Wikiheimild fowikisource https://fo.wikisource.org/wiki/Fors%C3%AD%C3%B0a MediaWiki 1.46.0-wmf.24 first-letter Miðil Serstakt Kjak Brúkari Brúkarakjak Wikiheimild Wikiheimild-kjak Mynd Myndakjak MediaWiki MediaWiki-kjak Fyrimynd Fyrimyndakjak Hjálp Hjálparkjak Bólkur Bólkakjak Page Page talk Index Index talk TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 0 1403 3794 3736 2026-04-22T07:04:34Z ~2026-24466-51 2557 3794 wikitext text/x-wiki Yrkjari: [[Høvundur:Jens Christian Djurhuus|Jens Christian Djurhuus]] (1773&ndash;1853) <poem> 1. Vilja tær hoyra kvæði mítt, vilja tær orðum trúgva, um hann Ólav Trúgvason, higar skal ríman snúgva. Niðurlag: Glymur dansur í høll, dans sláði í ring! Glaðir ríða noregis menn til hildarting. 2. Kongurin letur snekju smíða har á sløttumsandi; Ormurin Langi støstur var, Sum gjørdur á Noregis landi. 3. Knørrur var gjørdur á Noregis landi, gott var í honum evni: átjan alil og fjøruti var kjølurin millum stevni 4. Forgyltir vóru báðir stavnar, borðini vóru blá, forgyltan skjøldá toppi hevði, sum søgur ganga frá. 5. Kongurin situr á hásæti, talar við sínar dreingir: ''Vit skulu sigla tann salta sjógv, tað havi eg hugsa so leingi.'' 6. ''Berið nú fram tey herklæðir við brynju og blonkum brandi, síðani leggjifrá landi út, og siglið frá Noregis landi !'' 7. Fróir og glaðir sveinar mæltu: ''Harri, vit skulu fylgja tær, um enn tú fert í frið ella stríð, vit óttast ei bratta brynju.'' 8. Har kom maður oman av bergi við sterkum boga í hendi: ''Jallur tín av Ringaríki hann meg higar sendi.'' 9. Kongurin so til orða tekur bæði við gleði og gamni: ''Sig mær satt, tú ungi maður, hvat er tú nevndur á navni?'' 10. ''Einar skalt tú nevna meg, ið væl kann boga spenna, Tambar eitur mín menski bogi, ørvar drívur at renna.'' 11. ''Hoyr tú tað, tú ungi maður, vilt tú við mær fara, tú skalt vera mín ørvargarpur Ormin at forsvara.'' 12. Gingu teir til strandar oman, Ríkir menn og restir, lunnar brustu og jørðin skalv: teir drógu knørr úr nesti. 13. Vundu upp síni silkisegl, út í havi ganga; so er sagt, at kongurin hann stýrdi Orminum Langa. 14. Hetta frættist víða um landi, at Noregis menn teir sigldu; Danimark kongur og Svøríkis kongur ráðini hildu saman. 15. Danimark kongur og Svøríkis kongur gingu saman í ráð, hvussi teir skuldi fáa Noregis kong skjótt av døgum. 16. Senda teir boð til Eiriks Jall í væl teir borin til evna, hann skal fylgja í ferðini við, sín faðirs deyð at hevna. 17. Eirikur gongur for kongar inn við brynju og reyðum skjoldi: ''Ólavur kongur av Noregi mín faðirs deyða voldi.'' 18. Jallurin stendur á hjállargólvi, blankt bar spjót í hendi: ''Ólavur kongur síggja skal, eg hvast mót hvøssum vendi.'' 19. Gingu teir til strandar oman — fagurt var tað lið — Danimark kongur og Svøríkis kongur og Eirik' jall tann triði. 20. Trýggjir gingu skipaflotar út úr Oyrasundi, Jarnbardur í odda sigldi, jallurin stýra kundi. 21. Danimark kongur til orða tekur, Letur so orðini greiða: ''Hann, ið Ormin Langa tekur, skal hann við ognum eiga !'' 22. Eirikur hugsar við sjálvur sær: ''Tó at tú manst tað royna, tú tekur ikki Ormin Langa við danskari makt aleina !'' 23. Mælti tað Svøríkis kongurin, hann helt á brýndum knívi: ''Eg skal Ormin langa taka, ella lata lívið !'' 24. Erikur stendur á breiðum bunka, klæddur í skarlak reyð: ''Tú tekur ikki Ormin Langa, fyrr eg síggji eg tín deyð.'' 25. Eirikur talar til sínar menn: ''Kempum munnu vit møta; standivæl og manniliga, tí blóðug verður gøta !'' 26. ''Noregis menn á kongsins knørri kunnu væl beita kvívi; gangi væl fram í hørðum stríði, ella lata vit lívið !'' 27. Eirikur talar til Finn hin lítla: ''Tú skalt hjá mær standa; tú skalt verja sjálvan meg, um eg komi í vanda.'' 28. Løgdu teir á sundið út, bíðaðu teir har leingi, longdust eftir norskum knørrum, at berjast mót Noregis Kongi. 29. Løgdu teir skip við oynna inn, ætlaðu sær at vinna, hildu vakt bæði nátt og dag, norðmenn vildu teir finna. 30. Nú skal lætta ljóði av, eg kvøði ei longur á sinni; nú skal eg taka upp annan tátt; dreingir, leggji í minni ! 31. Ólavur siglir í Eysturhavi, ætlar heim at fara; tá ið hann kom í Oyrasund, hann sær ein skipaskara. 32. Høvdingar tríggir á landi standa, hyggja út so víða, sunnan síggja teir knørrin prúða eftir havi skríða. 33. Dannimark kongur til orða tekur: ''Alt mær væl skal ganga: Krist signi míni eygu tvá, nú síggi eg Ormin Langa !'' 34. Erikur stóð har skamt ífrá, talar til sínar menn: ''Kongurin av Dannimark hann sær ikki Ormin enn.'' 35. Har kom fram ein størri knørrur, dreingir undraðust á, Svøríkis kongur til jallin talar: ''Nú man eg Ormin sjá.'' 36. ''Tit leggið nú skip frá landi út, árar í hendur taka, laitð ei Ólav sleppa so, fáan hann heldur sín maka !'' 37. Eirikur hyggur í havið út, talar til sínar menn: ''Tað svørji eg við sannan Gud, teir síggja ei Ormin enn.'' 38. Dannimark kongur og Svørríkis kongur halda á skefti reyða: ''Eirikur jallur ræddur er at hevna sín faðirs deyða !'' 39. Vreiður var tá jallurin, hann mælir av illum sinni: ''Annað skal eg enn orðabrask Noregis menn at vinna !'' 40. Eirikur stendur á grønum vølli, tekur nú til ganga; ''Verið nú snarir á skipabunka, nú síggi eg Ormin Landa !'' 41. Allir sóðu Ormin koma, allir undraðust á, av silki seglini úr stevni og gull í rá. 42. Løgdu teir seg vegin fram bæði við svør og spjóti, norðmenn sóðu á Orminum, teir ivast at halda ímóti. 43. Ólavur talar til sínar menn: ''Dýrt skulu teir meg keypa, ongantíð tá ræddist eg stríð, í dag skal eg ikki leypa !'' 44. ''Tit leggið nú skip í stríðið fram, segl á bunka strúka, latiðteir síggja, at Noregs menn teir kunna væl svørðini brúka !'' 45. Úlvur reyði í stavni stendur, gott var í honum evni: ''Leggið ei Ormin longur fram, sum hann hevur longri stevni.'' 46. Kongurin stendur á lyfting aftur, í skarlak var hann klæddur: ''Nú síggi eg, mín stavnamaður er bæði reyður og ræddur.'' 47. ''Kongur,tú sært meg aldrin so ræddan, eg tordi væl á at herja, goym tú lyfting so væl í dag, sum eg skal stavnin verja !'' 48. Vreiður varð tá kongurin, og Úlvur til orða tekur: ''Blíðka teg aftur, harri mín, tí vreiði upp angur vekur !'' 49. Ólavur stendur á bunkanum, og Úlvur til orða tekur: ''Hvør eigur hesi nógvu skip? Eg kenni tey ikki enn.'' 50. Svaraði Torkil, kongsins bróðir, mælir av tungum inna: ''Dannimarks kongur og Svørríkis kongur vilja tín deyða vinna.'' 51. ''Ræddir eru danskir menn mót norðmonnum at ganga, betri var teimum heima at sitið tann fuglaflokk at fanga.'' 52. ''Betur kunna svenskir menn teir offurbollar strúka enn nærkast okkumso, at blóðugt svørð skal rúka !'' 53. Ólavur gekk lyfting upp, ræður hann upp at hyggja: ''Hvør eigur hasi stóru skip, við Ormins bagborð liggja?'' 54. Svaraði Herningur, kongsins svágur, letur so orðini falla: ''Tey eigur Eirikur Hákunsson, hann ber ein yvir allar.'' 55. Til tað svaraði Ólavur kongur, frá man frættast víðari: ''Skarpur verður hildarleikur, tá norðmenn mót norskum stríða.'' 56. Svørríkis kongur mót Ólav legði eina morguntíð, tað var sum bál at líta, skeiðir dundu í. 57. Høgdu og stungu Noregis menn bæði við svørði og spjóti, títt so fullu teir svensku menn, sum grasið fýkur av gróti. 58. Svørríkis kongur rópar hátt biður teir undan flýggja: ''Eg havi mist mítt mesta fólk, tað voldir mær sorg at síggja.'' 59. Dannimark kongur troðkaði fram, ætlaði sær at vinna, norðmenn tóku mót honum fast, teir donsku menn at tynna. 60. Roykur stóð til skýggja upp, reytt var sund at síggja, so var sagt, at danskir menn teir máttu undan flýggja. 61. Eirikur leggur mót Ormi fram við bjørtum brandi í hendi: ''Ikki skal Ólavur rósa av, at eg snart frá honum vendi !'' 62. Løgdu teir knørr við knarrarborð, hvørgin vildi flýggja; høvur og kroppar í havið tumla, øgiligt var at síggja. 63. Einar stendur í kapparúmi við Tambarboga teir kalla, hvørja ferð pílur at boga dreiv, tá mundi ein maður falla. 64. Einar stendur í kapparúmi, óttast ongan vanda, hann sá reystan Eirik jall aftur við róður standa. 65. Einar spenti Tamabrboga, pílurin steingin strongdi, pílurin fleyg yvir jalsins høvur, róðurknappin sprongdi 66. Einar spenti á øðrum sinni, ætlaði jall at fella, pílurin fleyg arms og síðu, einki var jalli at bella. 67. Eirikur talar til Finn hin lítla ''Eg vil spyrja teg nakað, hvør er hann, við skørpum skotum ætlar meg at raka ?'' 68. Til tað svaraði Finn hin lítli — blóðugar vóru heldur — : ''Tað er hasin stóri maður, í kapparrúmi stendur.'' 69. Jallurin mælir á ørum sinni: ''Tað vil eg tær ráða, skjót tú handan stóra mannm nú stendur mítt lív í váða.'' 70. Manninum kann eg einki gera, tí hann er ikki feigur, bogastreingin stilli eg á, tí maðurin eydnu eigur. 71. Einar spenti á triða sinni, ætlaði jall at raka, tá brast strongur av stáli stinna, í boganum tókst at braka. 72. Allir hoyrdi streingin springa, kongurin seg forundrar: ''Hvat er tað á mínum skipi, sum ógvuliga dundrar ?'' 73. Svaraði Einar Tambarskelvi — kastar boga sín — : ''Nú brast Noregi úr tínum hondum, kongurin, harri mín !'' 74. ''Í Harrans hondmítt ríki stendur og ikki í Tambarboga; tak tær ein av mínum bogum, vita, hvat teir duga !'' 75. ''Veikir eru kongsins bogar !'' Einar ræður at svara, ''eg skal taka upp skjøld og svørð, og høgg skal eg ikki spara !'' 76. Enn stóð fólk á báðum stavnum, men meg rætt um minnast, syrgiligt var á miðum skipi, tí har tók fólk at tynnast. 77. Eirikur sprakk á Ormin upp, væl bar brand úr hendi, Herningur leyp úr lyfring niður, aftur ímót honum vendi. 78. Bradust teir á miðjum skipi vil eg frá tí greiða, øvigur mátti jallurin leypa aftur á Jarnbrad breiða. 79. Jallurin valdi sær reystar garpar, fáir finnast slíkir, snarliga aftur á Ormin sprakk, tá mátti Herningur víkja, 80. Úlvur reyði úr stavni loypur, nú er stavnur reyður, so fleyt blóð á Orminum, at knørrur síndist reyður. 81. Hart stóð stríð á miðjum skipi, svørð mót skjøldrum gella, Úlvur og Einar, frægar kempur, Eiriks garpar fella. 82. Eirikur var á øðrum sinni aftur á bunkan rikin, tá sá hann, at stavnurin á Orminum var tikin. 83. Jallurin mannar seg triðju ferð: ''Nú skal ikki dvína !'' Tá fall Úlvur og Herningur við øllum dreingjum sínum. 84. Kongurin rópar í liftingi: ''Nú er tap í hendi; leypið í havið, mínir menn, her verður ei góður endi !'' 85. Kongurin leyp í havi út, garpar eftir fylgdu, kongsins bróðir síðstur var, teir gjørdu, sum kongur vildi. 86. Eirikur fekk tá Ormin Langa, einkin annar kundi, tók hann sjálvur róður í hond og stýrdi honum frá sundi. </poem> *Útgevari: [[Høvundur:Venceslaus Ulricus Hammershaimb|Venceslaus Ulricus Hammershaimb]]: Færøsk Anthologi, København 1891. Bind I, s. 270–282. [[Bólkur:Kvæði]] [[Bólkur:Jens Christian Djurhuus]] [[de:Ormurin Langi]] py7znscmprz0tud4u8d3axoysbpiw46 0 1547 3793 1603 2026-04-22T06:55:30Z ~2026-24466-51 2557 3793 wikitext text/x-wiki [[Image:Faroese stamp 578 the seal woman.jpg|thumb|]] Kópar eru av fyrstu tíð komnir av fólki, sum hevur sjálvt stoytt sær oman og forkomið sær á sjónum. Eina ferð á hvørjum ári, og tað er trettandu nátt, sleppa teir at lata seg úr bjálvunum, og eru tá líkir øðrum menniskjum. Teir hava tá til gamans at dansa og spæla á manna vísi á hellunum í fjøruni og inni í látrinum. Nú gongur søgnin, at ein drongur á sunnara garði í Mikladali hevði frætt hetta, at kóparnir komu saman trettandu nátt í einum látri stutt frá bygdini. Hann fór tí um kvøldið har oman at forvitnast um, hvørt tað mundi vera satt ella ikki, ið sagt var frá hesum. Hann krógvaði seg undir einum steini frammanfyri látrinum. Eftir sólsetur sær hann fult av kópum koma svimjandi hagar. Tá ið teir vóru komnir á land, fóru teir úr húðunum og løgdu tær frá sær har á helluna í fjøruni, og líktust teir nú rættuliga øðrum fólki. [[Image:Faroese stamp 579 the seal woman.jpg|thumb|]] Mikladalsdrongurin hevði gaman av at hyggja at hesum undan klettinum, har hann lá fjaldur. Nú sær hann eina ta fagrastu og fríðastu gentu koma úr einum kópahami, og honum rennur straks týður til hennara, og hann ansaði tí væl eftir, hvar hon legði ham sín har stutt frá honum. Drongurin fer nú loyniliga hagar, tók húðina til sín og fjaldi seg so aftur undir steininum. [[Image:Faroese stamp 580 the seal woman.jpg|thumb|]] Kóparnir dansaðu og stuttleikaðu sær alla náttina, men tá ið tók at lýsa av degi, fór hvør aftur í sín ham. Men kópagentan, sum áður var nevnd, fann ikki húð sína aftur og gekk og sóknaðist eftir henni og fór at láta illa og gremja seg eymliga, tí at tá var náttin umliðin og komið um sólarris. Men fyrr enn sólin reis úr havi, fekk hon tev av húðini hjá Mikladalsdronginum og mátti tí leita til hansara eftir henni. Hon bað hann nú so bønliga og við nýtum orðum geva sær aftur hamin, men hann vildi ikki lurta eftir henni og fór niðan kleivina til hús, og hon mátti fylgja honum eftir húðini, ið hann bar við sær. [[Image:Faroese stamp 581 the seal woman.jpg|thumb|]] Hann tók hana nú til sín og livdu tey væl hvørt hjá øðrum sum onnur hjún. Men altíð mátti hann vera varur um ikki at lata hana sleppa at húðini. Hann goymdi hana tí í kistuni, læsti ramliga fyri og gekk samt við lyklinum á sær. [[Image:Faroese stamp 582 the seal woman.jpg|thumb|]] Ein dagin var hann útrógvin, og sum hann sat har úti á havinum og dró ein fisk, kom hondin at bera við beltið, har lykilin var vanur at hanga. Tá varð honum dátt við, tí at hann ansaði nú fyrstani eftir, at lykilin var gloymdur eftir, og hann rópaði við sorg og sút: “Í dag verði eg konuleysur!” Allir drógu upp og settust við árar at rógva sum skjótast heim aftur. [[Image:Faroese stamp 583 the seal woman.jpg|thumb|]] Tá ið Mikladalsmaðurin kom inn til sín, sær hann, at konan var horvin, men børnini, tey áttu saman, sótu kvirr eftir. Fyri at onki skuldi verða teimum at meini, meðani tey vóru einsumøll inni, hevði hon slókt eldin á grúgvuni, goymt knívar og alt hvast undir lási. Tá ið hon hetta hevði gjørt, var hon lopin oman til strandar, farin í húðina og hevði kastað sær í sjógvin. Hon hevði funnið lykilin, tá ið maðurin var farin til útróðrar, læsti upp kistuna og sá har hamin liggja og kundi ikki stýra sær longur. Haðani er orðtakið komið: “Kann ikki ráða sær heldur enn kópur, tá ið hann sær húðina.” Í tí sama hon leypst á sjógvin, kom brimilin, sum áður hevði lagt saman ástir við hana, upp við liðina hjá henni, og svumu nú tey bæði haðani. Øll hesi árini hevði hann ligið har og bíða eftir opnu síni. [[Image:Faroese stamp 584 the seal woman.jpg|thumb|]] Tá ið børnini, hon átti með Mikladalsmanninum, komu oman í fjøruna, sást kópur standa fyri landi og hyggja at teimum, og allir hugsaðu, at tað mundi vera hon móðir teirra. Soleiðis lupu mong ár fram eftir, at onki er at siga frá bóndanum á sunnara garði ella børnunum við kópakonuni. [[Image:Faroese stamp 585 the seal woman.jpg|thumb|]] Men so varð eina ferðina, at Mikladalsmenn ætlaðu sær á látur at sláa kobbar. Náttina frammanundan kom kópakonan í dreymum fyri bóndan og sigur við hann, at um so varð, at hann fór á látur við hinum, tá skuldi hann vita, at ikki máttu teir drepa brimilin, ið stóð frammanfyri látrinum, tí at hann var maki hennara. Og tveimum kobbahvølpum, sum lógu innast í látrinum, máttu teir eira, tí at tað vóru synir teirra, og segði hon honum frá, hvussu teir vóru litaðir. [[Image:Faroese stamp 586 the seal woman.jpg|thumb|]] Men bóndin gav ikki hesum dreymi gætur, hann fór við hinum Mikladalsmonnunum á látur, og teir drupu allar kóparnar, ið inni vóru. Við býtið fekk bóndin í sín lut brimilin allan, lállur og fitjur av hvølpunum. Til nátturðar høvdu tey kókað høvdið, lállurnar og fitjurnar, og tá ið var upp úr lagt, hoyrdist brestur og mikið brak, og kópakonan kom tá sum tað ljótasta trøll inn í roykstovuna, snoddaði í trogunum og rópaði av illum huga: “Her liggur hánæsaður av kalli, hond Háreks og fótur Fríðriks – hevnt er og hevnt skal verða hjá Mikladalsmonnum, og skulu summir sjólátast, og summir falla fyri bjørg og bláar skorir, og skal tað halda við, til tess so mangir eru burturgingnir, at teir kunnu halda hvør annan í hond og fevna um alla Kallsoy”. Tá ið hon hetta hevði sagt, fór hon út aftur við miklum gnýggi og duni og sást ikki meira. [[Image:Faroese stamp 587 the seal woman.jpg|thumb|]] Ikki hevur verið so sjáldan, tí verri, at frætta skaðatíðindi úr Mikladali, at menn eru fallnir í bjørgunum, tá ið teir hava farið til bjargar at fygla ella fleyga, ella verið á fjalli eftir seyði. Talið hevur ikki verið fullt enn, so at teir, sum burtur eru gingnir, røkka at fevna um Kallsoy. Kópakonan úr Skálavík Við Skálavík í Sandoy er látur, sum eitur í Bláfelliskúti, og um tað er sama søgnin, sum her framman undan er sagt frá. Tróndur og Niklas, faðir og sonur, vóru fyrstir menn, sum reistu búgv har í býlinginum á Hamri. Demmus (Nikodemus), sonur Niklasar fór trettandu nátt á látrið, tók hamin, sum ein vøkur opna hevði smoygt sær úr, fór heim við kópahúðini, og opnan elti hann. (Aðrir siga, at pápi Demmusar bar kópakonuna heim). Hann læsti húðina í kistuna og hevði lykilin fastan í buksukvaranum. Ein dagin var hann á útróðri og var farin í aðrar brøkur, og hevði ikki minst til at flyta lykilin yvir í tær, og so var hann konuleysur. Tá ið hann kom heim av havi, stóð konan sum kópur við skersoddan úti fyri bygdini. Har í Skálavík nevnast menn, sum telja ættarlið frá kópakonu. ''Úr: Færøsk Anthologi av [[Høvundur:Venceslaus Ulricus Hammershaimb|V. U. Hammershaimb]], København 1891.'' ==Kelda== *[http://www.tjatsi.fo/?sprog=&side=a0706635ea2792f9a2407b825e1e8b2b Tjatsi.fo] [[Category:Sagnir]] [[de:Kópakonan]] 22i8ijvy746nt6xxpxdrurllv7h1sye 0 1749 3819 2196 2026-04-22T11:43:19Z ~2026-24464-60 2558 3819 wikitext text/x-wiki [[Mynd:M. A. Winther.gif|thumb|M.A. Winther, skald]] *'''Søga:''' ''Hungur'' *'''Skald:''' [[Høvundur:Mads Andrias Winther|Mads Andrias Winther]] (1871–1923) av Sandi. Armingurin Sissal, gamla, doyr í hungri. Læknin sigur at børnini hjá Billu, tey hjá Laarsi, hjá Pæturi og onnur ganga við tí sama hungri í kroppinum. M.A. Winther endar søgu sína soleiðis: :''Kommunustýrið og prestur hildu fund.'' :''»Hvat skulu vit gera,« helt formaðurin ráðaleysur.'' :''»Vit leggja ikki nýggjar byrðar á kommununa,« segði alt kommunustýrið við ein munn.'' :''»Nei, tað eru óráð,« helt prestur. »Men vit kunnu jú seta øll hesi born út í góð hús, har tey kunnu gera lít fyri matin, summi her í bygdini, summi á Dímun og ja í góð bóndahús.« Prestur skeyt eyguni fram undan brillunum.'' :''Teir kendu sær allir ein lætta og takkaðu presti fyri hansara góðu ráð.'' :''»Kanska vildu tygum stílað fyri hesum,« helt kommunustýrið.'' :''»Eg vildi helst borið meg undan, mcn eg skal gera tað, tá tit biðja meg um tað.«'' :''Dagin eftir fór prestur inn til Billu.'' :''»Góðan dag og Guds friður inni. Hvussu stendur til hjá tygum, Billa?«'' :''»Tað er sum Harragud veit, og sum tygum sjálvur kunnu ætla. Tað kemur ikki nógv innløga, har eitt vesælt konufólk skal bjarga mat og klæðir til seg og nógv børn. Tað er eingin lygn, tá ið eg sigi, at vit ofta hava tað trongligt.«'' :''Prestur kveitti rundan um seg í roykstovuni. Harragud, sum tað sá berligt og ússaligt út inni har. Og Billa og børnini - dæmið sýnti betur enn orð, hvussu tey høvdu tað.'' :''»Hm! hm! ja so er, lívið fellur tyngri hjá summum enn øðrum, og tí mugu vit hjálpast at og styðja hvørt annað. Hm! ja, vit hava tosað um hetta, og eg ætli, at tygum gera best í at lata bornini út til góð fólk; eg skal hjálpa til tað.«'' :''»Gud forláti tygum,« segði Billa og bliknaði, »hatta meina tygum ikki; hvussu kann eg skiljast frá børnunum?«'' :''Men prestur helt, at einki annað var at gera. Billa græt, men prestur tosaði góð og troystandi orð, og so endaði hesin fundur, at prestur vann.'' :''Teir tóku oll børnini frá Billu. Hon græt síni søltu tár, og børnini grótu ikki minni, men har hjálpti eingin kæra mamma,'' :''Og soleiðis varð farið fram hjá Laarsi og øðrum armingum.'' :''Tá flýddi hungurin úr bygdini, og hann er ikki í aftur spurdur.'' :''Onkur vil vera við, at nú dylst hann sum mansmorð, um hann ber við í støðum.'' [[Bólkur:Søgur]] p668mf48yplmhch1zhdl8r1pp8ldys6 0 1843 3784 3724 2026-04-22T06:24:48Z ~2026-24466-51 2557 3784 wikitext text/x-wiki Av [[Høvundur:Fríðrikur Petersen|Fríðriki Petersen]]. Yrkt 1877. <poem> Eg oyggjar veit, sum hava fjøll og grøna líð, og taktar eru tær við mjøll um vetrartíð; og áir renna vakrar har og fossa nógv; tær vilja allar skunda sær í bláan sjógv. Gud signi mítt føðiland Føroyar. Og tá ið veðrið tað er gott um summardag, og havið er so silvurblátt um sólarlag, so spegilsklárt og deyðastilt og himmalreint — tað er ein sjón, eg veit, tú vilt væl gloyma seint. Gud signi mítt føðiland Føroyar. Men tá ið stormur spælir lag á fjallatind, og bylgjurnar tær rúka av stað sum skjótasta hind, og brimið stórar klettar ber langt upp á møl — tá bát at temja gaman er við stýrisvøl'. Gud signi mítt føðiland Føroyar. Mítt føðiland tað fátækt er, eg veit tað væl — ei gullsand áin við sær ber um fjalladal; men meðan líðin elur seyð, og havið fisk, so fæst við Guds hjálp dagligt breyð á føroyings disk. Gud signi mítt føðiland Føroyar. Mítt føðiland tað er ei stórt sum onnur lond, men so væl hevur Gud tað gjørt við síni hond, at alla tíð tað til sín dregur hjarta mítt; tí rúm tað best í Føroyum hevur at sláa frítt. Gud signi mítt føðiland Føroyar. Mítt føðiland! tað ynski mær í hjarta er, at lukkan góð má fylgja tær á tíni ferð, so leingi sólin roðar í fjøll um morguntíð, og skuggi fer um grønan vøll og bratta líð. Gud signi mítt føðiland Føroyar. </poem> ==Keldur== *[http://www.faroeartstamps.fo/?sprog=&side=6734fa88d9d15937d296b179d8aa33ad Faroeartstamps]. Vitjað tann 8. mars 2011. [[Bólkur:Yrking]] [[Bólkur:Fríðrikur Petersen]] iip52oi1kf4s11k8bvltzpymwj5e21c 0 1845 3785 3725 2026-04-22T06:25:13Z ~2026-24466-51 2557 3785 wikitext text/x-wiki Av [[Høvundur:Fríðrikur Petersen|Fríðriki Petersen]]. Yrkt 1876. <poem> O móðurmál, stórt er títt fall úr tínum ærustóli, fyrr virdu allir teg sum jall í tínum egna bóli; tú vart í kirkju Skúvoy á, teg virdi lágur sum høgur, teg elskaði Tróndur í Gøtuvág, Sigmundur og vápnabrøður. Men tíðin rann, og nýggjan sið í Føroyum mangir tóku, og annað mál við tína lið settu teir stóru og klóku; teir róku teg av kirkju út og aftur burt av tingi; tú mátti liva í sorg og sút - so hevur lív títt gingið. Men enn tú gleðir hvønn tann mann, ið føroyingur vil vera, og hann teg ongantíð gloyma kann, men teg í minni bera. Vær drekkum glaðir tína skál, og so vár ynskir ljóða: várt kæra, gamla móðurmál, hav langa framtíð og góða! </poem> ==Keldur== *[http://www.faroeartstamps.fo/?sprog=&side=a856dd39fbca4d9dad19e5931c779c99 Faroeartstamps]. Vitjað tann 8. mars 2011. [[Bólkur:Yrking]] [[Bólkur:Fríðrikur Petersen]] 23qnl9jy2j37vyhpzgnqo4zffldn5m5 0 1847 3786 3727 2026-04-22T06:27:37Z ~2026-24466-51 2557 3786 wikitext text/x-wiki Eftir [[Høvundur:Fríðrikur Petersen|Fríðriki Petersen]]. Yrkt 1878. <poem> Hvat kann røra hjartastreingir? Hvat kann reystar gera dreingir? Tað er móðurmál. Hvat kann teg í sorgum troysta? Hvat kann tendra gleðineista? Tað er móðurmál. Hoyrið brim um strendur brúsa! Hoyrið storm í fjøllum súsa! Tað er Føroya mál. Hoyrið foss á klettum spæla! Hoyrið dvørg í homrum tala! Tað er Føroya mál. Hoyrið jarma lambið káta! Hoyrið fugl í haga láta! Tað er Føroya mál. Hoyrið fyri veiði góða takkarsong frá bátum ljóða! Tað er Føroya mál. Hoyrið dans í stovu ganga! Hoyr um kappar kvæðið langa! Tað er Føroya mál. Hoyr við grúgvu mannin gamla børn um fornar søgur samla! Tað er Føroya mál. Tú mást bæði úti og heima dýrt sum reyðargullið goyma væl títt móðurmál. Djúpt í tínum egna barmi, bæði í gleði og í harmi, ljóði Føroya mál. </poem> ==Keldur== *[http://www.faroeartstamps.fo/?sprog=&side=70679419342cc0744646aeaf6f3eaaf6 Faroeartstamps]. Vitjað tann 8. mars 2011. [[Bólkur:Yrking]] [[Bólkur:Fríðrikur Petersen]] 63flhxkaz8puf5m8iyeg0e594rda1so 0 1848 3783 3723 2026-04-22T06:24:09Z ~2026-24466-51 2557 gr 3783 wikitext text/x-wiki Av [[Høvundur:Fríðrikur Petersen|Fríðriki Petersen]]. Yrkt 1878. <poem> Gevið brøður ljóð og lýðið á! Tað er skrivað í søgum, goymt frá gomlum døgum, sum eg ætli nú at siga frá. Ein vínbrunnur var hjá Yggdrasil; Mimir átti brunnin, fekk sær upp í munnin; altíð drakk hann, so hann kendi til. Vínið gott var, ja, ja, makaleyst; Mimir var so kátur, og ein skellilátur hoyrdist vetur, summar, vár og heyst. Gamli Óðin undrast yvir tað: “Hví er hann so fróur? Er hann vorðin óður?” Til at vita loypur hann av stað. “Nú hin rádni Mimir, vinur mín, hví ert tú so glaður? Nei, nei, nei, nei maður! Hann er fullur, fullur sum eitt svín.” Mimir gamli heilsar í ein fart, klórar sær í nakka: “Bróðir, vilt tú smakka? So eg hopi, ei tú dømir hart.” Óðin tók sær tá ein góðan slurk; livnaði tá gleði, sum á summardegi regnið lívgar grasið eftir turk. Lyst fekk Óðin meir at drekka sær: “Tú mást vín mær læna, tí av gomlum vana ongar pengar beri eg á mær.” “Aldri hevur Mimir nøkrum lænt. ikki inn í eygað - syrg teg fyrr til deyða - uttan at tú setur eygað í pant.” Neyðardýrið Óðin snerkir tá, klórar sær í nakka, fegin vil hann smakka; tí hann segði: “Á ja, skitt, lat gá!” Av tí víni, so er mær fortalt, flugu hans tankar fríir grjgnum rúm og tíðir, so við einum eyga sær hann alt. Eg, mín bróðir, vendi mær til tín: Vilt tú ikki fegin, fáa at vita vegin til at fáa at bragda Mimis vín? Her, mín bróðir, sært tú Mimis mjøð; burt frá Óðins munni, burt úr Mimis brunni førir rør eitt okkum henda løg. Drekkið bara virðuliga og væl, verið allir kátir, og ein skellilátur Mimi várar takkir bera skal! Ver nú kátur, drekk nú væl og kvøð, ber nú glas at munni, drekk úr Mimis brunni, vinaliga drekkum Mimis mjøð! </poem> ==Keldur== *[http://www.faroeartstamps.fo/?sprog=&side=6a60b07fb0408a9d59bd7896dc0cedd5 Faroeartstamps]. Vitjað tann 8. mars 2011. [[Bólkur:Yrking]] [[Bólkur:Fríðrikur Petersen]] sb2pw677islzvcht9guv7cwyoyclf5c 0 1857 3797 2208 2026-04-22T09:00:50Z ~2026-24464-60 2558 3797 wikitext text/x-wiki Ókendur rithøvundur. [[Høvundur:Johan Henrik Schrøter|Johan Henrik Schrøter]] skrivaði upp í 1825. <poem> 1. Árla var um morgunin, høsnini tóku at gala, hústrú vekir upp bónda sín, biður hann fara at mala. :<i>Nú lystir meg í dansin at gá, :meðan rósur og liljur tær grógva væl.</i> 2. Tað var Jógvan stolti, snippar og hann grætur: "Skamm fái tíni høsn, ið tíðliga gala um nætur. 3. Annað havi eg heimi at gera, ganga burtur um haga, røkta kýr og baka teim og strúka teim um maga. 4. Annað havi eg heimi at gera enn ganga burtur á fjalli, røkta kýrog baka teim, og tita niðan úr hjalli. 5. Bádi havi eg kirnað, og feiað havi eg hús, statt nú upp kæra hústrú mín, og nú gerst dagurin ljús! 6. Bádi havi eg kirnað, og so havi eg kæst, øll míni húsini tey standa afturlæst." 7. Aldri er so veðrið ilt, tað regnar undir vegg, Jógvan nú gongur at hyggja at, nú høsnini hava egg. 8. Úti standa grannar hans, halda sær at gaman, Jógvan gongur um allan bøin, jagar høsnini saman. 9. Úti standa grannar hans, halda sær at gleim, Jógvan gongur um allan bøin, jaktar høsnini heim. 10. Jógvan leyp í skarndíkið, hálsin mundi hann brotið: "Skamm fái tú, reyða toppa, tað mundi eg av tær notið!" 11. Inn kemur Jógvan stolti, riðar á sínum beinum: "Øll so hava høsnini vorpið uttan reyða toppan eina." 12. Inn kemur hon reyða toppan, vimpar við sínum veli: "Eymur skalt tú eta tað egg, eg verpi tær í degi," 13. Jógvan gár til grannkonu sína: "Selj mær tey egg, tú hevur, vilt tú ikki trygva mær, eg seti mína hond í veður." 14. "Gakk tú tær á oksabás, har liggja eggini sjey, eymur skal tín ryggur verða, tekur tú meiri enn tvey!" 15. Tað var Jógvan stolti, skuldi taka tvey, tá kom á hann sjálvti, hann molaði eggini sjey. 16. Tað var Jógvan stolti, skuldi taka salt, hann reiv niður eitt sóttræ, spilti so smørið alt. 17. Hoyr tað, Jógvan stolti, tvá tú mær um tær, kemur tú nakað longri upp, so liggur tær rísið nær. 18. Opnar skalt tú dyrnar halda, meðan eg gangi inn, kemur dusm í høvdið á mær, so geldur ryggur tín." 19. Hon sló hann úr ánni, haðan oman í garð, har kom prestur gangandi, og møtti hann honum har. 20. Tað var Jógvan stolti, snippar og hann grætur, tá kom prestur gangandi, spyr, hví hann so lætur. 21. "Eg eigi mær eina ónda konu, eg kann ikki ráða við henni, prestur, tak tú maltið og saltið, les mær yvir henni." 22. Presturin tók við malti og salti, skuldi lesa yvir henni, hon tók upp ein eikiklepp, hon sipaði prestin í ennið. 23. Hon tók upp tann eikiklepp, dró hann fram við síðu, tað var eingin av kongsins monnum, móti henni tordi at stríða. </poem> ==Keldur== *[http://fotatradk.com/kv/Hustru%20og%20bondi.htm www.fotatradk.com]. Vitjað tann 9. mars 2011. [[Bólkur:Kvæði]] [[Bólkur:Ókendur rithøvundur]] jwbbaf5due0t5z68jq1aw0bhpjje7dj 0 1863 3798 2214 2026-04-22T09:04:13Z ~2026-24464-60 2558 3798 wikitext text/x-wiki Ókendur rithøvundur. [[Høvundur:Venceslaus Ulricus Hammershaimb|V.U. Hammershaimb]] skrivaði upp í 1848. <poem> 1. Magnus kongur av Noregi bæði ríkur og reystur, hann gav sína onkadóttir inn í eitt nunnuklostur. :<i>Sótu tey syskin tvey í tann grøna lund, :Sum fagurt tjald neig úti við Oyrarsund.</i> 2. Tá íð hon hevði í kloystri verið mánaðirnar tvá, tá lystir frúnna Margretu sín faðirs garð at sjá. 3. Tá í hon hevði í kloystri verið mánaðirnar tríggjar, tá lystir frúnna Margretu Sín faðirs garð at síggja. 4. Tað var frúgvin Margreta skuldi ganga heim, mætur var sá edilingur, íð henni møtir á leið. 5. Hann reiv av henni stakkin niður úr hvørjum geira, gullband um hennara herðar lá, hon hevði ikki eftir meira 6. Hann reiv av henni stakkin so hennar silkiserk, til hann hevði vunni henni tað syndar neyðsinsverk 7. Nú hevur tú rivið míni klæði sundir, gjørt mær last og skam: eg biðji teg fyri tann hægsta gud tú sig mær nú títt navn 8. Magnus kongur er faðir mín, frú Gertrud er mín móðir, Òlavur eri nevndur sjálvur, Eg vóx upp á skógum. 9. Er Magnus kongur faðir at tær frú Gertrud er tín móðir: undarlig eru dømini, tú ert mín egin bróðir. 10. Far teg aftur, frú Margreta, í tín klosturstein, ongari sig tú nunnu frá, so væl ber tú títt mein! 11. Far teg aftur, frú Margreta í tína klosturborg, ongari sig tú nunnu frá, so væl ber tú tina sorg! 12. Aftur fór frú Margreta í sín klosturstein, ongari segði hon nunnu frá, so væl bar hon sítt mein. 13. Aftur fór frú Margreta í sína kloysturborg, ongari segði hon nunnu frá so væl bar hon sína sorg 14. Kongurin letur veislu gera, eina á hvørjum heysti býður hann øllum nunnunum út av Mariu kloystri 15. Glaðar vóru nunnurnar, í gildi skuldu fara, uttan frúgvin Margreta, Hon mátt heima vera 16. Glaðar vóru nunnurnar, í gildisstovu gingu inn, ríkur situr Magnus kongur, hann saknar dóttir sína 17. Hvar er mín dóttir av sóttum sjúk, ella hevur látið lív, hví går hon ikki í gildið inn sum anna lystugt vív? 18. Hvat er mín dóttir av sóttum sjúk, ella hevur givið upp ond, hví går hon ikki í gildið inn sum onnur liljuvond? 19. Allar sótu nunnurnar, eingin tordi tala, uttan hin illa abbadissa, sum betur hevði tagað. 20. Ei er tín dóttur av sóttum sjúk, ei hevur hon látið lív, hon gár seg við barninum sum annað listugt vív. 21. Ei er tín dóttir av sóttum sjúk, ella hevur givið upp ond, hon gár seg við barninum sum onnur liljuvond. 22. Eingin hestur í ríkinum kongin bera mátti, uttan hin eini apalgrái, sum abbadissan átti 23. Enntá var tað Magnus kongur, heim í garðir fór, úti hans sæla dóttir fyri honum stóð 24. Ver vælkomin, mín sæli faðir, higar nú til mín, drekk nu hvat tær betur líkar mjøðin ella vín. 25. Lítið er mær um mjøðin tín allvæl minni um vín, sig mær skjótt og skundiliga: hvør er faðir at barni tínum? 26. Fyrr vil eg í Jesu navni her láta mítt lív, fyrr enn eg tær segi barnafaðir mín. 27. Fyrr vil eg í Jesu navni her láta mítt and, Fyrrennn eg tær segi mín barnafaðir for sann. 28. Enntá var tað Magnus kongur, sló tá hurð í gátt, tað kom honum síst í hug at siga henni góða nátt. 29. Tá í hann hevði riðið eina so lítla stund, tá kom honum tað í hug at leggja eld í lund 30. Tá íð hann hevði riðið eina so litla leið tá kom honum tað í hug at leggja eld í stein 31. Tá hom honum tað í hug at leggaa eld í stein, at brenna inii frú Margretu tí hon var heima ein 32 Ólavur kemur av skógvi heim við so mangan mann: hann sær heima í faðirs garði, hvar kloystursteinurin brann 33. Òlavur kemur av skógvi heim bæði troyttur og móður, hann sløkti tann heita eld við sínum hjartablóði 34. Tóku tá bæði systkini, sveipaðu í ein dúk; vísir lógu teirra vegir til himnakongsins út. </poem> ==Keldur== *Hammershaimb, V.U. ''Færöiske kvæder, Volume 1''. Keypmannahavn (1851). ([http://www.toekum-laett.fo/kvaedir/margretu.doc toekum-laett.fo] (.doc). Vitjað tann 9. mars 2011.) [[Bólkur:Kvæði]] [[Bólkur:Ókendur rithøvundur]] hql3heyvh8vdxgwg9ww5d55nhiigfwu 3801 3798 2026-04-22T09:38:50Z ~2026-24464-60 2558 3801 wikitext text/x-wiki Ókendur rithøvundur. [[Høvundur:Venceslaus Ulricus Hammershaimb|V.U. Hammershaimb]] skrivaði upp í 1848. <poem> 1. Magnus kongur av Noregi bæði ríkur og reystur, hann gav sína onkadóttir inn í eitt nunnuklostur. :<i>Sótu tey syskin tvey í tann grøna lund, :Sum fagurt tjald neig úti við Oyrarsund.</i> 2. Tá íð hon hevði í kloystri verið mánaðirnar tvá, tá lystir frúnna Margretu sín faðirs garð at sjá. 3. Tá í hon hevði í kloystri verið mánaðirnar tríggjar, tá lystir frúnna Margretu Sín faðirs garð at síggja. 4. Tað var frúgvin Margreta skuldi ganga heim, mætur var sá edilingur, íð henni møtir á leið. 5. Hann reiv av henni stakkin niður úr hvørjum geira, gullband um hennara herðar lá, hon hevði ikki eftir meira 6. Hann reiv av henni stakkin so hennar silkiserk, til hann hevði vunni henni tað syndar neyðsinsverk 7. Nú hevur tú rivið míni klæði sundir, gjørt mær last og skam: eg biðji teg fyri tann hægsta gud tú sig mær nú títt navn 8. Magnus kongur er faðir mín, frú Gertrud er mín móðir, Òlavur eri nevndur sjálvur, Eg vóx upp á skógum. 9. Er Magnus kongur faðir at tær frú Gertrud er tín móðir: undarlig eru dømini, tú ert mín egin bróðir. 10. Far teg aftur, frú Margreta, í tín klosturstein, ongari sig tú nunnu frá, so væl ber tú títt mein! 11. Far teg aftur, frú Margreta í tína klosturborg, ongari sig tú nunnu frá, so væl ber tú tina sorg! 12. Aftur fór frú Margreta í sín klosturstein, ongari segði hon nunnu frá, so væl bar hon sítt mein. 13. Aftur fór frú Margreta í sína kloysturborg, ongari segði hon nunnu frá so væl bar hon sína sorg 14. Kongurin letur veislu gera, eina á hvørjum heysti býður hann øllum nunnunum út av Mariu kloystri 15. Glaðar vóru nunnurnar, í gildi skuldu fara, uttan frúgvin Margreta, Hon mátt heima vera 16. Glaðar vóru nunnurnar, í gildisstovu gingu inn, ríkur situr Magnus kongur, hann saknar dóttir sína 17. Hvar er mín dóttir av sóttum sjúk, ella hevur látið lív, hví går hon ikki í gildið inn sum anna lystugt vív? 18. Hvat er mín dóttir av sóttum sjúk, ella hevur givið upp ond, hví går hon ikki í gildið inn sum onnur liljuvond? 19. Allar sótu nunnurnar, eingin tordi tala, uttan hin illa abbadissa, sum betur hevði tagað. 20. Ei er tín dóttur av sóttum sjúk, ei hevur hon látið lív, hon gár seg við barninum sum annað listugt vív. 21. Ei er tín dóttir av sóttum sjúk, ella hevur givið upp ond, hon gár seg við barninum sum onnur liljuvond. 22. Eingin hestur í ríkinum kongin bera mátti, uttan hin eini apalgrái, sum abbadissan átti 23. Enntá var tað Magnus kongur, heim í garðir fór, úti hans sæla dóttir fyri honum stóð 24. Ver vælkomin, mín sæli faðir, higar nú til mín, drekk nu hvat tær betur líkar mjøðin ella vín. 25. Lítið er mær um mjøðin tín allvæl minni um vín, sig mær skjótt og skundiliga: hvør er faðir at barni tínum? 26. Fyrr vil eg í Jesu navni her láta mítt lív, fyrr enn eg tær segi barnafaðir mín. 27. Fyrr vil eg í Jesu navni her láta mítt and, Fyrrennn eg tær segi mín barnafaðir for sann. 28. Enntá var tað Magnus kongur, sló tá hurð í gátt, tað kom honum síst í hug at siga henni góða nátt. 29. Tá í hann hevði riðið eina so lítla stund, tá kom honum tað í hug at leggja eld í lund 30. Tá íð hann hevði riðið eina so litla leið tá kom honum tað í hug at leggja eld í stein 31. Tá hom honum tað í hug at leggaa eld í stein, at brenna inii frú Margretu tí hon var heima ein 32 Ólavur kemur av skógvi heim við so mangan mann: hann sær heima í faðirs garði, hvar kloystursteinurin brann 33. Òlavur kemur av skógvi heim bæði troyttur og móður, hann sløkti tann heita eld við sínum hjartablóði 34. Tóku tá bæði systkini, sveipaðu í ein dúk; vísir lógu teirra vegir til himnakongsins út. </poem> == Keldur == *V. U. Hammershaimb: Færøiske Kvæder. Bind II. København 1855, s. 165-167. *[https://snar.fo/kvaedi/riddarakvaedi/ccf-31-magnus-kongur-i-noregi-ella-margretu-kvaedi/ccf-31-a snar.fo] [[Bólkur:Kvæði]] [[Bólkur:Ókendur rithøvundur]] agit5wah0cubhezruv4g9jqa4ceimax 0 1945 3787 3728 2026-04-22T06:28:09Z ~2026-24466-51 2557 3787 wikitext text/x-wiki Av [[Høvundur:Fríðrikur Petersen|Fríðriki Petersen]]. <poem> 1. Hvørjum man tykja vakurt hjá sær, vakrast í Føroyum tykir mær. :Niðurlag: :Tað er so vakurt, :so vakurt í Føroyum at búgva. 2. Føroyar, mín móðir, víst ert tú fríð í grønum stakki um summartíð. 3. Tá kvøld og morgun á vinahátt blídliga heilsast um miðju nátt. 4. Og havið, troytt av at berjast við teg, við tínar føtur hvílir seg. 5. Føroyar, mín móðir, víst ert tú prúð, tá ið tú klæðist í vetrarskrúð. 6. Víst ert tú, móðir, føgur og fín, klædd í hitt skínandi hvíta lín. 7. Tá glampar á himli stjørnulind, norðlýsið blaktrar um fjallatind. 8. Uppal tíni børn sum móðir rætt, lat tey ei bregða burtur úr ætt. 9. Gev teimum Tróndar skarpa vit, men Sigmunds bjarta hjartalit! 10. Gev teimum tolgóða, sterka sál, gev teimum Sverris vilja sum stál. </poem> == Kelda == * [http://sang.fo/index.php?&view=song&o=id&h=ASC&p=49&e=50&s=2400&id=3877 Sang.fo]. [[Bólkur:Sangur]] [[Bólkur:Fríðrikur Petersen]] rnliqxlwtf85z6cciqoagtqmyseunol 0 1946 3782 3722 2026-04-22T06:23:32Z ~2026-24466-51 2557 gr 3782 wikitext text/x-wiki Av [[Høvundur:Fríðrikur Petersen|Fríðriki Petersen]]. <poem> 1. Deyði, hvar er nú broddur tín? Helviti, hvar er tín sigur? Risin er aftur frelsari mín, áður í grøv lagdur niður. Roðar nú páskasól um fjøll, vermir og gleðir hjørtu øll! Tøkk havi Guð fyri lívið! 2. Lívsleiðin er ei meira tung; livandi Jesus meg leiðir; bæði hann styðjar gomul og ung, breytina fyri teim greiðir. Fylgir hann við á míni ferð, einki mær tá til skaða er. Tøkk havi Guð fyri lívið! 3. Songur tí berst um lond og høv um páskaboðskapin bjarta, fagurt hann ljóðar við opna grøv inn í tað trúgvandi hjarta: «Risin av grøv er frelsari mín, deyði, hvar er nú broddur tín?» Tøkk havi Guð fyri lívið! </poem> == Keldur == * [https://www.sang.fo/sangsavni%C3%B0/dey%C3%B0i-hvar-er-n%C3%BA-broddur-t%C3%ADn-2/ www.sang.fo] * [https://www.sang.fo/sangsavni%C3%B0/dey%C3%B0i-hvar-er-n%C3%BA-broddur-t%C3%ADn-3/ www.sang.fo] [[Bólkur:Sangur]] [[Bólkur:Fríðrikur Petersen]] c7vynh21suw9ru5thaakzv0b2jl61ws 0 1947 3789 3730 2026-04-22T06:29:12Z ~2026-24466-51 2557 3789 wikitext text/x-wiki Eftir [[Høvundur:Fríðrikur Petersen|Fríðriki Petersen]]. <poem> 1. Tíðin rennur sum streymur í á, títt munnu bylgjurnar falla; lítlum báti rekist eg á, áraleysur at kalla. 2. Hvør ein løta og hvør ein stund at stóra fossinum dregur; treingist mítt hjarta, tyngist mín lund, hvar er úr neyðini vegur? 3. Hvør hevur vinur vilja og mátt at bjarga mær til landa? Allir teir eru á líkan hátt staddir sum eg í vanda. 4. Ein hevur vinurin vilja og mátt at bjarga mær frá grandi; Jesus kann føra mín lítla bát trygt at himnasandi. 5. Tíðin rennur sum streymur í á fram í Harrans navni! Lítlum báti eri eg á, - himnastrond fyri stavni. </poem> ==Kelda== *[http://sang.fo/index.php?view=song&o=id&h=ASC&p=1&e=50&s=0&id=2544 Sang.fo]. [[Bólkur:Sangur]] [[Bólkur:Fríðrikur Petersen]] koeswrmjgnnxtwdrm2h6xyng6gfefnt 0 1948 3788 3729 2026-04-22T06:28:41Z ~2026-24466-51 2557 gr 3788 wikitext text/x-wiki Av [[Høvundur:Fríðrikur Petersen|Fríðriki Petersen]]. <poem> 1. "Gleðilig jól! Gleðilig jól!" ljóðar av himli einglalag. "Armi syndari, óttast ei nú, gleðiboðskapin hoyrir tú: "Jesus er føddur í dag." 2. Faðir vár! Faðir vár! Høgt tó tú á himli býrt, ikki gloymdi tú barnið títt, elskaði syndiga hjarta mítt; veri um ævi tær dýrd. 3. Frelsari mín! Frelsari mín! Náði tín hon er mítt skjól. Paradísportrið er opnað mær, aldri kann eg fulltakka tær fyri gleðilig jól. </poem> ==Kelda== *[http://sang.fo/index.php?view=song&o=id&h=ASC&p=1&e=50&s=0&id=2095 Sang.fo]. [[Bólkur:Sangur]] [[Bólkur:Fríðrikur Petersen]] 5idlfnd4kikbx1cl8875aqqgiqm8xkj 0 1968 3803 3731 2026-04-22T10:45:09Z ~2026-24464-60 2558 3803 wikitext text/x-wiki Eftir [[Høvundur:Hannes Hafstein|Hannes Hafstein]]. <poem> Um nakar teskar við meg: »Eg sá so fagurt fljóð at neyvan hennara líki er um heimin . . . . .« — Tá kvøkki eg avstað! Um hann mælur aftur á: »Hon var val 18 ár — so væn og yndislig . . . .« — Tá berjist hjarta mítt! Og leggur hann afturat: »Hon unti mær væl . . . .« — Tá knýtti eg nevarnar! Og agrarnar i spenni! Men: heldur hann so fram: »Og hennara silkjuhár var flættað aftur í nakka . . .« — Tá hvørvur tungan mein, sum meg í hjarta særdi! Tí: Mín álfagra vinkona forfjónar ikki seg! Hon bakbindur ikki sítt ríka, fagra hár . . . Sum bylgjan blíð tað vaggar um mjúkan háls og herðar - og roðandi kinn. </poem> == Kelda == *''Oyggjarnar'', 3. árgangur, Nr. 43, 26. Februar 1908. *[https://timarit.is/issue/49409 Tímarit.is] [[Bólkur:Yrking]] [[Bólkur:Hannes Hafstein]] fpb2n6zl4p1i57puh41bvb4tsdsk6xj 14 2410 3804 3618 2026-04-22T10:46:41Z ~2026-24464-60 2558 3804 wikitext text/x-wiki [[Bólkur:Rithøvundar]] q9q09jsnjhl758bk44s7h7m39bgmi6z 0 2434 3805 3689 2026-04-22T11:21:55Z ~2026-24464-60 2558 3805 wikitext text/x-wiki [[w:Andrias Christian Evensen|Andrias Christian Evensen (1874 - 1917)]] == Verk == *[[Eg legði alt á Jesus, ogn og mál]] === Týðingar === *[[Andanna andi, stíg nú frá tí høga]] *[[Nú hvíld er yvir bygd og bý]] [[Bólkur:Høvundar|Evensen, Andrias Christian]] [[Bólkur:Andrias Christian Evensen|*]] ogikruqc2n28306h7q358c0x83eggyh 0 2435 3807 3690 2026-04-22T11:24:47Z ~2026-24464-60 2558 3807 wikitext text/x-wiki [[w:Djóni Isaksen|Djóni Isaksen (1849 - 1912)]] == Verk == *[[Nú dagurin at enda er, og náttin komin nær]] [[Bólkur:Høvundar|Isaksen, Djóni]] [[Bólkur:Djóni Isaksen|*]] osnbgdfn0fz5n6s7hu7ttfqzyh3ozgq 0 2436 3808 3688 2026-04-22T11:26:29Z ~2026-24464-60 2558 3808 wikitext text/x-wiki [[w:Fríðrikur Petersen|Fríðrikur Petersen (1853 - 1917)]] == Verk == *[[Deyði, hvar er nú broddur tín]] *[[Drykkjuvísa]] *[[Eg oyggjar veit]] *[[Føroyska málið]] *[[Hvat kan røra hjartastreingir]] *[[Hvørjum man tykja vakurt hjá sær]] *[[Jólasálmur]] *[[Tíðin rennur sum streymur í á]] [[Bólkur:Høvundar|Petersen, Fríðrikur]] [[Bólkur:Fríðrikur Petersen|*]] mf2uq14wgmcfkv6rbdi0jgjqyp9durf 0 2437 3802 3692 2026-04-22T10:15:03Z ~2026-24464-60 2558 3802 wikitext text/x-wiki [[w:is:Hannes Hafstein|Hannes Hafstein (1861-1922)]] *[[Avindsjúkur]] [[Bólkur:Høvundar|Hannes Hafstein]] [[Bólkur:Hannes Hafstein|*]] [[is:Höfundur:Hannes Þórður Hafstein]] qxrsk3c66u77cwvlq5518lpuchd15iz 0 2438 3811 3693 2026-04-22T11:31:44Z ~2026-24464-60 2558 3811 wikitext text/x-wiki [[w:Janus Djurhuus|Janus Djurhuus (1881 - 1948)]] == Verk == *[[Mín sorg]] *[[Um eg kundi kvøðið]] *[[Várlátur (Randaðu rósur)]] [[Bólkur:Høvundar|Djurhuus, Janus]] [[Bólkur:Janus Djurhuus|*]] 8lgjp7jh2r7ua67u5js1yje2fnaanzc 0 2439 3812 3774 2026-04-22T11:33:34Z ~2026-24464-60 2558 3812 wikitext text/x-wiki [[w:Jens Christian Djurhuus|Jens Christian Djurhuus (1773 - 1853)]] == Verk == *[[Lorvíks-Páll]] *[[Ormurin Langi]] *[[Sigmundskvæði yngra]] [[Bólkur:Høvundar|Djurhuus, Jens Christian]] [[Bólkur:Jens Christian Djurhuus|*]] [[en:Author:Jens Christian Djurhuus]] nxy6viudkbmp4cxt7c6tqc318mdl5n9 0 2440 3815 3752 2026-04-22T11:39:17Z ~2026-24464-60 2558 3815 wikitext text/x-wiki [[:w:Jóan Petur Gregoriussen|Jóan Petur Gregoriussen (Jóan Petur uppi í Trøð; 1845 - 1901)]] == Verk == *[[Boaratátturin]] *[[Brúðarvísan]] *[[Gentukæti]] *[[Hákun í Noregi]] *[[Nakað lítið um Transválbardagin 1899–1900]] *[[Nýársheilsa frá Føringatíðindi]] *[[Rím um allar teir Lutherisku prestarnar, sum hava verið í Norðstreymoy frá 1538 til nú]] *[[Sverras ríma]] *[[Um føroyingars framsýningferð til Bergen 1898]] *[[Vaagen]] *[[Við Kaspiska havið]] *[[Á fólkafund]] [[Bólkur:Høvundar|Gregoriussen, Jóan Petur]] [[Bólkur:Jóan Petur Gregoriussen|*]] i3up3bg6y52tmxtlclbdt12wl1q33n6 0 2441 3817 3755 2026-04-22T11:41:25Z ~2026-24464-60 2558 3817 wikitext text/x-wiki [[w:Kvívíks Jógvan|Jógvan Dánialsson (Kvívíks Jógvan; 1843 - 1926)]] == Verk == *[[Kópakvæði]] *[[Til kristin fólk á foldum her]] [[Bólkur:Høvundar|Dánialsson, Jógvan]] [[Bólkur:Jógvan Dánialsson|*]] tr8d5y7veqi6u0oxo4z2tznoagggr1f 0 2442 3820 3701 2026-04-22T11:45:12Z ~2026-24464-60 2558 3820 wikitext text/x-wiki [[w:Nólsoyar Páll|Nólsoyar Páll (Poul Poulsen Nolsøe; 1766 - 1809)]] == Verk == *[[Fruntatáttur]] *[[Jákup á Møn]] [[Bólkur:Høvundar|Nólsoyar Páll]] [[Bólkur:Nólsoyar Páll|*]] ptxld3pj2v7edi91bhheb7xoptvkzsr 0 2443 3821 3703 2026-04-22T11:49:07Z ~2026-24464-60 2558 3821 wikitext text/x-wiki [[w:Rasmus Christoffer Effersøe|Rasmus Christoffer Effersøe (1857 - 1916)]] == Verk == *[[Alfaðirs eygu jarðarríki skoða]] *[[Barndómsminni]] *[[Fast stóð í fonnum]] *[[Fjallprúða heim]] *[[Fornsøgur]] *[[Fára siður — Føroya siður; træla siður — manna siður]] *[[Havfrúgvin kvöður]] *[[Heimferð]] *[[Heimið]] *[[Kvæði til Føroyar]] *[[Lívsgátan]] *[[Smíl alt tað burtur við góðum treyst]] *[[Vesturætt]] === Týðingar === *[[Eitt heim, eitt varandi heim ei her]] [[Bólkur:Høvundar|Effersøe, Rasmus Christoffer]] [[Bólkur:Rasmus Christoffer Effersøe|*]] ghy58h1q471a7cbm3bn6q7cpho44fmo 0 2444 3822 3705 2026-04-22T11:50:26Z ~2026-24464-60 2558 3822 wikitext text/x-wiki [[w:Símun Mikal Zachariasen|Símun Mikal Zachariasen (1853 - 1931)]] == Verk == *[[Nólsoyar-Páll]] *[[Sjóvarmoy]] [[Bólkur:Høvundar|Zachariassen, Símun Mikal]] [[Bólkur:Símun Mikal Zachariassen|*]] go4gidgjwy2hs2fw6rf24ndtbsunhut 0 2445 3823 3707 2026-04-22T11:51:18Z ~2026-24464-60 2558 3823 wikitext text/x-wiki [[w:Súsanna Helena Patursson|Súsanna Helena Patursson (1864 - 1916)]] == Verk == *[[Far væl]] [[Bólkur:Høvundar|Patursson, Súsanna Helena]] [[Bólkur:Súsanna Helena Patursson|*]] je90tyq10541bfu3gh5b3u2dvo3nd3w 0 2446 3806 3711 2026-04-22T11:23:38Z ~2026-24464-60 2558 3806 wikitext text/x-wiki [[w:da:B.S. Ingemann|Bernhard Severin Ingemann (1789 - 1862)]] == Verk == *[[Nú hvíld er yvir bygd og bý]] [[Bólkur:Høvundar|Ingemann, Bernhard Severin]] [[Bólkur:Bernhard Severin Ingemann|*]] [[da:Forfatter:Bernhard Severin Ingemann]] [[en:Author:Bernhard Severin Ingemann]] [[no:Forfatter:Bernhard Severin Ingemann]] [[sv:Författare:Bernhard Severin Ingemann]] dff6atyemt3lk55061uh4ylx8nkmow3 0 2447 3813 3713 2026-04-22T11:35:41Z ~2026-24464-60 2558 3813 wikitext text/x-wiki [[w:no:Johan Nordahl Brun|Johan Nordahl Brun (1745–1816)]] == Verk == *[[Andanna andi, stíg nú frá tí høga]] [[Bólkur:Høvundar|Brun, Johan Nordahl]] [[Bólkur:Johan Nordahl Brun]] [[da:Forfatter:Johan Nordahl Brun]] [[no:Forfatter:Johan Nordahl Brun]] [[sv:Författare:Johan Nordahl Brun]] nqflbscod980jyeaufo690sh9mwatyk 0 2448 3814 3716 2026-04-22T11:37:03Z ~2026-24464-60 2558 3814 wikitext text/x-wiki [[w:sv:Johan Olof Wallin|Johan Olof Wallin (1779 - 1839)]] == Verk == *[[Eitt heim, eitt varandi heim ei her]] [[Bólkur:Høvundar|Wallin, Johan Olof]] [[Bólkur:Johan Olof Wallin|*]] [[en:Author:Johan Olof Wallin]] [[es:Autor:Johan Olof Wallin]] [[fi:Johan Olof Wallin]] [[sv:Författare:Johan Olof Wallin]] pyztj9x8iyb7q06mfgyv0dlyyy0r6g6 0 2449 3818 3775 2026-04-22T11:42:40Z ~2026-24464-60 2558 3818 wikitext text/x-wiki [[w:Mads Andrias Winther (1871)|Mads Andrias Winther (1871–1923)]] == Verk == *[[Hungur]] [[Bólkur:Høvundar|Winther, Mads Andrias]] [[Bólkur:Føroyskir rithøvundar|Mads Andrias Winther]] boin4deufq8qepmot93w84nx1o3bmae 0 2450 3816 3781 2026-04-22T11:40:22Z ~2026-24464-60 2558 3816 wikitext text/x-wiki [[w:Jóannes Patursson|Jóannes Patursson (1866–1946)]] == Verk == *[[Nú er tann stundin]] [[Bólkur:Høvundar|Patursson, Jóannes ]] k9hm67ykg06t9fw1yjal019ahwbbvq7 0 2451 3790 2026-04-22T06:35:34Z ~2026-24466-51 2557 Stovnaði síðu við "[[:w:Venceslaus Ulricus Hammershaimb|Venceslaus Ulricus Hammershaimb (1819 - 1909) [[Bólkur:Høvundar]] [[de:Venceslaus Ulricus Hammershaimb]]" 3790 wikitext text/x-wiki [[:w:Venceslaus Ulricus Hammershaimb|Venceslaus Ulricus Hammershaimb (1819 - 1909) [[Bólkur:Høvundar]] [[de:Venceslaus Ulricus Hammershaimb]] shqzvfn1h1g5uw7ysdd75ds427l32w7 3791 3790 2026-04-22T06:35:47Z ~2026-24466-51 2557 3791 wikitext text/x-wiki [[:w:Venceslaus Ulricus Hammershaimb|Venceslaus Ulricus Hammershaimb (1819 - 1909)]] [[Bólkur:Høvundar]] [[de:Venceslaus Ulricus Hammershaimb]] 32rnzabydp4tex2e9rdg7zb31mify0p 3792 3791 2026-04-22T06:53:15Z ~2026-24466-51 2557 3792 wikitext text/x-wiki [[:w:Venceslaus Ulricus Hammershaimb|Venceslaus Ulricus Hammershaimb (1819 - 1909)]] Útgivið: *Færøsk Anthologi, København 1891. Bind I. [[:c:Category:Færøsk Anthologi 1|Commons]] **[[Ormurin Langi]]. Bind I, s. 270–282. **[[Kópakonan]]. Bind I, s. 345–348. [[Bólkur:Høvundar]] [[de:Venceslaus Ulricus Hammershaimb]] as84kpy42xbrbrpzdtkbgln28kvy4um 3799 3792 2026-04-22T09:17:26Z ~2026-24464-60 2558 3799 wikitext text/x-wiki [[:w:Venceslaus Ulricus Hammershaimb|Venceslaus Ulricus Hammershaimb (1819 - 1909)]] Útgivið: *Færøiske Kvæder II, København 1855. **[[Margretu kvæði]] *Færøsk Anthologi, København 1891. Bind I. [[:c:Category:Færøsk Anthologi 1|Commons]] **[[Ormurin Langi]]. Bind I, s. 270–282. **[[Kópakonan]]. Bind I, s. 345–348. [[Bólkur:Høvundar]] [[de:Venceslaus Ulricus Hammershaimb]] n7c3f8r1vouvf6wh79n1uuo2dtbxcsh 3800 3799 2026-04-22T09:36:03Z ~2026-24464-60 2558 3800 wikitext text/x-wiki [[:w:Venceslaus Ulricus Hammershaimb|Venceslaus Ulricus Hammershaimb (1819 - 1909)]] Útgivið: *Færøiske Kvæder. Bind II, København 1855. **[[Margretu kvæði]]. S. 165-167. *Færøsk Anthologi, København 1891. Bind I. [[:c:Category:Færøsk Anthologi 1|Commons]] **[[Ormurin Langi]]. Bind I, s. 270–282. **[[Kópakonan]]. Bind I, s. 345–348. [[Bólkur:Høvundar]] [[de:Venceslaus Ulricus Hammershaimb]] mbh7ra38bpt167omnwczsqnb23oicu3 3810 3800 2026-04-22T11:30:03Z ~2026-24464-60 2558 3810 wikitext text/x-wiki [[:w:Venceslaus Ulricus Hammershaimb|Venceslaus Ulricus Hammershaimb (1819 - 1909)]] Útgivið: *Færøiske Kvæder. Bind II, København 1855. **[[Margretu kvæði]]. S. 165-167. *Færøsk Anthologi, København 1891. Bind I. [[:c:Category:Færøsk Anthologi 1|Commons]] **[[Ormurin Langi]]. Bind I, s. 270–282. **[[Kópakonan]]. Bind I, s. 345–348. [[Bólkur:Høvundar|Hammershaimb, Venceslaus Ulricus]] [[de:Venceslaus Ulricus Hammershaimb]] 7vhnam9r2twgg07w8bj088xcmj29or5 0 2452 3795 2026-04-22T08:40:24Z ~2026-24464-60 2558 Stovnaði síðu við "[[:w:Johan Hendrik Schrøter|Johan Hendrik Schrøter (1771 - 1851)]] Uppskrivað: *[[Hústrú og bóndi]] [[Bólkur:Høvundar]]" 3795 wikitext text/x-wiki [[:w:Johan Hendrik Schrøter|Johan Hendrik Schrøter (1771 - 1851)]] Uppskrivað: *[[Hústrú og bóndi]] [[Bólkur:Høvundar]] fnhq7wv6xlt7b4gs9uui0gs126jlska 3796 3795 2026-04-22T08:44:05Z ~2026-24464-60 2558 3796 wikitext text/x-wiki [[:w:Johan Henrik Schrøter|Johan Henrik Schrøter (1771 - 1851)]] Uppskrivað: *[[Hústrú og bóndi]] [[Bólkur:Høvundar]] h17z1rryee49vo78xkzgoon61le9pqg 3809 3796 2026-04-22T11:28:30Z ~2026-24464-60 2558 3809 wikitext text/x-wiki [[:w:Johan Henrik Schrøter|Johan Henrik Schrøter (1771 - 1851)]] Uppskrivað: *[[Hústrú og bóndi]] [[Bólkur:Høvundar|Schrøter, Johan Henrik]] 74i5khwh2vcv4rt3276yky213pvs8md