ویکی‌نبشته fawikisource https://fa.wikisource.org/wiki/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C MediaWiki 1.47.0-wmf.7 first-letter مدیا ویژه بحث کاربر بحث کاربر ویکی‌نبشته بحث ویکی‌نبشته پرونده بحث پرونده مدیاویکی بحث مدیاویکی الگو بحث الگو راهنما بحث راهنما رده بحث رده درگاه بحث درگاه پدیدآورنده بحث پدیدآورنده برگه گفتگوی برگه فهرست گفتگوی فهرست TimedText TimedText talk پودمان بحث پودمان Event Event talk 104 46854 286574 286170 2026-06-19T11:45:27Z Hanooz 17889 /* نمونه‌خوانی‌شده */ 286574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" />{{RunningHeader|۱۳|سفر پیدایش ۹|}}{{rule}}</noinclude>نزد وی برنگشت ✡︎ {{verse|۸|۱۳|color=black}} و در سال ششصد و یکم در روز اوّل از ماه اوّل آب از روی زمین خشک شد پس نوح پوشش کشتی را برداشته نگریست و اینک روی زمین خشک بود ✡︎ {{verse|۸|۱۴|color=black}} و در روز بیست و هفتم از ماه دوّم زمین خشک شد ✡︎ {{verse|۸|۱۵|color=black}} آنگاه خدا نوحرا مخاطب ساخته گفت ✡︎ {{verse|۸|۱۶|color=black}} از کشتی بیرون شو تو و زوجه‌ات و پسرانت و ازواج پسرانت با تو ✡︎ {{verse|۸|۱۷|color=black}} و همهٔ حیواناتیرا که نزد خود داری هر ذی جَسَدیرا از پرندگان و بهایم و کلّ حشرات خزندهٔ بر زمین با خود بیرون آور تا بر زمین منتشر شده در جهان بارور و کثیر شوند ✡︎ {{verse|۸|۱۸|color=black}} پس نوح و پسران او و زنش و زنان پسرانش با وی بیرون آمدند ✡︎ {{verse|۸|۱۹|color=black}} و همهٔ حیوانات و همهٔ حشرات و همهٔ پرندگان و هر چه بر زمین حرکت میکند باجناس آنها از کشتی بدر شدند ✡︎ {{verse|۸|۲۰|color=black}} و نوح مذبحی برای {{روخط|خداوند}} بنا کرد و از هر بهیمهٔ پاک و از هر پرندهٔ پاک گرفته قربانیهای سوختنی بر مذبح گذرانید ✡︎ {{verse|۸|۲۱|color=black}} و {{روخط|خداوند}} بوی خوش بوئید و{{روخط|خداوند}} در دل خود گفت بعد از این دیگر زمین را بسبب انسان لعنت نکنم زیرا که خیال دل انسان از طفولیّت بداست و بار دیگر همهٔ حیوانات را هلاک نکنم چنانکه کردم ✡︎ {{verse|۸|۲۲|color=black}} مادامی که جهان باقیست زرع و حصاد و سرما و گرما و زمستان و تابستان و روز و شب موقوف نخواهد شد ✡︎ {{وسط|{{روخط|باب نهم}}}} {{فصل|۹}} {{verse|۹|۱|color=black}} و خدا نوح و پسرانشرا برکت داده بدیشان گفت بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید ✡︎ {{verse|۹|۲|color=black}} و خوف شما و هیبت شما بر همهٔ حیوانات زمین و بر همهٔ پرندگان آسمان و بر هر چه بر زمین میخزد و بر همهٔ ماهیان دریا خواهد بود بدست شما تسلیم شده اند ✡︎ {{verse|۹|۳|color=black}} و هر جنبندهٔ که زندگی دارد برای شما طعام باشد همه را چون علف سبز بشما دادم ✡︎ {{verse|۹|۴|color=black}} مگر گوشت را با جانش که خون او باشد مخورید ✡︎ {{verse|۹|۵|color=black}} و هر آینه انتقام خون شما را برای جان شما خواهم گرفت از دست هر حیوان آنرا خواهم گرفت و از دست انسان انتقام جان انسانرا از دست برادرش خواهم گرفت ✡︎ {{verse|۹|۶|color=black}} هر که خون انسان ریزد خون وی بدست انسان ریخته شود زیرا خدا انسانرا بصورت خود ساخت ✡︎ {{verse|۹|۷|color=black}} و شما بارور و کثیر شوید و در زمین منتشر شده در آن بیفزائید ✡︎ {{verse|۹|۸|color=black}} و خدا نوح و پسرانش را با وی خطاب کرده گفت ✡︎ {{verse|۹|۹|color=black}} اینک من عهد خود را با شما و بعد از شما با ذریت شما<noinclude></noinclude> e3qeii5675e024aluycwf9poz9ey2ei 286575 286574 2026-06-19T11:47:10Z Hanooz 17889 286575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" />{{RunningHeader||سفر پیدایش ۹|۱۱}}{{rule}}</noinclude>نزد وی برنگشت ✡︎ {{verse|۸|۱۳|color=black}} و در سال ششصد و یکم در روز اوّل از ماه اوّل آب از روی زمین خشک شد پس نوح پوشش کشتی را برداشته نگریست و اینک روی زمین خشک بود ✡︎ {{verse|۸|۱۴|color=black}} و در روز بیست و هفتم از ماه دوّم زمین خشک شد ✡︎ {{verse|۸|۱۵|color=black}} آنگاه خدا نوحرا مخاطب ساخته گفت ✡︎ {{verse|۸|۱۶|color=black}} از کشتی بیرون شو تو و زوجه‌ات و پسرانت و ازواج پسرانت با تو ✡︎ {{verse|۸|۱۷|color=black}} و همهٔ حیواناتیرا که نزد خود داری هر ذی جَسَدیرا از پرندگان و بهایم و کلّ حشرات خزندهٔ بر زمین با خود بیرون آور تا بر زمین منتشر شده در جهان بارور و کثیر شوند ✡︎ {{verse|۸|۱۸|color=black}} پس نوح و پسران او و زنش و زنان پسرانش با وی بیرون آمدند ✡︎ {{verse|۸|۱۹|color=black}} و همهٔ حیوانات و همهٔ حشرات و همهٔ پرندگان و هر چه بر زمین حرکت میکند باجناس آنها از کشتی بدر شدند ✡︎ {{verse|۸|۲۰|color=black}} و نوح مذبحی برای {{روخط|خداوند}} بنا کرد و از هر بهیمهٔ پاک و از هر پرندهٔ پاک گرفته قربانیهای سوختنی بر مذبح گذرانید ✡︎ {{verse|۸|۲۱|color=black}} و {{روخط|خداوند}} بوی خوش بوئید و{{روخط|خداوند}} در دل خود گفت بعد از این دیگر زمین را بسبب انسان لعنت نکنم زیرا که خیال دل انسان از طفولیّت بداست و بار دیگر همهٔ حیوانات را هلاک نکنم چنانکه کردم ✡︎ {{verse|۸|۲۲|color=black}} مادامی که جهان باقیست زرع و حصاد و سرما و گرما و زمستان و تابستان و روز و شب موقوف نخواهد شد ✡︎ {{وسط|{{روخط|باب نهم}}}} {{فصل|۹}} {{verse|۹|۱|color=black}} و خدا نوح و پسرانشرا برکت داده بدیشان گفت بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید ✡︎ {{verse|۹|۲|color=black}} و خوف شما و هیبت شما بر همهٔ حیوانات زمین و بر همهٔ پرندگان آسمان و بر هر چه بر زمین میخزد و بر همهٔ ماهیان دریا خواهد بود بدست شما تسلیم شده اند ✡︎ {{verse|۹|۳|color=black}} و هر جنبندهٔ که زندگی دارد برای شما طعام باشد همه را چون علف سبز بشما دادم ✡︎ {{verse|۹|۴|color=black}} مگر گوشت را با جانش که خون او باشد مخورید ✡︎ {{verse|۹|۵|color=black}} و هر آینه انتقام خون شما را برای جان شما خواهم گرفت از دست هر حیوان آنرا خواهم گرفت و از دست انسان انتقام جان انسانرا از دست برادرش خواهم گرفت ✡︎ {{verse|۹|۶|color=black}} هر که خون انسان ریزد خون وی بدست انسان ریخته شود زیرا خدا انسانرا بصورت خود ساخت ✡︎ {{verse|۹|۷|color=black}} و شما بارور و کثیر شوید و در زمین منتشر شده در آن بیفزائید ✡︎ {{verse|۹|۸|color=black}} و خدا نوح و پسرانش را با وی خطاب کرده گفت ✡︎ {{verse|۹|۹|color=black}} اینک من عهد خود را با شما و بعد از شما با ذریت شما<noinclude></noinclude> 0sdbcrwuio5w550rp0aruxh30asja8w