Vikifontaro
eowikisource
https://eo.wikisource.org/wiki/Vikifontaro:%C4%88efpa%C4%9Do
MediaWiki 1.46.0-wmf.26
first-letter
Aŭdvidaĵo
Specialaĵo
Diskuto
Uzanto
Uzanto-Diskuto
Vikifontaro
Vikifontaro diskuto
Dosiero
Dosiero-Diskuto
MediaWiki
MediaWiki-Diskuto
Ŝablono
Ŝablono-Diskuto
Helpo
Helpo-Diskuto
Kategorio
Kategorio-Diskuto
Aŭtoro
Aŭtoro-Diskuto
Paĝo
Paĝo-Diskuto
Indekso
Indekso-Diskuto
TimedText
TimedText talk
Modulo
Modulo-Diskuto
Event
Event talk
Indekso:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf
106
9146
114989
87397
2026-05-02T09:21:36Z
HenriLeFoll
4277
114989
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Tipo=journal
|Titolo=Sekso kaj Egaleco - numero 5
|Subtitolo=
|Volumo=
|Aŭtoro={{de|Anna Brennan}}
|Tradukinto=
|Redaktoro=
|Antaŭparolisto=
|Lingvo=
|Eldonejo=
|Eldona_loko=
|Jaro=1981
|Fonto=pdf
|Bildo=1
|Serio={{Serio/Sekso kaj Egaleco}}
|Paĝoj=<pagelist/>
|Enhavo=
|Rimarkoj=
|Vikifontaro_Traduko=false
}}
[[Kategorio:Indeksoj - Sekso kaj Egaleco]]
73fv020c9hms4wrklxtvl22gq9685ga
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/8
104
37636
114969
2026-05-01T12:53:24Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114969
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>Estus oportune, minimume por ne malpravigi nian vortaron,
daŭre montri pruvojn pri racia inteligenteco precipe kiam ĝi
kombiniĝas kun parolkapablo kaj kiam la parolata lingvo estas
Esperanto.
La sama vortaro informas ke <u>ino</u> estas "estaĵo de idonaska
sekso", kaj krome por eviti miskomprenojn pri la signifo de
la vorto kaj pri la valoro de la estaĵo aldonas zamenhofan
ekzemplon: "La plej danĝera homo - malbona in' en domo".
Surbaze de ĉio ĉi mi demandas min pri la neceso de la
okcidentecaj esprimoj <u>feminismo</u> kaj <u>feminist(in)o</u> troveblaj
en la paĝoj, cetere interesokaptaj ankaŭ por estaĵoj ne
idonaskaj, de <u>Sekso kaj Egaleco</u>.
Minimume en la itala la radiko <u>femin</u>- havas ĝuste la signifon
de "ina/ineca", kaj ĝi estas aplikebla ankaŭ al ceteraj
bestoj krom dumanaj mamuloj. Do, vere temas pri duoblaĵo,
kiu aldonas al Esperanto neniun novan nuancon kaj kiu estas,
laŭ mi, kontraŭbatalenda pro la eŭropeca gusto, kiun multaj
esperantistoj prave ekkritikas.
Mi ja scias, ke <u>feminismo</u> estas trovebla en <u>Plena Ilustrita Vortaro</u>,
sed bonŝance PIV ne estis donita al ni pere de dia
revelacio, kaj ĉiam kiam ĝi kolizias kun racia inteligenteco
oni rajtas mem elekti.
Mi bedaŭras, estimata redaktorino, ke mi tedas vin per
flankaj, lingvaj temoj anstataŭ helpi vin pri la kerno de la
afero, pri la emancipiĝo de inoj en la mondo; sed, kiel ĉiuj
esperantistoj, ankaŭ mi estas: "Lingve fanatika mamulo,
karakterizata per kvinpinta stelo, membrokarto kaj varbomalkapablo".
{{dekstre|Renato Corsetti ♂ (korseti), Italujo}}
Mi esperas, ke la feministoj vidos tion, kion tro da religiuloj
ne povas vidi: ke oni ne rajtas perforte siajn opiniojn
trudi al tiuj, kiuj ne havas la saman vidpunkton. Lastatempe
alvenis al mi mimeografitaj kaj presitaj "leteroj" de misiuloj
religiaj (viroj en tiu kazo!), kiuj volas "savi mian
animon". Tion mi ne ĝuas. Se mi kuraĝus respondi al ili
kontraŭreligie, ili profunde vundiĝus!
{{dekstre|Conrad Fisher ♂ (konrad fiŝr), Usono}}<noinclude><references/></noinclude>
d72pun0hy1qm2odp7p3x5piw3p13i4e
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/9
104
37637
114970
2026-05-01T13:10:21Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114970
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{f|'''afrikanoj parolas'''|g=200%}}
{{dekstre|Claudia Fonseca}}
La inan situacion diskutas en la tuta mondo homoj kiuj akiris
konsciencon kaj konon pri la nocio "homaj rajtoj", Sed kion
opinias pri la argumento la virinoj kiuj vivas ĉiam enŝlositaj
en la hejma vilaĝo, ekster ĉiu ligo radia kaj televida,
neniam konante alispecajn vivkondiĉojn?
Do, eĉ tiuj ĉi inoj havas aŭskultindan voĉon, kaj montras
kritikemon al la subpremanta socio, ĉu per humila rezignacio,
ĉu per ekklopodoj de malaprobo.
Dum pluraj monatoj da studado en Afriko, Claudia Fonseca
kolektis la opiniojn de kelkaj homoj, inter kiuj unu viro,
al kiuj ŝi faris simplajn ĝemandojn; kaj tiuj respondis same
simple kaj klare.
Ĉiuj enketitoj apartenis al la popolo Kasena, kiu ampleksas
ĉirkaŭ 70 000 homojn kaj loĝas en la savanzono antaŭ kaj
trans la landlimo inter Ganao kaj Supra Voltio. Nefruktodona
grundo kaj longaj sekecsezonoj igas tre malriĉaj la kultivaĵojn.
Tamen pli ol 90% de la popolo kultivas la teron,
apenaŭ sukcesante travivi per rikoltado de milio kaj kelkaj
legomoj.
La kasenoj, plejparte dissemitaj en vilaĝoj de 200-300 enloĝantoj,
praktikas pluredzecon kaj patroregadon. Kun la
escepto de eta kvanto da kristanoj kaj islamanoj, ili sekvas
la tradician religion, miksaĵon de animismo kaj praavkulto.
En la vilaĝoj ekzistas nek elektro nek fluanta akvo; tiuj estas komfortoj ĝueblaj nur en la distrikta ĉefurbo, kaj
ankaŭ tie nur en la domoj de kelkaj gravaj registaraj
funkciuloj.
Kaj ĝuste al tiu ĉi mondo kampara, analfabeta, ofte kruele
preteratentata, apartenas la homoj pridemanditaj. En ĉi tiu
numero ni aperigas unu intervjuon, kaj aliaj sekvos en postaj
numeroj.<noinclude><references/></noinclude>
nm89qdplhtm040050a8fuwpl3411h42
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/10
104
37638
114971
2026-05-01T13:25:21Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114971
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{Ornamaĵo}}
{{f|'''KASAANA'''|g=200%}} sola edzino de multe pli maljuna viro, aĝas 50.
Ĉi-matene ŝi estas en sia unuĉambra domo kaj
elguŝigas "nere"-grajnojn. La edzo sidas ekstere kaj kunkudras
felojn, Li aŭskultas la intervjuon kaj aldonas unu-du vortojn.
'''Kiel knabino elektas la edzon?'''
"Kiel ŝi edziniĝas en via lando? Verŝajne ĉie okazas sammaniere.
Mia edzo jam dufoje edziĝis antaŭ ol edziĝi kun mi,
sed kiam mi alvenis la aliaj du edzinoj jam foriris. Oni
povas elekti edzon por sia filino, sed kiu certigas ke ŝi
restos kun li por ĉiam kaj estos feliĉa? Ekzemple, mia
filino: ĉu vi vidis ŝin pasintan monaton danci dum la festo?
Bone, la postan tagon ŝi foriris kun edziniĝinta "fratino"<ref>Ĉiu virino kiu ligiĝas pro parenceco aŭ edzeco al domloĝantaro
nomiĝas "fratino".</ref>
kiu loĝas en la proksima provinco. Nun ŝi loĝas kun la plej
juna frato de sia bofrato. Mia edzo mesaĝis al ŝi trifoje,
ke ŝi revenu, sed ŝi ne volas. Ŝi venis foje por diri ke ŝi
emas resti tie, en tiu vilaĝo. Ni ne povas ĝin devigi al
reveno, ĉar ŝi elektis mem vivi kun tiu viro. Aliflanke mia
filo, kiu estas pli aĝa ol liaj du fratinoj, serĉas edzinon.
Li jam petis du knabinojn, sed ili lin rifuzis. Mi kredas ke
estos pli facile kiam lia fratino edziniĝos, ĉar ni ricevos
ŝian prezon en brutoj kaj uzos ĝin por aĉeti edzinon por
nia filo.”<noinclude><references/></noinclude>
nut3vpks8n4bh1sm9zsn6733hr33e23
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/11
104
37639
114972
2026-05-01T15:04:43Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114972
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>'''Ĉu estas bone esti la sola edzino?'''
"Ne mi devas tion diri. Multaj inoj pensas, ke postulas
multan laboron esti sola en la domo. Sed mi estas bonŝanca,
ĉar mi havas kun mi miajn "fratinojn", kiuj helpas al mi kvazaŭ
ili estus edzinoj. Ni kuiras laŭvice kaj manĝas ĉiuj kune.
Kiam viro havas plurajn edzinojn li neniam manĝas kun ili.
Mi zorgas esti feliĉa kaj ĝui la ĉeeston de mia edzo kiam mi
manĝas."
'''Kiel la homoj eksedziĝas?'''
"Kiel mi sciu? Mia edzo neniam traktis min malbone, kaj mi
neniam emis lin forlasi. Kiel mi povus lasi lin nun kiam li
estas blinda kaj malsana? Se edzo zorgas pri sia edzino kiam
ŝi malsanas, ŝi ankaŭ ĉiam zorgos pri li."
'''Kiu laboras pli, la viroj aŭ la inoj?'''
"Ni estas maljunaj, mi kaj mia edso, do ni ambaŭ malmulte
laboras. Por havi ajnan okupon, li plektas ŝnurojn aŭ
klopodas kudri: mi donas al li ĉifonojn por fliki. Li lavas
siajn vestojn, sian manĝilaron, li promenas tra mia arakidkampeto,
proksime de la domo, sed dum la plej granda parto
de la tempo li restas ĉi tie kaj babilas kun la amikoj. Kiam
li estis pli juna li ege laboris, kaj laŭ niaj tradiciaj
moroj li ne volis ke mi tro laboru en la kampoj. Ĉu vi
scias? La nova edzino de Avujan eĉ ne kapablas uzi dabaon
(specon de hojo). Mi ĉiam insistis helpi al li. Kiam oni
vidas la edzon tiom peni por nutri la familion, kiel oni
povas ne helpi? Sed estas aferoj, kiujn virino ne povas fari
ĉar ŝi ne havas la forton, kiel kultivi kampeton de laktukoj
kaj tomatoj. Por tion fari, oni devas fosi puton kaj akvigi
la kampeton ĉiutage. Same por la kotono. Estas tro da
lahoro por virino sola."
'''Kiu decidas kiuj eli la gefiloj iru al la lernejo?'''
“Miaj gefiloj ne iris al la lernejo. Kiam ili havis la aĝon
ĝustan por komenci ĝin viziti, mi apenaŭ aŭdis pri tia afero.
Hodiaŭ mia edzo diras, ke estus bele se mi lernus legi kaj
skribi, kondiĉe tamen, ke mi ĉiam restu hejme por zorgi pri
li, kiel mi ĉiam faras."
{{dekstre|Artikolo el <u>Unesko-kuriero</u> aŭg-sep. 1975}}
tradukita de Christina de Ciorgi ♀ (kristina de ĝorĝi)<noinclude><references/></noinclude>
f6hbdn2o6ggg9yla3ssbyzt6p3atx8e
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/12
104
37640
114973
2026-05-01T15:35:19Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114973
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{f|'''Antaŭen kaj ...'''|g=150%}}
SINDIKATOJ por purigistinoj
En Peruo ekzistas sindikatoj por
virinoj kiuj laboras en privataj
domoj pri purigado, lavado, kuirado,
infanzorgado ktp. Kutime
ili ricevas tre malbonan pagon,
nenian socian asekuron kaj laboras
15 horojn aŭ pli tage.
Krome ili ofte estas devigataj
loĝi en la labordomo.
Pro ĉio ĉi la virinoj preskaŭ ne
havas eblecon ekscii pri siaj
rajtoj aŭ pri sindikataj agadoj.
Unu el la sindikatoj tamen sukcesas
organizi dimanĉan lernejon
kie oni instruas lingvon, matematikon
kaj historion. Post la
tagmeza manĝo okazas lecionoj
pri desegnado, muziko ktp. Ankaŭ
sindikatajn agadojn oni pridiskutas.
La ĉefa celo de la sindikato
estas konsciigi la virinojn ke
pro la fakto ke ili estas konsiderataj
duarangaj pro sia
sekso, ili devas fari laboron
rigardatan kiel duarangan
(purigado).
MANIFESTACIO en Amsterdam
Sabaton la 21an de decembro 1980
okazis granda manifestacio en
Amsterdam, Nederlando. (Organizis
ĝin la grupo “Ni virinoj postulas",
kiu okupiĝas pri la batalo
por leĝo pri abortigo, kiu rajtigus
al la virinoj mem decidi.
Du tagojn antaŭe la nederlanda
parlamento akceptis leĝon, kiu
permesas abortigon kondiĉe ke
kuracisto rekomendas ĝin laŭ
difinitaj kriterioj kaj post dutaga
deviga konsidertempo.
“Ni virinoj postulas” opinias, ke
ne la povohavaj kuracistoj rajtu
decidi, sed ke la virino mem
decidu pri sia korpo. Krome,
ili kontraŭas la dutagan kansidertempon,
ĉar ili opinias, ke
virino kiu elektas abortigi jam
travivis malfacilan periodon.
Oni ja ne facile faras tiun paŝon!
VIRINOJ en Eŭropo
Ĉi tiu revuo estas eldonaĵo de
la Eŭropa Komunumaro. Ĝi enhavas
artikolojn pri la situacio de
virinoj en la naŭ landoj de la
Komunumaro. Sed ankaŭ informojn<noinclude><references/></noinclude>
4gcrsk9hx1ypeg3chp2lha2irsjj3on
114974
114973
2026-05-01T15:36:41Z
HenriLeFoll
4277
114974
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{f|'''Antaŭen kaj ...'''|g=150%}}
SINDIKATOJ por purigistinoj
En Peruo ekzistas sindikatoj por
virinoj kiuj laboras en privataj
domoj pri purigado, lavado, kuirado,
infanzorgado ktp. Kutime
ili ricevas tre malbonan pagon,
nenian socian asekuron kaj laboras
15 horojn aŭ pli tage.
Krome ili ofte estas devigataj
loĝi en la labordomo.
Pro ĉio ĉi la virinoj preskaŭ ne
havas eblecon ekscii pri siaj
rajtoj aŭ pri sindikataj agadoj.
Unu el la sindikatoj tamen sukcesas
organizi dimanĉan lernejon
kie oni instruas lingvon, matematikon
kaj historion. Post la
tagmeza manĝo okazas lecionoj
pri desegnado, muziko ktp. Ankaŭ
sindikatajn agadojn oni pridiskutas.
La ĉefa celo de la sindikato
estas konsciigi la virinojn ke
pro la fakto ke ili estas konsiderataj
duarangaj pro sia
sekso, ili devas fari laboron
rigardatan kiel duarangan
(purigado).
MANIFESTACIO en Amsterdam
Sabaton la 21an de decembro 1980
okazis granda manifestacio en
Amsterdam, Nederlando. (Organizis
ĝin la grupo “Ni virinoj postulas",
kiu okupiĝas pri la batalo
por leĝo pri abortigo, kiu rajtigus
al la virinoj mem decidi.
Du tagojn antaŭe la nederlanda
parlamento akceptis leĝon, kiu
permesas abortigon kondiĉe ke
kuracisto rekomendas ĝin laŭ
difinitaj kriterioj kaj post dutaga
deviga konsidertempo.
“Ni virinoj postulas” opinias, ke
ne la povohavaj kuracistoj rajtu
decidi, sed ke la virino mem
decidu pri sia korpo. Krome,
ili kontraŭas la dutagan kansidertempon,
ĉar ili opinias, ke
virino kiu elektas abortigi jam
travivis malfacilan periodon.
Oni ja ne facile faras tiun paŝon!
VIRINOJ en Eŭropo
{{Ornamaĵo}}
Ĉi tiu revuo estas eldonaĵo de
la Eŭropa Komunumaro. Ĝi enhavas
artikolojn pri la situacio de
virinoj en la naŭ landoj de la
Komunumaro. Sed ankaŭ informojn<noinclude><references/></noinclude>
hjcyafacfjb1f71onvnor688159c68h
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/13
104
37641
114975
2026-05-01T16:10:09Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114975
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>pri leĝoproponoj en la Eŭropa
Parlamento, kiuj rekte tuŝas
virinojn, kaj raportojn pri
ekzemple la UN-konferenco en
Kopenhago.
La ofsetita revuo estas (por ni
senpage, verŝajne ankaŭ por vi)
havebla en almenaŭ la 6 lingvoj
de la Komunumo en la sekvaj
landoj: Belgio, Danlando, FR
Germanio, Francio, Irlando,
ltalio, Luksemburgo, Nederlando,
Britio, Kanado, Venezuelo, Ĉilio,
Greklando, Japanio, Hispanio,
Tajlando, Turkio, Usono, Svislando
kaj Portugalio. Se vi
interesiĝas, ni povas sciigi al
vi la mendadreson en via lando.
HELPPROJEKTO por virinoj
En la provinco Gangni de Bangladeŝo,
la plej malriĉaj virinoj,
nome vidvinoj kaj eksedzinoj de
malriĉuloj, povas prunti monon
por aĉeti krudan rizon. Ili
hejme kuiras, sekigas kaj pistas
la rizon. Post tiu preparado,
ili povas vendi la rizon ĵe profito.
Ĉiusemajne ili povas prilabori
140 kilogramojn.
El la gajno, ili ĉiusemajne repagas
parton, ŝparas parton,
kaj per la cetero sin vivtenas.
Post kelkaj monatoj ili povas
aĉeti kokojn aŭ kapron aŭ eĉ
terpecon.
La celo de la projekto estas
ekonomie sendependigi la virinojn.
ANSTATAŬ la panepilolo
Ekzistas bona rimedo anstataŭ la
panepilolo (t.e. kontraŭ-koncipa
pilolo uzata <u>post</u> koito). Oni
devas preni du ordinarajn kontraŭ-koncipajn
pilolojn en malpli ol
72 horoj post la koito, kaj tiam
denove du post pliaj 12 horoj.
La piloloj kamen devas esti de la
pli forta speco.
La panepilolon oni devas engluti
dum kvin sinsekvaj tagoj. Tiel
oni enprenas kvanton da hormono
egalan al du jaroj da uzo de
normala pilolo. Ĉe la alternativa
metodo, oni uzas nur 8-oble
la kutiman kvanton.
La sekureco de la alternativa
metodo egalas al tiu de la panepilolo.
Malsaniĝo aŭ vomemo
apenaŭ okazas.
LEĜPROPONO en Hispanio
En Hispanio la soci-demokrata
ministro de justeco provas enkonduki
leĝon pri eksgeedsiĝo.
Ĝis nun la ŝtato ne havas tian
leĝon. Nur la katolika eklezio
povas decidi pri tio. Reage al
la provo de la ministro, la
hispana kardinalo Gonzalez
skribis; ke la ŝtato ne povas enkonduki
la eksgeedziĝon en la
civilan leĝaron, ĉar ĝi havas la
taskon okupiĝi pri la bonstato de
la komunumo. Laŭ li, eksgeedziĝo
estas "la peko el pekoj".
La leĝpropono ne havas grandan
ŝancon, ĉar la soci-demokratoj
estas en la reganta koalicio kune
kun la katolikoj.
Redaktis ĉi tiun rubrikon ♀ Loes
Demmendaal (lus demendaal), Ned.
Informojn provizis: ♂ Herman
Deceuninck, Belg.
{{dekstre|{{f|... malantaŭen|g=150%}}}}<noinclude><references/></noinclude>
3hx885w2evik21w6485l8lb4x5tltzc
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/14
104
37642
114976
2026-05-01T16:36:42Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114976
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{f|'''Kial persisti'''|g=150%}}
{{f|'''en rol-dividoj”'''|g=150%}}
{{Ornamaĵo}}
MAGUI Jajori ♀
"Ĉu vi iam imagis, ke 99% el la ĵurnalartikoloj, kiujn vi
legas ĉiumatene kaj ĉiuvespere, estas verkitaj de viroj?” mi
demandas. Kaj la demandato surpriziĝas. Iu tagĵurnalo ĉiuvespere
reklamas sin televide per atentokapta frazo: ”Ĵurnalon
+++++ produktas grupo da ardaj viroj". Ĵurnalkompanioj
en Japanio estas ja mondoj de viroj. “Germana
ĵurnalistino, kiu vizitis la Ĵurnal-kompanion Asahi kaj vidis
kelkcent virojn - kaj nur virojn — laborantajn en ĝia granda
redaktejo, konsternite murmuris, "Kia neordinara mondo!"
Kiam mi estis en Stokholmo por raporti pri la UN-Konferenco
pri Homaj Medioj, preskaŭ triono el la mil kelkcent ĵurnalistoj
tie kolektiĝintaj el la tuta mondo estis virinoj. En
Japanio inaj ĵurnalistoj okupas malpli ol 1 procenton de la
tuta ĵurnalistaro.
Ekster mia laborejo mi renkontas ankoraŭ aliajn mondojn de
virinoj. Ĝis la lasta aprilo mi deĵoris en unu el la
okcidentaj blokoj de Tokio. La bloko estas parto de la ĉefurbo
de ekonomia giganto, Japanio, sed ĝis la lasta jaro tie
troviĝis urbo kiu tute ne havis virinojn en sia urba asembleo.
Ĉu maljunaj viraj asembleanoj povas sindone labori pri
problemoj rekte ligitaj al la loĝantaro kiel infan-vartejoj,
pritrakto de forĵetaĵoj, lit-katenitaj maljunuloj, handikapuloj
<ref>Handikapulo: homo kiu suferas malavantaĝon pro korpa difekto</ref>
kaj konsumantoj?
En la urba asembleo de Oslo, Norvegujo, pli ol duono de la
membroj estis virinoj. En Danlando mi intervjuis virinan
urbestron. Virino estas ankaŭ urbestro de Ĉikaĝo, la due<noinclude><references/></noinclude>
kl83p6nkpd7y4z2v40toig7cylpbqru
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/15
104
37643
114977
2026-05-01T16:50:28Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114977
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>plej granda urbo en Usono. En Japanio virinaj urbestroj tute
mankas.
"Donu al paĉjo tian salajron ke panjo ne bezonu labori!"
Tiel sloganis iama gvidanto de la japana laborista movado.
Ankoraŭ hodiaŭ preskaŭ ĉiuj funkciuloj de ĉefaj laboristaj
organizaĵoj estas viroj. Cetere, mi neniam aŭdas proteston
flanke de tiuj gvidantoj pri senkompara kontraŭvirina
diskriminacio en dungado, kiam kompanioj eĉ ne donas al
virinoj la rajton fari eniran ekzamenon nur pro ilia sekso.
Dum mia raportista okupiĝo pri polucio en la sepdekaj jaroj
mi sentis, ke socia sistemo bazita sur vira regado faris nian
landon "polucie evoluinta". Estraranoj de poluciproduktantaj
entreprenoj astas viroj, kiuj studis en unuarangaj
universitatoj, Ili planas fabrikojn, kiujn funkciigas
viraj inĝenieroj. Plimultiĝas virinoj, kiuj eniras universitatojn,
sed tre malmultaj el ili elektas teknikajn fakojn,
ĉar al ili estas fermitaj la pordoj al tiaspecaj karieroj.
Mi supozas, ke virinaj inĝenieroj planus pli agrablajn urbojn
kaj loĝejojn. Kiam mi okupiĝis pri "panja agrikulturo" (en
kiu paĉjo forestas por perlabori monon en urbo), mi aŭdis pri
aborto pro laboro kun kultivilo. Ne ĝustas, ke agrikulturajn
maŝinojn desegnas viroj, kiuj ne konas virinan fiziologion.
Kiam mi vizitis Usonon por kolekti informojn pri poluciaj
problemoj, mi estis imponita de virinaj urboplanistoj, kiuj
vigle laboris por konstrui urbojn direktitajn al homoj. En
instituto por esplorado pri polucio en Moskvo mi surpriziĝis
trovi, ke la estro kaj preskaŭ ĉiuj membroj estas virinoj.
En Ĉinio mi vidis virinajn inĝenierojn ripari elektraĵojn kaj
virinajn pilotojn veturigi jetojn. Ne povas esti, ke japanaj
virinoj havas tiel malaltajn faktorojn de inteligenteco, ke
ili ne taŭgas por teknikaj fakoj. Do, la japana socio rabas
de virinoj la eblecon plene utiligi siajn kapablojn.
Tial mizere postrestas virina partopreno en la socio en 81
tiu "evolulando pri la rango de virinoj". Dume ankoraŭ
popularas la mito, ke "japanaj virinoj estas fortaj, ĉar ili
regas la familian monujon”. La fakto estas, ke nur tiel
malgrandan mondon kiel la hejmo oni permesas al virinoj
mastri. Jen la malnova ideo de divido de laboro inter viro
kaj virino: "La viro por la laboro, la virino por la hejmo".
Tio estas ankoraŭ akceptata en Japanio hodiaŭ.<noinclude><references/></noinclude>
7eap3s6gvrbip0y6blxs4faafbph946
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/16
104
37644
114978
2026-05-01T17:01:57Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114978
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>En la sepdekaj jaroj disvastiĝis tra la mondo ondoj de virinliberiga
movado. 1975 estis la Internacia Jaro de la Virino,
kiun sekvis "la UN-Jardeko por la Virino”. Influojn ne povis
eviti la japana socio. Fariĝis la unua ina ambasadoro, ina
estrarano en granda magazeno, kaj en la Japana Socialista
Partio elektiĝis la unua ina vicprezidanto, Plimultiĝas
virinoj, kiuj kuraĝe eniras virajn sanktejojn ĝis nun fermitajn
al virinoj. Sed plej multaj virinoj, precipe dommastrinoj
en sia mezaĝo, havas parttempan aŭ provizoran
laboron, kaj ricevas modestan enspezon de nur 400 enoj (= ĉ
US$ 2) hore, kiun ili aldonas al la salajro de sia edzo por
la familia financo.
En la sesdekaj jaroj la tuta virinaro estis diskriminaciata.
Rezulte de virinaj agadoj en la sepdekaj jaroj, kelkaj
virinoj estis akceptataj kiel plenkreskaj membroj en la
socion de la viroj; tamen, amaso da virinoj, kiuj devis ankaŭ
hejmlabori kaj varti infanojn, restis traktataj kiel duonaj
homoj en la socio. En siaj programoj pri virinoj, la japana
registaro konsideris ĉi-lastan grupon kiel modelon de
laborantaj virinoj, kiu povus plenumi la bezonon de entreprenoj
por malmultekosta laborforto. La intenco estas
evidenta en la "Programo por Plifortigo de la Familia Bazo"
de la reganta Liberal-Demokrata Partio, kiu proponis starigon
de "la Tago por la Familio". La ideo estas, ke postuli
seksan egalrajtecon kaj rajtojn de la virino estas okcidenta
individualismo; ke ni; japanoj, retaksu nian tradician
respekton de la familia ligo; kaj ke malgrandajn infanojn kaj
maljunajn gepatrojn prizorgu hejme la virinoj.
La nocion “virinoj en la hejmo", kiu iras kontraŭ la historia
fluo, subtenas efektive ankaŭ multaj viroj el progresemaj
tendaroj. "Se oni akceptas la dividon de roloj, t.e. ke la
edzo laboru ekstere kaj la edzino gardu la hejmon, estas ŝia
tasko atendi lian revenon en la hejmo, preparinte komforton,
kiun li malhavas ekstere.” Tiel skribas en sia libro
eldonita en la lasta jaro kuracisto kiu estas konata kiel
progresema. La persistemo de japanaj viroj, ĉu konservativaj
aŭ progresemaj, alkateni virinojn al la hejmo estas nenio
alia ol anakronismo.
La historio de la homaro firme fluas al “viro pli en hejmo;
virino pli en socio", Ekde la Internacia Jaro de la Virino,<noinclude><references/></noinclude>
fs6amaftpnfo1xcijxaznho43xxqhkd
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/17
104
37645
114979
2026-05-01T17:15:22Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114979
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>estas internacie konsentita komuna celo ŝanĝi la dividon de
roloj inter viro kaj virino. Ĝin enkorpigas la “Konvencio
pri la Forigo de Ĉiuj Formoj de Diskriminacio kontraŭ
Virinoj", kiun subskribis kvindek-kelkaj novaj landoj en la
17a de julio dum la UN-Korferenco por Jardeko por Virinoj en
Kopenhago, kaj la proponata "Rekomendo pri Egalrajteco de
Laboristoj kun Familiaj Respondecoj" (forpermeson por
prizorgi infanojn ricevu ankaŭ viroj!) de Internacia Labor-Organizaĵo (ILO).
Ni, virinoj, eklaboru por savi la homaron de tiaj aktualaj
problemoj kiel milito, polucio, energio kaj nord-suda
problemo. Por tio necesas detrui la limigon de "la viro por
la laboro; la virino por la hejmo" kaj ebligi egalan partoprenon
de viro kaj virino en la socio. Tio signifas, ke
ankaŭ viroj devas pripensi pri hejmo - tiel alvokas la tri
sloganoj de la UN-Jardeko por la Virino; egaleco; evoluo kaj
paco.
Seksa egalrajteco kaj virina partopreno en la socio ne
signifas, kiel multaj viroj miskomprenas, ke virino "pensu
kiel viro, laboru kiel hundo” por akceptiĝi en la socion de
viroj, nek ke virino rivalu kun viro en okazigo de militoj
kaj polucio. La vero estas, ke virinoj, ĉiutage vidante
diversajn malbonojn ekz. politikan korupton kaj diskriminacion
en la vircentrigita socio, urĝe sentas, ke ili ne plu
povas lasi sociajn aferojn sole al viroj. Prave, "...la
plena kaj kompleta evoluo de lando, la bonfarto de la mondo
kaj la aferoj de paco postulas la maksimuman partoprenon de
virinoj sub egalaj kondiĉoj kun viroj en ĉiuj kampoj."
(Antaŭparolo al la "Konvencio pri la Forigo de Ĉiuj Formoj
de Diskriminacio kontraŭ Virinoj".)
La muro de realeco tamen estas tro dika - mi plene konstatas
tion, dum mi skribas ĉi tiun artikolon en la oficejo,
trovante nur virojn ĉirkaŭ mi. La socio, kiu ne plu estas
evolulando rilate la rangon de virinoj, kaj kie viroj partoprenas
en hejmlaboro kaj vartado kune kun virinoj dum virinoj
aktive laboras en ĉiuj kampoj kune kun viroj - ĉu tio estas
fora utopio por Japanio?
{{dekstre|Artikolo el la japana jurnalo <u>Asahi</u>}}
{{dekstre|tradukita de Yamakawa setuuko♀}}
{{dekstre|(jamakaŭa secko)}}<noinclude><references/></noinclude>
0d0sdjeg9va6k061s7pj855gghd0f2q
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/18
104
37646
114980
2026-05-01T17:38:45Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114980
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{f|'''La kontribuo de virinoj'''|g=150%}}
{{f|'''al la Esperanto -literaturo'''|g=150%}}
{{dekstre|Aldo de Giorgi ♂ (ĝorĝi)}}
En la suplemento de julio 1980 al n-ro 3 de SkE, oni
demandas, ĉu ekzistas iuj elstaraj inaj rolantoj en la
Esperanto-literaturo.
Post trafoliumo de la ekzistantaj studoj pri la historio de
nia literaturo, estas tuj evidente ke la pozicio de virinoj
en la evoluo de nia tuta beletro estas, ekde la komenco nepre
elstara, el ĉiuj vidpunktoj, ĉu laŭ nombra proporcio, ĉu (kaj
ĉefe) laŭ kvalito.
Preteratentante kelkajn negravajn verkistinojn de la plej
fruaj tempoj, jam en la unua pionira periodo oni trafas la
tiam eksplodan kazon de Marie Hankel (1884-1929), kiu estis
tiam aklamata la plej granda poetino en la internacia lingvo,
unua kronita "reĝino” en la "Internaciaj Floraj Ludoj" (1909)
kaj prezidantino de “Esperanta Literatura Asocio". Ŝia famo
estis tiutempe grandega - kaj tute pleonasmas nun kritikaĉi
ke, objektive parolante, ŝiaj poemoj estas finfine nur svenbanalaj
siropaĵoj sen enhava kaj teknika valoroj. Ja, ŝiaj
viraj kolegoj tiamaj ne diversmaniere sin esprimis (eĉ la
plej renomaj - la Majstro ja instruis!).
En la proza kampo, en tiuj foraj tempoj de nia literatura
genezo, ni trovas la nomon de Jeanne Flourens (1871-1928),
kiu, sub pseŭdonimo "Roksano", svarmis kaj disfamiĝis sur la
paĝoj de la plej konataj revuoj. Estas notinde ke, interalie,
ŝi estis la unua kiu verkis pri inismaj egalrajtaj
problemoj.
Depost tiuj du korifeoj, la figuroj de reliefaj inaj personecoj
neniam malabundis en nia literaturo: Maria Ŝidlovskaja,<noinclude><references/></noinclude>
43nja1ukjjyujy8w1hrxxynvralkrz3
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/19
104
37647
114981
2026-05-01T18:23:17Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114981
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>Eva Seemannová-Suchardová, Jana Cíchová, Else Nyberg, Eija
Solovaara, Amalia Núnez-Dubús, Magda Carlsson kaj Hilda
Dresen (ankoraŭ nun taksata kiel unu el niaj plej brilaj
tradukistoj), ĝis la vere majestaj personecoj - Eli
Urbanová, Clelia Conterno Guglielminetti kaj Marjorie
Boulton. Boulton estas en absoluto unu el niaj plej grandaj
verkistoj, en kelkaj kampoj (ekz. en la esploro de la homa
psiko, en priamaj poemoj k.a.) nepre la plej granda el ĉiuj
kaj ĝis nun nesuperita.
Paroli pri la nuntempa situacio estus vere tro longe (kaj
riske), tiel multaj kaj valoraj estas la inaj reprezentantoj
en nia aktuala beletro. Do, por koncizigi la analizon, mi
profitas la fakton ke, ekde 1975, mi prizorgas beletran
rubrikon en <u>Heroldo de Esperanto</u> kaj, ĉerpinte el la ĝis nun
aperigitaj 33 numeroj, mi notas ke la kontribuo de la virinoj
estas elstara kaj reprezentas ĉirkaŭ 35% de la tuto. Cetere
du numeroj de la rubriko konsistis el nur virinaj kontribuoj;
unu estis dediĉita al la verkoj de la antaŭnelonge forpasinta
poetino Ludmila Jevsejeva, la dua enhavis la poeziajn produktojn
de Jevsejeva, de Magda Ŝaturova-Seppova, Rejna de Jong
kaj Nadia Andrianova. Plukinte el la aliaj numeroj de la
rubriko en <u>Heroldo</u> mi nur notas la sekvajn aperigitajn nomojn,
kiuj iel resume bildigas nian nuntempan virinan Parnason.
Jen la listo: Lina Gabrielli, Eli Urbanová, Daphne Lister,
Elvira Lippe, Zora Heide, Emilija Lapenna, Julia Pióro,
Spomenka Ŝtimec, Nevena Nedlĉeva, Kristina Aleksova, Mirdza
Burgmeister, Leonia Freundlich, Gunhild Halager, s-ino
Saranath, Helga Lindner, Erika Linz, Roan Orloff-Stone, Anna
Tarabini, Ariella Colombin. Sufiĉe bela florbukedo, ĉu ne?
(Kaj eble mi forgesis kelkajn nomojn.)
Inter la nomoj neankoraŭ envicigitaj en mian rubrikon, venas
al mi enmensen tiuj de nuntempe nemalgravaj verkistinoj:
Despina Patrinu, Éva Tófalvi, Ada Csiszar, Vesna Skaljer-Race,
Terttu Tyynelä.
Resume kaj konklude, oni povus longe diskuti kaj statistikadi
pri la objektiva valoro kaj pri la pezo de la kontribuo de la
virinoj al la verda literaturo (tion mi pretas fari se montriĝos
la intereso). Mi nur esperas ke, per miaj tre sintezaj
kaj lakonaj vortoj, klare rezultos la demonstro, ke la
rolo de la virinoj neniel povas esti taksata sensignifa.<noinclude><references/></noinclude>
4y4hrhrzqnco2jicm8ni6nidk1t6ipu
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/20
104
37648
114982
2026-05-01T19:18:44Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114982
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{f|'''ARĤIVO DE PRELEGOJ'''|g=150%}}
EGALRAJTECO EN SVEDUJO:
BILDO KUN HELA KAJ MALHELA FLANKOJ
Ofte oni ricevas la impreson, ke la problemo pri seksa egalrajteco
estas preskaŭ solvita en Svedujo. Tamen, prelegante
en Stokholmo dum la 65a Universala Kongreso, Birgitta Wistrand
de la sveda virina asocio Fredrika-Bremer-Förbundet atentigis,
ke eĉ kiam la principo de egalrajteco estis oficiale akceptita,
la baza sinteno de la homoj ne multe ŝanĝigis. Ŝi diris:
"Unuopaj homoj kaj familioj ne estis pretaj Ŝanĝi sian vivmanieron.
La viroj ne transprenis sian parton de la hejmlaboro,
la virinoj retenis la ĉefan respondecon por prizorgo
de la infanoj. En la eksterhejma laboro virinoj ne estis
konsiderataj kiel plenvaloraj partneroj rilate la salajron aŭ
karieron." Tial la bildo de Svedujo havas helan kaj malhelan
flankon, kie problemoj pri egalrajteco ankoraŭ ne estas
solvitaj, sed kie multaj homoj okupiĝas pri ili.
Interesa parto de la prelego temis pri la diversaj perspektivoj
de laborantoj por egalrajteco. Ekzemple, kelkaj homoj
opinias, ke la pensmaniero de virinoj restigas ilin ĉe malpli
alta nivelo ol viroj. Tiu vidpunkto implicas, ke por fariĝi
samrajtaj virinoj devas transpreni la pensmanieron de viroj.
Alia perspektivo supozas, ke virinoj kaj viroj nature havas
la samajn antaŭkondiĉojn, kaj do ke estas plej juste dividi
taskojn egale inter la seksoj. Tria perspektivo estas, ke
ja ekzistas diferencoj inter la seksoj, sed ke la scioj kaj
spertoj de virinoj ne havas malpli da valoro ol tiuj de viroj.
Tio signifas, interalie, ke la hejmlaboro kaj flegado devus
esti taksataj pli alte.
Poste, Birgitta Wistrand mallonge prezentis la historion de
la sveda virina movado kaj kelkajn el la oficialaj paĝoj por .
atingi egalrajtecon. Fine ŝi mallonge aludis al la neceso,
ke ankaŭ viroj rekonsideru siajn rolojn.
La prelego traktis multajn interesajn punktojn, sed tro
dense, En ĝi estis fakte sufiĉe da temoj por pluraj prelegoj.
La kompleta teksto, en Esperanta traduko de Iva Aberg (oberj)
estas havebla de la arĥivo de prelegoj pri la virina demando
(v. p. 4 por pliaj detaloj).<noinclude><references/></noinclude>
mhjj70e7l03g3821yjg4uw4u6xqu2r3
114983
114982
2026-05-01T19:19:08Z
HenriLeFoll
4277
114983
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{f|'''ARĤIVO DE PRELEGOJ'''|g=150%}}
EGALRAJTECO EN SVEDUJO:
BILDO KUN HELA KAJ MALHELA FLANKOJ
Ofte oni ricevas la impreson, ke la problemo pri seksa egalrajteco
estas preskaŭ solvita en Svedujo. Tamen, prelegante
en Stokholmo dum la 65a Universala Kongreso, Birgitta Wistrand
de la sveda virina asocio Fredrika-Bremer-Förbundet atentigis,
ke eĉ kiam la principo de egalrajteco estis oficiale akceptita,
la baza sinteno de la homoj ne multe ŝanĝigis. Ŝi diris:
"Unuopaj homoj kaj familioj ne estis pretaj Ŝanĝi sian vivmanieron.
La viroj ne transprenis sian parton de la hejmlaboro,
la virinoj retenis la ĉefan respondecon por prizorgo
de la infanoj. En la eksterhejma laboro virinoj ne estis
konsiderataj kiel plenvaloraj partneroj rilate la salajron aŭ
karieron." Tial la bildo de Svedujo havas helan kaj malhelan
flankon, kie problemoj pri egalrajteco ankoraŭ ne estas
solvitaj, sed kie multaj homoj okupiĝas pri ili.
Interesa parto de la prelego temis pri la diversaj perspektivoj
de laborantoj por egalrajteco. Ekzemple, kelkaj homoj
opinias, ke la pensmaniero de virinoj restigas ilin ĉe malpli
alta nivelo ol viroj. Tiu vidpunkto implicas, ke por fariĝi
samrajtaj virinoj devas transpreni la pensmanieron de viroj.
Alia perspektivo supozas, ke virinoj kaj viroj nature havas
la samajn antaŭkondiĉojn, kaj do ke estas plej juste dividi
taskojn egale inter la seksoj. Tria perspektivo estas, ke
ja ekzistas diferencoj inter la seksoj, sed ke la scioj kaj
spertoj de virinoj ne havas malpli da valoro ol tiuj de viroj.
Tio signifas, interalie, ke la hejmlaboro kaj flegado devus
esti taksataj pli alte.
Poste, Birgitta Wistrand mallonge prezentis la historion de
la sveda virina movado kaj kelkajn el la oficialaj paĝoj por
atingi egalrajtecon. Fine ŝi mallonge aludis al la neceso,
ke ankaŭ viroj rekonsideru siajn rolojn.
La prelego traktis multajn interesajn punktojn, sed tro
dense, En ĝi estis fakte sufiĉe da temoj por pluraj prelegoj.
La kompleta teksto, en Esperanta traduko de Iva Aberg (oberj)
estas havebla de la arĥivo de prelegoj pri la virina demando
(v. p. 4 por pliaj detaloj).<noinclude><references/></noinclude>
7upnarpn5nubytdmz7jsk3git9j2zuo
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/21
104
37649
114984
2026-05-01T19:36:49Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114984
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{f|'''Ĉu ĉesigi la diskuton?'''|g=150%}}
{{dekstre|Marjorie Boulton ♀ (maĝri bultn)}}
En pasintaj numeroj de SkE aperis pluraj leteroj kaj
artikoloj pri enkonduko de komunseksa pronomo en
Esperanton. Kelkaj ankoraŭ atendas sian aperigon,
atestante la fortan intereson de esperantistoj pri ĉiu
ajn lingva demando. Laŭ la jena artikolo, tamen,
ekzistas multe pli gravaj demandoj por nia atento.
Kiel evidentiĝas el la unua frazo, ĉi tiu artikolo mem
devis sufiĉe longe atendi en la vico, ĉar ĝi venis
reage al artikolo, kiu aperis jam en fla provnumero de
SkE. Ĝi do aludas specife al propono de Ole Hagemann
en tiu numero, sed ĝiaj konkludoj validas ankaŭ por
aliaj proponoj pri komuna pronomo.
La artikolo <u>Egaleco kaj la Internacia Lingvo</u> inteligente kaj
modere atentigas pri vera difekto en nia lingvo kaj en multaj
lingvoj; kaj la proponoj de Ole Hagemann ŝajnas al mi simile
moderaj kaj inteligentaj. Komuna pronomo, <u>ri</u>, solvus kelkajn
problemojn kaj estus utila kaj justa.
Kaj tamen —
Unue, mi tre dubas, ĉu la manko de komunseksa pronomo estas
vere grava faktoro en la pozicio de la virino. Tia pronomo
mankas en la angla kaj la franca, la germana kaj la sveda;
tamen, kiuj virinoj estas pli emancipitaj ol la usonaninoj,
la anglinoj, la francinoj, germaninoj kaj svedinoj?
Mi suspektas, ke lastatempe ni virinoj foje tro bruis pri
tiaj bagateloj, ĉar ili "povas esti signifaj" - kaj ili ja
povas sed la insisto ekzemple, en la angla, paroli ne plu
pri "dustman" (rubporta viro) sed pri "dustperson" (rubporta<noinclude><references/></noinclude>
espwcy4esphmqt6ia81zfy6390ow8i3
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/22
104
37650
114985
2026-05-01T20:07:08Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114985
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>persono) ĉar eble virino deziras havi tian postenon, povas
kontraŭefiki, donante la impreson, ke al ni virinoj tro gravas
bagateloj: subteni, fakte, la viran mensogon, ke ni estas
tre ofendiĝemaj kaj tro forte sentas pri aferoj negravaj.
Simile pri la kreskanta deziro, ne uzi "sinjorino" aŭ "fraŭlino”
sed trovi ian alian titolon, kiam fakte la diferenco
inter edzino kaj fraŭlino <u>estas</u> tre granda kaj grava, socie,
ekonomie kaj psikologie. Ju pli iu bruadas pri bagateloj,
des pli tiu donas la impreson, ke ekzistas nur bagateloj por
pribruadi ...
Do, due:
Kiam en tre multaj landoj, virinoj nur rajtas labori en
diversaj postenoj kaj profesioj, sed fakte daŭras multloke
la kutimo, ke la virino tamen faras la tutan mastruman laboron,
tiel ke la ”emancipita" laboranta edzino ofte estas
malpli libera kaj pli laca ol la virino ”ligita al la hejmo"
kiu almenaŭ devis prizorgi nur la hejmon;
kaj kiam en multaj landoj religiaj bigotoj penas repuŝi
virinojn el profesioj, postenoj kaj kleriĝado, reen en tre
rigore fermitan hejman vivon, kvankam iliaj religioj ne
necese ordonas ĉie tian regreson;
kaj kiam en multaj landoj peritaj geedzigoj neas al junaj
virinoj ian ajn elektorajton pri edzo, eĉ la rajton resti
fraŭlino, tiel ke multaj virinoj estas kondamnitaj al dumviva
kuneco kun edzoj netaŭgaj;
kaj kiam en multaj landoj ankoraŭ, edzinoj devas elĉerpi sin
kaj konstante suferi, pro troa naskado de infanoj, el kiuj
multaj mortos tre junaj;
kaj kiam estas landoj, kie viro povas ege facile eksedzinigi
edzinon, sed la edzino havas nenian rajton eksedzigi eĉ la
plej kruelan edzon;
kaj kiam ankoraŭ ekzistas sur la terglobo landoj, kie la
naskiĝo de filo estas motivo por ĝojo, sed la naskiĝo de
filino, afero de bedaŭro, kolero kaj eĉ honto;
kaj kiam sur nia belega terglobo, en la dudeka jarcento,
ankoraŭ ekzistas popoloj, kiuj ordonas al ĉiuj puberaj knabinoj
la apenaŭ priskribeblan kruelecon de virina cirkumcido,
kiu kostas al ili ne nur tiutempan torturon, sed seksan
kriplecon kaj ofte nenecesajn danĝerojn je akuŝado;<noinclude><references/></noinclude>
mpw8fdk9smp7udlm1v6ma8lsuaducb8
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/23
104
37651
114986
2026-05-02T08:57:52Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114986
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>kaj kiam, en landoj, kiuj laŭ kelkaj kriterioj nomus sin
civilizaj, policanoj sisteme kutimas praktiki sur virinojn
arestitajn pro politikaj agoj suspektindaj, seksperforton
speciale organizitan kiel torturan teknikon ...
Dume, mi opinias, ke ni devas koncerni nin pri niaj fratinoj,
ne plej urĝe rilate al neperfektaj pronomoj.
Tamen, mi havas alian motivon por milde oponi la en si mem
ne malbonan proponon de s-ro Hagemann.
Post tridek jaroj kiel esperantisto, mi dolore kaj kontraŭvole,
sed devigite per spertado, venis al la konkludo, ke
unu el la faktoroj, kiuj plej malhelpas Esperanton, estas
konfliktoj interne de la esperantistoj. Ne sufiĉe facile ni
konsentis iom diferenci kun toleremo; ne sufiĉe facile ni iom
kompromisas, iom ŝultrotiras, iom konsentas, ke kiam temas
pri multaj homoj, ne ĉiu perfekte plaĉos ĉiam, ĉiel, al ĉiuj
aliaj. Kaj ŝajnas, ke ofte estas pri lingvaj detaloj, ke
okazas la plej nenecesaj krizoj kaj kvereloj. Iam estis tute
senproporcia bruo pri la fakte ne tre multaj neologismoj de
Kalocsay, tiel ke okazis eĉ ege hontindaj persekutoj kontraŭ
unu el la eble dek plej grandaj esperantistoj de nia historio.
Multaj ankoraŭ memoros, kiel la ne tre grava punkto pri
<u>-ita</u> kaj <u>-ata</u> en nur malmultaj dubaj situacioj malamikigis
kelkajn el la plej honorindaj servantoj de la Movado, kaŭzis
publikajn konfliktojn tre maledifajn, kaj eble eĉ pli tragike,
kolose perdigis la tempon kaj energion de multaj el la plej
bonaj intelektoj kaj noblaj animoj de Esperanto, kaj
multloke venenis la atmosferon. Nu, Ĉu niaj malamikoj ne iom
rajtas diri, ke ni esperantistoj asertas, ke per Esperanto
oni helpos al mondpaco kaj interpopola amikeco, sed la
esperantistoj kapablas kvereli nur pri mizeraj participoj?
Kompreneble, mi iomete trosimpligas retorike; tamen, mi vere
petegas al ĉiuj esperantistoj, ke ili ne nuntempe iniciatu
lingvajn proponojn, eĉ ne en si mem malbonajn, kiuj povus
denove dividi nin kaj perdigi niajn limigitajn fortojn per
tiaj konfliktoj internaj. Ĝuste simile mi pensas, pri ĉiuj
proponoj pri alfabetaj reformoj. Ni ankoraŭ ne estas maturaj
por tiaj aferoj; ili povos nur distri nin de pli gravaj taskoj,
kaj krei pretekstojn por detruaj konfliktoj.
Ni ne nuntempe elverŝu inkon en lingvaj polemikoj, kiuj nepre
naskiĝus el "reformproponoj", kiam ankoraŭ fluas en la mondo<noinclude><references/></noinclude>
kpt2i62bxjy9xxgf8kihmsnppyhuduf
Paĝo:Sekso kaj Egaleco - Januaro 1981.pdf/24
104
37652
114987
2026-05-02T09:19:31Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
114987
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>tiom da sango kaj larmoj. Ni virinoj prefere laboru per
Esperanto, ne jam penu bonmotive operacii ĝin.
Kaj dume, ni ne forgesu pri la utileco ofte de: <u>li kaj ŝi</u>,
<u>li aŭ ŝi</u>; <u>tiu, ties</u>; <u>oni</u>; <u>persono</u>; <u>homo</u>; eble ne en ĉiuj
kazoj, sed en multaj, unu aŭ alia sufiĉos por eviti
gramatikan diskriminacion.
----
.. SkE ... novaĵoj ... SkE ... novaĵoj ... SkE ... novaĵoj ..
Pri la apero de la japana SkE raportis ĉiuj el la tri plej.
grandaj tutlandaj ĵurnaloj de Japanujo.
La ĵurnalo <u>Mainiĉi</u> intervjuis la du redaktorojn, Yamakawa
Setsuko kaj Hukunaga Makiko, kaj aperigis artikolon pri ilia
agado kun foto. Ĝi aperis en la 15a de septembro kaj poste
venis multaj reagoj de interesitoj. En la sama tago <u>Jomiuri</u>
prezentis la revuon en sia rubriko "Libroj pri virinoj".
Foto montris la japanan SkE inter pluraj aliaj japanlingvaj
eldonaĵoj. En la 19a de septembro la ĵurnalo <u>Asahi</u> informis
pri la japana SkE en sia rubriko "Memorando" kiu temis pri
novaj gazetoj inkluzive tiujn pri virina agado.
----
{{c|'''Per nia nura vol,''''}}
{{c|AŬ}}
{{c|KANTA HISTORIO PRI LA KONDIĈOJ,}}
{{c|LUKTOJ KAJ ESPEROJ DE ĈIUJ INOJ KAJ}}
{{c|INISTOJ EN LA NUNA KAJ PASINTA EPOKOJ EN PLURAJ LANDOJ}}
{{c|TRADUKITA EL NACIE UZATAJ LINGVOJ AL INTERNACIE UZOTA LINGVO}}
{{c|KUN KLERA SE NE KLARA PRETERKONDUKO DE ANA BRENAN, PRESITA EN}}
{{c|PLAĈA LIBRETO POR KE ĈIU BONE KOMPRENU LA VORTOJN DE LA DEK}}
{{c|KANZONOJ ALTKVALITE KANTITAJ FARE DE SUZANA KAJ SURBENDIGITAJ}}
{{c| EN BENDOSKATOLO}}
{{c|TIO ESTAS}}
{{c|KASEDO}}
La kasedo "per nia nura vol'" kiu enhavas inismajn kanzonojn,
estas havebla de Loes Demmendaal, Bethlemstraat 23e, 3061GA
Rotterdam. Nederlanda pĉk. 2462436. Prezo; 18,00 gld.
----<noinclude><references/></noinclude>
5oopsabtz19z7vt3yp9h1dqg3avmy17
114988
114987
2026-05-02T09:20:50Z
HenriLeFoll
4277
114988
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>tiom da sango kaj larmoj. Ni virinoj prefere laboru per
Esperanto, ne jam penu bonmotive operacii ĝin.
Kaj dume, ni ne forgesu pri la utileco ofte de: <u>li kaj ŝi</u>,
<u>li aŭ ŝi</u>; <u>tiu, ties</u>; <u>oni</u>; <u>persono</u>; <u>homo</u>; eble ne en ĉiuj
kazoj, sed en multaj, unu aŭ alia sufiĉos por eviti
gramatikan diskriminacion.
----
.. SkE ... novaĵoj ... SkE ... novaĵoj ... SkE ... novaĵoj ..
Pri la apero de la japana SkE raportis ĉiuj el la tri plej.
grandaj tutlandaj ĵurnaloj de Japanujo.
La ĵurnalo <u>Mainiĉi</u> intervjuis la du redaktorojn, Yamakawa
Setsuko kaj Hukunaga Makiko, kaj aperigis artikolon pri ilia
agado kun foto. Ĝi aperis en la 15a de septembro kaj poste
venis multaj reagoj de interesitoj. En la sama tago <u>Jomiuri</u>
prezentis la revuon en sia rubriko "Libroj pri virinoj".
Foto montris la japanan SkE inter pluraj aliaj japanlingvaj
eldonaĵoj. En la 19a de septembro la ĵurnalo <u>Asahi</u> informis
pri la japana SkE en sia rubriko "Memorando" kiu temis pri
novaj gazetoj inkluzive tiujn pri virina agado.
----
{{c|'''Per nia nura vol''''}}
{{c|AŬ}}
{{c|KANTA HISTORIO PRI LA KONDIĈOJ,}}
{{c|LUKTOJ KAJ ESPEROJ DE ĈIUJ INOJ KAJ}}
{{c|INISTOJ EN LA NUNA KAJ PASINTA EPOKOJ EN PLURAJ LANDOJ}}
{{c|TRADUKITA EL NACIE UZATAJ LINGVOJ AL INTERNACIE UZOTA LINGVO}}
{{c|KUN KLERA SE NE KLARA PRETERKONDUKO DE ANA BRENAN, PRESITA EN}}
{{c|PLAĈA LIBRETO POR KE ĈIU BONE KOMPRENU LA VORTOJN DE LA DEK}}
{{c|KANZONOJ ALTKVALITE KANTITAJ FARE DE SUZANA KAJ SURBENDIGITAJ}}
{{c|EN BENDOSKATOLO}}
{{c|TIO ESTAS}}
{{c|KASEDO}}
La kasedo "per nia nura vol'" kiu enhavas inismajn kanzonojn,
estas havebla de Loes Demmendaal, Bethlemstraat 23e, 3061GA
Rotterdam. Nederlanda pĉk. 2462436. Prezo; 18,00 gld.
----<noinclude><references/></noinclude>
t6t62d7464wkzuqln83zoexxvbqc4g5