные удары<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 106.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[batalo de Przemyśl]], daŭrinta seninterrompe dum monato, estis la lasta, pri kiu mi povus diri ke ĝin partoprenis regula, instruita [[armeo]], preparita dum paca periodo. Dum tri kaj iom da monatoj ekde komenco de la kampanjo plejparto de profesiaj [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j malaperis, kaj restis nur malmultaj kadroj, kiujn necesis haste kompletigi per aĉe instruitaj homoj, venintaj de rezervaj regimentoj kaj batalionoj. La oficiran korpuson oni devis kompletigi per ĵus enrangigitaj suboficiroj, ankaŭ nesufiĉe instruitaj. Ekde tiu tempo regula karaktero de la trupoj estis perdita kaj nia armeo estis ĉiam pli kaj pli simila al malbone instruita milico. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Это сражение под Перемышлем, беспрерывно длившееся в течение месяца, было последнее, о котором я мог сказать, что в нем участвовала регулярная, обученная армия, подготовленная в мирное время. За три с лишком месяца с начала кампании большинство кадровых офицеров и солдат выбыло из строя, и оставались лишь небольшие кадры, которые приходилось спешно пополнять отвратительно обученными людьми, прибывшими из запасных полков и батальонов. Офицерский же состав приходилось пополнять вновь произведенными прапорщиками, тоже недостаточно обученными. С этого времени регулярный характер войск был утрачен и наша армия стала все больше и больше походить на плохо обученное милиционное войско<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] venintaj kiel kompletigo [[soldato]]j en plej multaj kazoj sciis nur marŝi, sed ankaŭ tion ili faris malbone; plejmultaj el ili eĉ disan vicon ne konis, kaj ofte okazis ke ili eĉ ne sciis ŝarĝi fusilojn, dum pri [[scio]] pafi eĉ ne estis parolinde. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] прибывавшие на пополнение рядовые в большинстве случаев умели только маршировать, да и то неважно; большинство их и рассыпного строя не знали, и зачастую случалось, что даже не умели заряжать винтовки, а об умении стрелять и говорить было нечего<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 110.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi devas diri ke ekde komenco de la [[milito]] mi neniel povis ekkoni planon de la kampanjo. [...] Facile povas esti, ke neniu nova militplano estis kreita kaj oni agis nur per hazardaj taskoj, kiuj estis diktataj de cirkonstancoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Должен оговориться, что с начала войны я никак не мог узнать плана кампании. [...] Легко может статься, что и никакого нового плана войны создано не было и действовали лишь случайными задачами, которые определялись обстановкой<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 112.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[madjaroj]] (speciale) kun terura obstino estis fervore defendantaj aliron al [[Karpata baseno|Hungara valo]], en kiun ni certe je tiu [[tempo]] ne strebis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] мадьяры (в особенности) со страшным упорством отчаянно защищали доступ к Венгерской равнине, в которую, впрочем, мы в данное время не стремились<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 113.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Stranga estas la afero, generalo [[Lavr Kornilov|Kornilov]] sian divizion neniam kompatis: en ĉiuj [[batalo]]j, kiujn ĝi partoprenis subestre de li, ĝi havis terurajn perdojn, tamen la [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j amis lin kaj kredis al li. Cetere li ankaŭ sin ne kompatis, persone estis kuraĝa kaj impetis antaŭen sentime. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Странное дело, генерал Корнилов свою дивизию никогда не жалел: во всех боях, в которых она участвовала под его начальством, она несла ужасающие потери, а между тем офицеры и солдаты его любили и ему верили. Правда, он и себя не жалел, лично был храбр и лез вперед очертя голову<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 114.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi devas diri ke ne nur en Orienta [[Galicio]], kie plejparto de loĝantaro estas [[rusinoj]], inklinaj al ni ekde malnova tempo, sed ankaŭ en tiu Okcidenta, kie la tuta loĝantaro estas sole [[poloj]], ne nur kamparanoj, sed ankaŭ katolika pastraro traktis nin bone kaj en multaj kazoj helpis al ni laŭeble. Tion klarigas la fakto, ke pli frue laŭ mia ordono estis vaste diskonigita inter la loĝantaro la konata alvoko de grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] al la poloj. La poloj esperis ke helpe de [[rusoj]] denove resurektos la memstara [[Pollando]], al kiu estos aldonita ankaŭ Okcidenta Galicio. Mi diligente subtenis ilin je tiu [[espero]]. Nervozigis kaj bedaŭrigis la polojn nur tio, ke de la centra registaro de [[Rusio]] venis neniuj konfirmoj de tio, ke la [[promeso]]j de la grandprinco estos plenumitaj; la polojn tre incitis ke la caro eĉ per ne unu [[vorto]] konfirmis la promesojn de la ĉefkomandestro. Ĉe ili formiĝis [[opinio]], ke [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] neniam plenumas siajn promesojn, kaj pro tio multaj el ili, speciale la pastraro, timis ke kiam pasos bezono alvoki ilin al sia flanko, la rusa registaro denove trompos ilin, sen zorgi pri la promesoj de la grandprinco. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] должен сказать, что не только в Восточной Галиции, где большинство населения русины, к нам расположенные с давних пор, но и в Западной, где все население чисто польское, не только крестьяне, но и католическое духовенство относились к нам хорошо и во многих случаях нам помогали всем, чем могли. Это объяснялось тем, что ранее того по моему распоряжению было широко распространено среди населения известное воззвание великого князя Николая Николаевича к полякам. Поляки надеялись, что при помощи русских опять воскреснет самостоятельная Польша, к которой будет присоединена и Западная Галиция. Я старательно поддерживал их в этой надежде. Волновало и досадовало поляков лишь то, что от центрального правительства России не было никаких подтверждений того, что обещания великого князя будут исполнены; поляков очень раздражало, что царь ни одним словом не подтвердил обещаний Верховного Главнокомандующего. У них сложилось мнение, что Николай II никогда своих обещаний не исполняет, а потому многие из них, в особенности духовенство, опасались, что, когда пройдет необходимость привлекать их на свою сторону, русское правительство их надует, нисколько не церемонясь с обещаниями великого князя<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 117–118.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Almenaŭ mi devas diri ke dum mia restado en okcidenta [[Galicio]] por mi estis facile vivi kun la [[poloj]] kaj ili tre diligente, sen rifuzoj, plenumis ĉiujn miajn postulojn. [[Fervojo]]j, telegrafaj kaj telefonaj linioj eĉ ne unufoje estis detruitaj, atakoj eĉ kontraŭ apartaj senarmaj [[soldato]]j niaj neniam okazis. Siavice mi klopodis per ĉiuj fortoj montri al la poloj komplezon kaj mi opinias ke ili estis pli kontentaj pri ni ol pri la [[aŭstroj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во всяком случае, должен сказать, что за время моего пребывания в Западной Галиции мне с поляками было легко жить и они очень старательно, без отказов, выполняли все мои требования. Железные дороги, телеграфные и телефонные линии ни разу не разрушались, нападения даже на одиночных безоружных наших солдат ни разу не имели места. В свою очередь я старался всеми силами выказывать полякам любезность и думаю, что они нами были более довольны, чем австрийцами<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 118.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Koncerne la judan loĝantaron, sufiĉe multnombran en ambaŭ duonoj de [[Galicio]], ĝi ĉe la aŭstroj havis tre grandan signifon, estis multe da bienuloj-judoj, kaj la rusina kaj pola loĝantaro malŝatis ilin. Preskaŭ ĉiuj bonhavaj judoj dum [[Batalo de Galicio|nia ofensivo]] fuĝis, kaj restis nur [[malriĉularo]]. Do la [[judoj]] estis pli favoraj al la [[aŭstroj]] pro komprenebla kialo. Sed mi persone nenion malbonan pri ili dum nia restado tie povas diri; ili estis tre servemaj, plenumantaj ĉiujn niajn postulojn kaj kondutis obeeme kaj kviete. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Что касается еврейского населения, весьма многочисленного в обеих половинах Галиции, то оно при австрийцах имело очень большое значение, было много помещиков-евреев, и русинское и польское население относилось к ним неприязненно. Почти все состоятельные евреи во время нашего наступления бежали, и осталась лишь одна беднота. В общем, евреи были больше расположены к австрийцам по весьма понятной причине. Но лично я о них ничего дурного за время нашего там нахождения сказать не могу; они были очень услужливы, выполняли все наши требования и вели себя смирно и тихо<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 118–119.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi devas agnoski ke speciale unuan tempon post transiri niajn limojn en Orienta [[Galicio]] kelkaj urboj estis bruligitaj, kaj bienulaj rezidejoj laŭ nia vojo estis plejparte bruligitaj kaj disrabitaj; kulpuloj de tiuj ĉi tumultoj estis precipe nia [[kavalerio]], marŝinta fronte, tre ofte ankaŭ [[kamparanoj]] mem, koleraj kontraŭ la [[bienulo]]j, kaj ofte ankaŭ arieraj provizaj trupoj. Malgraŭ plej severaj agoj, tiuj ĉi provizaj trupoj kiel nebatalaj, forglitis de severa observado kaj faris [[rabado]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] должен признать, что в особенности первое время по переходе через наши границы в Восточной Галиции несколько городов было сожжено, а усадьбы имений, попадавшихся по пути, большей частью были сожжены или разграблены; виновниками этих беспорядков была главным образом наша конница, шедшая впереди, очень часто также сами крестьяне, озлобленные против помещиков, а зачастую и тыловые обозные части. Невзирая на самые строгие меры, эти обозные части, как нестроевые, ускользнули от строгого наблюдения и производили грабежи<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 119.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaptitaj aŭstraj oficiroj, ridante rakontis en nia skolta sekcio de la stabo, ke la militon en [[Karpatoj]] ili nomas Gummikrieg ("rezina milito"), ĉar ekde komenco de la kampanjo je tiu ĉi alo mi ĉiam devis farante [[ofensivo]]n okcidenten, rebati atakojn de la alo. Efektive ni devis jen profundiĝi je Karpatoj, jen iom retiriĝi, kaj movoj niaj povus esti nomitaj "rezina milito". |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пленные австрийские офицеры, смеясь, рассказывали в нашем разведывательном отделении штаба, что они войну в Карпатах называют Gummikrieg («резиновая война»), так как с начала кампании на этом фланге мне все время приходилось, наступая на запад, отбиваться с фланга. Действительно, нам приходилось то углубляться в Карпаты, то несколько отходить, и движения наши могли быть названы «резиновой войной»<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 122–123.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vizito de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] al la fronto] [...] mi konsideris persone Nikolaon la 2-an homo ekstreme malbonŝanca, kiun persekutis malsukcesoj dum lia tuta regado, sur ion ajn li metu siajn manojn. Mi havis kvazaŭ antaŭsenton, ke tiu ĉi vojaĝo aŭguras al ni pezan katastrofon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я считал лично Николая II человеком чрезвычайно незадачливым, которого преследовали неудачи в течение всего его царствования, к чему бы он ни приложил своей руки. У меня было как бы предчувствие, что эта поездка предвещает нам тяжелую катастрофу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 132.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas diri ke la [[Nikolao la 2-a (Rusio)||caro]] ne sciis trakti la trupojn, interparoli kun ili. Li ankaŭ ĉi tie, same kiel ĉiam, estis iom maldecidema kaj ne trovis [[vorto]]jn, kiuj povus allogi al li [[animo]]jn homajn kaj altigi la spiriton. Li estis indulgema, klopodis plenumi siajn devojn de la supera gvidanto de la [[armeo]], sed mi devas agnoski ke li faris tion malbone, kvankam en tiu [[tempo]] la vorto "caro" havis ankoraŭ magian efikon al la [[soldato]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно сказать, что царь не умел обращаться с войсками, говорить с ними. Он и тут, как всегда, был в некоторой нерешительности и не находил тех слов, которые могли привлечь к нему души человеческие и поднять дух. Он был снисходителен, старался выполнять свои обязанности верховного вождя армии, но должен признать, что это удавалось ему плохо, несмотря на то что в то время слово «царь» имело еще магическое влияние на солдат<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 134.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusa-japana milito|Japana kampanjo]] kiel prototipo de armea agado dum [[tranĉea milito]] estis forte kritikata de militaj aŭtoritatoj de ĉiuj ŝtategoj kaj interalie de ni; speciale niaj militaj instruistoj, germanaj militverkistoj, ne trovis sufiĉajn vortojn por moki [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] kaj lian sistemon trafosi la tutan [[Manĉurio]]n, konstante retretante kaj ne uzante ĉe tio plejparton de siaj anticipe fortikigitaj pozicioj. Ili asertis ke la [[germanoj]] en neniu kazo sekvos tian agmanieron, ke [[Germanio]] devos gajni mallongan [[milito]]n, rapide frakasi la [[malamiko]]jn, kaj pro tio ili ne amuziĝos pri la tranĉea milito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Японская кампания, как прообраз действий войск в позиционной войне, усиленно критиковалась военными авторитетами всех держав и, между прочим, нами; в особенности наши военные учителя, германские военные писатели, не находили достаточно слов, чтобы насмехаться над Куропаткиным и его системой изрыть всю Маньчжурию, постоянно отступая и не используя притом большей части своих заблаговременно укрепленных позиций. Они утверждали, что немцы ни в коем случае подобному образу действий следовать не будут, что Германии необходимо выиграть короткую войну, быстро разгромить противников, и потому забавляться позиционной войной они не станут<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas agnoski ke la komandestroj, same kiel la trupoj mem malŝategis fortikigi la poziciojn kaj en plej bona kazo limiĝis je etaj [[tranĉeo]]j por pafistoj. [...] Niaj fortikigitaj pozicioj efektive estis nura fosaĵo, eĉ sen komunikaj irejoj al ariero. Kaze de pli forta artileria pafado, speciale pafado de peza [[artilerio]], tiu iel tiel farita fosaĵo rapide pleniĝis je tero, kaj sidintaj en ĝi homoj kaze de uragana pafado estis komplete ekstermataj aŭ kapitulacis por eviti garantiitan morton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно признать, что ни начальники, ни сами войска терпеть не могли укрепляться и в лучшем случае ограничивались ровиками для стрелков. [...] Наши укрепленные позиции в действительности представляли собой один лишь ров, даже без ходов сообщения в тыл. При усиленном обстреле артиллерийским огнем, в особенности огнем тяжелой артиллерии, этот кое-как сделанный ров быстро заваливался, а сидевшие в нем люди при ураганном огне уничтожались целиком или сдавались в плен во избежание неминуемой смерти<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 140.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis plia faktoro, malhelpinta al ni kompletigi la trupojn per venantaj [[soldato]]j: krom tio ke ili estis tre malbone instruitaj, ili venadis nearmitaj, kaj ni por ili tute ne havis [[fusilo]]jn. Dum ni faris [[ofensivo]]n, la tuta armilaro restinta sur batalejoj — la nia kaj la malamika — estis kolektata de specialaj taĉmentoj kaj post riparado iris denove por uzado; nun, dum [[Granda Retreto (Rusio)|nia retreto]], okazis inverse: la tuta armilaro de la mortigitoj kaj vunditoj trafis manojn de [[malamiko]]. Interne de la lando mankis fusiloj. Estis ordonite al la malgrave vunditaj iri al bandaĝejoj nepre kun [[armilo]]j, oni eĉ pagis pro tio premian [[mono]]n, sed tio ĉi donis sufiĉe malgravajn rezultojn. Ĉe ĉiu regimento — ju pli longe des pli abunde — kreskis teamoj de senarmaj soldatoj, kiujn eĉ instrui ne eblis pro tiu ĉi manko. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было еще одно обстоятельство, мешавшее нам пополнять ряды прибывавшими солдатами: помимо того, что они были очень плохо обучены, они прибывали невооруженными, а у нас для них не было винтовок. Пока мы наступали, все оружие, оставшееся на полях сражения, — наше и неприятельское — собиралось особыми командами и по исправлении шло опять в дело; теперь же, при нашем отходе, получилось обратное: все оружие от убитых и раненых попадало в руки врага. Внутри страны винтовок не было. Приказано было легкораненым идти на перевязочные пункты обязательно с оружием, выдавались за это даже наградные деньги, но эти меры дали весьма незначительные результаты. При каждом полку — чем дальше, тем больше — росли команды безоружных солдат, которых и обучать почти было нечем<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 144–145.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] neniam mi estis komprenanta, kial pro eraroj je [[ordono]]j aŭ pro malsukcesaj agoj suferas ne la komandestro mem, sub kies [[flago]] estis farataj aŭ plenumataj tiuj aŭ aliaj ordonoj, sed respektiva stabestro, kiu laŭleĝe estas nura plenumanto de la ordonoj kaj disponoj de sia principo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я никогда не понимал, почему за ошибки в распоряжениях или из-за неудачных действий страдает не сам начальник, под флагом которого отдавались или осуществлялись те или иные приказания, а соответствующий начальник штаба, который по закону лишь исполнитель велений и распоряжений своего принципа<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 147.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksej Kaledin]] ] Li estis la homo tre modesta, ekstreme silentema kaj eĉ morna, havis [[karaktero]]n firman kaj iom obstinan, memstaran, sed la intelekton ne vastan, pli ĝuste malvastan, kiel oni diras, li estis iranta en okulŝirmiloj. Militaferon li konis bone kaj amis ĝin. Persone li estis kuraĝa kaj decidema. [...] supra limo por li kaj por utilo de la servo estis posteno de diviziestro; la korpuson bone regi li jam ne povis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Он был человеком очень скромным, чрезвычайно молчаливым и даже угрюмым, характера твердого и несколько упрямого, самостоятельного, но ума не обширного, скорее, узкого, что называется, ходил в шорах. Военное дело знал хорошо и любил его. Лично был он храбр и решителен. [...] пределом для него и для пользы службы была должность начальника дивизии; с корпусом же он уже справиться хорошо не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 152–153.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum somera ofensivo en 1915 kontraŭ niaj Nordokcidenta kaj Okcidenta Frontoj niaj armeoj estis [[Granda Retreto (Rusio)|retretantaj]] ege rapide, cedante al la [[malamiko]] grandegan spacon de nia patrujo; kiom mi povas juĝi laŭ atingintaj min tiutempe informoj, en multaj kazoj tio okazis sen sufiĉaj kialoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время летнего наступления 1915 года на наши Северо-Западный и Западный фронты наши армии отступали чрезвычайно быстро, уступая противнику громадное пространство нашего отечества; насколько я могу судить по доходившим до меня в то время сведениям, во многих случаях это происходило без достаточного основания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [post la [[Granda Retreto (Rusio)]] Baldaŭ post tiuj ĉi malĝojaj eventoj estis anoncite ke la ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estas elpostenigita kaj la postenon de la ĉefkomandestro okupis la imperiestro mem. Impreso en la trupoj pro tiu ĉi anstataŭigo estis la plej peza, oni povas diri — morna. La tuta armeo, same kiel la tuta [[Rusio]], sendube kredis al Nikolaj Nikolajeviĉ. Certe li havis malavantaĝojn, sed ilin grave superis liaj avantaĝoj de militestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Вскоре после этих горестных событий было обнародовано, что Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич смещен и назначен кавказским наместником, а должность Верховного Главнокомандующего возложил на себя сам государь. Впечатление в войсках от этой замены было самое тяжелое, можно сказать — удручающее. Вся армия, да и вся Россия, безусловно, верила Николаю Николаевичу. Конечно, у него были недочеты, и значительные даже, но они с лихвой покрывались его достоинствами как полководца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis konate al ĉiuj ke [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] pri militafero sciis tute nenion kaj ke surprenita de li posteno estos nur nominala, anstataŭ li ĉion devos decidi lia stabestro. [...] Surpreno de la posteno de la ĉefkomandestro estis la lasta bato, kiun faris al si Nikolao la 2-a kaj kiu sekvigis malĝojan finon de lia monarĥio. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было общеизвестно, что Николай II в военном деле решительно ничего не понимал и что взятое им на себя звание будет только номинальным, за него все должен будет решать его начальник штаба. [...] Принятие на себя должности Верховного Главнокомандующего было последним ударом, который нанес себе Николай II и который повлек за собой печальный конец его монархии<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 156.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri milicaj taĉmentoj] Mi jam havis eblecon diri antaŭe ke tiuj ĉi milicoj prezentis neniun batalforton. Ilia oficira korpuso, krom etaj esceptoj, estis maltaŭga, multaj [[oficiro]]j estis prenitaj el la eksuloj — maljunaj, malsanaj, forgesintaj la servon, kaj eĉ ili tre malmultis. [[Soldato]]j servintaj delonge, firme sciis kaj estis konvinkitaj ke ilia devo estas gardi malfronton kaj servi tie, sed certe ne batali ĉe la fronto kontraŭ [[malamiko]]. Junaj, malspertaj oficiroj kaj preskaŭ neinstruitaj milicanoj neniukaze povus esti konsiderataj dum certa tempo kontentiga batala elemento. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я уже раньше имел случай сказать, что эти дружины не представляли собой никакой боевой силы. Их корпус офицеров, за малым исключением, никуда не годился, много офицеров было взято из отставки — старые, больные, отставшие от службы, да и их было очень мало. Солдаты старших сроков службы твердо знали и были убеждены, что их обязанность — оберегать тыл и нести там службу, но отнюдь не сражаться на фронте с неприятелем. Молодые, неопытные офицеры и почти совсем необученные ратники ополчения ни в каком случае не могли считаться до поры до времени удовлетворительным боевым элементом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 157–158.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Anton Denikin]] ] Denikin, kiu ludis tiom grandan rolon poste, estis bona batala generalo, tre mensrapida kaj decidema, sed li ĉiam klopodis laborigi siajn najbarojn por sia profito, por faciligi plenumon de tasko kiun li donis al sia divizio; najbaroj liaj ofte plendis ke li volas aljuĝi iliajn bataldistingojn al si. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Деникин, который играл такую большую роль впоследствии, был хороший боевой генерал, очень сообразительный и решительный, но всегда старался заставить своих соседей порядочно поработать в свою пользу, дабы облегчить данную им для своей дивизии задачу; соседи же его часто жаловались, что он хочет приписывать их боевые отличия себе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 161.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devis konstrui senfinajn fasĉinojn, amason da [[ponto]]j, [[tranĉeo]]jn ne enfosi en la teron, sed konstrui ilin el traboj, kovritaj de ekstere per tero, ĉar profundiĝi en la teron ne eblis pro proksimeco de grundakvoj. Materialo por plenumo de tiuj ĉi laboroj abundis, ĉar la tuta areo estis kovrita je [[arbaro]]j. Evidentiĝis ke kvankam kun grandaj malfacilaĵoj kaj iom alie, sed militi en [[Polezio]] per grandaj amasoj eblas: la 3-a armeo preskaŭ komplete sin trovis en [[marĉo]]j kaj kontraŭ ĝi estis multnombra [[malamiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Пришлось устраивать бесконечные гати, массу мостов, окопы же не врывать в землю, а строить их из бревен, прикрытых с наружной стороны землею, так как углубляться в землю было невозможно по причине близости грунтовых вод. Материала для выполнения этих работ было сколько угодно, так как вся местность сплошь покрыта лесами. Выяснилось, что хотя и с большими затруднениями и несколько иным порядком, но воевать в Полесье значительными массами можно: 3-я армия почти вся оказалась в болотах, и против нее был многочисленный противник<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 163.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [ [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] en la Sudokcidenta fronto] Same kiel antaŭe, okultrafa estis malkapablo de la caro interparoli kun la trupoj, li kvazaŭ konfuziĝis kaj ne sciis kion diri, kien iri kaj kion fari, do ne estas mirinde ke la trupoj estis kvazaŭ frostigitaj kaj montris neniujn [[ĝojo]]n kaj spiritleviĝon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как и прежде, бросалось в глаза неумение царя говорить с войсками, он как бы конфузился и не знал, что сказать, куда пойти и что делать, поэтому не удивительно, что войска были как бы замороженными и не выказывали никакой радости и подъема духа<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 164.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Ĉeĥa Taĉmento]] ] Tiu ĉi taĉmento havas sian etan [[historio]]n. Ial la ĉefkomandejo ne volis formi ĝin kaj timis [[perfido]]n flanke de la militkaptitaj [[ĉeĥoj]]. Sed mi insistis kaj poste evidentiĝis ke mi estis prava. Ĝi bonege batalis ĉe mia fronto. Dum la tuta [[tempo]] ili kondutis brave. Mi sendis tiun ĉi taĉmenton al la plej danĝeraj kaj malfacilaj lokoj, kaj ili ĉiam brile estis plenumantaj donitajn taskojn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта дружина имеет свою маленькую историю. Почему-то Ставка не хотела ее организовать и опасалась измены со стороны пленных чехов. Но я настоял, и впоследствии оказалось, что я был прав. Они великолепно сражались у меня на фронте. Во все время они держали себя молодцами. Я посылал эту дружину в самые опасные и трудные места, и они всегда блестяще выполняли возлагавшиеся на них задачи<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 168.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov]] ] [...] ĉiujn ofensivajn operacojn la ĉefkomandestro plu traktis skeptike kaj pensis plejparte pri kiel ne lasi la [[malamiko]]n pli orienten kaj kiel preventi de la invado [[Kievo]]n. [...] Rilate ne nur [[venko]]n en la milito, sed eĉ haltigon de la malamika [[ofensivo]] — tion ĉi li ne kredis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] ко всяким наступательным операциям главнокомандующий продолжал относиться скептически и думал главным образом лишь о том, чтобы не пустить врага дальше к востоку и предохранить от нашествия Киев. [...] Что же касается не только выигрыша войны, но даже остановки наступления врага — в это он не верил<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 168.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|Ivanov]] imitante la [[Patriota Milito de 1812|militon de 1812]], ordonis formi en ĉiu kavaleria kaj kozaka divizio de ĉiuj armeoj de la fronto po partizana taĉmento, ĉe tio rektan estradon super ili li lasis por si. [...] Ekde komence aperis en la malfronto grandaj problemoj kun tiuj ĉi [[partizanoj]]. Okazis senfinaj problemoj kun niaj rusaj loĝantoj, ĉe tio, agnoskante sole la ĉefkomandestron, la partizanoj faris amason da diboĉoj, [[rabo]]j kaj havis tre etan emon invadi malamikajn areojn. [...] ja la cirkonstancoj estis tute aliaj, malamika fronto estis seninterrompa kaj agi kontraŭ komunikiloj kiel en 1812 tute ne eblis. Ŝajne ne estis malfacile kompreni ke ĉe la tranĉea milito de milionaj armeoj agi same kiel antaŭ cent jaroj havis neniun sencon. Finfine printempe la partizanoj estis malestablitaj, doninte neniun utilon, dum ili kostis grandegan [[mono]]n, kaj oni devis iujn el ili, laŭ mia memoro, surbaze de juĝejaj verdiktoj mortpafi, aliajn ekzili al [[punlaboro]] pro rabado de civiluloj kaj [[Seksperforto|perfortado de virinoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Иванов в подражание войне 1812 года распорядился сформировать от каждой кавалерийской и казачьей дивизии всех армий фронта по партизанскому отряду, причем непосредственное над ними начальство он оставил за собой. [...] С самого начала возникли в тылу фронта крупные недоразумения с этими партизанами. Выходили бесконечные недоразумения с нашими русскими жителями, причем, признавая только лично главнокомандующего, партизаны эти производили массу буйств, грабежей и имели очень малую склонность вторгаться в область неприятельского расположения. [...] ведь обстановка была совершенно другая, неприятельский фронт был сплошной и действовать на сообщения, как в 1812 году, не было никакой возможности. Казалось бы, нетрудно сообразить, что при позиционной войне миллионных армий действовать так, как сто лет назад, не имело никакого смысла. В конце концов весной партизаны были расформированы, не принеся никакой пользы, а стоили они громадных денег, и пришлось некоторых из них, поскольку мне помнится, по суду расстрелять, других сослать в каторжные работы за грабеж мирных жителей и за изнасилование женщин<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 169–171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum la vintro 1915/16, starante la tutan tempon sur la samaj pozicioj, ni ilin poiomete perfektigis kaj ili komencis akiri la formon, kiu ĉe la moderna [[tranĉea milito]] donas grandan rezistemon al la trupoj: ĉiu fortikigita strio havis tri ĝis kvar liniojn de [[tranĉeo]]j je plena homa alteco kaj kaj kun pluraj komunikaj irejoj. Ni estis konstruantaj ankaŭ mitralpafejojn kaj ŝirmejojn, sed ni ne uzis tiucele, kiel [[germanoj]] kaj [[aŭstroj]], [[ferbetono]]n, sed estis konstruantaj ŝirmejojn, sin enfosante profunde en la teron kaj sin kovrante supre per kelkaj vicoj da traboj kun tia kalkulo ke tia plafono povu elteni 6-colan obuson. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В течение зимы 1915/16 года, стоя все время на одних и тех же позициях, мы их постепенно совершенствовали, и они стали приобретать тот вид, который при современной позиционной войне дает большую устойчивость войскам: каждая укрепленная полоса имела от трех до четырех линий окопов полного профиля и с многочисленными ходами сообщения. Строили также пулеметные гнезда и убежища, но не пользовались для этой цели, как германцы и австрийцы, железобетоном, а строили убежища, зарываясь глубоко в землю и прикрываясь сверху несколькими рядами бревен с расчетом, чтобы такой потолок мог выдержать 6-дюймовый снаряд<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Necesas agnoski ke la [[aŭstroj]] kaj [[germanoj]] estis fortikigantaj siajn poziciojn pli bone ol ni, pli fundamente, kaj en iliaj tranĉeoj vivi estis oble pli komforte ol en la niaj. Krom sufiĉe vasta apliko de ferbetonaj konstruaĵoj, ĉe ili en multaj lokoj estis konektita [[elektro]], aranĝitaj ĝardenetoj kaj kirasprotektitaj ejoj por [[oficiro]]j kaj [[soldato]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Нужно признать, что австрийцы и немцы укреплялись лучше нас, более основательно, и у них в окопах было гораздо удобнее жить, нежели в наших. Помимо довольно широкого применения железобетонных сооружений у них во многих местах было проведено электричество, устроены садики и блиндированные помещения для офицеров и для солдат<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rilate [[banejo]]jn la [[Tutrusia Zemstva Unio]] donis al ni vere nemezureblan helpon. Neniujn taskojn tiu ĉi unio rifuzis kaj ĝiaj agantoj investis sian tutan animon por laŭeble plej rapide kaj serioze plenumi tiun aŭ alian taskon. Ankaŭ la [[Unio de Urboj]] donis grandan utilon, sed almenaŭ ĉe mi en la 8-a armeo la Zemstva Unio estis pli agema, kaj mi konsideras devo de la [[konscienco]] atesti ke danke al ĝia laboro neniam iuj ajn infektaj malsanoj atingis grandan skalon; post apero de [[infekta malsano]] ni rapide subpremis la infekton kaj la trupoj pro malsanoj suferis malmulte, speciale kompare al sanitara stato de la trupoj dum дф antaŭaj militoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В отношении бань Всероссийский земский союз оказал нам прямо-таки неизмеримую пользу. Ни от каких задач союз этот не отказывался, и его деятели вкладывали в полном смысле этого слова душу свою в то, чтобы возможно быстрее и основательнее выполнять то или другое задание. И Союз городов принес большую пользу, но, по крайней мере, у меня в 8-й армии Земский союз был более деятелен, и считаю долгом совести засвидетельствовать, что благодаря его работе никогда никакие инфекционные болезни не принимали обширных размеров; при появлении какой-либо заразной болезни мы быстро справлялись с инфекцией, и войска от болезней страдали мало, в особенности по сравнению с санитарным состоянием войск в прежних войнах<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 171–172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Nur [[aerarmeo]] kompare al tiu malamika estis ekstreme malforta. Dume krom aera skoltado kaj fotado de malamikaj [[fortikaĵo]]j, [[aviadilo]]j havis ankaŭ neanstataŭigenblan signifon ĉe korektado de pafado de peza [[artilerio]]. Multfoje oni promesis altigi nombron de [[aviadilo]]j, sed tio restis nura [[promeso]]. Mankis al ni ankaŭ la [[tanko]]j, do mi ege ekĝojis kiam estis sciigite ke ili estos senditaj de [[Francio]]; sed ankaŭ tiu ĉi promeso ĝis la fino de mia [[laboro]] ĉe la fronto ne estis plenumita. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Лишь воздушный флот по сравнению с неприятельским был чрезмерно слаб. Между тем помимо воздушной разведки и снятия фотографий неприятельских укреплений самолеты имели еще незаменимое значение при корректировании стрельбы тяжелой артиллерии. Много раз обещали увеличить число самолетов, но так это одним обещанием и осталось. Не было у нас также и танков, и поэтому я очень обрадовался, когда было сообщено, что таковые будут присланы из Франции; но и это обещание до конца моей работы на фронте выполнено не было<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Je la frua printempo en ĉiu infanteria divizio estis 18 ĝis 20 mil homoj, sufiĉe instruitaj, kaj 15 ĝis 18 mil [[fusilo]]j tute en ordo kaj kun abunda municio. La eluzitaj kanonoj estis anstataŭigitaj per tiuj novaj, kaj ni povis plendi nur ke peza [[artilerio]] ĉe ni ankoraŭ grave malsufiĉis, kvankam ankaŭ ĝi iom kreskis. Rilate spiritan etoson de la trupoj de mia armeo kaj, kiel mi baldaŭ konvinkiĝis, de la aliaj armeoj de la Sudokcidenta Fronto, ni troviĝis, laŭ mia [[opinio]], en brila stato kaj havis plenan rajton esperi rompi la [[malamiko]]n kaj elpeli ĝin for de niaj limoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = К ранней весне в каждой пехотной дивизии было от 18 до 20 тысяч человек, вполне обученных, и от 15 до 18 тысяч винтовок в полном порядке и с изобилием патронов. Износившиеся орудия были заменены новыми, и мы могли жаловаться только на то, что тяжелой артиллерии у нас было еще далеко не достаточно, хотя и ее несколько прибавилось. По состоянию духа войск вверенной мне армии и, как я скоро убедился, других армий Юго-Западного фронта мы находились, по моему убеждению, в блестящем состоянии и имели полное право рассчитывать сломить врага и вышвырнуть его вон из наших пределов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 172.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = En situacio kiam artileriajn obusojn necesis ŝpari dum aranĝi gravajn skoltajn operacojn ne eblis, ĉar ni estis starantaj laŭ preskaŭ la tuta fronto naz-ĉe-nazo kontraŭ [[malamiko]], estis evidente ke pri fortaj demonstracioj eĉ ne estis parolinde kaj trompi la malamikon estis tute neeble. Ja tio estas aboca vero, ke la demonstracio nur tiam atingas sian celon, se ĝi estas farata decideme kaj la trupoj mem ne scias ke tio estas demonstracio, ne vera [[atako]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = При условии что артиллерийские снаряды следовало беречь, а устраивать разведчикам какие-либо особые поиски было нельзя, так как мы стояли почти по всему фронту с противником нос к носу, очевидно, что о сильных демонстрациях и разговаривать нечего было и надуть противника было совершенно невозможно. Ведь это — азбучная истина, что демонстрация только тогда достигает своей цели, когда она ведется решительно и когда войска сами не знают, что это демонстрация, а не настоящая атака<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 173.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi postulis sendi al mi generalon-kantonmentigiston [[Miĥail Diteriĥs|Diteriĥs]], homon tre kapablan kaj perfekte konantan sian aferon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я вытребовал к себе генерал-квартирмейстера Дитерихса, человека очень способного и отлично знающего свое дело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 176.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vizito de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] al armeo en 1916] Nek figuro, nek parolmaniero de la caro tuŝis soldatan animon kaj nek faris la impreson, kiu estis necesa por altigi spiriton kaj forte allogi al si la korojn. Li faris kion li povis kaj kulpigi lin en tiu ĉi kazo ne eblas, sed bonajn rezultojn je la senco de inspirado kaŭzi li ne povis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Ни фигурой, ни умением говорить царь не трогал солдатской души и не производил того впечатления, которое необходимо, чтобы поднять дух и сильно привлечь к себе сердца. Он делал что мог, и обвинять его в данном случае никак нельзя, но благих результатов в смысле воодушевления он вызывать не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 179.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĝenerale, konsiderante proksimecon de malamika fronto al [[Kamenec-Podolskij]], oftajn [[atako]]jn de [[aviadilo]]j de malamiko kontraŭ Kamenec-Podolskij kaj maleblon komplete protekti la caran trajnon kontraŭ ĵetataj de ili [[bombo]]j, mi klopodis admoni la caron redukti sian restadon en Kamenec-Podolskij, je kio min subtenis ankaŭ grafo [[Adolf Andreas Woldemar Freedericksz|Freedericksz]], sed la caro malgraŭ ĉio rifuzis ŝanĝi sian itineron kaj forveturis nur post dutaga restado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В общем, имея в виду близость неприятельского фронта от Каменец-Подольска, частые налеты самолетов противника на Каменец-Подольск и невозможность полного обеспечения царского поезда от бросаемых ими бомб, я старался уговорить царя сократить свое пребывание в Каменец-Подольске, в чем меня поддержал и граф Фредерикс, но царь ни за что не соглашался изменить свой маршрут и уехал лишь после двухсуточного пребывания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 179–180.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [printempe 1916] Al tio milita ministro deklaris kaj kampa generalo-inspektoro aldonis, ke nuntempe malpezajn obusojn ili povas ricevi en grandega kvanto, sed koncerne tiujn pezajn la rusia [[industrio]] ilin doni ankoraŭ ne povas, de eksterlande ricevi ilin por ni ankaŭ estas tre malfacile, kaj difini tempon, kiem pliboniĝos provizado je pezaj obusoj, ili ne povas, sed certe — ne ĉi-somere. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = На это военный министр заявил, а полевой генерал-инспектор добавил, что в данное время легкие снаряды они могут получить в громадном количестве, но что касается тяжелых, то отечественная военная промышленность их пока дать не может, из-за границы получить нам их также очень трудно, и определить время, когда улучшится дело снабжения тяжелыми снарядами, они не могут, во всяком случае — не этим летом<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 180–181.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La prezidinta Supera Ĉefkomandestro diskutojn ne gvidis, tiujn ĉi devojn estis plenumanta [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]]. La caro la tutan tempon sidis silente, eldiris neniujn [[opinio]]jn, kaj laŭ propono de Aleksejev per sia aŭtoritato estis aprobanta tion, kio estis decidita per diskutoj de la milita konsilio, kaj konkludojn, kiujn faris Aleksejev. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Председательствующий Верховный Главнокомандующий прениями не руководил, а обязанности эти исполнял Алексеев. Царь же все время сидел молча, не высказывал никаких мнений, а по предложению Алексеева своим авторитетом утверждал то, что решалось прениями военного совета, и выводы, которые делал Алексеев<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 182.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ĝis komenco de tiu ĉi [[milito]] estis konsiderate aksiomo, ke ataki [[malamiko]]n je la fronto (dum [[kampa milito]]) preskaŭ ne eblas pro forteco de la pafado; almenaŭ tiaj fruntobatoj postulis grandajn oferojn kaj devus doni malmultajn rezultojn; solvon de la [[batalo]] necesis serĉi ĉe aloj, kateninte trupojn de la malamiko ĉe la fronto per pafado, la rezervojn ja koncentri je unu aŭ je ambaŭ aloj depende de cirkonstancoj por fari [[atako]]n, kaj kaze de plena [[sukceso]] — por ĉirkaŭigo. Tamen post kiam kampa milito transiris al tiu tranĉea kaj danke al milionaj armeoj transformiĝis je seninterrompa fronto de [[maro]] ĝis maro, la ĵus priskribita agmaniero evidentiĝis neebla. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = До начала этой войны считалось аксиомой, что атаковать противника с фронта (в полевой войне) почти невозможно ввиду силы огня; во всяком случае, такие лобовые удары требовали больших жертв и должны были дать мало результатов; решения боя следовало искать на флангах, сковав войска противника на фронте огнем, резервы же сосредоточивать на одном или на обоим флангах в зависимости от обстановки для производства атаки, а в случае полной удачи — и окружения. Однако, когда полевая война вскоре перешла в позиционную и благодаря миллионным армиям вылилась в сплошной фронт от моря до моря, только что описанный образ действия оказался невозможным<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 183–184.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj jen la [[germanoj]] sub la nomo de falango kaj diversaj aliaj nomoj aplikis tian agmanieron, ĉe kiu frunta atako devus havi [[sukceso]]n, ĉar la alojn neniu el la kontraŭuloj havis pro seninterrompa fronto. Amasiĝis grandega artileria grupo el diversaj kalibroj, inkluzive ĝis 12-colajn, kaj fortaj infanteriaj rezervoj, kiuj koncentriĝis je batalejo, elektita por trarompo de la [[malamiko]]. Preparado de tia [[atako]] devus komenciĝi per fortega artileria pafado, kiu devus forbalai dratajn obstaklojn kaj detrui malamikajn [[fortikaĵo]]jn kun ties defendantoj. Kaj poste atako de [[infanterio]], subtenita de artileria pafado, devus neeviteble finiĝi per sukceso, do per trarompo de la fronto kaj posta vastigo de la trarompita fronto. Evidente la malamiko devus foriri de tiuj lokoj, kiuj ne estis atakitaj. Tia agmaniero en 1915 donis kompletan venkon al la aŭstra-germanoj super la rusa armeo, forĵetinte nin malproksimen orienten [...] |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = И вот немцы под названием фаланги и разными другими наименованиями применили такой образ действий, при котором атака в лоб должна была иметь успех, так как флангов ни у одного из противников не было ввиду сплошного фронта. Собиралась огромная артиллерийская группа разных калибров, до 12-дюймовых включительно, и сильные пехотные резервы, которые сосредоточивались на избранном для прорыва противника боевом участке. Подготовка такой атаки должна была начаться сильнейшим артиллерийским огнем, который должен был смести проволочные заграждения и уничтожить неприятельские укрепления с их защитниками. И затем атака пехоты, поддержанная артиллерийским огнем, должна была неизменно увенчаться успехом, то есть прорывом фронта и в дальнейшем расширением прорванного фронта. Очевидно, противник должен был уходить с тех участков, которые не были атакованы. Такой способ действий в 1915 году дал полную победу австро-германцам над русской армией, отбросив нас далеко на восток [...]<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 184.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [preparado de la [[Brusilov-ofensivo]] ] [...] mi ordonis ne en unu, sed en ĉiuj armeoj de mia fronto prepari po unu batoloko, kaj krome en kelkaj korpusoj elekti por ĉiu sian batolokon kaj en ĉiuj ĉi lokoj tuj komenci foslaborojn por proksimiĝo al la [[malamiko]]. Danke al tio en mia fronto la malamiko ekvidos tiajn foslaborojn en 20—30 lokoj, kaj eĉ transkurintaj al ĝi [[soldato]]j povos diri al la malamiko nenion krom ke en tiu ĉi loko estas preparaata atako. Tiel la malamiko estos senigita je ebleco venigi al unu loko ĉiujn siajn fortojn kaj ne povos scii, kie al li estos farita la ĉefa bato. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я приказал не в одной, а во всех армиях вверенного мне фронта подготовить по одному ударному участку, а кроме того, в некоторых корпусах выбрать каждому свой ударный участок и на всех этих участках немедленно начать земляные работы для сближения с противником. Благодаря этому на вверенном мне фронте противник увидит такие земляные работы в 20—30 местах, и даже перебежчики не будут в состоянии сообщать противнику ничего иного, как то, что на данном участке подготовляется атака. Таким образом, противник лишен возможности стягивать к одному месту все свои силы и не может знать, где будет ему наноситься главный удар<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 185.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ligo de la caro kun la fronto konsistis sole je tio, ke li ĉiutage vespere estis ricevanta raporton pri la okazaĵoj en la fronto. Mi opinias ke tiu ĉi ligo estis tro malgranda [...] Efektive la caro en la ĉefkomandejo enuis. Ĉiutage je la 11-a matene li estis ricevanta raporton de la stabestro kaj generalo-kantonmentigisto pri situacio en la fronto kaj fakte je tio finiĝis lia fikcia estrado de la trupoj. La tutan restan tempon li havis nenion por fari kaj pro tio, ŝajnas al mi, li klopodis ĉiam vojaĝi jen al [[Carskoje Selo]], jen al la fronto, jen al diversaj lokoj de [[Rusio]] sen difinita celo, nur por mortigi [[tempo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Связь же царя с фронтом состояла лишь в том, что он ежедневно по вечерам получал сводку сведений о происшествиях на фронте. Думаю, что эта связь чересчур малая [...] В действительности царю в Ставке было скучно. Ежедневно в 11 часов утра он принимал доклад начальника штаба и генерал-квартирмейстера о положении на фронте, и, в сущности, на этом заканчивалось его фиктивное управление войсками. Все остальное время дня ему делать было нечего, и поэтому, мне кажется, он старался все время разъезжать то в Царское Село, то на фронт, то в разные места России без какой-либо определенной цели, а лишь бы убить время<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 187–188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Neniam mi povis kompreni pro kio la [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|imperiestrino]] tiel forte malŝatis min. Ŝi ja devus vidi kiel senlace mi estis laboranta por utilo de la patrujo, do tiutempe por la [[gloro]] de ŝia edzo kaj ŝia filo. Mi estis tro malproksima de la [[kortego]], do neniun pretekston por persona antipatio mi povus doni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Никогда не мог я понять, за что императрица меня так сильно не любила. Она ведь должна была видеть, как я неутомимо работал на пользу родины, следовательно, в то время во славу ее мужа и ее сына. Я был слишком далек от двора, так что никакого повода к личной антипатии подать не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la lasta renkontiĝo kun [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]] Stranga afero okazis al la eta ikono de [[Nikolao de Mira|Sankta Nikolao]], kiun ŝi donis al mi dum tiu ĉi lasta nia rendevuo. Emajla bildo de la sanktulo tuj forfrotiĝis kaj tiel forte, ke restis nura arĝenta plateto. Superstiĉaj homoj estis mirigitaj, kaj troviĝis ankaŭ tiaj, kiuj suspektis maldeziron de la sanktulo partopreni en tiu ĉi hipokrita beno. Unu aferon mi scias firme, ke la [[malamo]]n de tiu ĉi profunde malfeliĉa, fatala por nia patrujo virino, mi konscie ne meritis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Странная вещь произошла с образком св. Николая, который она мне дала при этом последнем нашем свидании. Эмалевое изображение лика святого немедленно же стерлось, и так основательно, что осталась лишь одна серебряная пластинка. Суеверные люди были поражены, а нашлись и такие, которые заподозрили нежелание святого участвовать в этом лицемерном благословении. Одно твердо знаю, что нелюбовь этой глубоко несчастной, роковой для нашей родины женщины я ничем сознательно не заслужил<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 188.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Inspektado de la trupoj pasis bone, kaj neniuj malagrablaj incidentoj okazis, sed necesas diri la veron, ke laŭ sia naturo la caro estis la [[homo]] pardonema kaj ĉiam klopodis danki. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Смотр войск прошел благополучно, и никаких неприятных инцидентов не было, да нужно правду сказать, что по натуре своей царь был человек снисходительный и всегда старался благодарить<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 189.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Al ĉiu estas klare, ke la [[fortikaĵo]]j mem, iom ajn fortikaj ili estus, sen necesa vivoforto rebati la [[atako]]n ne povas, kaj je malfortigo de malamikaj fortoj ĉe mia fronto konsistis mia [[espero]] pri sukceso. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Всякому понятно, что самые укрепления, как бы они ни были сильны, без надлежащей живой силы отбить атаку не могут, и в ослаблении неприятельских сил на моем фронте главным образом заключалась моя надежда на успех<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] tio estis sistemo de la ĉefkomandejo subestre de [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]] — dek paŝojn antaŭen, kaj poste tuj unu paŝon reen. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] это была система Ставки с Алексеевым во главе — делать шаг вперед, а потом сейчас же шаг назад<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 195.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Mi devas agnoski, ke ĉie nia artileria [[atako]] havis plenan [[sukceso]]n. En plejparto de la kazoj trairejoj estis farita en sufiĉa kvanto kaj bone, kaj la unua fortikigita linio estis kompleta forbalaata kaj kune kun siaj defendantoj trnsformiĝanta je amaso de rompitaĵoj kaj disŝiritaj korpoj. Ĉi tie klare montriĝis reverso de la medalo: multaj ŝirmejoj ne estis detruitaj, sed sidintaj tie trupoj de garnizono devis formeti la [[armilo]]jn kaj kapitulaci, ĉar sufiĉis eĉ unu sola grenadisto kun [[bombo]] enmane ekstari ĉe la enirejo kaj la savo jam ne pl haveblis, ĉar kaze de rifuzo kapitulaci en la ŝirmejon estis metata grenado, kaj sin kaŝintoj neeviteble estis pereantaj sen utilo por la afero; ĝustatempe elrampi el la ŝirmejoj estis ege malfacile kaj diveni la [[tempo]]n ne eblis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Должен признать, что везде наша артиллерийская атака увенчалась полным успехом. В большинстве случаев проходы были сделаны в достаточном количестве и основательно, а первая укрепленная полоса совершенно сметалась и вместе со своими защитниками обращалась в груду обломков и растерзанных тел. Тут ясно обнаружилась обратная сторона медали: многие убежища разрушены не были, но сидевшие там части гарнизона должны были класть оружие и сдаваться в плен, потому что стоило хоть одному гренадеру с бомбой в руках стать у выхода, как спасения уже не было, ибо в случае отказа от сдачи внутрь убежища металась граната, и спрятавшиеся неизбежно погибали без пользы для дела; своевременно же вылезть из убежищ чрезвычайно трудно и угадать время невозможно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 197–199.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Sed strangan [[karaktero]]n havis [[Aleksej Kaledin|Kaledin]]: malgraŭ plena [[sukceso]] de la agoj, li ĉiam estis plendanta ke li troviĝas en kriza situacio kaj atendas ĉiutage pro tute nekonataj kialoj por la armeo kaj por si mem pereon; regado de la trupoj ĉe li estis maldecidema, ŝanceliĝanta. Siavice la trupoj vidis lin malmulte, kaj kiam ili lin vidis, do rimarkis nur la mornan, silenteman generalon, kun ili ne parolintan kaj ilin ne dankintan; oni lin ne amis kaj oni lin ne fidis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Но странный был характер у Каледина: невзирая на полную успешность действий, он все время плакался, что находится в критическом положении и ожидает ежедневно по совершенно неизвестным причинам как армии, так и себе погибели; управление войсками было у него нерешительное, колеблющееся. В свою очередь, войска видели его мало, а когда видели, то замечали лишь угрюмого, молчаливого генерала, с ними не говорившего и их не благодарившего; его не любили и ему не доверяли<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 204.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Rekta sekvo de tiuj ĉi sukcesaj agoj estis foriro de [[Rumanio]] de neŭtrala stato kaj ĝia aliĝo al ni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Непосредственным результатом этих удачных действий был выход Румынии из нейтрального положения и присоединение ее к нам<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 207.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Brusilov-ofensivo]] ] Tiu ĉi operaco pruvas al ni, ke [[opinio]], ial disvastiĝinta en [[Rusio]], ke kvazaŭ post [[Granda Retreto (Rusio)|malsukcesoj de la jaro 1915]] la rusa armeo jam disfalis estas malĝusta: en 1916 ĝi estis ankoraŭ fortika kaj sendube batalkapabla, ĉar ĝi frakasis oble pli fortan [[malamiko]]n kaj ricevis tiajn sukcesojn, kiujn ĝis tiu [[tempo]] neniu armeo havis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта операция доказывает также, что мнение, почему-то распространившееся в России, будто после неудач 1915 года русская армия уже развалилась, — неправильно: в 1916 году она еще была крепка и, безусловно, боеспособна, ибо она разбила значительно сильнейшего врага и одержала такие успехи, которых до этого времени ни одна армия не имела<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 208.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Komandestro de la Speciala Armeo generalo-adjutanto [[Vladimir Miĥajloviĉ Bezobrazov|Bezobrazov]] estis homo honesta, firma, sed havis limigitan [[intelekto]]n kaj estis terure obstina. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Сам командующий Особой армией генерал-адъютант Безобразов был человек честный, твердый, но ума ограниченного и невероятно упрямый<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 209.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tamen baldaŭ post ekmilitado de la [[rumana armeo]] iĝis sufiĉe evidente ke la rumana supera militestraro havas neniun imagon pri regado de la trupoj en milita tempo, la trupoj estas instruitaj malbone, konas kun paradan flankon de la militafero, pri tranĉea konstruado, tiom grava dum la [[tranĉea milito]], ili ne havas imagon, [[artilerio]] ne scias pafi, peza artilerio preskaŭ tute mankas kaj la obusoj tre malmultas. Ĉe tia situacio ne estas mirinde, ke baldaŭ ili estis frakasitaj kaj la saman sorton spertis [[Andrej Zajonĉkovskij|Zajonĉkovskij]] en [[Dobroĝo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Однако спустя немного времени после начала военных действий румынской армии вполне выяснилось, что румынское высшее военное начальство никакого понятия об управлении войсками в военное время не имеет, войска обучены плохо, знают лишь парадную сторону военного дела, об окапывании, столь капитально важном в позиционной войне, представления не имеют, артиллерия стрелять не умеет, тяжелой артиллерии почти совсем нет и снарядов у них очень мало. При таком положении не удивительно, что они вскоре были разбиты, и той же участи подвергся и Зайончковский в Добрудже<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 211.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi sciis ke de la armeo oni povas postuli ion ajn kaj ke ĝi sian devon plenumos, se ĝi estas bone, laŭe al sezono, vestita kaj sata. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я же знал, что от армии можно потребовать всего, что угодно, и что она свой долг охотно выполнит, но при условии, что она хорошо, по времени года, одета и сыта<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 212.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Krimuloj estas la homoj, kiuj ne deadmonis plej rezolute, eĉ se necese perforte, la imperiestron [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] surpreni la devojn, kiujn li laŭ siaj scioj, kapabloj, psika tipo kaj malforteco de la [[volo]] neniukaze povus plenumi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Преступны те люди, которые не отговорили самым решительным образом, хотя бы силой, императора Николая II возложить на себя те обязанности, которые он по своим знаниям, способностям, душевному складу и дряблости воли ни в коем случае нести не мог<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 214.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov|Ivanov]] apartenis al la grupo de militestroj, kiuj subestre de [[Aleksej Kuropatkin|Kuropatkin]] malgajnis la [[Rusa-japana milito|Japanan militon]]. Kaj [[Aleksej Evert|Evert]] estis inter la agantoj de tiu malfeliĉa milito. Mi ĉiam timis la generalojn de la Kuropatkin-skolo kaj opinias, ke se ekde komenco ili sidus sur arieraj postenoj, nia afero multe profitus de tio, kaj ne hazarde la eksa ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] ne ŝatis ilin. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Иванов принадлежал к той плеяде военачальников, которые под руководством Куропаткина проиграли японскую войну. И Эверт был один из деятелей этой злосчастной войны. Я всегда боялся генералов этой куропаткинской школы и думаю, что если бы с самого начала они сидели на тыловых должностях, то от этого наше дело много выиграло бы, и недаром бывший Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич их не жаловал<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 219.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rapide anstataŭigataj ministroj subestre de siaj ĉefministroj ne havis [[tempo]]n almenaŭ ion fari, ĉar jam ili estis anstataŭataj per tiuj novaj. Plejparto de la ministroj estis nomumataj por administri tiajn ministeriojn, kiujn ili antaŭe tute ne konis, kaj ĉiu el ili devis komenci de konatiĝo kun la funkcioj, kiujn li devis plenumi. Sed fakte ankaŭ por tio ili ne havis tempon, ĉar ili plejparte devis okupiĝi pri lukto kontraŭ la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtata Dumao]] kaj [[publika opinio]] por defendi sian ekziston. Ĉu estas mirinde se ĉe tiaj kondiĉoj regado de la ŝtato estis ĉiam pli kaj pli malbonф, kaj pro tio rekte suferis la [[armeo]]! |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Быстро сменяющиеся министры со своими премьерами во главе не успевали что-либо завести, как уже заменялись новыми. Большинство министров назначалось управлять такими министерствами, которые им раньше были совсем неизвестны, и каждый из них должен был начинать с того, что знакомился с теми функциями, которые ему надо было исполнять. Но, в сущности, и на это у них времени не было, так как они главным образом должны были заниматься борьбой с Государственной думой и общественным мнением, чтобы отстоять свое существование. Что удивительного, если при этих условиях управление государством шло все хуже и хуже, а от этого непосредственно страдала армия!<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 219.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum la vintro 1916/17 la trupoj ne povis plendi pri malsufiĉo de varmaj [[vesto]]j, sed la [[boto]]j jam malsufiĉis kaj milita ministro dum militkonsilio en la ĉefkomandejo deklaris al ni, ke [[ledo]] preskaŭ tute mankas, ke ili klopodas alporti la botojn de [[Usono]], sed ĉu ili venos kaj kiam kaj je kioma kvanto, li ne povas diri. Ĉe tio mi aldonu miaflanke, ke manko de la botoj ĝis 1917 estiĝis ne pro tio, ke ili estis tro malmultaj, sed pro malordo en la malfronto: preskaŭ tuta loĝantaro de [[Rusio]] estis marŝanta en soldataj botoj kaj plejparto de venantaj al la fronto homoj estis vendantaj siajn botojn laŭvoje al civiluloj, ofte kontraŭ groŝoj kaj je la fronto ili ricevis la novajn. Tian monoperacion kelkaj lertuloj sukcesis fari po du–tri fojoj. Same okazis al la vestoj, kiuj senĝene estis vendantaj, kaj ofte soldatoj, senditaj de malfronto sufiĉe ekipitaj kaj bonege vestitaj, ŝuitaj, al la fronto venis nudaj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время зимы 1916/17 года войска не могли жаловаться на недостаток теплой одежды, но сапог уже не хватало, и военный министр на военном совете в Ставке нам заявил, что кожи почти нет, что они стараются добыть сапоги из Америки, но, прибудут ли и когда, в каком количестве, он сказать не может. При этом добавлю со своей стороны, что недостаток сапожного товара к 1917 году произошел не оттого, что было его слишком мало, а вследствие непорядков в тылу: чуть ли не все население России ходило в солдатских сапогах, и большая часть прибывавших на фронт людей продавала свои сапоги по дороге обывателям, часто за бесценок, и на фронте получала новые. Такую денежную операцию некоторые искусники умудрялись делать два–три раза. То же самое происходило и с одеждой, которую, не стесняясь, продавали, и зачастую солдаты, отправленные из тыла вполне снаряженными и отлично одетыми, обутыми, на фронт приходили голыми<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 221.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Konstanta anstataŭigado de ministroj, ofte ege stranga elekto de ministroj kaj ĉefministroj, ĥaosa regado de [[Rusio]] kun tiel nomataj senrespondecaj personoj forme de ĉiopovaj konsilantoj, senfinaj rakontoj pri [[Rasputin]], imperiestrino [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]], [[Boris Ŝtjurmer|Ŝtjurmer]] ktp ĉiujn nervozigis, oni povas diri, ke escepte de la soldata amaso, kiu plejparte estis inercia, la oficira korpuso kaj la tuta [[Rusa intelelktularo|intelelktularo]], kiu troviĝis en la armeo, rilatis al la registaro ekstreme malamikece. Ĉie senhezite oni diris ke tempas fini la malordojn, okazantajn en [[Peterburgo]], kaj ke necesas establi respondecan ministerion. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Постоянная смена министров, зачастую чрезвычайно странный выбор самих министров и премьер-министров, хаотическое управление Россией с так называемыми безответственными лицами в виде всесильных советников, бесконечные рассказы о Распутине, императрице Александре Федоровне, Штюрмере и т. п. всех волновали, можно сказать, что за исключением солдатской массы, которая в своем большинстве была инертна, офицерский корпус и вся та интеллигенция, которая находилась в составе армии, были настроены по отношению к правительству в высшей степени враждебно. Везде, не стесняясь, говорили, что пора положить предел безобразиям, творящимся в Петербурге, и что совершенно необходимо установить ответственное министерство<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 222.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi, amanta [[Rusio]]n per ĉiuj fortoj de mia [[animo]], deziris nur unu aferon: doni eblecon fini tiun ĉi militon venke por Rusio, kaj por tio nepre necesis ke la neevitebla [[revolucio]] komenciĝu post la fino de la milito, ĉar samtempe militi kaj revolucii ne eblas. Por mi estis klare, ke se ni komencos la revolucion ne ĝustatempe, la militon ni devos malgajni kaj tio siavice kaŭzos tiajn sekvojn, kiujn tiutempe ne eblis kalkuli, certe facile oni povis supozi ke Rusio disfalos — tion mi konsideris sendube por ni nedizirinda kaj granda plago por la [[popolo]], kiun mi amis kaj amas tutanime. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мне, любящему Россию всеми силами своей души, хотелось лишь одного: дать возможность закончить эту войну победоносно для России, а для сего было совершенно необходимо, чтобы неизбежная революция началась по окончании войны, ибо одновременно воевать и революционировать невозможно. Для меня было ясно, что если мы начнем революцию не своевременно, то войну должны проиграть, а это, в свою очередь, повлечет за собой такие последствия, которые в то время нельзя было исчислить, конечно, легко можно было предположить, что Россия рассыплется — это я считал, безусловно, для нас нежелательным и великим бедствием для народа, который я любил и люблю всей душой<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 222–223.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]] ] Mi tre amis lin kiel homon sendube honestan kaj kun pura [[koro]], komplican de neniu flanko al iuj ajn intrigoj kaj strebinta nur vivi kiel honesta homo, sen uzi avantaĝojn de la [[Romanovoj|imperiestra familio]]. Li distanciĝis, kiom li povis, de ĉiuj ajn kvereloj en la familio kaj en la servo; li estis kuraĝa generalo kaj estis modeste, laboreme plenumanta sian [[devo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я очень его любил как человека безусловно честного и чистого сердцем, не причастного ни с какой стороны ни к каким интригам и стремившегося лишь к тому, чтобы жить честным человеком, не пользуясь прерогативами императорской фамилии. Он отстранялся, насколько это было ему возможно, от каких бы то ни было дрязг и в семействе и в служебной жизни; он был храбрый генерал и скромно, трудолюбиво выполнял свой долг<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 224.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [komunikado kun soldatoj post la [[Februara revolucio]] ] Pri unu afero mi estis malsukcesa — ricevi promeson fari [[ofensivo]]n kaj ataki malamikajn poziciojn. En tiu kazo sur scenejon venis la vortoj: "sen aneksoj kaj kontribucioj" kaj post la afero ne plu progresis, ĉar tio ĉi fakte estis pretekstoj, bazitaj sur maldeziro daŭrigi la militon. La pozicion de [[bolŝevistoj]] mi estis komprenanta, ĉar ili edifis "for la militon kaj tuj pacon kontraŭ iu ajn prezo", sed mi neniel povis kompreni taktikon de la [[Partio de Socialistoj-Revoluciuloj|socialistoj-revoluciuloj]] kaj [[menŝevistoj]], kiuj la unuaj komencis detrui la armeon kvazaŭ por eviti [[kontraŭrevolucio]]n, kio montris ilian nescion pri la vera mensostato de la soldata amaso, kaj samtempe ili deziris daŭrigon de la milito ĝis la venka fino. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Одного мне не удавалось — это получить обещание наступать и атаковать вражеские позиции. Тут уже на сцену выступали слова: «без аннексий и контрибуций», и дальше дело никак не шло, ибо это, в сущности, были отговорки, основанные на нежелании продолжать войну. Позицию большевиков я понимал, ибо они проповедовали «долой войну и немедленно мир во что бы то ни стало», но я никак не мог понять тактики эсеров и меньшевиков, которые первыми разваливали армию якобы во избежание контрреволюции, что не рекомендовало их знания состояния умов солдатской массы, и вместе с тем желали продолжения войны до победного конца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 226–227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] soldata amaso ne plu agnoskis la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtatan Dumaon]], konsiderante ĝin malamika al si, kaj obeis, eĉ se ne komplete, la [[Petrograda Soveto|Soveton de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]]. Ĝis majo trupoj de ĉiuj frontoj komplete ĉesis obei, kaj neniujn rimedojn influi ilin eblis entrepreni. Ankaŭ la nomumitajn komisarojn ili obeis nur ĝis tiuj indulgis la [[soldato]]jn, sed se ili kontraŭis ilin, la soldatoj rifuzis plenumi ankaŭ iliajn [[ordono]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] солдатская масса более не признавала Государственной думы, считая ее себе враждебной, и слушалась, и то относительно, Совета рабочих и солдатских депутатов. К маю войска всех фронтов совершенно вышли из повиновения, и никаких мер воздействия предпринимать было невозможно. Да и назначенных комиссаров слушались лишь постольку, поскольку они потворствовали солдатам, а когда они шли им наперекор, солдаты отказывались исполнять и их распоряжения<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Cetere dum vojaĝado de [[Kerenskij]] tra la Sudokcidenta Fronto oni lin preskaŭ ĉie akceptis varmege kaj multon promesis al li, sed kiam venis la [[tempo]] plenumi, do, unue okupinte tranĉeojn de [[malamiko]], la trupoj poste arbitre sekvan tagon revenis, deklarinte ke ĉar la aneksojn kaj kontribuciojn postuli ne eblas kaj la milito ĝis la venka fino estas malpermesita, do ili revenas al siaj malnovaj pozicioj. Kaj poste, kiam la malamiko transiris al [[ofensivo]], niaj armeoj sen rezisto forlasis siajn poziciojn kaj ekmarŝis malantaŭen. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Правда, при объезде Юго-Западного фронта Керенским его почти везде принимали горячо и многое ему обещали, но когда дошло до дела, то, взяв сначала окопы противника, войска затем самовольно на другой же день вернулись назад, объявив, что так как аннексий и контрибуций требовать нельзя и война до победного конца недопустима, то они и возвращаются на свои старые позиции. А затем, когда противник перешел в наступление, наши армии без сопротивления очистили свои позиции и пошли назад<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estas klare ke ankaŭ [[Kerenskij]] kaj la tiama [[Petrograda Soveto|Soveto de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]] perdis tiutempe sian ĉarmon je la kapoj de la soldata amaso, kaj ni estis rapide proksimiĝantaj al [[anarĥio]], malgraŭ klopodoj de la senpova [[Provizora Rgistaro de Rusio|Provizora Rgistaro]], kiu, se diri la veron, mem ne sciis firme, kion ĝi deziris. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Ясно, что и Керенский и тогдашний Совет рабочих и солдатских депутатов также потеряли к этому времени свое обаяние в умах солдатской массы, и мы быстро приближались к анархии, невзирая на старания немощного Временного правительства, которое, правду сказать, само твердо не знало, чего хотело<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 227.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La sensenca [[Rusa-japana milito|milito kontraŭ Japanio]] kaŭzis [[Rusia revolucio de 1905|revolucion]]. Fari aliancon kun [[Francio]], multajn jarojn sin preparadi por milito je la Okcidenta Fronto kaj subite disbati la frunton en la foroirenta aventuro — ĉio ĉi estis sendube senracia afero. Per tio [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] detruis batalkapablon de la rusa armeo, ŝtatajn [[financo]]jn kaj verŝigis "pro nenio" sensence maron de la rusa [[sango]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Бессмысленная война с Японией вызвала революцию. Заключить союз с Францией, много лет готовиться к войне на Западном фронте и неожиданно разбить себе лоб в дальневосточной авантюре — все это было, несомненно, безрассудно. Этим Николай II расстроил боеспособность русской армии, финансы государства и заставил «за здорово живешь» пролить бессмысленно море русской крови<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fakte al tiu ĉi milito, je pli aŭ malpli alta grado, estis preparita neniu, ĉar neniu antaŭvidis skalon kaj iron de la milito. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = В сущности, к этой войне в большей или меньшей степени никто подготовлен не был, ибо никто не предвидел размера и хода войны<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Atingis min informoj, ke estas planata [[palaca ŝtatrenverso]], ke oni planas proklami la tronheredanton [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej Nikolajeviĉ]] imperiestro ĉe regento grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]], kaj laŭ alia versio —— [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]]. Sed ĉio ĉi estis malklaraj [[onidiro]]j, havintaj neniujn konfirmojn. Mi ne kredis al tiuj ĉi onidiroj, ĉar la ĉefa rolo estis destinita al [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]], kiu kvazaŭ konsentis aresti [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] kaj [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]]; konante ecojn de la [[karaktero]] de Aleksejev, mi estis konvinkita ke li tion ne plenumos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Доходили до меня сведения, что задумывается дворцовый переворот, что предполагают провозгласить наследника Алексея Николаевича императором при регентстве великого князя Михаила Александровича, а по другой версии — Николая Николаевича. Но все это были темные слухи, не имевшие ничего достоверного. Я не верил этим слухам потому, что главная роль была предназначена Алексееву, который якобы согласился арестовать Николая II и Александру Федоровну; зная свойства характера Алексеева, я был убежден, что он это не выполнит<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la [[Februara revolucio]] ] Mi estis ricevanta de la ĉefkomandejo telegramojn, informantajn pri la iro de la ribelo, kaj finfine mi estis vokita al la rekta linio fare de [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]], kiu informis min, ke la formiĝinta [[Provizora Registaro de Rusio|Provizora Registaro]] al li deklaris ke kaze de rifuzo de [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] abdiki, ĝi minacas ĉesigi alportadon de la nutraĵoj kaj municioj al la armeo (ni dume havis neniujn rezervojn), pro kio Aleksejev petis min kaj ĉiujn ĉefkomandestrojn telegrafi al la caro peton pri la [[Abdiko de Nikolao la 2-a|abdiko]]. Mi al li respondis ke miaflanke mi konsideras tiun ĉi paŝon necesa kaj tuj plenumos. [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko|Rodzjanko]] ankaŭ sendis al mi urĝan telegramon kun la sama enhavo, al kiu mi respondis same jese. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я получал из Ставки подробные телеграммы, сообщавшие о ходе восстания, и наконец был вызван к прямому проводу Алексеевым, который сообщил мне, что образовавшееся Временное правительство ему объявило, что в случае отказа Николая II отречься от престола оно грозит прервать подвоз продовольствия и боевых припасов в армию (у нас же никаких запасов не было), поэтому Алексеев просил меня и всех главнокомандующих телеграфировать царю просьбу об отречении. Я ему ответил, что со своей стороны считаю эту меру необходимой и немедленно исполню. Родзянко тоже прислал мне срочную телеграмму такого же содержания, на которую я ответил также утвердительно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La oficira korpuso, nenion kompreninta je la [[politiko]], la penso pri kiu estis al ĝi plej severe malpermesita, troviĝis en la manoj de la soldata amaso, kaj la [[oficiro]]j havis sur tiun ĉi [[amaso]]n neniun influon; gvidis ĝin diversaj komisaroj kaj agentoj de socialismaj partioj, kiuj estis senditaj de la [[Petrograda Soveto|Soveto de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]] por propagando de la [[paco]] "sen aneksoj kaj kontribucioj". La [[soldato]] plu batali ne deziris kaj trovis, ke se la paco devas esti farita sen la aneksoj kaj kontribucioj, kaj se estas proklamita principo de la rajto de la popoloj pri memdetermino, do plua sangoverŝado estas sensenca kaj neallasebla. Tio estis, tiel diri, oficiala klarigo; tiu sekreta konsistis je tio, ke venkis la slogano: "For la militon, tuj pacon kontraŭ iu ajn prezo, kaj senprokraste forpreni la teron de la bienulo" — surbaze de tio, ke la bienulo jarcentojn estis akumulanta sian riĉaĵon per kamparana dorso kaj necesas de li forpreni tiun ĉi kontraŭleĝe akiritan posedon. La oficiro tuj iĝis malamiko en la soldataj kapoj, ĉar li estis postulanta daŭrigon de la milito kaj reprezentis en la soldataj okuloj tipon de la bienulo en milita uniformo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Корпус офицеров, ничего не понимавший в политике, мысль о которой была ему строжайше запрещена, находился в руках солдатской массы, и офицеры не имели на эту массу никакого влияния; возглавляли же ее разные эмиссары и агенты социалистических партий, которые были посланы Советом рабочих и солдатских депутатов для пропаганды мира «без аннексий и контрибуций». Солдат больше сражаться не желал и находил, что раз мир должен быть заключен без аннексий и контрибуций и раз выдвинут принцип права народов на самоопределение, то дальнейшее кровопролитие бессмысленно и недопустимо. Это было, так сказать, официальное объяснение; тайное же состояло в том, что взял верх лозунг: «Долой войну, немедленно мир во что бы то ни стало и немедленно отобрать землю у помещика» — на том основании, что барин столетиями копил себе богатство крестьянским горбом и нужно от него отобрать это незаконно нажитое имущество. Офицер сразу сделался врагом в умах солдатских, ибо он требовал продолжения войны и представлял собой в глазах солдата тип барина в военной форме<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 233.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Unue plejparto de la [[oficiro]]j aliĝis al la partio de [[Konstitucia Demokratia Partio|konstituci-demokratoj]] dum la soldata amaso subite iĝis komplete [[Partio de Socialistoj-Revoluciuloj|socialista-revoluciula]], sed baldaŭ ĝi komprenis ke la socialistoj-revoluciuloj subestre de [[Kerenskij]] edifas [[ofensivo]]n, daŭrigon de la alianco kun [[Triopa Entento|Entento]] kaj prokrastas dividon de la tero ĝis la [[Tutrusia Konstitucifara Asembleo|Konstitucifara Asembleo]], kiu devos decidi pri tiu ĉi afero, kreinte la bazajn leĝojn de la [[ŝtato]]. Tiaj intencoj tute malkongruis al la planoj de la soldata amaso kaj evidente kontraŭis ĝiajn sopirojn. Kaj ĉi tie la bolŝevista edifo trafis la guston kaj imagojn de la soldatoj. Ilin tute ne interesis la Internacio, [[komunismo]] kaj aliaj similaj aferoj, ili nur komprenis sekvajn bazojn de la estonta libera [[vivo]]: tuja [[paco]] kontraŭ iu ajn prezo, forpreno ĉe la tuta posedanta klaso, sendepende de tio al kiu socia klaso ĝi apartenis, de la tuta [[posedo]], malaperigo de la bienulo kaj de la sinjoro ĝenerale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Сначала большинство офицеров стало примыкать к партии кадетов, а солдатская масса вдруг вся стала эсеровской, но вскоре она разобрала, что эсеры с Керенским во главе проповедуют наступление, продолжение союза с Антантой и откладывают дележ земли до Учредительного собрания, которое должно разрешить этот вопрос, установив основные законы государства. Такие намерения совершенно не входили в расчеты солдатской массы и явно противоречили ее вожделениям. Вот тут-то проповедь большевиков и пришлась по вкусу и понятиям солдатам. Их совершенно не интересовал Интернационал, коммунизм и тому подобные вопросы, они только усвоили себе следующие начала будущей свободной жизни: немедленно мир во что бы то ни стало, отобрание у всего имущественного класса, к какому бы он сословию ни принадлежал, всего имущества, уничтожение помещика и вообще барина<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 233.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La [[oficiro]] tiutempe aspektis sufiĉe mizere, ĉar li en tiu ĉi akvokirlo de diversaj pasioj tre malbone orientiĝis kaj ne povis kompreni kion li faru. Lin dum mitingoj komplete venkis iu ajn [[oratoro]], sciinta babili kaj leginta kelkajn broŝurojn de la socialisma enhavo. Dum paroladoj pri tiuj ĉi temoj la oficiro estis komplete senarma, li nenion estis komprenanta je ili. Pri ajna kontraŭpropagando ne eblis eĉ paroli. Ilin neniu deziris aŭskulti. En kelkaj trupoj oni eĉ forpelis la tutan estraron, elektis por si la sian — novan — kaj deklaris ke ili iras hejmen, ĉar ili ne plu deziras militi. Simple kaj klare. En aliaj trupoj oni arestis la estrojn kaj sendis ilin al [[Petrogrado]], al la [[Petrograda Soveto|Soveto de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj]]; fine, troveblis ankaŭ trupoj, plejparte en la Norda Fronto, kie la estrojn oni murdis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Офицер в это время представлял собой весьма жалкое зрелище, ибо он в этом водовороте всяких страстей очень плохо разбирался и не мог понять, что ему делать. Его на митингах забивал любой оратор, умевший языком болтать и прочитавший несколько брошюр социалистического содержания. При выступлениях на эти темы офицер был совершенно безоружен, ничего в них не понимал. Ни о какой контрпропаганде и речи не могло быть. Их никто и слушать не хотел. В некоторых частях дошли до того, что выгнали все начальство, выбрали себе свое — новое — и объявили, что идут домой, ибо воевать больше не желают. Просто и ясно. В других частях арестовывали начальников и сплавляли в Петроград, в Совет рабочих и солдатских депутатов; наконец, нашлись и такие части, по преимуществу на Северном фронте, где начальников убивали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La problemo konsistis ankaŭ je tio, ke la [[menŝevistoj]] kaj [[Partio de Socialistoj-Revoluciuloj|socialistoj-revoluciuloj]], konsiderintaj necesa subteni povon de la armeo kaj ne dezirintaj rompi rilatojn kun la aliancanoj, mem detruis la armeon per eldono de la fama ordono N 1. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Беда была еще в том, что меньшевики и эсеры, считавшие необходимым поддержать мощь армии и не желавшие разрыва с союзниками, сами разрушили армию изданием известного приказа № 1<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ni petis [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]] kune veturi al [[Petrogrado]] por klarigi neceson de decido, do akcepti apartan [[paco]]n aŭ ĉesigi [[propagando]]n de la paco en la trupoj kaj inverse propagandi obeon al la estraro, [[disciplino]]n kaj daŭrigon de la [[milito]]. Alikaze ni decidis peti nian elpostenigon. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Мы просили Алексеева всем вместе ехать в Петроград, чтобы объяснить необходимость какого-либо решения, то есть или заключить сепаратный мир, или прекратить мирную пропаганду в войсках и, напротив, пропагандировать послушание начальству, дисциплину и продолжение войны. В противном случае мы решили просить об увольнении нас с наших постов<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 235.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vojaĝo de [[Kerenskij]] al armeo] La soldata [[amaso]] estis akceptanta lin jubile, ĝi promesis ĉion ajn, kaj nenie ĝi plenumis sian [[promeso]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Солдатская масса встречала его восторженно, обещала все, что угодно, и нигде не исполнила своего обещания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 237.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] meze de majo 1917 mi estis nomumita la ĉefkomandestro. Mi estis komprenanta ke fakte la [[milito]] por ni estas finita, ĉar haveblis sendube neniuj rimedoj por devigi la trupojn militi. Tio estis ĥimero, per kiu povus sin luli homoj kiel [[Kerenskij]], Sokolov<ref>Nikolaj Dmitrijeviĉ Sokolov (1870–1928), advokato.</ref> kaj similaj laikoj, sed ne mi. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] в половине мая 1917 года, я был назначен Верховным Главнокомандующим. Я понимал, что, в сущности, война кончена для нас, ибо не было, безусловно, никаких средств заставить войска воевать. Это была химера, которою могли убаюкиваться люди вроде Керенского, Соколова и тому подобные профаны, но не я<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 237.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi tro amas mian [[popolo]]n kaj delonge konas ĉiujn ĝiajn avantaĝojn kaj mankojn. Mi vidis ke neniu partio promesas al la popolo tion, kion promesas la [[bolŝevistoj]]: tujan [[paco]]n kaj tujan dividon de la [[tero]]. Por mi estis evidente ke la tuta soldata [[amaso]] nepre subtenos la bolŝevistojn kaj ĉiu ajn provo de [[diktaturo]] nur faciligos ilian [[venko]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Я слишком люблю свой народ и давно знаю все его достоинства и недостатки. Я видел, что ни одна партия не обещает народу того, что сулят большевики: немедленный мир и немедленно дележ земли. Для меня было очевидно, что вся солдатская масса обязательно станет за большевиков и всякая попытка диктатуры только облегчит их торжество<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lavr Kornilov]] ] Tio estis tre kuraĝa homo, decidinta evidente krei por si reputacion dum la [[milito]]. Li ĉiam estis antaŭe kaj per tio allogis la [[koro]]jn de la [[soldato]]j, kiuj lin amis. Ili ne estis komprenantaj liajn agojn, sed ili vidis lin ĉiam sub pafado kaj aprezis lian [[kuraĝo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Это был очень смелый человек, решивший, очевидно, составить себе имя во время войны. Он всегда был впереди и этим привлекал к себе сердца солдат, которые его любили. Они не отдавали себе отчета в его действиях, но видели его всегда в огне и ценили его храбрость<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lavr Kornilov]] ] Mi opinias ke tiu ĉi sendube kuraĝa [[homo]] estas grave kulpa pri senbezone verŝita [[sango]] de [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j. Sekve de sia ardo li senutile estis pereiganta soldatojn, kaj proklaminte sin sen iu ajn senco [[diktatoro]], li pereigis per sia misago multe da oficiroj. Sed mi devas diri ke ĉio kion li estis faranta, li faris sen pripensi kaj sen profundiĝi je la senco de la afero. Kaj nun, kiam li delonge pereis, mi nur povas diri: "Pacon al lia cindro", same kiel al ĉiuj similaj al li, ardaj reprezentantoj de nia eksa [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Считаю, что этот безусловно храбрый человек сильно повинен в излишне пролитой крови солдат и офицеров. Вследствие своей горячности он без пользы губил солдат, а провозгласив себя без всякого смысла диктатором, погубил своей выходкой множество офицеров. Но должен сказать, что все, что он делал, он делал, не обдумав и не вникая в глубь вещей. И теперь, когда он давно погиб, я могу только сказать: «Мир праху его», как и всем, подобным ему, пылким представителям нашей бывшей России<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 245.</ref>. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Alvoko de Brusilov kaŭzis certan impreson. Ĝi estis verkita je malnova lingvaĵo kaj pro tio influis la nervojn... "Por la Rusa Tero" — tio estis jam tiel multe. |aŭtoro = [[Vasilij Ŝulgin]] |verko = 1920 |origina teksto = Брусиловское воззвание произвело некоторое впечатление. Оно было написано старым языком и в силу этого действовало на нервы... "За Русскую Землю" — это было уже так много<ref>Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 515.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Brusilov-ofensivo]] == Referencoj == {{DEFAŬLTORDIGO:Brusilov, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Unua mondmilito]] [[Kategorio:Rusia Enlanda milito]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1853]] [[Kategorio:Mortintoj en 1926]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 31-an de aŭgusto]] [[Kategorio:Mortintoj la 17-an de marto]] 6jzytrlibzddf7i7j3w4jd1npsf8qmh 14 13739 53408 2026-04-28T15:11:58Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Ekonomio]]" 53408 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Ekonomio]] h0uu7z5m2g2qvpvq58ramd5rx6sc913 0 13740 53414 2026-04-29T08:13:40Z RG72 415 Alidirektigis al [[Rusa-turka milito (1877-1878)]] 53414 wikitext text/x-wiki #ALIDIREKTU[[Rusa-turka milito (1877-1878)]] 1d3ic3ecv26weyzhzx5fice3cca0kyn 14 13741 53417 2026-04-29T08:15:13Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Historio laŭ landoj|Turkio]] [[Kategorio:Historio de Azio| Turkio]] [[Kategorio:Historio de Eŭropo| Turkio]] [[Kategorio:Turkio]]" 53417 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Historio laŭ landoj|Turkio]] [[Kategorio:Historio de Azio| Turkio]] [[Kategorio:Historio de Eŭropo| Turkio]] [[Kategorio:Turkio]] 08z29uzmhhs0ayhd9z1ywrbg4zxyza2 0 13742 53419 2026-04-29T08:20:05Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "{{Temo | nomo = Rusia Imperiestra Armeo | koloro = | dosiero = | vikipedio = Rusia Imperiestra Armeo | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Rusia Imperiestra Armeo|Rusia Imperiestra Armeo]]''' estis la terarmeo de la Rusia imperio. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Tradicio de renkonto kaj regalo de alvenanta trupo fare de alia trupo firme enradikiĝis tiam en la Kaŭkaz..." 53419 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Rusia Imperiestra Armeo | koloro = | dosiero = | vikipedio = Rusia Imperiestra Armeo | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Rusia Imperiestra Armeo|Rusia Imperiestra Armeo]]''' estis la terarmeo de la Rusia imperio. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Tradicio de renkonto kaj regalo de alvenanta trupo fare de alia trupo firme enradikiĝis tiam en la Kaŭkaziaj trupoj; tiaj du trupoj nomis unu la alian ''kunaki'', do [[amiko]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Обычай встречи и угощения прибывающей воинской части какой-либо другой частью твердо укрепился тогда в кавказских войсках; такие две части называли себя кунаками, то есть друзьями<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Malbone statis la aferoj ankaŭ rilate la nutraĵojn. Tiutempe kampaj kuirejoj ne ekzistis. Kiam la trupoj estis moviĝantaj aŭ sen proviza ariero, ĉiu kuiris por si kion li povis. Tiurilate [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j suferis egale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Плохо было и с пищей. В то время походных кухонь не существовало. Когда войска находились в движении или без обоза, как мы, то продукты раздавались по рукам, и каждый варил себе, что мог. В этом отношении солдаты и офицеры страдали одинаково<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 28.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Armitaj Fortoj de Sovetunio]] * [[Armitaj Fortoj de Rusio]] == Referencoj == [[Kategorio:Rusia Imperiestra Armeo| ]] nrny395msr13u5j6yp013h65rs6dntn 53444 53419 2026-04-29T10:37:06Z RG72 415 53444 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Rusia Imperiestra Armeo | koloro = | dosiero = | vikipedio = Rusia Imperiestra Armeo | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Rusia Imperiestra Armeo|Rusia Imperiestra Armeo]]''' estis la terarmeo de la Rusia imperio. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Tradicio de renkonto kaj regalo de alvenanta trupo fare de alia trupo firme enradikiĝis tiam en la Kaŭkaziaj trupoj; tiaj du trupoj nomis unu la alian ''kunaki'', do [[amiko]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Обычай встречи и угощения прибывающей воинской части какой-либо другой частью твердо укрепился тогда в кавказских войсках; такие две части называли себя кунаками, то есть друзьями<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Malbone statis la aferoj ankaŭ rilate la nutraĵojn. Tiutempe kampaj kuirejoj ne ekzistis. Kiam la trupoj estis moviĝantaj aŭ sen proviza ariero, ĉiu kuiris por si kion li povis. Tiurilate [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j suferis egale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Плохо было и с пищей. В то время походных кухонь не существовало. Когда войска находились в движении или без обоза, как мы, то продукты раздавались по рукам, и каждый варил себе, что мог. В этом отношении солдаты и офицеры страдали одинаково<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 28.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Armitaj Fortoj de Sovetunio]] * [[Armitaj Fortoj de Rusio]] == Referencoj == [[Kategorio:Rusia Imperiestra Armeo| ]] gw8i6gtn77k271qszt9th29tmadnp4z 53445 53444 2026-04-29T10:37:22Z RG72 415 /* Vidu ankaŭ */ 53445 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Rusia Imperiestra Armeo | koloro = | dosiero = | vikipedio = Rusia Imperiestra Armeo | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Rusia Imperiestra Armeo|Rusia Imperiestra Armeo]]''' estis la terarmeo de la Rusia imperio. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Tradicio de renkonto kaj regalo de alvenanta trupo fare de alia trupo firme enradikiĝis tiam en la Kaŭkaziaj trupoj; tiaj du trupoj nomis unu la alian ''kunaki'', do [[amiko]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Обычай встречи и угощения прибывающей воинской части какой-либо другой частью твердо укрепился тогда в кавказских войсках; такие две части называли себя кунаками, то есть друзьями<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [en [[Kaŭkazio]] dum la [[Rusa-turka milito (1877–1878)]] ] Malbone statis la aferoj ankaŭ rilate la nutraĵojn. Tiutempe kampaj kuirejoj ne ekzistis. Kiam la trupoj estis moviĝantaj aŭ sen proviza ariero, ĉiu kuiris por si kion li povis. Tiurilate [[soldato]]j kaj [[oficiro]]j suferis egale. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Плохо было и с пищей. В то время походных кухонь не существовало. Когда войска находились в движении или без обоза, как мы, то продукты раздавались по рукам, и каждый варил себе, что мог. В этом отношении солдаты и офицеры страдали одинаково<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 28.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo]] * [[Armitaj Fortoj de Sovetunio]] * [[Armitaj Fortoj de Rusio]] == Referencoj == [[Kategorio:Rusia Imperiestra Armeo| ]] 2d7q50qqt3g65g0jtm7crrdrayk6615 14 13743 53421 2026-04-29T08:21:57Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Armitaj fortoj| Rusio]] [[Kategorio:Historio de Rusio]] [[Kategorio:18-a jarcento]] [[Kategorio:19-a jarcento]] [[Kategorio:20-a jarcento]]" 53421 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Armitaj fortoj| Rusio]] [[Kategorio:Historio de Rusio]] [[Kategorio:18-a jarcento]] [[Kategorio:19-a jarcento]] [[Kategorio:20-a jarcento]] 4wbriautq4bu3h6h5i1tnxpd61grde4 0 13744 53428 2026-04-29T10:20:15Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "{{Aŭtoro | nomo = Aleksandro la 3-a (Rusio) | koloro = | dosiero = | vikipedio = Aleksandro la 3-a (Rusio) | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a (Rusio)]]''' (naskiĝis la 26-an de februaro (10-an de marto) 1845 — mortis la 20-an de oktobro (1-an de novembro) 1894) estis la rusia imperiestro (1881–1894). == Citaĵoj == == Pri la aŭtoro == {{Citaĵ..." 53428 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Aleksandro la 3-a (Rusio) | koloro = | dosiero = | vikipedio = Aleksandro la 3-a (Rusio) | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a (Rusio)]]''' (naskiĝis la 26-an de februaro (10-an de marto) 1845 — mortis la 20-an de oktobro (1-an de novembro) 1894) estis la rusia imperiestro (1881–1894). == Citaĵoj == == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Aleksandro la 3-a, homo firma kaj rekta, ne havis inklinon al la militaferoj, nek ŝatis [[parado]]jn kaj militajn vantaĵojn, sed li estis komprenanta ke por konservado de [[paco]] speciale necesas esti forta, kaj pro tio li postulis laŭeble plejan fortigon de la milita povo de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Александр III, человек твердый и прямой, не имел склонности к военному делу, не любил парадов и военной мишуры, но понимал, что для сохранения мира в особенности необходимо быть сильным, и поэтому требовал наивозможно большего усиления военной мощи России<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Aleksandro la 2-a (Rusio)]] == Referencoj == [[Kategorio:Historio de Rusio]] [[Kategorio:Imperiestroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 10-an de marto]] [[Kategorio:Mortintoj la 1-an de novembro]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1845]] [[Kategorio:Mortintoj en 1894]] ntuarjme9sjbqz61rg0djutpi4vq7qf 14 13745 53430 2026-04-29T10:21:52Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Mortintoj en la 19-a jarcento|94]] [[Kategorio:1894]]" 53430 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Mortintoj en la 19-a jarcento|94]] [[Kategorio:1894]] s8k5x2jlwxopit2l3bkh76eatuurx54 14 13746 53431 2026-04-29T10:22:27Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:19-a jarcento|94]] [[Kategorio:Jaroj]]" 53431 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:19-a jarcento|94]] [[Kategorio:Jaroj]] 0hy8cnwobgac3pcm15gegf9b9ohpx2k 14 13747 53433 2026-04-29T10:25:37Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Naskiĝintoj en la 19-a jarcento|30]] [[Kategorio:1830]]" 53433 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Naskiĝintoj en la 19-a jarcento|30]] [[Kategorio:1830]] 4raztpcwn0tiao3t6k6wl24hso78hr4 14 13748 53434 2026-04-29T10:26:16Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:19-a jarcento|30]] [[Kategorio:Jaroj]]" 53434 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:19-a jarcento|30]] [[Kategorio:Jaroj]] 2dzib5kw3pq4olqdnufnwcvgksunvla 14 13749 53435 2026-04-29T10:26:56Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento|04]] [[Kategorio:1904]]" 53435 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento|04]] [[Kategorio:1904]] lvgoicuba0mo31w57db0ewhgaatmx37 0 13750 53438 2026-04-29T10:32:36Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "{{Aŭtoro | nomo = Pjotr Vannovskij | dosiero = | vikipedio = Pjotr Vannovskij | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''Pjotr Vannovskij''' (naskiĝis la 24-an de novembro (6-an de decembro) 1822 — mortis la 16-an de junio (29-an) 1904) estis [[Rusio|rusia]] [[generalo]], milita ministro (1881—1898), ministro de popola klerigado (1901—1902). == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> == Pri l..." 53438 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Pjotr Vannovskij | dosiero = | vikipedio = Pjotr Vannovskij | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''Pjotr Vannovskij''' (naskiĝis la 24-an de novembro (6-an de decembro) 1822 — mortis la 16-an de junio (29-an) 1904) estis [[Rusio|rusia]] [[generalo]], milita ministro (1881—1898), ministro de popola klerigado (1901—1902). == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Milita ministro Vannovskij helpe de sia dotita asistanto estro de la Ĉefa Stabo [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] dum la dektrijara regado [de [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]] ] faris tre multe kaj grave ordigis kaj evoluigis niajn militfortojn, kaj krome turnis precipan atenton al defendokapablo de nia Okcidenta Fronto kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]]; tiu ĉi militejo estis fervore preparata de li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Военный министр Ванновский при помощи даровитого своего помощника начальника Главного штаба Обручева за время этого тринадцатилетнего царствования сделал очень много и значительно упорядочил и развил наши военные силы, а кроме того, главное внимание обратил на обороноспособность нашего Западного фронта против Германии и Австро-Венгрии; этот театр военных действий усердно ими подготовлялся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Nikolaj Obruĉev]] {{DEFAŬLTORDIGO:Vannovskij, Pjotr}} [[Kategorio:Ministroj]] [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 6-an de decembro]] [[Kategorio:Mortintoj la 29-an de junio]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1822]] [[Kategorio:Mortintoj en 1904]] 0kby0pqo3ylpsmdtlzobe7pklpex8wg 53442 53438 2026-04-29T10:35:34Z RG72 415 /* Vidu ankaŭ */ 53442 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Pjotr Vannovskij | dosiero = | vikipedio = Pjotr Vannovskij | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''Pjotr Vannovskij''' (naskiĝis la 24-an de novembro (6-an de decembro) 1822 — mortis la 16-an de junio (29-an) 1904) estis [[Rusio|rusia]] [[generalo]], milita ministro (1881—1898), ministro de popola klerigado (1901—1902). == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Milita ministro Vannovskij helpe de sia dotita asistanto estro de la Ĉefa Stabo [[Nikolaj Obruĉev|Obruĉev]] dum la dektrijara regado [de [[Aleksandro la 3-a (Rusio)|Aleksandro la 3-a]] ] faris tre multe kaj grave ordigis kaj evoluigis niajn militfortojn, kaj krome turnis precipan atenton al defendokapablo de nia Okcidenta Fronto kontraŭ [[Germanio]] kaj [[Aŭstrio-Hungario]]; tiu ĉi militejo estis fervore preparata de li. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Военный министр Ванновский при помощи даровитого своего помощника начальника Главного штаба Обручева за время этого тринадцатилетнего царствования сделал очень много и значительно упорядочил и развил наши военные силы, а кроме того, главное внимание обратил на обороноспособность нашего Западного фронта против Германии и Австро-Венгрии; этот театр военных действий усердно ими подготовлялся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 52.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Nikolaj Obruĉev]] == Referencoj == {{DEFAŬLTORDIGO:Vannovskij, Pjotr}} [[Kategorio:Ministroj]] [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 6-an de decembro]] [[Kategorio:Mortintoj la 29-an de junio]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1822]] [[Kategorio:Mortintoj en 1904]] n34cyc8m0c15z3zz9vta25iqyo1kv4b 14 13751 53440 2026-04-29T10:34:25Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Naskiĝintoj en la 19-a jarcento|22]] [[Kategorio:1822]]" 53440 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Naskiĝintoj en la 19-a jarcento|22]] [[Kategorio:1822]] kq855vbdrtssjd5meuydrugewjo6n8b 14 13752 53441 2026-04-29T10:35:00Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:19-a jarcento|22]] [[Kategorio:Jaroj]]" 53441 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:19-a jarcento|22]] [[Kategorio:Jaroj]] 36kbcsl3zj1e17gyd016tnsw9xme73z 0 13753 53446 2026-04-29T10:43:51Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "{{Temo | nomo = Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo | koloro = | dosiero = | vikipedio = Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeoo|Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo]]''' estis la la ĉefa stabo de la [[Rusia Imperiestra Armeo]]. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto..." 53446 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo | koloro = | dosiero = | vikipedio = Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeoo|Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo]]''' estis la la ĉefa stabo de la [[Rusia Imperiestra Armeo]]. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = [...] la Ĝenerala Stabo seniĝis je siaj malkapablaj membroj forsendante ilin komandi regimentojn, brigadojn kaj diviziojn kaj ne plu akceptis ilin reen al sia medio, anstataŭ korekte atesti ilin kiel maltaŭgajn al la servado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] Генеральный штаб избавлялся от своих неспособных членов тем, что сплавлял их командовать полками, бригадами и дивизиями и уже назад их в свою среду не принимал, вместо того чтобы правдиво аттестовать их непригодными к службе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Promocio en la [[armeo]] okazis tiel malrapide kaj procento de vakaj postenoj de komandestroj de apartaj trupoj estis tiel malgranda, ke plejparto de la [[oficiro]]j de tiu ĉi kategorio finis sian aĝolimon je la rangoj de kapitano aŭ subkolonelo. Oni povis laŭ fingroj kalkuli feliĉulojn en la armeo, kiuj sukcesis atingi postenon de diviziestro. Nevole armeaj oficiroj apatie rigardis sian sorton kaj malamikeme rilatis al la [[gvardio]] kaj la Ĝenerala Stabo, damnante sian sorton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Движение по службе в самой армии происходило столь медленно и процент вакансий на должности начальников отдельных частей был столь мал, что подавляющее большинство офицеров этой категории выслуживало свой возрастной ценз в чине капитана или подполковника. Можно было по пальцам сосчитать счастливчиков из армии, дослужившихся до должности начальника дивизии. Невольно армейские офицеры апатично смотрели на свою долю и злобно относились к гвардии и Генеральному штабу, кляня свою судьбу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] kaŭzoj de malamikemo de la [[armeo]] kontraŭ sia Ĝenerala Stabo: por atingi superajn komandestrajn rangojn necesis promociiĝi koste de komandestroj de la trupoj, okupante ne nur stabajn, sed ankaŭ komandestrajn postenojn, do antaŭ la milito plejparto de la diviziestroj kaj korpusestroj devenis de la oficiroj de la Ĝenerala Stabo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] причины озлобления армии против своего Генерального штаба: для того чтобы дойти до высших степеней командования, нужно быстро выдвигаться вперед в ущерб строевым офицерам, занимая не только штабные, но и командные должности, и до войны большая часть начальников дивизий и корпусных командиров была из офицеров Генерального штаба<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Iel aŭ tiel, sed mi konsideras mia devo agnoski ke krom kelkaj esceptoj [[oficiro]]j de la Ĝenerala Stabo en tiu ĉi milito laboris bone, lerte kaj skrupule plenumis sian devon. Unu afero estis malbona: krom maloftaj esceptoj, rapida, konstanta translokado de tiuj ĉi oficiroj de unu posteno al alia por pli rapida promociado; ili restis longe en neniu posteno — nek en stabo, nek en trupoj, kaj pro tio al ili estis malfacile serioze profundiĝi je sia [[laboro]] kaj doni utilon, kiun ili povus kaj devus doni. Tia flugado de unu loko al alia ankaŭ kolerigis la armeon, kiu nomis ilin blanka osto dum sin — la nigra. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как бы то ни было, но я считаю долгом признать, что за некоторыми исключениями офицеры Генерального штаба в эту войну работали хорошо, умело и старательно выполняли свой долг. Одно было неладно: это, за малым исключением, постоянное, быстрое перемещение этих офицеров с одной должности на другую для более быстрого движения вперед; они не задерживались ни на каком месте — ни на штабном, ни на строевом, а потому трудно было им входить основательно в круг своих обязанностей и приносить ту пользу, которую они могли и должны были принести. Такое перелетание с места на место также озлобляло армию, которая называла их белою костью, а себя — черною<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] multaj, kaj tio estis la plej kapablaj, akademiuloj, bone lerninte la militaferojn, foriris de militservo al postenoj, neniel rilataj al la militarto, kaj klopodis okupi postenojn, pli bone pagatajn. Ni vidis [[oficiro]]jn de la Ĝenerala Stabo je la rolo de ŝtataj kontrolistoj, ministroj pri transporto, internaj aferoj, [[guberniestro]]j ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] многие, притом наиболее способные, академики, изучив исключительно военное дело, уходили с военной службы на должности, ничего общего с военным искусством не имевшие, и старались занимать должности, лучше оплачиваемые. Мы видели офицеров Генерального штаба в роли государственных контролеров, министров путей сообщения, внутренних дел, начальников железных дорог, губернаторов и т. п.<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fatale estis ke estro de la stabo de la ĉefkomandestro estis nomumita eksa estro de la Ĉefa Administracio de la Ĝenerala Stabo [[Nikolaj Januŝkeviĉ]], tre ĉarma, sed sufiĉe malserioza kaj malbona stratego. Tiurilate lin devis rekompensi generalo-kantonmentigisto [[Jurij Danilov|Danilov]], la homo mallarĝa kaj obstina. Liaj raportoj sendube grave influis la strategiajn konsiderojn de la ĉefkomandestro kaj ne eblas malagnoski ke ni foje agis iusence senplane kaj riske malkoncentriĝis malkongrue al la fortoj, kiujn ni disponis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Фатально было то, что начальником штаба Верховного Главнокомандующего был назначен бывший начальник Главного управления Генерального штаба Янушкевич, человек очень милый, но довольно легкомысленный и плохой стратег. В этом отношении должен был его дополнять генерал-квартирмейстер Данилов, человек узкий и упрямый. Его доклады, несомненно, влияли в значительной степени на стратегические соображения Верховного Главнокомандующего, и нельзя не признать, что мы иногда действовали в некоторых отношениях наобум и рискованно разбрасывались не в соответствии с теми силами, которыми мы располагали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Rusia Imperiestra Armeo]] == Referencoj == [[Kategorio:Rusia Imperiestra Armeo]] 2ru9obn2py6ak4xq6b31fn37lx7k5h1 53447 53446 2026-04-29T10:50:37Z RG72 415 53447 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo | koloro = | dosiero = Western Military District buildings Saint Petersburg arch.jpg | vikipedio = Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeoo|Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo]]''' estis la la ĉefa stabo de la [[Rusia Imperiestra Armeo]]. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = [...] la Ĝenerala Stabo seniĝis je siaj malkapablaj membroj forsendante ilin komandi regimentojn, brigadojn kaj diviziojn kaj ne plu akceptis ilin reen al sia medio, anstataŭ korekte atesti ilin kiel maltaŭgajn al la servado. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] Генеральный штаб избавлялся от своих неспособных членов тем, что сплавлял их командовать полками, бригадами и дивизиями и уже назад их в свою среду не принимал, вместо того чтобы правдиво аттестовать их непригодными к службе<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Promocio en la [[armeo]] okazis tiel malrapide kaj procento de vakaj postenoj de komandestroj de apartaj trupoj estis tiel malgranda, ke plejparto de la [[oficiro]]j de tiu ĉi kategorio finis sian aĝolimon je la rangoj de kapitano aŭ subkolonelo. Oni povis laŭ fingroj kalkuli feliĉulojn en la armeo, kiuj sukcesis atingi postenon de diviziestro. Nevole armeaj oficiroj apatie rigardis sian sorton kaj malamikeme rilatis al la [[gvardio]] kaj la Ĝenerala Stabo, damnante sian sorton. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Движение по службе в самой армии происходило столь медленно и процент вакансий на должности начальников отдельных частей был столь мал, что подавляющее большинство офицеров этой категории выслуживало свой возрастной ценз в чине капитана или подполковника. Можно было по пальцам сосчитать счастливчиков из армии, дослужившихся до должности начальника дивизии. Невольно армейские офицеры апатично смотрели на свою долю и злобно относились к гвардии и Генеральному штабу, кляня свою судьбу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] kaŭzoj de malamikemo de la [[armeo]] kontraŭ sia Ĝenerala Stabo: por atingi superajn komandestrajn rangojn necesis promociiĝi koste de komandestroj de la trupoj, okupante ne nur stabajn, sed ankaŭ komandestrajn postenojn, do antaŭ la milito plejparto de la diviziestroj kaj korpusestroj devenis de la oficiroj de la Ĝenerala Stabo. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] причины озлобления армии против своего Генерального штаба: для того чтобы дойти до высших степеней командования, нужно быстро выдвигаться вперед в ущерб строевым офицерам, занимая не только штабные, но и командные должности, и до войны большая часть начальников дивизий и корпусных командиров была из офицеров Генерального штаба<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Iel aŭ tiel, sed mi konsideras mia devo agnoski ke krom kelkaj esceptoj [[oficiro]]j de la Ĝenerala Stabo en tiu ĉi milito laboris bone, lerte kaj skrupule plenumis sian devon. Unu afero estis malbona: krom maloftaj esceptoj, rapida, konstanta translokado de tiuj ĉi oficiroj de unu posteno al alia por pli rapida promociado; ili restis longe en neniu posteno — nek en stabo, nek en trupoj, kaj pro tio al ili estis malfacile serioze profundiĝi je sia [[laboro]] kaj doni utilon, kiun ili povus kaj devus doni. Tia flugado de unu loko al alia ankaŭ kolerigis la armeon, kiu nomis ilin blanka osto dum sin — la nigra. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Как бы то ни было, но я считаю долгом признать, что за некоторыми исключениями офицеры Генерального штаба в эту войну работали хорошо, умело и старательно выполняли свой долг. Одно было неладно: это, за малым исключением, постоянное, быстрое перемещение этих офицеров с одной должности на другую для более быстрого движения вперед; они не задерживались ни на каком месте — ни на штабном, ни на строевом, а потому трудно было им входить основательно в круг своих обязанностей и приносить ту пользу, которую они могли и должны были принести. Такое перелетание с места на место также озлобляло армию, которая называла их белою костью, а себя — черною<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] multaj, kaj tio estis la plej kapablaj, akademiuloj, bone lerninte la militaferojn, foriris de militservo al postenoj, neniel rilataj al la militarto, kaj klopodis okupi postenojn, pli bone pagatajn. Ni vidis [[oficiro]]jn de la Ĝenerala Stabo je la rolo de ŝtataj kontrolistoj, ministroj pri transporto, internaj aferoj, [[guberniestro]]j ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] многие, притом наиболее способные, академики, изучив исключительно военное дело, уходили с военной службы на должности, ничего общего с военным искусством не имевшие, и старались занимать должности, лучше оплачиваемые. Мы видели офицеров Генерального штаба в роли государственных контролеров, министров путей сообщения, внутренних дел, начальников железных дорог, губернаторов и т. п.<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Fatale estis ke estro de la stabo de la ĉefkomandestro estis nomumita eksa estro de la Ĉefa Administracio de la Ĝenerala Stabo [[Nikolaj Januŝkeviĉ]], tre ĉarma, sed sufiĉe malserioza kaj malbona stratego. Tiurilate lin devis rekompensi generalo-kantonmentigisto [[Jurij Danilov|Danilov]], la homo mallarĝa kaj obstina. Liaj raportoj sendube grave influis la strategiajn konsiderojn de la ĉefkomandestro kaj ne eblas malagnoski ke ni foje agis iusence senplane kaj riske malkoncentriĝis malkongrue al la fortoj, kiujn ni disponis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Фатально было то, что начальником штаба Верховного Главнокомандующего был назначен бывший начальник Главного управления Генерального штаба Янушкевич, человек очень милый, но довольно легкомысленный и плохой стратег. В этом отношении должен был его дополнять генерал-квартирмейстер Данилов, человек узкий и упрямый. Его доклады, несомненно, влияли в значительной степени на стратегические соображения Верховного Главнокомандующего, и нельзя не признать, что мы иногда действовали в некоторых отношениях наобум и рискованно разбрасывались не в соответствии с теми силами, которыми мы располагали<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Rusia Imperiestra Armeo]] == Referencoj == [[Kategorio:Rusia Imperiestra Armeo]] 4e7rnxahc0p0x0jsbg91gy7l1m5yh1m 0 13754 53454 2026-04-29T11:09:18Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "{{Aŭtoro | nomo = Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929) | dosiero = | vikipedio = Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929) | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)]]''' (naskiĝis la 6-an (18-an) de novembro 1856 – mortis la 5-an de januaro 1929) estis rusia generalo, grandrinco, nepo de la imperiestro [[Nikolao la 1-a (Rusio)]]. == Citaĵoj ==..." 53454 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929) | dosiero = | vikipedio = Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929) | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)]]''' (naskiĝis la 6-an (18-an) de novembro 1856 – mortis la 5-an de januaro 1929) estis rusia generalo, grandrinco, nepo de la imperiestro [[Nikolao la 1-a (Rusio)]]. == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> == Pri la aŭtoro == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Kiel la ĉefkomandestro estis nomumita grandprinco Nikolaj Nikolajeviĉ. Laŭ mia [[opinio]], tiutempe pli bonan ĉefkomandestron trovi ne eblis. Tio estis la homo sendube komplete sindona al la militafero, teorie kaj praktike koninta kaj ŝatinta la militan metion. Certe kiel aparteninta al la imperiestra familio, li, laŭ kondiĉoj de sia alta pozicio, ne estis asidua en [[laboro]], speciale junaĝe. Laŭ sia naturo li estis terure arda kaj senpacienca, sed post jaroj li trankviliĝis kaj stabiliĝis. Lia nomumo kiel la ĉefkomandestro elvokis profundan kontenton en la armeo. La trupoj kredis al li kaj timis lin. Ĉiuj sciis ke la faritaj de li ordonoj devas esti plenumitaj, ke ili ne povas esti nuligitaj kaj neniuj ŝanceliĝoj okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Верховным Главнокомандующим был назначен великий князь Николай Николаевич. По моему мнению, в это время лучшего Верховного Главнокомандующего найти было нельзя. Это — человек, несомненно, всецело преданный военному делу и теоретически и практически знавший и любивший военное ремесло. Конечно, как принадлежавший к императорской фамилии, он по условиям своего высокого положения не был усидчив в работе, в особенности в молодости. По натуре своей он был страшно горяч и нетерпелив, но с годами успокоился и уравновесился. Назначение его Верховным Главнокомандующим вызвало глубокое удовлетворение в армии. Войска верили в него и боялись его. Все знали, что отданные им приказания должны быть исполнены, что отмене они не подлежат и никаких колебаний не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63–64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ekde komenco de la milito, por savi [[Francio]]n, Nikolaj Nikolajeviĉ tute ĝuste decidis rompi antaŭe ellaboritan militplanon kaj rapide transiri al [[ofensivo]], sen atendi la finon de koncentriĝo kaj disvolviĝo de la [[armeo]]j. Poste oni kulpigis lin pri tio, sed efektive tio estis la sola ĝusta [[decido]]. La [[germanoj]], agante laŭ internaj operaciaj linioj, nature devis klopodi bati la [[malamiko]]jn unu post alia, uzante sian evoluintan fervojan reton. Ni kun la aliancanoj, agante laŭ eksteraj linioj, devis ataki la malamikon samtempe de ĉiuj flankoj por ne doni al la germanoj eblecon ekstermi la malamikojn unu post alia kaj transloki la trupojn laŭplaĉe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = С начала войны, чтобы спасти Францию, Николай Николаевич совершенно правильно решил нарушить выработанный раньше план войны и быстро перейти в наступление, не ожидая окончания сосредоточения и развертывания армий. Потом это ставилось ему в вину, но в действительности это было единственно верное решение. Немцы, действуя по внутренним операционным линиям, естественно, должны были стараться бить врагов поочередно, пользуясь своей развитой сетью железных дорог. Мы же с союзниками, действуя по внешним линиям, должны были навалиться на врага сразу со всех сторон, чтобы не дать немцам возможности уничтожать противников поочередно и перекидывать свои войска по собственному произволу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 64.</ref>. {{Citaĵo |teksto = Nikolaj Nikolajeviĉ estis postulanta severan kaj justan [[disciplino]]n en la trupoj, zorgis pri bezonoj de la [[soldato]], forte atentis ke ne okazu dominado de la staboj super la trupaj elementoj, nek avaris premiojn por la trupaj laborantoj, estis avara rilate premiadon de stabaj kaj arieraj agantoj, strikte malpermesante premii ilin per batalaj distingoj. Mi konsideris lin bonega ĉefkomandestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Николай Николаевич требовал строгой и справедливой дисциплины в войсках, заботился о нуждах солдата, усиленно следил за тем, чтобы не было засилия штабов над строевым элементом, не жалел наград для строевых работников, был скуп относительно награждений штабных и тыловых деятелей, строго запрещая награждать их боевыми отличиями. Я считал его отличным главнокомандующим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [post la [[Granda Retreto (Rusio)]] Baldaŭ post tiuj ĉi malĝojaj eventoj estis anoncite ke la ĉefkomandestro grandprinco Nikolaj Nikolajeviĉ estas elpostenigita kaj la postenon de la ĉefkomandestro okupis la imperiestro mem. Impreso en la trupoj pro tiu ĉi anstataŭigo estis la plej peza, oni povas diri — morna. La tuta armeo, same kiel la tuta [[Rusio]], sendube kredis al Nikolaj Nikolajeviĉ. Certe li havis malavantaĝojn, sed ilin grave superis liaj avantaĝoj de militestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Вскоре после этих горестных событий было обнародовано, что Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич смещен и назначен кавказским наместником, а должность Верховного Главнокомандующего возложил на себя сам государь. Впечатление в войсках от этой замены было самое тяжелое, можно сказать — удручающее. Вся армия, да и вся Россия, безусловно, верила Николаю Николаевичу. Конечно, у него были недочеты, и значительные даже, но они с лихвой покрывались его достоинствами как полководца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Atingis min informoj, ke estas planata [[palaca ŝtatrenverso]], ke oni planas proklami la tronheredanton [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej Nikolajeviĉ]] imperiestro ĉe regento grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]], kaj laŭ alia versio —— Nikolaj Nikolajeviĉ. Sed ĉio ĉi estis malklaraj [[onidiro]]j, havintaj neniujn konfirmojn. Mi ne kredis al tiuj ĉi onidiroj, ĉar la ĉefa rolo estis destinita al [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]], kiu kvazaŭ konsentis aresti [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] kaj [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]]; konante ecojn de la [[karaktero]] de Aleksejev, mi estis konvinkita ke li tion ne plenumos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Доходили до меня сведения, что задумывается дворцовый переворот, что предполагают провозгласить наследника Алексея Николаевича императором при регентстве великого князя Михаила Александровича, а по другой версии — Николая Николаевича. Но все это были темные слухи, не имевшие ничего достоверного. Я не верил этим слухам потому, что главная роль была предназначена Алексееву, который якобы согласился арестовать Николая II и Александру Федоровну; зная свойства характера Алексеева, я был убежден, что он это не выполнит<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1831–1891)]] == Referencoj == [[Kategorio:Romanovoj]] [[Kategorio:Rusiaj militestroj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1856]] [[Kategorio:Mortintoj en 1929]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 18-an de novembro]] [[Kategorio:Mortintoj la 5-an de januaro]] dw35cfqiazde9o5knrj7fh3z4kua0ej 53456 53454 2026-04-29T11:11:11Z RG72 415 53456 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929) | dosiero = | vikipedio = Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929) | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)]]''' (naskiĝis la 6-an (18-an) de novembro 1856 – mortis la 5-an de januaro 1929) estis rusia generalo, grandrinco, nepo de la imperiestro [[Nikolao la 1-a (Rusio)]]. == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> == Pri la aŭtoro == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Kiel la ĉefkomandestro estis nomumita grandprinco Nikolaj Nikolajeviĉ. Laŭ mia [[opinio]], tiutempe pli bonan ĉefkomandestron trovi ne eblis. Tio estis la homo sendube komplete sindona al la militafero, teorie kaj praktike koninta kaj ŝatinta la militan metion. Certe kiel aparteninta al la imperiestra familio, li, laŭ kondiĉoj de sia alta pozicio, ne estis asidua en [[laboro]], speciale junaĝe. Laŭ sia naturo li estis terure arda kaj senpacienca, sed post jaroj li trankviliĝis kaj stabiliĝis. Lia nomumo kiel la ĉefkomandestro elvokis profundan kontenton en la armeo. La trupoj kredis al li kaj timis lin. Ĉiuj sciis ke la faritaj de li ordonoj devas esti plenumitaj, ke ili ne povas esti nuligitaj kaj neniuj ŝanceliĝoj okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Верховным Главнокомандующим был назначен великий князь Николай Николаевич. По моему мнению, в это время лучшего Верховного Главнокомандующего найти было нельзя. Это — человек, несомненно, всецело преданный военному делу и теоретически и практически знавший и любивший военное ремесло. Конечно, как принадлежавший к императорской фамилии, он по условиям своего высокого положения не был усидчив в работе, в особенности в молодости. По натуре своей он был страшно горяч и нетерпелив, но с годами успокоился и уравновесился. Назначение его Верховным Главнокомандующим вызвало глубокое удовлетворение в армии. Войска верили в него и боялись его. Все знали, что отданные им приказания должны быть исполнены, что отмене они не подлежат и никаких колебаний не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63–64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ekde komenco de la milito, por savi [[Francio]]n, Nikolaj Nikolajeviĉ tute ĝuste decidis rompi antaŭe ellaboritan militplanon kaj rapide transiri al [[ofensivo]], sen atendi la finon de koncentriĝo kaj disvolviĝo de la [[armeo]]j. Poste oni kulpigis lin pri tio, sed efektive tio estis la sola ĝusta [[decido]]. La [[germanoj]], agante laŭ internaj operaciaj linioj, nature devis klopodi bati la [[malamiko]]jn unu post alia, uzante sian evoluintan fervojan reton. Ni kun la aliancanoj, agante laŭ eksteraj linioj, devis ataki la malamikon samtempe de ĉiuj flankoj por ne doni al la germanoj eblecon ekstermi la malamikojn unu post alia kaj transloki la trupojn laŭplaĉe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = С начала войны, чтобы спасти Францию, Николай Николаевич совершенно правильно решил нарушить выработанный раньше план войны и быстро перейти в наступление, не ожидая окончания сосредоточения и развертывания армий. Потом это ставилось ему в вину, но в действительности это было единственно верное решение. Немцы, действуя по внутренним операционным линиям, естественно, должны были стараться бить врагов поочередно, пользуясь своей развитой сетью железных дорог. Мы же с союзниками, действуя по внешним линиям, должны были навалиться на врага сразу со всех сторон, чтобы не дать немцам возможности уничтожать противников поочередно и перекидывать свои войска по собственному произволу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Nikolaj Nikolajeviĉ estis postulanta severan kaj justan [[disciplino]]n en la trupoj, zorgis pri bezonoj de la [[soldato]], forte atentis ke ne okazu dominado de la staboj super la trupaj elementoj, nek avaris premiojn por la trupaj laborantoj, estis avara rilate premiadon de stabaj kaj arieraj agantoj, strikte malpermesante premii ilin per batalaj distingoj. Mi konsideris lin bonega ĉefkomandestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Николай Николаевич требовал строгой и справедливой дисциплины в войсках, заботился о нуждах солдата, усиленно следил за тем, чтобы не было засилия штабов над строевым элементом, не жалел наград для строевых работников, был скуп относительно награждений штабных и тыловых деятелей, строго запрещая награждать их боевыми отличиями. Я считал его отличным главнокомандующим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [post la [[Granda Retreto (Rusio)]] Baldaŭ post tiuj ĉi malĝojaj eventoj estis anoncite ke la ĉefkomandestro grandprinco Nikolaj Nikolajeviĉ estas elpostenigita kaj la postenon de la ĉefkomandestro okupis la imperiestro mem. Impreso en la trupoj pro tiu ĉi anstataŭigo estis la plej peza, oni povas diri — morna. La tuta armeo, same kiel la tuta [[Rusio]], sendube kredis al Nikolaj Nikolajeviĉ. Certe li havis malavantaĝojn, sed ilin grave superis liaj avantaĝoj de militestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Вскоре после этих горестных событий было обнародовано, что Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич смещен и назначен кавказским наместником, а должность Верховного Главнокомандующего возложил на себя сам государь. Впечатление в войсках от этой замены было самое тяжелое, можно сказать — удручающее. Вся армия, да и вся Россия, безусловно, верила Николаю Николаевичу. Конечно, у него были недочеты, и значительные даже, но они с лихвой покрывались его достоинствами как полководца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Atingis min informoj, ke estas planata [[palaca ŝtatrenverso]], ke oni planas proklami la tronheredanton [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej Nikolajeviĉ]] imperiestro ĉe regento grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]], kaj laŭ alia versio —— Nikolaj Nikolajeviĉ. Sed ĉio ĉi estis malklaraj [[onidiro]]j, havintaj neniujn konfirmojn. Mi ne kredis al tiuj ĉi onidiroj, ĉar la ĉefa rolo estis destinita al [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]], kiu kvazaŭ konsentis aresti [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] kaj [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]]; konante ecojn de la [[karaktero]] de Aleksejev, mi estis konvinkita ke li tion ne plenumos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Доходили до меня сведения, что задумывается дворцовый переворот, что предполагают провозгласить наследника Алексея Николаевича императором при регентстве великого князя Михаила Александровича, а по другой версии — Николая Николаевича. Но все это были темные слухи, не имевшие ничего достоверного. Я не верил этим слухам потому, что главная роль была предназначена Алексееву, который якобы согласился арестовать Николая II и Александру Федоровну; зная свойства характера Алексеева, я был убежден, что он это не выполнит<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1831–1891)]] == Referencoj == [[Kategorio:Romanovoj]] [[Kategorio:Rusiaj militestroj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1856]] [[Kategorio:Mortintoj en 1929]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 18-an de novembro]] [[Kategorio:Mortintoj la 5-an de januaro]] tctvvi4ygbuqmmrcg0ij5nattn4dck9 53457 53456 2026-04-29T11:11:36Z RG72 415 /* Referencoj */ 53457 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929) | dosiero = | vikipedio = Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929) | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)]]''' (naskiĝis la 6-an (18-an) de novembro 1856 – mortis la 5-an de januaro 1929) estis rusia generalo, grandrinco, nepo de la imperiestro [[Nikolao la 1-a (Rusio)]]. == Citaĵoj == <!-- Bv listigi la citaĵojn alfabete --> == Pri la aŭtoro == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Kiel la ĉefkomandestro estis nomumita grandprinco Nikolaj Nikolajeviĉ. Laŭ mia [[opinio]], tiutempe pli bonan ĉefkomandestron trovi ne eblis. Tio estis la homo sendube komplete sindona al la militafero, teorie kaj praktike koninta kaj ŝatinta la militan metion. Certe kiel aparteninta al la imperiestra familio, li, laŭ kondiĉoj de sia alta pozicio, ne estis asidua en [[laboro]], speciale junaĝe. Laŭ sia naturo li estis terure arda kaj senpacienca, sed post jaroj li trankviliĝis kaj stabiliĝis. Lia nomumo kiel la ĉefkomandestro elvokis profundan kontenton en la armeo. La trupoj kredis al li kaj timis lin. Ĉiuj sciis ke la faritaj de li ordonoj devas esti plenumitaj, ke ili ne povas esti nuligitaj kaj neniuj ŝanceliĝoj okazos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Верховным Главнокомандующим был назначен великий князь Николай Николаевич. По моему мнению, в это время лучшего Верховного Главнокомандующего найти было нельзя. Это — человек, несомненно, всецело преданный военному делу и теоретически и практически знавший и любивший военное ремесло. Конечно, как принадлежавший к императорской фамилии, он по условиям своего высокого положения не был усидчив в работе, в особенности в молодости. По натуре своей он был страшно горяч и нетерпелив, но с годами успокоился и уравновесился. Назначение его Верховным Главнокомандующим вызвало глубокое удовлетворение в армии. Войска верили в него и боялись его. Все знали, что отданные им приказания должны быть исполнены, что отмене они не подлежат и никаких колебаний не будет<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 63–64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Ekde komenco de la milito, por savi [[Francio]]n, Nikolaj Nikolajeviĉ tute ĝuste decidis rompi antaŭe ellaboritan militplanon kaj rapide transiri al [[ofensivo]], sen atendi la finon de koncentriĝo kaj disvolviĝo de la [[armeo]]j. Poste oni kulpigis lin pri tio, sed efektive tio estis la sola ĝusta [[decido]]. La [[germanoj]], agante laŭ internaj operaciaj linioj, nature devis klopodi bati la [[malamiko]]jn unu post alia, uzante sian evoluintan fervojan reton. Ni kun la aliancanoj, agante laŭ eksteraj linioj, devis ataki la malamikon samtempe de ĉiuj flankoj por ne doni al la germanoj eblecon ekstermi la malamikojn unu post alia kaj transloki la trupojn laŭplaĉe. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = С начала войны, чтобы спасти Францию, Николай Николаевич совершенно правильно решил нарушить выработанный раньше план войны и быстро перейти в наступление, не ожидая окончания сосредоточения и развертывания армий. Потом это ставилось ему в вину, но в действительности это было единственно верное решение. Немцы, действуя по внутренним операционным линиям, естественно, должны были стараться бить врагов поочередно, пользуясь своей развитой сетью железных дорог. Мы же с союзниками, действуя по внешним линиям, должны были навалиться на врага сразу со всех сторон, чтобы не дать немцам возможности уничтожать противников поочередно и перекидывать свои войска по собственному произволу<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Nikolaj Nikolajeviĉ estis postulanta severan kaj justan [[disciplino]]n en la trupoj, zorgis pri bezonoj de la [[soldato]], forte atentis ke ne okazu dominado de la staboj super la trupaj elementoj, nek avaris premiojn por la trupaj laborantoj, estis avara rilate premiadon de stabaj kaj arieraj agantoj, strikte malpermesante premii ilin per batalaj distingoj. Mi konsideris lin bonega ĉefkomandestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Николай Николаевич требовал строгой и справедливой дисциплины в войсках, заботился о нуждах солдата, усиленно следил за тем, чтобы не было засилия штабов над строевым элементом, не жалел наград для строевых работников, был скуп относительно награждений штабных и тыловых деятелей, строго запрещая награждать их боевыми отличиями. Я считал его отличным главнокомандующим<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 65.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [post la [[Granda Retreto (Rusio)]] Baldaŭ post tiuj ĉi malĝojaj eventoj estis anoncite ke la ĉefkomandestro grandprinco Nikolaj Nikolajeviĉ estas elpostenigita kaj la postenon de la ĉefkomandestro okupis la imperiestro mem. Impreso en la trupoj pro tiu ĉi anstataŭigo estis la plej peza, oni povas diri — morna. La tuta armeo, same kiel la tuta [[Rusio]], sendube kredis al Nikolaj Nikolajeviĉ. Certe li havis malavantaĝojn, sed ilin grave superis liaj avantaĝoj de militestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Вскоре после этих горестных событий было обнародовано, что Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич смещен и назначен кавказским наместником, а должность Верховного Главнокомандующего возложил на себя сам государь. Впечатление в войсках от этой замены было самое тяжелое, можно сказать — удручающее. Вся армия, да и вся Россия, безусловно, верила Николаю Николаевичу. Конечно, у него были недочеты, и значительные даже, но они с лихвой покрывались его достоинствами как полководца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Atingis min informoj, ke estas planata [[palaca ŝtatrenverso]], ke oni planas proklami la tronheredanton [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov|Aleksej Nikolajeviĉ]] imperiestro ĉe regento grandprinco [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)|Miĥail Aleksandroviĉ]], kaj laŭ alia versio —— Nikolaj Nikolajeviĉ. Sed ĉio ĉi estis malklaraj [[onidiro]]j, havintaj neniujn konfirmojn. Mi ne kredis al tiuj ĉi onidiroj, ĉar la ĉefa rolo estis destinita al [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev|Aleksejev]], kiu kvazaŭ konsentis aresti [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolaon la 2-an]] kaj [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)|Aleksandra Fjodorovna]]; konante ecojn de la [[karaktero]] de Aleksejev, mi estis konvinkita ke li tion ne plenumos. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Доходили до меня сведения, что задумывается дворцовый переворот, что предполагают провозгласить наследника Алексея Николаевича императором при регентстве великого князя Михаила Александровича, а по другой версии — Николая Николаевича. Но все это были темные слухи, не имевшие ничего достоверного. Я не верил этим слухам потому, что главная роль была предназначена Алексееву, который якобы согласился арестовать Николая II и Александру Федоровну; зная свойства характера Алексеева, я был убежден, что он это не выполнит<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 232.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1831–1891)]] == Referencoj == [[Kategorio:Romanovoj]] [[Kategorio:Rusiaj militistoj]] [[Kategorio:Generaloj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1856]] [[Kategorio:Mortintoj en 1929]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 18-an de novembro]] [[Kategorio:Mortintoj la 5-an de januaro]] gokex37wlhy9ikkbrnjzfb490g5ihmc 14 13755 53458 2026-04-29T11:12:01Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Naskiĝintoj en la 19-a jarcento|56]] [[Kategorio:1856]]" 53458 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Naskiĝintoj en la 19-a jarcento|56]] [[Kategorio:1856]] lvrmemrpsqjmfbw1hn2h1eqygdqu08k 14 13756 53459 2026-04-29T11:12:43Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:19-a jarcento|56]] [[Kategorio:Jaroj]]" 53459 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:19-a jarcento|56]] [[Kategorio:Jaroj]] 8i5st5n0pyrsmxxa2hhzbgvmzsvzdiw 14 13757 53460 2026-04-29T11:13:36Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento|29]] [[Kategorio:1929]]" 53460 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento|29]] [[Kategorio:1929]] 763za8jmy8p62kz75to31nrq9ilvwgk 14 13758 53461 2026-04-29T11:14:08Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Jaroj]] [[Kategorio:20-a jarcento|29]]" 53461 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] [[Kategorio:20-a jarcento|29]] 7t3997l6nq36urnk7nf6hoctn4lr9vt 0 13759 53463 2026-04-29T11:19:32Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "{{Temo | nomo = Granda Retreto (Rusio) | koloro = | dosiero = | vikipedio = Granda Retreto (Rusio) | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''Granda Retreto (Rusio)''' estis nomita retreto de la Rusia Imperiestra Armeo en 1915 sekve de ofensivo de germanaj kaj aŭstra-hungara armeoj la Unua mondmilito. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Detruado de fortikaĵaj areoj, kiuj kostis t..." 53463 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Granda Retreto (Rusio) | koloro = | dosiero = | vikipedio = Granda Retreto (Rusio) | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''Granda Retreto (Rusio)''' estis nomita retreto de la Rusia Imperiestra Armeo en 1915 sekve de ofensivo de germanaj kaj aŭstra-hungara armeoj la Unua mondmilito. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Detruado de fortikaĵaj areoj, kiuj kostis tiom da [[mono]], ĉe la okcidenta limo ne estis pripensita kaj forte influis la malsukcesojn de 1915. Kaj tio estis des pli malbone, ke estis ellaborita nova militplano, facile kaj tuj fordonanta al [[malamiko]] nian tutan Okcidentan regionon; efektive ni ne povis forlasi ĝin kaj devis plenumi la planon, tute neantaŭviditan kaj nepreparitan. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Уничтожение крепостных районов, стоивших столько денег, на западной границе не было продумано и так же сильно способствовало неудачам 1915 года. И это — тем более что был разработан новый план войны, с легким сердцем сразу отдававший противнику весь наш Западный край; в действительности же мы его не могли покинуть и должны были выполнить план, совершенно непредвиденный и неподготовлявшийся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis plia faktoro, malhelpinta al ni kompletigi la trupojn per venantaj [[soldato]]j: krom tio ke ili estis tre malbone instruitaj, ili venadis nearmitaj, kaj ni por ili tute ne havis [[fusilo]]jn. Dum ni faris [[ofensivo]]n, la tuta armilaro restinta sur batalejoj — la nia kaj la malamika — estis kolektata de specialaj taĉmentoj kaj post riparado iris denove por uzado; nun, dum nia retreto, okazis inverse: la tuta armilaro de la mortigitoj kaj vunditoj trafis manojn de [[malamiko]]. Interne de la lando mankis fusiloj. Estis ordonite al la malgrave vunditaj iri al bandaĝejoj nepre kun [[armilo]]j, oni eĉ pagis pro tio premian [[mono]]n, sed tio ĉi donis sufiĉe malgravajn rezultojn. Ĉe ĉiu regimento — ju pli longe des pli abunde — kreskis teamoj de senarmaj soldatoj, kiujn eĉ instrui ne eblis pro tiu ĉi manko. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было еще одно обстоятельство, мешавшее нам пополнять ряды прибывавшими солдатами: помимо того, что они были очень плохо обучены, они прибывали невооруженными, а у нас для них не было винтовок. Пока мы наступали, все оружие, оставшееся на полях сражения, — наше и неприятельское — собиралось особыми командами и по исправлении шло опять в дело; теперь же, при нашем отходе, получилось обратное: все оружие от убитых и раненых попадало в руки врага. Внутри страны винтовок не было. Приказано было легкораненым идти на перевязочные пункты обязательно с оружием, выдавались за это даже наградные деньги, но эти меры дали весьма незначительные результаты. При каждом полку — чем дальше, тем больше — росли команды безоружных солдат, которых и обучать почти было нечем<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 144–145.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum somera ofensivo en 1915 kontraŭ niaj Nordokcidenta kaj Okcidenta Frontoj niaj armeoj estis retretantaj ege rapide, cedante al la [[malamiko]] grandegan spacon de nia patrujo; kiom mi povas juĝi laŭ atingintaj min tiutempe informoj, en multaj kazoj tio okazis sen sufiĉaj kialoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время летнего наступления 1915 года на наши Северо-Западный и Западный фронты наши армии отступали чрезвычайно быстро, уступая противнику громадное пространство нашего отечества; насколько я могу судить по доходившим до меня в то время сведениям, во многих случаях это происходило без достаточного основания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Baldaŭ post tiuj ĉi malĝojaj eventoj estis anoncite ke la ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estas elpostenigita kaj la postenon de la ĉefkomandestro okupis la imperiestro mem. Impreso en la trupoj pro tiu ĉi anstataŭigo estis la plej peza, oni povas diri — morna. La tuta armeo, same kiel la tuta [[Rusio]], sendube kredis al Nikolaj Nikolajeviĉ. Certe li havis malavantaĝojn, sed ilin grave superis liaj avantaĝoj de militestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Вскоре после этих горестных событий было обнародовано, что Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич смещен и назначен кавказским наместником, а должность Верховного Главнокомандующего возложил на себя сам государь. Впечатление в войсках от этой замены было самое тяжелое, можно сказать — удручающее. Вся армия, да и вся Россия, безусловно, верила Николаю Николаевичу. Конечно, у него были недочеты, и значительные даже, но они с лихвой покрывались его достоинствами как полководца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Brusilov-ofensivo]] == Referencoj == [[Kategorio:Unua mondmilito]] [[Kategorio:1915]] 50ak49fx8at54bhtw0tk7k17uiqs43e 53465 53463 2026-04-29T11:21:06Z RG72 415 /* Referencoj */ 53465 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Granda Retreto (Rusio) | koloro = | dosiero = | vikipedio = Granda Retreto (Rusio) | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''Granda Retreto (Rusio)''' estis nomita retreto de la Rusia Imperiestra Armeo en 1915 sekve de ofensivo de germanaj kaj aŭstra-hungara armeoj la Unua mondmilito. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = Detruado de fortikaĵaj areoj, kiuj kostis tiom da [[mono]], ĉe la okcidenta limo ne estis pripensita kaj forte influis la malsukcesojn de 1915. Kaj tio estis des pli malbone, ke estis ellaborita nova militplano, facile kaj tuj fordonanta al [[malamiko]] nian tutan Okcidentan regionon; efektive ni ne povis forlasi ĝin kaj devis plenumi la planon, tute neantaŭviditan kaj nepreparitan. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Уничтожение крепостных районов, стоивших столько денег, на западной границе не было продумано и так же сильно способствовало неудачам 1915 года. И это — тем более что был разработан новый план войны, с легким сердцем сразу отдававший противнику весь наш Западный край; в действительности же мы его не могли покинуть и должны были выполнить план, совершенно непредвиденный и неподготовлявшийся<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis plia faktoro, malhelpinta al ni kompletigi la trupojn per venantaj [[soldato]]j: krom tio ke ili estis tre malbone instruitaj, ili venadis nearmitaj, kaj ni por ili tute ne havis [[fusilo]]jn. Dum ni faris [[ofensivo]]n, la tuta armilaro restinta sur batalejoj — la nia kaj la malamika — estis kolektata de specialaj taĉmentoj kaj post riparado iris denove por uzado; nun, dum nia retreto, okazis inverse: la tuta armilaro de la mortigitoj kaj vunditoj trafis manojn de [[malamiko]]. Interne de la lando mankis fusiloj. Estis ordonite al la malgrave vunditaj iri al bandaĝejoj nepre kun [[armilo]]j, oni eĉ pagis pro tio premian [[mono]]n, sed tio ĉi donis sufiĉe malgravajn rezultojn. Ĉe ĉiu regimento — ju pli longe des pli abunde — kreskis teamoj de senarmaj soldatoj, kiujn eĉ instrui ne eblis pro tiu ĉi manko. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Было еще одно обстоятельство, мешавшее нам пополнять ряды прибывавшими солдатами: помимо того, что они были очень плохо обучены, они прибывали невооруженными, а у нас для них не было винтовок. Пока мы наступали, все оружие, оставшееся на полях сражения, — наше и неприятельское — собиралось особыми командами и по исправлении шло опять в дело; теперь же, при нашем отходе, получилось обратное: все оружие от убитых и раненых попадало в руки врага. Внутри страны винтовок не было. Приказано было легкораненым идти на перевязочные пункты обязательно с оружием, выдавались за это даже наградные деньги, но эти меры дали весьма незначительные результаты. При каждом полку — чем дальше, тем больше — росли команды безоружных солдат, которых и обучать почти было нечем<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 144–145.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dum somera ofensivo en 1915 kontraŭ niaj Nordokcidenta kaj Okcidenta Frontoj niaj armeoj estis retretantaj ege rapide, cedante al la [[malamiko]] grandegan spacon de nia patrujo; kiom mi povas juĝi laŭ atingintaj min tiutempe informoj, en multaj kazoj tio okazis sen sufiĉaj kialoj. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Во время летнего наступления 1915 года на наши Северо-Западный и Западный фронты наши армии отступали чрезвычайно быстро, уступая противнику громадное пространство нашего отечества; насколько я могу судить по доходившим до меня в то время сведениям, во многих случаях это происходило без достаточного основания<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Baldaŭ post tiuj ĉi malĝojaj eventoj estis anoncite ke la ĉefkomandestro grandprinco [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)|Nikolaj Nikolajeviĉ]] estas elpostenigita kaj la postenon de la ĉefkomandestro okupis la imperiestro mem. Impreso en la trupoj pro tiu ĉi anstataŭigo estis la plej peza, oni povas diri — morna. La tuta armeo, same kiel la tuta [[Rusio]], sendube kredis al Nikolaj Nikolajeviĉ. Certe li havis malavantaĝojn, sed ilin grave superis liaj avantaĝoj de militestro. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Вскоре после этих горестных событий было обнародовано, что Верховный Главнокомандующий великий князь Николай Николаевич смещен и назначен кавказским наместником, а должность Верховного Главнокомандующего возложил на себя сам государь. Впечатление в войсках от этой замены было самое тяжелое, можно сказать — удручающее. Вся армия, да и вся Россия, безусловно, верила Николаю Николаевичу. Конечно, у него были недочеты, и значительные даже, но они с лихвой покрывались его достоинствами как полководца<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 155.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Brusilov-ofensivo]] == Referencoj == [[Kategorio:Rusia Imperiestra Armeo]] [[Kategorio:Unua mondmilito]] [[Kategorio:1915]] i981ltwzusq391njiama425w1y9a19d 14 13760 53467 2026-04-29T11:21:52Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Jaroj]] [[Kategorio:20-a jarcento|14]]" 53467 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] [[Kategorio:20-a jarcento|14]] 57vb3kpngahgm64ic0ozdqbw41rs5me 14 13761 53468 2026-04-29T11:22:21Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Jaroj]] [[Kategorio:20-a jarcento|18]]" 53468 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] [[Kategorio:20-a jarcento|18]] 1wmmtf3ekrvrvzkv2akmdask0fz10oq 0 13762 53469 2026-04-29T11:28:19Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "{{Temo | nomo = Brusilov-ofensivo | koloro = | dosiero = | vikipedio = Granda Retreto (Rusio) | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Brusilov-ofensivo|Brusilov-ofensivo]]''' estis granda ofensivo de la [[Rusia Imperiestra Armeo]] dum la [[Unua mondmilito]], organizita de generalo [[Aleksej Brusilov]] kaj daŭrinta de la 22-a de majo (4-a de junio) ĝis la 7-a (20-a) de septembro 1916. == Citaĵoj =..." 53469 wikitext text/x-wiki {{Temo | nomo = Brusilov-ofensivo | koloro = | dosiero = | vikipedio = Granda Retreto (Rusio) | komunejo = | komunejokat = | vikivortaro = | vikinovaĵoj = }} '''[[:w:Brusilov-ofensivo|Brusilov-ofensivo]]''' estis granda ofensivo de la [[Rusia Imperiestra Armeo]] dum la [[Unua mondmilito]], organizita de generalo [[Aleksej Brusilov]] kaj daŭrinta de la 22-a de majo (4-a de junio) ĝis la 7-a (20-a) de septembro 1916. == Citaĵoj == === Aleksej Brusilov === {{Citaĵo |teksto = [...] mi ordonis ne en unu, sed en ĉiuj armeoj de mia fronto prepari po unu batoloko, kaj krome en kelkaj korpusoj elekti por ĉiu sian batolokon kaj en ĉiuj ĉi lokoj tuj komenci foslaborojn por proksimiĝo al la [[malamiko]]. Danke al tio en mia fronto la malamiko ekvidos tiajn foslaborojn en 20—30 lokoj, kaj eĉ transkurintaj al ĝi [[soldato]]j povos diri al la malamiko nenion krom ke en tiu ĉi loko estas preparaata atako. Tiel la malamiko estos senigita je ebleco venigi al unu loko ĉiujn siajn fortojn kaj ne povos scii, kie al li estos farita la ĉefa bato. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = [...] я приказал не в одной, а во всех армиях вверенного мне фронта подготовить по одному ударному участку, а кроме того, в некоторых корпусах выбрать каждому свой ударный участок и на всех этих участках немедленно начать земляные работы для сближения с противником. Благодаря этому на вверенном мне фронте противник увидит такие земляные работы в 20—30 местах, и даже перебежчики не будут в состоянии сообщать противнику ничего иного, как то, что на данном участке подготовляется атака. Таким образом, противник лишен возможности стягивать к одному месту все свои силы и не может знать, где будет ему наноситься главный удар<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 185.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Al ĉiu estas klare, ke la [[fortikaĵo]]j mem, iom ajn fortikaj ili estus, sen necesa vivoforto rebati la [[atako]]n ne povas, kaj je malfortigo de malamikaj fortoj ĉe mia fronto konsistis mia [[espero]] pri sukceso. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Всякому понятно, что самые укрепления, как бы они ни были сильны, без надлежащей живой силы отбить атаку не могут, и в ослаблении неприятельских сил на моем фронте главным образом заключалась моя надежда на успех<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Mi devas agnoski, ke ĉie nia artileria [[atako]] havis plenan [[sukceso]]n. En plejparto de la kazoj trairejoj estis farita en sufiĉa kvanto kaj bone, kaj la unua fortikigita linio estis kompleta forbalaata kaj kune kun siaj defendantoj trnsformiĝanta je amaso de rompitaĵoj kaj disŝiritaj korpoj. Ĉi tie klare montriĝis reverso de la medalo: multaj ŝirmejoj ne estis detruitaj, sed sidintaj tie trupoj de garnizono devis formeti la [[armilo]]jn kaj kapitulaci, ĉar sufiĉis eĉ unu sola grenadisto kun [[bombo]] enmane ekstari ĉe la enirejo kaj la savo jam ne pl haveblis, ĉar kaze de rifuzo kapitulaci en la ŝirmejon estis metata grenado, kaj sin kaŝintoj neeviteble estis pereantaj sen utilo por la afero; ĝustatempe elrampi el la ŝirmejoj estis ege malfacile kaj diveni la [[tempo]]n ne eblis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Должен признать, что везде наша артиллерийская атака увенчалась полным успехом. В большинстве случаев проходы были сделаны в достаточном количестве и основательно, а первая укрепленная полоса совершенно сметалась и вместе со своими защитниками обращалась в груду обломков и растерзанных тел. Тут ясно обнаружилась обратная сторона медали: многие убежища разрушены не были, но сидевшие там части гарнизона должны были класть оружие и сдаваться в плен, потому что стоило хоть одному гренадеру с бомбой в руках стать у выхода, как спасения уже не было, ибо в случае отказа от сдачи внутрь убежища металась граната, и спрятавшиеся неизбежно погибали без пользы для дела; своевременно же вылезть из убежищ чрезвычайно трудно и угадать время невозможно<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 197–199.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rekta sekvo de tiuj ĉi sukcesaj agoj estis foriro de [[Rumanio]] de neŭtrala stato kaj ĝia aliĝo al ni. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Непосредственным результатом этих удачных действий был выход Румынии из нейтрального положения и присоединение ее к нам<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 207.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Tiu ĉi operaco pruvas al ni, ke [[opinio]], ial disvastiĝinta en [[Rusio]], ke kvazaŭ post [[Granda Retreto (Rusio)|malsukcesoj de la jaro 1915]] la rusa armeo jam disfalis estas malĝusta: en 1916 ĝi estis ankoraŭ fortika kaj sendube batalkapabla, ĉar ĝi frakasis oble pli fortan [[malamiko]]n kaj ricevis tiajn sukcesojn, kiujn ĝis tiu [[tempo]] neniu armeo havis. |aŭtoro = [[Aleksej Brusilov]] |verko = Miaj rememoroj |origina teksto = Эта операция доказывает также, что мнение, почему-то распространившееся в России, будто после неудач 1915 года русская армия уже развалилась, — неправильно: в 1916 году она еще была крепка и, безусловно, боеспособна, ибо она разбила значительно сильнейшего врага и одержала такие успехи, которых до этого времени ни одна армия не имела<ref>Брусилов А. А. Мои воспоминания. М., 1983. С. 208.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Aleksej Brusilov]] * [[Granda Retreto (Rusio)]] == Referencoj == [[Kategorio:Rusia Imperiestra Armeo]] [[Kategorio:Unua mondmilito]] [[Kategorio:1916]] mfiggdcecm8fewp9kapzwbjffh52708