Վիքիդարան hywikisource https://hy.wikisource.org/wiki/%D4%B3%D5%AC%D5%AD%D5%A1%D5%BE%D5%B8%D6%80_%D5%A7%D5%BB MediaWiki 1.46.0-wmf.23 first-letter Մեդիա Սպասարկող Քննարկում Մասնակից Մասնակցի քննարկում Վիքիդարան Վիքիդարանի քննարկում Պատկեր Պատկերի քննարկում MediaWiki MediaWiki քննարկում Կաղապար Կաղապարի քննարկում Օգնություն Օգնության քննարկում Կատեգորիա Կատեգորիայի քննարկում Հեղինակ Հեղինակի քննարկում Պորտալ Պորտալի քննարկում Էջ Էջի քննարկում Ինդեքս Ինդեքսի քննարկում TimedText TimedText talk Մոդուլ Մոդուլի քննարկում Event Event talk 0 9636 392712 388993 2026-04-10T13:47:10Z ~2026-22046-96 13933 /* =1894 */ 392712 wikitext text/x-wiki {{Վերնագիր |title=Հեքիաթներ |section = |previous = |next = [[Անխելք մարդը]] |notes = |author =Հովհաննես Թումանյան}} {{TOCright}} ==1894= * [[Անխելք մարդը]] ==1907== * [[Չախչախ թագավորը]] * [[Ծիտը (հեքիաթ)|Ծիտը]] * [[Ուլիկը]] * [[Սուտասանը]] * [[Ճամփորդները]] * [[Կացին ախպեր]] ==1908== * [[Խոսող ձուկը]] * [[Խելոքն ու հիմարը]] * [[Ոսկու կարասը]] * [[Տերն ու ծառան]] * [[Կռնատ աղջիկը]] * [[Պոչատ աղվես]] ==1909== * [[Անհաղթ աքլորը]] ==1910== * [[Սուտլիկ որսկանը]] * [[Բարեկենդանը]] ==1911== * [[Եդեմական ծաղիկը]] * [[Անբան Հուռին]] * [[Քեֆ անողին քեֆ չի պակսիլ]] ==1912== * [[Քաջ Նազարը]] ==1913== * [[Կիկոսի մահը]] ==1914== * [[Ձախորդ Փանոսի հեքիաթը]] [[Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյան| ]] [[Կատեգորիա:Հեքիաթներ]] m9jq8kx8qyd12vmjeujqtsmgzkzjul3 0 150100 392713 2026-04-10T20:38:17Z ~2026-22400-05 13935 Նոր էջ «{{Վերնագիր |title = Հոգ չէ |section = |previous = |next = |notes = Աղբյուր. «Գարուն» ամսագիր, 1992, թիվ 6: |author = [[Արմինե Նալբանդյան]]}} <div style="text-align:justify; line-height:1.6; padding:10px;"> '''Գործող անձինք՝''' * '''Կ.''' — Կին * '''Տ.''' — Տղամարդ --- * '''Կ.''' — Ո՞վ է։ * '''Տ.''' — Ես եմ։ * '''Կ.''' — Դու ո՞վ ես։ * '''Տ.''' — Քո ամ...»: 392713 wikitext text/x-wiki {{Վերնագիր |title = Հոգ չէ |section = |previous = |next = |notes = Աղբյուր. «Գարուն» ամսագիր, 1992, թիվ 6: |author = [[Արմինե Նալբանդյան]]}} <div style="text-align:justify; line-height:1.6; padding:10px;"> '''Գործող անձինք՝''' * '''Կ.''' — Կին * '''Տ.''' — Տղամարդ --- * '''Կ.''' — Ո՞վ է։ * '''Տ.''' — Ես եմ։ * '''Կ.''' — Դու ո՞վ ես։ * '''Տ.''' — Քո ամուսինը։ * '''Կ.''' — Ո՞ր ամուսինը։ * '''Տ.''' — Երկրորդ… Դուռը բաց արա, ես վերադարձել եմ։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչո՞վ համոզված լինեմ, որ դու իմ ամուսինն ես և ոչ թե ավազակ։ * '''Տ.''' — Ձայնս մոռացե՞լ ես, ինչ է։ * '''Կ.''' — Իհարկե՝ երկու տարի է անցել։ * '''Տ.''' — Բայց իմ ձայնը տպավորիչ է, հնարավոր չէ մոռանալ։ * '''Կ.''' — Եթե իրոք իմ ամուսինը լինեիր, ապա լավ կիմանայիր, որ ինձ մոտ ոչինչ չի տպավորվում։ * '''Տ.''' — Բայց փակ դռան հետևում ես ուրիշ փաստարկ չեմ կարող բերել ապացույցի համար։ * '''Կ.''' — Կարող ես։ * '''Տ.''' — Ինչպե՞ս։ * '''Կ.''' — Դե… Թեկուզ… Ասա ինչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ վերարկո՞ւն։ Սև։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ վերարկու… * '''Տ.''' — Վերջին։ * '''Կ.''' — Իմ ամուսինը վերարկու չուներ՝ ոչ վերջին և ոչ էլ անգամ առաջին։ * '''Տ.''' — Ահ… Իհարկե, իհարկե, ես պարզապես մոռացել էի, ավելի ճիշտ՝ ջանում եմ մոռանալ։ Դե, դու գիտես, որ հիշաչար չեմ։ Շարունակիր, հարցդ ի՞նչ էր… * '''Կ.''' — Ուրեմն, ի՞նչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ ի՞նչը… Ախր ես ոչինչ չունեի, իմ ի՞նչը կարող էր ինչ-որ գույն ունենալ։ * '''Կ.''' — Քո ներքնակը։ * '''Տ.''' — Ներքնա՞կը… հիմարություն։ Ես դա չեմ հիշում… Կարծեմ… Ոչ, չեմ հիշում։ * '''Կ.''' — Ահա, տեսնո՞ւմ ես, պարտվեցիր՝ առաջին իսկ հարցից։ Հեռացիր, քանի ոստիկանություն չեմ կանչել։ * '''Տ.''' — Սպասիր, սպասիր… Բայց ես իրոք ուշադրություն չեմ դարձրել։ Երբեք մտքովս չի անցել, որ ներքնակի գույնը երբևէ ճակատագրական դեր է խաղալու։ Փոխարենը կարող եմ ասել, թե որտեղ էր դրված մեր մահճակալը։ * '''Կ.''' — Դա բոլորն էլ կարող են ասել, ողջ թաղամասը գիտի։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ Եվ եթե շարունակես համառել, ստիպված կինեմ զանգահարել ոստի… * '''Տ.''' — Ոչ, ոչ, սպասիր։ Ես հիմա կապացուցեմ, որ ամուսինդ եմ։ Ահա… ահա… Դե, զգո՞ւմ ես… * '''Կ.''' — Ի՞նչը։ * '''Տ.''' — Հոտը։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ հոտ։ * '''Տ.''' — Ոչ մի հոտ չե՞ս զգում։ * '''Կ.''' — Գրողը տանի, դու այդտեղ ի՞նչ ես անում, իմ դռան առջև, առավոտ ծեգին… * '''Տ.''' — Դե ինչ։ Այս հո՞տն էլ քեզ ոչինչ չի ասում։ Այն քեզ միշտ դուր էր գալիս։ Հիշո՞ւմ ես, ամեն անգամ ամուր փակում էիր պատուհանները, որ հոտը դուրս չգա, շատ ագահ էիր, ուզում էիր միայն դու շնչել։ * '''Կ.''' — Ինչ հիմարություն։ Ես նման հակումներ երբեք չեմ ունեցել։ Այ քեզ խոզություն իմ դռան առջև… Կորիր այստեղից, ավազակի մեկը, համբերությունս սպառվեց։ * '''Տ.''' — Իմ ապացույցները նույնպես սպառվեցին, եթե օդեկոլոնիս հոտն էլ քեզ ոչինչ չհիշեցրեց, նշանակում է, ես անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Նշանակում է՝ ի՞նչ ես, ապա կրկնիր։ * '''Տ.''' — Անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Անզոր, անզոր։ Կարծես ինչ-որ բան համընկնում է, բայց դա դեռ ապացույց չէ, այժմ ամենուրեք անզոր տղամարդիկ են վխտում։ * '''Տ.''' — Դո՞ւ որտեղից գիտես։ * '''Կ.''' — Ամուսինս նման հարցեր չէր սիրում տալ։ * '''Տ.''' — Լսիր, ես սկսում եմ գազազել, մի՞թե այսքան կարճ ժամանակում կարելի է ամեն բան մոռանալ։ Չէ որ հարազատ ամուսնուն հնարավոր է անգամ շնչառությունից կամ սրտի զարկերից ճանաչել։ Վերջապես կանացի զգացողությունդ քեզ ոչինչ չի՞ հուշում։ * '''Կ.''' — Հուշում է։ * '''Տ.''' — Դե, ի՞նչ է հուշում։ * '''Կ.''' — Այն, որ դու ավազակ ես։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ * '''Տ.''' — Ախր, եթե ես ավազակ լինեի, այսքան երկար-բարակ չէի խոսի։ * '''Կ.''' — Իսկ ի՞նչ կանեիր։ * '''Տ.''' — Հեշ, մեկ ուրիշ դուռ կթակեի։ * '''Կ.''' — Դե թակիր, գնա թակիր։ * '''Տ.''' — Չէ, ինձ էս դուռն է դուր գալիս։ Մեկ է, ուշ թե շուտ բացելու ես։ * '''Կ.''' — Վերջ, ձանձրացրիր, ոստիկանություն եմ կանչում։ * '''Տ.''' — Լավ, լավ, գնում եմ, միայն թե մի հարցի պատասխանիր։ Էդ ինչո՞ւ ես էդքան համոզված, որ ամուսինդ չեմ։ * '''Կ.''' — Որովհետև ամուսինս էդքան խոսել չգիտեր, շաբաթվա մեջ մեկ-երկու բառ էր ասում։ * '''Տ.''' — Էհ, երկու տարի է անցել, լեզուս բացվել է։ Եվ հետո նամակ է ուղարկել, որ մեկ ամսից տանը կլինի, այնպես որ, ամուսինս, անժամանակ ես հայտնվել։ * '''Տ.''' — Այո… ճիշտ է։ Ես այնպես էլ գրել էի, բայց բայց այսպես ստացվեց, կարծում էի, նամակից շուտ կհասնեմ։ * '''Կ.''' — Այս անգամ բախտդ չբերեց, ավազակի մեկը։ Ախր, այս շաբաթվա մեջ չորս տուն են թալանել նման միջոցով։ Կեղծ ամուսին խաղալն արդեն հնացած ձև է, այնպես որ ինձ չես հիմարացնի։ * '''Տ.''' — Հասկանում եմ, բայց, սիրելիս, դրանում այնքան հեշտ է համոզվել։ Հարցեր, հարցեր տուր ինձ, գուցե ինչ-որ բան համընկնի։ * '''Կ.''' — Կարծում ես հարցերը կօգնե՞ն, ես ինքս շատ բաներ արդեն չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Ոնց թե չես հիշում։ Մոռացե՞լ ես, ասենք, համբուրվելուց ամուսինդ քեզ ինչ էր ասում։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչ էր ասում որ։ * '''Տ.''' — Նա-բու-գո-դո-նո-սոր։ * '''Կ.''' — Ինչ անհեթեթություն։ Իմ ամուսնուն այդքան երկար չէր համբուրվում։ Եվ ընդհանրապես նրա մոտ ամեն ինչ շատ կարճ էր տևում։ * '''Տ.''' — Չէ, դու սխալ հասկացար, ես այդ բառը միանգամից չէի ասում։ Վանկերը բաժանել էի շաբաթվա յուրաքանչյուր օրվա մեջ, երկուշաբթի ասում էի «նա», երեքշաբթի՝ «բու», չորեքշաբթի՝ «գո»… * '''Կ.''' — Ես նման բան չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Դու պարզապես ուշադիր չես եղել։ Դե, բացիր, բացիր, ես այլևս ուժ չունեմ։ * '''Կ.''' — Մեկ է, չես համոզի։ * '''Տ.''' — Սիրելիս, այս ամենի փոխարեն կարող էիր ընդամենը նայել դռան անցքից, գուցե իմ տեսքը քո մեջ ինչ-որ բան արթնացնի, դե նայիր, նայիր, համոզված եմ, ամեն ինչ տեղը կընկնի։ * '''Կ.''' — Ես էլ նայեցի, ոնց չէ։ Մեկ էլ տեսար՝ կրակեցիր աչքիս։ * '''Տ.''' — Ապո՞ւշ։ Շատ պետքս է քո մողեսի աչքը։ Միևնույն է, շուտով դուռը բացելու ես, չէ՞, էն ժամանակ կտեսնես, մողեսի մեկը, էդ ինչո՞ւ սսկվեցիր, ձայն հանիր, վախից ոտքերդ թուլացա՞ն։ Կբացես, էն ժամանակ կխոսենք… * '''Կ.''' — Չեմ բացի։ * '''Տ.''' — Լսիր, դու իրո՞ք ինձ չես ճանաչում, թե չես ուզում ճանաչել, գուցե քեզ մոտ ինչ-որ մեկը կա՞։ Հիմա ես դուռը կջարդեմ։ * '''Կ.''' — Ապա փորձիր, ամուսինս մեկնելուց առաջ երկաթե դուռ է դրել։ * '''Տ.''' — Քու, գրողը տանի։ Այ կին, ես միտք չունեմ առավոտից գիշեր այստեղ ցցվել, անտանելի հոգնած եմ, լողանալ եմ ուզում ընդամենը, և վերջապես, այլ բնական պահանջներ էլ ունեմ։ Ներս թող ինձ, եթե քո ամուսինը չլինեմ, այն ժամանակ կվռնդես։ * '''Կ.''' — Իսկ եթե հանկարծ ամուսինս լինես, այն ժամանակ ի՞նչ անեմ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե… Էն ժամանակ կգրկես ինձ ու լաց կլինես էսքան տանջելուդ համար։ * '''Կ.''' — Սիրտս մղկվեց, բայց մեկ է՝ չեմ բացի։ Գնա, մեկ ամիս հետո կգաս, ինչպես գրել ես նամակում։ * '''Տ.''' — Քու՜… ստոր-տատասկներ, հարազատ ամուսնուդ այդպե՞ս ես դիմավորում։ Դե հիմա լսիր, հենց այստեղ՝ դռան առջև երկա կբացեմ, այն ժամանակ կտեսնենք, ոնց չես բացի։ Հարցաքննությանը փակ դռան հետևի՞ց պիտի պատասխանես, ինչ է։ Այ, հիմա արյունս կխփի մինչև շքամուտք։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Նախավերջին անգամ եմ հարցնում։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Վերջին անգամ։ Հա՞, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Լսիր, քո սիրտը քարից չէ, եթե անգամ ամուսինդ չլինեի, ինչպես կարող էիր այսքանից հետո դուռը չբացել։ * '''Կ.''' — Դե, եթե այսքանից հետո ամուսինս չլինեիր, իհարկե, կբացեի։ * '''Տ.''' — Ի՞նչ… Ուրեմն համոզվեցի՞ր, որ ամուսինդ եմ, հա՞, դե խոսիր, համոզվեցի՞ր։ Վերջապես։ Ինչ հաջողություն։ Իսկ էդ ինչի՞ց հանկարծ կոահեցիր։ * '''Կ.''' — Երբ ինձ մողես անվանեցիր, իսկույն գլխի ընկա։ * '''Տ.''' — Այ քեզ հաջողություն… Տեսնո՞ւմ ես հիշողությունդ վերականգնվեց, դե, դե, բաց արա, շուտ։ * '''Կ.''' — Ոչ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Գժվե՞լ եմ, ինչ է, այսքանից հետո ինձ ողջ չես թողնի։ * '''Տ.''' — Կթողնեմ, կթողնեմ, ողջ էլ կթողնեմ, ամեն ինչ էլ կթողնեմ, միայն թե ներս թող, ես բնական պահանջ ունեմ։ * '''Կ.''' — Ստիպված ես ուրիշ դուռ թակել։ * '''Տ.''' — Էլի՞, ախր որ մեղքիս համար, ստոր կին, ինչո՞ւ ես ինձ տանջում։ Ուրիշը լիներ՝ իսկույն կբացեր չէ՞ անառակ, դե, բացիր, ես քո ամուսինը չեմ, ավազակ եմ, ազնիվ խոսք, ես քեզ խաբեցի, իրոք ավազակ եմ, բացիր։ * '''Կ.''' — Ես հիմա ոստիկանություն կկանչեմ։ * '''Տ.''' — Նշանակում է՝ էս դուռն իմ առջև հավերժ փակվա՞ծ է։ * '''Կ.''' — Այդպես է ստացվում։ * '''Տ.''' — Դե լավ, գրողը տանի քեզ էլ, քո ուրբաթախոս ամուսնուն էլ։ Շատ համառ կին դուրս եկար, մողեսի մեկը։ Բոլորը քո նման չեն, մեկնումեկն ի վերջո կբացի, չէ, էն ժամանակ կտեսնեք։ Հոգ չէ, մի հարկ վերև կփորձեմ։ </div> [[Կատեգորիա:Արմինե Նալբանդյանի ստեղծագործություններ]] [[Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգիա]] s05g6kx2hmvoctme84ptpdxifm1x4og 392714 392713 2026-04-10T20:40:26Z ~2026-22400-05 13935 392714 wikitext text/x-wiki {{Վերնագիր |title = Հոգ չէ |section = |previous = |next = |notes = Աղբյուր. «Գարուն» ամսագիր, 1992, թիվ 6: |author = [[w:hy:Արմինե Նալբանդյան|Արմինե Նալբանդյան]]}} <div style="text-align:justify; line-height:1.6; padding:10px;"> '''Գործող անձինք՝''' * '''Կ.''' — Կին * '''Տ.''' — Տղամարդ --- * '''Կ.''' — Ո՞վ է։ * '''Տ.''' — Ես եմ։ * '''Կ.''' — Դու ո՞վ ես։ * '''Տ.''' — Քո ամուսինը։ * '''Կ.''' — Ո՞ր ամուսինը։ * '''Տ.''' — Երկրորդ… Դուռը բաց արա, ես վերադարձել եմ։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչո՞վ համոզված լինեմ, որ դու իմ ամուսինն ես և ոչ թե ավազակ։ * '''Տ.''' — Ձայնս մոռացե՞լ ես, ինչ է։ * '''Կ.''' — Իհարկե՝ երկու տարի է անցել։ * '''Տ.''' — Բայց իմ ձայնը տպավորիչ է, հնարավոր չէ մոռանալ։ * '''Կ.''' — Եթե իրոք իմ ամուսինը լինեիր, ապա լավ կիմանայիր, որ ինձ մոտ ոչինչ չի տպավորվում։ * '''Տ.''' — Բայց փակ դռան հետևում ես ուրիշ փաստարկ չեմ կարող բերել ապացույցի համար։ * '''Կ.''' — Կարող ես։ * '''Տ.''' — Ինչպե՞ս։ * '''Կ.''' — Դե… Թեկուզ… Ասա ինչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ վերարկո՞ւն։ Սև։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ վերարկու… * '''Տ.''' — Վերջին։ * '''Կ.''' — Իմ ամուսինը վերարկու չուներ՝ ոչ վերջին և ոչ էլ անգամ առաջին։ * '''Տ.''' — Ահ… Իհարկե, իհարկե, ես պարզապես մոռացել էի, ավելի ճիշտ՝ ջանում եմ մոռանալ։ Դե, դու գիտես, որ հիշաչար չեմ։ Շարունակիր, հարցդ ի՞նչ էր… * '''Կ.''' — Ուրեմն, ի՞նչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ ի՞նչը… Ախր ես ոչինչ չունեի, իմ ի՞նչը կարող էր ինչ-որ գույն ունենալ։ * '''Կ.''' — Քո ներքնակը։ * '''Տ.''' — Ներքնա՞կը… հիմարություն։ Ես դա չեմ հիշում… Կարծեմ… Ոչ, չեմ հիշում։ * '''Կ.''' — Ահա, տեսնո՞ւմ ես, պարտվեցիր՝ առաջին իսկ հարցից։ Հեռացիր, քանի ոստիկանություն չեմ կանչել։ * '''Տ.''' — Սպասիր, սպասիր… Բայց ես իրոք ուշադրություն չեմ դարձրել։ Երբեք մտքովս չի անցել, որ ներքնակի գույնը երբևէ ճակատագրական դեր է խաղալու։ Փոխարենը կարող եմ ասել, թե որտեղ էր դրված մեր մահճակալը։ * '''Կ.''' — Դա բոլորն էլ կարող են ասել, ողջ թաղամասը գիտի։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ Եվ եթե շարունակես համառել, ստիպված կինեմ զանգահարել ոստի… * '''Տ.''' — Ոչ, ոչ, սպասիր։ Ես հիմա կապացուցեմ, որ ամուսինդ եմ։ Ահա… ահա… Դե, զգո՞ւմ ես… * '''Կ.''' — Ի՞նչը։ * '''Տ.''' — Հոտը։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ հոտ։ * '''Տ.''' — Ոչ մի հոտ չե՞ս զգում։ * '''Կ.''' — Գրողը տանի, դու այդտեղ ի՞նչ ես անում, իմ դռան առջև, առավոտ ծեգին… * '''Տ.''' — Դե ինչ։ Այս հո՞տն էլ քեզ ոչինչ չի ասում։ Այն քեզ միշտ դուր էր գալիս։ Հիշո՞ւմ ես, ամեն անգամ ամուր փակում էիր պատուհանները, որ հոտը դուրս չգա, շատ ագահ էիր, ուզում էիր միայն դու շնչել։ * '''Կ.''' — Ինչ հիմարություն։ Ես նման հակումներ երբեք չեմ ունեցել։ Այ քեզ խոզություն իմ դռան առջև… Կորիր այստեղից, ավազակի մեկը, համբերությունս սպառվեց։ * '''Տ.''' — Իմ ապացույցները նույնպես սպառվեցին, եթե օդեկոլոնիս հոտն էլ քեզ ոչինչ չհիշեցրեց, նշանակում է, ես անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Նշանակում է՝ ի՞նչ ես, ապա կրկնիր։ * '''Տ.''' — Անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Անզոր, անզոր։ Կարծես ինչ-որ բան համընկնում է, բայց դա դեռ ապացույց չէ, այժմ ամենուրեք անզոր տղամարդիկ են վխտում։ * '''Տ.''' — Դո՞ւ որտեղից գիտես։ * '''Կ.''' — Ամուսինս նման հարցեր չէր սիրում տալ։ * '''Տ.''' — Լսիր, ես սկսում եմ գազազել, մի՞թե այսքան կարճ ժամանակում կարելի է ամեն բան մոռանալ։ Չէ որ հարազատ ամուսնուն հնարավոր է անգամ շնչառությունից կամ սրտի զարկերից ճանաչել։ Վերջապես կանացի զգացողությունդ քեզ ոչինչ չի՞ հուշում։ * '''Կ.''' — Հուշում է։ * '''Տ.''' — Դե, ի՞նչ է հուշում։ * '''Կ.''' — Այն, որ դու ավազակ ես։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ * '''Տ.''' — Ախր, եթե ես ավազակ լինեի, այսքան երկար-բարակ չէի խոսի։ * '''Կ.''' — Իսկ ի՞նչ կանեիր։ * '''Տ.''' — Հեշ, մեկ ուրիշ դուռ կթակեի։ * '''Կ.''' — Դե թակիր, գնա թակիր։ * '''Տ.''' — Չէ, ինձ էս դուռն է դուր գալիս։ Մեկ է, ուշ թե շուտ բացելու ես։ * '''Կ.''' — Վերջ, ձանձրացրիր, ոստիկանություն եմ կանչում։ * '''Տ.''' — Լավ, լավ, գնում եմ, միայն թե մի հարցի պատասխանիր։ Էդ ինչո՞ւ ես էդքան համոզված, որ ամուսինդ չեմ։ * '''Կ.''' — Որովհետև ամուսինս էդքան խոսել չգիտեր, շաբաթվա մեջ մեկ-երկու բառ էր ասում։ * '''Տ.''' — Էհ, երկու տարի է անցել, լեզուս բացվել է։ Եվ հետո նամակ է ուղարկել, որ մեկ ամսից տանը կլինի, այնպես որ, ամուսինս, անժամանակ ես հայտնվել։ * '''Տ.''' — Այո… ճիշտ է։ Ես այնպես էլ գրել էի, բայց բայց այսպես ստացվեց, կարծում էի, նամակից շուտ կհասնեմ։ * '''Կ.''' — Այս անգամ բախտդ չբերեց, ավազակի մեկը։ Ախր, այս շաբաթվա մեջ չորս տուն են թալանել նման միջոցով։ Կեղծ ամուսին խաղալն արդեն հնացած ձև է, այնպես որ ինձ չես հիմարացնի։ * '''Տ.''' — Հասկանում եմ, բայց, սիրելիս, դրանում այնքան հեշտ է համոզվել։ Հարցեր, հարցեր տուր ինձ, գուցե ինչ-որ բան համընկնի։ * '''Կ.''' — Կարծում ես հարցերը կօգնե՞ն, ես ինքս շատ բաներ արդեն չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Ոնց թե չես հիշում։ Մոռացե՞լ ես, ասենք, համբուրվելուց ամուսինդ քեզ ինչ էր ասում։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչ էր ասում որ։ * '''Տ.''' — Նա-բու-գո-դո-նո-սոր։ * '''Կ.''' — Ինչ անհեթեթություն։ Իմ ամուսնուն այդքան երկար չէր համբուրվում։ Եվ ընդհանրապես նրա մոտ ամեն ինչ շատ կարճ էր տևում։ * '''Տ.''' — Չէ, դու սխալ հասկացար, ես այդ բառը միանգամից չէի ասում։ Վանկերը բաժանել էի շաբաթվա յուրաքանչյուր օրվա մեջ, երկուշաբթի ասում էի «նա», երեքշաբթի՝ «բու», չորեքշաբթի՝ «գո»… * '''Կ.''' — Ես նման բան չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Դու պարզապես ուշադիր չես եղել։ Դե, բացիր, բացիր, ես այլևս ուժ չունեմ։ * '''Կ.''' — Մեկ է, չես համոզի։ * '''Տ.''' — Սիրելիս, այս ամենի փոխարեն կարող էիր ընդամենը նայել դռան անցքից, գուցե իմ տեսքը քո մեջ ինչ-որ բան արթնացնի, դե նայիր, նայիր, համոզված եմ, ամեն ինչ տեղը կընկնի։ * '''Կ.''' — Ես էլ նայեցի, ոնց չէ։ Մեկ էլ տեսար՝ կրակեցիր աչքիս։ * '''Տ.''' — Ապո՞ւշ։ Շատ պետքս է քո մողեսի աչքը։ Միևնույն է, շուտով դուռը բացելու ես, չէ՞, էն ժամանակ կտեսնես, մողեսի մեկը, էդ ինչո՞ւ սսկվեցիր, ձայն հանիր, վախից ոտքերդ թուլացա՞ն։ Կբացես, էն ժամանակ կխոսենք… * '''Կ.''' — Չեմ բացի։ * '''Տ.''' — Լսիր, դու իրո՞ք ինձ չես ճանաչում, թե չես ուզում ճանաչել, գուցե քեզ մոտ ինչ-որ մեկը կա՞։ Հիմա ես դուռը կջարդեմ։ * '''Կ.''' — Ապա փորձիր, ամուսինս մեկնելուց առաջ երկաթե դուռ է դրել։ * '''Տ.''' — Քու, գրողը տանի։ Այ կին, ես միտք չունեմ առավոտից գիշեր այստեղ ցցվել, անտանելի հոգնած եմ, լողանալ եմ ուզում ընդամենը, և վերջապես, այլ բնական պահանջներ էլ ունեմ։ Ներս թող ինձ, եթե քո ամուսինը չլինեմ, այն ժամանակ կվռնդես։ * '''Կ.''' — Իսկ եթե հանկարծ ամուսինս լինես, այն ժամանակ ի՞նչ անեմ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե… Էն ժամանակ կգրկես ինձ ու լաց կլինես էսքան տանջելուդ համար։ * '''Կ.''' — Սիրտս մղկվեց, բայց մեկ է՝ չեմ բացի։ Գնա, մեկ ամիս հետո կգաս, ինչպես գրել ես նամակում։ * '''Տ.''' — Քու՜… ստոր-տատասկներ, հարազատ ամուսնուդ այդպե՞ս ես դիմավորում։ Դե հիմա լսիր, հենց այստեղ՝ դռան առջև երկա կբացեմ, այն ժամանակ կտեսնենք, ոնց չես բացի։ Հարցաքննությանը փակ դռան հետևի՞ց պիտի պատասխանես, ինչ է։ Այ, հիմա արյունս կխփի մինչև շքամուտք։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Նախավերջին անգամ եմ հարցնում։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Վերջին անգամ։ Հա՞, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Լսիր, քո սիրտը քարից չէ, եթե անգամ ամուսինդ չլինեի, ինչպես կարող էիր այսքանից հետո դուռը չբացել։ * '''Կ.''' — Դե, եթե այսքանից հետո ամուսինս չլինեիր, իհարկե, կբացեի։ * '''Տ.''' — Ի՞նչ… Ուրեմն համոզվեցի՞ր, որ ամուսինդ եմ, հա՞, դե խոսիր, համոզվեցի՞ր։ Վերջապես։ Ինչ հաջողություն։ Իսկ էդ ինչի՞ց հանկարծ կոահեցիր։ * '''Կ.''' — Երբ ինձ մողես անվանեցիր, իսկույն գլխի ընկա։ * '''Տ.''' — Այ քեզ հաջողություն… Տեսնո՞ւմ ես հիշողությունդ վերականգնվեց, դե, դե, բաց արա, շուտ։ * '''Կ.''' — Ոչ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Գժվե՞լ եմ, ինչ է, այսքանից հետո ինձ ողջ չես թողնի։ * '''Տ.''' — Կթողնեմ, կթողնեմ, ողջ էլ կթողնեմ, ամեն ինչ էլ կթողնեմ, միայն թե ներս թող, ես բնական պահանջ ունեմ։ * '''Կ.''' — Ստիպված ես ուրիշ դուռ թակել։ * '''Տ.''' — Էլի՞, ախր որ մեղքիս համար, ստոր կին, ինչո՞ւ ես ինձ տանջում։ Ուրիշը լիներ՝ իսկույն կբացեր չէ՞ անառակ, դե, բացիր, ես քո ամուսինը չեմ, ավազակ եմ, ազնիվ խոսք, ես քեզ խաբեցի, իրոք ավազակ եմ, բացիր։ * '''Կ.''' — Ես հիմա ոստիկանություն կկանչեմ։ * '''Տ.''' — Նշանակում է՝ էս դուռն իմ առջև հավերժ փակվա՞ծ է։ * '''Կ.''' — Այդպես է ստացվում։ * '''Տ.''' — Դե լավ, գրողը տանի քեզ էլ, քո ուրբաթախոս ամուսնուն էլ։ Շատ համառ կին դուրս եկար, մողեսի մեկը։ Բոլորը քո նման չեն, մեկնումեկն ի վերջո կբացի, չէ, էն ժամանակ կտեսնեք։ Հոգ չէ, մի հարկ վերև կփորձեմ։ </div> [[Կատեգորիա:Արմինե Նալբանդյանի ստեղծագործություններ]] [[Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգիա]] emfmhc5f256q7bjcksswkrw7w15jw1d 392715 392714 2026-04-10T21:16:42Z ~2026-22400-05 13935 392715 wikitext text/x-wiki {{Վերնագիր |title = Հոգ չէ |section = |previous = |next = |notes = Աղբյուր. «Գարուն» ամսագիր, 1992, թիվ 6: |author = [[w:hy:Արմինե Նալբանդյան|Արմինե Նալբանդյան]]}} <div style="text-align:justify; line-height:1.6; padding:10px;"> '''Գործող անձինք՝''' * '''Կ.''' — Կին * '''Տ.''' — Տղամարդ --- * '''Կ.''' — Ո՞վ է։ * '''Տ.''' — Ես եմ։ * '''Կ.''' — Դու ո՞վ ես։ * '''Տ.''' — Քո ամուսինը։ * '''Կ.''' — Ո՞ր ամուսինը։ * '''Տ.''' — Երկրորդ… Դուռը բաց արա, ես վերադարձել եմ։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչո՞վ համոզված լինեմ, որ դու իմ ամուսինն ես և ոչ թե ավազակ։ * '''Տ.''' — Ձայնս մոռացե՞լ ես, ինչ է։ * '''Կ.''' — Իհարկե՝ երկու տարի է անցել։ * '''Տ.''' — Բայց իմ ձայնը տպավորիչ է, հնարավոր չէ մոռանալ։ * '''Կ.''' — Եթե իրոք իմ ամուսինը լինեիր, ապա լավ կիմանայիր, որ ինձ մոտ ոչինչ չի տպավորվում։ * '''Տ.''' — Բայց փակ դռան հետևում ես ուրիշ փաստարկ չեմ կարող բերել ապացույցի համար։ * '''Կ.''' — Կարող ես։ * '''Տ.''' — Ինչպե՞ս։ * '''Կ.''' — Դե… Թեկուզ… Ասա ինչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ վերարկո՞ւն։ Սև։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ վերարկու… * '''Տ.''' — Վերջին։ * '''Կ.''' — Իմ ամուսինը վերարկու չուներ՝ ոչ վերջին և ոչ էլ անգամ առաջին։ * '''Տ.''' — Ահ… Իհարկե, իհարկե, ես պարզապես մոռացել էի, ավելի ճիշտ՝ ջանում եմ մոռանալ։ Դե, դու գիտես, որ հիշաչար չեմ։ Շարունակիր, հարցդ ի՞նչ էր… * '''Կ.''' — Ուրեմն, ի՞նչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ ի՞նչը… Ախր ես ոչինչ չունեի, իմ ի՞նչը կարող էր ինչ-որ գույն ունենալ։ * '''Կ.''' — Քո ներքնակը։ * '''Տ.''' — Ներքնա՞կը… հիմարություն։ Ես դա չեմ հիշում… Կարծեմ… Ոչ, չեմ հիշում։ * '''Կ.''' — Ահա, տեսնո՞ւմ ես, պարտվեցիր՝ առաջին իսկ հարցից։ Հեռացիր, քանի ոստիկանություն չեմ կանչել։ * '''Տ.''' — Սպասիր, սպասիր… Բայց ես իրոք ուշադրություն չեմ դարձրել։ Երբեք մտքովս չի անցել, որ ներքնակի գույնը երբևէ ճակատագրական դեր է խաղալու։ Փոխարենը կարող եմ ասել, թե որտեղ էր դրված մեր մահճակալը։ * '''Կ.''' — Դա բոլորն էլ կարող են ասել, ողջ թաղամասը գիտի։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ Եվ եթե շարունակես համառել, ստիպված կինեմ զանգահարել ոստի… * '''Տ.''' — Ոչ, ոչ, սպասիր։ Ես հիմա կապացուցեմ, որ ամուսինդ եմ։ Ահա… ահա… Դե, զգո՞ւմ ես… * '''Կ.''' — Ի՞նչը։ * '''Տ.''' — Հոտը։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ հոտ։ * '''Տ.''' — Ոչ մի հոտ չե՞ս զգում։ * '''Կ.''' — Գրողը տանի, դու այդտեղ ի՞նչ ես անում, իմ դռան առջև, առավոտ ծեգին… * '''Տ.''' — Դե ինչ։ Այս հո՞տն էլ քեզ ոչինչ չի ասում։ Այն քեզ միշտ դուր էր գալիս։ Հիշո՞ւմ ես, ամեն անգամ ամուր փակում էիր պատուհանները, որ հոտը դուրս չգա, շատ ագահ էիր, ուզում էիր միայն դու շնչել։ * '''Կ.''' — Ինչ հիմարություն։ Ես նման հակումներ երբեք չեմ ունեցել։ Այ քեզ խոզություն իմ դռան առջև… Կորիր այստեղից, ավազակի մեկը, համբերությունս սպառվեց։ * '''Տ.''' — Իմ ապացույցները նույնպես սպառվեցին, եթե օդեկոլոնիս հոտն էլ քեզ ոչինչ չհիշեցրեց, նշանակում է, ես անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Նշանակում է՝ ի՞նչ ես, ապա կրկնիր։ * '''Տ.''' — Անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Անզոր, անզոր։ Կարծես ինչ-որ բան համընկնում է, բայց դա դեռ ապացույց չէ, այժմ ամենուրեք անզոր տղամարդիկ են վխտում։ * '''Տ.''' — Դո՞ւ որտեղից գիտես։ * '''Կ.''' — Ամուսինս նման հարցեր չէր սիրում տալ։ * '''Տ.''' — Լսիր, ես սկսում եմ գազազել, մի՞թե այսքան կարճ ժամանակում կարելի է ամեն բան մոռանալ։ Չէ որ հարազատ ամուսնուն հնարավոր է անգամ շնչառությունից կամ սրտի զարկերից ճանաչել։ Վերջապես կանացի զգացողությունդ քեզ ոչինչ չի՞ հուշում։ * '''Կ.''' — Հուշում է։ * '''Տ.''' — Դե, ի՞նչ է հուշում։ * '''Կ.''' — Այն, որ դու ավազակ ես։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ * '''Տ.''' — Ախր, եթե ես ավազակ լինեի, այսքան երկար-բարակ չէի խոսի։ * '''Կ.''' — Իսկ ի՞նչ կանեիր։ * '''Տ.''' — Հեշ, մեկ ուրիշ դուռ կթակեի։ * '''Կ.''' — Դե թակիր, գնա թակիր։ * '''Տ.''' — Չէ, ինձ էս դուռն է դուր գալիս։ Մեկ է, ուշ թե շուտ բացելու ես։ * '''Կ.''' — Վերջ, ձանձրացրիր, ոստիկանություն եմ կանչում։ * '''Տ.''' — Լավ, լավ, գնում եմ, միայն թե մի հարցի պատասխանիր։ Էդ ինչո՞ւ ես էդքան համոզված, որ ամուսինդ չեմ։ * '''Կ.''' — Որովհետև ամուսինս էդքան խոսել չգիտեր, շաբաթվա մեջ մեկ-երկու բառ էր ասում։ * '''Տ.''' — Էհ, երկու տարի է անցել, լեզուս բացվել է։ Եվ հետո նամակ է ուղարկել, որ մեկ ամսից տանը կլինի, այնպես որ, ամուսինս, անժամանակ ես հայտնվել։ * '''Տ.''' — Այո… ճիշտ է։ Ես այնպես էլ գրել էի, բայց բայց այսպես ստացվեց, կարծում էի, նամակից շուտ կհասնեմ։ * '''Կ.''' — Այս անգամ բախտդ չբերեց, ավազակի մեկը։ Ախր, այս շաբաթվա մեջ չորս տուն են թալանել նման միջոցով։ Կեղծ ամուսին խաղալն արդեն հնացած ձև է, այնպես որ ինձ չես հիմարացնի։ * '''Տ.''' — Հասկանում եմ, բայց, սիրելիս, դրանում այնքան հեշտ է համոզվել։ Հարցեր, հարցեր տուր ինձ, գուցե ինչ-որ բան համընկնի։ * '''Կ.''' — Կարծում ես հարցերը կօգնե՞ն, ես ինքս շատ բաներ արդեն չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Ոնց թե չես հիշում։ Մոռացե՞լ ես, ասենք, համբուրվելուց ամուսինդ քեզ ինչ էր ասում։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչ էր ասում որ։ * '''Տ.''' — Նա-բու-գո-դո-նո-սոր։ * '''Կ.''' — Ինչ անհեթեթություն։ Իմ ամուսնուն այդքան երկար չէր համբուրվում։ Եվ ընդհանրապես նրա մոտ ամեն ինչ շատ կարճ էր տևում։ * '''Տ.''' — Չէ, դու սխալ հասկացար, ես այդ բառը միանգամից չէի ասում։ Վանկերը բաժանել էի շաբաթվա յուրաքանչյուր օրվա մեջ, երկուշաբթի ասում էի «նա», երեքշաբթի՝ «բու», չորեքշաբթի՝ «գո»… * '''Կ.''' — Ես նման բան չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Դու պարզապես ուշադիր չես եղել։ Դե, բացիր, բացիր, ես այլևս ուժ չունեմ։ * '''Կ.''' — Մեկ է, չես համոզի։ * '''Տ.''' — Սիրելիս, այս ամենի փոխարեն կարող էիր ընդամենը նայել դռան անցքից, գուցե իմ տեսքը քո մեջ ինչ-որ բան արթնացնի, դե նայիր, նայիր, համոզված եմ, ամեն ինչ տեղը կընկնի։ * '''Կ.''' — Ես էլ նայեցի, ոնց չէ։ Մեկ էլ տեսար՝ կրակեցիր աչքիս։ * '''Տ.''' — Ապո՞ւշ։ Շատ պետքս է քո մողեսի աչքը։ Միևնույն է, շուտով դուռը բացելու ես, չէ՞, էն ժամանակ կտեսնես, մողեսի մեկը, էդ ինչո՞ւ սսկվեցիր, ձայն հանիր, վախից ոտքերդ թուլացա՞ն։ Կբացես, էն ժամանակ կխոսենք… * '''Կ.''' — Չեմ բացի։ * '''Տ.''' — Լսիր, դու իրո՞ք ինձ չես ճանաչում, թե չես ուզում ճանաչել, գուցե քեզ մոտ ինչ-որ մեկը կա՞։ Հիմա ես դուռը կջարդեմ։ * '''Կ.''' — Ապա փորձիր, ամուսինս մեկնելուց առաջ երկաթե դուռ է դրել։ * '''Տ.''' — Քու, գրողը տանի։ Այ կին, ես միտք չունեմ առավոտից գիշեր այստեղ ցցվել, անտանելի հոգնած եմ, լողանալ եմ ուզում ընդամենը, և վերջապես, այլ բնական պահանջներ էլ ունեմ։ Ներս թող ինձ, եթե քո ամուսինը չլինեմ, այն ժամանակ կվռնդես։ * '''Կ.''' — Իսկ եթե հանկարծ ամուսինս լինես, այն ժամանակ ի՞նչ անեմ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե… Էն ժամանակ կգրկես ինձ ու լաց կլինես էսքան տանջելուդ համար։ * '''Կ.''' — Սիրտս մղկվեց, բայց մեկ է՝ չեմ բացի։ Գնա, մեկ ամիս հետո կգաս, ինչպես գրել ես նամակում։ * '''Տ.''' — Քու՜… ստոր-տատասկներ, հարազատ ամուսնուդ այդպե՞ս ես դիմավորում։ Դե հիմա լսիր, հենց այստեղ՝ դռան առջև երկա կբացեմ, այն ժամանակ կտեսնենք, ոնց չես բացի։ Հարցաքննությանը փակ դռան հետևի՞ց պիտի պատասխանես, ինչ է։ Այ, հիմա արյունս կխփի մինչև շքամուտք։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Նախավերջին անգամ եմ հարցնում։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Վերջին անգամ։ Հա՞, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Լսիր, քո սիրտը քարից չէ, եթե անգամ ամուսինդ չլինեի, ինչպես կարող էիր այսքանից հետո դուռը չբացել։ * '''Կ.''' — Դե, եթե այսքանից հետո ամուսինս չլինեիր, իհարկե, կբացեի։ * '''Տ.''' — Ի՞նչ… Ուրեմն համոզվեցի՞ր, որ ամուսինդ եմ, հա՞, դե խոսիր, համոզվեցի՞ր։ Վերջապես։ Ինչ հաջողություն։ Իսկ էդ ինչի՞ց հանկարծ կոահեցիր։ * '''Կ.''' — Երբ ինձ մողես անվանեցիր, իսկույն գլխի ընկա։ * '''Տ.''' — Այ քեզ հաջողություն… Տեսնո՞ւմ ես հիշողությունդ վերականգնվեց, դե, դե, բաց արա, շուտ։ * '''Կ.''' — Ոչ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Գժվե՞լ եմ, ինչ է, այսքանից հետո ինձ ողջ չես թողնի։ * '''Տ.''' — Կթողնեմ, կթողնեմ, ողջ էլ կթողնեմ, ամեն ինչ էլ կթողնեմ, միայն թե ներս թող, ես բնական պահանջ ունեմ։ * '''Կ.''' — Ստիպված ես ուրիշ դուռ թակել։ * '''Տ.''' — Էլի՞, ախր որ մեղքիս համար, ստոր կին, ինչո՞ւ ես ինձ տանջում։ Ուրիշը լիներ՝ իսկույն կբացեր չ՞է անառակ, դե, բացիր, ես քո ամուսինը չեմ, ավազակ եմ, ազնիվ խոսք, ես քեզ խաբեցի, իրոք ավազակ եմ, բացիր։ * '''Կ.''' — Ես հիմա ոստիկանություն կկանչեմ։ * '''Տ.''' — Նշանակում է՝ էս դուռն իմ առջև հավերժ փակվա՞ծ է։ * '''Կ.''' — Այդպես է ստացվում։ * '''Տ.''' — Դե լավ, գրողը տանի քեզ էլ, քո ուրբաթախոս ամուսնուն էլ։ Շատ համառ կին դուրս եկար, մողեսի մեկը։ Բոլորը քո նման չեն, մեկնումեկն ի վերջո կբացի, չէ, էն ժամանակ կտեսնեք։ Հոգ չէ, մի հարկ վերև կփորձեմ։ </div> [[Կատեգորիա:Արմինե Նալբանդյանի ստեղծագործություններ]] [[Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգիա]] qj84bn6fjtfhbnha5oxol3wqmm1ud9l 392716 392715 2026-04-10T21:19:37Z ~2026-22400-05 13935 392716 wikitext text/x-wiki {{Վերնագիր |title = Հոգ չէ |section = |previous = |next = |notes = Աղբյուր. «Գարուն» ամսագիր, 1992, թիվ 6: |author = Արմինե Նալբանդյան }} <div style="text-align:justify; line-height:1.6; padding:10px;"> '''Գործող անձինք՝''' * '''Կ.''' — Կին * '''Տ.''' — Տղամարդ --- * '''Կ.''' — Ո՞վ է։ * '''Տ.''' — Ես եմ։ * '''Կ.''' — Դու ո՞վ ես։ * '''Տ.''' — Քո ամուսինը։ * '''Կ.''' — Ո՞ր ամուսինը։ * '''Տ.''' — Երկրորդ… Դուռը բաց արա, ես վերադարձել եմ։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչո՞վ համոզված լինեմ, որ դու իմ ամուսինն ես և ոչ թե ավազակ։ * '''Տ.''' — Ձայնս մոռացե՞լ ես, ինչ է։ * '''Կ.''' — Իհարկե՝ երկու տարի է անցել։ * '''Տ.''' — Բայց իմ ձայնը տպավորիչ է, հնարավոր չէ մոռանալ։ * '''Կ.''' — Եթե իրոք իմ ամուսինը լինեիր, ապա լավ կիմանայիր, որ ինձ մոտ ոչինչ չի տպավորվում։ * '''Տ.''' — Բայց փակ դռան հետևում ես ուրիշ փաստարկ չեմ կարող բերել ապացույցի համար։ * '''Կ.''' — Կարող ես։ * '''Տ.''' — Ինչպե՞ս։ * '''Կ.''' — Դե… Թեկուզ… Ասա ինչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ վերարկո՞ւն։ Սև։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ վերարկու… * '''Տ.''' — Վերջին։ * '''Կ.''' — Իմ ամուսինը վերարկու չուներ՝ ոչ վերջին և ոչ էլ անգամ առաջին։ * '''Տ.''' — Ահ… Իհարկե, իհարկե, ես պարզապես մոռացել էի, ավելի ճիշտ՝ ջանում եմ մոռանալ։ Դե, դու գիտես, որ հիշաչար չեմ։ Շարունակիր, հարցդ ի՞նչ էր… * '''Կ.''' — Ուրեմն, ի՞նչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ ի՞նչը… Ախր ես ոչինչ չունեի, իմ ի՞նչը կարող էր ինչ-որ գույն ունենալ։ * '''Կ.''' — Քո ներքնակը։ * '''Տ.''' — Ներքնա՞կը… հիմարություն։ Ես դա չեմ հիշում… Կարծեմ… Ոչ, չեմ հիշում։ * '''Կ.''' — Ահա, տեսնո՞ւմ ես, պարտվեցիր՝ առաջին իսկ հարցից։ Հեռացիր, քանի ոստիկանություն չեմ կանչել։ * '''Տ.''' — Սպասիր, սպասիր… Բայց ես իրոք ուշադրություն չեմ դարձրել։ Երբեք մտքովս չի անցել, որ ներքնակի գույնը երբևէ ճակատագրական դեր է խաղալու։ Փոխարենը կարող եմ ասել, թե որտեղ էր դրված մեր մահճակալը։ * '''Կ.''' — Դա բոլորն էլ կարող են ասել, ողջ թաղամասը գիտի։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ Եվ եթե շարունակես համառել, ստիպված կինեմ զանգահարել ոստի… * '''Տ.''' — Ոչ, ոչ, սպասիր։ Ես հիմա կապացուցեմ, որ ամուսինդ եմ։ Ահա… ահա… Դե, զգո՞ւմ ես… * '''Կ.''' — Ի՞նչը։ * '''Տ.''' — Հոտը։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ հոտ։ * '''Տ.''' — Ոչ մի հոտ չե՞ս զգում։ * '''Կ.''' — Գրողը տանի, դու այդտեղ ի՞նչ ես անում, իմ դռան առջև, առավոտ ծեգին… * '''Տ.''' — Դե ինչ։ Այս հո՞տն էլ քեզ ոչինչ չի ասում։ Այն քեզ միշտ դուր էր գալիս։ Հիշո՞ւմ ես, ամեն անգամ ամուր փակում էիր պատուհանները, որ հոտը դուրս չգա, շատ ագահ էիր, ուզում էիր միայն դու շնչել։ * '''Կ.''' — Ինչ հիմարություն։ Ես նման հակումներ երբեք չեմ ունեցել։ Այ քեզ խոզություն իմ դռան առջև… Կորիր այստեղից, ավազակի մեկը, համբերությունս սպառվեց։ * '''Տ.''' — Իմ ապացույցները նույնպես սպառվեցին, եթե օդեկոլոնիս հոտն էլ քեզ ոչինչ չհիշեցրեց, նշանակում է, ես անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Նշանակում է՝ ի՞նչ ես, ապա կրկնիր։ * '''Տ.''' — Անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Անզոր, անզոր։ Կարծես ինչ-որ բան համընկնում է, բայց դա դեռ ապացույց չէ, այժմ ամենուրեք անզոր տղամարդիկ են վխտում։ * '''Տ.''' — Դո՞ւ որտեղից գիտես։ * '''Կ.''' — Ամուսինս նման հարցեր չէր սիրում տալ։ * '''Տ.''' — Լսիր, ես սկսում եմ գազազել, մի՞թե այսքան կարճ ժամանակում կարելի է ամեն բան մոռանալ։ Չէ որ հարազատ ամուսնուն հնարավոր է անգամ շնչառությունից կամ սրտի զարկերից ճանաչել։ Վերջապես կանացի զգացողությունդ քեզ ոչինչ չի՞ հուշում։ * '''Կ.''' — Հուշում է։ * '''Տ.''' — Դե, ի՞նչ է հուշում։ * '''Կ.''' — Այն, որ դու ավազակ ես։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ * '''Տ.''' — Ախր, եթե ես ավազակ լինեի, այսքան երկար-բարակ չէի խոսի։ * '''Կ.''' — Իսկ ի՞նչ կանեիր։ * '''Տ.''' — Հեշ, մեկ ուրիշ դուռ կթակեի։ * '''Կ.''' — Դե թակիր, գնա թակիր։ * '''Տ.''' — Չէ, ինձ էս դուռն է դուր գալիս։ Մեկ է, ուշ թե շուտ բացելու ես։ * '''Կ.''' — Վերջ, ձանձրացրիր, ոստիկանություն եմ կանչում։ * '''Տ.''' — Լավ, լավ, գնում եմ, միայն թե մի հարցի պատասխանիր։ Էդ ինչո՞ւ ես էդքան համոզված, որ ամուսինդ չեմ։ * '''Կ.''' — Որովհետև ամուսինս էդքան խոսել չգիտեր, շաբաթվա մեջ մեկ-երկու բառ էր ասում։ * '''Տ.''' — Էհ, երկու տարի է անցել, լեզուս բացվել է։ Եվ հետո նամակ է ուղարկել, որ մեկ ամսից տանը կլինի, այնպես որ, ամուսինս, անժամանակ ես հայտնվել։ * '''Տ.''' — Այո… ճիշտ է։ Ես այնպես էլ գրել էի, բայց բայց այսպես ստացվեց, կարծում էի, նամակից շուտ կհասնեմ։ * '''Կ.''' — Այս անգամ բախտդ չբերեց, ավազակի մեկը։ Ախր, այս շաբաթվա մեջ չորս տուն են թալանել նման միջոցով։ Կեղծ ամուսին խաղալն արդեն հնացած ձև է, այնպես որ ինձ չես հիմարացնի։ * '''Տ.''' — Հասկանում եմ, բայց, սիրելիս, դրանում այնքան հեշտ է համոզվել։ Հարցեր, հարցեր տուր ինձ, գուցե ինչ-որ բան համընկնի։ * '''Կ.''' — Կարծում ես հարցերը կօգնե՞ն, ես ինքս շատ բաներ արդեն չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Ոնց թե չես հիշում։ Մոռացե՞լ ես, ասենք, համբուրվելուց ամուսինդ քեզ ինչ էր ասում։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչ էր ասում որ։ * '''Տ.''' — Նա-բու-գո-դո-նո-սոր։ * '''Կ.''' — Ինչ անհեթեթություն։ Իմ ամուսնուն այդքան երկար չէր համբուրվում։ Եվ ընդհանրապես նրա մոտ ամեն ինչ շատ կարճ էր տևում։ * '''Տ.''' — Չէ, դու սխալ հասկացար, ես այդ բառը միանգամից չէի ասում։ Վանկերը բաժանել էի շաբաթվա յուրաքանչյուր օրվա մեջ, երկուշաբթի ասում էի «նա», երեքշաբթի՝ «բու», չորեքշաբթի՝ «գո»… * '''Կ.''' — Ես նման բան չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Դու պարզապես ուշադիր չես եղել։ Դե, բացիր, բացիր, ես այլևս ուժ չունեմ։ * '''Կ.''' — Մեկ է, չես համոզի։ * '''Տ.''' — Սիրելիս, այս ամենի փոխարեն կարող էիր ընդամենը նայել դռան անցքից, գուցե իմ տեսքը քո մեջ ինչ-որ բան արթնացնի, դե նայիր, նայիր, համոզված եմ, ամեն ինչ տեղը կընկնի։ * '''Կ.''' — Ես էլ նայեցի, ոնց չէ։ Մեկ էլ տեսար՝ կրակեցիր աչքիս։ * '''Տ.''' — Ապո՞ւշ։ Շատ պետքս է քո մողեսի աչքը։ Միևնույն է, շուտով դուռը բացելու ես, չէ՞, էն ժամանակ կտեսնես, մողեսի մեկը, էդ ինչո՞ւ սսկվեցիր, ձայն հանիր, վախից ոտքերդ թուլացա՞ն։ Կբացես, էն ժամանակ կխոսենք… * '''Կ.''' — Չեմ բացի։ * '''Տ.''' — Լսիր, դու իրո՞ք ինձ չես ճանաչում, թե չես ուզում ճանաչել, գուցե քեզ մոտ ինչ-որ մեկը կա՞։ Հիմա ես դուռը կջարդեմ։ * '''Կ.''' — Ապա փորձիր, ամուսինս մեկնելուց առաջ երկաթե դուռ է դրել։ * '''Տ.''' — Քու, գրողը տանի։ Այ կին, ես միտք չունեմ առավոտից գիշեր այստեղ ցցվել, անտանելի հոգնած եմ, լողանալ եմ ուզում ընդամենը, և վերջապես, այլ բնական պահանջներ էլ ունեմ։ Ներս թող ինձ, եթե քո ամուսինը չլինեմ, այն ժամանակ կվռնդես։ * '''Կ.''' — Իսկ եթե հանկարծ ամուսինս լինես, այն ժամանակ ի՞նչ անեմ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե… Էն ժամանակ կգրկես ինձ ու լաց կլինես էսքան տանջելուդ համար։ * '''Կ.''' — Սիրտս մղկվեց, բայց մեկ է՝ չեմ բացի։ Գնա, մեկ ամիս հետո կգաս, ինչպես գրել ես նամակում։ * '''Տ.''' — Քու՜… ստոր-տատասկներ, հարազատ ամուսնուդ այդպե՞ս ես դիմավորում։ Դե հիմա լսիր, հենց այստեղ՝ դռան առջև երկա կբացեմ, այն ժամանակ կտեսնենք, ոնց չես բացի։ Հարցաքննությանը փակ դռան հետևի՞ց պիտի պատասխանես, ինչ է։ Այ, հիմա արյունս կխփի մինչև շքամուտք։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Նախավերջին անգամ եմ հարցնում։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Վերջին անգամ։ Հա՞, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Լսիր, քո սիրտը քարից չէ, եթե անգամ ամուսինդ չլինեի, ինչպես կարող էիր այսքանից հետո դուռը չբացել։ * '''Կ.''' — Դե, եթե այսքանից հետո ամուսինս չլինեիր, իհարկե, կբացեի։ * '''Տ.''' — Ի՞նչ… Ուրեմն համոզվեցի՞ր, որ ամուսինդ եմ, հա՞, դե խոսիր, համոզվեցի՞ր։ Վերջապես։ Ինչ հաջողություն։ Իսկ էդ ինչի՞ց հանկարծ կոահեցիր։ * '''Կ.''' — Երբ ինձ մողես անվանեցիր, իսկույն գլխի ընկա։ * '''Տ.''' — Այ քեզ հաջողություն… Տեսնո՞ւմ ես հիշողությունդ վերականգնվեց, դե, դե, բաց արա, շուտ։ * '''Կ.''' — Ոչ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Գժվե՞լ եմ, ինչ է, այսքանից հետո ինձ ողջ չես թողնի։ * '''Տ.''' — Կթողնեմ, կթողնեմ, ողջ էլ կթողնեմ, ամեն ինչ էլ կթողնեմ, միայն թե ներս թող, ես բնական պահանջ ունեմ։ * '''Կ.''' — Ստիպված ես ուրիշ դուռ թակել։ * '''Տ.''' — Էլի՞, ախր որ մեղքիս համար, ստոր կին, ինչո՞ւ ես ինձ տանջում։ Ուրիշը լիներ՝ իսկույն կբացեր չ՞է անառակ, դե, բացիր, ես քո ամուսինը չեմ, ավազակ եմ, ազնիվ խոսք, ես քեզ խաբեցի, իրոք ավազակ եմ, բացիր։ * '''Կ.''' — Ես հիմա ոստիկանություն կկանչեմ։ * '''Տ.''' — Նշանակում է՝ էս դուռն իմ առջև հավերժ փակվա՞ծ է։ * '''Կ.''' — Այդպես է ստացվում։ * '''Տ.''' — Դե լավ, գրողը տանի քեզ էլ, քո ուրբաթախոս ամուսնուն էլ։ Շատ համառ կին դուրս եկար, մողեսի մեկը։ Բոլորը քո նման չեն, մեկնումեկն ի վերջո կբացի, չէ, էն ժամանակ կտեսնեք։ Հոգ չէ, մի հարկ վերև կփորձեմ։ </div> [[Կատեգորիա:Արմինե Նալբանդյանի ստեղծագործություններ]] [[Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգիա]] ixg6rl0b2gu0ucrashuvu5lncig313a 392720 392716 2026-04-11T06:57:11Z NelliGK 10434 Փոխվում է էջը '{{Վերնագիր |title = Հոգ չէ |section = |previous = |next = |notes = Աղբյուր. «Գարուն» ամսագիր, 1992, թիվ 6: |author = Արմինե Նալբանդյան }} <div style="text-align:justify; line-height:1.6; padding:10px;"> '''Գործող անձինք՝''' * '''Կ.''' — Կին * '''Տ.''' — Տղամարդ ---'-ով 392720 wikitext text/x-wiki {{Վերնագիր |title = Հոգ չէ |section = |previous = |next = |notes = Աղբյուր. «Գարուն» ամսագիր, 1992, թիվ 6: |author = Արմինե Նալբանդյան }} <div style="text-align:justify; line-height:1.6; padding:10px;"> '''Գործող անձինք՝''' * '''Կ.''' — Կին * '''Տ.''' — Տղամարդ --- kooq9zyryczlktoyxjj983f3jcxhtr3 392721 392720 2026-04-11T06:58:03Z NelliGK 10434 392721 wikitext text/x-wiki {{Վերնագիր |title = Հոգ չէ |section = |previous = |next = |notes = Աղբյուր. «Գարուն» ամսագիր, 1992, թիվ 6, էջ 28, 29: |author = Արմինե Նալբանդյան }} <div style="text-align:justify; line-height:1.6; padding:10px;"> '''Գործող անձինք՝''' * '''Կ.''' — Կին * '''Տ.''' — Տղամարդ --- * '''Կ.''' — Ո՞վ է։ * '''Տ.''' — Ես եմ։ * '''Կ.''' — Դու ո՞վ ես։ * '''Տ.''' — Քո ամուսինը։ * '''Կ.''' — Ո՞ր ամուսինը։ * '''Տ.''' — Երկրորդ… Դուռը բաց արա, ես վերադարձել եմ։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչո՞վ համոզված լինեմ, որ դու իմ ամուսինն ես և ոչ թե ավազակ։ * '''Տ.''' — Ձայնս մոռացե՞լ ես, ինչ է։ * '''Կ.''' — Իհարկե՝ երկու տարի է անցել։ * '''Տ.''' — Բայց իմ ձայնը տպավորիչ է, հնարավոր չէ մոռանալ։ * '''Կ.''' — Եթե իրոք իմ ամուսինը լինեիր, ապա լավ կիմանայիր, որ ինձ մոտ ոչինչ չի տպավորվում։ * '''Տ.''' — Բայց փակ դռան հետևում ես ուրիշ փաստարկ չեմ կարող բերել ապացույցի համար։ * '''Կ.''' — Կարող ես։ * '''Տ.''' — Ինչպե՞ս։ * '''Կ.''' — Դե… Թեկուզ… Ասա ինչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ վերարկո՞ւն։ Սև։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ վերարկու… * '''Տ.''' — Վերջին։ * '''Կ.''' — Իմ ամուսինը վերարկու չուներ՝ ոչ վերջին և ոչ էլ անգամ առաջին։ * '''Տ.''' — Ահ… Իհարկե, իհարկե, ես պարզապես մոռացել էի, ավելի ճիշտ՝ ջանում եմ մոռանալ։ Դե, դու գիտես, որ հիշաչար չեմ։ Շարունակիր, հարցդ ի՞նչ էր… * '''Կ.''' — Ուրեմն, ի՞նչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ ի՞նչը… Ախր ես ոչինչ չունեի, իմ ի՞նչը կարող էր ինչ-որ գույն ունենալ։ * '''Կ.''' — Քո ներքնակը։ * '''Տ.''' — Ներքնա՞կը… հիմարություն։ Ես դա չեմ հիշում… Կարծեմ… Ոչ, չեմ հիշում։ * '''Կ.''' — Ահա, տեսնո՞ւմ ես, պարտվեցիր՝ առաջին իսկ հարցից։ Հեռացիր, քանի ոստիկանություն չեմ կանչել։ * '''Տ.''' — Սպասիր, սպասիր… Բայց ես իրոք ուշադրություն չեմ դարձրել։ Երբեք մտքովս չի անցել, որ ներքնակի գույնը երբևէ ճակատագրական դեր է խաղալու։ Փոխարենը կարող եմ ասել, թե որտեղ էր դրված մեր մահճակալը։ * '''Կ.''' — Դա բոլորն էլ կարող են ասել, ողջ թաղամասը գիտի։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ Եվ եթե շարունակես համառել, ստիպված կինեմ զանգահարել ոստի… * '''Տ.''' — Ոչ, ոչ, սպասիր։ Ես հիմա կապացուցեմ, որ ամուսինդ եմ։ Ահա… ահա… Դե, զգո՞ւմ ես… * '''Կ.''' — Ի՞նչը։ * '''Տ.''' — Հոտը։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ հոտ։ * '''Տ.''' — Ոչ մի հոտ չե՞ս զգում։ * '''Կ.''' — Գրողը տանի, դու այդտեղ ի՞նչ ես անում, իմ դռան առջև, առավոտ ծեգին… * '''Տ.''' — Դե ինչ։ Այս հո՞տն էլ քեզ ոչինչ չի ասում։ Այն քեզ միշտ դուր էր գալիս։ Հիշո՞ւմ ես, ամեն անգամ ամուր փակում էիր պատուհանները, որ հոտը դուրս չգա, շատ ագահ էիր, ուզում էիր միայն դու շնչել։ * '''Կ.''' — Ինչ հիմարություն։ Ես նման հակումներ երբեք չեմ ունեցել։ Այ քեզ խոզություն իմ դռան առջև… Կորիր այստեղից, ավազակի մեկը, համբերությունս սպառվեց։ * '''Տ.''' — Իմ ապացույցները նույնպես սպառվեցին, եթե օդեկոլոնիս հոտն էլ քեզ ոչինչ չհիշեցրեց, նշանակում է, ես անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Նշանակում է՝ ի՞նչ ես, ապա կրկնիր։ * '''Տ.''' — Անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Անզոր, անզոր։ Կարծես ինչ-որ բան համընկնում է, բայց դա դեռ ապացույց չէ, այժմ ամենուրեք անզոր տղամարդիկ են վխտում։ * '''Տ.''' — Դո՞ւ որտեղից գիտես։ * '''Կ.''' — Ամուսինս նման հարցեր չէր սիրում տալ։ * '''Տ.''' — Լսիր, ես սկսում եմ գազազել, մի՞թե այսքան կարճ ժամանակում կարելի է ամեն բան մոռանալ։ Չէ որ հարազատ ամուսնուն հնարավոր է անգամ շնչառությունից կամ սրտի զարկերից ճանաչել։ Վերջապես կանացի զգացողությունդ քեզ ոչինչ չի՞ հուշում։ * '''Կ.''' — Հուշում է։ * '''Տ.''' — Դե, ի՞նչ է հուշում։ * '''Կ.''' — Այն, որ դու ավազակ ես։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ * '''Տ.''' — Ախր, եթե ես ավազակ լինեի, այսքան երկար-բարակ չէի խոսի։ * '''Կ.''' — Իսկ ի՞նչ կանեիր։ * '''Տ.''' — Հեշ, մեկ ուրիշ դուռ կթակեի։ * '''Կ.''' — Դե թակիր, գնա թակիր։ * '''Տ.''' — Չէ, ինձ էս դուռն է դուր գալիս։ Մեկ է, ուշ թե շուտ բացելու ես։ * '''Կ.''' — Վերջ, ձանձրացրիր, ոստիկանություն եմ կանչում։ * '''Տ.''' — Լավ, լավ, գնում եմ, միայն թե մի հարցի պատասխանիր։ Էդ ինչո՞ւ ես էդքան համոզված, որ ամուսինդ չեմ։ * '''Կ.''' — Որովհետև ամուսինս էդքան խոսել չգիտեր, շաբաթվա մեջ մեկ-երկու բառ էր ասում։ * '''Տ.''' — Էհ, երկու տարի է անցել, լեզուս բացվել է։ Եվ հետո նամակ է ուղարկել, որ մեկ ամսից տանը կլինի, այնպես որ, ամուսինս, անժամանակ ես հայտնվել։ * '''Տ.''' — Այո… ճիշտ է։ Ես այնպես էլ գրել էի, բայց բայց այսպես ստացվեց, կարծում էի, նամակից շուտ կհասնեմ։ * '''Կ.''' — Այս անգամ բախտդ չբերեց, ավազակի մեկը։ Ախր, այս շաբաթվա մեջ չորս տուն են թալանել նման միջոցով։ Կեղծ ամուսին խաղալն արդեն հնացած ձև է, այնպես որ ինձ չես հիմարացնի։ * '''Տ.''' — Հասկանում եմ, բայց, սիրելիս, դրանում այնքան հեշտ է համոզվել։ Հարցեր, հարցեր տուր ինձ, գուցե ինչ-որ բան համընկնի։ * '''Կ.''' — Կարծում ես հարցերը կօգնե՞ն, ես ինքս շատ բաներ արդեն չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Ոնց թե չես հիշում։ Մոռացե՞լ ես, ասենք, համբուրվելուց ամուսինդ քեզ ինչ էր ասում։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչ էր ասում որ։ * '''Տ.''' — Նա-բու-գո-դո-նո-սոր։ * '''Կ.''' — Ինչ անհեթեթություն։ Իմ ամուսնուն այդքան երկար չէր համբուրվում։ Եվ ընդհանրապես նրա մոտ ամեն ինչ շատ կարճ էր տևում։ * '''Տ.''' — Չէ, դու սխալ հասկացար, ես այդ բառը միանգամից չէի ասում։ Վանկերը բաժանել էի շաբաթվա յուրաքանչյուր օրվա մեջ, երկուշաբթի ասում էի «նա», երեքշաբթի՝ «բու», չորեքշաբթի՝ «գո»… * '''Կ.''' — Ես նման բան չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Դու պարզապես ուշադիր չես եղել։ Դե, բացիր, բացիր, ես այլևս ուժ չունեմ։ * '''Կ.''' — Մեկ է, չես համոզի։ * '''Տ.''' — Սիրելիս, այս ամենի փոխարեն կարող էիր ընդամենը նայել դռան անցքից, գուցե իմ տեսքը քո մեջ ինչ-որ բան արթնացնի, դե նայիր, նայիր, համոզված եմ, ամեն ինչ տեղը կընկնի։ * '''Կ.''' — Ես էլ նայեցի, ոնց չէ։ Մեկ էլ տեսար՝ կրակեցիր աչքիս։ * '''Տ.''' — Ապո՞ւշ։ Շատ պետքս է քո մողեսի աչքը։ Միևնույն է, շուտով դուռը բացելու ես, չէ՞, էն ժամանակ կտեսնես, մողեսի մեկը, էդ ինչո՞ւ սսկվեցիր, ձայն հանիր, վախից ոտքերդ թուլացա՞ն։ Կբացես, էն ժամանակ կխոսենք… * '''Կ.''' — Չեմ բացի։ * '''Տ.''' — Լսիր, դու իրո՞ք ինձ չես ճանաչում, թե չես ուզում ճանաչել, գուցե քեզ մոտ ինչ-որ մեկը կա՞։ Հիմա ես դուռը կջարդեմ։ * '''Կ.''' — Ապա փորձիր, ամուսինս մեկնելուց առաջ երկաթե դուռ է դրել։ * '''Տ.''' — Քու, գրողը տանի։ Այ կին, ես միտք չունեմ առավոտից գիշեր այստեղ ցցվել, անտանելի հոգնած եմ, լողանալ եմ ուզում ընդամենը, և վերջապես, այլ բնական պահանջներ էլ ունեմ։ Ներս թող ինձ, եթե քո ամուսինը չլինեմ, այն ժամանակ կվռնդես։ * '''Կ.''' — Իսկ եթե հանկարծ ամուսինս լինես, այն ժամանակ ի՞նչ անեմ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե… Էն ժամանակ կգրկես ինձ ու լաց կլինես էսքան տանջելուդ համար։ * '''Կ.''' — Սիրտս մղկվեց, բայց մեկ է՝ չեմ բացի։ Գնա, մեկ ամիս հետո կգաս, ինչպես գրել ես նամակում։ * '''Տ.''' — Քու՜… ստոր-տատասկներ, հարազատ ամուսնուդ այդպե՞ս ես դիմավորում։ Դե հիմա լսիր, հենց այստեղ՝ դռան առջև երկա կբացեմ, այն ժամանակ կտեսնենք, ոնց չես բացի։ Հարցաքննությանը փակ դռան հետևի՞ց պիտի պատասխանես, ինչ է։ Այ, հիմա արյունս կխփի մինչև շքամուտք։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Նախավերջին անգամ եմ հարցնում։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Վերջին անգամ։ Հա՞, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Լսիր, քո սիրտը քարից չէ, եթե անգամ ամուսինդ չլինեի, ինչպես կարող էիր այսքանից հետո դուռը չբացել։ * '''Կ.''' — Դե, եթե այսքանից հետո ամուսինս չլինեիր, իհարկե, կբացեի։ * '''Տ.''' — Ի՞նչ… Ուրեմն համոզվեցի՞ր, որ ամուսինդ եմ, հա՞, դե խոսիր, համոզվեցի՞ր։ Վերջապես։ Ինչ հաջողություն։ Իսկ էդ ինչի՞ց հանկարծ կոահեցիր։ * '''Կ.''' — Երբ ինձ մողես անվանեցիր, իսկույն գլխի ընկա։ * '''Տ.''' — Այ քեզ հաջողություն… Տեսնո՞ւմ ես հիշողությունդ վերականգնվեց, դե, դե, բաց արա, շուտ։ * '''Կ.''' — Ոչ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Գժվե՞լ եմ, ինչ է, այսքանից հետո ինձ ողջ չես թողնի։ * '''Տ.''' — Կթողնեմ, կթողնեմ, ողջ էլ կթողնեմ, ամեն ինչ էլ կթողնեմ, միայն թե ներս թող, ես բնական պահանջ ունեմ։ * '''Կ.''' — Ստիպված ես ուրիշ դուռ թակել։ * '''Տ.''' — Էլի՞, ախր որ մեղքիս համար, ստոր կին, ինչո՞ւ ես ինձ տանջում։ Ուրիշը լիներ՝ իսկույն կբացեր չ՞է անառակ, դե, բացիր, ես քո ամուսինը չեմ, ավազակ եմ, ազնիվ խոսք, ես քեզ խաբեցի, իրոք ավազակ եմ, բացիր։ * '''Կ.''' — Ես հիմա ոստիկանություն կկանչեմ։ * '''Տ.''' — Նշանակում է՝ էս դուռն իմ առջև հավերժ փակվա՞ծ է։ * '''Կ.''' — Այդպես է ստացվում։ * '''Տ.''' — Դե լավ, գրողը տանի քեզ էլ, քո ուրբաթախոս ամուսնուն էլ։ Շատ համառ կին դուրս եկար, մողեսի մեկը։ Բոլորը քո նման չեն, մեկնումեկն ի վերջո կբացի, չէ, էն ժամանակ կտեսնեք։ Հոգ չէ, մի հարկ վերև կփորձեմ։ </div> [[Կատեգորիա:Արմինե Նալբանդյանի ստեղծագործություններ]] [[Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգիա]] 75y5cudoxe26e6ekh1595hjj4snp08n 392722 392721 2026-04-11T07:00:26Z NelliGK 10434 392722 wikitext text/x-wiki {{Վերնագիր |title = Հոգ չէ |section = |previous = |next = |notes = Աղբյուր. «Գարուն» ամսագիր, 1992, թիվ 6, էջ 28, 29: |author = Արմինե Նալբանդյան }} <div style="text-align:justify; line-height:1.6; padding:10px;"> '''Գործող անձինք՝''' * '''Կ.''' — Կին * '''Տ.''' — Տղամարդ --- * '''Կ.''' — Ո՞վ է։ * '''Տ.''' — Ես եմ։ * '''Կ.''' — Դու ո՞վ ես։ * '''Տ.''' — Քո ամուսինը։ * '''Կ.''' — Ո՞ր ամուսինը։ * '''Տ.''' — Երկրորդ… Դուռը բաց արա, ես վերադարձել եմ։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչո՞վ համոզված լինեմ, որ դու իմ ամուսինն ես և ոչ թե ավազակ։ * '''Տ.''' — Ձայնս մոռացե՞լ ես, ինչ է։ * '''Կ.''' — Իհարկե՝ երկու տարի է անցել։ * '''Տ.''' — Բայց իմ ձայնը տպավորիչ է, հնարավոր չէ մոռանալ։ * '''Կ.''' — Եթե իրոք իմ ամուսինը լինեիր, ապա լավ կիմանայիր, որ ինձ մոտ ոչինչ չի տպավորվում։ * '''Տ.''' — Բայց փակ դռան հետևում ես ուրիշ փաստարկ չեմ կարող բերել ապացույցի համար։ * '''Կ.''' — Կարող ես։ * '''Տ.''' — Ինչպե՞ս։ * '''Կ.''' — Դե… Թեկուզ… Ասա ինչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ վերարկո՞ւն։ Սև։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ վերարկու… * '''Տ.''' — Վերջին։ * '''Կ.''' — Իմ ամուսինը վերարկու չուներ՝ ոչ վերջին և ոչ էլ անգամ առաջին։ * '''Տ.''' — Ահ… Իհարկե, իհարկե, ես պարզապես մոռացել էի, ավելի ճիշտ՝ ջանում եմ մոռանալ։ Դե, դու գիտես, որ հիշաչար չեմ։ Շարունակիր, հարցդ ի՞նչ էր… * '''Կ.''' — Ուրեմն, ի՞նչ գույն ուներ… քո… * '''Տ.''' — Իմ ի՞նչը… Ախր ես ոչինչ չունեի, իմ ի՞նչը կարող էր ինչ-որ գույն ունենալ։ * '''Կ.''' — Քո ներքնակը։ * '''Տ.''' — Ներքնա՞կը… հիմարություն։ Ես դա չեմ հիշում… Կարծեմ… Ոչ, չեմ հիշում։ * '''Կ.''' — Ահա, տեսնո՞ւմ ես, պարտվեցիր՝ առաջին իսկ հարցից։ Հեռացիր, քանի ոստիկանություն չեմ կանչել։ * '''Տ.''' — Սպասիր, սպասիր… Բայց ես իրոք ուշադրություն չեմ դարձրել։ Երբեք մտքովս չի անցել, որ ներքնակի գույնը երբևէ ճակատագրական դեր է խաղալու։ Փոխարենը կարող եմ ասել, թե որտեղ էր դրված մեր մահճակալը։ * '''Կ.''' — Դա բոլորն էլ կարող են ասել, ողջ թաղամասը գիտի։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ Եվ եթե շարունակես համառել, ստիպված կինեմ զանգահարել ոստի… * '''Տ.''' — Ոչ, ոչ, սպասիր։ Ես հիմա կապացուցեմ, որ ամուսինդ եմ։ Ահա… ահա… Դե, զգո՞ւմ ես… * '''Կ.''' — Ի՞նչը։ * '''Տ.''' — Հոտը։ * '''Կ.''' — Ի՞նչ հոտ։ * '''Տ.''' — Ոչ մի հոտ չե՞ս զգում։ * '''Կ.''' — Գրողը տանի, դու այդտեղ ի՞նչ ես անում, իմ դռան առջև, առավոտ ծեգին… * '''Տ.''' — Դե ինչ։ Այս հո՞տն էլ քեզ ոչինչ չի ասում։ Այն քեզ միշտ դուր էր գալիս։ Հիշո՞ւմ ես, ամեն անգամ ամուր փակում էիր պատուհանները, որ հոտը դուրս չգա, շատ ագահ էիր, ուզում էիր միայն դու շնչել։ * '''Կ.''' — Ինչ հիմարություն։ Ես նման հակումներ երբեք չեմ ունեցել։ Այ քեզ խոզություն իմ դռան առջև… Կորիր այստեղից, ավազակի մեկը, համբերությունս սպառվեց։ * '''Տ.''' — Իմ ապացույցները նույնպես սպառվեցին, եթե օդեկոլոնիս հոտն էլ քեզ ոչինչ չհիշեցրեց, նշանակում է, ես անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Նշանակում է՝ ի՞նչ ես, ապա կրկնիր։ * '''Տ.''' — Անզոր եմ։ * '''Կ.''' — Անզոր, անզոր։ Կարծես ինչ-որ բան համընկնում է, բայց դա դեռ ապացույց չէ, այժմ ամենուրեք անզոր տղամարդիկ են վխտում։ * '''Տ.''' — Դո՞ւ որտեղից գիտես։ * '''Կ.''' — Ամուսինս նման հարցեր չէր սիրում տալ։ * '''Տ.''' — Լսիր, ես սկսում եմ գազազել, մի՞թե այսքան կարճ ժամանակում կարելի է ամեն բան մոռանալ։ Չէ որ հարազատ ամուսնուն հնարավոր է անգամ շնչառությունից կամ սրտի զարկերից ճանաչել։ Վերջապես կանացի զգացողությունդ քեզ ոչինչ չի՞ հուշում։ * '''Կ.''' — Հուշում է։ * '''Տ.''' — Դե, ի՞նչ է հուշում։ * '''Կ.''' — Այն, որ դու ավազակ ես։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Հենց այդպես։ * '''Տ.''' — Ախր, եթե ես ավազակ լինեի, այսքան երկար-բարակ չէի խոսի։ * '''Կ.''' — Իսկ ի՞նչ կանեիր։ * '''Տ.''' — Հեշ, մեկ ուրիշ դուռ կթակեի։ * '''Կ.''' — Դե թակիր, գնա թակիր։ * '''Տ.''' — Չէ, ինձ էս դուռն է դուր գալիս։ Մեկ է, ուշ թե շուտ բացելու ես։ * '''Կ.''' — Վերջ, ձանձրացրիր, ոստիկանություն եմ կանչում։ * '''Տ.''' — Լավ, լավ, գնում եմ, միայն թե մի հարցի պատասխանիր։ Էդ ինչո՞ւ ես էդքան համոզված, որ ամուսինդ չեմ։ * '''Կ.''' — Որովհետև ամուսինս էդքան խոսել չգիտեր, շաբաթվա մեջ մեկ-երկու բառ էր ասում։ * '''Տ.''' — Էհ, երկու տարի է անցել, լեզուս բացվել է։ Եվ հետո նամակ է ուղարկել, որ մեկ ամսից տանը կլինի, այնպես որ, ամուսինս, անժամանակ ես հայտնվել։ * '''Տ.''' — Այո… ճիշտ է։ Ես այնպես էլ գրել էի, բայց բայց այսպես ստացվեց, կարծում էի, նամակից շուտ կհասնեմ։ * '''Կ.''' — Այս անգամ բախտդ չբերեց, ավազակի մեկը։ Ախր, այս շաբաթվա մեջ չորս տուն են թալանել նման միջոցով։ Կեղծ ամուսին խաղալն արդեն հնացած ձև է, այնպես որ ինձ չես հիմարացնի։ * '''Տ.''' — Հասկանում եմ, բայց, սիրելիս, դրանում այնքան հեշտ է համոզվել։ Հարցեր, հարցեր տուր ինձ, գուցե ինչ-որ բան համընկնի։ * '''Կ.''' — Կարծում ես հարցերը կօգնե՞ն, ես ինքս շատ բաներ արդեն չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Ոնց թե չես հիշում։ Մոռացե՞լ ես, ասենք, համբուրվելուց ամուսինդ քեզ ինչ էր ասում։ * '''Կ.''' — Իսկ ինչ էր ասում որ։ * '''Տ.''' — Նա-բու-գո-դո-նո-սոր։ * '''Կ.''' — Ինչ անհեթեթություն։ Իմ ամուսնուն այդքան երկար չէր համբուրվում։ Եվ ընդհանրապես նրա մոտ ամեն ինչ շատ կարճ էր տևում։ * '''Տ.''' — Չէ, դու սխալ հասկացար, ես այդ բառը միանգամից չէի ասում։ Վանկերը բաժանել էի շաբաթվա յուրաքանչյուր օրվա մեջ, երկուշաբթի ասում էի «նա», երեքշաբթի՝ «բու», չորեքշաբթի՝ «գո»… * '''Կ.''' — Ես նման բան չեմ հիշում։ * '''Տ.''' — Դու պարզապես ուշադիր չես եղել։ Դե, բացիր, բացիր, ես այլևս ուժ չունեմ։ * '''Կ.''' — Մեկ է, չես համոզի։ * '''Տ.''' — Սիրելիս, այս ամենի փոխարեն կարող էիր ընդամենը նայել դռան անցքից, գուցե իմ տեսքը քո մեջ ինչ-որ բան արթնացնի, դե նայիր, նայիր, համոզված եմ, ամեն ինչ տեղը կընկնի։ * '''Կ.''' — Ես էլ նայեցի, ոնց չէ։ Մեկ էլ տեսար՝ կրակեցիր աչքիս։ * '''Տ.''' — Ապո՞ւշ։ Շատ պետքս է քո մողեսի աչքը։ Միևնույն է, շուտով դուռը բացելու ես, չէ՞, էն ժամանակ կտեսնես, մողեսի մեկը, էդ ինչո՞ւ սսկվեցիր, ձայն հանիր, վախից ոտքերդ թուլացա՞ն։ Կբացես, էն ժամանակ կխոսենք… * '''Կ.''' — Չեմ բացի։ * '''Տ.''' — Լսիր, դու իրո՞ք ինձ չես ճանաչում, թե չես ուզում ճանաչել, գուցե քեզ մոտ ինչ-որ մեկը կա՞։ Հիմա ես դուռը կջարդեմ։ * '''Կ.''' — Ապա փորձիր, ամուսինս մեկնելուց առաջ երկաթե դուռ է դրել։ * '''Տ.''' — Քու, գրողը տանի։ Այ կին, ես միտք չունեմ առավոտից գիշեր այստեղ ցցվել, անտանելի հոգնած եմ, լողանալ եմ ուզում ընդամենը, և վերջապես, այլ բնական պահանջներ էլ ունեմ։ Ներս թող ինձ, եթե քո ամուսինը չլինեմ, այն ժամանակ կվռնդես։ * '''Կ.''' — Իսկ եթե հանկարծ ամուսինս լինես, այն ժամանակ ի՞նչ անեմ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե… Էն ժամանակ կգրկես ինձ ու լաց կլինես էսքան տանջելուդ համար։ * '''Կ.''' — Սիրտս մղկվեց, բայց մեկ է՝ չեմ բացի։ Գնա, մեկ ամիս հետո կգաս, ինչպես գրել ես նամակում։ * '''Տ.''' — Քու՜… ստոր-տատասկներ, հարազատ ամուսնուդ այդպե՞ս ես դիմավորում։ Դե հիմա լսիր, հենց այստեղ՝ դռան առջև երկա կբացեմ, այն ժամանակ կտեսնենք, ոնց չես բացի։ Հարցաքննությանը փակ դռան հետևի՞ց պիտի պատասխանես, ինչ է։ Այ, հիմա արյունս կխփի մինչև շքամուտք։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Նախավերջին անգամ եմ հարցնում։ Բացո՞ւմ ես, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Վերջին անգամ։ Հա՞, թե չէ։ * '''Կ.''' — Չէ։ * '''Տ.''' — Լսիր, քո սիրտը քարից չէ, եթե անգամ ամուսինդ չլինեի, ինչպես կարող էիր այսքանից հետո դուռը չբացել։ * '''Կ.''' — Դե, եթե այսքանից հետո ամուսինս չլինեիր, իհարկե, կբացեի։ * '''Տ.''' — Ի՞նչ… Ուրեմն համոզվեցի՞ր, որ ամուսինդ եմ, հա՞, դե խոսիր, համոզվեցի՞ր։ Վերջապես։ Ինչ հաջողություն։ Իսկ էդ ինչի՞ց հանկարծ կոահեցիր։ * '''Կ.''' — Երբ ինձ մողես անվանեցիր, իսկույն գլխի ընկա։ * '''Տ.''' — Այ քեզ հաջողություն… Տեսնո՞ւմ ես հիշողությունդ վերականգնվեց, դե, դե, բաց արա, շուտ։ * '''Կ.''' — Ոչ։ * '''Տ.''' — Ոնց թե։ * '''Կ.''' — Գժվե՞լ եմ, ինչ է, այսքանից հետո ինձ ողջ չես թողնի։ * '''Տ.''' — Կթողնեմ, կթողնեմ, ողջ էլ կթողնեմ, ամեն ինչ էլ կթողնեմ, միայն թե ներս թող, ես բնական պահանջ ունեմ։ * '''Կ.''' — Ստիպված ես ուրիշ դուռ թակել։ * '''Տ.''' — Էլի՞, ախր որ մեղքիս համար, ստոր կին, ինչո՞ւ ես ինձ տանջում։ Ուրիշը լիներ՝ իսկույն կբացեր չ՞է անառակ, դե, բացիր, ես քո ամուսինը չեմ, ավազակ եմ, ազնիվ խոսք, ես քեզ խաբեցի, իրոք ավազակ եմ, բացիր։ * '''Կ.''' — Ես հիմա ոստիկանություն կկանչեմ։ * '''Տ.''' — Նշանակում է՝ էս դուռն իմ առջև հավերժ փակվա՞ծ է։ * '''Կ.''' — Այդպես է ստացվում։ * '''Տ.''' — Դե լավ, գրողը տանի քեզ էլ, քո ուրբաթախոս ամուսնուն էլ։ Շատ համառ կին դուրս եկար, մողեսի մեկը։ Բոլորը քո նման չեն, մեկնումեկն ի վերջո կբացի, չէ, էն ժամանակ կտեսնեք։ Հոգ չէ, մի հարկ վերև կփորձեմ։ </div> [[Կատեգորիա:Արմինե Նալբանդյանի ստեղծագործություններ]] [[Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգիա]] [[w:hy:Արմինե Նալբանդյան|Արմինե Նալբանդյան]] 3tze3kne1t0ppzdfbo76twlwvvqqsu0 100 150101 392717 2026-04-10T21:24:37Z ~2026-22400-05 13935 Նոր էջ «{{Հեղինակ |firstname = Արմինե |lastname = Նալբանդյան |last_initial = Ն |birthyear = 1958 |deathyear = |description = հայ դերասանուհի, ռեժիսոր, դրամատուրգ, սցենարիստ և դասախոս |image = [[File:Արմինե Նալբանդյան.jpg|thumb]] |wikipedia = hy:Արմինե Նալբանդյան }} == Կենսագրություն == Արմինե Վարազդատի Նալբանդյանը ծնվել է 1958 թվ...»: 392717 wikitext text/x-wiki {{Հեղինակ |firstname = Արմինե |lastname = Նալբանդյան |last_initial = Ն |birthyear = 1958 |deathyear = |description = հայ դերասանուհի, ռեժիսոր, դրամատուրգ, սցենարիստ և դասախոս |image = [[File:Արմինե Նալբանդյան.jpg|thumb]] |wikipedia = hy:Արմինե Նալբանդյան }} == Կենսագրություն == Արմինե Վարազդատի Նալբանդյանը ծնվել է 1958 թվականի սեպտեմբերի 10-ին, Երևանում։ 1979-ին ավարտել է Հ. Բեկնազարյանի անվան կինոստուդիայի կինոյի և թատրոնի բաժինը, իսկ 1991-ին՝ Մանկավարժական համալսարանի ռեժիսուրայի բաժինը (Հենրիկ Մալյանի արվեստանոց)։ Գործունեություն է ծավալում թատրոնի, կինոյի, դրամատուրգիայի և մանկավարժության բնագավառներում։ == Ստեղծագործություններ == === Պիեսներ === * [[Հոգ չէ (պիես)|Հոգ չէ]] (1992) * [[Վերջին մոմը]] * [[Իժերի ծնունդը]] * [[Թքած]] === Սցենարներ === * [[Անհասցե թաղամաս]] (ռադիոսերիալ, 2005) [[Կատեգորիա:Հայ հեղինակներ]] [[Կատեգորիա:1958 ծնունդներ]] q4qi6vkg9nikaikeey88ekkh66734e4 392718 392717 2026-04-10T21:28:41Z ~2026-22400-05 13935 392718 wikitext text/x-wiki {{Հեղինակ |լրիվ անուն = Արմինե Վարազդատի Նալբանդյան |դասակարգում = Նալբանդյան, Արմինե |սկզբնատառ = Ն |պատկեր = Արմինե Նալբանդյան.jpg |ծնվել է = 1958 |մահացել է = }} ==Դրամատուրգիա== ===Պիեսներ=== *[[Հոգ չէ (պիես)|Հոգ չէ]] (1992) *[[Վերջին մոմը]] *[[Իժերի ծնունդը]] *[[Թքած]] *[[:Կատեգորիա:Արմինե Նալբանդյանի պիեսներ|Պիեսներն այբբենական կարգով]] ==Արձակ== ===Սցենարներ և գրքեր=== *[[Անհասցե թաղամաս]] (ռադիոսերիալի սցենար, 2005) *[[Արևածագը 6-անց կեսին]] (ռադիոսերիալ) ==Հոդվածներ և մանկավարժություն== *[[Խոսքի մշակման հիմունքներ]] *[[:Կատեգորիա:Արմինե Նալբանդյանի հոդվածներ|Հոդվածներն այբբենական կարգով]] ==Ստեղծագործությունները այլ կայքերում== *[https://tatron-drama.am/archives/4469 Արմինե Նալբանդյանի ստեղծագործությունները «Դրամատուրգիա» հանդեսում] *[https://sportedu.am/հֆսկպի/կառուցվածք/մարզական-լրագրության-ամբիոն Կենսագրությունը ՀՖԿՍՊԻ պաշտոնական կայքում] 7lfi1xdl5bb76osxqn0t2ifhdmrrr81 392719 392718 2026-04-10T21:30:31Z ~2026-22400-05 13935 /* Պիեսներ */ 392719 wikitext text/x-wiki {{Հեղինակ |լրիվ անուն = Արմինե Վարազդատի Նալբանդյան |դասակարգում = Նալբանդյան, Արմինե |սկզբնատառ = Ն |պատկեր = Արմինե Նալբանդյան.jpg |ծնվել է = 1958 |մահացել է = }} ==Դրամատուրգիա== ===Պիեսներ=== *[[Հոգ չէ]] (1992) *[[Վերջին մոմը]] *[[Իժերի ծնունդը]] *[[Թքած]] *[[:Կատեգորիա:Արմինե Նալբանդյանի պիեսներ|Պիեսներն այբբենական կարգով]] ==Արձակ== ===Սցենարներ և գրքեր=== *[[Անհասցե թաղամաս]] (ռադիոսերիալի սցենար, 2005) *[[Արևածագը 6-անց կեսին]] (ռադիոսերիալ) ==Հոդվածներ և մանկավարժություն== *[[Խոսքի մշակման հիմունքներ]] *[[:Կատեգորիա:Արմինե Նալբանդյանի հոդվածներ|Հոդվածներն այբբենական կարգով]] ==Ստեղծագործությունները այլ կայքերում== *[https://tatron-drama.am/archives/4469 Արմինե Նալբանդյանի ստեղծագործությունները «Դրամատուրգիա» հանդեսում] *[https://sportedu.am/հֆսկպի/կառուցվածք/մարզական-լրագրության-ամբիոն Կենսագրությունը ՀՖԿՍՊԻ պաշտոնական կայքում] aypb3m65baojbj82unevb2fb8u8szks