Vikifontaro
eowikisource
https://eo.wikisource.org/wiki/Vikifontaro:%C4%88efpa%C4%9Do
MediaWiki 1.46.0-wmf.23
first-letter
Aŭdvidaĵo
Specialaĵo
Diskuto
Uzanto
Uzanto-Diskuto
Vikifontaro
Vikifontaro diskuto
Dosiero
Dosiero-Diskuto
MediaWiki
MediaWiki-Diskuto
Ŝablono
Ŝablono-Diskuto
Helpo
Helpo-Diskuto
Kategorio
Kategorio-Diskuto
Aŭtoro
Aŭtoro-Diskuto
Paĝo
Paĝo-Diskuto
Indekso
Indekso-Diskuto
TimedText
TimedText talk
Modulo
Modulo-Diskuto
Event
Event talk
Tokipono: La lingvo de bono
0
31165
114885
93023
2026-04-14T13:08:39Z
Spenĉjo
4109
aldonis kategorion
114885
wikitext
text/x-wiki
{{paĝokapo2
| titolo = Tokipono: La lingvo de bono
| aŭtoro = Sonja Lang
| tradukinto = Spencer van der Meulen
| sekcio =
| antaŭa =
| sekva =
| jaro = 2022
| notoj = Vikifontaro povas gastigi nur kelkajn sekciojn de la libro (entute 33 el 150 paĝoj), kiuj estas uzeblaj per la permesiloj CC0 1.0 aŭ CC BY 4.0.
42 pli da paĝoj estas uzeblaj laŭ CC BY-NC 4.0. Tiuj estas troveblaj [https://archive.org/details/tokipono-la-lingvo-de-bono-cc/page/n81/mode/2up ĉi tie] en Archive.org.
| vikipedio = Tokipono: La lingvo de bono
| vikicitaro =
| kategorioj = Tokipono
}}
<pages index="Tokipono La lingvo de bono - eltiraĵoj laŭ CC0 kaj CC BY.pdf" from="1" to="1"/>
{{page break|label=}}
<pages index="Tokipono La lingvo de bono - eltiraĵoj laŭ CC0 kaj CC BY.pdf" from="3" to="3"/>
{{page break|label=}}
<pages index="Tokipono La lingvo de bono - eltiraĵoj laŭ CC0 kaj CC BY.pdf" from="5" to="5"/>
<pages index="Tokipono La lingvo de bono - eltiraĵoj laŭ CC0 kaj CC BY.pdf" from="6" to="6"/>
7bsozo2y1gpzeyq2l5vtexrpcjwvklb
Aŭtoro:Sonja Lang
102
31222
114888
93494
2026-04-14T13:14:03Z
Spenĉjo
4109
+kategorio
114888
wikitext
text/x-wiki
{{aŭtoro}}
==Verkoj==
*''[[Tokipono: La lingvo de bono]]'', tradukita de [[Aŭtoro:Spencer van der Meulen|Spencer van der Meulen]] (2022)
==Vidu ankaŭ==
* [[oldwikisource:Author:jan Sonja|Author:jan Sonja]] ĉe la plurlingva Vikifontaro, kie troveblas ŝiaj verkoj en Tokipono
[[Kategorio:Tokiponistoj]]
7drkr6nhm3xzqtqw4zh4ij18em9yi3q
114890
114888
2026-04-14T13:19:34Z
Spenĉjo
4109
114890
wikitext
text/x-wiki
{{aŭtoro}}
==Verkoj==
*''[[Tokipono: La lingvo de bono]]'', tradukita de [[Aŭtoro:Spencer van der Meulen|Spencer van der Meulen]] (2022)
==Vidu ankaŭ==
* [[oldwikisource:Author:jan Sonja|Author:jan Sonja]] ĉe la plurlingva Vikifontaro, kie troveblas ŝiaj verkoj en Tokipono
[[Kategorio:Tokiponistoj|Meulen, Spencer van der]]
bm924o4p0s225u9ya3eam36enizfo2o
114891
114890
2026-04-14T13:19:53Z
Spenĉjo
4109
114891
wikitext
text/x-wiki
{{aŭtoro}}
==Verkoj==
*''[[Tokipono: La lingvo de bono]]'', tradukita de [[Aŭtoro:Spencer van der Meulen|Spencer van der Meulen]] (2022)
==Vidu ankaŭ==
* [[oldwikisource:Author:jan Sonja|Author:jan Sonja]] ĉe la plurlingva Vikifontaro, kie troveblas ŝiaj verkoj en Tokipono
[[Kategorio:Tokiponistoj|Lang, Sonja]]
bwhlwcolphex127a2k86yziejxtq8u8
114893
114891
2026-04-14T13:23:36Z
Spenĉjo
4109
114893
wikitext
text/x-wiki
{{aŭtoro}}
==Verkoj==
*''[[Tokipono: La lingvo de bono]]'', tradukita de [[Aŭtoro:Spencer van der Meulen|Spencer van der Meulen]] (2022)
==Vidu ankaŭ==
* [[oldwikisource:Author:jan Sonja|Author:jan Sonja]] ĉe la plurlingva Vikifontaro, kie troveblas ŝiaj verkoj en Tokipono
[[Kategorio:Tokiponistoj]]
{{DEFAULTSORT:Lang, Sonja}}
931buqcxdmr0j80beq214f1naxbwb0p
Aŭtoro:Spencer van der Meulen
102
31641
114889
93493
2026-04-14T13:14:15Z
Spenĉjo
4109
+kategorio
114889
wikitext
text/x-wiki
{{aŭtoro}}
==Tradukoj==
* ''[[Tokipono: La lingvo de bono]]'' (2022), verkita de [[Aŭtoro:Sonja Lang|Sonja Lang]]
==Vidu ankaŭ==
* [[oldwikisource:Author:jan Pensa|Author:jan Pensa]] ĉe la plurlingva Vikifontaro, kie troveblas liaj verkoj en Tokipono
[[Kategorio:Tokiponistoj]]
nrqjjriobulsaijdpadpqafex43ywph
114892
114889
2026-04-14T13:20:07Z
Spenĉjo
4109
114892
wikitext
text/x-wiki
{{aŭtoro}}
==Tradukoj==
* ''[[Tokipono: La lingvo de bono]]'' (2022), verkita de [[Aŭtoro:Sonja Lang|Sonja Lang]]
==Vidu ankaŭ==
* [[oldwikisource:Author:jan Pensa|Author:jan Pensa]] ĉe la plurlingva Vikifontaro, kie troveblas liaj verkoj en Tokipono
[[Kategorio:Tokiponistoj|Meulen, Spencer van der]]
ertf6tejp2eldtbo9wnac1pmy052vc5
114894
114892
2026-04-14T13:23:58Z
Spenĉjo
4109
114894
wikitext
text/x-wiki
{{aŭtoro}}
==Tradukoj==
* ''[[Tokipono: La lingvo de bono]]'' (2022), verkita de [[Aŭtoro:Sonja Lang|Sonja Lang]]
==Vidu ankaŭ==
* [[oldwikisource:Author:jan Pensa|Author:jan Pensa]] ĉe la plurlingva Vikifontaro, kie troveblas liaj verkoj en Tokipono
[[Kategorio:Tokiponistoj]]
{{DEFAULTSORT:Meulen, Spencer van der}}
e93jm6hkia3l81ov4a5nvnjyt16lhz2
Paĝo:Tolstoj - Per kio homoj estas vivaj, 1912, Kabanov.pdf/7
104
37617
114895
114867
2026-04-14T16:37:25Z
HenriLeFoll
4277
/* Validigita */
114895
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude>botoj. La botisto esperis preni ŝafofelojn kredite. Sed
ŝafofelisto ne donis kredite.
— Alportu monon, li diras, tian elektu ŝafofelojn,
kiajn vi volas; ja mi scias, kiel estas malfacile ricevi
ŝuldojn.
Tiel la botisto faris nenian aferon: nur li ricevis
dudek kopekojn por riparo kaj prenis ĉe vilaĝano malnovajn
feltbotojn por kovri ilin per ledo.
La botisto bedaŭris, drinkis brandon por ĉiuj dudek
kopekoj kaj ekiris hejmen sen pelto. Matene ŝajnis al
la botisto, ke frostas, sed kiam li drinkis, estis varme
al li eĉ sen pelto. La botisto iras laŭ vojo, per unu
mano li frapetas je vojaj ŝtonoj per la bastono, per
alia mano li svingetas feltajn botojn kaj interparolas
kun si mem.
— Al mi estas varme, — li diras, — eĉ sen pelto. Mi
drinkis, kaj brandeto ludas en ĉiuj vejnoj. Kaj mi ne
bezonas pelton. Mi iras, forgesinte malĝojon. Jen kia
homo mi estas. Mi travivos ankaŭ sen pelto. Neniam
ĝi estos necesa por mi. Nur jen kion domaĝas, — la
virino ekenuos. Jen kio estas ofenda: mi laboras por li,
kaj li trompas min. Nu atendu nun: se vi ne alportos
monon, mi prenos de vi ĉapon, je Dio, prenos! He, li
pagas ŝuldon po dudek kopekoj! Nu, kion fari kun
dudek kopekoj? Nur — drinki. Li diras: „mi estas en
mizero“. Vi estas en mizero, sed mi — ĉu mi ne estas?
Vi havas domon, brutojn, ĉion, kaj mi — kion mi havas?
vi havas vian propran panon, sed mi havas aĉetitan
panon: por sola pano mi devas enspezi tri rublojn {{vdk|ĉiu|semajne}}<noinclude><references/></noinclude>
alntikm5va000gc3rcm03l1lo1u6jsz
Paĝo:Tolstoj - Per kio homoj estas vivaj, 1912, Kabanov.pdf/8
104
37618
114896
114869
2026-04-14T17:11:46Z
HenriLeFoll
4277
/* Validigita */
114896
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{vdf|ĉiu|semajne}} — de kie ajn. Mi venos hejmen, kaj pano jam
finiĝis. Denove mi elmetu unu rublon kaj duonon. He,
vi redonu mian al mi!
Tiele la botisto aliras al kapelo, apud flankeniĝo de
la vojo; li rigardas, io blankas post la kapelo mem.
Jam vesperiĝas; la botisto enrigardas, sed ne povas
kompreni, kio ĝi estas. „Ŝtono, li meditas, ne estis tia
ĉi tie. Brute? ne estas simile al bruto. Laŭ kapo estas
simile al homo, sed ĝi estas blanka. Kaj pro kio estos
homo ĉi tie?“
Li aliris pli proksime — iĝis tute videble. He, kia
mirindaĵo: kvazaŭ homo, viva aŭ malviva, sidas tute nuda,
sin apogis al la kapelo kaj ne movetiĝas. La botisto
ektimis kaj pensas: oni mortigis iun homon, senvestigis
kaj ĵetis ĉi tie. Se mi nur aliros, mi enretiĝos en tian aferon..."
Kaj la botisto ekpasis pretere. Kiam li preterpasis la
kapelon, ekrigardis reen, vidas: la homo apartiĝis de la
kapelo, movetiĝas, kvazaŭ enrigardas. Ankoraŭ pli ektimis
la botisto; li pensas: ĉu aliri, ĉu preterpasi? Aliri -
povas esti malbone; kiu scias, kia li estas? Ne pro bonaj
aferoj li montriĝis ĉi tie. Se me aliros, li alsaltos
kaj sufokos, kaj me ni foriĝos de li; kaj se li ne sufokos,
jen — tiam mi klopodu kun li. Kion fari al li, nuda? Ja
mi ne povas demeti veston de mi mem, fordoni lastan.
Dio evitigu nur!“
Kaj la botisto plirapidigis paŝojn; li jam tute preterpasis
la kapelon, sed la konscienco ekriproĉis lin.
Kaj la botisto haltis sur la vojo.<noinclude><references/></noinclude>
sir59g1d67rbztd24suiq23no8377sq
Paĝo:Tolstoj - Per kio homoj estas vivaj, 1912, Kabanov.pdf/9
104
37619
114897
114871
2026-04-14T17:23:05Z
HenriLeFoll
4277
/* Validigita */
114897
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki />
— He, Simeono, — li diras pri si mem, — kion vi faras?
La homo mortas en mizero, kaj vi ektimis, pasas
pretere. Ĉu vi fariĝis riĉa? Ĉu vi timas, ke oni forrabos
viajn riĉaĵojn? He, Simeono, ĝi estas nebona!
{{c|II.}}
Simeono returnis sin kaj ekiris al la homo; Simeono
aliras al la homo, rigardas lin kaj vidas: la homo juna,
forta; batsignoj ne estas vidataj sur la korpo; nur
vidate estas, ke la homo frostiĝis kaj timiĝis, — sidas, sin
apoginte, kaj ne rigardas Simeonon, kvazaŭ li
malfortiĝis, ne povas malfermi okulojn. Simeono aliris tute
proksime, kaj subite — la homo kvazaŭ rekonsciiĝis; turnis
la kapon, malfermis la okulojn kaj ekrigardis Simeonon.
Kaj pro tiu ĉi ekrigardo Simeono ekamis la homon. Li
ĵetis teren feltajn botojn, senzoniĝis, metis zonon sur la
botojn, demetis la kaftanon.
— Nu jen, li diras, — surmetu! Nu!
Simeono prenis la homon sub kubuto, komencis levi.
La homo sin levis. Kaj Simeono vidas — la korpo estas
subtila, pura, la manoj kaj la piedoj estas ne vunditaj,
la vizaĝo estas kortuŝanta. Simeono surĵetis al li la
kaftanon sur la ŝultrojn. Li ne povas trafi manikojn.
Simeono direktis liajn manojn en manikojn, surŝovis,
kuntiris la kaftanon kaj zonis lin.
Simeono volis ankaŭ demeti de sia kapo la disŝiritan
ĉapon, surmeti ĝin sur la kapon de la homo, sed iĝis
malvarme al lia kapo; li pensas: „mi havas senharaĵon je<noinclude><references/></noinclude>
to1pu2cxhyqho6p8lhugtq1047omlvu
Paĝo:Tolstoj - Per kio homoj estas vivaj, 1912, Kabanov.pdf/10
104
37620
114898
114872
2026-04-14T17:28:37Z
HenriLeFoll
4277
/* Validigita */
114898
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude>tuta kapo, kaj li havas harojn krispajn, longajn“; li
denove surmetis la ĉapon. „Estos pli bone, se mi surmetos
botojn al li“.
{{sic|LI|Li}} sidigis lin kaj vestis la piedojn per la feltaj botoj.
La botisto vestis lin kaj diras:
— Jen, frato. Nu, movetu vin, varmiĝu. Kaj oni
prikonsideros ĉiujn tiujn ĉi aferojn sen ni. {{sic|Cu|Ĉu}} vi povas iri?
La homo staras, rigardas afable Simeonon kaj povas
nenion elparoli.
— Pro kio vi parolas nenion? Ja ni ne pasigos
vintron ĉi tie. Necesas iri loĝejon. Nu, jen, prenu mian
bastonon, apogu vin, se vi malfortiĝis. Ekmovetiĝu.
Kaj la homo ekpaŝis. Li ekpaŝis facile, ne postrestas.
Ili iras voje kaj Simeono diras:
— De kie vi estas?
— Mi ne estas de tie-ĉi.
— Mi konas ĉi-tieajn. Sed kia okazo alkondukis vin
ĉi-tien, al la kapelo.
— Mi ne povas diri.
— Verŝajne, homoj ofendis?
— Neniu min ofendis. Dio punis min.
— Certe, ĉio estas de Dio; tamen necesas ien aliĝi.
Kien vi intencas iri?
— Por mi estas tute egale.
Simeono miris. Li ne similas arogantulon, estas
afabla en parolado, sed nenion parolas pri si. Kaj Simeono
pensas: „ja diversaj aferoj okazas“. Kaj li diris al
la homo:
— Nu, iru hejmen al mi, almenaŭ vi varmiĝos tie.<noinclude><references/></noinclude>
hchwbj721slbasacyj1uo45abh8401m
Paĝo:Tolstoj - Per kio homoj estas vivaj, 1912, Kabanov.pdf/11
104
37622
114899
114877
2026-04-14T17:38:44Z
HenriLeFoll
4277
/* Validigita */
114899
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki />
Simeono iras, la migranto ne postrestas lin, iras kune.
Ekventis, blovas al Simeono sub ĉemizon, kaj {{?}}riiĝo
komencis malaperi, kaj li komencis malvarmiĝi. Li iras,
ronkas per nazo, kuntiras virinan pelteton kaj pensas:
„nu jen pelto; mi ekiris por pelto kaj revenos hejmen
sen kaftano kaj eĉ alkondukos nudulon. Matrjono ne
laŭdos min!“ Kaj kiam Simeono pensas pri Matrjono, li
ekenuas. Kaj kiam li rigardas la migraton, rememoras,
kiel la migranto ekrigardis lin post la kapelo, la koro
ekgajas en li.
{{c|III.}}
La edzino de Simeono ordigis hejmon frue. {{sic|Ŝ|Ŝi}} hakis
hejtlignojn, alportis akvon, nutris infanojn, manĝis mem
kaj komencis mediti, kiam prepari paston por baki
panon: hodiaŭ aŭ morgaŭ? Restis granda peco da pano.
„Se Simeono, ŝi pensas, tagmanĝos tie, li manĝos
vespere nemulte, kaj pano restos por morgaŭ“.
Matrjono turnis, turnis panpecon en manoj, pensas:
„Hodiaŭ mi ne preparos paston. Faruno restis nur por
unu bakado“.
Matrjono kaŝis panon kaj sidiĝis apud tablo surkudri
flikaĵon sur edzan ĉemizon. Ŝi kudras kaj pensas pri la
edzo, kiel li aĉetos ŝafofelojn por pelto.
„Ŝafofelisto ja povas trompi lin. Mia edzo estas tre
simpla. Li mem trompos neniun, sed eĉ malgranda infano
povas trompi lin. Ok rubloj estas nemalgranda mono.
Eble estas fari bonan pelton. Kvankam ne tanita, tamen —
pelto. Pasintan vintron kiel malfacile estis por ni sen<noinclude><references/></noinclude>
hhjd3bhluw25u8wmarcj880ymto1xyv
Paĝo:Tolstoj - Per kio homoj estas vivaj, 1912, Kabanov.pdf/12
104
37624
114900
114880
2026-04-14T17:52:34Z
HenriLeFoll
4277
/* Validigita */
114900
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude>pelto! Nek ekiri al rivero, nek ien! Jen li ekiras, vestas
ĉion sur sin, kaj nenio restas ĉe mi por vesti. Li ekiris
ne antaŭnelonge; jam estas tempo por reveni. Eble, li
ekdrinkis, mia falketo“.
Ĵus kiam Matrjono pensis, ŝtupoj de perono ekknaris,
iu eniris. Matrjono ĉesis kudri, eliris vestiblon. Ŝi
vidas — du eniris: Simeono kaj ia vilaĝano kun li, sen ĉapo,
en feltaj botoj.
Matrjono tuj eksentis de la edzo odoron de brando.
„Nu, ŝi pensas, efektive li drinkis“. Kaj kiam ŝi ekvidis,
ke li estas sen la kaftano, en sola mallonga pelteto
kaj portas nenion kaj silentas, konfuziĝas, — falis la koro
ĉe Matrjono. Li fordrinkis, ŝi pensas, monon, diboĉis kun
iu malbonulo kaj ankoraŭ alkondukis lin kun si.
Matrjono enirigis ilin domon, eniris mem: ŝi vidas —
homo estas fremda, juna, malgrasa, kaftano sur li estas
ilia. Ĉemizo estas nevidata sub la kaftano, ĉapo malestas.
Kiam li eniris, li haltis, ne movetiĝas kaj ne
levas okulojn. Kaj Matrjono pensas: li estas ne bona
homo: li timas.
Matrjono sulkis frunton, deiris al forno, rigardas,
kion ili faros.
Simeono demetis la ĉapon, sidiĝis sur benkon.
— Nu, Matrjono, — li diras, — preparu vespermanĝon!
Matrjono murmuris ion. Kiel ŝi stariĝis apud la forno —
ne movetiĝas: ŝi rigardas jen unu jen alian, nur balancas
la kapon. Simeono vidas, ke la virino estas
malkontenta, sed — kion fari : li kvazaŭ ne rimarkas, prenas
la migranton je mano.<noinclude><references/></noinclude>
ab9y2drfeokxv0z5vr2cqhrh5con8wn
Kategorio:Tokipono
14
37626
114884
2026-04-14T13:07:58Z
Spenĉjo
4109
Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Lingvo]]"
114884
wikitext
text/x-wiki
[[Kategorio:Lingvo]]
2zsfk63s40zgxbimwgfhxuzo0zpamqx
Kategorio:Tokipono: La lingvo de bono
14
37627
114886
2026-04-14T13:11:14Z
Spenĉjo
4109
Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Tokipono]]"
114886
wikitext
text/x-wiki
[[Kategorio:Tokipono]]
9bftzj1lgak5p4ppynqgdu6rc1o3jk2
Kategorio:Tokiponistoj
14
37628
114887
2026-04-14T13:12:54Z
Spenĉjo
4109
Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Aŭtoroj laŭ profesioj]] [[Kategorio:Tokipono]]"
114887
wikitext
text/x-wiki
[[Kategorio:Aŭtoroj laŭ profesioj]]
[[Kategorio:Tokipono]]
29l61tgt4wfptg7yyzsp61vag4vq8pb
Paĝo:Kabe - Vortaro de Esperanto, 1922.pdf/23
104
37629
114901
2026-04-14T18:28:25Z
Castelobranco
7
+1
114901
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Castelobranco" /></noinclude>'''Banto'''. Ŝnuro, arkforme fleksita, kies esktremoj estas interligitaj, lasante liberan spacon inter si. Komparu : '''Nodo''', '''maŝo'''.
'''Bapti'''. Doni la sakramenton de 1' bapto. '''Bapto'''. Sakramento, kiu forigas la primitivan pekon de niaj prapatroj ; la baptanto (pastro aŭ alia persono) aspergas la baptaton kaj donas al li nomon. '''Baptano'''. Persono, kiu partoprenas la ceremonion de la bapto kaj akompanas la baptalan infanon. '''Baptopatro'''. Persono, kiu prezentas infanon al bapto, tenas ĝin sur siaj manoj dum la ceremonio kaj sciigas al la pastro la nomon, etektitan por la baptato.
'''Bari'''. Meli ion sur vojo, por malhelpi la trairon : ''bari al iu la vojon, bari riveron, bari la fluon de rivero''. '''Baro'''. Tio, kio baras, malhelpo. '''Barilo'''. Vico de lignaj palisoj aŭ stangoj, fiksitaj en la tero kaj kunigitaj transverse; muro, kradaro, apartiganta de vojo ĝardenon, korton, konstruaĵon. '''Cirkaŭbaro'''. Barilo, ĉirkaŭanta de ĉiuj flankoj. '''Plektobarilo'''. Barilo el arbetoj, kies branĉoj kunplektiĝas. Komparu : '''Balustrado''', '''bariero'''.
'''Barako'''. Simpla, provizora konstruaĵo por soldatoj, laboristoj, malsanuloj. Komparu : '''Budo'''.
'''Barakti'''. Kontraŭstari, peni sin liberigi per vivegaj movoj de la membroj : ''La kaptito furioze baraktis''. '''Barakto'''. {{nelegebla}}, movoj de tiu, kiu baraktas.
'''Barbo'''. Haroj, kreskantaj sur la mentono kaj vangoj. '''Senbarba'''. Ne havanta barbon.
'''Barbara'''. Karakterizata de sovaĝaj moroj, inanko de civilizacio, krueleco. '''Barbaro'''. Homo barbara. '''Barbareco'''. Eco de tiu, kiu estas barbara.
'''Barbarismo'''. Esprimo, kontraŭa al la spirito de lingvo, precipe ĉerpita el alia lingvo.
'''Barbiro'''. Homo, kies profesio estas razi, tondi kaj kombi la harojn.
'''Barĉo'''. Supo el betoj.
'''Barelo'''. Vazo el lignaj tabuletoj, kunigitaj per ringoj, kun du fundoj. '''Barelisto'''. Metiisto, kiu faras barelojn. Komparu : '''Tino'''.
'''Bario''' (Ĥem.). Ba. Ĥemia elemento el la grupo de termetaloj.
'''Bariero'''. Transversa trabo, baranta vojon. Komparu : '''Barilo'''.
'''Barikado'''. Baro, rapide konstruita sur strato el veturiloj, pavimaj ŝtonoj k. t. p. '''Barikadi'''. Bari per barikado, forte bari : ''barikadi pordon''.
'''Baritono'''. Malalta vira voĉo inter la baso kaj tenoro.
'''Barko'''. Simpla, nekovrita ŝipo.
'''Barometro'''. Instrumento por mezuri la premon de la atmosfero.
'''Barono'''. Nomo de nobela terposedanto de malpli alta rango, ol princo kaj grafo.
'''Baso'''. La plej malalta vira voĉo.
'''Baseno'''. - 1. Granda vazo por akvo. - 2. Sendanĝera loko en haveno por gardi ŝipojn de maraj ventegoj.
'''Basko'''. Malsupra pendanta parto de redingoto, de frako.
'''Basto'''. Interna parto de la ŝelo de l’ arboj.
'''Bastardo'''. lnfano naskita ekster edziĝo. '''Bastarda'''. Naskita ekster edziĝo.
'''Bastiono'''. Aldona fortikaĵo el tero kaj masonaĵo, konstruita ekstere de ĉefa fortikaĵo.
'''Bastono'''. Longa maldika ligna peco, kiun oni portas en la mano kaj sur kiu oni sin apogas. '''Lambastono'''. Bastono kun transversa ligna peco supre, sur kiu sin
apogas la lamuloj.
'''Baŝliko'''. Speco de kapuĉo kun longaj ekstremoj, kiujn oni ligas ĉirkaŭ la kolo.
'''Bati'''. Trafi per rapida forta movo de mano aŭ de objekto, tenata en la mano : ''bati ĉevalon''. '''Mortbati'''. Mortigi per batoj. '''Rebati'''. Respondi baton, atakon per bato, atako : ''rebati atakanton, rebati argumenton''. '''Bato'''. Movo de tiu, kiu batas. Komparu.
'''Frapi'''.
'''Batali'''. - 1. Malamike uzi siajn fizikajn fortojn kontraŭ iu; peni venki iun korpe (sin defendante aŭ atakante kontraŭulon): ''batali kontraŭ la malamikoj de l’ patrujo''. - 2. Peni per la spiritaj fortoj forigi malhelpon : ''batali por ideo''. '''Batalo'''. Ago de tiu, kiu batalas; agoj de du batalantaj armeoj. '''Batalema'''. Kiu amas batali, kiu
havas inklinon al batalo. '''Batalilo'''. Ilo por batali, armilo.
'''Bataliono'''. Taĉmento de infanterio, parto de infanteria regimento.
'''Baterio'''. - 1. Artileria taĉmento kun la ilaro : ''Franca baterio havas ses kanonojn''. - 2. Elektra baterio : kolekto de boteloj de Leyde.<noinclude><references/></noinclude>
gxuaps773ozphkpyxeji5a18ii0l146